aristoteles-et-corpus-aristotelicum.aqhnai-wn-politei 55
LV . αὖται μὲν οὖν αἱ ἃ κληρωταί τε καὶ κύριαι τῶν εἰ[ρη]μένων [ πάντ ] ων εἰσίν . οἱ δὲ καλούμενοι ἐννέα ἄρχοντες τὸ μὲν ἐξ ἀρχῆς τρόπον καθίσταντο εἴρ]ηται · νῦν ] δὲ κληροῦσιν θεσμοθέτας μὲν ἕξ καὶ γραμματέα τούτοις , ἔτι δ’ ἄρχοντα καὶ βασιλ[έ]α καὶ πολέμαρχον κατὰ μέρος ἐξ ἑκάστης φυλῆς . δοκιμάζονται δ’ οὗτοι πρῶτον μὲν ἐν τῇ β[ουλ]ῇ τοῖς φݲ πλὴν τοῦ γραμματέως , οὗτος δ’ ἐν δικαστηρίῳ μόνον οἱ ἄλλοι ἄρχοντ[ες ] ( πάντες γὰρ καὶ οἱ κληρωτοὶ καὶ οἱ δοκιμασθέντες ἄρχουδιν ) , οἱ δ’ ἐννέα ἄ[ρ]χοντες ἔν τε τῇ βουλῇ καὶ πάλιν ἐν δικαστηρίῳ . καὶ πρότερον μὲν οὐκ ἦρχεν ὅντ[ιν’ ] ἀποδοκιμάσειεν ἡ βουλή , νῦν δ’ ἔφεσίς ἐστιν εἰς τὸ δικαστήριον,κ καὶ τοῦτο κύριόν ἐστι τῆς δοκιμ[α]σίας . ἐπερωτῶσιν δ’ , ὅταν δοκιμάζωσιν , πρῶτον μὲν ’τίς | σοι πατήρ καὶ πόθεν τῶν δήμων , καὶ τίς πατρὸς πατήp . καὶ τίς μήτηρ , καὶ τίς μητρὸς πατὴρ καὶ πόθεν τῶν δήμων’ ; μετὰ δὲ ταῦτα , εἰ ἔστιν αὐτῷ Ἀπόλλων πατρῷος καὶ Ζεὺς ἑρκεῖος , καὶ ποῦ ταῦτα τὸ ἱερά ἐστιν , εἶτα ἠρία εἰ ἔστιν καὶ ποῦ ταῦτα , ἔπειτα γονέας εἰ εὖ ποιεῖ , [ καὶ ] τέλη τελεῖ , καὶ τὰς στρατείας εἰ ἐστράτευται . ταῦτα δ’ ‘κ[ά]λει’ , φησίν , ‘τούτων τοὺς μάρτυρας’ . έπειδὰν δὲ παράσχηται τοὺς μάρτυρας , ἐπερωτᾷ τούτου βούλεταί τις κατηγορεῖν’ ; κἂν μὲν ᾗ τις κατήγορος , δοὺς κατηγορίαν καὶ ἀπολογίαν οὕτω δίδωσιν ἐν μὲν τῇ βουλῇ τὴν ἐνπιχειροτονίαν , ἐν δὲ τῷ δικαστηρίῳ τὴν ψῆφον · ἐὰν δὲ μηδεὶς βούληται κατηγορεῖν , εὐθὺς δίδωσι τὴν ψῆφον . καὶ πρότερον μὲν εἶς ἐνέβαλλε τὴν ψῆφον , νῦν δ’ πάντας ἐστὶ διαψηφίζεσθαι περὶ αὐτῶν , ἵνα , ἄν · τις πονηρὸς ὢν ἀπαλλάξῃ τοὺς κατηγόρους , ἐπὶ τοῖς δικασταῖς γένηται τοῦτον ἀπ[ο]δοκιμάσαι . δοκιμασθέν δὲ τοῦτον τὸν τρόπον βαδίζουσι πρὸς τὸν λίθον ἐφ’ ο[ὗ ] τὰ τόμι’ ἐστίν , έφ’ οὗ καὶ οἱ διατηταὶ ὀμόσαντες ἀποεἴηται ] φαίνονται τὰς διαίτας καὶ οἱ μάρτυρες ἐξόμνυνται τὰς μαρτυρίας · ἀναβάντες δ’ ἐπὶ τοῦτον ὀμνύουσιν δικαίως ἄρξειν καὶ κατὰ τοὺς νόμους , καὶ δῶρα μὴ λήψεσθαι τῆς ἀρχῆς ἕνεκα , κἄν τι λάβωσι ἀνδριάντα ἀναθήσειν χρυσοῦν . ἐντεῦθεν δ’ ὀμόσαντες εἰς ἀκρόπολιν βαδίζουσιν καὶ πάλιν ἐκεῖ ταὐτὰ ὀμνύουσι , καὶ μετὰ ταῦτ’ εἰς τὴν ἀρχὴν εἰσέρχονται .
