aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-anima 2.8
Νῦν δὲ πρῶτον περὶ ψόφου καὶ ἀκοῆς διορίσωμεν . Ἔστι δὲ διττὸς ὁ ψόφος · ὁ μὲν γὰρ ἐνέργειά τις , ὁ δὲ δύναμις · τὰ μὲν γὰρ οὔ φαμεν ἔχειν ψόφον , οἷον σπόγγον , ἔρια , τὰ δ’ ἔχειν , οἷον χαλκὸν καὶ ὅσα στερεὰ καὶ λεῖα , ὅτι δύναται ψοφῆσαι . Τοῦτο δ’ ἐστὶν αὐτοῦ μεταξὺ καὶ τῆς ἀκοῆς ἐμποιῆσαι ψόφον ἐνεργείᾳ . Γίνεται δ’ ὁ κατ’ ἐνέργειαν ψόφος ἀεί τινος πρός τι καὶ ἔν τινι · πληγὴ γάρ ἐστιν ἡ ποιοῦσα . Διὸ καὶ ἀδύνατον ἑνὸς ὄντος γενέσθαι ψόφον · ἕτερον γὰρ τὸ τύπτον καὶ τὸ τυπτόμενον · ὥστε τὸ ψοφοῦν πρός τι ψοφεῖ . Πληγὴ δ’ οὐ γίνεται ἄνευ φορᾶς . Ὥσπερ δ’ εἴπομεν , οὐ τῶν τυχόντων πληγὴ ὁ ψόφος · οὐθένα γὰρ ποιεῖ ψόφον ἔρια ἂν πληγῇ , ἀλλὰ χαλκὸς καὶ ὅσα λεῖα καὶ κοῖλα , ὁ μὲν χαλκός , ὅτι λεῖος · τὰ δὲ κοῖλα τῇ ἀνακλάσει πολλὰς ποιεῖ πληγὰς μετὰ τὴν πρώτην , ἀδυνατοῦντος ἐξελθεῖν τοῦ κινηθέντος . Ἔτι ἀκούεται ἐν ἀέρι καὶ ὕδατι , ἀλλ’ ἧττον . Οὐκ ἔστι δὲ ψόφου κύριος ὁ ἀὴρ οὐδὲ τὸ ὕδωρ · ἀλλὰ δεῖ στερεῶν πληγὴν γενέσθαι πρὸς ἄλληλα καὶ πρὸς τὸν ἀέρα . Τοῦτο δὲ γίνεται , ὅταν ὑπομένῃ πληγεὶς ὁ ἀὴρ καὶ μὴ διαχυθῇ . Διὸ ἐὰν ταχέως καὶ σφοδρῶς πληγῇ , ψοφεῖ · δεῖ γὰρ φθάσαι τὴν κίνησιν τοῦ ῥαπίζοντος τὴν θρύψιν τοῦ ἀέρος , ὥσπερ ἂν εἰ σωρὸν ἢ ὁρμαθὸν ψάμμου τύπτοι τις φερόμενον ταχύ . Ἠχὼ δὲ γίνεται , ὅταν ἀπὸ τοῦ ἀέρος ἑνὸς γενομένου διὰ τὸ ἀγγεῖον τὸ διορίσαν καὶ κωλῦσαν θρυφθῆναι πάλιν ὁ ἀὴρ ἀπωσθῇ , ὥσπερ σφαῖρα . Ἔοικε δ’ ἀεὶ γίνεσθαι ἠχώ , ἀλλ’ οὐ σαφής , ἐπεὶ συμβαίνει γε ἐπὶ τοῦ ψόφου καθάπερ καὶ ἐπὶ τοῦ φωτός · καὶ γὰρ τὸ φῶς ἀεὶ ἀνακλᾶται ( οὐδὲ γὰρ ἂν ἐγίνετο πάντῃ φῶς , ἀλλὰ σκότος ἔξω τοῦ ἡλιουμένου ) , ἀλλ’ οὐχ οὕτως ἀνακλᾶται ὥσπερ ἀφ’ ὕδατος ἢ χαλκοῦ ἢ καί τινος ἄλλου τῶν λείων , ὥστε σκιὰν ποιεῖν , ᾗ τὸ φῶς ὁρίζομεν . Τὸ δὲ κενὸν ὀρθῶς λέγεται κύριον τοῦ ἀκούειν . Δοκεῖ γὰρ εἶναι κενὸν ὁ ἀήρ , οὗτος δ’ ἐστὶν ὁ ποιῶν ἀκούειν , ὅταν κινηθῇ συνεχὴς καὶ εἷς . Ἀλλὰ διὰ τὸ ψαθυρὸς εἶναι οὐ γεγωνεῖ , ἂν μὴ λεῖον ᾖ τὸ πληγέν . Τότε δὲ εἷς γίνεται ἅμα διὰ τὸ ἐπίπεδον · ἓν γὰρ τὸ τοῦ λείου ἐπίπεδον . Ψοφητικὸν μὲν οὖν τὸ κινητικὸν ἑνὸς ἀέρος συνεχείᾳ μέχρις ἀκοῆς , ἀκοὴ δὲ συμφυὴς ἀέρι . Διὰ δὲ τὸ ἐν ἀέρι εἶναι , κινουμένου τοῦ ἔξω τὸ εἴσω κινεῖ . Διόπερ οὐ πάντῃ τὸ ζῷον ἀκούει , οὐδὲ πάντῃ διέρχεται ὁ ἀήρ · οὐ γὰρ πάντῃ ἔχει ἀέρα τὸ κινησόμενον μέρος καὶ ἔμψυχον . Αὐτὸ μὲν δὴ ἄψοφον ὁ ἀὴρ διὰ τὸ εὔθρυπτον · ὅταν δὲ κωλυθῇ θρύπτεσθαι , ἡ τούτου κίνησις ψόφος . Ὁ δ’ ἐν τοῖς ὠσὶν ἐγκατῳκοδόμηται πρὸς τὸ ἀκίνητος εἶναι , ὅπως ἀκριβῶς αἰσθάνηται πάσας τὰς διαφορὰς τῆς κινήσεως . Διὰ ταῦτα δὲ καὶ ἐν ὕδατι ἀκούομεν , ὅτι οὐκ εἰσέρχεται πρὸς αὐτὸν τὸν συμφυῆ ἀέρα · ἀλλ’ οὐδ’ εἰς τὸ οὖς διὰ τὰς ἕλικας . Ὅταν δὲ τοῦτο συμβῇ , οὐκ ἀκούει · οὐδ’ ἂν ἡ μῆνιγξ κάμῃ , ὥσπερ τὸ ἐπὶ τῇ κόρῃ δέρμα ὅταν κάμῃ . Ἀλλὰ καὶ σημεῖον τοῦ ἀκούειν ἢ μὴ τὸ ἠχεῖν αἰεὶ τὸ οὖς ὥσπερ τὸ κέρας · ἀεὶ γὰρ οἰκείαν τινὰ κίνησιν ὁ ἀὴρ κινεῖται ὁ ἐν τοῖς ὠσίν · ἀλλ’ ὁ ψόφος ἀλλότριος καὶ οὐκ ἴδιος . Καὶ διὰ τοῦτό φασιν ἀκούειν τῷ κενῷ καὶ ἠχοῦντι , ὅτι ἀκούομεν τῷ ἔχοντι ὡρισμένον τὸν ἀέρα , Πότερον δὲ ψοφεῖ τὸ τυπτόμενον ἢ τὸ τύπτον ; ἢ καὶ ἄμφω , τρόπον δ’ ἕτερον · ἔστι γὰρ ὁ ψόφος κίνησις τοῦ δυναμένου κινεῖσθαι τὸν τρόπον τοῦτον ὅνπερ τὰ ἀφαλλόμενα ἀπὸ τῶν λείων , ὅταν τις κρούσῃ . Οὐ δὴ πᾶν , ὥσ περ εἴρηται , ψοφεῖ τυπτόμενον καὶ τύπτον , οἷον ἐὰν πατάξῃ βελόνη βελόνην · ἀλλὰ δεῖ τὸ τυπτόμενον ὁμαλὸν εἶναι , ὥστε τὸν ἀέρα ἀθροῦν ἀφάλλεσθαι καὶ σείεσθαι . Αἱ δὲ διαφοραὶ τῶν ψοφούντων ἐν τῷ κατ’ ἐνέργειαν ψόφῳ δηλοῦνται · ὥσπερ γὰρ ἄνευ φωτὸς οὐχ ὁρᾶται τὰ χρώματα , οὕτως οὐδ’ ἄνευ ψόφου τὸ ὀξὺ καὶ τὸ βαρύ . Ταῦτα δὲ λέγεται κατὰ μεταφορὰν ἀπὸ τῶν ἁπτῶν · τὸ μὲν γὰρ ὀξὺ κινεῖ τὴν αἴσθησιν ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ ἐπὶ πολύ , τὸ δὲ βαρὺ ἐν πολλῷ ἐπ’ ὀλίγον . Οὐ δὴ ταχὺ τὸ ὀξύ , τὸ δὲ βαρὺ βραδύ , ἀλλὰ γίνεται τοῦ μὲν διὰ τὸ τάχος ἡ κίνησις τοιαύτη , τοῦ δὲ διὰ βραδυτῆτα . Καὶ ἔοικεν ἀνάλογον ἔχειν τῷ περὶ τὴν ἁφὴν ὀξεῖ καὶ ἀμβλεῖ · τὸ μὲν γὰρ ὀξὺ οἷον κεντεῖ , τὸ δ’ ἀμβλὺ οἷον ὠθεῖ διὰ τὸ κινεῖν , τὸ μὲν ἐν ὀλίγῳ , τὸ δὲ ἐν πολλῷ , ὥστε συμβαίνει τὸ μὲν ταχὺ τὸ δὲ βραδὺ εἶναι . Περὶ μὲν οὖν ψόφου ταύτῃ διωρίσθω . Ἡ δὲ φωνὴ ψόφος τίς ἐστιν ἐμψύχου · τῶν γὰρ ἀψύχων οὐθὲν φωνεῖ , ἀλλὰ καθ’ ὁμοιότητα λέγεται φωνεῖν , οἷον αὐλὸς καὶ λύρα καὶ ὅσα ἄλλα τῶν ἀψύχων ἀπότασιν ἔχει καὶ μέλος καὶ διάλεκτον · ἔοικε γὰρ ὅτι καὶ ἡ φωνὴ ταῦτ’ ἔχει , πολλὰ δὲ τῶν ζῴων οὐκ ἔχουσι φωνήν , οἷον τά τε ἄναιμα καὶ τῶν ἐναίμων ἰχθύες . Καὶ τοῦτ’ εὐλόγως , εἴπερ ἀέρος κίνησίς τίς ἐστιν ὁ ψόφος . Ἀλλ’ οἱ λεγόμενοι φωνεῖν , οἷον ἐν τῷ Ἀχελῴῳ , ψοφοῦσι τοῖς βραγχίοις ἤ τινι ἑτέρῳ τοιούτῳ . Φωνὴ δ’ ἐστὶ ζῴου ψόφος , καὶ οὐ τῷ τυχόντι μορίῳ . Ἀλλ’ ἐπεὶ πᾶν ψοφεῖ τύπτοντός τινος καί τι καὶ ἔν τινι , τοῦτο δ’ ἐστὶν ἀήρ , εὐλόγως ἂν φωνοίη ταῦτα μόνα ὅσα δέχεται τὸν ἀέρα . Ἤδη γὰρ τῷ ἀναπνεομένῳ καταχρῆται ἡ φύσις ἐπὶ δύο ἔργα , καθάπερ τῇ γλώττῃ ἐπί τε τὴν γεῦσιν καὶ τὴν διάλεκτον , ὧν ἡ μὲν γεῦσις ἀναγκαῖον ( διὸ καὶ πλείοσιν ὑπάρχει ) , ἡ δ’ ἑρμηνεία ἕνεκα