aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-generatione-animalium 3.7
Περὶ δὲ τῆς τῶν ἰχθύων γενέσεως ἀπορήσειεν ἄν τίς διὰ τίνα ποτὲ αἰτίαν τῶν μὲν σελαχωδῶν οὔθ’ αἱ θήλειαι τὰ κυήματα οὔθ᾽ οἱ ἄρρενες ἀπορραίνοντες ὁρῶνται τὸν θορόν , τῶν δὲ μὴ ζῳοτόκων καὶ αἱ θήλειαι τὰ ᾠὰ καὶ οἱ ἄρρενες τὸν θορόν . αἴτιον δ᾽ ὅτι τὸ γένος οὐ πολύσπερμον ὅλως τὸ τῶν σελαχωδῶν . καὶ ἔτι αἵ γε θήλειαι πρὸς τῷ διαζώματι τὰς ὑστέρας ἔχουσιν . τὰ γὰρ ἄρρενα τῶν ἀρρένων καὶ τὰ θήλεα τῶν θηλειῶν ὁμοίως διαφέρουσιν ὀλιγοχούστεροι γὰρ πρὸς τὴν γονὴν οἱ σελαχώδεις εἰσίν . τὸ δ᾽ ἄρρεν γένος ἐν τοῖς ᾠοτόκοις καθάπερ αἱ θήλειαι τὰ ᾠὰ διὰ πλῆθος ἀποτίκτουσιν , οὕτως ἐκεῖνοι ἀπορραίνουσιν . πλείω γὰρ ἔχουσι θορὸν ἢ ὅσον πρὸς τὴν ὀχείαν ἱκανόν · μᾶλλον γὰρ βούλεται ἡ φύσις δαπανᾶν τὸν θορὸν πρὸς τὸ συναύξειν τὰ ᾠά , ὅταν ἀποτέκῃ ἡ θήλεια , ἢ πρὸς τὴν ἐξ ἀρχῆς σύστασιν . καθάπερ γὰρ ἔν τε τοῖς ἄνω καὶ τοῖς ὑπογύοις εἴρηται λόγοις , τὰ μὲν τῶν ὀρνέων ᾠὰ τελεοῦται ἐντός , τὰ δὲ τῶν ἰχθύων ἐκτός . τρόπον γάρ τινα ἔοικε τοῖς σκωληκοτοκοῦσιν · ἔτι γὰρ ἀτελέστερον προϊεται τὸ κύημα τὰ σκωληκοτόκα τῶν ζῴων . ἀμφοτέροις δὲ τὴν τελείωσιν καὶ τοῖς τῶν ὀρνίθων ᾠοῖς καὶ τοῖς τῶν ἰχθύων ποιεῖ τὸ ἄρρεν , ἀλλὰ τοῖς μὲν τῶν ὀρνίθων ἐντός ( τελεοῦται γὰρ ἐντός ) , τοῖς δὲ τῶν ἰχθύων ἐκτὸς διὰ τὸ ἔξω προΐεσθαι ἀτελές , ἐπεὶ συμβαίνει γε ἐπ᾽ ἀμφοτέρων ταὐτόν . τῶν μὲν οὖν ὀρνίθων τά τε ὑπηνέμια γίνεται γόνιμα , καὶ τὰ προωχευμένα ὑφ᾽ ἑτέρου γένους τῶν ἀρρένων μεταβάλλει τὴν φύσιν εἰς τὸν ὕστερον ὀχεύοντα . καὶ τὰ οἰκεῖα δὲ ἀναύξητα ὄντα , ἂν διαλείπῃ τὴν ὀχείαν , ὅταν ὀχευθῇ πάλιν , ποιεῖ ταχεῖαν λαμβάνειν τὴν αὔξησιν , οὐ μέντοι κατὰ πάντα τὸν χρόνον , ἀλλ᾽ ἐάνπερ πρότερον γένηται ἡ ὀχεία πρὶν μεταβάλλειν εἰς τὴν τοῦ λευκοῦ ἀπόκρισιν . τοῖς δὲ τῶν ἰχθύων οὐθὲν ὥρισται τοιοῦτον , ἀλλὰ πρὸς τὸ σώζεσθαι ταχέως ἀπορραίνουσιν οἱ ἄρρενες . αἴτιον δ᾽ ὅτι , οὐ δί χροα ταῦτα · διόπερ οὐχ ὥρισται τοιοῦτος