aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-generatione-animalium 1.13
Ἔστι δὲ καὶ ἕτερος ὁ πόρος δι’ οὗ ἥ τε ξηρὰ περίττωσις ἐξέρχεται καὶ δι’ οὗ ἡ ὑγρὰ τούτοις πᾶσιν . διὸ ἔχουσιν αἰδοῖα τὰ τοιαῦτα πάντα καὶ τὰ ἄρρενα καὶ τὰ θήλεα , καθ’ ὃ ἐκκρίνεται τὸ περίττωμα τὸ ὑγρὸν καὶ τοῖς μὲν ἄρρεσι τὸ σπέρμα , τοῖς δὲ θήλεσι τὸ κύημα . οὗτος δ’ ἐπάνω καὶ ἐν τοῖς προσθίοις ὑπάρχει ὁ πόρος τῆς ξηρᾶς τροφῆς . ὅσα δ’ ᾠοτοκεῖ μὲν ἀτελὲς δ’ ᾠόν , οἷον ὅσοι τῶν ἰχθύων ᾠοτοκοῦσιν , οὗτοι δ’ οὐχ ὑπὸ τῇ γαστρὶ ἀλλὰ πρὸς τῇ ὀσφύϊ ἔχουσι τὰς ὑστέρας . οὔτε γὰρ ἐμποδίζει ἡ τοῦ ᾠοῦ αὔξησις , διὰ τὸ ἔξω τελειοῦσθαι καὶ προϊέναι τὸ αὐξανόμενον · ὅ τε πόρος ὁ αὐτός ἐστι καὶ ἐν τοῖς μὴ ἔχουσι γεννητικὸν αἰδοῖον , ὁ τῆς ξηρᾶς τροφῆς πᾶσι τοῖς ᾠοτόκοις καὶ τοῖς ἔχουσιν αὐτῶν κύστιν , οἷον ταῖς χελώναις . τῆς γενέσεως γὰρ ἕνεκεν , οὐ τῆς τοῦ ὑγροῦ περιττώματος ἐκκρίσεως εἰσὶ διττοὶ οἱ πόροι · διὰ δὲ τὸ ὑγρὰν εἶναι τὴν φύσιν τοῦ σπέρματος καὶ ἡ τῆς ὑγρᾶς τροφῆς περίττωσις κεκοινώνηκε τοῦ αὐτοῦ πόρου . δῆλον δὲ τοῦτο ἐκ τοῦ σπέρμα μὲν πάντα φέρειν τὰ ζῷα , περίττωμα δὲ μὴ πᾶσι γίνεσθαι ὑγρόν . ἐπεὶ οὖν δεῖ καὶ τοὺς τῶν ἀρρένων πόρους τοὺς σπερματικοὺς ἐρηρεῖσθαι καὶ μὴ πλανᾶσθαι , καὶ τοῖς θήλεσι τὰς ὑστέρας , τοῦτο δ’ ἀναγκαῖον ἢ πρὸς τὰ πρόσθια τοῦ σώματος ἢ πρὸς τὰ πρανῆ συμβαίνειν , τοῖς μὲν ζῳοτόκοις διὰ τὰ ἔμβρυα ἐν τοῖς προσθίοις αἱ ὑστέραι , τοῖς δ’ ᾠοτόκοις πρὸς τῇ ὀσφύϊ καὶ τοῖς πρανέσιν , ὅσα δ’ ᾠοτοκήσαντα ἐν αὑτοῖς ζῳοτοκεῖ ἐκτός , ταῦτα δ’ ἀμφοτέρως ἔχει διὰ τὸ μετειληφέναι ἀμφοτέρων καὶ εἶναι καὶ ζῳοτόκα καὶ ᾠοτόκα . τὰ μὲν γὰρ ἄνω τῆς ὑστέρας , καὶ ᾗ γίγνεται τὰ ᾠά , ὑπὸ τὸ ὑπόζωμα πρὸς τῇ ὀσφύϊ ἐστὶ καὶ τοῖς πρανέσι , προϊούσης δὲ κάτω ἐπὶ τῇ γαστρί · ταύτῃ γὰρ ζῳοτοκεῖ ἤδη . ὁ δὲ πόρος εἷς καὶ τούτοις τῆς τε ξηρᾶς περιττώσεως καὶ τῆς ὀχείας · οὐθὲν γὰρ ἔχει τούτων αἰδοῖον , καθάπερ εἴρηται πρότερον , ἀπηρτημένον . ὁμοίως δ’ ἔχουσι καὶ οἱ τῶν ἀρρένων πόροι , καὶ τῶν ἐχόντων καὶ τῶν μὴ ἐχόντων ὄρχεις , ταῖς τῶν ᾠοτόκων ὑστέ ραις . πᾶσι γὰρ πρὸς τοῖς πρανέσι προσπεφύκασι καὶ κατὰ τὸν τόπον τῆς ῥάχεως . δεῖ μὲν γὰρ μὴ πλανᾶσθαι ἀλλ’ ἑδραίους εἶναι , τοιοῦτος δ’ ὁ ὄπισθεν τόπος · οὗτος γὰρ τὸ συνεχὲς παρέχει καὶ τὴν στάσιν . τοῖς μὲν οὖν ἐντὸς ἔχουσι τοὺς ὄρχεις εὐθὺς ἐρηρεισμένοι εἰσὶν ἅμα τοῖς πόροις , καὶ τοῖς ἐκτὸς δ’ ὁμοίως · εἶτ’ ἀπαντῶσιν εἰς ἓν πρὸς τὸν τοῦ αἰδοίου τόπον . ὁμοίως δὲ καὶ τοῖς δελφῖσιν οἱ πόροι ἔχουσιν · ἀλλὰ τοὺς ὄρχεις ἔχουσι κεκρυμμένους ὑπὸ τὸ περὶ τὴν γαστέρα κύτος . Πῶς μὲν οὖν ἔχουσι τῇ θέσει περὶ τὰ μόρια τὰ συντελοῦντα πρὸς τὴν γένεσιν , καὶ διὰ τίνας αἰτίας , εἴρηται ·
