aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-insomniis 3
Ἐκ δὴ τούτων φανερὸν ὅτι οὐ μόνον ἐγρηγορότων αἱ κινήσεις αἱ ἀπὸ τῶν αἰσθημάτων γινόμεναι τῶν τε θύραθεν καὶ τῶν ἐκ τοῦ σώματος ἐνυπαρχουσῶν , ἀλλὰ καὶ ὅταν γένηται τὸ πάθος τοῦτο ὃ καλεῖται ὕπνος , καὶ μᾶλλον τότε φαίνονται . Μεθ’ ἡμέραν μὲν γὰρ ἐκκρούονται ἐνεργουσῶν τῶν αἰσθήσεων καὶ τῆς διανοίας , καὶ ἀφανίζονται ὥσπερ παρὰ πολὺ πῦρ ἔλαττον καὶ λῦπαι καὶ ἡδοναὶ μικραὶ παρὰ μεγάλας , παυσαμένων δ’ ἐπιπολάζει καὶ τὰ μικρά · νύκτωρ δὲ δι’ ἀργίαν τῶν κατὰ μόριον αἰσθήσεων καὶ ἀδυναμίαν τοῦ ἐνεργεῖν , διὰ τὸ ἐκ τῶν ἔξω εἰς τὸ ἐντὸς γίνεσθαι τὴν τοῦ θερμοῦ παλίρροιαν , ἐπὶ τὴν ἀρχὴν τῆς αἰσθήσεως καταφέρονται καὶ γίνονται φανεραὶ καθισταμένης τῆς ταραχῆς . Δεῖ δ’ ὑπολαβεῖν ὥσπερ τὰς μικρὰς δίνας τὰς ἐν τοῖς ποταμοῖς γινομένας , οὕτω τὴν κίνησιν ἑκάστην γίνεσθαι συνεχῶς , πολλάκις μὲν ὁμοίως , πολλάκις δὲ διαλυομένας εἰς ἄλλα σχήματα διὰ τὴν ἀντίκρουσιν . Διὸ καὶ μετὰ τὴν τροφὴν καὶ πάμπαν νέοις οὖσιν , οἷον τοῖς παιδίοις , οὐ γίνεται ἐνύπνια · πολλὴ γὰρ ἡ κίνησις διὰ τὴν ἀπὸ τῆς τροφῆς θερμότητα . Ὥστε καθάπερ ἐν ὑγρῷ , ἐὰν σφόδρα κινῇ τις , ὁτὲ μὲν οὐδὲν φαίνεται εἴδωλον ὁτὲ δὲ φαίνεται μὲν διεστραμμένον δὲ πάμπαν , ὥστε φαίνεσθαι ἀλλοῖον ἢ οἷόν ἐστιν , ἠρεμήσαντος δὲ καθαρὰ καὶ φανερά , οὕτω καὶ ἐν τῷ καθεύδειν τὰ φαντάσματα καὶ αἱ ὑπόλοιποι κινήσεις αἱ συμβαίνουσαι ἀπὸ τῶν αἰσθημάτων ὁτὲ μὲν ὑπὸ μείζονος οὔσης τῆς εἰρημένης κινήσεως ἀφανίζονται πάμπαν , ὁτὲ δὲ τεταραγμέναι φαίνονται αἱ ὄψεις καὶ τερατώδεις καὶ οὐκ ἐρρωμένα τὰ ἐνύπνια , οἷον τοῖς μελαγχολικοῖς καὶ πυρέττουσι καὶ οἰνωμένοις · πάντα γὰρ τὰ τοιαῦτα πάθη πνευματώδη ὄντα πολλὴν ποιεῖ κίνησιν καὶ ταραχήν . Καθισταμένου δὲ καὶ διακρινομένου