aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.129
( 129 ) Ἐλέφας ὁ θῆλυς · τιμιώτερα εἶναι τὰ τούτου κέρατα οἱ σοφοὶ ταῦτα ὑμνοῦσι , καὶ ἐκεῖνά γε ἡμᾶς διδάσκουσιν . ἐν τῇ Μαυρουσίᾳ γῇ οἱ ἐλέφαντες , δεκάτῳ ἔτει πάντως αὐτοῖς τὰ κέρατα ἐκπεσεῖν σπεύδει , ὥσπερ οὖν καὶ τῶν ἐλάφων , ἀλλὰ τούτων ἀνὰ πᾶν ἔτος . οἱ τοίνυν ἐλέφαντες οἵδε γῆν πεδιάδα καὶ ἔνδροσον προαιροῦνται τῆς ἄλλης , καὶ ἐπερείδουσιν εἰς αὐτὴν ὀκλὰξ ἐπικύψαντες , ἐκδῦναι αὐτῶν δεινῶς σφριγῶντες . τοσοῦτον δὲ ἄρα ἐπωθοῦσιν , ὡς καὶ τέως αὐτὰ ἀποκρύψαι · εἶτα μέντοι ὑποψήσαντες τοῖς ποσὶ λεῖον τὸν χῶρον ἀπέφηναν τὸν φρουροῦντα τὸ θησαύρισμα αὐτοῖς . γονιμωτάτη δὲ ἄρα ἡ γῆ οὖσα εἶτα ἤκιστα τὴν πόαν φύει καὶ ἀφανίζει τὴν ὄψιν τοῦ γεγενημένου τοῖς ὁδῷ χρωμένοις . οἱ δὲ καὶ ταῦτα ἀνιχνεύοντες τὰ φώρια καί τινα σοφίαν τῆς ἐκείνων ἐπιβουλῆς | ἔχοντες , ἐν ἀσκοῖς . αἰγείοις ὕδωρ κομίζουσιν · εἶτα αὐτοὶ διασπείρουσι πεπληρωμένους ἄλλος ἀλλαχόσε , καὶ αὐτοὶ καταμένουσι . καὶ καθεύδει τις , καὶ ἄλλος ὑποπίνει , καί πού τις καὶ μεταξὺ ἐπιρροφῶν τῆς κύλικος ὑπαναμέλπει καὶ μέμνηται διὰ τοῦ μέλους ἧς ἐρᾷ . εἰ δὲ καὶ νέον ὡρικὸν ὑποπειρᾷ παρόντα τις καὶ αὐτὸν τῆς ἰχνεύσεως κοινωνόν , οὐκ ἂν θαυμάσαιμι · εἰσὶ γὰρ Μαυρούσιου καὶ καλοὶ καὶ μεγάλοι , καὶ ἀνδρικὸν ὁρῶσι , καὶ ἔργων ἔχονται θηρατικῶν , καὶ μέντοι καὶ πολλὰ ἀναφλέγουσι μειράκια ἔτι καὶ τηλικοίδε ὄντες . οὐκοῦν οἷς τὰ κέρατα εἴη κατορωρυγμένα πλησίον ἐκεῖνα , τὰ δὲ ἴυγγί τινι ἀπορρήτῳ καὶ θαυμαστῇ δὲ τὸ ὕδωρ ἐκεῖνο ἐκ τῶν ἀσκῶν ἕλκει , καὶ ἀποδείκνυσι κενοὺς αὐτούς . ἐνταῦθα τοίνυν σμινύαις τε καὶ μακέλλαις διασκάπτουσι τὸν χῶρον , καὶ ἔχουσι τὸ θήραμα ῥινηλατήσαντες ἄνευ κυνῶν . ἐὰν δὲ ἔμπλεῳ μένωσιν οἱ ἀσκοὶ οὗπερ οὖν καὶ κατέθεσαν αὐτοὺς οἱ τῶν κεράτων τῶνδε θηραταί , οἱ δὲ ἀπίασιν ἐπ’ ἄλλην θηρείαν , καὶ μέντοι καὶ ἀσκοὺς καὶ ὕδωρ ἐπάγονται πάλιν , θήρατρα τῆς ἄγρας τῆς προειρημένης .
