ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.185
( 185 ) ἅπας δὲ κόων ἀγρευτικὸς λαβὼν θηρίον ἥδεται , καὶ κέχρηται τῇ ἄγρᾳ ὡς ἄθλῳ , ἐὰν αὐτῷ συγχωρήσῃ ὁ δεσπότης · εἰ δὲ μή , φυλάττει ζῶν ἔστ᾿ ἂν ὁ θηρατὴς ἀφίκηται . νεκρῷ δὲ ἐντυχὼν οὐκ ἂν ἅψαιτο , τοῖς ἀλλοτρίοις ἑαυτὸν πόνοις οὐκ ἐπιγράφων · οὐ γὰρ δεῖται κρεῶν , ἀλλὰ νίκης .
Lemmas: ( 185 ) ἅπας δέ Κόων ἀγρευτικός λαμβάνω θηρίον ἥδομαι , καί χράομαι ὁ ἄγρα ὡς ἆθλος , ἐάν αὐτός συγχωρέω ὁ δεσπότης · εἰμί δέ μή , φυλάσσω ζῶ ἔστω εἄν ὁ θηρατής ἀφικνέομαι . νεκρός δέ ἐντυγχάνω οὐ εἄν ἅπτω , ὁ ἀλλότριος ἑαυτοῦ πόνος οὐ ἐπιγράφω · οὖον γάρ δήω κρέας , ἀλλά Νίκη .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.186
( 186 ) ὀχληθεὶς δὲ ὑπὸ νόσου κύων , οἶδε πόαν , ἧς γευσάμενος ἐμεῖ πᾶν τὸ λυποῦν μετὰ φλέγματος καὶ χολῆς , ὑποχωρεῖ τε αὐτῷ ἡ γαστήρ · καὶ μελαίνης μέντοι χολῆς ἐκκρίνει πλῆθος , ἤπερ οὖν ἐμμείνασα λύτταν ἐργάζεται .
Lemmas: ( 186 ) ὀχλέω δέ ὑπό νόσος κύω , οἶδα πόα , ὅς γεύω ἐμέω πᾶς ὁ λυπέω μετά φλέγμα καί χολή , ὑποχωρέω τε αὐτός ὁ γαστήρ · καί μέλας μέντοι χολή ἐκκρίνω πλῆθος , ἤ2 οὖν ἐμμένω λύσσα ἐργάζομαι .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.187
( 187 ) καὶ ἄλλην δὲ ὁμοίως ἐσθίουσαι , τὸ μὲν ἐπιπολάζον τῆς τροφῆς ἀνεμοῦσι , τὰ δὲ περιττὰ κάτωθεν ἐκκρίνουσιν . ἔχουσι δὲ καὶ τραυμάτων ἀντίπαλον πόαν , τοῦ σίτου δὲ τὸ καλούμενον λήιον ἐσθίουσι , ἐκκρίνουσαι ἕλμινθας . ὁ δὲ τῆς μελίας καρπὸς τοὺς μὲν ὗς ἰαίνει , αὐτῷ δὲ ἄλγημα ἰσχίου προξενεῖ . τοῦτο δὲ τὸν κύνα οὐ λέληθε , διὸ καὶ ἀφίσταται αὐτῆς πάνυ ἐγκρατῶς .
Lemmas: ( 187 ) καί ἄλλος δέ ὁμοίως ἐσθίω , ὁ μέν ἐπιπολάζω ὁ τροφή ἀνεμέω , ὁ δέ περισσός κάτωθεν ἐκκρίνω . ἔχω δέ καί τραῦμα ἀντίπαλος πόα , ὁ σῖτος δέ ὁ καλέω λήιον ἐσθίω , ἐκκρίνω ἕλμινς . ὁ δέ ὁ μελία καρπός1 ὁ μέν ὗς ἰαίνω , αὐτός δέ ἄλγημα ἰσχίον προξενέω . οὗτος δέ ὁ κύω οὖον λανθάνω , διό καί ἀφίστημι αὐτός πάνυ ἐγκρατῶς .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.188
( 188 ) ἀναιδέστατον μέντοι καὶ μὴ ὑποστελλόμενον κύων καὶ μῦς .
Lemmas: ( 188 ) ἀναιδής μέντοι καί μή ὑποστέλλω κύω καί μῦς .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.189
( 189 ) λιμοῦ δὲ μέλλοντος ἐπιδημεῖν αἰσθητικῶς ἔχουσι κύνες , ὥσπερ δὴ καὶ βόες καὶ αἶγες καὶ ὕες καὶ ὄφεις καὶ ἕτερα ζῷα . καὶ σεισμὸν δὲ καὶ λοιμὸν ( προγινώσκει ) καὶ ὑγείαν ἀέρος καὶ εὐφορίαν καρπῶν .
Lemmas: ( 189 ) λιμός δέ μέλλω ἐπιδημέω αἰσθητικός ἔχω κύω , ὥσπερ δή καί βοῦς καί αἴξ καί ὗς καί ὄφις καί ἕτερος ζῷον . καί σεισμός δέ καί λοιμός ( προγιγνώσκω ) καί ὑγεία ἀήρ καί εὐφορία καρπός .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.190
( 190 ) Ἡ δὲ Κρῆσσα κύων κούφη καὶ ἁλτικὴ καὶ ὀρειβασίαις σύντροφος · καὶ μέντοι καὶ αὐτοὶ Κρῆτες ᾄδονται τοιοῦτοι . τῶν δὲ Μολοσσῶν οἱ κύνες θυμικώτατοι , ἐπεὶ καὶ θυμοειδέστατοι οἱ ἄνδρες . οἱ δὲ Καρμάνιοι ἀγριώτατοι , ἐπεὶ καὶ τὸ ἔθνος αὐτὸ τὴν φύσιν τοιοῦτόν ἐστιν .
Lemmas: ( 190 ) ὁ δέ Κρῆσσα κύω κοῦφος καί ἁλτικός καί ὀρειβασία σύντροφος · καί μέντοι καί αὐτός Κρής ἀείδω τοιοῦτος . ὁ δέ Μολοσσός ὁ κύω θυμικός , ἐπεί καί θυμοειδής ὁ ἀνήρ . ὁ δέ Καρμάνιος ἄγριος , ἐπεί καί ὁ ἔθνος αὐτός ὁ φύσις τοιοῦτος εἰμί .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.191
( 191 ) οἱ δὲ Αἰγύπτιοι κύνες δειλότατοι . τὰ γοῦν ἐν τῷ Νείλῳ θηρία δεδιότες οὐ κύψαντες πίνουσιν , ἀλλά λάπτοντες τρέχουσι , λαθραίως τὸ πόμα λαμβάνοντες .
Lemmas: ( 191 ) ὁ δέ Αἰγύπτιος κύω δειλός . ὁ γοῦν ἐν ὁ Νεῖλος θηρίον δείδω οὖον κύπτω πίνω , ἀλλά λάπτω τρέχω , λαθραῖος ὁ πόμα λαμβάνω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.192
( 192 ) φασὶ δὲ τοὺς Μεμφίτας κύνας ἐς μέσον τὰς ἁρπαγὰς κατατιθεμένους ἐσθίειν κοινῇ .
Lemmas: ( 192 ) φημί δέ ὁ Μεμφίτης κύω εἰς μέσος ὁ ἁρπαγή κατατίθημι ἐσθίω κοινός .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.193
( 193 ) Λακωνικαὶ δὲ κύνες ποικίλαι εἰσίν · αἱ μὲν γὰρ τῆς κούφης φορᾶς εἰσι , τοῖς λαγωοῖς ἐπιφερόμεναι καὶ τὸ ἐνθύμημα τῶν διωκομένων προφθάνουσαι οἰκείῶ νοήματι
Lemmas: ( 193 ) Λακωνικός δέ κύω ποικίλος εἰμί · ὁ μέν γάρ ὁ κοῦφος φορός εἰμί , ὁ λαγώς ἐπιφέρω καί ὁ ἐνθύμημα ὁ διώκω προφθάνω οἰκέω νόημα
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.194
( 194 ) αἱ δὲ Κρητικαὶ κύνες ἰχνευτικαὶ πάνυ · ἕτεραι δὲ Κρητικαὶ κύνες καὶ οἰκουροί εἰσιν .
Lemmas: ( 194 ) ὁ δέ κρητικός κύω ἰχνευτικός πάνυ · ἕτερος δέ κρητικός κύω καί οἰκουρέω εἰμί .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.195
( 195 ) αἱ δὲ Παιονικαὶ πρὸς ἐλάφους ἀγρίους ὁμόσε χωροῦσι μάλιστα καθοπλισθεῖσαι .
Lemmas: ( 195 ) ὁ δέ Παιονικός πρός ἔλαφος ἄγριος ὁμόσε χωρέω μάλιστα καθοπλίζω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.196
( 196 ) αἱ δὲ Ὑρκανοὶ κύνες λεοντόποδές εἰσιν , εὔστερνοι καὶ εὐτράχηλοι , βρυχοειδὲς ὑλακτοῦσαι καὶ πρὸς λέοντας μαχόμεναι · ἀπὸ δὲ Ἰνδῶν εἰς Ὑρκανίαν τὸ γένος ἦλθεν .
Lemmas: ( 196 ) ὁ δέ Ὑρκανός κύω λεοντόπους εἰμί , εὔστερνος καί εὐτράχηλος , βρυχοειδής ὑλακτέω καί πρός λέων μάχομαι · ἀπό δέ Ἰνδός εἰς Ὑρκανία ὁ γένος ἔρχομαι .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.197
( 197 ) αἱ δὲ Μελιταῖαι κύνες πρὸς τάχος καλαί , ἐπιμελείας δὲ δεόμεναι .
Lemmas: ( 197 ) ὁ δέ Μελιταῖος κύω πρός τάχος καλός , ἐπιμέλεια δέ δήω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.198
( 198 ) πᾶς δὲ κύων , εἰ μὲν ὑγιαίνων δάκῃ , τραῦμα εἰργάσατο , ἐὰν δὲ λυττᾷ , διέφθειρεν , ὕδωρ τε δεδιέναι κατηνάγκασε πρῶτον , καὶ ὁ μετριάσαι δοκῶν πάλιν ἐξάπτεται εἰς τὴν ὀδύνην καὶ ὑλακτήσας ἀπέθανεν . ἀκέστρια δὲ ἀκουμένη χιτώνιον , ῥαγὲν ὑπὸ λυττῶντος κυνός , δακοῦσά πως τῷ στόματι τὸ χιτώνιον , ἵν’ ἀποτείνῃ αὐτό , ἐλύττησε καὶ ἀπέθανεν .
Lemmas: ( 198 ) πᾶς δέ κύω , εἰμί μέν ὑγιαίνω Δάκης , τραῦμα ἐργάζομαι , ἐάν δέ λυσσάω , διαφθείρω , ὕδωρ τε δείδω καταναγκάζω πρῶτος , καί ὁ μετριάζω δοκέω πάλιν ἐξάπτω εἰς ὁ ὀδύνη καί ὑλακτέω ἀποθνῄσκω . ἀκέστρια δέ ἀκέομαι χιτώνιον , ῥήγνυμι ὑπό λυσσάω κύω , δάκνω πως ὁ στόμα ὁ χιτώνιον , ἵνα ἀποτείνω αὐτός , λυττέω καί ἀποθνῄσκω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.199
( 199 ) Νικίας τις τῶν κυνηγετούντων ἀπροόπτως φερόμενος εἰς ἀνθρακευτῶν κάμινον κατηνέχθη · οἱ δὲ κύνες οἱ σὺν αὐτῷ τοῦτο ἰδόντες οὐκ ἀπέστησαν , ἀλλὰ τὰ μὲν πρῶτα κνυζώμενοι περὶ τὴν κάμινον καὶ ὠρυόμενου διέτριβον , τὰ δὲ τελευταῖα μονονουχὶ τοὺς παριόντας ἠρέμα καὶ πεφεισμένως κατὰ τῶν ἱματίων δάκνοντες , εἶτα ἕλκοντες ἐπὶ τὸ πάθος , οἷον ἐπικούρους τῷ δεσπότῃ παρακαλοῦντες τοὺς ἀνθρώπους οἱ κύνες . καὶ γοῦν εἷς ὁρῶν τὸ γινόμενον ὑπώπτευσε τὸ συμβὰν καὶ ἠκολούθησε καὶ εὗρε τὸν Νικίαν ἐν τῇ | καμίνῳ καταφλεγέντα , ἐκ τῶν λειψάνων συμβαλῶν τὸ γενόμενον .
