ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.118
( 118 ) Πύρρῳ τῷ Ἠπειρώτῃ ἦν ἐλέφας , ὅσπερ οὖν τὸν ἑαυτοῦ πωλευτὴν οὕτως ἠγάπησεν , ὡς ἀποθανόντος ἐν Ἄργει τοῦ Πύρρου , ἐκπεσόντος δὲ τοῦ ἐλαύνοντος , οὐ πρότερον ὑπέμεινεν ἀτρεμῆσαι καὶ ἡσυχάσαι πρὶν ἢ ἀνασώσασθαι τοῦτον αὐτὸν ἐκ τῶν πολεμίων καὶ ἐς τὸ φίλιον μεταγαγεῖν .
Lemmas: ( 118 ) Πύρρος ὁ Ἠπειρώτης εἰμί ἐλέφας , ὅσπερ οὖν ὁ ἑαυτοῦ πωλευτής οὕτως ἀγαπάω , ὡς ἀποθνῄσκω ἐν Ἄργος ὁ Πύρρος , ἐκπίτνω δέ ὁ ἐλαύνω , οὖον πρότερος ὑπομένω ἀτρεμέω καί ἡσυχάζω πρίν ἢ ἀνασῴζω οὗτος αὐτός ἐκ ὁ πολέμιος καί εἰς ὁ φίλιος μετάγω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.119
( 119 ) Πυνθάνομαι δὲ ἐν τῇ Ἀντιόχου πόλει τῇ Σύρων γενέσθαι πρᾶον ἐλέφαντα , ἰόντα τε αὐτὸν ἐπὶ τὰς νομὰς στεφανόπωλιν γυναῖκα ὁρᾶν ἡδέως , καὶ προσεστάναι αὐτῇ καὶ τῇ προβοσκίδι τὸ πρόσωπον τῆς ἀνθρώπου καθαίρειν . δέλεαρ δὲ ἄρα ἐκείνη καθίει τοῦ φίλτρου αὐτῷ στέφανον ἀεὶ τὸν ἐκ τῆς τέχνης , τὸν καθ᾿ ὥραν πλεκόμενον . καὶ τῷ μὲν ὁσημέραι λαμβάνειν ἔργον ἦν , τῇ δὲ διδόναι . χρόνῳ δὲ ὕστερον ἡ μὲν ἄνθρωπος τὸν βίον κατέστρεψεν , ὁ δὲ ἐλέφας τῆς συνηθείας διαμαρτάνων καὶ οὐχ ὁρῶν ἣν ἐπόθει γυναῖκα , ὥσπερ οὖν ἐραστὴς ἐρωμένης ἀποτυχὼν ἐξηγριώθη · καὶ ὅς τέως πραότατος ἧν εἰς θυμὸν ἐξήφθη ὥσπερ οὖν καὶ τῶν ἀνθρώπων οἱ ἄγαν ὑπὸ τῆς λύπης ἐπικλυσθέντες ἔκφρονες γίνονται .
Lemmas: ( 119 ) πυνθάνομαι δέ ἐν ὁ Ἀντίοχος πόλις ὁ Σύρος γίγνομαι πρᾶος ἐλέφας , εἶμι τε αὐτός ἐπί ὁ νομάς στεφανόπωλις γυνή ὁράω ἡδύς , καί προσίστημι αὐτός καί ὁ προβοσκίς ὁ πρόσωπον ὁ ἄνθρωπος καθαίρω . δέλεαρ δέ ἄρα ἐκεῖνος καθίημι ὁ φίλτρον αὐτός στέφανος ἀεί ὁ ἐκ ὁ τέχνη , ὁ κατά ὥρα πλέκω . καί ὁ μέν ὁσημέραι λαμβάνω ἔργον εἰμί , ὁ δέ δίδωμι . χρόνος δέ ὕστερος ὁ μέν ἄνθρωπος ὁ βίος καταστρέφω , ὁ δέ ἐλέφας ὁ συνήθεια διαμαρτάνω καί οὐ ὁράω ὅς ποθέω γυνή , ὥσπερ οὖν ἐραστής ἐράω ἀποτυγχάνω ἐξαγριόω · καί ὅς τέως πρᾶος ἧμαι εἰς θυμός ἐξάπτω ὥσπερ οὖν καί ὁ ἄνθρωπος ὁ ἄγαν ὑπό ὁ λύπη ἐπικλύω ἔκφρων γίγνομαι .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.121
( 121 ) Ἐλέφαντι ἡμέρῳ πωλευτής τις ἧν καὶ εἶχε γυναῖκα ἀφηλικεστέραν μέν , πλουσίαν δέ . οὐκοῦν ἑτέρας ἐρῶν καὶ τὰ τῆς συνοικούσης σπεύδων ἐκείνης γίνεσθαι , ταύτην μὲν ἀποπνίγει καὶ τῆς τοῦ ἐλέφαντος φάτνης κατορύττει πλησίον ὁ ἀθεσμόβουλος ἄνθρωπος , ἄγεται μὴν τὴν ἄλλην . ἐνταῦθα οὖν ὁ ἐλέφας τῇ προβοσκίδι λαβόμενος τὴν νεωστὶ ἀφιγμένην ἄγει τῆς νεκρᾶς πλησίον , καὶ τοῖς κέρασιν ἀνορύξας καὶ γυμνώσας τὸ σῶμα , ἃ εἰπεῖν οὐκ ἐδύνατο , ταῦτα ἐπιδεικνύει δι᾿ αὐτῶν τῶν ἔργων , τὴν γυναῖκα τὸν τρόπον τοῦ γήμαντος αὐτὴν ἐκδιδάσκων ὁ μισοπόνηρος ἐλέφας .
Lemmas: ( 121 ) Ἐλέφας ἥμερος πωλευτής τις ἧμαι καί ἔχω γυνή ἀφηλικής μέν , πλούσιος δέ . οὐκοῦν ἕτερος ἐράω καί ὁ ὁ συνοικέω σπεύδω ἐκεῖνος γίγνομαι , οὗτος μέν ἀποπνίγω καί ὁ ὁ ἐλέφας φάτνη κατορύσσω πλησίος ὁ ἀθεσμόβουλος ἄνθρωπος , ἄγω μήv ὁ ἄλλος . ἐνταῦθα οὖν ὁ ἐλέφας ὁ προβοσκίς λαμβάνω ὁ νεωστί ἀφικνέομαι ἄγω ὁ νεκρός πλησίος , καί ὁ κέρας ἀνορύσσω καί γυμνόω ὁ σῶμα , ὁ εἶπον οὐ δύναμαι , οὗτος ἐπιδείκνυμι διά αὐτός ὁ ἔργον , ὁ γυνή ὁ τρόπος ὁ γαμέω αὐτός ἐκδιδάσκω ὁ μισοπόνηρος ἐλέφας .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.122
( 122 ) Εὐθηρίας γενομένης καὶ τῶν ἐλεφάντων ἑαλωκότων οἷα δρῶσιν εἰς τὸ πραῧναι αὐτοὺς καὶ ἡμερῶσαι εἰπεῖν ἄξιον . πρῶτον μὲν εἰς ὕλην τινὰ ὀλίγον ἀφεστῶσαν τῆς τάφρου ἐν ᾗ ἐθήρασαν ἄγουσιν αὐτοὺς δεδεμενους , πολλοῖς διαλαβόντες σχοίνοις καὶ μήτε προθεῖν ἐπιτρέποντες μήτ᾿ αὖ πάλιν ἀφίστασθαι καὶ ἀποσπᾶν εἰς τοὐπίσω . εἶτα ἕκαστον ἐξάψαντες μεγίστου δένδρου διάστημα μεμετρημένον , ὡς μήτε εἰς τὸ ἔμπροσθεν ἐπιπηδᾶν ἔχειν μήτε ἐπὶ πολὺ πάλιν ἀναχωρεῖν τοῦ σκιρτᾶν καὶ ὑβρίζειν ἐξουσίᾳ ἢ ἀτροφίᾳ τε καὶ λιμῷ τὴν ἄγαν ἰσχὺν καὶ ῥώμην καθαιροῦσι , καὶ μέντοι καὶ τὸν θυμὸν αὐτῶν καὶ τῆς ψυχῆς τὸ ἄτρεπτον ἡσυχῇ καταμαραίνουσιν , ὡς ἐκείνους μὲν λήθην ἴσχειν τῆς τέως ἀμάχου ἀγριότητος , παραλύεσθαι δὲ τοῦ πρόσθεν θυμοῦ . προσιέναι τε τοὺς τούτων πωλευτὰς καὶ ἐκ χειρὸς ὀρέγειν τροφήν , τοὺς δὲ ὑπὸ τῆς χρείας ἀναγκαζομένους λαμβάνειν καὶ μὴ κακουργεῖν , βλέπειν τε ἤδη πρᾷόν τε καὶ κεκμηκός . οἱ δὲ ἄγαν αὐτῶν ἰσχυροὶ καὶ | τέλειοι ἀπορρήξαντες τὰ δεσμὰ καὶ ταῖς ἀκμαῖς τῶν κεράτων καὶ ταῖς προβοσκίσιν ἀνασπῶντες τὰ δένδρα , τὰ δὲ καὶ κατέαξαν ὑπὸ ῥύμης καὶ ἐμπεσόντες εἰς αὐτά , μόλις καὶ ὀψὲ τοῦ χρόνου τὰ μὲν λιμῷ , τὰ δὲ γλυκείᾳ τροφῇ , τὰ δὲ κέντροις ἡμερώθησαν . τροφὴ δὲ ἡμερουμένοις τοῖσδε τοῖς ζῴοις ἄρτοι τε οἱ μέγιστοι καὶ κριθαὶ καὶ ἰσχάδες καὶ ἀσταφίδες καὶ κρόμμυα καὶ σκόροδα καὶ μέλι χύδην σχίνου τε καὶ φοίνικος καὶ κιττοῦ φάκελοι καὶ πᾶν ὅσον ἐδωδίμου ὕλης καὶ ἐκείνοις συντρόφου καὶ ἐκ τούτου τοι καὶ φίλης .
