ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 8.223
ἐριζέμεν οὐκ ἐθελήσω . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] ἀντὶ τοῦ οὐ δυνήσομαι , ὡς τὸ οὐδ’ ἔθελε προρέειν ( ) . . cf .
Lemmas: ἐρίζω οὐ ἐθέλω . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] ἀντί ὁ οὖον δύναμαι , ὡς ὁ οὐδέ ἐθέλω προρέω ( ) . . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 8.224
οὐδ’ Εὐρύτῳ Οἰχαλιῆι . † ) ἡ Οἰχαλία πόλις Θεσσαλίας . Ex Ar . fluxit , qui ad et adnotavit , Eurytum regem esse Oechaliae , quae Thessaliae sit , non Euboeae ut apud recentiores . cf .
Lemmas: οὐδέ Εὔρυτος Οἰχαλιεύς . † ) ὁ Οἰχαλία πόλις Θεσσαλία . Ex Ar . fluxit , qui ad et adnotavit , Eurytum regem esse Oechaliae , quae Thessaliae sit , non Euboeae ut apud recentiores . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 8.246
οὐ γὰρ πυγμάχοι εἰμέν . Fuit diple contra chorizontes , ὅτι προτάσσει τὴν πυγμὴν ὡς καὶ ἐν Ἰλιάδι οὐ γὰρ πύξ γε μαχήσεαι οὐδὲ παλαίσεις . cf . ad
Lemmas: οὖον γάρ πυγμάχος εἰμί . Fuit diple contra chorizontes , ὅτι προτάσσω ὁ πυγμή ὡς καί ἐν Ἰλιάς οὖον γάρ πύξ γε μάχομαι οὐδέ πάλαισις . cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 8.251
ἀλλ’ ἄγε , Φαιήκων βητάρμονες ὅσσοι ἄριστοι , παίσατε . . Fuit diple periestigmene propter Zenodoti lectionem παίσατον pro παίσατε , cf . in . Ζηνόδοτος παίσατον εἶπεν , οὐ κακῶς . Aut delendum est οὐ , aut κακῶς in καλῶς mutandum est , ut sit οὐ καλῶς . Nam persaepe ob dualem cum plurali confusum Zenodotus vituperatur , cf . exempla a Friedlaendero collata
Lemmas: ἀλλά ἄγω , Φαίαξ βητάρμων ὅσος ἀγαθός , παίω . . Fuit diple periestigmene propter Zenodoti lectionem παίω pro παίω , cf . in . Ζηνόδοτος παίω εἶπον , οὖον κακῶς . Aut delendum est οὖον , aut κακῶς in καλῶς mutandum est , ut sit οὖον καλῶς . Nam persaepe ob dualem cum plurali confusum Zenodotus vituperatur , cf . exempla a Friedlaendero collata
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 8.258
αἰσυμνῆται δὲ κριτοὶ ἐννέα πάντες ἀνέσταν . † ) οἱ μὲν τὸ πάντες κατὰ παρολκήν φασι κεῖσθαι , ὡς καὶ ἀλλαχοῦ τὸ δέκα πάντα τάλαντα ( ) καὶ τὸ οἱ δ’ ἐννέα πάντες ἀνέσταν ( ) . Sic interpretatus est Ar . cf . ad . . .
Lemmas: αἰσυμνήτης δέ κριτός ἐννέα πᾶς ἀνίστημι . † ) ὁ μέν ὁ πᾶς κατά παρολκή φημί κεῖμαι , ὡς καί ἀλλαχοῦ ὁ δέκα πᾶς τάλαντον ( ) καί ὁ ὁ δέ ἐννέα πᾶς ἀνίστημι ( ) . Sic interpretatus est Ar . cf . ad . . .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 8.260
λείηναν δὲ χορόν . † ) τὸ χωρίον , ἐν ᾧ ἔμελλον ὀρχεῖσθαι , χορόν ἐκάλεσεν cf . ad , ubi adiungitur : οὐ τὸ σύστημα τῶν χορευόντων .
Lemmas: λεαίνω δέ χορός . † ) ὁ χωρίον , ἐν ὅς μέλλω ὀρχέομαι , χορός καλέω cf . ad , ubi adiungitur : οὖον ὁ σύστημα ὁ χορεύω .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 8.264
πέπληγον . Ar . de hac forma observationem v . apud : Ἀριστόνικος οὐ Σικελικὰ ( sic enim Eust . esse vult et Ἰώνων ) ταῦτα , ἀλλὰ ἀναδιπλώσεις Ἰακὰς βούλεται εἶναι κατὰ τὸ κεκάμω καὶ λελάβω . Fuit igitur Ar . diple πρὸς τὸν ἀναδιπλασιασμόν . cf . Demodoci cantum de Martis cum Venere amoribus in offensionem veterum grammaticorum incurrisse constat ex schol . ad : σημειοῦται ταῦτα ὁ Μόχθος ( i . e . Apio , quem hoc cognomine appellatum esse prodidit Suidas ) πρὸς τοὺς ἀθετοῦντας τὴν ἐν Ὀδυσσείᾳ Ἄρεως καὶ Ἀφροδίτης μοιχείαν . Scholiasta in dicit : ἀλλ’ οὐχ Ὁμήρου τὸ ἔγκλημα . Quo magis dolemus , quod quid Ar . hac de re statuerit nobis non servatum est . Hoc unum ex scholiis ad Iliadem extricamus , Aristarchum non haesitasse ut chorizontes , quod nostro loco Venus Vulcani uxor est , cf . ad : λέγειν δὲ δεῖ , ὅτι οὐχ οἱ αὐτοὶ χρόνοι ἦσαν τῆς συμβιώσεως .
Lemmas: πλήσσω . Ar . de hac forma observationem v . apud : Ἀριστόνικος οὖον Σικελικός ( sic enim Eust . esse vult et Ἴων ) οὗτος , ἀλλά ἀναδίπλωσις Ἰακός βούλομαι εἰμί κατά ὁ κεκάμω καί λαμβάνω . Fuit igitur Ar . diple πρός ὁ ἀναδιπλασιασμός . cf . Demodoci cantum de Martis cum Venere amoribus in offensionem veterum grammaticorum incurrisse constat ex schol . ad : σημειόω οὗτος ὁ μόχθος ( i . e . Apio , quem hoc cognomine appellatum esse prodidit Suidas ) πρός ὁ ἀθετέω ὁ ἐν Ὀδυσσεία Ἄρης καί Ἀφροδίτη μοιχεία . Scholiasta in dicit : ἀλλά οὐ Ὅμηρος ὁ ἔγκλημα . Quo magis dolemus , quod quid Ar . hac de re statuerit nobis non servatum est . Hoc unum ex scholiis ad Iliadem extricamus , Aristarchum non haesitasse ut chorizontes , quod nostro loco Venus Vulcani uxor est , cf . ad : λέγω δέ δεῖ , ὅτι οὐ ὁ αὐτός χρόνος εἰμί ὁ συμβίωσις .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 8.271
ἥλιος . † ) ἅπαξ εἴρηται ἥλιος · ἠέλιος γὰρ ἀεί φησιν Ἰακῶς , τὸ ῆ εἰς ῆε . .
Lemmas: ἥλιος . † ) ἅπαξ εἴρω ἥλιος · ἥλιος γάρ ἀεί φημί Ἰακός , ὁ ἤ εἰς εἶμι . .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 8.274
βῆ ρ’ ἴμεν ἐς χαλκεῶνα . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] οὐκ οἶδεν ὁ ποιητὴς τὸν Ἥφαιστον ἐργαζόμενον ἢ ἐν Λιπάρᾳ τῆς Σικελίας τῶν Αἰολίδων νήσων , ἢ ἐν Λήμνῳ , ἀλλ’ ἐν Ὀλύμπῳ · καὶ γὰρ καὶ τὴν ἀσπιδοποιΐαν ἐκεῖ λέγει γεγενῆσθαι . . cf .
Lemmas: βαίνω ῥεῖα εἶμι εἰς χαλκέων . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] οὐ οἶδα ὁ ποιητής ὁ Ἥφαιστος ἐργάζομαι ἢ ἐν Λιπάρα ὁ Σικελία ὁ Αἰολεύς νῆσος , ἢ ἐν Λῆμνος , ἀλλά ἐν Ὄλυμπος · καί γάρ καί ὁ ἀσπιδοποιΐα ἐκεῖ λέγω γίγνομαι . . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 8.277
ἀμφὶ δ’ ἄρ’ ἑρμῖσιν . † ) τοῖς κλινοποδίοις · ἑρμὶς ὁ τῆς κλίνης ποῦς Sic Ar . cf . : ὁ δὲ Ἀρίσταρχός φησιν , ἑρμῖνας ἐκάλουν τοὺς πόδας τῶν κλινῶν , οὗτοι δὲ ἦσαν σφηνοειδεῖς τῇ κατασκευῇ · τῶν ἅπαξ εἰρημένων .
Lemmas: ἀμφί δέ ἄρα ἑρμίς . † ) ὁ κλινοπόδιον · ἑρμίς ὁ ὁ κλίνη Ποῦς Sic Ar . cf . : ὁ δέ Ἀρίσταρχος φημί , ἑρμίς καλέω ὁ πούς ὁ κλίνη , οὗτος δέ εἰμί σφηνοειδής ὁ κατασκευή · ὁ ἅπαξ εἴρω .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 8.283
εἴσατ’ ἴμεν . † ) ὥρμησεν ἀπιέναι .
Lemmas: εἶμι εἶμι . † ) ὁρμάω ἀφίημι .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 8.289
ἐρχομένη κατ’ ἄρ’ ἕζεθ’ . . † ) ἀντὶ τοῦ ἀορίστου · τὸ γὰρ ἐρχομένη ( corr . Friedlaender , codd . ἐχόμενον ) ἐνεστῶτος καὶ παρατατικοῦ . cf .
Lemmas: ἔρχομαι κατά ἄρα ἕζομαι . . † ) ἀντί ὁ ἀόριστος · ὁ γάρ ἔρχομαι ( corr . Friedlaender , codd . ἔχω ) ἐνίστημι καί παρατατικός . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 8.294
οἴχεται ἐς Λῆμνον μετὰ Σίντιας ἀγριοφώνους . † ) Σίντιες ἐκαλοῦντο οἱ Λήμνιοι . Sic Ar . cf . .
Lemmas: οἴχομαι εἰς Λῆμνος μετά Σίντιες ἀγριόφωνος . † ) Σίντιες καλέω ὁ Λήμνιος . Sic Ar . cf . .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 8.309
De Ar . interpretatione vocabuli ἀίδηλος cf . ad
Lemmas: De Ar . interpretatione vocabuli ἀίδηλος cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 8.312
ἀλλὰ τοκῆε δύω . † ) Ἡσίοδος ἐκ μόνης τῆς Ἥρας γενέσθαι τὸν Ἥφαιστον . κἀκεῖνο δ’ ἱκανὸν τόν τοι φίλος υἱὸς ἔτευξεν Ἥφαιστος ( ) . . sc . ut Hesiodus refutetur , nam Jovis et Junonis filius est apud Homerum cf . ad ubi noster locus citatur .