τοῦ αἵματος ἐν τοῖς ἐναίμοις , σωζομένη τῶν αἰσθημάτων ἡ κίνησις ἀφ’ ἑκάστου τῶν αἰσθητηρίων ἐρρωμένα τε ποιεῖ τὰ ἐνύπνια , καὶ φαίνεσθαί τι καὶ δοκεῖν διὰ μὲν τὰ ἀπὸ τῆς ὄψεως καταφερόμενα ὁρᾶν , διὰ δὲ τὰ ἀπὸ τῆς ἀκοῆς ἀκούειν . Ὁμοιοτρόπως δὲ καὶ ἀπὸ τῶν ἄλλων αἰσθητηρίων · τῷ μὲν γὰρ ἐκεῖθεν ἀφικνεῖσθαι τὴν κίνησιν πρὸς τὴν ἀρχὴν καὶ ἐγρηγορὼς δοκεῖ ὁρᾶν καὶ ἀκούειν καὶ αἰσθάνεσθαι , καὶ διὰ τὸ τὴν ὄψιν ἐνίοτε κινεῖσθαι δοκεῖν οὐ κινουμένην ὁρᾶν φαμέν , καὶ τῷ τὴν ἁφὴν δύο κινήσεις εἰσαγγέλλειν τὸ ἓν δύο δοκεῖν . Ὅλως γὰρ τὸ ἀφ’ ἑκάστης αἰσθήσεώς φησιν ἡ ἀρχή , ἐὰν μὴ ἑτέρα κυριωτέρα ἀντιφῇ . Φαίνεται μὲν οὖν πάντως , δοκεῖ δὲ οὐ πάντως τὸ φαινόμενον , ἀλλ’ ἐὰν τὸ ἐπικρῖνον κατέχηται ἢ μὴ κινῆται τὴν οἰκείαν κίνησιν . Ὥσπερ δ’ εἴπομεν ὅτι ἄλλοι δι’ ἄλλο πάθος εὐαπάτητοι , οὕτως ὁ καθεύδων διὰ τὸν ὕπνον καὶ τὸ κινεῖσθαι τὰ αἰσθητήρια καὶ τἆλλα τὰ συμβαίνοντα περὶ τὴν αἴσθησιν , ὥστε τὸ μικρὰν ἔχον ὁμοιότητα φαίνεται ἐκεῖνο . Ὅταν γὰρ καθεύδῃ , κατιόντος τοῦ πλείστου αἵματος ἐπὶ τὴν ἀρχὴν συγκατέρχονται αἱ ἐνοῦσαι κινήσεις , αἱ μὲν δυνάμει αἱ δὲ ἐνεργείᾳ . Οὕτω δ’ ἔχουσιν ὥστε ἐν τῇ κινήσει τῃδὶ ἥδε ἐπιπολάσει ἐξ αὐτοῦ ἡ κίνησις , ἂν δ’ αὕτη φθαρῇ , ἥδε . Καὶ πρὸς ἀλλήλας δ’ ἔχουσιν ὥσπερ οἱ πεπλασμένοι βάτραχοι οἱ ἀνιόντες ἐν τῷ ὕδατι τηκομένου τοῦ ἁλός . Οὕτως ἔνεισι δυνάμει , ἀνειμένου δὲ τοῦ κωλύοντος ἐνεργοῦσιν · καὶ λυόμεναι ἐν ὀλίγῳ τῷ λοιπῷ αἵματι τῷ ἐν τοῖς αἰσθητηρίοις κινοῦνται , ἔχουσαι ὁμοιότητα ὥσπερ τὰ ἐν τοῖς νέφεσιν , ἃ παρεικάζουσιν ἀνθρώποις καὶ κενταύροις ταχέως μεταβάλλοντα . Τούτων δὲ ἕκαστόν ἐστιν , ὥσπερ εἴρηται , ὑπόλειμμα τοῦ ἐν τῇ ἐνεργείᾳ αἰσθήματος · καὶ ἀπελθόντος τοῦ αἰσθήματος τοῦ ἀληθοῦς ἔνεστι , καὶ ἀληθὲς εἰπεῖν ὅτι τοιοῦτον οἷον