ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.154
. δεξιὼ ἤϊξαν . † ) ἀνατολικοί . δεξιὰ γὰρ τὰ ἀνατολικὰ λέγει ὁ Ὅμηρος . εἴτ’ ἐπιδέξι’ ἴωσι πρὸς ἠώ τ’ ἠέλιόν τε , εἴτ’ ἐπ’ ἀριστερὰ ποτὶ ζόφον ἠερόεντα . ( ) . . Observatio est Aristarchi cf .
Lemmas: . δεξιός ἀΐσσω . † ) ἀνατολικός . δεξιός γάρ ὁ ἀνατολικός λέγω ὁ Ὅμηρος . ἔτι επιδέξια ἔρχομαι πρός ἠώς τε ἠέλιος τε , ἔτι ἐπί ἀριστερός πρός ζόφος ἠερόεις . ( ) . . Observatio est Aristarchi cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.156
ἅ περ τελέεσθαι ἔμελλον . † ) ἔμελλον διὰ τοῦ ο̄ · τοῦτο γὰρ Ὁμήρῳ σύνηθες . . scilicet ut neutrum plurale cum verbo plurali coniungat cf . et permultos locos ici collatos.Certe adnotavit etiam καὶ ὅτι τὸ ἔμελλον ἀντὶ τοῦ ἐῴκεσαν . cf . ad et
Lemmas: ὅς περ τελέω μέλλω . † ) μέλλω διά ὁ ὁ · οὗτος γάρ Ὅμηρος συνήθης . . scilicet ut neutrum plurale cum verbo plurali coniungat cf . et permultos locos ici collatos.Certe adnotavit etiam καί ὅτι ὁ μέλλω ἀντί ὁ ἔοικα . cf . ad et
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.180
ταῦτα δ’ ἐγὼ σέο πολλὸν ἀμείνων μαντεύεσθαι . † ) γράφεται ἀμείνω χωρὶς τοῦ ν . . Sic scripsit Zenodotus cf . ad Fuit igitur Aristonici διπλῆ περιεστιγμένη , ὅτι Ζηνόδοτος χωρὶς τοῦ ν̄ ἀμείνω γράφει . τὰ δὲ τοιαῦτα συγκριτικὰ ἔχει ἐπὶ τῆς εὐθείας τὸ ν̄ .
Lemmas: οὗτος δέ ἐγώ σῦς πολύς ἀγαθός μαντεύομαι . † ) γράφω ἀγαθός Χωρὶς ὁ Ν . . Sic scripsit Zenodotus cf . ad Fuit igitur Aristonici διπλόος περιστίζω , ὅτι Ζηνόδοτος Χωρὶς ὁ Ν ἀγαθός γράφω . ὁ δέ τοιοῦτος συγκριτικός ἔχω ἐπί ὁ εὐθύς ὁ Ν .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.182
ὄρνιθες δέ τε πολλοὶ ὑπ’ αὐγὰς ἠελίοιο φοιτῶσ’ , οὐδέ τε πάντες ἐναίσιμοι · * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] ὁ ( δέ ) τε σύνδεσμος περιττός . . cf .
Lemmas: ὄρνις δέ τε πολύς ὑπό αὐγή ἥλιος φοιτάω , οὐδέ τε πᾶς ἐναίσιμος · * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] ὁ ( δέ ) τε σύνδεσμος περισσός . . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.195
μητέρ’ ἑὴν ἐς πατρὸς ἀνωγέτω ἀπονέεσθαι · οἱ δὲ γάμον τεύξουσι . † ) ἡδέως τῷ σχήματι ἐχρήσατο · εἰπὼν γὰρ ἐς πατρός μετέβη εἰς πληθυντικὸν οἱ δὲ γάμον τεύξουσι , δηλονότι πατὴρ καὶ ἀδελφοί · τινὲς δὲ λαμβάνουσι τὸ οἱ δὲ γάμον τεύξουσι , δηλονότι οἱ μνηστῆρες . Sic recte restituit Buttmann . . Fuit Ar . cf .
Lemmas: μήτηρ ἑός εἰς πατήρ ἄνωγα ἀπονέομαι · ὁ δέ γάμος τεύχω . † ) ἡδύς ὁ σχῆμα χράω · εἶπον γάρ εἰς πατήρ μεταβαίνω εἰς πληθυντικός ὁ δέ γάμος τεύχω , δηλονότι πατήρ καί ἀδελφός · τις δέ λαμβάνω ὁ ὁ δέ γάμος τεύχω , δηλονότι ὁ μνηστήρ . Sic recte restituit Buttmann . . Fuit Ar . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.205
ἡμεῖς δ’ αὖ ποτιδέγμενοι ἤματα πάντα εἵνεκα τῆς ἀρετῆς ἐριδαίνομεν . † ) ὁ Ἀρίσταρχος λείπειν φησὶ τὸ ἄρθρον , ἵν’ ᾖ εἵνεκα τῆς ταύτης ἀρετῆς . Ἰακὸν δὲ τὸ ἔθος εἶναι . Ἀριστοφάνης δὲ ὑπώπτευε τὸν στίχον , νεωτερικὸν λέγων ὄνομα τὸ τῆς ἀρετῆς . — verba ὁ Ἀριστοφάνης — ἀρετῆς habet etiam . — πιθανὸν δὲ συναθετεῖν αὐτῷ καὶ τὸν πρὸ αὐτοῦ καὶ τὸν μετ’ αὐτόν . Scholion ex Didymo fluxisse videtur , sed Aristonicum quoque verba fecisse de articulo omisso apparet ex ubi noster locus in simili interpretatione citatur , cf .
Lemmas: ἐγώ δέ αὖος ποτιδέγμενος ἦμαρ πᾶς ἕνεκα ὁ ἀρετή ἐριδαίνω . † ) ὁ Ἀρίσταρχος λείπω φημί ὁ ἄρθρον , ἵνα εἰμί ἕνεκα ὁ οὗτος ἀρετή . Ἰακός δέ ὁ ἔθος εἰμί . Ἀριστοφάνης δέ ὑποπτεύω ὁ στίχος , νεωτερικός λέγω ὄνομα ὁ ὁ ἀρετή . — verba ὁ Ἀριστοφάνης — ἀρετή habet etiam . — πιθανός δέ συναθετέω αὐτός καί ὁ πρό αὐτός καί ὁ μετά αὐτός . Scholion ex Didymo fluxisse videtur , sed Aristonicum quoque verba fecisse de articulo omisso apparet ex ubi noster locus in simili interpretatione citatur , cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.214
εἶμι γὰρ ἐς Σπάρτην τε καὶ ἐς Πύλον ἠμαθόεντα . Fuit διπλῆ περιεστιγμένη propter Zenodoti lectionem Κρήτην pro Σπάρτην cf . † ) Πύλον ἠμαθόεντα : ὡς τὸ ὀλοόεντος ἐχίδνης ἀντὶ τοῦ ὀλοοέσσης . . Scholion ex Aristonico fluxisse videtur , qui commutationes generum observans adnotare solebat , substantivis feminini generis adiici saepe adiectiva masculina . cf . : ὀλοώτατος ὀδμὴ . : πουλὺν ἐπ’ ὑγρὴν . : κλυτὸς Ἀμφιτρίτη . : θῆλυς ἐέρση . : θῆλυς αὐτὴ . : τῷδε ἐνὶ χώρᾳ . : ἀργὴν χῆνα . : κίονες ἔχοντες . : ὑλήεντι Ζακύνθῳ .
Lemmas: εἶμι γάρ εἰς Σπάρτη τε καί εἰς Πύλος ἠμαθόεις . Fuit διπλόος περιστίζω propter Zenodoti lectionem Κρήτη pro Σπάρτη cf . † ) Πύλος ἠμαθόεις : ὡς ὁ ὄλλυμι ἔχιδνα ἀντί ὁ ὄλλυμι . . Scholion ex Aristonico fluxisse videtur , qui commutationes generum observans adnotare solebat , substantivis feminini generis adiici saepe adiectiva masculina . cf . : ὀλοός ὀσμή . : πολύς ἐπί ὑγρός . : κλυτός Ἀμφιτρίτη . : θῆλυς ἕρση . : θῆλυς αὐτός . : ὅδε ἐν χώρα . : ἀργός χήν . : κίων ἔχω . : ὑλήεις Ζάκυνθος .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.216
ἢ ὄσσαν ἀκούσω . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ὄσσαν ] θείαν φήμην [ λέγει ] . cf .
Lemmas: ἢ ὄσσα ἀκούω . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ὄσσα ] θεῖος φήμη [ λέγω ] . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.257
λῦσεν δ’ ἀγορὴν αἰψηρήν . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι οὐ κατ’ ἐπίθετον τὸ αἰψηρὴν , ἀλλ’ ] ἀντὶ τοῦ αἰψηρῶς , ( codd . ταχέως glossa est ) ὡς τὸ τότε μοι χάνοι εὐρεῖα χθών . ( ) ἀντὶ τοῦ εὐρέως . . cf . et locos ibi collatos . habet : ὅταν δὲ λέγῃ . λῦσαν ( codd . λῦσεν . Arist . fortasse legit λῦσαν cf . ) δ’ ἀγορὴν αἰψηρὴν ὁ Ἀρίσταρχος ἀντὶ τοῦ αἰψηρῶς ἀκούει .
Lemmas: λύω δέ ἀγορά αἰψηρός . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι οὖον κατά ἐπίθετος ὁ αἰψηρός , ἀλλά ] ἀντί ὁ αἰψηρός , ( codd . ταχέως glossa est ) ὡς ὁ τότε ἐγώ χάσκω εὐρύς Χθών . ( ) ἀντί ὁ εὐρύς . . cf . et locos ibi collatos . habet : ὅταν δέ λέγω . λύω ( codd . λύω . Arist . fortasse legit λύω cf . ) δέ ἀγορά αἰψηρός ὁ Ἀρίσταρχος ἀντί ὁ αἰψηρός ἀκούω .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.300
αἶγας ἀνιεμένους . † ) σημαίνει ἐκδέροντας ( ἀναδέροντας ) κόλπον ἀνιεμένη , ἑτέρῃφι δὲ μαζὸν ἀνέσχε .. . Citatur noster versus ad ubi sic Ar . ἀνιεμένους interpretatur .
Lemmas: αἴξ ἀνίημι . † ) σημαίνω ἐκδέρω ( ἀναδέρω ) κόλπος ἀνίημι , ἕτερος δέ μαστός ἀνέχω .. . Citatur noster versus ad ubi sic Ar . ἀνίημι interpretatur .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.305
ἀλλά μοι ἐσθιέμεν καὶ πινέμεν ὡς τὸ πάρος περ . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ] ἀπαρέμφατον ἀντὶ τοῦ προστακτικοῦ . . cf . et locos ibi collatos .
Lemmas: ἀλλά ἐγώ ἐσθίω καί πίνω ὡς ὁ πάρος περ . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ὁ ] ἀπαρέμφατος ἀντί ὁ προστακτικός . . cf . et locos ibi collatos .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.316
πειρήσω ὥς κ’ ὔμμι κακὰς ἐπὶ κῆρας ἰήλω , ἠὲ Πύλονδ’ ἐλθὼν ἢ αὐτοῦ τῷδ’ ἐνὶ δήμῳ . Ex apparet , versibus 316-317 obelos appictos fuisse ab Aristarcho .
