aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-caelo 2.13
13 Λοιπὸν δὲ περὶ τῆς γῆς εἰπεῖν , οὖ τε τυγχάνει πειμένη , καὶ πότερον τῶν ἠρεμούντων ἐστὶν ἢ τῶν κινουμένων , καὶ περὶ τοῦ σχήματος αὐτῆς . περὶ μὲν οὖν τῆς θέσεως οὐ τὴν αὐτὴν ἄπαντες ἔχουσι δόξαν , ἀλλὰ τῶν πλείστων ἐπὶ τοῦ μέσου κεῖσθαι λεγόντων , ὅσοι τὸν ὅλον οὐρανὸν πεπερασμένον εἶναί φασιν , ἐναντίως οἱ περὶ τὴν Ἰταλίαν , καλούμενοι δὲ Πθυαγόρειοι λέγουσιν · ἐπὶ μὲν γὰρ τοῦ μέσου πῦρ εἶναί φασι , τὴν δὲ γῆν ἓν τῶν ἄστρων οὖσαν , κύκλῳ φερομένην περὶ τὸ μέσον νύκτα τε καὶ ἡμέραν ποιεῖν . ἔτι δʼ ἐναντίαν ἄλλην ταύτῃ κατασκευάζουσι γῆν , ἣν ἀντίχθονα ὄνομα καλοῦσιν ) οὐ πρὸς τὰ φαινόμενα τοὺς λόγους καὶ τὰς αἰτίας ζητοῦντες , ἀλλὰ πρός τινας λόγους καὶ δόξας αὑτῶν τὰ φαινόμενα προσέλκοντες καὶ πειρώμενοι συγκοσμεῖν . πολλοῖς δʼ ἂν καὶ ἑτέροις συνδόξειε μὴ δεῖν τῇ γῇ τὴν τοῦ μέσου χώραν ἀποδιδόναι , τὸ πιστὸν οὐκ ἐκ τῶν φαινομένων ἀθροῦσιν ἀλλὰ μᾶλλον ἐκ τῶν λόγων . τῷ γὰρ τιμιωτάτῳ οἴονται προσήκειν τὴν τιμιωτάτην ὑπάρχειν χώραν , εἶναι δὲ πῦρ μὲν γῆς τιμιώτερον , τὸ δὲ πέρας τῶν μεταξύ , τὸ δʼ ἔσχατον καὶ τὸ μέσον πέρας · ὥστʼ ἐκ τούτων ἀναλογιζόμενοι οὐκ οἴονται ἐπὶ τοῦ μέσου κεῖσθαι τῆς σφαίρας αὐτήν , ἀλλὰ μᾶλλον τὸ πῦρ . ἔτι δʼ οἵ γε Πυθαγόρειοι καὶ διὰ τὸ μάλιστα προσήκειν φυλάττεσθαι τὸ κυριώτατον τοῦ παντός · τὸ δὲ μέσον εἶναι τοιοῦτον · ὁ Διὸς φυλακὴν ὀνομάζουσι , τὸ ταύτην ἔχον τὴν χώραν πῦρ , ὥσπερ τὸ μέσον ἀπλῶς λεγόμενον , καὶ τὸ τοῦ μεγέθους μέσον καὶ τοῦ πράγματος ὂν μέσον καὶ τῆς φύσεως . καίτοι καθάπερ ἐν τοῖς ζῴοις οὐ ταὐτὸν τοῦ ζῴου καὶ τοῦ σώματος μέσον , οὕτως ὑποληπτέον μᾶλλον καὶ περὶ τὸν ὅλον οὐρανόν . διὰ μὲν οὖν ταύτην τὴν αἰτίαν οὐθὲν αὐτοὺς δεῖ θορυβεῖσθαι περὶ τὸ πᾶν , οὐδʼ εἰσάγειν φυλακὴν ἐπὶ τὸ ἐκεῖνο μὲν γὰρ ἀρχὴ τὸ μέσον καὶ τίμιον , τὸ δὲ τοῦ τόπου μέσον ἔοικε τελευτῇ μᾶλλον ἢ ἀρχῇ · τὸ μὲν γὰρ ὁριζόμενον τὸ μέσον , τὸ δʼ ὁρίζον τὸ πέρας . τιμιώτερον δὲ τὸ περιέχον καὶ τὸ πέρας ἢ τὸ περαινόμενον · τὸ μὲν γὰρ ὕλη τὸ δʼ οὐσία τῆς συστάσεώς ἐστιν . περὶ μὲν οὖν τοῦ τόπου τῆς γῆς ταύτην ἔχουσί τινες τὴν δόξαν , ὁμοίως δὲ καὶ περὶ μονῆς καὶ κινήσεως · οὐ γὰρ τὸν αὐτὸν τρόπον ἅπαντες ὑπολαμβάνουσιν , ἀλλʼ ὅσοι μὲν μηδʼ ἐπὶ τοῦ μέσου κεῖσθαί φασιν αὐτήν , κινεῖσθαι κύκλῳ περὶ τὸ μέσον , οὐ μόνον δὲ ταύτην , ἀλλὰ καὶ τὴν ἀντίχθονα , καθάπερ εἴπομεν πρότερον . ἐνίοις δὲ δοκεῖ καὶ πλείω σώματα τοιαῦτα ἐνδέχεσθαι φέρεσθαι περὶ τὸ μέσον ἡμῖν ἄδηλα διὰ τὴν ἐπιπρόσθησιν τῆς γῆς . διὸ καὶ τὰς τῆς σελήνης ἐκλείψεις πλείους ἢ τὰς τοῦ ἡλίου γίγνεσθαί φασιν · τῶν γὰρ φερομένων ἕκαστον ἀντιφράττειν αὐτήν , ἀλλ᾿ οὐ μόνον τὴν γῆν . ἐπεὶ γὰρ οὐκ ἔστιν ἡ γῆ κέντρον , ἀλλʼ ἀπέχει τὸ ἡμισφαίριον αὐτῆς ὅλον , οὐθὲν κωλύειν οἴονται τὰ φαινόμενα συμβαίνειν ὁμοίως μὴ κατοικοῦσιν ἡμῖν ἐπὶ τοῦ κέντρου , ὥσπερ κἂν εἰ 〈 μὴ 〉 ἐπὶ τοῦ μέσου ἦν ἡ γῇ · οὐθὲν γὰρ οὐδὲ νῦν ποιεῖν ἐπίδηλον τὴν ἡμίσειαν ἀπέχοντας ἡμᾶς διάμετρον . ἔνιοι δὲ καὶ κειμένην ἐπὶ τοῦ κέντρου φασὶν αὐτὴν