Lemmas: ἀλλά τοκεύς δύο . † ) Ἡσίοδος ἐκ μόνος ὁ Ἥρα γίγνομαι ὁ Ἥφαιστος . ἐκεῖνος δέ ἱκανός ὁ ὅς φίλος υἱός τεύχω Ἥφαιστος ( ) . . sc . ut Hesiodus refutetur , nam Jovis et Junonis filius est apud Homerum cf . ad ubi noster locus citatur .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 8.363
ἡ δ' ἄρα Κύπρον ἵκανε φιλομμειδὴς Ἀφροδίτη ἐς Πάφον · ἔνθα δέ οἱ τέμενος . † ) πόλις Κύπρου · ἀπὸ γενικοῦ εἰς τὸ εἰδικόν · ὁ δὲ ἀντὶ τοῦ γάρ , ἔνθα γάρ οἱ . Similis locus . quem citat ad nostrum versum , est : Ἴδην δ’ ἵκανεν Γάργαρον , ad quem v . Ar . cf . De commutatione vocabulorum δέ et γάρ et locos ibid . collatos . Quod habet ad : καὶ δύο γενέσεις Χαρίτων est Aristarcheum . cf .
Lemmas: ὁ δέ ἄρα Κύπρος ἱκάνω φιλομμειδής Ἀφροδίτη εἰς Πάφος · ἔνθα δέ ὁ τέμενος . † ) πόλις Κύπρος · ἀπό γενικός εἰς ὁ εἰδικός · ὁ δέ ἀντί ὁ γάρ , ἔνθα γάρ ὁ . Similis locus . quem citat ad nostrum versum , est : Ἴδη δέ ἱκάνω Γάργαρον , ad quem v . Ar . cf . De commutatione vocabulorum δέ et γάρ et locos ibid . collatos . Quod habet ad : καί δύο γένεσις Χαρίτων est Aristarcheum . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 8.383
ἠμὲν ἀπείλησας . . † ) ἐπηγγείλω · οὐδ’ ἠπείλησεν ἄνακτι ( ) . Frustula sunt Ar . notae , qui ad locum citatum ἠπείλησεν ἀντὶ τοῦ ηὔξατο esse dicit . cf . Eust . pro ἐκαυχήσω .
Lemmas: ἠμὲν ἀπειλέω . . † ) ἐπαγγέλλω · οὐδέ ἀπειλέω ἄναξ ( ) . Frustula sunt Ar . notae , qui ad locum citatum ἀπειλέω ἀντί ὁ εὔχομαι esse dicit . cf . Eust . pro καυχάομαι .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 8.390
δώδεκα γὰρ βασιλῆες ἀριπρεπέες κατὰ δῆμον · Ex Ar . ad apparet , hic diplam fuisse , ὅτι βασιλεῖς καὶ τοὺς κατὰ μέρος ἄρχοντας λέγει . cf .
Lemmas: δώδεκα γάρ βασιλεύς ἀριπρεπής κατά δῆμος · Ex Ar . ad apparet , hic diplam fuisse , ὅτι βασιλεύς καί ὁ κατά μέρος ἄρχω λέγω . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 8.452
θερμὰ λοέτρ’ , ἐπεὶ οὔ τι κομιζόμενός γε θάμιζεν , ἐπεὶ δὴ λίπε δῶμα Καλυψοῦς . De dipla ab Ar . adpicta propter ἐπεί vocabuli significationem , non tantum quod , sed etiam postquam cf . ad
Lemmas: θερμός λός , ἐπεί οὖον τίς κομίζω γε θαμίζω , ἐπεί δή λείπω δῶμα Καλυψώ . De dipla ab Ar . adpicta propter ἐπεί vocabuli significationem , non tantum quod , sed etiam postquam cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 8.477
κῆρυξ , τῆ δὴ , τοῦτο πόρε κρέας . † ) τὸ τῆ ῥῆμα προστακτικόν ἐστι παρὰ ποιηταῖς εἰρημένον χρόνου ἐνεστῶτος καὶ παρατατικοῦ . Est ἀντὶ τοῦ λάβε cf . ad
Lemmas: κῆρυξ , τῆ δή , οὗτος πόρος κρέας . † ) ὁ τῆ ῥῆμα προστακτικός εἰμί παρά ποιητής εἴρω χρόνος ἐνίστημι καί παρατατικός . Est ἀντί ὁ λαμβάνω cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 8.483
ἥρῳ Δημοδόκῳ . Fuit diple , ὅτι δισυλλάβως καὶ ἐν Ἰλιάδι ἥρῳ cf . ad , ubi etiam noster locus notatur .
Lemmas: ἥρως Δημόδοκος . Fuit diple , ὅτι δισυλλάβως καί ἐν Ἰλιάς ἥρως cf . ad , ubi etiam noster locus notatur .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 8.507
ἠὲ διαπλῆξαι κοῖλον δόρυ νηλέι χαλκῷ . † ) Ἀρίσταρχος διαπλῆξαι , ὡς ἀλλαχοῦ τὰς μὲν ἔπειτα διαπλήσσοντες Ἀχαιοί ( ) . διατμῆξαι , quod habent ACDEFGHIKLMPQSV , Zenodoto videtur deberi , cf . schol .
Lemmas: ἤ διαπλήσσω κοῖλος δόρυ νηλής χαλκός . † ) Ἀρίσταρχος διαπλήσσω , ὡς ἀλλαχοῦ ὁ μέν ἔπειτα διαπλήσσω Ἀχαιός ( ) . διατμήγω , quod habent ACDEFGHIKLMPQSV , Zenodoto videtur deberi , cf . schol .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 8.529
εἴρερον εἰςανάγουσι . Notatum fuit vocabulum εἴρερον ἅπαξ εἰρημένον cf . in .
Lemmas: εἴρερος ειςαναγους . Notatum fuit vocabulum εἴρερος ἅπαξ εἴρω cf . in .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 8.546
ἀντὶ κασιγνήτου ξεῖνος . Fuit diple ὅτι τὸ ἀντὶ κασιγνήτου ἀντὶ τοῦ ἴσος κασιγνήτῳ cf . ad , ubi noster versus sic explanatur ab
Lemmas: ἀντί κασίγνητος ξένος . Fuit diple ὅτι ὁ ἀντί κασίγνητος ἀντί ὁ ἴσος κασίγνητος cf . ad , ubi noster versus sic explanatur ab
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 8.557
οὐ γὰρ Φαιήκεσσι κυβερνητῆρες ἔασιν . † ) τοῦτο φανερὸν ὅτι ἐκτετόπισται ἡ πλάνη . διὸ μὴ χρῄζειν τὰς ναῦς τῶν κυβερνητῶν , ἀλλ’ αὐτὰς τὸν πλοῦν ἐπίστασθαι . cf . ad et locos ibid . collatos .
Lemmas: οὖον γάρ Φαίαξ κυβερνητήρ εἰμί . † ) οὗτος φανερός ὅτι ἐκτοπίζω ὁ πλάνη . διό μή χρῄζω ὁ ναῦς ὁ κυβερνήτης , ἀλλά αὐτός ὁ πλόος ἐφίστημι . cf . ad et locos ibid . collatos .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 8.564_71
ἀλλὰ τόδ’ ὥς ποτε πατρὸς ἐγὼν εἰπόντος ἄκουσα Ναυσιδόου , ὅς ἔφασκε Ποσειδάων’ ἀγάσασθαι ἡμῖν , οὕνεκα πομποὶ ἀπήμονές εἰμεν ἁπάντων . φῆ ποτὲ Φαιήκων ἀνδρῶν εὐεργέα νῆα ἐκ πομπῆς ἀνιοῦσαν ἐν ἠεροειδέι πόντῳ ῥαισέμεναι , μέγα δ’ ἧμιν ὄρος πόλειἀμφικαλύψειν · ὣς ἀγόρευ’ ὁ γέρων · τὰ δέ κεν θεὸς ἢ τελέσειεν . * ) ἀθετοῦνται · οἰκειότερον γὰρ ἐν τοῖς ἑξῆς , ( ) ὅταν ἴδωσι τὴν ναῦν ἀπολελιθωμένην ὑπὸ τοῦ Ποσειδῶνος [ ὥστε ἀναμιμνήσκονται inserendum esse putat Friedlaenderus in ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος , ὥσπερ ὁ Κύκλωψ ὑπὸ τοῦ . . . . ἀναμιμνήσκεται καὶ ἡ Κίρκη ἦ σύγ’ Ὀδυσσεύς ἐσσι ( ) . καὶ ἐνταῦθα δὲ παλιλλογοῦνται ( sc . οἱ στίχοι ) . εἰ δὲ ἔμαθε Ὀδυσσεὺς τὸν χρησμὸν , οὐκ ἂν αὐτοῖς ἐμήνυσε τὰ ὑπὲρ αὐτοῦ , οὐδὲ Ἀλκίνοος ἔπεμψεν αὐτὸν ὑπερβολῇ φιλοξενίας . cf . ad Obelos cum asteriscis his versibus appictos fuisse — sunt in M . cf . — commemorat et easdem fere caussas afferens .
Lemmas: ἀλλά ὅδε ὅς ποτός πατήρ ἐγώ εἶπον ἀκούω Ναυσιδόου , ὅς φάσκω Ποσειδῶν ἄγαμαι ἐγώ , οὕνεκα πομπός ἀπήμων εἰμί ἅπας . φημί ποτέ Φαίαξ ἀνήρ εὐεργής ναῦς ἐκ πομπή ἀνέρχομαι ἐν ἠεροειδής πόντος ῥαίω , μέγας δέ ἡμεῖς ὄρος πολειαμφικαλυπτω · ὡς ἀγορεύω ὁ γέρων · ὁ δέ ἄν θεός ἢ τελέω . * ) ἀθετέω · οἰκεῖος γάρ ἐν ὁ ἑξῆς , ( ) ὅταν ὁράω ὁ ναῦς ἀπολιθόω ὑπό ὁ Ποσειδῶν [ ὥστε ἀναμιμνήσκω inserendum esse putat Friedlaenderus in ἐκ ὁ ἀποτέλεσμα , ὥσπερ ὁ Κύκλωψ ὑπό ὁ . . . . ἀναμιμνήσκω καί ὁ Κίρκη εἰμί σύ Ὀδυσσεύς εἰμί ( ) . καί ἐνταῦθα δέ παλιλλογέω ( sc . ὁ στίχος ) . εἰμί δέ μανθάνω Ὀδυσσεύς ὁ χρησμός , οὐ εἄν αὐτός μηνύω ὁ ὑπέρ αὐτός , οὐδέ Ἀλκίνοος πέμπω αὐτός ὑπερβολή φιλοξενία . cf . ad Obelos cum asteriscis his versibus appictos fuisse — sunt in M . cf . — commemorat et easdem fere caussas afferens .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 8.565
ὃς ἔφασκε Ποσειδάων’ ἀγάσασθαι || ἡμῖν . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ἀγάσασθαι νῦν ] ἀντὶ τοῦ φθονῆσαι . cf .
