aristoteles-et-corpus-aristotelicum.analytica-priora-et-posteriora posteriora.1.26
Ἐπεὶ δ᾿ ἡ κατηγορικὴ τῆς στερητικῆς βελτίων , δῆλον ὅτι καὶ τῆς εἰς τὸ ἀδύνατον ἀγούσης . Δεῖ δ᾿ εἰδέναι τίς ἡ διαφορὰ αὐτῶν . Ἔστω δὴ τὸ Α μηδενὶ ὑπάρχον τῷ Β , τῷ δὲ Γ τὸ Β παντί · ἀνάγκη δὴ τῷ Γ μηδενὶ ὑπάρχειν τὸ Α . Οὕτω μὲν οὖν ληφθέντων δεικτικὴ ἡ στερητικὴ ἂν εἴη ἀπόδειξις ὅτι τὸ Α τῷ Γ οὐχ ὑπάρχει . Ἡ δ᾿ εἰς τὸ ἀδύνατον ὧδ᾿ ἔχει . Εἰ δέοι δεῖξαι ὅτι τὸ Α τῷ Β οὐχ ὑπάρχει , ληπτέον ὑπάρχειν , καὶ τὸ Β τῷ Γ , ὥστε συμβαίνει τὸ Α τῷ Γ ὑπάρχειν . Τοῦτο δ᾿ ἔστω γνώριμον καὶ ὁμολογούμενον ὅτι ἀδύνατον . Οὐκ ἄρα οἷόν τε τὸ Α τῷ Β ὑπάρχειν . Εἰ οὖν τὸ Β τῷ Γ ὁμολογεῖται ὑπάρχειν , τὸ Α τῷ Β ἀδύνατον ὑπάρχειν . Οἱ μὲν οὖν ὅροι ὁμοίως τάττονται , διαφέρει δὲ τὸ ὁποτέρα ἂν ᾖ γνωριμωτέρα ἡ πρότασις ἡ στερητική , πότερον ὅτι τὸ Α τῷ Β οὐχ ὑπάρχει ἢ ὅτι τὸ Α τῷ Γ . Ὅταν μὲν οὖν ᾖ τὸ συμπέρασμα γνωριμώτερον ὅτι οὐκ ἔστιν , ἡ εἰς τὸ ἀδύνατον γίνεται ἀπόδειξις , ὅταν δ᾿ ἡ ἐν τῷ συλλογισμῷ , ἡ ἀποδεικτική . Φύσει δὲ προτέρα ἡ ὅτι τὸ Α τῷ Β ἢ ὅτι τὸ Α τῷ Γ . Πρότερα γάρ ἐστι τοῦ συμπεράσματος , ἐξ ὧν τὸ συμπέρασμα · ἔστι δὲ τὸ μὲν Α τῷ Γ μὴ ὑπάρχειν συμπέρασμα , τὸ δὲ Α τῷ Β ἐξ οὗ τὸ συμπέρασμα . Οὐ γὰρ εἰ συμβαίνει ἀναιρεῖσθαί τι , τοῦτο συμπέρασμά ἐστιν , ἐκεῖνα δὲ ἐξ ὧν . Ἀλλὰ τὸ μὲν ἐξ οὗ , συλλογισμός ἐστιν , ὃ ἂν οὕτως ἔχῃ ὥστε ἢ ὅλον πρὸς μέρος ἢ μέρος πρὸς ὅλον ἔχειν , αἱ δὲ τὸ Α Γ καὶ Α Β προτάσεις οὐκ ἔχουσιν οὕτω πρὸς ἀλλήλας . Εἰ οὖν ἡ ἐκ γνωριμωτέρων καὶ προτέρων κρείττων , εἰσὶ δ᾿ ἀμφότεραι ἐκ τοῦ μὴ εἶναί τι πισταί , ἀλλ᾿ ἡ μὲν ἐκ προτέρου ἡ δ᾿ ἐξ ὑστέρου , βελτίων ἁπλῶς ἂν εἴη τῆς εἰς τὸ ἀδύνατον ἡ στερητικὴ ἀπόδειξις , ὥστε καὶ ἡ ταύτης βελτίων ἡ κατηγορικὴ δῆλον ὅτι καὶ τῆς εἰς τὸ ἀδύνατόν ἐστι βελτίων .
