aristoteles-et-corpus-aristotelicum.aqhnai-wn-politei 18
XVIII . ἦσαν κύριοι μὲν τῶν πραγμάτων διὰ τὰ ἀξιώματα καὶ διὰ τὰς ἡλικίας Ἵππρχος καὶ Ἰππίας , πρεσβύτερος δέ ὢν ὁ Ἱππίας καὶ τῇ φύσει πολιτικὸς καὶ ἒμφρων ἐπεστάτει τῆς ἀρχῆς . ὁ δὲ Ἵππαρχος παιδιώδης καὶ ἐρωτικὸς καὶ φιλόμουσος ἦν ( καὶ τοὺς περὶ Ἀνακπέοντα καὶ καὶ τοὺς ἂλλους ποιητὰς οὖτος ὁ μεταπεμπόμενος ) , Θέτταλος δὲ νεώτερος πολὺ καὶ τῷ βίῳ θρασὺς καὶ ὑβριστὴς , ἀφ᾿ οὖ καὶ συνέβη τὴν ἀρχὴν αὐτοῖς γενέσθαι πάντων τῶν κακῶν . ἐρασθεὶς γὰρ τοῦ Ἀρμοδίου καὶ διαμαρτὰωνω τῆς πρὸς αὐτὸν φιλίας οὐ κατεῖχε τὴν ὀργήν , ἀλλ᾿ ἒν τε τοῖς ἂλλοις ἐνεσημαίνετο πιχρῶς καὶ τὸ τελευταῖον μέλλουσαν αὐτοῦ τὴν ἀδελφὴν κανηφορεῖν Παναθηναίοις ἐκώλυσεν λοιδορήσας τι τὸν Ἁρμόδιον ὡς μαλακὸν ὂντα , ὃθεν συνέβη παβοξυνθέντα τὸν Ἁρμόσιον καὶ τὸν Ἀρισογείτονα πράττειν τὴν πρᾶξιν μετεχοντων πολλῶν . ἢδη δὲ παρατηροῦντες ὲν ἀκροπόλει τοῖς Παναθηναίοις Ἰππίαν ( ἐτύγχανεν γὰρ οὖτος μὲν [ δ]εχόμενος , Ιππαρχος ἀποστέλλων τὴν πομπὴν ) , ἰδόντες τινἀ τῶν κοινωνούντων τῆς πρά[ξ]εως φιλανθρώπως ἐντυγχάνοντα τῷ Ἱππίᾳ καὶ νομίσαντες μηνύειν , βουλύμενοί τι δρᾶσαι πρὸ τῆς συλλήψεως , καταβάντες καὶ προεξαναστάντες τῶν [ ἄλλω]ν τὸν μὲν Ἵππαρχον διακοσμοῦντα τὴν πομπὴν παρὰ τὸ Λεωκόρειον ἀπέκτειναν , τὴν δ᾿ ὅλην ἐλυμήναντο πρᾶξιν . αὐτῶν δ᾿ ὁ μὲν Ἁρμόδιος εὐθέως ἐτελεύτησεν ὑπὸ τῶν δορ[υ]φόρων , ὁ δ᾿ Ἀριστογείτων ὕστερον συλληφθεὶς καὶ πολὺν χρόνον αἰκισθείς . κατηγόρησεν δ᾿ ἐν ταῖς ἀνάγκαις πολλῶν οἵ καὶ τῇ φύσει τῶν ἐπιφανῶν καὶ φίλοι τοῖς τυράννοις ἧσαν . οὐ γὰρ ἐδύναντο παραχρῆμα λαβεῖν οὐδὲν ἴχνος τῆς πράξεως , ἀλλ᾿ ὁλεγόμενος λόγος ὡς ὁ Ἱππίας ἀποστήσας ἀπὸ τῶν ὅπλων τοὺς πομπεύοντας τας ἐφώρασε τοὺς τὰ ἐγχειρίδια ἔχοντας οὐκ ἀληθής ἐστιν · γὰρ ἔπεμπον τό<τε> μεθ᾿ ὅπλων , ἀλλ᾿ ὕστερον τοῦτο κατεσκεύασεν ὁ δῆμος . κατηγόρει δὲ τῶν τοῦ τυράννου φίλων , ὡς μὲν οἱ δημοτικοί φασιν , ἐπίτηδες , ἵνα ἀσεβήσαιεν ἅμα καὶ γένοιντο ἀσθενεῖς ἀνελόντες τοῦς ἀναιτίους καὶ φίλους ἑαυτῶν , ὡς δ᾿ ἔνιοι λέγουσιν , οὐχὶ πλαττόγενος ἀλλὰ τοὺς συνειδότας ἐμήνυεν . καὶ τέλος ὡς οὐκ ἐδύνατο πάντα ποιῶν ἀποθανεῖν , ἐπαγγειλάμενος ὡς ἄλλους μηνύσων πολλοὺς καὶ πείσας αὑτῷ τὸν Ἱππίαν δοῦναι τὴν δεξιὰν πίστεως χάριν , ὡς ἔλαβεν , ὀνειδίσας ὅτι τῷ φονεῖ τἀδελφοῦ τὴν δεξιὰν δέδωκε οὔτω παρώξυνε τὸν Ἱππίαν ὥσθ᾿ ὑπὸ τῆς ὀργῆς οὐ κατέσχεν ἑαυτὸν ἀλλὰ σπασάμενος τὴν μάχαιραν διέφθειρεν αὐτόν .
