aristoteles-et-corpus-aristotelicum.analytica-priora-et-posteriora posteriora.1.11
Εἴδη μὲν οὖν εἶναι ἢ ἕν τι παρὰ τὰ πολλὰ οὐκ ἀνάγκη , εἰ ἀπόδειξις ἔσται , εἶναι μέντοι ἓν κατὰ πολλῶν ἀληθὲς εἰπεῖν ἀνάγκη · οὐ γὰρ ἔσται τὸ καθόλου , ἂν μὴ τοῦτο ᾖ · ἐὰν δὲ τὸ καθόλου μὴ ᾖ , τὸ μέσον οὐκ ἔσται , ὥστ᾿ οὐδ᾿ ἀπόδειξις . Δεῖ ἄρα τι ἓν καὶ τὸ αὐτὸ ἐπὶ πλειόνων εἶναι μὴ ὁμώνυμον . Τὸ δὲ μὴ ἐνδέχεσθαι ἅμα φάναι καὶ ἀποφάναι οὐδεμία λαμβάνει ἀπόδειξις , ἀλλ᾿ ἢ ἐὰν δέῃ δεῖξαι καὶ τὸ συμπέρασμα οὕτως . Δείκνυται δὲ λαβοῦσι τὸ πρῶτον κατὰ τοῦ μέσου , ὅτι ἀληθές , ἀποφάναι δ᾿ οὐκ ἀληθές . Τὸ δὲ μέσον οὐδὲν διαφέρει εἶναι καὶ μὴ εἶναι λαβεῖν , ὡς δ᾿ αὕτως καὶ τὸ τρίτον . Εἰ γὰρ ἐδόθη , καθ᾿ οὗ ἄνθρωπον ἀληθὲς εἰπεῖν , εἰ καὶ μὴ ἄνθρωπον ἀληθές , ἀλλ᾿ εἰ μόνον ἄνθρωπον ζῷον εἶναι , μὴ ζῷον δὲ μή · ἔσται γὰρ ἀληθὲς εἰπεῖν Καλλίαν , εἰ καὶ μὴ Καλλίαν , ὅμως ζῷον , μὴ ζῷον δ᾿ οὔ . Αἴτιον δ᾿ ὅτι τὸ πρῶτον οὐ μόνον κατὰ τοῦ μέσον λέγεται ἀλλὰ καὶ κατ᾿ ἄλλου διὰ τὸ εἶναι ἐπὶ πλειόνων , ὥστ᾿ οὐδ᾿ εἰ τὸ μέσον καὶ αὐτό ἐστι καὶ μὴ αὐτό , πρὸς τὸ συμπέρασμα οὐδὲν διαφέρει . τὸ δ᾿ ἅπαν φάναι ἢ ἀποφάναι ἡ εἰς τὸ ἀδύνατον ἀπόδειξις λαμβάνει , καὶ ταῦτα οὐδ᾿ ἀεὶ καθόλου , ἀλλ᾿ ὅσον ἱκανόν , ἱκανὸν δ᾿ ἐπὶ τοῦ γένους . Λέγω δ᾿ ἐπὶ τοῦ γένους οἷον περὶ ὃ γένος τὰς ἀποδείξεις φέρει , ὥσπερ εἴρηται καὶ πρότερον . Ἐπικοινωνοῦσι δὲ πᾶσαι αἱ ἐπιστῆμαι ἀλλήλαις κατὰ τὰ κοινά . Κοινὰ δὲ λέγω οἷς χρῶνται ὡς ἐκ τούτων ἀποδεικνύντες , ἀλλ᾿ οὐ περὶ ὧν δεικνύουσιν οὐδ᾿ ὃ δεικνύουσιν . Καὶ ἡ διαλεκτικὴ πάσαις . Καὶ εἴ τις καθόλου πειρῷτο δεικνύναι τὰ κοινά , οἷον ὅτι ἅπαν φάναι ἢ ἀποφάναι , ἢ ὅτι ἴσα ἀπὸ ἴσων , ἢ τῶν τοιούτων ἄττα . Ἡ δὲ διαλεκτικὴ οὐκ ἔστιν οὕτως ὡρισμένων τινῶν , οὐδὲ γένους τινὸς ἑνός . Οὐ γὰρ ἂν ἠρώτα · ἀποδεικνύντα γὰρ οὐκ ἔστιν ἐρωτᾶν διὰ τὸ τῶν ἀντικειμένων ὄντων μὴ δείκνυσθαι τὸ αὐτό . Δέδεικται δὲ τοῦτο ἐν τοῖς περὶ συλλογισμοῦ .
