aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-generatione-animalium 1.18
φαίνεται δ᾽ ἐξετάζουσι τὸν λόγον τοὐναντίον μᾶλλον · τά τε γὰρ εἰρημένα λύειν οὐ χαλεπόν , καὶ πρὸς τούτοις ἄλλα συμβαίνει λέγειν ἀδύνατα . πρῶτον μὲν οὖν ὅτι οὐθὲν σημεῖον ἡ ὁμοιότης τοῦ ἀπιέναι ἀπὸ παντός , ὅτι καὶ φωνὴν καὶ ὄνυχας καὶ τρίχας ὅμοιοι γίγνονται καὶ τὴν κίνησιν , ἀφ᾽ ὧν οὐθὲν ἀπέρχεται . ἔνια δ᾽ οὐκ ἔχουσί πω ὅταν γεννῶσιν , οἷον τρίχωσιν πολιῶν ἢ γενείου . ἔτι τοῖς ἄνωθεν γονεῦσιν ἐοίκασιν , ἀφ᾽ ὧν οὐθὲν ἀπῆλθεν · ἀποδιδόασι γὰρ διὰ πολλῶν γενεῶν αἱ ὁμοιότητες , οἷον καὶ ἐν Ἤλιδι ἡ τῷ Αἰθίοπι συγγενομένη · οὐ γὰρ ἡ θυγάτηρ ἐγένετο , ἀλλ᾽ ὁ ἐκ ταύτης Αἰθίοψ . καὶ ἐπὶ τῶν φυτῶν δὲ ὁ αὐτὸς λόγος · δῆλον γὰρ ὅτι καὶ τούτοις ἀπὸ πάντων ἂν τῶν μερῶν τὸ σπέρμα γίγνοιτο . πολλὰ δὲ τὰ μὲν οὐκ ἔχει , τὰ δὲ καὶ ἀφέλοι τις ἄν , τὰ δὲ προσφύεται . ἔτι οὐδ᾽ ἀπὸ τῶν περικαρπίων ἀπέρχεται καίτοι καὶ ταῦτα γίνεται τὴν αὐτὴν ἔχοντα μορφήν . ἔτι πότερον ἀπὸ τῶν ὁμοιομερῶν μόνον ἀπέρχεται ἀφ᾽ ἑκάστου , οἷον ἀπὸ σαρκὸς καὶ ὀστοῦ καὶ νεύρου , ἢ καὶ ἀπὸ τῶν ἀνομοιομερῶν , οἷον προσώπου καὶ χειρός ; εἰ μὲν γὰρ ἀπ᾽ ἐκείνων μόνον , ἐοίκασι δὲ μᾶλλον ταῦτα τοῖς γονεῦσι τὰ ἀνομοιομερῆ , οἷον πρόσωπον καὶ χεῖρας καὶ πόδας · εἴπερ οὖν μηδὲ ταῦτα τῷ ἀπὸ παντὸς ἀπελθεῖν , τί κωλύει μηδ᾽ ἐκεῖνα τῷ ἀπὸ παντὸς ἀπελθεῖν ὅμοια εἶναι , ἀλλὰ δι᾽ ἄλλην αἰτίαν ; εἰ δ᾽ ἀπὸ τῶν ἀνομοιομερῶν μόνον , οὐκ ἄρα ἀπὸ πάντων . προσήκει δὲ μᾶλλον ἀπ᾽ ἐκείνων · πρότερα γὰρ ἐκεῖνα , καὶ σύγκειται τὰ ἀνομοιομερῆ ἐξ ἐκείνων , καὶ ὥσπερ πρόσωπον καὶ χεῖρας γίγνονται ἐοικότες , οὕτω καὶ σάρκας καὶ ὄνυχας . εἰ δ᾽ ἀπ᾽ ἀμφοτέρων , τίς ὁ τρόπος ἂν εἴη τῆς γενέσεως ; σύγκειται γὰρ ἐκ τῶν ὁμοιομερῶν τὰ ἀνομοιομερῆ , ὥστε τὸ ἀπὸ τούτων ἀπιέναι τὸ ἀπ᾽ ἐκείνων ἂν εἴη ἀπιέναι καὶ τῆς συνθέσεως , ὥσπερ κἂν εἰ ἀπὸ τοῦ γεγραμμένου ὀνόματος · εἰ μὲν ἀπὸ παντός , κἂν ἀπὸ τῶν συλλαβῶν ἑκάστης , εἰ δ᾽ ἀπὸ τούτων , ἀπὸ τῶν στοιχείων καὶ τῆς συνθέσεως . ὥστ᾽ εἴπερ ἐκ πυρὸς καὶ τῶν τοιούτων σάρκες καὶ ὀστᾶ συνεστᾶσιν , ἀπὸ τῶν στοιχείων ἂν εἴη μᾶλλον · ἀπὸ γὰρ τῆς συνθέσεως πῶς ἐνδέχεται ; ἀλλὰ μὴν ἄνευ γε ταύτης οὐκ ἂν εἴη ὅμοια . ταύτην δ᾽ εἴ τι δημιουργεῖ ὕστερον , τοῦτ᾽ ἂν εἴη τὸ τῆς ὁμοιότητος αἴτιον , ἀλλ᾽ οὐ τὸ ἀπελθεῖν ἀπὸ παντός . ἔτι εἰ μὲν διεσπασμένα τὰ μέρη ἐν τῷ σπέρματι , πῶς ζῇ ; εἰ δὲ συνεχῆ , ζῷον ἂν εἴη μικρόν . καὶ τὰ τῶν αἰδοίων πῶς ; οὐ γὰρ ὅμοιον τὸ ἀπιὸν ἀπὸ τοῦ ἄρρενος καὶ τοῦ θήλεος . ἔτι εἰ ἀμφοτέρων ὁμοίως ἀπὸ πάντων ἀπέρχεται , δύο γίγνεται ζῷα · ἑκατέρων γὰρ ἅπαντα ἕξει . διὸ καὶ Ἐμπεδοκλῆς ἔοικεν , εἴπερ οὕτω λεκτέον , μάλιστα λέγειν ὁμολογούμενα τούτῳ τῷ λόγῳ , τό γε τοσοῦτον , ἀλλ᾽ εἴπερ ἑτέρᾳ πῃ , οὐ καλῶς . φησὶ γὰρ ἐν τῷ ἄρρενι καὶ τῷ θήλει οἷον σύμβολον ἐνεῖναι , ὅλον δ᾽ ἀπ᾽ οὐδετέρου ἀπιέναι , " ἀλλὰ διέσπασται μελέων φύσις , ἡ μὲν ἐν ἀνδρός . " διὰ τί γὰρ τὰ θήλεα οὐ γεννᾷ ἐξ αὑτῶν , εἴπερ ἀπὸ παντός τε ἀπέρχεται καὶ ἔχει ὑποδοχήν ; ἀλλ᾽ ὡς ἔοικεν ἢ οὐκ ἀπέρχεται ἀπὸ παντός , ἢ οὕτως ὥσπερ ἐκεῖνος λέγει , οὐ ταὐτὰ ἀφ᾽ ἑκατέρου , διὸ καὶ δέονται τῆς ἀλλήλων συνουσίας . ἀλλὰ καὶ τοῦτ᾽ ἀδύνατον . ὥσπερ γὰρ καὶ μεγάλα ὄντ᾽ ἀδύνατον διεσπασμένα σώζεσθαι καὶ ἔμψυχα εἶναι , καθάπερ Ἐμπεδοκλῆς γεννᾷ , ἐπὶ τῆς φιλότητος λέγων " ᾗ πολλαὶ μὲν κόρσαι ἀναύχενες , ἐβλάστησαν . " εἶθ᾽ οὕτως συμφύεσθαί φησιν . τοῦτο δὲ φανερὸν ὅτι ἀδύνατον · οὔτε γὰρ μὴ ψυχὴν ἔχοντα οὔτε μὴ ζωήν τινα δύναιτ᾽ ἂν σῶζεσθαι , ὅτε ὥσπερ ζῷα ὄντα πλείω συμφύεσθαι ὥστ’ εἶναι πάλιν ἕν . ἀλλὰ μὴν τοῦτον τὸν τρόπον συμβαίνει λέγειν τοῖς ἀπὸ παντὸς ἀπιέναι φάσκουσιν , ὥσπερ τότε ἐν τῇ γῇ ἐπὶ τῆς φιλότητος , οὕτω τούτοις ἐν τῷ σώματι . ἀδύνατον γὰρ συνεχῆ τὰ μόρια γίγνεσθαι , καὶ ἀπιέναι εἰς ἕνα τόπον συνιόντα . εἶτα πῶς καὶ διέσπασται τὰ ἄνω καὶ κάτω καὶ δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ καὶ πρόσθια καὶ ὀπίσθια ; πάντα γὰρ ταῦτα ἄλογά ἐστιν . ἔτι τὰ μέρη τὰ μὲν δυνάμει τὰ δὲ πάθεσι διώρισται , τὰ μὲν ἀνομοιομερῆ τῷ δύνασθαί τι ποιεῖν , οἷον γλῶττα καὶ χείρ , τὰ δ᾽ ὁμοιομερῆ σκληρότητι καὶ μαλακότητι καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς τοιούτοις πάθεσιν , ὀυ πάντως οὖν ἔχον αἷμα οὐδὲ σάρξ . δῆλον τοίνυν ὅτι ἀδύνατον τὸ ἀπελθὸν εἶναι συνώνυμον τοῖς μέρεσιν , οἷον αἷμα ἀπὸ αἷματος ἢ σάρκα ἀπὸ σαρκός . ἀλλὰ μὴν εἴ γ᾽ ἐξ ἑτέρου τινὸς ὄντος αἷμα γίνεται , οὐδ᾽ ἂν τῆς ὁμοιότητος αἴτιον εἴη , ὡς λέγουσιν οἱ φάσκοντες οὕτω , τὸ ἀπελθεῖν ἀπὸ πάντων τῶν μορίων . ἱκανὸν γὰρ ἀφ᾽ ἑνὸς ἀπιέναι μόνον , εἴπερ μὴ ἐξ αἵματος αἷμα γίγνεται . διὰ τί γὰρ οὐκ ἂν καὶ ἅπαντα ἐξ ἑνὸς γίγνοιτο ; ὁ αὐτὸς γὰρ λόγος ἔοικεν εἶναι οὗτος τῷ Ἀναξαγόρου , τῷ μηθὲν γίγνεσθαι τῶν ὁμοιομερῶν · πλὴν ἐκεῖνος μὲν ἐπὶ πάντων , οὗτοι δ᾽ ἐπὶ τῆς γενέσεως τῶν ζῴων τοῦτο ποιοῦσιν ἔπειτα τίνα τρόπον αὐξηθήσεται ταῦτα τὰ ἀπελθόντα ἀπὸ παντός ; Ἀναξαγόρας μὲν γὰρ εὐλόγως φησὶ σάρκας ἐκ τῆς τροφῆς προσιέναι ταῖς σαρξίν · τοῖς δὲ ταῦτα μὲν μὴ λέγουσιν , ἀπὸ παντὸς δ᾽ ἀπιέναι φάσκουσι πῶς ἑτέρου προσγιγνομένου ἔσται μεῖζον , εἰ μένει τὸ προσελθόν ; ἀλλὰ μὴν εἴ γε δύναται μεταβάλλειν τὸ προσελθόν , διὰ τί οὐκ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς τὸ σπέρμα τοιοῦτόν ἐστιν ὥστ᾽ ἐξ αὐτοῦ δυνατὸν εἶναι γίνεσθαι αἷμα καὶ σάρκας , ἀλλὰ μὴ αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο καὶ αἷμα καὶ σάρκας ; οὐ γὰρ δὴ οὐδὲ τοῦτο ἐνδέχεται λέγειν , ὡς τῇ κατακεράσει αὐξάνεται ὕστερον οἷον οἶνος ὕδατος προσεγχυθέντος . αὐτὸ γὰρ ἂν πρῶτον μάλιστα ἦν ἕκαστον ἄκρατον ὄν · νῦν δὲ ὕστερον μᾶλλον καὶ σὰρξ καὶ ὀστοῦν καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστόν ἐστι μορίων . τοῦ δὲ σπέρματος φάναι τι νεῦρον εἶναι καὶ ὀστοῦν λίαν ἐστὶν ὑπὲρ ἡμᾶς τὸ λεγόμενον . πρὸς δὲ τούτοις εἰ τὸ θῆλυ καὶ τὸ ἄρρεν ἐν τῇ κυήσει διαφέρει , καθάπερ Ἑμπεδοκλῆς λέγει " ἐν δ᾽ ἐχύθη καθαροῖσι · τὰ μὲν τελέθουσι γυναῖκες , ψύχεος ἀντιάσαντα . " φαίνονται δ’ οὖν μεταβάλλουσαι γυναῖκες καὶ ἄνδρες , ὥσπερ ἐξ ἀγόνων γόνιμοι , οὕτω καὶ ἐκ θηλυτόκων ἀρρενοτόκοι , ὡς οὐκ ἐν τῷ ἀπελθεῖν ἀπὸ παντὸς ἢ μὴ τῆς αἰτίας οὔσης , ἀλλ᾽ ἐν τῷ σύμμετρον ἢ ἀσύμμετρον εἶναι τὸ ἀπὸ τῆς γυναικὸς καὶ τοῦ ἀνδρὸς ἀπιόν , ἢ καὶ δι᾽ ἄλλην τινὰ τοιαύτην αἰτίαν . δῆλον τοίνυν , εἰ τοῦτο θήσομεν οὕτως , ὅτι οὐ τῷ ἀπελθεῖν ἀπό τινος τὸ θῆλυ , ὥστ᾽ οὐδὲ τὸ μέρος ὃ ἔχει ἴδιον τό τε ἄρρεν καὶ τὸ θῆλυ , εἴπερ τὸ αὐτὸ σπέρμα καὶ θῆλυ καὶ ἄρρεν δύναται γίγνεσθαι ὡς οὐκ ὄντος τοῦ μορίου ἐν τῷ σπέρματι . τί οὖν διαφέρει ἐπὶ τούτου λέγειν ἢ ἐπὶ τῶν ἄλλων μορίων ; εἰ γὰρ μηδ᾽ ἀπὸ τῆς ὑστέρας σπέρμα γίνεται , ὁ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἂν εἴη μορίων . ἔτι ἔνια γίνεται τῶν ζῴων οὔτ’ ἐξ ὁμογενῶν οὔτε τῷ γένει διαφόρων , οἷον αἱ μυῖαι καὶ τὰ γένη τῶν καλουμένων ψυχῶν . ἐκ δὲ τούτων γίνεται μὲν ζῷα , οὐκέτι δ᾽ ὅμοια τὴν φύσιν , ἀλλὰ γένος τι σκωλήκων . δῆλον οὖν ὅτι οὐκ ἀπὸ ἂν ἦν , εἴπερ τοῦ ἀπὸ παντὸς ἀπιέναι σημεῖόν ἐστιν ἡ ὁμοιότης . ἔτι ἀπὸ μιᾶς συνουσίας καὶ τῶν ζῴων ἔνια γεννᾷ πολλά , τὰ δὲ φυτὰ καὶ παντάπασιν · δῆλον γὰρ ὅτι ἀπὸ μιᾶς κινήσεως τὸν ἐπέτειον πάντα φέρει καρπόν . καίτοι πῶς δυνατόν , εἰ ἀπὸ παντὸς ἀπεκρίνετο τὸ σπέρμα ; μίαν γὰρ ἀπόκρισιν ἀπὸ μιᾶς ἀναγκαῖον γίνεσθαι συνουσίας καὶ μιᾶς διακρίσεως . ἐν δὲ ταῖς ὑστέραις χωρίζεσθαι ἀδύνατον · ἤδη γὰρ ὥσπερ ἀπὸ νέου φυτοῦ ἢ ζῴου , οὐ σπέρματος εἴη ἡ διαχώρισις . ἔτι τὰ ἀποφυτευόμενα ἀπ᾽ αὐτοῦ φέρει σπέρμα · δῆλον οὖν ὅτι καὶ πρὶν ἀποφυτευθῆναι ἀπὸ τοὺ αὐτοῦ μεγέθους ἔφερε τὸν καρπόν , καὶ οὐκ ἀπὸ παντὸς τοῦ φυτοῦ ἀπῄει τὸ σπέρμα . μέγιστον δὲ τούτων τεκμήριον τεθεωρήκαμεν ἱκανῶς ἐπὶ τῶν ἐντόμων . καὶ γὰρ εἰ μὴ ἐν πᾶσιν , ἀλλ᾽ ἐπὶ τῶν πλείστων ἐν τῇ ὀχείᾳ τὸ θῆλυ εἰς τὸ ἄρρεν μέρος τι αὑτοῦ ἀποτείνει . διὸ καὶ τὴν ὀχείαν , καθάπερ εἴπομεν πρότερον , οὕτω ποιοῦνται · τὰ γὰρ κάτωθεν εἰς τὰ ἄνω φαίνεται ἐναφιέντα , οὐκ ἐν πᾶσιν , ἀλλ᾽ ἐν τοῖς πλείστοις τῶν τεθεωρημένων . ὥστε φανερὸν ἂν εἴη ὅτι οὐδ᾽ ὅσα προΐεται γονὴν τῶν ἀρρένων , οὐ τὸ ἀπὸ παντὸς ἀπιέναι τῆς γενέσεως αἴτιόν ἐστιν , ἀλλ᾽ ἄλλον τινὰ τρόπον , περὶ οὗ σκεπτέον ὕστερον . καὶ γὰρ εἴπερ τὸ ἀπὸ παντὸς ἀπιέναι συνέβαινεν , ὥσπερ φασίν , οὐθὲν ἔδει ἀπὸ πάντων ἀξιοῦν ἀπιέναι , ἀλλὰ μόνον ἀπὸ τοῦ δημιουργοῦντος , οἷον ἀπὸ τοῦ τέκτονος ἀλλὰ μὴ ἀπὸ τῆς ὕλης . νῦν δ᾽ ὅμοιον λέγουσιν ὥσπερ κἂν εἰ ἀπὸ τῶν ὑποδημάτων · σχεδὸν γὰρ ὅμοιός τις υἱὸς τῷ πατρὶ ὅμοια φορεῖ . ὅτι δ᾽ ἡδονὴ σφοδρὰ γίνεται ἐν τῇ ὁμιλίᾳ τῇ τῶν ἀφροδισίων , οὐ τὸ ἀπὸ παντὸς ἀπιέναι αἴτιον , ἀλλ᾽ ὅτι κνησμός ἐστιν ἰσχυρός · διὸ καὶ εἰ πολλάκις συμβαίνει ἡ ὁμιλία αὕτη , ἧττον γίνεται τὸ χαίρειν τοῖς πλησιάζουσιν . ἔτι πρὸς τῷ τέλει ἡ χαρά · ἔδει δὲ ἐν ἑκάστῳ τῶν μορίων , καὶ μὴ ἅμα , ἀλλ᾽ ἐν μὲν τοῖς πρότερον ἐν δὲ τοῖς ὕστερον . τοῦ δ᾽ ἐκ κολοβῶν γίνεσθαι κολοβὰ ἡ αὐτὴ αἰτία καὶ διὰ τί ὅμοια τοῖς γονεῦσιν . γίνεται δὲ καὶ οὐ κολοβὰ ἐκ κολοβῶν , ὥσπερ καὶ ἀνόμοια τοῖς τεκνώσασιν · περὶ ὧν ὕστερον τὴν αἰτίαν θεωρητέον · τὸ γὰρ πρόβλημα τοῦτ᾽ ἐκείνοις ταὐτόν ἐστιν . ἔτι εἰ τὸ θῆλυ μὴ προΐεται σπέρμα , τοῦ αὐτοῦ λόγου μηδ᾽ ἀπὸ παντὸς ἀπιέναι . κἂν εἰ μὴ ἀπὸ παντὸς ἀπέρχεται , οὐθὲν ἄλογον τὸ μήδ’ ἀπὸ τοῦ θήλεος , ἀλλ᾽ ἄλλον τινὰ τρόπον αἴτιον εἶναι τὸ θῆλυ τῆς γενέσεως . περὶ οὗ δὴ ἐχόμενόν ἐστιν ἐπισκέψασθαι , ἐπειδὴ φανερὸν ὅτι οὐκ ἀπὸ πάντων ἀποκρίνεται τὸ σπέρμα τῶν μορίων . Ἀρχὴ δὲ καὶ ταύτης τῆς σκέψεως καὶ τῶν ἑπομένων πρῶτον λαβεῖν περὶ σπέρματος τί ἐστιν · οὕτω γὰρ καὶ περὶ τῶν ἔργῶν αὐτοῦ καὶ τῶν περὶ αὐτὸ συμβαινόντων ἔσται μᾶλλον εὐθεώρητον . βούλεται δὲ τοιοῦτον τὴν φύσιν εἶναι τὸ σπέρμα , ἐξ οὗ τὰ κατὰ φύσιν συνιστάμενα γίνεται πρώτου , οὐ τῷ ἐξ ἐκείνου τι εἶναι τὸ ποιοῦν , οἷον τοῦ ἀνθρώπου · γίγνεται γὰρ ἐκ τούτου , ὅτι τοῦτό ἐστι τὸ σπέρμα . ἐπεὶ δὲ πολλαχῶς γίγνεται ἄλλο ἐξ ἄλλου · ἕτερον γὰρ τρόπον , ὡς ἐξ ἡμέρας φαμὲν νὺξ γίγνεται καὶ ἐκ παιδὸς ἀνήρ , ὅτι τόδε μετὰ τόδε ἄλλον δὲ τρόπον , ὡς ἐκ χαλκοῦ ἀνδριὰς καὶ ἐκ ζύλου κλίνη , καὶ τἆλλα ὅσα ὡς ἐξ ὕλης γίγνεσθαι τὰ γιγνόμενα λέγομεν , ἔκ τινος ἐνυπάρχοντος καὶ σχηματισθέντος τὸ ὅλον ἐστίν . ἕτερον δὲ τρόπον ὡς ἐκ μουσικοῦ ἄμουσος καὶ ὡς ἐξ ὑγιοῦς κάμνων , καὶ ὅλως ὡς τὸ ἐναντίον ἐκ τοῦ ἐναντίου . ἔτι δὲ παρὰ ταῦτα , ὡς Ἐπίχαρμος ποιεῖ τὴν ἐποικοδόμησιν , ἐκ τῆς διαβολῆς ἡ λοιδορία , ἐκ δὲ ταύτης ἡ μάχη , ταῦτα δὲ πάντα ἔκ τινος ἡ ἀρχὴ τῆς κινήσεως . τῶν δὲ τοιούτων ἐνίων μὲν ἐν αὐτοῖς ἡ ἀρχὴ τῆς κινήσεώς ἐστιν , οἷον καὶ ἐν τοῖς νῦν εἰρημένοις ( μέρος γάρ τι ἡ διαβολὴ τῆς πάσης ταραχῆς ἐστίν ) , ἐνίων δ᾽ ἔξω , οἷον αἱ τέχναι τῶν δημιουργουμένων καὶ ὁ λύχνος τῆς καιομένης οἰκίας . τὸ δὲ σπέρμα φανερὸν ὅτι δυοῖν τούτοιν ἐν θατέρῳ ἐστίν · ἢ γὰρ ὡς ἐξ ὕλης αὐτοῦ ἢ ὡς ἐκ πρώτου χινήσαντός τὸ γινόμενον οὐ γὰρ δὴ ὡς τόδε μετὰ τόδε , οἷον ἐκ τῶν Παναθηναίων ὁ πλοῦς , οὐδ’ ὡς ἐξ ἐναντίου · φθειρομένου τε γὰρ γίγνεται τὸ ἐναντίον ἐκ τοῦ ἐναντίου , καὶ ἕτερόν τι δεῖ ὑποκεῖσθαι ἐξ οὗ ἔσται πρώτου ἐνυπάρχοντος . τοῖν δυοῖν δὴ ληπτέον ἐν ποτέρῳ θετέον τὸ σπέρμα , πότερον ὡς ὕλην καὶ πάσχον ἢ ὡς εἶδός τι καὶ ποιοῦν , ἢ καὶ ἄμφω ἅμα γὰρ ἴσως δῆλον ἔσται καὶ πῶς ἐξ ἐναντίων γένεσις ὑπάρχει πᾶσι τοῖς ἐκ τοῦ σπέρματος · φυσικὴ γὰρ καὶ ἡ ἐκ τῶν ἐναντίων γένεσις · τὰ μὲν γὰρ ἐξ ἐναντίων γίγνεται , ἄρρενος καὶ θήλεος , τὰ δ’ ἐξ ἑνὸς μόνου , οἷον τά τε φυτὰ καὶ τῶν ζῴων ἔνια , ἐν ὅσοις μή ἐστι διωρισμένον τὸ ἄρρεν καὶ τὸ θῆλυ χωρίς . γονὴ μὲν οὖν τὸ ἀπὸ τοῦ γεννῶντος καλεῖται αἴτιον , ὅσα συνδυάζεσθαι πέφυκε , τὸ πρῶτον ἔχον ἀρχὴν γενέσεως , σπέρμα δὲ τὸ ἐξ ἀμφοτέρων τὰς ἀρχὰς ἔχον τῶν συνδυασθέντων , οἷον τά τε τῶν φυτῶν καὶ ἐνίων ζῴων , ἐν οἷς μὴ κεχώρισται τὸ θῆλυ καὶ τὸ ἄρρεν , ὥσπερ τὸ γιγνόμενον ἐκ θήλεος καὶ ἄρρενος πρῶτον μῖγμα οἷον κύημά τι ὂν ἢ ζῷον · καὶ γὰρ ταῦτα ἤδη ἔχει τὸ ἐξ ἀμφοῖν . σπέρμα δὲ καὶ καρπὸς διαφέρει τῷ ὕστερον καὶ πρότερον · καρπὸς μὲν γὰρ τῷ ἐξ ἄλλου εἶναι , σπέρμα δὲ τῷ ἐκ τούτου ἄλλο , ἐπεὶ ἄμφω γε ταὐτόν ἐστιν . ἡ δὲ τοῦ λεγομένου σπέρματος φύσις , ἡ πρώτη , πάλιν λεκτέα τίς ἐστιν , ἀνάγκη δὴ πᾶν , ὃ ἂν λαμβάνωμεν ἐν τῷ σώματι , ἢ μέρος εἶναι τῶν κατὰ φύσιν , καὶ τοῦτο ἢ τῶν ἀνομοιομερῶν ἢ τῶν ὁμοιομερῶν , ἢ τῶν παρὰ φύσιν , οἷον φῦμα , ἢ περίττωμα ἢ σύντηγμα ἢ τροφήν . λέγω δὲ περίττωμα μὲν τὸ τῆς τροφῆς ὑπόλειμμα , σύντηγμα δὲ τὸ ἀποκριθὲν ἐκ τοῦ αὐξήματος ὑπὸ τῆς παρὰ φύσιν ἀναλύσεως . ὅτι μὲν οὖν οὐκ ἂν εἴη , μέρος , φανερόν . ὁμοιομερὲς μὲν γάρ ἐστιν , ἐκ δὲ τούτου οὐθὲν σύγκειται , ὥσπερ ἐκ νεύρου καὶ σαρκός . ἔτι δὲ οὐδὲ κεχωρισμένον , τὰ δ’ ἄλλα πάντα μέρη . ἀλλὰ μὴν οὐδὲ παρὰ φύσιν , οὐδὲ πήρωμα · ἐν ἅπασί τε γὰρ ὑπάρχει , καὶ ἡ φύσις ἐκ τούτου γίγνεται . ἡ δὲ τροφὴ φανερῶς ἐπείσακτον , ὥστ’ ἀνάγκη ἢ σύντηγμα ἢ περίττωμα εἶναι . οἱ μὲν οὖν ἀρχαῖοι ἐοίκασιν οἰομένοις εἶναι σύντηγμα · τὸ γὰρ ἀπὸ παντὸς ἀπιέναι φάναι διὰ τὴν θερμότητα τὴν ἀπὸ τῆς κινήσεως συντήγματος ἔχει δύναμιν . τὰ δὲ συντήγματα τῶν παρὰ φύσιν τι , ἐκ δὲ τῶν παρὰ φύσιν οὐθὲν γίνεται τῶν κατὰ φύσιν . ἀνάγκη ἄρα περίττωμα εἶναι . ἀλλὰ μὴν περίττωμά γε πᾶν ἢ ἀχρήστου τροφῆς ἐστὶν ἢ χρησίμης . ἄχρηστον μὲν οὖν λέγω ἀφ’ ἧς μηθὲν ἔτι συντελεῖται εἰς τὴν φύσιν , ἀλλ’ ἀναλισκομένου πλέονος μάλιστα κακοῦται , τὴν δὲ χρησίμην τὴν ἐναντίαν . ὅτι μὲν δὴ τοιοῦτον περίττωμα οὐκ ἂν εἴη , φανερόν · τοῖς γὰρ κάκιστα διακειμένοις δι’ ἡλικίαν ἢ νόσον πλεῖστον ὑπάρχει τοιοῦτον , σπέρμα δὲ ἥκιστα · ἢ γὰρ ὅλως οὐκ ἔχουσιν ἢ οὐ γόνιμον διὰ τὸ μίγνυσθαι ἄχρηστον περίττωμα καὶ νοσηματικόν . χρησίμου ἄρα περιττώματος μέρος τι ἐστὶ τὸ σπέρμα . χρησιμώτατον δὲ τὸ ἔσχατον καὶ ἐξ οὗ ἤδη γίνεται ἕκαστον τῶν μορίων . ἔστι γὰρ τὸ μὲν πρότερον τὸ δ’ ὕστερον . τῆς μὲν οὖν πρώτης τροφῆς περίττωμα φλέγμα καὶ εἴ τι ἄλλο τοιοῦτον . καὶ γὰρ τὸ φλέγμα τῆς χρησίμου τροφῆς περίττωμά ἐστιν · σημεῖον δ’ ὅτι μιγνύμενον τροφῇ καθαρᾷ τρέφει καὶ πονοῦσι καταναλίσκεται . τὸ δὲ τελευταῖον ἐκ πλείστης τροφῆς ὀλίγιστον . ἐννοεῖν δὲ δεῖ ὅτι μικρῷ αὐξάνεται τὰ ζῷα καὶ τὰ φυτὰ τὸ καθ’ ἡμέραν πᾶν · μικροῦ γὰρ ἂν προστιθεμένου τοῦ αὐτοῦ ὑπερέβαλε τὸ μέγεθος . τοὐναντίον ἄρα ἢ οἱ ἀρχαῖοι ἔλεγον λεκτέον . οἱ μὲν γὰρ τὸ ἀπὸ παντὸς ἀπιόν , ἡμεῖς δὲ τὸ πρὸς ἅπαν ἰέναι πεφυκὸς σπέρμα ἐροῦμεν , καὶ οἱ μὲν σύντηγμα , φαίνεται δὲ περίττωμα μᾶλλον . εὐλογώτερον γὰρ ὅμοιον εἶναι τὸ προσιὸν ἔσχατον καὶ τὸ περιττὸν γινόμενον τοῦ τοιούτου , οἷον τοῖς γραφεῦσι τοῦ ἀνδρεικέλου πολλάκις περιγίνεται ὅμοιον τῷ ἀναλωθέντι . συντηκόμενον δὲ φθείρεται πᾶν καὶ ἐξίσταται τῆς φύσεως . τεκμήριον δὲ τοῦ μὴ σύντηγμα εἶναι , ἀλλὰ περίττωμα μᾶλλον , τὸ τὰ μεγάλα τῶν ζῴων ὀλιγοτόκα εἶναι , τὰ δὲ μικρὰ πολύγονα . σύντηγμα μὲν γὰρ πλέον ἀναγκαῖον εἶναι τοῖς μεγάλοις , περίττωμα δ’ ἔλαττον · εἰς γὰρ τὸ σῶμα μέγα ὂν ἀναλίσκεται τὸ πλεῖστον τῆς τροφῆς , ὥστ’ ὀλίγον γίνεται τὸ περίττωμα . ἔτι τόπος συντήγματι μὲν οὐθεὶς ἀποδέδοται κατὰ φύσιν , ἀλλὰ ῥεῖ ὅπου ἂν εὐοδήσῃ τοῦ σώματος , τοῖς δὲ κατὰ φύσιν περιττώμασι πᾶσιν , οἷον τῆς τροφῆς τῆς ξηρᾶς ἡ κάτω κοιλία καὶ τῆς ὑγρᾶς ἡ κύστις καὶ τῆς χρησίμης ἡ ἄνω κοιλία καὶ τῆς σπερματικῆς ὑστέραι καὶ αἰδοῖα καὶ μαστοί · εἰς τούτους γὰρ ἀθροίζεται καὶ συρρεί . καὶ μαρτύρια τὰ συμβαίνοντα , ὅτι τὸ εἰρημένον σπέρμα ἐστίν · ταῦτα , δὲ συμβαίνει διὰ τὸ τὴν φύσιν εἶναι τοῦ περιττώματος τοιαύτην . ἥ τε γὰρ ἔκλυσις ἐλαχίστου ἀπελθόντος τούτου γίνεται ἐπίδηλος , ὡς στεροσκόμενα τὰ σώματα τοῦ ἐκ τῆς τροφῆς γινομένου τέλους . ὀλόγοις δέ τισιν ἐν μικρῷ χρόνῳ κατὰ τὰς ἡλικίας κουφίζει τοῦτ’ ἀπιόν , ὅταν πλεονάσῃ , καθάπερ ἡ πρώτη τροφή , ἂν ὑπερβάλλῃ τῷ πλήθει · καὶ γὰρ ταύτης ἀπιούσης τὰ σώματ’ εὐημερεῖ μᾶλλον , ἔτι ὅταν συναπίῃ ἄλλα περιττώματα · οὐ γὰρ μόνον σπέρμα τὸ ἀπιόν , ἀλλὰ καὶ ἕτεραι μεμιγμέναι δυνάμεις τούτοις συναπέρχονται , αὗται δὲ νοσώδεις , διὸ ἐνίων γε καὶ ἄγονόν ποτε γίνεται τὸ ἀποχωροῦν διὰ τὸ ὀλίγον ἔχειν τὸ σπερματικόν , ἀλλὰ τοῖς πλείστοις καὶ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ εἰπεῖν συμβαίνει ἐκ τῶν ἀφροδισιασμῶν ἔκλυσις καὶ ἀδυναμία μᾶλλον διὰ τὴν εἰρημένην αἰτίαν . ἔτι οὐκ ἐνυπάρχει σπέρμα οὔτ’ ἐν τῇ πρώτῃ ἡλικίᾳ οὔτ’ ἐν τῷ γήρᾳ οὔτ’ ἐν ταῖς ἀρρωστίαις , ἐν μὲν τῷ κάμνειν διὰ τὴν ἀδυναμίαν , ἐν δὲ τῷ γήρᾳ διὰ τὸ μὴ πέττειν τὸ ἱκανὸν τὴν φύσιν , νέοις δ’ οὖσι διὰ τὴν αὔξησιν · φθάνει γὰρ ἀναλισκόμενον πᾶν · ἐν ἔτεσι γὰρ πέντε σχεδὸν ἐπί γε τῶν ἀνθρώπων ἥμισυ λαμβάνειν δοκεῖ τὸ σῶμα τοῦ μεγέθους τοῦ ἐν τῷ ἄλλῳ χρόνῳ γιγνομένου ἅπαντος . πολλοῖς δὲ συμβαίνει καὶ ζῴοις καὶ φυτοῖς καὶ γένεσι πρὸς γένη διαφορὰ περὶ ταῦτα κἀν τῷ γένει τῷ αὐτῷ τοῖς ὁμοειδέσι πρὸς ἄλληλα , οἷον ἀνθρώπῳ πρὸς ἄνθρωπον καὶ ἀμπέλῳ πρὸς ἄμπελον . τὰ μὲν γὰρ πολύσπερμα τὰ δ᾽ ὀλιγόσπερμά ἐστι , τὰ δ᾽ ἄσπερμα πάμπαν , οὐ δι᾽ ἀσθένειαν , ἀλλ᾽ ἐνίοις γε τοὐναντίον · καταναλίσκεται γὰρ εἰς τὸ σῶμα , οἷον τῶν ἀνθρώπων ἐνίοις · εὐεκτικοὶ γὰρ ὄντες καὶ γινόμενοι πολύσαρκοι . ἢ πιότεροι μᾶλλον ἧττον προΐενται σπέρμα καὶ ἧττον . ἐπιθυμοῦσι τοῦ ἀφροδισιάζειν . ὅμοιον δὲ καὶ τὸ περὶ τὰς τραγώσας ἀμπέλους πάθος , αἳ διὰ τὴν τροφὴν ἐξυβρίζουσιν , ἐπεὶ καὶ οἱ τράγοι πίονες ὄντες ἧττον ὀχεύουσιν · διὸ καὶ προλεπτύνουσιν αὐτούς , καὶ τὰς ἀμπέλους τραγᾶν ἀπὸ τοῦ πάθους τῶν τράγων καλοῦσιν . καὶ οἱ πίονες δὲ ἀγονώτεροι φαίνονται εἶναι τῶν μὴ πιόνων , καὶ γυναῖκες καὶ ἄνδρες , διὰ τὸ τοῖς εὐτραφέσι πεττόμενον τὸ περίττωμα γίνεσθαι πιμελήν · ἔστι γὰρ καὶ ἡ πιμελὴ περίττωμα δι’ εὐβοσίαν ὑγιεινόν . ἔνια δ᾽ ὅλως οὐδὲ φέρει σπέρμα , οἷον ἰτέα καὶ αἴγειρος . εἰσὶ μὲν οὖν καὶ ἕτεραι αἰτίαι τούτου τοῦ πάθους . καὶ γὰρ δι᾽ ἀδυναμίαν οὐ πέττουσι καὶ διὰ δύναμιν ἀναλίσκουσιν , ὥσπερ εἴρηται . ὁμοίως δὲ καὶ πολύχοά ἐστι καὶ πολύσπερμα τὰ μὲν διὰ δύναμιν τὰ δὲ δι᾽ ἀδυναμίαν , πολὺ γὰρ καὶ ἄχρηστον περίττωμα