ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-anima 2.6
Λεκτέον δὲ καθ’ ἑκάστην αἴσθησιν · περὶ τῶν αἰσθητῶν πρῶτον . Λέγεται δὲ τὸ αἰσθητὸν τριχῶς , ὧν δύο μὲν καθ’ αὑτά φαμεν αἰσθάνεσθαι , τὸ δὲ ἓν κατὰ συμβεβηκός . Τῶν δὲ δύο τὸ μὲν ἴδιόν ἐστιν ἑκάστης αἰσθήσεως , τὸ δὲ κοινὸν πασῶν . Λέγω δ’ ἴδιον μὲν ὃ μὴ ἐνδέχεται ἑτέρᾳ αἰσθήσει αἰσθάνεσθαι , καὶ περὶ ὃ μὴ ἐνδέχεται ἀπατηθῆναι , οἷον ὄψις χρώματος καὶ ἀκοὴ ψόφου καὶ γεῦσις χυμοῦ . Ἡ δ’ ἁφὴ πλείους μὲν ἔχει διαφοράς · ἀλλ’ ἑκάστη γε κρίνει περὶ τούτων , καὶ οὐκ ἀπατᾶται ὅτι χρῶμα οὐδ’ ὅτι ψόφος , ἀλλὰ τί τὸ κεχρωσμένον ἢ ποῦ , ἢ τί τὸ ψοφοῦν ἢ ποῦ . Τὰ μὲν οὖν τοιαῦτα λέγεται ἴδια ἑκάστου , κοινὰ δὲ κίνησις , ἠρεμία , ἀριθμός , σχῆμα , μέγεθος · τὰ γὰρ τοιαῦτα οὐδεμιᾶς ἐστὶν ἴδια , ἀλλὰ κοινὰ πάσαις · καὶ γὰρ ἁρῇ κίνησίς τίς ἐστιν αἰσθητὴ καὶ ὄψει . Κατὰ συμβεβηκὸς δὲ λέγεται αἰσθητόν , οἷον εἰ τὸ λευκὸν εἴη Διάρους υἱός · κατὰ συμβεβηκὸς γὰρ τούτου αἰσθάνεται , ὅτι τῷ λευκῷ συμβέβηκε τοῦτο οὗ αἰσθάνεται . Διὸ καὶ οὐδὲν πάσχει ᾗ τοιοῦτον ὑπὸ τοῦ αἰσθητοῦ . Τῶν δὲ καθ’ αὑτὰ αἰσθητῶν τὰ ἴδια κυρίως ἐστὶν αἰσθητά , καὶ πρὸς ἃ ἡ οὐσία πέφυκεν ἑκάστης αἰσθήσεως .
Lemmas: λεκτέος δέ κατά ἕκαστος αἴσθησις · περί ὁ αἰσθητός πρῶτος . λέγω δέ ὁ αἰσθητός τριχῶς , ὅς δύο μέν κατά ἑαυτοῦ φημί αἰσθάνομαι , ὁ δέ εἷς κατά συμβαίνω . ὁ δέ δύο ὁ μέν ἴδιος εἰμί ἕκαστος αἴσθησις , ὁ δέ κοινός πᾶς . λέγω δέ ἴδιος μέν ὅς μή ἐνδέχομαι ἕτερος αἴσθησις αἰσθάνομαι , καί περί ὅς μή ἐνδέχομαι ἀπατάω , οἷος ὄψις χρῶμα καί ἀκοή ψόφος καί γεῦσις χυμός . ὁ δέ ἁφή πολύς μέν ἔχω διαφορά · ἀλλά ἕκαστος γε κρίνω