Lemmas: πειράω ὅς καί ὑμεῖς κακός ἐπί κῆρ ἰάλλω , ἤ Πύλονδε ἔρχομαι ἢ αὐτός ὅδε ἐν δῆμος . Ex apparet , versibus 316-317 obelos appictos fuisse ab Aristarcho .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.322
ῥεῖα · μνηστῆρες δὲ δόμον κάτα δαῖτα πένοντο . * ) ( ὁ στίχος οὗτος ) ἀθετεῖται ὡς περιττός . προηθετεῖτο δὲ καὶ παρ’ Ἀριστοφάνει . ( cod . προηθέτει δὲ καὶ Ἀριστοφάνης ( .
Lemmas: ῥεῖα · μνηστήρ δέ δόμος καὶ δαίς πένομαι . * ) ( ὁ στίχος οὗτος ) ἀθετέω ὡς περισσός . προαθετεω δέ καί παρά Ἀριστοφάνης . ( cod . προαθετεω δέ καί Ἀριστοφάνης ( .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.325
ἦ μάλα Τηλέμαχος φόνον ἡμῖν μερμηρίζει , ἤ τινας ἐκ Πύλου ἄξει ἀμύντορας ἠμαθόεντος , ἢ ὅ γε καὶ Σπάρτηθεν , . . . ἠὲ καὶ εἰς Ἐφύρην ἐθέλει . † ) βεβαιωτικὰ ταῦτα τὰ ἔπη τοῦ μὴ εἰρῆσθαι ὑπὸ Τηλεμάχου τοὺς προηθετημένους στίχους ( ) πειρήσω ὡς κ’ ὔμμι κακὰς ἐπὶ κῆρας ἰήλω ἠὲ Πύλονδ’ ἐλθὼν ἢ αὐτοῦ τῷδ’ ἐνὶ δήμῳ . ἀποροῦντες γὰρ λέγουσιν ἦ μάλα Τηλέμαχος , οὐκ ἂν ἀπορήσαντες οἱ [ εἰ ? ] προακηκοότες . . cf . ad
Lemmas: εἰμί μάλα Τηλέμαχος φόνος ἐγώ μερμηρίζω , ἤ τις ἐκ Πύλος ἄγω ἀμύντωρ ἠμαθόεις , ἢ ὅς γε καί Σπάρτηθεν , . . . ἤ καί εἰς Ἐφύρα ἐθέλω . † ) βεβαιωτικός οὗτος ὁ ἔπος ὁ μή εἴρω ὑπό Τηλέμαχος ὁ προηθετημένους στίχος ( ) πειράω ὡς καί ὑμεῖς κακός ἐπί κῆρ ἰάλλω ἤ Πύλονδε ἔρχομαι ἢ αὐτός ὅδε ἐν δῆμος . ἀπορέω γάρ λέγω εἰμί μάλα Τηλέμαχος , οὐ εἄν ἀπορέω ὁ [ εἰμί ? ] προακούω . . cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.326
Πύλου ἠμαθόεντος . † ) ἄμαθον ἔχοντος . ἰστέον ὅτι ἄμαθος ἡ ἐν τῷ πεδίῳ κόνις , ψάμαθος δὲ ἡ περὶ θάλασσαν . . Sic distinxit Ar . ψάμαθος et ἄμαθος cf .
Lemmas: Πύλος ἠμαθόεις . † ) ἄμαθος ἔχω . ἰστέον ὅτι ἄμαθος ὁ ἐν ὁ πεδίον κόνις , ψάμαθος δέ ὁ περί θάλασσα . . Sic distinxit Ar . ψάμαθος et ἄμαθος cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.328
ἠὲ καὶ εἰς Ἐφύρην ἐθέλει . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] τὴν ἐν Θεσπρωτίᾳ [ Ἐφύραν λέγει ] , οὐχ , ὡς ἔνιοι , τὴν Κόρινθον . . cf .
Lemmas: ἤ καί εἰς Ἐφύρα ἐθέλω . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] ὁ ἐν Θεσπρωτίς [ Ἐφύρα λέγω ] , οὐ , ὡς ἔνιοι , ὁ Κόρινθος . . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.334
οὕτω κεν καὶ μᾶλλον ὀφέλλειεν πόνον ἄμμιν · † ) σημείωσαι ὅτι πόνον τὴν ἐνέργειαν καὶ κακοπάθειαν λέγει ὁ ποιητὴς , οὐδέποτε δὲ τὴν ἀλγηδόνα . . cf . Aristonici ἔργον pro ἐνέργειαν καὶ κακοπάθειαν habet : τὸ περὶ τὴν μνηστείαν ἔργον πόνον λέγει .
Lemmas: οὗτος ἄν καί μᾶλλον ὀφέλλω πόνος ἡμεῖς · † ) σημειόω ὅτι πόνος ὁ ἐνέργεια καί κακοπάθεια λέγω ὁ ποιητής , οὐδέποτε δέ ὁ ἀλγηδών . . cf . Aristonici ἔργον pro ἐνέργεια καί κακοπάθεια habet : ὁ περί ὁ μνηστεία ἔργον πόνος λέγω .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.359
εἶμι γὰρ ἐς Σπάρτην τε καὶ ἐς Πύλον . * ) ὅτι οὐδὲ ἐνταῦθα μνήμη τίς ἐστι τῆς Κρήτης , . Respicit ad Zenodoti lectionem Κρήτην pro Σπάρτην cf .
Lemmas: εἶμι γάρ εἰς Σπάρτη τε καί εἰς Πύλος . * ) ὅτι οὐδέ ἐνταῦθα μνήμη τίς εἰμί ὁ Κρήτη , . Respicit ad Zenodoti lectionem Κρήτη pro Σπάρτη cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.386
Φρονίοιο Νοήμονα φαίδιμον υἱόν . † ) πεποίηκεν πλαστὰ ὀνόματα . cf . Aristonici verba hac de re ad ubi est διπλῆ ὅτι ὀνοματοθετικὸς ὁ ποιητής , καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ παραπλησίως ποιεῖ .
Lemmas: Φρόνιος Νοήμων φαίδιμος υἱός . † ) ποιέω πλαστός ὄνομα . cf . Aristonici verba hac de re ad ubi est διπλόος ὅτι ὀνοματοθετικός ὁ ποιητής , καί ἐν Ὀδυσσεία παραπλήσιος ποιέω .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.397
οἱ δ’ εὕδειν ὤρνυντο κατὰ πτόλιν . * ) ὅτι οὐκ ἐν τῇ Ὀδυσσέως οἰκίᾳ ἐκοιμῶντο . . De re cf .
Lemmas: ὁ δέ εὕδω ὄρνυμι κατά πόλις . * ) ὅτι οὐ ἐν ὁ Ὀδυσσεύς οἰκίον κοιμάω . . De re cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.404
ἀλλ’ ἴομεν , μὴ δηθὰ διατρίβωμεν ὁδοῖο . * ) [ ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι ] Ζηνόδοτος εὐήθως ἀθετεῖ αὐτόν .
Lemmas: ἀλλά εἶμι , μή δηθά διατρίβω ὁδός . * ) [ ὁ διπλόος περιστίζω ὅτι ] Ζηνόδοτος εὐήθως ἀθετέω αὐτός .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.417
νηῒ δ’ ἐνὶ πρύμνῃ κατ’ ἄρ’ ἕζετο . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] ἀντὶ τοῦ νεὼς πρύμνῃ · καὶ ἐν Ἰλιάδι νηῒ δ’ ἐνὶ πρύμνῃ ἔναρα βροτόεντα Δόλωνος ( ) . cf .
Lemmas: ναῦς δέ ἐν πρύμνα κατά ἄρα ἕζομαι . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] ἀντί ὁ ναός πρύμνα · καί ἐν Ἰλιάς ναῦς δέ ἐν πρύμνα ἔναρα βροτόεις Δόλων ( ) . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.434
παννυχίη μέν ῥ’ ἥ γε καὶ ἠῶ πεῖρε κέλευθον . Hunc versum expunxit Aristarchus cf . schol . in . ad
Lemmas: παννύχιος μέν ἄρα ὅς γε καί ἠώς πείρω κέλευθος . Hunc versum expunxit Aristarchus cf . schol . in . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.11
ἰδ’ ἱστία νηὸς ἐΐσης στεῖλαν ἀείραντες . Fuit diple periestigmene propter Zenodoti lectionem cf . : οἱ περὶ Ζηνόδοτον ( i . e . Zenodotus ipse , cf . ) σεῖσαν ἀείραντες . τότε δὲ σείουσιν , ὅτε θέλουσι χαλάσαι τὸ ἄρμενον .
Lemmas: ἴδη ἱστίον ναός ἴσος στέλλω ἀείρω . Fuit diple periestigmene propter Zenodoti lectionem cf . : ὁ περί Ζηνόδοτος ( i . e . Zenodotus ipse , cf . ) σείω ἀείρω . τότε δέ σείω , ὅτε ἐθέλω χαλάω ὁ ἄρμενον .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.14
Τηλέμαχ’ , οὐ μέν σε χρὴ ἔτ’ αἰδοῦς . † ) οὐ χρεία σοι τῆς αἰδοῦς . Ἀττικῶς . . Correxi Dindorfii σε in σοι , quod habent EQ et Dindorfius in textum recipere debebat , comparatis scholiis ad et Μ habet in textu σε et supra scriptum σοι . cf . ἐν τούτοις δὲ τὸ οὐ μέν σε χρὴ ἔτι αἰδοῦς ἀντίπτωσίς ἐστιν ἀρχαϊκὴ συνήθης , ἀντὶ τοῦ οὐ μήν σοι χρεία αἰδοῦς .
Lemmas: Τηλέμαχος , οὖον μέν σύ χρή ἔτι αἰδώς . † ) οὖον χρεία σύ ὁ αἰδώς . Ἀττικός . . Correxi Dindorfii σύ in σύ , quod habent EQ et Dindorfius in textum recipere debebat , comparatis scholiis ad et Μ habet in textu σύ et supra scriptum σύ . cf . ἐν οὗτος δέ ὁ οὖον μέν σύ χρή ἔτι αἰδώς ἀντίπτωσις εἰμί ἀρχαϊκός συνήθης , ἀντί ὁ οὖον μείς σύ χρεία αἰδώς .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.27
αἰδὼς δ’ αὖ νέον ἄνδρα γεραίτερον ἐξερέεσθαι † ) αἰδὼς δ’ αὖ νέῳ ἀνδρὶ οὕτω γράφουσιν οἱ κατὰ Ῥιανόν . E Didymo manavit , sed Aristonicus quoque rem tetigisse videtur cf . ad
Lemmas: αἰδώς δέ αὖος νέος ἀνήρ γεραιός ἐξεῖπον † ) αἰδώς δέ αὖος νέος ἀνήρ οὗτος γράφω ὁ κατά Ῥιανός . E Didymo manavit , sed Aristonicus quoque rem tetigisse videtur cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.50
τοὔνεκα σοὶ προτέρῳ δώσω χρύσειον ἄλεισον . ἐχρῆν ὀρθοτονεῖν τὴν σοί . Ζηνόδοτος δὲ τοὔνεκά τοι γράφει , [ ἀγ]νοῶν ὅτι ἐπὶ τῆς διαστολῆς [ οὐ ] παραλαμβάνεται ἡ τ̄ο̄ῑ . . Corr . Prior scholii pars certe Herodiani est , qui ad promisit , se de σοι et τοι vocabulorum discrimine accuratius quaesiturum esse nostro loco . Fortasse etiam altera pars ex eo fluxit , sed non dubito , quin Aristonicus quoque de Zenodoti lectione verba fecerit .
Lemmas: τοὔνεκα σύ πρότερος δίδωμι χρύσεος ἄλεισον . χρή ὀρθοτονέω ὁ σύ . Ζηνόδοτος δέ τοὔνεκα ὅς γράφω , [ ἀγών ὅτι ἐπί ὁ διαστολή [ οὖον ] παραλαμβάνω ὁ ὅς . . Corr . Prior scholii pars certe Herodiani est , qui ad promisit , se de σύ et ὅς vocabulorum discrimine accuratius quaesiturum esse nostro loco . Fortasse etiam altera pars ex eo fluxit , sed non dubito , quin Aristonicus quoque de Zenodoti lectione verba fecerit .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.69
νῦν δὴ κάλλιόν ἐστι μεταλλῆσαι καὶ ἐρέσθαι ξείνους Quod M habet ad v . 69 ὅτι ἐννέα ( ? ) ἡμέρας ἐφιλοξένουν καὶ οὕτως ἠρώτων , contortum videtur esse ex Ar . adnotatione , quae ad legitur : ὅτι ἔθος ἦν παρὰ τοῖς παλαιοῖς ξενίζειν πρότερον , εἶτα πυνθάνεσθαι , τίνος ἕνεκεν παραγεγόνασιν οἱ ξένοι .
Lemmas: νῦν δή καλός εἰμί μεταλλάω καί ἔρομαι ξένος Quod M habet ad v . 69 ὅτι ἐννέα ( ? ) ἡμέρα φιλοξενέω καί οὕτως ἐρωτάω , contortum videtur esse ex Ar . adnotatione , quae ad legitur : ὅτι ἔθος εἰμί παρά ὁ παλαιός ξενίζω πρότερος , εἶτα πυνθάνομαι , τίς ἕνεκα παραγίγνομαι ὁ ξένος .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.71
ὦ ξεῖνοι , τίνες ἐστέ ; πόθεν πλεῖθ’ ὑγρὰ κέλευθα ; ἦ τι κατὰ πρῆξιν ἦ μαψιδίως ἀλάλησθε , οἷά τε ληϊστῆρες , ὑπεὶρ ἅλα ; τοί τ’ ἀλόωνται ψυχὰς παρθέμενοι , κακὸν ἀλλο δαποῖσιφέροντες . † ) τοὺς μετ’ αὐτὸν τρεῖς στίχους ὁ μὲν Ἀριστοφάνης ἐνθάδε σημειοῦται τοῖς ἀστερίσκοις , ὅτε δὲ ὑπὸ τοῦ Κύκλωπος λέγονται , καὶ ὀβελίσκους τοῖς ἀστερίσκοις παρατίθησιν , ὡς ἐντεῦθεν μετενηνεγμένων τῶν στίχων . πόθεν γὰρ τῷ Κύκλωπι λῃστῶν ἔννοια ᾖ στωμυλλομένῳ φάναι οἵ τ’ ἀλόωνται ψυχὰς παρθέμενοι κακον ἀλλοδαποῖσι φέροντες ; ὁ δὲ Ἀρίσταρχος οἰκειότερον αὐτοὺς τετάχθαι ἐν τῷ λόγῳ τοῦ Κύκλωπός φησιν . οὐδὲ γὰρ νῦν οἱ περὶ Τηλέμαχον λῃστρικόν τι ἐμφαίνουσι . δοτέον δὲ , φησὶ , τῷ ποιητῇ τὰ τοιαῦτα . καὶ γὰρ ναῦν αὐτὸν παράγει εἰδότα , ἀλλά μοι εἴφ’ ὅπη ἔσχες ἰὼν εὐεργέα νῆα ( ) , καὶ συνίησιν Ἑλληνίδα φωνήν . καθάπτεται δὲ καὶ Θουκυδίδου Ἀρίσταρχος λέγοντος ὡς οὐκ αἰσχρὸν ἡγοῦντο τὸ ληΐζεσθαι οἱ παλαιοὶ , ἐν οἷς φησιν οὕς μοι ληΐσσατο δῖος Ὀδυσσεύς ( ) . ὁμωνυμίᾳ γὰρ ἠπάτηται , πολλάκις τῆς λῃΐδος ἐπὶ τῆς λαφυραγωγίας τασσομένης · παρὸ καὶ τὴν Ἀθηνᾶν ληΐτιδα προσαγορεύει ( ) . ὅτι γὰρ αἰσχρὸν ἡγοῦντο τὸ λῃστεύειν δῆλον ἐξ ὧν οὐδέποτε ἐπὶ Ἀχιλλέως οὐδὲ ἐπὶ Αἴαντος , καίτοι γε ἰσχυρῶν ὄντων , ἐχρήσατο τῷ ὀνόματι ὁ ποιητής . ἄλλως τε κἀκ τῶν συμφραζομένων δηλοῖ τὴν τοῦ πράγματος μοχθηρίαν · ἀντιτάσσεται γὰρ τῷ ἤ τι κατὰ πρῆξιν τὸ ἢ μαψιδίως . . cf . et Aristarchi athetesin commemorat etiam grammaticus in excerptis , quae codici Marciano A . Iliadis praefixa sunt , ubi de Aristarchi obelis agitur . Bekk . praef . ad
Lemmas: εἰμί ξένος , τίς εἰμί ; πόθεν πλείω ὑγρός κέλευθος ; εἰμί τίς κατά πρᾶξις εἰμί μαψιδίως ἀλάομαι , οἷος τε λῃστήρ , ὑπέρ ἅλς ; ὅς τε ἀλάομαι ψυχή παρατίθημι , κακός ἀλλος δαποισιφερω . † ) ὁ μετά αὐτός τρεῖς στίχος ὁ μέν Ἀριστοφάνης ἐνθάδε σημειόω ὁ ἀστερίσκος , ὅτε δέ ὑπό ὁ Κύκλωψ λέγω , καί ὀβελίσκος ὁ ἀστερίσκος παρατίθημι , ὡς ἐντεῦθεν μεταφέρω ὁ στίχος . πόθεν γάρ ὁ Κύκλωψ λῃστής ἔννοια εἰμί στωμύλλω φαίνω ὁ τε ἀλάομαι ψυχή παρατίθημι κακός ἀλλοδαπός φέρω ; ὁ δέ Ἀρίσταρχος οἰκεῖος αὐτός τάσσω ἐν ὁ λόγος ὁ Κύκλωψ φημί . οὐδέ γάρ νῦν ὁ περί Τηλέμαχος λῃστρικός τίς ἐμφαίνω . δοτέος δέ , φημί , ὁ ποιητής ὁ τοιοῦτος . καί γάρ ναῦς αὐτός παράγω οἶδα , ἀλλά ἐγώ εἶπον ὅπῃ ἔχω εἶμι εὐεργής ναῦς ( ) , καί συνίημι Ἑλληνίς φωνή . καθάπτω δέ καί Θουκυδίδης Ἀρίσταρχος λέγω ὡς οὐ αἰσχρός ἡγέομαι ὁ ληΐζομαι ὁ παλαιός , ἐν ὅς φημί ὅς ἐγώ ληΐζομαι δῖος Ὀδυσσεύς ( ) . ὁμωνυμία γάρ ἀπατάω , πολλάκις ὁ ληΐς ἐπί ὁ λαφυραγωγία τάσσω · παρὸ καί ὁ Ἀθηνᾶ ληΐτιδα προσαγορεύω ( ) . ὅτι γάρ αἰσχρός ἡγέομαι ὁ λῃστεύω δῆλος ἐκ ὅς οὐδέποτε ἐπί Ἀχιλλεύς οὐδέ ἐπί Αἴας , καίτοι γε ἰσχυρός εἰμί , χράω ὁ ὄνομα ὁ ποιητής . ἄλλως τε ἐκ ὁ συμφράζομαι δηλόω ὁ ὁ πρᾶγμα μοχθηρία · ἀντιτάσσω γάρ ὁ ἤ τίς κατά πρᾶξις ὁ ἢ μαψιδίως . . cf . et Aristarchi athetesin commemorat etiam grammaticus in excerptis , quae codici Marciano A . Iliadis praefixa sunt , ubi de Aristarchi obelis agitur . Bekk . praef . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.82
πρῆξις δ’ ἥδ’ ἰδίη , οὐ δήμιος , ἣν ἀγορεύω . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] ὁ ἐνεστὼς ἀντὶ τοῦ μέλλοντος ἀγορεύσω . M . cf .
Lemmas: πρᾶξις δέ ἤδη ἴδιος , οὖον δήμιος , ὅς ἀγορεύω . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] ὁ ἐνίστημι ἀντί ὁ μέλλω ἀγορεύω . M . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.86
ἄλλους μὲν γὰρ πάντας , ὅσοι Τρωσὶν πολέμιζον , πευθόμεθ’ . . . † ) οἴδαμεν · οὐ γάρ ἐστιν ἀντὶ τοῦ ἐρωτῶμεν . Ar . observavit , verbum πυνθάνεσθαι significare audire , non explorare cf . L . Ar . 148 . Certe scholion nostrum ex Aristonico fluxit , cuius verba sic fere restituenda sunt : ἡ διπλῆ , ὅτι τὸ πυθέσθαι ἀντὶ τοῦ ἀκοῦσαι τίθησιν . Quod Dindorfius ex T . tradidit p . 745 : οἴδαμεν , οὐ γὰρ νῦν ἀντὶ τοῦ ἐρωτῶμεν ad hunc versum pertinet , non ad v . 84 .
Lemmas: ἄλλος μέν γάρ πᾶς , ὅσος Τρώς πολεμέω , πυνθάνομαι . . . † ) οἶδα · οὖον γάρ εἰμί ἀντί ὁ ἐρωτάω . Ar . observavit , verbum πυνθάνομαι significare audire , non explorare cf . L . Ar . 148 . Certe scholion nostrum ex Aristonico fluxit , cuius verba sic fere restituenda sunt : ὁ διπλόος , ὅτι ὁ πυνθάνομαι ἀντί ὁ ἀκούω τίθημι . Quod Dindorfius ex T . tradidit p . 745 : οἶδα , οὖον γάρ νῦν ἀντί ὁ ἐρωτάω ad hunc versum pertinet , non ad v . 84 .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.109
ἔνθα μὲν Αἴας κεῖται ἀρήϊος , ἔνθα δ’ Ἀχιλλεύς . * ) πρόδηλον ἐντεῦθεν ὅτι ὅπου ἐτελεύτησαν , ἐκεῖ ἐθάπτοντο , καὶ οὐκ ὀστέα παισὶν ἕκαστος ἤγετο . [ διὸ ἡ διπλῆ ] . . Relatio est ad Η 334 , ubi v . 334-5 damnati sunt , quod Nestor mortuos cremari vult , ut ossa liberis in patriam referantur . L . Ar . 197 .