συμμίγνυται , ὥστ᾽ ἐνίοις γίγνεσθαι καὶ ἀρρώστημα , ὅταν αὐτῶν μὴ εὐοδήσῃ ἡ ἀποκάθαρσις . καὶ ἔνιοι · μὲν ὑγιάζονται , οἱ δὲ καὶ ἀναιροῦνται . συντήκονται γὰρ ταύτῃ ὥσπερ καὶ εἰς τὸ οὖρον · ἤδη γὰρ καὶ τοῦτ᾽ ἀσθένημα συνέβη τισίν . ἔτι ὁ πόρος ὁ αὐτὸς τῷ περιττώματι καὶ τῷ σπέρματι · καὶ ὅσοις μὲν ἀμφοῖν γίγνεται περίττωμα , καὶ τῆς ὑγρᾶς καὶ τῆς ξηρᾶς τροφῆς , ᾗπερ ἡ τοῦ ὑγροῦ , ταύτῃ καὶ ἡ τῆς γονῆς γίγνεται ἀπόκρισις ( ὑγροῦ γὰρ περίττωμά ἐστιν · ἡ γὰρ τροφὴ πάντων ὑγρὰ μᾶλλον ) , οἷς δὲ μή ἐστιν αὕτη ; κατὰ τὴν τῆς ξηρᾶς ὑποστάσεως ἀποχώρησιν . ἔτι ἡ μὲν σύντηξις ἀεὶ νοσώδης , ἡ δὲ τοῦ περιττώματος ἀφαίρεσις ὠφέλιμος · ἡ δὲ τοῦ σπέρματος ἀποχώρησις ἀμφοτέρων διὰ τὸ προσλαμβάνειν τῆς μὴ χρησίμου τροφῆς . εἰ δέ γ᾽ ἦν σύντηξις , ἀεὶ ἔβλαπτεν ἄν · νῦν δ᾽ οὐ ποιεῖ τοῦτο . Ὅτι μὲν οὖν περίττωμά ἐστι τὸ σπέρμα χρησίμου τροφῆς καὶ τῆς ἐσχάτης , εἴτε πάντα προΐεται σπέρμα εἴτε μή , ἐν τοῖς προειρημένοις φανερόν .
Lemmas: φαίνω δέ ἐξετάζω ὁ λόγος ἐναντίος μάλα · ὁ τε γάρ λέγω λύω οὐ χαλεπός , καί πρός οὗτος ἄλλος συμβαίνω λέγω ἀδύνατος . πρῶτος μέν οὖν ὅτι οὐδείς σημεῖον ὁ ὁμοιότης ὁ ἀπέρχομαι ἀπό πᾶς , ὅτι καί φωνή καί ὄνυξ καί θρίξ ὅμοιος γίγνομαι καί ὁ κίνησις , ἀπό ὅς οὐδείς ἀπέρχομαι . ἔνιοι δέ οὐ ἔχω πω ὅταν γεννάω , οἷος τρίχωσις πολιός ἤ γένειον . ἔτι ὁ ἄνωθεν γονεύς ἔοικα , ἀπό ὅς οὐδείς ἀπέρχομαι · ἀποδίδωμι γάρ διά πολύς γενεά ὁ ὁμοιότης , οἷος καί ἐν Ἦλις ὁ ὁ Αἰθίοψ συγγίγνομαι · οὐ γάρ ὁ θυγάτηρ γίγνομαι , ἀλλά ὁ ἐκ οὗτος Αἰθίοψ . καί ἐπί ὁ φυτόν δέ ὁ αὐτός λόγος · δῆλος γάρ ὅτι καί οὗτος ἀπό πᾶς ἄν ὁ μέρος ὁ σπέρμα γίγνομαι . πολύς δέ ὁ μέν οὐ ἔχω , ὁ δέ καί ἀφαιρέω τις ἄν , ὁ δέ προσφύω . ἔτι οὐδέ ἀπό ὁ περικάρπιον ἀπέρχομαι καίτοι καί οὗτος γίγνομαι ὁ αὐτός ἔχω μορφή . ἔτι πότερος ἀπό ὁ ὁμοιομερής μόνος ἀπέρχομαι ἀπό ἕκαστος , οἷος ἀπό σάρξ καί ὀστέον καί νεῦρον , ἤ καί ἀπό ὁ ἀνομοιομερής , οἷος πρόσωπον καί χείρ ; εἰ μέν γάρ ἀπό ἐκεῖνος μόνος , ἔοικα δέ μάλα οὗτος ὁ γονεύς ὁ ἀνομοιομερής , οἷος πρόσωπον καί χείρ καί πούς · εἴπερ οὖν μηδέ οὗτος ὁ ἀπό πᾶς ἀπέρχομαι , τίς κωλύω μηδέ ἐκεῖνος ὁ ἀπό πᾶς ἀπέρχομαι ὅμοιος εἰμί , ἀλλά διά ἄλλος αἰτία ; εἰ δέ ἀπό ὁ ἀνομοιομερής μόνος , οὐ ἄρα ἀπό πᾶς . προσήκω δέ μάλα ἀπό ἐκεῖνος · πρότερος γάρ ἐκεῖνος , καί σύγκειμαι ὁ ἀνομοιομερής ἐκ ἐκεῖνος , καί ὥσπερ πρόσωπον καί χείρ γίγνομαι ἔοικα , οὕτως καί σάρξ καί ὄνυξ . εἰ δέ ἀπό ἀμφότερος , τίς ὁ τρόπος ἄν εἰμί ὁ γένεσις ; σύγκειμαι γάρ ἐκ ὁ ὁμοιομερής ὁ ἀνομοιομερής , ὥστε ὁ ἀπό οὗτος ἀπέρχομαι ὁ ἀπό ἐκεῖνος ἄν εἰμί ἀπέρχομαι καί ὁ σύνθεσις , ὥσπερ ἄν εἰ ἀπό ὁ γράφω ὄνομα · εἰ μέν ἀπό πᾶς , ἄν ἀπό ὁ συλλαβή ἕκαστος , εἰ δέ ἀπό οὗτος , ἀπό ὁ στοιχεῖον καί ὁ σύνθεσις . ὥστε εἴπερ ἐκ πῦρ καί ὁ τοιοῦτος σάρξ καί ὀστέον συνίστημι , ἀπό ὁ στοιχεῖον ἄν εἰμί μάλα · ἀπό γάρ ὁ σύνθεσις πῶς ἐνδέχομαι ; ἀλλά μήν ἄνευ γε οὗτος οὐ ἄν εἰμί ὅμοιος . οὗτος δέ εἰ τις δημιουργέω ὕστερον , οὗτος ἄν εἰμί ὁ ὁ ὁμοιότης αἴτιος , ἀλλά οὐ ὁ ἀπέρχομαι ἀπό πᾶς . ἔτι εἰ μέν διασπάω ὁ μέρος ἐν ὁ σπέρμα , πῶς ζάω ; εἰ δέ συνεχής , ζῷον ἄν εἰμί μικρός . καί ὁ ὁ αἰδοῖον πῶς ; οὐ γάρ ὅμοιος ὁ ἀπέρχομαι ἀπό ὁ ἄρσην καί ὁ θῆλυς . ἔτι εἰ ἀμφότερος ὅμοιος ἀπό πᾶς ἀπέρχομαι , δύο γίγνομαι ζῷον · ἑκάτερος γάρ ἅπας ἔχω . διό καί Ἐμπεδοκλῆς ἔοικα , εἴπερ οὕτως λεκτέος , μάλα λέγω ὁμολογέω οὗτος ὁ λόγος , ὁ γε τοσοῦτος , ἀλλά εἴπερ ἕτερος πη , οὐ καλός . φημί γάρ ἐν ὁ ἄρσην καί ὁ θῆλυς οἷος σύμβολον ἔνειμι , ὅλος δέ ἀπό οὐδέτερος ἀπέρχομαι , " ἀλλά διασπάω μέλος φύσις , ὁ μέν ἐν ἀνήρ . " διά τίς γάρ ὁ θῆλυς οὐ γεννάω ἐκ ἑαυτοῦ , εἴπερ ἀπό πᾶς τε ἀπέρχομαι καί ἔχω ὑποδοχή ; ἀλλά ὡς ἔοικα ἤ οὐ ἀπέρχομαι ἀπό πᾶς , ἤ οὕτως ὥσπερ ἐκεῖνος λέγω , οὐ αὐτός ἀπό ἑκάτερος , διό καί δέω ὁ ἀλλήλων συνουσία . ἀλλά καί οὗτος ἀδύνατος . ὥσπερ γάρ καί μέγας εἰμί ἀδύνατος διασπάω σῴζω καί ἔμψυχος εἰμί , καθά Ἐμπεδοκλῆς γεννάω , ἐπί ὁ Φιλότης λέγω " ὅς πολύς μέν κόρση ἀναύχην , βλαστάνω . " εἶτα οὕτως συμφύω φημί . οὗτος δέ φανερός ὅτι ἀδύνατος · οὔτε γάρ μή ψυχή ἔχω οὔτε μή ζωή τις δύναμαι ἄν σῴζω , ὅτε ὥσπερ ζῷον εἰμί πολύς συμφύω ὥστε εἰμί πάλιν εἷς . ἀλλά μήν οὗτος ὁ τρόπος συμβαίνω λέγω ὁ ἀπό πᾶς ἀπέρχομαι φάσκω , ὥσπερ τότε ἐν ὁ γῆ ἐπί ὁ Φιλότης , οὕτως οὗτος ἐν ὁ σῶμα . ἀδύνατος γάρ συνεχής ὁ μόριον γίγνομαι , καί ἀπέρχομαι εἰς εἷς τόπος συνέρχομαι . εἶτα πῶς καί διασπάω ὁ ἄνω καί κάτω καί δεξιός