aristoteles-et-corpus-aristotelicum.de-anima 1.1
ΤΩΝ καλῶν καὶ τιμίων τὴν εἴδησιν ὑπολαμβάνοντες , μᾶλλον δ’ ἑτέραν ἑτέρας ἢ κατ’ ἀκρίβειαν ἢ τῷ βελτιόνων τε καὶ θαυμασιωτέρων εἶναι , δι’ ἀμφότερα ταῦτα τὴν τῆς ψυχῆς ἱστορίαν εὐλόγως ἂν ἐν πρώτοις τιθείημεν . Δοκεῖ δὲ καὶ πρὸς ἀλήθειαν ἅπασαν ἡ γνῶσις αὐτῆς μεγάλα συμβάλλεσθαι , μάλιστα δὲ πρὸς τὴν φύσιν · ἔστι γὰρ οἷον ἀρχὴ τῶν ζῴων . Ἐπιζητοῦμεν δὲ θεωρῆσαι καὶ γνῶναι τήν τε φύσιν αὐτῆς καὶ τὴν οὐσίαν , εἶθ’ ὅσα συμβέβηκε περὶ αὐτήν · ὧν τὰ μὲν ἴδια πάθη τῆς ψυχῆς εἶναι δοκεῖ , τὰ δὲ δι’ ἐκείνην καὶ τοῖς ζῴοις ὑπάρχειν . Πάντῃ δὲ πάντως ἐστὶ τῶν χαλεπωτάτων λαβεῖν τινὰ πίστιν περὶ αὐτῆς . Καὶ γὰρ ὄντος κοινοῦ τοῦ ζητήματος πολλοῖς ἑτέροις , λέγω δὲ τοῦ περὶ τὴν οὐσίαν καὶ τοῦ τί ἐστι , τάχ’ ἄν τῳ δόξειε μία τις εἶναι μέθοδος κατὰ πάντων περὶ ὧν βουλόμεθα γνῶναι τὴν οὐσίαν , ὥσπερ καὶ τῶν κατὰ συμβεβηκὸς ἰδίων ἀπόδειξιν , ὥστε ζητητέον ἂν εἴη τὴν μέθοδον ταύτην . Εἰ δὲ μή ἐστι μία τις καὶ κοινὴ μέθοδος περὶ τὸ τί ἐστιν , ἔτι χαλεπώτερον γίνεται τὸ πραγματευθῆναι · δεήσει γὰρ λαβεῖν περὶ ἕκαστον τίς ὁ τρόπος , ἐὰν δὲ φανερὸν ᾖ , πότερον ἀπόδειξίς τίς ἐστιν ἢ διαίρεσις ἢ καί τις ἄλλη μέθοδος . Ἔτι δὲ πολλὰς ἀπορίας ἔχει καὶ πλάνας , ἐκ τίνων δεῖ ζητεῖν · ἄλλαι γὰρ ἄλλων ἀρχαί , καθάπερ ἀριθμῶν καὶ ἐπιπέδων . Πρῶτον δ’ ἴσως ἀναγκαῖον διελεῖν ἐν τίνι τῶν γενῶν καὶ τί ἐστι , λέγω δὲ πότερον τόδε τι καὶ οὐσία ἢ ποιὸν ἢ ποσὸν ἢ καί τις ἄλλη τῶν διαιρεθεισῶν κατηγοριῶν , ἔτι δὲ πότερον τῶν ἐν δυνάμει ὄντων ἢ μᾶλλον ἐντελέχειά τις · διαφέρει γὰρ οὔ τι σμικρόν . Σκεπτέον δὲ καὶ εἰ μεριστὴ ἢ ἀμερής , καὶ πότερον ὁμοειδὴς ἅπασα ψυχὴ ἢ οὔ · εἰ δὲ μὴ ὁμοειδής , πότερον εἴδει διαφέρουσιν ἢ γένει . Νῦν μὲν γὰρ οἱ λέγοντες καὶ ζητοῦντες περὶ ψυχῆς περὶ τῆς ἀνθρωπίνης μόνης ἐοίκασιν ἐπισκοπεῖν . Εὐλαβητέον δ’ ὅπως μὴ λανθάνῃ πότερον ἑἷς ὁ λόγος αὐτῆς ἐστί , καθάπερ ζῴου , ἢ καθ’ ἕκαστον ἕτερος , οἷον ἵππου , κυνός , ἀνθρώπου , θεοῦ · τὸ δὲ ζῷον τὸ καθόλου ἤτοι οὐθέν ἐστιν ἢ ὕστερον . Ὁμοίως δὲ κἂν εἴ τι κοινὸν ἄλλο κατηγοροῖτο . Ἔτι δ’ εἰ μὴ πολλαὶ ψυχαὶ ἀλλὰ μόρια , πότερον δεῖ ζητεῖν πρότερον τὴν ὅλην ψυχὴν ἢ τὰ μόρια . Χαλεπὸν δὲ καὶ τούτων διορίσαι ποῖα πέφυκεν ἕτερα ἀλλήλων , καὶ πότερον τὰ μόρια χρὴ ζητεῖν πρότερον ἢ τὰ ἔργα αὐτῶν , οἷον τὸ νοεῖν ἢ τὸν νοῦν καὶ τὸ αἰσθάνεσθαι ἢ τὸ αἰσθητικόν · ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων . Εἰ δὲ τὰ ἔργα πρότερον , πάλιν ἄν τις ἀπορήσειεν εἰ τὰ ἀντικείμενα πρότερον τούτων ζητητέον , οἷον τὸ αἰσθητὸν τοῦ αἰσθητικοῦ καὶ τὸ νοητὸν τοῦ νοητικοῦ . Ἔοικε δ’ οὐ μόνον τὸ τί ἐστι γνῶναι χρήσιμον εἶναι πρὸς τὸ θεωρῆσαι τὰς αἰτίας τῶν συμβεβηκότων ταῖς οὐσίαις , ὥσπερ ἐν τοῖς μαθήμασι τί τὸ εὐθὺ καὶ καμπύλον ἢ τί γραμμὴ καὶ ἐπίπεδον πρὸς τὸ κατιδεῖν πόσαις ὀρθαῖς αἱ τοῦ τριγώνου γωνίαι ἴσαι , ἀλλὰ καὶ ἀνάπαλιν τὰ συμβεβηκότα συμβάλλεται μέγα μέρος πρὸς τὸ εἰδέναι τὸ τί ἐστιν · ἐπειδὰν γὰρ ἔχωμεν ἀποδιδόναι κατὰ τὴν φαντασίαν περὶ τῶν συμβεβηκότων , ἢ πάντων ἢ τῶν πλείστων , τότε καὶ περὶ τῆς οὐσίας ἕξομεν λέγειν κάλλιστα · πάσης γὰρ ἀποδείξεως ἀρχὴ τὸ τί ἐστιν , ὥστε καθ’ ὅσους τῶν ὁρισμῶν μὴ συμβαίνει τὰ συμβεβηκότα γνωρίζειν , ἀλλὰ μηδ’ εἰκάσαι περὶ αὐτῶν εὐμαρές , δῆλον ὅτι διαλεκτικῶς εἴρηνται καὶ κενῶς ἅπαντες . Ἀπορίαν δ’ ἔχει καὶ τὰ πάθη τῆς ψυχῆς , πότερόν ἐστι πάντα κοινὰ καὶ τοῦ ἔχοντος ἢ ἐστί τι καὶ τῆς ψυχῆς ἴδιον αὐτῆς · τοῦτο γὰρ λαβεῖν μὲν ἀναγκαῖον , οὐ ῥᾴδιον δέ . Φαίνεται δὲ τῶν πλείστων οὐθὲν ἄνευ σώματος πάσχειν οὐδὲ ποιεῖν , οἷον ὀργίζεσθαι , θαρρεῖν , ἐπιθυμεῖν , ὅλως αἰσθάνεσθαι . Μάλιστα δ’ ἔοικεν ἴδιον τὸ νοεῖν · εἰ δ’ ἐστὶ καὶ τοῦτο φαντασία τις ἢ μὴ ἄνευ φαντασίας , οὐκ ἐνδέχοιτ’ ἂν οὐδὲ τοῦτ’ ἄνευ σώματος εἶναι . Εἰ μὲν οὖν ἐστί τι τῶν τῆς ψυχῆς ἔργων ἢ παθημάτων ἴδιον , ἐνδέχοιτ’ ἂν αὐτὴν χωρίζεσθαι · εἰ δὲ μηθέν ἐστιν ἴδιον αὐτῆς , οὐκ ἂν εἴη χωριστή , ἀλλὰ καθάπερ τῷ εὐθεῖ , ᾗ εὐθύ , πολλὰ συμβαίνει , οἷον ἅπτεσθαι τῆς χαλκῆς σφαίρας κατὰ στιγμήν , οὐ μέντοι γ’ ἅψεται τούτου χωρισθὲν τὸ εὐθύ · ἀχώριστον γάρ , εἴπερ ἀεὶ μετὰ σώματός τινός ἐστιν . Ἔοικε δὲ καὶ τὰ τῆς ψυχῆς πάθη πάντα εἶναι μετὰ σώματος , θυμός , πραότης , φόβος , ἔλεος , θάρσος , ἔτι χαρὰ καὶ τὸ φιλεῖν τε καὶ μισεῖν · σεῖν · ἅμα γὰρ τούτοις πάσχει τι τὸ σῶμα . Μηνύει δὲ τὸ ποτὲ μὲν ἰσχυρῶν καὶ ἐναργῶν παθημάτων συμβαινόντων μηδὲν παροξύνεσθαι ἢ φοβεῖσθαι , ἐνίοτε δ’ ὑπὸ μικρῶν καὶ ἀμαυρῶν κινεῖσθαι , ὅταν ὀργᾷ τὸ σῶμα καὶ οὕτως ἔχῃ ὥσπερ ὅταν ὀργίζηται . Ἔτι δὲ τοῦτο μᾶλλον φανερόν · μηθενὸς γὰρ φοβεροῦ συμβαίνοντος ἐν τοῖς πάθεσι γίνονται τοῖς τοῦ φοβουμένου . Εἰ δ’ οὕτως ἔχει , δῆλον ὅτι τὰ πάθη λόγοι ἔνυλοί εἰσιν . Ὥστε οἱ ὅροι τοιοῦτοι οἷον τὸ ὀργίζεσθαι κίνησίς τις τοῦ τοιουδὶ σώματος ἢ μέρους ἢ δυνάμεως ὑπὸ τοῦδε ἕνεκα τοῦδε . Καὶ διὰ ταῦτα ἤδη φυσικοῦ τὸ θεωρῆσαι περὶ ψυχῆς , ἢ πάσης ἢ τῆς τοιαύτης . Διαφερόντως δ’ ἂν ὁρίσαιντο φυσικός τε καὶ διαλεκτικὸς ἕκαστον αὐτῶν , οἷον ὀργὴ τί ἐστίν · ὁ μὲν γὰρ ὄρεξιν ἀντιλυπήσεως ἤ τι τοιοῦτον , ὁ δὲ ζέσιν τοῦ περὶ καρδίαν αἵματος καὶ θερμοῦ . Τούτων δὲ ὁ μὲν τὴν ὕλην ἀποδίδωσιν , ὁ δὲ τὸ εἶδος καὶ τὸν λόγον . Ὁ μὲν γὰρ λόγος εἶδος τοῦ πράγματος , ἀνάγκη δ’ εἶναι τοῦτον ἐν ὕλῃ τοιᾳδί , εἰ ἔσται , ὥσπερ οἰκίας ὁ μὲν λόγος τοιοῦτος , ὅτι σκέπασμα κωλυτικὸν φθορᾶς ὑπ’ ἀνέμων καὶ ὄμβρων καὶ καυμάτων , ὁ δὲ φήσει λίθους καὶ πλίνθους καὶ ξύλα , ἕτερος δ’ ἐν τούτοις τὸ εἶδος , ἕνεκα τωνδί . Τίς οὖν ὁ φυσικὸς τούτων ; Πότερον ὁ περὶ τὴν ὕλην , τὸν δὲ λόγον ἀγνοῶν , ἢ ὁ περὶ τὸν λόγον μόνον ; Ἢ μᾶλλον ὁ ἐξ ἀμφοῖν ; Ἐκείνων δὲ δὴ τίς ἑκάτερος ; Ἢ οὐκ ἔστι τις ὁ περὶ τὰ πάθη τῆς ὕλης τὰ μὴ χωριστά , μηδ’ ᾗ χωριστά , ἀλλ’ ὁ φυσικὸς περὶ ἅπανθ’ ὅσα τοῦ τοιουδὶ σώματος καὶ τῆς τοιαύτης ὕλης ἔργα καὶ πάθη · ὁπόσα δὲ μὴ ᾖ τοιαῦτα , ἄλλος , καὶ περὶ τινῶν μὲν τεχνίτης , ἐὰν τύχῃ , οἷον τέκτων ἢ ἰατρός , τῶν δὲ μὴ χωριστῶν μέν , ᾗ δὲ μὴ τοιούτου σώματος πάθη καὶ ἐξ ἀφαιρέσεως , ὁ μαθηματικός , ᾗ δὲ κεχωρισμένα , ὁ πρῶτος φιλόσοφος . Ἀλλ’ ἐπανιτέον ὅθεν ὁ λόγος . Ἐλέγομεν δ’ ὅτι τὰ πάθη τῆς ψυχῆς ἀχώριστα τῆς φυσικῆς ὕλης τῶν ζῴων , ᾗ δὴ τοιαῦθ’ ὑπάρχει , θυμὸς καὶ φόβος , καὶ οὐχ ὥσπερ γραμμὴ καὶ ἐπίπεδον .
