aristophanes-byzantii-nauck aristophanes_byzantii_nauck_0050.2
sychius T . II . p . 87 : Ἱχματα Ἱχνα . 29 ) Schol . Harl . : ἡ Μεσ-σαλιωτικὴ γράφει · πέμψαντε Μίλας ἐρμαχέας ( l . - ος ) ἀγλαὸν υἱόν . item πέμψαντε δυϊκῶς Ἀριστοφάνης καὶ Ζηνόδοτος . Schol . Q : [ Ἐρ-μέλαν πέμψαντες ] ἐκπέρψαντε δυϊκῶς γὰρ ( l . καὶ πέμψαντε δυϊ-κῶς γράφεται ) , ἢ ἐπὶ τοῦ Ἀϊδὸς καὶ τῆς Περσεφόνης — ἢ ἐπὶ θεῶν καὶ δαιμόνων , ἢ ἐπὶ Αἴδος καὶ τῶν ἄλλων θεῶν . οὕτως δὲ καὶ Ἀριστοφά-νης καὶ Ζηνόδοτος . Verissimo Buttmannus : Aristophanem et Ze-nodotum legisse censeo , Ἐρμείαν πέμψαντε διάκτορον Ἀργειφόρτην : sic enim , nisi quod mendose ibi scriptum πέμψαντες , habet cod . Vind . 307 . — Ceterum cum de duali agamus pluralis loco ab veteribus criticis sive invecto sive retento , subjungemus statim exempla ubi Scholia nostra soli Aristophani dualem vindicent . Vide I , 4 : ὡς δ᾽ ἀνέμω ( ἀνεμοῖ ) δύο πόντον ὀρίεντον . A , 103 : νιὲ δύω Ἡριάμορο — ἄμφω εἰν ἐνὶ δίφρῳ ἐόντες ( ἐόντας ) · ὁ μὲν νύθος ἠγεμόνευε , Ἀντίφος δὲ παρέβασσε . A , 135 : εἰ νῶν ζῶώ ( ζωούς ) πεπύθων ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν . N , 613 : ἄμα δ᾽ ἀλλήλων ἐφικέσθην ( corrupte Schol . A . ἀφικέσθην : vulgo ἐφίκοντο ) . P , 721 : μέμνημεν δέων Ἄργα παρ᾽ ἀλλήλοισι μένοντε ( μένοντες ) . Σ , 526 : δύω δ᾽ ἄμ᾽ ἐποντο νομῆες τετραομένω ( τετραόμενοι ) σύριγγι . Quibus locis quod solus Aristophanes dualis auctor affertur , id nolim sic accipi quasi Ze-nodotus plurale habuerit . Vice versa eadem varietas passim uni Zenodoto tribuitur , ubi admodum probabile est magistri lectionem ab Aristophane fuisse retentam . Vide Schol . A , 567 . T , 459 . Z , 112 . Θ , 503 . A , 348 . N , 627 . O , 347 . P , 103 . Σ , 287 . T , 753 . Θ , 251 .
Lemmas: sychius T . II . p . 87 : Ἱχματα Ἱχνα . 29 ) Schol . Harl . : ὁ μεσ-σαλιωτικος γράφω · πέμπω Μίλας ἐρμαχέας ( l . - ὅς ) ἀγλαός υἱός . item πέμπω δυικός Ἀριστοφάνης καί Ζηνόδοτος . Schol . Q : [ Ἐρμέλα πέμπω ] ἐκπέρθω δυικός γάρ ( l . καί πέμπω δυϊκός γράφω ) , ἢ ἐπί ὁ Αἰδώς καί ὁ Περσεφόνη — ἢ ἐπί θεός καί δαίμων , ἢ ἐπί Αἰδώς καί ὁ ἄλλος θεός . οὕτως δέ καί Ἀριστοφάνης καί Ζηνόδοτος . Verissimo Buttmannus : Aristophanem et Ze-nodotum legisse censeo , Ἑρμῆς πέμπω διάκτορος Ἀργειφόρτην : sic enim , nisi quod mendose ibi scriptum πέμπω , habet cod . Vind . 307 . — Ceterum cum de duali agamus pluralis loco ab veteribus criticis sive invecto sive retento , subjungemus statim exempla ubi Scholia nostra soli Aristophani dualem vindicent . Vide I , 4 : ὡς δέ ἄνεμος ( ἄνεμος ) δύο πόντος ὀρίνω . A , 103 : Νίε δύο ηριαμορος — ἄμφω ἐν ἐν δίφρος εἰμί ( εἰμί ) · ὁ μέν νυθός ἡγεμονεύω , Ἄντιφος δέ παραβαίνω . A , 135 : εἰμί νάω ζῷον ( ζωός ) πύθω ἐπί ναῦς Ἀχαιός . N , 613 : ἄμη δέ ἀλλήλων ἐφικνέομαι ( corrupte Schol . A . ἀφικνέομαι : vulgo ἐφικνέομαι ) . P , 721 : μιμνῄσκω δήω Άργα παρά ἀλλήλων Μένων ( Μένων ) . Σ , 526 : δύο δέ ἅμα ἕπω νομεύς τετραίνω ( τετραίνω ) σῦριγξ . Quibus locis quod solus Aristophanes dualis auctor affertur , id nolim sic accipi quasi Ze-nodotus plurale habuerit . Vice versa eadem varietas passim uni Zenodoto tribuitur , ubi admodum probabile est magistri lectionem ab Aristophane fuisse retentam . Vide Schol . A , 567 . T , 459 . Z , 112 . Θ , 503 . A , 348 . N , 627 . O , 347 . P , 103 . Σ , 287 . T , 753 . Θ , 251 .