aristoteles-et-corpus-aristotelicum.aqhnai-wn-politei 12
XII . ταῦτα δ᾿ ὅτι τοῦτον <τὸν> τρόπον ἔσχεν οἵ τ᾿ ἄλλοι συμφωνοῦσι πάντες , καὶ αὐτὸς ἐν τῇ ποιἠσει μέμανηται περὶ αὐτῶν ἐν τοῖσδε · δήμῳ μὲν γ]ρ ἔδωκα τόσον γέρας ὅσσον ἀπαρκεῖ , τιμῆς οὔτ᾿ ἀφελὼν οὔτ᾿ ἐπορεφάμενος · οἵ δ᾿ εἷχον δύναμιν καὶ χρήμασιν ἧσαν ἀγητοί , καὶ τοῖς ἐφρασάμην μηδὲν ἀεικὲς ἔχειν . ἔστην δ᾿ ἀμφιβαλὼν κρατερὸν σάκος ἀμφοτέροισι , νικᾶν δ᾿ οὐκ εἴασ᾿ οὐδετέρους ἀδίκως . πάλιν δ᾿ ἀποφαινόμενος περὶ τοῦ πλήθους , ὡς αὐτῷ δεῖ χρῆσθαι · δῆμος δ᾿ ὧδ᾿ ἄν ἄριστα σὺν ἡγεμόνεσσιν ἕποιτο , μήτε λίαν ἀνεθεὶς μήτε βιαζόμενος . τίκτει γὰρ κόρος ὕβριν , ὄταν πολὺς ὄλβος ἕπηται ἀνθρώποισιν ὄσοις μὴ νόος ἄρτιος ᾖ . καὶ πάλιν δ᾿ ἑτέρωθί που λέγει περὶ τῶν διανείμασθαι τὴν γῆν βουλομένων · οἵδ᾿ ἐφ᾿ ἁρπαγαῖσιν ἧλθον , ἐλπίδ᾿ εἷχον ἀφνεὰν κἀδόκους ἕκαστος αὐτῶν ὄλβον εὑρήσειν πολύν , καί με κωτίλοντα λείως τραχὺν ἐκφανεῖν νόον · χαῦνα μὲν τότ᾿ ἐφράσαντο , νῦν δέ μοι χολούμενοι λοξ[ὸν ὀ]φθαλμοῖσ᾿ ὁρῶσι πάντες ὥστε δήιον . οὐ χρεών · ἅ μὲν γὰρ εἷπα σὺν θεοῖσιν ἤνυσα , ἄ[λλ]α δ᾿ ο[ὑ ] μάτην ἔερδον , οὐδέ μοι τυραννίδος ἁνδάνει βίᾳ τι [ ῥέζ]ειν , οὐδὲ πιεί[ρ]ας χθονὸς πατρίδος κακοῖσιν ἐσθλοὺς ἰσομοιρίαν ἔχειν . [ πάλιν ] δὲ καὶ περὶ τῆς ἀρ[οκ]οπῆς τῶν χ[ρε]ῶν καὶ τῶν δουλευόντων μὲv πρότερον ἐλυθερωθέντων δὲ διὰ τὴν σεισάχθειαν · ἐγὼ δὲ τῶν μὲν οὕνεκα ξ[υ]νήγαγον δῆμον , τί τούτων πρὶν τυχεῖν ἐπαυσάμην ; συμμαρτυροίη ταῦτ᾿ ἄν ἐν δίκῃ χρόνου μήτηο μεγίστη δαιμόνων Ὀλυμπίων ἄριστα , Γῆ μέλαινα , τῆς ἐγώ ποτε ὅρους ἀνεῖλον πολλαχῇ πεπηγότα[ς ] , πρόσθεν δὲ δουλεύουσα , νῦν ἐλευθέρα . πολλοὺς δ᾿ Ἀθήνας . πατρίδ᾿ εἰδ θεόκτιτον , ἀνήγαγον πραθέντας , ἄλλον ἐκδίκως , ἄλλον δικαίως , τοὺς δ᾿ ἀναγκαίης ὑπὸ χρειοῦς φυγόντας , γλῶσσαν οὐκέτ᾿ Ἀττικὴν ἱέντας , ὡς ἄν πολλαχῇ πλανωμένους , τοὺς δ᾿ ἐνθάδ᾿ αὐτοῦ δουλίην ἀεικέα ἔχοντας , ἤθη δεσποτῶν τρομευμέν[ους ] , ἐλευθέρους ἔθηκα . ταῦτα μὲν κράτει νόμου , βίαν τε καὶ δίκην συναρμόσας , ἔρεξα , καὶ διῆλθον ὡς ὑπεσχ[ό ] μην . θεσμούς θ᾿ ὁμοίως τῷ κακῷ τε κἀγαθῷ , εὐθεῖαν εἰς ἕκαστον ἁρμόσας δίκην , ἔγραψα . κέντρον δ᾿ ἄλλος ὡς ἐγὼ λαβών , [ κ]ακοφραδής τε ἰαὶ φιλοκτήμων ἀνήρ , οὐκ ἂν κατέσχε δῆμον · εἰ γὰρ ἤθελον ὅ τοῖς ἐναντίο[ισι]ν ἥνδανεν τότε , αὖθις δ᾿ ἃ τοῖσιν οὕτεροι φρασαίατο , πολλῶν ἂν ἀνδρῶν ἥδ᾿ ἐχηρώθη πόλις . τῶν οὕνεκ᾿ ἀλκὴν πάντοθεν ποιούμενος ὡς ἐν κυσὶν πολλαῖσιν ἐστράφην λύκος . καὶ πάλιν ὀνειδίζων πρὸς τὰς ὕστερον αὐτῶν μεμψιμοιρίας ἀμφοτέρων · δήμῳ μὲν εἰ χρὴ διαφάδην ὀνειδίσαι , ἃ νῦν ἔχουσιν οὔποτ᾿ ὀφθαλμοῖσιν ἂν εὕδοντες εἶδον . ὅσοι δὲ μείζους καὶ βίαν ἀμείνονες αἰνοῖεν ἄν με καὶ φίλον ποιοίατο · εἰ γάρ τις ἄλλος , φησί , ταύτης τῆς τιμῆς ἔτυχεν , οὐκ ἂν κατέσχε δῆμον οὐδ᾿ ἐπαύσατο , πρὶν ἀνταράξας πῖαρ ἐξεῖλεν γάλα . | ἐγὼ δὲ τούτων ὥσπερ ἐν μεταιχμίῳ ορος κατεστην .
Lemmas: XII . οὗτος δέ ὅτι οὗτος ὁ τρόπος ἔχω ὁ τε ἄλλος συμφωνέω πᾶς , καί αὐτός ἐν ὁ ποίησις μαίνομαι περί αὐτός ἐν ὅδε · δῆμος μέν γ]ρ δίδωμι τόσος γέρας ὅσος ἀπαρκέω , τιμή οὔτε ἀφαιρέω οὔτε ἐπορεφάμενος · ὁ δέ ἔχω δύναμις καί χρῆμα εἰμί ἀγητός , καί ὁ φράζω μηδείς ἀεικής ἔχω . ἵστημι δέ ἀμφιβάλλω κρατερός σάκος ἀμφότερος , νικάω δέ οὐ ἐάω οὐδέτερος ἄδικος . πάλιν δέ ἀποφαίνω περί ὁ πλῆθος , ὡς αὐτός δέω χράω · δῆμος δέ ὧδε ἄν ἀγαθός σύν ἡγεμών ἕπομαι , μήτε λίαν ἀνίημι μήτε βιάζω . τίκτω γάρ κόρος ὕβρις , ὅταν πολύς ὄλβος ἕπομαι ἄνθρωπος ὅσος μή νόος ἄρτιος εἰμί . καί πάλιν δέ ἑτέρωθι που λέγω περί ὁ διανέμω ὁ γῆ βούλομαι · ὅδε ἐπί ἁρπαγή ἔρχομαι , ἐλπίς ἔχω ἀφνειός καδοκα ἕκαστος