περί οὗτος , καί οὐ ἀπατάω ὅτι χρῶμα οὐδέ ὅτι ψόφος , ἀλλά τίς ὁ χρώζω ἤ ποῦ , ἤ τίς ὁ ψοφέω ἤ ποῦ . ὁ μέν οὖν τοιοῦτος λέγω ἴδιος ἕκαστος , κοινός δέ κίνησις , ἠρεμία , ἀριθμός , σχῆμα , μέγεθος · ὁ γάρ τοιοῦτος οὐδείς εἰμί ἴδιος , ἀλλά κοινός πᾶς · καί γάρ ἀρά κίνησις τις εἰμί αἰσθητός καί ὄψις . κατά συμβαίνω δέ λέγω αἰσθητός , οἷος εἰ ὁ λευκός εἰμί Διάρης υἱός · κατά συμβαίνω γάρ οὗτος αἰσθάνομαι , ὅτι ὁ λευκός συμβαίνω οὗτος ὅς αἰσθάνομαι . διό καί οὐδείς πάσχω ᾗ τοιοῦτος ὑπό ὁ αἰσθητός . ὁ δέ κατά ἑαυτοῦ αἰσθητός ὁ ἴδιος κύριος εἰμί αἰσθητός , καί πρός ὅς ὁ οὐσία φύω ἕκαστος αἴσθησις .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-anima 3.5
Ἐπεὶ δ’ ὥσπερ ἐν ἁπάσῃ τῇ φύσει ἐστί τι τὸ μὲν ὕλη ἑκάστῳ γένει ( τοῦτο δὲ ὃ πάντα δυνάμει ἐκεῖνα ) , ἕτερον δὲ τὸ αἴτιον καὶ ποιητικόν , τῷ ποιεῖν πάντα , οἷον ἡ τέχνη πρὸς τὴν ὕλην πέπονθεν , ἀνάγκη καὶ ἐν τῇ ψυχῇ ὑπάρχειν ταύτας τὰς διαφοράς . Καὶ ἔστιν ὁ μὲν τοιοῦτος νοῦς τῷ πάντα γίνεσθαι , ὁ δὲ τῷ πάντα ποιεῖν , ὡς ἕξις τις , οἷον τὸ φῶς · τρόπον γάρ τινα καὶ τὸ φῶς ποιεῖ τὰ δυνάμει ὄντα χρώματα ἐνεργείᾳ χρώματα . Καὶ οὗτος ὁ νοῦς χωριστὸς καὶ ἀπαθὴς καὶ ἀμιγὴς τῇ οὐσίᾳ ὢν ἐνεργείᾳ . Ἀεὶ γὰρ τιμιώτερον τὸ ποιοῦν τοῦ πάσχοντος καὶ ἡ ἀρχὴ τῆς ὕλης . Τὸ δ’ αὐτό ἐστιν ἡ κατ’ ἐνέργειαν ἐπιστήμη τῷ πράγματι · ἡ δὲ κατὰ δύναμιν χρόνῳ προτέρα ἐν τῷ ἑνί , ὅλως δὲ οὐ χρόνῳ · ἀλλ’ οὐχ ὁτὲ μὲν νοεῖ ὁτὲ δ’ οὐ νοεῖ . Χωρισθεὶς δ’ ἐστὶ μόνον τοῦθ’ ὅπερ ἐστί , καὶ τοῦτο μόνον ἀθάνατον καὶ ἀΐδιον . Οὐ μνημονεύομεν δέ , ὅτι τοῦτο μὲν ἀπαθές , ὁ δὲ παθητικὸς νοῦς φθαρτός , καὶ ἄνευ τούτου οὐθὲν νοεῖ .