καί ἀριστερός καί πρόσθιος καί ὀπίσθιος ; πᾶς γάρ οὗτος ἄλογος εἰμί . ἔτι ὁ μέρος ὁ μέν δύναμις ὁ δέ πάθος διορίζω , ὁ μέν ἀνομοιομερής ὁ δύναμαι τις ποιέω , οἷος γλῶσσα καί χείρ , ὁ δέ ὁμοιομερής σκληρότης καί μαλακότης καί ὁ ἄλλος ὁ τοιοῦτος πάθος , οὐ πάντως οὖν ἔχω αἷμα οὐδέ σάρξ . δῆλος τοίνυν ὅτι ἀδύνατος ὁ ἀπέρχομαι εἰμί συνώνυμος ὁ μέρος , οἷος αἷμα ἀπό αἷμα ἤ σάρξ ἀπό σάρξ . ἀλλά μήν εἰ γε ἐκ ἕτερος τις εἰμί αἷμα γίγνομαι , οὐδέ ἄν ὁ ὁμοιότης αἴτιος εἰμί , ὡς λέγω ὁ φάσκω οὕτως , ὁ ἀπέρχομαι ἀπό πᾶς ὁ μόριον . ἱκανός γάρ ἀπό εἷς ἀπέρχομαι μόνος , εἴπερ μή ἐκ αἷμα αἷμα γίγνομαι . διά τίς γάρ οὐ ἄν καί ἅπας ἐκ εἷς γίγνομαι ; ὁ αὐτός γάρ λόγος ἔοικα εἰμί οὗτος ὁ Ἀναξαγόρας , ὁ μηδείς γίγνομαι ὁ ὁμοιομερής · πλήν ἐκεῖνος μέν ἐπί πᾶς , οὗτος δέ ἐπί ὁ γένεσις ὁ ζῷον οὗτος ποιέω ἔπειτα τίς τρόπος αὐξάνω οὗτος ὁ ἀπέρχομαι ἀπό πᾶς ; Ἀναξαγόρας μέν γάρ εὔλογος φημί σάρξ ἐκ ὁ τροφή προσέρχομαι ὁ σάρξ · ὁ δέ οὗτος μέν μή λέγω , ἀπό πᾶς δέ ἀπέρχομαι φάσκω πῶς ἕτερος προσγίγνομαι εἰμί μέγας , εἰ μένω ὁ προσέρχομαι ; ἀλλά μήν εἰ γε δύναμαι μεταβάλλω ὁ προσέρχομαι , διά τίς οὐ εὐθύς ἐκ ἀρχή ὁ σπέρμα τοιοῦτος εἰμί ὥστε ἐκ αὐτός δυνατός εἰμί γίγνομαι αἷμα καί σάρξ , ἀλλά μή αὐτός εἰμί ἐκεῖνος καί αἷμα καί σάρξ ; οὐ γάρ δή οὐδέ οὗτος ἐνδέχομαι λέγω , ὡς ὁ κατακέρασις αὐξάνω ὕστερον οἷος οἶνος ὕδωρ προσεγχύνω . αὐτός γάρ ἄν πρῶτος μάλα εἰμί ἕκαστος ἄκρατος εἰμί · νῦν δέ ὕστερον μάλα καί σάρξ καί ὀστέον καί ὁ ἄλλος ἕκαστος εἰμί μόριον . ὁ δέ σπέρμα φημί τις νεῦρον εἰμί καί ὀστέον λίαν εἰμί ὑπέρ ἐγώ ὁ λέγω . πρός δέ οὗτος εἰ ὁ θῆλυς καί ὁ ἄρσην ἐν ὁ κύησις διαφέρω , καθά Ἐμπεδοκλῆς λέγω " ἐν δέ χέω καθαρός · ὁ μέν τελέθω γυνή , ψῦχος ἀντιάζω . " φαίνω δέ οὖν μεταβάλλω γυνή καί ἀνήρ , ὥσπερ ἐκ ἄγονον γόνιμος , οὕτως καί ἐκ θηλύτοκος ἀρρενοτόκος , ὡς οὐ ἐν ὁ ἀπέρχομαι ἀπό πᾶς ἤ μή ὁ αἰτία εἰμί , ἀλλά ἐν ὁ σύμμετρος ἤ ἀσύμμετρος εἰμί ὁ ἀπό ὁ γυνή καί ὁ ἀνήρ ἀπέρχομαι , ἤ καί διά ἄλλος τις τοιοῦτος αἰτία . δῆλος τοίνυν , εἰ οὗτος τίθημι οὕτως , ὅτι οὐ ὁ ἀπέρχομαι ἀπό τις ὁ θῆλυς , ὥστε οὐδέ ὁ μέρος ὅς ἔχω ἴδιος ὁ τε ἄρσην καί ὁ θῆλυς , εἴπερ ὁ αὐτός σπέρμα καί θῆλυς καί ἄρσην δύναμαι γίγνομαι ὡς οὐ εἰμί ὁ μόριον ἐν ὁ σπέρμα . τίς οὖν διαφέρω ἐπί οὗτος λέγω ἤ ἐπί ὁ ἄλλος μόριον ; εἰ γάρ μηδέ ἀπό ὁ ὑστέρα σπέρμα γίγνομαι , ὁ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ ἄλλος ἄν εἰμί μόριον . ἔτι ἔνιοι γίγνομαι ὁ ζῷον οὔτε ἐκ ὁμώγενος οὔτε ὁ γένος διάφορος , οἷος ὁ μυῖα καί ὁ γένος ὁ καλέω ψυχή . ἐκ δέ οὗτος γίγνομαι μέν ζῷον , οὐκέτι δέ ὅμοιος ὁ φύσις , ἀλλά γένος τις σκώληξ . δῆλος οὖν ὅτι οὐ ἀπό ἄν εἰμί , εἴπερ ὁ ἀπό πᾶς ἀπέρχομαι σημεῖον εἰμί ὁ ὁμοιότης . ἔτι ἀπό εἷς συνουσία καί ὁ ζῷον ἔνιοι γεννάω πολύς , ὁ δέ φυτόν καί παντάπασι · δῆλος γάρ ὅτι ἀπό εἷς κίνησις ὁ ἐπέτειος πᾶς φέρω καρπός . καίτοι πῶς δυνατός , εἰ ἀπό πᾶς ἀποκρίνω ὁ σπέρμα ; εἷς γάρ ἀπόκρισις ἀπό εἷς ἀναγκαῖος γίγνομαι συνουσία καί εἷς διάκρισις . ἐν δέ ὁ ὕστερος χωρίζω ἀδύνατος · ἤδη γάρ ὥσπερ ἀπό νέος φυτόν ἤ ζῷον , οὐ σπέρμα εἰμί ὁ διαχώρισις . ἔτι ὁ ἀποφυτεύω ἀπό ἑαυτοῦ φέρω σπέρμα · δῆλος οὖν ὅτι καί πρίν ἀποφυτεύω ἀπό ὁ αὐτός μέγεθος φέρω ὁ καρπός , καί οὐ ἀπό πᾶς ὁ φυτόν ἀπέρχομαι ὁ σπέρμα . μέγας δέ οὗτος τεκμήριον θεωρέω ἱκανός ἐπί ὁ ἔντομος . καί γάρ εἰ μή ἐν πᾶς , ἀλλά ἐπί ὁ πολύς ἐν ὁ ὀχεία ὁ θῆλυς εἰς ὁ ἄρσην μέρος τις ἑαυτοῦ ἀποτείνω . διό καί ὁ ὀχεία , καθά λέγω πρότερος , οὕτως ποιέω · ὁ γάρ κάτωθεν εἰς ὁ ἄνω φαίνω ἐναφίημι , οὐ ἐν πᾶς , ἀλλά ἐν ὁ πολύς ὁ θεωρέω . ὥστε φανερός ἄν εἰμί ὅτι οὐδέ ὅσος προίημι γονή ὁ ἄρσην , οὐ ὁ ἀπό πᾶς ἀπέρχομαι ὁ γένεσις αἴτιος εἰμί , ἀλλά ἄλλος τις τρόπος , περί ὅς σκοπέω ὕστερον . καί γάρ εἴπερ ὁ ἀπό πᾶς ἀπέρχομαι συμβαίνω , ὥσπερ φημί , οὐδείς δέω ἀπό πᾶς ἀξιόω ἀπέρχομαι , ἀλλά μόνος ἀπό ὁ δημιουργέω , οἷος ἀπό ὁ τέκτων ἀλλά μή ἀπό ὁ ὕλη . νῦν δέ ὅμοιος λέγω ὥσπερ ἄν εἰ ἀπό ὁ ὑπόδημα · σχεδόν γάρ ὅμοιος τις υἱός ὁ πατήρ ὅμοιος φορέω . ὅτι δέ ἡδονή σφοδρός γίγνομαι ἐν ὁ ὁμιλία ὁ ὁ ἀφροδίσιος , οὐ ὁ ἀπό πᾶς ἀπέρχομαι αἴτιος , ἀλλά ὅτι κνησμός εἰμί ἰσχυρός · διό καί εἰ πολλάκις συμβαίνω ὁ ὁμιλία οὗτος , ἥσσων γίγνομαι ὁ χαίρω ὁ πλησιάζω . ἔτι πρός ὁ τέλος ὁ χαρά · δέω δέ ἐν ἕκαστος ὁ μόριον , καί μή ἅμα , ἀλλά ἐν μέν ὁ πρότερος ἐν δέ ὁ ὕστερον . ὁ δέ ἐκ κολοβός γίγνομαι κολοβός ὁ αὐτός αἰτία καί διά τίς ὅμοιος ὁ γονεύς . γίγνομαι