Lemmas: ( 199 ) Νικίας τις ὁ κυνηγετέω ἀπρόοπτος φέρω εἰς ἀνθρακευτής κάμινος καταφέρω · ὁ δέ κύω ὁ σύν αὐτός οὗτος ὁράω οὐ ἀφίστημι , ἀλλά ὁ μέν πρῶτος κνυζάομαι περί ὁ κάμινος καί ωρύομαι διατρίβω , ὁ δέ τελευταῖος μονονού ὁ πάρειμι ἠρέμα καί πεφεισμένως κατά ὁ ἱμάτιον δάκνω , εἶτα ἕλκω ἐπί ὁ πάθος , οἷος ἐπίκουρος ὁ δεσπότης παρακαλέω ὁ ἄνθρωπος ὁ κύω . καί γοῦν εἷς ὁράω ὁ γίγνομαι ὑποπτεύω ὁ συμβαίνω καί ἀκολουθέω καί εὑρίσκω ὁ Νικίας ἐν ὁ | κάμινος καταφλέγω , ἐκ ὁ λείψανον συμβάλλω ὁ γίγνομαι .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.200
( 200 ) Οἱ μὲν ἄλλοι κύνες καὶ ἑλεῖν καὶ ἀνιχνεῦσαι τὰ θηρία σοφοί . οἱ δὲ Αἰγύπτιοι φυγεῖν δεινότατοι . τὰ γοῦν ἐν τῷ Νείλῳ δεδιότας ἄγει μὲν αὐτοὺς τὸ δίψος πιεῖν , ἡσυχῆ δὲ καὶ εἰς κόρον πιεῖν τὸ δέος οὐ συγχωρεῖ . καὶ διὰ τοῦτο οὐ πίνουσιν ἐπικύψαντες ὡς ἂν μή τι τῶν κάτωθεν ἀνερπύσαν εἶτα ἐξαρπάσῃ αὐτούς . οὐκοῦν τὴν μὲν ὄχθην παραθέουσι , λάπτουσι δὲ τῇ γλώσσῃ , ἁρπάζοντες ὡς ἂν εἴποι τις ἢ καὶ νὴ Δία κλέπτοντες τὸ πόμα .
Lemmas: ( 200 ) ὁ μέν ἄλλος κύω καί αἱρέω καί ἀνιχνεύω ὁ θηρίον σοφός . ὁ δέ Αἰγύπτιος φεύγω δεινός . ὁ γοῦν ἐν ὁ Νεῖλος δείδω ἄγω μέν αὐτός ὁ δίψα πίνω , ἡσυχῆ δέ καί εἰς κόρος πίνω ὁ δέος οὖον συγχωρέω . καί διά οὗτος οὖον πίνω ἐπικρύπτω ὡς εἄν μή τίς ὁ κάτωθεν ἀνερπύζω εἶτα ἐξαρπάζω αὐτός . οὐκοῦν ὁ μέν ὄχθη παραθέω , λάπτω δέ ὁ γλῶσσα , ἁρπάζω ὡς εἄν εἶπον τις ἢ καί νή Ζεύς κλέπτω ὁ πόμα .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.202
( 202 ) Ἴδιον δὲ ἄρα τῆς τῶν κυνῶν εἰς τοὺς τρέφοντας εὐνοίας καὶ ἐκεῖνο μαρτυρεῖ · ὁ Κολοφώνιιος ἀνὴρ παραγίνεται εἰς τὴν Τέων συνωνησόμενός τινα · καὶ γὰρ ἧν ἐμπορικὸς καὶ τὴν ἐκ τῶν ὼνίων καπηλείαν τε καὶ μεταβολὴν πρόσοδον εἶχεν · ἀργύριον δὲ ἐπήγετο καὶ οἰκέτην καὶ κύνα , ἔφερε δὲ τὸ ἀργύριον ὁ δοῦλος . ἐπεὶ δὲ πρὸ ὁδοῦ ἦσαν , ὁ οἰκέτης ἐξετρέπετο · ἤπειμε γάρ τι αὐτὸν τῶν κατὰ φύσιν · ἠκολούθησε δὲ καὶ ὁ κύων . τὸ τοίνυν φασκώλιον ἀνέπαυσεν ὁ νεανίας , καὶ ἀνελέσθαι πάλιν οὐκ ἐνενόησεν , ἀλλὰ ᾤχετο ἀπιών . ὁ δὲ κόων ἑαυτὸν κατακλίνας ἐπὶ τῷ ἀργυρίῳ ἔμεινεν ἥσυχος . ἐλθόντες τε εἰς τὴν Τέων ὅ τε δεσπότης καὶ ὁ οἰκέτης , εἶτα μέντοι ἄπρακτοι ἐπανῆλθον , ὅτου ὠνήσαιντο οὐκ ἔχοντες · τὴν αὐτήν γε μὴν ἐκτρέπονται πάλιν ἔνθα ὁ οἰκέτης ἀπέλιπε τὸ βαλάντιον , καὶ καταλαμβάνουσι τὸν σφέτερον κύνα ἐπικείμενον αὐτῷ καὶ μόλις ἐμπνέοντα ὑπὸ λιμοῦ . ὁ δέ , ὡς εἶδε τὸν δσπότην καὶ τὸν ὁμόδουλον , ἑαυτὸν ἀποκλίνας κατὰ τοῦ φασκωλίου , κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον καὶ τὴν φρουρὰν καὶ τὴν ψυχὴν ἀφῆκεν . οὔκουν οὀδὲ ὁ Ἄργος ὁ κύων μυθοποίημα ἧν , ὧ θεῖε Ὅμηρε , σόν , οὐδὲ κόμπος ποιητικός , εἴπερ οὖν καὶ τῷ Τηΐῳ ταῦτα ἀπήντησεν ὅσα προεῖπον .
Lemmas: ( 202 ) Ἴδιον δέ ἄρα ὁ ὁ κύω εἰς ὁ τρέφω εὔνοια καί ἐκεῖνος μαρτυρέω · ὁ Κολοφώνιος ἀνήρ παραγίγνομαι εἰς ὁ Τέων συνωνέομαι τις · καί γάρ ἧμαι ἐμπορικός καί ὁ ἐκ ὁ ὤνιος καπηλεία τε καί μεταβολή πρόσοδος ἔχω · ἀργύριον δέ ἐπάγω καί οἰκέτης καί κύω , φέρω δέ ὁ ἀργύριον ὁ δοῦλος . ἐπεί δέ πρό ὁδός εἰμί , ὁ οἰκέτης ἐκτρέπω · ἀπεῖπον γάρ τίς αὐτός ὁ κατά φύσις · ἀκολουθέω δέ καί ὁ κύω . ὁ τοίνυν φασκώλιον ἀναπαύω ὁ νεανίας , καί ἀναιρέω πάλιν οὐ ἐννοέω , ἀλλά οἴχομαι ἄπειμι . ὁ δέ Κόων ἑαυτοῦ κατακλίνω ἐπί ὁ ἀργύριον μένω ἥσυχος . ἔρχομαι τε εἰς ὁ Τέων ὅς τε δεσπότης καί ὁ οἰκέτης , εἶτα μέντοι ἄπρακτος ἐπανέρχομαι , ὅστις ὠνέομαι οὐ ἔχω · ὁ αὐτός γε μήv ἐκτρέπω πάλιν ἔνθα ὁ οἰκέτης ἀπολείπω ὁ βαλλάντιον , καί καταλαμβάνω ὁ σφέτερος κύω ἐπίκειμαι αὐτός καί μόλις ἐμπνέω ὑπό λιμός . ὁ δέ , ὡς ὁράω ὁ δσποος καί ὁ ὁμόδουλος , ἑαυτοῦ ἀποκλίνω κατά ὁ φασκώλιον , κατά ὁ αὐτός χρόνος καί ὁ φρουρά καί ὁ ψυχή ἀφίημι . οὔκουν οὀ ὁ Ἄργος ὁ κύω μυθοποίημα ἧμαι , ἵημι θεῖος Ὅμηρος , σός , οὐδέ κόμπος ποιητικός , εἴπερ οὖν καί ὁ Τήϊος οὗτος ἀπαντάω ὅσος προεῖπον .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.203
( 203 ) Ὑρκανοῖς καὶ Mάγνησιν οἱ κύνες συνεστρατεύοντο , καὶ ἧν καὶ τοῦτο συμμαχικὸν ἀγαθὸν αὐτοῖς καὶ ἐπικουρικόν . συστρατιώτην δέ τις Ἀθηναῖος ἐν τῇ μάχῃ τῇ ἐν Μαραθῶνι ἐπήγετο κόνα , καὶ γραφῇ εἴκασται ἐν τῇ Ποικίλῃ ἑκάτερος , μὴ ἀτιμασθέντος τοῦ κυνός , ἀλλ’ ὁπὸ τοῦ κινδύνου μισθὸν εἰληφότος ὁρᾶσθαι σὺν τοῖς ἀμφὶ τὸν Κυναίγειρον καὶ Επίζηλόν τε καὶ Καλλίμαχον . ἔστι δὲ καὶ οὗτοι καὶ ὁ κύων Νίκωνος γράμμα · οἱ δὲ οὐ τούτου , ἀλλὰ τοῦ Θασίου Πολυγνώτου φασί .
Lemmas: ( 203 ) Ὑρκανός καί ἄγω ὁ κύω συστρατεύω , καί ἧμαι καί οὗτος συμμαχικός ἀγαθός αὐτός καί ἐπικουρικός . συστρατιώτης δέ τις Ἀθηναῖος ἐν ὁ μάχομαι ὁ ἐν Μαραθών ἐπάγω Κόνα , καί γράφω εἰκάζω ἐν ὁ Ποικίλη ἑκάτερος , μή ἀτιμάζω ὁ κύω , ἀλλά ὁπὸ ὁ κίνδυνος μισθός λαμβάνω ὁράω σύν ὁ ἀμφί ὁ Κυναίγειρος καί Επίζηλος τε καί Καλλίμαχος . εἰμί δέ καί οὗτος καί ὁ κύω Νίκων γράμμα · ὁ δέ οὖον οὗτος , ἀλλά ὁ θάσιος Πολύγνωτος φημί .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.204
( 204 ) Ἴδια δὲ ἄρα κυνῶν καὶ ἐκεῖνα , εὐνοίας ὑπερβολὴν πᾶσαν ἐκνενικηκότα . Πώλῳ μὲν τῶν τῆς τραγῳδίας ὑποκριτῶν ὁ κύων ὁ τρόφιμος αὐτοῦ τεθνεῶτι καὶ καιομένῳ ἑαυτὸν συγκατέπρησε τῇ πυρᾷ ἐμπηδήσας . καιομένῳ δὲ καὶ Μέντορι σκύλακες Ἐρετρικαὶ ἑαυτὰς συγκατέπρησαν ἑκοῦσαι κοινωνήσασαι τοῦ τέλους . Θεόδωρον δὲ ἄνδρα ψαλτικὴν ἀγαθόν , τὸν μὲν ἐς τὴν σορὸν ἐνέθεσαν οἱ προσήκοντες , κυνίδιον δὲ Μελιταῖον ἑαυτὸ ἐνέβαλε εἰς τὴν θήκην τοῦ νεκροῦ καὶ συνετάφη . πέπυσμαι δὲ καὶ Αἰθιόπων εἶναι ἔθνος , ἐν ᾦ βασλεύει κύων , καὶ τῇ ἐκείνου ὁρμῇ πείθονται , καὶ ὑλακτοῦντος τὴν ὀργὴν συνιᾶσι . τοῦτο εἴ τῳ ἱκανὸς Ἐρμιππος τεκμηριῶσαι μάρτυρά οἱ τοῦ λόγου ἐπαγόμενος Ἀριστοκλέα , πειθέτω · ἐμὲ δὲ μὴ λαθὸν εἴτα ἐν καλῷ τῆς μνήμης ἀφίκετο .
Lemmas: ( 204 ) Ἴδιος δέ ἄρα κύω καί ἐκεῖνος , εὔνοια ὑπερβολή πᾶς ἐκνικάω . Πῶλος μέν ὁ ὁ τραγῳδία ὑποκριτής ὁ κύω ὁ τρόφιμος αὐτός θνῄσκω καί καίω ἑαυτοῦ συγκατεπρέω ὁ πυρά ἐμπηδάω . καίω δέ καί Μέντωρ σκύλαξ Ἐρετρικός ἑαυτοῦ συγκαταπίμπρημι ἑκών κοινωνέω ὁ τέλος . Θεόδωρος δέ ἀνήρ ψαλτικός ἀγαθός , ὁ μέν εἰς ὁ σορός ἐντίθημι ὁ προσήκω , κυνίδιον δέ μελιταῖος ἑαυτοῦ ἐμβάλλω εἰς ὁ θήκη ὁ νεκρός καί συνθάπτω . πυνθάνομαι δέ καί Αἰθίοψ εἰμί ἔθνος , ἐν οἶς βασλεύει κύω , καί ὁ ἐκεῖνος ὁρμή πείθω , καί ὑλακτέω ὁ ὀργή συνίημι . οὗτος εἰμί ὁ ἱκανός Ἕρμιππος τεκμηριόω μάρτυς ὁ ὁ λόγος ἐπάγω Ἀριστοκλῆς , πείθω · ἐγώ δέ μή λανθάνω εἴτα̅ ἐν καλός ὁ μνήμη ἀφικνέομαι .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.205
( 205 ) Ἐν δὲ τοῖς Ἰνδικοῖς κύνες εἰσὶ μέγιστοι πάσης γῆς · καὶ πρὸς λέοντας ἕτεροι μὲν κύνες οὐ τολμῶσι προσιέναι , οἱ δὲ Ἰνδικοὶ κύνες ὁμόσε χωροῦσι , καὶ μάχονται αὐτοῖς , καὶ πολλὰ κακὰ κύων Ἰνδικὸς λέοντι . παρασχὼν ἡσσᾶται ὑπὸ λέοντος . ἤδη μέντοι τινὰ εἴδον λέοντα ὑπὸ κυνὸς Ἰνδικοῦ διαφθαρέντα ἐν θήρᾳ .
Lemmas: ( 205 ) ἐν δέ ὁ Ἰνδικός κύω εἰμί μέγας πᾶς γῆ · καί πρός λέων ἕτερος μέν κύω οὖον τολμάω πρόσειμι , ὁ δέ ἰνδικός κύω ὁμόσε χωρέω , καί μάχομαι αὐτός , καί πολύς κακός κύω ἰνδικός λέων . παρέχω ἡσσάομαι ὑπό λέων . ἤδη μέντοι τις εἶδον λέων ὑπό κύων Ἰνδικός διαφθείρω ἐν θήρ .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.206
( 206 ) Λόγου μὲν ἄμοιρος κύων , ἰσοδυναμοῦσαν δὲ ὅμως τῷ λόγῳ τὴν αἴσθησιν ἔχει . ἃ γὰρ οἱ κατὰ πολλὴν σχολὴν τοῦ βίου καθεζόμενοι μόλις ἐξεῦρον , οἱ τοῦ κόσμου σοφοί , τὰς τῶν συλλογισμῶν λέγω πλοκάς , ταῦτα δείκνυται παρὰ τῆς φύσεως ὁ κύων πεπαιδευμένος . τὸ γὰρ ἴχνος τοῦ θηρίου διερευνώμενος , ἐπειδὰν εὕρῃ αὐτὸ πολυτρόπως σχιζόμενον , τὰς ἑκασταχοῦ φερούσας ἐκτροπὰς ἐπελθών , μονονουχὶ τὴν συλλογιστικὴν φωνὴν ἀφίησι δι’ ὧν πράσσει . ἢ τήνδε , φησίν , ἐτράπη τὸ θηρίον ἢ τήνδε ἢ ἐπὶ τόδε τὸ μέρος , ἀλλὰ μὴν οὔτε τήνδε οὔτε τήνδε · λειπόμενόν ἐστι τῇδε ὁρμεῖσθαι αὐτό᾿᾿ . οὕτω τῇ ἀναιρέσει τῶν ψευδῶν εὁρίσκει τὸ ἀληθές . τί περισσότερον ποιοῦσιν οἱ ἐπὶ τῶν γραμμάτων σεμνῶς καθεζόμενοι καὶ τὴν κόνιν καταχαράσσοντες , τριῶν προτάσεων ἀναιροῦντες τὰς δύο καὶ ἐν τῇ λειπομένῃ τὸ ἀληθὲς ἐξευρίσκοντες ; τὸ δὲ μνημονικὸν τῆς χάριτος τοῦ ζῴου τίνα τῶν ἀχαρίστων πρὸς εὐεργεσίαν οὐ καταισχύνει ; ὅπου γε καὶ φονευθεῖσι δεσπόταις κατ’ ἐρημίαν πολλοὶ τῶν κυνῶν ἐπαποθανόντες μνημονεύονται ; ἤδη δέ τινες ἐπὶ θερμῷ τῷ πάθει καὶ ὁδηγοὶ τοῖς ἐκζητοῦσι τοὺς φονέας ἐγένοντο , καὶ ὑπὸ δίκην ἀχθῆναι τοὺς κακούργους ἐποίησαν .
Lemmas: ( 206 ) Λόγος μέν ἄμοιρος κύω , ἰσοδυναμέω δέ ὅμως ὁ λόγος ὁ αἴσθησις ἔχω . ὁ γάρ ὁ κατά πολύς σχολή ὁ βίος καθέζομαι μόλις ἐξευρίσκω , ὁ ὁ κόσμος σοφός , ὁ ὁ συλλογισμός λέγω πλοκή , οὗτος δείκνυμι παρά ὁ φύσις ὁ κύω παιδεύω . ὁ γάρ ἴχνος ὁ θηρίον διερευνάω , ἐπειδάν εὑρίσκω αὐτός πολύτροπος σχίζω , ὁ ἑκασταχοῦ φέρω ἐκτροπή ἐπέρχομαι , μονονού ὁ συλλογιστικός φωνή ἀφίημι διά ὅς πράσσω . ἢ ὅδε , φημί , τρέπω ὁ θηρίον ἢ ὅδε ἢ ἐπί ὅδε ὁ μέρος , ἀλλά μήv οὔτε ὅδε οὔτε ὅδε · λείπω εἰμί ὅδε ὁρμέω αὐτός . οὗτος ὁ ἀναίρεσις ὁ ψευδής ὁρίζω ὁ ἀληθής . τίς περισσός ποιέω ὁ ἐπί ὁ γράμμα σεμνός καθέζομαι καί ὁ κόνις καταχαράσσω , τρεῖς πρότασις ἀναιρέω ὁ δύο καί ἐν ὁ λείπω ὁ ἀληθής ἐξευρίσκω ; ὁ δέ μνημονικός ὁ χάρις ὁ ζῷον τίς ὁ ἀχάριστος πρός εὐεργεσία οὖον καταισχύνω ; ὅπου γε καί φονεύω δεσπότης κατά ἐρημία πολύς ὁ κύω ἐπαποθνῄσκω μνημονεύω ; ἤδη δέ τις ἐπί θερμός ὁ πάθος καί ὁδηγός ὁ ἐκζητέω ὁ φονεύς γίγνομαι , καί ὑπό δίκη ἄγω ὁ κακοῦργος ποιέω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.207
( 207 ) Ὁ λύκος ἔστι μὲν καὶ αὐτὸς καρχαρόδους καὶ τῶν πολυσχιδῶν , βκδίζει δὲ κατὰ διάμετρον .
Lemmas: ( 207 ) ὁ λύκος εἰμί μέν καί αὐτός καρχαρόδους καί ὁ πολύσχιστος , βκδιζεω δέ κατά διάμετρος .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.208
( 208 ) ἔχει δὲ τὸν αὐχένα μονοσπόνδυλον , καθάπερ ὁ λέων .
Lemmas: ( 208 ) ἔχω δέ ὁ αὐχήν μονοσπόνδυλος , καθάπερ ὁ λέων .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.209
( 209 ) αἰδοῖον δὲ ἔχει ὀστῶδες καθαρὸν καθάπερ ὁ ἀλώπηξ καὶ ἡ γαλῆ .
Lemmas: ( 209 ) αἰδοῖος δέ ἔχω ὀστώδης καθαρός καθάπερ ὁ ἀλώπηξ καί ὁ γαλέη .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.210
( 210 ) ἀνατμηθεὶς δὲ ἔχει γλῶτταν μεγάλην καὶ παχεῖαν , πνεύμονα ὀκτάλοβον , ἧπαρ ἑξάλοβον , κολίαν κυνὸς ὁμοίαν , τὰ δ’ ἄλλα ὅμοια κυνί .
Lemmas: ( 210 ) ἀνατέμνω δέ ἔχω γλῶσσα μέγας καί παχύς , πνεύμων ὀκτάλοβος , ἧπαρ ἑξάλοβος , κολίας κύων ὅμοιος , ὁ δέ ἄλλος ὅμοιος κύω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.211
( 211 ) ὀχεύεται δὲ καὶ ὀχεύει ὁ λύκος 〈 κατὰ μίαν ὥραν ⟩ , τὰ δ’ ἄλλα πράσσει περὶ τὴν ἔκτεξιν ὅμοια κυνί .
Lemmas: ( 211 ) ὀχεύω δέ καί ὀχεύω ὁ λύκος 〈 κατά εἷς ὥρα ⟩ , ὁ δέ ἄλλος πράσσω περί ὁ ἔκτεξις ὅμοιος κύω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.212
( 212 ) ἴδιον δὲ ἔχει τοῦτο · καὶ καρχαρόδους γὰρ ὑπάρχων , ἔστι καὶ σαρκοφάγος .
Lemmas: ( 212 ) ἴδιος δέ ἔχω οὗτος · καί καρχαρόδους γάρ ὑπάρχω , εἰμί καί σαρκοφάγος .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.213
( 213 ) ἐπιτίθεται δὲ μᾶλλον μὲν ὄνῳ , εἶτα βοΐ , καὶ κατὰ φλέβα λύων αἱμοποτεῖ .
Lemmas: ( 213 ) ἐπιτίθημι δέ μᾶλλον μέν ὄνος , εἶτα βοῦς , καί κατά φλέψ λύω αἱμοποτέω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.214
( 214 ) λέγεται δὲ τοὺς μονολύκους καὶ ἀνθρώποις ἐπιτιθεμένους σαρκοφαγεῖν .