Lemmas: ( 122 ) εὐθηρία γίγνομαι καί ὁ ἐλέφας ἁλίσκομαι οἷος δράω εἰς ὁ πραΰνω αὐτός καί ἡμερόω εἶπον ἄξιος . πρῶτος μέν εἰς ὕλη τις ὀλίγος ἀφίστημι ὁ τάφρος ἐν ὅς θηράω ἄγω αὐτός δεμένος , πολύς διαλαμβάνω σχοῖνος καί μήτε προθέω ἐπιτρέπω μήτε αὖος πάλιν ἀφίστημι καί ἀποσπάω εἰς τοὐπίσω . εἶτα ἕκαστος ἐξάπτω μέγας δένδρον διάστημα μετρέω , ὡς μήτε εἰς ὁ ἔμπροσθεν ἐπιπηδάω ἔχω μήτε ἐπί πολύς πάλιν ἀναχωρέω ὁ σκιρτάω καί ὑβρίζω ἐξουσία ἢ ἀτροφία τε καί λιμός ὁ ἄγαν ἰσχύς καί ῥώμη καθαιρέω , καί μέντοι καί ὁ θυμός αὐτός καί ὁ Ψυχή ὁ ἄτρεπτος ἡσυχῇ καταμαραίνω , ὡς ἐκεῖνος μέν λήθη ἴσχω ὁ τέως ἄμαχος ἀγριότης , παραλύω δέ ὁ πρόσθεν θυμός . πρόσειμι τε ὁ οὗτος πωλευτής καί ἐκ χείρ ὀρέγω τροφή , ὁ δέ ὑπό ὁ χρεία ἀναγκάζω λαμβάνω καί μή κακουργέω , βλέπω τε ἤδη πρᾶος τε καί κάμνω . ὁ δέ ἄγαν αὐτός ἰσχυρός καί | τέλειος ἀπορρήγνυμι ὁ δεσμός καί ὁ ἀκμή ὁ κέρας καί ὁ προβοσκίς ἀνασπάω ὁ δένδρον , ὁ δέ καί κατάγνυμι ὑπό ῥύμη καί ἐμπίτνω εἰς αὐτός , μόλις καί ὀψέ ὁ χρόνος ὁ μέν λιμός , ὁ δέ γλυκύς τροφή , ὁ δέ κέντρον ἡμερόω . τροφή δέ ἡμερόω ὅδε ὁ ζῷον ἄρτος τε ὁ μέγας καί κριθή καί ἰσχάς καί ἀσταφίς καί κρόμμυον καί σκόροδον καί μέλι χύδην σχῖνος τε καί Φοῖνιξ καί κισσός φάκελος καί πᾶς ὅσος ἐδώδιμος ὕλη καί ἐκεῖνος σύντροφος καί ἐκ οὗτος ὅς καί φίλος .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.123
( 123 ) Ἀποσπώμενοι τῆς συνήθους γῆς οἱ ἐλέφαντες , καὶ ἐὰν ἡμερωθῶσι τὰ μὲν πρῶτα τοῖς δεσμοῖς καὶ τῷ λιμῷ , τὰ δὲ ἐπὶ τούτοις ταῖς τροφαῖς καὶ τῷ ποικίλῳ αὐτῶν , ὅμως τὸ φίλτρον τῆς θρεψαμένης χώρας οὐκ ἂν αὐτοῖς ποτε ἐξίτηλον γένοιτο . οἱ πλεῖστοι γοῦν ὑπὸ τῆς λύπης διαφθείρονται , ἤδη δέ τινες καὶ κλαίοντες ἀστακτὶ καὶ ἀμέτροις τοῖς δάκρυσιν ἐπηρώθησαν τὴν ὄψιν . εἰσάγονται δὲ εἰς τὰς ναῦς διὰ γεφύρας , παῤ ἑκάτερα αὐτῆς κλάδων τεθηλότων καὶ κομώντων μεμιγμένων καὶ ὕλης ἄλλης διατεινομένης εἰς ἀπάτην τῶν θηρίων , εἰ γὰρ ταῦτα ὁρῷεν οἱ ἐλέφαντες , ἔτι καὶ τότε διὰ τῆς γῆς ἰέναι σφᾶς αὐτοὺς δοκοῦσιν , οὐδὲ ἐπιτρέπει ταῦτα ὁρᾶσθαι τὴν θάλασσαν . βραχέα δέ ἐστι καὶ ἀγχιβαθῆ τὰ πρὸ τῆς χώρας , ἐξ ἧς ἀνάγκη πλεῖν αὐτούς , καὶ αἱ ναῦς ἀφεστᾶσιν αἱ φορτίδες · καὶ διὰ ταῦτα τῆς γεφύρας δεῖ καὶ τῆς μηχανῆς τε καὶ ἐπιβουλῆς τῆς διὰ τῶν κλάδων καὶ τῆς ὕλης τῆς προειρημένης .
Lemmas: ( 123 ) ἀποσπάω ὁ συνήθης γῆ ὁ ἐλέφας , καί ἐάν ἡμερίωω ὁ μέν πρῶτος ὁ δεσμός καί ὁ λιμός , ὁ δέ ἐπί οὗτος ὁ τροφή καί ὁ ποικίλος αὐτός , ὅμως ὁ φίλτρον ὁ τρέφω χώρα οὐ εἄν αὐτός ποτός ἐξίτηλος γίγνομαι . ὁ πλεῖστος γοῦν ὑπό ὁ λύπη διαφθείρω , ἤδη δέ τις καί καλέω ἀστακτί καί ἄμετρος ὁ δάκρυ πηρόω ὁ ὄψις . εἰσάγω δέ εἰς ὁ ναῦς διά γέφυρα , παρά ἑκάτερος αὐτός κλάδος θάλλω καί κομάω μίγνυμι καί ὕλη ἄλλος διατείνω εἰς ἀπάτη ὁ θηρίον , εἰμί γάρ οὗτος ὁράω ὁ ἐλέφας , ἔτι καί τότε διά ὁ γῆ εἶμι σφεῖς αὐτός δοκέω , οὐδέ ἐπιτρέπω οὗτος ὁράω ὁ θάλασσα . βραχύς δέ εἰμί καί ἀγχιβαθής ὁ πρό ὁ χώρα , ἐκ ὅς ἀνάγκη πλέω αὐτός , καί ὁ ναῦς ἀφίστημι ὁ φορτίς · καί διά οὗτος ὁ γέφυρα δεῖ καί ὁ μηχανή τε καί ἐπιβουλή ὁ διά ὁ κλάδος καί ὁ ὕλη ὁ προερέω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.124
( 124 ) Διάφορα μὲν καὶ ποικίλα τῆς τῶν ἐλεφάντων ἰδιότητος ἄνω μοι λέλεκται · νῦν δὲ εἰρήσεται καὶ ὅτι καὶ μνήμην ἀγαθόν ἐστι τὸ ζῷον τοῦτο , καὶ ἐντολὰς φυλάξαι οἶδε καὶ μὴ ψεύδεσθαι τὴν τῶν παρακαταθεμένων ὁτιοῦν αὐτῷ προσδοκίαν τε καὶ ἐλπίδα . ὅτε γοῦν Ἀντίγονος ἐπολιόρκει | Μεγαρέας , ἑνὶ τῶν ἐλεφάντων τῶν πολεμικῶν συνετρέφετο καὶ . θῆλυς , ὄνομα Νίκαια . ταύτῃ τοίνυν ἡ τοῦ τρέφοντος αὐτὸν γυνὴ παιδίον ἔτυχε τεκοῦσα πρὸ ἡμερῶν τριάκοντα καὶ παρακατέθετο φωνῇ τᾖ Ἰνδῶν , ἧς ἀκούουσιν ἐλέφαντες . ὁ δὲ καὶ ἐφίλει τὸ παιδίον καὶ ἐφύλαττε , καὶ κειμένου πλησίον ἥδετο , καὶ κνυζομένου παρέβλεπε , καὶ καθεύδοντος τῇ προβοσκίδι τὰς μυίας ἀνεσόβει καλάμου κλαδὶ τοῦ παραβαλλομένου εἰς τροφήν · εἴ γε μὴν παρῆν τὸ βρέφος , τότε καὶ τροφὴν ἀνεστέλλετο . οὐκοῦν ἔδει τὴν τρέφουσαν αὐτὸ ἐμπλῆσαι μὲν τοῦ γάλακτος , παραθεῖναι δὲ τῷ κηδεμόνι , ἢ πάντως ἀγανακτῶν ἡ Νίκαια ἧν δῆλος καὶ τεθυμωμένος καί τι καὶ δρασείων τῶν δεινῶν . πολλάκις δὲ καὶ ἀνακλαύσαντος αὐτοῦ , εἶτα τὴν σκάφην ᾗ ἐνέκειτο διέσεισε , παραμυθούμενος τῷ σεισμῷ τὸ βρέφος , οἷα δή που φιλοῦσι καὶ αἱ τροφοὶ καὶ τῆθαι δρᾶν ποιῶν ὡς ἄνθρωπος ὁ ἐλέφας .
Lemmas: ( 124 ) Διάφορος μέν καί ποικίλος ὁ ὁ ἐλέφας ἰδιότης ἄνω ἐγώ λέγω · νῦν δέ εἴρω καί ὅτι καί μνήμη ἀγαθός εἰμί ὁ ζῷον οὗτος , καί ἐντολή φυλάσσω οἶδα καί μή ψεύδω ὁ ὁ παρακατατίθεμαι ὁστισοῦν αὐτός προσδοκία τε καί ἐλπίς . ὅτε γοῦν Ἀντίγονος πολιορκέω | Μεγαρεύς , εἷς ὁ ἐλέφας ὁ πολεμικός συντρέφω καί . θῆλυς , ὄνομα Νίκαια . οὗτος τοίνυν ὁ ὁ τρέφω αὐτός γυνή παιδίον τυγχάνω τίκτω πρό ἡμέρα τριάκοντα καί παρακατατίθεμαι φωνή ὅς Ἰνδός , ὅς ἀκούω ἐλέφας . ὁ δέ καί φιλέω ὁ παιδίον καί φυλάσσω , καί κεῖμαι πλησίος ἥδομαι , καί κνυζόω παραβλέπω , καί καθεύδω ὁ προβοσκίς ὁ μυῖα ἀνασοβέω κάλαμος κλάδος ὁ παραβάλλω εἰς τροφή · εἰμί γε μήv πάρειμι ὁ βρέφος , τότε καί τροφή ἀναστέλλω . οὐκοῦν ἐσθίω ὁ τρέφω αὐτός ἐμπίμπλημι μέν ὁ γάλα , παρατίθημι δέ ὁ κηδεμών , ἢ πάντως ἀγανακτέω ὁ Νίκαια ἧμαι δῆλος καί θυμόω καί τίς καί δρασείω ὁ δεινός . πολλάκις δέ καί ἀνακλαίω αὐτός , εἶτα ὁ σκάφη ὅς ἔγκειμαι διασείω , παραμυθέομαι ὁ σεισμός ὁ βρέφος , οἷος δή ποῦ φιλέω καί ὁ τροφός καί τήθη δράω ποιέω ὡς ἄνθρωπος ὁ ἐλέφας .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.125
( 125 ) Μοιχευομένην τὴν τοῦ πωλεύσαντος αὐτὸν καὶ τρέφοντος ναῖκα ἐπ᾿ αὐτοφώρῳ καταλαβών , δι᾿ ἀμφοτέρων θάτερον πείρας τοῖν κεράτοιν ἀπέκτεινε καὶ τὸν μοιχὸν καὶ τὴν μοιχευομένην καὶ εἴασε κεῖσθαι κατὰ τῶν στρωμάτων τῶν ὑβρισμένων καὶ τῆς εὐνῆς τῆς πεπατημένης , ὡς ἐλθόντα τὸν πωλευτὴν καταγνῶναι καὶ τὸ ἀδίκημα καὶ τὸν τιμωρήσαντα αὐτῷ γνωρίσαι . καὶ τοῦτο μὲν Ἰνδικὸν τὸ ἔργον , ἐκεῖθεν δὲ ἐξεφοίτησε δεῦρο · ἀκούω δὲ καὶ ἐπὶ Τόπου Ῥωμαίων βασιλεύοντος , ἀνδρὸς καλοῦ καὶ ἀγαθοῦ , ἐν τῇ Ῥώμῃ ταὐτὸ γεγονέναι . προστιθέασι δὲ ὅτι ἄρα ὁ ἐνταῦθα ἐλέφας ἀπέκτεινε μὲν ἀμφοτέρους καὶ ἐν ἱματίῳ κατεκάλυψε , καὶ ἐλθόντι τῷ τροφεῖ ἀποβαλὼν τὸ ἱμάτιον κειμένους ἀλλήλων πλησίον ἀπέδειξε καὶ τὸ κέρας δέ , ᾧπερ οὖν διέπειρεν αὐτούς , καὶ τοῦτο ᾑμαγμένον ἑωρᾶτο .