Lemmas: ὅς φάσκω Ποσειδῶν ἄγαμαι || ἐγώ . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ὁ ἄγαμαι νῦν ] ἀντί ὁ φθονέω . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 8.581
ἦ τίς τοι καὶ πηὸς ἀπέφθιτο . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] σαφῶς ἐκ τούτου δηλοῦται ὅτι πηὸς [ ὁ ] ( οὐ cod . ) κατ’ ἐπιγαμίαν ( cod . ἐπωνυμίαν , sed correxi secutus ) οἰκεῖος ( ἢ ) [ οὐχ ὁ ] φίλος ἢ ( corr . Friedlaenderus in pro cod . ἀλλ’ ) ἑταῖρος , ὡς οἱ πολλοὶ τῶν γλωσσογράφων · ἐπιφέρει γοῦν ἀντιδιαστέλλων ( ) ἢ πού τις καὶ ἑταῖρος ἀνήρ ὁρισμὸν ποιῶν . cf .
Lemmas: εἰμί τίς ὅς καί πηός ἀποφθίνω . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] σαφῶς ἐκ οὗτος δηλόω ὅτι πηός [ ὁ ] ( οὖον cod . ) κατά ἐπιγαμία ( cod . ἐπωνυμία , sed correxi secutus ) οἰκεῖος ( ἢ ) [ οὐ ὁ ] φίλος ἢ ( corr . Friedlaenderus in pro cod . ἀλλά ) ἑταῖρος , ὡς ὁ πολύς ὁ γλωσσογράφος · ἐπιφέρω γοῦν ἀντιδιαστέλλω ( ) ἢ πού τις καί ἑταῖρος ἀνήρ ὁρισμός ποιέω . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.19
ὅς πᾶσι δόλοισιν || ἀνθρώποισι μέλω . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] παρεῖται ἡ διὰ καὶ ἡ δοτικὴ ἀντὶ αἰτιατικῆς κεῖται · διὰ δόλους γὰρ μέλω · ὅμοιόν ἐστι τῷ σοὶ πάντες μαχόμεθα ( ) τουτέστι διὰ σέ . cf .
Lemmas: ὅς πᾶς δόλος || ἄνθρωπος μέλω . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] παρίημι ὁ διά καί ὁ δοτικός ἀντί αἰτιατικός κεῖμαι · διά δόλος γάρ μέλω · ὁμοῖος εἰμί ὁ σύ πᾶς μάχομαι ( ) τουτέστι διά σός . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.21
ναιετάω δ’ Ἰθάκην εὐδείελον · ἐν δ’ ὄρος αὐτῇ . † ) σύνηθες αὐτῷ τὰ ὄρη χωρίζειν τῆς γῆς . προεῖπε γὰρ τὴν Ἰθάκην καὶ ἐπήγαγε περὶ τοῦ ὄρους . cf . ad ubi citatur hic versus , et notatus fuit propter Olympum montem cf . ne quis intelligat Olympum extra terram poni .
Lemmas: ναιετάω δέ Ἰθάκη εὐδείελος · ἐν δέ ὄρος αὐτός . † ) συνήθης αὐτός ὁ ὄρος χωρίζω ὁ γῆ . προεῖπον γάρ ὁ Ἰθάκη καί ἐπάγω περί ὁ ὄρος . cf . ad ubi citatur hic versus , et notatus fuit propter Olympum montem cf . ne quis intelligat Olympum extra terram poni .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.24
Σάμη . * ) [ ἡ διπλῆ ότι ] τὴν Σάμην ἐν ἄλλοις Σάμον λέγει · οἵ τε Ζάκυνθον ἔχον ἠδ’ οἳ Σάμον ἀμφενέμοντο ( ) . cf .
Lemmas: Σάμη . * ) [ ὁ διπλόος ότι ] ὁ Σάμη ἐν ἄλλος Σάμος λέγω · ὁ τε Ζάκυνθος ἔχω ἤδη ἕ Σάμος ἀμφινέμομαι ( ) . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.33_35
ἀλλ’ ἐμὸν οὔ ποτε θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ἔπειθον . ὣς οὐδὲν γλύκιον ἧς πατρίδος οὐδὲ τοκήων γίγνεται , εἴ περ καί τις ἀπόπροθε πίονα οἶκον . Versus 33-35 obelis notati in . — athetesin a versu 29 ad versum 36 patuisse putat , ita ut versui 28 subiungatur v . 37 . Itaque asteriscis notatos fuisse contendit . cf . pertinere censet .
Lemmas: ἀλλά ἐμός οὖον ποτός θυμός ἐν στῆθος πείθω . ὡς οὐδείς γλύκιος ὅς πατρίς οὐδέ τοκεύς γίγνομαι , εἰμί περ καί τις ἀπόπροθεν πίων οἶκος . Versus 33-35 obelis notati in . — athetesin a versu 29 ad versum 36 patuisse putat , ita ut versui 28 subiungatur v . 37 . Itaque asteriscis notatos fuisse contendit . cf . pertinere censet .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.39
Ἰλιόθεν με φέρων ἂνεμος Κικόνεσσι πέλασσεν Ἰσμάρῳ . † ) ἡ μὲν χώρα Κικονία — ἔστι δ’ αὐτὴ τῆς Θράκης — ἡ δὲ πόλις Ἴσμαρος . τῷ γὰρ γενικῷ τὸ εἰδικὸν ἐπήγαγεν , ὡς τὸ ἡ δ’ ἄρα Κύπρον ἵκανεν , εἰς Πάφον ( ) . πορθεῖ δὲ τοὺς Κίκονας , ὅτι συνεμάχησαν τοῖς Τρωσί ( ) . . cf . ad
Lemmas: Ἰλιόθεν ἐγώ φέρω ἄνεμος Κίκονες πελάζω Ἴσμαρος . † ) ὁ μέν χώρα Κικόνιος — εἰμί δέ αὐτός ὁ Θρᾴκη — ὁ δέ πόλις Ἴσμαρος . ὁ γάρ γενικός ὁ εἰδικός ἐπάγω , ὡς ὁ ὁ δέ ἄρα Κύπρος ἱκάνω , εἰς Πάφος ( ) . πορθέω δέ ὁ Κίκονες , ὅτι συμμαχέω ὁ Τρώς ( ) . . cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.42
δασσάμεθ’ , ὡς μὴ τίς μοι ἀτεμβόμενος κίοι ἴσης . Versus 42 asteriscum habuit , οὐκ ὀρθῶς ubi v . Ar . La Roche asteriscum non notavit .
Lemmas: δατέομαι , ὡς μή τίς ἐγώ ἀτέμβω κίω ἴσος . Versus 42 asteriscum habuit , οὐ ὀρθῶς ubi v . Ar . La Roche asteriscum non notavit .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.43
διερῷ ποδὶ φευγέμεν ἡμέας . Quod habet schol . in : οἱ δὲ τῷ ζῶντι Aristarcheum est . cf . ad Sed Aristarchum in etymologia lapsum esse demonstrat Lehrsius , qui fugaci pede interpretatur , cuius interpretationis vestigium in eodem scholio est : οἱ δὲ διερῷ τῷ ὀξεῖ καὶ ταχεῖ . cf .
Lemmas: διερός πούς φεύγω ἡμεῖς . Quod habet schol . in : ὁ δέ ὁ ζῶ Aristarcheum est . cf . ad Sed Aristarchum in etymologia lapsum esse demonstrat Lehrsius , qui fugaci pede interpretatur , cuius interpretationis vestigium in eodem scholio est : ὁ δέ διερός ὁ ὀξύς καί ταχύς . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.48
οἵ σφιν γείτονες ἦσαν . † ) ἐπισημαίνονται ἐν Ἰλιάδι γείτονα μὴ ὠνομάσθαι , ἐν δὲ Ὀδυσσείᾳ νῦν δὲ κἀκεϊ ( Dind . ex Eust . vult : ἐνταῦθα κεῖται καὶ ) ὣς οἱ μὲν δαίνυντο γείτονες ἠδὲ ἔται Μενελάου . ( ) Etiam γείτονες legitur .
Lemmas: ὁ σφεῖς γείτων εἰμί . † ) ἐπισημαίνω ἐν Ἰλιάς γείτων μή ὀνομάζω , ἐν δέ Ὀδυσσεία νῦν δέ κέω ( Dind . ex Eust . vult : ἐνταῦθα κεῖμαι καί ) ὡς ὁ μέν δαίνυμι γείτων ἠδέ ἔτης Μενέλαος . ( ) Etiam γείτων legitur .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.59
Κίκονες κλῖναν δαμάσαντες Ἀχαιούς . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι τὸ κλῖναν ] ἀντὶ τοῦ κλιθῆναι ἠνάγκασαν . . cf .
Lemmas: Κίκονες κλίνω δαμάζω Ἀχαιός . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ὁ κλίνω ] ἀντί ὁ κλίνω ἀναγκάζω . . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.62
ἔνθεν δὲ προτέρω πλέομεν . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι τὸ προτέρω ] ἀντὶ τοῦ εἰς τοὔμπροσθεν . καὶ ἑξῆς ὁμοίως οὐδ’ ἄρα μοι προτέρω νῆες κίον ( ) . cf .
Lemmas: ἔνθεν δέ πρότερος πλέω . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ὁ πρότερος ] ἀντί ὁ εἰς τοὔμπροσθεν . καί ἑξῆς ὁμοίως οὐδέ ἄρα ἐγώ πρότερος ναῦς κίων ( ) . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.68
νηυσὶ δ’ ἐπῶρσ’ ἄνεμον Βορέην . . . λαίλαπι θεσπεσίῃ . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] ἐλλείπει ἡ σύν πρόθεσις , σὺν λαίλαπι . cf .
