ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.426
( 426 ) τοὺς δὲ ὄρχεις ὁ ἄρρην ἔχει ἔσω πρὸς τῇ ὀσφύι καθάπερ οἱ ἀλεκτρυόνες · ἡ δὲ θήλεια τὴν ὑστέραν δίκρουν .
Lemmas: ( 426 ) ὁ δέ ὄρχις ὁ ἄρσην ἔχω εἴδομαι πρός ὁ ὀσφῦς καθάπερ ὁ ἀλεκτρυών · ὁ δέ θῆλυς ὁ ὕστερος δίκροος .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.427
( 427 ) λέγεται δὲ τὸ ζῷον τοῦτο προμεταβάλλειν τὰς ἰδίας ὀπάς , καὶ ὅταν μὲν βόρεια μέλλῃ πνεῖν , εἰς τὰ νότια , ὅταν δὲ νότια εἰς τὰ βόρεια . ὅθεν κατανοήσαντά τινα τὸ γινόμενον τῶν ἐν Βυζαντίῳ προλέγειν τοῖς πολίταις τοὺς μέλλοντας ἀνέμους πνεῖν , καὶ οὕτω δόξαν ἀπενέγκασθαι οὐ τὴν τυχοῦσαν .
Lemmas: ( 427 ) λέγω δέ ὁ ζῷον οὗτος προμεταβάλλω ὁ ἴδιος ὀπή , καί ὅταν μέν βόρειος μέλλω πνέω , εἰς ὁ νότιος , ὅταν δέ νότιος εἰς ὁ βόρειος . ὅθεν κατανοέω τις ὁ γίγνομαι ὁ ἐν Βυζάντιον προλέγω ὁ πολίτης ὁ μέλλω ἄνεμος πνέω , καί οὗτος δόξα ἀποφέρω οὖον ὁ τυγχάνω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.428
( 428 ) Αἰλιανοῦ . Ἐχῖνον τὸν χερσαῖον οὐκ ἄσοφον οὐδ’ ἀμαθῆ ταμείας τῆς ἐς τὴν χρείαν ἡ φύσις ἐποίησεν . ἐπεὶ γὰρ δεῖται τροφῆς διετησίου , τὰ δὲ ὡραῖα οὐ πᾶσα ὥρα δίδωσιν , ἑαυτὸν ἐν ταῖς τρασιαῖς κυλίειν φασὶ καὶ τῶν ἰσχάδων τὰς πεπανθείσας , αἳ πολλαὶ πήγνυνται ταῖς . ἀκάνθαις , ἡσυχῇ κομίζει καὶ ἀποθησαυρίσας φυλάττει , καὶ ἔχει λαβεῖν ἐκτοῦ φωλεοῦ , ὅτε πορίσαι οὐχ οἷόν τε ἔξωθέν ἐστιν . ( 429 Ἓν τῶν βασκάνων ζφῴων καὶ ὁ ἐχῖνος ὁ χερσαῖος εἶναι πεπίστευται . ὅταν οὖν ἁλίσκηται , πσραχρῆμα ἐνούρησε τῷ δέρματι καὶ ἀ⟨χρεῖο⟩ν ἀπέφηνεν αὐτό . δοκεῖ δὲ εἰς πολλὰ ἐπιτήδειον .
Lemmas: ( 428 ) Αἰλιανός . Ἐχῖνος ὁ χερσαῖος οὐ ἄσοφος οὐδέ ἀμαθής ταμεία ὁ εἰς ὁ χρεία ὁ φύσις ποιέω . ἐπεί γάρ δήω τροφή διετήσιος , ὁ δέ ὡραῖος οὖον πᾶς ὥρα δίδωμι , ἑαυτοῦ ἐν ὁ τρασιά κυλίω φημί καί ὁ ἰσχάς ὁ πανθάνω , ὅς πολύς πήγνυμι ὁ . ἄκανθα , ἡσυχῇ κομίζω καί ἀποθησαυρίζω φυλάσσω , καί ἔχω λαμβάνω κτάομαι φωλεός , ὅτε πορίζω οὐ οἷος τε ἔξωθεν εἰμί . ( 429 εἷς ὁ βάσκανος ζῷον καί ὁ ἐχῖνος ὁ χερσαῖος εἰμί πιστεύω . ὅταν οὖν ἁλίσκομαι , πσραχρῆμα ἐνουρέω ὁ δέρμα καί ἀχρεῖος ἀποφαίνω αὐτός . δοκέω δέ εἰς πολύς ἐπιτήδειος .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.430
( 430 ) Ἐκ τοῦ Τιμοθέου . Τῷ ἐχίνῳ δὲ ἡ ἀλώπηξ συστᾶσα πρὸς πόλεμον , καίπερ οὖσα δεινὴ τὴν φύσιν , ὅμως ἥττηται , καὶ τὴν τέχνην ἔχει πολλάκις ἐληλεγμένην . εἰς ἑαυτὸν γὰρ οὗτος συσπειραθείς , ἴσα καὶ λίθῳ πρόσκειται τὰς τρίχας ἐπιφρίξας καὶ ὥσπερ εὔθηκτα βέλη προβεβληκώς , ἐν αἷς δή πως ἐμπαίουσα ἡ ἀλώπηξ εἴκει καὶ ἄκουσα τῷ πολέμῳ .
Lemmas: ( 430 ) ἐκ ὁ Τιμόθεος . ὁ ἐχῖνος δέ ὁ ἀλώπηξ συνίστημι πρός πόλεμος , καίπερ εἰμί δεινός ὁ φύσις , ὅμως ἡσσάομαι , καί ὁ τέχνη ἔχω πολλάκις ἐλέγχω . εἰς ἑαυτοῦ γάρ οὗτος συσπειράω , ἴσος καί λίθος πρόσκειμαι ὁ θρίξ ἐπιφρίσσω καί ὥσπερ εὔθηκτος βέλος προβάλλω , ἐν ὅς δή πως ἐμπαίω ὁ ἀλώπηξ εἴκω καί ἀκούω ὁ πόλεμος .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.431
( 431 ) τὰ ὅμοιω δὲ πάσχειν καὶ τὸν ὄφιν φασίν , πρὸς μάχην αὐτῷ ξυγγενόμενον . ὁ μὲν γὰρ ταῖς ἀκμαῖς τῶν τριχῶν ἐμβεβηκλς αὐτοῦ τοὺς ὀδόντας ξυνῆκε , τοῦτο δὴ τὸ λεγόμενον , εἰς κέντρα λακτίζων , εἶτα καὶ νῶτα δοὺς ὀξὺς οἴχεται . ὁ δ’ ὥσπερ ἔχει σχήματος , εὐθὺ τούτου φέρεται δίκην σφαίρας ἐγκυλιόμενος , καὶ καταλαβὼν ἐμπίπτει καὶ ταῖς ἀκάνθαις αὐτὸν ἐμπείρων οὐκ ἀπολήγει . ὁ δέ γε ὄφις ἡττώμενος τῶν πληγῶν τῷ ὁλκῷ περιβέβληκε , καὶ συνέσφιγξεν αὐτὸν ἐρρωμένως , ἀλλ’ ὅδε μᾶλλον εἴσω τοῦ κακοῦ γενόμενος κατέξανται ταῖς ἀκάνθαις , ἐκεῖνόν τε οὐδὲν βλάψας ἑαυτῷ φθορᾶς γέγονεν αἴτιος .
Lemmas: ( 431 ) ὁ ὁμοιόω δέ πάσχω καί ὁ ὄφις φημί , πρός μάχη αὐτός συγγίγνομαι . ὁ μέν γάρ ὁ ἀκμή ὁ θρίξ ἐμβάλλω αὐτός ὁ ὀδούς συνίημι , οὗτος δή ὁ λέγω , εἰς κέντρον λακτίζω , εἶτα καί νῶτον δίδωμι ὀξύς2 οἴχομαι . ὁ δέ ὥσπερ ἔχω σχῆμα , εὐθύς2 οὗτος φέρω δίκη σφαῖρα ἐγκυλίνδω , καί καταλαμβάνω ἐμπίπτω καί ὁ ἄκανθα αὐτός ἔμπειρος οὐ ἀπολήγω . ὁ δέ γε ὄφις ἡσσάομαι ὁ πληγή ὁ ὁλκός περιβάλλω , καί συσφίγγω αὐτός ἐρρωμένος , ἀλλά ὅδε μᾶλλον εἴδομαι ὁ κακός γίγνομαι καταξαίνω ὁ ἄκανθα , ἐκεῖνος τε οὐδείς βλάπτω ἑαυτοῦ φθορά γίγνομαι αἴτιος .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.432
( 432 ) Ἔγειν δὲ καὶ ὠψέλιμόν τι ταῖς δυστοκούσαις φασὶ γυναιξὶ τὸν ἐχῖνον . τούτου γὰρ τὴν χρλὴν σὺν κηρῷ λειανθεῖσαν τεθνηκὸς ἔμβρυον τῆς γαστρὸς ὑπεξάγειν .
Lemmas: ( 432 ) ἐγώ δέ καί ὠψέλιμόν τίς ὁ δυστοκέω φημί γυνή ὁ ἐχῖνος . οὗτος γάρ ὁ χρή σύν κῆρ λειαν́ͅζω θνῄσκω ἔμβρυον ὁ γαστήρ ὑπεξάγω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.433
( 433 ) Τίκτειν δὲ αὐτὸν λέγουσιν ἐν ἑπτὰ τόκοις ὀκτὼ καὶ εἴκοσι τὰ πάντα σκυμνίσ .
Lemmas: ( 433 ) τίκτω δέ αὐτός λέγω ἐν ἑπτά τόκος ὀκτώ καί εἴκοσι ὁ πᾶς Σκυμνίς .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.434
( 434 ) Ὅπερ δὲ Aἰλιανὸς περὶ τῶν ἰσχάδων εἴρηκε , τοῦτο καὶ οὖτος ἐπὶ τῶν σταφυλῶν λέγει ποιεῖν τὸν ἐχῖνον , ἐμβαλλόμενον αὐτὰς ταῖς ἀκάνθαις καὶ τοῖς αὐτοῦ τέκνοις προσάγοντα δεῖπνον .
Lemmas: ( 434 ) ὅπερ δέ Aἰλιανὸς περί ὁ ἰσχάς εἴρω , οὗτος καί οὗτος ἐπί ὁ σταφυλή λέγω ποιέω ὁ ἐχῖνος , ἐμβάλλω αὐτός ὁ ἄκανθα καί ὁ αὐτός τέκνον προσάγω δεῖπνον .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.435
( 435 ) Ἐκ τοῦ Ἀριστοτέλους Περὶ παραδόξων ἀκουσμάτων . Ὅτι φασὶ τὸν ἐχῖνον ἄσιτον διαμένειν ἕως ἐνιαυτοῦ . |
Lemmas: ( 435 ) ἐκ ὁ Ἀριστοτέλης περι παράδοξος ἄκουσμα . ὅτι2 φημί ὁ ἐχῖνος ἄσιτος διαμένω ἠώς ἐνιαυτός . |
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.436
( 436 ) Ἀριστοφάνους . Ἡ νυκτερίς ἐστι μὲν τῶν καρχαροδόντων καὶ πολυσχιδῶν καὶ δερματοπτέρων , ἔχει δὲ δακτύλους πέντε εἰς ἕκαστον τῶν ποδῶν καὶ τῶν χειρῶν καθάπερ οἱ μύες , πρόσωπον ὅμοιον ὑἰ , ὠτάρια μεγάλα , ὀδόντας διστιχεῖς καὶ ὀξεῖς , μεγάλους , ὄμματα ἐπὶ τοῖς χείλεσιν ἐπικείμενα . ἔχει δὲ καὶ μαστοὺς δύο , ἐν οἷς καὶ γάλα .
Lemmas: ( 436 ) Ἀριστοφάνης . ὁ νυκτερίς εἰμί μέν ὁ καρχαρόδων καί πολύσχιστος καί δερματόπτερος , ἔχω δέ δάκτυλος πέντε εἰς ἕκαστος ὁ πούς καί ὁ χείρ καθάπερ ὁ μῦς , πρόσωπον ὅμοιος υἱός , οὖς μέγας , ὀδούς διστιχής καί ὀξύς , μέγας , ὄμμα ἐπί ὁ χεῖλος ἐπίκειμαι . ἔχω δέ καί μαστός δύο , ἐν ὅς καί γάλα .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.437
( 437 ) ἀνατμηθεῖσα δὲ τὰ ἐντόσθια ἔχει ὅμοια ὐί .
Lemmas: ( 437 ) ἀνατέμνω δέ ὁ ἐντόσθια ἔχω ὅμοιος ὗς .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.438
( 438 ) ὀχεύει δὲ τῆς θηλείας συγκαθισάσης ὁ ἄρρην ἐπιβαίνων .
Lemmas: ( 438 ) ὀχεύω δέ ὁ θῆλυς συγκαθίζω ὁ ἄρσην ἐπιβαίνω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.439
( 439 ) ἔστι δὲ τοῦτο μόνον τῶν πτητικῶν ζῳοτόκον . τίκτει γὰρ σκυμνία , καὶ ταῦτα θηλάζει ἅμα πετομένη , ὑπὸ τὰς μασχάλας αὐτὰ ἔχουσα . τίκτει δὲ δύο ἐφάπαξ καὶ τρία · λέγεται δὲ καὶ τετριχῶσθαι μικροῖς καὶ δυσθεωρήτοις τριχιδίοις .
Lemmas: ( 439 ) εἰμί δέ οὗτος μόνος ὁ πτητικός ζῳοτόκος . τίκτω γάρ σκυμνίον , καί οὗτος θηλάζω ἅμα πέτομαι , ὑπό ὁ μασχάλη αὐτός ἔχω . τίκτω δέ δύο ἐφάπαξ καί τρεῖς · λέγω δέ καί τριχόω μικρός καί δυσθεώρητος τριχίδιον .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.440
( 440 ) ἐπιλέγεται δὲ καὶ τὰ μικρὰ τῶν ζῴων σκνιπολογοῦσα .
Lemmas: ( 440 ) ἐπιλέγω δέ καί ὁ μικρός ὁ ζῷον σκνιπολογέω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.441
( 441 ) Αἰλιανοῦ , Ὅτι πέπυσμαι πελαργὸν νυκτερίδα μισεῖν , καὶ ἐκείνην ἀντιμισεῖν ὡς πολέμιον .
Lemmas: ( 441 ) Αἰλιανός , ὅτι2 πυνθάνομαι πελαργός νυκτερίς μισέω , καί ἐκεῖνος ἀντιμισέω ὡς πολέμιος .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.442
( 442 ) Ἐκ τῆς ξαημέρου τοῦ θείου Βασιλείου . Τετράπουν τὸ αὐτὸ καὶ πτηνὸν ἡ νυκτερίς , καὶ μόνη τῶν ὀρνίθων ὀδοῦσι κέχρηται . καὶ ζωογονεῖ μὲν ὡς τὰ τετράποδα , ἐπιπολάζει δὲ τῷ ἀέρι οὐχὶ πτερῷ κουφιζομένη , ἀλλ’ ὑμένι τινὶ δερματίνῳ .
Lemmas: ( 442 ) ἐκ ὁ ξαημέρου ὁ θεῖον Βασίλειος . τετράπους ὁ αὐτός καί πτηνός ὁ νυκτερίς , καί μόνος ὁ ὄρνις ὀδούς χράομαι . καί ζωογονέω μέν ὡς ὁ τετράπους , ἐπιπολάζω δέ ὁ ἀήρ οὐ πτερόν κουφίζω , ἀλλά ὑμήν τις δερμάτινος .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.443
( 443 ) καὶ μέντοι καὶ τοῦτο ἔχει τι φιλάλληλον ἐν τῇ φύσει , καὶ ὥσπερ ὁρμαθὸς ἀλλήλων αἱ νυκτερίδες ἔχονται καὶ μία τῆς μιᾶς ἤρτηται .
Lemmas: ( 443 ) καί μέντοι καί οὗτος ἔχω τίς φιλάλληλος ἐν ὁ φύσις , καί ὥσπερ ὁρμαθός ἀλλήλων ὁ νυκτερίς ἔχω καί εἷς ὁ εἷς ἀρτέομαι .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.444
( 444 ) Ἐκ τοῦ Ἀριστοτέλους Περὶ παραδόξων ἀκουσμάτων . Ἀέγεται ἐν Παιονίᾳ τοὺς βοῦς τοὺς ἀγρίους πολὺ μεγίστους ἀπάντων τῶν ἐν τοῖς λοιποῖς ἔθνεσι γίνεσθαι , καὶ τὰ κέρατα αὐτῶν χωρεῖν τέσσαρας χόας , ἐνίους δὲ καὶ πλεῖον .
Lemmas: ( 444 ) ἐκ ὁ Ἀριστοτέλης περι παράδοξος ἄκουσμα . Ἀέγεται ἐν Παιονία ὁ βοῦς ὁ ἄγριος πολύς μέγας ἀπαντάω ὁ ἐν ὁ λοιπός ἔθνος γίγνομαι , καί ὁ κέρας αὐτός χωρέω τέσσαρες χοῦς , ἔνιοι δέ καί πλείων .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.445
( 445 ) Ἐκ τῆς Ἑξαημέρου τοῦ θείου Βασιλείου . Βόες κατακεκλεισμένοι χρονίως ἐν ὥρᾳ χεμερινῇ ἤδη ποτὲ τοῦ ἔαρος προσιόντος τῇ φυσικῇ αἰσθήσει τὴν μεταβολὴν ἐκδεχόμενοι ἐκ τῶν βοοστασίων πρὸς τὰς ἐξόδους ὁρῶσι πάντες ὑφ’ ἑνὶ συνθήματι μεταβαλόντες τὸ σχῆμα .
Lemmas: ( 445 ) ἐκ ὁ ἑξαήμερος ὁ θεῖον Βασίλειος . βόες κατακλείω χρόνιος ἐν ὥρα χεμερινῇ ἤδη ποτέ ὁ ἔαρ πρόσειμι ὁ φυσικός αἴσθησις ὁ μεταβολή ἐκδέχομαι ἐκ ὁ βοοστάσιον πρός ὁ ἔξοδος ὁράω πᾶς ὑπό εἷς σύνθημα μεταβάλλω ὁ σχῆμα .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.446
( 446 ) Ἀριστοφάνους . Ἡ κάμηλός ἐστι μὲν χαυλιόδους καὶ διχηλὴ καὶ ὀπισθουρητική , βαδίζει δὲ κατὰ σκέλος , καθάπερ καὶ ὁ λέων .
Lemmas: ( 446 ) Ἀριστοφάνης . ὁ κάμηλος εἰμί μέν χαυλιόδους καί διχηλέω καί ὀπισθουρητικός , βαδίζω δέ κατά σκέλος , καθάπερ καί ὁ λέων .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.447
( 447 ) ἔχει δὲ ἡ κάμηλος ἐπὶ τοῦ νώτου τὸν καλούμενον ὕβον · αἱ δὲ Βακτριαναὶ κάμηλοι δύο ὕβους ἐπὶ τοῦ νώτου ἔχουσιν .
Lemmas: ( 447 ) ἔχω δέ ὁ κάμηλος ἐπί ὁ νῶτον ὁ καλέω ὗβος · ὁ δέ Βακτριανός κάμηλος δύο ὗβος ἐπί ὁ νῶτον ἔχω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.448
( 448 ) ἔχει δὲ καὶ ἀστράγαλον ἐν τοῖς ὀπισθίοις σκέλεσι καθάπερ πάντα τὰ διχηλά .
Lemmas: ( 448 ) ἔχω δέ καί ἀστράγαλος ἐν ὁ ὀπίσθιος σκέλος καθάπερ πᾶς ὁ δίχηλος .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.449
( 449 ) ἔχει δὲ καὶ ἡ θήλεια θηλὰς μὲν τέσσαρας , μαστοὺς δὲ δόο καὶ γάλα λεπτότατον πάντων τῶν ζῷων .
Lemmas: ( 449 ) ἔχω δέ καί ὁ θῆλυς θηλή μέν τέσσαρες , μαστός δέ δόο καί γάλα λεπτός πᾶς ὁ ζῷον .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.450
( 450 ) ἔχει δὲ καὶ τὸ αἰδοῖον ὁ ἄρρην ἔξω βλέπον , ὃ ἐν τῇ ὀχείᾳ γίνεται μακρὸν καὶ λεπτόν , ὅμοιον νεύρῳ · χρῶνται γοῦν τινες αὐτῷ εἰς τὰ τόξα .
Lemmas: ( 450 ) ἔχω δέ καί ὁ αἰδοῖος ὁ ἄρσην ἔξω βλέπω , ὅς ἐν ὁ ὀχεία γίγνομαι μακρός καί λεπτός , ὅμοιος νεῦρον · χράω γοῦν τις αὐτός εἰς ὁ τόξον .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.451
( 451 ) ἀνατμηθεῖσα δὲ Ἀραβία κάμηλος ἦπαρ ἔχει φολιδωτὸν καὶ μακρὸν καὶ ἐξοχὰς ἔχον μικράς · χολὴν δὲ οὐκ ἔχει θεωρητήν , τύπον δέ τινα χολώδη οὐ καὶ γευόμενοι χολῆς ἀντιλαμβανόμεθα .
Lemmas: ( 451 ) ἀνατέμνω δέ Ἀραβία κάμηλος ἦπαρ ἔχω φολιδωτός καί μακρός καί ἐξοχή ἔχω μικρός · χολή δέ οὐ ἔχω θεωρητής , τύπος δέ τις χολώδης οὖον καί γεύω χολή ἀντιλαμβάνω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.452
( 452 ) ἔχει δὲ καὶ ἡ κάμηλος κοιλίας τέσσαρας .
Lemmas: ( 452 ) ἔχω δέ καί ὁ κάμηλος κοιλία τέσσαρες .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.453
( 453 ) ἄρχεται δὲ ὀχεύειν καὶ ὀχεύεσθαι τριετὴς γενομένη . ὀχεύει δὲ τῆς θηλείας συγκαθισάσης · ἐπιβαίνει δὲ ὁ ἄρρην καὶ ἀντιστρέψας τὸ αἰδοῖον , ἅτε μακρὸν ὑπάρχον , ἐνίησι , καὶ διατελεῖ ὀχεύων ἡμέραν μίαν .
Lemmas: ( 453 ) ἄρχω δέ ὀχεύω καί ὀχεύω τριετής γίγνομαι . ὀχεύω δέ ὁ θῆλυς συγκαθίζω · ἐπιβαίνω δέ ὁ ἄρσην καί ἀντιστρέφω ὁ αἰδοῖος , ἅτε μακρός ὑπάρχω , ἐνίημι , καί διατελέω ὀχεύω ἡμέρα εἷς .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.454
( 454 ) κύει δὲ μῆνας δέκα , τῷ δὲ ἑνδεκάτῳ τίκτει , καὶ πάλιν διαλιποῦσα ἐνιαυτὸν σκυζᾷ .
