aristoteles-et-corpus-aristotelicum.analytica-priora-et-posteriora priora.2.22
Ὅταν δ ἀντιστρέφῃ τὰ ἄκρα , ἀνάγκη καὶ τὸ μέσον ἀντιστρέφειν στρέφειν πρὸς ἄμφω . Εἰ γὰρ τὸ Α κατὰ τοῦ Γ διὰ τοῦ Β ὑπάρχει , εἰ ἀντιστρέφει καὶ ὑπάρχει , ᾧ τὸ Α , παντὶ τὸ Γ , καὶ τὸ Β τῷ Α ἀντιστρέφει , καὶ ὑπάρχει , ᾧ τὸ Α , παντὶ τὸ Β διὰ μέσου τοῦ Γ , καὶ τὸ Γ τῷ Β ἀντιστρέφει διὰ μέσου τοῦ Α . Καὶ ἐπὶ τοῦ μὴ ὑπάρχειν ὡσαύτως , οἷον εἰ τὸ Β τῷ Γ ὑπάρχει , τῷ δὲ Β τὸ Α οὐχ ὑπάρχει , οὐδὲ τὸ Α τῷ Γ οὐχ ὑπάρξει . Εἰ δὴ τὸ Β τῷ Α ἀντιστρέφει , καὶ τὸ Γ τῷ Α ἀντιστρέψει . Ἔστω γὰρ τὸ Β μὴ ὑπάρχον τῷ Α · οὐδ᾿ ἄρα τὸ Γ · παντὶ γὰρ τῷ Γ τὸ Β ὑπῆρχεν . Καὶ εἰ τῷ Β τὸ Γ ἀντιστρέφει , καὶ τῷ Α ἀντιστρέφει · καθ᾿ οὗ γὰρ ἅπαντος τὸ Β , καὶ τὸ Γ.᾿ Καὶ εἰ τὸ Γ πρὸς τὸ Α ἀντιστρέφει , καὶ τὸ Β ἀντιστρέφει πρὸς τὸ Α . Ὧ γὰρ τὸ Β , τὸ Γ · ᾧ δὲ τὸ Γ , τὸ Α οὐχ ὑπάρχει . Καὶ μόνον τοῦτο ἀπὸ τοῦ συμπεράσματος ἀρχεται , τὰ δ᾿ ἄλλα οὐχ ὁμοίως καὶ ἐπὶ τοῦ κατηγορικοῦ συλλογισμοῦ . Πάλιν εἰ τὸ Α καὶ τὸ Β ἀντιστρέφει , καὶ τὸ Γ καὶ τὸ Δ ὡσαύτως , ἅπαντι δ᾿ ἀνάγκη τὸ Α ἢ τὸ Γ ὑπάρχειν , καὶ τὸ Β καὶ Δ οὕτως ἕξει ὥστε παντὶ θάτερον ὑπάρχειν . Ἐπεὶ γὰρ ᾧ τὸ Α , τὸ Β , καὶ ᾧ τὸ Γ , τὸ Δ , παντὶ δὲ τὸ Α ἢ τὸ Γ καὶ οὐχ ἅμα , φανερὸν ὅτι καὶ τὸ Β ἢ τὸ Δ παντὶ καὶ οὐχ ἅμα . Οἷον εἰ τὸ ἀγένητον ἄφθαρτον καὶ τὸ ἄφθαρτον ἀγένητον , ἀνάγκη τὸ γένομενον φθαρτὸν καὶ τὸ φθαρτὸν γεγονέναι · δύο γὰρ συλλογισμοὶ σύγκεινται . Πάλιν εἰ παντὶ μὲν τὸ Α ἢ τὸ Β καὶ τὸ Γ ἢ τὸ Δ , ἅμα δὲ μὴ ὑπάρχει , εἰ ἀντιστρέφει τὸ Α καὶ τὸ Γ , καὶ τὸ Β καὶ τὸ Δ ἀντιστρέφει . Εἰ γὰρ τινὶ μὴ ὑπάρχει τὸ Β , ᾧ τὸ Δ , δῆλον ὅτι τὸ Α ὑπάρχει . Εἰ δὲ τὸ Α , καὶ τὸ Γ · ἀντιστρέφει γάρ . Ὥστε ἅμα τὸ Γ καὶ Δ . Τοῦτο δ᾿ ἀδύνατον . Ὅταν δὲ τὸ Α ὅλῳ τῷ Β καὶ τῷ Γ ὑπάρχῃ καὶ μηδενὸς ἄλλου κατηγορῆται , ὑπάρχῃ δὲ καὶ τὸ Β παντὶ τῷ Γ , ἀνάγκη τὸ Α καὶ Β ἀντιστρέφειν · ἐπεὶ γὰρ κατὰ μόνων τῶν Β Γ λέγεται τὸ Α , κατηγορεῖται δὲ τὸ Β καὶ αὐτὸ αὑτοῦ καὶ τοῦ Γ , φανερὸν ὅτι καθ᾿ ὧν τὸ Α , καὶ τὸ Β λεχθήσεται πάντων πλὴν αὐτοῦ τοῦ Α . Πάλιν ὅταν τὸ Α καὶ τὸ Β ὅλῳ τῷ Γ ὑπάρχῃ , ἀντιστρέφῃ δὲ τὸ Γ τῷ Β , ἀνάγκη τὸ Α παντὶ τῷ Β ὑπάρχειν · ἐπεὶ γὰρ παντὶ τῷ Γ τὸ Α , τὸ δὲ Γ τῷ Β διὰ τὸ ἀντιστρέφειν , καὶ τὸ Α παντὶ τῷ Β ὑπάρξει . Ὅταν δὲ δυοῖν ὄντοιν τὸ Α τοῦ Β αἱρετώτερον ᾖ , ὄντων ἀντικειμένων , καὶ τὸ Δ τοῦ Γ ὡσαύτως , εἰ αἱρετώτερα τὰ Α Γ τῶν Β Δ , τὸ Α τοῦ Δ αἱρετώτερον . Ὁμοίως γὰρ διωκτὸν τὸ Α καὶ φευκτὸν τὸ Β · ἀντικείμενα γάρ . Καὶ τὸ Γ τῷ Δ · καὶ γὰρ ταῦτα ἀντίκειται . Εἰ οὖν τὸ Α τῷ Δ ὁμοίως αἱρετόν , καὶ τὸ Β τῷ Γ φευκτόν · ἑκάτερον γὰρ ἑκατέρῳ ὁμοίως , φευκτὸν διωκτῷ . Ὥστε καὶ τὰ ἄμφω τὰ Α Γ τοῖς Β Δ . Ἐπεὶ δὲ μᾶλλον , οὐχ οἷόν τε ὁμοίως · καὶ γὰρ ἂν τὰ Β Δ ὁμοίως ἦσαν . Εἰ δὲ τὸ Δ τοῦ Α αἱρετώτερον , καὶ τὸ Β τοῦ Γ ἧττον φευκτόν · τὸ γὰρ ἔλαττον τῷ ἐλάττονι ἀντίκειται . Αἱρετώτερον δὲ τὸ μεῖζον ἀγαθὸν καὶ ἔλαττον κακὸν ἢ τὸ ἔλαττον ἀγαθὸν καὶ μεῖζον κακόν · καὶ τὸ ἅπαν ἄρα , τὸ Β Δ , αἱρετώτερον τοῦ Α Γ . Νῦν δ᾿ οὐκ ἔστιν . Τὸ Α ἄρα αἱρετώτερον τοῦ Δ , καὶ τὸ Γ ἄρα τοῦ Β ἧττον φευκτόν . Εἰ δὴ ἕλοιτο πᾶς ὁ ἐρῶν κατὰ τὸν ἔρωτα τὸ Α τὸ οὕτως ἔχειν ὥστε χαρίζεσθαι , καὶ τὸ μὴ χαρίζεσθαι τὸ ἐφ᾿ οὗ Γ , ἢ τὸ χαρίζεσθαι τὸ ἐφ᾿ οὗ Δ , καὶ τὸ μὴ τοιοῦτον εἶναι οἷον χαρίζεσθαι τὸ ἐφ᾿ οὗ Β , δῆλον ὅτι τὸ Α τὸ τοιοῦτον εἶναι αἱρετώτερόν ἐστιν ἢ τὸ χαρίζεσθαι . Τὸ ἄρα φιλεῖσθαι τῆς συνουσίας αἱρετώτερον κατὰ τὸν ἔρωτα . Μᾶλλον ἄρα ὁ ἔρως ἐστὶ τῆς φιλίας ἢ τοῦ συνεῖναι . Εἰ δὲ μάλιστα τούτου , καὶ τέλος τοῦτο . Τὸ ἄρα συνεῖναι ἢ οὐκ ἔστιν ὅλως ἢ τοῦ φιλεῖσθαι ἕνεκεν · καὶ γὰρ αἱ ἄλλαι ἐπιθυμίαι καὶ τέχναι οὕτω γίνονται .