Lemmas: ναῦς δέ ἐπόρνυμι ἄνεμος Βορέας . . . λαῖλαψ θεσπέσιος . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] ἐλλείπω ὁ σῦς πρόθεσις , σύν λαῖλαψ . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.80
περιγνάμπτοντα Μάλειαν . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] νῦν ἑνικῶς Μάλειαν , ἑτέρωθι δὲ πληθυντικῶς ἀλλ’ ὅτε δή ῥα ἔμελλε Μαλειάων ὄρος αἰπὺ ἵξεσθαι . cf . ad
Lemmas: περιγνάμπτω Μάλεια . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] νῦν ἑνικός Μάλεια , ἑτέρωθι δέ πληθυντικός ἀλλά ὅτε δή ἄρα μέλλω Μάλεια ὄρος αἰπύς ἱκνέομαι . cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.106
Κυκλώπων δ’ ἐς γαῖαν ὑπερφιάλων ἀθεμίστων . † ) ἢ τῶν μεγαλοφυῶν τῷ σώματι — τῶν δισήμων γὰρ ἡ λέξις — ( de quibus v . L . Ar . 146 ) ἀθεμίστων δὲ τῶν νόμοις μὴ χρωμένων ( cf . ) . φησὶ γὰρ θεμιστεύει δὲ ἕκαστος παίδων ἠδ’ ἀλόχων ( ) . εἰ γὰρ ἦν ἀθεμίστων ἀντὶ τοῦ ἀδίκων , πῶς λέγει οἵ ῥα θεοῖσι πεποιθότες ; ( ) εἰ δ’ εἴπῃ τις , καὶ πῶς ὁ Πολύφημός φησιν οὐ Κύκλωπες Διὸς αἰγιόχου ἀλέγουσι , ( ) σκοπείτω τὸ πρόσωπον , ὅτι Πολυφήμου ἐστὶ τοῦ ὠμοφάγου καὶ θηριώδους . καὶ Ἡσίοδος — — ἰχθύσι μὲν καὶ θηρσὶ καὶ οἰωνοῖσι πετεινοῖς ἔσθειν ἀλλήλους , ἐπεὶ οὐ δίκη ἐστὶν ἐν αὐτοῖς , ἀνθρώποισι δ’ ἔδωκε δίκην . ὥστε Πολύφημον μόνον λέγει ὑπερήφανον καὶ ἄδικον , τοὺς δὲ λοιποὺς πάντας Κύκλωπας εὐσεβεῖς καὶ δικαίους καὶ πεποιθότας τοῖς θεοῖς , ὅθεν καὶ ἀνῆκεν αὐτοῖς αὐτομάτως ἡ γῆ τοὺς καρπούς . Sic fere etiam alii codd . ex parte ad cf . praeterea ad Hanc Ar . sententiam fuisse apparet ex et Totus locus fuit τῶν προβλημάτων v . Apoll . l . e .
Lemmas: Κύκλωψ δέ εἰς γαῖα ὑπερφίαλος ἀθέμιστος . † ) ἢ ὁ μεγαλοφυής ὁ σῶμα — ὁ δίσημος γάρ ὁ λέξις — ( de quibus v . L . Ar . 146 ) ἀθέμιστος δέ ὁ νόμος μή χράω ( cf . ) . φημί γάρ θεμιστεύω δέ ἕκαστος παῖς ἤδη ἄλοχος ( ) . εἰμί γάρ εἰμί ἀθέμιστος ἀντί ὁ ἄδικος , πῶς λέγω ὁ ἄρα θεός πείθω ; ( ) εἰμί δέ εἶπον τις , καί πῶς ὁ Πολύφημος φημί οὖον Κύκλωψ Ζεύς αἰγίοχος ἀλέγω , ( ) σκοπέω ὁ πρόσωπον , ὅτι Πολύφημος εἰμί ὁ ωμοφάγος καί θηριώδης . καί Ἡσίοδος — — ἰχθύς μέν καί θήρ καί οἰωνός πετεινός ἐσθίω ἀλλήλων , ἐπεί οὖον δίκη εἰμί ἐν αὐτός , ἄνθρωπος δέ δίδωμι δίκη . ὥστε Πολύφημος μόνος λέγω ὑπερήφανος καί ἄδικος , ὁ δέ λοιπός πᾶς Κύκλωψ εὐσεβής καί Δίκαιος καί πείθω ὁ θεός , ὅθεν καί ἀνίημι αὐτός αὐτόματος ὁ γῆ ὁ καρπός . Sic fere etiam alii codd . ex parte ad cf . praeterea ad Hanc Ar . sententiam fuisse apparet ex et Totus locus fuit ὁ πρόβλημα v . Apoll . l . e .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.112
τοῖσιν δ’ οὔτ’ ἀγοραὶ βουληφόροι οὔτε θέμιστες † ) ἀθεμίστους λέγει οὐχ ὡς ἀδίκους , ἀλλ’ ὡς μὴ θέμιδος ἤτοι νόμου χρῄζοντας εἰς εὕρεσιν τοῦ καλοῦ . ἦσαν γὰρ ἀγαθοί .
Lemmas: ὅς δέ οὔτε ἀγορά βουληφόρος οὔτε θέμις † ) ἀθέμιστος λέγω οὐ ὡς ἄδικος , ἀλλά ὡς μή θέμις ἤτοι νόμος χρῄζω εἰς εὕρεσις ὁ καλός . εἰμί γάρ ἀγαθός .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.116
νῆσος ἔπειτα λάχεια . Fuit diple periestigmene propter Zenodoti lectionem , quam servavit : Ζηνόδοτος τὴν βραχεῖαν , γράφων διὰ τοῦ ε̄ , ἐλάχεια . cf . De ἐλάχεια vocabulo omnia incerta sunt praeter accentum , cf . Dindorfius vulgatam lectionem Aristarcho probatam fuisse putat . cf . ad
Lemmas: νῆσος ἔπειτα λάχεια . Fuit diple periestigmene propter Zenodoti lectionem , quam servavit : Ζηνόδοτος ὁ βραχύς , γράφω διά ὁ ἔ , ἐλαχύς . cf . De ἐλαχύς vocabulo omnia incerta sunt praeter accentum , cf . Dindorfius vulgatam lectionem Aristarcho probatam fuisse putat . cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.144
ἀὴρ γὰρ παρὰ νηυσὶ βαθεῖ’ ἦν , οὐδὲ σελήνη . † ) ἀορασία ἢ ἀχλύς . Certe diple fuit ὅτι ἀέρα τὴν σκοτίαν καλεῖ . cf .
Lemmas: ἀήρ γάρ παρά ναῦς βαθύς εἰμί , οὐδέ σελήνη . † ) ἀορασία ἢ ἀχλύς . Certe diple fuit ὅτι ἀήρ ὁ σκοτία καλέω . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.154
ὦρσαν δὲ νύμφαι || αἶγας ἀρεσκῴους ἵνα δειπνήσειαν ἑταῖροι . † ) ὅμοιόν ἐστι τῷ οὐδ’ ἄρ’ ἀπ’ ἀσφάραγον μελίη τάμε ( ) τὰ γὰρ συμβεβηκότα ὡς αἴτια λαμβάνει . cf . quem versum expunxit .
Lemmas: ὄρνυμι δέ νύμφη || αἴξ ἀρεσκῴους ἵνα δειπνέω ἑταῖρος . † ) ὁμοῖος εἰμί ὁ οὐδέ ἄρα ἀπό ἀσφάραγος μελία τέμνω ( ) ὁ γάρ συμβεβηκός ὡς αἴτιος λαμβάνω . cf . quem versum expunxit .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.177
ὡς εἰπὼν ἀνὰ νηὸς ἔβην . † ) ἰδίως εἶπεν ἀντὶ τοῦ ἀνὰ τὴν ναῦν ἔβη . Sic in praepositione ἐπὶ ad genetivus pro accusativo Ἀττικῶς notatus est . cf .
Lemmas: ὡς εἶπον ἀνά ναός βαίνω . † ) ἰδίως εἶπον ἀντί ὁ ἀνά ὁ ναῦς βαίνω . Sic in praepositione ἐπί ad genetivus pro accusativo Ἀττικός notatus est . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.184
μῆλ’ , ὄιές τε καὶ αἶγες . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] προτάξας τὸ γένος ἐπήνεγκε τὸ εἶδος Ad enim adnotavit , ὅτι μῆλα οἱ νεώτεροι πάντα τὰ τετράποδα , Ὅμηρος δὲ αἶγας καὶ οἴας · Et ex nostro loco hanc interpretationem fecit Ar . cf . ad
Lemmas: μῆλον , ὄις τε καί αἴξ . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] προτάσσω ὁ γένος ἐπιφέρω ὁ εἶδος Ad enim adnotavit , ὅτι μῆλον ὁ νέος πᾶς ὁ τετράπους , Ὅμηρος δέ αἴξ καί οἶος · Et ex nostro loco hanc interpretationem fecit Ar . cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.198
( Vinum ) ὅν μοι ἔδωκε Μάρων || ἱρεὺς Ἀπόλλωνος . † ) ταῦτα σημειοῦνταί τινες πρὸς τὸ μὴ παραδιδόναι Ὅμηρον Διόνυσον οἴνου εὑρέτην , τὸν δὲ Μάρωνα οὐ Διονύσου , ἀλλ’ Ἀπόλλωνος ἱερέα , δι’ ὅλης τῆς ποιήσεως οἴνου μνημονεύων · ἡ δ’ ἀπότασις πρὸς Ἡσίοδον λέγοντα τὸν Μάρωνα εἶναι Οἰνοπίωνος τοῦ Διονύσου . cf . ubi monet , scholii testimonium nec integrum fortasse esse et an Aristonici sit non carere dubio .
Lemmas: ( Vinum ) ὅς ἐγώ δίδωμι Μάρων || ἱερεύς Ἀπόλλων . † ) οὗτος σημειόω τις πρός ὁ μή παραδίδωμι Ὅμηρος Διόνυσος οἶνος εὑρίσκω , ὁ δέ Μάρων οὖον Διόνυσος , ἀλλά Ἀπόλλων ἱερεύς , διά ὅλος ὁ ποίησις οἶνος μνημονεύω · ὁ δέ ἀπότασις πρός Ἡσίοδος λέγω ὁ Μάρων εἰμί Οἰνοπίων ὁ Διόνυσος . cf . ubi monet , scholii testimonium nec integrum fortasse esse et an Aristonici sit non carere dubio .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.222
χωρὶς δ’ αὖθ’ ἕρσαι . : ἕρσαι αἱ ἐν ἔαρι γεννηθεῖσαι ἢ αἱ ἁπαλαὶ καὶ τελείως νέαι , μεταφορικῶς ὡς Ἀριστόνικος ἐν σημείοις . Similia habent . ad et . .
