aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-generatione-animalium 3.8
Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ τὰ μαλάκια ποιεῖται τὸν τόκον , οἷον σηπίαι καὶ τὰ τοιαῦτα , καὶ τὰ μαλακόστρακα , οἷον κάραβοι καὶ τὰ συγγενῆ τούτοις · τίκτει γὰρ ἐξ ὀχείας καὶ ταῦτα , καὶ συνδυαζόμενον τὸ ἄρρεν τῷ θήλει πολλάκις ὦπται . διόπερ οὐδ᾽ ἱστορικῶς οὐδὲ ταύτῃ φαίνονται λέγοντες οἱ φάσκοντες τοὺς ἰχθῦς πάντας εἶναι θήλεις καὶ τίκτειν οὐκ ἐξ ὀχείας . τὸ γὰρ ταῦτα μὲν ἐξ ὀχείας οἴεσθαι , ἐκεῖνα δὲ μή , θαυμαστόν · εἴ τε τοῦτ᾽ ἐλελήθει , σημεῖον ἀ πειρίας . γίνεται δὲ ὁ συνδυασμὸς τούτων χρονιώτερος πάντων , ὥσπερ τῶν ἐντόμων , εὐλόγως ἄναιμα γάρ ἐστι , διόπερ ψυχρὰ τὴν φύσιν . ταῖς μὲν οὗν σηπίαις καὶ ταῖς τευθίσι δύο τὰ ᾠὰ φαίνεται διὰ τὸ διηρθρῶσθαι τὴν ὑστέραν καὶ φαίνεσθαι δικρόαν , τὸ δὲ τῶν πολυπόδων ἓν ᾠόν . αἴτιον δ᾽ ἡ μορφὴ στρογγύλη τὴν ἰδέαν οὖσα καὶ σφαιροειδής · ἡ γὰρ σχίσις ἄδηλος πληρωθείσης ἐστίν . δικρόα δὲ καὶ ἡ τῶν καράβων ἐστὶν ὑστέρα . ἀποτίκτουσι δὲ τὸ κύημα ἀτελὲς καὶ ταῦτα πάντα διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν . τὰ μὲν οὖν καραβώδη τὰ θήλεα πρὸς αὑτὰ ποιεῖται τὸν τόκον ( διόπερ μείζους ἔχει τὰς πλάκας τὰ θήλεα αὐτῶν ἢ τὰ ἄρρενα , φυλακῆς χάριν τῶν ᾠῶν ) , τὰ δὲ μαλάκια ἔξω . καὶ τοῖς μὲν θήλεσι τῶν μαλακίων ἐπιρραίνει ὁ ἄρρην , καθάπερ οἱ ἄρρενες ἰχθύες τοῖς ᾠοῖς , καὶ γίγνεται συνεχὲς καὶ κολλῶδες · τοῖς δὲ καραβώδεσιν οὔτ᾽ ὦπται τοιοῦτον οὔτ᾽ εὔλογον . ὑπό τε γὰρ τῇ θηλείᾳ τὸ κύημα καὶ σκληρόδερμόν ἐστι , καὶ λαμβάνει αὔξησιν καὶ ταῦτα καὶ τὰ τῶν μαλακίων ἔξω , καθάπερ καὶ τὰ τῶν ἰχθύων , προσπέφυκε δ᾽ ἡ γιγνομένη σηπία τοῖς ᾠοῖς κατὰ τὸ πρόσθιον · ταύτῃ γὰρ ἐνδέχεται μόνον · ἔχει γὰρ μόνον ἐπὶ ταὐτὸ τὸ ὀπίσθιον μέρος καὶ τὸ πρόσθιον . τὸ δὲ σχῆμα τῆς θέσεως ὃν ἔχει γιγνόμενα τρόπον , δεῖ θεωρεῖν ἐκ τῶν ἱστοριῶν .
Lemmas: ὁ αὐτός δέ τρόπος καί ὁ μαλάκια ποιέω ὁ τόκος , οἷος σηπία καί ὁ τοιοῦτος , καί ὁ μαλακόστρακος , οἷος κάραβος καί ὁ συγγενής οὗτος · τίκτω γάρ ἐκ ὀχεία καί οὗτος , καί συνδυάζω ὁ ἄρσην ὁ θῆλυς πολλάκις ὁράω . διόπερ οὐδέ ἱστορικός οὐδέ ταύτῃ φαίνω λέγω ὁ φάσκω ὁ ἰχθῦς πᾶς εἰμί θῆλυς καί τίκτω οὐ ἐκ ὀχεία . ὁ γάρ οὗτος μέν ἐκ ὀχεία οἴομαι , ἐκεῖνος δέ μή , θαυμαστός · εἰ τε οὗτος λανθάνω , σημεῖον α πειρία . γίγνομαι δέ ὁ συνδυασμός οὗτος χρόνιος πᾶς , ὥσπερ ὁ ἔντομος , εὔλογος ἄναιμος γάρ εἰμί , διόπερ ψυχρός ὁ φύσις . ὁ μέν οὖν σηπία καί ὁ τευθίς δύο ὁ ᾠόν φαίνω διά ὁ διαρθρόω ὁ ὕστερος καί φαίνω δίκροος , ὁ δέ ὁ πολύπους εἷς ᾠόν . αἴτιος δέ ὁ μορφή στρογγύλος ὁ ἰδέα εἰμί καί σφαιροειδής · ὁ γάρ σχίσις ἄδηλος πληρόω εἰμί . δίκροος δέ καί ὁ ὁ κάραβος εἰμί ὕστερος . ἀποτίκτω δέ ὁ κύημα ἀτελής καί οὗτος πᾶς διά ὁ αὐτός αἰτία . ὁ μέν οὖν καραβώδης ὁ θῆλυς πρός ἑαυτοῦ ποιέω ὁ τόκος ( διόπερ μέγας ἔχω ὁ πλάξ ὁ θῆλυς αὐτός ἤ ὁ ἄρσην , φυλακή χάριν ὁ ᾠόν ) , ὁ δέ μαλάκια ἔξω . καί ὁ μέν θῆλυς ὁ μαλάκια ἐπιρραίνω ὁ ἄρσην , καθά ὁ ἄρσην ἰχθῦς ὁ ᾠόν , καί γίγνομαι συνεχής καί κολλώδης · ὁ δέ καραβώδης οὔτε ὁράω τοιοῦτος οὔτε εὔλογος . ὑπό τε γάρ ὁ θῆλυς ὁ κύημα καί σκληρόδερμος εἰμί , καί λαμβάνω αὔξησις καί οὗτος καί ὁ ὁ μαλάκια ἔξω , καθά καί ὁ ὁ ἰχθῦς , προσφύω δέ ὁ γίγνομαι σηπία ὁ ᾠόν κατά ὁ πρόσθιος · ταύτῃ γάρ ἐνδέχομαι μόνος · ἔχω γάρ μόνος ἐπί αὐτός ὁ ὀπίσθιος μέρος καί ὁ πρόσθιος . ὁ δέ σχῆμα ὁ θέσις ὅς ἔχω γίγνομαι τρόπος , δέω θεωρέω ἐκ ὁ ἱστορίη .