aristoteles-et-corpus-aristotelicum.aqhnai-wn-politei 28
XXVIII . ἓως μὲν οὖν Περικλῆς προειστήκει τοῦ δήμου βελτίω τὰ κατὰ τὴν πολιτείαν ἦν , τελευτήσαντος δὲ Περικλέους πολὺ χείρω . πρῶτον γὰρ τότε προστάτην ἒλαβεν ὁ δῆμος οὐκ εὐδοκιμοῦντα παρὰ τοῖς ἐπιεκέσιν · ἐν δὲ τοῖς πρότερον χρόνοις ἀεὶ διετέλουν οἱ ἐπιεικεῖς δημαγωγοῦντες . ἐξ ἀρχῆς μὲν γὰρ καὶ πρῶτος ἐγένετο προστάστης τοῦ δήμου Σόλων , δεύτερος δὲ Πεισίστρατος , τῶν εὐγενῶν καὶ γνωρίμων · καταλυθείσης δὲ τῆς τυραννίδος Κλεισθένης , τοῦ γένους ὢν τῶν Ἀλκμεωνιδῶν , καὶ τούτῳ μὲν οὐδεὶς ἦν ἀντιστασιώτης , ὡς ἐξέπεσον οἱ περὶ τὸν Ἰσαγόραν . μετὰ δὲ ταῦτα τοῦ μὲν δήμου προειστήκει Ξάνθιππος , τῶν δὲ γνωρίμων Μιλτιάσης , ἂπειτα Θεμιστοκλῆς καὶ Ἀριστείδης · μετὰ δὲ τούτους Ἐφιάλτης μὲν τοῦ δήμου , Κίμων δ’ ὁ Μιλτιάσου τῶν εὐπόρων · εἶτα Περικλῆς μὲν τοῦ δήμου , Θουκυδίδης δὲ τῶν έτέρων , κηδεστὴς ὢν Κίμωνος . Περικλέους δὲ τελευτὴ - σαντος τῶν μὲν ἐπιφανῶν προειστήκει Νικίας ὁ ἐν Σικελίᾳ τελευτήσας , τοῦ δὲ δήμου Κλέων ὁ Κλεαινέτου , δς δοκεῖ μάλιστα διφθεῖραι τὸν δῆμον τκῖς ὁρμαῖς , κκὶ πρῶτος ἐπὶ τοῦ βήματος ἀνέκραγε κκὰ ἐλοιδορήσατο καὶ περιζωσάμενος ἐδημηγόρησε , τῶν ἂλλων ἐν κόσμῳ λεγόντων . εἶτα μετὰ τούτους τῶν μὲν ἑτέρων Θηραμένης ὁ Ἅγνωνος , τοῦ δὲ δήμου Κλεοφῶν ὁ λυροποιός , ὃς καὶ τὴν διωβελίαν ἐπόρισε πρῶτος · καὶ χρόνον μέν τινα διεδίδοτο , μετὰ δὲ ταῦτα κατέλυσε Καλλικράτης Παιανιεὺς πρῶτος ὑποσχόμενος ἐπιθήσειν πρὸς δυοῖν ὀβολοῖν ἂλλον ὀβολόν . τούτων μὲν οὖν ἀμφοτέρων θάνατον κατέγνωσαν ὓστερον · εἲωθεν γὰρ , κἂν ἐξαπατηδῇ τὸ πλῆθος , ὓστερον μισεῖν τούς τι προαγαγόντας ποιεῖν αὐτοὺς τῶν μὴ καλῶς ἐχόντων . ἀπὸ δὲ Κλεοφῶντος ἢδη διεδέχοντο συνεχῶς τὴν δημαγωγάν οἱ μάλιστα βουλόμενοι θρασύνεσθαι καὶ χαρίζεσθαι τοῖς πολλοῖς , πρὸς τὰ παραυτίκα βλέποντες . δοκοῦσι δὲ βέλτιστοι γεγονέναι τῶν Ἀθήνησι πολιτευσαμένων μετὰ τοὺς ἀρχαίους Νικίας καὶ Θουκυδίδης καὶ Θηραμένης . καὶ περὶ μὲν μὲν Νικίου καὶ Θουκυδίδου πάντες σχεδὸν ὁμολογοῦσιν ἂνδρας γεγονέναι οὐ μόνον καλοὺς κἀγαθοὺς ἀλλὰ καὶ πολιτικοὺς καὶ τῇ πόλει πάση πατρικῶς χρωμένους , περὶ δὲ Θηραμένους διὰ τὸ συμβῆναι κατ’ αὐτὸν ταραχώδεις τὰς πολιτείας ἀμφισβήτησις τῆς κρίσεώς ἐστι . δοκεῖ μέντοι τοῖς μὴ παρέργως ἀποφαινομένοις οὐχ ὢσπερ αὐτὸν διαβάλλουσι πάσας τὰς πολιτείας καταλύειν , ἀλλὰ πάσας προάγειν ἓως μηδὲν παρανομοῖεν , ὡς δυνάμενος πολιτεύεσθαι κατὰ πάσας , ὃπερ ἑστὶν ἀγαθοῦ πολίτου ἒργον , παρανομούσαις δὲ οὐ συγχω[ρ]ῶν ἀλλ’ ἀπεχθανόμενος .