Lemmas: ὅταν δ ἀντιστρέφω ὁ ἄκρον , ἀνάγκη καί ὁ μέσος ἀντιστρέφω στρέφω πρός ἄμφω . εἰ γάρ ὁ Α κατά ὁ Γ διά ὁ Β ὑπάρχω , εἰ ἀντιστρέφω καί ὑπάρχω , ὅς ὁ Α , πᾶς ὁ Γ , καί ὁ Β ὁ Α ἀντιστρέφω , καί ὑπάρχω , ὅς ὁ Α , πᾶς ὁ Β διά μέσος ὁ Γ , καί ὁ Γ ὁ Β ἀντιστρέφω διά μέσος ὁ Α . καί ἐπί ὁ μή ὑπάρχω ὡσαύτως , οἷος εἰ ὁ Β ὁ Γ ὑπάρχω , ὁ δέ Β ὁ Α οὐ ὑπάρχω , οὐδέ ὁ Α ὁ Γ οὐ ὑπάρχω . εἰ δή ὁ Β ὁ Α ἀντιστρέφω , καί ὁ Γ ὁ Α ἀντιστρέφω . εἰμί γάρ ὁ Β μή ὑπάρχω ὁ Α · οὐδέ ἄρα ὁ Γ · πᾶς γάρ ὁ Γ ὁ Β ὑπάρχω . καί εἰ ὁ Β ὁ Γ ἀντιστρέφω , καί ὁ Α ἀντιστρέφω · κατά ὅς γάρ ἅπας ὁ Β , καί ὁ ΓΓ καί εἰ ὁ Γ πρός ὁ Α ἀντιστρέφω , καί ὁ Β ἀντιστρέφω πρός ὁ Α . ὧ γάρ ὁ Β , ὁ Γ · ὅς δέ ὁ Γ , ὁ Α οὐ ὑπάρχω . καί μόνος οὗτος ἀπό ὁ συμπέρασμα ἀρχω , ὁ δέ ἄλλος οὐ ὅμοιος καί ἐπί ὁ κατηγορικός συλλογισμός . πάλιν εἰ ὁ Α καί ὁ Β ἀντιστρέφω , καί ὁ Γ καί ὁ Δ ὡσαύτως , ἅπας δέ ἀνάγκη ὁ Α ἤ ὁ Γ ὑπάρχω , καί ὁ Β καί Δ οὕτως ἔχω ὥστε πᾶς ἕτερος ὑπάρχω . ἐπεί γάρ ὅς ὁ Α , ὁ Β , καί ὅς ὁ Γ , ὁ Δ , πᾶς δέ ὁ Α ἤ ὁ Γ καί οὐ ἅμα , φανερός ὅτι καί ὁ Β ἤ ὁ Δ πᾶς καί οὐ ἅμα . οἷον εἰ ὁ ἀγένητος ἄφθαρτος καί ὁ ἄφθαρτος ἀγένητος , ἀνάγκη ὁ γένονυμι φθαρτός καί ὁ φθαρτός γίγνομαι · δύο γάρ συλλογισμός σύγκειμαι . πάλιν εἰ πᾶς μέν ὁ Α ἤ ὁ Β καί ὁ Γ ἤ ὁ Δ , ἅμα δέ μή ὑπάρχω , εἰ ἀντιστρέφω ὁ Α καί ὁ Γ , καί ὁ Β καί ὁ Δ ἀντιστρέφω . εἰ γάρ τις μή ὑπάρχω ὁ Β , ὅς ὁ Δ , δῆλος ὅτι ὁ Α ὑπάρχω . εἰ δέ ὁ Α , καί ὁ Γ · ἀντιστρέφω