Lemmas: ( 214 ) λέγω δέ ὁ μονόλυκος καί ἄνθρωπος ἐπιτίθημι σαρκοφαγέω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.215
( 215 ) Ἱστορεῖ δὲ περὶ τὴν Μαιῶτιν λίμνην τοὺς λύκους ἐπὶ τοσοῦτον συνήθεις εἶναι τοῖς τὴν ἄγραν τῶν ἰχθύων ποιουμένοις , ὥστε καὶ συναναιρεῖσθαι τοῖς ἰχθυοθήραις τῶν ληφθέντων τοὺς ἡμίσεις . εἰ δέ ποτε μὴ δῶσι δοκοῦντες λήσεσθαι , τὰ δίκτυα αὐτῶν ψυχόμενα κατασχίζουσι .
Lemmas: ( 215 ) ἱστορέω δέ περί ὁ Μαιῶτις λίμνη ὁ λύκος ἐπί τοσοῦτος συνήθης εἰμί ὁ ὁ ἄγρα ὁ ἰχθύς ποιέω , ὥστε καί συναναιρέω ὁ ἰχθυοθήρας ὁ λαμβάνω ὁ ἥμισυς . εἰμί δέ ποτός μή δήω δοκέω λανθάνω , ὁ δίκτυον αὐτός ψύχω κατασχίζω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.216
( 216 ) Ζῇ δὲ ὁ λύκος ὅσα περ καὶ ὁ κύων ἔτη .
Lemmas: ( 216 ) ζάω δέ ὁ λύκος ὅσος περ καί ὁ κύω ἔτος .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.217
( 217 ) Ὅτι οἱ λύκοι ποταμὸν διαβαίνοντες , τὰς οὐρὰς τὰς ἀλλήλων ἐνδακόντες , ἀντιπίπτουσι τῷ ῥεύματι , καὶ ἀλύπως καὶ ἀσφαλῶς διενήξαντο .
Lemmas: ( 217 ) ὅτι2 ὁ λύκος ποταμός διαβαίνω , ὁ οὐρά ὁ ἀλλήλων ἐνδάκνω , ἀντιπίπτω ὁ ῥεῦμα , καί ἄλυπος καί ἀσφαλῶς διανήχομαι .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.218
( 218 ) ἐν Κρήτῃ δὲ λύκος οὐκ ἔστιν .
Lemmas: ( 218 ) ἐν Κρήτη δέ λύκος οὐ εἰμί .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.219
( 219 ) Ἔχθιστον δέ ἐστι τοῖς ἄλλοις θηρίοις .
Lemmas: ( 219 ) ἐχθρός δέ εἰμί ὁ ἄλλος θηρίον .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.220
( 220 ) δέδοικε δὲ λύκος κατὰ πρόσωπον ταύρου ἰέναι διὰ τὰ κέρατα · ὡς ἐξ εὐθείας οὖν μαχούμενος ἑαυτὸν ὑποφαίνει , εἶτα , ἐξελίξας , εἰς τὰ νῶτα ἀνέθορε , καὶ ἐγκρατῶς ἔχεται , καὶ κατισχύει σοφίᾳ φυσικῇ .
Lemmas: ( 220 ) δείδω δέ λύκος κατά πρόσωπον ταῦρος εἶμι διά ὁ κέρας · ὡς ἐκ εὐθύς οὖν μάχομαι ἑαυτοῦ ὑποφαίνω , εἶτα , ἐξελίσσω , εἰς ὁ νῶτον ἀναθρῴσκω , καί ἐγκρατῶς ἔχω , καί κατισχύω σοφία φυσικός .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.221
( 221 ) Λύκοι δὲ φεύγοντες ἐρημίας καὶ τὰ οἰκούμενα διώκοντες χειμῶνα δηλοῦσι .
Lemmas: ( 221 ) Λύκοι δέ φεύγω ἐρημία καί ὁ οἰκέω διώκω χειμών δηλόω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.222
( 222 ) Βοῦν δὲ ἐμπεσόντα εἰς τέλμα λύκοι φοβοῦσιν , ἐπιβῆναι τῆς γῆς οὐκ ἐπιτρέποντες · ἀναγκάζουσι δὲ ἰλυσπώμενον ἀποπνιγῆναι . εἶς δὲ εἰσπηδήσας ἐλάβετο τῆς οὐρᾶς , καὶ ἕλκει εἰς τὸ ἔξω , 〈 καὶ 〉 ἕτερος ἐκείνου καὶ ἄλλος ἑτέρου μέχρι τοῦ ἑστῶτος ἔξω τοῦ ὕδατος . καὶ τὸν τρόπον τοῦτον ἐξαγαγόντες δειπνοποιοῦνται τὸν βοῦν . καὶ βοὸς δὲ μόσχον εὑρόντες οἱ λύκοι προσπηδῶσι , καὶ τῶν μυκτήρων λαβόμενοι ἕλκουσιν · ὅταν δὲ θεάσωνται σφόδρα ἀντιτείνοντα , μεθῆκαν · καὶ ἐκεῖνος ὑπὸ τῆς ἐς τοὐπίσω βίας ἀνατέτραπται , καὶ οἱ λύκοι προσπεσόντες ἀνέρρηξαν τὴν νηδύν , καὶ ἐσθίουσιν αὐτόν .
Lemmas: ( 222 ) Βοῦς δέ ἐμπίτνω εἰς τέλμα λύκος φοβέω , ἐπιβαίνω ὁ γῆ οὐ ἐπιτρέπω · ἀναγκάζω δέ εἰλυσπάομαι ἀποπνίγω . εἰμί δέ εἰσπηδάω λαμβάνω ὁ οὐρά , καί ἕλκω εἰς ὁ ἔξω , 〈 καί 〉 ἕτερος ἐκεῖνος καί ἄλλος ἕτερος μέχρι ὁ ἵστημι ἔξω ὁ ὕδωρ . καί ὁ τρόπος οὗτος ἐξάγω δειπνοποιέω ὁ βοῦς . καί βοῦς δέ μόσχος εὑρίσκω ὁ λύκος προσπηδάω , καί ὁ μυκτήρ λαμβάνω ἕλκω · ὅταν δέ θεάομαι σφόδρα ἀντιτείνω , μεθίημι · καί ἐκεῖνος ὑπό ὁ εἰς τοὐπίσω Βίας ἀνατρέπω , καί ὁ λύκος προσπίπτω ἀναρρήγνυμι ὁ νηδύς , καί ἐσθίω αὐτός .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.223
( 223 ) Πόα δέ τίς ἐστι τοῦ Νείλου πλησίον ἧς ἐπιῦβὰς λόκος πρὸ ὥρας ἀποθνήσκει · καλεῖται δὲ λυκοκτόνος .
Lemmas: ( 223 ) Πόα δέ τίς εἰμί ὁ Νεῖλος πλησίος ὅς ἐπιβαίνω Λόκος πρό ὥρα ἀποθνήσκω · καλέω δέ λυκοκτόνος .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.224
( 224 ) Οὐ ῥᾳδίως λύκοι τὴν ὠδῖνα ἀπολύουσιν , ἀλλὰ ἐν ἡμέραις δώ δεκα καὶ νυξὶ τοσαύταις .
Lemmas: ( 224 ) οὖον ῥᾳδίως λύκος ὁ ὠδίς ἀπολύω , ἀλλά ἐν ἡμέρα δήω δέκα καί νύξ τοσοῦτος .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.225
( 225 ) Ὁ λύκος ἐμπλησθεὶς εἰς κόρον οὀδ’ ἂν τοῦ βραχίστου τὸ λοιπὸν ἐπιγεύσαιτο · περιτείνεται μὲν 〈 γὰρ ⟩ ἡ γαστὴρ τῷδε , οἰδαίνει δὲ ἡ γλῶσσα καὶ τὸ στόμα ἐμφράγνυται , πραότατος δὲ ἐντυχεῖν ἐστιν ἀμνοῦ δίκην , καὶ οὐκ ἂν ἐπιβουλεύσαι ἢ ἀνθρώπῳ ἢ θρέμμασιν , οὐδὲ εἰ τῆς ἀγέλης βαδίζοι μέσος . μειοῦται δὲ ἡσυχῆ καὶ κατ’ ὀλίγον ἡ γλῶττα αὐτῷ , εἶτα εἰς τὸ ἀρχαῖον σχῆμα ἐπάνεισι , καὶ λύκος γίνεται αὖθις .
Lemmas: ( 225 ) ὁ λύκος ἐμπίμπλημι εἰς κόρος ὄζω εἄν ὁ βραχύς ὁ λοιπός ἐπιγίγνομαι · περιτείνω μέν 〈 γάρ ⟩ ὁ γαστήρ ὅδε , οἰδάνω δέ ὁ γλῶσσα καί ὁ στόμα ἐϊμφράγνυμι , πρᾶος δέ ἐντυγχάνω εἰμί ἀμνός δίκη , καί οὐ εἄν ἐπιβουλεύω ἢ ἄνθρωπος ἢ θρέμμα , οὐδέ εἰμί ὁ ἀγέλη βαδίζω μέσος . μειόω δέ ἡσυχῆ καί κατά ὀλίγος ὁ γλῶσσα αὐτός , εἶτα εἰς ὁ ἀρχαῖος σχῆμα ἐπάνειμι , καί λύκος γίγνομαι αὖθις .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.226
( 226 ) Τῷ λύκῳ ὁ τράχηλος εἰς βραχὺ συνῆκται · οὔκουν οἶός τέ ἐστιν ἐπιστραφῆναι · ὁρᾷ δὲ ἐς τὸ πρόσω ἀεί , εἰ δὲ βούλοιτό ποτε εἰς τοὐπίσω θεάσασθαι , πᾶς ἐπιστρέφεται . ὀξυωπέστατον δέ ἐστι ζῷον καὶ μέντοι καὶ νύκτωρ καὶ σελήνης οὐκ οὔσης ὁ δὲ ὁρᾷ καὶ ὅτε πᾶσίν ἐστι σκότος . ἔνθεν τοι καὶ λυκόφως κέκληται ὁ καιρὸς ἐκεῖνος τῆς νυκτός , ἐν ᾧ μόνος ἐκεῖνος τὸ φῶς ὑπὸ τῆς φύσεως προσλαβὼν ἔχει . δοκεῖ δέ μοι καὶ Ὅμηρος λέγειν ἀμφιλόκην νύκτα καθ’ ἢν ἤδη κλέπτοντες λύκοι βαδίζουσι . λέγουσι δὲ φίλον ἡλίου εἶναι αὐτόν , καὶ διὰ ταῦτα εἰς τιμὴν τοῦ ζῴου κεκλῆσθαι καὶ τὸν ἐνιαυτὸν λυκάβαντα εἰσὶν οἵ λέγουσι . χαίρειν δὲ αὐτῷ καὶ τὸν Ἀπόλλωνα λόγος , καὶ ἡ αἰτία ἐκείνη διαρρέουσα καὶ εἰς ἐμὲ ἀφίκετο . τὸν . γάρ τοι θεὸν τοῦτον τεχθῆναί φασι τῆς Λητοῦς μεταβαλούσης τὸ εἶδος εἰς λύκαιναν . ταύτῃ τοι λέγει καὶ Ὅμηρος λυκηγενέϊ κλυτοτόξῳ · ταύτῃ τοι καὶ ἐν Δελφοῖς ἀνακεῖσθαι λύκον πέπυσμαι χαλκοῦν τὴν τῆς Λητοῦς ὼδῖνα αἰνιττόμενον . οἱ δὲ οὐ διὰ τοῦτό φασιν , ἀλλ’ ἐπεὶ κλαπέντα ἀναθήματα ἐκ τοῦ νεὼ καὶ κατορυχθέντα ὑπὸ τῶν ἱεροσύλων λύκος τὸ ζῷον κατεμήνυσε · παρελθὼν 〈 γὰρ 〉 εἰς τὸν νεὼν καὶ τῶν προφητῶν τινα τῆς ἐσθῆτος τῆς ἱερᾶς ἑλκύσας τῷ στόματι καὶ προσαγαγὼν μέχρι τοῦ τόπου ἐν ᾧ τὰ ἀναθήματα ἐκέκρυπτο εἶτα τοῖς προσθίοις ὤρυττεν αὐτόν .