τοῦ εὖ , οὕτω καὶ τῷ πνεύματι πρός τε τὴν θερμότητα τὴν ἐντὸς ὡς ἀναγκαῖον ( τὸ δ’ αἴτιον ἐν ἑτέροις εἰρήσεται ) καὶ πρὸς τὴν φωνήν , ὅπως ὑπάρχῃ τὸ εὖ . Ὄργανον δὲ τῇ ἀναπνοῇ ὁ φάρυγξ · οὖ δ’ ἕνεκα καὶ τὸ μόριόν ἐστι τοῦτο , πλεύμων · τούτῳ γὰρ τῷ μορίῳ πλεῖστον ἔχει τὸ θερμὸν τὰ πεζὰ τῶν ἄλλων . Δεῖται δὲ τῆς ἀναπνοῆς καὶ ὁ περὶ τὴν καρδίαν τόπος πρῶτος . Διὸ ἀναγκαῖον εἴσω ἀναπνεομένου εἰσιέναι τὸν ἀέρα . Ὥστε ἡ πληγὴ τοῦ ἀναπνεομένου ἀέρος ὑπὸ τῆς ἐν τούτοις τοῖς μορίοις ψυχῆς πρὸς τὴν καλουμένην ἀρτηρίαν φωνή ἐστιν . Οὐ γὰρ πᾶς ζῴου ψόφος φωνή , καθάπερ εἴπομεν ( ἔστι γὰρ καὶ τῇ γλώττῃ ψοφεῖν καὶ ὡς οἱ βήττοντες ) , ἀλλὰ δεῖ ἔμψυχόν τε εἶναι τὸ τύπτον καὶ μετὰ φαντασίας τινός · σημαντικὸς γὰρ δή τις ψόφος ἐστὶν ἡ φωνή , καὶ οὐ τοῦ ἀναπνεομένου ἀέρος , ὥσπερ ἡ βήξ · ἀλλὰ τούτῳ τύπτει τὸν ἐν τῇ ἀρτηρίᾳ πρὸς αὐτήν . Σημεῖον δὲ τὸ μὴ δύνασθαι φωνεῖν ἀναπνέοντα μηδ’ ἐκπνέοντα , ἀλλὰ κατέχοντα · κινεῖ γὰρ τοῦτο ὁ κατέχων . Φανερὸν δὲ καὶ διότι οἱ ἰχθύες ἄφωνοι · οὐ γὰρ ἔχουσι φάρυγγα . Τοῦτο δὲ τὸ μόριον οὐκ ἔχουσιν , ὅτι οὐ δέχονται τὸν ἀέρα οὐδ’ ἀναπνέουσιν . Δι’ ἣν μὲν οὖν αἰτίαν , ἕτερός ἐστι λόγος .
Lemmas: νῦν δέ πρῶτος περί ψόφος καί ἀκοή διορίζω . εἰμί δέ δισσός ὁ ψόφος · ὁ μέν γάρ ἐνέργεια τις , ὁ δέ δύναμις · ὁ μέν γάρ οὐ φημί ἔχω ψόφος , οἷος σπόγγος , ἔριον , ὁ δέ ἔχω , οἷος χαλκός καί ὅσος στερεός καί λεῖος , ὅτι δύναμαι ψοφέω . οὗτος δέ εἰμί αὐτός μεταξύ καί ὁ ἀκοή ἐμποιέω ψόφος ἐνέργεια . γίγνομαι δέ ὁ κατά ἐνέργεια ψόφος ἀεί τις πρός τις καί ἐν τις · πληγή γάρ εἰμί ὁ ποιέω . διό καί ἀδύνατος εἷς εἰμί γίγνομαι ψόφος · ἕτερος γάρ ὁ τύπτω καί ὁ τύπτω · ὥστε ὁ ψοφέω πρός τις ψοφέω . πληγή δέ οὐ γίγνομαι ἄνευ φορά . ὥσπερ δέ λέγω , οὐ ὁ τυγχάνω πληγή ὁ ψόφος · οὐδείς γάρ ποιέω ψόφος ἔριον ἐάν πλήσσω , ἀλλά χαλκός καί ὅσος λεῖος καί κοῖλος , ὁ μέν χαλκός , ὅτι λεῖος · ὁ δέ κοῖλος ὁ ἀνάκλασις πολύς ποιέω πληγή μετά ὁ πρῶτος , ἀδυνατέω ἐξέρχομαι ὁ κινέω . ἔτι ἀκούω ἐν ἀήρ καί ὕδωρ , ἀλλά ἥσσων . οὐ εἰμί δέ ψόφος κύριος ὁ ἀήρ οὐδέ ὁ ὕδωρ · ἀλλά δέω στερεός πληγή γίγνομαι πρός ἀλλήλων καί πρός ὁ ἀήρ . οὗτος δέ γίγνομαι , ὅταν ὑπομένω πλήσσω ὁ ἀήρ καί μή διαχέω . διό ἐάν ταχύς καί σφοδρός πλήσσω , ψοφέω · δέω γάρ φθάνω ὁ κίνησις ὁ ῥαπίζω ὁ θρύψις ὁ ἀήρ , ὥσπερ ἄν εἰ σωρός ἤ ὁρμαθός ψάμμος τύπτω τις φέρω ταχύς . ἠχώ δέ γίγνομαι , ὅταν ἀπό ὁ ἀήρ εἷς γίγνομαι διά ὁ ἀγγεῖον ὁ διορίζω καί κωλύω θρύπτω πάλιν ὁ ἀήρ ἀπωθέω , ὥσπερ σφαῖρα . ἔοικα δέ ἀεί γίγνομαι ἠχώ , ἀλλά οὐ σαφής , ἐπεί συμβαίνω γε ἐπί ὁ ψόφος καθά καί ἐπί ὁ φώς · καί γάρ ὁ φάος ἀεί ἀνακλάω ( οὐδέ γάρ ἄν γίγνομαι πάντῃ φάος , ἀλλά σκότος ἔξω ὁ ἡλιόω ) , ἀλλά οὐ οὕτως ἀνακλάω ὥσπερ ἀπό ὕδωρ ἤ χαλκός ἤ καί τις ἄλλος ὁ λεῖος , ὥστε σκιά ποιέω , ὅς ὁ φάος ὁρίζω . ὁ δέ κενός ὀρθός λέγω κύριος ὁ ἀκούω . δοκέω γάρ εἰμί κενός ὁ ἀήρ , οὗτος δέ εἰμί ὁ ποιέω ἀκούω , ὅταν κινέω συνεχής καί εἷς . ἀλλά διά ὁ ψαθυρός εἰμί οὐ γεγωνέω , ἐάν μή λεῖος εἰμί ὁ πλήσσω . τότε δέ εἷς γίγνομαι ἅμα διά ὁ ἐπίπεδος · εἷς γάρ ὁ ὁ λεῖος ἐπίπεδος . ψοφητικός μέν οὖν ὁ κινητικός εἷς ἀήρ συνέχεια μέχρι ἀκοή , ἀκοή δέ συμφυής ἀήρ . διά δέ ὁ ἐν ἀήρ εἰμί , κινέω ὁ ἔξω ὁ εἴσω κινέω . διόπερ οὐ πάντῃ ὁ ζῷον ἀκούω , οὐδέ πάντῃ διέρχομαι ὁ ἀήρ · οὐ γάρ πάντῃ ἔχω ἀήρ ὁ κινέω μέρος καί ἔμψυχος . αὐτός μέν δή ἄψοφος ὁ ἀήρ διά ὁ εὔθρυπτος · ὅταν δέ κωλύω θρύπτω , ὁ οὗτος κίνησις ψόφος . ὁ δέ ἐν ὁ οὖς ἐγκατοικοδομέω πρός ὁ ἀκίνητος εἰμί , ὅπως ἀκριβής αἰσθάνομαι πᾶς ὁ διαφορά ὁ κίνησις . διά οὗτος δέ καί ἐν ὕδωρ ἀκούω , ὅτι οὐ εἰσέρχομαι πρός αὐτός ὁ συμφυής ἀήρ · ἀλλά οὐδέ εἰς ὁ οὖς διά ὁ ἕλιξ . ὅταν δέ οὗτος συμβαίνω , οὐ ἀκούω · οὐδέ ἄν ὁ μήνιγξ κάμνω , ὥσπερ ὁ ἐπί ὁ κόρη δέρμα ὅταν κάμνω . ἀλλά καί σημεῖον ὁ ἀκούω ἤ μή ὁ ἠχέω ἀεί ὁ οὖς ὥσπερ ὁ κέρας · ἀεί γάρ οἰκεῖος τις κίνησις ὁ ἀήρ κινέω ὁ ἐν ὁ οὖς · ἀλλά ὁ ψόφος ἀλλότριος καί οὐ ἴδιος . καί διά οὗτος φημί ἀκούω ὁ κενός καί ἠχέω , ὅτι ἀκούω ὁ ἔχω ὁρίζω ὁ ἀήρ , Πότερος δέ ψοφέω ὁ τύπτω ἤ ὁ τύπτω ; ἤ καί ἄμφω , τρόπος δέ ἕτερος · εἰμί γάρ ὁ ψόφος κίνησις ὁ δύναμαι κινέω ὁ τρόπος οὗτος ὅς ὁ ἀφάλλομαι ἀπό ὁ λεῖος , ὅταν τις κρούω . οὐ δή πᾶς , ὡς περ λέγω , ψοφέω τύπτω καί τύπτω , οἷος ἐάν πατάσσω βελόνη βελόνη · ἀλλά δέω ὁ τύπτω ὁμαλός εἰμί , ὥστε ὁ ἀήρ ἀθρέω ἀφάλλομαι καί σείω . ὁ δέ διαφορά ὁ ψοφέω ἐν ὁ κατά ἐνέργεια ψόφος δηλόω · ὥσπερ γάρ ἄνευ φώς οὐ ὁράω ὁ χρῶμα , οὕτως οὐδέ ἄνευ ψόφος ὁ ὀξύς καί ὁ βαρύς . οὗτος δέ λέγω κατά μεταφορά ἀπό ὁ ἁπτός · ὁ μέν γάρ ὀξύς κινέω ὁ αἴσθησις ἐν ὀλίγος χρόνος ἐπί πολύς , ὁ δέ βαρύς ἐν πολύς ἐπί ὀλίγος . οὐ δή ταχύς ὁ ὀξύς , ὁ δέ βαρύς βραδύς , ἀλλά γίγνομαι ὁ μέν διά ὁ τάχος ὁ κίνησις τοιοῦτος , ὁ δέ διά βραδυτής . καί ἔοικα ἀνάλογος ἔχω ὁ περί ὁ ἁφή ὀξύς καί ἀμβλύς · ὁ μέν γάρ ὀξύς οἷος κεντέω , ὁ δέ ἀμβλύς οἷος ὠθέω διά ὁ κινέω , ὁ μέν ἐν ὀλίγος , ὁ δέ ἐν πολύς , ὥστε συμβαίνω ὁ μέν ταχύς ὁ δέ βραδύς εἰμί . περί μέν οὖν ψόφος ταύτῃ διορίζω . ὁ δέ φωνή ψόφος τις εἰμί ἔμψυχος · ὁ γάρ ἄψυχος οὐδείς φωνέω , ἀλλά κατά ὁμοιότης λέγω φωνέω , οἷος αὐλός καί λύρα καί ὅσος