aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-respiratione 5
Ἡ δ’ ἐν τῷ Τιμαίῳ γεγραμμένη περίωσις περί τε τῶν ἄλλων ζῴων οὐδὲν διώρικε τίνα τρόπον αὐτοῖς ἡ τοῦ θερμοῦ γίνεται σωτηρία , πότερον τὸν αὐτὸν ἢ δι’ ἄλλην τινὰ αἰτίαν · εἰ μὲν γὰρ μόνοις τὸ τῆς ἀναπνοῆς ὑπάρχει τοῖς πεζοῖς , λεκτέον τὴν αἰτίαν τοῦ μόνοις · εἰ δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις , ὁ δὲ τρόπος ἄλλος , καὶ περὶ τούτου διοριστέον , εἴπερ δυνατὸν ἀναπνεῖν πᾶσιν . Ἔτι δὲ καὶ πλασματώδης ὁ τρόπος τῆς αἰτίας . Ἐξιόντος γὰρ ἔξω τοῦ θερμοῦ διὰ τοῦ στόματος , τὸν περιέχοντα ὠθούμενον ἀέρα φερόμενον ἐμπίπτειν εἰς τὸν αὐτὸν τόπον φησὶ διὰ μανῶν οὐσῶν τῶν σαρκῶν , ὅθεν τὸ ἐντὸς ἐξῄει θερμόν , διὰ τὸ μηδὲν εἶναι κενὸν ἀντιπεριισταμένων ἀλλήλοις · θερμανθέντα δὲ πάλιν ἐξιέναι κατὰ τὸν αὐτὸν τόπον , καὶ περιωθεῖν εἴσω διὰ τοῦ στόματος τὸν ἀέρα τὸν ἐκπίπτοντα θερμόν · καὶ τοῦτο δὴ διατελεῖν ἀεὶ ποιοῦντας , ἀναπνέοντάς τε καὶ ἐκπνέοντας . Συμβαίνει δὲ τοῖς οὕτως οἰομένοις πρότερον τὴν ἐκπνοὴν γίνεσθαι τῆς εἰσπνοῆς . Ἔστι δὲ τοὐναντίον . Σημεῖον δέ · γίνεται μὲν γὰρ ἀλλήλοις ταῦτα παρ’ ἄλληλα , τελευτῶντες δὲ ἐκπνέουσιν , ὥστ’ ἀναγκαῖον εἶναι τὴν ἀρχὴν εἰσπνοήν . Ἔτι δὲ τὸ τίνος ἕνεκα ταῦθ’ ὑπάρχει τοῖς ζῴοις ( λέγω δὲ τὸ ἀναπνεῖν καὶ τὸ ἐκπνεῖν ) οὐθὲν εἰρήκασιν οἱ τοῦτον τὸν τρόπον λέγοντες , ἀλλ’ ὡς περὶ συμπτώματός τινος ἀποφαίνονται μόνον . Καίτοι γε κύρια ταῦθ’ ὁρῶμεν τοῦ ζῆν καὶ τελευτᾶν · ὅταν γὰρ ἀναπνεῖν μὴ δύνωνται , τότε συμβαίνει γίνεσθαι τὴν φθορὰν τοῖς ἀναπνέουσιν . Ἔτι δὲ ἄτοπον τὸ τὴν μὲν τοῦ θερμοῦ διὰ τοῦ στόματος ἔξοδον καὶ πάλιν εἴσοδον μὴ λανθάνειν ἡμᾶς , τὴν δ’ εἰς τὸν θώρακα τοῦ πνεύματος εἴσοδον καὶ πάλιν θερμανθέντος ἔξοδον λανθάνειν . Ἄτοπον δὲ καὶ τοῦ θερμοῦ τὴν ἀναπνοὴν εἴσοδον εἶναι . Φαίνεται γὰρ τοὐναντίον · τὸ μὲν γὰρ ἐκπνεόμενον εἶναι θερμόν , τὸ δ’ εἰσπνεόμενον ψυχρόν . Ὅταν δὲ θερμὸν ᾖ , ἀσθμαίνοντες ἀναπνέουσιν · διὰ γὰρ τὸ μὴ καταψύχειν ἱκανῶς τὸ εἰσιὸν πολλάκις τὸ πνεῦμα συμβαίνει σπᾶν .
Lemmas: ὁ δέ ἐν ὁ Τίμαιος γράφω περίωσις περί τε ὁ ἄλλος ζῷον οὐδείς διορίζω τίς τρόπος αὐτός ὁ ὁ θερμός γίγνομαι σωτηρία , πότερος ὁ αὐτός ἤ διά ἄλλος τις αἰτία · εἰ μέν γάρ μόνος ὁ ὁ ἀναπνοή ὑπάρχω ὁ πεζός , λεκτέος ὁ αἰτία ὁ μόνος · εἰ δέ καί ὁ ἄλλος , ὁ δέ τρόπος ἄλλος , καί περί οὗτος διοριστέον , εἴπερ δυνατός ἀναπνέω πᾶς . ἔτι δέ καί πλασματώδης ὁ τρόπος ὁ αἰτία . ἐξέρχομαι γάρ ἔξω ὁ θερμός διά ὁ στόμα , ὁ περιέχω ὠθέω ἀήρ φέρω ἐμπίπτω εἰς ὁ αὐτός τόπος φημί διά μανός εἰμί ὁ σάρξ , ὅθεν ὁ ἐντός ἐξέρχομαι θερμός , διά ὁ μηδείς εἰμί κενός ἀντιπεριΐστημι ἀλλήλων · θερμαίνω δέ πάλιν ἐξέρχομαι κατά ὁ αὐτός τόπος , καί περιωθέω εἴσω διά ὁ στόμα ὁ ἀήρ ὁ ἐκπίπτω θερμός · καί οὗτος δή διατελέω ἀεί ποιέω , ἀναπνέω τε καί ἐκπνέω . συμβαίνω δέ ὁ οὕτως οἴομαι πρότερος ὁ ἐκπνοή γίγνομαι ὁ εἰσπνοή . εἰμί δέ ἐναντίος . σημεῖον δέ · γίγνομαι μέν γάρ ἀλλήλων οὗτος παρά ἀλλήλων , τελευτάω δέ ἐκπνέω , ὥστε ἀναγκαῖος εἰμί ὁ ἀρχή εἰσπνοή . ἔτι δέ ὁ τίς ἕνεκα οὗτος ὑπάρχω ὁ ζῷον ( λέγω δέ ὁ ἀναπνέω καί ὁ ἐκπνέω ) οὐδείς λέγω ὁ οὗτος ὁ τρόπος λέγω , ἀλλά ὡς περί σύμπτωμα τις ἀποφαίνω μόνος . καίτοι γε κύριος οὗτος ὁράω ὁ ζάω καί τελευτάω · ὅταν γάρ ἀναπνέω μή δύναμαι , τότε συμβαίνω γίγνομαι ὁ φθορά ὁ ἀναπνέω . ἔτι δέ ἄτοπος ὁ ὁ μέν ὁ θερμός διά ὁ στόμα ἔξοδος καί πάλιν εἴσοδος μή λανθάνω ἐγώ , ὁ δέ εἰς ὁ θώραξ ὁ πνεῦμα εἴσοδος καί πάλιν θερμαίνω ἔξοδος λανθάνω . ἄτοπος δέ καί ὁ θερμός ὁ ἀναπνοή εἴσοδος εἰμί . φαίνω γάρ ἐναντίος · ὁ μέν γάρ ἐκπνέω εἰμί θερμός , ὁ δέ εἰσπνέω ψυχρός . ὅταν δέ θερμός εἰμί , ἀσθμαίνω ἀναπνέω · διά γάρ ὁ μή καταψύχω ἱκανός ὁ εἴσειμι πολλάκις ὁ πνεῦμα συμβαίνω σπάω .