aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-generatione-animalium 1.4
Τὰ μὲν οὖν εἰρημένα μόρια τοῖς ζῴοις τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον · περὶ δὲ τῆς ἐν τοῖς ἄρρεσι διαφορᾶς τῶν σπερματικῶν ὀργάνων , εἴ τις μέλλει θεωρήσειν τὰς αἰτίας δι’ ἅς εἰσιν , ἀνάγκη λαβεῖν πρῶτον τίνος ἕνεκεν ἡ τῶν ὄρχεών ἐστι σύστασις . εἰ δὴ πᾶν ἡ φύσις ἢ διὰ τὸ ἀναγκαῖον ποιεῖ ἢ διὰ τὸ βέλτιον , κἂν τοῦτο τὸ μόριον εἴη διὰ τούτων θάτερον . ὅτι μὲν τοίνυν οὐκ ἀναγκαῖον πρὸς τὴν γένεσιν , φανερόν · πᾶσι γὰρ ἂν ὑπηῆρχε τοῖς γεννῶσι , νῦν δ’ ὄυθ’ οἱ ὄφεις ἔχουσιν ὄρχεις οὔθ’ οἱ ἰχθύες · ὠμμένοι γάρ εἰσι συνδυαζόμενοι καὶ πλήρεις ἔχοντες θοροῦ τοὺς πόρους . λείπεται τοίνυν βελτίονός τινος χάριν . ἔστι δὲ τῶν μὲν πλείστων ζῴων ἔργον σχεδὸν οὐθὲν ἄλλο πλὴν ὥσπερ τῶν φυτῶν σπέρμα καὶ καρπός . ὥσπερ δ’ ἐν τοῖς περὶ τὴν τροφὴν τὰ εὐθυέντερα λαβρότερα πρὸς τὴν ἐπιθυμίαν τὴν τῆς τροφῆς , ὅυτω καὶ τὰ μὴ ἔχοντα ὄρχεις πόρους δὲ μόνον , ἢ ἔχοντα μὲν ἐντὸς δ’ ἔχοντα , πάντα ταχύτερα πρὸς τὴν ἐνέργειαν τῶν συνδυασμῶν . ἃ δὲ δεῖ σωφρονέστερα εἶναι , ὥσπερ ἐκεῖ οὐκ εὐθυέντερα , καὶ ἐνταῦθ’ ἕλικας ἔχουσιν οἱ πόροι πρὸς τὸ μὴ λάβρον μηδὲ ταχεῖαν εἶναι τὴν ἐπιθυμίαν . οἱ δ’ ὄρχεις εἰσὶ πρὸς τοῦτο μεμηχανημένοι · τοῦ γὰρ σπερματικοῦ περιττώματος στασιμωτέραν ποιοῦσι τὴν κίνησιν , ἐν μὲν τοῖς ζῳοτόκοις , οἷον ἵπποις τε καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς τοιούτοις , καὶ ἐν ἀνθρώποις σώζοντες τὴν ἐπαναδίπλωσιν . ὃν δὲ τρόπον ἔχει αὕτη , ἐκ τῶν ἱστοριῶν τῶν περὶ τὰ ζῷα δεῖ θεωρεῖν . οὐθὲν γάρ εἰσι μόριον τῶν πόρων οἱ ὄρχεις , ἀλλὰ πρόσκεινται , καθάπερ τὰς λαιὰς προσάπτουσιν αἱ ὑφαίνουσαι τοῖς ἱστοῖς · ἀφαιρουμένων γὰρ αὐτῶν ἀνασπῶνται οἱ πόροι ἐντός , ὥστ’ οὐ δύνανται γεννᾶν τὰ ἐκτεμνόμενα , ἐπεὶ εἰ μὴ ἀνεσπῶντο , ἐδύναντο ἄν , καὶ ἤδη ταῦρός τις μετὰ τὴν ἐκτομὴν εὐθέως ὀχεύσας ἐπλήρωσε διὰ τὸ μήπω τοὺς πόρους ἀνεσπάσθαι . τοῖς δ’ ὄρνισι καὶ τοῖς ᾠοτόκοις τῶν τετραπόδων δέχονται τὴν σπερματικὴν περίττωσιν , ὥστε βραδυτέραν εἶναι τὴν ἔξοδον ἢ τοῖς ἰχθύσιν . φανερὸν δ’ ἐπὶ τῶν ὀρνίθων · περὶ γὰρ τὰς ὀχείας πολὺ μείζους ἴσχουσι τοὺς ὄρχεις , καὶ ὅσα γε τῶν ὀρνέων καθ’ ὥραν μίαν ὀχεύει , ὅταν ὁ χρόνος οὗτος παρέλθῃ , οὕτω μικροὺς ἔχουσιν ὥστε σχεδὸν ἀδήλους εἶναι , περὶ δὲ τὴν ὀχείαν σφόδρα μεγάλους . θᾶττον μὲν οὖν ὀχεύουσι τὰ ἐντὸς ἔχοντα · καὶ γὰρ τὰ ἐκτὸς ἔχοντα οὐ πρότερον τὸ σπέρμα ἀφίησι πρὶν ἀνασπάσαι τοὺς ὄρχεις .