Lemmas: Χωρὶς δέ αὐτός ἕρση . : ἕρση ὁ ἐν ἔαρ γεννάω ἢ ὁ ἁπαλός καί τέλειος νέος , μεταφορικός ὡς Ἀριστόνικος ἐν σημεῖον . Similia habent . ad et . .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.225
† ) ἐκ τούτων ἡ δικαιοσύνη τῶν Κυκλώπων δήλη , ἐκ τοῦ ἀμελῶς εὑρεθῆναι τὸ σπήλαιον πλῆρες ὄν τυρῶν τε καὶ θρεμμάτων . ᾔδει γὰρ ὁ Κύκλωψ ὅτι οὐδεὶς ὑφαιρήσεται τῶν ἐπιχωρίων . cf . ad
Lemmas: † ) ἐκ οὗτος ὁ δικαιοσύνη ὁ Κύκλωψ δῆλος , ἐκ ὁ ἀμελής εὑρίσκω ὁ σπήλαιον πλήρης εἰμί τυρός τε καί θρέμμα . οἶδα γάρ ὁ Κύκλωψ ὅτι οὐδείς ὑφαιρέω ὁ ἐπιχώριος . cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.231
ἔνθα δὲ πῦρ κήαντες ἐθύσαμεν ἠδὲ καὶ αὐτοί τυρῶν αἰνύμενοι φάγομεν . † ) ἐθύσαμεν ἀπὸ τῶν τυρῶν . παλαιὸν γὰρ ἔθος τὸ τῶν ἀπαρχῶν θύειν . ὁ δ’ ἐν πυρὶ βάλλε θυηλάς . . Ad Ar . adnotavit , verbum θύειν nusquam apud Homerum dici de immolanda hostia sed de offerendis ἀπαρχαί , et θυηλάς esse ἀπαρχάς cf . Hoc certe ad nostrum etiam versum observatum fuit contra Philoxenum , qui falso accepit τὸ ἔνθα δὲ πῦρ κήαντες ἐθύσαμεν παρὰ τῷ ποιητῇ εἴρησθαι ἐπὶ τῶν ἀρνῶν .
Lemmas: ἔνθα δέ πῦρ καίω θύω ἠδέ καί αὐτός τυρός αἴνυμαι ἐσθίω . † ) θύω ἀπό ὁ τυρός . παλαιός γάρ ἔθος ὁ ὁ ἀπαρχή θύω . ὁ δέ ἐν πῦρ βάλλω θυηλή . . Ad Ar . adnotavit , verbum θύω nusquam apud Homerum dici de immolanda hostia sed de offerendis ἀπαρχαί , et θυηλή esse ἀπαρχή cf . Hoc certe ad nostrum etiam versum observatum fuit contra Philoxenum , qui falso accepit ὁ ἔνθα δέ πῦρ καίω θύω παρά ὁ ποιητής ἐρήω ἐπί ὁ ἀμνός .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.243
τόσσην ἠλίβατον πέτρην ἐπέθηκε θύρῃσιν . : ὅτι τὴν τοῦ σπηλαίου εἴσοδον ἤτοι τὸ περὶ αὐτὴν διάστημα θύραν ὁ ποιητής ἐνταῦθα λέγει , καθά που καὶ ἐν Ἰλιάδι πύλας τὸν τόπον περὶ ὃν αἱ πύλαι , quod Aristarcho attribuit cf . ad
Lemmas: τόσος ἠλίβατος πέτρα ἐπιτίθημι θύρα . : ὅτι ὁ ὁ σπήλαιον εἴσοδος ἤτοι ὁ περί αὐτός διάστημα θύρα ὁ ποιητής ἐνταῦθα λέγω , καθά ποῦ καί ἐν Ἰλιάς πύλη ὁ τόπος περί ὅς ὁ Πύλαι , quod Aristarcho attribuit cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.250
πονησάμενος τὰ ἃ ἔργα . † ) πονηθεὶς τὰ αὑτοῦ ἔργα , ὅ ἐστι περιγενόμενος . τοῦτο γὰρ ὁ πόνος παρὰ τῷ ποιητῇ . cf . : ἐνήργησεν .
Lemmas: πονέω ὁ ὁ ἔργον . † ) πονέομαι ὁ αὐτός ἔργον , ὅς εἰμί περιγίγνομαι . οὗτος γάρ ὁ πόνος παρά ὁ ποιητής . cf . : ἐνεργέω .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.252_255
ὦ ξεῖνοι , τίνες ἐστέ ; πόθεν πλεῖθ’ ὑγρὰ κέλευθα ; ἦ τι κατὰ πρῆξιν , ἦ μαψιδίως ἀλάλησθε οἷά τε ληιστῆρες ὑπὲρ ἅλα , τοί τ’ ἀλόωνται ψυχὰς παρθέμενοι , κακὸν ἀλλοδαποῖσι φέροντες ; Versibus appicti fuerunt asterisci , cf . ad Aristophanes obelos cum asteriscis adposuit . cf . qui de asteriscorum significatione et forma hoc loco diserte exponit .
Lemmas: εἰμί ξένος , τίς εἰμί ; πόθεν πλείω ὑγρός κέλευθος ; εἰμί τίς κατά πρᾶξις , εἰμί μαψιδίως ἀλάομαι οἷος τε λῃστήρ ὑπέρ ἅλς , ὅς τε ἀλάομαι ψυχή παρατίθημι , κακός ἀλλοδαπός φέρω ; Versibus appicti fuerunt asterisci , cf . ad Aristophanes obelos cum asteriscis adposuit . cf . qui de asteriscorum significatione et forma hoc loco diserte exponit .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.261
ἄλλην ὁδὸν , ἄλλα κέλευθα || ἤλθομεν . † ) ἐκ παραλλήλου τὸ αὐτὸ · τὰ γὰρ δύο ἕν σημαίνουσιν . cf .
Lemmas: ἄλλος ὁδός , ἄλλος κέλευθος || ἔρχομαι . † ) ἐκ παράλληλος ὁ αὐτός · ὁ γάρ δύο εἷς σημαίνω . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.266
ἡμεῖς δ’ αὖτε κιχανόμενοι τὰ σὰ γοῦνα ἱκόμεθ’ , εἴ . . † ) ἱκέται ἐσμὲν παρὰ τὰ σὰ γούνατα παραγενόμενοι . cf . etiam .
Lemmas: ἐγώ δέ αὖτε κιχάνω ὁ σός γόνυ ἱκνέομαι , εἰμί . . † ) ἱκέτης εἰμί παρά ὁ σός γόνυ παραγίγνομαι . cf . etiam .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.275
οὐ γὰρ Κύκλωπες Διὸς αἰγιόχου ἀλέγουσιν . † ) τὸ ἴδιον ἁμάρτημα ἑαυτοῦ ὁ Πολύφημος κοινὸν ποιεῖται · ὅτι γὰρ οἱ ἄλλοι Κύκλωπες οὐκ ἦσαν ἄθεοι , φησὶ νοῦσον δ’ οὔπως ἐστὶ Διὸς μεγάλου ἀλεύασθαι ( ) . Idem in . cf . ad
Lemmas: οὖον γάρ Κύκλωψ Ζεύς αἰγίοχος ἀλέγω . † ) ὁ ἴδιος ἁμάρτημα ἑαυτοῦ ὁ Πολύφημος κοινός ποιέω · ὅτι γάρ ὁ ἄλλος Κύκλωψ οὐ εἰμί ἄθεος , φημί νοῦσος δέ οὔπως εἰμί Ζεύς μέγας ἀλέομαι ( ) . Idem in . cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.297
ἐμπλήσατο νηδύν ἀνδρόμεα κρέ’ ἔδων καὶ ἐπ’ ἄκρητον γάλα πίνων . † ) εἰς ἔμφασιν τοῖς παρατατικοῖς κέχρηται ἀδιαλείπτως ἐσθίοντος καὶ πίνοντος · καὶ τὸ ἀνδρόμεα μείζον τοῦ ἀνθρώ πεια . καὶ τὸ κεῖτο ἐμφαντικῶς . οὐ γὰρ ἄν ἐκ προνοίας ἀνεκλίθη , ἀλλὰ κατηναγκασμένην ἀνατροπὴν σημαίνει τὸ ῥῆμα . . De priore scholii parte cf .
Lemmas: ἐμπίπλημι νηδύς ἀνδρόμεος κρέας ἐσθίω καί ἐπί ἄκρατος γάλα πίνω . † ) εἰς ἔμφασις ὁ παρατατικός χράομαι ἀδιαλείπτως ἐσθίω καί πίνω · καί ὁ ἀνδρόμεος μείζων ὁ ἀνθρώ πια . καί ὁ κεῖμαι ἐμφαντικός . οὖον γάρ ἄν ἐκ πρόνοια ἀνακλίνω , ἀλλά καταναγκάζω ἀνατροπή σημαίνω ὁ ῥῆμα . . De priore scholii parte cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.347
Κύκλωψ , τῆ , πίε οἶνον . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι τὸ τῆ ] ἀντὶ τοῦ λάβε . . cf .
Lemmas: Κύκλωψ , τῆ , πίνω οἶνος . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ὁ τῆ ] ἀντί ὁ λαμβάνω . . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.374
ὁ δ’ ἐρεύγετο οἰνοβαρείων . Fuit diple , quod dixit ὡς περὶ ἑτέρου . cf . ubi citatur hic versus in eadem adnotatione .
Lemmas: ὁ δέ ἐρεύγομαι οἰνοβαρείων . Fuit diple , quod dixit ὡς περί ἕτερος . cf . ubi citatur hic versus in eadem adnotatione .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.473
ὅσσον τε γέγωνε βοήσας . † ) ὅσον ἐξακούεται φωνὴ ἀνδρὸς .
Lemmas: ὅσος τε γέγωνα βοάω . † ) ὅσος ἐξακούω φωνή ἀνήρ .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.483
τυτθόν , ἐδεύησεν δ’ οἰήιον ἄκρον ἱκέσθαι . † ) οὗτος ὁ στίχος συντάσσεται ἀπὸ τοῦ στίχου τοῦ ἀρχομένου πλημμυρίς ( ) . cf . : διὸ ἐν μὲν τοῖς πρώτοις στίχοις τὸ τυτθὸν ἐδεύησεν οἰήιον ἄκρον ἱκέσθαι ἀστέρα ἔχει μετὰ ὀβέλου · ὡς ἄριστον μὲν ἔπος ὂν ἐκεῖθεν δὲ ὀβελιζόμενον . ἐν δὲ τοῖς δευτέροις στίχοις ἀστέρα μόνον ἔχει ὡς ἐκεῖ ἄριστα κείμενον .
Lemmas: τυτθός , δήω δέ οἰήιον ἄκρος ἱκνέομαι . † ) οὗτος ὁ στίχος συντάσσω ἀπό ὁ στίχος ὁ ἄρχω πλημυρίς ( ) . cf . : διό ἐν μέν ὁ πρῶτος στίχος ὁ τυτθός δήω οἰήιον ἄκρος ἱκνέομαι ἀστήρ ἔχω μετά ὀβελός · ὡς ἀγαθός μέν ἔπος εἰμί ἐκεῖθεν δέ ὀβελίζω . ἐν δέ ὁ δύο στίχος ἀστήρ μόνος ἔχω ὡς ἐκεῖ ἀγαθός κεῖμαι .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.495
βαλὼν βέλος i . e . κορυφὴν ὄρεος μεγάλοιο ) . † ) βλῆμα · νῦν γὰρ τὸν βληθέντα λίθον λέγει . cf .