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ κατηγορικός ὁ στερητικός ἀγαθός , δῆλος ὅτι καί ὁ εἰς ὁ ἀδύνατος ἄγω . δέω δέ οἶδα τίς ὁ διαφορά αὐτός . εἰμί δή ὁ Α μηδείς ὑπάρχω ὁ Β , ὁ δέ Γ ὁ Β πᾶς · ἀνάγκη δή ὁ Γ μηδείς ὑπάρχω ὁ Α . οὕτως μέν οὖν λαμβάνω δεικτικός ὁ στερητικός ἄν εἰμί ἀπόδειξις ὅτι ὁ Α ὁ Γ οὐ ὑπάρχω . ὁ δέ εἰς ὁ ἀδύνατος ὧδε ἔχω . εἰ δέω δείκνυμι ὅτι ὁ Α ὁ Β οὐ ὑπάρχω , λαμβάνω ὑπάρχω , καί ὁ Β ὁ Γ , ὥστε συμβαίνω ὁ Α ὁ Γ ὑπάρχω . οὗτος δέ εἰμί γνώριμος καί ὁμολογέω ὅτι ἀδύνατος . οὐ ἄρα οἷος τε ὁ Α ὁ Β ὑπάρχω . εἰ οὖν ὁ Β ὁ Γ ὁμολογέω ὑπάρχω , ὁ Α ὁ Β ἀδύνατος ὑπάρχω . ὁ μέν οὖν ὅρος ὅμοιος τάσσω , διαφέρω δέ ὁ ὁπότερος ἄν εἰμί γνώριμος ὁ πρότασις ὁ στερητικός , πότερος ὅτι ὁ Α ὁ Β οὐ ὑπάρχω ἤ ὅτι ὁ Α ὁ Γ . ὅταν μέν οὖν εἰμί ὁ συμπέρασμα γνώριμος ὅτι οὐ εἰμί , ὁ εἰς ὁ ἀδύνατος γίγνομαι ἀπόδειξις , ὅταν δέ ὁ ἐν ὁ συλλογισμός , ὁ ἀποδεικτικός . φύσις δέ πρότερος ὁ ὅτι ὁ Α ὁ Β ἤ ὅτι ὁ Α ὁ Γ . πρότερος γάρ εἰμί ὁ συμπέρασμα , ἐκ ὅς ὁ συμπέρασμα · εἰμί δέ ὁ μέν Α ὁ Γ μή ὑπάρχω συμπέρασμα , ὁ δέ Α ὁ Β ἐκ ὅς ὁ συμπέρασμα . οὐ γάρ εἰ συμβαίνω ἀναιρέω τις , οὗτος συμπέρασμα εἰμί , ἐκεῖνος δέ ἐκ ὅς . ἀλλά ὁ μέν ἐκ ὅς , συλλογισμός εἰμί , ὅς ἄν οὕτως ἔχω ὥστε ἤ ὅλος πρός μέρος ἤ μέρος πρός ὅλος ἔχω , ὁ δέ ὁ Α Γ καί Α Β πρότασις οὐ ἔχω οὕτως πρός ἀλλήλων . εἰ οὖν ὁ ἐκ γνώριμος καί πρότερος κρατύς , εἰμί δέ ἀμφότερος ἐκ ὁ μή εἰμί τις πιστός , ἀλλά ὁ μέν ἐκ πρότερος ὁ δέ ἐκ ὕστερος , ἀγαθός ἁπλῶς ἄν εἰμί ὁ εἰς ὁ ἀδύνατος ὁ στερητικός ἀπόδειξις , ὥστε καί ὁ οὗτος ἀγαθός ὁ κατηγορικός δῆλος ὅτι καί ὁ εἰς ὁ ἀδύνατος εἰμί ἀγαθός .