aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-respiratione 9
Ἐπεὶ δὲ τῶν ζῴων τὰ μὲν ἔνυδρα , τὰ δ’ ἐν τῇ γῇ ποιεῖται τὴν διατριβήν , τούτων τοῖς μὲν μικροῖς πάμπαν καὶ τοῖς ἀναίμοις ἡ γινομένη ἐκ τοῦ περιέχοντος ἢ ὕδατος ἢ ἀέρος ψύξις ἱκανὴ πρὸς τὴν βοήθειαν τῆς φθορᾶς ταύτης · μικρὸν γὰρ ἔχοντα τὸ θερμὸν μικρᾶς δέονται τῆς βοηθείας . Διὸ καὶ βραχύβια σχεδὸν πάντα τὰ τοιαῦτ’ ἐστίν · ἐπ’ ἀμφότερα γὰρ μικρᾶς ὄντα τυγχάνει ῥοπῆς . Ὅσα δὲ μακροβιώτερα τῶν ἐντόμων ( ἄναιμα γάρ ἐστι πάντα τὰ ἔντομα ) , τούτοις ὑπὸ τὸ διάζωμα διέσχισται , ὅπως διὰ λεπτοτέρου ὄντος τοῦ ὑμένος ψύχηται · μᾶλλον γὰρ ὄντα θερμὰ πλείονος δεῖται τῆς καταψύξεως , οἷον αἱ μέλιτται ( τῶν γὰρ μελιττῶν ἔνιαι ζῶσι καὶ ἑπτὰ ἔτη ) καὶ τἆλλα δὲ ὅσα βομβεῖ , οἷον σφῆκες καὶ μηλολόνθαι καὶ τέττιγες . Καὶ γὰρ τὸν ψόφον ποιοῦσι πνεύματι , οἷον ἀσθμαίνοντα · ἐν αὐτῷ γὰρ τῷ ὑποζώματι , τῷ ἐμφύτῳ πνεύματι αἴροντι καὶ συνίζοντι , συμβαίνει πρὸς τὸν ὑμένα γίνεσθαι τρίψιν · κινοῦσι γὰρ τὸν τόπον τοῦτον , ὥσπερ τὰ ἀναπνέοντα ἔξωθεν τῷ πλεύμονι καὶ οἱ ἰχθύες τοῖς βραγχίοις . Παραπλήσιον γὰρ συμβαίνει κἂν εἴ τίς τινα τῶν ἀναπνεόντων πνίγοι , τὸ στόμα κατασχών · καὶ γὰρ ταῦτα ποιήσει τῷ πλεύμονι τὴν ἄρσιν ταύτην . Ἀλλὰ τούτοις μὲν οὐχ ἱκανὴν ἡ τοιαύτη ποιεῖ κίνησις κατάψυξιν , ἐκείνοις δ’ ἱκανήν . Καὶ τῇ τρίψει τῇ πρὸς τὸν ὑμένα ποιοῦσι τὸν βόμβον , ὥσπερ λέγομεν , οἷον διὰ τῶν καλάμων τῶν τετρυπημένων τὰ παιδία , ὅταν ἐπιθῶσιν ὑμένα λεπτόν . Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ τῶν τεττίγων οἱ ᾄδοντες ᾄδουσιν · θερμότεροι γάρ εἰσι , καὶ ἔσχισται αὐτοῖς ὑπὸ τὸ ὑπόζωμα · τοῖς δὲ μὴ ᾄδουσι τοῦτ’ ἐστὶν ἄσχιστον . Καὶ τῶν ἐναίμων δὲ καὶ πλεύμονα ἐχόντων , ὀλίγαιμον δ’ ἐχόντων καὶ σομφόν , ἔνια διὰ τοῦτο πολὺν χρόνον δύνανται ἀπνευστὶ ζῆν , ὅτι ὁ πλεύμων ἄρσιν ἔχει πολλήν , ὀλίγον ἔχων τὸ αἷμα καὶ τὸ ὑγρόν · ἡ γὰρ οἰκεία κίνησις ἐπὶ πολὺν χρόνον διαρκεῖ καταψύχουσα . Τέλος δ’ οὐ δύναται , ἀλλ’ ἀποπνίγεται μὴ ἀναπνεύσαντα , καθάπερ εἴρηται καὶ πρότερον · τῆς γὰρ μαράνσεως ἡ διὰ τὸ μὴ ψύχεσθαι φθορὰ καλεῖται πνίξις , καὶ τὰ οὕτω φθειρόμενα ἀποπνίγεσθαί φαμεν . Ὅτι δ’ οὐκ ἀναπνεῖ τὰ ἔντομα τῶν ζῴων , εἴρηται μὲν καὶ πρότερον , φανερὸν δὲ καὶ ἐπὶ τῶν μικρῶν ἐστὶ ζῴων , οἷον μυιῶν καὶ μελιττῶν · ἐν γὰρ τοῖς ὑγροῖς πολὺν χρόνον ἀνανήχεται , ἂν μὴ λίαν ᾖ θερμὸν ἢ ψυχρόν . Καίτοι τὰ μικρὰν ἔχοντα δύναμιν πυκνότερον ζητεῖ ἀναπνεῖν . Ἀλλὰ φθείρεται ταῦτα καὶ λέγεται ἀποπνίγεσθαι πληρουμένης τῆς κοιλίας καὶ φθειρομένου τοῦ ἐν τῷ ὑποζώματι ὑγροῦ . Διὸ καὶ ἐν τῇ τέφρᾳ χρονισθέντα ἀνίσταται . Καὶ τῶν ἐν τῷ ὑγρῷ δὲ ζώντων ὅσα ἄναιμα , πλείω χρόνον ζῇ ἐν τῷ ἀέρι τῶν ἐναίμων καὶ δεχομένων τὴν θάλατταν , οἷον τῶν ἰχθύων · διὰ γὰρ τὸ ὀλίγον ἔχειν τὸ θερμὸν ὁ ἀὴρ ἱκανός ἐστιν ἐπὶ πολὺν χρόνον καταψύχειν , οἷον τοῖς τε μαλακοστράκοις καὶ τοῖς πολύποσιν . Οὐ μὴν εἰς τέλος γε διαρκεῖ πρὸς τὸ ζῆν , διὰ τὸ ὀλιγόθερμα εἶναι , ἐπεὶ καὶ τῶν ἰχθύων οἱ πολλοὶ ζῶσιν ἐν τῇ γῇ , ἀκινητίζοντες μέντοι , καὶ εὑρίσκονται ὀρυττόμενοι . Ὅσα γὰρ ἢ μηδ’ ὅλως ἔχει πλεύμονα ἢ ἄναιμον , ἐλαττονάκις δεῖται καταψύξεως .
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ ζῷον ὁ μέν ἔνυδρος , ὁ δέ ἐν ὁ γῆ ποιέω ὁ διατριβή , οὗτος ὁ μέν μικρός πάμπαν καί ὁ ἄναιμος ὁ γίγνομαι ἐκ ὁ περιέχω ἤ ὕδωρ ἤ ἀήρ ψῦξις ἱκανός πρός ὁ βοήθεια ὁ φθορά οὗτος · μικρός γάρ ἔχω ὁ θερμός μικρός δέω ὁ βοήθεια . διό καί βραχύβιος σχεδόν πᾶς ὁ τοιοῦτος εἰμί · ἐπί ἀμφότερος γάρ μικρός εἰμί τυγχάνω ῥοπή . ὅσος δέ μακρόβιος ὁ ἔντομος ( ἄναιμος γάρ εἰμί πᾶς ὁ ἔντομος ) , οὗτος ὑπό ὁ διάζωμα διασχίζω , ὅπως διά λεπτός εἰμί ὁ ὑμήν ψύχω · μάλα γάρ εἰμί θερμός πολύς δέω ὁ κατάψυξις , οἷος ὁ μέλισσα ( ὁ γάρ μέλισσα ἔνιοι ζάω καί ἑπτά ἔτος ) καί ἄλλος δέ ὅσος βομβέω , οἷος σφήξ καί μηλολόνθη καί τέττιξ . καί γάρ ὁ ψόφος ποιέω πνεῦμα , οἷος ἀσθμαίνω · ἐν