Lemmas: ( 125 ) μοιχεύω ὁ ὁ πωλεύω αὐτός καί τρέφω Ναΐκα ἐπί αὐτόφωρος καταλαμβάνω , διά ἀμφότερος ἕτερος πείρω ὁ κέρας ἀποκτείνω καί ὁ μοιχός καί ὁ μοιχεύω καί ἐάω κεῖμαι κατά ὁ στρῶμα ὁ ὑβρίζω καί ὁ εὐνή ὁ πατέω , ὡς ἔρχομαι ὁ πωλευτής καταγιγνώσκω καί ὁ ἀδίκημα καί ὁ τιμωρέω αὐτός γνωρίζω . καί οὗτος μέν Ἰνδικός ὁ ἔργον , ἐκεῖθεν δέ ἐκφοιτάω δεῦρο · ἀκούω δέ καί ἐπί τόπος Ῥωμαῖος βασιλεύω , ἀνήρ καλός καί ἀγαθός , ἐν ὁ Ῥώμη αὐτός γίγνομαι . προστίθημι δέ ὅτι ἄρα ὁ ἐνταῦθα ἐλέφας ἀποκτείνω μέν ἀμφότερος καί ἐν ἱμάτιον κατακαλύπτω , καί ἔρχομαι ὁ τροφεύς ἀποβάλλω ὁ ἱμάτιον κεῖμαι ἀλλήλων πλησίος ἀποδείκνυμι καί ὁ κέρας δέ , ὅσπερ οὖν διαπείρω αὐτός , καί οὗτος αἱμάσσω ὁράω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.126
( 126 ) Τῶν τεθηραμένων ἐλεφάντων ἰῶνται τὰ τραύματα οἱ Ἰνδοὶ τὸν τρόπον τοῦτον . καταιονοῦσι μὲν αὐτὰ ὕδατι χλιαρῷ , | ὥσπερ οὖν τὸ τοῦ . Εὐρυπύλου παρὰ τῷ καλῷ Ὁμήρῳ ὁ Πάτροκλος · εἶτα μέντοι διαχρίουσι τῷ βουτύρῳ αὐτά . ἐὰν δὲ βαθέα , τὴν φλεγμονὴν πραΰνουσιν ὕεια κρέα , θερμὰ μέν , ἔναιμα δὲ ἔτι προσφέροντες καὶ ἐντιθέντες . τοὺς δὲ ὀφθαλμοὺς θεραπεύουσιν αὐτῶν βόειον γάλα ἀλεαίνοντες , εἶτα αὐτοῖς ἐγχέοντες , οἱ δὲ ἀνοίγουσι τὰ βλέφαρα , 〈 καὶ 〉 ὠφελούμενοι ἥδονταί τε καὶ αἰσθάνονται , ὥσπερ ἄνθρωποι . καὶ εἰς τοσοῦτον ἐπικλύζουσιν εἰς ὅσον ἂν ἀποπαύσωνται λημῶντες . μαρτύριον δὲ τοῦ παύσασθαι τὴν ὀφθαλμίαν τοῦτό ἐστι . τὰ δὲ νοσήματα ὅσα αὐτοῖς προσπίπτει ἄλλως , ὁ μέλας οἶνος αὐτοῖς ἐστιν ἄκος . εἰ δὲ μὴ γένοιτο ἐξάντης τοῦ κακοῦ τῷ φαρμάκῳ τούτῳ , ἄσωστά οἵ ἐστιν .
Lemmas: ( 126 ) ὁ θηράω ἐλέφας ἰάομαι ὁ τραῦμα ὁ Ἰνδός ὁ τρόπος οὗτος . καταιονέω μέν αὐτός ὕδωρ χλιαρός , | ὥσπερ οὖν ὁ ὁ . Εὐρύπυλος παρά ὁ καλός Ὅμηρος ὁ Πάτροκλος · εἶτα μέντοι διαχρίω ὁ βούτυρον αὐτός . ἐάν δέ βαθύς , ὁ φλεγμονή πραΰνω ὕειος κρέας , θερμός μέν , ἔναιμος δέ ἔτι προσφέρω καί ἐντίθημι . ὁ δέ ὀφθαλμός θεραπεύω αὐτός βόειος γάλα ἀλεαίνω , εἶτα αὐτός ἐγχέω , ὁ δέ ἀνοίγω ὁ βλέφαρον , 〈 καί 〉 ὠφελέω ἥδομαι τε καί αἰσθάνομαι , ὥσπερ ἄνθρωπος . καί εἰς τοσοῦτος ἐπικλύζω εἰς ὅσος εἄν ἀποπαύω λημάω . μαρτύριον δέ ὁ παύω ὁ ὀφθαλμίας οὗτος εἰμί . ὁ δέ νόσημα ὅσος αὐτός προσπίπτω ἄλλως , ὁ μέλας οἶνος αὐτός εἰμί ἄκος . εἰμί δέ μή γίγνομαι ἐξάντης ὁ κακός ὁ φάρμακον οὗτος , ἄσωστος ὁ εἰμί .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.127
( 127 ) Ἐλέφαντι μὲν ἀγελαίῳ δὲ εἰθισμένω γε μὴν ὕδωρ πόμα ἐστί · τῷ δὲ εἰς πόλεμον ἀθλοῦντι οἶνος μέν , οὐ μὴν ὁ τῶν ἀμπέλων , ἐπεὶ τὸν μὲν ἐξ ὀρύζης χειρουργοῦσι , τὸν δὲ ἐκ καλάμου . προΐασι δὲ καὶ ἄνθη σφίσιν ἀθροίσοντες · εἰσὶ γὰρ ἐρασταὶ εὐωδίας , καὶ ἄγονταί γε ἐπὶ τοὺς λειμῶνας ὀσμῇ πωλευθησόμενοι τῇ ἡδίστῃ . καὶ ὁ μὲν ἐκλέγει κρίνας τῇ ὀσφρήσει τὸ ἄνθος , τάλαρον δὲ ἔχων ὁ πωλευτὴς τρυγῶντος καὶ ἐμβάλλοντος ὑπέχει . εἶτα ὅταν ἐμπλήσῃ τοῦτον , ὥσπερ οὖν ὀπώρας μενος λοῦται , καὶ ἥδεται τῷ λουτρῷ κατὰ τοὺς τῶν ἀνθρώπων ἁβροτέρους . εἶτα ἐπανελθὼν τὰ ἄνθη ποθεῖ , καὶ βοᾷ βραδύνοντος , καὶ οὐχ αἱρεῖται τροφὴν πρὶν ἢ κομίσῃ τίς οἱ ὅσα ἐτρύγησεν . εἶτα μέντοι τῇ προβοσκίδι ἀναιρούμενος ἐκ τοῦ ταλάρου τῆς φάτνης καταπάττει τὰ χείλη , ἥδυσμα τοῦτό γε τῇ τροφῇ διὰ τῆς εὐοσμίας ἐπινοῶν , ὡς εἰπεῖν . κατασπείρει δὲ καὶ τοῦ χώρου ἔνθα αὐλίζεται τῶν ἀνθέων πολλά , ἡδυσμένον αἱρεῖσθαι γλιχόμενος ὕπνον . Ἰνδοὶ δὲ ἐλέφαντες ἧσαν ἄρα πηχῶν ἐννέα τὸ ὕψος , πέντε δὲ τὸ εὖρος . μέγιστοι δὲ ἄρα τῶν ἐκεῖθεν ἐλεφάντων οἱ καλούμενοι Πραίσιοι , δεύτεροι δὲ ἂν αὐτῶν τάττοιντο οἱ Ταξίλαι .
Lemmas: ( 127 ) Ἐλέφας μέν ἀγελαῖος δέ ἐθίζω γε μήv ὕδωρ πόμα εἰμί · ὁ δέ εἰς πόλεμος ἀθλέω οἶνος μέν , οὖον μήv ὁ ὁ ἄμπελος , ἐπεί ὁ μέν ἐκ ὄρυζα χειρουργέω , ὁ δέ ἐκ κάλαμος . πρόειμι δέ καί ἄνθος σφεῖς ἀθροίζω · εἰμί γάρ ἐραστής εὐωδία , καί ἄγω γε ἐπί ὁ λειμών ὀσμή πωλεύνω ὁ ἡδύς . καί ὁ μέν ἐκλέγω κρίνω ὁ ὀσφραίνομαι ὁ ἄνθος , τάλαρος δέ ἔχω ὁ πωλευτής τρυγάω καί ἐμβάλλω ὑπέχω . εἶτα ὅταν ἐμπίμπλημι οὗτος , ὥσπερ οὖν ὀπώρα μένος λούω , καί ἥδομαι ὁ λουτρόν κατά ὁ ὁ ἄνθρωπος ἁβρός . εἶτα ἐπανέρχομαι ὁ ἄνθος ποθέω , καί βοάω βραδύνω , καί οὐ αἱρέω τροφή πρίν ἢ κομίζω τίς ὁ ὅσος τρυγάω . εἶτα μέντοι ὁ προβοσκίς ἀναιρέω ἐκ ὁ τάλαρος ὁ φάτνη καταπάσσω ὁ χεῖλος , ἥδυσμα οὗτος γε ὁ τροφή διά ὁ εὐοσμία ἐπινοέω , ὡς εἶπον . κατασπείρω δέ καί ὁ χῶρος ἔνθα αὐλίζομαι ὁ ἄνθος πολύς , ἡδύνω αἱρέω γλίχομαι ὕπνος . Ἰνδός δέ ἐλέφας ἧσαν ἄρα πῆχυς ἐννέα ὁ ὕψος , πέντε δέ ὁ εὖρος . μέγας δέ ἄρα ὁ ἐκεῖθεν ἐλέφας ὁ καλέω Πραίσιοι , δύο δέ εἄν αὐτός τάσσω ὁ Ταξίλης .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.128
( 128 ) | Τὸν Ἰνδῶν βασιλέα προϊόντα ἐπὶ δίκας προσκυνεῖ ὁ ἐλέφας πρῶτος , δεδιδαγμένος τοῦτο , καὶ μάλα γε δρῶν μνημόνως τε καὶ εὐπειθῶς αὐτό . παρέστηκε δὲ καὶ ἐκεῖνος , ὅσπερ οὖν ἐνδίδωσίν οἱ τοῦ παιδεύματος τὴν ὑπόμνησιν τῇ ἐκ τῆς ἅρπης κρούσει καὶ φωνῇ τινι ἐπιχωρίῳ , ἦσπερ οὖν ἐλέφαντες ἐπαΐειν εἰλήχασι φύσει τινὶ ἀπορρήτῳ καὶ μάλα γε ἰδίᾳ τούτου τοῦ ζῴου . καὶ μέντοι γε καὶ κίνησίν τινα ὑποκινεῖται πολεμικήν , οἷον ἐνδεικνύμενος ὅτι καὶ τοῦτο τὸ μάθημα ἀποσώζει . τέσσαρες δὲ καὶ εἴκοσι τῷ βασιλεῖ φρουροὶ παραμένουσιν ἐλέφαντες ἐκ διαδοχῆς , ὥσπερ οὖν οἱ φύλακες οἱ λαμπροί , καὶ αὐτοῖς παίδευμα τὴν φρουρὰν οὐ κατανυστάζειν · διδάσκονται γὰρ σοφίᾳ τινὶ Ἰνδικῇ καὶ τοῦτο . καὶ λέγει μὲν ὁ Ἑκαταῖος ὁ Μιλήσιος Ἀμφιάρεων τὸν Οἰκλέους κατακοιμίσαι τὴν φυλακὴν καὶ ὀλίγου παθεῖν ὅσα λέγει . οὗτοι δὲ ἄρα ἄγρυπνοι καὶ ὕπνῳ μὴ ἡττώμενοι , πιστότατοι τῶν ἐκεῖ φυλάκων μετά γε τοὺς ἀνθρώπους εἰσίν .