Lemmas: ( 454 ) κύω δέ μείς δέκα , ὁ δέ ἑνδέκατος τίκτω , καί πάλιν διαλείπω ἐνιαυτός σκύζα .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.455
( 455 ) κάμνουσι δὲ αἱ κάμηλοι νοσήμασι δυσί , στρόφῳ καὶ λύσσῃ , τουτέστι μανίᾳ , καὶ τούτοις ἀναιροῦνται .
Lemmas: ( 455 ) κάμνω δέ ὁ κάμηλος νόσημα δύο , στρόφος καί λύσσα , τουτέστι μανία , καί οὗτος ἀναιρέω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.456
( 456 ) χαίρει δὲ ἡ κάμηλος ποτῷ μὲν θολερῷ , τροφῇ δὲ βουκέρατι , τουτέστι τίλει .
Lemmas: ( 456 ) χαίρω δέ ὁ κάμηλος ποτός μέν θολερός , τροφή δέ βουκέρας , τουτέστι τίλλω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.457
( 457 ) λέγεται δὲ ἅς οὐκ ἀναβαίνει ὁ κάμηλος ( ἐπὶ ) τὴν μητέρα , ἀλλὰ κἂν βιάσηταί τις φεύγει . καὶ τὸν παραλογισάμενον δέ ποτε καμηλίτην , ἐπεὶ κατεκάλυψε τὴν μητέρα , ὕστερον ἐπιγνούς , δάκνων ἀπέκτεινεν .
Lemmas: ( 457 ) λέγω δέ ὅς οὐ ἀναβαίνω ὁ κάμηλος ( ἐπί ) ὁ μήτηρ , ἀλλά κἀν βιάζω τις φεύγω . καί ὁ παραλογίζομαι δέ ποτός καμηλίτης , ἐπεί κατακαλύπτω ὁ μήτηρ , ὕστερος ἐπιγιγνώσκω , δάκνω ἀποκτείνω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.458
( 458 ) ἐκτέμνονται δὲ οἱ ἄρρενες καὶ θλῶνται αἱ θήλειαι τὰς λεγομένας καπρίας , τουτέστι τὰς ἐντὸς τῶν περιττωμάτοων τῆς κύστεως ἐπανεστώσας σάρκας . τοῦτο δὲ γίνεται ὅταν εἰς πόλεμόν τις βούληται αὐταῖς χρήσασθαι · οὐδὲ γὰρ ἔτι συλλαμβάνουσι .
Lemmas: ( 458 ) ἐκτέμνω δέ ὁ ἄρσην καί θλάω ὁ θῆλυς ὁ λέγω καπρία , τουτέστι ὁ ἐντός ὁ περίττωμα ὁ κύστις ἐπανίστημι σάρξ . οὗτος δέ γίγνομαι ὅταν εἰς πόλεμος τις βούλομαι αὐτός χράω · οὐδέ γάρ ἔτι συλλαμβάνω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.459
( 459 ) ζῶσι δὲ αἱ κάμηλοι ἔτη πεντήκοντα , αἱ δὲ Βακτριαναὶ ἑκατόν .
Lemmas: ( 459 ) ζῶ δέ ὁ κάμηλος ἔτος πεντήκοντα , ὁ δέ Βακτριανός ἑκατόν .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.460
( 460 ) Αἰλιανοῦ . 0ἱ κάμηλοι ἐμφανῶς ταῖς θηλείαις καμήλοις οὐχ ὁμιλοῦσιν · ἀλλὰ καὶ ὁ νομεὺς ἀπαλλάττεται , ὅταν αἴσθηται αὐτοὺς πρὸς ἀλλήλους ἰόντας .
Lemmas: ( 460 ) Αἰλιανός . ὅς κάμηλος ἐμφανής ὁ θῆλυς κάμηλος οὐ ὁμιλέω · ἀλλά καί ὁ νομεύς ἀπαλλάσσω , ὅταν αἰσθάνομαι αὐτός πρός ἀλλήλων εἶμι .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.461
( 461 ) ἵπποι δὲ αὐτὰς δεδοίκασιν , εἰ μὴ συντραφῶσιν .
Lemmas: ( 461 ) ἵππος δέ αὐτός δείδω , εἰμί μή συντρέφω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.462
( 462 ) οἱ δέ γε ραγαραῖοι ἔχουσι καμήλους ταχυτάτας καὶ πολεμιστὰς ἔχουσιν αὐτούς .
Lemmas: ( 462 ) ὁ δέ γε ραγαραῖοι ἔχω κάμηλος ταχύς καί πολεμιστής ἔχω αὐτός .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.463
( 463 ) Ὕδωρ δὲ διωιδὲς πιεῖν μισεῖ . ἀφικνουμένη δὲ εἰς λίμνην ἢ ποταμόν , εἰ μὴ ταράξῃ , οὐ πίνει . μένει δὲ ἄποτος ἡμέρας ὀκτώ .
Lemmas: ( 463 ) ὕδωρ δέ διωιδὲς πίνω μισέω . ἀφικνέομαι δέ εἰς λίμνη ἢ ποταμός , εἰμί μή ταράσσω , οὖον πίνω . μένω δέ ἄποτος ἡμέρα ὀκτώ .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.464
( 464 ) Ἐν δὲ Κασπίᾳ κάμηλοι αἱ μέγισταί εἰσι κατὰ τοὺς ἵππους τοὺς μεγίστους , εὔτριχες δὲ ἅμα καὶ ἁπαλότριχες ὼς καὶ τοῖς Μιλησίοις ἐρίοις ἀντικρίνεσθαι τῇ μαλακότητι . οὐκοῦν ἐκ τούτων οἱ ἱερεῖς ἐσθῆτα σἀμφιέννυνται καὶ οἱ τῶν Κασπίων πλουσιώτατοι καὶ δυνατώτατοι . xαμήλου κρέας ἥδεται λέων ἐσθίων μᾶλλον τῶν ἄλλων , καὶ κάμηκον εἰ θεάσηται , ἐπ’ αὐτὴν πηδᾷ ἐπιθυμίᾳ βρώσεως .
Lemmas: ( 464 ) ἐν δέ Κάσπιος κάμηλος ὁ μέγας εἰμί κατά ὁ ἵππος ὁ μέγας , εὖθριξ δέ ἅμα καί απαλοθριξ οὖς καί ὁ Μιλήσιος ἔριον ἀντικρίνω ὁ μαλακότης . οὐκοῦν ἐκ οὗτος ὁ ἱερεύς ἐσθής σαμφιεννυμι καί ὁ ὁ Κάσπιος πλούσιος καί δυνατός . xαμήλου κρέας ἥδομαι λέων ἐσθίω μᾶλλον ὁ ἄλλος , καί κάμνω εἰμί θεάομαι , ἐπί αὐτός πηδάω ἐπιθυμία βρῶσις .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.465
( 465 ) Τοῦ αὐτοῦ ἐκ τοῦ πλάτους . Δοτε μοι τοὺς τραγῳδοὸς πρὸς τοῦ πατρῷου Aιὸς καὶ πρό γε ἐκείνων τοὺς μυθοποιοὺς ἐρέσθαι τί βουλόμενοι τοσαύτην ἂγνοιαν τοῦ παιδὸς τοῦ Λαΐου καταχέουσι κα Τη> λέψου τοῦ συνελθόντος τῇ μητρὶ τὴν δυστυχῆ σύνοδον , τοῦ μὴ πειρ θέ>κντος μὲν τῆς ὁμιλίας , συγκατακλιθέντος δὲ τῇ γειναμένῃ καὶ πράξαντος ἂν τὰ αὐτά , εἰ μὴ πολλάκις θείᾳπομπῇ διεῖρξεν ὁ δράκων · εἴ γε ἡ φύσις τοῖς ἀλόγοις ζῷοις τὴν τοιαύτην μίξιν καὶ ἐκ τοῦ χρωτὸς προσαψαμένοις δίδωσι κατανοῆσαι , καὶ οὐ δεῖται γνωρισμάτων οδδὲ τοῦ ἐκθέντος εἰς τὸν Κιθαιρῶνα , ἀὼς ὁ 0ἔδίπους ὁ τοῦ φοφοκλέους . οὐκ ἂν γοῦν ποτε τῇ τεκούσῃ ὁμιλήσαι κάμηλος . δέ τοι νομεὺς τῆς ἀγέλης κατακαλύψας τὸ θῆλυ ὡς οἶόν τε ἤν καὶ ἀποκρύψας πάντα πλὴν τῶν ἄρθρων , τὸν παῖδα ἐπάγει τῇ μητρί , καὶ ἐκεῖνος λάθριος ὑπὸ τῆς ὁρμῆς τῆς πρὸς μίξιν ἔδρασετὸ ἔργον καὶ συνῆκε . καὶ τὸν μὲν αἴτιον τῆς ὁμιλίας οἱ τῆς ἐκθέσμου δάκνων καὶ πατῶν καὶ τοῖς γόνασι παίων ἀπέκτεινεν ἀλγεινότατα , ἑαυτὸνδὲ κατεκρήμνσεν . ἀμαθῶς δὲ καὶ κατὰ τοῦτο θἰδίπους , οὐκ ἀποκτείνας , ἀλλὰ πηρώσας τὴν ὄψιν καὲ τὴν τῶν κακῶν λύσιν μὴ γνοὺς ἐξὸν ἀπηλλάχθαι καὶ μὴ τῷ οἴκῳ καὶ τῷ γένει καταρώμενον εἶτα μέντοι κακῷ ἀνηκέστῳ ἰᾶσθαι κακὰ τὰ ἤδη παρελθόντα .
Lemmas: ( 465 ) ὁ αὐτός ἐκ ὁ πλάτος . δίδωμι ἐγώ ὁ τραγῳδός πρός ὁ πατρῷος Ὑιός καί πρό γε ἐκεῖνος ὁ μυθοποιός ἔρομαι τίς βούλομαι τοσοῦτος ἄγνοια ὁ παῖς ὁ Λάϊος καταχέω ἄν Τη> λέπω ὁ συνέρχομαι ὁ μήτηρ ὁ δυστυχής σύνοδος , ὁ μή πειρ τίθημι μέν ὁ ὁμιλία , συγκατακλίνω δέ ὁ γείνομαι καί πράσσω εἄν ὁ αὐτός , εἰμί μή πολλάκις θείᾳπομπῇ διείργω ὁ δράκων · εἰμί γε ὁ φύσις ὁ ἄλογος ζῷον ὁ τοιοῦτος μίξις καί ἐκ ὁ χρώς προσάπτω δίδωμι κατανοέω , καί οὖον δήω γνώρισμα οδός ὁ ἐκτίθημι εἰς ὁ Κιθαιρών , ἠώς ὁ 0ἔδίπους ὁ ὁ φοφοκλεος . οὐ εἄν γοῦν ποτός ὁ τίκτω ὁμιλέω κάμηλος . δέ ὅς νομεύς ὁ ἀγέλη κατακαλύπτω ὁ θῆλυς ὡς οἶος τε ἐάν καί ἀποκρύπτω πᾶς πλήν ὁ ἄρθρον , ὁ παῖς ἐπάγω ὁ μήτηρ , καί ἐκεῖνος λάθριος ὑπό ὁ ὁρμή ὁ πρός μίξις δράω ἔργον καί συνίημι . καί ὁ μέν αἴτιος ὁ ὁμιλία ὁ ὁ ἔκθεσμος δάκνω καί πατέω καί ὁ γόνυ Παίων ἀποκτείνω ἀλγεινός , ἑαυτοῦ κατεκρήμνσεν . ἀμαθής δέ καί κατά οὗτος θἰδίπους , οὐ ἀποκτείνω , ἀλλά πηρόω ὁ ὄψις καέ̅ ὁ ὁ κακός λύσις μή γιγνώσκω ἔξεστι ἀπαλλάσσω καί μή ὁ οἶκος καί ὁ γένος καταράομαι εἶτα μέντοι κακός ἀνήκεστος ἰάομαι κακός ὁ ἤδη παρέρχομαι .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.466
( 466 ) Ἐκ τοῦ Τιμοθέου . Ῥωμαλέον τι ζῷον ἡ κάμηλος καὶ φερέπονον τὴν Ἰσχύν , καὶ εἰ μὴ χαλεπὸν ἦν αὐτῇ προσιζήσασαν ἂναστῆνα , τάχα δὴ καὶ ὅσον νῆες τὸν φόρτον ὑπέφερεν .