αὐτός γάρ ὁ ὑπόζωμα , ὁ ἔμφυτος πνεῦμα ἀείρω καί συνίζω , συμβαίνω πρός ὁ ὑμήν γίγνομαι τρῖψις · κινέω γάρ ὁ τόπος οὗτος , ὥσπερ ὁ ἀναπνέω ἔξωθεν ὁ πνεύμων καί ὁ ἰχθῦς ὁ βράγχιον . παραπλήσιος γάρ συμβαίνω ἄν εἰ τις τις ὁ ἀναπνέω πνίγω , ὁ στόμα κατέχω · καί γάρ οὗτος ποιέω ὁ πνεύμων ὁ ἄρσις οὗτος . ἀλλά οὗτος μέν οὐ ἱκανός ὁ τοιοῦτος ποιέω κίνησις κατάψυξις , ἐκεῖνος δέ ἱκανός . καί ὁ τρῖψις ὁ πρός ὁ ὑμήν ποιέω ὁ βόμβος , ὥσπερ λέγω , οἷος διά ὁ κάλαμος ὁ τρυπάω ὁ παιδίον , ὅταν ἐπιτίθημι ὑμήν λεπτός . διά γάρ οὗτος καί ὁ τέττιξ ὁ ἀείδω ἀείδω · θερμός γάρ εἰμί , καί σχίζω αὐτός ὑπό ὁ ὑπόζωμα · ὁ δέ μή ἀείδω οὗτος εἰμί ἄσχιστος . καί ὁ ἔναιμος δέ καί πλεύμων ἔχω , ὀλίγαιμος δέ ἔχω καί σομφός , ἔνιοι διά οὗτος πολύς χρόνος δύναμαι ἀπνευστί ζάω , ὅτι ὁ πλεύμων ἄρσις ἔχω πολύς , ὀλίγος ἔχω ὁ αἷμα καί ὁ ὑγρός · ὁ γάρ οἰκεῖος κίνησις ἐπί πολύς χρόνος διαρκέω καταψύχω . τέλος δέ οὐ δύναμαι , ἀλλά ἀποπνίγω μή ἀναπνέω , καθά λέγω καί πρότερος · ὁ γάρ μάρανσις ὁ διά ὁ μή ψύχω φθορά καλέω πνῖξις , καί ὁ οὕτως φθείρω ἀποπνίγω φημί . ὅτι δέ οὐ ἀναπνέω ὁ ἔντομος ὁ ζῷον , λέγω μέν καί πρότερος , φανερός δέ καί ἐπί ὁ μικρός εἰμί ζῷον , οἷος μυῖα καί μέλισσα · ἐν γάρ ὁ ὑγρός πολύς χρόνος ἀνανήχω , ἐάν μή λίαν εἰμί θερμός ἤ ψυχρός . καίτοι ὁ μικρός ἔχω δύναμις πυκνός ζητέω ἀναπνέω . ἀλλά φθείρω οὗτος καί λέγω ἀποπνίγω πληρόω ὁ κοιλία καί φθείρω ὁ ἐν ὁ ὑπόζωμα ὑγρός . διό καί ἐν ὁ τέφρα χρονίζω ἀνίστημι . καί ὁ ἐν ὁ ὑγρός δέ ζάω ὅσος ἄναιμος , πολύς χρόνος ζάω ἐν ὁ ἀήρ ὁ ἔναιμος καί δέχομαι ὁ θάλασσα , οἷος ὁ ἰχθῦς · διά γάρ ὁ ὀλίγος ἔχω ὁ θερμός ὁ ἀήρ ἱκανός εἰμί ἐπί πολύς χρόνος καταψύχω , οἷος ὁ τε μαλακόστρακος καί ὁ πολύπους . οὐ μήν εἰς τέλος γε διαρκέω πρός ὁ ζάω , διά ὁ ὀλιγόθερμος εἰμί , ἐπεί καί ὁ ἰχθῦς ὁ πολύς ζάω ἐν ὁ γῆ , ἀκινητίζω μέντοι , καί εὑρίσκω ὀρύσσω . ὅσος γάρ ἤ μηδέ ὅλος ἔχω πλεύμων ἤ ἄναιμος , ἐλαττονάκις δέω κατάψυξις .