Lemmas: ( 128 ) | ὁ Ἰνδός βασιλεύς πρόειμι ἐπί δίκη προσκυνέω ὁ ἐλέφας πρῶτος , διδάσκω οὗτος , καί μάλα γε δράω μνήμων τε καί εὐπειθῶς αὐτός . παρίστημι δέ καί ἐκεῖνος , ὅσπερ οὖν ἐνδίδωμι ὁ ὁ παίδευμα ὁ ὑπόμνησις ὁ ἐκ ὁ ἅρπη κρούω καί φωνή τις ἐπιχώριος , ὅσπερ οὖν ἐλέφας ἐπαΐω λαγχάνω φύσις τις ἀπόρρητος καί μάλα γε ἴδιος οὗτος ὁ ζῷον . καί μέντοι γε καί κίνησις τις ὑποκινέω πολεμικός , οἷος ἐνδείκνυμι ὅτι καί οὗτος ὁ μάθημα ἀποσῴζω . τέσσαρες δέ καί εἴκοσι ὁ βασιλεύς φρουρός παραμένω ἐλέφας ἐκ διαδοχή , ὥσπερ οὖν ὁ φύλαξ ὁ λαμπρός , καί αὐτός παίδευμα ὁ φρουρά οὖον κατανυστάζω · διδάσκω γάρ σοφία τις Ἰνδική καί οὗτος . καί λέγω μέν ὁ Ἑκαταῖος ὁ Μιλήσιος Ἀμφιάραος ὁ Οἰκλῆς κατακοιμίζω ὁ φυλακή καί ὀλίγος πάσχω ὅσος λέγω . οὗτος δέ ἄρα ἄγρυπνος καί ὕπνος μή ἡσσάομαι , πιστός1 ὁ ἐκεῖ φύλαξ μετά γε ὁ ἄνθρωπος εἰμί .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.130
( 130 ) Ἡ μέντοι νῆσος ἡ μεγάλη ἢν καλοῦσιν Ταπροβάνην ἔχει φοινικῶνας μὲν θαυμαστῶς πεφυτευμένους εἰς στοῖχον , ὥσπερ οὖν ἐν τοῖς ἁβροῖς τῶν παραδείσων οἱ τούτων μελεδωνοὶ φυτεύουσι τὰ δένδρα τὰ σκιαδηφόρα . ἔχει δὲ καὶ νομὰς ἐλεφάντων πολλῶν καὶ μεγίστων . καὶ οἵ γε νησιῶται ἐλέφαντες τῶν ἠπειρωτῶν ἀλκιμώτεροί τε τὴν ῥώμην καὶ μείζους ἰδεῖν εἰσι , καὶ θυμοσοφώτεροι δὲ πάντα πάντη κρίνοιντο ἄν . κομίζουσί τε αὐτοὺς εἰς τὴν ἀντιπέρας ἤπειρον ναῦς μεγάλας τεκτηνάμενοι ( ἔχει γὰρ δήπου καὶ δάση ἡ νῆσος ) , πιπράσκουσί τε διαπλεύσαντες τῷ βασιλεῖ τῷ ἐν Καλίγγαις . διὰ μέγεθος δὲ ἄρα τῆς νήσου οὐδὲ ἴσασιν οἱ τὰ μέσα αὐτῆς οἰκοῦντες τὴν θάλασσαν , ἀλλὰ ἠπειρώτην μὲν βίον τρίβουσι , τὴν περιερχομένην δὲ αὐτοὺς καὶ κυκλουμένην πυνθάνονται θάλασσαν · οἱ δὲ τῇ θαλάττῃ πρόσοικοι τῆς μὲν ἄγρας τῆς τῶν ἐλεφάντων ἀμαθῶς ἔχουσιν , ἀκοῇ δὲ αὐτὴν ἴσασι μόνῃ .
Lemmas: ( 130 ) ὁ μέντοι νῆσος ὁ μέγας εἄν καλέω Ταπροβάνη ἔχω φοινικών μέν θαυμαστός φυτεύω εἰς στοῖχος , ὥσπερ οὖν ἐν ὁ ἁβρός ὁ παράδεισος ὁ οὗτος μελεδωνός φυτεύω ὁ δένδρον ὁ σκιαδηφόρος . ἔχω δέ καί νομάς ἐλέφας πολύς καί μέγας . καί ὁ γε νησιώτης ἐλέφας ὁ ἠπειρώτης ἄλκιμος τε ὁ ῥώμη καί μείζων ὁράω εἰμί , καί θυμόσοφος δέ πᾶς πάντῃ κρίνω ἄν . κομίζω τε αὐτός εἰς ὁ ἀντιπέρα ἤπειρος ναῦς μέγας τεκταίνομαι ( ἔχω γάρ δήπου καί δατέομαι ὁ νῆσος ) , πιπράσκω τε διαπλέω ὁ βασιλεύς ὁ ἐν Καλίγγαι . διά μέγεθος δέ ἄρα ὁ νῆσος οὐδέ οἶδα ὁ ὁ μέσος αὐτός οἰκέω ὁ θάλασσα , ἀλλά ἠπειρώτης μέν βίος τρίβω , ὁ περιέρχομαι δέ αὐτός καί κυκλόω πυνθάνομαι θάλασσα · ὁ δέ ὁ θάλασσα πρόσοικος ὁ μέν ἄγρα ὁ ὁ ἐλέφας ἀμαθής ἔχω , ἀκοή δέ αὐτός οἶδα μόνος .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.131
( 131 ) Τί βούλεται ἡ προνομαία τῶν | ἐλεφάντων ; ὅτι μέγα τὸ ζῷον , καὶ τῶν χερσαίων τὸ μέγιστον , εἰς τὴν τῶν ἐντυγχανόντων ἔκπληξιν παραχθέν , πολύσαρκον ἐχρῆν εἶναι καὶ συμπεφορημένον τὸ σῶμα . τούτῳ εἰ μέγας καὶ ἀναλογῶν τοῖς ποσὶν ὁ τράχηλος προσετέθη , δυσμεταχείριστος ἂν ἦν , τῷ ὑπερβάλλοντι βάρει καταρρέπων ἀεὶ πρὸς τὰ κάτω . νῦν δὲ ἡ μὲν κεφαλὴ δι᾿ ὀλίγων τῶν τοῦ αὐχένος σπονδύλων πρὸς τὴν ῥάχιν συνάπτεται · ἔχει δὲ τὴν προνομαίαν , τὴν τοῦ τραχήλου χρείαν ἀποπληροῦσαν , δι’ ἧς καὶ τὴν τροφὴν προσάγεται καὶ τὸ ποτὸν ἀνιμᾶται . ἀλλὰ καὶ ἀδιάρθρωτοι αὐτῶν οἱ πόδες , οἱονεὶ κίονες ἐρρωμένοι τὸ βάρος ὑποστηρίζουσιν . εἰ γὰρ χαῦνα αὐτῶν καὶ δίυγρα ὑπετέθη τὰ κῶλα , συνεχεῖς ἂν ἐγίνοντο τῶν ἄρθρων αἱ ἐκτροπαί , συνοκλάζοντος καὶ διανισταμένου κουφίζειν τὸ βάρος μὴ ἐξαρκοῦντα . νῦν δὲ βραχὺς ἀστράγαλος ὑπόκειται τῷ ποδὶ τοῦ ἐλέφαντος , οὔτε μέντοι εἰς ἀγκύλην οὔτε εἰς γόνυ διήρθρωται . οὐ γὰρ ἂν ὑπήνεγκε τὸ τῶν ἄρθρων ὀλισθηρὸν τὴν πολυσαρκίαν τοῦ ζῴου , πολλὴν αὐτῷ περικεχυμένην καὶ περιτρέμουσαν . ὅθεν χρεία γέγονε τοῦ μυκτῆρος ἐκείνου μέχρι ποδῶν καθειμένου . οὐχ ὁρᾷς ἐν τοῖς πολέμοις ὅτι οἱονεὶ πύργοι τινὲς ἔμψυχοι τῆς φάλαγγος προηγοῦνται ; ἢ βουνοί τινες σάρκινοι καὶ ἀνυπόστατον ἔχοντες τὴν ὁρμὴν τῶν ἐναντίων τὸν συνασπισμὸν διακόπτουσιν ; οἷς εἰ μὴ ἦν ἀναλογοῦντα τὰ κάτω , πρὸς οὐδένα ἂν χρόνον τὸ ζῷον διήρκεσε . νῦν δὲ ἤδη τινὲς ἱστοροῦσι καὶ τριακόσια ἔτη καὶ πλείω τούτων βιοῦν τὸν ἐλέφαντα . διὰ τοῦτο συμπεπηγὼς καὶ οὐ διηρθρωμένος τὰ κῶλα . τὴν δὲ τροφήν , ὥσπερ ἔφαμεν , ἡ προνομαία χαμόθεν ἐπὶ τὸ ὕψος διακομίζει , ὀφιώδης τις οὗσα καὶ ὑγροτέρα τὴν φύσιν .
Lemmas: ( 131 ) τις βούλομαι ὁ προνομαία ὁ | ἐλέφας ; ὅτι μέγας ὁ ζῷον , καί ὁ χερσαῖος ὁ μέγας , εἰς ὁ ὁ ἐντυγχάνω ἔκπληξις παράγω , πολύσαρκος χρή εἰμί καί συμφορέω ὁ σῶμα . οὗτος εἰμί μέγας καί ἀναλογέω ὁ πούς ὁ τράχηλος προστίθημι , δυσμεταχείριστος εἄν εἰμί , ὁ ὑπερβάλλω βάρος καταρρέπω ἀεί πρός ὁ κάτω . νῦν δέ ὁ μέν κεφαλή διά ὀλίγος ὁ ὁ αὐχήν σφόνδυλος πρός ὁ ῥάχις συνάπτω · ἔχω δέ ὁ προνομαία , ὁ ὁ τράχηλος χρεία ἀποπληρόω , διά ὅς καί ὁ τροφή προσάγω καί ὁ ποτόν ἀνιμάω . ἀλλά καί ἀδιάρθρωτος αὐτός ὁ πούς , οἱονεί κίων ῥώννυμι ὁ βάρος ὑποστηρίζω . εἰμί γάρ χαῦνος αὐτός καί δίυγρος ὑποτίθημι ὁ κῶλον , συνεχής εἄν γίγνομαι ὁ ἄρθρον ὁ ἐκτροπή , συνοκλάζω καί διανίστημι κουφίζω ὁ βάρος μή ἐξαρκέω . νῦν δέ βραχύς ἀστράγαλος ὑπόκειμαι ὁ πούς ὁ ἐλέφας , οὔτε μέντοι εἰς ἀγκύλος οὔτε εἰς γόνυ διαρθρόω . οὖον γάρ εἄν ὑποφέρω ὁ ὁ ἄρθρον ὀλισθηρός ὁ πολυσαρκία ὁ ζῷον , πολύς αὐτός περιχέω καί περιτρέμω . ὅθεν χρεία γίγνομαι ὁ μυκτήρ ἐκεῖνος μέχρι πούς καθίημι . οὐ ὁράω ἐν ὁ πόλεμος ὅτι οἱονεί πύργος τις ἔμψυχος ὁ φάλαγξ προηγέομαι ; ἢ βουνός τις σάρκινος καί ἀνυπόστατος ἔχω ὁ ὁρμή ὁ ἐναντίος ὁ συνασπισμός διακόπτω ; ὅς εἰμί μή εἰμί ἀναλογέω ὁ κάτω , πρός οὐδείς εἄν χρόνος ὁ ζῷον διαρκέω . νῦν δέ ἤδη τις ἱστορέω καί τριακόσιοι ἔτος καί πλείων οὗτος βιόω ὁ ἐλέφας . διά οὗτος συμπήγνυμι καί οὖον διαρθρόω ὁ κῶλον . ὁ δέ τροφή , ὥσπερ φημί , ὁ προνομαία χαμόθεν ἐπί ὁ ὕψος διακομίζω , ὀφιώδης τις ὕω καί ὑγρός ὁ φύσις .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.132
( 132 ) Ὅτι ἡ τῶν Ἰνδῶν γῆ τοὺς ἐλέφαντας ἔχει τοὺς μεγίστους καὶ ὑπερφυεστάτους , ὡς ἐκ τῶν ὀδόντων δῆλον τῶν ἐκεῖθεν κομιζομένων , καὶ δὴ καὶ τοὺς ταυρελέφαντας λεγομένους . ἔστι δὲ τὰ μὲν ἄλλα πάντα βοῦς μέγιστος , τὴν δὲ βύρσαν καὶ τὸ χρῶμα ἐλέφαντος ἔχει καὶ σχεδὸν εἰπεῖν καὶ τὸ μέγεθος · | αὐτὸ γὰρ εἰς Ῥωμαίους κομισθὲν τὸ ζῷον θεασάμενος γράφω .
Lemmas: ( 132 ) ὅτι2 ὁ ὁ Ἰνδός γῆ ὁ ἐλέφας ἔχω ὁ μέγας καί ὑπερφυής , ὡς ἐκ ὁ ὀδούς δῆλος ὁ ἐκεῖθεν κομίζω , καί δή καί ὁ ταυρελέφας λέγω . εἰμί δέ ὁ μέν ἄλλος πᾶς βοῦς μέγας , ὁ δέ βύρσα καί ὁ χρῶμα ἐλέφας ἔχω καί σχεδόν εἶπον καί ὁ μέγεθος · | αὐτός γάρ εἰς Ῥωμαῖος κομίζω ὁ ζῷον θεάομαι γράφω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.133
( 133 ) Ὁ λέων ἐστὶ μὲν καρχαρόδους καὶ πολυσχιδής , βαδίζει δὲ κατὰ σκέλος καθάπερ ἡ κάμηλος , λέγω ἀκολουθεῖν τῷ ἐμπροσθίῳ σκέλει τὸ ὀπίσθιον · τὰ γὰρ ἄλλα τετράποδα κατὰ διάμετρον πορεύεται χιάζοντα τοῖς σκέλεσιν .