Κορίσκος , ἀλλ’ οὐ Κορίσκος . Ὅτε δ’ ᾐσθάνετο , οὐκ ἔλεγε Κορίσκον τὸ κύριον καὶ τὸ ἐπικρῖνον , ἀλλὰ διὰ τοῦτο ἐκεῖνον Κορίσκον τὸν ἀληθινόν . Οὗ δὴ καὶ αἰσθανόμενον λέγει τοῦτο , ἐὰν μὴ παντελῶς κατέχηται ὑπὸ τοῦ αἵματος , ὥσπερ μὴ αἰσθανόμενον τοῦτο , κινεῖται ὑπὸ τῶν κινήσεων τῶν ἐν τοῖς αἰσθητηρίοις . Καὶ δοκεῖ τὸ ὅμοιον αὐτὸ εἶναι ἀληθές . Καὶ τοσαύτη τοῦ ὕπνου ἡ δύναμις ὥστε ποιεῖν τοῦτο λανθάνειν . Ὥσπερ οὖν εἴ τινα λανθάνοι ὑποβαλλόμενος ὁ δάκτυλος τῷ ὀφθαλμῷ , οὐ μόνον φανεῖται ἀλλὰ καὶ δόξει εἶναι δύο τὸ ἕν , ἂν δὲ μὴ λανθάνῃ , φανεῖται μὲν οὐ δόξει δέ , οὕτω καὶ ἐν τοῖς ὕπνοις , ἐὰν μὲν αἰσθάνηται ὅτι καθεύδει , καὶ τοῦ πάθους ἐν ᾧ ἡ αἴσθησις τοῦ ὑπνωτικοῦ , φαίνεται μέν , λέγει δέ τι ἐν αὐτῷ ὅτι φαίνεται μὲν Κορίσκος , οὐκ ἔστι δὲ Κορίσκος ( πολλάκις γὰρ καθεύδοντος λέγει τι ἐν τῇ ψυχῇ ὅτι ἐνύπνιον τὸ φαινόμενον ) · ἐὰν δὲ λανθάνῃ ὅτι καθεύδει , οὐδὲν ἀντίφησι τῇ φαντασίᾳ . Ὅτι δ’ ἀληθῆ λέγομεν καὶ εἰσὶ κινήσεις φανταστικαὶ ἐν τοῖς αἰσθητηρίοις , δῆλον , ἐάν τις προσέχων πειρᾶται μνημονεύειν ἃ πάσχομεν καταφερόμενοί τε καὶ ἐγειρόμενοι · ἐνίοτε γὰρ τὰ φαινόμενα εἴδωλα καθεύδοντι φωράσει ἐγειρόμενος κινήσεις οὔσας ἐν τοῖς αἰσθητηρίοις · ἐνίοις γὰρ τῶν νεωτέρων καὶ πάμπαν διαβλέπουσιν , ἐὰν ᾖ σκότος , φαίνεται εἴδωλα πολλὰ κινούμενα , ὥστ’ ἐγκαλύπτεσθαι πολλάκις φοβουμένους . Ἐκ δὴ τούτων ἁπάντων δεῖ συλλογίσασθαι ὅτι ἐστὶ τὸ ἐνύπνιον φάντασμα μέν τι καὶ ἐν ὕπνῳ · τὰ γὰρ ἄρτι λεχθέντα εἴδωλα οὐκ ἔστιν ἐνύπνια , οὐδ’ εἴ τι ἄλλο λελυμένων τῶν αἰσθήσεων φαίνεται · οὐδὲ τὸ ἐν ὕπνω φάντασμα πᾶν . Πρῶτον μὲν γὰρ ἐνίοις συμβαίνει καὶ αἰσθάνεσθαί πῃ καὶ ψόφων καὶ φωτὸς καὶ χυμοῦ καὶ ἁφῆς , ἀσθενικῶς μέντοι καὶ οἷον πόρρωθεν · ἤδη γὰρ ἐν τῶ καθεύδειν ὑποβλέποντες , ὃ ἠρέμα ἑώρων φῶς τοῦ λύχνου καθεύδοντες , ὡς ᾤοντο , ἐπεγερθέντες εὐθὺς ἐγνώρισαν τὸ τοῦ λύχνου ὄν , καὶ ἀλεκτρυόνων καὶ κυνῶν φωνὴν ἠρέμα ἀκούοντες ἐγερθέντες σαφῶς ἐγνώρισαν . Ἔνιοι δὲ καὶ ἀποκρίνονται ἐρωτώμενοι · ἐνδέχεται γὰρ τοῦ ἐγρηγορέναι καὶ καθεύδειν ἁπλῶς θατέρου ὑπάρχοντος θάτερόν πῃ ὑπάρχειν . Ὧν οὐδὲν ἐνύπνιον φατέον . Οὐδ’ ὅσαι δὴ ἐν τῷ ὕπνῳ γίνονται ἀληθεῖς ἔννοιαι παρὰ τὰ φαντάσματα . Ἀλλὰ τὸ φάντασμα τὸ ἀπὸ τῆς κινήσεως τῶν αἰσθημάτων , ὅταν ἐν τῷ καθεύδειν ᾖ , ᾗ καθεύδει , τοῦτ’ ἐστὶν ἐνύπνιον . Ἤδη δέ τισι συμβέβηκεν ὥστε μηδὲν ἐνύπνιον ἑωρακέναι κατὰ τὸν βίον . Σπάνιον μὲν οὖν τὸ τοιοῦτόν ἐστι , συμβαίνει δ’ ὅμως . Καὶ τοῖς μὲν ὅλως διετέλεσεν , ἐνίοις δὲ καὶ προελθοῦσι πόρρω τῆς ἡλικίας ἐγένετο , πρότερον οὐδὲν ἐνύπνιον ἑωρακόσιν . Τὸ δ’ αἴτιον τοῦ μὴ γίνεσθαι παραπλήσιόν τι δεῖ νομίζειν , ὅτι οὐδὲ μετὰ τὴν τροφὴν καθυπνώσασιν οὐδὲ τοῖς παιδίοις γίνεται ἐνύπνιον · ὅσοις γὰρ τοῦτον τὸν τρόπον συνέστηκεν ἡ φύσις ὥστε πολλὴν προσπίπτειν ἀναθυμίασιν πρὸς τὸν ἄνω τόπον , ἣ πάλιν καταφερομένη ποιεῖ πλῆθος κινήσεως , εὐλόγως τούτοις οὐδὲν φαίνεται φάντασμα . Προϊούσης δὲ τῆς ἡλικίας οὐδὲν ἄτοπον φανῆναι ἐνύπνιον · μεταβολῆς γάρ τινος γενομένης ἢ καθ’ ἡλικίαν ἢ κατὰ πάθος ἀναγκαῖον συμβῆναι τὴν ἐναντίωσιν ταύτην .
Lemmas: ἐκ δή οὗτος φανερός ὅτι οὐ μόνος ἐγείρω ὁ κίνησις ὁ ἀπό ὁ αἴσθημα γίγνομαι ὁ τε θύραθεν καί ὁ ἐκ ὁ σῶμα ἐνυπάρχω , ἀλλά καί ὅταν γίγνομαι ὁ πάθος οὗτος ὅς καλέω ὕπνος , καί μάλα τότε φαίνω . μετά ἡμέρα μέν γάρ ἐκκρούω ἐνεργέω ὁ αἴσθησις καί ὁ διάνοια , καί ἀφανίζω ὥσπερ παρά πολύς πῦρ ἐλαχύς καί λύπη καί ἡδονή μικρός παρά μέγας , παύω δέ ἐπιπολάζω καί ὁ μικρός · νύκτωρ δέ διά ἀργία ὁ κατά μόριον αἴσθησις καί ἀδυναμία ὁ ἐνεργέω , διά