Lemmas: ἐπεί δέ ὥσπερ ἐν ἅπας ὁ φύσις εἰμί τις ὁ μέν ὕλη ἕκαστος γένος ( οὗτος δέ ὅς πᾶς δύναμις ἐκεῖνος ) , ἕτερος δέ ὁ αἴτιος καί ποιητικός , ὁ ποιέω πᾶς , οἷος ὁ τέχνη πρός ὁ ὕλη πάσχω , ἀνάγκη καί ἐν ὁ ψυχή ὑπάρχω οὗτος ὁ διαφορά . καί εἰμί ὁ μέν τοιοῦτος νόος ὁ πᾶς γίγνομαι , ὁ δέ ὁ πᾶς ποιέω , ὡς ἕξις τις , οἷος ὁ φάος · τρόπος γάρ τις καί ὁ φάος ποιέω ὁ δύναμις εἰμί χρῶμα ἐνέργεια χρῶμα . καί οὗτος ὁ νόος χωριστός καί ἀπαθής καί ἀμιγής ὁ οὐσία εἰμί ἐνέργεια . ἀεί γάρ τίμιος ὁ ποιέω ὁ πάσχω καί ὁ ἀρχή ὁ ὕλη . ὁ δέ αὐτός εἰμί ὁ κατά ἐνέργεια ἐπιστήμη ὁ πρᾶγμα · ὁ δέ κατά δύναμις χρόνος πρότερος ἐν ὁ εἷς , ὅλος δέ οὐ χρόνος · ἀλλά οὐ ὅτε μέν νοέω ὅτε δέ οὐ νοέω . χωρίζω δέ εἰμί μόνος οὗτος ὅς εἰμί , καί οὗτος μόνος ἀθάνατος καί ἀίδιος . οὐ μνημονεύω δέ , ὅτι οὗτος μέν ἀπαθής , ὁ δέ παθητικός νόος φθαρτός , καί ἄνευ οὗτος οὐδείς νοέω .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-anima 3.8
Νῦν δὲ περὶ ψυχῆς τὰ λεχθέντα συγκεφαλαιώσαντες , εἴπωμεν πάλιν ὅτι ἡ ψυχὴ τὰ ὄντα πώς ἐστι πάντα . Ἣ γὰρ αἰσθητὰ τὰ ὄντα ἢ νοητά , ἔστι δ’ ἡ ἐπιστήμη μὲν τὰ ἐπιστητά πως , ἡ δ’ αἴσθησις τὰ αἰσθητά · πῶς δὲ τοῦτο , δεῖ ζητεῖν . Τέμνεται οὖν ἡ ἐπιστήμη καὶ ἡ αἴσθησις εἰς τὰ πράγματα , ἡ μὲν δυνάμει εἰς τὰ δυνάμει , ἡ δ’ ἐντελεχείᾳ εἰς τὰ ἐντελεχείᾳ . Τῆς δὲ ψυχῆς τὸ αἰσθητικὸν καὶ τὸ ἐπιστημονικὸν δυνάμει ταὐτόν ἐστι , τὸ μὲν ἐπιστητὸν τὸ δὲ αἰσθητόν . Ἀνάγκη δ’ ἢ αὐτὰ ἢ τὰ εἴδη εἶναι . Αὐτὰ μὲν γὰρ δὴ οὔ · οὐ γὰρ ὁ λίθος ἐν τῇ ψυχῇ , ἀλλὰ τὸ εἶδος · ὥστε ἡ ψυχὴ ὥσπερ ἡ χείρ ἐστιν · καὶ γὰρ ἡ χεὶρ ὄργανόν ἐστιν ὀργάνων , καὶ ὁ νοῦς εἶδος εἰδῶν καὶ ἡ αἴσθησις εἶδος αἰσθητῶν . Ἐπεὶ δὲ οὐδὲ πρᾶγμα οὐθέν ἐστι παρὰ τὰ μεγέθη , ὡς δοκεῖ , τὰ αἰσθητὰ κεχωρισμένον , ἐν τοῖς εἴδεσι τοῖς αἰσθητοῖς τὰ νοητά ἐστι , τά τε ἐν ἀφαιρέσει λεγόμενα , καὶ ὅσα τῶν αἰσθητῶν ἕξεις καὶ πάθη . Καὶ διὰ τοῦτο οὔτε μὴ αἰσθανόμενος μηθὲν οὐθὲν ἂν μάθοι οὐδὲ ξυνείη · ὅταν τε θεωρῇ , ἀνάγκη ἅμα φάντασμά τι θεωρεῖν · τὰ γὰρ φαντάσματα ὥσπερ αἰσθήματά ἐστι , πλὴν ἄνευ ὕλης . Ἔστι δ’ ἡ φαντασία ἕτερον φάσεως καὶ ἀποφάσεως · συμπλοκὴ γὰρ νοημάτων ἐστὶ τὸ ἀληθὲς ἢ ψεῦδος . Τὰ δὲ πρῶτα νοήματα τίνι διοίσει τοῦ μὴ φαντάσματα εἶναι ; Ἢ οὐδὲ τἆλλα φαντάσματα , ἀλλ’ οὐκ ἄνευ φαντασμάτων .