ἴλλεσθαι καὶ κινεῖσθαι περὶ τὸν διὰ παντὸς τεταμένονπόλον , ὥσπερ ἐν τῷ Τιμαίῳ γέγραπται . παραπλησίως δὲ καὶ περὶ τοῦ σχήματος ἀμφισβητεῖται · τοῖς μὲν γὰρ δοκεῖ εἶναι σφαιροειδής , τοῖς δὲ πλατεῖα καὶ τὸ σχῆμα τυμπανοειδής · ποιοῦνται δὲ τεκμήριον ὅτι δύνων καὶ ἀνατέλλων ἱ ἥλιος εὐθεῖαν καὶ οὐ περιφερῆ τὴν ἀπόκρυψιν φαίνεται ποιούμενος ὑπὸ τῆς γῆς , ὡς δέον , εἴπερ ἦν σφαιροειδής , περινφερῆ γίνεσθαι τὴν ἀποτομήν , οὐ προσλογιζόμενοι τό τε ἀπόστημα τοῦ ἡλίου πρὸς τὴν γῆν καὶ τὸ τῆς περιφερείας μέγεἡμῖν ] θος , ὡς ἐν τοῖς φαινομένοις μικροῖς κύκλοις εὐθεῖα φαίνεται πόρρωθεν . διὰ μὲν οὖν ταύτην τὴν φαντασίαν οὐδὲν αύτοὺς ἀπιστεῖν δεῖ μὴ κυκλοτερῆ τὸν ὄγκον εἶναι τῆς γῆς · ἀλλʼ ἔτι προστιθέασι , καὶ φασὶ διὰ τὴν ἠρεμίαν ἀναγκαῖον τὸ σχῆμα τοῦτʼ ἔχειν αὐτήν . καὶ γὰρ δὴ οἱ περὶ τῆς κινήσεως καὶ τῆς μονῆς εἰρημένοι τρόποι πολλοὶ τυγχάνουσιν . τὸ μὲν οὖν ἀπορῆσαι πᾶσιν ἀναγκαῖον ἐπελθεῖν · τάχα γὰρ ἀλυποτέρας διανοίας τὸ μὴ θαυμάζειν πῶς ποτὲ μικρὸν μὲν μόριον τῆς γῆς , ἄν μετεωρισθὲν ἀφεθῇ , φέρεται καὶ μένειν οὐκ ἔθέλει , καὶ τὸ πλεῖον ἀεὶ θᾶττον , πᾶσον δὲ τὴν γῆν εἴ τις ἀφείη μετεωρίσας , οὐκ ἄν φέροιτο . νῦν δʼ ἠρεμεῖ τοσοῦτον βάρος . ἀλλὰ μὴν καὶ εἴ τις τῶν φερομένων μορίων αὐτῆς , πρὶν πεσεῖν , ὑφαιροίη τὴν γῆν , οἰσθήσεται κάτω μηθενὸς ἀντερείσαντος . ὥστε τὸ μὲν ἀπορεῖν εἰκότως ἐγένετο φιλοσόφημα πᾶσιν · τὸ δὲ τὰς περὶ τούτου λύσεις μὴ μᾶλλον ἀτόπους εἶναι δοκεῖν τῆς ἀπορίας θαυμάσειεν ἄν τις . οἱ μὲν γὰρ διὰ ταῦτα ἄπειρον τὸ κάτω τῆς γῆς εἶναί φασιν , ἐπʼ ἄπειρον αὐτὴν ἐρριζῶσθαι λέγοντες , ὥσπερ Ξενοφάνης ὁ Κολοφώνιος , ἵνα μὴ πράγματʼ ἔχωσι ζητοῦντες τὴν αἰτίαν · διὸ καὶ Ἐμπεδοκλῆς οὕτως ἐπέπληξεν , εἰπὼν ὡς “ εἴ περ ἀπείρονα γῆς τε βάθη καὶ δαψιλὸς αἰθήρ , ὡς διὰ πολλῶν δὴ γλώσσης ῥηθέντα ματαίως ἐκκέχυται στομάτων , ὀλίγον τοῦ παντὸς ἰδόντων.ʼʼ οἱ δʼ ἐφʼ ὕδατος κεῖσθαι . τοῦτον γὰρ ἀρχαιότατον παρειλήφαμεν τὸν λόγον , ὅν φασιν εἰπεῖν Θαλῆν τὸν Μιλήσιον , ὡς διὰ τὸ πλωτὴν εἶναι μένουσαν ὥσπερ ξύλον ἤ τι τοιοῦτον ἕτερον ( καὶ γὰρ τούτων ἐπʼ ἀέρος μὲν οὐθὲν πέφυκε μένειν , ἀλλʼ ἐφʼ ὕδατος ) , ὥσπερ οὐ τὸν αὐτὸν λόγον ὄντα περὶ τῆς γῆς καὶ τοῦ ὕδατος τοῦ ὀχοῦντος τὴν γῆν · οὐδὲ γὰρ τὸ ὕδωρ πέφυκε μένειν μετέωρον , ἀλλʼ ἐπί τινός ἐστιν . ἔτι δʼ ὥσπερ ἀὴρ ὕδατος κουφότερον , καὶ γῆς ὕδωρ , ὥστε πῶς οἴονται τὸ κουφότερον κατωτέρω κεῖσθαι τοῦ βαρυτὰς τέρου τὴν φύσιν ; ἔτι δʼ εἴπερ ὅλη πέφυκε μένειν ἐφ᾿ ὕδατος , δῆλον ὅτι καὶ τῶν μορίων ἕκαστον αὐτῆς · νῦν δʼ οὐ φαίνεται τοῦτο γιγνόμενον , ἀλλὰ τὸ τυχὸν μόριον φέρεται εἰς βυθόν , καὶ θᾶττον τὸ μεῖζον · ἀλλʼ ἐοίκασι μέχρι τινὸς ζητεῖν , ἀλλʼ οὐ μέχρι περ οὗ δυνατὸν τῆς ἀπορίας . πᾶσι γὰρ ἡμῖν τοῦτο σύνηθες , μὴ πρὸς τὸ πρᾶγμα ποιεῖσθαι τὴν ζήτησιν ἀλλὰ πρὸς τὸν τἀναντία λέγοντα · καὶ γὰρ αὐτὸς ἐν αὑτῷ ζητεῖ μέχρι περ ἂν οὗ μηκέτι ἔχῃ ἀντιλέγειν αὐτὸς αὑτῷ . διὸ δεῖ τὸν μέλλοντα καλῶς ζητήσειν ἐνστατικὸν εἶναι διὰ τῶν οἰκείων ἐνστάσεων τῷ γένει , τοῦτο δʼ ἐστὶν ἐκ τοῦ πάσας τεθεωρηκέναι τὰς διαφοράς . Ἀναξιμένης δὲ καὶ Ἀναξαγόρας καὶ Δημόκριτος τὸ πλάτος αἴτιον εἶναί φασι τοῦ μένειν αὐτήν . οὐ γὰρ τέμνειν ἀλλʼ ἐπιπωματίζειν τὸν ἀέρα τὸν κάτωθεν , ὅπερ φαίνεται τὰ πλάτος ἔχοντα τῶν σωμάτων ποιεῖν · ταῦτα γὰρ καὶ πρὸς τοὺς ἀνέμους ἔχει δυσκινήτως διὰ τὴν ἀντέρεισιν . ταὐτὸ δὴ τοῦτο ποιεῖν τῷ πλάτει φασὶ τὴν γῆν πρὸς τὸν ὑποκείμενον ἀέρα · τὸν δʼ οὐκ ἔχοντα μεταστῆναι τόπον ἱκανὸν ἀθρόον τῷ κάτωθεν ἠρεμεῖν , ὡς πρὸς τὸ ἐν ταῖς κλεψύδραις ὕδωρ . ὅτι δὲ δύναται πολύ βάρος φέρειν ἀπολαμβανόμενος καὶ μένων ὁ ἀήρ , τεκμήρια πολλὰ λέγουσιν . πρῶτον μὲν οὖν εἰ μὴ πλατὺ τὸ σχῆμα τῆς γῆς ἐστί , διὰ τοῦτο μὲν οὐκ ἂν ἠρεμοῖ . καίτοι τῆς μονῆς οὐ τὸ πλάτος αἴτιον ἐξ ὧν λέγουσιν , ἀλλὰ τὸ μέγεθος μᾶλλον . διὰ γὰρ τὴν στενοχωρίαν οὐκ ἔχων τὴν πάροδον ὁ ἀὴρ μένει διὰ τὸ πλῆθος · πολὺς δʼ ἐστὶ διὰ τὸ ὑπὸ μεγέθους πολλοῦ ἐναπολαμβάνεσθαι τοῦ τῆς γῆς . ὥστε τοῦτο μὲν ὑπάρξει , κἂν σφαιροειδὴς μὲν ἡ γῇ ᾖ , τηλικαύτη δὲ τὸ μέγεθος · μενεῖ γὰρ κατὰ τὸν ἐκείνων λόγον . ὅλως δὲ πρός γε τοὺς οὕτω λέγοντας περὶ τῆς κινήσεως οὐ περὶ μορίων ἐστὶν ἡ ἀμφισβήτησις , ἀλλὰ περὶ ὅλου τινὸς καὶ παντός . ἐξ ἀρχῆς γὰρ διοριστέον πότερόν ἐστί τις τοῖς σώμασι φύσει κίνησις ἢ οὐδειαὐτῆς μία , καὶ πότερον φύσει μὲν οὐκ ἔστι , βίᾳ δʼ ἔστιν . ἐπεὶ δὲ 295a περὶ τούτων διώρισται πρότερον ὅσα κατὰ τὴν παροῦσαν ἐύναμιν εἴχομεν , χρηστέον ὡς ὑπάρχουσιν . εἰ γὰρ μηδεμία φύσει κίνησίς ἐστιν αὐτῶν , οὐδὲ βίαιος ἔσται · εἶ δὲ μή ἐστι μήτε φύσει μήτε βίᾳ , ὅλως οὐδὲν κινηθήσεται · περὶ γὰρ τούτων ὅτι ἀναγκαῖον συμβαίνειν , διώρισται πρότερον , καὶ πρὸς τούτοις ὅτι οὐδʼ ἠρεμεῖν ἐνδέχεται · ὥσπερ γὰρ κίνησις ὑπάρχει ἢ βίᾳ ἢ φύσει , οὕτω καὶ ἠρεμία . ἀλλὰ μὴν εἴ γέ ἐστι κίνησίς τις κατὰ φύσιν , οὐκ ἂν ἡ βίαιος εἴη φορὰ μόνον οὐδʼ ἠρέμησις · ὥστʼ εἰ βίᾳ νῦν ἡ γῇ μένει , καὶ συνῆλθεν ἐπὶ τὸ μέσον φερομένη διὰ τὴν δίνησιν · ταύτην γὰρ τὴν αἰτίαν πάντες λέγουσιν ἐκ τῶν ἐν τοῖς ὑγροῖς καὶ περὶ τὸν ἀέρα συμβαινόντων · ἐν τούτοις γὰρ ἀεὶ φέρεται τὰ μείζω καὶ τὰ βαρύτερα πρὸς τὸ μέσον τῆς δίνης . διὸ δὴ τὴν γῆν πάντες ὅσοι τὸν οὐρανὸν γεννῶσιν , ἐπὶ τὸ μέσον συνελθεῖν φασίν · ὅτι δὲ μένει , ζητοῦσι τὴν αἰτίαν , καὶ λέγουσιν οἱ μὲν τοῦτον τὸν τρόπον , ὅτι τὸ πλάτος καὶ τὸ μέγεθος αὐτῆς αἴτιον , οἱ δʼ ὥσπερ Εμπεδοκλῆς , τὴν τοῦ οὐρανοῦ φορὰν κύκλῳ περιθέουσαν καὶ θᾶττον φερομένην τὴν τῆς γῆς φορὰν κωλύειν , καθάπερ τὸ ἐν τοῖς κυάθοις ὕδωρʼ καὶ γὰρ τοῦτο κύκλῳ τοῦ κυάθου φερομένου πολλάκις κάτω τοῦ χαλκοῦ γινόμενον ὅμως οὐ φέρεται κάτω πεφυκὸς φέρεσθαι διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν . καίτοι μήτε τῆς δίνης κωλυούσης μήτε τοῦ πλάτους , ἀλλʼ ὑπελθόντος τοῦ ἀέρος , ποῖ ποτʼ οἰσθήσεται ; πρὸς μὲν γὰρ τὸ μέσον βίᾳ , καὶ μένει βίᾳ · κατὰ φύσιν δέ γε ἀναγκαῖον εἷναί τινα αὐτῆς φοράν . αὕτη οὖν πότερον ἄνω ἢ κάτω , ἢ ποῦ ἐστίν ; εἶναι μὲν γάρ τινα ἀναγκαῖον · εἰ δὲ μηδὲν μᾶλλον κάτω ἢ ἄνω , ὁ δʼ ἄνω ἀὴρ μὴ κωλύει τὴν ἄνω φοράν , οὐδʼ ἄν ὁ ὑπὸ τῇ γῇ κωλύοι τὴν κάτω · τὰ γὰρ αὐτὰ τῶν οὐτῶν