Lemmas: ( 226 ) ὁ λύκος ὁ τράχηλος εἰς βραχύς συνάγω · οὔκουν οἷος τε εἰμί ἐπιστρέφω · ὁράω δέ εἰς ὁ πρόσω ἀεί , εἰμί δέ βούλομαι ποτός εἰς τοὐπίσω θεάομαι , πᾶς ἐπιστρέφω . ὀξυωπής δέ εἰμί ζῷον καί μέντοι καί νύκτωρ καί σελήνη οὐ εἰμί ὁ δέ ὁράω καί ὅτε πᾶς εἰμί σκότος . ἔνθεν ὅς καί λυκόφως καλέω ὁ καιρός ἐκεῖνος ὁ νύξ , ἐν ὅς μόνος ἐκεῖνος ὁ φάος ὑπό ὁ φύσις προσλαμβάνω ἔχω . δοκέω δέ ἐγώ καί Ὅμηρος λέγω ἀμφιλόκην νύξ κατά εἄν ἤδη κλέπτω λύκος βαδίζω . λέγω δέ φίλος ἥλιος εἰμί αὐτός , καί διά οὗτος εἰς τιμή ὁ ζῷον καλέω καί ὁ ἐνιαυτός λυκάβας εἰμί ὁ λέγω . χαίρω δέ αὐτός καί ὁ Ἀπόλλων λόγος , καί ὁ αἰτία ἐκεῖνος διαρρέω καί εἰς ἐγώ ἀφικνέομαι . ὁ . γάρ ὅς θεός οὗτος τίκτω φημί ὁ Λητώ μεταβάλλω ὁ εἶδος εἰς λύκαινα . οὗτος ὅς λέγω καί Ὅμηρος λυκηγενής κλυτότοξος · οὗτος ὅς καί ἐν Δελφοί ἀνάκειμαι λύκος πυνθάνομαι χάλκεος ὁ ὁ Λητώ ὠδίς αἰνίσσομαι . ὁ δέ οὖον διά οὗτος φημί , ἀλλά ἐπεί κλέπτω ἀνάθημα ἐκ ὁ ναός καί κατορύσσω ὑπό ὁ ἱερόσυλος λύκος ὁ ζῷον καταμηνύω · παρέρχομαι 〈 γάρ 〉 εἰς ὁ ναός καί ὁ προφήτης τις ὁ ἐσθής ὁ ἱερός ἕλκω ὁ στόμα καί προσάγω μέχρι ὁ τόπος ἐν ὅς ὁ ἀνάθημα κρύπτω εἶτα ὁ πρόσθιος ὀρύσσω αὐτός .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.227
( 227 ) Τὰ δὲ ἴδια τῶν ζῴων εἰδέναι οὐδὲ θεοὶ ὑπερορῶσιν . ἀκούω γοῦν Εὐρυσθένην καὶ Προκλέα τοὺς Ἀριστομάχου τοῦ Κλεάνδου τοῦ Ὕλλου τοῦ Ἡρακλέους παῖδας βουλομένους ἂγεσθαι γυναῖκας ἐλθόντας εἰς Δελφοὺς τὸν θεὸν ἔρεσθαι τίνι ἂν κηδεύσαντες Ἑλλήνων ἢ βαρβάρων εἶτα μέντοι καλῶς καὶ εὐβούλως γῆμαι δόξαιεν , τὸν δὲ θεὸν αὐτοῖς ἀποκρίνασθαι ἐπανιέναι μὲν εἰς Λακεδαιμονίαν , ὑποστρέφειν δὲ κατὰ τὴν ὁδὸν ταύτην , καθ’ ἣν ἀφίκοντο . ἐν δ’ ἂν αὐτοῖς χώρᾳ τὸ ἀγριώτατον ἀπαντήσῃ ζῷον φέρον τὸ πραότατον , ἐνταῦθά τοι ἁρμόσασθαι γάμους · οὕτως γὰρ αὐτοῖς ἔσεσθαι λῷον . καὶ οἱ μὲν ἐπείθοντο · οἱ δὲ γίνονται κατὰ τὴν Κλεωναίων χώραν , καὶ ἐντυγχάνει αὐτοῖς λύκος φέρων ἄρνα ἔκ τινος ποιμένος αὐτὸν ἁρπάσας . συνέβαλον οὖν ἐκεῖνοι λέγειν ταῦτα τὰ ζῷα τὸν χρησμόν , καὶ ἡρμόσαντο τὰς Θεσάνδρου τοῦ Κλεωνύμου θυγατέρας δοκίμου ἀνδρός . εἰ δὲ οἱ θεοὶ ἴσασι τὸ ἡμερώτατον ζῷον καὶ τὸ ἀγριώτατον , οὐδὲ ἡμῖν ἐκμελὲς τὰς φύσεις αὐτῶν εἰδέναι .
Lemmas: ( 227 ) ὁ δέ ἴδιος ὁ ζῷον οἶδα οὐδέ θεός ὑπεροράω . ἀκούω γοῦν Εὐρυσθένης καί Προκλῆς ὁ Ἀριστόμαχος ὁ Κλεάνδου ὁ Ὕλλος ὁ Ἡρακλῆς παῖς βούλομαι ἄγω γυνή ἔρχομαι εἰς Δελφοί ὁ θεός ἔρομαι τίς εἄν κηδεύσαντες Ἕλλην ἢ βάρβαρος εἶτα μέντοι καλῶς καί εὔβουλος γαμέω δοκέω , ὁ δέ θεός αὐτός ἀποκρίνω ἐπανίημι μέν εἰς Λακεδαιμόνιος , ὑποστρέφω δέ κατά ὁ ὁδός οὗτος , κατά ὅς ἀφικνέομαι . ἐν δέ εἄν αὐτός χώρα ὁ ἄγριος ἀπαντάω ζῷον φέρω ὁ πρᾶος , ἐνταῦθα ὅς ἁρμόζω γάμος · οὕτως γάρ αὐτός εἰμί Λῷος . καί ὁ μέν πείθω · ὁ δέ γίγνομαι κατά ὁ Κλεωναῖος χώρα , καί ἐντυγχάνω αὐτός λύκος φέρω ἀμνός ἐκ τις ποιμήν αὐτός ἁρπάζω . συμβάλλω οὖν ἐκεῖνος λέγω οὗτος ὁ ζῷον ὁ χρησμός , καί ἁρμόζω ὁ Θεσάνδρου ὁ Κλεώνυμος θυγάτηρ δόκιμος ἀνήρ . εἰμί δέ ὁ θεός οἶδα ὁ ἥμερος ζῷον καί ὁ ἄγριος , οὐδέ ἐγώ ἐκμελής ὁ φύσις αὐτός οἶδα .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.228
( 228 ) Γέλωνος τοῦ Συρακουσίου παιδὸς ὄντος λύκος μέγιστος εἰσπηδήσας εἰς τὸ διδασκαλεῖον ἐξήρπασε τῶν χειρῶν τοῖς ὀδοῦσι τὴν δέλτον , καὶ ὁ Γέλων ἐξαναστὰς τοῦ θάκου ἐδίωκεν αὐτόν , τὸ μὲν θηρίον μὴ καταπτήξας , περιεχόμενος δὲ τῆς δέλτου ἰσχυρῶς . ἐπεὶ δὲ ἔξω τοῦ διδασκαλείου ἐγένετο , τὸ μὲν κατηνέχθη καὶ τοὺς παῖδας αὐτῷ διδασκάλῳ κατέλαβε , θείᾳ δὲ προμηθείᾳ ὁ Γέλων περιῄει μόνος , καὶ τό γε παράδοξον , οὐκ ἀπέκτεινεν ἄνθρωπον , ἀλλ’ ἔσωσε λύκος , οὐκ ἀτιμασάντων τῶν θεῶν ὅσον οὐδὲν διὰ τῶν ἀλόγων τῷ μὲν τὴν βασιλείαν προδηλῶσαι , τὸν δὲ τοῦ μέλλοντος . κινδύνου σῶσαι · ἴδιον δὲ τῶν ζῴων καὶ τὸ θεοφιλές .
Lemmas: ( 228 ) Γέλων ὁ Συρακούσιος παῖς εἰμί λύκος μέγας εἰσπηδάω εἰς ὁ διδασκαλεῖον ἐξαρπάζω ὁ χείρ ὁ ὀδούς ὁ δέλτος , καί ὁ Γέλων ἐξανίστημι ὁ θᾶκος διώκω αὐτός , ὁ μέν θηρίον μή καταπτήσσω , περιέχω δέ ὁ δέλτος ἰσχυρῶς . ἐπεί δέ ἔξω ὁ διδασκαλεῖον γίγνομαι , ὁ μέν καταφέρω καί ὁ παῖς αὐτός διδάσκαλος καταλαμβάνω , θεῖος δέ προμήθεια ὁ Γέλων περίειμι μόνος , καί ὁ γε παράδοξος , οὐ ἀποκτείνω ἄνθρωπος , ἀλλά σῴζω λύκος , οὐ ἀτιμάζω ὁ θεός ὅσος οὐδείς διά ὁ ἄλογος ὁ μέν ὁ βασίλειος προδηλόω , ὁ δέ ὁ μέλλω . κίνδυνος σῴζω · ἴδιος δέ ὁ ζῷον καί ὁ θεοφιλής .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.229
( 229 ) Μὴ λάθῃ δέ σε ὁ λύκος μηδέποτε προϊδεῖν , ἐπεὶ ἄφωνόν . σοι τὸ στόμα καὶ μηδὲ φθόγγον ἀφιέναι θείη δυνάμενον .
Lemmas: ( 229 ) μή λανθάνω δέ σύ ὁ λύκος μηδέποτε προοράω , ἐπεί ἄφωνος . σύ ὁ στόμα καί μηδέ φθόγγος ἀφίημι τίθημι δύναμαι .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.230
( 230 ) Λέγεται γοῦν ὡς πρόβατον ἁρπαγὲν ὑπ’ αὐτοῦ αὐθαιρέτως ἀκολουθεῖ οὔτ’ ὀδοῦσι δακνόμενον οὔτε στόματι ἐφελκόμενον · ἀλλ’ ἡνίκα δ’ ἂν τῆς ποίμνης ἀποκριθῇ , ἕπεται αὐτομόλως · εἰ δέ που καὶ ἀπειθήσειεν , ἀλλ’ αὐτὸ τῇ οὐρᾷ μαστίζων ὁ λύκος ἐλᾷ .
Lemmas: ( 230 ) λέγω γοῦν ὡς πρόβατον ἁρπάζω ὑπό αὐτός αὐθαίρετος ἀκολουθέω οὔτε ὀδούς δάκνω οὔτε στόμα ἐφέλκω · ἀλλά ἡνίκα δέ εἄν ὁ ποίμνη ἀποκρίνω , ἕπω αὐτομόλως · εἰμί δέ ποῦ καί ἀπειθέω , ἀλλά αὐτός ὁ οὐρά μαστίζω ὁ λύκος ἐλαύνω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.231
( 231 ) Βορώτατον μέντοι ὄντα καὶ φαγεῖν ἄτοπον ἡ φύσις μέτρα παιδεύει τροφῆς . ἡνίκα γὰρ διακορὴς γένηται καὶ ὑποπλησθῇ τὴν γαστέρα , ἐξοιδεῖται αὐτῷ ἡ γλῶσσα καὶ τοὺς τῆς τροφῆς ἀποφράγνυσι πόρους · καὶ τοιαύτην ὑπέχει δίκην ἀδηφαγίας ὁ λύκος .
