aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-generatione-animalium 1.20
ὃ δ’ οἴονταί τινες σπέρμα συμβάλλεσθαι ἐν τῇ συνουσίᾳ τὸ θῆλυ διὰ τὸ γίνεσθαι παραπλησίαν τε χαρὰν ἐνίοτε αὐταῖς τῇ τῶν ἀρρένων καὶ ἅμα ὑγρὰν ἀπόκρισιν , οὐκ ἔστιν ἡ ὑγρασία αὕτη σπερματικὴ ἀλλὰ τοῦ τόπου ἴδιος ἑκάσταις . ἔστι γὰρ τῶν ὑστερῶν ἔκκρισις , καὶ ταῖς μὲν γίγνεται ταῖς δ’ οὔ . γίγνεται μὲν ταῖς λευκοχρόοις καὶ θηλυκαῖς ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ εἰπεῖν , οὐ γίνεται δὲ ταῖς μελαίναις καὶ ἀρρενωποῖς . τὸ δὲ πλῆθος , αἷς γίγνεται , ἐνίοτε οὐ κατὰ σπέρματος πρόεσίν ἐστιν , ἀλλὰ πολὺ ὑπερβάλλει . ἔτι δὲ καὶ ἐδέσματα ἕτερα ἑτέρων ποιεῖ πολλὴν διαφορὰν τοῦ γίγνεσθαι τὴν ἔκκρισιν ἢ ἐλάττω ἢ πλείω τὴν τοιαύτην , οἷον ἔνια τῶν δριμέων ἐπίδηλον ποιεῖ εἰς πλῆθος τὴν ἀπόκρισιν . τὸ δὲ συμβαίνειν ἡδονὴν ἐν τῇ συνουσίᾳ οὐ μόνον τοῦ σπέρματος προϊεμένου ἐστίν , ἀλλὰ καὶ πνεύματος , ἐξ οὗ συνισταμένου ἀποσπερματίζει . δῆλον δ’ ἐπὶ τῶν παίδων τῶν μήπω δυναμένων προΐεσθαι , ἐγγὺς δὲ τῆς ἡλικίας ὄντων , καὶ τῶν ἀγόνων ἀνδρῶν · γίνεται γὰρ πᾶσι τούτοις ἡδονὴ ξυομένοις . καὶ τοῖς γε διεφθαρμένοις τὴν γένεσιν ἔστιν ὅτε ἀναλύονται αἱ κοιλίαι διὰ τὸ ἀποκρίνεσθαι περίττωμα εἰς τὴν κοιλίαν οὐ δυνάμενον πεφθῆναι καὶ γενέσθαι σπέρμα . ἔοικε δὲ καὶ τὴν μορφὴν γυνὴ καὶ παῖς , καὶ ἔστιν ἡ γυνὴ ὥσπερ ἄρρεν ἄγονον . ἀδυναμίᾳ γάρ τινι τὸ θῆλύ ἐστι , τῷ μὴ δύνασθαι πέττειν ἐκ τῆς τροφῆς σπέρμα τῆς ὑστάτης . τοῦτο δ’ ἐστὶν ἢ αἷμα ἢ τὸ ἀνάλογον ἐν τοῖς ἀναίμοις διὰ ψυχρότητα τῆς φύσεως . ὥσπερ οὖν ἐν ταῖς κοιλίαις διὰ τὴν ἀπεψίαν γίνεται διάρροια , οὕτως ἐν ταῖς φλεψὶν αἵ τ’ ἄλλαι αἱμορροΐδες καὶ αἱ τῶν καταμηνίων · καὶ γὰρ αὕτη αἱμορροΐς ἐστιν , ἀλλ’ ἐκεῖναι μὲν διὰ νόσον , αὕτη