aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-generatione-animalium 2.4
Τῶν δὲ ζῴων τὰ μὲν ἀτελεστέραν ἔχοντα τὴν φύσιν , ὅταν γένηται κύημα τέλειον , ζῷον δὲ μήπω τέλειον θύραζε προΐεται · δι᾽ ἃς δ᾽ αἰτίας εἴρηται πρότερον . τέλειον δ᾽ ἤδη τότ᾽ ἐστίν , ὅταν τὸ μὲν ἄρρεν ᾖ τὸ δὲ θῆλυ τῶν κυημάτων , ἐν ὅσοις ἐστὶν αὕτη ἡ διαφορὰ τῶν γινομένων · ἔνια γὰρ οὔτε θῆλυ γενᾷ οὔτ᾽ ἄρρεν , ὅσα μηδ᾽ αὐτὰ γίνεται ἐκ θήλεος καὶ ἄρρενος μηδ᾽ ἐκ ζῴων μιγνυμένων . καὶ περὶ μὲν τῆς τούτων γενέσεως ὕστερον ἐροῦμεν · τὰ δὲ ζῳοτοκοῦντα ἐν αὑτοῖς τὰ τέλεια τῶν ζῴων , μέχρι περ ἂν οὗ γενήσῃ ζῷον καὶ θύραζε ἐκπέμψῃ , ἔχει συμφυὲς ἐν αὑτῷ τὸ γιγνόμενον ζῷον . ὅσα δὲ θύραζε μὲν ζῳοτοκεῖ ἐν αὑτοῖς δ᾽ ᾠοτοκεῖ τὸ πρῶτον , ὅταν γεννήσῃ τὸ ᾠὸν τέλειον , τούτων ἐνίων μὲν ἀπὸλύεται τὸ ᾠὸν ὥσπερ τῶν θύραζε ᾠοτοκούντων , καὶ τὸ ζῷον ἐκ τοῦ ᾠοῦ γίνεται ἐν τῷ θήλει , ἐνίων δ᾽ ὅταν καταναλωθῇ ἡ ἐκ τοῦ ᾠοῦ τροφή , τελειοῦται ἀπὸ τῆς ὑστέρας , καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἀπολύεται τὸ ᾠὸν ἀπὸ τῆς ὑστέρας . ταύτην δ᾽ ἔχουσι τὴν διαφορὰν οἱ σελαχώδεις ἰχθύες , περὶ ὧν ὕστερον καθ᾽ αὑτὰ λεκτέον . νῦν δ᾽ ἀπὸ τῶν πρώτων ἀρκτέον πρῶτον . ἔστι δὲ τὰ τέλεια ζῷα πρῶτα , τοιαῦτα δὲ τὰ ζῳοτοκοῦντα , καὶ τούτων ἄνθρωπος πρῶτον . ἡ μὲν οὗν ἀπόκρισις γίνεται πᾶσι τοῦ σπέρματος ὥσπερ ἄλλου τινὸς περιττώματος . φέρεται γὰρ ἕκαστον εἰς τὸν οἰκεῖον τόπον οὐθὲν ἀποβιαζομένου τοῦ πνεύματος , οὐδ᾽ ἄλλης αἰτίας τοιαύτης ἀναγκαζούσης , ὥσπερ τινές φασιν , ἕλκειν τὰ αἰδοῖα φάσκοντες ὥσπερ τὰς σικύας , τῷ τε πνεύματι βιαζομένων , ὥσπερ ἐνδεχόμενον ἄλλοθί που πορευθῆναι μὴ βιασαμένων ταύτην τὴν περίττωσιν τὴν τῆς ὑγράς ἢ ξηρᾶς τροφῆς , ὅτι τὰς ἐξόδους αὐτῶν ἠθροισμένῳ τῷ πνεύματι συνεκκρίνουσιν , τοῦνο δὲ κοινὸν κατὰ πάντων ὅσα δεῖ κινῆσαι · διὰ γὰρ τοῦ τὸ πνεῦμα κατασχεῖν ἡ ἰσχὺς ἐγγίνεται , ἐπεὶ καὶ ἄνευ ταύτης τῆς βίας ἐκκρίνεται τὰ περιττώματα καὶ καθεύδουσιν , ἂν ἄνετοί τε καὶ πλήρεις περιττώματος οἱ τόποι τύχωσιν ὄντες . ὅμοιον δὲ κἂν εἴ τις φαίη τοῖς φυτοῖς ὑπὸ τοῦ πνεύματος ἑκάστοτε τὰ σπέρτὸν καρπόν . ἀλλὰ τούτου μὲν αἴτιον , ὥσπερ εἴρηται , τὸ πᾶσιν εἶναι μόρια δεκτικὰ τοῖς περιττώμασι , τοῖς τ᾽ ἀχρήστοις , οἷον τῇ τε ξηρᾷ καὶ τῇ ὑγρᾷ , καὶ τῷ αἵματι τὰς καλουμένας φλέβας . τοῖς μὲν οὖν θήλεσι περὶ τὸν τῶν ὑστερῶν τόπον , σχιζομένων ἄνωθεν τῶν δύο φλεβῶν , τῆς τε μεγάλης καὶ τῆς ἀορτῆς , πολλαὶ καὶ λεπταὶ φλέβες τελευτῶσιν εἰς τὰς ὑστέρας , ὧν ὑπερπληρουμένων ἐκ τῆς τροφῆς , καὶ τῆς φύσεως διὰ ψυχρότητα πέττειν οὐ δυναμένης , ἐκκρίνεται διὰ λεπτοτάτων φλεβῶν εἰς τὰς ὑστέρας , οὐ δυναμένων διὰ τὴν στενοχωρίαν δέχεσθαι τὴν ὑπερβολὴν τοῦ πλήθους , καὶ γίνεται τὸ πάθος οἷον αἰμορροΐς . ἀκριβῶς μὲν οὖν ἡ περίοδος οὐ τέτακται ταῖς γυναιξί , βούλεται δὲ φθινόντων γίνεσθαι τῶν μηνῶν εὐλόγως • ψυχρότερα γὰρ τὰ σώματα τῶν ζῴων , ὅταν καὶ τὸ περιέχον συμβαίνῃ γίγνεσθαι τοιοῦτον , αἱ δὲ τῶν μηνῶν σύνοδοι ψυχραὶ διὰ τὴν τῆς σελήνης ἀπόλειψιν , διόπερ καὶ χειμερίους συμβαίνει τὰς συνόδους εἶναι τῶν μηνῶν μᾶλλον ἢ τὰς μεσότητας . μεταβεβληκότος μὲν οὗν εἰς αἷμα τοῦ περιττώματος βούλεται γίγνεσθαι τὰ καταμήνια κατὰ τὴν εἰρημένην περίοδον , μὴ πεπεμμένου δὲ κατὰ μικρὸν ἀεί τι ἀποκρίνεται · διὸ τὰ λευκὰ μικροῖς ἔτι καὶ παιδίοις οὗσι γίνεται τοῖς θήλεσιν . μετριάζουσαι μὲν οὖν ἀμφότεραι αὗται αἱ ἀποκρίσεις τῶν περιττωμάτων τὰ σώματα σώζουσιν , ἅτε γιγνομένης καθάρσεως τῶν περιττωμάτων , ῾ἃ τοῦ νοσεῖν αἴτια τοῖς σώμασιν μὴ γινομένων δὲ ἢ πλειόνων γιγνομἐνων βλάπτει · ποιεῖ γὰρ ἢ νόσους ἢ τῶν σωμάτων καθαίρεσιν , διὸ καὶ τὰ λευκὰ συνεχῶς γινόμενα καὶ πλεονάζοντα τὴν αὔξησιν ἀφαιρεῖται τῶν παιδίων . ἐξ ἀνάγκης μὲν οὖν ἡ περίττωσις αὕτη γίνεται τοῖς θήλεσι διὰ τὰς εἰρημένας αἰτίας · μὴ δυναμένης τε γὰρ πέττειν τῆς φύσεως ἀνάγκη περίττωμα γίγνεσθαι μὴ μόνον τῆς ἀχρήστου τροφῆς , ἀλλὰ καὶ ἐν ταῖς φλεψίν , ὑπερβάλλειν τε πληθύνοντα κατὰ τὰς λεπτστάτας φλέβας . ἕνεκα δὲ τοῦ βελτίονος καὶ τοῦ τέλους ἡ φύσις καταχρῆται πρὸς τὸν τόπον τοῦτον τῆς γενέσεως χάριν , ὅπως οἷον ἔμελλε τοιοῦτον γένηται ἕτερον · ἤδη γὰρ ὑπάρχει δυνάμει γε ὂν τοιοῦτον οἴου πέρ ἐστι σώματος ἀπόκρισις . τοῖς μὲν οὖν θήλεσιν ἅπασιν ἀναγκαῖον γίγνεσθαι περίττωμα , τοῖς μὲν αἱματικοῖς πλεῖον , καὶ τούτων ἀνθρώπῳ πλεῖστον · ἀνάγκη δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις ἀθροίζεσθαί τινα σύστασιν εἰς τὸν ὑστερικὸν τόπον . τὸ δ᾽ αἵτίον , ὅτι τοῖς θ᾽ αἱματικοῖς πλεῖον καὶ τούτων ὅτι πλεῖστον τοῖς ἀνθρώποις , εἴρηται πρότερον · τοῦ δ᾽ ἐν μὲν τοῖς θήλεσι πᾶσιν ὑπάρχειν περίττωμα τοιοῦτον , ἐν δὲ τοῖς ἄρρεσι μὴ πᾶσιν , ἔνια γὰρ οὐ προΐεται γονήν , ἀλλ᾽ ὥσπερ τὰ προειρημένα τῇ ἐν τῇ γονῇ κινήσει δημιουργεῖ τὸ συνιστάμενον ἐκ τῆς ἐν τοῖς θήλεσιν ὕλης , οὕτω τὰ τοιαῦτα ἐν τῇ ἐν αὑτοῖς κινήσει ἐν τῷ μορίῳ τούτῳ , ὅθεν ἀποκρίνεται τὸ σπέρμα , ταὐτὸ ποιεῖ καὶ συνίστησιν . τοῦτο δ᾽ ἐστὶν ὁ τόπος ὁ περὶ τὸ ὑπόζωμα πᾶσι τοῖς ἔχουσιν · ἀρχὴ γὰρ τῆς φύσεως ἡ καρδία καὶ τὸ ἀνάλογον , τὸ δὲ κάτω προσθήκη καὶ τούτου χάριν . αἴτιον δὴ τοῦ τοῖς μὲν ἄρρεσι μὴ πᾶσιν εἶναι περίττωμα γεννητικόν , τοῖς δὲ θήλεσι πᾶσιν , ὅτι τὸ ζῷον σῶμα ἔμψυχόν ἐστιν . ἀεὶ δὲ παρέχει τὸ μὲν θῆλυ τὴν ὕλην , τὸ δ᾽ ἄρρεν τὸ δημιουργοῦν · ταύτην γὰρ αὐτῶν φαμὲν ἔχειν τὴν δύναμιν ἑκάτερον , καὶ τὸ εἶναι τὸ μὲν θῆλυ τὸ δ᾽ ἄρρεν τοῦτο . ὥστε τὸ μὲν θῆλυ ἀναγκαῖον παρέχειν σῶμα καὶ ὄγκον , τὸ δ᾽ ἄρρεν οὐκ ἀναγκαῖον · οὔτε γὰρ τὰ ὄργανα ἀνάγκη ἐνυπάρχειν ἐν τοῖς γιγνομένοις οὔτε τὸ ποιοῦν . ἔστι δὲ τὸ μὲν σῶμα ἐκ τοῦ θήλεος , ἡ δὲ ψυχὴ ἐκ τοῦ ἄρρενος · ἡ γὰρ ψυχὴ οὐσία σώματός τινός ἐστιν . καὶ διὰ τοῦτο ὅσα τῶν μὴ ὁμογενῶν μίγνυται θῆλυ καὶ ἄρρεν ( μίγνυται δὲ ὧν ἴσοι οἱ χρόνοι καὶ ἐγγὺς αἱ κυήσεις , καὶ τὰ μεγέθη τῶν σωμάτων μὴ πολὺ διέστηκεν ) , τὸ μὲν πρῶτον κατὰ τὴν ὁμοιότητα γίγνεται κοινὸν ἀμφοτέρων , οἷον τὰ γιγνόμενα ἐξ ἀλώπεκος καὶ κυνὸς καὶ πέρδικος καὶ ἀλεκτρυόνος , προϊόντος δὲ τοῦ χρόνου καὶ ἐξ ἑτέρων ἕτερα γιγνόμενα τέλος ἀποβαίνει κατὰ τὸ θῆλυ τὴν μορφήν , ὥσπερ τὰ σπέρματα τὰ ξενικὰ κατὰ τὴν χώραν . αὕτη γὰρ ἡ τὴν ὕλην παρέχουσα καὶ τὸ σῶμα τοῖς σπέρμασιν ἐστίν . καὶ διὰ τοῦτο τοῖς μὲν θήλεσι τὸ μόριον τὸ δεκτικὸν οὐ πόρος ἐστίν , ἀλλ᾽ ἔχουσι διάστασιν αἱ ὑστέαι · τοῖς δ᾽ ἄρρεσι πόροι τοῖς σπέρμα προϊεμένοις , ἄναιμοι δ᾽ οὗτοι , τῶν δὲ περιττωμάτων ἕκαστον ἅμα ἔν τε τοῖς οἰκείοις τόποις ἐστὶ καὶ γίγνεται περίττωμα · πρότερον δ᾽ οὐθέν , ἂν μή τι βίᾳ πολλῇ καὶ παρὰ φύσιν . δι᾽ ἣν μὲν οὖν αἰτίαν ἀποκρίνεται τὰ περιττώματα τὰ γεννητικὰ τοῖς ζῴοις , εἴρηται . ὅταν δ᾽ ἔλθῃ τὸ σπέρμα ἀπὸ τοῦ ἄρρενος τῶν σπέρμα προϊεμένων , συνίστησι τὸ καθαρώτατον τοῦ περιττώματος . τὸ γὰρ πλεῖστον ἄχρηστον καὶ ἐν τοῖς καταμηνίοις ἐστὶν ὑγρόν , ὥσπερ καὶ τῆς τοῦ ἄρρενος γονῆς τὸ ὑγρότατον , καὶ τῆς εἰσάπαξ προέσεως · καὶ ἡ προτέρα τῆς ὑστέρας ἄγονος μᾶλλον τοῖς πλείστοις · ἐλάττω γὰρ ἔχει θερμότητα ψυχικὴν διὰ τὴν ἀπεψίαν , τὸ δὲ πεπεμμένον πάχος ἔχει καὶ σεσωμάτωται μᾶλλον . ὅσαις δὲ μὴ γίνεται θύραζέ τις πρόεσις , ἢ τῶν γυναικῶν ἢ τῶν ἄλλων ζῴων , διὰ τὸ μὴ ἐνυπάρχειν ἄχρηστον περίττωμα πολὺ ἐν τῇ ἀποκρίσει τῇ τοιαύτῃ , τοσοῦτόν ἐστι τὸ ἐγγινόμενον ὅσον τὸ ὑπολειπόμενον τοῖς θύραζε προϊεμένοις ζῴοις , ὃ συνίστησιν ἡ τοῦ ἄρρενος δύναμις ἡ ἐν