ὁ ἐκ ὁ ἔξω εἰς ὁ ἐντός γίγνομαι ὁ ὁ θερμός παλίρροια , ἐπί ὁ ἀρχή ὁ αἴσθησις καταφέρω καί γίγνομαι φανερός καθίστημι ὁ ταραχή . δέω δέ ὑπολαμβάνω ὥσπερ ὁ μικρός δίνη ὁ ἐν ὁ ποταμός γίγνομαι , οὕτως ὁ κίνησις ἕκαστος γίγνομαι συνεχής , πολλάκις μέν ὅμοιος , πολλάκις δέ διαλύω εἰς ἄλλος σχῆμα διά ὁ ἀντίκρουσις . διό καί μετά ὁ τροφή καί πάμπαν νέος εἰμί , οἷος ὁ παιδίον , οὐ γίγνομαι ἐνύπνιον · πολύς γάρ ὁ κίνησις διά ὁ ἀπό ὁ τροφή θερμότης . ὥστε καθά ἐν ὑγρός , ἐάν σφόδρα κινέω τις , ὅτε μέν οὐδείς φαίνω εἴδωλον ὅτε δέ φαίνω μέν διαστρέφω δέ πάμπαν , ὥστε φαίνω ἀλλοῖος ἤ οἷος εἰμί , ἠρεμέω δέ καθαρός καί φανερός , οὕτως καί ἐν ὁ καθεύδω ὁ φάντασμα καί ὁ ὑπόλοιπος κίνησις ὁ συμβαίνω ἀπό ὁ αἴσθημα ὅτε μέν ὑπό μέγας εἰμί ὁ λέγω κίνησις ἀφανίζω πάμπαν , ὅτε δέ ταράσσω φαίνω ὁ ὄψις καί τερατώδης καί οὐ ῥώννυμι ὁ ἐνύπνιον , οἷος ὁ μελαγχολικός καί πυρέσσω καί οἰνόω · πᾶς γάρ ὁ τοιοῦτος πάθος πνευματώδης εἰμί πολύς ποιέω κίνησις καί ταραχή . καθίστημι δέ καί διακρίνω ὁ αἷμα ἐν ὁ ἔναιμος , σῴζω ὁ αἴσθημα ὁ κίνησις ἀπό ἕκαστος ὁ αἰσθητήριον ῥώννυμι τε ποιέω ὁ ἐνύπνιον , καί φαίνω τις καί δοκέω διά μέν ὁ ἀπό ὁ ὄψις καταφέρω ὁράω , διά δέ ὁ ἀπό ὁ ἀκοή ἀκούω . ὁμοιότροπος δέ καί ἀπό ὁ ἄλλος αἰσθητήριον · ὁ μέν γάρ ἐκεῖθεν ἀφικνέομαι ὁ κίνησις πρός ὁ ἀρχή καί ἐγείρω δοκέω ὁράω καί ἀκούω καί αἰσθάνομαι , καί διά ὁ ὁ ὄψις ἐνίοτε κινέω δοκέω οὐ κινέω ὁράω φημί , καί ὁ ὁ ἁφή δύο κίνησις εἰσαγγέλλω ὁ εἷς δύο δοκέω . ὅλος γάρ ὁ ἀπό ἕκαστος αἴσθησις φημί ὁ ἀρχή , ἐάν μή ἕτερος κύριος ἀντίπτομαι . φαίνω μέν οὖν πάντως , δοκέω δέ οὐ πάντως ὁ φαίνω , ἀλλά ἐάν ὁ ἐπικρίνω κατέχω ἤ μή κινέω ὁ οἰκεῖος κίνησις . ὥσπερ δέ λέγω ὅτι ἄλλος διά ἄλλος πάθος εὐαπάτητος , οὕτως ὁ καθεύδω διά ὁ ὕπνος