Lemmas: ἔνθα μέν Αἴας κεῖμαι ἄρειος , ἔνθα δέ Ἀχιλλεύς . * ) πρόδηλος ἐντεῦθεν ὅτι ὅπου τελευτάω , ἐκεῖ θάπτω , καί οὐ ὀστέον παῖς ἕκαστος ἄγω . [ διό ὁ διπλόος ] . . Relatio est ad ὁ 334 , ubi v . 334-5 damnati sunt , quod Nestor mortuos cremari vult , ut ossa liberis in patriam referantur . L . Ar . 197 .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.117
πρίν κεν ἀνιηθεὶς σὴν πατρίδα γαῖαν ἵκοιο . † ) πρὶν ἀκούσαις · ὁμοία δὲ ἡ φράσις ἐκείνῃ πρίν μιν καὶ γῆρας ἔπεισι ( Α 29 ) . . cf . Σ 283 . δ 254 . Frustula sunt scholii Aristonici , quod sic fere supplendum est : ἡ διπλῆ , ὅτι τοιοῦτόν ἐστι τὸ λεγόμενον πρότερον ἵκοιο σὴν πατρίδα γαῖαν ἢ ἐξερέοις · καὶ οὐκ ἔστιν ἐλλιπὴς ὁ λόγος ὥσπερ οὐδ’ ἐπ’ ἐκείνου τὴν δ’ ἐγὼ οὐ λύσω , πρίν μιν καὶ γῆρας ἔπεισιν . Certe adiunxit : καὶ ὅτι ἐλλείπει ἡ εἰς , ἵν’ ᾖ εἰς πατρίδα γαῖαν .
Lemmas: πρίν ἄν ἀνιάω σός πατρίς γαῖα ἱκνέομαι . † ) πρίν ἀκούω · ὅμοιος δέ ὁ φράσις ἐκεῖνος πρίν ὅς καί γῆρας ἔπειμι ( Α 29 ) . . cf . Σ 283 . δ 254 . Frustula sunt scholii Aristonici , quod sic fere supplendum est : ὁ διπλόος , ὅτι τοιοῦτος εἰμί ὁ λέγω πρότερος ἱκνέομαι σός πατρίς γαῖα ἢ ἐξεῖπον · καί οὐ εἰμί ἐλλιπής ὁ λόγος ὥσπερ οὐδέ ἐπί ἐκεῖνος ὁ δέ ἐγώ οὖον λύω , πρίν ὅς καί γῆρας ἔπειμι . Certe adiunxit : καί ὅτι ἐλλείπω ὁ εἰς , ἵνα εἰμί εἰς πατρίς γαῖα .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.121
ἔνθ’ οὔ τίς ποτε μῆτιν ὁμοιωθήμεναι ἄντην ἤθελ’ * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἤθελε ] ἀντὶ τοῦ ἠδύνατο · [ καὶ ἐν Ἰλιάδι ] οὐδ’ ἔθελε προρέειν ( Φ 366 ) . cf . Ar . ad Φ 366 , ubi noster versus citatur . L . Ar . 148 . Apoll . l . h . 86 , 33 . θ 223 . λ 105 . ρ 321 .
Lemmas: ἔνθα οὖον τίς ποτός μῆτις ὁμοιόω ἄντην θέλω * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ὁ ἐθέλω ] ἀντί ὁ δύναμαι · [ καί ἐν Ἰλιάς ] οὐδέ ἐθέλω προρέω ( Φ 366 ) . cf . Ar . ad Φ 366 , ubi noster versus citatur . L . Ar . 148 . Apoll . l . h . 86 , 33 . θ 223 . λ 105 . ρ 321 .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.125
οὐδέ κε φαίης ἄνδρα νεώτερον ὧδε ἐοικότα μυθήσασθαι . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] τὸ συγκριτικὸν ἀντὶ [ τοῦ ] ἁπλοῦ . . cf . F . Ar . 30 . γ 362 . η 159 . † ) ὧδε : ἀεὶ παρὰ τῷ Ὁμήρῳ τὸ ὧδε ἀντὶ τοῦ κατὰ τοῦτον τὸν τρόπον . BT . cf . L . Ar . 72 , α 182 et locos ibi collatos .
Lemmas: οὐδέ κε φημί ἀνήρ νέος ὧδε ἔοικα μυθέομαι . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] ὁ συγκριτικός ἀντί [ ὁ ] ἁπλόος . . cf . F . Ar . 30 . γ 362 . ὁ 159 . † ) ὧδε : ἀεί παρά ὁ Ὅμηρος ὁ ὧδε ἀντί ὁ κατά οὗτος ὁ τρόπος . BT . cf . L . Ar . 72 , ὅς 182 et locos ibi collatos .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.184
φίλε τέκνον . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ἰδίως φίλε τέκνον ] ἀντὶ τοῦ φίλον τέκνον . . cf . Χ 84 . F . Ar . 32 .
Lemmas: φίλος τέκνον . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ἰδίως φίλος τέκνον ] ἀντί ὁ φίλος τέκνον . . cf . Χ 84 . F . Ar . 32 .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.188
Μυρμιδόνας ἐγχεσιμώρους . Quomodo Ar . vocabulum ἐγχεσιμώρους interpretatus sit , Apoll . l . h . 91 , 75 et schol . ad ξ 29 tradiderunt , fortasse ex Aristonico : ἰόμωροι ὁ μὲν Ἀρίσταρχος οἱ τοὺς ὀξεῖς ἰοὺς ἔχοντες , καὶ τὸ ὑλακόμωροι παραπλησίως καὶ τὸ ἐγχεσίμωροι .
Lemmas: Μυρμιδών ἐγχεσίμωρος . Quomodo Ar . vocabulum ἐγχεσίμωρος interpretatus sit , Apoll . l . h . 91 , 75 et schol . ad ξ 29 tradiderunt , fortasse ex Aristonico : ἰόμωροι ὁ μέν Ἀρίσταρχος ὁ ὁ ὀξύς ἰός ἔχω , καί ὁ ὑλακόμωρος παραπλήσιος καί ὁ ἐγχεσίμωρος .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.195
ἐπισμυγερῶς . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] περισσὴ ἡ ἐπὶ , ὡς ἐν τῷ βοῶν ἐπιβουκόλος . . Commemoratur vocabulum ἐπισμυγερῶς ab Herodiano ad Ε 178 , ubi Aristarchus superfluam esse praepositionem ἐπὶ docuisse dicitur . Sed Aristonicum quoque hac de re egisse apparet ex schol . ad Ζ 19 . cf . L . Ar . 109 . γ 422 . δ 386 . 672 . ν 222 . 405 .
Lemmas: ἐπισμυγερῶς . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] περισσός ὁ ἐπί , ὡς ἐν ὁ βοῦς ἐπιβουκόλος . . Commemoratur vocabulum ἐπισμυγερῶς ab Herodiano ad Ε 178 , ubi Aristarchus superfluam esse praepositionem ἐπί docuisse dicitur . Sed Aristonicum quoque hac de re egisse apparet ex schol . ad Ζ 19 . cf . L . Ar . 109 . γ 422 . δ 386 . 672 . Ν 222 . 405 .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.199
καὶ σύ , φίλος , — μάλα γάρ σ’ ὁρόω καλόν τε μέγαν τε — ἄλκιμος ἔσσ’ ἵνα τίς σε καὶ ὀψιγόνων εὖ εἴπῃ . † ) καὶ παρὰ Ἀριστοφάνει προηθετοῦντο οὗτοι οἱ δύο στίχοι · ἐκ γὰρ τοῦ λόγου τῆς Ἀθηνᾶς ( α 301 ) μετήχθησαν ἐνθάδε . . ( μετηνέχθησαν Cobetus ) . καὶ addidit Dind . ex M . Aristonici verba sic fere restituenda sunt : ἀθετοῦνται οὗτοι οἱ δύο στίχοι μετὰ ἀστερίσκων ὅτι οὐ δεόντως ἐκ τοῦ λόγου τῆς Ἀθηνᾶς μετάκεινται ἐνθάδε . προηθετοῦντο κ . τ . λ .
Lemmas: καί σῦς , φίλος , — μάλα γάρ σός ὁράω καλός τε μέγας τε — ἄλκιμος εἰμί ἵνα τίς σύ καί ὀψίγονος εὕω εἶπον . † ) καί παρά Ἀριστοφάνης προαθετέω οὗτος ὁ δύο στίχος · ἐκ γάρ ὁ λόγος ὁ Ἀθηνᾶ ( ὅς 301 ) μετάγω ἐνθάδε . . ( μεταφέρω Cobetus ) . καί addidit Dind . ex M . Aristonici verba sic fere restituenda sunt : ἀθετέω οὗτος ὁ δύο στίχος μετά ἀστερίσκος ὅτι οὖον δήω ἐκ ὁ λόγος ὁ Ἀθηνᾶ μετάκειμαι ἐνθάδε . προαθετέω Κ . τ . λ .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.209
ἀλλ’ οὔ μοι τοιοῦτον ἐπέκλωσαν θεοὶ ὄλβον πατρί τ’ ἐμῷ καὶ ἐμοί · νῦν δὲ χρὴ τετλάμεν ἔμπης . * ) περιττός ( 209 ) · ἀρκεῖ γὰρ ὁ πρὸ αὐτοῦ · [ διὸ καὶ ἀθετεῖται ] . cf . L . Ar . 343 , VIII .
Lemmas: ἀλλά οὖον ἐγώ τοιοῦτος ἐπικλώθω θεός ὄλβος πατήρ τε ἐμός καί ἐγώ · νῦν δέ χρή ἔτλην ἔμπας . * ) περισσός ( 209 ) · ἀρκέω γάρ ὁ πρό αὐτός · [ διό καί ἀθετέω ] . cf . L . Ar . 343 , VIII .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.216
τίς δ’ οἶδ’ εἴ κέ ποτέ σφιβίας ἀποτίσεται ἐλθάν , ἢ ὅ γε μοῦνος ἐὼν . . . Fuit diple periestigmene propter lectionem Zenodoti , quam commemorat schol . . Ζηνόδοτος γράφει ἀποτίσεαι , καὶ τὸ ἑξῆς ἢ σύγε μοῦνος . cf . Ar . ad v . 231 .
