aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-interpretatione 7
Ἐπεὶ δ᾿ ἐστὶ τὰ μὲν καθόλου τῶν πραγμάτων τὰ δὲ καθ᾿ ἕκαστον ( λέγω δὲ καθόλου μὲν ὃ ἐπὶ πλειόνων πέφυκε κατηγορεῖσθαι , καθ᾿ ἕκαστον δὲ ὃ μή , οἷον ἄνθρωπος μὲν τῶν καθόλου , Καλλίας δὲ τῶν καθ᾿ ἕκαστον ) · ἀνάγκη δὲ ἀποφαίνεσθαι ὡς ὑπάρχει τι ἢ μὴ ὁτὲ μὲν τῶν καθόλου τινί , ὁτὲ δὲ τῶν καθ᾿ ἕκαστον . Ἐὰν μὲν οὖν καθόλου ἀποφαίνηται ἐπὶ τοῦ καθόλου ὅτι ὑπάρχει τι ἢ μή , ἔσονται ἐναντίαι αἱ ἀποφάνσεις . Λέγω δὲ ἐπὶ τοῦ καθόλου ἀποφαίνεσθαι καθόλου , οἷον πᾶς ἄνθρωπος λευκός , οὐδεὶς ἄνθρωπος λευκός . Ὅταν δὲ ἐπὶ τῶν καθόλου μέν , μὴ καθόλου δέ , αὗται μὲν οὐκ εἰσὶν ἐναντίαι , τὰ μέντοι δηλούμενα ἔστιν εἶναι ἐναντία ποτέ . Λέγω δὲ τὸ μὴ καθόλου ἀποφαίνεσθαι ἐπὶ τῶν καθόλου , οἷον ἔστι λευκὸς ἄνθρωπος , οὐκ ἔστι λευκὸς ἄνθρωπος · καθόλου γὰρ ὄντος τοῦ ἄνθρωπος οὐχ ὡς καθόλου κέχρηται τῇ ἀποφάνσει · τὸ γὰρ πᾶς οὐ τὸ καθόλου σημαίνει ἀλλ᾿ ὅτι καθόλου . Ἐπὶ δὲ τοῦ κατηγορουμένου καθόλου κατηγορεῖν τὸ καθόλου οὐκ ἔστιν ἀληθές · οὐδεμία γὰρ κατάφασις ἀληθὴς ἔσται , ἐν ᾗ τοῦ κατηγορουμένου καθόλου τὸ καθόλου κατηγορεῖται , οἷον ἔστι πᾶς ἄνθρωπος πᾶν ζῷον . Ἀντικεῖσθαι μὲν οὖν κατάφασιν ἀποφάσει λέγω ἀντιφατικῶς τὴν τὸ καθόλου σημαίνουσαν τῷ αὐτῷ ὅτι οὐ καθόλου , οἷον πᾶς ἄνθρωπος λευκός — οὐ πᾶς ἄνθρωπος λευκός , οὐδεὶς ἄνθρωπος λευκός — ἔστι τις ἄνθρωπος λευκός · ἐναντίως δὲ τὴν τοῦ καθόλου κατάφασιν καὶ τὴν τοῦ καθόλου ἀπόφασιν , οἷον πᾶς ἄνθρωπος λευκός — οὐδεὶς ἄνθρωπος λευκός , πᾶς ἄνθρωπος δίκαιος — οὐδεὶς ἄνθρωπος δίκαιος . Διὸ ταύτας μὲν οὐχ οἷόν τε ἅμα ἀληθεῖς εἶναι , τὰς δὲ ἀντικειμένας αὐταῖς ἐνδέχεταί ποτε ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἅμα ἀληθεῖς εἶναι , οἷον οὐ πᾶς ἄνθρωπος λευκός καὶ ἔστι τις ἄνθρωπος λευκός . Ὅσαι μὲν οὖν ἀντιφάσεις τῶν καθόλου εἰσὶ καθόλου , ἀνάγκη τὴν ἑτέραν ἀληθῆ εἶναι ἢ ψευδῆ , καὶ ὅσαι ἐπὶ τῶν καθ᾿ ἕκαστα , οἷον ἔστι Σωκράτης λευκός — οὐκ ἔστι Σωκράτης λευκός · ὅσαι δὲ ἐπὶ τῶν καθόλου μέν , μὴ καθόλου δέ , οὐκ ἀεὶ ἡ μὲν ἀληθὴς ἡ δὲ ψευδής . Ἅμα γὰρ ἀληθές ἐστιν εἰπεῖν ὅτι ἔστιν ἄνθρωπος λευκὸς καὶ ὅτι οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος λευκός , καὶ ἔστιν ἄνθρωπος καλὸς καὶ οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος καλός . Εἰ γὰρ αἰσχρός , καὶ οὐ καλός · καὶ εἰ γίνεταί τι , καὶ οὐκ ἔστιν . Δόξειε δ᾿ ἂν ἐξαίφνης ἄτοπον εἶναι διὰ τὸ φαίνεσθαι σημαίνειν τὸ οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος λευκός ἅμα καὶ ὅτι οὐδεὶς ἄνθρωπος λευκός · τὸ δὲ οὔτε ταὐτὸν σημαίνει οὔθ᾿ ἅμα ἐξ ἀνάγκης . Φανερὸν δὲ ὅτι καὶ μία ἀπόφασις μιᾶς καταφάσεώς ἐστι · τὸ γὰρ αὐτὸ δεῖ ἀποφῆσαι τὴν ἀπόφασιν ὅπερ κατέφησεν ἡ κατάφασις , καὶ ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ , ἢ τῶν καθ᾿ ἕκαστά τινος ἢ ἀπὸ τῶν καθόλου τινός , ἢ ὡς καθόλου ἢ ὡς μὴ καθόλου . Λέγω δὲ οἷον ἔστι Σωκράτης λευκός — οὐκ ἔστι Σωκράτης λευκός . Ἐὰν δὲ ἄλλο τι ἢ ἀπ᾿ ἄλλου τὸ αὐτό , οὐχ ἡ ἀντικειμένη ἀλλ᾿ ἔσται ἐκείνης ἑτέρα . Τῇ δὲ πᾶς ἄνθρωπος λευκός ἡ οὐ πᾶς ἄνθρωπος λευκός , τῇ δὲ τὶς ἄνθρωπος λευκός ἡ οὐδεὶς ἄνθρωπος λευκός · τῇ δὲ ἔστιν ἄνθρωπος λευκός ἡ οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος λευκός . Ὅτι μὲν οὖν μιᾷ καταφάσει μία ἀπόφασις ἀντίκειται ἀντιφατικῶς , καὶ τίνες εἰσὶν αὗται , εἴρηται · καὶ ὅτι αἱ ἐναντίαι ἄλλαι , καὶ τίνες εἰσὶν αὗται , εἴρηται · καὶ ὅτι οὐ πᾶσα ἀληθὴς ἢ ψευδὴς ἀντίφασις , καὶ διὰ τί , καὶ πότε ἀληθὴς ἢ ψευδής .
Lemmas: ἐπεί δέ εἰμί ὁ μέν καθόλου ὁ πρᾶγμα ὁ δέ κατά ἕκαστος ( λέγω δέ καθόλου μέν ὅς ἐπί πολύς φύω κατηγορέω , κατά ἕκαστος δέ ὅς μή , οἷος ἄνθρωπος μέν ὁ καθόλου , Καλλίας δέ ὁ κατά ἕκαστος ) · ἀνάγκη δέ ἀποφαίνω ὡς ὑπάρχω τις ἤ μή ὅτε μέν ὁ καθόλου τις , ὅτε δέ ὁ κατά ἕκαστος . ἐάν μέν οὖν καθόλου ἀποφαίνω ἐπί ὁ καθόλου ὅτι ὑπάρχω τις ἤ μή , εἰμί ἐναντίος ὁ ἀπόφανσις . λέγω δέ ἐπί ὁ καθόλου ἀποφαίνω καθόλου , οἷος πᾶς ἄνθρωπος λευκός , οὐδείς ἄνθρωπος λευκός . ὅταν δέ ἐπί ὁ καθόλου μέν , μή καθόλου δέ , οὗτος μέν οὐ εἰμί ἐναντίος , ὁ μέντοι δηλόω εἰμί εἰμί ἐναντίος ποτέ . λέγω δέ ὁ μή καθόλου ἀποφαίνω ἐπί ὁ καθόλου , οἷος εἰμί λευκός ἄνθρωπος , οὐ εἰμί λευκός ἄνθρωπος · καθόλου γάρ εἰμί ὁ ἄνθρωπος οὐ ὡς καθόλου χράω ὁ ἀπόφανσις · ὁ γάρ πᾶς οὐ ὁ καθόλου σημαίνω ἀλλά ὅτι καθόλου . ἐπί δέ ὁ κατηγορέω καθόλου κατηγορέω ὁ καθόλου οὐ εἰμί ἀληθής · οὐδείς γάρ κατάφασις ἀληθής εἰμί , ἐν ὅς ὁ κατηγορέω καθόλου ὁ καθόλου κατηγορέω , οἷος εἰμί πᾶς ἄνθρωπος πᾶς ζῷον . ἀντίκειμαι μέν οὖν κατάφασις ἀπόφασις λέγω ἀντιφατικός ὁ ὁ καθόλου σημαίνω ὁ αὐτός ὅτι οὐ καθόλου , οἷος πᾶς ἄνθρωπος λευκός — οὐ πᾶς ἄνθρωπος λευκός , οὐδείς ἄνθρωπος λευκός — εἰμί τις ἄνθρωπος λευκός · ἐναντίος δέ ὁ ὁ καθόλου κατάφασις καί ὁ ὁ καθόλου ἀπόφασις , οἷος πᾶς ἄνθρωπος λευκός — οὐδείς ἄνθρωπος λευκός , πᾶς ἄνθρωπος δίκαιος — οὐδείς ἄνθρωπος δίκαιος . διό οὗτος μέν οὐ οἷος τε ἅμα ἀληθής εἰμί , ὁ δέ ἀντίκειμαι αὐτός ἐνδέχομαι ποτέ ἐπί ὁ αὐτός ἅμα ἀληθής εἰμί , οἷος οὐ πᾶς ἄνθρωπος λευκός καί εἰμί τις ἄνθρωπος λευκός . ὅσος μέν οὖν ἀντίφασις ὁ καθόλου εἰμί καθόλου , ἀνάγκη ὁ ἕτερος ἀληθής εἰμί ἤ ψευδής , καί ὅσος ἐπί ὁ κατά ἕκαστος , οἷος εἰμί Σωκράτης λευκός — οὐ εἰμί Σωκράτης λευκός · ὅσος δέ ἐπί ὁ καθόλου μέν , μή καθόλου δέ , οὐ ἀεί ὁ μέν ἀληθής ὁ δέ ψευδής . ἅμα γάρ ἀληθής εἰμί λέγω ὅτι εἰμί ἄνθρωπος λευκός καί ὅτι οὐ εἰμί ἄνθρωπος λευκός , καί εἰμί ἄνθρωπος καλός καί οὐ εἰμί ἄνθρωπος καλός . εἰ γάρ αἰσχρός , καί οὐ καλός · καί εἰ γίγνομαι τις , καί οὐ εἰμί . δοκέω δέ ἄν ἐξαίφνης ἄτοπος εἰμί διά ὁ φαίνω σημαίνω ὁ οὐ εἰμί ἄνθρωπος λευκός ἅμα καί ὅτι οὐδείς ἄνθρωπος λευκός · ὁ δέ οὔτε αὐτός σημαίνω οὔτε ἅμα ἐκ ἀνάγκη . φανερός δέ ὅτι καί εἷς ἀπόφασις εἷς κατάφασις εἰμί · ὁ γάρ αὐτός δέω ἀπόφημι ὁ ἀπόφασις ὅς κατάφημι ὁ κατάφασις , καί ἀπό ὁ αὐτός , ἤ ὁ κατά ἕκαστος τις ἤ ἀπό ὁ καθόλου τις , ἤ ὡς καθόλου ἤ ὡς μή καθόλου . λέγω δέ οἷος εἰμί Σωκράτης λευκός — οὐ εἰμί Σωκράτης λευκός . ἐάν δέ ἄλλος τις ἤ ἀπό ἄλλος ὁ αὐτός , οὐ ὁ ἀντίκειμαι ἀλλά εἰμί ἐκεῖνος ἕτερος . ὁ δέ πᾶς ἄνθρωπος λευκός ὁ οὐ πᾶς ἄνθρωπος λευκός , ὁ δέ τίς ἄνθρωπος λευκός ὁ οὐδείς ἄνθρωπος λευκός · τῇ δέ εἰμί ἄνθρωπος λευκός ὁ οὐ εἰμί ἄνθρωπος λευκός . ὅτι μέν οὖν εἷς κατάφασις εἷς ἀπόφασις ἀντίκειμαι ἀντιφατικός , καί τίς εἰμί οὗτος , λέγω · καί ὅτι ὁ ἐναντίος ἄλλος , καί τίς εἰμί οὗτος , λέγω · καί ὅτι οὐ πᾶς ἀληθής ἤ ψευδής ἀντίφασις , καί διά τίς , καί πότε ἀληθής ἤ ψευδής .