ἀναγκαῖον εἶναι αἴτια τοῖς αὐτοῖς . ἔτι δὲ πρὸς Ἐμπεδοκλέα κἂν ἐκεῖνό τις εἴπειεν . ὅτε γὰρ τὰ στοιχεῖα διειστήκει χωρὶς ὑπὸ τοῦ νείκους , τίς αἰτία τῇ γῇ τῆς μονῆς ἦν ; οὐ γὰρ δὴ καὶ τότε αἰτιάσεται τὴν δίνην . ἄτοπον δὲ καὶ τὸ μὴ συννοεῖν ὅτι πρότερον μὲν διὰ τὴν δίνησιν ἐφέρετο τὰ μόρια τῆς γῆς πρὸς τὸ μέσον · νῦν δὲ διὰ τίνʼ αἰτίαν πάντα τὰ βάρος ἔχοντα φέρεται πρὸς αὐτήν ; οὐ γὰρ ἥ γε δίνη πλησιάζει πρὸς ἡμὰς . ἔτι δὲ καὶ τὸ πῦρ ἄνω φέρεται διὰ τίνʼ αἰτίαν ; οὐ γὰρ διά γε τὴν δίνην . εἰ δὲ τοῦτο φέρεσθαί που πέφυκεν , δῆλον ὅτι καὶ τὴν γῆν οἰητέον . ἀλλὰ μὴν οὐδὲ τῆ δίνῃ γε τὸ βαρύ καὶ κοῦφον ὥρισται , ἀλλά τῶν πρότερον ὑπαρχόντων βαρέων καὶ κούφων τὰ μὲν εἰς τὸ μέσον ἔρχεται , τὰ δʼ ἐπιπολάζει διὰ τὴν κίνησιν . ἦν ἄρα καὶ πρὶν γενέσθαι τὴν δίνην βαρύ τε καὶ κοῦφον , ἃ τίνι διώριστο καὶ πῶς ἐπεφύκει φέρεσθαι ἢ ποῦ ; ἀπείρου γὰρ ὄντος ἀδύνατον εἶναι ἄνω ἢ κάτω , διώρισται δὲ τούτοις τὸ βαρὺ καὶ κοῦφον . οἱ μὲν οὖν πλεῖστοι περὶ τὰς αἰτίας ταύτας διατρίβουσιν · εἰσὶ δέ τινες οἳ διὰ τὴν ὁμοιότητά φασιν αὐτὴν μένειν , ὥσπερ τῶν ἀρχαίων Ἀναξίμανδρος · μᾶλλον μὲν γὰρ οὐθὲν ἄνω ἢ κάτω ἢ εἰς τὰ πλάγια φέρεσθαι προσήκειν τὸ ἐπὶ τοῦ μέσου ἱδρυμένον καὶ ὁμοίως πρὸς τὰ ἔσχατα ἔχον · ἄμα δʼ δύνατον εἰς τὸ ἐναυτίον ποιεῖσθαι τὴν κίνησιν · ὥστʼ ἐξ ἀνάγκης μένειν . τοῦτο δὲ λέγεται κομψῶς μέν , οὐκ ἀληθῶς δέ · κατὰ γὰρ τοῦτον τὸν λόγον ἀναγκαῖον ἅπαν , ὅ τι ἂν τεθῇ ἐπὶ τοῦ μέσου , μένειν , ὥστε καὶ τὸ πῦρ ἠρεμήσει · τὸ γὰρ εἰρημένον οὐκ ἴδιόν ἐστι τῆς γῆς . ἀλλὰ μὴν οὐδʼ ἀναγκαῖον . οὐ γὰρ μόνον φαίνεται μένουσα ἐπὶ τοῦ μέσου , ἀλλὰ καὶ φερομένη πρὸς τὸ μέσον . ὅπου γὰρ ὁτιοῦν φέρεται μόριον αὐτῆς , ἀναγκαῖον ἐνταῦθα φέρεσθαι καὶ τὴν ὅλην · οὖ δὲ φέρεται κατὰ φύσιν , καὶ μένει ἐνταυθοῖ κατὰ φύσιν . οὐκ ἄρα διὰ τὸ ὁμοίως ἔχειν πρὸς τὰ ἔσχατα · τοῦτο μὲν γὰρ πᾶσι κοινόν , τὸ δὲ φέρεσθαι πρὸς τὸ μέσον ἴδιον τῆς γῆς . ἄτοπον δὲ καὶ τοῦτο μὲν ζητεῖν , διὰ τί ποτε μένει ἡ γῆ ἐπὶ τοῦ μέσου , τὸ δὲ πῦρ μὴ ζητεῖν διὰ τί ἐπὶ τοῦ ἐσχάτου . εἰ μὲν γὰρ κἀκείνῳ φύσει τόπος ὁ ἔσχατος , δῆλον ὅτι ἀναγκαῖον εἶναί τινα καὶ τῇ γῇ φύσει τόπον · εἰ δὲ μὴ τπύτῃ οὗτος ὁ τόπος , ἀλλὰ διὰ τὴν ἀνάγκην μένει τὴν τῆς ὁμοιότητος , ὥσπερ ὁ περὶ τῆς τριχὸς λόγος τῆς ἰσχυρῶς μὲν ὁμοίως δὲ πάντῃ τεινομένης , ὅτι οὐ διαρραγήσεται , καὶ τοῦ πεινῶντος καὶ διψῶντος σφόδρα μὲν ὁμοίως δὲ καὶ τῶν ἐδωδίμων καὶ ποτῶν ἴσον ἀπέχοντος ( καὶ γὰρ τοῦτον ἠρεμεῖν ἀναγκαῖον ) , ζητητέον αὐτοῖς περὶ τῆς τοῦ πυρὸς μονῆς ἐπὶ τῶν ἐσχάτωνθαυμαστὸν δὲ καὶ τὸ περὶ μὲν τῆς μονῆς ζητεῖν , περὶ δὲ τῆς φορᾶς αὐτῶν μὴ ζητεῖν , διὰ τίνʼ αἰτίαν τὸ μὲν ἄνω φέρεται τὸ δʼ ἐπὶ τὸ μέσον μηδενὸς ἐμποδίζοντος . ἀλλὰ μὴν οὐδʼ ἀληθές ἐστι τὸ λεγόμενον . κατὰ συμβεβηκὸς μέντοι τοῦτʼ ἀληθές , ὡς ἀναγκαῖον μένειν ἐπὶ τοῦ μέσου πᾶν ᾧ μηθὲν μᾶλλον δεῦρο ἢ δεῦρο κινεῖσθαι προσήκει . ἀλλὰ διά γε τοῦτον τὸν λόγον οὐ μενεῖ ἀλλά κινηθήσεται , οὐ μέντοι ὅλον ἀλλὰ διεσπασμένον . ὁ γὰρ αὐτὸς ἁρμόσει λόγος καὶ ἐπὶ τοῦ πυρός · ἀνάγκη γὰρ τεθὲν