Lemmas: τίς δέ οἶδα εἰμί κε ποτός σφιβίας ἀποτίνω ἔρχομαι , ἢ ὅς γε μόνος εἰμί . . . Fuit diple periestigmene propter lectionem Zenodoti , quam commemorat schol . . Ζηνόδοτος γράφω ἀποτίνω , καί ὁ ἑξῆς ἢ σύ μόνος . cf . Ar . ad v . 231 .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.228
οὐκ ἂν ἔμοιγε ἐλπομένῳ τὰ γένοιτ’ , οὐδ’ εἰ θεοὶ ὣς ἐθέλοιεν * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] ὑπερβολικῶς τοῦτο εἴρηκεν ἐν ἤθει · ὅπερ οὐ συνεὶς ὁ Ζηνόδοτος γράφει εἰ μὴ θεοὶ ὥς ἐθέλοιεν . .
Lemmas: οὐ εἄν ἐγώ ἔλπω ὁ γίγνομαι , οὐδέ εἰμί θεός ὡς ἐθέλω * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] ὑπερβολικός οὗτος εἴρω ἐν ἠθέω · ὅσπερ οὖον συνίημι ὁ Ζηνόδοτος γράφω εἰμί μή θεός ὅς ἐθέλω . .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.230
Τηλέμαχε , ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων ; ῥεῖα θεός γ’ ἐθέλων καὶ τηλόθεν ἄνδρα σαώσαι . Fuit diple periestigmene , quod Zenodotus v . 230 mutavit propter metrum et sequentem expunxit cf . : οὗτος ὁ στίχος λαγαρός ἐστι . διὸ Ζηνόδοτος ἴσως μετέγραφε Τηλέμαχ’ ὑψαγόρη μέγα νήπιε , ποῖον ἔειπες ; τὸν δὲ δεύτερον περιήγει τελέως διὰ τὸ μαχόμενον αὐτῷ εἰ μὴ θεοὶ ὣς ἐθέλοιεν . ( 228 ) . cf . Eust . 1464 , 62 qui quid sit στίχος λαγαρός explanat . * ) 231 . σημείωσαι τὸν στίχον , ὅτι καὶ ἀνωτέρω οὐ περὶ Τηλεμάχου , ἀλλὰ περὶ Ὀδυσσέως εἴρηται , τίς δ’ οἶδ’ εἴ κέ ποτέ σφι βίας ἀποτίσεται ἐλθών ; ( 216 ) . Pertinet ad refutationem lectionis Zenodoti cf . ad v . 216 .
Lemmas: Τηλέμαχος , ποῖος σύ ἔπος φεύγω ἕρκος ὀδούς ; ῥεῖα θεός γε ἐθέλω καί τηλόθεν ἀνήρ σῴζω . Fuit diple periestigmene , quod Zenodotus v . 230 mutavit propter metrum et sequentem expunxit cf . : οὗτος ὁ στίχος λαγαρός εἰμί . διό Ζηνόδοτος ἴσως μεταγράφω Τηλέμαχος ὑψαγόρας μέγας νήπιος , ποῖος εἶπον ; ὁ δέ δύο περιάγω τέλειος διά ὁ μάχομαι αὐτός εἰμί μή θεός ὡς ἐθέλω . ( 228 ) . cf . Eust . 1464 , 62 qui quid sit στίχος λαγαρός explanat . * ) 231 . σημειόω ὁ στίχος , ὅτι καί ἀνωτέρω οὖον περί Τηλέμαχος , ἀλλά περί Ὀδυσσεύς εἴρω , τίς δέ οἶδα εἰμί κε ποτός σφεῖς Βίας ἀποτίνω ἔρχομαι ; ( 216 ) . Pertinet ad refutationem lectionis Zenodoti cf . ad v . 216 .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.232
βουλοίμην δ’ ἂν ἔγωγε καὶ ἄλγεα πολλὰ μογήσας οἴκαδέ τ’ ἐλθέμεναι καὶ νόστιμον ἦμαρ ἰδέσθαι ἢ ἐλθὼν ἀπολέσθαι ἐφέστιος , ὡς Ἀγαμέμνων ὤλεθ’ ὑπ’ Αἰγίσθοιο δόλῳ καὶ ἧς ἀλόχοιο .
Lemmas: βούλομαι δέ εἄν ἔγωγε καί ἄλγος πολύς μογέω οἴκαδε τε ἔρχομαι καί νόστιμος ἦμαρ ὁράω ἢ ἔρχομαι ἀπόλλυμι Ἐφέστιος , ὡς Ἀγαμέμνων ὄλλυμι ὑπό Αἴγισθος δόλος καί ὅς ἄλοχος .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.236
ἀλλ’ ἤτοι θάνατον μὲν ὁμοίιον οὐδὲ θεοί περ καὶ φίλῳ ἀνδρὶ δύνανται ἀλαλκέμεν , ὁππότε κεν δή μοῖρ’ ὁλοὴ καθέλῃσι τανηλεγέος θανάτοιο.<q/> * ) ἀθετοῦνται στίχοι ἑπτὰ ἀπὸ τοῦ βουλοίμην δ’ ἂν ἔγωγε μέχρι τοῦ μοῖρ’ ὀλοὴ · οἱ μὲν πρῶτοι τέσσαρες ὡς οὐκ ἀκολούθως τοῖς προκειμένοις ἐπενεχθέντες , οἱ δὲ ἑξῆς τρεῖς διὰ τὸ ἀσύμφωνον . ἐναντίοι γάρ εἰσι τῷ <q>ῥεῖα θεός γ’ ἐθέλων καὶ τηλόθεν ἄνδρα σαώσαι . . Obeli sunt appicti in M .
Lemmas: ἀλλά ἤτοι θάνατος μέν ὅμοιος οὐδέ θεός περ καί φίλος ἀνήρ δύναμαι ἀλέξω , ὁπότε ἄν δή μοῖρα ὀλοός καθαιρέω τανηλεγής θανάτοιο.<q/> * ) ἀθετέω στίχος ἑπτά ἀπό ὁ βούλομαι δέ εἄν ἔγωγε μέχρι ὁ μοῖρα ὀλοός · ὁ μέν πρῶτος τέσσαρες ὡς οὐ ἀκόλουθος ὁ πρόκειμαι ἐπιφέρω , ὁ δέ ἑξῆς τρεῖς διά ὁ ἀσύμφωνος . ἐναντίος γάρ εἰμί ὁ <q>ῥεῖα θεός γε ἐθέλω καί τηλόθεν ἀνήρ σῴζω . . Obeli sunt appicti in M .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.241
κείνῳ δ’ οὐκέτι νόστος ἐτήτυμος , ἀλλά οἱ ἤδη φράσσαντ’ ἀθάνατοι θάνατον καὶ κῆρα μέλαιναν . † ) ὀβελίζονται δύο . τί γὰρ ὄφελος λέγεσθαι , τῆς Ἀθηνᾶς εἰπούσης ποῖόν σε ἔπος φύγεν ; ῥεῖα θεός γ’ ἐθέλων . ἄλλως τε , εἰ οὕτως πέπεισται , τί ζητεῖ περὶ τῶν νόστων ; .
Lemmas: ἐκεῖνος δέ οὐκέτι νόστος ἐτήτυμος , ἀλλά ὁ ἤδη φράζω ἀθάνατος θάνατος καί κῆρ μέλας . † ) ὀβελίζω δύο . τίς γάρ ὄφελος λέγω , ὁ Ἀθηνᾶ εἶπον ποῖος σύ ἔπος φεύγω ; ῥεῖα θεός γε ἐθέλω . ἄλλως τε , εἰμί οὕτως πείθω , τίς ζητέω περί ὁ νόστος ; .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.244
Νέστορ’ ἐπεὶ περίοιδε δίκας ἠδὲ φρόνιν ἄλλων . τρὶς γὰρ δὴ μίν φασιν ἀνάξασθαι γένἐ ἀνδρῶν , ὥς τέ μοι ἀθάνατος ἰνδάλλαται εἰσοράασθαι . * ) ἀθετοῦνται οἱ τρεῖς στίχοι οὗτοι ὡς περιττοί . . Versibus obelos apposuit in M . manus recentior .
Lemmas: Νέστωρ ἐπεί περίοιδα δίκη ἠδέ φρόνις ἄλλος . τρίς γάρ δή ὅς φημί ἀνάσσω γένος ἀνήρ , ὅς τε ἐγώ ἀθάνατος ἰνδάλλω εἰσοράω . * ) ἀθετέω ὁ τρεῖς στίχος οὗτος ὡς περισσός . . Versibus obelos apposuit in M . manus recentior .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.255
ἤτοι μὲν τάδε καὐτὸς ὀίεαι . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] τὸ πλῆρές ἐστι τῆς συναλοιφῆς κε [ αὐτός · Ὁμηρικὸν δὲ τὸν κέ περιττὸν εἶναι . ] τὸ δὲ ὅμοιον ἐν Ἰλιάδι ἔπειτα δὲ καὐτὸς οἰήσεαι . . ( Ζ 260 ) . Corr . quod cod . habent κέν ἀντὶ τοῦ δή . cf . ad Ζ 260 . Υ 311 . F . Ar . p . 8 .
Lemmas: ἤτοι μέν ὅδε αὐτός οἴομαι . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] ὁ πλήρης εἰμί ὁ συναλιφή κε [ αὐτός · ὁμηρικός δέ ὁ κε περισσός εἰμί . ] ὁ δέ ὅμοιος ἐν Ἰλιάς ἔπειτα δέ αὐτός οἴομαι . . ( Ζ 260 ) . Corr . quod cod . habent ἄν ἀντί ὁ δή . cf . ad Ζ 260 . Υ 311 . F . Ar . p . 8 .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.258
τῷ κέ οἱ οὐδὲ θανόντι χυτὴν ἐπὶ γαῖαν ἔχευαν . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι οὐ πᾶσαν γῆν οὕτως λέγει , ἀλλὰ ] τὴν ἐπιχεομένην τοῖς νεκροῖς γῆν . ( ) cf . Ζ 464 . Ξ 114 . Ψ 256 . L . Ar . 102 .
Lemmas: ὁ κε ὁ οὐδέ θνῄσκω χυτός ἐπί γαῖα χέω . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι οὖον πᾶς γῆ οὕτως λέγω , ἀλλά ] ὁ ἐπιχέω ὁ νεκρός γῆ . ( ) cf . Ζ 464 . Ξ 114 . Ψ 256 . L . Ar . 102 .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.266
δῖα Κλυταιμνήστρη . Dipla fuisse videtur ὅτι ἀκαίρως τὸ δῖα . cf . Ar . ad Ζ 160 et schol . in cod . A . ibidem .
Lemmas: δῖος Κλυταιμνήστρη . Dipla fuisse videtur ὅτι ἄκαιρος ὁ δῖος . cf . Ar . ad Ζ 160 et schol . in cod . A . ibidem .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.272
τὴν δ’ ἐθέλων ἐθέλουσαν ἀνήγαγεν . † ) ἐθέλων Ὅμηρος τρισυλλάβως . cf . Η 111 . ο 316 . ubi edi solet ὅττι θέλοιεν Ar . legit ὅττ’ ἐθέλοιεν . Eust . 1467 , 28 .