Lemmas: ( 231 ) Βορώτατον μέντοι εἰμί καί ἐσθίω ἄτοπος ὁ φύσις μέτρον παιδεύω τροφή . ἡνίκα γάρ διακορής γίγνομαι καί ὑποπίμπλημι ὁ γαστήρ , ἐξοιδέω αὐτός ὁ γλῶσσα καί ὁ ὁ τροφή ἀποφράζω πόρος · καί τοιοῦτος ὑπέχω δίκη ἀδηφαγία ὁ λύκος .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.232
( 232 ) Ἔστι δὲ τὴν ἀκοὴν τὸ ζῷον ὀξύτατον . λάθῃ γὰρ αὐτὸν οὐδὲ φαυλότατόν τι κνῦμα κτύπου , οὐδὲ τοῦ σηκοῦ ποτε τῶν προβάτων ὑπεξιόντων ἡ βάσις αὐτὸν διαφύγῃ , καὶ πορρωθέν γε ὄντα . τὴν κεφαλὴν γὰρ τῇ γῇ προσερείδων σαφῆ τῆς ἐκείνων βληχῆς τὴν αἴσθησιν ὑπανέλκει .
Lemmas: ( 232 ) εἰμί δέ ὁ ἀκοή ὁ ζῷον ὀξύς . λανθάνω γάρ αὐτός οὐδέ φαῦλος τίς κνῦμα κτύπος , οὐδέ ὁ σηκός ποτός ὁ πρόβατον ὑπεξέρχομαι ὁ βάσις αὐτός διαφεύγω , καί πόρρωθεν γε εἰμί . ὁ κεφαλή γάρ ὁ γῆ προσερείδω σαφής ὁ ἐκεῖνος βληχή ὁ αἴσθησις ὑπανέλκω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.233
( 233 ) Διοίγεται μέντοι αὐτῷ τὸ στόμα οὐκ εὐπετῶς · ἔστι γὰρ τοῖς ὁδοῦσι συνειλημμένον . ἀλλ’ ἡνίκα δ’ ἂν εἰς θήραν χωροίη , μόλις αὐτὸ διοίξας , κεχηνὼς τοῦ λοιποῦ περιθέει τὴν ἄγραν .
Lemmas: ( 233 ) διοίγνυμι μέντοι αὐτός ὁ στόμα οὐ εὐπετής · εἰμί γάρ ὁ ὁδάω συλλαμβάνω . ἀλλά ἡνίκα δέ εἄν εἰς θήρ χωρέω , μόλις αὐτός διοίγνυμι , χάσκω ὁ λοιπός περιθέω ὁ ἄγρα .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.234
( 234 ) οὕτω δὲ τὸ θηρίον πεπολεμωμένον ἐστὶ τοῖς προβάτοις , ὡς μηδὲ θανάτῳ ποτὲ σπένθέσθαι , ἀλλὰ καὶ ἔτι δήλην αὐτοῖς γίνεσθαι τὴν διαφοράν . εἰ γάρ , οὕτω συμβάν , κιθάρᾳ προβάτων χορδαῖς ἡρμοσμένῃ λύκου μία χορδὴ συμμιγείη . ταύτην μὲν ἀκούσεις ἄμουσόν τι καὶ ἀπῳδὸν ὑποφθεγγομένην , αἱ δὲ λοιπαὶ σιωπήσουσιν , ὥσπερ ἂν τοῦ πονηροῦ γείτονος ὑποσταλεῖσαι τὴν παρουσίαν .
Lemmas: ( 234 ) οὗτος δέ ὁ θηρίον πολεμόω εἰμί ὁ πρόβατον , ὡς μηδέ θάνατος ποτέ σπένδω , ἀλλά καί ἔτι δῆλος αὐτός γίγνομαι ὁ διαφορά . εἰμί γάρ , οὗτος συμβαίνω , κιθάρα πρόβατον χορδή ἁρμόζω λύκος εἷς χορδή συμμείγνυμι . οὗτος μέν ἀκούω ἄμουσος τίς καί ἀπῳδός ὑποφθέγγομαι , ὁ δέ λοιπός σιωπάω , ὥσπερ εἄν ὁ πονηρός γείτων ὑποστέλλω ὁ παρουσία .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.235
( 235 ) Λυκάβαντα δὲ τὸν ἐνιαυτὸν σύνηθες ὀνομάζειν παρ’ ὃ μὴ πέφυκε πλεῖον ἢ ἐκ δώδεκα ἡ τῶν λύκων ἀγέλη ξυνισταμένη , ἢ ὅτι παρ’ ὅλον ἐνιαυτὸν ἅπαξ μέμνηται λύκος ἀφροδισίων .
Lemmas: ( 235 ) Λυκάβας δέ ὁ ἐνιαυτός συνήθης ὀνομάζω παρά ὅς μή φύω πλείων ἢ ἐκ δώδεκα ὁ ὁ λύκος ἀγέλη συνίστημι , ἢ ὅτι παρά ὅλος ἐνιαυτός ἅπαξ μιμνήσκω λύκος Ἀφροδίσιος .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.236
( 236 ) Πρόβατον μέντοι ὑπὸ λόκου πληγὲν ἡδὺ μὲν ὑπάρχει φαγεῖν , τὸν χιτῶνα δὲ τὸν ἐκ τῶν ἐρίων φθειρῶν μάλιστα παρέχει γεννητικόν .
Lemmas: ( 236 ) Πρόβατον μέντοι ὑπό Λόκου πλήσσω ἡδύς μέν ὑπάρχω ἐσθίω , ὁ χιτών δέ ὁ ἐκ ὁ ἔριον φθείρ μάλιστα παρέχω γεννητικός .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.237
( 237 ) Πλεῖστα δὲ τὰ εἴδη τῶν λόκων · ὁ μὲν γὰρ ἰκτῖνος , ὁ δὲ κίρκος , ὁ δὲ τοξευτήρ , ἄλλος δὲ ὃς καὶ βασιλεύς ἐστι λόκων καὶ καλεῖται . οὖτος δὲ οὐδὲ πέφυκε βαρὺς εἶναι τοῖς προβάτοις , ἀλλ’ εἰ καὶ τῷ λιμῷ ποτε εἴκων διαρπάσειε , συνδιαιρεῖται τῷ νομεῖ τὴν θήραν , αὐτός τε τὸ ἥμισυ βεβρωκώς , ἐκείνῳ θάτερον ὑπολείπει . καὶ ἦν ἄρα ποτὲ βασιλεὺς Λυκάων δικαιοσύνης ἐχόμενος , τὸ γένος ἕλκων ἐξ Ἀρκαδίας , ὃς ἐπείπερ εἰς λύκον ἔτυχε μεταβεβληκώς , οὐ συμμετήλλαχε καὶ τὸ ἦθος , ἀλλ’ ἔμεινε δήπου δίκαιος ὤν .
Lemmas: ( 237 ) πλεῖστα δέ ὁ εἶδος ὁ λόκος · ὁ μέν γάρ ἴκτινος , ὁ δέ κίρκος , ὁ δέ τοξευτήρ , ἄλλος δέ ὅς καί βασιλεύς εἰμί λόκος καί καλέω . οὗτος δέ οὐδέ φύω βαρύς εἰμί ὁ πρόβατον , ἀλλά εἰμί καί ὁ λιμός ποτός εἴκω διαρπάζω , συνδιαιρέω ὁ νομεύς ὁ θήρ , αὐτός τε ὁ ἥμισυς ἐσθίω , ἐκεῖνος ἕτερος ὑπολείπω . καί εἰμί ἄρα ποτέ βασιλεύς Λυκάων δικαιοσύνη ἔχω , ὁ γένος ἕλκω ἐκ Ἀρκαδία , ὅς ἐπεί εἰς λύκος τυγχάνω μεταβάλλω , οὖον συμμεταλλάσσω καί ὁ ἦθος , ἀλλά μένω δήπου δίκαιος εἰμί .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.238
( 238 ) 0ἱ λύκοι μὲν οὖν , ὁπότε δύο ἢ καὶ πλείονες μίαν διαρπάσουσιν αἶγα , διαιροῦνται κατ’ ἰσότητα πρὸς ἀλλήλους , καὶ ἄδικος οὕτω θήρα δικαίας τυγχάνει νομῆς .
Lemmas: ( 238 ) ὅς λύκος μέν οὖν , ὁπότε δύο ἢ καί πλείων εἷς διαρπάζω αἴξ , διαιρέω κατά ἰσότης πρός ἀλλήλων , καί ἄδικος οὗτος θήρ Δίκαιος τυγχάνω νομή .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.239
( 239 ) νοσοῦντι δὲ λύκῳ καὶ ἀπορουμένῳ τροφῆς τὸν χοῦν αὐτῷ λέγεται γίνεσθαι βρῶσιν , καὶ τοῦτον ἐσθιόντα διαζῆν , καθάπερ ἄρα καὶ ἄγρωστιν μὲν οἱ κύνες , ἔλαφος δὲ τὸν ὄφιν . θηρᾷ δ’ ἔγχελυν ἀετός , ὕαινα δὲ σκύλακα καὶ ἀσπίδα μὲν ὁ ἰχνεύμων , τὸν βάτραχον δὲ οἱ κόκνοι .
Lemmas: ( 239 ) νοσέω δέ λύκος καί ἀπορέω τροφή ὁ χόω αὐτός λέγω γίγνομαι βρῶσις , καί οὗτος ἐσθίω διαζῶ , καθάπερ ἄρα καί ἄγρωστις μέν ὁ κύω , ἔλαφος δέ ὁ ὄφις . θηράω δέ ἔγχελυς ἀετός , ὕαινα δέ σκύλαξ καί ἀσπίς μέν ὁ ἰχνεύμων , ὁ βάτραχος δέ ὁ κόκνοι .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.240
( 240 ) ἔστι μέντοι ὁ λύκος φίλος τῷ ψιττακῷ .
Lemmas: ( 240 ) εἰμί μέντοι ὁ λύκος φίλος ὁ ψιττακός .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.241
( 241 ) δέδοικε δὲ τὸ τῆς σκίλλης ἄνθος , καὶ ἐντυχών , δαιμονίοις τισὶ σπασμοῖς κυλινδεῖται · ταύτῃ τοι καὶ ἀλώπηξ ὑπὸ σκίλλαν κατευνηθεῖσα τῶν φοβούντων αὐτὴν ἀνεῖται .
Lemmas: ( 241 ) δείδω δέ ὁ ὁ σκίλλα ἄνθος , καί ἐντυγχάνω , δαιμόνιος τις σπασμός κυλινδέω · οὗτος ὅς καί ἀλώπηξ ὑπό σκίλλα κατευνάω ὁ φοβέω αὐτός ἀνίημι .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.242
( 242 ) Λύκου δ’ ὀδόντα τις ἐξαψάμενος τοῦ αὐχένος , ἀδεῶς ἂν τοῖς ὁμοφύλοις ἐντύχῃ θηρίοις .
Lemmas: ( 242 ) Λύκος δέ ὀδούς τις ἐξάπτω ὁ αὐχήν , ἀδεῶς εἄν ὁ ὁμόφυλος ἐντυγχάνω θηρίον .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.243
( 243 ) πρὸς ὕπνον δ’ ἂν αὐτὸν ἐκκαλέσειας , φρύνου τὴν ὠμοπλάτην ἐπὶ χεῖρας ἔχων .
Lemmas: ( 243 ) πρός ὕπνος δέ εἄν αὐτός ἐκκαλέω , φρῦνος ὁ ὠμοπλάτη ἐπί χείρ ἔχω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.244
( 244 ) ἔστι δέ τις θὴρ λύκῳ μὲν ἐοικώς , κρείττων δὲ ὤν ἢ κατὰ λύκον . ἔστι δὲ καλὸς μὲν ἰδεῖν , χρυσοειδεῖ δὲ τῇ χαίτῃ κομῶν · ἔχει δὲ τὴν γένυν ἰσχυροτάτην · εἴκει γὰρ αὐτῇ καὶ λίθος καὶ σίδηρος , καὶ πᾶν ὅ τι τῶν ἀντιτύπων ἴσα καὶ τοῖς μαλακωτάτοις ὑπ’ αὐτῆς κατείργασται . δέδοικε μέντοι τὰς τοῦ Σειρίου ἀνατολὰς καὶ κατὰ τήνδε τὴν ὥραν ἀθέατός ἐστι πέτραν τινὰ κοίλην ὑποδραμών , ἕως ἂν ἄρα αἴσθηται ψυχροτέρας ὑποπνεούσας αὔρας .
Lemmas: ( 244 ) εἰμί δέ τις θήρ λύκος μέν ἔοικα , ἀγαθός δέ εἰμί ἢ κατά λύκος . εἰμί δέ καλός μέν ὁράω , χρυσοειδής δέ ὁ χαίτη κόμη · ἔχω δέ ὁ γένυς ἰσχυρός · εἴκω γάρ αὐτός καί λίθος καί σίδηρος , καί πᾶς ὅς τίς ὁ ἀντίτυπος ἴσος καί ὁ μαλακός ὑπό αὐτός κατεργάζομαι . δείδω μέντοι ὁ ὁ Σείριος ἀνατολή καί κατά ὅδε ὁ ὥρα ἀθέατος εἰμί πέτρα τις κοῖλος ὑποτρέχω , ἠώς εἄν ἄρα αἰσθάνομαι ψυχρός ὑποπνέω αὔρα .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.245
( 245 ) Ἔστι μὲν ἡ πάρδαλις καρχαρόδους καὶ πολυσχιήής · καὶ γὰρ πενταδάκτυλος ἐκ τῶν ἐμπροσθίων , ἐκ δὲ τῶν ὀπισθίων τετραδάκτυλος .
Lemmas: ( 245 ) εἰμί μέν ὁ πάρδαλις καρχαρόδους καί πολυσχιαγω · καί γάρ πενταδάκτυλος ἐκ ὁ ἐμπρόσθιος , ἐκ δέ ὁ ὀπίσθιος τετραδάκτυλος .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.246
( 246 ) πορεύεται δὲ κατὰ διάμετρον .
Lemmas: ( 246 ) πορεύω δέ κατά διάμετρος .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.247
( 247 ) ἔχει δὲ μαστοὺς δύο .
Lemmas: ( 247 ) ἔχω δέ μαστός δύο .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.248
( 248 ) ἀνατμηθεῖσα δὲ τὰ μὲν ἄλλα ἔχει ὅμοια κυνί . γλῶσσαν δὲ ἔχει τραχεῖαν καὶ ῥινώδη , πνεύμονα ἑπτάλοβον καὶ κοιλίαν ὑείαν , κύησιν καὶ ἔκτεξιν πάντα ὅμοια κυνί .
Lemmas: ( 248 ) ἀνατέμνω δέ ὁ μέν ἄλλος ἔχω ὅμοιος κύω . γλῶσσα δέ ἔχω τραχύς καί ῥινώδης , πνεύμων ἑπτάλοβος καί κοιλία ὕειος , κύησις καί ἔκτεξις πᾶς ὅμοιος κύω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.249
( 249 ) Ἔστι δὲ ἡ θήλεα ἀνδρεοτέρα τοῦ ἄρρενος .
Lemmas: ( 249 ) εἰμί δέ ὁ θῆλυς ἄνδρος ὁ ἄρσην .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.250
( 250 ) λέγεται δὲ ὅτι ὅταν καταφάγῃ μὴ γνοῦσα σὺν ἄλλοις φυταρίοις τὸ παρδαλιαγχὲς λεγόμενον βοτάνιον , ἀνθρωπείαν κόπρον φαγοῦσα ὑγιάζεται · ὅθεν οἱ θηρεύοντες αὐτὰς τὴν κόπρον κατὰ τῆς ἐνέδρας τιθέασι . ( 250a ) Γίνονται δ᾿ ἐν τῇ Ἀσίᾳ παρδάλεις , ἐν δὲ τῇ Εὐρώπῃ οὐδ’ ὅλως γίνονται .
Lemmas: ( 250 ) λέγω δέ ὅτι ὅταν κατεσθίω μή γιγνώσκω σύν ἄλλος φυτάριον ὁ παρδαλιαγχές λέγω βοτάνιον , ἀνθρώπειος κόπρος ἐσθίω ὑγιάζω · ὅθεν ὁ θηρεύω αὐτός ὁ κόπρος κατά ὁ ἐνέδρα τίθημι . ( 250a ) γίγνομαι δέ ἐν ὁ Ἀσία πάρδαλις , ἐν δέ ὁ Εὐρώπη οὐδέ ὅλως γίγνομαι .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.251
( 251 ) Ἴδιον δ’ ἔχει ἡ πάρδαλις τὸ κινεῖν τὸ ἄκρον τῆς οὐρᾶς αὐτῆς ἀκινητούσης .
Lemmas: ( 251 ) Ἴδιον δέ ἔχω ὁ πάρδαλις ὁ κινέω ὁ ἄκρος ὁ οὐρά αὐτός ἀκινητέω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.252
( 252 ) Ὅτι διὰ τὸ ἀποδιδράσκειν τοὺς πιθήκους ἐπὶ τὰ δένδρα , ἡ πάρδαλις τοῦ πιθήκου δολερωτέρα οὗσα τοιαῦτα παλαμᾶται . ἑαυτὴν ὑπέρριψε δένδρῳ , | καὶ κεῖται ὑπτία , καὶ τὴν γαστέρα διώγκωσε , παρῆκε δὲ τὰ . σκέλη καὶ τὼ ὀφθαλμὼ κατέμυσε , πιέζει δὲ καὶ συνέχει τὸ ἆσθμα καὶ κεῖται οἷα νεκρά . ἕνα οὖν οἱ πίθηκοι ἀδεέστερον καταπέμπουσιν , ὁ δὲ κάτεισι καὶ μικρὸν ἰδὼν ἀνέστρεψε καὶ πάλιν κατῆλθε , καὶ πλησίον γενόμενος ἀνεχώρησε καὶ ὑπέστρεψεν αὖθις , καὶ τὴν πανουργίαν ἐξήτασε τῆς κειμένης . ἡ δὲ ἀτρεμεῖ μάλα ἐγκρατῶς . ἀθρόοι οὖν γενόμενοι οἱ πίθηκοι περιχορεύουσι καὶ κυβιστῶσι κέρτομόν τι καὶ ὀρχηστικόν . ἡ δὲ ὑπομένει , καὶ καμόντας αὐτοὺς ὑπὸ τῆς χρείας ἀδοκήτως ἀναπηδήσασα τοὺς μὲν τοῖς ὄνυξι διέξηνε , τοὺς δὲ τοῖς ὁδοῦσι διέσπασε , καὶ πανθοινίαν ἀφθονωτάτην ἔχει .
Lemmas: ( 252 ) ὅτι2 διά ὁ ἀποδιδράσκω ὁ πίθηκος ἐπί ὁ δένδρον , ὁ πάρδαλις ὁ πίθηκος δολερός ὕω τοιοῦτος παλαμάομαι . ἑαυτοῦ ὑπορρίπτω δένδρον , | καί κεῖμαι ὕπτιος , καί ὁ γαστήρ διογκόω , παρίημι δέ ὁ . σκέλος καί ὁ ὀφθαλμός καταμύω , πιέζω δέ καί συγχέω ὁ ἆσθμα καί κεῖμαι οἷος νεκρός . εἷς οὖν ὁ πίθηκος ἀδεῶς καταπέμπω , ὁ δέ κατέρχομαι καί μικρός εἶδον ἀναστρέφω καί πάλιν κατέρχομαι , καί πλησίος γίγνομαι ἀναχωρέω καί ὑποστρέφω αὖθις , καί ὁ πανουργία ἐξετάζω ὁ κεῖμαι . ὁ δέ ἀτρεμέω μάλα ἐγκρατῶς . ἀθρόος οὖν γίγνομαι ὁ πίθηκος περιχορεύω καί κυβιστάω κέρτομος τίς καί ὀρχηστικός . ὁ δέ ὑπομένω , καί κάμνω αὐτός ὑπό ὁ χρεία ἀδοκήτως ἀναπηδάω ὁ μέν ὁ ὄνυξ διαξηννάνω , ὁ δέ ὁ ὁδάω διασπάω , καί πανθοινία ἄφθονος ἔχω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.253
( 253 ) Ἔχθιστον δὲ τῇ παρδάλει ἡ ὕαινα .
Lemmas: ( 253 ) ἐχθρός δέ ὁ πάρδαλις ὁ ὕαινα .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.254
( 254 ) Ἄμπελον δὲ ὁμώνυμον τῷ φυτῷ πάρδαλίν τινα οὕτω καλεῖσθαί φασι φύσεως ἰδίας μετεληχυῖαν , καὶ οὐρὰν οὐκ ἔχειν ἀκούω αὐτήν · καὶ εἰ ὀφθῇ γυναικί , εἰς νόσον ἀδόκητον ἐμβάλλει αὐτήν .
Lemmas: ( 254 ) Ἄμπελος δέ ὁμώνυμος ὁ φυτός πάρδαλις τις οὗτος καλέω φημί φύσις ἴδιος μεταλαγχάνω , καί οὐρά οὐ ἔχω ἀκούω αὐτός · καί εἰμί ὁράω γυνή , εἰς νόσος ἀδόκητος ἐμβάλλω αὐτός .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.255
( 255 ) Πάρδαλις δὲ Καρικὴ καὶ Λυκιακὴ οὐκ ἔστι θυμική , οὐδὲ ἁλτικὴ σφόδρα , τὸ σῶμα δὲ μακρά , ἀντίτυπος δὲ τῇ φθορᾷ καὶ οὐ ῥφδίως τῷ σιδήρῳ εἴκουσα .
Lemmas: ( 255 ) Πάρδαλις δέ καρικός καί Λυκιακός οὐ εἰμί θυμικός , οὐδέ ἁλτικός σφόδρα , ὁ σῶμα δέ μακρός , ἀντίτυπος δέ ὁ φθορά καί οὖον ῥφδίως ὁ σίδηρος εἴκω .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.256
( 256 ) Ἔστι δὲ τὸ ζῷον ἡ πάρδαλις τῶν καρχαροδόντων .
Lemmas: ( 256 ) εἰμί δέ ὁ ζῷον ὁ πάρδαλις ὁ καρχαρόδων .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.257
( 257 ) Εὐωδίας τινὸς θαυμαστῆς τὴν πάρδαλιν μετεληχέναι φασί , ἡμῖν μὲν ἀπορρήτου , αὐτὴ δὲ οἶδε τὸ πλεονέκτημα τὸ οἰκεῖον , καὶ μέντοι καὶ τὰ ἄλλα ζῷα συνεπίσταται τοῦτο τῇ παρδάλει , καὶ ἁλίσκεται τὸν τρόπον τοῦτον . ἐκείνη ἡ πάρδαλις τροφῆς δεομένη ἑαυτὴν ὑποκρύπτει ἢ λόχμῃ πολλῇ ἢ φυλλάδι βαθείᾳ , καὶ ἐντυχεῖν ἐστιν ἀφανής , μόνον δὲ ἀναπνεῖ . οὐκοῦν οἱ νεβροὶ καὶ δορκάδες καὶ αἶγες αἱ ἄγριαι καὶ τὰ τοιαῦτα τῶν ζῴων , ὡς ὑπό τινος ἴυγγος τῆς εὐωδίας ἕλκεται , καὶ πλησίον γίνεται · ἡ δὲ ἐκπηδᾷ καὶ ἔχει τὸ θήραμα .