μένειν ὁμοίως ὥσπερ τὴν γῆν · ὁμοίως γὰρ ἕξει πρὸς τῶν σημείων τῶν ἐσχάτων ὁτιοῦν · ἀλλʼ ὅμως οἰσθήσεται ἀπὸ τοῦ μέσου , ὥσπερ καὶ φαίνεται φερόμενον , ἄν μή τι κωλύῃ , πρὸς τὸ ἔσχατον · πλὴν οὐχ ὅλον πρὸς ἓν σημεῖον ( τοῦτο γὰρ ἀναγκαῖον μόνον συμβαίνειν ἐκ τοῦ λόγου τοῦ περὶ τῆς ὁμοιότητος ) ἀλλὰ τὸ ἀνάλογον μόριον πρὸς τὸ ἀνάλογον τοῦ ἐσχάτου , λέγω δʼ οἷον τὸ τέταρτον μέρος πρὸς τὸ τέταρτον μέρος τοῦ περιέχοντος · οὐθὲν γὰρ στιγμὴ τῶν σωμάτων ἐστίν . ὥσπερ δὲ κἂν ἐκ μεγάλου συνέλθοι πυκνούμενον εἰς ἐλάττω τόπον , οὕτω κἂν ἐξ ἐλάττονος εἰς μείζω μανότερον γιγνόμενον · ὥστε κἂν ἡ γῇ τοῦτον τὸν τρόπον ἐκινεῖτο ἀπὸ τοῦ μέσου διά γε τὸν τῆς ὁμοιότητος λόγον , εἰ μὴ φύσει τῆς γῆς οὗτος τόπος ἦν . ὅσα μὲν οὖν τυγχάνει περί τε τοῦ σχήματος αὐτῆς ὑπολαμβανόμενα καὶ περὶ τόπου καὶ μονῆς καὶ κινήσεως , σχεδὸν ταῦτʼ ἐστίν .
Lemmas: 13 λοιπός δέ περί ὁ γῆ λέγω , οὗ τε τυγχάνω πείθω , καί πότερος ὁ ἠρεμέω εἰμί ἤ ὁ κινέω , καί περί ὁ σχῆμα αὐτός . περί μέν οὖν ὁ θέσις οὐ ὁ αὐτός ἅπας ἔχω δόξα , ἀλλά ὁ πολύς ἐπί ὁ μέσος κεῖμαι λέγω , ὅσος ὁ ὅλος οὐρανός περαίνω εἰμί φημί , ἐναντίος ὁ περί ὁ Ἰταλία , καλέω δέ πθυαγορεω λέγω · ἐπί μέν γάρ ὁ μέσος πῦρ εἰμί φημί , ὁ δέ γῆ εἷς ὁ ἄστρον εἰμί , κύκλος φέρω περί ὁ μέσος νύξ τε καί ἡμέρα ποιέω . ἔτι δέ ἐναντίος ἄλλος οὗτος κατασκευάζω γῆ , ὅς ἀντίχθων ὄνομα καλέω ) οὐ πρός ὁ φαίνω ὁ λόγος καί ὁ αἰτία ζητέω , ἀλλά πρός τις λόγος καί δόξα ἑαυτοῦ ὁ φαίνω προσέλκω καί πειράω συγκοσμέω . πολύς δέ ἄν καί ἕτερος συνδοκέω μή δέω ὁ γῆ ὁ ὁ μέσος χώρα ἀποδίδωμι , ὁ πιστός οὐ ἐκ ὁ φαίνω ἀθρέω ἀλλά μάλα ἐκ ὁ λόγος . ὁ γάρ τίμιος οἴομαι προσήκω ὁ τίμιος ὑπάρχω χώρα , εἰμί δέ πῦρ μέν γῆ τίμιος , ὁ δέ πέρας ὁ μεταξύ , ὁ δέ ἔσχατος καί ὁ μέσος πέρας · ὥστε ἐκ οὗτος ἀναλογίζομαι οὐ οἴομαι ἐπί ὁ μέσος κεῖμαι ὁ σφαῖρα αὐτός , ἀλλά μάλα ὁ πῦρ . ἔτι δέ ὁ γε Πυθαγόρειος καί διά ὁ μάλα προσήκω φυλάσσω ὁ κύριος ὁ πᾶς · ὁ δέ μέσος εἰμί τοιοῦτος · ὅς Ζεύς φυλακή ὀνομάζω , ὁ οὗτος ἔχω ὁ χώρα πῦρ , ὥσπερ ὁ μέσος ἁπλῶς λέγω , καί ὁ ὁ μέγεθος μέσος καί ὁ πρᾶγμα εἰμί μέσος καί ὁ φύσις . καίτοι καθά ἐν ὁ ζῷον οὐ αὐτός ὁ ζῷον καί ὁ σῶμα μέσος , οὕτως ὑπολαμβάνω μάλα καί περί ὁ ὅλος οὐρανός . διά μέν οὖν οὗτος ὁ αἰτία οὐδείς αὐτός δέω θορυβέω περί ὁ πᾶς , οὐδέ εἰσάγω φυλακή ἐπί ὁ ἐκεῖνος μέν γάρ ἀρχή ὁ μέσος καί τίμιος , ὁ δέ ὁ τόπος μέσος ἔοικα τελευτή μάλα ἤ ἀρχή · ὁ μέν γάρ ὁρίζω ὁ μέσος , ὁ δέ ὁρίζω ὁ πέρας . τίμιος δέ ὁ περιέχω καί ὁ πέρας ἤ ὁ περαίνω · ὁ μέν γάρ ὕλη ὁ δέ οὐσία ὁ σύστασις εἰμί . περί μέν οὖν ὁ τόπος ὁ γῆ οὗτος ἔχω τις ὁ δόξα , ὅμοιος δέ καί περί μονή καί κίνησις · οὐ γάρ ὁ αὐτός τρόπος ἅπας ὑπολαμβάνω , ἀλλά ὅσος μέν μηδέ ἐπί ὁ μέσος κεῖμαι φημί αὐτός , κινέω κύκλος περί ὁ μέσος , οὐ μόνος δέ οὗτος , ἀλλά καί ὁ ἀντίχθων , καθά λέγω πρότερος . ἔνιοι δέ δοκέω καί πολύς σῶμα τοιοῦτος ἐνδέχομαι φέρω περί ὁ μέσος ἐγώ ἄδηλος διά ὁ ἐπιπρόσθησις ὁ γῆ . διό καί ὁ ὁ σελήνη ἔκλειψις πολύς ἤ ὁ ὁ ἥλιος γίγνομαι φημί · ὁ γάρ φέρω ἕκαστος