aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.201
( 201 ) Κυνῶν ἐς τοὺς τρέφοντας αὐτοὺς ἄμαχον εὔνοιαν ὁμολογεῖ καὶ ἐκεῖνο δήπου . ἔν τινι τῶν ἐμφυλίων πολέμων ἐν τῇ Ῥώμῃ Κάλβου τοῦ Ῥωμοίου σφαγέντος οὐδεὶς μέντοι τῶν ἐχθρῶν τοῦ ἀνδρὸς ἠδυνήθη τὴν κεφαλὴν ἀποτεμεῖν , καίτοι μυρίων ἀγώνισμα τιθεμένων σφίσι καὶ καλλώπισμα τοῦτο , πρὶν ἢ τὸν παρεστῶτά οἱ κύνα ἀποκτεῖναι ὄπ’ αὐτοῦ τραφέντα καὶ μέντοι καὶ τὴν εὔνοιάν οἱ πιστότατα ἀποσώζοντα καὶ ὑπερμαχοῦντα τοῦ κειμένου , ὥσπερ οὖν συστρατιώτην τε καὶ σύσκηνον ἀγαθὸν καὶ ἐς τὰ ἔσχατα φίλον . οἷον δ’ αὖ καὶ τόδε ἔρεξεν οὐκ ἀνὴρ μὰ Δία , ἀλλὰ ἀγαθὸς κύων καὶ τὴν γνώμην καρτερός , μαθεῖν ἄξιον . ὁ Ἠπειρώτης Πύρρος ὡδοιπόρει , εἶτα μέντοι περιτυγχάνει νεκρῷ πεφονευμένῳ καὶ κυνὶ παρεστῶτι καὶ φρουροῦντι τὸν δεσπότην , ἵνα μὴ πρὸς τῷ φόνῳ καὶ τῷ νεκρῷ λυμήνηταί τις . ἔτυχε δὲ ἄρα τρίτην ἔχων ὁ κύων ἀπόσιτος τὴν ἡμέραν ἐπὶ τῇ φιλοπόνῳ καὶ καρτερικωτάτῃ φρουρᾷ . ὅπερ οὖν διδαχθεὶς ὁ Πύρρος τὸν μὲν ᾤκτειρε καὶ ταφῆναι ἠξίωσε · τόν γε μὴν κύνα προσέταξε τυχεῖν κηδεμονίας , καὶ ἐδίδου ὅσα κυνὶ παρόντι ἐκ χειρός , καὶ μάλα γε ἱκανὰ καὶ ἐφολκὰ εἰς τὴν ἑαυτοῦ φιλίαν τε καὶ εὔνοιαν , κατὰ μικρὸν ὑπάγων τὸν κύνα Πύρρος . καὶ ταῦτα μὲν ἐς τοσοῦτον . εἶτα μέντοι οὐ μετὰ μικρὸν ἐξέτασις ὁπλιτῶν ἦν , καὶ ὁ βασιλεύς , ὃν προεῖπον , ἐθεᾶτο , καί οἱ παρῆν ἐκεῖνος ὁ κύων . καὶ τὰ μὲν ἄλλα ἑαυτὸν συνεῖχε καὶ πραότατος ἧν · ἐπεὶ δὲ ἄρα τοὺς τοῦ δεσπότου φονέας ἐν τῇ τῶν στρατιωτῶν εἶδεν ἐξετάσει , ὁ δὲ οὐκ ἐκαρτέρησεν ἐνταῦθα ἀτρεμεῖν , ἀλλ’ ἐς αὐτοὺς ἐπήδα καὶ ὑλάκτει ἀμύσσων τοῖς ὄνυξι , καὶ ἐς τὸν Πύρρον ἅμα ἐπιστρεφόμενος ὡς οἷός τε ἧν , | ἐπήγετο μάρτυρα ὅτι ἄρα τοὺς ἀνδροφόνους ἔχει . οὐκοῦν ὑπόνοια εἰσέρχεται καὶ τὸν βασιλέα καὶ τοὺς περιεστῶτας αὐτόν , καὶ ποιοῦνται ἐνθύμιον τὴν τοῦ κυνὸς ὑλακὴν τὴν ἐς τοὺς προειρημένους . καὶ συλληφθέντες στρεβλοῦνται , καὶ κατεῖπον ὅσα ἐτόλμησαν . καὶ δοκεῖ μὲν μῦθος ταῦτα τοῖς ἄλλοις ὅσοι Διὸς Ἑταιρείου καὶ Φιλίου τὸν θεσμὸν πατήσαντες εἷτα μέντοι ζῶντας προὔδοσαν τοὺς φίλους καὶ ἀποθανόντας · ἐγὼ δὲ οὐ πείθομαι τοῖς νοοῦσι κακῶς τὰ τῆς φύσεως καλά . εἴπερ οὖν τοῖς ἀλόγοις μετέδωκεν εὐνοίας τε καὶ στοργῆς , πάντως που καὶ τῷδε τῷ ζῷῳ τῷ λογικῷ μετέδωκε μᾶλλον . ἀλλὰ οὐ χρῶνται τῷ δώρῳ . καὶ τί δεῖ τὰ λοιπὰ ἐπλέγειν ὁπόσα ἄνθρωποι ὑπὸ τοῦ πονηροῦ κέρδους κακὰ τοὺς ἑαυτῶν φίλους εἰργάσαντο , ἐπιβουλὰς ῥάπτοντες καὶ προδιδόντες ; ὡς ἐμέ γε ἀλγεῖν εἴπερ οὖν ἀνθρώπων πιστότερος καὶ εὐνούστερος ἐλήλεγκται ὁ κύων ὤν .