Lemmas: ὁ καλός καί τίμιος ὁ εἴδησις ὑπολαμβάνω , μάλα δέ ἕτερος ἕτερος ἤ κατά ἀκρίβεια ἤ ὁ ἀγαθός τε καί θαυμάσιος εἰμί , διά ἀμφότερος οὗτος ὁ ὁ ψυχή ἱστορία εὔλογος ἄν ἐν πρῶτος τίθημι . δοκέω δέ καί πρός ἀλήθεια ἅπας ὁ γνῶσις αὐτός μέγας συμβάλλω , μάλα δέ πρός ὁ φύσις · εἰμί γάρ οἷος ἀρχή ὁ ζῷον . ἐπιζητέω δέ θεωρέω καί γιγνώσκω ὁ τε φύσις αὐτός καί ὁ οὐσία , εἶτα ὅσος συμβαίνω περί αὐτός · ὅς ὁ μέν ἴδιος πάθος ὁ ψυχή εἰμί δοκέω , ὁ δέ διά ἐκεῖνος καί ὁ ζῷον ὑπάρχω . πάντῃ δέ πάντως εἰμί ὁ χαλεπός λαμβάνω τις πίστις περί αὐτός . καί γάρ εἰμί κοινός ὁ ζήτημα πολύς ἕτερος , λέγω δέ ὁ περί ὁ οὐσία καί ὁ τίς εἰμί , τάχα ἄν τις δοκέω εἷς τις εἰμί μέθοδος κατά πᾶς περί ὅς βούλομαι γιγνώσκω ὁ οὐσία , ὥσπερ καί ὁ κατά συμβαίνω ἴδιος ἀπόδειξις , ὥστε ζητέω ἄν εἰμί ὁ μέθοδος οὗτος . εἰ δέ μή εἰμί εἷς τις καί κοινός μέθοδος περί ὁ τίς εἰμί , ἔτι χαλεπός γίγνομαι ὁ πραγματεύομαι · δέω γάρ λαμβάνω περί ἕκαστος τίς ὁ τρόπος , ἐάν δέ φανερός εἰμί , πότερος ἀπόδειξις τίς εἰμί ἤ διαίρεσις ἤ καί τις ἄλλος μέθοδος . ἔτι δέ πολύς ἀπορία ἔχω καί πλάνη , ἐκ τίς δέω ζητέω · ἄλλος γάρ ἄλλος ἀρχή , καθά ἀριθμός καί ἐπίπεδος . πρῶτος δέ ἴσως ἀναγκαῖος διαιρέω ἐν τίς ὁ γένος καί τίς εἰμί , λέγω δέ πότερος ὅδε τις καί οὐσία ἤ ποιός ἤ ποσός ἤ καί τις ἄλλος ὁ διαιρέω κατηγορία , ἔτι δέ πότερος ὁ ἐν δύναμις εἰμί ἤ μάλα ἐντελέχεια τις · διαφέρω γάρ οὐ τις μικρός . σκοπέω δέ καί εἰ μεριστός ἤ ἀμερής , καί πότερος ὁμοειδής ἅπας ψυχή ἤ οὐ · εἰ δέ μή ὁμοειδής , πότερος εἶδος διαφέρω ἤ γένος . νῦν μέν γάρ ὁ λέγω καί ζητέω περί ψυχή περί ὁ ἀνθρώπινος μόνος ἔοικα ἐπισκοπέω . εὐλαβέομαι δέ ὅπως μή λανθάνω πότερος