aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-juventute-et-senectute-de-vita-et-morte 5
Ἀλλὰ μὴν πυρός γε δύο ὁρῶμεν φθοράς , μάρανσίν τε καὶ σβέσιν . Καλοῦμεν δὲ τὴν μὲν ὑφ’ αὑτοῦ μάρανσιν , τὴν δ’ ὑπὸ τῶν ἐναντίων σβέσιν , τὴν μὲν γήρᾳ , τὴν δὲ βίαιον . Συμβαίνει δ’ ἀμφοτέρας διὰ ταὐτὸ γίνεσθαι τὰς φθοράς · ὑπολειπούσης γὰρ τῆς τροφῆς , οὐ δυναμένου λαμβάνειν τοῦ θερμοῦ τὴν τροφήν , φθορὰ γίνεται τοῦ πυρός . Τὸ μὲν γὰρ ἐναντίον παῦον τὴν πέψιν κωλύει τρέφεσθαι · ὁτὲ δὲ μαραίνεσθαι συμβαίνει , πλείονος ἀθροιζομένου θερμοῦ διὰ τὸ μὴ ἀναπνεῖν μηδὲ καταψύχεσθαι · ταχὺ γὰρ καὶ οὕτω καταναλίσκει τὴν τροφὴν πολὺ συναθροιζόμενον τὸ θερμόν , καὶ φθάνει καταναλίσκον πρὶν ἐπιστῆναι τὴν ἀναθυμίασιν . Διόπερ οὐ μόνον μαραίνεται τὸ ἔλαττον παρὰ τὸ πλεῖον πῦρ , ἀλλὰ καὶ αὐτὴ καθ’ αὑτὴν ἡ τοῦ λύχνου φλὸξ ἐντιθεμένη πλείονι φλογὶ κατακάεται , καθάπερ ὁτιοῦν ἄλλο τῶν καυστῶν . Αἴτιον δ’ ὅτι τὴν μὲν οὖσαν ἐν τῇ φλογὶ τροφὴν φθάνει λαμβάνουσα ἡ μείζων φλὸξ πρὶν ἐπελθεῖν ἑτέραν , τὸ δὲ πῦρ ἀεὶ διατελεῖ γινόμενον καὶ ῥέον ὥσπερ ποταμός , ἀλλὰ λανθάνει διὰ τὸ τάχος . Δῆλον τοίνυν ὡς εἴπερ δεῖ σώζεσθαι τὸ θερμόν ( τοῦτο δ’ ἀναγκαῖον , εἴπερ μέλλει ζῆν ) , δεῖ γίνεσθαί τινα τοῦ θερμοῦ τοῦ ἐν τῇ ἀρχῇ κατάψυξιν . Παράδειγμα δὲ τούτου λαβεῖν ἔστι τὸ συμβαῖνον ἐπὶ τῶν καταπνιγομένων ἀνθράκων · ἂν μὲν γὰρ ὦσι περιπεπωμασμένοι τῷ καλουμένῳ πνιγεῖ συνεχῶς , ἀποσβέννυνται ταχέως · ἂν δὲ παρ’ ἄλληλά τις ποιῇ πυκνὰ τὴν ἀφαίρεσιν καὶ τὴν ἐπίθεσιν , μένουσι πεπυρωμένοι πολὺν χρόνον . Ἡ δ’ ἔγκρυψις σώζει τὸ πῦρ · οὔτε γὰρ ἀποπνεῖν κωλύεται διὰ μανότητα τῆς τέφρας , ἀντιφράττει τε τῷ πέριξ ἀέρι πρὸς τὸ μὴ σβεννύναι τῷ πλήθει τῆς ἐνυπαρχούσης αὐτῷ θερμότητος . Ἀλλὰ περὶ μὲν τῆς αἰτίας ταύτης , ὅτι τὸ ἐναντίον συμβαίνει τῷ ἐγκρυπτομένῳ καὶ καταπνιγομένῳ πυρί ( τὸ μὲν γὰρ μαραίνεται , τὸ δὲ διαμένει πλείω χρόνον ) , εἴρηται ἐν τοῖς προβλήμασιν .
Lemmas: ἀλλά μήν πῦρ γε δύο ὁράω φθορά , μάρανσις τε καί σβέσις . καλέω δέ ὁ μέν ὑπό ἑαυτοῦ μάρανσις , ὁ δέ ὑπό ὁ ἐναντίος σβέσις , ὁ μέν γῆρας , ὁ δέ βίαιος . συμβαίνω δέ ἀμφότερος διά αὐτός γίγνομαι ὁ φθορά · ὑπολείπω γάρ ὁ τροφή , οὐ δύναμαι λαμβάνω ὁ θερμός ὁ τροφή , φθορά γίγνομαι ὁ πῦρ . ὁ μέν γάρ ἐναντίος παύω ὁ πέψις κωλύω τρέφω · ὅτε δέ μαραίνω συμβαίνω , πολύς ἀθροίζω θερμός διά ὁ μή ἀναπνέω μηδέ καταψύχω · ταχύς γάρ καί οὕτως καταναλίσκω ὁ τροφή πολύς συναθροίζω ὁ θερμός , καί φθάνω καταναλίσκω πρίν ἐφίστημι ὁ ἀναθυμίασις . διόπερ οὐ μόνος μαραίνω ὁ ἐλαχύς παρά ὁ πολύς πῦρ , ἀλλά καί αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ ὁ λύχνος φλόξ ἐντίθημι πολύς φλόξ κατακαίω , καθά ὁστισοῦν ἄλλος ὁ καύστης . αἴτιος δέ ὅτι ὁ μέν εἰμί ἐν ὁ φλόξ τροφή φθάνω λαμβάνω ὁ μέγας φλόξ πρίν ἐπέρχομαι ἕτερος , ὁ δέ πῦρ ἀεί διατελέω γίγνομαι καί ῥέω ὥσπερ ποταμός , ἀλλά λανθάνω διά ὁ τάχος . δῆλος τοίνυν ὡς εἴπερ δέω σῴζω ὁ θερμός ( οὗτος δέ ἀναγκαῖος , εἴπερ μέλλω ζάω ) , δέω γίγνομαι τις ὁ θερμός ὁ ἐν ὁ ἀρχή κατάψυξις . παράδειγμα δέ οὗτος λαμβάνω εἰμί ὁ συμβαίνω ἐπί ὁ καταπνίγω ἄνθραξ · ἐάν μέν γάρ εἰμί περιπωμάζω ὁ καλέω πνιγεύς συνεχής , ἀποσβέννυμι ταχύς · ἐάν δέ παρά ἀλλήλων τις ποιέω πυκνός ὁ ἀφαίρεσις καί ὁ ἐπίθεσις , μένω πυρόω πολύς χρόνος . ὁ δέ ἔγκρυψις σῴζω ὁ πῦρ · οὔτε γάρ ἀποπνέω κωλύω διά μανότης ὁ τέφρα , ἀντιφράσσω τε ὁ πέριξ ἀήρ πρός ὁ μή σβέννυμι ὁ πλῆθος ὁ ἐνυπάρχω αὐτός θερμότης . ἀλλά περί μέν ὁ αἰτία οὗτος , ὅτι ὁ ἐναντίος συμβαίνω ὁ ἐγκρύπτω καί καταπνίγω πῦρ ( ὁ μέν γάρ μαραίνω , ὁ δέ διαμένω πολύς χρόνος ) , λέγω ἐν ὁ πρόβλημα .