γάρ . ὥστε ἅμα ὁ Γ καί Δ . οὗτος δέ ἀδύνατος . ὅταν δέ ὁ Α ὅλος ὁ Β καί ὁ Γ ὑπάρχω καί μηδείς ἄλλος κατηγορέω , ὑπάρχω δέ καί ὁ Β πᾶς ὁ Γ , ἀνάγκη ὁ Α καί Β ἀντιστρέφω · ἐπεί γάρ κατά μόνος ὁ Β Γ λέγω ὁ Α , κατηγορέω δέ ὁ Β καί αὐτός ἑαυτοῦ καί ὁ Γ , φανερός ὅτι κατά ὅς ὁ Α , καί ὁ Β λέγω πᾶς πλήν αὐτός ὁ Α . πάλιν ὅταν ὁ Α καί ὁ Β ὅλος ὁ Γ ὑπάρχω , ἀντιστρέφω δέ ὁ Γ ὁ Β , ἀνάγκη ὁ Α πᾶς ὁ Β ὑπάρχω · ἐπεί γάρ πᾶς ὁ Γ ὁ Α , ὁ δέ Γ ὁ Β διά ὁ ἀντιστρέφω , καί ὁ Α πᾶς ὁ Β ὑπάρχω . ὅταν δέ δύο εἰμί ὁ Α ὁ Β αἱρετός εἰμί , εἰμί ἀντίκειμαι , καί ὁ Δ ὁ Γ ὡσαύτως , εἰ αἱρετός ὁ Α Γ ὁ Β Δ , ὁ Α ὁ Δ αἱρετός . ὅμοιος γάρ διωκτός ὁ Α καί φευκτός ὁ Β · ἀντίκειμαι γάρ . καί ὁ Γ ὁ Δ · καί γάρ οὗτος ἀντίκειμαι . εἰ οὖν ὁ Α ὁ Δ ὅμοιος αἱρετός , καί ὁ Β ὁ Γ φευκτός · ἑκάτερος γάρ ἑκάτερος ὅμοιος , φευκτός διωκτός . ὥστε καί ὁ ἄμφω ὁ Α Γ ὁ Β Δ . ἐπεί δέ μάλα , οὐ οἷος τε ὅμοιος · καί γάρ ἄν ὁ Β Δ ὅμοιος εἰμί . εἰ δέ ὁ Δ ὁ Α αἱρετός , καί ὁ Β ὁ Γ ἥσσων φευκτός · ὁ γάρ ἐλαχύς ὁ ἐλαχύς ἀντίκειμαι . αἱρετός δέ ὁ μέγας ἀγαθός καί ἐλαχύς κακός ἤ ὁ ἐλαχύς ἀγαθός καί μέγας κακός · καί ὁ ἅπας ἄρα , ὁ Β Δ , αἱρετός ὁ Α Γ . νῦν δέ οὐ εἰμί . ὁ Α ἄρα αἱρετός ὁ Δ , καί ὁ Γ ἄρα ὁ Β ἥσσων φευκτός . εἰ δή αἱρέω πᾶς ὁ ἐράω κατά ὁ ἔρως ὁ Α ὁ οὕτως ἔχω ὥστε χαρίζω , καί ὁ μή χαρίζω ὁ ἐπί ὅς Γ , ἤ ὁ χαρίζω ὁ ἐπί ὅς Δ , καί ὁ μή τοιοῦτος εἰμί οἷος χαρίζω ὁ ἐπί ὅς Β , δῆλος ὅτι ὁ Α ὁ τοιοῦτος εἰμί αἱρετός εἰμί ἤ ὁ χαρίζω . ὁ ἄρα φιλέω ὁ συνουσία αἱρετός κατά ὁ ἔρως . μάλα ἄρα ὁ ἔρως εἰμί ὁ φιλία ἤ ὁ σύνειμι . εἰ δέ μάλα οὗτος , καί τέλος οὗτος . ὁ ἄρα σύνειμι ἤ οὐ εἰμί ὅλος ἤ ὁ φιλέω ἕνεκα · καί γάρ ὁ ἄλλος ἐπιθυμία καί τέχνη οὕτως γίγνομαι .