ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.11
ποντοπορούσης . † ) δῆλός ἐστιν ὁ ποιητὴς διὰ τὸ ποντοπορούσης Ὠκεανὸν καλῶν τὴν ἔξω θάλασσαν . ἀλλαχοῦ δὲ ποταμὸν τὸν Ὠκεανὸν καλεῖ διὰ τὸ ῥοῶδες cf .
Lemmas: ποντοπορέω . † ) δῆλος εἰμί ὁ ποιητής διά ὁ ποντοπορέω Ὠκεανός καλός ὁ ἔξω θάλασσα . ἀλλαχοῦ δέ ποταμός ὁ Ὠκεανός καλέω διά ὁ ῥοώδης cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.26
χοὴν χεόμην . Diple periestigmene propter Zenodoti lectionem χεάμην fuit cf . .
Lemmas: χοή χέω . Diple periestigmene propter Zenodoti lectionem χέω fuit cf . .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.38_43
ψυχαὶ ὑπὲξ Ἐρέβευς νεκύων κατατεθνηώτων νύμφαι τ’ ἠίθεοί τε πολύτλητοί τε γέροντες , παρθενικαί τ’ ἀταλαὶ νεοπενθέα θυμὸν ἔχουσαι · πολλοὶ δ’ οὐτάμενοι χαλκήρεσιν ἐγχείῃσιν , ἄνδρες ἀρηίφατοι βεβροτωμένα τεύχε’ ἔχοντες . οἳ πολλοὶ περὶ βόθρον ἐφοίτων ἄλλοθεν ἄλλος θεσπεσίῃ ἰαχῇ . ἐμὲ δὲ χλωρὸν δέος ᾕρει . * ) οἱ [ ἕξ ] καὶ παρὰ Ζηνοδότῳ καὶ Ἀριστοφάνει [ προ ] ἠθετοῦντο ὡς ἀσύμφωνοι πρὸς τὰ ἑξῆς . οὐ γὰρ μεμιγμέναι παραγίνονται αἱ ψυχαί . νῦν δὲ ὁμοῦ νύμφαι , ἠίθεοι , γέροντες , παρθένοι . καὶ ἄλλως οὐδὲ τὰ τραύματα ἐπὶ τῶν εἰδώλων ὁρᾶται , ὅθεν ἐρωτᾷ , τίς νύ σε κὴρ ἐδἀμασσε ; ( ) τὸν Ἀγαμέμνονα Numerum expunctorum versuum posui ex schol . in ( cf . La Roche ) . Sic etiam Obelis notati sunt versus in .
Lemmas: ψυχή ὑπέκ Ἔρεβος νέκυς καταθνῄσκω νύμφη τε ἠίθεος τε πολύτλητος τε γέρων , παρθενική τε ἀταλός νεοπενθής θυμός ἔχω · πολύς δέ οὐτάω χαλκήρης ἐγχείη , ἀνήρ ἀρείφατος βροτόομαι τεῦχος ἔχω . ἕ πολύς περί βόθρος φοιτάω ἄλλοθεν ἄλλος θεσπέσιος ἰαχή . ἐγώ δέ χλωρός δέος αἱρέω . * ) ὁ [ ἕξ ] καί παρά Ζηνόδοτος καί Ἀριστοφάνης [ προ ] ἀθετέω ὡς ἀσύμφωνος πρός ὁ ἑξῆς . οὖον γάρ μείγνυμι παραγίγνομαι ὁ Ψυχή . νῦν δέ ὁμοῦ νύμφη , ἠίθεος , γέρων , παρθένος . καί ἄλλως οὐδέ ὁ τραῦμα ἐπί ὁ εἴδωλον ὁράω , ὅθεν ἐρωτάω , τίς νῦ σύ κήρ δαμάζω ; ( ) ὁ Ἀγαμέμνων Numerum expunctorum versuum posui ex schol . in ( cf . La Roche ) . Sic etiam Obelis notati sunt versus in .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.52_54
