aristophanes-byzantii-nauck aristophanes_byzantii_nauck_0190.1
Aristophani Byz . hunc locum vindicavimus auctoritate fragm . Paris . § . 22 . Quae Eust . praemisit : Ἱστέον δὲ ὡς ἐπεὶ τὰ τρία καὶ πολλὰ εἰσιν , — διὰ τοῦτο τὸ τριλλιστον κυλῶς καὶ πολυλλιστον λέγεται , ὡς ἐν ᾿Οδυσσειᾳ κείται · οὕτω δὲ καὶ τὴν τριγλώχιναν τοῦ Ποσειδῶνος τριαιναν πολυγλώχινά τις λέγει ποιητὴς ( Dionys . Per . 476 . ) , καὶ τρισάθλιος δὲ τῷ αὐτῷ λόγῳ ὁ κατὰ πολὺ ἀθλιος · καὶ τρισμακάρες δὲ Δαναοὶ οἱ λίαν μακάριοι : haec non magis ad Aristophanem pertinent , quam quae in fine subiiiciuntur , ὑπὲρ δὲ ταῦτά ἐστι τὸ τοῦ κωμικοῦ ( Ar . Eq . 1154 . sq . ) εἰπόντος · τριπάλαι καὶ δεκάπαλαι καὶ μυριόπαλαι . Supplet Aristophanis expositionem Eust . Od . p . 1542 , 45 : Ἱστέον δὲ ὅτι αἱ συνθέσεις τοῦ τρίς ἐπιρρήματος ποτὲ μὲν — αὐτόχρημα τριάδα δηλοῦσιν , — ποτὲ δὲ πλήθος σημαίνουσι , ὡς — ἐν τῷ ,, ἀλλ᾿ ὦ τρισκεκορήμετε Σμερδὴ παρὰ ᾿Ανακρέοντι ( Bergk . Poett . lyr . p . 667 . ) , ἥγουν πολλάκις ἐκσεσαρωμένε . καὶ ,, Θάσσον δὲ τὴν τρισούζυγὴν πόλιν “ παρὰ ᾿Αρχιλόχῳ ( ibid . p . 491 . ) , ἥτοι τὴν λίαν δύζυγάν . οὕτω δὲ καὶ ὁ γράφας ὅτι στίγων καὶ πεδῶν δοῦλος ὁ στιγματίας , καὶ πεδήτης παρὰ ᾿Αριστοφάνει ( Com . II . p . 974 . ) , μετ᾿ ὀλίγα λέγει ὅτι τριπέδων ὁ τριδουλος καὶ ὡς που προεγράφη τρίπρατος . ᾿Υπώνοας ( Bergk . Poett . lyr . p . 525 . ) δὲ ὑπεραναβὰς τοῦτό φησιν ,, ἀφῶ τοῦτον τὸν ἐπτάδουλον . “ τοὺς δὲ ἀνωτέρω ἠθέτιν ὁμοιον καὶ τὸ τρισεξώλης²⁶ ) . Illustrantur h . l . παραδείγματα βλασφημιῶν τῶν ἀπὸ ἀριθμοῦ i . e . convicia e praefixo numerali adverbio prognata . Proprietatem huius ordinis ostendunt nomina τρίπρατος , τριδουλος , ἐπτάδουλος , quorum simplicia δοῦλος et πρατὸς a convicio longe distant : adiunxit Aristophanes simile nomen τριπέδων cum simplicibus πεδῶν , πεδήτης , στίγων : obiter alia quaedam perstringuntur vocabula , quorum notio similiter adverbio τρίς malam in partem augeatur , τρισεξώλης , τρισκεκορήμερος , τρισούζυγος . Ex hac descriptione quam necessse
Lemmas: Aristophani Byz . hunc locum vindicavimus auctoritate fragm . Paris . § . 22 . Quae Eust . praemisit : ἰστέον δέ ὡς ἐπεί ὁ τρεῖς καί πολύς εἰμί , — διά οὗτος ὁ τριλλιστον κυλάω καί πολύλλιστος λέγω , ὡς ἐν ᾿Οδυσσειᾳ κεῖμαι · οὗτος δέ καί ὁ τριγλωχιναω ὁ Ποσειδῶν τρίαινα πολυγλωχις τις λέγω ποιητής ( Dionys . Per . 476 . ) , καί τρισάθλιος δέ ὁ αὐτός λόγος ὁ κατά πολύς ἄθλιος · καί τρίσμακαρ δέ Δαναοί ὁ λίαν μακάριος : haec non magis ad Aristophanem pertinent , quam quae in fine subiiiciuntur , ὑπέρ δέ οὗτος εἰμί ὁ ὁ κωμικός ( Ar . Eq . 1154 . sq . ) εἶπον · τριπάλαι καί δεκάπαλαι καί μυριόπαλαι . Supplet Aristophanis expositionem Eust . Od . p . 1542 , 45 : ἰστέον δέ ὅτι ὁ σύνθεσις ὁ τρίς ἐπίρρημα ποτέ μέν — αὐτόχρημα τριάς δηλόω , — ποτέ δέ πλήθος σημαίνω , ὡς — ἐν ὁ ,, ἀλλά εἰμί τρισκεκορήμετε Σμέρδη παρά Ἀνακρέων ( Bergk . Poett . lyr . p . 667 . ) , ἤγουν πολλάκις ἐκσαρόω . καί ,, ταχύς δέ ὁ τρισουζυγη πόλις “ παρά Αρχίλοχος ( ibid . p . 491 . ) , ἤτοι ὁ λίαν δυζυγη . οὗτος δέ καί ὁ Γράφας ὅτι στίγων καί πέδη δοῦλος ὁ στιγματίης , καί πεδήτης παρά ᾿αριστοφαινω ( Com . II . p . 974 . ) , μετά ὀλίγος λέγω ὅτι τριπέδων ὁ τριδουλος καί ὡς ποῦ προγράφω τρίπρατος . ᾿Υπώνοας ( Bergk . Poett . lyr . p . 525 . ) δέ ὑπεραναβαίνω οὗτος φημί ,, ἀφίημι οὗτος ὁ ἑπτάδουλος . “ ὁ δέ ἀνωτέρω αἴθω ὅμοιος καί ὁ τρισεξώλης ) . Illustrantur h . l . παράδειγμα βλασφημία ὁ ἀπό ἀριθμός i . e . convicia e praefixo numerali adverbio prognata . Proprietatem huius ordinis ostendunt nomina τρίπρατος , τριδουλος , ἑπτάδουλος , quorum simplicia δοῦλος et πρατός a convicio longe distant : adiunxit Aristophanes simile nomen τριπέδων cum simplicibus πέδη , πεδήτης , στίγων : obiter alia quaedam perstringuntur vocabula , quorum notio similiter adverbio τρίς malam in partem augeatur , τρισεξώλης , τρισκεκορήμερος , τρισουζυγον . Ex hac descriptione quam necessse