aristophanes-byzantii-nauck aristophanes_byzantii_nauck_0049.1
οἱδὲ μάχεσθαι ἱππήας pro ἵππεῦσι , mox ὀλέθρου πείραρ ( pro πείραρ ) ἐφήπται M , 79 . ( ac fortasse similiter H , 402 . χ , 33 . 41 . quibus locis scholia nostra silent ) , tum ὡς τοῦ χαλκὸς ἐλαμψεν ἐπὶ στήθεσσι ( vulgo ἐλαμπε περὶ στήθ . ) Θεόνος N , 245 . ἐχονται πεδίω μαχησόμενοι πρὸ ( περὶ ) ἄστῳ B , 801 . Τρώες δὲ παρασταδόν ( περισταδόν ) ἄλλοθεν ἄλλος οὔταζον σάκος εὐρύ N , 551 . ἐξ Ἀθῶν δ' ἐς ( ἐπὶ ) πόντον ἐβήσετο κυμαίνοντα Σ , 229 . μήπως μοι μετόπισθε ( μετέπειτα ) χολώσεαι Σ , 310 . ἐβλαβεν ἐν πεδίῳ αἱ κεῖθι ( κεῖσε ) γε φέρτεροι ἦσαν 26 ) Ψ , 461 . ἥδη γάρ τις τοῦδε ( τοῦγε ) βίην καὶ χεῖρας ἀμείνων ἢ πέφασ' ἢ καὶ ἔπειτα πεφήσειαι O , 139 . οἱ μὲν ἀφ' ἀμφ' Ἀϊαντε ( Αϊαντα ) καὶ Ἰδομεῦνᾳ ἄνακτα O , 301 . ( cf . M , 342 . ubi Zenodotus legisse dicitur αἰψα δ' ἐπ' Αϊαντε προύει κήρυκα Θωῶτην pro Αϊαντα ) , denique I , 158 : καμφθῆτω ( δημηθῆτω ) · Αἰδης τοῦ ἀμείλιχος ἦδ' ἀδάμαστος . Quibus locis utram scripturam genuinam existimemus ambiguum fateor ; Zenodoti et Aristophanis lectiones pro con - iecturis habendas esse non ausim contendere . Nec spreverim continuo quod A , 137 : μίτρας δ' ἥν ἐφόρει ἐρύμα χυοὺς Zenodotus et Aristophanes legerunt ἐλύμα 27 ) . Idem raro - rem formam habuerunt N , 71 . ἵχματα 28 ) , non ἵχμα . Quem passim tenuerunt dualem ubi nunc pluralis numerus legitur , eum singulis locis utrum licenter obtrusum dicamus an e mo - numentorum fide servatum , in subsidiiorum nostrorum ambi - guitate aegre dirimas . Memoratur illa varietas locis hisce . Z , 121 : οἱ δ' ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπ' ἀλλήλοισιν ἰόντες ( ἰόντες ) . Θ , 290 : ἥ τρίποδ' ἥ δὲ δύο ἵππω ( ἵππους ) αὐτοῖσιν ὀχεσθαι . M , 127 : ἐν δὲ πύλησι δυ' ἀνέρε εὖρον ἀρίστω ( ἀρέας εὖρον ἀρίστους ) , denique qui locus maxime memora -
Lemmas: οἶδα μάχομαι ἱππεύς pro ἱππεύς , mox ὄλεθρος πέρας ( pro πέρας ) ἐφάπτω M , 79 . ( ac fortasse similiter H , 402 . χ , 33 . 41 . quibus locis scholia nostra silent ) , tum ὡς ὁ χαλκός λάμπω ἐπί στῆθος ( vulgo λάμπω περί ἵστημι . ) Θεόνος N , 245 . ἔχω πεδίον μάχομαι πρό ( περί ) ἀστός B , 801 . Τρώς δέ παρασταδόν ( περισταδόν ) ἄλλοθεν ἄλλος οὐτάω σάκος εὐρύς N , 551 . ἐκ ανθός δέ εἰς ( ἐπί ) πόντος βαίνω κυμαίνω Σ , 229 . μήπως ἐγώ μετόπισθεν ( μετέπειτα ) χολόω Σ , 310 . βλάπτω ἐν πεδίον ὁ ἐκεῖθι ( ἐκεῖσε ) γε ἀγαθός εἰμί 26 ) Ψ , 461 . ἥδη γάρ τις ὅδε ( ε͂γε ) βίαιος καί χείρ ἀγαθός ἢ φημί ἢ καί ἔπειτα φημί O , 139 . ὁ μέν ἀπό ἀμφι Αἴας ( Αἴας ) καί Ἰδομεῦνᾳ ἄναξ O , 301 . ( cf . M , 342 . ubi Zenodotus legisse dicitur αἶψα δέ ἐπί Αἴας προέρχομαι κῆρυξ θωάω pro Αἴας ) , denique I , 158 : κάμπτω ( δημηθῆτω ) · ἀϊδής ὁ ἀμείλιχος ἤδη ἀδάμαστος . Quibus locis utram scripturam genuinam existimemus ambiguum fateor ; Zenodoti et Aristophanis lectiones pro con - iecturis habendas esse non ausim contendere . Nec spreverim continuo quod A , 137 : μίτρα δέ ὅς φορέω ἔρυμα χυοὺς Zenodotus et Aristophanes legerunt Ἔλυμα 27 ) . Idem raro - rem formam habuerunt N , 71 . ἴχμα 28 ) , non ἱκνέομαι . Quem passim tenuerunt dualem ubi nunc pluralis numerus legitur , eum singulis locis utrum licenter obtrusum dicamus an e mo - numentorum fide servatum , in subsidiiorum nostrorum ambi - guitate aegre dirimas . Memoratur illa varietas locis hisce . Z , 121 : ὁ δέ ὅτε δή σχεδόν εἰμί ἐπί ἀλλήλων εἶμι ( εἶμι ) . Θ , 290 : ὅς τρίποδος ὅς δέ δύο ἵππος ( ἵππος ) αὐτός ὀχέω . M , 127 : ἐν δέ πύλη δύο ἀνήρ εὖρος ἀγαθός ( Ἀρέας εὖρος ἀγαθός ) , denique qui locus maxime memora -