Lemmas: ( 133 ) ὁ λέων εἰμί μέν καρχαρόδους καί πολυσχιδής , βαδίζω δέ κατά σκέλος καθάπερ ὁ κάμηλος , λέγω ἀκολουθέω ὁ ἐμπρόσθιος σκέλος ὁ ὀπίσθιος · ὁ γάρ ἄλλος τετράπους κατά διάμετρος πορεύω χιάζω ὁ σκέλος .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.134
( 134 ) ἔχει δὲ τὸ τοῦ αὐχένος ὀστοῦν ὁ λέων ἕν , ἀλλ᾿ οὐκ ἐκ πολλῶν σπονδύλων συγκείμενον .
Lemmas: ( 134 ) ἔχω δέ ὁ ὁ αὐχήν ὀστέον ὁ λέων εἷς , ἀλλά οὐ ἐκ πολύς σφόνδυλος σύγκειμαι .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.135
( 135 ) κοπτομένων δὲ τῶν ὀστέων αὐτοῦ πῦρ ἔξεισι καθάπερ ἐκ τῶν λίθων . ἔχει δὲ τὰ ὀστᾶ ὡς ὅτι μάλιστα ἀμύελα καὶ μικρὰς ὀπὰς ἔχοντα .
Lemmas: ( 135 ) κόπτω δέ ὁ ὀστέον αὐτός πῦρ ἔξειμι καθάπερ ἐκ ὁ λίθος . ἔχω δέ ὁ ὀστέον ὡς ὅτι μάλιστα ἀμύελος καί μικρός ὀπή ἔχω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.136
( 136 ) ἔστι δὲ καὶ ὀπισθουρητικὸν καθάπερ κάμηλος , καὶ γενόμενος ἑξαμηνιαῖος αἴρων τὸ σκέλος οὐρεῖ καθάπερ καὶ οἱ κύνες .
Lemmas: ( 136 ) εἰμί δέ καί ὀπισθουρητικός καθάπερ κάμηλος , καί γίγνομαι ἑξαμηνιαῖος ἀείρω ὁ σκέλος οὐρέω καθάπερ καί ὁ κύω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.137
( 137 ) ἡ δὲ θήλεια ὑπὸ μικρὸν καθημένη οὐρεῖ · ἔχει δὲ καὶ μαστοὺς δύο ἐν τῇ γαστρί .
Lemmas: ( 137 ) ὁ δέ θῆλυς ὑπό μικρός κάθημαι οὐρέω · ἔχω δέ καί μαστός δύο ἐν ὁ γαστήρ .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.138
( 138 ) ἀνατμηθεὶς δὲ ὀσμὴν ἔχει βαρεῖαν , ὥστε μὴ ὑποφέρειν , τὰ δὲ ἐντόσθια ὅμοια κυνί , κοιλίαν δὲ μόνην ὁμοίαν ἔχει ὑΐ .
Lemmas: ( 138 ) ἀνατέμνω δέ ὀσμή ἔχω βαρύς , ὥστε μή ὑποφέρω , ὁ δέ ἐντόσθια ὅμοιος κύω , κοιλία δέ μόνος ὅμοιος ἔχω ὗς .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.139
( 139 ) ἔχει δὲ ὁ μὲν ἄρρην χαίτας , ἡ δὲ θήλεια ψιλή ἐστι . βάλλει δὲ καὶ τῶν ὀδόντων τοὺς κυνόδοντας λεγομένους , δύο ἄνωθεν καὶ κάτωθεν δύο .
Lemmas: ( 139 ) ἔχω δέ ὁ μέν ἄρσην χαίτη , ὁ δέ θῆλυς ψιλός εἰμί . βάλλω δέ καί ὁ ὀδούς ὁ κυνόδους λέγω , δύο ἄνωθεν καί κάτωθεν δύο .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.140
( 140 ) ὀχεύει δὲ 〈 ὁ ἄρρην 〉 καὶ ὀχεύεται ἡ θήλεια πᾶσαν ὥραν καθάπερ ὁ ἄνθρωπος , καὶ ἄρχεται βαίνειν ὅταν γένηται διμηνιαῖος . ὀχεύει δὲ συγκαθισάσης τῆς θηλείας · ἐπιβαίνει γάρ .
Lemmas: ( 140 ) ὀχεύω δέ 〈 ὁ ἄρσην 〉 καί ὀχεύω ὁ θῆλυς πᾶς ὥρα καθάπερ ὁ ἄνθρωπος , καί ἄρχω βαίνω ὅταν γίγνομαι διμηνιαῖος . ὀχεύω δέ συγκαθίζω ὁ θῆλυς · ἐπιβαίνω γάρ .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.141
( 141 ) κύει δὲ δύο μῆνας . τίκτει δὲ τὸν ὅλον βίον αὐτῆς ἡ λέαινα πεντάκις , καὶ τὸ μὲν πρῶτον πέντε σκυμνία , εἶτα τέσσαρα , ἐχομένως τρία , εἶτα δύο , ἐπὶ πᾶσιν ἕν , καὶ οὐκέτι συλλαμβάνει .
Lemmas: ( 141 ) κύω δέ δύο μείς . τίκτω δέ ὁ ὅλος βίος αὐτός ὁ λέαινα πεντάκις , καί ὁ μέν πρῶτος πέντε σκυμνίον , εἶτα τέσσαρες , ἔχω τρεῖς , εἶτα δύο , ἐπί πᾶς εἷς , καί οὐκέτι συλλαμβάνω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.142
( 142 ) ἔστι δὲ τὰ τικτόμενα μιχρὰ καὶ τυφλὰ καθάπερ κυνός , ὥστε μόλις μετὰ δίμηνον βαδίζειν .
Lemmas: ( 142 ) εἰμί δέ ὁ τίκτω μιχρὰ καί τυφλός καθάπερ κύω , ὥστε μόλις μετά δίμηνος βαδίζω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.143
( 143 ) ὁ δὲ λεγόμενος μῦθος ὅτι ἐκβάλλει τὰς μήτρας τεκοῦσα τῶν εἰκῇ πεπιστευμένων .
Lemmas: ( 143 ) ὁ δέ λέγω μῦθος ὅτι ἐκβάλλω ὁ μήτρα τίκτω ὁ εἰκῇ πιστεύω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.144
( 144 ) ἔστι δὲ ὁ λέων τὸ ἦθος λιμμώττων μὲν χαλεπός , βεβρωκὼς δὲ πραὺς καὶ φιλοπαίγμων , καὶ οὔτε ὑπερόπτης οὔτε τῶν συνήθων ἀδικητικός . συσχεθεὶς δὲ τῇ θηρείᾳ ὑπὸ πολλῶν , οὐδέποτε φεύγει , οὐδὲ τὰ ὀπίσθια διδοῖ · ὑποβαίνει δὲ κατὰ σκέλος βρυχώμενος , καὶ τῷ μὲν βάλλοντι προσέρχεται , τῷ δὲ μὴ οὐ πρόσεισι . διώκων δὲ ἔχει δρόμημα | σύντονον καθάπερ καὶ οἱ κύνες . συνεγγίζων δὲ τῷ διωκομένῳ καὶ ἐπιρρίπτει ἑαυτόν , ἵνα ταχύτερον ἐπιτύχῃ . πρὸς δὲ τὰς πόλεις ἔρχονται οἱ λέοντες ὅταν γένωνται γέροντες , ἵνα τοὺς ἀνθρώπους διώκωσιν , ἀδυνατοῦντες θηρεύειν . λέγεται δὲ κατ᾿ αὐτοῦ ὡς ὅτι μάλιστα τὸ πῦρ φοβούμενος φεύγει .
Lemmas: ( 144 ) εἰμί δέ ὁ λέων ὁ ἦθος λιμμώττων μέν χαλεπός , βιβρώσκω δέ πρᾶος καί φιλοπαίγμων , καί οὔτε ὑπερόπτης οὔτε ὁ συνήθης ἀδικητικός . συνέχω δέ ὁ θηρεία ὑπό πολύς , οὐδέποτε φεύγω , οὐδέ ὁ ὀπίσθιος δίδωμι · ὑποβαίνω δέ κατά σκέλος βρυχάομαι , καί ὁ μέν βάλλω προσέρχομαι , ὁ δέ μή οὖον πρόσειμι . διώκω δέ ἔχω δρόμημα | σύντονος καθάπερ καί ὁ κύω . συνεγγίζω δέ ὁ διώκω καί ἐπιρριπτέω ἑαυτοῦ , ἵνα ταχύς ἐπιτυγχάνω . πρός δέ ὁ πόλις ἔρχομαι ὁ λέων ὅταν γίγνομαι γέρων , ἵνα ὁ ἄνθρωπος διώκω , ἀδυνατόω θηρεύω . λέγω δέ κατά αὐτός ὡς ὅτι μάλιστα ὁ πῦρ φοβέω φεύγω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.145
( 145 ) ἔστι δὲ τῶν λεόντων γένη δύο , ὧν ὁ μὲν στρογγυλώτερος καὶ οὐλοτριχώτερος δειλός ἐστιν , ὁ δὲ μακρὸς καὶ εὔθριξ ἀνδρεῖος .
Lemmas: ( 145 ) εἰμί δέ ὁ λέων γένος δύο , ὅς ὁ μέν στρογγύλος καί οὐλότριχος δειλός εἰμί , ὁ δέ μακρός καί εὔθριξ ἀνδρεῖος .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.146
( 146 ) τῶν δὲ δηχθέντων ὑπὸ λέοντος οἱ ἐπίδεσμοι πλυνόμενοι οὐδέποτε ἀνιᾶσι τὸν ἰχῶρα .
Lemmas: ( 146 ) ὁ δέ δάκνω ὑπό λέων ὁ ἐπίδεσμος πλύνω οὐδέποτε ἀνιᾶσι ὁ ἰχώρ .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.147
( 147 ) ἔστι δὲ καὶ τῶν ἀνόσων ζῴων ὁ λέων .
Lemmas: ( 147 ) εἰμί δέ καί ὁ άνοσος ζῷον ὁ λέων .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.148
( 148 ) χρᾶται δὲ τῇ βρώσει λάβρως ὥστε ὅλα καταπίνειν μέλη · εἶτα διὰ τὴν λαβρότητα ἔστιν ὅτε μὴ φαγὼν διαλείπει ἡμέρας τρεῖς . ἔστι δὲ καὶ τῶν ὀλιγοποτούντων · διὸ καὶ τὸ περίττωμα προΐεται διὰ τρίτης ἡμέρας ἐσφαιρωμένον · προίεται δὲ καὶ φῦσαν δριμεῖαν καὶ οὖρον ὀσμὴν ἔχον σαπράν .
Lemmas: ( 148 ) χράομαι δέ ὁ βρῶσις λάβρος ὥστε ὅλος καταπίνω μέλος · εἶτα διά ὁ λαβρότης εἰμί ὅτε μή φαγεῖν διαλείπω ἡμέρα τρεῖς . εἰμί δέ καί ὁ ὀλιγοποτέω · διό καί ὁ περίττωμα προΐημι διά τρίτος ἡμέρα σφαιρόω · προίημι δέ καί φύω δριμύς καί ὅρος ὀσμή ἔχω σαπρός .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.149
( 149 ) γίνονται δὲ οἱ πλεῖστοι τῶν λεόντων μεταξὺ τοῦ Νέσου καὶ Ἀχελῴου ποταμοῦ .
Lemmas: ( 149 ) γίγνομαι δέ ὁ πλεῖστος ὁ λέων μεταξύ ὁ Νέσου καί Ἀχελῷος ποταμός .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.150
( 150 ) βιοῖ δὲ ὅσα καὶ ὁ κύων ζῶν ἔτη δεκαοκτώ .
Lemmas: ( 150 ) βιόω δέ ὅσος καί ὁ κύω ζῶ ἔτος δεκαοκτώ .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.151
( 151 ) Ὁ λέων ἐκπεπταμένοις μόνος τίκτεται τοῖς ὀφθαλμοῖς . καὶ καθεύδων κινεῖ τὴν οὐρὰν καὶ ἀνεῳγμένους ἔχει τοὺς ὀφθαλμούς . ἔστι δὲ ῥωμαλέος καὶ συνετός . τὰ οὖν ἡμίβρωτα κρέα οὐ φυλάττει , ἀλλὰ τοῦ ἄσθματος περιχανὼν ἐμπιμπλᾷ , τὰ δὲ ἄλλα ζῷα ἥκοντα καὶ αἰσθανόμενα οὀ τολμᾷ προσάψασθαι . διὸ εἰ μὴ εὐθηρία γένοιτο αὐτῷ , ὡς ἐπὶ οἰκεῖον θησαύρισμα παραγίνεται . ὅταν δὲ ὑπερπλησθῇ , κενοῖ ἑαυτὸν ἀσιτίᾳ · ἀλλὰ καὶ πίθηκον φαγὼν κενοῦται τὴν γαστέρα ταῖς ἐκείνου λαπάξας σαρξί .
Lemmas: ( 151 ) ὁ λέων ἐκπετάννυμι μόνος τίκτω ὁ ὀφθαλμός . καί καθεύδω κινέω ὁ οὐρά καί ἀνοίγνυμι ἔχω ὁ ὀφθαλμός . εἰμί δέ ῥωμαλέος καί συνετός . ὁ οὖν ἡμίβρωτος κρέας οὖον φυλάσσω , ἀλλά ὁ ἆσθμα περιχάσκω ἐμπίμπλημι , ὁ δέ ἄλλος ζῷον ἥκω καί αἰσθάνομαι ὅς τολμάω προσάπτω . διό εἰμί μή εὐθηρία γίγνομαι αὐτός , ὡς ἐπί οἰκέω θησαύρισμα παραγίγνομαι . ὅταν δέ ὑπερπίμπλημι , κενόω ἑαυτοῦ ἀσιτία · ἀλλά καί πίθηκος φαγεῖν κενόω ὁ γαστήρ ὁ ἐκεῖνος λαπάσσω σάρξ .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.152
( 152 ) Γηράσας δὲ λέων οἶδεν ἀδυνάτως ἔχειν πρὸς θήρας , οἱ δὲ σκύμνοι αὐτοῦ ἀγρεύοντες διδόασιν αὐτῷ φαγεῖν . ὁ δὲ σαίνει καὶ τῇ γλώσσῃ καὶ τοῖς ποσίν , ὥσπερ ἐπαινῶν τὴν θήραν αὐτῶν .
Lemmas: ( 152 ) γηράσκω δέ λέων οἶδα ἀδύνατος ἔχω πρός θήρ , ὁ δέ σκύμνος αὐτός ἀγρεύω δίδωμι αὐτός ἐσθίω . ὁ δέ σαίνω καί ὁ γλῶσσα καί ὁ πούς , ὥσπερ ἐπαινέω ὁ θήρ αὐτός .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.153
( 153 ) Καμήλου δὲ κρέα ἥδεται λέων ἐσθίων μᾶλλον τῶν ἄλλων · κἄν ποτε κάμηλον θεάσηται , ἐπ᾿ αὐτὴν πηδᾷ ἐπιθυμίᾳ βρώσεως .
Lemmas: ( 153 ) Καμήλου δέ κρέας ἥδομαι λέων ἐσθίω μᾶλλον ὁ ἄλλος · ἄν ποτός κάμηλος θεάομαι , ἐπί αὐτός πηδάω ἐπιθυμία βρῶσις .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.154
( 154 ) ἔστι δὲ καὶ δίκαιος ὁ λέων . διὸ τῷ ἐπιόντι ἀνθίσταται , τοῦ παρατρέχοντος ἀφίσταται , τὸν δὲ βαλόντα μέν , μὴ τυχόντα δὲ φοβεῖ μέν , οὐ λυπεῖ δέ .
Lemmas: ( 154 ) εἰμί δέ καί δίκαιος ὁ λέων . διό ὁ ἔπειμι ἀνθίστημι , ὁ παρατρέχω ἀφίστημι , ὁ δέ βάλλω μέν , μή τυγχάνω δέ φοβέω μέν , οὖον λυπέω δέ .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.155
( 155 ) Φοβεῖται δὲ λέων πῦρ τε καὶ τὸν ἀλεκτρυόνα| , καθάπερ καὶ βασιλίσκος .
Lemmas: ( 155 ) φοβέω δέ λέων πῦρ τε καί ὁ ἀλεκτρυών , καθάπερ καί βασιλίσκος .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.156
( 156 ) Λέοντες δὲ ἐν Ἰνδοῖς οὐ γίνονται μέγιστοι . εἰσὶ δὲ θηριωδέστατοι , ἡμεροῦνται δὲ ταχέως . ἡμερωθεὶς δὲ λέων τῷ τροφεῖ χαρίζεται , καὶ ἐπὶ θήραν ἐλάφων καὶ ὄνων καὶ βοῶν ἀγρίων ὡς κύνας φέρουσιν αὐτούς . εἰσὶ γὰρ καὶ ῥινηλατεῖν ἀγαθοί .
Lemmas: ( 156 ) Λέων δέ ἐν Ἰνδός οὖον γίγνομαι μέγας . εἰμί δέ θηριώδης , ἡμερόω δέ ταχέως . ἡμερόω δέ λέων ὁ τροφεύς χαρίζομαι , καί ἐπί θήρ ἔλαφος καί ὄνος καί βοῦς ἄγριος ὡς κύω φέρω αὐτός . εἰμί γάρ καί ῥινηλατέω ἀγαθός .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.157
( 157 ) Ἐπεγείρει δὲ ἑαυτὸν ὁ λέων τῇ ἀλκαίᾳ μαστίζων καὶ ἐλινύειν οὐκ ἐπιτρέπων .
Lemmas: ( 157 ) ἐπεγείρω δέ ἑαυτοῦ ὁ λέων ὁ ἀλκαῖος μαστίζω καί ἐλινύω οὐ ἐπιτρέπω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.158
( 158 ) Βαδίζων δὲ οὐ κατ᾿ εὐθὺ πρόεισιν , ἀλλ᾿ ἐπάνεισι , καὶ πάλιν πρόσω ἔρχεται τοὔμπαλιν , ἀφανίζων τὰ ἴχνη διὰ τοὺς θηρατάς .
Lemmas: ( 158 ) βαδίζω δέ οὖον κατά εὐθύς2 πρόειμι , ἀλλά ἐπάνειμι , καί πάλιν πρόσω ἔρχομαι ἔμπαλιν , ἀφανίζω ὁ ἴχνος διά ὁ θηρατής .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.159
( 159 ) Ἐν δὲ τῇ Ἐλυμαίᾳ χώρᾳ λέοντές εἰσι τιθασοί , καὶ τοὺς παριόντας σαίνουσι καὶ ἀσπάζονται .
Lemmas: ( 159 ) ἐν δέ ὁ Ἐλυμαία χώρα λέων εἰμί τιθασός , καί ὁ πάρειμι σαίνω καί ἀσπάζομαι .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.160
( 160 ) Ἡ δὲ Πελοπόννησος λεόντων ἄγονός ἐστιν .
Lemmas: ( 160 ) ὁ δέ Πελοπόννησος λέων ἄγονος εἰμί .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.161
( 161 ) Ἐν μέντοι τοῖς καρπίμοις χωρίοις λέων ἐπιδημῶν αὐχμὸν δηλοῖ .
Lemmas: ( 161 ) ἐν μέντοι ὁ κάρπιμος χωρίον λέων ἐπιδημέω αὐχμός δηλόω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.162
( 162 ) Λεοντοφόνου δὲ φαγὼν ὁ λέων ἀποτέθνηκεν .
Lemmas: ( 162 ) Λεοντοφόνος δέ φαγεῖν ὁ λέων ἀποθνῄσκω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.163
( 163 ) Μαυρουσίῳ δὲ ἀνδρὶ ὁ λέων καὶ ὁδοῦ κοινωνεῖ καὶ πίνει τῆς αὐτῆς πηγῆς ὕδωρ . ἀκούω δὲ ὅτι καὶ εἰς τὰς οἰκίας τῶν Μαυρουσίων οἱ λέοντες φοιτῶσιν , ὅταν αὐτοῖς ἀπαντήσῃ ἀθηρία καὶ λιμὸς αὐτοὺς ἰσχυρῶς περιλάβῃ . καὶ ἐὰν μὲν παρῇ ἁνήρ , ἀνείργει τὸν λέοντα καὶ ἀναστέλλει διώκων ἀνὰ κράτος · ἐὰν δὲ ὁ μὲν ἀπῇ , μόνη δὲ ἡ γυνὴ καταλειφθῇ , λόγοις αὐτὸν ἐντρεπτικοῖς ἴσχει τοῦ πρόσω καὶ ῥυθμίζει , σωφρονίζουσα αὐτὸν καὶ λαλεῖ μὴ φλεγμαίνειν ὑπὸ τοῦ λιμοῦ . ἐπαΐει δὲ ἄρα ὁ λέων φωνῆς Μαυρουσίας , καὶ ὁ νοῦς τῆς ἐπιπλήξεως τῇ γυναικὶ τῆς πρὸς τὸ θηρίον τοιόσδε ἐστίν , ὡς ἐκεῖνοι λέγουσιν · “ σὺ δὲ οὐκ αἰδῇ λέων ὢν ὁ τῶν ζῴων βασιλεὺς ἐπὶ τὴν ἐμὴν καλύβην ἰών , καὶ γυναικὸς δεόμενος ἵνα τραφῇς , καὶ δίκην ἀνθρώπου λελωβημένου τὸ σῶμα εἰς χεῖρας γυναικείας ἀποβλέπεις , ἵνα οἴκτῳ καὶ ἐλέῳ τύχῃς ὧν δέῃ ; ὃν · δέον εἰς ὀρείας ὁρμῆσαι διατριβὰς ἐπί τε ἐλάφους καὶ βουβαλίδας καὶ τὰ λοιπὰ ὅσα λεόντων δεῖπνον ἔνδοξον . κυνιδίου δὲ ἀθλίου φύσει προσεοικὼς ἀγαπᾷς παρατραφῆναι ” . καὶ ἡ μὲν ἐπᾴδει τοιαῦτα · ὁ δὲ ὥσπερ οὖν πληγεὶς τὴν ψυχὴν καὶ ὑποπλησθεὶς αἰδοῦς ἡσυχῇ καί κάτω βλέπων ἀπαλλάττεται ἡττηθεὶς τῷ δικαίῳ . οἱ δὲ ἵπποι καὶ οἱ κύνες διὰ τὴν συντροφίαν ἀπειλούντων ἀνθρώπων συνιᾶσι καὶ καταπτήσσουσι , καὶ Μαυρουσίους οὐκ ἂν θαυμάσαιμι λεόντων ὄντας συντρόφους καὶ ὁμοτρόφους αὐτοῖς | ὑπ᾿ αὐτῶν ἐκείνων ἀκούεσθαι . τοῖς γάρ τοι βρέφεσι τοῖς ἑαυτῶν μαρτυροῦσιν ὅτι τοὺς σκύμνους τῶν λεόντων τῆς ἴσης τε καὶ ὁμοίας διαίτης ἀξιοῦσι καὶ κοίτης μιᾶς καὶ στέγης μιᾶς · καὶ ἐκ τούτων καὶ φωνῆς τῆς προειρημένης ἀκούειν τοὺς θῆρας , οὐδὲν οὔτε ἄπιστον οὔτε παράδοξον .