οὐ γάρ πω ἐτέθαπτο ὑπὸ χθονὸς εὐρυοδείης · σῶμα γὰρ ἐν Κίρκης μεγάρῳ κατελείπομεν ἡμεῖς ἄκλαυτον καὶ ἄθαπτον , ἐπεὶ πόνος ἄλλος ἔπειγε . Versus expunxit Callistratus cf . in : εἰ ἀποφαίνεται νῦν περὶ τοῦ θανάτου αὐτοῦ , πῶς ἑξῆς διστάζων φησὶ πῶς ἦλθες ὑπὸ ζόφον ; διὸ ὁ Καλλίστρατος ἀθετεῖ . Aristarchum etiam hos versus damnasse colligit ex Aristonici adnotatione ad . Sed hoc est notatum propter extremam Od . , ubi statim nondum sepulti ad inferos perveniunt cf . Aristarchus si in athetesi hac caussa movebatur , non hos duos modo versus , sed totum locum 52-83 damnare debebat , quia Elpenor nondum sepultus tamen apud inferos est et ab Ulixe exsequias petit . Quid Aristarchus de hoc loco statuerit , non est servatum , sed hoc est certum , illum v . 52-54 non expunxisse propter eam caussam , quam La Roche affert .
Lemmas: οὖον γάρ πω θάπτω ὑπό χθών εὐρυόδεια · σῶμα γάρ ἐν Κίρκη μέγαρον καταλείπω ἐγώ ἄκλαυστος καί ἄθαπτος , ἐπεί πόνος ἄλλος ἐπείγω . Versus expunxit Callistratus cf . in : εἰμί ἀποφαίνω νῦν περί ὁ θάνατος αὐτός , πῶς ἑξῆς διστάζω φημί πῶς ἔρχομαι ὑπό ζόφος ; διό ὁ Καλλίστρατος ἀθετέω . Aristarchum etiam hos versus damnasse colligit ex Aristonici adnotatione ad . Sed hoc est notatum propter extremam Od . , ubi statim nondum sepulti ad inferos perveniunt cf . Aristarchus si in athetesi hac caussa movebatur , non hos duos modo versus , sed totum locum 52-83 damnare debebat , quia Elpenor nondum sepultus tamen apud inferos est et ab Ulixe exsequias petit . Quid Aristarchus de hoc loco statuerit , non est servatum , sed hoc est certum , illum v . 52-54 non expunxisse propter eam caussam , quam La Roche affert .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.84
ψυχὴ μητρὸς κατατεθνηυίης . * ) ὅτι πρὸς τὸ ἐκ τῆς περιφράσεως νοούμενον ἀπήντησε . ψυχὴ γὰρ μητρὸς κατατεθνηκυίας ἐστὶν ἡ Ἀντίκλεια .
Lemmas: ψυχή μήτηρ καταθνήσκω . * ) ὅτι πρός ὁ ἐκ ὁ περίφρασις νοέω ἀπαντάω . ψυχή γάρ μήτηρ καταθνῄσκω εἰμί ὁ Ἀντίκλεια .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.90
ψυχὴ Θηβαίου Τειρεσίαο . * ) ὅτι πάλιν πρὸς τὸ ἐκ τῆς περιφράσεως νοητὸν ἀπήντησε . ψυχὴ γὰρ Θηβαίου Τειρεσίου ἐστὶν ὁ Τειρεσίας . διὸ ἐπήνεγκεν ἔχων , οὐκ ἔχουσα .
Lemmas: ψυχή Θηβαῖος Τειρεσίας . * ) ὅτι πάλιν πρός ὁ ἐκ ὁ περίφρασις νοητός ἀπαντάω . ψυχή γάρ Θηβαῖος Τειρεσίας εἰμί ὁ Τειρεσίας . διό ἐπιφέρω ἔχω , οὐ ἔχω .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.93
Fuit diple periestigmene , quod Zenodotus dedit τίπτ’ αὔτως pro τίπτ’ αὖτ , ὦ cf . .