τῷ σπέρματι τῷ ἀποκρινομένῳ , ἢ εἰς τὸ ἄρρεν ἐλθόντος τοῦ ἀνάλογον μορίου ταῖς ὑστέραις , ὥσπερ ἔν τισι τῶν ἐντόμων φαίνεται συμβαῖνον . ὅτι δ᾽ ἡ γινομένη ὑγρότης μετὰ τῆς ἡδονῆς τοῖς θήλεσιν οὐδὲν συμβάλλεται εἰς τὸ κύημα , εἴρηται πρότερον . μάλιστα δ’ ἂν δόξειεν , ὅτι καθάπερ τοῖς ἄρρεσι , γίγνεται καὶ ταῖς γυναιξὶ νύκτωρ ὃ καλοῦσιν ἐξονειρώττειν . ἀλλὰ τοῦτο σημεῖον οὐθέν · γίνεται γὰρ καὶ τοῖς νέοις τῶν ἀρρένων τοῖς μέλλουσι μὲν μηθὲν δὲ προϊεμένοις , ἢ τοῖς ἐπιπροϊεμένοις ἄγονον . ἄνευ μὲν οὖν τῆς τοῦ ἄρρενος προέσεως ἐν τῇ συνουσίᾳ ἀδύνατον συλλαβεῖν , καὶ ἄνευ τῆς τῶν γυναικείων περιττώσεως ἢ θύραζε προελθούσης ἢ ἐντὸς ἱκανῆς οὔσης . οὐ συμβαινούσης μέντοι τῆς εἰωθυίας γίγνεσθαι τοῖς θήλεσιν ἡδονῆς περὶ τὴν ὁμιλίαν τὴν τοιαύτην συλλαμβάνουσιν , ἂν τύχῃ ὁ τόπος ὀργῶν καὶ καταβεβηκυῖαι αἱ ὑστέραι ἐγγύς . ἀλλ’ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ συμβαίνει ἐκείνως διὰ τὸ μὴ συμμεμυκέναι τὸ στόμα γινομένης τῆς ἐκκρίσεως , μεθ’ ἧς εἴωθε γίγνεσθαι καὶ τοῖς ἄρρεσιν ἡ ἡδονὴ καὶ ταῖς γυναιξίν · οὕτω δ’ ἔχοντος εὐοδεῖται μᾶλλον καὶ τῷ τοῦ ἄρρενος σπέρματι . ἡ δ’ ἄφεσις οὐκ ἐντὸς γίγνεται , καθάπερ οἴονταί τινες ( στενὸν γὰρ τὸ στόμα τῶν ὑστερῶν ) , ἀλλ’ εἰς τὸ πρόσθεν , οὗπερ τὸ θῆλυ προΐεται τὴν ἐν ἐνίαις αὐτῶν ἰκμάδα γινομένην , ἐνταῦθα καὶ τὸ ἄρρεν προΐεται , ἐάν τις ἐξικμάσῃ . ὁτὲ μὲν οὖν μένει τοῦτον ἔχοντα τὸν τρόπον , ὁτὲ δέ , ἂν τύχῃ συμμέτρως ἔχουσα καὶ θερμὴ διὰ τὴν κάθαρσιν ἡ ὑστέρα , εἴσω σπᾷ . σημεῖον δέ · καὶ γὰρ τὰ πρόσθεν ὑγρὰ προστεθέντα ἀφαιρεῖται ξηρά . ἔτι δὲ ὅσα τῶν ζῴων πρὸς τῷ ὑποζώματι ἔχει τὰς ὑστέρας , καθάπερ ὄρνις καὶ τῶν ἰχθύων οἱ ζῳοτοκοῦντες , ἀδύνατον ἐκεῖ μὴ σπᾶσθαι τὸ σπέρμα , ἀλλ’ ἀφεθὲν ἐλθεῖν . ἕλκει δὲ τὴν γονὴν ὁ τόπος διὰ τὴν θερμότητα τὴν ὐπάρχουσαν . καὶ ἡ τῶν καταμηνίων δὲ ἔκκρισις καὶ συνάθροισις ἐμπυρεύει θερμότητα ἐν τῷ μορίῳ τούτῳ , ὥστε καθάπερ τὰ ἀκόνιτα τῶν ἀγγείων , ὅταν θερμῷ διακλυσθῇ , σπᾷ τὸ ὕδωρ εἰς αὑτὰ καταστρεφομένου τοῦ στόματος . καὶ τοῦτον μὲν τὸν τρόπον γίγνεται σπάσις , ὡς δέ τινες λέγουσι , τοῖς ὀργανικοῖς πρὸς τὴν συνουσίαν μορίοις οὐ γίνεται κατ’ οὐθένα τρόπον . ἀνάπαλιν δὲ συμβαίνει καὶ τοῖς λέγουσι προϊεσθαι καὶ τὴν γυναῖκα σπέρμα . προϊεμέναις γὰρ ἔξω συμβαίνει ταῖς ὑστέραις πάλιν εἴσω σπᾶν , εἴπερ μιχθήσεται τῇ γονῇ τῇ τοῦ ἄρρενος . τὸ δ᾽ οὕτω γίγνεσθαι περίεργον , ἡ δὲ φύσις οὐδὲν ποιεῖ περίεργον . ὅταν δὲ συστῇ ἡ ἐν ταῖς ὑστέραις ἀπόκρισις τοῦ θήλεος ὑπὸ τῆς τοῦ ἄρρενος γονῆς , παραπλήσιον ποιούσης ὥσπερ ἐπὶ τοῦ γάλακτος τῆς πυετίας · καὶ γὰρ ἡ πυετία γάλα ἐστὶ θερμότητα ζωτικὴν ἔχον , ἣ τὸ ὅμοιον εἰς ἓν ἄγει καὶ συνίστησι , καὶ ἡ γονὴ πρὸς τὴν τῶν καταμηνίων φύσιν τοῦτο πέπονθεν · ἡ γὰρ αὐτὴ φύσις ἐστὶ γάλακτος καὶ καταμηνίων . συνιόντος δὲ τοῦ σωματώδους ἐκκρίνεται τὸ ὑγρόν , καὶ περιίστανται κύκλῳ ξηραινομένων τῶν γεηρῶν , ὑμένες , καὶ ἐξ ἀνάγκης καὶ ἕνεκά τινος · καὶ γὰρ θερμαινομένων ξηραίνεσθαι ἀναγκαῖον τὰ ἔσχατα καὶ ψυχομένων , καὶ δεῖ μὴ ἐν ὑγρῷ τὸ ζῷον εἶναι ἀλλὰ κεχωρισμένον . καλοῦνται δὲ τούτων οἱ μὲν ὑμένες τὰ δὲ χόρια , διαφέροντα τῷ μᾶλλον καὶ ἧττον · ὁμίως δ᾽ ἐνυπάρχουσιν ἔν τε τοῖς ᾠοτόκοις ταῦτα καὶ τοῖς ζῳοτόκοις . ὅταν δὲ συστῇ τὸ κύημα ἤδη , παραπλήσιον ποιεῖ τοῖς σπειρομένοις . ἡ μὲν γὰρ ἀρχὴ καὶ ἐν τοῖς σπέρμασιν ἐν αὐτοῖς ἐστὶν ἡ πρώτη · ὅταν δ᾽ αὕτη ἀποκριθῇ ἐνοῦσα δυινάμει πρότερον , ἀπὸ ταύτης ἀφίεται ὅ τε βλαστὸς καὶ ἡ ῥίζα . αὕτη δ᾽ ἐστὶν ᾗ τὴν τροφὴν λαμβάνει · δεῖται γὰρ αὐξήσεως τὸ φυτόν . οὕτω καὶ ἐν τῷ κυήματι τρόπον τινὰ πάντων ἐνόντων τῶν μορίων δυνάμει ἡ ἀρχὴ πρὸ ὁδοῦ μάλιστα ἐνυπάρχει . διὸ ἀποκρίνεται πρῶτον ἡ καρδία ἐνεργείᾳ . καὶ τοῦτο οὐ μόνον ἐπὶ τῆς αἰσθήσεως δῆλον ( συμβαίνει γὰρ οὕτως ) , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῦ λόγου . ὅταν γὰρ ἀπ᾽ ἀμφοῖν ἀποκριθῇ , δεῖ αὐτὸ αὑτὸ διοικεῖν τὸ γενόμενον , καθάπερ ἀποικισθὲν τέκνον ἀπὸ πατρός . ὥστε δεῖ ἀρχὴν ἔχειν , ἀφ᾽ ἧς καὶ ὕστερον ἡ διακόσμησις τοῦ σώματος γίνεται τοῖς ζῴοις . εἰ γὰρ ἔξωθέν ποτ᾽ ἔσται καὶ ὕστερον ἐνεσομένη , οὐ μόνον διαπορήσειεν ἄν τις τὸ πότε , ἀλλ᾽ ὅτι ἀνάγκη , ὅταν ἕκαστον χωρίζηται τῶν μορίων , ταύτην ὑπάρχειν πρῶτον , ἐξ ἧς καὶ ἡ αὔξησις ὑπάρχει καὶ ἡ χίνησις τοῖς ἄλλοις μορίοις . διόπερ ὅσοι λέγουσιν , ὥσπερ Δημόκριτος , τὰ ἔξω πρῶτον διακρίνεσθαι τῶν ζῴων , ὕστερον δὲ τὰ ἐντός , οὐκ ὁρθῶς λέγουσιν , ὥσπερ ξυλίνων ἢ λιθίνων ζῴων . τὰ μὲν γὰρ τοιαῦτ᾽ οὐκ ἔχει ἀρχὴν ὅλως , τὰ δὲ ζῷα πάντ᾽ ἔχει καὶ ἐντὸς ἔχει . διὸ πρῶτον ἡ καρδία φαίνεται διωρισμένη πᾶσι τοῖς ἐναίμοις · ἀρχὴ γὰρ αὕτη καὶ τῶν ὁμοιομερῶν καὶ τῶν ἀνομοιομερῶν . ἤδη γὰρ ἀρχὴν ταύτην ἄξιον ἀκοῦσαι τοῦ ζῴου καὶ τοῦ συστήματος , ὅταν δέηται τροφῆς · τὸ γὰρ δὴ ὂν αὐξάνεται . τροφὴ δὲ ζῴου ἡ ἐσχάτη αἷμα καὶ τὸ ἀνάλογον . τούτων δ᾽ ἀγγεῖον αἱ φλέβες · διὸ ἡ καρδία καὶ τούτων ἀρχή . δῆλον δὲ τοῦτο ἐκ τῶν ἱστοριῶν καὶ τῶν ἀνατομῶν . ἐπεὶ δὲ δυνάμει μὲν ἤδη ζῷον ἀτελὲς δέ , ἄλλοθεν ἀναγκαῖον λαμβάνειν τὴν τροφήν · διὸ χρῆται τῇ ὑστέρᾳ καὶ τῇ ἐχούσῃ , ὥσπερ γῇ φυτόν , τοῦ λαμβάνειν τροφήν , ἕως ἂν τελεωθῇ πρὸς τὸ εἶναι ἤδη ζῷον δυνάμει πορευτικόν . διὸ ἐκ τῆς καρδίας τὰς δύο φλέβας πρῶτον ἡ φύσις ὑπέγραψεν · ἀπὸ δὲ τούτων φλέβια ἀπήρτηται πρὸς τὴν ὑστέραν ὁ καλούμενος ὀμφαλός . ἔστι γὰρ ὁ ὀμφαλὸς φλέψ , τοῖς μὲν μία , τοῖς δὲ πλείους τῶν ζῴων . περὶ δὲ ταύτας κέλυφος δερματικὸν [ ὁ καλούμενος ὀμφαλός ] διὰ τὸ δεῖσθαι σωτηρίας καὶ σκέπης τὴν τῶν φλεβῶν ἀσθένειαν . αἱ δὲ φλέβες οἷον ῥίζαι πρὸς τὴν ὑστέραν συνάπτουσι , δι᾽ ὧν λαμβάνει τὸ κύημα τὴν τροφήν . τούτου γὰρ χάριν ἐν ταῖς ὑστέραις μένει τὸ ζῷον , ἀλλ᾽ οὐχ ὡς Δημόκριτός φησιν , ἵνα διαπλάττηται τὰ μόρια κατὰ τὰ μόρια τῆς ἐχούσης . τοῦτο γὰρ ἐπὶ τῶν ᾠοτοκούντων φανερόν · ἐκεῖνα γὰρ ἐν τοῖς ᾠοῖς λαμβάνει τὴν διάκρισιν , κεχωρισμένα τῆς μήτρας . ἀπορήσειε δ᾽ ἄν τις , εἰ τὸ αἷμα μὲν τροφή ἐστιν , ἡ δὲ καρδία πρώτη γίνεται ἔναιμος οὖσα , τὸ δ᾽ αἷμα τροφή , ἡ δὲ τροφὴ θύραθεν , πόθεν εἰσῆλθεν ἡ πρώτη τροφή ; ἢ τοῦτ᾽ οὐκ ἀληθές , ὡς πᾶσα θύραθεν , ἀλλ᾽ εὐθύς , ὥσπερ ἐν τοῖς τῶν φυτῶν σπέρμασιν ἔνεστί τι τοιοῦτον τὸ φαινόμενον πρῶτον γαλακτῶδες , οὕτω καὶ ἐν τῇ ὕλῃ τῶν ζῴων τὸ περίττωμα τῆς συστάσεως τροφή ἐστιν . ἡ μὲν οὖν αὔξησις τῷ κυήματι γίνεται διὰ τοῦ ὀμφαλοῦ τὸν αὐτὸν τρόπον ὅνπερ διὰ τῶν ῥιζῶν τοῖς φυτοῖς , καὶ τοῖς ζῴοις αὐτοῖς , ὅταν ἀπολυθῶσιν ἐκ τῆς ἐν αὑτοῖς τροφῆς · περὶ ὧν ὕστερον λεκτέον κατὰ τοὺς οἰκείους τῶν λόγων καιρούς . ἡ δὲ διάκρισις γίγνεται τῶν μορίων οὐχ ὥς τινες ὑπολαμβάνουσι , διὰ τὸ πεφυκέναι φέρεσθαι τὸ ὅμοιον πρὸς τὸ ὅμοιον ( πρὸς γὰρ πολλαῖς ἄλλαις αἷς ὁ λόγος οὗτος ἔχει δυσχερείαις , συμβαίνει χωρὶς ἕκαστον γίνεσθαι τῶν μορίων τῶν ὁμοιομερῶν , οἷον ὀστᾶ καθ’ αὑτὰ καὶ νεῦρα , καὶ τὰς σάρκας καθ’ αὑτάς , εἴ τις ἀποδέξαιτο ταύτην τὴν αἰτίαν ) · ἀλλ’ ὅτι τὸ περίττωμα τὸ τοῦ θήλεος δυνάμει τοιοῦτόν ἐστιν οἷον φύσει τὸ ζῷον , καὶ ἔνεστι δυνάμει τὰ μόρια , ἐνεργείᾳ δ’ οὐθέν , διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν γίνεται ἕκαστον αὐτῶν , καὶ ὅτι τὸ ποιητικὸν καὶ τὸ παθητικόν , ὅταν θίγωσιν ὃν τρόπον ἐστὶ τὸ μὲν ποιητικὸν τὸ δὲ παθητικόν ( τὸν δὲ τρόπον λέγω τὸ ὣς καὶ οὗ καὶ ὅτε ) , εὐθὺς τὸ μὲν ποιεῖ τὸ δὲ πάσχει . ὕλην μὲν οὖν παρέχει τὸ θῆλυ , τὴν δ’ ἀρχὴν