aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-incessu-animalium 11
11 Καὶ περὶ μὲν τούτων διωρίσθω τὸν τρόπον τοῦτον , τὸ δὲ μέλλον ζῷον ὀρθὸν βαδιεῖσθαι διότι δίπουν τε ἀναγκαῖόν ἐστιν εἶναι , καὶ τὰ μὲν ἄνω μέρη τοῦ σώματος κουφότερα ἔχειν τὰ δʼ ὑφεστῶτα τούτοις βαρύτερα , δῆλον · μόνως γὰρ ἂν οὕτως ἔχον οἷόν τʼ εἴη φέρειν ἑαυτὸ ῥᾳδίως . διόπερ ἄνθρωπος μόνον ὀρθὸν τῶν ζῴων ὢν τὰ σκέλη κατὰ λόγον ἔχει πρὸς τὰ ἄνω τοῦ σώματος μέγιστα τῶν ὑποπόδων καὶ ἰσχυρότατα . δῆλον δε ποιεῖ τοῦτο καὶ τὸ συμβαῖνον τοῖς παιδίοις · οὐ γὰρ δύναται βαδίζειν ὀρθὰ διὰ τὸ πάντα νανώδη εἶναι καὶ | μείζω καὶ ἰσχυρότερα ἔχειν ἢ κατὰ λόγον τὰ ἄνω μέρη τοῦ σώματος τῶν κάτωθεν . προϊούσης δὲ τῆς ἡλικίας αὔξησιν λαμβάνει τὰ κάτω μᾶλλον , μέχρι οὗπερ ἂν λάβωσι τὸ προσῆκον μέγεθος , καὶ ποιοῦνται τότε τοῖς σώμασι τὴν βάδισιν τὴν ὀρθήν . οἱ δʼ ὄρνιθες κοῦφοι ὄντες δίποδές εἰσι διὰ τὸ ὄπισθεν αὐτοῖς τὸ βάρος εἶναι , καθάπερ ἐργάζονται τοὺς ἵππους τοὺς χαλκοῦς τοὺς τὰ πρόσθια ᾐρκότας τῶν σκελῶν . αἴτιον δὲ μάλιστα τοῦ δίποδας ὄντας δύνασθαι ἑστάναι τὸ ἔχειν τὸ ἰσχίον ὅμοιον μηρῷ καὶ τηλικοῦτον ὥστε δοκεῖν δύο μηροὺς ἔχειν , τόν τʼ ἐν τῷ σκέλει πρὸ τῆς καμπῆς καὶ τὸν πρὸς τοῦτο τὸ μέρος ἀπὸ τῆς ἕδρας · ἔστι δʼ οὐ μηρὸς ἀλλʼ ἰσχίον . εἰ γὰρ μὴ τηλικοῦτον ἦν , οὐκ ἂν ἦν ὄρνις δίπους . ὥσπερ γὰρ τοῖς ἀνθρώποις καὶ τοῖς τετράποσι ζῴοις , εὐθὺς ἂν ἦν ἀπὸ βραχέος ὄντος τοῦ ἰσχίου ὁ μηρὸς καὶ τὸ ἄλλο σκέλος · λίαν οὖν ἂν ἦν τὸ σῶμα πᾶν προπετὲς αὐτῶν . νῦν δὲ μακρὸν ὂν μέχρι ὑπὸ μέσην παρατείνει τὴν γαστέρα , ὥστʼ ἐντεῦθεν τὰ σκέλη ὑπερηρεισμένα φέρει τὸ σῶμα πᾶν . φανερὸν δʼ ἐκ τούτων καὶ ὅτι ὀρθὸν οὐκ ἐνδέχεται τὸν ὄρνιθα εἶναι ὥσπερ τὸν ἄνθρωπον . ἡ γὰρ τῶν πτερῶν φύσις ὡς ἔχουσι τὸ σῶμα νῦν οὕτως αὐτοῖς χρήσιμός ἐστιν , ὀρθοῖς δʼ οὖσιν ἄχρηστος ἂν ἦν , ὥσπερ γράφουσι τοὺς ἔρωτας ἔχοντας πτέρυγας . ἅμα γὰρ τοῖς εἰρημένοις δῆλον ὅτι οὐδʼ ἄνθρωπον , οὐδʼ εἰ ἄλλο τι τοιοῦτόν ἐστι τὴν μορφήν , δυνατὸν εἶναι πτερωτόν , οὐ μόνον ὅτι πλείοσι σημείοις κινήσεται ἢ τέτταρσιν ἔναιμον ὄν , ἀλλʼ ὅτι ἄχρηστος αὐτοῖς ἡ τῶν πτερύγων ἕξις κατὰ φύσιν κινουμένοις · ἡ δὲ φύσις οὐδὲν ποιεῖ παρὰ φύσιν .