ἀντιφράσσω αὐτός , ἀλλά οὐ μόνος ὁ γῆ . ἐπεί γάρ οὐ εἰμί ὁ γῆ κέντρον , ἀλλά ἀπέχω ὁ ἡμισφαίριον αὐτός ὅλος , οὐδείς κωλύω οἴομαι ὁ φαίνω συμβαίνω ὅμοιος μή κατοικέω ἐγώ ἐπί ὁ κέντρον , ὥσπερ ἄν εἰ 〈 μή 〉 ἐπί ὁ μέσος εἰμί ὁ γῆ · οὐδείς γάρ οὐδέ νῦν ποιέω ἐπίδηλος ὁ ἥμισυς ἀπέχω ἐγώ διάμετρος . ἔνιοι δέ καί κεῖμαι ἐπί ὁ κέντρον φημί αὐτός εἴλω καί κινέω περί ὁ διά πᾶς τεταμένονπόλον , ὥσπερ ἐν ὁ Τίμαιος γράφω . παραπλήσιος δέ καί περί ὁ σχῆμα ἀμφισβητέω · ὁ μέν γάρ δοκέω εἰμί σφαιροειδής , ὁ δέ πλατύς καί ὁ σχῆμα τυμπανοειδής · ποιέω δέ τεκμήριον ὅτι δύω καί ἀνατέλλω Ι ἥλιος εὐθύς καί οὐ περιφερής ὁ ἀπόκρυψις φαίνω ποιέω ὑπό ὁ γῆ , ὡς δέω , εἴπερ εἰμί σφαιροειδής , περινφερῆ γίγνομαι ὁ ἀποτομή , οὐ προσλογίζομαι ὁ τε ἀπόστημα ὁ ἥλιος πρός ὁ γῆ καί ὁ ὁ περιφέρεια μέγεἡμῖν ] ἄνθος , ὡς ἐν ὁ φαίνω μικρός κύκλος εὐθύς φαίνω πρόσωθεν . διά μέν οὖν οὗτος ὁ φαντασία οὐδείς αὐτός ἀπιστέω δέω μή κυκλοτερής ὁ ὄγκος εἰμί ὁ γῆ · ἀλλά ἔτι προστίθημι , καί φημί διά ὁ ἠρεμία ἀναγκαῖος ὁ σχῆμα οὗτος ἔχω αὐτός . καί γάρ δή ὁ περί ὁ κίνησις καί ὁ μονή λέγω τρόπος πολύς τυγχάνω . ὁ μέν οὖν ἀπορέω πᾶς ἀναγκαῖος ἐπέρχομαι · τάχα γάρ ἄλυπος διάνοια ὁ μή θαυμάζω πῶς ποτέ μικρός μέν μόριον ὁ γῆ , ἐάν μετεωρίζω ἀφίημι , φέρω καί μένω οὐ ἐθέλω , καί ὁ πολύς ἀεί ταχύς , πάσσω δέ ὁ γῆ εἰ τις ἀφίημι μετεωρίζω , οὐ ἄν φέρω . νῦν δέ ἠρεμέω τοσοῦτος βάρος . ἀλλά μήν καί εἰ τις ὁ φέρω μόριον αὐτός , πρίν πίπτω , ὑφαιρέω ὁ γῆ , φέρω κάτω μηθενός ἀντερείδω . ὥστε ὁ μέν ἀπορέω ἔοικα γίγνομαι φιλοσόφημα πᾶς · ὁ δέ ὁ περί οὗτος λύσις μή μάλα ἄτοπος εἰμί δοκέω ὁ ἀπορία θαυμάζω ἄν τις . ὁ μέν γάρ διά οὗτος ἄπειρος ὁ κάτω ὁ γῆ εἰμί φημί , ἐπί ἄπειρος αὐτός ῥιζόω λέγω , ὥσπερ Ξενοφάνης ὁ Κολοφώνιος , ἵνα μή πρᾶγμα ἔχω ζητέω ὁ αἰτία · διό καί Ἐμπεδοκλῆς οὕτως ἐπιπλήσσω , λέγω ὡς “ εἰ περ ἀπείρων γῆ τε βάθος καί δαψιλός αἰθήρ , ὡς διά πολύς δή γλῶσσα λέγω μάταιος ἐκχέω στόμα , ὀλίγος ὁ πᾶς ἰδόντων.ʼʼ ὁ δέ ἐπί ὕδωρ κεῖμαι . οὗτος γάρ ἀρχαῖος παραλαμβάνω ὁ λόγος , ὅς φημί λέγω Θαλῆς ὁ Μιλήσιος , ὡς διά ὁ πλωτός εἰμί μένω ὥσπερ ξύλον ἤ τις τοιοῦτος ἕτερος ( καί γάρ οὗτος ἐπί ἀήρ μέν οὐδείς φύω μένω , ἀλλά ἐπί ὕδωρ ) , ὥσπερ οὐ ὁ αὐτός λόγος εἰμί περί ὁ γῆ καί ὁ ὕδωρ ὁ ὀχέω ὁ γῆ · οὐδέ γάρ ὁ ὕδωρ φύω μένω μετέωρος , ἀλλά ἐπί τις εἰμί . ἔτι δέ ὥσπερ ἀήρ ὕδωρ κοῦφος , καί γῆ ὕδωρ , ὥστε πῶς οἴομαι ὁ κοῦφος κάτω κεῖμαι ὁ βαρυος τέρας ὁ φύσις ; ἔτι δέ εἴπερ ὅλος φύω μένω ἐπί ὕδωρ , δῆλος ὅτι καί ὁ μόριον ἕκαστος αὐτηες͂ς · νῦν δέ οὐ φαίνω οὗτος γίγνομαι , ἀλλά ὁ τυγχάνω μόριον φέρω εἰς βυθός , καί ταχύς ὁ μέγας · ἀλλά ἔοικα μέχρι τις ζητέω , ἀλλά οὐ μέχρι περ ὅς δυνατός ὁ ἀπορία . πᾶς γάρ ἐγώ οὗτος συνήθης , μή πρός ὁ πρᾶγμα ποιέω ὁ ζήτησις ἀλλά πρός ὁ ἐναντίος λέγω · καί γάρ αὐτός ἐν ἑαυτοῦ ζητέω μέχρι περ ἄν ὅς μηκέτι ἔχω ἀντιλέγω αὐτός ἑαυτοῦ . διό δέω ὁ μέλλω καλός ζητέω ἐνστατικός εἰμί διά ὁ οἰκεῖος ἔνστασις ὁ γένος , οὗτος δέ εἰμί ἐκ ὁ πᾶς θεωρέω ὁ διαφορά . Ἀναξιμένης δέ καί Ἀναξαγόρας καί