Lemmas: ( 257 ) εὐωδία τις θαυμαστός ὁ πάρδαλις μεταλαγχάνω φημί , ἐγώ μέν ἀπόρρητος , αὐτός δέ οἶδα ὁ πλεονέκτημα ὁ οἰκέω , καί μέντοι καί ὁ ἄλλος ζῷον συνεφίστημι οὗτος ὁ πάρδαλις , καί ἁλίσκομαι ὁ τρόπος οὗτος . ἐκεῖνος ὁ πάρδαλις τροφή δήω ἑαυτοῦ ὑποκρύπτω ἢ λόχμη πολύς ἢ φυλλάς βαθύς , καί ἐντυγχάνω εἰμί ἀφανής , μόνος δέ ἀναπνέω . οὐκοῦν ὁ νεβρός καί δορκάς καί αἴξ ὁ ἄγριος καί ὁ τοιοῦτος ὁ ζῷον , ὡς ὑπό τις ἴυγξ ὁ εὐωδία ἕλκω , καί πλησίος γίγνομαι · ὁ δέ ἐκπηδάω καί ἔχω ὁ θήραμα .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.258
( 258 ) Τὰ ἄλογα καὶ τῶν συνήθων σφίσι γενομένων ἀπέχεσθαι φιλεῖ καὶ φείδεσθαι πολλάκις . ἀκούω γοῦν τὸν λόγον ἐκεῖνον . πάρδαλιν ἐκ νηπίου θηρατὴς ἀνὴρ ἡμερώσας εἶχεν , οἷα δήπου φίλην ἢ ἐρωμένην ἀγαπῶν καὶ περιέπων ἰσχυρῶς . οὐκοῦν ἔριφον αὐτῇ φέρων ζῶντα ἐδίδου , τροφὴν ἐν ταὐτῷ καὶ ἡδονήν τινα ἐπινοήσας τῷ θηρίῳ ἐν τῷ διασπᾶν τὸν ἔριφον , ἀλλὰ μὴ δοκεῖν ἐσθίειν κενέβριόν τι καὶ θνησείδιον . καὶ δὴ κομισθέντος ἐρίφου , ἡ δ’ ἐγκρατῶς ἔσχε , δεομένη ἀπόσιτος εἶναι διὰ πλησμονήν . ἔδρασε δὲ καὶ τῇ δευτέρᾳ τοῦτο · ἐδεῖτο γὰρ ἔτι ὡς φαρμάκου τοῦ λιμοῦ . τῆς δὲ τρίτης ἐπιστάσης ἡμέρας ἐπείνη μὲν καὶ συνήθως ἐπεδείκνυτο τοῦτο τῷ φθέγματι , οὐ μὴν τοῦ ἐρίφου γενομένου δύο ἡμερῶν ἑαυτῇ φιλτάτου ἔτι προσήψατο , ἀλλὰ ἐκεῖνον μὲν εἴασεν , ἄλλους δὲ ἔλαβεν . ἄνθρωποι δὲ καὶ ἀδελφοὺς προὔδοσαν καὶ τοὺς γειναμένους καὶ φίλους ἀρχαίους , καὶ πολλοὶ πολλάκις .
Lemmas: ( 258 ) ὁ ἄλογος καί ὁ συνήθης ὅς γίγνομαι ἀπέχω φιλέω καί φείδομαι πολλάκις . ἀκούω γοῦν ὁ λόγος ἐκεῖνος . πάρδαλις ἐκ νήπιος θηρατής ἀνήρ ἡμερόω ἔχω , οἷος δήπου φίλος ἢ ἐράω ἀγάπη καί περιέπω ἰσχυρῶς . οὐκοῦν ἔριφος αὐτός φέρω ζῶ δίδωμι , τροφή ἐν αὐτός καί ἡδονή τις ἐπινοέω ὁ θηρίον ἐν ὁ διασπάω ὁ ἔριφος , ἀλλά μή δοκέω ἐσθίω κενέβρειος τίς καί θνησείδιον . καί δή κομίζω ἔριφος , ὁ δέ ἐγκρατῶς ἔχω , δήω ἀπόσιτος εἰμί διά πλησμονή . δράω δέ καί ὁ δύο οὗτος · δήω γάρ ἔτι ὡς φάρμακον ὁ λιμός . ὁ δέ τρίτος ἐφίστημι ἡμέρα πεινάω μέν καί συνήθης ἐπιδείκνυμι οὗτος ὁ φθέγμα , οὖον μήv ὁ ἔριφος γίγνομαι δύο ἡμέρα ἑαυτοῦ φίλος ἔτι προσάπτω , ἀλλά ἐκεῖνος μέν ἐάω , ἄλλος δέ λαμβάνω . ἄνθρωπος δέ καί ἀδελφός προδίδωμι καί ὁ γείνομαι καί φίλος ἀρχαῖος , καί πολύς πολλάκις .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.259
( 259 ) Θήρα δὲ παρδάλεων Μαυρουσία εἴη ἄν . καὶ ἔστιν αὐτοῖς οἰκοδομία λίθων περιπεποιημένη καὶ ἔοικε ζωαγρίᾳ τινί · καὶ ἔστιν ὁ λόχος ὅδε ὁ πρῶτος · ὅ γε μὴν δεύτερος , ἐνδοτέρω σαπροῦ κρέως καὶ ὀδωδότος μοῖραν μηρίνθου τινὸς μακροτέρας ἐξαρτῶσι · θύραν δὲ ἐκ ῥιπίδων καί τινων καλάμων ἀραιὰν ἐπέστησαν , καὶ μέντοι καὶ δι’ αὐτῶν ἐκπνεῖται ἡ τοῦ κρέως τοῦ προειρημένου ὀσμὴ διαρρέουσα . αἴσθονται δὲ οἱ θῆρες · καὶ γὰρ ἐπὶ τοῖς κακόσμοις φιληδοῦσι · προσβάλλει γὰρ αὐταῖς ὁ τῶν προειρημένων ἀήρ , ἐάν τε ἐν ἀγρίοις τοῖς ὄρεσιν ἐάν τε ἐν φάραγγι , καὶ μέντοι καὶ ἐν αὐλῶνι . εἶτα ἀνεφλέχθη καὶ ἢ τῇ ὀσμῇ ἐντυχοῦσα , καὶ ὑπὸ τῆς ἄγαν ὁρμῆς ἐς τὴν θοίναν τὴν φίλην ᾄττει φερομένη · ἕλκεται δὲ ὑπ’ αὐτῆς ὡς ὑπό τινος ἴυγγος . εἶτα ἐμπίπτει τῇ θύρᾳ καὶ ἀνατρέπει αὐτὴν καὶ ἔχεται τοῦ δυστυχοῦς δείπνου . τῇ γάρ τοι μηρίνθῳ τῇ προειρημένῃ συνυφάνθη ἡ πάγη καὶ μάλα σοφή , ἥπερ οὖν ἐσθιομένου τοῦ κρέως κινεῖται , καὶ περιλαμβάνει τὴν λίχνον πάρδαλιν . καὶ ἑάλω γαστρὸς ἀδηφάγου καὶ μυσαρᾶς ἑστιάσεως δίκας ἐκτιννύουσα ἡ δυστυχής .
Lemmas: ( 259 ) Θήρα δέ πάρδαλις Μαυρουσία εἰμί ἄν . καί εἰμί αὐτός οἰκοδομία λίθος περιποιέω καί ἔοικα ζωαγρία τις · καί εἰμί ὁ λόχος ὅδε ὁ πρῶτος · ὅς γε μήv δύο , ἐνδοτέρω σαπρός κρέας καί ὄζω μοῖρα μήρινθος τις μακρός ἐξαρτάω · θύρα δέ ἐκ ῥιπίς καί τίνω κάλαμος ἀραιός ἐφίστημι , καί μέντοι καί διά αὐτός ἐκπνέω ὁ ὁ κρέας ὁ προερέω ὀσμή διαρρέω . αἰσθάνομαι δέ ὁ θήρ · καί γάρ ἐπί ὁ κάκοσμος φιληδέω · προσβάλλω γάρ αὐτός ὁ ὁ προερέω ἀήρ , ἐάν τε ἐν ἄγριος ὁ ὄρος ἐάν τε ἐν φάραγξ , καί μέντοι καί ἐν αὐλών . εἶτα ἀναφλέγω καί ἢ ὁ ὀσμή ἐντυγχάνω , καί ὑπό ὁ ἄγαν ὁρμή εἰς ὁ θοίνη ὁ φίλος ἀίσσω φέρω · ἕλκω δέ ὑπό αὐτός ὡς ὑπό τις ἴυγξ . εἶτα ἐμπίπτω ὁ θύρα καί ἀνατρέπω αὐτός καί ἔχω ὁ δυστυχής δεῖπνον . ὁ γάρ ὅς μήρινθος ὁ προερέω συνυφαίνω ὁ πάγη καί μάλα σοφός , ὅσπερ οὖν εἰσθέω ὁ κρέας κινέω , καί περιλαμβάνω ὁ λίχνος πάρδαλις . καί ἁλίσκομαι γαστήρ ἀδηφάγος καί μυσαρός ἑστίασις δίκη ἐκτιννύω ὁ δυστυχής .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.260
( 260 ) Ἡ δὲ πάρδαλις , διττὸν τὸ γένος αὐτῇ · αἱ μὲν γὰρ μικραί , αἱ δὲ πεφύκασιν οὖσαι μεγάλαι . καὶ ἔστι ταῖς μὲν μικραῖς ἡ οὐρὰ μηκίστη , ταῖς δὲ μεγάλαις μικρά .
Lemmas: ( 260 ) ὁ δέ πάρδαλις , δισσός ὁ γένος αὐτός · ὁ μέν γάρ μικρός , ὁ δέ φύω εἰμί μέγας . καί εἰμί ὁ μέν μικρός ὁ οὐρά μακρός , ὁ δέ μέγας μικρός .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.261
( 261 ) ἀμφοτέραις δὲ ὑπὸ τῷ τέλει τῆς οὐρᾶς κέντρον ἀνίσχει κατὰ τὸν λέοντα , καὶ ἡ γλῶσσα ταύταις ὁμοίως ἐκείνῳ τραχεῖα .
Lemmas: ( 261 ) ἀμφότερος δέ ὑπό ὁ τέλος ὁ οὐρά κέντρον ἀνίσχω κατά ὁ λέων , καί ὁ γλῶσσα οὗτος ὁμοίως ἐκεῖνος τραχύς .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.262
( 262 ) γλαυκαὶ δὲ αὐταῖς αἱ τῶν ὀφθαλμῶν κόραι , καὶ μεμύκασι πρὸς τὸ φῶς , πρός τε ⟨ τὸ σεληναῖον ⟩ καὶ τὸ ἐξ ἡλίου .
Lemmas: ( 262 ) γλαυκός δέ αὐτός ὁ ὁ ὀφθαλμός κόρη , καί μύω πρός ὁ φάος , πρός τε ⟨ ὁ σεληναῖος ⟩ καί ὁ ἐκ ἥλιος .
aristophanes-grammar.aristophanis-historiae-animalium-epitome-subjunctis-aeliani-timothei 2.263
( 263 ) μισοῦσι δὲ καὶ αὐλῶν ᾠδὰς καὶ ὀμμάτων ἀνθρωπίνων αὐγάς . οἷς γε δὴ καὶ ἐφορμᾷ πάρδαλις .
Lemmas: ( 263 ) μισέω δέ καί αὐλή ἀοιδή καί ὄμμα ἀνθρώπινος αὐγή . ὅς γε δή καί ἐφορμάω πάρδαλις .