Lemmas: 11 καί περί μέν οὗτος διορίζω ὁ τρόπος οὗτος , ὁ δέ μέλλω ζῷον ὀρθός βαδίζω διότι δίπους τε ἀναγκαῖος εἰμί ἔρχομαι , καί ὁ μέν ἄνω μέρος ὁ σῶμα κοῦφος ἔχω ὁ δέ ὑφίστημι οὗτος βαρύς , δῆλος · μόνος γάρ ἄν οὕτως ἔχω οἷος τε εἰμί φέρω ἑαυτοῦ ῥᾴδιος . διόπερ ἄνθρωπος μόνος ὀρθός ὁ ζῷον εἰμί ὁ σκέλος κατά λόγος ἔχω πρός ὁ ἄνω ὁ σῶμα μέγας ὁ ὑπόπους καί ἰσχυρός . δῆλος δέ ποιέω οὗτος καί ὁ συμβαίνω ὁ παιδίον · οὐ γάρ δύναμαι βαδίζω ὀρθός διά ὁ πᾶς νανώδης ἔρχομαι καί | μέγας καί ἰσχυρός ἔχω ἤ κατά λόγος ὁ ἄνω μέρος ὁ σῶμα ὁ κάτωθεν . προέρχομαι δέ ὁ ἡλικία αὔξησις λαμβάνω ὁ κάτω μᾶλλον , μέχρι ὅσπερ ἄν λαμβάνω ὁ προσήκω μέγεθος , καί ποιέω τότε ὁ σῶμα ὁ βάδισις ὁ ὀρθός . ὁ δέ ὄρνις κοῦφος ο δίπους εἰμί διά ὁ ὄπισθεν αὐτός ὁ βάρος ἔρχομαι , καθά ἐργάζομαι ὁ ἵππος ὁ χάλκεος ὁ ὁ πρόσθιος ᾀρ́ζω ὁ σκέλος . αἴτιος δέ μάλιστα ὁ δίπους είμαι δύναμαι ἵστημι ὁ ἔχω ὁ ἰσχίον ὅμοιος μηρός καί τηλικοῦτος ὥστε δοκέω δύο μηρός ἔχω , ὁ τε ἐν ὁ σκέλος πρό ὁ καμπή καί ὁ πρός οὗτος ὁ μέρος ἀπό ὁ ἕδρα · εἰμί δέ οὐ μηρός ἀλλά ἰσχίον . εἰ γάρ μή τηλικόσδε εἰμί , οὐ ἄν εἰμί ὄρνις δίπους . ὥσπερ γάρ ὁ ἄνθρωπος καί ὁ τετράπους ζῷον , εὐθύς ἄν εἰμί ἀπό βραχύς εἰμί ὁ ἰσχίον ὁ μηρός καί ὁ ἄλλος σκέλος · λίαν οὖν ἄν εἰμί ὁ σῶμα πᾶς προπετής αὐτός . νῦν δέ μακρός εἰμί μέχρι ὑπό μέσος παρατείνω ὁ γαστήρ , ὥστε ἐντεῦθεν ὁ σκέλος ὑπερείδω φέρω ὁ σῶμα πᾶς . φανερός δέ ἐκ οὗτος καί ὅτι ὀρθός οὐ ἐνδέχομαι ὁ ὄρνις ἔρχομαι ὥσπερ ὁ ἄνθρωπος . ὁ γάρ ὁ πτερόν φύσις ὡς ἔχω ὁ σῶμα νῦν οὕτως αὐτός χρήσιμος εἰμί , ὀρθός δέ εἰμί ἄχρηστος ἄν εἰμί , ὥσπερ γράφω ὁ ἔρως ἔχω πτέρυξ . ἅμα γάρ ὁ λέγω δῆλος ὅτι οὐδέ ἄνθρωπος , οὐδέ εἰ ἄλλος τίς τοιοῦτος εἰμί ὁ μορφή , δυνατός ἔρχομαι πτερωτός , οὐ μόνος ὅτι πολύς σημεῖον κινέω ἤ τέσσαρες ἔναιμος εἰμί , ἀλλά ὅτι ἄχρηστος αὐτός ὁ ὁ πτέρυξ ἕξις κατά φύσις κινέω · ἤ δέ φύσις οὐδείς ποιέω παρά φύσις .