καί ὁ κινέω ὁ αἰσθητήριον καί ἄλλος ὁ συμβαίνω περί ὁ αἴσθησις , ὥστε ὁ μικρός ἔχω ὁμοιότης φαίνω ἐκεῖνος . ὅταν γάρ καθεύδω , κατέρχομαι ὁ πολύς αἷμα ἐπί ὁ ἀρχή συγκατέρχομαι ὁ ἔνειμι κίνησις , ὁ μέν δύναμις ὁ δέ ἐνέργεια . οὕτως δέ ἔχω ὥστε ἐν ὁ κίνησις ὅδε ὅδε ἐπιπολάζω ἐκ αὐτός ὁ κίνησις , ἐάν δέ οὗτος φθείρω , ὅδε . καί πρός ἀλλήλων δέ ἔχω ὥσπερ ὁ πλάσσω βάτραχος ὁ ἀνέρχομαι ἐν ὁ ὕδωρ τήκω ὁ ἅλς . οὕτως ἔνειμι δύναμις , ἀνίημι δέ ὁ κωλύω ἐνεργέω · καί λύω ἐν ὀλίγος ὁ λοιπός αἷμα ὁ ἐν ὁ αἰσθητήριον κινέω , ἔχω ὁμοιότης ὥσπερ ὁ ἐν ὁ νέφος , ὅς παρεικάζω ἄνθρωπος καί κένταυρος ταχύς μεταβάλλω . οὗτος δέ ἕκαστος εἰμί , ὥσπερ λέγω , ὑπόλειμμα ὁ ἐν ὁ ἐνέργεια αἴσθημα · καί ἀπέρχομαι ὁ αἴσθημα ὁ ἀληθής ἔνειμι , καί ἀληθής λέγω ὅτι τοιοῦτος οἷος Κορίσκος , ἀλλά οὐ Κορίσκος . ὅτε δέ αἰσθάνομαι , οὐ λέγω Κορίσκος ὁ κύριος καί ὁ ἐπικρίνω , ἀλλά διά οὗτος ἐκεῖνος Κορίσκος ὁ ἀληθινός . ὅς δή καί αἰσθάνομαι λέγω οὗτος , ἐάν μή παντελής κατέχω ὑπό ὁ αἷμα , ὥσπερ μή αἰσθάνομαι οὗτος , κινέω ὑπό ὁ κίνησις ὁ ἐν ὁ αἰσθητήριον . καί δοκέω ὁ ὅμοιος αὐτός εἰμί ἀληθής . καί τοσοῦτος ὁ ὕπνος ὁ δύναμις ὥστε ποιέω οὗτος λανθάνω . ὥσπερ οὖν εἰ τις λανθάνω ὑποβάλλω ὁ δάκτυλος ὁ ὀφθαλμός , οὐ μόνος φαίνω ἀλλά καί δοκέω εἰμί δύο ὁ εἷς , ἐάν δέ μή λανθάνω , φαίνω μέν οὐ δοκέω δέ , οὕτως καί ἐν ὁ ὕπνος , ἐάν μέν αἰσθάνομαι ὅτι καθεύδω , καί ὁ πάθος ἐν ὅς ὁ αἴσθησις ὁ ὑπνωτικός , φαίνω μέν , λέγω δέ τις ἐν αὐτός ὅτι φαίνω μέν Κορίσκος , οὐ εἰμί δέ Κορίσκος ( πολλάκις γάρ καθεύδω λέγω τις ἐν ὁ ψυχή ὅτι ἐνύπνιον ὁ φαίνω ) · ἐάν δέ λανθάνω ὅτι καθεύδω , οὐδείς ἀντίφημι ὁ φαντασία . ὅτι δέ ἀληθής λέγω καί εἰμί κίνησις φανταστικός ἐν ὁ αἰσθητήριον , δῆλος , ἐάν τις προσέχω πειράω μνημονεύω ὅς πάσχω