Lemmas: εἶδος μέν οὖν εἰμί ἤ εἷς τις παρά ὁ πολύς οὐ ἀνάγκη , εἰ ἀπόδειξις εἰμί , εἰμί μέντοι εἷς κατά πολύς ἀληθής λέγω ἀνάγκη · οὐ γάρ εἰμί ὁ καθόλου , ἐάν μή οὗτος εἰμί · ἐάν δέ ὁ καθόλου μή εἰμί , ὁ μέσος οὐ εἰμί , ὥστε οὐδέ ἀπόδειξις . δέω ἄρα τις εἷς καί ὁ αὐτός ἐπί πολύς εἰμί μή ὁμώνυμος . ὁ δέ μή ἐνδέχομαι ἅμα φημί καί ἀπόφημι οὐδείς λαμβάνω ἀπόδειξις , ἀλλά ἤ ἐάν δέω δείκνυμι καί ὁ συμπέρασμα οὕτως . δείκνυμι δέ λαμβάνω ὁ πρῶτος κατά ὁ μέσος , ὅτι ἀληθής , ἀπόφημι δέ οὐ ἀληθής . ὁ δέ μέσος οὐδείς διαφέρω εἰμί καί μή εἰμί λαμβάνω , ὡς δέ αὔτως καί ὁ τρίτος . εἰ γάρ δίδωμι , κατά ὅς ἄνθρωπος ἀληθής λέγω , εἰ καί μή ἄνθρωπος ἀληθής , ἀλλά εἰ μόνος ἄνθρωπος ζῷον εἰμί , μή ζῷον δέ μή · εἰμί γάρ ἀληθής λέγω Καλλίας , εἰ καί μή Καλλίας , ὅμως ζῷον , μή ζῷον δέ οὐ . αἴτιος δέ ὅτι ὁ πρῶτος οὐ μόνος κατά ὁ μέσος λέγω ἀλλά καί κατά ἄλλος διά ὁ εἰμί ἐπί πολύς , ὥστε οὐδέ εἰ ὁ μέσος καί αὐτός εἰμί καί μή αὐτός , πρός ὁ συμπέρασμα οὐδείς διαφέρω . ὁ δέ ἅπας φημί ἤ ἀπόφημι ὁ εἰς ὁ ἀδύνατος ἀπόδειξις λαμβάνω , καί οὗτος οὐδέ ἀεί καθόλου , ἀλλά ὅσος ἱκανός , ἱκανός δέ ἐπί ὁ γένος . λέγω δέ ἐπί ὁ γένος οἷος περί ὅς γένος ὁ ἀπόδειξις φέρω , ὥσπερ λέγω καί πρότερος . ἐπικοινωνέω δέ πᾶς ὁ ἐπιστήμη ἀλλήλων κατά ὁ κοινός . κοινός δέ λέγω ὅς χράω ὡς ἐκ οὗτος ἀποδείκνυμι , ἀλλά οὐ περί ὅς δείκνυμι οὐδέ ὅς δείκνυμι . καί ὁ διαλεκτικός πᾶς . καί εἰ τις καθόλου πειράω δείκνυμι ὁ κοινός , οἷος ὅτι ἅπας φημί ἤ ἀπόφημι , ἤ ὅτι ἴσος ἀπό ἴσος , ἤ ὁ τοιοῦτος τις . ὁ δέ διαλεκτικός οὐ εἰμί οὕτως ὁρίζω τις , οὐδέ γένος τις εἷς . οὐ γάρ ἄν ἐρωτάω · ἀποδείκνυμι γάρ οὐ εἰμί ἐρωτάω διά ὁ ὁ ἀντίκειμαι εἰμί μή δείκνυμι ὁ αὐτός . δείκνυμι δέ οὗτος ἐν ὁ περί συλλογισμός .