Lemmas: Fuit diple periestigmene , quod Zenodotus dedit τίπτε αὔτως pro τίπτε αὖτε , εἰμί cf . .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.105
αἴ κ’ ἐθέλῃς σὸν θυμὸν ἐρυκακέειν . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι τὸ αἴ κ’ ἐθέλῃς ἀντὶ τοῦ ] ἐὰν δύνῃ . cf .
Lemmas: ἀεί καί ἐθέλω σός θυμός ἐρύκω . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ὁ ἀεί καί ἐθέλω ἀντί ὁ ] ἐάν δύναμαι . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.107
ἰοειδέα πόντον . Ar . interpretatio vocabuli ἰοειδέα est ad ἀντὶ τοῦ μέλανα πόντον .
Lemmas: ἰοειδής πόντος . Ar . interpretatio vocabuli ἰοειδής est ad ἀντί ὁ μέλας πόντος .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.115
δήεις δ’ ἐν πήματα οἴκῳ , ἄνδρας ὑπερφιάλους , οἵ τοι βίοτον κατέδουσιν . * ) ὅτι οὐκ ἐνήλλακται ὁ χρόνος ὡς τὸ σύν τε μεγάλῳ ἀπέτισαν ( , ubi Zenodotus τίσουσιν scripsit ) . οὐ γὰρ ἦσαν οἱ μνηστῆρες συνηγμένοι εἰς τὸν οἶκον Ὀδυσσέως . Aristophanes legit κατέδοιεν cf . ad
Lemmas: δήω δέ ἐν πῆμα οἶκος , ἀνήρ ὑπερφίαλος , ὁ ὅς βίοτος κατέδω . * ) ὅτι οὐ ἐναλλάσσω ὁ χρόνος ὡς ὁ σῦς τε μέγας ἀποτίνω ( , ubi Zenodotus τίνω scripsit ) . οὖον γάρ εἰμί ὁ μνηστήρ συνάγω εἰς ὁ οἶκος Ὀδυσσεύς . Aristophanes legit κατέδω cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.125
Diple fuit πρὸς τὸ σχῆμα οὐδ’ εὐήρε’ ἐρετμά τά τε πτέρα νηυσὶ πέλονται , πέλονται ἀντὶ τοῦ πέλεται cf . ad ubi noster versus notatur ,
Lemmas: Diple fuit πρός ὁ σχῆμα οὐδέ εὐήρης ἐρετμόν ὁ τε πτερόν ναῦς πέλω , πέλω ἀντί ὁ πέλω cf . ad ubi noster versus notatur ,
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.134
θάνατος δέ τοι ἐξ ἁλὸς αὐτῷ . † ) ἔξω τῆς ἁλὸς · οὐ γὰρ οἶδεν ὁ ποιητὴς τὰ κατὰ τὸν Τηλέγονον καὶ τὰ κατὰ τὸ κέντρον τῆς τρυγόνος . cf . ad ubi eadem est interpretatio .
Lemmas: θάνατος δέ ὅς ἐκ ἅλς αὐτός . † ) ἔξω ὁ ἅλς · οὖον γάρ οἶδα ὁ ποιητής ὁ κατά ὁ Τηλέγονος καί ὁ κατά ὁ κέντρον ὁ τρυγών . cf . ad ubi eadem est interpretatio .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.157_159
μέσσῳ γὰρ μεγάλοι ποταμοὶ καὶ δεινὰ ῥέεθρα , Ὠκεανὸς μέν πρῶτα , τὸν οὔ πως ἔστι περῆσαι πεζὸν ἐόντ’ , ἤν μή τις ἔχῃ εὐεργέα νῆα . † ) ἀθετοῦνται τρεῖς . Caussas affert sed valde mutilatas : τὸ γὰρ ἑξῆς , μέσον Ὠκεανὸς . γέλοιον δὲ καὶ πεζὸν ἐόντα . Obeli sunt in , cf . .
Lemmas: μέσος γάρ μέγας ποταμός καί δεινός ῥεῖθρον , Ὠκεανός μέν πρῶτος , ὁ οὖον πως εἰμί περάω πεζός εἰμί , ἐάν μή τις ἔχω εὐεργής ναῦς . † ) ἀθετέω τρεῖς . Caussas affert sed valde mutilatas : ὁ γάρ ἑξῆς , μέσος Ὠκεανός . γέλοιος δέ καί πεζός εἰμί . Obeli sunt in , cf . .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.161_62
νηί τε καὶ ἑτάροισι πολὺν χρόνον ; οὐδέ πω ἦλθες εἰς Ἰθάκην , οὐδ’ εἶδες ἐνὶ μεγάροισι γυναῖκα ; Nota fuit de Aristophanis athetesi versuum 161-62 cf . .
Lemmas: ναῦς τε καί ἑταῖρος πολύς χρόνος ; οὐδέ πω ἔρχομαι εἰς Ἰθάκη , οὐδέ ὁράω ἐν μέγαρον γυνή ; Nota fuit de Aristophanis athetesi versuum 161-62 cf . .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.185
Τηλέμαχος τεμένεα νέμεται . † ) σεσημείωται τὸ ὄνομα ἀδιαιρέτως ἐξηνεχθέν . cf . ad . Legit igitur Ar . τεμένη et fallitur : Ἀρίσταρχος τεμένεα .
Lemmas: Τηλέμαχος τέμενος νέμω . † ) σημειόω ὁ ὄνομα ἀδιαιρέτως ἐξανέχω . cf . ad . Legit igitur Ar . τέμενος et fallitur : Ἀρίσταρχος τέμενος .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.191
ἐν κόνι ἄγχι πυρός , κακὰ δὲ χροὶ εἵματα εἷται · * ) ὅτι τὴν ἀπὸ τῆς ἐσχάρας σποδὸν κόνιν εἴρηκεν . cf . ad Praeterea Zenodoti lectio ἧσται notata fuit . cf . .
Lemmas: ἐν κόνις ἄγχι πῦρ , κακός δέ χρώς εἷμα ἵημι · * ) ὅτι ὁ ἀπό ὁ ἐσχάρα σποδός κόνις εἴρω . cf . ad Praeterea Zenodoti lectio ἧμαι notata fuit . cf . .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.202
ἀλλά με σός τε πόθος σά τε μήδεα , φαίδιμ’ Ὀδυσσεῦ , σή τ’ ἀγανοφροσύνη μελιηδέα θυμὸν ἀπηύρα . * ) ὅτι οὐχ ὡς οἱ νεώτεροί φασιν , αὐτὴν ἀπάγξασθαι παρὰ Ναυπλίου πεπυσμένην τὴν Ὀδυσσέως τελευτήν . οἳ διεσφάλησαν ὑπὸ τοῦ λεγομένου παρὰ τοῦ συβώτου ὡς ἀπώλετο λευγαλέῳ θανάτῳ , ὡς μὴ θάνοι ὅστις ἔμοιγε ἐνθάδε ναιετάων φίλος εἴη καὶ φίλα ἔρδοι ( ) . διαρρήδην γὰρ νῦν ὁμολογεῖ τεθνηκέναι ἕνεκα τοῦ ποθεῖν τὸν Ὀδυσσέα . cf .
Lemmas: ἀλλά ἐγώ σός τε πόθος σός τε μήδεα , φαίδιμος Ὀδυσσεύς , σός τε ἀγανοφροσύνη μελιηδής θυμός ἀπαυράω . * ) ὅτι οὐ ὡς ὁ νέος φημί , αὐτός ἀπάγχω παρά Ναύπλιος πυνθάνομαι ὁ Ὀδυσσεύς τελευτή . ἕ διασφάλλω ὑπό ὁ λέγω παρά ὁ συβώτης ὡς ἀπόλλυμι λευγαλέος θάνατος , ὡς μή θνῄσκω ὅστις ἐγώ ἐνθάδε ναιετάω φίλος εἰμί καί φίλος ἔρδω ( ) . διαρρήδην γάρ νῦν ὁμολογέω θνῄσκω ἕνεκα ὁ ποθέω ὁ Ὀδυσσεύς . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.236
* ) ὅτι οὐχ ὑποτίθεται ἀσεβῆ τὸν Σαλμωνέα , ὡς οἱ νεώτεροι . οὐ γὰρ εὐπατέρειαν ἂν τὴν Τυρὼ εἶπεν οὐδὲ ἀμύμονος πατρός .