Lemmas: ( 163 ) Μαυρούσιος δέ ἀνήρ ὁ λέων καί ὁδός κοινωνέω καί πίνω ὁ αὐτός πηγή ὕδωρ . ἀκούω δέ ὅτι καί εἰς ὁ οἰκίον ὁ Μαυρούσιος ὁ λέων φοιτάω , ὅταν αὐτός ἀπαντάω ἀθηρία καί λιμός αὐτός ἰσχυρῶς περιλαμβάνω . καί ἐάν μέν πείρω ἀνήρ , ἀνείργω ὁ λέων καί ἀναστέλλω διώκω ἀνά κράτος · ἐάν δέ ὁ μέν ἄπειμι , μόνος δέ ὁ γυνή καταλείπω , λόγος αὐτός ἐντρεπτικός ἴσχω ὁ πρόσω καί ῥυθμίζω , σωφρονίζω αὐτός καί λαλέω μή φλεγμαίνω ὑπό ὁ λιμός . ἐπαΐω δέ ἄρα ὁ λέων φωνή Μαυρουσία , καί ὁ νόος ὁ ἐπίπληξις ὁ γυνή ὁ πρός ὁ θηρίον τοιόσδε εἰμί , ὡς ἐκεῖνος λέγω · “ σύ δέ οὐ αἰδέομαι λέων εἰμί ὁ ὁ ζῷον βασιλεύς ἐπί ὁ ἐμός καλύβη εἶμι , καί γυνή δήω ἵνα τρέφω , καί δίκη ἄνθρωπος λωβάομαι ὁ σῶμα εἰς χείρ γυναικεῖος ἀποβλέπω , ἵνα οἶκτος καί ἔλεος τυγχάνω ὅς δήω ; ὅς · δήω εἰς ὄρειος ὁρμάω διατριβή ἐπί τε ἔλαφος καί βουβαλίς καί ὁ λοιπάς ὅσος λέων δεῖπνον ἔνδοξος . κυνίδιον δέ ἄθλιος φύσις προσέοικα ἀγαπάω παρατρέφω ” . καί ὁ μέν ἐπαείδω τοιοῦτος · ὁ δέ ὥσπερ οὖν πλήσσω ὁ ψυχή καί ὑποπίμπλημι αἰδώς ἡσυχῇ καί κάτω βλέπω ἀπαλλάσσω ἡσσάομαι ὁ Δίκαιος . ὁ δέ ἵππος καί ὁ κύω διά ὁ συντροφία ἀπειλέω ἄνθρωπος συνίημι καί καταπτήσσω , καί Μαυρούσιος οὐ εἄν θαυμάζω λέων εἰμί σύντροφος καί ὁμότροφος αὐτός | ὑπό αὐτός ἐκεῖνος ἀκούω . ὁ γάρ ὅς βρέφος ὁ ἑαυτοῦ μαρτυρέω ὅτι ὁ σκύμνος ὁ λέων ὁ ἴσος τε καί ὅμοιος δίαιτα ἀξιόω καί κοίτη εἷς καί στέγω εἷς · καί ἐκ οὗτος καί φωνή ὁ προερέω ἀκούω ὁ θήρ , οὐδείς οὔτε ἄπιστος οὔτε παράδοξος .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.164
( 164 ) Λέγει Εὔδημος ἐν Παγγαίῳ τῷ Θρᾳκίῳ κοίτῃ λέοντος ἐρήμῳ φυλακῆς ἐπιστᾶσαν ἄρκτον σκύμνους τοῦ λέοντος διαφθεῖραι διὰ τὸ μικρούς τε εἶναι ἔτι καὶ ἀμῦναί σφισιν ἀδυνάτους . ἐπεὶ δὲ ἀφίκετο ἔκ τινος ἄγρας ὅ τε πατὴρ καὶ ἡ μήτηρ , καὶ εἶδον τοὺς παῖδας πεφονευμένους ἐν τῇ κοίτῃ , οἶα εἰκὸς ἤλγουν καὶ ἐπὶ τὴν ἄρκτον ἵεντο · ἡ δὲ δείσασα ἐπί τι δένδρον ποδῶν εἶχεν ἀνέθει , καὶ καθῆστο τὴν ἐπιβουλὴν τὴν ἐξ ἐκείνων ἐκκλῖναι πειρωμένη . ὡς δὲ ἐδόκουν τοῦ τιμωρήσασθαι τὴν λυμεῶνα ἥκειν δεῦρο , ἡ μὲν λέαινα οὐ λείπει τὴν φυλακήν , ἀλλ᾿ ὑπὸ τῷ πρέμνῳ καθῆστο ἐλλοχῶσα καὶ ὕφαιμον ἄνω βλέπουσα , ὁ δὲ λέων , οἶα ἀδημονῶν καὶ ἀλύων ὑπὸ τοῦ ἄχους ὡς ἄνθρωπος , εἶτα ἐν τοῖς ὄρεσιν ἠλᾶτο , καὶ ἀνδρὶ ὑλουργῷ περιτυγχάνει · ὁ δὲ ἔδεισε καὶ ἀφίησι τὸν πέλεκυν , τὸ δὲ θηρίον ὁ λέων ἔσαινέ τε καὶ ἑαυτὸν ἀνατείνας ἠσπάζετο , ὡς οἰός τε ἦν , καὶ τῇ γλώττῃ τὸ πρόσωπον ἐφαίδρυνεν αὐτῷ . καὶ ἐκεῖνος ὑπεθάρρησεν , ὅ τε λέων περιβαλών οἱ τὴν οὐρὰν ἦγεν αὐτόν , καὶ ἀφιέντα τὸν πέλεκυν οὐκ εἴα , ἀλλὰ ἐσήμαινε τῷ ποδὶ ἀνελέσθαι . ὡς δὲ οὐ συνίει , ὁ δὲ τῷ στόματι ἐλάβετο , καὶ ὤρεφέν οἱ , καὶ εἴπετο ἐκεῖνος , ἄγει τε αὐτὸν ἐπὶ τὸ αὔλιον . καὶ ἡ λέαινα εἰδε καὶ αὐτὴ προσελθοῦσα ἐπέσαινε , καὶ ἑώρα οἰκτρόν , καὶ ἀνέβλεπεν εἰς τὴν ἄρκτον . συνιδὼν οὖν ὁ ἄνθρωπος καὶ συμβαλὼν ἠδικῆσθαί τι τούτους τους ἐξ ἐκείνης , ὡς εἶχε ῥώμης τε καὶ χειρῶν , ἐξέκοπτε τὸ δένδρον . καὶ τὸ μὲν ἀνετράπη , ἡ δὲ κατηνέχθη · καὶ διεσπάσαντο οἱ θῆρες αὐτήν · τόν τε ἄνθρωπον ὁ λέων ἀπαθῆ τε καὶ ἀσινῆ πάλιν ἐπανήγαγεν εἰς τὸν χῶρον , οὗ πρότερον ἐνέτυχεν αὐτῷ , καὶ ἀπέδωκε τῇ ἐξ ἀρχῆς ὑλοτομίᾳ .
Lemmas: ( 164 ) Λέγος Εὔδημος ἐν Παγγαῖος ὁ Θρᾴκιος κοίτη λέων ἐρῆμος φυλακή ἐφίστημι ἄρκτος σκύμνος ὁ λέων διαφθείρω διά ὁ μικρός τε εἰμί ἔτι καί ἀμύνω σφεῖς ἀδύνατος . ἐπεί δέ ἀφικνέομαι ἐκ τις ἄγρα ὅς τε πατήρ καί ὁ μήτηρ , καί εἶδον ὁ παῖς φονεύω ἐν ὁ κοίτη , οἶος εἰκός ἀλγέω καί ἐπί ὁ ἄρκτος ἵημι · ὁ δέ δείδω ἐπί τίς δένδρον πούς ἔχω ἀναθέω , καί κάθημαι ὁ ἐπιβουλή ὁ ἐκ ἐκεῖνος ἐκκλίνω πειράω . ὡς δέ δοκέω ὁ τιμωρέω ὁ λυμεών ἥκω δεῦρο , ὁ μέν λέαινα οὖον λείπω ὁ φυλακή , ἀλλά ὑπό ὁ πρέμνον κάθημαι ἐλλοχάω καί ὕφαιμος ἄνω βλέπω , ὁ δέ λέων , οἶος ἀδημονέω καί ἄλυς ὑπό ὁ ἄχος ὡς ἄνθρωπος , εἶτα ἐν ὁ ὄρος ἀλάομαι , καί ἀνήρ ὑλουργός περιτυγχάνω · ὁ δέ δείδω καί ἀφίημι ὁ πέλεκυς , ὁ δέ θηρίον ὁ λέων σαίνω τε καί ἑαυτοῦ ἀνατείνω ἀσπάζομαι , ὡς οἶς τε εἰμί , καί ὁ γλῶσσα ὁ πρόσωπον φαιδρύνω αὐτός . καί ἐκεῖνος ὑποθαρρέω , ὅς τε λέων περιβάλλω ὁ ὁ οὐρά ἄγω αὐτός , καί ἀφίημι ὁ πέλεκυς οὐ ἐάω , ἀλλά σημαίνω ὁ πούς ἀναιρέω . ὡς δέ οὖον συνίημι , ὁ δέ ὁ στόμα λαμβάνω , καί ὁράω ὁ , καί εἶπον ἐκεῖνος , ἄγω τε αὐτός ἐπί ὁ αὔλιος . καί ὁ λέαινα ὁράω καί αὐτός προσέρχομαι ἐπισαίνω , καί ὁράω οἰκτρός , καί ἀναβλέπω εἰς ὁ ἄρκτος . σύν-εἶδον οὖν ὁ ἄνθρωπος καί συμβάλλω ἀδικέω τίς οὗτος ὁ ἐκ ἐκεῖνος , ὡς ἔχω ῥώμη τε καί χείρ , ἐκκόπτω ὁ δένδρον . καί ὁ μέν ἀνατρέπω , ὁ δέ καταφέρω · καί διασπάω ὁ θήρ αὐτός · ὁ τε ἄνθρωπος ὁ λέων ἀπαθής τε καί ἀσινής πάλιν ἐπανάγω εἰς ὁ χῶρος , ὅς πρότερος ἐντυγχάνω αὐτός , καί ἀποδίδωμι ὁ ἐκ ἀρχή ὑλοτομία .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.165
( 165 ) Λύκω συννόμω καὶ ἵππω , λέοντέ γε μὴν οὐκέτι · λέαινα γὰρ καὶ λέων οὔτε τὴν αὐτὴν ἴασιν οὔτε ἐπὶ θήρας . |
Lemmas: ( 165 ) Λύκος σύννομος καί ἵππος , λέων γε μήv οὐκέτι · λέαινα γάρ καί λέων οὔτε ὁ αὐτός ἴασις οὔτε ἐπί θήρ . |
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.167
( 167 ) Ὁ κόων ἐστὶ μὲν καὶ αὐτὸς καρχαρόδους καὶ πολυσχιδής , βαδίζει δὲ κατὰ διάμετρον · κρανίον δ᾿ ἔχει μονόστουν καὶ ἄρραφον , γλῶτταν δὲ ἔχει λεπτὴν καὶ μακράν .
Lemmas: ( 167 ) ὁ Κόων εἰμί μέν καί αὐτός καρχαρόδους καί πολυσχιδής , βαδίζω δέ κατά διάμετρος · κρανίον δέ ἔχω μονοστεω καί ἄρραφος , γλῶσσα δέ ἔχω λεπτός καί μακρός .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.168
( 168 ) διοιχθεὶς δὲ ἔχει τὴν κοιλίαν στενὴν καὶ μικράν , ἐντεροειδῆ , παρεμφερῆ τῇ τοῦ ἀνθρώπου · πνεύμονα ὀκτάλοβον · ἴσοι τὰ μεγέθη πέντε ἐκ δεξιῶν λοβοὶ καὶ τρεῖς ἐξ ἀριστερῶν · ἧπαρ ἑξάλοβον , λευκόν · καρδίαν στρογγύλην · τὰ δ᾿ ἄλλα σπλάγχνα οὐ παρὰ μέγεθος διαφέρπμτα . φέροντα .