Lemmas: νῦν δέ περί ψυχή ὁ λέγω συγκεφαλαιόω , λέγω πάλιν ὅτι ὁ ψυχή ὁ εἰμί πως εἰμί πᾶς . ὁ γάρ αἰσθητός ὁ εἰμί ἤ νοητός , εἰμί δέ ὁ ἐπιστήμη μέν ὁ ἐπιστητός πως , ὁ δέ αἴσθησις ὁ αἰσθητός · πῶς δέ οὗτος , δέω ζητέω . τέμνω οὖν ὁ ἐπιστήμη καί ὁ αἴσθησις εἰς ὁ πρᾶγμα , ὁ μέν δύναμις εἰς ὁ δύναμις , ὁ δέ ἐντελέχεια εἰς ὁ ἐντελέχεια . ὁ δέ ψυχή ὁ αἰσθητικός καί ὁ ἐπιστημονικός δύναμις αὐτός εἰμί , ὁ μέν ἐπιστητός ὁ δέ αἰσθητός . ἀνάγκη δέ ἤ αὐτός ἤ ὁ εἶδος εἰμί . αὐτός μέν γάρ δή οὐ · οὐ γάρ ὁ λίθος ἐν ὁ ψυχή , ἀλλά ὁ εἶδος · ὥστε ὁ ψυχή ὥσπερ ὁ χείρ εἰμί · καί γάρ ὁ χείρ ὄργανον εἰμί ὄργανον , καί ὁ νόος εἶδος εἶδος καί ὁ αἴσθησις εἶδος αἰσθητός . ἐπεί δέ οὐδέ πρᾶγμα οὐδείς εἰμί παρά ὁ μέγεθος , ὡς δοκέω , ὁ αἰσθητός χωρίζω , ἐν ὁ εἶδος ὁ αἰσθητός ὁ νοητός εἰμί , ὁ τε ἐν ἀφαίρεσις λέγω , καί ὅσος ὁ αἰσθητός ἕξις καί πάθος . καί διά οὗτος οὔτε μή αἰσθάνομαι μηδείς οὐδείς ἄν μανθάνω οὐδέ σύνειμι · ὅταν τε θεωρέω , ἀνάγκη ἅμα φάντασμα τις θεωρέω · ὁ γάρ φάντασμα ὥσπερ αἴσθημα εἰμί , πλήν ἄνευ ὕλη . εἰμί δέ ὁ φαντασία ἕτερος φάσις καί ἀπόφασις · συμπλοκή γάρ νόημα εἰμί ὁ ἀληθής ἤ ψεῦδος . ὁ δέ πρῶτος νόημα τίς διαφέρω ὁ μή φάντασμα εἰμί ; ἤ οὐδέ ἄλλος φάντασμα , ἀλλά οὐ ἄνευ φάντασμα .
aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-anima 3.11
Σκεπτέον δὲ καὶ περὶ τῶν ἀτελῶν , τί τὸ κινοῦν ἐστίν , οἷς ἁφὴ μόνον ὑπάρχει αἴσθησις , πότερον ἐνδέχεται φαντασίαν ὑπάρχειν τούτοις , ἢ οὔ , καὶ ἐπιθυμίαν . Φαίνεται γὰρ λύπη καὶ ἡδονὴ ἐνοῦσα . Εἰ δὲ ταῦτα , καὶ ἐπιθυμίαν ἀνάγκη . Φαντασία δὲ πῶς ἂν ἐνείη ; Ἢ ὥσπερ καὶ κινεῖται ἀορίστως , καὶ ταῦτ’ ἔνεστι μέν , ἀορίστως δ’ ἔνεστιν . Ἡ μὲν οὖν αἰσθητικὴ φαντασία , ὥσπερ εἴρηται , καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις ζῴοις ὑπάρχει , ἡ δὲ βουλευτικὴ ἐν τοῖς λογιστικοῖς · πότερον γὰρ πράξει τόδε ἢ τόδε , λογισμοῦ ἤδη ἐστὶν ἔργον · καὶ ἀνάγκη ἑνὶ μετρεῖν · τὸ μεῖζον γὰρ διώκει . Ὥστε δύναται ἓν ἐκ πλειόνων φαντασμάτων ποιεῖν . Καὶ αἴτιον τοῦτο τοῦ δόξαν μὴ δοκεῖν ἔχειν , ὅτι τὴν ἐκ συλλογισμοῦ οὐκ ἔχει , αὕτη δὲ ἐκείνην . Διὸ τὸ βουλευτικὸν οὐκ ἔχει ἡ ὄρεξις . Νικᾷ δ’ ἐνίοτε καὶ κινεῖ τὴν βούλησιν · ὁτὲ δ’ ἐκείνη ταύτην , ὥσπερ σφαῖρα , ἡ ὄρεξις τὴν ὄρεξιν , ὅταν ἀκρασία γένηται . Φύσει δὲ ἀεὶ ἡ ἄνω ἀρχικωτέρα καὶ κινεῖ , ὥστε τρεῖς φορὰς ἤδη κινεῖσθαι . Τὸ δ’ ἐπιστημονικὸν οὐ κινεῖται , ἀλλὰ μένει . Ἐπεὶ δ’ ἡ μὲν καθόλου ὑπόληψις καὶ λόγος , ἡ δὲ τοῦ καθ’ ἕκαστα ( ἡ μὲν γὰρ λέγει ὅτι δεῖ τὸν τοιοῦτον τὸ τοιόνδε πράττειν , ἡ δὲ ὅτι τόδε τὸ νῦν τοιόνδε , κἀγὼ δὲ τοιόσδε ) ἤδη αὕτη κινεῖ ἡ δόξα , οὐχ ἡ καθόλου . Ἢ ἄμφω , ἀλλ’ ἡ μὲν ἠρεμοῦσα μᾶλλον , ἡ δ’ οὔ .
Lemmas: σκοπέω δέ καί περί ὁ ἀτελής , τίς ὁ κινέω εἰμί , ὅς ἁφή μόνος ὑπάρχω αἴσθησις , πότερος ἐνδέχομαι φαντασία ὑπάρχω οὗτος , ἤ οὐ , καί ἐπιθυμία . φαίνω γάρ λύπη καί ἡδονή ἔνειμι . εἰ δέ οὗτος , καί ἐπιθυμία ἀνάγκη . φαντασία δέ πῶς ἄν ἔνειμι ; ἤ ὥσπερ καί κινέω ἀόριστος , καί οὗτος ἔνειμι μέν , ἀόριστος δέ ἔνειμι . ὁ μέν οὖν αἰσθητικός φαντασία , ὥσπερ λέγω , καί ἐν ὁ ἄλλος ζῷον ὑπάρχω , ὁ δέ βουλευτικός ἐν ὁ λογιστικός · πότερος γάρ πράσσω ὅδε ἤ ὅδε , λογισμός ἤδη εἰμί ἔργον · καί ἀνάγκη εἷς μετρέω · ὁ μέγας γάρ διώκω . ὥστε δύναμαι εἷς ἐκ πολύς φάντασμα ποιέω . καί αἴτιος οὗτος ὁ δόξα μή δοκέω ἔχω , ὅτι ὁ ἐκ συλλογισμός οὐ ἔχω , οὗτος δέ ἐκεῖνος . διό ὁ βουλευτικός οὐ ἔχω ὁ ὄρεξις . νικάω δέ ἐνίοτε καί κινέω ὁ βούλησις · ὅτε δέ ἐκεῖνος οὗτος , ὥσπερ σφαῖρα , ὁ ὄρεξις ὁ ὄρεξις , ὅταν ἀκρασία γίγνομαι . φύσις δέ ἀεί ὁ ἄνω ἀρχικός καί κινέω , ὥστε τρεῖς φορά ἤδη κινέω . ὁ δέ ἐπιστημονικός οὐ κινέω , ἀλλά μένω . ἐπεί δέ ὁ μέν καθόλου ὑπόληψις καί λόγος , ὁ δέ ὁ κατά ἕκαστος ( ὁ μέν γάρ λέγω ὅτι δέω ὁ τοιοῦτος ὁ τοιόσδε πράσσω , ὁ δέ ὅτι ὅδε ὁ νῦν τοιόσδε , ἐγώ δέ τοιόσδε ) ἤδη οὗτος κινέω ὁ δόξα , οὐ ὁ καθόλου . ἤ ἄμφω , ἀλλά ὁ μέν ἠρεμέω μάλα , ὁ δέ οὐ .