aristoteles-et-corpus-aristotelicum.aqhnai-wn-politei 29
XXIX . ἓως μὲν οὖν ἰσόρροπα τὰ πράγματα κατὰ τὸν πόλεμον ἦν , διεφύλαττον τὴν δημοκρατίαν . ἐπεὶ δὲ μετὰ τὴν ἐν Σικελίᾳ γενομένην συμφορὰν ἰσχυρότερα τὰ τῶν Λακεδαιμονίων ἐγένετο διὰ τὴν πρὸς βασιλέα συμμαχίαν , ἠναγκάσθησαν κι[νήσα]ντες τὴν δημοκρατίαν καταστῆσαι τὴν επὶ τῶν πετρακοσίων πολιτείαν , εἰπόντος τὸν μὲν πρὸ τοῦ ψηφίσματος λόγον Μηλοβίου , τὴν δὲ γνώμην γράψαντος Πυθοδώρου το[δ Ἀναφλ]υ[σ]τίου , μάλιστα δὲ συμπεισθέντων τῶν πολλῶν διὰ τὸ νομίζειν βασιλέα μᾶ[λ]λον ἐαυτοῖς συμπολεμήσειν , ἐὰν δι’ ὀλίγων ποιήσωνται τὴν πολιτείαν . | ἦν δὲ τὸ ψήφισμα τοῦ Πυθοδώρου τοιόνδε · τὸν δῆμον ἑλέσθαι μετὰ τῶν προυπαρχόντων δέκα προβούλων ἂλλους εἲκοσι ἐκ τῶν ὑπὲρ τετταράκοντα ἓτη γεγονότων , οἳτινες ὀμόσαντες ἦ μὴν συγγράψειν ἃν ἡγῶνται βέλτιστα εἶναι τῇ πόλει συγγράψουσι περὶ τῆς σωτηρίας · ἐξεῖναι δὲ καὶ τῶν ἂλλων τῷ βουλουένῳ γράφειν , ἳν’ ἐξ ἁπάντων αἱρῶνται τὸ ἂριστον . Κλειτοφῶν δὲ τὰ μὲν ἂλλα καθάπερ Πυθόδωρος εἶπεν , προσαναζητῆσαι δὲ τοὺς αἰρεθέντας ἒγραψεν καὶ τοὺς πατρίους νόμους οὓς Κλεισθένης ἒθηκεν ὃτε καθίστη τὴν δημοκρατίαν , ὃπως > ἀκούσαντες καὶ τούτων βουλεύσωνται τὸ ἂριστον , ὡς οὐ δημοτικὴν ἀλλὰ παραπλησίαν οὖσαν τὴν Κλεισθένους πολιτείαν τῇ Σόλωνος . οἱ δ’ αίρεθέντες πρῶτον μὲν ἒγραψαν ἐπάναγκες εἶναι τοὺς πρυτάνεις ἃπαντα τὰ λεγόυενα περὶ τῆς σωτηρίας ἐπιψηφίζειν , ἒπειτα τὰς τῶν παρανόμων γραφὰς καὶ τὰς εἰσαλλελίας καὶ τὰς προσκλήσεις ἐνεπῖλον , ὃπως ἂν οἱ ὀθέλοντες Ἀθηναίων συμβουλεύωσι περὶ τῶν προκειμένων · ἐὰν δέ τις τούτων χάριν ἢ ζημιοῖ ἢ προσκαλῆτια ἢ ἐἰσάγῃ εἰς δικαστήριον , ἒνδειξιν αὐτοῦ εἶναι καὶ ἀπαγωγὴν πρὸς στρατηγούς , τοὺς δὲ δτρατηγοὺς παραδοῦναι τοῖς ἓνδεκα θανάτῳ ζημιῶσαι . μετὰ δὲ ταῦτα τὴν πολιτείαν διέταξαν τόνδε <τὸν> τρόπον · τὰ μὲν χρήματα προσιόντα μὴ ἐξεῖναι ἂλλοσε δαπανῆσαι ἢ εἰς τὸν πόλεμον , τὰς δ’ ἀρχὰς ἀμίσθους ἂρχειν ἁπάσας ἓως ἂν ὁ πόλεμος ᾖ , πλήν τῶν ἐννέα ἀρχόντων καὶ τῶν πρυτάνεων οἳ ἂν ὦσιν · τούτους δὲ φέρειν τρεῖε ὀβολοὺς ἓκαστον τῆς ἡμέρας . τὴν δ’ ἂλλην πολιτείαν ἐπιτρέψαι πᾶσαν Ἀθηναίων τοῖς δυνατωτάτοις καὶ τοῖς σώμασιν καὶ τοῖς χρήμασιν λῃτουργεῖν μὴ ἒλαττον ἢ πεντακισχιλίοις , ἓως ἃν ὁ πόλευος ᾖ · κυρίους δ’ εἶναι τούτους καὶ συνθήκας συντίθεσθαι πρὸς οὓς ἂν ἐθέλωσιν · ἑλέσθαι δὲ καὶ τῆς φυλῆς ἑκάστης δέκα ἂνθρας ὐπὲρ τετταράκοντα ἒτη γεγονότας , οἳτινες καταλέξουσι τοὺς πεντακισχιλίους ὀμόσαντες καθ’ ἱερῶν τελείων .