δέ καί οὐ κολοβός ἐκ κολοβός , ὥσπερ καί ἀνόμοιος ὁ τεκνόω · περί ὅς ὕστερον ὁ αἰτία θεωρέω · ὁ γάρ πρόβλημα οὗτος ἐκεῖνος αὐτός εἰμί . ἔτι εἰ ὁ θῆλυς μή προίημι σπέρμα , ὁ αὐτός λόγος μηδέ ἀπό πᾶς ἀπέρχομαι . ἄν εἰ μή ἀπό πᾶς ἀπέρχομαι , οὐδείς ἄλογος ὁ μηδέ ἀπό ὁ θῆλυς , ἀλλά ἄλλος τις τρόπος αἴτιος εἰμί ὁ θῆλυς ὁ γένεσις . περί ὅς δή ἔχω εἰμί ἐπισκοπέω , ἐπειδή φανερός ὅτι οὐ ἀπό πᾶς ἀποκρίνω ὁ σπέρμα ὁ μόριον . ἀρχή δέ καί οὗτος ὁ σκέψις καί ὁ ἕπομαι πρῶτος λαμβάνω περί σπέρμα τίς εἰμί · οὕτως γάρ καί περί ὁ ἔργον αὐτός καί ὁ περί αὐτός συμβαίνω εἰμί μάλα εὐθεώρητος . βούλομαι δέ τοιοῦτος ὁ φύσις εἰμί ὁ σπέρμα , ἐκ ὅς ὁ κατά φύσις συνιστάω γίγνομαι πρῶτος , οὐ ὁ ἐκ ἐκεῖνος τις εἰμί ὁ ποιέω , οἷος ὁ ἄνθρωπος · γίγνομαι γάρ ἐκ οὗτος , ὅτι οὗτος εἰμί ὁ σπέρμα . ἐπεί δέ πολλαχῶς γίγνομαι ἄλλος ἐκ ἄλλος · ἕτερος γάρ τρόπος , ὡς ἐκ ἡμέρα φημί νύξ γίγνομαι καί ἐκ παῖς ἀνήρ , ὅτι ὅδε μετά ὅδε ἄλλος δέ τρόπος , ὡς ἐκ χαλκός ἀνδριάς καί ἐκ ζύλου κλίνη , καί ἄλλος ὅσος ὡς ἐκ ὕλη γίγνομαι ὁ γίγνομαι λέγω , ἐκ τις ἐνυπάρχω καί σχηματίζω ὁ ὅλος εἰμί . ἕτερος δέ τρόπος ὡς ἐκ μουσικός ἄμουσος καί ὡς ἐκ ὑγιής κάμνω , καί ὅλος ὡς ὁ ἐναντίος ἐκ ὁ ἐναντίος . ἔτι δέ παρά οὗτος , ὡς Ἐπίχαρμος ποιέω ὁ ἐποικοδόμησις , ἐκ ὁ διαβολή ὁ λοιδορία , ἐκ δέ οὗτος ὁ μάχη , οὗτος δέ πᾶς ἐκ τις ὁ ἀρχή ὁ κίνησις . ὁ δέ τοιοῦτος ἔνιοι μέν ἐν αὐτός ὁ ἀρχή ὁ κίνησις εἰμί , οἷος καί ἐν ὁ νῦν λέγω ( μέρος γάρ τις ὁ διαβολή ὁ πᾶς ταραχή εἰμί ) , ἔνιοι δέ ἔξω , οἷος ὁ τέχνη ὁ δημιουργέω καί ὁ λύχνος ὁ καίω οἰκία . ὁ δέ σπέρμα φανερός ὅτι δύο οὗτος ἐν ἕτερος εἰμί · ἤ γάρ ὡς ἐκ ὕλη αὐτός ἤ ὡς ἐκ πρῶτος κινέω ὁ γίγνομαι οὐ γάρ δή ὡς ὅδε μετά ὅδε , οἷος ἐκ ὁ Παναθήναια ὁ πλόος , οὐδέ ὡς ἐκ ἐναντίος · φθείρω τε γάρ γίγνομαι ὁ ἐναντίος ἐκ ὁ ἐναντίος , καί ἕτερος τις δέω ὑπόκειμαι ἐκ ὅς εἰμί πρῶτος ἐνυπάρχω . ὁ δύο δή λαμβάνω ἐν πότερος τίθημι ὁ σπέρμα , πότερος ὡς ὕλη καί πάσχω ἤ ὡς εἶδος τις καί ποιέω , ἤ καί ἄμφω ἅμα γάρ ἴσως δῆλος εἰμί καί πῶς ἐκ ἐναντίος γένεσις ὑπάρχω πᾶς ὁ ἐκ ὁ σπέρμα · φυσικός γάρ καί ὁ ἐκ ὁ ἐναντίος γένεσις · ὁ μέν γάρ ἐκ ἐναντίος γίγνομαι , ἄρσην καί θῆλυς , ὁ δέ ἐκ εἷς μόνος , οἷος ὁ τε φυτόν καί ὁ ζῷον ἔνιοι , ἐν ὅσος μή εἰμί διορίζω ὁ ἄρσην καί ὁ θῆλυς χωρίς . γονή μέν οὖν ὁ ἀπό ὁ γεννάω καλέω αἴτιος , ὅσος συνδυάζω φύω , ὁ πρῶτος ἔχω ἀρχή γένεσις , σπέρμα δέ ὁ ἐκ ἀμφότερος ὁ ἀρχή ἔχω ὁ συνδυάζω , οἷος ὁ τε ὁ φυτόν καί ἔνιοι ζῷον , ἐν ὅς μή χωρίζω ὁ θῆλυς καί ὁ ἄρσην , ὥσπερ ὁ γίγνομαι ἐκ θῆλυς καί ἄρσην πρῶτος μίγμα οἷος κύημα τις εἰμί ἤ ζῷον · καί γάρ οὗτος ἤδη ἔχω ὁ ἐκ ἄμφω . σπέρμα δέ καί καρπός διαφέρω ὁ ὕστερον καί πρότερος · καρπός μέν γάρ ὁ ἐκ ἄλλος εἰμί , σπέρμα δέ ὁ ἐκ οὗτος ἄλλος , ἐπεί ἄμφω γε αὐτός εἰμί . ὁ δέ ὁ λέγω σπέρμα φύσις , ὁ πρῶτος , πάλιν λεκτέος τις εἰμί , ἀνάγκη δή πᾶς , ὅς ἄν λαμβάνω ἐν ὁ σῶμα , ἤ μέρος εἰμί ὁ κατά φύσις , καί οὗτος ἤ ὁ ἀνομοιομερής ἤ ὁ ὁμοιομερής , ἤ ὁ παρά φύσις , οἷος φῦμα , ἤ περίσσωμα ἤ σύντηγμα ἤ τροφή . λέγω δέ περίσσωμα μέν ὁ ὁ τροφή ὑπόλειμμα , σύντηγμα δέ ὁ ἀποκρίνω ἐκ ὁ αὔξημα ὑπό ὁ παρά φύσις ἀνάλυσις . ὅτι μέν οὖν οὐ ἄν εἰμί , μέρος , φανερός . ὁμοιομερής μέν γάρ εἰμί , ἐκ δέ οὗτος οὐδείς σύγκειμαι , ὥσπερ ἐκ νεῦρον καί σάρξ . ἔτι δέ οὐδέ χωρίζω , ὁ δέ ἄλλος πᾶς μέρος . ἀλλά μήν οὐδέ παρά φύσις , οὐδέ πήρωμα · ἐν ἅπας τε γάρ ὑπάρχω , καί ὁ φύσις ἐκ οὗτος γίγνομαι . ὁ δέ τροφή φανερός ἐπείσακτος , ὥστε ἀνάγκη ἤ σύντηγμα ἤ περίσσωμα εἰμί . ὁ μέν οὖν ἀρχαῖος ἔοικα οἴομαι εἰμί σύντηγμα · ὁ γάρ ἀπό πᾶς ἀπέρχομαι φημί διά ὁ θερμότης ὁ ἀπό ὁ κίνησις σύντηγμα ἔχω δύναμις . ὁ δέ σύντηγμα ὁ παρά φύσις τις , ἐκ δέ ὁ παρά φύσις οὐδείς γίγνομαι ὁ κατά φύσις . ἀνάγκη ἄρα περίσσωμα εἰμί . ἀλλά μήν περίσσωμα γε πᾶς ἤ ἄχρηστος τροφή εἰμί ἤ χρήσιμος . ἄχρηστος μέν οὖν λέγω ἀπό ὅς μηδείς ἔτι συντελέω εἰς ὁ φύσις , ἀλλά ἀναλίσκω πολύς μάλα κακόω , ὁ δέ χρήσιμος ὁ ἐναντίος . ὅτι μέν δή τοιοῦτος περίσσωμα οὐ ἄν εἰμί , φανερός · ὁ γάρ κακός διάκειμαι διά ἡλικία ἤ νόσος πολύς ὑπάρχω τοιοῦτος , σπέρμα δέ ἦκα · ἤ γάρ ὅλος οὐ ἔχω ἤ οὐ γόνιμος διά ὁ μείγνυμι ἄχρηστος περίσσωμα καί νοσηματικός . χρήσιμος ἄρα περίσσωμα μέρος τις εἰμί ὁ σπέρμα . χρήσιμος δέ ὁ ἔσχατος καί ἐκ ὅς ἤδη γίγνομαι ἕκαστος ὁ μόριον . εἰμί γάρ ὁ μέν πρότερος ὁ δέ ὕστερον . ὁ μέν οὖν πρῶτος τροφή περίσσωμα φλέγμα καί εἰ τις ἄλλος τοιοῦτος . καί γάρ ὁ φλέγμα ὁ χρήσιμος τροφή περίσσωμα εἰμί · σημεῖον δέ ὅτι μείγνυμι τροφή καθαρός τρέφω καί πονέω καταναλίσκω . ὁ δέ τελευταῖος ἐκ πολύς τροφή ὀλίγος . ἐννοέω δέ δέω ὅτι μικρός αὐξάνω ὁ ζῷον καί ὁ φυτόν ὁ κατά ἡμέρα πᾶς · μικρός γάρ ἄν προστίθημι ὁ αὐτός ὑπερβάλλω ὁ μέγεθος . ἐναντίος ἄρα ἤ ὁ ἀρχαῖος λέγω λεκτέος . ὁ μέν γάρ ὁ ἀπό πᾶς ἀπέρχομαι , ἐγώ δέ ὁ πρός ἅπας ἔρχομαι φύω σπέρμα λέγω , καί ὁ μέν σύντηγμα , φαίνω δέ περίσσωμα μάλα . εὔλογος γάρ ὅμοιος εἰμί ὁ προσέρχομαι ἔσχατος καί ὁ περισσός γίγνομαι ὁ τοιοῦτος , οἷος ὁ γραφεύς ὁ ἀνδρείκελον πολλάκις περιγίγνομαι ὅμοιος ὁ ἀναλίσκω . συντήκω δέ φθείρω πᾶς καί ἐξίστημι ὁ φύσις . τεκμήριον δέ ὁ μή σύντηγμα εἰμί , ἀλλά περίσσωμα μάλα , ὁ ὁ μέγας ὁ ζῷον ὀλιγότοκος εἰμί , ὁ δέ μικρός πολύγονος . σύντηγμα μέν γάρ πολύς ἀναγκαῖος εἰμί ὁ μέγας , περίσσωμα δέ ἐλαχύς · εἰς γάρ ὁ σῶμα μέγας εἰμί ἀναλίσκω ὁ πολύς ὁ τροφή , ὥστε ὀλίγος γίγνομαι ὁ περίσσωμα . ἔτι τόπος σύντηγμα μέν οὐδείς ἀποδίδωμι κατά φύσις , ἀλλά ῥέω ὅπου ἄν εὐοδέω ὁ σῶμα , ὁ δέ κατά φύσις περίσσωμα πᾶς , οἷος ὁ τροφή ὁ ξηρός ὁ κάτω κοιλία καί ὁ ὑγρός ὁ κύστις καί ὁ χρήσιμος ὁ ἄνω κοιλία καί ὁ σπερματικός ὑστέρα καί αἰδοῖον καί μαστός · εἰς οὗτος γάρ ἀθροίζω καί συρρέω . καί μαρτύριον ὁ συμβαίνω , ὅτι ὁ λέγω σπέρμα εἰμί · οὗτος , δέ συμβαίνω διά ὁ ὁ φύσις εἰμί ὁ περίσσωμα τοιοῦτος . ὁ τε γάρ ἔκλυσις ἐλαχύς ἀπέρχομαι οὗτος γίγνομαι ἐπίδηλος , ὡς στεροσκόμενα ὁ σῶμα ὁ ἐκ ὁ τροφή γίγνομαι τέλος . ὀλόγοις δέ τις ἐν μικρός χρόνος κατά ὁ ἡλικία κουφίζω οὗτος ἀπέρχομαι , ὅταν πλεονάζω , καθά ὁ πρῶτος τροφή , ἐάν ὑπερβάλλω ὁ πλῆθος · καί γάρ οὗτος ἀπέρχομαι ὁ σῶμα εὐημερέω μάλα , ἔτι ὅταν συναφίημι ἄλλος περίσσωμα · οὐ γάρ μόνος σπέρμα ὁ ἀπέρχομαι , ἀλλά καί ἕτερος μείγνυμι δύναμις οὗτος συναπέρχομαι , οὗτος δέ νοσώδης , διό ἔνιοι γε καί ἄγονος ποτέ γίγνομαι ὁ ἀποχωρέω διά ὁ ὀλίγος ἔχω ὁ σπερματικός , ἀλλά ὁ πολύς καί ὡς ἐπί ὁ πολύς λέγω συμβαίνω ἐκ ὁ ἀφροδισιασμός ἔκλυσις καί ἀδυναμία μάλα διά ὁ λέγω αἰτία . ἔτι οὐ ἐν-ὑπάρχω σπέρμα οὔτε ἐν ὁ πρῶτος ἡλικία οὔτε ἐν ὁ γῆρας οὔτε ἐν ὁ ἀρρωστία , ἐν μέν ὁ κάμνω διά ὁ ἀδυναμία , ἐν δέ ὁ γῆρας διά ὁ μή πέσσω ὁ ἱκάνω ὁ φύσις , νέος δέ εἰμί διά ὁ αὔξησις · φθάνω γάρ ἀναλίσκω πᾶς · ἐν ἔτος γάρ πέντε σχεδόν ἐπί γε ὁ ἄνθρωπος ἥμισυς λαμβάνω δοκέω ὁ σῶμα ὁ μέγεθος ὁ ἐν ὁ ἄλλος χρόνος γίγνομαι ἅπας . πολύς δέ συμβαίνω καί ζῷον καί φυτόν καί γένος πρός γένος διαφορά περί οὗτος ἐν ὁ γένος ὁ αὐτός ὁ ὁμοειδής πρός ἀλλήλων , οἷος ἄνθρωπος πρός ἄνθρωπος καί ἄμπελος πρός ἄμπελος . ὁ μέν γάρ πολύσπερμος ὁ δέ ὀλιγόσπερμος εἰμί , ὁ δέ ἄσπερμος πάμπαν , οὐ διά ἀσθένεια , ἀλλά ἔνιοι γε ἐναντίος · καταναλίσκω γάρ εἰς ὁ σῶμα , οἷος ὁ ἄνθρωπος ἔνιοι · εὐεκτικός γάρ εἰμί καί γίγνομαι πολύσαρκος . ἤ πῖος μάλα ἥσσων προίημι σπέρμα καί ἥσσων . ἐπιθυμέω ὁ ἀφροδισιάζω . ὅμοιος δέ καί ὁ περί ὁ τραγάω ἄμπελος πάθος , ὅς διά ὁ τροφή ἐξυβρίζω , ἐπεί καί ὁ τράγος πίων εἰμί ἥσσων ὀχεύω · διό καί προλεπτύνω αὐτός , καί ὁ ἄμπελος τραγάω ἀπό ὁ πάθος ὁ τράγος καλέω . καί ὁ πίων δέ ἄγονος φαίνω εἰμί ὁ μή πίων , καί γυνή καί ἀνήρ , διά ὁ ὁ εὐτραφής πέσσω ὁ περίσσωμα γίγνομαι πιμελή · εἰμί γάρ καί ὁ πιμελή περίσσωμα διά εὐβοσία ὑγιεινός . ἔνιοι δέ ὅλος οὐδέ φέρω σπέρμα , οἷος ἰτέα καί αἴγειρος . εἰμί μέν οὖν καί ἕτερος αἰτία οὗτος ὁ πάθος . καί γάρ διά ἀδυναμία οὐ πέσσω καί διά δύναμις ἀναλίσκω , ὥσπερ λέγω . ὅμοιος δέ καί πολύχοος εἰμί καί πολύσπερμος ὁ μέν διά δύναμις ὁ δέ διά ἀδυναμία , πολύς γάρ καί ἄχρηστος περίσσωμα συμμείγνυμι , ὥστε ἔνιοι γίγνομαι καί ἀρρώστημα , ὅταν αὐτός μή εὐοδέω ὁ ἀποκάθαρσις . καί ἔνιοι · μέν ὑγιάζω , ὁ δέ καί ἀναιρέω . συντήκω γάρ ταύτῃ ὥσπερ καί εἰς ὁ οὖρος · ἤδη γάρ καί οὗτος ἀσθένημα συμβαίνω τις . ἔτι ὁ πόρος ὁ αὐτός ὁ περίσσωμα καί ὁ σπέρμα · καί ὅσος μέν ἄμφω γίγνομαι περίσσωμα , καί ὁ ὑγρός καί ὁ ξηρός τροφή , ᾗ ὁ ὁ ὑγρός , ταύτῃ καί ὁ ὁ γονή γίγνομαι ἀπόκρισις ( ὑγρός γάρ περίσσωμα εἰμί · ὁ γάρ τροφή πᾶς ὑγρός μάλα ) , ὅς δέ μή εἰμί οὗτος ; κατά ὁ ὁ ξηρός ὑπόστασις ἀποχώρησις . ἔτι ὁ μέν σύντηξις ἀεί νοσώδης , ὁ δέ ὁ περίσσωμα ἀφαίρεσις ὠφέλιμος · ὁ δέ ὁ σπέρμα ἀποχώρησις ἀμφότερος διά ὁ προσλαμβάνω ὁ μή χρήσιμος τροφή . εἰ δέ γε εἰμί σύντηξις , ἀεί βλάπτω ἄν · νῦν δέ οὐ ποιέω οὗτος . ὅτι μέν οὖν περίσσωμα εἰμί ὁ σπέρμα χρήσιμος τροφή καί ὁ ἔσχατος , εἴτε πᾶς προίημι σπέρμα εἴτε μή , ἐν ὁ προλέγω φανερός .