Lemmas: ὁ δέ ἐθέλω ἐθέλω ἀνάγω . † ) ἐθέλω Ὅμηρος τρισύλλαβος . cf . ὁ 111 . ὁ 316 . ubi edi solet ὅτι ἐθέλω Ar . legit ὅτι ἐθέλω . Eust . 1467 , 28 .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.276
ἡμεῖς μὲν γὰρ ἅμα πλέομεν Τροίηθεν ἰόντες . * ) [ ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι ] Ζηνόδοτος [ γράφει ] ἀναπλέομεν , κακῶς · Ὅμηρος γὰρ τὸν εἰς Τροίαν πλοῦν ἀνάπλουν φησίν . cf . L . Ar . 111 . Ceterum idem in schol . ad γ 296 observat Porphyrius .
Lemmas: ἐγώ μέν γάρ ἅμα πλέω Τροίηθεν εἶμι . * ) [ ὁ διπλόος περιστίζω ὅτι ] Ζηνόδοτος [ γράφω ] ἀναπλέω , κακῶς · Ὅμηρος γάρ ὁ εἰς Τροία πλόος ἀνάπλοος φημί . cf . L . Ar . 111 . Ceterum idem in schol . ad γ 296 observat Porphyrius .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.287
Μαλειάων ὄρος αἰπύ . * ) ὅτι ὡς Κρητάων ( ξ 199 ) καὶ Μαλειάων [ νῦν μὲν πληθυντικῶς εἴρηται , ἀλλαχοῦ δὲ ἑνικῶς ] ὡς Κρήτη τις γαῖά ἐστι ( τ 172 ) καὶ περιγνάμπτοντα Μάλειαν ( ι 80 ) . Pertinet ad id , quod saepius Ar . adnotavit , nonnulla substantiva nunc in singulari , nunc in forma plurali apud Homerum legi . cf . L . Ar . 236 . δ 514 . η 80 . θ 16 . ι 80 . ξ 199 . ο 296 . Eust . 1468 , 12 .
Lemmas: Μάλεια ὄρος Αἰπύ . * ) ὅτι ὡς Κρήτη ( ξ 199 ) καί Μάλεια [ νῦν μέν πληθυντικός εἴρω , ἀλλαχοῦ δέ ἑνικός ] ὡς Κρήτη τις γαῖα εἰμί ( τ 172 ) καί περιγνάμπτω Μάλεια ( ι 80 ) . Pertinet ad id , quod saepius Ar . adnotavit , nonnulla substantiva nunc in singulari , nunc in forma plurali apud Homerum legi . cf . L . Ar . 236 . δ 514 . ὁ 80 . θ 16 . ι 80 . ξ 199 . ὁ 296 . Eust . 1468 , 12 .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.296
ἐς Φαιστόν , μικρὸς δὲ λίθος μέγα κῦμ’ ἀποέργει . Fuit diple periestigmene contra Zenodotum , qui legit : Μαλέου δὲ λίθος . cf . schol . et
Lemmas: εἰς Φαιστός , μικρός δέ λίθος μέγας κῦμα ἀπείργω . Fuit diple periestigmene contra Zenodotum , qui legit : μαλέω δέ λίθος . cf . schol . et
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.305
δέδμητο δὲ λαὸς ὑπ’ αὐτῷ . Ἀρίσταρχος δέδμηντο , ὡς ἡ πληθὺς ἀπονέοντο ( ) . Scholion Didymi videtur esse , sed certe ad hanc lectionem apposuit Ar . διπλῆν πρὸς τὸ σχῆμα , ὅτι πληθυντικῶς ἀπήντηκεν . cf .
Lemmas: δαμάζω δέ λαός ὑπό αὐτός . Ἀρίσταρχος δαμάζω , ὡς ὁ πληθύς ἀπονέομαι ( ) . Scholion Didymi videtur esse , sed certe ad hanc lectionem apposuit Ar . διπλόος πρός ὁ σχῆμα , ὅτι πληθυντικός ἀπαντάω . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.306
ἤλυθε δῖος Ὀρέστης ἂψ ἀπ’ Ἀθηνάων , κατὰ δ’ ἔκτανε πατροφονῆα , Αἴγισθον δολόμητιν , ὅ οἱ πατέρα κλυτὸν ἔκτα . >ἤτοι ὁ τὸν κτείνας δαίνυ τάφον Ἀργείοισιν μητρός τε στυγερῆς καὶ ἀνάλκιδος Αἰγίσθοιο .
Lemmas: ἔρχομαι δῖος Ὀρέστης ἄψ ἀπό Ἀθῆναι , κατά δέ κτείνω πατροφονεύς , Αἴγισθος δολομήτης , ὅς ὁ πατήρ κλυτός κτείνω . αἰτέω ὁ ὁ κτείνω δαίνυμι τάφος Ἀργεῖος μήτηρ τε στυγερός καί ἄναλκις Αἴγισθος .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.307
Diple periestigmene propter Zenodoti lectionem ἂψ ἀπὸ Φωκήων . Ar . ἂψ ἀπ’ Ἀθηναίης .
Lemmas: Diple periestigmene propter Zenodoti lectionem ἄψ ἀπό Φωκεύς . Ar . ἄψ ἀπό Ἀθηναῖος .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.309_310
ὁ Ἀρίσταρχός φησι , ὅτι διὰ τούτων παρυποφαίνεται ὅτι συναπώλετο Αἰγίσθῳ ἡ Κλυταιμνήστρα · τὸ δὲ εἰ καὶ ὑπὸ Ὀρέστου , ἄδηλον εἶναι . οὐδὲ γὰρ τὰ περὶ τὴν Ἐριφύλην εἰδέναι αὐτὸν . cf . L . Ar . 182 , α 300 . † ) 309 . τάφος ὁ ἐπιτάφιος δεῖπνος . Fluxit ex Ar . cf .
Lemmas: ὁ Ἀρίσταρχος φημί , ὅτι διά οὗτος παρυποφαίνω ὅτι συναπόλλυμι Αἴγισθος ὁ Κλυταιμνήστρα · ὁ δέ εἰμί καί ὑπό Ὀρέστης , ἄδηλος εἰμί . οὐδέ γάρ ὁ περί ὁ Ἐριφύλη οἶδα αὐτός . cf . L . Ar . 182 , ὅς 300 . † ) 309 . τάφος ὁ ἐπιτάφιος δεῖπνον . Fluxit ex Ar . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.313
καὶ σύ , φίλος , μὴ δηθὰ δόμων ἀπὸ τῆλ’ ἀλάλησο . † ) οὗτος ὁ τόπος ἀνέπεισε Ζηνόδοτον ἐν τοῖς περὶ τῆς ἀποδημίας Τηλεμάχου διόλου τὴν Κρήτην ἔναντι τῆς Σπάρτης ποιεῖν · οἴεται γὰρ ἐκ τούτων τῶν λόγων κατὰ τὸ σιωπώμενον ἀκηκοέναι τὸν Νέστορα παρὰ τοῦ Τηλεμάχου ὅτι καὶ ἀλλαχόσε περὶ τοῦ πατρὸς πευσόμενος παρεσκεύαστο πλεῖν . διὸ καὶ ἐν τῇ α ′ ῥαψωδίᾳ ( ) ἔγραψε πέμψω δ’ ἐς Κρήτην τε καὶ ἐς Πύλον ἠμαθόεντα καὶ ἡ Ἀθηνᾶ ἀλλαχοῦ πρῶτα μὲν ἐς Πύλον ἐλθὲ , κεῖθεν δ’ ἐς Κρήτην τε παρ’ Ἰδομενῆα ἄνακτα , ὃς γὰρ δεύκατος ἦλθεν Ἀχαίων χαλκοχιτώνων . ( ) cf .
Lemmas: καί σῦς , φίλος , μή δηθά δόμος ἀπό τῆλε ἀλάομαι . † ) οὗτος ὁ τόπος ἀναπείθω Ζηνόδοτος ἐν ὁ περί ὁ ἀποδημία Τηλέμαχος διόλου ὁ Κρήτη ἔναντι ὁ Σπάρτη ποιέω · οἴομαι γάρ ἐκ οὗτος ὁ λόγος κατά ὁ σιωπάω ἀκούω ὁ Νέστωρ παρά ὁ Τηλέμαχος ὅτι καί ἀλλαχόσε περί ὁ πατήρ πυνθάνομαι παρασκευάζω πλέω . διό καί ἐν ὁ ὅς ′ ῥαψῳδία ( ) γράφω πέμπω δέ εἰς Κρήτη τε καί εἰς Πύλος ἠμαθόεις καί ὁ Ἀθηνᾶ ἀλλαχοῦ πρῶτος μέν εἰς Πύλος ἔρχομαι , ἐκεῖθεν δέ εἰς Κρήτη τε παρά Ἰδομενεύς ἄναξ , ὅς γάρ δεύκατος ἔρχομαι Ἀχαίων χαλκοχίτων . ( ) cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.317
ἀλλ’ ἐς μὲν Μενέλαον ἐγὼ κέλομαι καὶ ἄνωγα . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] τὸ εἰς Μενέλαον ( δὲ ) ἀντὶ τοῦ πρὸς Μενέλαον , ὡς εἰς Ἀγαμέμνονα δῖον ἄγον . cf . cf . not . 4 et 5 .
Lemmas: ἀλλά εἰς μέν Μενέλαος ἐγώ κέλομαι καί ἄνωγα . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] ὁ εἰς Μενέλαος ( δέ ) ἀντί ὁ πρός Μενέλαος , ὡς εἰς Ἀγαμέμνων δῖος ἄγω . cf . cf . not . 4 et 5 .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.334a
σπείσαντες κοίτοιο μεδώμεθα · τοῖο γὰρ ὥρη . ἤδη γὰρ φάος οἴχεθ’ ὑπὸ ζόφον .
Lemmas: σπένδω κοῖτος μέδομαι · ὅς γάρ ὥρα . ἤδη γάρ φάος οἴχομαι ὑπό ζόφος .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.334b
[ ἡ διπλῆ ὅτι ] ἀρσενικῶς εἶπε τὴν κοίτην cf . ad et locos ibi collatos .
Lemmas: [ ὁ διπλόος ὅτι ] ἀρσενικός εἶπον ὁ κοίτη cf . ad et locos ibi collatos .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.335
[ ἡ διπλῆ ὅτι ἐξ ἡρωϊκοῦ προσώπου εἴρηται ] · ὁ δὲ ποιητὴς εἰς ὠκεανὸν τὴν δύσιν καὶ ἐξ ὠκεανοῦ τὴν ἀνατολήν φησι γίνεσθαι . . cf . Correxi initium pro cod . ἡρωϊκὸν πρόσωπόν ἐστι τὸ λέγον . † ) Ζηνόδοτος ᾤχετο . pro οἴχεται .
Lemmas: [ ὁ διπλόος ὅτι ἐκ ἡρωϊκός πρόσωπον εἴρω ] · ὁ δέ ποιητής εἰς ὠκεανός ὁ δύσις καί ἐκ ὠκεανός ὁ ἀνατολή φημί γίγνομαι . . cf . Correxi initium pro cod . ἡρωϊκός πρόσωπον εἰμί ὁ λέγω . † ) Ζηνόδοτος οἴχομαι . pro οἴχομαι .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.349
ᾧ οὔτε χλαῖναι καὶ ῥήγεα πόλλ’ ἐνὶ οἴκῳ . Fuit diple periestigmene , quod Zenodotus scripsit : ᾧ οὔπερ χλαῖναι καὶ κτήματα πόλλ’ ἐνὶ οἶκω ἀκαίρως . Aristarchus legit ᾧ οὔτι , αἱ φαυλότεραι ᾧ οὔτε cf . Didymum ad hunc versum in .