Lemmas: ( 466 ) ἐκ ὁ Τιμόθεος . ῥωμαλέος τίς ζῷον ὁ κάμηλος καί φερέπονος ὁ ἰσχύς , καί εἰμί μή χαλεπός εἰμί αὐτός προσιζέω ἐνίστημι , τάχα δή καί ὅσος ναῦς ὁ φόρτος ὑποφέρω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.467
( 467 ) αὅται δὲ πορευό - μενοι τῆς νυκτὸς ὁρῶσι πρὸς τοὺς ἀστέρας καὶ ἴσασί πως τὸν ἐκείνων δρόμον ἐξακριβοῦν . ἀμέλει τοι καὶ Ἰνδοὶ μακρὰν ἀνύοντες τρίβον καθάπερ ὁδηγοῖς ταύταις ἑαυτοὺς ἐπιτρέψαντες εἶτα τὴν χρυσῖτιν ἐκεῖθεν τῶν μυρμήκων ἀποσυλῶσι γῆν .
Lemmas: ( 467 ) αὅται δέ πορεύω - μένω ὁ νύξ ὁράω πρός ὁ ἀστήρ καί οἶδα πως ὁ ἐκεῖνος δρόμος ἐξακριβόω . ἀμελέω ὅς καί Ἰνδός μακράν ἀνύω τρίβω καθάπερ ὁδηγός οὗτος ἑαυτοῦ ἐπιτρέπω εἶτα ὁ χρυσῖτις ἐκεῖθεν ὁ μύρμηξ ἀποσυλέω γῆ .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.468
( 468 ) λέγεται δ’ οδν ἡ κάμηλος ἀραμένη φόρτον εὐθὺς ὀκλάζειν καὶ αἆ ὑπανίστασθαι , πειρωμένη δή πως εἰ εὐάγωγον αὐτῇ εἴη τὸ ἄχθος , καὶ εἰ αἴσθοιτο μεῖζον ὃν ἢ κατὰ δύναμιν φεύγει καὶ ἀπαναίνεται καὶ οὐκ ἂν ἱζῆσαι πεισθείη , οὐδὲ ἀροῖτο ἂν τὸν φόρτον κἂν εἰ πολλοῖς αὐτὴν ῥοπάλοις συγκόψαις . δοκὸν δὲ μηκίστην ἄγουσα , ἡνίκα δἂν καὶ βούλοιτο συνθλάσαι , πρόνοιαν ποιεῖται τῆς κεφαλῆς μὴ καὶ προσπῖπτον αὐτῇ λυπήσγῃ τὸ ξύλον · τὴν γοῦν κάραν ἑτέρωθι νεύσασα δεξιῶς ἐκφεύγει τὴν βλάβην .
Lemmas: ( 468 ) λέγω δέ οδʹ ὁ κάμηλος ἀείρω φόρτος εὐθύς ὀκλάζω καί ἀάω ὑπανίσταμαι , πειράω δή πως εἰμί εὐάγωγος αὐτός εἰμί ὁ ἄχθος , καί εἰμί αἰσθάνομαι μείζων ὅς ἢ κατά δύναμις φεύγω καί ἀπαναίνομαι καί οὐ εἄν ἵζω πείθω , οὐδέ ἀρόω εἄν ὁ φόρτος κἀν εἰμί πολύς αὐτός ῥόπαλον συγκόπτω . δοκός δέ μακρός ἄγω , ἡνίκα ἐάν καί βούλομαι συνθλάω , πρόνοια ποιέω ὁ κεφαλή μή καί προσπίπτω αὐτός λυπέω ὁ ξύλον · ὁ γοῦν κάρα ἑτέρωθι νέος δεξιός ἐκφεύγω ὁ βλάβη .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.469
( 469 ) ἄγριοιμέντοι καὶ δυσηνίαστοί εἰσι σφόδρα περὶ τὴν ὀχείαν ὄντες οἱ ἄρρενες , καὶ οὐκ ἄν τις αὐτοῖς προσελθών ἢ καὶ ὀφθεὶς μακρόθεν ἀπαθὴς κακῶν ἀπαλλάξει .
Lemmas: ( 469 ) ἀγριόω καί δυσηνίαστος εἰμί σφόδρα περί ὁ ὀχεία εἰμί ὁ ἄρσην , καί οὐ ἄν τις αὐτός προσέρχομαι ἢ καί ὁράω μακρόθεν ἀπαθής κακός ἀπαλλάσσω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.470
( 470 ) ἐὰν δὲ μάλα λυττῶσιν αἱ κάμηλοι , καὶ ἀνθρώποις ἐπιτίθενται καὶ θοινῶνται αὐτῶν τὰς σάρκας . παύονται δὲ τῆς λύττης ἀγρυπνίᾳ τὴν ῥώμην ἐπιτριβεῖσαι · ἐκχέει γάρ πως τὴν λύτταν ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν εἰ μὴ αὐτοὺς ἔχει καταμύειν τῷ ὕπνῳ .
Lemmas: ( 470 ) ἐάν δέ μάλα λυσσάω ὁ κάμηλος , καί ἄνθρωπος ἐπιτίθημι καί θοινάω αὐτός ὁ σάρξ . παύω δέ ὁ λύσσα ἀγρυπνία ὁ ῥώμη ἐπιτρίβω · ἐκχέω γάρ πως ὁ λύσσα ἀπό ὁ ὀφθαλμός εἰμί μή αὐτός ἔχω καταμύω ὁ ὕπνος .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.471
( 471 ) τυφθεῖσα δὲ δυσόργητός ἐστι , καὶ οὐ λήθην ἔξει τῆς βλάβης , οὐδὲ παύσαιτο ἂν εἰς καιρὸν κλέπτουσα , πρὶν ἢ ἀμύνασθαι τὸν ἄρξαντα βλάβης . τυπτομένη δὲ σιωπᾷ , οὐδὲ βοήσει οὐδὲ στεναγμὸν ἀφήσει , ἀλλ’ ἐν τῷ βαθυτάτῳ κρύψει τῆς καρδίας τὴν λύπην . οἰδε γὰρ ὡς ἔχει φύσεως τὸ πικρὸν αὐτῆς τῷ φθόγγῳ συναπορρέειν . ὁ γοῦν ἐθέλων ἐκλύειν αὐτῇ τὸ ἔγκοτον , ἐς τοσοῦτον τυπτέτω , ἔστ’ ἂν ἀφήσῃ μυκηθμόν .
Lemmas: ( 471 ) τύπτω δέ δυσόργητος εἰμί , καί οὖον λήθη ἔξειμι ὁ βλάβη , οὐδέ παύω εἄν εἰς καιρός κλέπτω , πρίν ἢ ἀμύνω ὁ ἄρχω βλάβη . τύπτω δέ σιωπάω , οὐδέ βοάω οὐδέ στεναγμός ἀφίημι , ἀλλά ἐν ὁ βαθύς κρύπτω ὁ Καρδία ὁ λύπη . οἶδα γάρ ὡς ἔχω φύσις ὁ πικρός αὐτός ὁ φθόγγος συναπορρέω . ὁ γοῦν ἐθέλω ἐκλύω αὐτός ὁ ἔγκοτος , εἰς τοσοῦτος τύπτω , ἔστω εἄν ἀφίημι μυκηθμός .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.472
( 472 ) λόγος δὲ κεκράτηκεν εἰς ἀκοὴν ἐμμελής , ὡς ἀνὴρ κάμηλον πιστευθείς , παραμένων αὐτῇ καὶ τῷ σταθμῷ προσκαθεύδειν συνειθισμένος , ἐπειδὴ ταύτην τύψειεν οὕτω συμβάν , σοφὸς ὧν ἄρα καὶ εἰδώς ὅπως ἔχει τὸ ζῷον ὀργῆς , ἀστείως ἄγαν τὸν κίνδυνον ὑποφεύγει . ὡς γὰρ ἤδη νὺξ ἧν , καὶ ὁ κάμηλος εἰς τὴν εὐνὴν ὑπέβλεπεν ὑπνοῦντα τὸν ἄνδρα προσδεχόμενος , κατακλιθῆναι μὲν αὐτὸς προσποιεῖται , ἀσκὸν δὲ ὑπόπλεω πνεύματος συγκρύψας εἰς τὴν εὐνὴν ἠρέμα τε ὑπανίσταται , καὶ ἡσύχως ἑαυτὸν ὑπεξάγει , εἶτα μετέωρός που γενόμενος ἀπεσκόπει τὸ μέλλον . ἡη δὲ πρόσεισι μὲν τῇ κοίτῃ τῷ ὑβρικότι ἐπιβουλεύουσα , ὡς δ’ αὐτὸν μὲν οὐχ εὕροι , τὸν δὲ ἀσκὸν ὥσπερ εἰς χλεύην αὑτῆς ἐγκείμενον , τῷ θυμῷ πιμπραμένη τὸν μὲν ἐς ὕψος ἀκοντίζει , τῇ φάτνῃ δὲ τὴν κεφαλὴν προσαράξασα , μόλις γοῦν τῷ θανάτῳ παύσασθαι τῆς ὀργῆρ .
Lemmas: ( 472 ) λόγος δέ κρατέω εἰς ἀκοή ἐμμελής , ὡς ἀνήρ κάμηλος πιστεύω , παραμένω αὐτός καί ὁ σταθμός προσκαθεύδω συνεθίζω , ἐπεί οὗτος τύπτω οὗτος συμβαίνω , σοφός ὅς ἄρα καί οἶδα ὅπως ἔχω ὁ ζῷον ὀργή , ἀστεῖος ἄγαν ὁ κίνδυνος ὑποφεύγω . ὡς γάρ ἤδη νύξ ἧμαι , καί ὁ κάμηλος εἰς ὁ εὐνή ὑποβλέπω ὑπνόω ὁ ἀνήρ προσδέχομαι , κατακλίνω μέν αὐτός προσποιέω , ἀσκός δέ ὑποπλέω πνεῦμα συγκρύπτω εἰς ὁ εὐνή ἠρέμα τε ὑπανίσταμαι , καί ἥσυχος ἑαυτοῦ ὑπεξάγω , εἶτα μετέωρος ποῦ γίγνομαι ἀποσκοπέω ὁ μέλλω . ἄγω δέ πρόσειμι μέν ὁ κοίτη ὁ ὑβρίζω ἐπιβουλεύω , ὡς δέ αὐτός μέν οὐ εὑρίσκω , ὁ δέ ἀσκός ὥσπερ εἰς χλεύη ἑαυτοῦ ἔγκειμαι , ὁ θυμός πίμπρημι ὁ μέν εἰς ὕψος ἀκοντίζω , ὁ φάτνη δέ ὁ κεφαλή προσαράσσω , μόλις γοῦν ὁ θάνατος παύω ὁ ὀργῆρ .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.473
( 473 ) Φασὶ δὲ τὴν κάμηλον καθ’ ἕκαστον τόκον τίκτειν ἔν .