Lemmas: Τά μέν οὖν λέγω μόριον ὁ ζῷον οὗτος ἔχω ὁ τρόπος · περί δέ ὁ ἐν ὁ ἄρσην διαφορά ὁ σπερματικός ὄργανον , εἰ τις μέλλω θεωρέω ὁ αἰτία διά ὅς εἰμί , ἀνάγκη λαμβάνω πρῶτος τίς ἕνεκα ὁ ὁ ὄρχις εἰμί σύστασις . εἰ δή πᾶς ὁ φύσις ἤ διά ὁ ἀναγκαῖος ποιέω ἤ διά ὁ ἀγαθός , ἄν οὗτος ὁ μόριον εἰμί διά οὗτος ἕτερος . ὅτι μέν τοίνυν οὐ ἀναγκαῖος πρός ὁ γένεσις , φανερός · πᾶς γάρ ἄν ὑπάρχω ὁ γεννάω , νῦν δέ οὔτις ὁ ὄφις ἔχω ὄρχις οὔτε ὁ ἰχθῦς · ὁράω γάρ εἰμί συνδυάζω καί πλήρης ἔχω θορός ὁ πόρος . λείπω τοίνυν ἀγαθός τις χάριν . εἰμί δέ ὁ μέν πολύς ζῷον ἔργον σχεδόν οὐδείς ἄλλος πλήν ὥσπερ ὁ φυτόν σπέρμα καί καρπός . ὥσπερ δέ ἐν ὁ περί ὁ τροφή ὁ εὐθυέντερος λάβρος πρός ὁ ἐπιθυμία ὁ ὁ τροφή , οὕτως καί ὁ μή ἔχω ὄρχις πόρος δέ μόνος , ἤ ἔχω μέν ἐντός δέ ἔχω , πᾶς ταχύς πρός ὁ ἐνέργεια ὁ συνδυασμός . ὅς δέ δέω σώφρων εἰμί , ὥσπερ ἐκεῖ οὐ εὐθυέντερος , καί ἐνταῦθα ἕλιξ ἔχω ὁ πόρος πρός ὁ μή λάβρος μηδέ ταχύς εἰμί ὁ ἐπιθυμία . ὁ δέ ὄρχις εἰμί πρός οὗτος μηχανάομαι · ὁ γάρ σπερματικός περίσσωμα στάσιμος ποιέω ὁ κίνησις , ἐν μέν ὁ ζῳοτόκος , οἷος ἵππος τε καί ὁ ἄλλος ὁ τοιοῦτος , καί ἐν ἄνθρωπος σῴζω ὁ ἐπαναδίπλωσις . ὅς δέ τρόπος ἔχω οὗτος , ἐκ ὁ ἱστορίη ὁ περί ὁ ζῷον δέω θεωρέω . οὐδείς γάρ εἰμί μόριον ὁ πόρος ὁ ὄρχις , ἀλλά πρόσκειμαι , καθά ὁ λαιαί προσάπτω ὁ ὑφαίνω ὁ ἱστός · ἀφαιρέω γάρ αὐτός ἀνασπάω ὁ πόρος ἐντός , ὥστε οὐ δύναμαι γεννάω ὁ ἐκτέμνω , ἐπεί εἰ μή ἀνασπάω , δύναμαι ἄν , καί ἤδη ταῦρος τις μετά ὁ ἐκτομή εὐθύς ὀχεύω πληρόω διά ὁ μήπω ὁ πόρος ἀνασπάω . ὁ δέ ὄρνις καί ὁ ᾠότοκος ὁ τετράπους δέχομαι ὁ σπερματικός περίσσωσις , ὥστε βραδύς εἰμί ὁ ἔξοδος ἤ ὁ ἰχθῦς . φανερός δέ ἐπί ὁ ὄρνις · περί γάρ ὁ ὀχεία πολύς μέγας ἴσχω ὁ ὄρχις , καί ὅσος γε ὁ ὄρνεον κατά ὥρα εἷς ὀχεύω , ὅταν ὁ χρόνος οὗτος παρέρχομαι , οὕτως μικρός ἔχω ὥστε σχεδόν ἄδηλος εἰμί , περί δέ ὁ ὀχεία σφόδρα μέγας . ταχύς μέν οὖν ὀχεύω ὁ ἐντός ἔχω · καί γάρ ὁ ἐκτός ἔχω οὐ πρότερος ὁ σπέρμα ἀφίημι πρίν ἀνασπάω ὁ ὄρχις .