Lemmas: XVIII . εἰμί κύριος μέν ὁ πρᾶγμα διά ὁ ἀξίωμα καί διά ὁ ἡλικία Ἵππρχος καί Ἱππίας , πρέσβυς δέ εἰμί ὁ Ἱππίας καί ὁ φύσις πολιτικός καί ἔμφρων ἐπιστατέω ὁ ἀρχή . ὁ δέ Ἵππαρχος παιδιώδης καί ἐρωτικός καί φιλόμουσος εἰμί ( καί ὁ περί ανακπεοειντα καί καί ὁ ἄλλος ποιητής οὗτος ὁ μεταπέμπω ) , Θέσσαλος δέ νέος πολύς καί ὁ βίος θρασύς καί ὑβριστής , ἀπό ὅς καί συμβαίνω ὁ ἀρχή αὐτός γίγνομαι πᾶς ὁ κακός . ἔραμαι γάρ ὁ Ἁρμόδιος καί διαμαρτάνω ὁ πρός αὐτός φιλία οὐ κατέχω ὁ ὀργή , ἀλλά ἐν τε ὁ ἄλλος ἐνσημαίνομαι πικρός καί ὁ τελευταῖος μέλλω αὐτός ὁ ἀδελφή κανηφορέω Παναθήναια κωλύω λοιδορέω τις ὁ Ἁρμόδιος ὡς μαλακός εἰμί , ὅθεν συμβαίνω παβοξυνθέντα ὁ Ἁρμόσιον καί ὁ αρισογειτονη πράσσω ὁ πρᾶξις μετέχω πολύς . ἤδη δέ παρατηρέω ἐν ἀκρόπολις ὁ Παναθήναια Ἱππίας ( τυγχάνω γάρ οὗτος μέν [ δέχομαι , Ἵππαρχος ἀποστέλλω ὁ πομπή ) , ὁράω τις ὁ κοινωνέω ὁ πράσσω φιλάνθρωπος ἐντυγχάνω ὁ Ἱππίας καί νομίζω μηνύω , βούλομαι τις δράω πρό ὁ σύλληψις , καταβαίνω καί προεξανίσταμαι ὁ [ ἄλλος ὁ μέν Ἵππαρχος διακοσμέω ὁ πομπή παρά ὁ Λεωκόρειον ἀποκτείνω , ὁ δέ ὅλος λυμαίνομαι πρᾶξις . αὐτός δέ ὁ μέν Ἁρμόδιος εὐθύς τελευτάω ὑπό ὁ δορυφόρος , ὁ δέ Ἀριστογείτων ὕστερον συλλαμβάνω καί πολύς χρόνος αἰκίζω . κατηγορέω δέ ἐν ὁ ἀνάγκη πολύς ὅς καί ὁ φύσις ὁ ἐπιφανής καί φίλος ὁ τύραννος εἰμί . οὐ γάρ δύναμαι παραχρῆμα λαμβάνω οὐδείς ἴχνος ὁ πρᾶξις , ἀλλά ὁρέω λόγος ὡς ὁ Ἱππίας ἀφίστημι ἀπό ὁ ὅπλον ὁ πομπεύω της φωράω ὁ ὁ ἐγχειρίδιον ἔχω οὐ ἀληθής εἰμί · γάρ πέμπω τότε μετά ὅπλον , ἀλλά ὕστερον οὗτος κατασκευάζω ὁ δῆμος . κατηγορέω δέ ὁ ὁ τύραννος φίλος , ὡς μέν ὁ δημοτικός φημί , ἐπίτηδες , ἵνα ἀσεβέω ἅμα καί γίγνομαι ἀσθενής ἀναιρέω ὁ ἀναίτιος καί φίλος ἑαυτοῦ , ὡς δέ ἔνιοι λέγω , οὐ πλαττόγενος ἀλλά ὁ σύνοιδα μηνύω . καί τέλος ὡς οὐ δύναμαι πᾶς ποιέω ἀποθνῄσκω , ἐπαγγέλλω ὡς ἄλλος μηνύω πολύς καί πείθω ἑαυτοῦ ὁ Ἱππίας δίδωμι ὁ δεξιά πίστις χάριν , ὡς λαμβάνω , ὀνειδίζω ὅτι ὁ φονεύς ἀδελφός ὁ δεξιά δίδωμι οὕτως παροξύνω ὁ Ἱππίας ὥστε ὑπό ὁ ὀργή οὐ κατέχω ἑαυτοῦ ἀλλά σπάω ὁ μάχαιρα διαφθείρω αὐτός .