aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.384
( 384 ) χερσαία γαλῆ ὅτι ῆν ἄνθρωπος ἤκουσα · καὶ ὅτι τοῦτο ἐκαλεῖτο , καὶ ὅτι ἧν γόης καὶ φαρμακίς , καὶ ὅτι δεινῶς ἀκόλαστος ἥν καὶ ἀφροδίτην παράνομον ἐνόσει , καὶ ταῦτα εἰς ἀκοὴν τὴν ἐμὴν ἀφίκετο · καὶ ὡς εἰς τοῦτο τὸ ζῷον τὸ κακὸν ἔτρεψεν αὐτὴν Εκάτης τῆς θεοῦ μῆνις οὐδὲ τοῦτό με λέληθεν . ἡ μὲν οὖν θεὸς ἵλεως ἔστω · μύθους δ’ ἐῶ καὶ μυθολογίαν ἄλλοις . ὅτι δέ ἐστι θηρίον ἐπιβουλότατον , καὶ νεκροῖς ἀνθρώποις ἐπιτίθενται γαλαῖ , καὶ μὴ φυλαττόμεναι ἐπιπηδῶσι , καὶ συλῶσι τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ ἐκροφοῦσι , δῆλόν ἐστ . φασὶ δὲ καὶ ὄρχεις γαλῆς γυναικὶ κατ’ ἐπιβουλὴν ἢ καὶ ἑκούσγῃ περιαφθέντας ἐπωσχεῖν τὸ ἔτι μητέρας γίνελειν σθαι ακὶ ἀναστέλλειν αὐτῶν . σπλάγχνα δὲ γαλῆς σκευασίαν δή τινα προσλαβόντα , ἤν ἴστωσαν οἱ σοφοὶ τὰ τοιαῦτα , καὶ εἰς οῑνον ἐμβληθέντα κατ’ ἐπιβουλήν , φλίον ὡς λόγος διίστησι , καὶ ἡνωμένην σέως εὔνοιαν διακόπτει . καὶ ὑπὲρ μὲν τούτων τοὺς γόητάς τε καὶ φαρμακέας Ἄρει φίλψ κολάζειν καὶ διακαίειν καταλίπωμεν . εἴη δ’ ἂν καὶ ἰχθῦς γαλῆ , μικρὸς δ’ οὗτος καὶ οὐδέν τοι κοινὸν πρὸς τοὺς γαλεοὺς καλουμένους ἔχων . οἱ μὲν γάρ εἰσι σελάχιοι καὶ πελάγιοι καὶ μέγεθος προήκοντες εἶτα μέντοι καὶ κυνὶ ἐοίκασιν · ἡ γαλῆ δέ , φαίην ἂν αὐτὴν εἶναι τὸν καλούμενον ἥπατον . ἰχθὺς δέ ἐστιν αὕτη βραχθς , καὶ τῶ δφθαλμὰ ἐπιμέμυκε · κόρας δὲ ἔχει κυανοῦ χρόᾳ προσεικασμένας . καὲ τὸ μὲν γένειον ἔχει τοῦ ἡπάτου μεῖζον , ἡττᾶται δὲ αὅ πάλιν τοῦ χρέμητος κατά γε τοῦτο . πετραίαν δὲ οὖσαν τὴν γαλῆν καὶ νεμομένηην φυκία ἀκούω πάντων σωμάτων οἷς νεκροῖς τύχη |τοὺς . ὀφθαλμοὺς καὶ ταύτην ὡς τὴν χερσαίαν ἐσθίηιν . χρῶνται δὲ αὐτῇ ἐς τὰ ὅμοια ἁλιεῖς ὅσοι κατὰ τοὺς Ἠπειρώτας φαρμακεύουσι πονηροὶ καὶ οὔτοι σοφισταὶ τῶν κακῶν . ἐπεὶ δὲ ὠμοβόρον ἐστὶ τὸ τῶν ἰχθύων φῦλον , πᾶν τὸ ταῖς ὑδροθηρίαις γένος συμβιοῦν καὶ τὰς ἀποδύσεις τὰς κατωτάτω μετιὸν μελαίνουσι τὰς ἑαυτῶν βάσεις καὶ τὰ κοῖλα τῶν χειρῶν , ἀφανίζειν πειρώμενοι τὴν ἐξ αὐτῶν αὐγήν . τὰ γάρ τοι τῶν ἀνθρωπίνων μελῶν ἄὡς ὅτι μάλιστα ἐκλάμποντα ἐν τῷ ὕδατι καὶ ἐφολκὰ τῶν ἰχθύων ταῦτά ἐστιν .