Lemmas: βάλλω βέλος i . e . κορυφή ὄρος μέγας ) . † ) βλῆμα · νῦν γάρ ὁ βάλλω λίθος λέγω . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.508
ἔσκε τις ἐνθάδε μάντις . † ) ἐκ τούτου νοητέον ὅτι δεισιδαίμονες οἱ Κύκλωπες , ὅτι ὑπήκουον βουλήμασι θεῶν , καὶ οὐκ ἀπέκτεινον τοὺς προλέγοντας αὐτοῖς τινα παρὰ θεῶν ἐσόμενα . cf .
Lemmas: εἰμί τις ἐνθάδε μάντις . † ) ἐκ οὗτος νοητέον ὅτι δεισιδαίμων ὁ Κύκλωψ , ὅτι ὑπακούω βούλημα θεός , καί οὐ ἀποκτείνω ὁ προλέγω αὐτός τις παρά θεός εἰμί . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 9.540
τυτθόν , ἐδεύησεν δ’ οἰήιον ἄκρον ἱκέσθαι . Versus asterisco notatus erat cf . ad et schol . in .
Lemmas: τυτθός , δήω δέ οἰήιον ἄκρος ἱκνέομαι . Versus asterisco notatus erat cf . ad et schol . in .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.1
Αἰολίην δ’ ἐς νῆσον ἀφικόμεθ’ . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] οὐ τὰς Αἰόλου νήσους νῦν λεγομένας , ἀλλά τινα ἄλλην ἐκτετοπισμένην νῆσον λέγει . . cf .
Lemmas: Αἰολίη δέ εἰς νῆσος ἀφικνέομαι . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] οὖον ὁ Αἴολος νῆσος νῦν λέγω , ἀλλά τις ἄλλος ἐκτοπίζω νῆσος λέγω . . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.3
πλωτῇ ἐνὶ νήσῳ . † ) ὁ ( δὲ ) Ἀρίσταρχος πλωτῇ ἀντὶ τοῦ φορητῇ , οἷον περιφερομένη , ὡς ποτὲ μὲν ἐν τοῖς δεξιοῖς μέρεσι , ποτὲ δὲ ἐν τοῖς ἀριστεροῖς ὁρᾶσθαι , οἷον δή τι καὶ περὶ τὴν Δῆλον ἱστορεῖ Πίνδαρος λέγων οὕτως ἦν γὰρ τὸ πάροιθε φορητὰ κυμάτεσσι Δᾶλος παντοδαπῶν τ’ ἀνέμων ῥιπαῖς ( ) . praeterea habet : οἰκειότερον γάρ φησι μὴ ἐῤῥιζῶσθαι τῶν ἀνέμων νῆσον . Eust . idem . cf .
Lemmas: πλωτός ἐν νῆσος . † ) ὁ ( δέ ) Ἀρίσταρχος πλωτός ἀντί ὁ φορητός , οἷος περιφέρω , ὡς ποτέ μέν ἐν ὁ δεξιός μέρος , ποτέ δέ ἐν ὁ ἀριστερός ὁράω , οἷος δή τίς καί περί ὁ Δῆλος ἱστορέω Πίνδαρος λέγω οὕτως εἰμί γάρ ὁ πάροιθεν φορητός κῦμα Δῆλος παντοδαπής τε ἄνεμος ῥιπή ( ) . praeterea habet : οἰκεῖος γάρ φημί μή ῥιζόω ὁ ἄνεμος νῆσος . Eust . idem . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.15
καὶ ἐξερέεινεν ἕκαστα , Ἴλιον Ἀργείων τε νέας καὶ νόστον Ἀχαιῶν . † ) περὶ τῆς Ἰλίου , περὶ τῶν νεῶν τῶν Ἀργείων , περὶ τοῦ νόστου τῶν Ἀχαιῶν Accusativum pro περὶcum genetivo positum esse statuit Ar . etiam ad
Lemmas: καί ἐξερεείνω ἕκαστος , Ἴλιον Ἀργεῖος τε νέος καί νόστος Ἀχαιός . † ) περί ὁ Ἴλιον , περί ὁ νέος ὁ Ἀργεῖος , περί ὁ νόστος ὁ Ἀχαιός Accusativum pro περί genetivo positum esse statuit Ar . etiam ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.20
κατέδησε κέλευθα . † ) Ἰωνικῶς τὰς κελεύθους κέλευθα εἶπε .
Lemmas: καταδέω κέλευθος . † ) ἰωνικός ὁ κέλευθος κέλευθος εἶπον .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.41
πολλὰ μὲν ἐκ Τροίης ἄγεται κειμήλια καλά ληίδος . * ) ὅτι διῃρημένως ἀναγνωστέον . βούλεται γαρ λέγειν Τρωϊκῆς ( cod . ἐρωτικῆς , Buttm . et Dind . στρατιωτικῆς ) λείας , ὡς ὅτε οὕνεκά με στερέσαι τῆς ληΐδος ἤθελε πάσης Τρωϊάδος ( ) . cf . Praeterea fuit diple periestigmene , quod Zenodotus in ἐκτελέοντες dedit pro ἐκτελέσαντες . cf . in .
Lemmas: πολύς μέν ἐκ Τροία ἄγω κειμήλιον καλός ληίς . * ) ὅτι διῃρημένως ἀναγνωστέον . βούλομαι γαρ λέγω Τρωϊκός ( cod . ἐρωτικός , Buttm . et Dind . στρατιωτικός ) λεῖος , ὡς ὅτε οὕνεκα ἐγώ στερέω ὁ ληΐς ἐθέλω πᾶς Τρωϊάς ( ) . cf . Praeterea fuit diple periestigmene , quod Zenodotus in ἐκτελέω dedit pro ἐκτελέω . cf . in .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.70
ὡς ἐφάμην μαλακοῖσι καθαπτόμενος ἐπέεσιν . Diple periestigmene contra Zenodotum fuit , qui non intelligens verbum καθάπτεσθαι mediae esse significationis , pro καθαπτόμενος dedit ἀμειβόμενος , quod praefert schol . in . Ζηνόδοτος μαλακοῖσιν ἀμειβόμενος γράφει . καὶ ἔστι χαριεστάτη ἡ γραφή · οὐ καθάπτεται γὰρ αὐτὸν , ἀλλ’ ἱκετεύει . cf . ad
Lemmas: ὡς φημί μαλακός καθάπτω πέος . Diple periestigmene contra Zenodotum fuit , qui non intelligens verbum καθάπτω mediae esse significationis , pro καθάπτω dedit ἀμείβω , quod praefert schol . in . Ζηνόδοτος μαλακός ἀμείβω γράφω . καί εἰμί χαρίεις ὁ γραφεύς · οὖον καθάπτω γάρ αὐτός , ἀλλά ἱκετεύω . cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.91
ἔνθ’ οἵ γ’ εἴσω πάντες ἔχον νέας . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] ἀντὶ τοῦ εἰσεῖχον , ὡς μὴ συγχεῖσθαι τὸ ἔνδον · τὸ δὲ ἔχον ἀντὶ τοῦ ἤλαυνον . cf .
Lemmas: ἔνθα ὁ γε εἴδομαι πᾶς ἔχω νέος . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] ἀντί ὁ εἰσέχω , ὡς μή συγχέω ὁ ἔνδον · ὁ δέ ἔχω ἀντί ὁ ἐλαύνω . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.110
ὅς τις τῶν δ’ εἴη βασιλεύς , καὶ τοῖσιν ἀνάσσοι . τὸ οἷσιν Ἀρίσταρχος διὰ τοῦ τ , καὶ τοῖσιν ἀνάσσοι , ἀντὶ τοῦ τίνων . Coaluerunt Didymi et Aristonici verba . cf .
Lemmas: ὅς τις ὁ δέ εἰμί βασιλεύς , καί ὅς ἀνάσσω . ὁ ὅς Ἀρίσταρχος διά ὁ τ , καί ὅς ἀνάσσω , ἀντί ὁ τίνω . Coaluerunt Didymi et Aristonici verba . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.113
κατὰ δ’ ἔστυγον αὐτὴν . † ) ἐφοβήθησαν , ἐξεπλάγησαν . Notatum est verbum στυγεῖν propter duplicem significationem timere et abhorrere cf .
Lemmas: κατά δέ στυγέω αὐτός . † ) φοβέω , ἐκπλήσσω . Notatum est verbum στυγέω propter duplicem significationem timere et abhorrere cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.124
ἰχθῦς δ’ ὣς πείροντες ἀτερπέα δαῖτα φέροντο . † ) δῆλον ἐκ τούτου ὅτι ᾔδεσαν ἰχθύων τροφήν . cf . ad
Lemmas: ἰχθύς δέ ὡς πείρω ἀτερπής δαίς φέρω . † ) δῆλος ἐκ οὗτος ὅτι οἶδα ἰχθύς τροφή . cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.150
διὰ δρυμὰ πυκνὰ καὶ ὕλην . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι πτῶσις ἐνήλλακται ] διὰ δρυμῶν πυκνῶν καὶ τῆς ὕλης .
Lemmas: διά δρυμός πυκνός καί ὕλη . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι πτῶσις ἐναλλάσσω ] διά δρυμός πυκνός καί ὁ ὕλη .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.152
ἐπεὶ ἴδον αἴθοπα καπνόν . † ) Ἀρίσταρχος τὸν ἐκ τοῦ αἴθεσθαι , ὅ ἐστι καίεσθαι , ἀναδιδόμενον . αἴθοψ δὲ καπνὸς ὁ ἐκ τοῦ αἴθεσθαί τινα ὕλην ἀναδιδόμενος .
Lemmas: ἐπεί ὁράω αἶθοψ καπνός . † ) Ἀρίσταρχος ὁ ἐκ ὁ αἴθω , ὅς εἰμί καίω , ἀναδίδωμι . αἶθοψ δέ καπνός ὁ ἐκ ὁ αἴθω τις ὕλη ἀναδίδωμι .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.160
δὴ γάρ μιν . Diple periestigmene , quod Zenodotus legit δὴν γάρ μιν .