καιρὸς τούτοις οἷος ἐπὶ τῶν ὀρνίθων . τοῦτο δὲ συμβέβηκεν εὐλόγως · ὅταν γὰρ τὸ λευκὸν ἀφωρισμένον ᾖ καὶ τὸ ὠχρὸν ἀπ᾽ ἀλλήλων , ἔχει ἤδη τὴν ἀπὸ τοῦ ἄρρενος ἀρχήν · εἰς ταύτην γὰρ συμβάλλεται τὸ ἄρρεν . τὰ μὲν οὗν ὑπηνέμια λαμβάνει τὴν γένεσιν μέχρι τοῦ ἐνδεχομένου αὐτοῖς . τελεωθῆναι μὲν γὰρ εἰς ζῴον ἀδύνατον ( δεῖ γὰρ αἰσθήσεως ) , τὴν δὲ θρεπτικὴν δύναμιν τῆς ψυχῆς ἔχει καὶ τὰ θήλεα καὶ τὰ ἄρρενα καὶ πάντα τὰ ζῶντα , καθάπερ εἴρηται πολλάκις · διόπερ αὐτοῦ τὸ ᾠὸν ὡς μὲν φυτοῦ κύημα τέλειόν ἐςτιν , ὡς δὲ ζῴου ἀτελές . εἰ μὲν οὖν μὴ ἐνῆν ἄρρεν ἐν τῷ γένει αὐτῶν , ἐγίγνετ’ ἂν ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἰχθύων , εἴπερ ἔστι τι τοιοῦτον γένος οἷον ἄνευ ἄρρενος γεννᾶν · εἴρηται δὲ περὶ αὐτῶν καὶ πρότερον , ὅτι οὔ πω ὦπται ἱκανῶς . νῦν δ᾽ ἐστὶν ἐν πᾶτι ταῖς ὄρνισι τὸ μὲν θῆλυ τὸ δ᾽ ἄρρεν , ὥσθ᾽ ᾗ μὲν φυτόν , τετελέωκεν ( διόπερ οὐ μεταβάλλει πάλιν μετὰ τὴν ὀχείαν ) , ᾗ δ᾽ οὐ φυτόν , οὐ τετελέωκεν , οὐδ᾽ ἀποβαίνει ἐξ αὐτοῦ ἕτερον οὐθέν · οὔτε γὰρ ὡς φυτοῦ ἁπλῶς οὔθ᾽ ὡς ζῴου ἐκ συνδυασμοῦ γέγονεν . τὰ δ᾽ ἐξ ὀχείας μὲν γενόμενα ᾠά , διακεκριμένα δ᾽ εἰς τὸ λευκόν , γίνεται κατὰ τὸ πρῶτον ὀχεῦσαν · ἔχει γὰρ ἀμφοτέρας ἤδη τὰς ἀρχάς .
Lemmas: περί δέ ὁ ὁ ἰχθῦς γένεσις ἀπορέω ἄν τις διά τίς ποτέ αἰτία ὁ μέν σελαχώδης οὔτε ὁ θῆλυς ὁ κύημα οὔτε ὁ ἄρσην ἀπορραίνω ὁράω ὁ θορός , ὁ δέ μή ζῳοτόκος καί ὁ θῆλυς ὁ ᾠόν καί ὁ ἄρσην ὁ θορός . αἴτιος δέ ὅτι ὁ γένος οὐ πολύσπερμος ὅλος ὁ ὁ σελαχώδης . καί ἔτι ὁ γε θῆλυς πρός ὁ διάζωμα ὁ ὕστερος ἔχω . ὁ γάρ ἄρσην ὁ ἄρσην καί ὁ θῆλυς ὁ θῆλυς ὅμοιος διαφέρω ὄλιγοχοοι γάρ πρός ὁ γονή ὁ σελαχώδης εἰμί . ὁ δέ ἄρσην γένος ἐν ὁ ᾠότοκος καθά ὁ θῆλυς ὁ ᾠόν διά πλῆθος ἀποτίκτω , οὕτως ἐκεῖνος ἀπορραίνω . πολύς γάρ ἔχω θορός ἤ ὅσος πρός ὁ ὀχεία ἱκανός · μάλα γάρ βούλομαι ὁ φύσις δαπανάω ὁ θορός πρός ὁ συναυξάνω ὁ ᾠόν , ὅταν ἀποτίκτω ὁ θῆλυς , ἤ πρός ὁ ἐκ ἀρχή σύστασις . καθά γάρ ἐν τε ὁ ἄνω καί ὁ ὑπόγυιος λέγω