Lemmas: ( 473 ) φημί δέ ὁ κάμηλος κατά ἕκαστος τόκος τίκτω ἐν .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.474
( 474 ) ὧα νόοις ταπίδες γίνονται κάλλισται καὶ ποικιλώταται | ἐκ . τῶν ἐρίων ὧν αἱ κάμηλοι φέρουσιν ἐπί τῆς κεφαλῆς καὶ ἐπὶ τῶν μηρῶν ἐπί τε τοῦ ἄλλου σώματος παντός . καὶ οὐ βέβαπται · παντοδαπὰ δὲ ἄνθη τῶν ἐρίων φύουσιν αἱ κ(άμηnοι αἱ νδικαὶ πλὴν πορφυροειδοῦς καὶ πρασίνου καὶ ψοικίνου , τὰ δ’ ἄλλα ἔχουσιν ἐρίων χρώματα αὐτοφυῆ αἱ κάμ⟨ηλοι.> αἱ μὲν γὰρ σφόδρα λευκὰ φέρουσι τὰ ἔρια αὐτόθι , αἱ δὲ σφόδ μέλανα καὶ μαλακά , αἱ δὲ κυάνεα , αἱ δὲ ὥσπερ ὄνου τὴν χρ⟨όαν , ) αἱ δὲ πέλια , αἱ δὲ πυρρά , αἱ δὲ κροκοειδῆ , αἱ δὲ ἀτρέμας ὑπόχλωρα · ὡς δὲ τὸ σύμπαν εἰπεῖν , ἔρια παντοδαπὰ φύουσιν Ἰνδικαὶ κάμηλοι πλὴν τῶν εἰρημένων χρωμάτων . ἐκ τούτων οὖν τῶν ἐρίων καὶ χρωμάτων ποιοῦσι τὰς ταπίδας , καὶ οὐ βάπτουσι τὰ ἔρια , ἀλλὰ πολλῷ ταῦτα βελτίω εἰσὶ τῶν βαπτομένων καὶ οὐκ ἐξίτηλά ἐστιν ὥσπερ τὰ ἐκ τῶν προβάτων ἔρια βαπτόμενα . γίνεται δὲ καλὸν τὸ χρῶμα καὶ τὸ κτῆμα τῶν ταπίδων . οἴμαι δὲ ὅτι οὐδαμοῦ γῆς γίνονται παρομοίας φύσεως , οὐδὲ ζῷα ποικιλώτερα καὶ ὀρθότερα ἔχουσι ταπίδες ἢ ἐν Ἰνόοις τὰ ἐκ τῶν καμήλων ποιοῦσιν ἔρια . ἄγουσι δὲ καὶ εἰτ llέρσας τούτων τῶν ταπίδων οἱ ἔμποροι οἱ Bάκτριοι καὶ οἱ ἄλλοι οἱ ἐμπορευόμενοι εἰς τὴν Ἰνδικὴν γῆν ἐπὶ τῶν καμήλων , καὶ πωλοῦσι τὰς τοιαύτας διαγεγραμμένας ταπίδας μάλα τιμίας , καὶ περὶ πολλοῦ αὐτὰς ποιοῦνται οἱ llἔρσαι , καὶ ὀ Ἰνδῶν βασιmεὸς δῶρα πέμπει τῷ llερσῶν βασιλεῖ τούτων τῶν ταπίδων . εἰσὶ δὲ καὶ ἀπὸ τῶν προβάτων ταπίδες ἐν τοῖς νόοις γινόμεναι , οἰσί περ ἐν Aἰγόπτῳ καὶ φάρδεσι ποιοῦνται , καὶ βάπτουσι κἀκεῖνα καὶ ποικίλλουσιν , ἀλλ’ οὐδὲν ὅμοιά εἰσι ταῖς ἐκ τῶν καμήλων ταπίσι γινομέναις .
Lemmas: ( 474 ) ᾦον νόος ταπίδες γίγνομαι καλός καί ποικίλος | ἐκ . ὁ ἔριον ὅς ὁ κάμηλος φέρω ἐπί ὁ κεφαλή καί ἐπί ὁ μηρός ἐπί τε ὁ ἄλλος σῶμα πᾶς . καί οὖον βάπτω · παντοδαπός δέ ἄνθος ὁ ἔριον φύω ὁ κ(άμηnοι ὁ νδικαὶ πλήν πορφυροειδής καί πράσινος καί ψοικινεω , ὁ δέ ἄλλος ἔχω ἔριον χρῶμα αὐτοφυής ὁ κάμηλος ὁ μέν γάρ σφόδρα λευκόν φέρω ὁ ἔριον αὐτόθι , ὁ δέ σφός μέλας καί μαλακός , ὁ δέ κυάνεος , ὁ δέ ὥσπερ ὄνος ὁ χρόος , ) ὁ δέ πέλιος , ὁ δέ πυρρός , ὁ δέ κρόκινος , ὁ δέ ἀτρέμας ὑπόχλωρος · ὡς δέ ὁ σύμπας εἶπον , ἔριον παντοδαπός φύω ἰνδικός κάμηλος πλήν ὁ εἴρω χρῶμα . ἐκ οὗτος οὖν ὁ ἔριον καί χρῶμα ποιέω ὁ ταπιδαις , καί οὖον βάπτω ὁ ἔριον , ἀλλά πολύς οὗτος ἀγαθός εἰμί ὁ βάπτω καί οὐ εξίτηλος εἰμί ὥσπερ ὁ ἐκ ὁ πρόβατον ἔριον βάπτω . γίγνομαι δέ καλός ὁ χρῶμα καί ὁ κτῆμα ὁ τάπις . οἴμη δέ ὅτι οὐδαμοῦ γῆ γίγνομαι παρόμοιος φύσις , οὐδέ ζῷον ποικίλος καί ὀρθός ἔχω ταπίδες ἢ ἐν ἰνόω ὁ ἐκ ὁ κάμηλος ποιέω ἔριον . ἄγω δέ καί Ειτ ῥέω οὗτος ὁ τάπις ὁ ἔμπορος ὁ Bάκτριοι καί ὁ ἄλλος ὁ ἐμπορεύομαι εἰς ὁ Ἰνδικός γῆ ἐπί ὁ κάμηλος , καί πωλέω ὁ τοιοῦτος διαγράφω ταπιδαις μάλα τίμιος , καί περί πολύς αὐτός ποιέω ὁ ῥέω , καί ὁ Ἰνδός βασιός Δῶρα πέμπω ὁ ἐρέσσω βασιλεύς οὗτος ὁ τάπις . εἰμί δέ καί ἀπό ὁ πρόβατον ταπίδες ἐν ὁ νόος γίγνομαι , οἶς περ ἐν Aἰγόπτῳ καί φάρδης ποιέω , καί βάπτω ἐκεῖνος καί ποικίλλω , ἀλλά οὐδείς ὁμοῖος εἰμί ὁ ἐκ ὁ κάμηλος ταπί γίγνομαι .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.475
( 475 ) Ἐκ τῆς Ἑξαημέρου τοῦ θείου Βασιλείου . Μακρὸς δ τράχηλος τῆς καμήλου , ἵνα τοῖς ποσὶν ἐξιὲάζηται καὶ ἐφικνῆται τῆς βοτάνης ἐξ ἤς ἀποζῇ .
Lemmas: ( 475 ) ἐκ ὁ ἑξαήμερος ὁ θεῖον Βασίλειος . Μακρός δ τράχηλος ὁ κάμηλος , ἵνα ὁ πούς ἐξιὲάζηται καί ἐφικνέομαι ὁ βοτάνη ἐκ εἶμαι ἀποζῶ .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.476
( 476 ) Ἀριστοφάνους . Ἔστι μεν τῶν |δισχιδῶν κυνοδόντων ὁ ἔλαφος . οὐδὲν γὰρ τῶν τὰ κέρατα ἐχόντων οὔτε χαυλιόδουν ἐστὶν οὔτε καρχαρόδουν , οὔτε τοὺς ἄν ὀδόντας ἔχει διὰ τὸ εἰς τὴν τῶν κεράτων φύσιν αὐτοὺς ἀπολ⟨εμύσθαι .
Lemmas: ( 476 ) Ἀριστοφάνης . εἰμί μέν ὁ δισχιδής κυνόδους ὁ ἔλαφος . οὐδείς γάρ ὁ ὁ κέρας ἔχω οὔτε χαυλιόδους εἰμί οὔτε καρχαρόδους , οὔτε ὁ ἄν ὀδούς ἔχω διά ὁ εἰς ὁ ὁ κέρας φύσις αὐτός ἀπόλλυμι .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.477
( 477 ) ἔχει δὲ ὁ ἔλαφος μόνος τῶν κερατοφόρων τὰ κέρ(ατα ) δι’ ὅλου στερεά , τῶν ἄλλων τὰ προσφυῆ τῷ κρανίῳ κοῖλα ἐχ(όντωνύ
Lemmas: ( 477 ) ἔχω δέ ὁ ἔλαφος μόνος ὁ κερατοφόρος ὁ κέρας ) διά ὅλος στερεός , ὁ ἄλλος ὁ προσφυής ὁ κρανίον κοῖλος ἔχω
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.478
( 478 ) ἀποβάλλει δὲ ὀ ἔλαφος τὰ κέρατα κατ’ ἔτος .
Lemmas: ( 478 ) ἀποβάλλω δέ ὁ ἔλαφος ὁ κέρας κατά ἔτος .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.479
( 479 ) ἔχει δὲ αἰδο(ῖον ⟩ μακρὸν καὶ νευρῶδες,ὅμοιον καμήλου .
Lemmas: ( 479 ) ἔχω δέ αἰδοῖος ⟩ μακρός καί νευρῶδες,ὅμοιον κάμηλος .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.480
( 480 ) διοιχθεῖσα δὲ χολὴν μὲν οὐκ ἔχει , αἱ δὲ λεγόμεναι ἀχαίναι ἐν τῇ κέρκῳ τὴν χολὴν ἔχουσι . τῶν δὲ μὴ ἐχουσῶν χολὴν τὸ ἔντερον τοῖς γευομένοις πικρὸν ὑπάρχει .
Lemmas: ( 480 ) διοίγνυμι δέ χολή μέν οὐ ἔχω , ὁ δέ λέγω ἀχαίνη ἐν ὁ κέρκος ὁ χολή ἔχω . ὁ δέ μή ἔχω χολή ὁ ἔντερον ὁ γεύω πικρός ὑπάρχω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.481
( 481 ) ἔχει δὲ καὶ αὐτὴ κοιλίας τέσσαρας , ἐχῖνον κεκρύφαλον ἤνυστρον καὶ τὴν ἰδίως `λεγομένην κοιλίαν .
Lemmas: ( 481 ) ἔχω δέ καί αὐτός κοιλία τέσσαρες , ἐχῖνος κεκρύφαλος ἤνυστρον καί ὁ ἰδίως λέγω κοιλία .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.482
( 482 ) ὁ δὲ ἄρρην τὸ μὲν αἰδοῖον ἔχει ἐκτός , τοὺς δὲ ὄρχεις παρὰ τοὺς νεφρούς . ἐκτμηθεὶς δὲ τοὺς ὄρχεις οὐκέτι φέρει κέρατα , εἰ δὲ τύχῃ ἔχων ἀποβάλλει .