Lemmas: ( 168 ) διοίγνυμι δέ ἔχω ὁ κοιλία στενός καί μικρός , ἐντεροειδής , παρεμφερής ὁ ὁ ἄνθρωπος · πνεύμων ὀκτάλοβος · ἴσος ὁ μέγεθος πέντε ἐκ δεξιός λοβός καί τρεῖς ἐκ ἀριστερός · ἧπαρ ἑξάλοβος , λευκός · Καρδία στρογγύλος · ὁ δέ ἄλλος σπλάγχνον οὖον παρά μέγεθος διαφέρπμτα . φέρω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.169
( 169 ) ἄρχεται δὲ ὁ μὲν ἄρρην ὀχεύειν γενόμενος ἐνιαυσιαῖος , ἡ δὲ θήλεια βαίνεται ὀκταμηνιαία . ἐπιβαίνει δὲ ὁ μὲν ἄρρην πᾶσαν ὥραν , ἡ δὲ θήλεια οὐ ?? πᾶσαν ὥραν , ἀλλὰ τὴν τῆς σκυζήσεως . ὅταν δ᾿ ἄρχηται σκυζᾶν , ἡ μὲν φύσις αὐτῇ διοιδεῖ , τὰ δὲ καταμήνια ῥεῖ ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας . εἶτα μετὰ ταύτας ἄλλας ἑπτὰ σκυζᾷ . λέγεται δὲ ὡς πολυδρομήσαντες οἱ κύνες πολὺ μᾶλλον ὀχευτικώτεροι γίνονται .
Lemmas: ( 169 ) ἄρχω δέ ὁ μέν ἄρσην ὀχεύω γίγνομαι ἐνιαυσιαῖος , ὁ δέ θῆλυς βαίνω ὀκταμηνιαῖος . ἐπιβαίνω δέ ὁ μέν ἄρσην πᾶς ὥρα , ὁ δέ θῆλυς οὖον ?? πᾶς ὥρα , ἀλλά ὁ ὁ σκύζησις . ὅταν δέ ἄρχω σκυζάω , ὁ μέν φύσις αὐτός διοιδέω , ὁ δέ καταμήνια ῥέω ἐπί ἑπτά ἡμέρα . εἶτα μετά οὗτος ἄλλος ἑπτά σκύζα . λέγω δέ ὡς πολυδρομέω ὁ κύω πολύς μᾶλλον ὀχευτικός γίγνομαι .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.170
( 170 ) κύει δὲ μῆνας δύο · τίκτει δὲ τὰ πλεῖστα δώδεκα , καὶ τὰ μὲν πρῶτα κατὰ τὸν πατέρα ὅμοια , τὰ δὲ ὕστερα κατ᾿ αὐτήν . κατέδεται δὲ τὸ χόριον εὐθέως πρὶν ἢ τῆς γῆς θιγεῖν .
Lemmas: ( 170 ) κύω δέ μείς δύο · τίκτω δέ ὁ πλεῖστος δώδεκα , καί ὁ μέν πρῶτος κατά ὁ πατήρ ὅμοιος , ὁ δέ ὕστερος κατά αὐτός . κατέδω δέ ὁ χόριον εὐθύς πρίν ἢ ὁ γῆ θιγγάνω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.171
( 171 ) ὀχεύει δὲ καὶ ὀχεύεται 5 κόων ἐπὶ τὸν τοῦ ζῆν αὐτοῦ χρόνον .
Lemmas: ( 171 ) ὀχεύω δέ καί ὀχεύω 5 Κόων ἐπί ὁ ὁ ζῶ αὐτός χρόνος .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.172
( 172 ) ἄρχεται δὲ τὸ σκέλος αἴρων οὐρεῖν γενόμενος ἑξαμηνιαῖος · ἡ δὲ θήλεια διόλου καθημένη οὐρεῖ .
Lemmas: ( 172 ) ἄρχω δέ ὁ σκέλος ἀείρω οὐρέω γίγνομαι ἑξαμηνιαῖος · ὁ δέ θῆλυς διόλου κάθημαι οὐρέω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.173
( 173 ) ἀποβάλλει δὲ κόων τοὺς καλουμένους κυνόδοντας γενόμενος τετραμηνιαῖος · γηράσκων δὲ ὑπομελανοῖ τοὺς ὀδόντας καὶ ἀμβλεῖς ποιεῖ · ὅθεν καὶ διαγινώσκεται ὁ νέος παρὰ τὸν γέροντα ἐν τῷ λευκοὺς καὶ ὀξεῖς ἢ λείους καὶ ἀμβλεῖς ἔχειν τοὺς ὀδόντας .
Lemmas: ( 173 ) ἀποβάλλω δέ Κόων ὁ καλέω κυνόδους γίγνομαι τετραμηνιαῖος · γηράσκω δέ ὑπομελανόω ὁ ὀδούς καί ἀμβλύς ποιέω · ὅθεν καί διαγιγνώσκω ὁ νέος παρά ὁ γέρων ἐν ὁ λευκός καί ὀξύς ἢ λεῖος καί ἀμβλύς ἔχω ὁ ὀδούς .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.174
( 174 ) εἰσὶ δὲ τῶν κυνῶν αἱ μὲν Λάκαιναι θήλειαι εὐφυέστεραι τῶν ἀρρένων κατὰ τὴν θήραν · ὀσφραντικώτεραι γάρ . τῶν δὲ Μολοττικῶν κυνῶν ἐκ τοῦ ἐναντίου .
Lemmas: ( 174 ) εἰμί δέ ὁ κύω ὁ μέν Λάκαινα θῆλυς εὐφυής ὁ ἄρσην κατά ὁ θήρ · ὀσφραντικός γάρ . ὁ δέ Μολοττικός κύω ἐκ ὁ ἐναντίος .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.175
( 175 ) λέγεται δὲ ἐπὶ τοσοῦτον ὀσφραντικὸν τὸ ζῷον εἶναι , ὥστε καὶ κρέως ὁμογενοῦς ὀπτοῦ ἢ ἑφθοῦ παραβληθέντος μὴ θιγεῖν , αἰσθανόμενον .
Lemmas: ( 175 ) λέγω δέ ἐπί τοσοῦτος ὀσφραντικός ὁ ζῷον εἰμί , ὥστε καί κρέας ὁμογενής ὀπτός ἢ ἑφθός παραβάλλω μή θιγγάνω , αἰσθάνομαι .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.176
( 176 ) λέγεται δὲ ὡς τοὺς βεβρωκότας κύνας μᾶλλον ἐκβαύζειν ἢ τοὺς μὴ βεβρωκότας .
Lemmas: ( 176 ) λέγω δέ ὡς ὁ βιβρώσκω κύω μᾶλλον ἐκβαΰζω ἢ ὁ μή βιβρώσκω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.177
( 177 ) κάμνουσι δὲ οἱ κύνες νοσήμασι τρισί , κυνάγχῃ , λύσσῃ , ποδάγρᾳ . τούτων δὲ ἡ μὲν λύσσα ποιεῖ μανίαν , καὶ ὅταν δάκῃ , φησί , λυσσῶσα κύων , πάντα τὰ δηχθέντα ὑπ᾿ αὐτῆς ἀποθνήσκει πάρεξ ἀνθρώπου .
Lemmas: ( 177 ) κάμνω δέ ὁ κύω νόσημα τρεῖς , κυνάγχη , λύσσα , ποδάγρα . οὗτος δέ ὁ μέν λύσσα ποιέω μανία , καί ὅταν Δάκης , φημί , λυσσάω κύω , πᾶς ὁ δάκνω ὑπό αὐτός ἀποθνήσκω παρέκ ἄνθρωπος .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.178
( 178 ) λέγει δὲ ἐν τῷ ἑβδόμῳ τῆς Ἰστορίας ‘ἀναιρεῖ δὲ καὶ ἡ λύσσα αὐτούς’ | , τοὺς λελυσσηκότας τῶν κυνῶν , ‘ἀποθνήσκουσι δὲ καὶ οἱ ποδαλγήσαντες αὐτῶν , ὀλίγοι δὲ σώζονται᾿ . οὐχ ὑγιάζονται δὲ οὐδὲ οἱ συναγχικοὶ γενόμενοι .
Lemmas: ( 178 ) λέγω δέ ἐν ὁ ἕβδομος ὁ Ἱστορία ἀναιρέω δέ καί ὁ λύσσα αὐτός | , ὁ λύω ὁ κύω , ἀποθνῄσκω δέ καί ὁ ποδαλγέω αὐτός , ὀλίγος δέ σῴζω . οὐ ὑγιάζω δέ οὐδέ ὁ συναγχικός γίγνομαι .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.179
( 179 ) γίνεται δὲ καὶ ψωρίασις περὶ τοὺς κύνας , καὶ τὴν μὲν ἀρχὴν οἱ κυνοτρόφοι θεραπεύουσιν , ἐγχρονίσασα δὲ καὶ αὐτὴ δυσέφικτον . λέγεται δὲ ὡς ἑλμινθιάσασα , σῖτον φαγοῦσα ἐκτινάσσει τὰς ἕλμινθας .
Lemmas: ( 179 ) γίγνομαι δέ καί ψωρίασις περί ὁ κύω , καί ὁ μέν ἀρχή ὁ κυνοτροφέω θεραπεύω , ἐγχρονίζω δέ καί αὐτός δυσέφικτος . λέγω δέ ὡς ελμινθιαειδω , σῖτος ἐσθίω ἐκτινάσσω ὁ ἕλμινς .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.180
( 180 ) ζῇ δὲ ὁ μὲν Λακωνικὸς ἔτη δέκα , ἡ δὲ θήλεια δώδεκα · αἱ δὲ ἄλλαι ζῶσι δεκατέσσαρα . τὸ δὲ μυθολογούμενον περὶ τοῦ τοῦ Ὀδυσσέως κυνός , ὡς εἴκοσιν ἔτη ἔζησε , τῶν εἰκῇ πεπιστευμένων ἐστίν .
Lemmas: ( 180 ) ζῶ δέ ὁ μέν Λακωνικός ἔτος δέκα , ὁ δέ θῆλυς δώδεκα · ὁ δέ ἄλλος ζῶ δεκατέσσαρες . ὁ δέ μυθολογέω περί ὁ ὁ Ὀδυσσεύς κύω , ὡς εἴκοσι ἔτος ζῶ , ὁ εἰκῇ πιστεύω εἰμί .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.181
( 181 ) ἀφίησι δὲ κύων τῶν ἄλλων ζῴων βραδύτερον τὴν ψυχήν .
Lemmas: ( 181 ) ἀφίημι δέ κύω ὁ ἄλλος ζῷον βραδύς ὁ Ψυχή .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.182
( 182 ) Ὁ κύων πολλὰ μὲν τίκτει σκυλάκια , τὸ δὲ πρῶτον προελθὸν τῆς ὠδῖνος ὁμοιότατόν ἐστι τοῦ πατρός . ἔοικε γὰρ ἡ φύσις προτιμᾶν τὰ κρείττονα .
Lemmas: ( 182 ) ὁ κύω πολύς μέν τίκτω σκυλάκιον , ὁ δέ πρῶτος προέρχομαι ὁ ὠδίς ὅμοιος εἰμί ὁ πατήρ . ἔοικα γάρ ὁ φύσις προτιμάω ὁ ἀγαθός .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.183
( 183 ) τὰ δὲ σκυλάκια τίκτεται μὲν τυφλὰ καὶ οὐχ ὁρᾷ τῆς μητρῴας ὠδῖνος προελθόντα , καὶ τρισκαίδεκα ἡμερῶν τῶν πρώτων κατείληπται τῷ πάθει τῷδε , εἶτα ὀξυωπέστατα γίνεται τῶν ἄλλων ζῴων ἁπάντων .
Lemmas: ( 183 ) ὁ δέ σκυλάκιον τίκτω μέν τυφλός καί οὐ ὁράω ὁ μητρώιος ὠδίς προέρχομαι , καί τρεισκαίδεκα ἡμέρα ὁ πρῶτος καταλαμβάνω ὁ πάθος ὅδε , εἶτα ὀξυωπής γίγνομαι ὁ ἄλλος ζῷον ἅπας .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.184
( 184 ) ἔστι δὲ πολύγονον ὥσπερ ὗς διὰ τὸ ἔχειν τὴν μήτραν τόπους δεκτικοὺς πολλούς · ὁ τοίνυν θορὸς πάντας αὐτοὺς ἐκπληροῖ .
Lemmas: ( 184 ) εἰμί δέ πολύγονον ὥσπερ ὗς διά ὁ ἔχω ὁ μήτρα τόπος δεκτικός πολύς · ὁ τοίνυν θορός πᾶς αὐτός ἐκπληρόω .