δὲ φυσική . ὥστε φανερὸν ὅτι εὐλόγως γίνεται ἐκ τούτου ἡ γένεσις . ἔστι γὰρ τὰ καταμήνια σπέρμα οὐ καθαρὸν ἀλλὰ δεόμενον ἐργασίας , ὥσπερ ἐν τῇ περὶ τοὺς καρποὺς γενέσει , ὅταν ᾖ μήπω διῃτημένη , ἔνεστι μὲν ἡ τροφή , δεῖται δ’ ἐργασίας πρὸς τὴν κάθαρσιν . διὸ καὶ μιγνυμένη ἐκείνη μὲν τῇ γονῇ , αὕτη δὲ καθαρᾷ τροφῇ , ἡ μὲν γεννᾷ , ἡ δὲ τρέφει . σημεῖον δὲ τοῦ τὸ θῆλυ μὴ προΐεσθαι σπέρμα καὶ τὸ γίνεσθαι ἐν τῇ ὁμιλίᾳ τὴν ἡδονὴν τῇ ἀφῇ κατὰ τὸν αὐτὸν τόπον τοῖς ἄρρεσιν · καίτοι οὐ προΐενται τὴν ἰκμάδα ταύτην ἐντεῦθεν . ἔτι δ’ οὐ πᾶσι γίνεται τοῖς θήλεσιν αὕτη ἡ ἔκκρισις , ἀλλὰ τοῖς αἱματικοῖς , καὶ οὐδὲ τούτοις πᾶσιν , ἀλλ’ ὅσων αἱ ὑστέραι μὴ πρὸς τῷ ὑποζώματί εἰσι μηδ’ ᾠοτοκοῦσιν , ἔτι δ’ οὐδὲ τοῖς αἷμα μὴ ἔχουσιν ἀλλὰ τὸ ἀνάλογον · ὅπερ γὰρ ἐνίοις τὸ αἷμα , ἐν τούτοις ἑτέρα ὑπάρχει σύγκρισις . τοῦ δὲ μήτε τούτοις γίγνεσθαι κάθαρσιν μήτε τῶν αἷμα ἐχόντων τοῖς εἰρημένοις , τοῖς κάτω ἔχουσι καὶ μὴ ᾠοτακοῦσιν , αἰτία ἡ ξηρότης τῶν σωμάτων , ὀλίγον λείπουσα τὸ περίττωμα , καὶ τοσοῦτον ὅσον εἰς τὴν γένεσιν ἱκανὸν μόνον , ἔξω δὲ μὴ προΐεσθαι . ὅσα δὲ ζῳοτόκα ἄνευ ᾠοτοκίας ( ταῦτα δ’ ἐστὶν ἄνθρωπος καὶ τῶν τετραπόδων ὅσα κάμπτει τὰ ὀπίσθια σκέλη ἐντός · ταῦτα μὲν γὰρ πάντα ζῳοτοκεῖ ἄνευ ᾠοτοκίας ) τούτοις δὲ γίγνεται μὲν πᾶσιν , πλὴν εἴ τι πεπήρωται ἐν τῇ γενέσει , οἷον ὀρεύς , οὐ μὴν ἐπιπολάζουσί γε αἱ καθάρσεις ὥσπερ ἀνθρώποις . δι’ ἀκριβείας δέ , πῶς συμβαίνει ταῦτα περὶ ἕκαστον τῶν ζῴων , γέγραπται ἐν ταῖς περὶ τὰ ζῷα ἱστορίαις . πλείστη δὲ γίνεται κάθαρσις τῶν ζῴων ταῖς γυναιξί , καὶ τοῖς ἄρρεσι πλείστη τοῦ σπέρματος πρόεσις κατὰ λόγον τοῦ μεγέθους . αἴτιον δ’ ἡ τοῦ σώματος σύστασις ὑγρὰ καὶ θερμὴ οὖσα · ἀναγκαῖον γὰρ ἐν τῷ τοιούτῳ γίνεσθαι πλείστην περίττωσιν . ἔτι δὲ οὐδὲ τὰ τοιαῦτ᾽ ἔχει ἐν τῷ σώματι μέρη , εἰς ἅ τρέπεται ἡ περίττωσις , ὥσπερ ἐν τοῖς ἄλλοις · οὐ γὰρ ἔχει οὔτε τριχῶν πλῆθος κατὰ τὸ σῶμα , οὔτε ὀστῶν καὶ κεράτων καὶ ὀδόντων ἐκκρίσεις . σημεῖον δ’ ὅτι ἐν τοῖς καταμηνίοις τὸ σπέρμα ἐστίν · ἅμα γάρ , ὥσπερ εἴρηται πρότερον , τοῖς ἄρρεσι γίνεται τὸ περίττωμα τοῦτο , καὶ τοῖς θήλεσι τὰ καταμήνια ἐπισημαίνει ἐν τῇ αὐτῇ ἡλικίᾳ , ὡς καὶ ἅμα διισταμένων , τῶν τόπων τῶν δεκτικῶν ἑκατέρου τοῦ περιττώματος · καὶ ἀραιουμένων ἑκατέρων τῶν πλησίον τόπων ἐξανθεῖ ἡ τῆς ἥβης τρίχωσις . μελλόντων δὲ διίστασθαι οἱ τόποι ἀνοιδοῦσιν ὑπὸ τοῦ πνεύματος , τοῖς μὲν ἄρεσιν ἐπιδηλότερον περὶ τοὺς ὄρχεις , ἐπισημαίνει δὲ καὶ περὶ τοὺς μαστούς , τοῖς δὲ θήλεσι περὶ τοὺς μαστοὺς μᾶλλον · ὅταν γὰρ δύο δακτύλους ἀρθῶσι , τότε γίνεται τὰ καταμήνια ταῖς πλείσταις . ἐν ὅσοις μὲν οὖν τῶν ζωὴν ἐχόντων μὴ κεχώρισται τὸ θῆλυ καὶ τὸ ἄρρεν , τούτοις μὲν τὸ σπέρμα οἷον κύημά ἐστιν , λέγω δὲ κύημα τὸ πρῶτον μῖγμα θήλεος καὶ ἄρρενος . διὸ καὶ ἐξ ἑνὸς σπέρματος ἓν σῶμα γίνεται , οἷον ἑνὸς πυροῦ εἷς πυθμήν , ὥσπερ ἐξ ἑνὸς ᾠοῦ ἓν ζῷον · τὰ γὰρ δίδυμα τῶν ᾠῶν δύο ᾠά ἐστιν . ἐν ὅσοις δὲ τῶν γενῶν διώρισται τὸ θῆλυ καὶ τὸ ἄρρεν , ἐν δὲ τούτοις ἀφ’ ἑνὸς σπέρματος ἐνδέχεται πολλὰ γίνεσθαι ζῷα , ὡς διαφέροντος τῇ φύσει τοῦ σπέρματος ἐν τοῖς φυτοῖς τε καὶ ζῴοις . σημεῖον δέ , ἀπὸ μιᾶς γὰρ ὀχείας πλείω γίνεται ἐν τοῖς πλείω δυναμένοις γεννᾶν ἑνός . ᾗ καὶ δῆλον ὅτι οὐκ ἀπὸ παντὸς ἔρχεται ἡ γονή · οὔτε γὰρ ἂν κεχωρισμένα ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ μέρους εὐθὺς ἀπεκρίνετο , οὔτε ἅμα ἐλθόντα εἰς τὰς ὑστέρας ἐκεῖ διεχωρίζετο · ἀλλὰ συμβαίνει ὥσπερ εὔλογον , ἐπειδὴ τὸ μὲν ἄρρεν παρέχεται τό τε εἶδος καὶ τὴν ἀρχὴν τῆς κινήσεως , τὸ δὲ θῆλυ τὸ σῶμα καὶ τὴν ὕλην , οἷον ἐν τῇ τοῦ γάλακτος πήξει τὸ μὲν σῶμα τὸ γάλα ἐστίν , ὁ δὲ ὀπός , ἡ πυτία , τὸ τὴν ἀρχὴν ἔχον τὴν συνιστᾶσαν , οὕτω τὸ ἀπὸ τοῦ ἄρρενος ἐν τῷ θήλει μεριζόμενον . δι’ ἣν δ’ αἰτίαν μερίζεται ἔνθα μὲν εἰς πλείω ἔνθα δ’ εἰς ἐλάττω ἔνθα δὲ μοναχῶς , ἕτερος ἔσται λόγος . ἀλλὰ διὰ τὸ μηθέν γε διαφέρειν τῷ εἴδει , ἀλλ᾽ ἐὰν μόνον σύμμετρον ᾖ τὸ διαιρούμενον πρὸς τὴν ὕλην , καὶ μήτε ἔλαττον ὥστε μὴ πέττειν μηδὲ συνιστάναι , μήτε πλεῖον ὥστε ξηρᾶναι , πλείω οὕτω γεννᾶται . ἐκ δὲ τοῦ συνιστάντος πρώτου , ἐξ ἑνὸς ἤδη ἓν γίνεται μόνον . ὅτι μὲν οὖν τὸ θῆλυ εἰς τὴν γένεσιν γονὴν μὲν οὑ συμβάλλεται , συμβάλλεται δέ τι , καὶ τοῦτ᾽ ἐστὶν ἡ τῶν καταμηνίων σύστασις καὶ τὸ ἀνάλογον ἐν τοῖς ἀναίμοις , ἔκ τε τῶν εἰρημένων δῆλον καὶ κατὰ τὸν λόγον καθόλου σκοπουμένοις . ἀνάγκη γὰρ εἶναι τὸ γεννῶν καὶ ἐξ οὗ , καὶ τοῦτ᾽ ἂν καὶ ἓν ᾖ , τῷ γε εἴδει διαφέρειν καὶ τῷ τὸν λόγον αὐτῶν εἶναι ἕτερον , ἐν δὲ τοῖς κεχωρισμένας ἔχουσι τὰς δυνάμεις καὶ τὰ σώματα καὶ τὴν φύσιν ἑτέραν εἶναι τοῦ τε ποιοῦντος καὶ τοῦ πάσχοντος . εἰ οὖν τὸ ἄρρεν ἐστὶν ὡς κινοῦν καὶ ποιοῦν , τὸ δὲ θῆλυ , ᾗ θῦλυ , ὡς παθητικόν , εἰς τὴν τοῦ ἄρρενος γονὴν τὸ θῆλυ ἂν συμβάλλοιτο οὐ γονὴν ἀλλ᾽ ὕλην . ὅπερ καὶ φαίνεται συμβαῖνον · κατὰ γὰρ τὴν πρώτην ὕλην ἐστὶν ἡ τῶν καταμηνίων φύσις .
Lemmas: ὅς δέ οἴομαι τις σπέρμα συμβάλλω ἐν ὁ συνουσία ὁ θῆλυς διά ὁ γίγνομαι παραπλήσιος τε χαρά ἐνίοτε αὐτός ὁ ὁ ἄρσην καί ἅμα ὑγρός ἀπόκρισις , οὐ εἰμί ὁ ὑγρασία οὗτος σπερματικός ἀλλά ὁ τόπος ἴδιος ἑκαστός . εἰμί γάρ ὁ ὑστέρα ἔκκρισις , καί ὁ μέν γίγνομαι ὁ δέ οὐ . γίγνομαι μέν ὁ λευκόχροος καί θηλυκός ὡς ἐπί ὁ πολύς λέγω , οὐ γίγνομαι δέ ὁ μέλας καί ἀρρενωπός . ὁ δέ πλῆθος , ὅς γίγνομαι , ἐνίοτε οὐ κατά σπέρμα