Lemmas: ( 482 ) ὁ δέ ἄρσην ὁ μέν αἰδοῖος ἔχω ἐκτός , ὁ δέ ὄρχις παρά ὁ νεφρός . ἐκτέμνω δέ ὁ ὄρχις οὐκέτι φέρω κέρας , εἰμί δέ τυγχάνω ἔχω ἀποβάλλω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.483
( 483 ) ἔστι δὲ τὸ αἶμα τῆς ἐλάφου ἄπηκτον · οὐ γὰρ ἔχει ἶνας , διὸ οὐδὲ πήσσεται .
Lemmas: ( 483 ) εἰμί δέ ὁ αἷμα ὁ ἔλαφος ἄπηκτος · οὖον γάρ ἔχω ἴς , διό οὐδέ πήσσω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.484
( 484 ) ἄρχεται δὲ ὀχεύειν καὶ ὀχεόεσθαι ὴ θήλεα ἄλλη ἄλλως πρὸς τοὺς τόπους ἐν οἷς καὶ βιοῖ .
Lemmas: ( 484 ) ἄρχω δέ ὀχεύω καί ὀχέω ἤ θῆλυς ἄλλος ἄλλως πρός ὁ τόπος ἐν ὅς καί βιόω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.485
( 485 ) ἔστι δὲ ἂγαν ἀφροδισιαστικὸν τοῦτο τὸ ζῷον .
Lemmas: ( 485 ) εἰμί δέ ἄγαν ἀφροδισιαστικός οὗτος ὁ ζῷον .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.486
( 486 ) βαίνει δὲ ὁ ἄρρην ὑποφευγούσης τῆς θηλείας · οὐ γὰρ ὑπομένει αὐτοῦ τὴν συντονίαν τοῦ αἰδοίου · ὥστε μὴ ἑστώσης ἐνίεσθαι τὸ σπέρμα , ἀλλ’ ὑποτρεχούσης .
Lemmas: ( 486 ) βαίνω δέ ὁ ἄρσην ὑποφεύγω ὁ θῆλυς · οὖον γάρ ὑπομένω αὐτός ὁ συντονία ὁ αἰδοῖος · ὥστε μή ἵστημι ἐνίημι ὁ σπέρμα , ἀλλά ὑποτρέχω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.487
( 487 ) κόειδὲ ἡἔλαφος μῆνας ὀκτώ , τῷ δ’ ἐνάτῳ τίκτει . κατεσθὡι δὲ τὸ χόριον ὡς καὶ οἱ κύνες . τίκτει δὲ ἐν ταῖς τρίῷβοις · τὰ γὰρ θηρία εἰς τὰς ὁδοὺς οὐ προσέρχονται διὰ τοὺς ἀνθρώπους .
Lemmas: ( 487 ) κοέω ἕλαφος μείς ὀκτώ , ὁ δέ ἔνατος τίκτω . ὁράω δέ ὁ χόριον ὡς καί ὁ κύω . τίκτω δέ ἐν ὁ τρίβω · ὁ γάρ θηρίον εἰς ὁ ὁδός οὖον προσέρχομαι διά ὁ ἄνθρωπος .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.488
( 488 ) λέγεται δὲ ὡς παχυνθεῖσα ἐκτοπίζει , ἵνα μὴ συλληφθῇ , καὶ ὅτι τὸ ἀριστερὸν κέρας ἀποβαλοῦσα κατορύσσει φθόνῳ , ἵνα μὴ εὑρεθῇ , ἀντιφάρμακον τινῶν ὑπάρχον . πᾶσαι δὲ ἀποβάλλουσαι τὰ κέρατα κρύπτονται καθάπερ τὰ ὅπλα ἀποβεβληκυῖαι .
Lemmas: ( 488 ) λέγω δέ ὡς παχύνω ἐκτοπίζω , ἵνα μή συλλαμβάνω , καί ὅτι ὁ ἀριστερός κέρας ἀποβάλλω κατορύσσω φθόνος , ἵνα μή εὑρίσκω , ἀντιφάρμακον τις ὑπάρχω . πᾶς δέ ἀποβάλλω ὁ κέρας κρύπτω καθάπερ ὁ ὅπλον ἀποβάλλω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.489
( 489 ) ὅταν δὲ πάλιν ἄρξηται αὐταῖς ὑποφύεσθαι τὰ κέρατα , ἡλιάζονται , ἴνα ὡς τάχιστα ἑηραίνωσιν αὐτά , ἤδη δέ ποτε , φασίν , ἐφάνη ἔλαφος καὶ κιττὸν φυόμενον ἔχουσα ἐπὶ τῶν κεράτων .
Lemmas: ( 489 ) ὅταν δέ πάλιν ἄρχω αὐτός ὑποφύω ὁ κέρας , ἡλιάζομαι , ἵνα ὡς ταχύς εηραιναω αὐτός , ἤδη δέ ποτός , φημί , φαίνω ἔλαφος καί κισσός φύω ἔχω ἐπί ὁ κέρας .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.490
( 490 ) ἁλίσκονται δὲ σύριγγι καὶ αὐλῷ · καταβάλλουσαι γὰρ τὰ ὠτα κοιμῶνται ὑπὸ τῆς ἡδονῆς .
Lemmas: ( 490 ) ἁλίσκομαι δέ σῦριγξ καί αὐλός · καταβάλλω γάρ ὁ οὖς κοιμάω ὑπό ὁ ἡδονή .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.491
( 491 ) στορεῖ δὲ φαγοῦσα ὑγάζεται .
Lemmas: ( 491 ) στόρνυμι δέ ἐσθίω ὑγάζεται .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.492
( 492 ) ζῆ δὲ ῆ ἔλαφος ἔτη πλεῖστα . ἔστι δὲ μυθευόμενον , ώς ἔλαφος τετρακόρωνος’ , τῶν εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχε πισευσομένων .
Lemmas: ( 492 ) ζῶ δέ ἤ ἔλαφος ἔτος πλεῖστος . εἰμί δέ μυθεύω , οὖς ἔλαφος τετρακόρωνος , ὁ εἰκῇ καί ὡς τυγχάνω πιέζω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.493
( 493 ) Αἰλιανοῦ , Τὰ κέρατα ἀποβαλόντες ἔλαφοι εἰσδύονται λόχωας · ἔρημοι γὰρ ἀμυντηρίων ὄντες φυλάττονται τοὺς ἐπιόντας . ἀλλὰ καὶ τὴν ἀκτῖνα δεδίασι · πρὶν ἢ γὰρ παγῆναι τοὺς καλουμένους χόνδρους , λαβεῖν φοβοῦνται ἤλιον , ἴνα μὴ τὴν σάρκα αὐτοῖς ὑποσήψῃ .
Lemmas: ( 493 ) Αἰλιανός , ὁ κέρας ἀποβάλλω ἔλαφος εἰσδύνω λόχος · ἐρῆμος γάρ ἀμυντήριον εἰμί φυλάσσω ὁ ἔπειμι . ἀλλά καί ὁ ἀκτίς δείδω · πρίν ἢ γάρ πήγνυμι ὁ καλέω χόνδρος , λαμβάνω φοβέω ἥλιος , ἵνα μή ὁ σάρξ αὐτός ὑποσήπω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.494
( 494 ) τίκτει δὲ παρὰ τὰς ὁδούς , τοὺς μὲν ἀνθρώπους ἐκφυγεῖν θαρροῦσα τῇ ταχύτητι , τῶν δὲ θηρίων τὰς ἐπιβουλὰς φεύγουσα . ἀμέλει γοῦν καὶ καταπιανθεῖσα οὐκ ἂν ἔτι τέκοι παρὰ τὰς ὁδούς · οἶδε γὰρ ὅτι δραμεῖν ἐστι νωθροτέρα . τίκτει οδν ἐν τοῖς ἄγκεσι καὶ τοῖς δρυμοῖς καὶ ἐν τοῖς αὐλῶσιν .
Lemmas: ( 494 ) τίκτω δέ παρά ὁ ὁδός , ὁ μέν ἄνθρωπος ἐκφεύγω θαρσέω ὁ ταχύτης , ὁ δέ θηρίον ὁ ἐπιβουλή φεύγω . ἀμελέω γοῦν καί καθαπιαν́ω οὐ εἄν ἔτι τίκτω παρά ὁ ὁδός · οἶδα γάρ ὅτι τρέχω εἰμί νωθρός . τίκτω οδʹ ἐν ὁ ἄγκος καί ὁ δρυμός καί ἐν ὁ αὐλέω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.495
( 495 ) ὅσοι δὲ λέγουσι θῆλυν ἔλαφον τὰ κέρατα μὴ φύειν κακῶς λέγουσιν . ὅὐριπίδης γὰρ καὶ Πίνδαρος καὶ Σοψοκλῆς ἐν τοῖς αὐτῶν ποιήμασι καὶ θήλειαν λέγουσι φύειν κέρατα .
Lemmas: ( 495 ) ὅσος δέ λέγω θῆλυς ἔλαφος ὁ κέρας μή φύω κακῶς λέγω . ουριπιδηω γάρ καί Πίνδαρος καί σοψοκλεις ἐν ὁ αὐτός ποίημα καί θάλλω λέγω φύω κέρας .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.496
( 496 ) λόγος δή που διαρρεῖ υρρηνικὸς ὁ λέγων τοὺς ὗς τοὺς ἀγρίους καὶ τοὺς ἐκεῖ ἐλάφους ὑπὸ δικτύων ἁλίσκεσθαι . συναγωνίζεται δὲ τῇ θήρᾳ ταύτῃ καὶ αὐλός . αὐλεῖ γὰρ ἀνὴρ τεχνίτης καὶ ὡς ὅτι μάλιστα πειρᾶται τοῦ μέλους ὑποχαλᾶν καὶ ὅτι ποτέ ἐστι τῆς μούσης σύντονον ἐᾷ , πᾶν δὲ ὅτι γλύκιστον αὐλῳδίας τοῦτο ᾄδει ἡσυχίᾳ τε καὶ ρεμίᾳ , καὶ τὸ μέλος εἰς τὰ ὦτα εἰσρεῖ καὶ διά γε τὸ ἄηθες δείματος ὑποπίμπλανται τὰ ζῷα , εἶτα κηλούμενα λήθην ἄρχεται πάσχειν ἐγγόνων καὶ χωρῶν . οὕτως οὖν καταγοητευθέντα ἐμπίπτει ταῖς πάγαις .
Lemmas: ( 496 ) λόγος δή ποῦ διαρρέω υρρηνικὸς ὁ λέγω ὁ ὗς ὁ ἄγριος καί ὁ ἐκεῖ ἔλαφος ὑπό δίκτυον ἁλίσκομαι . συναγωνίζομαι δέ ὁ θήρ οὗτος καί αὐλός . αὐλέω γάρ ἀνήρ τεχνίτης καί ὡς ὅτι μάλιστα πειράω ὁ μέλος ὑποχαλάω καί ὅτι ποτός εἰμί ὁ Μοῦσα σύντονος ἐάω , πᾶς δέ ὅτι γλυκύς αὐλῳδία οὗτος ἀείδω ἡσυχία τε καί ρεμίᾳ , καί ὁ μέλος εἰς ὁ οὖς εἰσρέω καί διά γε ὁ ἀήθης δεῖμα ὑποπίμπλημι ὁ ζῷον , εἶτα κηλέω λήθη ἄρχω πάσχω ἔγγονος καί χώρα . οὕτως οὖν καταγοητεύω ἐμπίπτω ὁ πάγη .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.497
( 497 ) ἐν μέντοι Λιβύῃ συῶν ἀγρίων καὶ ἐλάφων ἀπορία ἐστί .
Lemmas: ( 497 ) ἐν μέντοι Λιβύη σῦς ἄγριος καί ἔλαφος ἀπορία εἰμί .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.498
( 498 ) φασὶ δὲ καὶ τὸ τοῦ ἐλάφου κέρας θυμιώμενον τοὺς ὄφεις διώκειν .