τῆς κινήσεως τὸ ἄρρεν . ὥσπερ δὲ τὰ ὑπὸ τῆς τέχνης γινόμενα γίνεται διὰ τῶν ὀργάνων , ἔστι δ’ ἀληθέστερον εἰπεῖν διὰ τῆς κινήσεως αὐτῶν , αὕτη δ’ ἐστὶν ἡ ἐνέργεια τῆς τέχνης , ἡ δὲ τέχνη μορφὴ τῶν γινομένων ἐν ἄλλῳ , οὕτως ἡ τῆς θρεπτικῆς ψυχῆς δύναμις , ὥσπερ καὶ ἐν αὐτοῖς τοῖς ζῴοις καὶ τοῖς φυτοῖς ὕστερον ἐκ τῆς τροφῆς ποιεῖ τὴν αὔξησιν , χρωμένη οἷον ὀργάνοις θερμότητι καὶ ψυχρότητι ( ε᾽ν γὰρ τούτοις ἡ κίνησις ἐκείνης , καὶ λόγῳ τινὶ ἕκαστον γίνεται ) , οὕτω καὶ έξ ἀρχῆς συνίστησι τὸ φύσει γιγνόμενον . ἡ γὰρ αὐτή ἐστιν ὕλη ᾗ αὐξάνεται καὶ ἐξ ἧς συνίσταται τὸ πρῶτον , ὥστε καὶ ἡ ποιοῦσα δύναμις ταὐτὸ τῷ ἐξ ἀρχῆς . μείζων δὲ αὕτη ἐστίν . εἰ οὖν αὕτη ἐστὶν ἡ θρεπτικὴ ψυχή , αὕτη ἐστὶ καὶ ἡ γεννῶσα · καὶ τοῦτ’ ἐστὶν ἡ φύσις ἡ ἑκάστου , ἐνυπάρχουσα καὶ ἐν φυτοῖς καὶ ἐν ζῴοις πᾶσιν . τὰ δ’ ἄλλα μόρια τῆς ψυχῆς τοῖς μὲν ὑπάρχει τοῖς δ’ οὐχ ὑπάρχει τῶν ζῴων . ἐν μὲν οὖν τοῖς φυτοῖς οὐ κεχώρισται τὸ θῆλυ τοῦ ἄρρενος · ἐν δὲ τοῖς ζῴοις ἐν οἷς κε χώρισται , προσδεῖται τοῦ θήλεος τὸ ἄρρεν .
Lemmas: ὁ δέ ζῷον ὁ μέν ἀτελής ἔχω ὁ φύσις , ὅταν γίγνομαι κύημα τέλειος , ζῷον δέ μήπω τέλειος θύραζε προίημι · διά ὅς δέ αἰτία λέγω πρότερος . τέλειος δέ ἤδη τότε εἰμί , ὅταν ὁ μέν ἄρσην εἰμί ὁ δέ θῆλυς ὁ κύημα , ἐν ὅσος εἰμί οὗτος ὁ διαφορά ὁ γίγνομαι · ἔνιοι γάρ οὔτε θῆλυς Γενά οὔτε ἄρσην , ὅσος μηδέ αὐτός γίγνομαι ἐκ θῆλυς καί ἄρσην μηδέ ἐκ ζῷον μείγνυμι . καί περί μέν ὁ οὗτος γένεσις ὕστερον λέγω · ὁ δέ ζωοτοκέω ἐν ἑαυτοῦ ὁ τέλειος ὁ ζῷον , μέχρι περ ἄν ὅς γίγνομαι ζῷον καί θύραζε ἐκπέμπω , ἔχω συμφυής ἐν ἑαυτοῦ ὁ γίγνομαι ζῷον . ὅσος δέ θύραζε μέν ζῳοτοκέω ἐν ἑαυτοῦ δέ ᾠοτοκέω ὁ πρῶτος , ὅταν γεννάω ὁ ᾠόν τέλειος , οὗτος ἔνιοι μέν ἀπολύω ὁ ᾠόν ὥσπερ ὁ θύραζε ᾠοτοκέω , καί ὁ ζῷον ἐκ ὁ ᾠόν γίγνομαι ἐν ὁ θῆλυς , ἔνιοι δέ ὅταν καταναλίσκω ὁ ἐκ ὁ ᾠόν τροφή , τελειόω ἀπό ὁ ὑστέρα , καί διά οὗτος οὐ ἀπολύω ὁ ᾠόν ἀπό ὁ ὑστέρα . οὗτος δέ ἔχω ὁ διαφορά ὁ σελαχώδης ἰχθῦς , περί ὅς ὕστερον κατά ἑαυτοῦ λεκτέος . νῦν δέ ἀπό ὁ πρῶτος ἄρχω πρῶτος . εἰμί δέ ὁ τέλειος ζῷον πρῶτος , τοιοῦτος δέ ὁ ζωοτοκέω , καί οὗτος ἄνθρωπος πρῶτος . ὁ μέν οὖν ἀπόκρισις γίγνομαι πᾶς ὁ σπέρμα ὥσπερ ἄλλος τις περίσσωμα . φέρω γάρ ἕκαστος εἰς ὁ οἰκεῖος τόπος οὐδείς ἀποβιάζω ὁ πνεῦμα , οὐδέ ἄλλος αἰτία τοιοῦτος ἀναγκάζω , ὥσπερ τις φημί , ἕλκω ὁ αἰδοῖον φάσκω ὥσπερ ὁ σικύα , ὁ τε πνεῦμα βιάζω , ὥσπερ ἐνδέχομαι ἄλλοθι που πορεύω μή βιάζω οὗτος ὁ περίσσωσις ὁ ὁ ὑγρός ἤ ξηρός τροφή , ὅτι ὁ ἔξοδος αὐτός ἀθροίζω ὁ πνεῦμα συνεκκρίνω , τοῦνο δέ κοινός κατά πᾶς ὅσος δέω κινέω · διά γάρ ὁ ὁ πνεῦμα κατέχω ὁ ἰσχύς ἐγγίγνομαι , ἐπεί καί ἄνευ οὗτος ὁ βία ἐκκρίνω ὁ περίσσωμα καί καθεύδω , ἄν ἄνετος τε καί πλήρης περίσσωμα ὁ τόπος τυγχάνω εἰμί . ὅμοιος δέ ἄν εἰ τις φημί ὁ φυτόν ὑπό ὁ πνεῦμα ἑκάστοτε ὁ σπέρτος καρπός . ἀλλά οὗτος μέν αἴτιος , ὥσπερ λέγω , ὁ πᾶς εἰμί μόριον δεκτικός ὁ περίσσωμα , ὁ τε ἄχρηστος , οἷος ὁ τε ξηρός καί ὁ ὑγρός , καί ὁ αἷμα ὁ καλέω φλέψ . ὁ μέν οὖν θῆλυς περί ὁ ὁ ὑστέρα τόπος , σχίζω ἄνωθεν ὁ δύο φλέψ , ὁ τε μέγας καί ὁ ἀορτή , πολύς καί λεπτός φλέψ τελευτάω εἰς ὁ ὑστέρα , ὅς ὑπερπληρόω ἐκ ὁ τροφή , καί ὁ φύσις διά ψυχρότης πέσσω οὐ δύναμαι , ἐκκρίνω διά λεπτός φλέψ εἰς ὁ ὑστέρα , οὐ δύναμαι διά ὁ στενοχωρία δέχομαι ὁ ὑπερβολή ὁ πλῆθος , καί γίγνομαι ὁ πάθος οἷος αἱμορροίς . ἀκριβής μέν οὖν ὁ περίοδος οὐ τάσσω ὁ γυνή , βούλομαι δέ φθίω γίγνομαι ὁ μείς εὔλογος • ψυχρός γάρ ὁ σῶμα ὁ ζῷον , ὅταν καί ὁ περιέχω συμβαίνω γίγνομαι τοιοῦτος , ὁ δέ ὁ μείς σύνοδος ψυχρός διά ὁ ὁ σελήνη ἀπόλειψις , διόπερ καί χειμέριος συμβαίνω ὁ σύνοδος εἰμί ὁ μείς μάλα ἤ ὁ μεσότης . μεταβάλλω μέν οὖν εἰς αἷμα ὁ περίσσωμα βούλομαι γίγνομαι ὁ καταμήνιος κατά ὁ λέγω περίοδος , μή πέμπω δέ κατά μικρός ἀεί τις ἀποκρίνω · διό ὁ λευκός μικρός ἔτι καί παιδίον εἰμί γίγνομαι ὁ θῆλυς . μετριάζω μέν οὖν ἀμφότερος οὗτος ὁ ἀπόκρισις ὁ περίσσωμα ὁ σῶμα σῴζω , ἅτε γίγνομαι κάθαρσις ὁ περίσσωμα , Ϛ ὁ νοσέω αἴτιος ὁ σῶμα μή γίγνομαι δέ ἤ πολύς γίγνομαι βλάπτω · ποιέω γάρ ἤ νόσος ἤ ὁ σῶμα καθαίρεσις , διό καί ὁ λευκός συνεχής γίγνομαι καί πλεονάζω ὁ αὔξησις ἀφαιρέω ὁ παιδίον . ἐκ ἀνάγκη μέν οὖν ὁ περίσσωσις οὗτος γίγνομαι ὁ θῆλυς διά ὁ λέγω αἰτία · μή δύναμαι τε γάρ πέσσω ὁ φύσις ἀνάγκη περίσσωμα γίγνομαι μή μόνος ὁ ἄχρηστος τροφή , ἀλλά καί ἐν ὁ φλέψ , ὑπερβάλλω τε πληθύνω κατά ὁ λεπτστάτας φλέψ . ἕνεκα δέ ὁ ἀγαθός καί ὁ τέλος ὁ φύσις καταχράω πρός ὁ τόπος οὗτος ὁ γένεσις χάριν , ὅπως οἷος μέλλω τοιοῦτος γίγνομαι ἕτερος · ἤδη γάρ ὑπάρχω δύναμις γε εἰμί τοιοῦτος οἶος περ εἰμί σῶμα ἀπόκρισις . ὁ μέν οὖν θῆλυς ἅπας ἀναγκαῖος γίγνομαι περίσσωμα , ὁ μέν αἱματικός πολύς , καί οὗτος ἄνθρωπος πολύς · ἀνάγκη δέ καί ὁ ἄλλος ἀθροίζω τις σύστασις εἰς ὁ ὑστερικός τόπος . ὁ δέ αἴτιος , ὅτι ὁ τε αἱματικός πολύς καί οὗτος ὅτι πολύς ὁ ἄνθρωπος , λέγω πρότερος · ὁ δέ ἐν μέν ὁ θῆλυς πᾶς ὑπάρχω περίσσωμα τοιοῦτος , ἐν δέ ὁ ἄρσην μή πᾶς , ἔνιοι γάρ οὐ προίημι γονή , ἀλλά ὥσπερ ὁ προλέγω ὁ ἐν ὁ γονή κίνησις δημιουργέω ὁ συνίστημι ἐκ ὁ ἐν ὁ θῆλυς ὕλη , οὕτως ὁ τοιοῦτος ἐν ὁ ἐν ἑαυτοῦ κίνησις ἐν ὁ μόριον οὗτος , ὅθεν ἀποκρίνω ὁ σπέρμα , αὐτός ποιέω καί συνίστημι . οὗτος δέ εἰμί ὁ τόπος ὁ περί ὁ ὑπόζωμα πᾶς ὁ ἔχω · ἀρχή γάρ ὁ φύσις ὁ καρδία καί ὁ ἀνάλογος , ὁ δέ κάτω προσθήκη καί οὗτος χάριν . αἴτιος δή ὁ ὁ μέν ἄρσην μή πᾶς εἰμί περίσσωμα γεννητικός , ὁ δέ θῆλυς πᾶς , ὅτι ὁ ζῷον σῶμα ἔμψυχος εἰμί . ἀεί δέ παρέχω ὁ μέν θῆλυς ὁ ὕλη , ὁ δέ ἄρσην ὁ δημιουργέω · οὗτος γάρ αὐτός φημί ἔχω ὁ δύναμις ἑκάτερος , καί ὁ εἰμί ὁ μέν θῆλυς ὁ δέ ἄρσην οὗτος . ὥστε ὁ μέν θῆλυς ἀναγκαῖος παρέχω σῶμα καί ὄγκος , ὁ δέ ἄρσην οὐ ἀναγκαῖος · οὔτε γάρ ὁ ὄργανον ἀνάγκη ἐνυπάρχω ἐν ὁ γίγνομαι οὔτε ὁ ποιέω . εἰμί δέ ὁ μέν σῶμα ἐκ ὁ θῆλυς , ὁ δέ ψυχή ἐκ ὁ ἄρσην · ὁ γάρ ψυχή οὐσία σῶμα τις εἰμί . καί διά οὗτος ὅσος ὁ μή ὁμογενής μείγνυμι θῆλυς καί ἄρσην ( μείγνυμι δέ ὅς ἴσος ὁ χρόνος καί ἐγγύς ὁ κύησις , καί ὁ μέγεθος ὁ σῶμα μή πολύς διΐστημι ) , ὁ μέν πρῶτος κατά ὁ ὁμοιότης γίγνομαι κοινός ἀμφότερος , οἷος ὁ γίγνομαι ἐκ ἀλώπηξ καί κύων καί πέρδιξ καί ἀλεκτρυών , προέρχομαι δέ ὁ χρόνος καί ἐκ ἕτερος ἕτερος γίγνομαι τέλος ἀποβαίνω κατά ὁ θῆλυς ὁ μορφή , ὥσπερ ὁ σπέρμα ὁ ξενικός κατά ὁ χώρα . οὗτος γάρ ὁ ὁ ὕλη παρέχω καί ὁ σῶμα ὁ σπέρμα εἰμί . καί διά οὗτος ὁ μέν θῆλυς ὁ μόριον ὁ δεκτικός οὐ πόρος εἰμί , ἀλλά ἔχω διάστασις ὁ ὕω · ὁ δέ ἄρσην πόρος ὁ σπέρμα προίημι , ἄναιμος δέ οὗτος , ὁ δέ περίσσωμα ἕκαστος ἅμα ἐν τε ὁ οἰκεῖος τόπος εἰμί καί γίγνομαι περίσσωμα · πρότερος δέ οὐδείς , ἐάν μή τις βία πολύς καί παρά φύσις . διά ὅς μέν οὖν αἰτία ἀποκρίνω ὁ περίσσωμα ὁ γεννητικός ὁ ζῷον , λέγω . ὅταν δέ ἔρχομαι ὁ σπέρμα ἀπό ὁ ἄρσην ὁ σπέρμα προίημι , συνίστημι ὁ καθαρός ὁ περίσσωμα . ὁ γάρ πολύς ἄχρηστος καί ἐν ὁ καταμήνιος εἰμί ὑγρός , ὥσπερ καί ὁ ὁ ἄρσην γονή ὁ ὑγρός , καί ὁ εἰσάπαξ πρόεσις · καί ὁ πρότερος ὁ ὑστέρα ἄγονος μάλα ὁ πολύς · ἐλαχύς γάρ ἔχω θερμότης ψυχικός διά ὁ ἀπεψία , ὁ δέ πέμπω πάχος ἔχω καί σωματόω μάλα . ὅσος δέ μή γίγνομαι θύραζε τις πρόεσις , ἤ ὁ γυνή ἤ ὁ ἄλλος ζῷον , διά ὁ μή ἐνυπάρχω ἄχρηστος περίσσωμα πολύς ἐν ὁ ἀπόκρισις ὁ τοιοῦτος , τοσοῦτος εἰμί ὁ ἐγγίγνομαι ὅσος ὁ ὑπολείπω ὁ θύραζε προίημι ζῷον , ὅς συνίστημι ὁ ὁ ἄρσην δύναμις ὁ ἐν ὁ σπέρμα ὁ ἀποκρίνω , ἤ εἰς ὁ ἄρσην ἔρχομαι ὁ ἀνάλογος μόριον ὁ ὑστέρα , ὥσπερ ἐν τις ὁ ἔντομος φαίνω συμβαίνω . ὅτι δέ ὁ γίγνομαι ὑγρότης μετά ὁ ἡδονή ὁ θῆλυς οὐδείς συμβάλλω εἰς ὁ κύημα , λέγω πρότερος . μάλα δέ ἄν δοκέω , ὅτι καθά ὁ ἄρσην , γίγνομαι καί ὁ γυνή νύκτωρ ὅς καλέω ἐξονειρώσσω . ἀλλά οὗτος σημεῖον οὐδείς · γίγνομαι γάρ καί ὁ νέος ὁ ἄρσην ὁ μέλλω μέν μηδείς δέ προίημι , ἤ ὁ ἐπιπροΐημι ἄγονος . ἄνευ μέν οὖν ὁ ὁ ἄρσην πρόεσις ἐν ὁ συνουσία ἀδύνατος συλλαμβάνω , καί ἄνευ ὁ ὁ γυναικεῖος περίσσωσις ἤ θύραζε προέρχομαι ἤ ἐντός ἱκανός εἰμί . οὐ συμβαίνω μέντοι ὁ εἴωθα γίγνομαι ὁ θῆλυς ἡδονή περί ὁ ὁμιλία ὁ τοιοῦτος συλλαμβάνω , ἐάν τυγχάνω ὁ τόπος ὀργή καί καταβαίνω ὁ ὑστέρα ἐγγύς . ἀλλά ὡς ἐπί ὁ πολύς συμβαίνω ἐκεῖνος διά ὁ μή συμμύω ὁ στόμα γίγνομαι ὁ ἔκκρισις , μετά ὅς εἴωθα γίγνομαι καί ὁ ἄρσην ὁ ἡδονή καί ὁ γυνή · οὕτως δέ ἔχω εὐοδέω μάλα καί ὁ ὁ ἄρσην σπέρμα . ὁ δέ ἄφεσις οὐ ἐντός γίγνομαι , καθά οἴομαι τις ( στενός γάρ ὁ στόμα ὁ ὑστέρα ) , ἀλλά εἰς ὁ πρόσθεν , οὗπερ ὁ θῆλυς προίημι ὁ ἐν ἔνιοι αὐτός ἰκμάς γίγνομαι , ἐνταῦθα καί ὁ ἄρσην προίημι , ἐάν τις ἐξικμάζω . ὅτε μέν οὖν μένω οὗτος ἔχω ὁ τρόπος , ὅτε δέ , ἐάν τυγχάνω σύμμετρος ἔχω καί θερμός διά ὁ κάθαρσις ὁ ὑστέρα , εἴσω σπάω . σημεῖον δέ · καί γάρ ὁ πρόσθεν ὑγρός προστίθημι ἀφαιρέω ξηρός . ἔτι δέ ὅσος ὁ ζῷον πρός ὁ ὑπόζωμα ἔχω ὁ ὑστέρα , καθά ὄρνις καί ὁ ἰχθῦς ὁ ζωοτοκέω , ἀδύνατος ἐκεῖ μή σπάω ὁ σπέρμα , ἀλλά ἀφίημι ἔρχομαι . ἕλκω δέ ὁ γονή ὁ τόπος διά ὁ θερμότης ὁ ὑπάρχω . καί ὁ ὁ καταμήνιος δέ ἔκκρισις καί συνάθροισις ἐμπυρεύω θερμότης ἐν ὁ μόριον οὗτος , ὥστε καθά ὁ ἀκόνιτος ὁ ἀγγεῖον , ὅταν θερμός διακλύζω , σπάω ὁ ὕδωρ εἰς ἑαυτοῦ καταστρέφω ὁ στόμα . καί οὗτος μέν ὁ τρόπος γίγνομαι σπάσις , ὡς δέ τις λέγω , ὁ ὀργανικός πρός ὁ συνουσία μόριον οὐ γίγνομαι κατά οὐδείς τρόπος . ἀνάπαλιν δέ συμβαίνω καί ὁ λέγω προίημι καί ὁ γυνή σπέρμα . προίημι γάρ ἔξω συμβαίνω ὁ ὑστέρα πάλιν εἴσω σπάω , εἴπερ μείγνυμι ὁ γονή ὁ ὁ ἄρσην . ὁ δέ οὕτως γίγνομαι περίεργος , ὁ δέ φύσις οὐδείς ποιέω περίεργος . ὅταν δέ συνίστημι ὁ ἐν ὁ ὑστέρα ἀπόκρισις ὁ θῆλυς ὑπό ὁ ὁ ἄρσην γονή , παραπλήσιος ποιέω ὥσπερ ἐπί ὁ γάλα ὁ πυετία · καί γάρ ὁ πυετία γάλα εἰμί θερμότης ζωτικός ἔχω , ὅς ὁ ὅμοιος εἰς εἷς ἄγω καί συνίστημι , καί ὁ γονή πρός ὁ ὁ καταμήνιος φύσις οὗτος πάσχω · ὁ γάρ αὐτός φύσις εἰμί γάλα καί καταμήνιος . συνέρχομαι δέ ὁ σωματώδης ἐκκρίνω ὁ ὑγρός , καί περιίστημι κύκλος ξηραίνω ὁ γεηρός , ὑμήν , καί ἐκ ἀνάγκη καί ἕνεκα τις · καί γάρ θερμαίνω ξηραίνω ἀναγκαῖος ὁ ἔσχατος καί ψύχω , καί δέω μή ἐν ὑγρός ὁ ζῷον εἰμί ἀλλά χωρίζω . καλέω δέ οὗτος ὁ μέν ὑμήν ὁ δέ χόριον , διαφέρω ὁ μάλα καί ἥσσων · ὁμίως δέ ἐνυπάρχω ἐν τε ὁ ᾠότοκος οὗτος καί ὁ ζῳοτόκος . ὅταν δέ συνίστημι ὁ κύημα ἤδη , παραπλήσιος ποιέω ὁ σπείρω . ὁ μέν γάρ ἀρχή καί ἐν ὁ σπέρμα ἐν αὐτός εἰμί ὁ πρῶτος · ὅταν δέ οὗτος ἀποκρίνω ἔνειμι δυινάμει πρότερος , ἀπό οὗτος ἀφίημι ὁ τε βλαστός καί ὁ ῥίζα . οὗτος δέ εἰμί ὅς ὁ τροφή λαμβάνω · δέω γάρ αὔξησις ὁ φυτόν . οὕτως καί ἐν ὁ κύημα τρόπος τις πᾶς ἔνειμι ὁ μόριον δύναμις ὁ ἀρχή πρό ὁδός μάλα ἐν-ὑπάρχω . διό ἀποκρίνω πρῶτος ὁ καρδία ἐνέργεια . καί οὗτος οὐ μόνος ἐπί ὁ αἴσθησις δῆλος ( συμβαίνω γάρ οὕτως ) , ἀλλά καί ἐπί ὁ λόγος . ὅταν γάρ ἀπό ἄμφω ἀποκρίνω , δέω αὐτός ἑαυτοῦ διοικέω ὁ γίγνομαι , καθά ἀποικίζω τέκνον ἀπό πατήρ . ὥστε δέω ἀρχή ἔχω , ἀπό ὅς καί ὕστερον ὁ διακόσμησις ὁ σῶμα γίγνομαι ὁ ζῷον . εἰ γάρ ἔξωθεν ποτέ εἰμί καί ὕστερον ἔνειμι , οὐ μόνος διαπορέω ἄν τις ὁ πότε , ἀλλά ὅτι ἀνάγκη , ὅταν ἕκαστος χωρίζω ὁ μόριον , οὗτος ὑπάρχω πρῶτος , ἐκ ὅς καί ὁ αὔξησις