Lemmas: ( 384 ) χερσαῖος γαλέη ὅτι ἐάν ἄνθρωπος ἀκούω · καί ὅτι οὗτος καλέω , καί ὅτι ἧμαι γόης καί φαρμακεύς , καί ὅτι δεινῶς Ἀκόλαστος ὅς καί Ἀφροδίτη παράνομος νοσέω , καί οὗτος εἰς ἀκοή ὁ ἐμός ἀφικνέομαι · καί ὡς εἰς οὗτος ὁ ζῷον ὁ κακός τρέπω αὐτός Ἑκάτη ὁ θεός μῆνις οὐδέ οὗτος ἐγώ λανθάνω . ὁ μέν οὖν θεός ἵλαος ἵστημι · μῦθος δέ ἐάω καί μυθολογία ἄλλος . ὅτι δέ εἰμί θηρίον ἐπίβουλος , καί νεκρός ἄνθρωπος ἐπιτίθημι γαλέη , καί μή φυλάσσω ἐπιπηδάω , καί συλάω ὁ ὀφθαλμός καί ἐκροφέω , δῆλος εἰμί . φημί δέ καί ὄρχις γαλέη γυνή κατά ἐπιβουλή ἢ καί ἑκούσγῃ περίαπω ἐπέχω ὁ ἔτι μήτηρ γίνελειν ἕπομαι ἀκίς ἀναστέλλω αὐτός . σπλάγχνον δέ γαλέη σκευασία δή τις προσλαμβάνω , ἐάν οἶδα ὁ σοφός ὁ τοιοῦτος , καί εἰς οἶνος ἐμβάλλω κατά ἐπιβουλή , φλιόν ὡς λόγος διίστημι , καί ἑνόω σέως εὔνοια διακόπτω . καί ὑπέρ μέν οὗτος ὁ γόης τε καί φαρμακεύς Ἄρης φίλψ κολάζω καί διακαίω καταλείπω . εἰμί δέ εἄν καί ἰχθύς γαλέη , μικρός δέ οὗτος καί οὐδείς ὅς κοινός πρός ὁ γαλεός καλέω ἔχω . ὁ μέν γάρ εἰμί σελάχιος καί πελάγιος καί μέγεθος προήκω εἶτα μέντοι καί κύων ἔοικα · ὁ γαλέη δέ , φημί εἄν αὐτός εἰμί ὁ καλέω ἥπατος . ἰχθύς δέ εἰμί οὗτος βράσσω , καί ὁ δφθαλμὰ ἐπιμμύκνω · κόρη δέ ἔχω κυάνεος χροιά πρόσεικασμαι . καέ̅ ὁ μέν γένειον ἔχω ὁ ἥπατος μείζων , ἡσσάομαι δέ ΑΟ πάλιν ὁ χρέμης κατά γε οὗτος . πετραῖος δέ εἰμί ὁ γαλέη καί νέμω φυκία ἀκούω πᾶς σῶμα ὅς νεκρός τύχη ὗτος . ὀφθαλμός καί οὗτος ὡς ὁ χερσαῖος ἐσθίω . χράω δέ αὐτός εἰς ὁ ὅμοιος ἁλιεύς ὅσος κατά ὁ Ἠπειρώτης φαρμακεύω πονηρός καί οὔτοι σοφιστής ὁ κακός . ἐπεί δέ ὠμοβόρος εἰμί ὁ ὁ ἰχθύς φῦλον , πᾶς ὁ ὁ ὑδροθηρία γένος συμβιόω καί ὁ ἀποδύω ὁ κατωτάτω μετέρχομαι μελαίνω ὁ ἑαυτοῦ βάσις καί ὁ κοῖλος ὁ χείρ , ἀφανίζω πειράω ὁ ἐκ αὐτός αὐγή . ὁ γάρ ὅς ὁ ἀνθρώπινος μέλος ἠώς ὅτι μάλιστα ἐκλάμπω ἐν ὁ ὕδωρ καί ἐφολκός ὁ ἰχθύς οὗτος εἰμί .