πρόεσις εἰμί , ἀλλά πολύς ὑπερβάλλω . ἔτι δέ καί ἔδεσμα ἕτερος ἕτερος ποιέω πολύς διαφορά ὁ γίγνομαι ὁ ἔκκρισις ἤ ἐλαχύς ἤ πολύς ὁ τοιοῦτος , οἷος ἔνιοι ὁ δριμύς ἐπίδηλος ποιέω εἰς πλῆθος ὁ ἀπόκρισις . ὁ δέ συμβαίνω ἡδονή ἐν ὁ συνουσία οὐ μόνος ὁ σπέρμα προίημι εἰμί , ἀλλά καί πνεῦμα , ἐκ ὅς συνίστημι ἀποσπερματίζω . δῆλος δέ ἐπί ὁ παῖς ὁ μήπω δύναμαι προίημι , ἐγγύς δέ ὁ ἡλικία εἰμί , καί ὁ ἄγονος ἀνήρ · γίγνομαι γάρ πᾶς οὗτος ἡδονή ξύω . καί ὁ γε διαφθείρω ὁ γένεσις εἰμί ὅτε ἀναλύω ὁ κοιλία διά ὁ ἀποκρίνω περίσσωμα εἰς ὁ κοιλία οὐ δύναμαι πέσσω καί γίγνομαι σπέρμα . ἔοικα δέ καί ὁ μορφή γυνή καί παῖς , καί εἰμί ὁ γυνή ὥσπερ ἄρσην ἄγονος . ἀδυναμία γάρ τις ὁ θῆλυς εἰμί , ὁ μή δύναμαι πέσσω ἐκ ὁ τροφή σπέρμα ὁ ὕστερος . οὗτος δέ εἰμί ἤ αἷμα ἤ ὁ ἀνάλογος ἐν ὁ ἄναιμος διά ψυχρότης ὁ φύσις . ὥσπερ οὖν ἐν ὁ κοιλία διά ὁ ἀπεψία γίγνομαι διάρροια , οὕτως ἐν ὁ φλέψ ὁ τε ἄλλος αἱμορροΐς καί ὁ ὁ καταμήνιος · καί γάρ οὗτος αἱμορροίς εἰμί , ἀλλά ἐκεῖνος μέν διά νόσος , οὗτος δέ φυσικός . ὥστε φανερός ὅτι εὔλογος γίγνομαι ἐκ οὗτος ὁ γένεσις . εἰμί γάρ ὁ καταμήνιος σπέρμα οὐ καθαρός ἀλλά δέω ἐργασία , ὥσπερ ἐν ὁ περί ὁ καρπός γένεσις , ὅταν εἰμί μήπω διαιτάω , ἔνειμι μέν ὁ τροφή , δέω δέ ἐργασία πρός ὁ κάθαρσις . διό καί μείγνυμι ἐκεῖνος μέν ὁ γονή , οὗτος δέ καθαρός τροφή , ὁ μέν γεννάω , ὁ δέ τρέφω . σημεῖον δέ ὁ ὁ θῆλυς μή προίημι σπέρμα καί ὁ γίγνομαι ἐν ὁ ὁμιλία ὁ ἡδονή ὁ ἁφή κατά ὁ αὐτός τόπος ὁ ἄρσην · καίτοι οὐ προίημι ὁ ἰκμάς οὗτος ἐντεῦθεν . ἔτι δέ οὐ πᾶς γίγνομαι ὁ θῆλυς οὗτος ὁ ἔκκρισις , ἀλλά ὁ αἱματικός , καί οὐδέ οὗτος πᾶς , ἀλλά ὅσος ὁ ὑστέρα μή πρός ὁ ὑπόζωμα εἰμί μηδέ ᾠοτοκέω , ἔτι δέ οὐδέ ὁ αἷμα μή ἔχω ἀλλά ὁ ἀνάλογος · ὅς γάρ ἔνιοι ὁ αἷμα , ἐν οὗτος