Lemmas: δή γάρ ὅς . Diple periestigmene , quod Zenodotus legit δήν γάρ ὅς .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.161
κατ’ ἄκνηστιν μέσα νῶτα . † ) καταχρηστικῶς φησιν ὁ Ἀρίσταρχος ἐπὶ τῶν θηρίων εἶναι τὴν ἄκνηστιν . οὐ γὰρ αὐτὴν μόνην ἀδυνατοῦσι κνήσασθαι , ἀλλὰ καὶ τὴν ὀσφῦν καὶ τὸν τράχηλον . δεῖ γινώσκειν ὅτι αὐτὸς ἐπεξηγεῖται τί ἐστιν ἄκνηστις διὰ τοῦ εἰπεῖν μέσα νῶτα , ἤτοι ἡ ῥάχις , ἢ τὰ μέσα τῶν τετραπόδων , παρὰ τὸ μὴ δύνασθαι κνήσασθαι .
Lemmas: κατά ἄκνηστις μέσος νῶτον . † ) καταχρηστικός φημί ὁ Ἀρίσταρχος ἐπί ὁ θηρίον εἰμί ὁ ἄκνηστις . οὖον γάρ αὐτός μόνος ἀδυνατέω κνάω , ἀλλά καί ὁ ὀσφῦς καί ὁ τράχηλος . δεῖ γιγνώσκω ὅτι αὐτός ἐπεξηγέομαι τίς εἰμί ἄκνηστις διά ὁ εἶπον μέσος νῶτον , ἤτοι ὁ ῥάχις , ἢ ὁ μέσος ὁ τετράπους , παρά ὁ μή δύναμαι κνάω .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.169
βῆν δὲ καταλοφάδειαν φέρων . Ad Ar . vocabulum καταλοφάδεια interpretatus est : καταλοφάδειαν ( sic ) ἀντὶ τοῦ κατὰ τὸν τένοντα .
Lemmas: βαίνω δέ καταλοφάδεια φέρω . Ad Ar . vocabulum καταλοφάδεια interpretatus est : καταλοφάδεια ( sic ) ἀντί ὁ κατά ὁ τένων .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.173
ὦ φίλοι , οὐ γάρ πω . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] ἀπὸ τοῦ γὰρ ἤρξατο . cf .
Lemmas: εἰμί φίλος , οὖον γάρ πω . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] ἀπό ὁ γάρ ἄρχω . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.189
κέκλυτέ μευ μύθων κακά περ πάσχοντες ἑταῖροι . Versum 189 Callistratus a grammatico quodam , qui nullam illius Homeri consuetudinis ἀπὸ τοῦ γὰρ ἄρχεσθαι cognitionem habuerit , insertum esse dicit cf . in . Καλλίστρατός φησιν ὡς ὑπό τινος ὁ στίχος προτέτακται ἀγνοοῦντος τὸ Ὁμηρικὸν ἔθος , ὡς θέλει ἄρχεσθαι ἀπὸ τοῦ γάρ . Aristarchus versum non legisse videtur , nam diplam posuit propter hunc Homeri usum et citavit ob eandem causam .
Lemmas: κλύω μου μῦθος κακός περ πάσχω ἑταῖρος . Versum 189 Callistratus a grammatico quodam , qui nullam illius Homeri consuetudinis ἀπό ὁ γάρ ἄρχω cognitionem habuerit , insertum esse dicit cf . in . Καλλίστρατος φημί ὡς ὑπό τις ὁ στίχος προτάσσω ἀγνοέω ὁ ὁμηρικός ἔθος , ὡς ἐθέλω ἄρχω ἀπό ὁ γάρ . Aristarchus versum non legisse videtur , nam diplam posuit propter hunc Homeri usum et citavit ob eandem causam .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.190
ὦ φίλοι , οὐ γάρ τ’ ἴδμεν ὅπῃ ζόφος οὐδ’ ὅπῃ ἠώς , οὐδ’ ὅπῃ ἠέλιος φαεσίμβροτος εἶσ’ ὑπὸ γαῖαν , οὐδ’ ὅπῃ ἀννεῖται . † ) ἐκ τούτων ἐκτετοπισμένη φαίνεται ἡ πλάνη τοῦ Ὀδυσσέως . cf . Refutatio fuit Cratetis , qui quatuor coeli regiones Homero notas fuisse ex hoc loco contendit . Aristarchus recte eum duas modo orientem et occasum novisse docuit . cf . ἠὼς σημαίνει καὶ τὴν ἡλίου πάροδον , καὶ τὸν τόπον ὅθεν ἀνατέλλει ὁ ἥλιος κατὰ Ἀρίσταρχον · Sequuntur vs . 190-92 . νῦν γὰρ , καθά φησιν ὁ Κράτης , τῶν τεσσάρων τοῦ κόσμου μέμνηται μερῶν , ἄρκτου , μεσημβρίας , ἀνατολῆς καὶ δύσεως κ . τ . λ .
Lemmas: εἰμί φίλος , οὖον γάρ τε οἶδα ὅπῃ ζόφος οὐδέ ὅπῃ ἠώς , οὐδέ ὅπῃ ἥλιος φαεσίμβροτος εἶμι ὑπό γαῖα , οὐδέ ὅπῃ ἀνανέομαι . † ) ἐκ οὗτος ἐκτοπίζω φαίνω ὁ πλάνη ὁ Ὀδυσσεύς . cf . Refutatio fuit Cratetis , qui quatuor coeli regiones Homero notas fuisse ex hoc loco contendit . Aristarchus recte eum duas modo orientem et occasum novisse docuit . cf . ἠώς σημαίνω καί ὁ ἥλιος πάροδος , καί ὁ τόπος ὅθεν ἀνατέλλω ὁ ἥλιος κατά Ἀρίσταρχος · Sequuntur vs . 190-92 . νῦν γάρ , καθά φημί ὁ Κράτης , ὁ τέσσαρες ὁ κόσμος μιμνήσκω μέρος , ἄρκτος , μεσημβρία , ἀνατολή καί δύσις Κ . τ . λ .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.193
— ἐγὼ δ’ οὐκ ὀίομαι εἶναι . — † ) τοῦτο εἶναι διὰ μέσου φησὶν Ἀρίσταρχος ὡς ἂν ἀπαλγήσαντος τοῦ Ὀδυσσέως ἰδίᾳ ἀναπεφωνῆσθαι . cf .
Lemmas: — ἐγώ δέ οὐ οἴομαι εἰμί . — † ) οὗτος εἰμί διά μέσος φημί Ἀρίσταρχος ὡς εἄν ἀπαλγέω ὁ Ὀδυσσεύς ἴδιος ἀναφωνέω . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.210
εὗρον δ’ ἐν βήσσῃσι τετυγμένα δώματα Κίρκης .
Lemmas: εὑρίσκω δέ ἐν βῆσσα τεύχω δῶμα Κίρκη .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.212
ἀμφὶ δέ μιν . . . † ) ἀπὸ τοῦ πληθυντικοῦ τοῦ δώματα ( ) πρὸς ἑνικόν τὸ δῶμα ὑπήντησεν , ὡς τὸ ἐξ ἑτέρων ἕτερ’ ἐστίν ( ) . εἶτα ἐπιφέρει οὐκ ἄν τίς μιν ἀνήρ . cf .
Lemmas: ἀμφί δέ ὅς . . . † ) ἀπό ὁ πληθυντικός ὁ δῶμα ( ) πρός ἑνικός ὁ δῶμα ὑπαντάω , ὡς ὁ ἐκ ἕτερος ἕτερος εἰμί ( ) . εἶτα ἐπιφέρω οὐ ἄν τίς ὅς ἀνήρ . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.238
ῥάβδῳ πεπληγυῖα . Fuit diple ὅτι παθητικῶς πεπληγυῖα ἀντὶ τοῦ πλήσσουσα . cf . ad ubi hic versus sic explanatur . Perfectum secundum enim non ad activum sed ad medium ( Ar . παθητικὸν ) pertinere veteres statuerunt . cf .
Lemmas: ῥάβδος πλήσσω . Fuit diple ὅτι παθητικός πλήσσω ἀντί ὁ πλήσσω . cf . ad ubi hic versus sic explanatur . Perfectum secundum enim non ad activum sed ad medium ( Ar . παθητικός ) pertinere veteres statuerunt . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.239
καὶ δέμας . Diple periestigmene , quod Zenodotus legit καὶ πόδας cf . .
Lemmas: καί δέμας . Diple periestigmene , quod Zenodotus legit καί πούς cf . .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.240
αὐτὰρ νοῦς ἦν ἔμπεδος ὡς τὸ πάρος περ . * ) [ ἡ διπλῆ ] πρὸς τὴν ἑξῆς ἀθέτησιν ( ) , ὅτι τὸ σῶμα μόνον ἠλλοιοῦτο , ἡ δὲ ψυχὴ ἔμενεν ἀμετάβλητος . πῶς οὖν ἂν λέγοι σοὶ δέ τις ἐν στήθεσσιν ἀκήλητος νόος ἐστίν ( ) , ὡς καὶ τοῦ νοῦ ἠλλοιωμένου ; .
Lemmas: ἀτάρ νόος εἰμί ἔμπεδος ὡς ὁ πάρος περ . * ) [ ὁ διπλόος ] πρός ὁ ἑξῆς ἀθέτησις ( ) , ὅτι ὁ σῶμα μόνος ἀλλοιόω , ὁ δέ ψυχή μένω ἀμετάβλητος . πῶς οὖν εἄν λέγω σύ δέ τις ἐν στῆθος ἀκήλητος νόος εἰμί ( ) , ὡς καί ὁ νόος αλλοιωμένος ; .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.242
πάρ ῥ’ ἄκυλον βάλανόν τ’ ἔβαλεν καρπόν τε κρανείης . Versum Aristarchus non legit cf . . Ἀρίσταρχος οὐκ οἶδε τόν στίχον . ὁ δὲ Καλλίστρατος ἀντ’ αὐτοῦ γράφει παντοίης ὕλης ἐτίθει μελιηδέα καρπόν .
Lemmas: παρά ἄρα ἄκυλος βάλανος τε βάλλω καρπός τε κράνεια . Versum Aristarchus non legit cf . . Ἀρίσταρχος οὐ οἶδα ὁ στίχος . ὁ δέ Καλλίστρατος ἀντί αὐτός γράφω παντοῖος ὕλη τίθημι μελιηδής καρπός .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.268
οὔτε τιν’ ἄλλον || ἄξεις σῶν ἑτάρων . † ) Ἀρίσταρχος ἀντὶ τοῦ σῶον .
Lemmas: οὔτε τις ἄλλος || ἄγω σός ἑταῖρος . † ) Ἀρίσταρχος ἀντί ὁ σῶς .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.307
Ἑρμείας μὲν ἔπειτ’ ἀπέβη . Notatum fuit vocabulum ἔπειτα ἀντὶ χρονικοῦ , ἀντὶ τοῦ μετὰ ταῦτα , cf . ubi sic explanatur noster versus .