Lemmas: εἰμί δέ καί ἕτερος ὁ πόρος διά ὅς ὁ τε ξηρός περίσσωσις ἐξέρχομαι καί διά ὅς ὁ ὑγρός οὗτος πᾶς . διό ἔχω αἰδοῖον ὁ τοιοῦτος πᾶς καί ὁ ἄρσην καί ὁ θῆλυς , κατά ὁ ἐκκρίνω ὁ περίσσωμα ὁ ὑγρός καί ὁ μέν ἄρσην ὁ σπέρμα , ὁ δέ θῆλυς ὁ κύημα . οὗτος δέ ἐπάνω καί ἐν ὁ πρόσθιος ὑπάρχω ὁ πόρος ὁ ξηρός τροφή . ὅσος δέ ᾠοτοκέω μέν ἀτελής δέ ᾠόν , οἷος ὅσος ὁ ἰχθῦς ᾠοτοκέω , οὗτος δέ οὐ ὑπό ὁ γαστήρ ἀλλά πρός ὁ ὀσφῦς ἔχω ὁ ὑστέρα . οὔτε γάρ ἐμποδίζω ὁ ὁ ᾠόν αὔξησις , διά ὁ ἔξω τελειόω καί προέρχομαι ὁ αὐξάνω · ὁ τε πόρος ὁ αὐτός εἰμί καί ἐν ὁ μή ἔχω γεννητικός αἰδοῖον , ὁ ὁ ξηρός τροφή πᾶς ὁ ᾠότοκος καί ὁ ἔχω αὐτός κύστις , οἷος ὁ χελώνη . ὁ γένεσις γάρ ἕνεκα , οὐ ὁ ὁ ὑγρός περίσσωμα ἔκκρισις εἰμί δισσός ὁ πόρος · διά δέ ὁ ὑγρός εἰμί ὁ φύσις ὁ σπέρμα καί ὁ ὁ ὑγρός τροφή περίσσωσις κοινωνέω ὁ αὐτός πόρος . δῆλος δέ οὗτος ἐκ ὁ σπέρμα μέν πᾶς φέρω ὁ ζῷον , περίσσωμα δέ μή πᾶς γίγνομαι ὑγρός . ἐπεί οὖν δέω καί ὁ ὁ ἄρσην πόρος ὁ σπερματικός ἐρείδω καί μή πλανάω , καί ὁ θῆλυς ὁ ὑστέρα , οὗτος δέ ἀναγκαῖος ἤ πρός ὁ πρόσθιος ὁ σῶμα ἤ πρός ὁ πρανής συμβαίνω , ὁ μέν ζῳοτόκος διά ὁ ἔμβρυον ἐν ὁ πρόσθιος ὁ ὑστέρα , ὁ δέ ᾠότοκος πρός ὁ ὀσφῦς καί ὁ πρανής , ὅσος δέ ᾠοτοκέω ἐν ἑαυτοῦ ζῳοτοκέω ἐκτός , οὗτος δέ ἀμφοτέρως ἔχω διά ὁ μεταλαμβάνω ἀμφότερος καί εἰμί καί ζῳοτόκος καί ᾠότοκος . ὁ μέν γάρ ἄνω ὁ ὑστέρα , καί ᾗ γίγνομαι ὁ ᾠόν , ὑπό ὁ ὑπόζωμα πρός ὁ ὀσφῦς εἰμί καί ὁ πρανής , προέρχομαι δέ κάτω ἐπί ὁ γαστήρ · ταύτῃ γάρ ζῳοτοκέω ἤδη . ὁ δέ πόρος εἷς καί οὗτος ὁ τε ξηρός περίσσωσις καί ὁ ὀχεία · οὐδείς γάρ ἔχω οὗτος αἰδοῖον , καθά λέγω πρότερος , ἀπαρτάω . ὅμοιος δέ ἔχω καί ὁ ὁ ἄρσην πόρος , καί ὁ ἔχω καί ὁ μή ἔχω ὄρχις , ὁ ὁ ᾠότοκος ὑστὲ Ραΐς . πᾶς γάρ πρός ὁ πρανής προσφύω καί κατά ὁ τόπος ὁ ῥάχις . δέω μέν γάρ μή πλανάω ἀλλά ἑδραῖος εἰμί , τοιοῦτος δέ ὁ ὄπισθεν τόπος · οὗτος γάρ ὁ συνεχής παρέχω καί ὁ στάσις . ὁ μέν οὖν ἐντός ἔχω ὁ ὄρχις εὐθύς ἐρείδω εἰμί ἅμα ὁ πόρος , καί ὁ ἐκτός δέ ὅμοιος · εἶτα ἀπαντάω εἰς εἷς πρός ὁ ὁ αἰδοῖον τόπος . ὅμοιος δέ καί ὁ δελφίς ὁ πόρος ἔχω · ἀλλά ὁ ὄρχις ἔχω κρύπτω ὑπό ὁ περί ὁ γαστήρ κύτος . πῶς μέν οὖν ἔχω ὁ θέσις περί ὁ μόριον ὁ συντελέω πρός ὁ γένεσις , καί διά τίς αἰτία , λέγω ·