ἕτερος ὑπάρχω σύγκρισις . ὁ δέ μήτε οὗτος γίγνομαι κάθαρσις μήτε ὁ αἷμα ἔχω ὁ λέγω , ὁ κάτω ἔχω καί μή ωοτηκω , αἴτιος ὁ ξηρότης ὁ σῶμα , ὀλίγος λείπω ὁ περίσσωμα , καί τοσοῦτος ὅσος εἰς ὁ γένεσις ἱκανός μόνος , ἔξω δέ μή προίημι . ὅσος δέ ζῳοτόκος ἄνευ ᾠοτοκία ( οὗτος δέ εἰμί ἄνθρωπος καί ὁ τετράπους ὅσος κάμπτω ὁ ὀπίσθιος σκέλος ἐντός · οὗτος μέν γάρ πᾶς ζῳοτοκέω ἄνευ ᾠοτοκία ) οὗτος δέ γίγνομαι μέν πᾶς , πλήν εἰ τις πηρόω ἐν ὁ γένεσις , οἷος ὀρεύς , οὐ μήν ἐπιπολάζω γε ὁ κάθαρσις ὥσπερ ἄνθρωπος . διά ἀκρίβεια δέ , πῶς συμβαίνω οὗτος περί ἕκαστος ὁ ζῷον , γράφω ἐν ὁ περί ὁ ζῷον ἱστορία . πολύς δέ γίγνομαι κάθαρσις ὁ ζῷον ὁ γυνή , καί ὁ ἄρσην πολύς ὁ σπέρμα πρόεσις κατά λόγος ὁ μέγεθος . αἴτιος δέ ὁ ὁ σῶμα σύστασις ὑγρός καί θερμός εἰμί · ἀναγκαῖος γάρ ἐν ὁ τοιοῦτος γίγνομαι πολύς περίσσωσις . ἔτι δέ οὐδέ ὁ τοιοῦτος ἔχω ἐν ὁ σῶμα μέρος , εἰς ὅς τρέπω ὁ περίσσωσις , ὥσπερ ἐν ὁ ἄλλος · οὐ γάρ ἔχω οὔτε θρίξ πλῆθος κατά ὁ σῶμα , οὔτε ὀστέον καί κέρας καί ὀδούς ἔκκρισις . σημεῖον δέ ὅτι ἐν ὁ καταμήνιος ὁ σπέρμα εἰμί · ἅμα γάρ , ὥσπερ λέγω πρότερος , ὁ ἄρσην γίγνομαι ὁ περίσσωμα οὗτος , καί ὁ θῆλυς ὁ καταμήνιος ἐπισημαίνω ἐν ὁ αὐτός ἡλικία , ὡς καί ἅμα διίστημι , ὁ τόπος ὁ δεκτικός ἑκάτερος ὁ περίσσωμα · καί ἀραιόω ἑκάτερος ὁ πλησίον τόπος ἐξανθέω ὁ ὁ ἥβη τρίχωσις . μέλλω δέ διίστημι ὁ τόπος ἀνοιδέω ὑπό ὁ πνεῦμα , ὁ μέν ἄρεσις ἐπίδηλος περί ὁ ὄρχις , ἐπισημαίνω δέ καί περί ὁ μαστός , ὁ δέ θῆλυς περί ὁ μαστός μάλα · ὅταν γάρ δύο δάκτυλος ἀείρω , τότε γίγνομαι ὁ καταμήνιος ὁ πολύς . ἐν ὅσος μέν οὖν ὁ ζωή ἔχω μή χωρίζω ὁ θῆλυς καί ὁ ἄρσην , οὗτος μέν ὁ σπέρμα οἷος κύημα εἰμί , λέγω δέ κύημα ὁ πρῶτος μίγμα θῆλυς καί ἄρσην . διό καί ἐκ εἷς σπέρμα εἷς σῶμα γίγνομαι , οἷος