Lemmas: ὅς οὔτε χλαῖνα καί ῥῆγος πολύς ἐν οἶκος . Fuit diple periestigmene , quod Zenodotus scripsit : ὅς οὐ χλαῖνα καί κτῆμα πολύς ἐν οἶκος ἄκαιρος . Aristarchus legit ὅς οὔτις , ὁ φαῦλος ὅς οὔτε cf . Didymum ad hunc versum in .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.362
οἶος γὰρ μετὰ τοῖσι γεραίτερος εὔχομαι εἶναι . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] ἀντὶ τοῦ ἁπλοῦ τοῦ γεραιός · κακῶς δὲ Ζηνόδοτος γεραίτατος ( cod . γεραίτερος ) γράφει . . cf .
Lemmas: οἶος γάρ μετά ὅς γεραιός εὔχομαι εἰμί . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] ἀντί ὁ ἁπλόος ὁ γεραιός · κακῶς δέ Ζηνόδοτος γεραιός ( cod . γεραιός ) γράφω . . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.368
ἐπεὶ τεὸν ἵκετο δῶμα . Diple periestigmene propter Zenodoti scripturam ἐπεὶ τὰ σὰ γούναθ’ ἱκάνει . cf . in .
Lemmas: ἐπεί τεός ἱκνέομαι δῶμα . Diple periestigmene propter Zenodoti scripturam ἐπεί ὁ σός γόνυ ἱκάνω . cf . in .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.378
ἀλλὰ Διὸς θυγάτηρ , ἀγελείη τριτογένεια . Zenodotus pro ἀγελείη dedit κυδίστη , quam ob rem fuit diple periestigmene cf . schol . in . ἀγελείη legitur in codd . : κυδίστη in . cf .
Lemmas: ἀλλά Ζεύς θυγάτηρ , ἀγελείη Τριτογενής . Zenodotus pro ἀγελείη dedit κύδιστος , quam ob rem fuit diple periestigmene cf . schol . in . ἀγελείη legitur in codd . : κύδιστος in . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.380
ἀλλὰ ἄνασσ’ ἵληθι , δίδωθιδέ μοι κλέος ἐσθλόν . † ) Ζηνόδοτος ἀλλὰ ἄνασσ’ ἐλέαιρε . pro ἵληθι legit .
Lemmas: ἀλλά ἄναξ ἱλήκω , δίδωμι ἐγώ κλέος ἐσθλός . † ) Ζηνόδοτος ἀλλά ἄναξ ἐλεαίρω . pro ἱλήκω legit .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.396
οἱ μὲν κακκείοντες ἔβαν . † ) κοιμηθησόμενοι · ἐνεστὼς δὲ ἀντὶ μέλλοντος . κείω γὰρ τὸν μέλλοντα οὐκ ἔχει , ὥσπερ καὶ τὰ ἄλλα ὅμοια , καὶ χρῆται τῷ ἐνεστῶτι ἀντὶ μέλλοντος . . Fluxit ex Ar . cf . et locos ibi collatos .
Lemmas: ὁ μέν κατάκειμαι βαίνω . † ) κοιμάω · ἐνίστημι δέ ἀντί μέλλω . καίω γάρ ὁ μέλλω οὐ ἔχω , ὥσπερ καί ὁ ἄλλος ὅμοιος , καί χράω ὁ ἐνίστημι ἀντί μέλλω . . Fluxit ex Ar . cf . et locos ibi collatos .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.399
ὑπ’ αἰθούσῃ ἐριδούπῳ . Quod afferunt de vocabulo αἴθουσα ex Ar . fluxisse videtur , qui sic interpretatur : αἱ αἴθουσαι οὐκ εἰσὶ θρόνοι ἢ καθέδραι , ἀλλὰ στοαὶ καὶ στυλωταὶ ἕδραι ἢ τόποι ὑφ’ ἡλίου καταλαμπόμενοι .
Lemmas: ὑπό αἴθω ἐρίγδουπος . Quod afferunt de vocabulo αἴθω ex Ar . fluxisse videtur , qui sic interpretatur : ὁ αἴθω οὐ εἰμί Θρόνοι ἢ καθέδρα , ἀλλά στοά καί στυλόω ἕδρα ἢ τόπος ὑπό ἥλιος καταλάμπω .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.400_401
πάρ δ’ ἄρ’ ἐυμμελίην Πεισίστρατον , ὄρχαμον ἀνδρῶν , ὃς οἱ ἔτ’ ἠίθεος παίδων ἦν ἐν μεγάροισιν . Hos versus Zenodotus expunxit cf . schol . .
Lemmas: παρά δέ ἄρα ἐυμμελίης Πεισίστρατος , ὄρχαμος ἀνήρ , ὅς ὁ ἔτι ἠίθεος παῖς εἰμί ἐν μέγαρον . Hos versus Zenodotus expunxit cf . schol . .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.402
αὐτὸς δ’ αὖτε καθεῦδε . Fuit diple periestigmene propter Zenodoti lectionem : αὐτὸς δ’ αὖτ’ ἐκάθευδε cf . in H , ubi Zenodotus quidem non nominatur , sed ex adnotationibus scimus , illum ante praepositionem augmentum ponere amavisse , quod Aristarchus omisit , ὅτι οὐκ ἐᾷ ἑλληνίζειν τὸν Ομηρον . cf . .
Lemmas: αὐτός δέ αὖτε καθεύδω . Fuit diple periestigmene propter Zenodoti lectionem : αὐτός δέ αὐτός καθεύδω cf . in H , ubi Zenodotus quidem non nominatur , sed ex adnotationibus scimus , illum ante praepositionem augmentum ponere amavisse , quod Aristarchus omisit , ὅτι οὐ ἐάω ἑλληνίζω ὁ Ὅμηρος . cf . .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.422
ἐλάσῃ δὲ βοῶν ἐπιβουκόλος ἀνήρ . * ) ὅτι τὸ βοῶν παρέλκει καὶ μετὰ τῆς προθέσεως εἴρηται ἐπιβουκόλος . cf . et exempla quae ibi collegi .
Lemmas: ἐλαύνω δέ βοῦς ἐπιβουκόλος ἀνήρ . * ) ὅτι ὁ βοῦς παρέλκω καί μετά ὁ πρόθεσις εἴρω ἐπιβουκόλος . cf . et exempla quae ibi collegi .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.425
χρυσοχόον Λαέρκεα . † ) τινὲς τὸ λαέρκεά φησιν ὄνομα κύριον , τινὲς δὲ ἐπίθετον παρὰ τὸ ἐπαρκεῖν τοῖς λαοῖς . Ex schol . ad Aristarchum Λαέρκεα nomen proprium existimavisse constat . Praeterea certe fuit nota de homonymia . cf . Quod fuse legitur in ad v . 440 de vocabulis χέρνιβα et λέβης fluxit fortasse ex Ar . , qui ad sic interpretatus est : λέβητα τὸ ἀγγεῖον τὸ ὑποδεχόμενον τὸ ὕδωρ , τὸ παρ’ ἡμῖν λεγόμενον χέρνιβον ( sic etiam ) , τὸ δὲ κατὰ τῶν χειρῶν διδόμενον ὕδωρ χέρνιβα . cf .
Lemmas: χρυσοχόος Λαέρκης . † ) τις ὁ λαέρκεά φημί ὄνομα κύριος , τις δέ ἐπίθετος παρά ὁ ἐπαρκέω ὁ λαός . Ex schol . ad Aristarchum Λαέρκης nomen proprium existimavisse constat . Praeterea certe fuit nota de homonymia . cf . Quod fuse legitur in ad v . 440 de vocabulis χέρνιψ et λέβης fluxit fortasse ex Ar . , qui ad sic interpretatus est : λέβης ὁ ἀγγεῖον ὁ ὑποδέχομαι ὁ ὕδωρ , ὁ παρά ἐγώ λέγω χέρνιβον ( sic etiam ) , ὁ δέ κατά ὁ χείρ δίδωμι ὕδωρ χέρνιψ . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.444
Περσεὺς δ’ ἀμνίον εἶχε . Notata fuit Zenodoti lectio δάμνιον pro ἄμνιον , ἅπαξ εἰρημένον cf . . : ἄμνιον ἀγγεῖον εἰς ὅ τὸ αἷμα τοῦ ἱερείου ἐδέχοντο . Ζηνόδοτος δὲ ἐν ταῖς ἀπὸ τοῦ δ γλώσσαις τίθησι τὴν λέξιν . ἅπαξ δὲ ἐνταῦθα παρ’ Ὁμήρῳ ἡ λέξις . cf .
Lemmas: Περσεύς δέ ἀμνίον ἔχω . Notata fuit Zenodoti lectio δάμνιον pro ἄμνιος , ἅπαξ εἴρω cf . . : ἄμνιος ἀγγεῖον εἰς ὅς ὁ αἷμα ὁ ἱερεῖον δέχομαι . Ζηνόδοτος δέ ἐν ὁ ἀπό ὁ δ γλῶσσα τίθημι ὁ λέξις . ἅπαξ δέ ἐνταῦθα παρά Ὅμηρος ὁ λέξις . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.449
τένοντας . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] πάντα τὰ διατεταμένα νεῦρα τένοντας καλεῖ ὁ Ὅμηρος . cf . ad
Lemmas: τένων . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] πᾶς ὁ διατείνω νεῦρον τένων καλέω ὁ Ὅμηρος . cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.453
οἱ μὲν ἔπειτ’ ἀνελόντες ἀπὸ χθονὸς . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] τὸ ἀνελόντες δηλοῖ τὸ ἄνω ἑλόντες · ἐκ τούτου δὲ τὸ αὖ ἐρύσαντες δηλοῦται . . cf . ad
Lemmas: ὁ μέν ἔπειτα ἀναιρέω ἀπό χθών . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] ὁ ἀναιρέω δηλόω ὁ ἄνω αἱρέω · ἐκ οὗτος δέ ὁ αὖος ἐρύω δηλόω . . cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.456
ἄφαρ δ’ ἐκ μηρία τάμνον πάντα κατὰ μοῖραν . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι τὸ πάντα ἀντὶ τοῦ ὅλα , ] ὅλα διεμέλισαν τὰ μηρία , ὡς τὸ πᾶσαι δ’ ὠΐγνυντο πύλαι ( ) . cf .