Lemmas: ( 129 ) Ἐλέφας ὁ θῆλυς · τίμιος εἰμί ὁ οὗτος κέρας ὁ σοφός οὗτος ὑμνέω , καί ἐκεῖνος γε ἐγώ διδάσκω . ἐν ὁ Μαυρουσία γῆ ὁ ἐλέφας , δέκατος ἔτος πάντως αὐτός ὁ κέρας ἐκπίπτω σπεύδω , ὥσπερ οὖν καί ὁ ἔλαφος , ἀλλά οὗτος ἀνά πᾶς ἔτος . ὁ τοίνυν ἐλέφας ὅδε γῆ πεδιάς καί ἔνδροσος προαιρέω ὁ ἄλλος , καί ἐπερείδω εἰς αὐτός ὀκλάξ ἐπικρύπτω , ἐκδύω αὐτός δεινῶς σφριγάω . τοσοῦτος δέ ἄρα ἐπωθέω , ὡς καί τέως αὐτός ἀποκρύπτω · εἶτα μέντοι ὑποψάω ὁ πούς λεῖος ὁ χῶρος ἀποφαίνω ὁ φρουρά ὁ θησαύρισμα αὐτός . γόνιμος δέ ἄρα ὁ γῆ εἰμί εἶτα ἤκιστος ὁ πόα φύω καί ἀφανίζω ὁ ὄψις ὁ γίγνομαι ὁ ὁδός χράω . ὁ δέ καί οὗτος ἀνιχνεύω ὁ φώριον καί τις σοφία ὁ ἐκεῖνος ἐπιβουλή | ἔχω , ἐν ἀσκέω . αἴγειος ὕδωρ κομίζω · εἶτα αὐτός διασπείρω πληρόω ἄλλος ἀλλαχόσε , καί αὐτός καταμένω . καί καθεύδω τις , καί ἄλλος ὑποπίνω , καί πού τις καί μεταξύ ἐπιρροφέω ὁ κύλιξ ὑπαναμέλπω καί μιμνήσκω διά ὁ μέλος ὅς ἐράω . εἰμί δέ καί νέος ὡρικός ὑποπειράω πάρειμι τις καί αὐτός ὁ ἴχνευσις κοινωνός , οὐ εἄν θαυμάζω · εἰμί γάρ Μαυρούσιος καί καλός καί μέγας , καί ἀνδρικός ὁράω , καί ἔργον ἔχω θηρατικός , καί μέντοι καί πολύς ἀναφλέγω μειράκιον ἔτι καί τηλικόσδε εἰμί . οὐκοῦν ὅς ὁ κέρας εἰμί κατορύσσω πλησίος ἐκεῖνος , ὁ δέ ἴυγξ τις ἀπόρρητος καί θαυμαστός δέ ὁ ὕδωρ ἐκεῖνος ἐκ ὁ ἀσκέω ἕλκω , καί ἀποδείκνυμι κενός αὐτός . ἐνταῦθα τοίνυν σμινύη τε καί μάκελλα διασκάπτω ὁ χῶρος , καί ἔχω ὁ θήραμα ῥινηλατέω ἄνευ κύω . ἐάν δέ ἔμπλεος μένω ὁ ἀσκός ὅσπερ οὖν καί κατατίθημι αὐτός ὁ ὁ κέρας ὅδε θηρατής , ὁ δέ ἄπειμι ἐπί ἄλλος θήρειος , καί μέντοι καί ἀσκός καί ὕδωρ ἐπάγω πάλιν , θήρατρον ὁ ἄγρα ὁ προερέω .