ἑἷς ὁ λόγος αὐτός εἰμί , καθά ζῷον , ἤ κατά ἕκαστος ἕτερος , οἷος ἵππος , κύων , ἄνθρωπος , θεός · ὁ δέ ζῷον ὁ καθόλου ἤτοι οὐδείς εἰμί ἤ ὕστερον . ὅμοιος δέ ἄν εἰ τις κοινός ἄλλος κατηγορέω . ἔτι δέ εἰ μή πολύς ψυχή ἀλλά μόριον , πότερος δέω ζητέω πρότερος ὁ ὅλος ψυχή ἤ ὁ μόριον . χαλεπός δέ καί οὗτος διορίζω ποῖος φύω ἕτερος ἀλλήλων , καί πότερος ὁ μόριον χρή ζητέω πρότερος ἤ ὁ ἔργον αὐτός , οἷος ὁ νοέω ἤ ὁ νόος καί ὁ αἰσθάνομαι ἤ ὁ αἰσθητικός · ὅμοιος δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος . εἰ δέ ὁ ἔργον πρότερος , πάλιν ἄν τις ἀπορέω εἰ ὁ ἀντίκειμαι πρότερος οὗτος ζητέω , οἷος ὁ αἰσθητός ὁ αἰσθητικός καί ὁ νοητός ὁ νοητικός . ἔοικα δέ οὐ μόνος ὁ τίς εἰμί γιγνώσκω χρήσιμος εἰμί πρός ὁ θεωρέω ὁ αἰτία ὁ συμβαίνω ὁ οὐσία , ὥσπερ ἐν ὁ μάθημα τίς ὁ εὐθύς καί καμπύλος ἤ τίς γραμμή καί ἐπίπεδος πρός ὁ κατοράω πόσος ὀρθός ὁ ὁ τρίγωνον γωνία ἴσος , ἀλλά καί ἀνάπαλιν ὁ συμβαίνω συμβάλλω μέγας μέρος πρός ὁ οἶδα ὁ τίς εἰμί · ἐπειδάν γάρ ἔχω ἀποδίδωμι κατά ὁ φαντασία περί ὁ συμβαίνω , ἤ πᾶς ἤ ὁ πολύς , τότε καί περί ὁ οὐσία ἔχω λέγω καλός · πᾶς γάρ ἀπόδειξις ἀρχή ὁ τίς εἰμί , ὥστε κατά ὅσος ὁ ὁρισμός μή συμβαίνω ὁ συμβαίνω γνωρίζω , ἀλλά μηδέ εἰκάζω περί αὐτός εὐμαρής , δῆλος ὅτι διαλεκτικός λέγω καί κενῶς ἅπας . ἀπορία δέ ἔχω καί ὁ πάθος ὁ ψυχή , πότερος εἰμί πᾶς κοινός καί ὁ ἔχω ἤ εἰμί τις καί ὁ ψυχή ἴδιος αὐτός · οὗτος γάρ λαμβάνω μέν ἀναγκαῖος , οὐ ῥᾴδιος δέ . φαίνω δέ ὁ πολύς οὐδείς ἄνευ σῶμα πάσχω οὐδέ ποιέω , οἷος ὀργίζω , θαρσέω , ἐπιθυμέω , ὅλος αἰσθάνομαι . μάλα δέ ἔοικα ἴδιος ὁ νοέω · εἰ δέ εἰμί καί οὗτος φαντασία τις ἤ μή ἄνευ φαντασία , οὐ ἐνδέχομαι ἄν οὐδέ οὗτος ἄνευ σῶμα εἰμί . εἰ μέν οὖν εἰμί τις ὁ ὁ ψυχή ἔργον ἤ πάθημα ἴδιος , ἐνδέχομαι ἄν αὐτός χωρίζω · εἰ δέ μηδείς εἰμί ἴδιος αὐτός , οὐ ἄν εἰμί χωριστός , ἀλλά καθά ὁ εὐθύς , ᾗ εὐθύς , πολύς συμβαίνω , οἷος ἅπτω ὁ χάλκεος σφαῖρα κατά στιγμή , οὐ μέντοι γε ἅπτω οὗτος χωρίζω ὁ εὐθύς · ἀχώριστος γάρ , εἴπερ ἀεί μετά σῶμα τις εἰμί . ἔοικα δέ καί ὁ ὁ ψυχή πάθος πᾶς εἰμί μετά σῶμα , θυμός , πραότης , φόβος , ἔλεος , θάρσος , ἔτι χαρά καί ὁ φιλέω τε καί μισέω · σέω · ἅμα γάρ οὗτος πάσχω τις ὁ σῶμα . μηνύω δέ ὁ ποτέ μέν ἰσχυρός καί ἐναργής πάθημα συμβαίνω μηδείς παροξύνω ἤ φοβέω , ἐνίοτε δέ ὑπό μικρός καί ἀμαυρός κινέω , ὅταν ὀργάω ὁ σῶμα καί οὕτως ἔχω ὥσπερ ὅταν ὀργίζω . ἔτι δέ οὗτος μάλα φανερός · μηθενός γάρ φοβερός συμβαίνω ἐν ὁ πάθος γίγνομαι ὁ ὁ φοβέω . εἰ δέ οὕτως ἔχω , δῆλος ὅτι ὁ πάθος λόγος ἔνυλος εἰμί . ὥστε ὁ ὅρος τοιοῦτος οἷος ὁ ὀργίζω κίνησις τις ὁ τοιοσδί σῶμα ἤ μέρος ἤ δύναμις ὑπό ὅδε ἕνεκα ὅδε . καί διά οὗτος ἤδη φυσικός ὁ θεωρέω περί ψυχή , ἤ πᾶς ἤ ὁ τοιοῦτος . διαφερόντως δέ ἄν ὁρίζω φυσικός τε καί διαλεκτικός ἕκαστος αὐτός , οἷος ὀργή τίς εἰμί · ὁ μέν γάρ ὄρεξις ἀντιλύπησις ἤ τις τοιοῦτος , ὁ δέ ζέσις ὁ περί καρδία αἷμα καί θερμός . οὗτος δέ ὁ μέν ὁ ὕλη ἀποδίδωμι , ὁ δέ ὁ εἶδος καί ὁ λόγος . ὁ μέν γάρ λόγος εἶδος ὁ πρᾶγμα , ἀνάγκη δέ εἰμί οὗτος ἐν ὕλη τοιᾳδί , εἰ εἰμί , ὥσπερ οἰκία ὁ μέν λόγος τοιοῦτος , ὅτι σκέπασμα κωλυτικός φθορά ὑπό ἄνεμος καί ὄμβρος καί καῦμα , ὁ δέ φημί λίθος καί πλίνθος καί ξύλον , ἕτερος δέ ἐν οὗτος ὁ εἶδος , ἕνεκα ὅδε . τίς οὖν ὁ φυσικός οὗτος ; πότερος ὁ περί ὁ ὕλη , ὁ δέ λόγος ἀγνοέω , ἤ ὁ περί ὁ λόγος μόνος ; ἤ μάλα ὁ ἐκ ἄμφω ; ἐκεῖνος δέ δή τίς ἑκάτερος ; ἤ οὐ εἰμί τις ὁ περί ὁ πάθος ὁ ὕλη ὁ μή χωριστός , μηδέ ᾗ χωριστός , ἀλλά ὁ φυσικός περί ἅπας ὅσος ὁ τοιοσδί σῶμα καί ὁ τοιοῦτος ὕλη ἔργον καί πάθος · ὁπόσος δέ μή εἰμί τοιοῦτος , ἄλλος , καί περί τις μέν τεχνίτης , ἐάν τυγχάνω , οἷος τέκτων ἤ ἰατρός , ὁ δέ μή χωριστός μέν , ᾗ δέ μή τοιοῦτος σῶμα πάθος καί ἐκ ἀφαίρεσις , ὁ μαθηματικός , ᾗ δέ χωρίζω , ὁ πρῶτος φιλόσοφος . ἀλλά ἐπανιτέον ὅθεν ὁ λόγος . λέγω δέ ὅτι ὁ πάθος ὁ ψυχή ἀχώριστος ὁ φυσικός ὕλη ὁ ζῷον , ὅς δή τοιοῦτος ὑπάρχω , θυμός καί φόβος , καί οὐ ὥσπερ γραμμή καί ἐπίπεδος .