Lemmas: ἄφαρ δέ ἐκ μηρία τέμνω πᾶς κατά μοῖρα . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ὁ πᾶς ἀντί ὁ ὅλος , ] ὅλος διαμελίζω ὁ μηρία , ὡς ὁ πᾶς δέ οἴγω Πύλαι ( ) . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.458
δίπτυχα ποιήσαντες , ἐπ’ αὐτῶν δ’ ὠμοθέτησαν . Quod legitur in ad v . 470 referendum est ad nostrum locum et fluxit ex Aristonico , cuius insunt verba , quae ex hic possui : ἀπὸ τῶν ὠμῶν ἱερείων ἀπαρξάμενοι ἔκοψαν μικρὸν ἀπὸ παντὸς μέλους καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὰ μηρία , ὡς δοκεῖν ὅλα τὰ μέλη τοῦ ἱερείου καρποῦσθαι · διὸ ἡ διπλῆ .
Lemmas: δίπτυχος ποιέω , ἐπί αὐτός δέ ὠμοθετέω . Quod legitur in ad v . 470 referendum est ad nostrum locum et fluxit ex Aristonico , cuius insunt verba , quae ex hic possui : ἀπό ὁ ὠμός ἱερεῖον ἀπάρχομαι κόπτω μικρός ἀπό πᾶς μέλος καί ἐπιτίθημι ἐπί ὁ μηρία , ὡς δοκέω ὅλος ὁ μέλος ὁ ἱερεῖον καρπόω · διό ὁ διπλόος .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.464
τόφρα δὲ Τηλέμαχον λοῦσεν καλὴ Πολυκάστη . * ) ὅτι ὑπὸ παρθένων ἔθος ἦν τοὺς ἥρωας λούεσθαι · πρὸς τὰ περὶ Ἥβης · λούει γὰρ καὶ αὐτὴ τὸν Ἄρεα ὡς παρθένος . πῶς οὖν διὰ τῶν ἀθετουμένων Ἡρακλεῖ συνοικεῖ ; . cf . ad
Lemmas: τόφρα δέ Τηλέμαχος λούω κάλως Πολυκάστη . * ) ὅτι ὑπό παρθένος ἔθος εἰμί ὁ ἥρως λούω · πρός ὁ περί Ἥβη · λούω γάρ καί αὐτός ὁ Ἄρης ὡς παρθένος . πῶς οὖν διά ὁ ἀθετέω Ἡρακλῆς συνοικέω ; . cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.467
ἀμφὶ δέ μιν φᾶρος καλὸν βάλεν ἠδὲ χιτῶνα ἔκ ῥ’ ἀσαμίνθου βῆ δέμας ἀθανάτοισιν ὁμοῖος . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] τὸ δεύτερον πρῶτον εἶπεν , ὡς τὸ οὐδ’ ἀπέλυσε θύγατρα καὶ οὐκ ἀπεδέξατ’ ἄποινα . ( ) .
Lemmas: ἀμφί δέ ὅς φᾶρος καλός βάλλω ἠδέ χιτών ἐκ ἄρα ἀσάμινθος βαίνω δέμας ἀθάνατος ὅμοιος . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] ὁ δύο πρῶτος εἶπον , ὡς ὁ οὐδέ ἀπολύω θυγάτηρ καί οὐ ἀποδείκνυμι ἄποινα . ( ) .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.475
παῖδες ἐμοί , ἄγε ... ζεύξαθ’ . . † ) σημείωσαι τὸ ἄγε πληθυντικὸν πρὸς τὸ ζεύξατε . cf .
Lemmas: παῖς ἐγώ , ἄγω ... ζεύγνυμι . . † ) σημειόω ὁ ἄγω πληθυντικός πρός ὁ ζεύγνυμι . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.486
οἱ δὲ πανημέριοι σεῖον ζυγόν . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] ἐκ τοῦ παρακολουθοῦντος τὸ προηγούμενον δεδήλωκεν ( cod . ἐδήλωσεν ) ἀντὶ τοῦ ὥδευον , ( addidi ex ) ὡς ἐπὶ τοῦ ἑζόμενοι λεύκαινον ὕδωρ . ( ) cf .
Lemmas: ὁ δέ πανημέριος σείω ζυγόν . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] ἐκ ὁ παρακολουθέω ὁ προηγούμενος δηλόω ( cod . δηλόω ) ἀντί ὁ ὁδεύω , ( addidi ex ) ὡς ἐπί ὁ ἕζομαι λευκαίνω ὕδωρ . ( ) cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 3.489
υἱέος Ὀρσιλόχοιο , τὸν Ἀλφειὸς τέκε παῖδα . In notatum est , Zenodotum pro Ὀρσίλοχον hic et Ὀρτίλοχον scripsisse , commotum hoc versu . In Il . scholiis huius lectionis nullum est vestigium , nisi quod ad habent : ὁ πρόγονος διὰ τοῦ τ , ὁ παῖς διὰ τοῦ σ καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ οὖν ( ) . Ὀρτιλόχοιο habent 1 . m . ; : Ὀρσιλόχοιο . ex em . cf .
Lemmas: υἱός Ὀρσίλοχος , ὁ Ἀλφειός τίκτω παῖς . In notatum est , Zenodotum pro Ὀρσίλοχος hic et Ὀρτίλοχος scripsisse , commotum hoc versu . In Il . scholiis huius lectionis nullum est vestigium , nisi quod ad habent : ὁ πρόγονος διά ὁ τ , ὁ παῖς διά ὁ Σ καί ἐν Ὀδυσσεία οὖν ( ) . Ὀρτίλοχος habent 1 . m . ; : Ὀρσίλοχος . ex em . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 4.1
οἱ δ’ ἷξον κοίλην Λακεδαίμονα κητώεσσαν πρὸς δ’ ἄρα δώματ’ ἔλων Μενελάου κυδαλίμοιο . Ex scholiis in apparet , Aristarchi diplam fuisse ὅτι ὁμωνύμως τῇ χώρᾳ τὴν Σπάρτην Λακεδαίμονα εἴρηκεν . cf . ad Et fuit diple periestigmene propter Zenodoti lectionem καιετάεσσαν ἀντὶ τοῦ καλαμινθώδη . cf . . Sic etiam cf . in .
Lemmas: ὁ δέ ἵκω κοῖλος Λακεδαίμων κητώεις πρός δέ ἄρα δῶμα ἐλαύνω Μενέλαος κυδάλιμος . Ex scholiis in apparet , Aristarchi diplam fuisse ὅτι ὁμώνυμος ὁ χώρα ὁ Σπάρτη Λακεδαίμων εἴρω . cf . ad Et fuit diple periestigmene propter Zenodoti lectionem καιετάεις ἀντί ὁ καλαμινθώδης . cf . . Sic etiam cf . in .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 4.3
τὸν δ’ εὗρον δαινύντα γάμον . † ) ὥσπερ ἀλλαχοῦ φησιν Ὅμηρος τάφον τὴν ἐπὶ τεθνεῶτί τινι εὐωχίαν , οὕτω καὶ νῦν γάμον τὴν ἐπὶ γάμου δαῖτα . cf .
Lemmas: ὁ δέ εὑρίσκω δαίνυμι γάμος . † ) ὥσπερ ἀλλαχοῦ φημί Ὅμηρος τάφος ὁ ἐπί θνήσκω τις εὐωχία , οὗτος καί νῦν γάμος ὁ ἐπί γάμος δαίς . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 4.12
ὅς οἱ τηλύγετος γένετο κρατερὸς Μεγαπένθης ἐκ δούλης . † ) τινὲς τὸ δούλης κύριόν φασι διὰ τὸ μηδέποτε οὕτω λέγειν τὸν ποιητὴν τὴν θεράπαιναν . διὸ καὶ τὸ εἰσόκεν ἢ ἄλοχον ποιήσεται ἢ ὅγε δούλην ( ) ἀθετοῦσιν . . cf . Observatio est recta , apud Homerum vocabulum δοῦλον nusquam , δούλην uno modo loco reperiri pro δμὼς , δμωή . At v . 396-418 expunxit Aristarchus . Aristonicus quidem alias caussas enumerat , sed facile in tam multis excidere poterat illa , quod in novo vocabulo δούλη haesitabat , et verisimile est , ut Friedlaenderus monet , hoc suspicionem auxisse . ( Nunc iam non solum , sed etiam testantur ) . Qua ex re coniicere licebit , Aristarchum nostro loco δούλην nomen proprium existimavisse .
Lemmas: ὅς ὁ Τηλύγετος γίγνομαι κρατερός Μεγαπένθης ἐκ δοῦλος . † ) τις ὁ δοῦλος κύριος φημί διά ὁ μηδέποτε οὗτος λέγω ὁ ποιητής ὁ θεράπαινα . διό καί ὁ εἰσόκε ἢ ἄλοχος ποιέω ἢ ὅσγε δοῦλος ( ) ἀθετέω . . cf . Observatio est recta , apud Homerum vocabulum δοῦλος nusquam , δοῦλος uno modo loco reperiri pro δμώς , δμῳή . At v . 396-418 expunxit Aristarchus . Aristonicus quidem alias caussas enumerat , sed facile in tam multis excidere poterat illa , quod in novo vocabulo δοῦλος haesitabat , et verisimile est , ut Friedlaenderus monet , hoc suspicionem auxisse . ( Nunc iam non solum , sed etiam testantur ) . Qua ex re coniicere licebit , Aristarchum nostro loco δοῦλος nomen proprium existimavisse .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 4.19
δοιὼ δὲ κυβιστῆρε κατ’ αὐτούς μολπῆς ἐξάρχοντος ἐδίνευον κατὰ μέσσους . * ) ὅτι οὐ τὴν ᾠδὴν , ἀλλὰ τὴν παιγνίαν λέγει οὕτω , πρὸς τὸ μέλποντες Ἑκάεργον · ( ) καὶ γὰρ κυνῶν μέλπηθρα ( ) φησί . . cf .
Lemmas: δοιώ δέ κυβιστήρ κατά αὐτός μολπή ἐξάρχων δινεύω κατά μέσος . * ) ὅτι οὖον ὁ ἀοιδή , ἀλλά ὁ παιγνία λέγω οὗτος , πρός ὁ μέλπω Ἑκάεργος · ( ) καί γάρ κύω μέλπηθρα ( ) φημί . . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 4.29
ἦ ἄλλον πέμπωμεν ἱκανέμεν , ὅς κε φιλήσῃ . * ) ὅτι ἐπὶ τοῦ ξενίζειν τὸ φιλεῖν τίθησι · παρέλκει δὲ ὁ κέ . καὶ ὅτι λείπει ἡ εἰς , ἵν’ ᾖ εἰς ἄλλον . addidi ex B . cf .
Lemmas: εἰμί ἄλλος πέμπω ἱκάνω , ὅς κε φιλέω . * ) ὅτι ἐπί ὁ ξενίζω ὁ φιλέω τίθημι · παρέλκω δέ ὁ κε . καί ὅτι λείπω ὁ εἰς , ἵνα εἰμί εἰς ἄλλος . addidi ex B . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 4.36
ἐς δ’ αὐτοὺς προτέρω ἄγε θοινηδῆναι . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι τὸ προτέρω ] τοπικῶς ἀντὶ τοῦ εἰς τοὔμπροσθεν . cf .
Lemmas: εἰς δέ αὐτός πρότερος ἄγω θοινηδῆναι . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ὁ πρότερος ] τοπικός ἀντί ὁ εἰς τοὔμπροσθεν . cf .