αὐτός ὄλβος εὑρίσκω πολύς , καί ἐγώ κωτίλος λεῖος τραχύς ἐκφαίνω νόος · χαῦνος μέν τότε φράζω , νῦν δέ ἐγώ χολόω λοξός ὀφθαλμός ὁράω πᾶς ὥστε δάϊος . οὐ χρεών · ὅς μέν γάρ λέγω σύν θεός ἀνύω , ἄλλη δέ οὗ ] μάτην ἔρδω , οὐδέ ἐγώ τυραννίς ἁνδάνω βία τις [ ῥέζω , οὐδέ πιεί[ρ]ας χθών πατρίς κακός ἐσθλός ἰσομοιρία ἔχω . [ πάλιν ] δέ καί περί ὁ ἀρ[οκ]οπῆς ὁ χρεών καί ὁ δουλεύω ὅς πρότερος ἐλευθερόω δέ διά ὁ σεισάχθεια · ἐγώ δέ ὁ μέν οὕνεκα ξ[υ]νήγαγον δῆμος , τίς οὗτος πρίν τυγχάνω παύω ; συμμαρτυρέω οὗτος ἄν ἐν δίκη Χρόνος μήτης μέγας δαίμων Ὀλύμπιος ἀγαθός , Γαῖα μέλας , ὁ ἐγώ ποτέ ὅρος ἀναιρέω πολλαχῆ πήγνυμι ] , πρόσθεν δέ δουλεύω , νῦν ἐλεύθερος . πολύς δέ Ἀθῆναι . πατρίς Έιδ θεόκτιτος , ἀνάγω πιπράσκω , ἄλλος ἔκδικος , ἄλλος δίκαιος , ὁ δέ ἀνάγκη ὑπό χρεώ φεύγω , γλῶσσα οὐκέτι Ἀττικός ἵημι , ὡς ἄν πολλαχῆ πλανάω , ὁ δέ ἐνθάδε αὐτοῦ δούλιος ἀεικής ἔχω , ἦθος δεσπότης τρομευμέν[ους ] , ἐλεύθερος τίθημι . οὗτος μέν κράτος νόμος , βία τε καί δίκη συναρμόζω , ῥέζω , καί διέρχομαι ὡς ὑπέχω ] μήν . θεσμός τε ὅμοιος ὁ κακός τε ἀγαθός , εὐθύς εἰς ἕκαστος ἁρμόζω δίκη , γράφω . κέντρον δέ ἄλλος ὡς ἐγώ λαμβάνω , [ κακοφραδής τε ἰά φιλοκτήμων ἀνήρ , οὐ ἄν κατέχω δῆμος · εἰ γάρ ἐθέλω ὁ ὁ ἐναντίο[ισι]ν ἁνδάνω τότε , αὖθις δέ ὅς ὁ οὕτερος φράζω , πολύς ἄν ἀνήρ ὅδε χηρόω πόλις . ὁ οὕνεκα ἀλκή πάντοθεν ποιέω ὡς ἐν κύων πολύς στρέφω λύκος . καί πάλιν ὀνειδίζω πρός ὁ ὕστερον αὐτός μεμψιμοιρία ἀμφότερος · δῆμος μέν εἰ χρή διαφάδην ὀνειδίζω , ὅς νῦν ἔχω οὔποτε ὀφθαλμός ἄν εὕδω ὁράω . ὅσος δέ μέγας καί βία ἀγαθός αἰνέω ἄν ἐγώ καί φίλος ποιέω · εἰ γάρ τις ἄλλος , φημί , οὗτος ὁ τιμή τυγχάνω , οὐ ἄν κατέχω δῆμος οὐδέ παύω , πρίν ἀναταράσσω πῖαρ ἐξαιρέω γάλα . | ἐγώ δέ οὗτος ὥσπερ ἐν μεταίχμιον ὅρος καθίστημι .