Lemmas: ( 498 ) φημί δέ καί ὁ ὁ ἔλαφος κέρας θυμιάω ὁ ὄφις διώκω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.499
( 499 ) ἔχει δὲ καὶ ὀστοῦν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς ἡ ἔλαφος .
Lemmas: ( 499 ) ἔχω δέ καί ὀστέον ἐν ὁ Καρδία αὐτός ὁ ἔλαφος .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.500
( 500 ) Tοῦ αδτοῦ ἐκ τοῦ πλάτους . Ἑλαψος ὄφιν νικᾷ κατά τινα φύσεως δωρεὰν θαυμαστήν · καὶ οὐκ ἂν αὐτὸν διαλάθοι ἐν τῷ φωλεῷ ὥν ὁ ἔχθιστος , ἀλλὰ προσερείσας τῇ καταδρομῇ τοῦ φωλεοῦ τοὺς αὑτοῦ μυκτῆρας βιαιότατα εἰσπνεῖ , καὶ ἕλκει ὡς ἴυγγι τῷ πνεύματι , καὶ ἄκοντα προει καὶ προκύπτοντα αὐτὸν ἐσθίειν ἄρχεται · καὶ μάλιστά γὰ . χεμῶνος δρᾷ τοῦτο . ἤδη μέντοι καὶ κέρας ἐλάφου τις ξέσας , εἶ τὸ ξέσμα εἰς πῦρ ἐνέβαλε , καὶ ὁ καπνὸς ἀνιῶν διώκει τοὺς ὄφεις πανταχόθεν , τὴν ὀσμὴν μὴ ὑπομένοντας .
Lemmas: ( 500 ) οὖ αδτοῦ ἐκ ὁ πλάτος . Ἑλαψος ὄφις νικάω κατά τις φύσις δωρεά θαυμαστός · καί οὐ εἄν αὐτός διαλανθάνω ἐν ὁ φωλεός ἀνά ὁ ἐχθρός , ἀλλά προσερείδω ὁ καταδρομή ὁ φωλεός ὁ αὐτός μυκτήρ βίαιος εἰσπνέω , καί ἕλκω ὡς ἴυγξ ὁ πνεῦμα , καί ἄκων πρόειμι καί προκύπτω αὐτός ἐσθίω ἄρχω · καί μάλα γε . χέω δράω οὗτος . ἤδη μέντοι καί κέρας ἔλαφος τις ξέω , εἰμί ὁ ξέσμα εἰς πῦρ ἐμβάλλω , καί ὁ καπνός ἀνία διώκω ὁ ὄφις πανταχόθεν , ὁ ὀσμή μή ὑπομένω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.501
( 501 ) Λῖ ἐν Σόροις ἔλαίφοι γί>νονται μὲν ἐν ὄρεσι μεγίστοις , Ἀμανῷ τε καὶ Aιβάνῳ καὶ Καρίμήλῳ·> ὅταν ? βουληθῶσι περαιώσασθαι θάλασσαν . ἐπὶ τὰς ἠ ἀφικνοῦνται καὶ ἂναμένουσι τοῦ πνεύματος τὴν ψύσιν , καὶ ἡνίκα ἂν αἴσθωνται πρᾶον αὐτὸ καὶ ἥσυχον καταπνέον , τηνικαῦτα ἐπιθαρροῦσι τῷ πελάγει . νέουσι δὲ κατὰ στοῖχον καὶ ἀλλήλων ἔχονται , τὰ γένεια αἱ ἑπόμεναι τῶν προηγουμένων τῇ ὀσφύι ἐπερείδουσαι · ἡ τελευταία δὲ γενομένη τῇ πρόσθεν ἐπὶ πάσαις ἑαυτὴν ἐπαναπαύσασα , εἶτα οὐραγεῖ . στέλλονται δὲ ἐπὶ τὴν Κύπρον πόθῳ τῆς πόας τῆς ἐκεῖ · λέγεται γὰρ εἶναι βαθεῖα καὶ νομὰς ἀγαθὰς ἔχειν . καὶ λέγουσί γε Κόπριοι εὔγαιον οἰκεῖν χῶρον , καὶ ταῖς Αἰγυπτίων ἀρούραις τοκμῶσιν ἀντικρῖναι τὰς σφετέρας . ἔλαφοι δὲ καὶ ἕτεραι τήνδε τὴν νῆξιν ἀποδείκνυνται . αἱ γοῦν Ἠπειρώτιδες ἐς τὴν Κέρκυραν διανήχονται , ἀντίπορθμοι δὲ ἀλλήλαιτ αἵθε εἰσίν .
Lemmas: ( 501 ) λίαν ἐν σορός ἐλάφιος γίγνομαι μέν ἐν ὄρος μέγας , Ἀμανός τε καί Aιβάνῳ καί Καρίμήλῳ·> ὅταν ? βούλομαι περαιόω θάλασσα . ἐπί ὁ ὁ ἀφικνέομαι καί ἀναμένω ὁ πνεῦμα ὁ ψύσιν , καί ἡνίκα εἄν αἰσθάνομαι πρᾶος αὐτός καί ἥσυχος καταπνέω , τηνικαῦτα ἐπιθαρσέω ὁ πέλαγος . νέος δέ κατά στοῖχος καί ἀλλήλων ἔχω , ὁ γένειον ὁ ἕπομαι ὁ προηγούμενος ὁ ὀσφῦς ἐπερείδω · ὁ τελευταῖος δέ γίγνομαι ὁ πρόσθεν ἐπί πᾶς ἑαυτοῦ ἐπαναπαύω , εἶτα οὐραγέω . στέλλω δέ ἐπί ὁ Κύπρος πόθος ὁ πόα ὁ ἐκεῖ · λέγω γάρ εἰμί βαθύς καί νομάς ἀγαθός ἔχω . καί λέγω3 γε Κόπριον εὔγαιος οἰκέω χῶρος , καί ὁ Αἰγύπτιος ἄρουρα τοκμῶσιν ἀντικρίνω ὁ σφέτερος . ἔλαφος δέ καί ἕτερος ὅδε ὁ νῆξις ἀποδείκνυμι . ὁ γοῦν ἠπειρῶτις εἰς ὁ Κέρκυρα διανήχομαι , ἀντίπορθμος δέ ἀλλήλαιτ αἴθω εἰμί .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.502
( 502 ) ἔλαφος , ὡς ἀκοόω , τὰ παρόντα ἀγαπᾷ , καὶ οὐκ ἐρᾷ πλειόνων , ἀλλὰ σωφρονεῖ περὶ τὴν γαστέρα τῶν ἀνθρώπων μᾶλλον . περὶ γοῦν τὸν Ἑήσποντόν ἐστι λόφος κὰι νέμονται κατὰ τοῦδε ἔλαφοι , καὶ τῶν ὧτων αὐτοῖς τὸ ἕτερον διέσχισται , περαιτέρω δὲ οὐ χωροῦσι τοῦ λόφου , οὐδὲ νομῆς ἐρῶσι ξένης οὐδὲ λειμῶνας ποθοῦσιν ἑτέρους πόας χρείᾳ περιττοτέρας · ἀπόχρη δὲ ἄρα τὰ παρόντα δι’ ἔτους ὅλου . τί πρὸς ταῦτα , ὧ ἄνθρωποι , ὑμεῖς , οὅς οὐκ ἂν ἐμπλήσαι ἕως θανάτου οδδ’ ὅσα λάινος οὐδὸς ἀφήτορος ἐντὸς ἐέργει ;
Lemmas: ( 502 ) ἔλαφος , ὡς ἀκοόω , ὁ πάρειμι ἀγαπάω , καί οὐ ἐράω πλείων , ἀλλά σωφρονέω περί ὁ γαστήρ ὁ ἄνθρωπος μᾶλλον . περί γοῦν ὁ Ἑήσποντόν εἰμί λόφος Κάι νέμω κατά ὅδε ἔλαφος , καί ὁ οὖς αὐτός ὁ ἕτερος διασχίζω , περαιτέρω δέ οὖον χωρέω ὁ λόφος , οὐδέ νομή ἐράω ξένος οὐδέ λειμών ποθέω ἕτερος πόα χρεία περισσός · ἀποχράω δέ ἄρα ὁ πάρειμι διά ἔτος ὅλος . τίς πρός οὗτος , ἵημι ἄνθρωπος , σύ , ὅς οὐ εἄν ἐμπίμπλημι ἠώς θάνατος Όδδης ὅσος λάϊνος οὐδός ἀφήτωρ ἐντός ἐέργω ;
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.503
( 503 ) Τῷ Πτολεμαίῳ τῷ δευτέρῳ , ὃν καὶ Φιλάδελφον καλοῦσι , βρέφος ἐλάφου δῶρον ἐδόθη , καὶ τῇ φωνῇ ἐνετράφη τῇ Ἑλλάδι καὶ λαλούντων συνίει . ἐπεπίστευτο δὲ πρὸ τοῦδε τοῦ ζῴου τῆς Ἰνδῶν μόνης φωνῆς ἐπαΐειν τοὺς ἐλάφους .
Lemmas: ( 503 ) ὁ Πτολεμαῖος ὁ δύο , ὅς καί Φιλάδελφος καλέω , βρέφος ἔλαφος δῶρον δίδωμι , καί ὁ φωνή ἐντρέφω ὁ Ἑλλάς καί λαλέω συνίημι . πιστεύω δέ πρό ὅδε ὁ ζῷον ὁ Ἰνδός μόνος φωνή ἐπαΐω ὁ ἔλαφος .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.504
( 504 ) Λέγει δὲ Ἀπίων , εἰ μὴ τερατεύεται , ἐλάφους νεφροὺς | τέσσαρας ἔχειν κατά τινας τόπους .
Lemmas: ( 504 ) Λέγος δέ Ἀπίων , εἰμί μή τερατεύομαι , ἔλαφος νεφρός | τέσσαρες ἔχω κατά τις τόπος .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.505
( 505 ) τετράκερων δὲ ἔλαφον Νικοκρέων ὁ Κόπριος ἔσχε , καὶ ἀνέθηκε Ποθοῖ καὶ ὑπέγραψε σῆς ἕνεκεν , Λητοῦς τοξαλκέτα κοῦῤ , ἐπινοίας τήνδ’ ἕ⟨λε ⟩ Νικοκρέων τετ⟨ράκερ⟩ων ἔλαφον .