ὑπάρχω καί ὁ χίνησις ὁ ἄλλος μόριον . διόπερ ὅσος λέγω , ὥσπερ Δημόκριτος , ὁ ἔξω πρῶτος διακρίνω ὁ ζῷον , ὕστερον δέ ὁ ἐντός , οὐ ὀρθός λέγω , ὥσπερ ξύλινος ἤ λίθινος ζῷον . ὁ μέν γάρ τοιοῦτος οὐ ἔχω ἀρχή ὅλος , ὁ δέ ζῷον πᾶς ἔχω καί ἐντός ἔχω . διό πρῶτος ὁ καρδία φαίνω διορίζω πᾶς ὁ ἔναιμος · ἀρχή γάρ οὗτος καί ὁ ὁμοιομερής καί ὁ ἀνομοιομερής . ἤδη γάρ ἀρχή οὗτος ἄξιος ἀκούω ὁ ζῷον καί ὁ σύστημα , ὅταν δέω τροφή · ὁ γάρ δή εἰμί αὐξάνω . τροφή δέ ζῷον ὁ ἔσχατος αἷμα καί ὁ ἀνάλογος . οὗτος δέ ἀγγεῖον ὁ φλέψ · διό ὁ καρδία καί οὗτος ἀρχή . δῆλος δέ οὗτος ἐκ ὁ ἱστορίη καί ὁ ἀνατομή . ἐπεί δέ δύναμις μέν ἤδη ζῷον ἀτελής δέ , ἄλλοθεν ἀναγκαῖος λαμβάνω ὁ τροφή · διό χράω ὁ ὑστέρα καί ὁ ἔχω , ὥσπερ γῆ φυτόν , ὁ λαμβάνω τροφή , ἕως ἄν τελειόω πρός ὁ εἰμί ἤδη ζῷον δύναμις πορευτικός . διό ἐκ ὁ καρδία ὁ δύο φλέψ πρῶτος ὁ φύσις ὑπογράφω · ἀπό δέ οὗτος φλέβιον ἀπαρτάω πρός ὁ ὑστέρα ὁ καλέω ὀμφαλός . εἰμί γάρ ὁ ὀμφαλός φλέψ , ὁ μέν εἷς , ὁ δέ πολύς ὁ ζῷον . περί δέ οὗτος κέλυφος δερματικός [ ὁ καλέω ὀμφαλός ] διά ὁ δέω σωτηρία καί σκέπη ὁ ὁ φλέψ ἀσθένεια . ὁ δέ φλέψ οἷος ῥίζα πρός ὁ ὑστέρα συνάπτω , διά ὅς λαμβάνω ὁ κύημα ὁ τροφή . οὗτος γάρ χάριν ἐν ὁ ὑστέρα μένω ὁ ζῷον , ἀλλά οὐ ὡς Δημόκριτος φημί , ἵνα διαπλήσσω ὁ μόριον κατά ὁ μόριον ὁ ἔχω . οὗτος γάρ ἐπί ὁ ᾠοτοκέω φανερός · ἐκεῖνος γάρ ἐν ὁ ᾠόν λαμβάνω ὁ διάκρισις , χωρίζω ὁ μήτρα . ἀπορέω δέ ἄν τις , εἰ ὁ αἷμα μέν τροφή εἰμί , ὁ δέ καρδία πρῶτος γίγνομαι ἔναιμος εἰμί , ὁ δέ αἷμα τροφή , ὁ δέ τροφή θύραθεν , πόθεν εἰσέρχομαι ὁ πρῶτος τροφή ; ἤ οὗτος οὐ ἀληθής , ὡς πᾶς θύραθεν , ἀλλά εὐθύς , ὥσπερ ἐν ὁ ὁ φυτόν σπέρμα ἔνειμι τις τοιοῦτος ὁ φαίνω πρῶτος γαλακτώδης , οὕτως καί ἐν ὁ ὕλη ὁ ζῷον ὁ περίσσωμα ὁ σύστασις τροφή εἰμί . ὁ μέν οὖν αὔξησις ὁ κύημα γίγνομαι διά ὁ ὀμφαλός ὁ αὐτός τρόπος ὅς διά ὁ ῥίζα ὁ φυτόν , καί ὁ ζῷον αὐτός , ὅταν ἀπολύω ἐκ ὁ ἐν ἑαυτοῦ τροφή · περί ὅς ὕστερον λεκτέος κατά ὁ οἰκεῖος ὁ λόγος καιρός . ὁ δέ διάκρισις γίγνομαι ὁ μόριον οὐ ὡς τις ὑπολαμβάνω , διά ὁ φύω φέρω ὁ ὅμοιος πρός ὁ ὅμοιος ( πρός γάρ πολύς ἄλλος ὅς ὁ λόγος οὗτος ἔχω δυσχέρεια , συμβαίνω χωρίς ἕκαστος γίγνομαι ὁ μόριον ὁ ὁμοιομερής , οἷος ὀστέον κατά ἑαυτοῦ καί νεῦρον , καί ὁ σάρξ κατά ἑαυτοῦ , εἰ τις ἀποδείκνυμι οὗτος ὁ αἰτία ) · ἀλλά ὅτι ὁ περίσσωμα ὁ ὁ θῆλυς δύναμις τοιοῦτος εἰμί οἷος φύσις ὁ ζῷον , καί ἔνειμι δύναμις ὁ μόριον , ἐνέργεια δέ οὐδείς , διά οὗτος ὁ αἰτία γίγνομαι ἕκαστος αὐτός , καί ὅτι ὁ ποιητικός καί ὁ παθητικός , ὅταν θιγγάνω ὅς τρόπος εἰμί ὁ μέν ποιητικός ὁ δέ παθητικός ( ὁ δέ τρόπος λέγω ὁ ὡς καί ὅς καί ὅτε ) , εὐθύς ὁ μέν ποιέω ὁ δέ πάσχω . ὕλη μέν οὖν παρέχω ὁ θῆλυς , ὁ δέ ἀρχή ὁ κίνησις ὁ ἄρσην . ὥσπερ δέ ὁ ὑπό ὁ τέχνη γίγνομαι γίγνομαι διά ὁ ὄργανον , εἰμί δέ ἀληθής λέγω διά ὁ κίνησις αὐτός , οὗτος δέ εἰμί ὁ ἐνέργεια ὁ τέχνη , ὁ δέ τέχνη μορφή ὁ γίγνομαι ἐν ἄλλος , οὕτως ὁ ὁ θρεπτικός ψυχή δύναμις , ὥσπερ καί ἐν αὐτός ὁ ζῷον καί ὁ φυτόν ὕστερον ἐκ ὁ τροφή ποιέω ὁ αὔξησις , χράω οἷος ὄργανον θερμότης καί ψυχρότης ( ἔνειμι γάρ οὗτος ὁ κίνησις ἐκεῖνος , καί λόγος τις ἕκαστος γίγνομαι ) , οὕτως καί ἐκ ἀρχή συνίστημι ὁ φύσις γίγνομαι . ὁ γάρ αὐτός εἰμί ὕλη ὅς αὐξάνω καί ἐκ ὅς συνίστημι ὁ πρῶτος , ὥστε καί ὁ ποιέω δύναμις αὐτός ὁ ἐκ ἀρχή . μέγας δέ οὗτος εἰμί . εἰ οὖν οὗτος εἰμί ὁ θρεπτικός ψυχή , οὗτος εἰμί καί ὁ γεννάω · καί οὗτος εἰμί ὁ φύσις ὁ ἕκαστος , ἐνυπάρχω καί ἐν φυτόν καί ἐν ζῷον πᾶς . ὁ δέ ἄλλος μόριον ὁ ψυχή ὁ μέν ὑπάρχω ὁ δέ οὐ ὑπάρχω ὁ ζῷον . ἐν μέν οὖν ὁ φυτόν οὐ χωρίζω ὁ θῆλυς ὁ ἄρσην · ἐν δέ ὁ ζῷον ἐν ὅς ἄν χωριστής , προσδέω ὁ θῆλυς ὁ ἄρσην .