καταφέρω τε καί ἐγείρω · ἐνίοτε γάρ ὁ φαίνω εἴδωλον καθεύδω φωράω ἐγείρω κίνησις εἰμί ἐν ὁ αἰσθητήριον · ἔνιοι γάρ ὁ νέος καί πάμπαν διαβλέπω , ἐάν εἰμί σκότος , φαίνω εἴδωλον πολύς κινέω , ὥστε ἐγκαλύπτω πολλάκις φοβέω . ἐκ δή οὗτος ἅπας δέω συλλογίζομαι ὅτι εἰμί ὁ ἐνύπνιον φάντασμα μέν τις καί ἐν ὕπνος · ὁ γάρ ἄρτι λέγω εἴδωλον οὐ εἰμί ἐνύπνιον , οὐδέ εἰ τις ἄλλος λύω ὁ αἴσθησις φαίνω · οὐδέ ὁ ἐν ὕπνος φάντασμα πᾶς . πρῶτος μέν γάρ ἔνιοι συμβαίνω καί αἰσθάνομαι πη καί ψόφος καί φώς καί χυμός καί ἁφή , ἀσθενικός μέντοι καί οἷος πρόσωθεν · ἤδη γάρ ἐν ὁ καθεύδω ὑποβλέπω , ὅς ἠρέμα ὁράω φάος ὁ λύχνος καθεύδω , ὡς οἴομαι , ἐπεγείρω εὐθύς γνωρίζω ὁ ὁ λύχνος εἰμί , καί ἀλεκτρυών καί κύων φωνή ἠρέμα ἀκούω ἐγείρω σαφής γνωρίζω . ἔνιοι δέ καί ἀποκρίνω ἐρωτάω · ἐνδέχομαι γάρ ὁ ἐγείρω καί καθεύδω ἁπλῶς ἕτερος ὑπάρχω ἕτερος πη ὑπάρχω . ὅς οὐδείς ἐνύπνιον φημί . οὐδέ ὅσος δή ἐν ὁ ὕπνος γίγνομαι ἀληθής ἔννοια παρά ὁ φάντασμα . ἀλλά ὁ φάντασμα ὁ ἀπό ὁ κίνησις ὁ αἴσθημα , ὅταν ἐν ὁ καθεύδω εἰμί , ᾗ καθεύδω , οὗτος εἰμί ἐνύπνιον . ἤδη δέ τις συμβαίνω ὥστε μηδείς ἐνύπνιον ὁράω κατά ὁ βίος . σπάνιος μέν οὖν ὁ τοιοῦτος εἰμί , συμβαίνω δέ ὅμως . καί ὁ μέν ὅλος διατελέω , ἔνιοι δέ καί προέρχομαι πρόσω ὁ ἡλικία γίγνομαι , πρότερος οὐδείς ἐνύπνιον ὁράω . ὁ δέ αἴτιος ὁ μή γίγνομαι παραπλήσιος τις δέω νομίζω , ὅτι οὐδέ μετά ὁ τροφή καθυπνόω οὐδέ ὁ παιδίον γίγνομαι ἐνύπνιον · ὅσος γάρ οὗτος ὁ τρόπος συνίστημι ὁ φύσις ὥστε πολύς προσπίπτω ἀναθυμίασις πρός ὁ ἄνω τόπος , ὅς πάλιν καταφέρω ποιέω πλῆθος κίνησις , εὔλογος οὗτος οὐδείς φαίνω φάντασμα . προέρχομαι δέ ὁ ἡλικία οὐδείς ἄτοπος φαίνω ἐνύπνιον · μεταβολή γάρ τις γίγνομαι ἤ κατά ἡλικία ἤ κατά πάθος ἀναγκαῖος συμβαίνω ὁ ἐναντίωσις οὗτος .