Lemmas: XXIX . ἕως μέν οὖν ἰσόρροπος ὁ πρᾶγμα κατά ὁ πόλεμος εἰμί , διαφυλάσσω ὁ δημοκρατία . ἐπεί δέ μετά ὁ ἐν Σικελία γίγνομαι συμφορά ἰσχυρός ὁ ὁ Λακεδαιμόνιος γίγνομαι διά ὁ πρός βασιλεύς συμμαχία , ἀναγκάζω κινέω ὁ δημοκρατία καθίστημι ὁ ἐπί ὁ πετρακοθεος πολιτεία , λέγω ὁ μέν πρό ὁ ψήφισμα λόγος Μηλόβιος , ὁ δέ γνώμη γράφω Πυθόδωρος το[δ Ἀναφλ]υ[σ]τίου , μάλα δέ συμπείθω ὁ πολύς διά ὁ νομίζω βασιλεύς μᾶλλος ἑαυτοῦ συμπολεμέω , ἐάν διά ὀλίγος ποιέω ὁ πολιτεία . | εἰμί δέ ὁ ψήφισμα ὁ Πυθόδωρος τοιόσδε · ὁ δῆμος αἱρέω μετά ὁ προϋπάρχω δέκα πρόβουλος ἄλλος εἴκοσι ἐκ ὁ ὑπέρ τεσσαράκοντα ἔτος γίγνομαι , ὅστις ὄμνυμι ἦ μήν συγγράφω ἄν ἡγέομαι ἀγαθός εἰμί ὁ πόλις συγγράφω περί ὁ σωτηρία · ἔξεστι δέ καί ὁ ἄλλος ὁ βουλουναω γράφω , ἵνα ἐκ ἅπας αἱρέω ὁ ἄριστον . Κλειτοφῶν δέ ὁ μέν ἄλλος καθά Πυθόδωρος λέγω , προσαναζητέω δέ ὁ αἱρέω γράφω καί ὁ πάτριος νόμος ὅς Κλεισθένης τίθημι ὅτε καθίστημι ὁ δημοκρατία , ὅπως > ἀκούω καί οὗτος βουλεύω ὁ ἀγαθός , ὡς οὐ δημοτικός ἀλλά παραπλήσιος εἰμί ὁ Κλεισθένης πολιτεία ὁ Σόλων . ὁ δέ αἱρέω πρῶτος μέν γράφω ἐπανάγκης εἰμί ὁ πρύτανις ἅπας ὁ λεγουενη περί ὁ σωτηρία ἐπιψηφίζω , ἔπειτα ὁ ὁ παράνομος γραφή καί ὁ εἰσαλλελίας καί ὁ πρόσκλησις ἐμπίμπλημι , ὅπως ἄν ὁ ὀθέλοντες Ἀθηναῖος συμβουλεύω περί ὁ πρόκειμαι · ἐάν δέ τις οὗτος χάρις ἤ ζημιόω ἤ προσκαλέω ἤ εἰσάγω εἰς δικαστήριον , ἔνδειξις αὐτός εἰμί καί ἀπαγωγή πρός στρατηγός , ὁ δέ δτρατηγοὺς παραδίδωμι ὁ ἕνδεκα θάνατος ζημιόω . μετά δέ οὗτος ὁ πολιτεία διατάσσω ὅδε ὁ τρόπος · ὁ μέν χρῆμα προσέρχομαι μή ἔξεστι ἄλλοτε δαπανάω ἤ εἰς ὁ πόλεμος , ὁ δέ ἀρχή ἄμισθος ἄρχω ἅπας ἕως ἄν ὁ πόλεμος εἰμί , πλήν ὁ ἐννέα ἄρχων καί ὁ πρύτανις ὅς ἄν εἰμί · οὗτος δέ φέρω τρείω ὀβολός ἕκαστος ὁ ἡμέρα . ὁ δέ ἄλλος πολιτεία ἐπιτρέπω πᾶς Ἀθηναῖος ὁ δυνατός καί ὁ σῶμα καί ὁ χρῆμα λειτουργέω μή ἐλαχύς ἤ πεντακισχίλιοι , ἕως ἄν ὁ πολεύω εἰμί · κύριος δέ εἰμί οὗτος καί συνθήκη συντίθημι πρός ὅς ἄν ἐθέλω · αἱρέω δέ καί ὁ φυλή ἕκαστος δέκα ἄνδρας ὑπέρ τεσσαράκοντα ἔτος γίγνομαι , ὅστις καταλέγω ὁ πεντακισχίλιοι ὄμνυμι κατά ἱερός τέλειος .