λόγος , ὁ μέν ὁ ὄρνεον ᾠόν τελέω ἐντός , ὁ δέ ὁ ἰχθῦς ἐκτός . τρόπος γάρ τις ἔοικα ὁ σκωληκοτοκέω · ἔτι γάρ ἀτελής προίημι ὁ κύημα ὁ σκωληκοτόκος ὁ ζῷον . ἀμφότερος δέ ὁ τελείωσις καί ὁ ὁ ὄρνις ᾠόν καί ὁ ὁ ἰχθῦς ποιέω ὁ ἄρσην , ἀλλά ὁ μέν ὁ ὄρνις ἐντός ( τελέω γάρ ἐντός ) , ὁ δέ ὁ ἰχθῦς ἐκτός διά ὁ ἔξω προίημι ἀτελής , ἐπεί συμβαίνω γε ἐπί ἀμφότερος αὐτός . ὁ μέν οὖν ὄρνις ὁ τε ὑπηνέμιος γίγνομαι γόνιμος , καί ὁ προοχεύω ὑπό ἕτερος γένος ὁ ἄρσην μεταβάλλω ὁ φύσις εἰς ὁ ὕστερον ὀχεύω . καί ὁ οἰκεῖος δέ ἀναύξητος εἰμί , ἐάν διαλείπω ὁ ὀχεία , ὅταν ὀχεύω πάλιν , ποιέω τήχειος λαμβάνω ὁ αὔξησις , οὐ μέντοι κατά πᾶς ὁ χρόνος , ἀλλά ἐάν πρότερος γίγνομαι ὁ ὀχεία πρίν μεταβάλλω εἰς ὁ ὁ λευκός ἀπόκρισις . ὁ δέ ὁ ἰχθῦς οὐδείς ὁρίζω τοιοῦτος , ἀλλά πρός ὁ σῴζω ταχύς ἀπορραίνω ὁ ἄρσην . αἴτιος δέ ὅτι , οὐ δί χρώς οὗτος · διόπερ οὐ ὁρίζω τοιοῦτος καιρός οὗτος οἷος ἐπί ὁ ὄρνις . οὗτος δέ συμβαίνω εὔλογος · ὅταν γάρ ὁ λευκός ἀφορίζω εἰμί καί ὁ ὠχρός ἀπό ἀλλήλων , ἔχω ἤδη ὁ ἀπό ὁ ἄρσην ἀρχή · εἰς οὗτος γάρ συμβάλλω ὁ ἄρσην . ὁ μέν οὖν ὑπηνέμιος λαμβάνω ὁ γένεσις μέχρι ὁ ἐνδέχομαι αὐτός . τελειόω μέν γάρ εἰς ζῷον ἀδύνατος ( δέω γάρ αἴσθησις ) , ὁ δέ θρεπτικός δύναμις ὁ ψυχή ἔχω καί ὁ θῆλυς καί ὁ ἄρσην καί πᾶς ὁ ζάω , καθά λέγω πολλάκις · διόπερ αὐτός ὁ ᾠόν ὡς μέν φυτόν κύημα τέλειος εἰμί , ὡς δέ ζῷον ἀτελής . εἰ μέν οὖν μή ἔνειμι ἄρσην ἐν ὁ γένος αὐτός , γίγνομαι ἄν ὥσπερ καί ἐπί ὁ ἰχθῦς , εἴπερ εἰμί τις τοιοῦτος γένος οἷος ἄνευ ἄρσην γεννάω · λέγω δέ περί αὐτός καί πρότερος , ὅτι οὐ πω ὁράω ἱκανός . νῦν δέ εἰμί ἐν Πάτι ὁ ὄρνις ὁ μέν θῆλυς ὁ δέ ἄρσην , ὥστε ᾗ μέν φυτόν , τελειόω ( διόπερ οὐ μεταβάλλω πάλιν μετά ὁ ὀχεία ) , ᾗ δέ οὐ φυτόν , οὐ τελειόω , οὐδέ ἀποβαίνω ἐκ αὐτός ἕτερος οὐδείς · οὔτε γάρ ὡς φυτόν ἁπλῶς οὔτε ὡς ζῷον ἐκ συνδυασμός γίγνομαι . ὁ δέ ἐκ ὀχεία μέν γίγνομαι ᾠόν , διακρίνω δέ εἰς ὁ λευκός , γίγνομαι κατά ὁ πρῶτος ὀχέω · ἔχω γάρ ἀμφότερος ἤδη ὁ ἀρχή .