ἄλλος ὁ ἄψυχος ἀπότασις ἔχω καί μέλος καί διάλεκτος · ἔοικα γάρ ὅτι καί ὁ φωνή οὗτος ἔχω , πολύς δέ ὁ ζῷον οὐ ἔχω φωνή , οἷος ὁ τε ἄναιμος καί ὁ ἔναιμος ἰχθῦς . καί οὗτος εὔλογος , εἴπερ ἀήρ κίνησις τις εἰμί ὁ ψόφος . ἀλλά ὁ λέγω φωνέω , οἷος ἐν ὁ Ἀχελῷος , ψοφέω ὁ βράγχιον ἤ τις ἕτερος τοιοῦτος . φωνή δέ εἰμί ζῷον ψόφος , καί οὐ ὁ τυγχάνω μόριον . ἀλλά ἐπεί πᾶς ψοφέω τύπτω τις καί τις καί ἐν τις , οὗτος δέ εἰμί ἀήρ , εὔλογος ἄν φωνέω οὗτος μόνος ὅσος δέχομαι ὁ ἀήρ . ἤδη γάρ ὁ ἀναπνέω καταχράω ὁ φύσις ἐπί δύο ἔργον , καθά ὁ γλῶσσα ἐπί τε ὁ γεῦσις καί ὁ διάλεκτος , ὅς ὁ μέν γεῦσις ἀναγκαῖος ( διό καί πολύς ὑπάρχω ) , ὁ δέ ἑρμηνεία ἕνεκα ὁ εὖ , οὕτως καί ὁ πνεῦμα πρός τε ὁ θερμότης ὁ ἐντός ὡς ἀναγκαῖος ( ὁ δέ αἴτιος ἐν ἕτερος λέγω ) καί πρός ὁ φωνή , ὅπως ὑπάρχω ὁ εὖ . ὄργανον δέ ὁ ἀναπνοή ὁ φάρυγξ · ὅς δέ ἕνεκα καί ὁ μόριον εἰμί οὗτος , πλεύμων · οὗτος γάρ ὁ μόριον πολύς ἔχω ὁ θερμός ὁ πεζός ὁ ἄλλος . δέω δέ ὁ ἀναπνοή καί ὁ περί ὁ καρδία τόπος πρῶτος . διό ἀναγκαῖος εἴσω ἀναπνέω εἰσέρχομαι ὁ ἀήρ . ὥστε ὁ πληγή ὁ ἀναπνέω ἀήρ ὑπό ὁ ἐν οὗτος ὁ μόριον ψυχή πρός ὁ καλέω ἀρτηρία φωνή εἰμί . οὐ γάρ πᾶς ζῷον ψόφος φωνή , καθά λέγω ( εἰμί γάρ καί ὁ γλῶσσα ψοφέω καί ὡς ὁ βήσσω ) , ἀλλά δέω ἔμψυχος τε εἰμί ὁ τύπτω καί μετά φαντασία τις · σημαντικός γάρ δή τις ψόφος εἰμί ὁ φωνή , καί οὐ ὁ ἀναπνέω ἀήρ , ὥσπερ ὁ βήξ · ἀλλά οὗτος τύπτω ὁ ἐν ὁ ἀρτηρία πρός αὐτός . σημεῖον δέ ὁ μή δύναμαι φωνέω ἀναπνέω μηδέ ἐκπνέω , ἀλλά κατέχω · κινέω γάρ οὗτος ὁ κατέχω . φανερός δέ καί διότι ὁ ἰχθῦς ἄφωνος · οὐ γάρ ἔχω φάρυγξ . οὗτος δέ ὁ μόριον οὐ ἔχω , ὅτι οὐ δέχομαι ὁ ἀήρ οὐδέ ἀναπνέω . διά ὅς μέν οὖν αἰτία , ἕτερος εἰμί λόγος .