Lemmas: Ἑρμῆς μέν ἔπειτα ἀποβαίνω . Notatum fuit vocabulum ἔπειτα ἀντί χρονικός , ἀντί ὁ μετά οὗτος , cf . ubi sic explanatur noster versus .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.320
ἔρχεο νῦν συφεόνδε , μετ’ ἄλλων λέξο ἑταίρων . † ) οὕτως Ἀρίσταρχος δισυλλάβως τὸ λέξο · ἄδηλον δὲ πότερον κοιμῶ ἢ συναριθμοῦ . E Didymo et Aristonico manasse videtur . cf .
Lemmas: ἔρχομαι νῦν συφεός , μετά ἄλλος λέγω ἑταῖρος . † ) οὕτως Ἀρίσταρχος δισυλλάβως ὁ λέγω · ἄδηλος δέ πότερος κοιμάω ἢ συναριθμέω . E Didymo et Aristonico manasse videtur . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.328
ἀμείψεται ἕρκος ὀδόντων . † ) διαβῇ , παρέλθῃ . τὰ φάρμακα δηλονότι , ὡς τὸ δοῦρα σέσηπεν ( ) . Diple fuit , quod praeter consuetudinem verbi formam singularem construxit Homerus cum plurali neutrius φάρμακα ( cf . ) et quod in verbo ἀμείψεται vocalis η̄ correpta est ( cf . ) .
Lemmas: ἀμείβω ἕρκος ὀδούς . † ) διαβαίνω , παρέρχομαι . ὁ φάρμακον δηλονότι , ὡς ὁ δόρυ σήπω ( ) . Diple fuit , quod praeter consuetudinem verbi formam singularem construxit Homerus cum plurali neutrius φάρμακον ( cf . ) et quod in verbo ἀμείβω vocalis ὁ correpta est ( cf . ) .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.329
σοὶ δέ τις ἐν στήθεσσιν ἀκήλητος νόος ἐστίν . ὁ Σιδώνιός φησιν ἀθετεῖσθαι τὸν στίχον Ab Aristarcho expunctum esse versum manifestum est ex . De Dionysio Sidonio ab Aristonico commemorato cf . ad
Lemmas: σύ δέ τις ἐν στῆθος ἀκήλητος νόος εἰμί . ὁ σιδώνιος φημί ἀθετέω ὁ στίχος Ab Aristarcho expunctum esse versum manifestum est ex . De Dionysio Sidonio ab Aristonico commemorato cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.351
οἵ τ’ εἰς ἅλαδε προρέουσιν . † ) οἵ τε ἅλαδε , οὕτω γράφει Ζηνόδοτος ( corr . Duentzer p . 83 , cod . οἵτ’ εἰς ἅλαδε lemma , et οὔτε γρ . Ζ . ) , Ἀρίσταρχος δὲ οἳ εἰς ἅλαδε . περισσὴ δέ ἐστιν ἡ εἰς . ( Buttmanni coniectura acutissima pro codd . εἰς ἅλα · δεύτερον ) . Didymi et Aristonici verba coaluerunt , de praepositione εἰς superflua cf .
Lemmas: ὁ τε εἰς ἅλαδε προρέω . † ) ὁ τε ἅλαδε , οὗτος γράφω Ζηνόδοτος ( corr . Duentzer p . 83 , cod . ὅστε εἰς ἅλαδε lemma , et οὔτε γρ . Ζ . ) , Ἀρίσταρχος δέ ἕ εἰς ἅλαδε . περισσός δέ εἰμί ὁ εἰς . ( Buttmanni coniectura acutissima pro codd . εἰς ἅλς · δύο ) . Didymi et Aristonici verba coaluerunt , de praepositione εἰς superflua cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.354
ἡ δὲ ἑτέρη . * ) ὅτι τὸ ἑτέρη ὑγιῶς ἐπὶ τῆς δευτέρας . cf .
Lemmas: ὁ δέ ἕτερος . * ) ὅτι ὁ ἕτερος ὑγιής ἐπί ὁ δύο . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.409
οἴκτρ’ ὀλοφυρομένους . † ) οἰκτρῶς καὶ ἐλεεινῶς ὀδυρομένους . et exempla ibid .
Lemmas: οἰκτρός ὀλοφύρομαι . † ) οἰκτρός καί ἐλεεινός ὀδύρομαι . et exempla ibid .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.440
ἀποπλήξας κεφαλήν . ἀντὶ τοῦ ἀποκόψας ex hic posui , ubi Ar . sic interpretatur hunc locum . Altera lectio erat ἀποτμήξας , quam Zenodoti esse colligam ex schol . cf .
Lemmas: ἀποπλήσσω κεφαλή . ἀντί ὁ ἀποκόπτω ex hic posui , ubi Ar . sic interpretatur hunc locum . Altera lectio erat ἀποτμήγω , quam Zenodoti esse colligam ex schol . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.471
καὶ τότε μ’ ἐκκαλέσαντες . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] ὁ καὶ περισσός . cf .
Lemmas: καί τότε εἷς ἐκκαλέω . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] ὁ καί περισσός . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.495
τοὶ δὲ σκιαὶ ἀίσσουσιν . † ) ἀντὶ τοῦ αἱ ψυχαί · ὁ μέντοι ποιητὴς πρὸς τοὺς ἄλλους νεκροὺς ποιεῖται τὴν σύγκρισιν ἐν τῷ οἱ δὲ ἄλλοι νεκροὶ ὡς σκιαὶ ἀίσσουσιν . cf .
Lemmas: σύ δέ σκιά ἀίσσω . † ) ἀντί ὁ ὁ Ψυχή · ὁ μέντοι ποιητής πρός ὁ ἄλλος νεκρός ποιέω ὁ σύγκρισις ἐν ὁ ὁ δέ ἄλλος νεκρός ὡς σκιά ἀίσσω . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.501
ὦ Κίρκη , τίς γάρ . * ) [ ἡ διπλῆ ὄπι ] ἀπὸ τοῦ γὰρ ἤρξατο . cf . et exempla ibid .
Lemmas: εἰμί Κίρκη , τίς γάρ . * ) [ ὁ διπλόος ὄπις ] ἀπό ὁ γάρ ἄρχω . cf . et exempla ibid .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.509
ἐνθ’ ἀκτή τε λάχεια . Fuit diple periestigmene , quod Zenodotus scripsit ἐλάχεια cf . : βαθεῖα , εὔγεως , εὔσκαφος . οὐ δεῖ δὲ γράφειν ἐλάχεια ( sic Zenod . cf . ) , οὐ γὰρ εἰκὸς ἐλάχιστον ἀκούειν τῆς Περσεφόνης τό τέμενος . οὐκ ἄτοπον δὲ περὶ τὴν ἀκτὴν εἶναι ἄλσος . πολλὰ γὰρ εὕροι τις ἂν ἄλση ἐπιθαλάσσια .
Lemmas: ἔνθα ἀκτή τε λάχεια . Fuit diple periestigmene , quod Zenodotus scripsit ἐλαχύς cf . : βαθύς , εὔγεως , εὔσκαφος . οὖον δεῖ δέ γράφω ἐλαχύς ( sic Zenod . cf . ) , οὖον γάρ εἰκός μικρός ἀκούω ὁ Περσεφόνη ὁ τέμενος . οὐ ἄτοπος δέ περί ὁ ἀκτή εἰμί ἄλσος . πολύς γάρ εὑρίσκω τις εἄν ἄλσος ἐπιθαλάσσιος .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.510
ἰτέαι ὠλεσίκαρποι . † ) σημείωσαι ὅτι ἄκαρπα φυτὰ εἶπεν εἶναι ἐν τῷ ἄλσει τῆς Περσεφόνης , διὰ τὸ νεκροῖς προσήκειν Q .
Lemmas: ἰτέα ὠλεσίκαρπος . † ) σημειόω ὅτι ἄκαρπος φυτόν εἶπον εἰμί ἐν ὁ ἄλσος ὁ Περσεφόνη , διά ὁ νεκρός προσήκω Q .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 10.513
ἔνθα μὲν εἰς Ἀχέροντα Πυριφλεγέθων τε ῥέουσιν Κωκυτός τε † ) τὸ ἑξῆς , ἔνθα μὲν εἰς Ἀχέροντα Πυριφλεγέθων τε καὶ Κωκυτὸς ῥέουσι · τὸ δε σχῆμα καλεῖται προδιαζευγμένον , ὅταν τὸ μεταξὺ δύο ὀνομάτων ἑνικῶν πληθυντικὸν τεθῇ ῥῆμα · τοῦτο καλεῖται Ἀλκμανικὸν οὐχ ὅτι’ Ἀλκμὰν πρῶτος αὐτῷ ἐχρήσατο , ἀλλ’ ὅτι πολύ ἐστι παρ’ αὐτῷ , οἷον Κάστωρ ὠκέων πώλων ἐλατῆρες καὶ Πολυδεύκης . ὅμοιον δέ ἐστι τὸ σχῆμα εἰ δὲ κ’ Ἄρης ἄρχωσι μάχης ἢ Φοῖβος Ἀπόλλων ( ) καὶ ἔνθα ῥοὰς Σιμόεις συμβάλλετον ἠδὲ Σκάμανδρος ( ) . cf . ubi citatur noster versus , et
Lemmas: ἔνθα μέν εἰς Ἀχέρων Φλεγέθων τε ῥέω Κωκυτός τε † ) ὁ ἑξῆς , ἔνθα μέν εἰς Ἀχέρων Φλεγέθων τε καί Κωκυτός ῥέω · ὁ δέ σχῆμα καλέω προδιαζεύγνυμι , ὅταν ὁ μεταξύ δύο ὄνομα ἑνικός πληθυντικός τίθημι ῥῆμα · οὗτος καλέω Ἀλκμανικός οὐ ὅστις Ἀλκμάν πρῶτος αὐτός χράω , ἀλλά ὅτι πολύς εἰμί παρά αὐτός , οἷος Κάστωρ ὠκύς πῶλος ἐλατήρ καί Πολυδεύκης . ὅμοιος δέ εἰμί ὁ σχῆμα εἰμί δέ καί Ἄρης ἄρχω μάχη ἢ Φοῖβος Ἀπόλλων ( ) καί ἔνθα ῥοή Σιμόεις συμβάλλω ἠδέ Σκάμανδρος ( ) . cf . ubi citatur noster versus , et
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.7
ἴκμενον οὖρον ἵει . . ἐσθλὸν ἑταῖρον . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ἑταῖρον οὐ φίλον λέγει , ἀλλὰ ] νῦν τὸν συνεργόν . cf . ad , ubi diple etiam propter nostrum locum .
Lemmas: ἴκμενος ὅρος ἵημι . . ἐσθλός ἑταῖρος . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ἑταῖρος οὖον φίλος λέγω , ἀλλά ] νῦν ὁ συνεργός . cf . ad , ubi diple etiam propter nostrum locum .