Lemmas: ( 505 ) τετράκερως δέ ἔλαφος Νικοκρέων ὁ Κόπρειος ἔχω , καί ἀνατίθημι ποθέω καί ὑπογράφω σός ἕνεκα , Λητώ τοξαλκέτης κόρη , ἐπίνοια ὅδε αἱρέω ⟩ Νικοκρέων τετράκερος ἔλαφος .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.506
( 506 ) Αἰτίαν δὲ ὁ αὐτὸς λέγει τοῖς ἐλάφοι⟨ς τ⟩ῆς τῶν κεράτων ἀναφύσεως ἐκείνην εἶναι . ἡ γαστὴρ αὐτοῖς ὡς ἔστι θερ⟨μοτάτη ὁμο⟩λογεῖ , καὶ τὰς φλέβας δὲ αὐτῶν τὰς διὰ τοῦ σώματος πεφ⟨υκυίας ⟩ παντὸς ἀραιοτάτας λέγει καὶ τὸ ὀστέον τὸ κατειληφὸς τὸν ἐγκέ ⟨ φαλον ⟩ λεπτότατον εἶναι καὶ ὑμενῶδες καὶ ἀραιόν , φλέβας τε ἐντεῦθεν καὶ ἐς ἄκραν τὴν κεφαλὴν ὑπανίσχειν παχυτάτας . τὴν γοῦν τροφὴν καὶ ταύτης γε τὸ γονιμώτατον ὤκιστα ἀναδίδοσθαι . καὶ ἡ μὲν πιμελὴ αὐτοῖς ἔξωθέν φησι περιχεῖται , ἡ δὲ ἰσχὺς τῆς τροφῆς ἐς τὴν κεφαλὴν διὰ τῶν φλεβῶν ἀναθόρνυται . ἔνθεν οὖν τὰ κέρατα ἐκφύεσθαι διὰ πολλῆς ἐπαρδόμενα τῆς ἰκμάδος . συνεχὴς οὖν οὖσα ἐπιρρέουσά τε ἐξωθεῖ τὰ πρότερα . καὶ τὸ μὲν ὑπερίσχον ὑγρὸν ἔξω τοῦ σώματος σκληρὸν γίνεται , πηγνύντος αὐτὸ καὶ κερατοῦντος τοῦ ἀέρος , τὸ δὲ ἔνδον ἔτι μεμυκὸς ἁπαλόν ἐστι . καὶ τὸ μὲν σκληρύνεται ὑπὸ τῆς ἔξωθεν ψύξεως , τὸ δὲ ἁπαλὸν μένει ὑπὸ τῆς ἔνδον ἀλέας . οὐκοῦν ἡ ἐπίφυσις τοῦ νέου κέρατος τὸ πρεσβύτερον ὡς ἀλλότριον ἐξωθεῖ , θλίβοντος τοῦ ἔνδον καὶ ἀνωθεῖν τοῦτο ἐθέλοντος καὶ ὀδυνῶντος καὶ σφύζοντος , ὥσπερ οὖν ἐπειγομένου τεχθῆναι καὶ προελθεῖν . ἡ γάρ τοι ἰκμὰς πηγνυμένη καὶ ὑπανατέλλουσα ἀτρεμεῖν ἀδύνατός ἐστι · δύναται γὰρ καὶ αὐτὴ σκληρὰ καὶ ἐπωθεῖται τοῖς προτέροις . καὶ τὰ μὲν πλείω ἐκθλίῷβονται ὑπὸ τῆς ἰσχύος τῆς ἔνδον , ἤδη δέ τινα καὶ κλάδοις περισχεθέντα καὶ ἐμποδίζοντα εἰς τὸν ὠκὺν δρόμον ὑπὸ ῥώμης τὸ θηρίον ὠθούμενον ἀπήραξε . καὶ τὰ μὲν ἐξώλισθε , τὰ δὲ ἕτοιμα ἐκκύπτειν ἡ φύσις προάγει .
Lemmas: ( 506 ) αἴτιος δέ ὁ αὐτός λέγω ὁ ἔλαφος τῆ ὁ κέρας ἀνάφυσις ἐκεῖνος εἰμί . ὁ γαστήρ αὐτός ὡς εἰμί θερμός ὁμολογέω , καί ὁ φλέψ δέ αὐτός ὁ διά ὁ σῶμα φύω ⟩ πᾶς ἀραιός λέγω καί ὁ ὀστέον ὁ καταλαμβάνω ὁ ἀγκή ⟨ φαλός ⟩ λεπτός εἰμί καί ὑμενώδης καί ἀραιός , φλέψ τε ἐντεῦθεν καί εἰς ἄκρος ὁ κεφαλή ὑπανίσχω παχύς . ὁ γοῦν τροφή καί οὗτος γε ὁ γόνιμος ὤκιστα ἀναδίδωμι . καί ὁ μέν πιμελή αὐτός ἔξωθεν φημί περιχέω , ὁ δέ ἰσχύς ὁ τροφή εἰς ὁ κεφαλή διά ὁ φλέψ ἀναθόρνυμαι . ἔνθεν οὖν ὁ κέρας ἐκφύω διά πολύς ἐπάρδω ὁ ἰκμάς . συνεχής οὖν εἰμί ἐπιρρέω τε ἐξωθέω ὁ πρότερος . καί ὁ μέν ὑπερίσχω ὑγρός ἔξω ὁ σῶμα σκληρός γίγνομαι , πήγνυμι αὐτός καί κερατόω ὁ ἀήρ , ὁ δέ ἔνδον ἔτι μύω ἁπαλός εἰμί . καί ὁ μέν σκληρύνω ὑπό ὁ ἔξωθεν ψῦξις , ὁ δέ ἁπαλός μένω ὑπό ὁ ἔνδον ἀλέω . οὐκοῦν ὁ ἐπίφυσις ὁ νέος κέρας ὁ πρέσβυς ὡς ἀλλότριος ἐξωθέω , θλίβω ὁ ἔνδον καί ἀνωθέω οὗτος ἐθέλω καί ὀδυνάω καί σφύζω , ὥσπερ οὖν ἐπείγω τίκτω καί προέρχομαι . ὁ γάρ ὅς ἰκμάς πήγνυμι καί ὑπανατέλλω ἀτρεμέω ἀδύνατος εἰμί · δύναμαι γάρ καί αὐτός σκληρός καί ἐπωθέω ὁ πρότερος . καί ὁ μέν πλείων ἐκθλίβω ὑπό ὁ ἰσχύς ὁ ἔνδον , ἤδη δέ τις καί κλάδος περισχίσκε καί ἐμποδίζω εἰς ὁ ὠκύς δρόμος ὑπό ῥώμη ὁ θηρίον ὠθέω ἀπηράσσω . καί ὁ μέν ἐξολισθάνω , ὁ δέ ἑτοῖμος ἐκκύπτω ὁ φύσις προάγω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.507
( 507 ) Ἐκ τοῦ Tιμοθέου . Οὐχ ἀπλοῦν οὐδὲ ἐλεόθερον ἔοικεν εἶναι τῇ ἐλάφῳ τὸ ἦθος . ἡνίκα γὰρ ἀποθέσθαι τὰ κέρατα βουληθείη , εἰς ἐρήμους ἔρχεται τόπους καὶ τὸ δεξιὸν ἀποκρύπτει κέρας , τῆς ἐκεῖθεν ὥσπερ . ὠψείας βασκαίνουσα τοῖς ἀνθρώποις . ἔστι γὰρ αὐτοῖς συμφορώτατον ὅτι τε τοῖς ἰοβόλοις ἀντιπαθεῖ καὶ ὅτι συναίρεται ταῖς κυούσαις πραὐν τε αὐταῖς τὰς ὧδῖνας καὶ τὸ ἔμβρυον ῥᾷον ὑπεξάγειν παρασκευάζον . ώς δὲ καὶ ἕλμινθας ψωχόμενον ἀναιρεῖ σὺν ὕδατι θερμῷ προσληφθὲν ὡς καὶ αὐτὰς οὔσας ὀφιώδεις τὸ γένος . καθαίρει δὲ καὶ ὀδόντων ῥύπον , καὶ ἵπποις ἔστιν ὅπου λυσιτελεῖ . ἄκεροι δὲ αὐτῶν αἱ θήλειαι , ὥστε ἀνάληθες εἶναι τὸ τοῦ Πινδάρου χρυσόκερων’ εἰπόντος τὸν Ἡρακλέα θήλειαν’ ἐνεγκεῖν ἔλαφον , εἰ μὴ τέρας ἄντικρυς ἧν τὸ τοιοῦτον .
Lemmas: ( 507 ) ἐκ ὁ tιμοθεος . οὐχ ἀπολόω οὐδέ ελεοθερω ἔοικα εἰμί ὁ ἔλαφος ὁ ἦθος . ἡνίκα γάρ ἀποτίθημι ὁ κέρας βούλομαι , εἰς ἐρῆμος ἔρχομαι τόπος καί ὁ δεξιός ἀποκρύπτω κέρας , ὁ ἐκεῖθεν ὥσπερ . ὠψείας βασκαίνω ὁ ἄνθρωπος . εἰμί γάρ αὐτός σύμφορος ὅτι τε ὁ ἰοβόλος ἀντιπαθής καί ὅτι συναίρω ὁ κύω πρᾶος τε αὐτός ὁ ὠδίς καί ὁ ἔμβρυον ῥᾳδίως ὑπεξάγω παρασκευάζω . οὖς δέ καί ἕλμινς ψώχω ἀναιρέω σύν ὕδωρ θερμός προσλαμβάνω ὡς καί αὐτός εἰμί ὀφιώδης ὁ γένος . καθαίρω δέ καί ὀδούς ῥύπος , καί ἵππος εἰμί ὅπου λυσιτελής . άκερος δέ αὐτός ὁ θῆλυς , ὥστε ἀναλανθάνω εἰμί ὁ ὁ Πίνδαρος χρυσόκερος εἶπον ὁ Ἡρακλῆς θῆλυς φέρω ἔλαφος , εἰμί μή τέρας ἄντικρυς ἧμαι ὁ τοιοῦτος .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.508
( 508 ) ὁ δ’ ἐν Ἀραχώτας ἱππέλαφος , οἳ παρὰ τὰς ἐσχάτας εἰσι τῆς Λιβύης , ὁ πόλος μὲν τὴν τρίχά , κεράτων δὲ ἄγονος , οὐ γνήσιόν τι γένος ἐλάφων ἐστίν , ἀλλ’ ἄτοπον καὶ συγκεκραμένον , ὡς ἂν ἀφ’ ἵππου τε καὶ ἐλάφου , καθάπερ ἔχει καὶ τοὔνομα , συνελθών .
Lemmas: ( 508 ) ὁ δέ ἐν Ἀραχῶται ἱππέλαφος , ἕ παρά ὁ ἔσχατος εἰμί ὁ Λιβύη , ὁ πόλος μέν ὁ θρίξ , κέρας δέ ἄγονος , οὖον γνήσιος τίς γένος ἔλαφος εἰμί , ἀλλά ἄτοπος καί συγκεράννυμι , ὡς εἄν ἀπό ἵππος τε καί ἔλαφος , καθάπερ ἔχω καί ὄνομα , συνέρχομαι .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.509
( 509 ) ἀνάληθες δὲ καὶ τὸ τὰ κέρατα τὸν ἔλαφον ἀποβάλλειν ἐκτμηθέντα τοὺς ὄρχεις .
Lemmas: ( 509 ) ἀναλανθάνω δέ καί ὁ ὁ κέρας ὁ ἔλαφος ἀποβάλλω ἐκτέμνω ὁ ὄρχις .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.510
( 510 ) γίνεσθαι δὲ αὐτόν φασιν ἀγαθὸν τοὺς δφθαλμοὸς τῆς ἐχίδνης ἐδηδοκότα .
Lemmas: ( 510 ) γίγνομαι δέ αὐτός φημί ἀγαθός ὁ δφθαλμοὸς ὁ ἔχιδνα ἐσθίω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.511
( 511 ) ἔλαφος μὲν οδν θήλεια τὰ τέκνα παραλαβοῦσα ἐπὶ κρημνοὺς ἂγει καὶ τόπους ἀνάντεις , καὶ γυμνάζει αὐτὰ πρὸς δρόμον , καὶ ἱδρώτων ἡδέως αὐτοῖς κοινωνεῖ , καὶ πονουμένοις παρ’ ἕκαστα συναθλεῖ .
Lemmas: ( 511 ) ἔλαφος μέν οδʹ θῆλυς ὁ τέκνον παραλαμβάνω ἐπί κρημνός ἄγω καί τόπος ἀνάντης , καί γυμνάζω αὐτός πρός δρόμος , καί ἱδρώς ἡδύς αὐτός κοινωνέω , καί πονέω παρά ἕκαστος συναθλέω .