Lemmas: XXVIII . ἕως μέν οὖν Περικλῆς προΐστημι ὁ δῆμος ἀγαθός ὁ κατά ὁ πολιτεία εἰμί , τελευτάω δέ Περικλῆς πολύς κακός . πρῶτος γάρ τότε προστάτης λαμβάνω ὁ δῆμος οὐ εὐδοκιμέω παρά ὁ ἐπιεκέσιν · ἐν δέ ὁ πρότερος χρόνος ἀεί διατελέω ὁ ἐπιεικής δημαγωγέω . ἐκ ἀρχή μέν γάρ καί πρῶτος γίγνομαι προστάζω ὁ δῆμος Σόλων , δεύτερος δέ Πεισίστρατος , ὁ εὐγενής καί γνώριμος · καταλύω δέ ὁ τυραννίς Κλεισθένης , ὁ γένος εἰμί ὁ Ἀλκμεωνίδης , καί οὗτος μέν οὐδείς εἰμί ἀντιστασιώτης , ὡς ἐκπίπτω ὁ περί ὁ Ἰσαγόρας . μετά δέ οὗτος ὁ μέν δῆμος προΐστημι Ξάνθιππος , ὁ δέ γνώριμος μιλτιαειδω , ἀπίτης Θεμιστοκλῆς καί Ἀριστείδης · μετά δέ οὗτος Ἐφιάλτης μέν ὁ δῆμος , Κίμων δέ ὁ μιλτιασω ὁ εὔπορος · εἶτα Περικλῆς μέν ὁ δῆμος , Θουκυδίδης δέ ὁ ἕτερος , κηδεστής εἰμί Κίμων . Περικλῆς δέ τελευτή - Σάντος ὁ μέν ἐπιφανής προΐστημι Νικίας ὁ ἐν Σικελία τελευτάω , ὁ δέ δῆμος Κλέων ὁ Κλεαίνετος , ΔΣ δοκέω μάλα διαφθείρω ὁ δῆμος τίς ὁρμή , κίς πρῶτος ἐπί ὁ βῆμα ἀνακράζω κάκ λοιδορέω καί περιζώννυμι δημηγορέω , ὁ ἄλλος ἐν κόσμος λέγω . εἶτα μετά οὗτος ὁ μέν ἕτερος Θηραμένης ὁ Ἅγνων , ὁ δέ δῆμος Κλεοφῶν ὁ λυροποιός , ὅς καί ὁ διωβελία πορίζω πρῶτος · καί χρόνος μέν τις διαδίδωμι , μετά δέ οὗτος καταλύω Καλλικράτης Παιανιεύς πρῶτος ὑπισχνέομαι ἐπιτίθημι πρός δύο ὀβολός ἄλλος ὀβολός . οὗτος μέν οὖν ἀμφότερος θάνατος καταγιγνώσκω ὕστερον · εἴωθα γάρ , ἐάν ἐξαπατηδῇ ὁ πλῆθος , ὕστερον μισέω ὁ τις προάγω ποιέω αὐτός ὁ μή καλός ἔχω . ἀπό δέ Κλεοφῶν ἤδη διαδέχομαι συνεχής ὁ δημαγωγός ὁ μάλα βούλομαι θρασύνω καί χαρίζω ὁ πολύς , πρός ὁ παραυτίκα βλέπω . δοκέω δέ ἀγαθός γίγνομαι ὁ Ἀθήνησι πολιτεύω μετά ὁ ἀρχαῖος Νικίας καί Θουκυδίδης καί Θηραμένης . καί περί μέν μέν Νικίας καί Θουκυδίδης πᾶς σχεδόν ὁμολογέω ἀνήρ γίγνομαι οὐ μόνος καλός ἀγαθός ἀλλά καί πολιτικός καί ὁ πόλις πᾶς πατρικός χράω , περί δέ Θηραμένης διά ὁ συμβαίνω κατά αὐτός ταραχώδης ὁ πολιτεία ἀμφισβήτησις ὁ κρίσις εἰμί . δοκέω μέντοι ὁ μή πάρεργος ἀποφαίνω οὐ ὥσπερ αὐτός διαβάλλω πᾶς ὁ πολιτεία καταλύω , ἀλλά πᾶς προάγω ἕως μηδείς παρανομέω , ὡς δύναμαι πολιτεύω κατά πᾶς , ὅς εἰμί ἀγαθός πολίτης ἔργον , παρανομέω δέ οὐ συγχωρέω ἀλλά ἀπεχθάνομαι .