Lemmas: ( 201 ) Κυνώ εἰς ὁ τρέφω αὐτός ἄμαχος εὔνοια ὁμολογέω καί ἐκεῖνος δήπου . ἐν τις ὁ ἐμφύλιος Πολέμων ἐν ὁ Ῥώμη Κάλβος ὁ ρωμοιος σφάζω οὐδείς μέντοι ὁ ἐχθρός ὁ ἀνήρ δύναμαι ὁ κεφαλή ἀποτέμνω , καίτοι μυρίος ἀγώνισμα τίθημι ὅς καί καλλώπισμα οὗτος , πρίν ἢ ὁ παρίστημι ὁ κύω ἀποκτείνω ὑπό αὐτός τρέφω καί μέντοι καί ὁ εὔνοια ὁ πιστός ἀποσῴζω καί ὑπερμαχέω ὁ κεῖμαι , ὥσπερ οὖν συστρατιώτης τε καί σύσκηνος ἀγαθός καί εἰς ὁ ἔσχατος φίλος . οἷος δέ αὖος καί ὅδε ῥέζω οὐ ἀνήρ μά Ζεύς , ἀλλά ἀγαθός κύω καί ὁ γνώμη καρτερός , μανθάνω ἄξιος . ὁ Ἠπειρώτης Πύρρος ὁδοιπορέω , εἶτα μέντοι περιτυγχάνω νεκρός φονεύω καί κύων παρίστημι καί φρουρά ὁ δεσπότης , ἵνα μή πρός ὁ φόνος καί ὁ νεκρός λυμαίνομαι τις . τυγχάνω δέ ἄρα τρίτος ἔχω ὁ κύω ἀπόσιτος ὁ ἡμέρα ἐπί ὁ φιλόπονος καί καρτερικός φρουρά . ὅσπερ οὖν διδάσκω ὁ Πύρρος ὁ μέν οἰκτείρω καί θάπτω ἀξιόω · ὁ γε μήv κύω προστάσσω τυγχάνω κηδεμονία , καί δίδωμι ὅσος κύων πάρειμι ἐκ χείρ , καί μάλα γε ἱκανός καί ἐφολκός εἰς ὁ ἑαυτοῦ φίλιος τε καί εὔνοια , κατά μικρός ὑπάγω ὁ κύω Πύρρος . καί οὗτος μέν εἰς τοσοῦτος . εἶτα μέντοι οὖον μετά μικρός ἐξέτασις ὁπλίτης εἰμί , καί ὁ βασιλεύς , ὅς προεῖπον , θεάομαι , καί ὁ πάρειμι ἐκεῖνος ὁ κύω . καί ὁ μέν ἄλλος ἑαυτοῦ συνόχωκα καί πρᾶος ἧμαι · ἐπεί δέ ἄρα ὁ ὁ δεσπότης φονεύς ἐν ὁ ὁ στρατιώτης ὁράω ἐξέτασις , ὁ δέ οὐ καρτερέω ἐνταῦθα ἀτρεμέω , ἀλλά εἰς αὐτός πηδάω καί ὑλακτέω ἀμύσσω ὁ ὄνυξ , καί εἰς ὁ Πύρρος ἅμα ἐπιστρέφω ὡς οἷος τε ἧμαι , | ἐπάγω μάρτυς ὅτι ἄρα ὁ ἀνδροφόνος ἔχω . οὐκοῦν ὑπόνοια εἰσέρχομαι καί ὁ βασιλεύς καί ὁ περιίστημι αὐτός , καί ποιέω ἐνθύμιος ὁ ὁ κύων ὑλακή ὁ εἰς ὁ προερέω . καί συλλαμβάνω στρεβλόω , καί κατεῖπον ὅσος τολμάω . καί δοκέω μέν μῦθος οὗτος ὁ ἄλλος ὅσος Ζεύς ἑταιρεῖος καί Φίλιος ὁ θεσμός πατέω εἶτα μέντοι ζῶ προδίδωμι ὁ φίλος καί ἀποθνῄσκω · ἐγώ δέ οὖον πείθω ὁ νοέω κακῶς ὁ ὁ φύσις καλός . εἴπερ οὖν ὁ ἄλογος μεταδίδωμι εὔνοια τε καί στοργή , πάντως ποῦ καί ὅδε ὁ ζῷον ὁ λογικός μεταδίδωμι μᾶλλον . ἀλλά οὖον χράω ὁ δῶρον . καί τίς δεῖ ὁ λοιπάς πλέκω ὁπόσος ἄνθρωπος ὑπό ὁ πονηρός κέρδος κακός ὁ ἑαυτοῦ φίλος ἐργάζομαι , ἐπιβουλή ῥάπτω καί προδίδωμι ; ὡς ἐγώ γε ἀλγέω εἴπερ οὖν ἄνθρωπος πιστός καί εὐνούστερος ἐλέγχω ὁ κύω εἰμί .