Δημόκριτος ὁ πλάτος αἴτιος εἰμί φημί ὁ μένω αὐτός . οὐ γάρ τέμνω ἀλλά ἐπιπωματίζω ὁ ἀήρ ὁ κάτωθεν , ὅς φαίνω ὁ πλάτος ἔχω ὁ σῶμα ποιέω · οὗτος γάρ καί πρός ὁ ἄνεμος ἔχω δυσκίνητος διά ὁ ἀντέρεισις . αὐτός δή οὗτος ποιέω ὁ πλάτος φημί ὁ γῆ πρός ὁ ὑπόκειμαι ἀήρ · ὁ δέ οὐ ἔχω μεθίστημι τόπος ἱκανός ἀθρόος ὁ κάτωθεν ἠρεμέω , ὡς πρός ὁ ἐν ὁ κλεψύδρα ὕδωρ . ὅτι δέ δύναμαι πολύς βάρος φέρω ἀπολαμβάνω καί μένω ὁ ἀήρ , τεκμήριον πολύς λέγω . πρῶτος μέν οὖν εἰ μή πλατύς ὁ σχῆμα ὁ γῆ εἰμί , διά οὗτος μέν οὐ ἄν ἠρεμέω . καίτοι ὁ μονή οὐ ὁ πλάτος αἴτιος ἐκ ὅς λέγω , ἀλλά ὁ μέγεθος μάλα . διά γάρ ὁ στενοχωρία οὐ ἔχω ὁ πάροδος ὁ ἀήρ μένω διά ὁ πλῆθος · πολύς δέ εἰμί διά ὁ ὑπό μέγεθος πολύς ἐναπολαμβάνω ὁ ὁ γῆ . ὥστε οὗτος μέν ὑπάρχω , ἐάν σφαιροειδής μέν ὁ γῆ εἰμί , τηλίκαυτος δέ ὁ μέγεθος · μένω γάρ κατά ὁ ἐκεῖνος λόγος . ὅλος δέ πρός γε ὁ οὕτως λέγω περί ὁ κίνησις οὐ περί μόριον εἰμί ὁ ἀμφισβήτησις , ἀλλά περί ὅλος τις καί πᾶς . ἐκ ἀρχή γάρ διοριστέον πότερος εἰμί τις ὁ σῶμα φύσις κίνησις ἤ ουδειαυτος εἷς , καί πότερος φύσις μέν οὐ εἰμί , βία δέ εἰμί . ἐπεί δέ 295a περί οὗτος διορίζω πρότερος ὅσος κατά ὁ πάρειμι ἐύναμιν ἔχω , χράω ὡς ὑπάρχω . εἰ γάρ μηδείς φύσις κίνησις εἰμί αὐτός , οὐδέ βίαιος εἰμί · εἰ δέ μή εἰμί μήτε φύσις μήτε βία , ὅλος οὐδείς κινέω · περί γάρ οὗτος ὅτι ἀναγκαῖος συμβαίνω , διορίζω πρότερος , καί πρός οὗτος ὅτι οὐδέ ἠρεμέω ἐνδέχομαι · ὥσπερ γάρ κίνησις ὑπάρχω ἤ βία ἤ φύσις , οὕτως καί ἠρεμία . ἀλλά μήν εἰ γε εἰμί κίνησις τις κατά φύσις , οὐ ἄν ὁ βίαιος εἰμί φορά μόνος οὐδέ ἠρέμησις · ὥστε εἰ βία νῦν ὁ γῆ μένω , καί συνέρχομαι ἐπί ὁ μέσος φέρω διά ὁ δίνησις · οὗτος γάρ ὁ αἰτία πᾶς λέγω ἐκ ὁ ἐν ὁ ὑγρός καί περί ὁ ἀήρ συμβαίνω · ἐν οὗτος γάρ ἀεί φέρω ὁ μέγας καί ὁ βαρύς πρός ὁ μέσος ὁ δίνη . διό δή ὁ γῆ πᾶς ὅσος ὁ οὐρανός γεννάω , ἐπί ὁ μέσος συνέρχομαι φημί · ὅτι δέ μένω , ζητέω ὁ αἰτία , καί λέγω ὁ μέν οὗτος ὁ τρόπος , ὅτι ὁ πλάτος καί ὁ μέγεθος αὐτός αἴτιος , ὁ δέ ὥσπερ Ἐμπεδοκλῆς , ὁ ὁ οὐρανός φορά κύκλος περιθέω καί ταχύς φέρω ὁ ὁ γῆ φορά κωλύω , καθά ὁ ἐν ὁ κύαθος ὕδωρ καί γάρ οὗτος κύκλος ὁ κύαθος φέρω πολλάκις κάτω ὁ χαλκός γίγνομαι ὅμως οὐ φέρω κάτω φύω φέρω διά ὁ αὐτός αἰτία . καίτοι μήτε ὁ δίνη κωλύω μήτε ὁ πλάτος , ἀλλά ὑπέρχομαι ὁ ἀήρ , ποῖ ποτέ φέρω ; πρός μέν γάρ ὁ μέσος βία , καί μένω βία · κατά φύσις δέ γε ἀναγκαῖος εἰμί τις αὐτός φορά . οὗτος οὖν πότερος ἄνω ἤ κάτω , ἤ ποῦ εἰμί ; εἰμί μέν γάρ τις ἀναγκαῖος · εἰ δέ μηδείς μάλα κάτω ἤ ἄνω , ὁ δέ ἄνω ἀήρ μή κωλύω ὁ ἄνω φορά , οὐδέ ἄν ὁ ὑπό ὁ γῆ κωλύω ὁ κάτω · ὁ γάρ αὐτός ὁ οὐτάω ἀναγκαῖος εἰμί αἴτιος ὁ αὐτός . ἔτι δέ πρός Ἐμπεδοκλῆς ἄν ἐκεῖνος τις λέγω . ὅτε γάρ ὁ στοιχεῖον διίστημι χωρίς ὑπό ὁ νεῖκος , τίς αἰτία ὁ γῆ ὁ μονή εἰμί ; οὐ γάρ δή καί τότε αἰτιάομαι ὁ δίνη . ἄτοπος δέ καί ὁ μή συννοέω ὅτι πρότερος μέν διά ὁ δίνησις φέρω ὁ μόριον ὁ γῆ πρός ὁ μέσος · νῦν δέ διά τίς αἰτία πᾶς ὁ βάρος ἔχω φέρω πρός αὐτός ; οὐ γάρ ὁ γε δίνη πλησιάζω πρός ἐγώ . ἔτι δέ καί ὁ πῦρ ἄνω φέρω διά