Lemmas: LV . οὗτος μέν οὖν ὁ ὅς κληρωτός τε καί κύριος ὁ λέγω [ πᾶς ] ων εἰμί . ὁ δέ καλέω ἐννέα ἄρχων ὁ μέν ἐκ ἀρχή τρόπος καθίστημι λέγω · νῦν ] δέ κληρόω θεσμοθέτης μέν ἕξ καί γραμματεύς οὗτος , ἔτι δέ ἄρχων καί βασιλεύς καί πολέμαρχος κατά μέρος ἐκ ἕκαστος φυλή . δοκιμάζω δέ οὗτος πρῶτος μέν ἐν ὁ βουλή ὁ φݲ πλήν ὁ γραμματεύς , οὗτος δέ ἐν δικαστήριον μόνος ὁ ἄλλος ἄρχων ] ( πᾶς γάρ καί ὁ κληρωτός καί ὁ δοκιμάζω ἄρχων ) , ὁ δέ ἐννέα ἄρχων ἐν τε ὁ βουλή καί πάλιν ἐν δικαστήριον . καί πρότερος μέν οὐ ἄρχω ὅστις ] ἀποδοκιμάζω ὁ βουλή , νῦν δέ ἔφεσις εἰμί εἰς ὁ δικαστήριον καί οὗτος κύριος εἰμί ὁ δοκιμασία . ἐπερωτάω δέ , ὅταν δοκιμάζω , πρῶτος μέν ’τίς | σύ πατήρ καί πόθεν ὁ δῆμος , καί τίς πατήρ πατέω . καί τίς μήτηρ , καί τίς μήτηρ πατήρ καί πόθεν ὁ Δημώνης ; μετά δέ οὗτος , εἰ εἰμί αὐτός Ἀπόλλων Πατρῷος καί Ζεύς Ἑρκεῖος , καί ποῦ οὗτος ὁ ἱερός εἰμί , εἶτα ἠρίον εἰ εἰμί καί ποῦ οὗτος , ἔπειτα γονεύς εἰ εὖ ποιέω , [ καί ] τέλος τελέω , καί ὁ στρατεία εἰ στρατεύω . οὗτος δέ καλέω , φημί , τοῦτος ὁ μάρτυρος . ἐπειδάν δέ παρέχω ὁ μάρτυς , ἐπερωτάω οὗτος βούλομαι τις κατηγορέω ; ἐάν μέν εἰμί τις κατήγορος , δίδωμι κατηγορία καί ἀπολογία οὕτως δίδωμι ἐν μέν ὁ βουλή ὁ ἐπιχειροτονία , ἐν δέ ὁ δικαστήριον ὁ ψῆφος · ἐάν δέ μηδείς βούλομαι κατηγορέω , εὐθύς δίδωμι ὁ ψῆφος . καί πρότερος μέν εἷς ἐμβάλλω ὁ ψῆφος , νῦν δέ πᾶς εἰμί διαψηφίζω περί αὐτός , ἵνα , ἄν · τις πονηρός εἰμί ἀπαλλάσσω ὁ κατήγορος , ἐπί ὁ δικαστής γίγνομαι οὗτος ἀποδοκιμάζω . δοκιμάζω δέ οὗτος ὁ τρόπος βαδίζω πρός ὁ λίθος ἐπί οὗ ] ὁ τόμιον εἰμί , ἐπί ὅς καί ὁ διατεω ὄμνυμι ἀπολέγω ] φαίνω ὁ δίαιτα καί ὁ μάρτυς ἐξόμνυμι ὁ μαρτυρία · ἀναβαίνω δέ ἐπί οὗτος ὄμνυμι δίκαιος ἄρχω καί κατά ὁ νόμος , καί δῶρον μή λαμβάνω ὁ ἀρχή ἕνεκα , ἐάν τις λαμβάνω ἀνδριάς ἀνατίθημι χρύσεος . ἐντεῦθεν δέ ὄμνυμι εἰς ἀκρόπολις βαδίζω καί πάλιν ἐκεῖ αὐτός ὄμνυμι , καί μετά οὗτος εἰς ὁ ἀρχή εἰσέρχομαι .