εἷς πυρός εἷς πυθμήν , ὥσπερ ἐκ εἷς ᾠόν εἷς ζῷον · ὁ γάρ δίδυμος ὁ ᾠόν δύο ᾠόν εἰμί . ἐν ὅσος δέ ὁ γένος διορίζω ὁ θῆλυς καί ὁ ἄρσην , ἐν δέ οὗτος ἀπό εἷς σπέρμα ἐνδέχομαι πολύς γίγνομαι ζῷον , ὡς διαφέρω ὁ φύσις ὁ σπέρμα ἐν ὁ φυτόν τε καί ζῷον . σημεῖον δέ , ἀπό εἷς γάρ ὀχεία πολύς γίγνομαι ἐν ὁ πολύς δύναμαι γεννάω εἷς . ὅς καί δῆλος ὅτι οὐ ἀπό πᾶς ἔρχομαι ὁ γονή · οὔτε γάρ ἄν χωρίζω ἀπό ὁ αὐτός μέρος εὐθύς ἀποκρίνω , οὔτε ἅμα ἔρχομαι εἰς ὁ ὕστερος ἐκεῖ διαχωρίζω · ἀλλά συμβαίνω ὥσπερ εὔλογος , ἐπειδή ὁ μέν ἄρσην παρέχω ὁ τε εἶδος καί ὁ ἀρχή ὁ κίνησις , ὁ δέ θῆλυς ὁ σῶμα καί ὁ ὕλη , οἷος ἐν ὁ ὁ γάλα πῆξις ὁ μέν σῶμα ὁ γάλα εἰμί , ὁ δέ ὄψ , ἤ πυτία , ὁ ὁ ἀρχή ἔχω ὁ συνίστημι , οὕτως ὁ ἀπό ὁ ἄρσην ἐν ὁ θῆλυς μερίζω . διά ὅς δέ αἰτία μερίζω ἔνθα μέν εἰς πολύς ἔνθα δέ εἰς ἐλαχύς ἔνθα δέ μοναχῶς , ἕτερος εἰμί λόγος . ἀλλά διά ὁ μηδείς γε διαφέρω ὁ εἶδος , ἀλλά ἐάν μόνος σύμμετρος εἰμί ὁ διαιρέω πρός ὁ ὕλη , καί μήτε ἐλαχύς ὥστε μή πέσσω μηδέ συνίστημι , μήτε πολύς ὥστε ξηραίνω , πολύς οὕτως γεννάω . ἐκ δέ ὁ συνίστημι πρῶτος , ἐκ εἷς ἤδη εἷς γίγνομαι μόνος . ὅτι μέν οὖν ὁ θῆλυς εἰς ὁ γένεσις γονή μέν οὐ συμβάλλω , συμβάλλω δέ τις , καί οὗτος εἰμί ὁ ὁ καταμήνιος σύστασις καί ὁ ἀνάλογος ἐν ὁ ἄναιμος , ἐκ τε ὁ λέγω δῆλος καί κατά ὁ λόγος καθόλου σκοπέω . ἀνάγκη γάρ εἰμί ὁ γεννάω καί ἐκ ὅς , καί οὗτος ἐάν καί εἷς εἰμί , ὁ γε εἶδος διαφέρω καί ὁ ὁ λόγος αὐτός εἰμί ἕτερος , ἐν δέ ὁ χωρίζω ἔχω ὁ δύναμις καί ὁ σῶμα καί ὁ φύσις ἕτερος εἰμί ὁ τε ποιέω καί ὁ πάσχω . εἰ οὖν ὁ ἄρσην εἰμί ὡς κινέω καί ποιέω , ὁ δέ θῆλυς , ᾗ θῦλυ , ὡς παθητικός , εἰς ὁ ὁ ἄρσην γονή ὁ θῆλυς ἄν συμβάλλω οὐ γονή ἀλλά ὕλη . ὅς καί φαίνω συμβαίνω · κατά γάρ ὁ πρῶτος ὕλη εἰμί ὁ ὁ καταμήνιος φύσις .