τίς αἰτία ; οὐ γάρ διά γε ὁ δίνη . εἰ δέ οὗτος φέρω που φύω , δῆλος ὅτι καί ὁ γῆ οἴομαι . ἀλλά μήν οὐδέ ὁ δίνη γε ὁ βαρύς καί κοῦφος ὁρίζω , ἀλλά ὁ πρότερος ὑπάρχω βαρύς καί κοῦφος ὁ μέν εἰς ὁ μέσος ἔρχομαι , ὁ δέ ἐπιπολάζω διά ὁ κίνησις . εἰμί ἄρα καί πρίν γίγνομαι ὁ δίνη βαρύς τε καί κοῦφος , ὅς τίς διορίζω καί πῶς φύω φέρω ἤ ποῦ ; ἄπειρος γάρ εἰμί ἀδύνατος εἰμί ἄνω ἤ κάτω , διορίζω δέ οὗτος ὁ βαρύς καί κοῦφος . ὁ μέν οὖν πολύς περί ὁ αἰτία οὗτος διατρίβω · εἰμί δέ τις ὅς διά ὁ ὁμοιότης φημί αὐτός μένω , ὥσπερ ὁ ἀρχαῖος Ἀναξίμανδρος · μάλα μέν γάρ οὐδείς ἄνω ἤ κάτω ἤ εἰς ὁ πλάγιος φέρω προσήκω ὁ ἐπί ὁ μέσος ἱδρύω καί ὅμοιος πρός ὁ ἔσχατος ἔχω · ἅμα δέ δύο εἰς ὁ ναυτιάω ποιέω ὁ κίνησις · ὥστε ἐκ ἀνάγκη μένω . οὗτος δέ λέγω κομψός μέν , οὐ ἀληθής δέ · κατά γάρ οὗτος ὁ λόγος ἀναγκαῖος ἅπας , ὅς τις ἄν τίθημι ἐπί ὁ μέσος , μένω , ὥστε καί ὁ πῦρ ἠρεμέω · ὁ γάρ λέγω οὐ ἴδιος εἰμί ὁ γῆ . ἀλλά μήν οὐδέ ἀναγκαῖος . οὐ γάρ μόνος φαίνω μένω ἐπί ὁ μέσος , ἀλλά καί φέρω πρός ὁ μέσος . ὅπου γάρ ὁστισοῦν φέρω μόριον αὐτός , ἀναγκαῖος ἐνταῦθα φέρω καί ὁ ὅλος · οὗ δέ φέρω κατά φύσις , καί μένω ἐνταυθοῖ κατά φύσις . οὐ ἄρα διά ὁ ὅμοιος ἔχω πρός ὁ ἔσχατος · οὗτος μέν γάρ πᾶς κοινός , ὁ δέ φέρω πρός ὁ μέσος ἴδιος ὁ γῆ . ἄτοπος δέ καί οὗτος μέν ζητέω , διά τίς ποτέ μένω ὁ γῆ ἐπί ὁ μέσος , ὁ δέ πῦρ μή ζητέω διά τίς ἐπί ὁ ἔσχατος . εἰ μέν γάρ ἐκεῖνος φύσις τόπος ὁ ἔσχατος , δῆλος ὅτι ἀναγκαῖος εἰμί τις καί ὁ γῆ φύσις τόπος · εἰ δέ μή τύπτω οὗτος ὁ τόπος , ἀλλά διά ὁ ἀνάγκη μένω ὁ ὁ ὁμοιότης , ὥσπερ ὁ περί ὁ θρίξ λόγος ὁ ἰσχυρός μέν ὅμοιος δέ πάντῃ τείνω , ὅτι οὐ διαράσσω , καί ὁ πεινάω καί διψάω σφόδρα μέν ὅμοιος δέ καί ὁ ἐδώδιμος καί ποτός ἴσος ἀπέχω ( καί γάρ οὗτος ἠρεμέω ἀναγκαῖος ) , ζητέω αὐτός περί ὁ ὁ πῦρ μονή ἐπί ὁ εσχατωνθαυμαστος δέ καί ὁ περί μέν ὁ μονή ζητέω , περί δέ ὁ φορά αὐτός μή ζητέω , διά τίς αἰτία ὁ μέν ἄνω φέρω ὁ δέ ἐπί ὁ μέσος μηδείς ἐμποδίζω . ἀλλά μήν οὐδέ ἀληθής εἰμί ὁ λέγω . κατά συμβαίνω μέντοι οὗτος ἀληθής , ὡς ἀναγκαῖος μένω ἐπί ὁ μέσος πᾶς ὅς μηδείς μάλα δεῦρο ἤ δεῦρο κινέω προσήκω . ἀλλά διά γε οὗτος ὁ λόγος οὐ μένω ἀλλά κινέω , οὐ μέντοι ὅλος ἀλλά διασπάω . ὁ γάρ αὐτός ἁρμόζω λόγος καί ἐπί ὁ πῦρ · ἀνάγκη γάρ τίθημι μένω ὅμοιος ὥσπερ ὁ γῆ · ὅμοιος γάρ ἔχω πρός ὁ σημεῖον ὁ ἔσχατος ὁστισοῦν · ἀλλά ὅμως φέρω ἀπό ὁ μέσος , ὥσπερ καί φαίνω φέρω , ἐάν μή τις κωλύω , πρός ὁ ἔσχατος · πλήν οὐ ὅλος πρός εἷς σημεῖον ( οὗτος γάρ ἀναγκαῖος μόνος συμβαίνω ἐκ ὁ λόγος ὁ περί ὁ ὁμοιότης ) ἀλλά ὁ ἀνάλογος μόριον πρός ὁ ἀνάλογος ὁ ἔσχατος , λέγω δέ οἷος ὁ τέταρτος μέρος πρός ὁ τέταρτος μέρος ὁ περιέχω · οὐδείς γάρ στιγμή ὁ σῶμα εἰμί . ὥσπερ δέ ἄν ἐκ μέγας συνέρχομαι πυκνόω εἰς ἐλαχύς τόπος , οὕτως ἄν ἐκ ἐλαχύς εἰς μέγας μανός γίγνομαι · ὥστε ἄν ὁ γῆ οὗτος ὁ τρόπος κινέω ἀπό ὁ μέσος διά γε ὁ ὁ ὁμοιότης λόγος , εἰ μή φύσις ὁ γῆ οὗτος τόπος εἰμί . ὅσος μέν οὖν τυγχάνω περί τε ὁ σχῆμα αὐτός ὑπολαμβάνω καί περί τόπος καί μονή καί κίνησις , σχεδόν οὗτος εἰμί .