Lemmas: * ) ὅτι οὐ ὑποτίθημι ἀσεβής ὁ Σαλμωνεύς , ὡς ὁ νέος . οὖον γάρ εὐπατέρεια εἄν ὁ Τυρώ εἶπον οὐδέ ἀμύμων πατήρ .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.239
( Enipeus ) ὃς πολύ κάλλιστος ποταμῶν . † ) ἐναντίον εἶναι δοκεῖ τοῦτο τῷ Ἀξίου , οὗ κάλλιστον ὕδωρ ἐπὶ γαῖαν ἵησιν ( ) . εἰ γὰρ κάλλιστος οὗτος πάντων , οὐκ ἄρα ἐκεῖνος . λύεται δὲ κατὰ λέξιν . τὸ γὰρ κάλλιστον οὐχ ἕν λέγεται , ἀλλὰ πλείω . δηλοῖ δὲ καὶ αὐτὸς ποτὲ μὲν λέγων Λαοδίκην ἐσάγουσα θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην , ( ) ποτὲ δὲ ᾔτεε δὲ Πριάμοιο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην Κασάνδρην ( ) . καὶ μὴν καὶ ἀμφότεραι τοῦ Πριάμου θυγατέρες , καὶ ἐὰν ἡ μία θυγατρῶν εἶδος ἀρίστη , οὐκ ἄρα τις ἄλλη , ἀλλ’ ὅμως καὶ ἐπὶ τῶν δύο τοῦτό φησι . cf . .
Lemmas: ( Enipeus ) ὅς πολύς καλός ποταμός . † ) ἐναντίος εἰμί δοκέω οὗτος ὁ Ἄξιος , ὅς καλῶς ὕδωρ ἐπί γαῖα ἵημι ( ) . εἰμί γάρ καλός οὗτος πᾶς , οὐ ἄρα ἐκεῖνος . λύω δέ κατά λέξις . ὁ γάρ καλῶς οὐ εἷς λέγω , ἀλλά πλείων . δηλόω δέ καί αὐτός ποτέ μέν λέγω Λαοδίκη εἰσάγω θυγάτηρ εἶδος ἀγαθός , ( ) ποτέ δέ αἰτέω δέ Πρίαμος θυγάτηρ εἶδος ἀγαθός Κασσάνδρη ( ) . καί μήv καί ἀμφότερος ὁ Πρίαμος θυγάτηρ , καί ἐάν ὁ εἷς θυγάτηρ εἶδος ἀγαθός , οὐ ἄρα τις ἄλλος , ἀλλά ὅμως καί ἐπί ὁ δύο οὗτος φημί . cf . .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.245
λῦσε δὲ παρθενίην ζώνην , κατὰ δ’ ὕπνον ἔχευεν . * ) ἀθετεῖται . πρὸς τί γὰρ τῇ ἐρώσῃ καὶ ἑκουσίως βουλομένῃ μιγῆναι κατέχευεν ὕπνον ; Ζηνόδοτος δὲ ἀγνοεῖ τὸν στίχον .
Lemmas: λύω δέ παρθενίη ζώνη , κατά δέ ὕπνος χέω . * ) ἀθετέω . πρός τίς γάρ ὁ ἐράω καί ἑκούσιος βούλομαι μίγνυμι καταχέω ὕπνος ; Ζηνόδοτος δέ ἀγνοέω ὁ στίχος .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.249
τέξεις ἀγλαὰ τέκνα . Diple periestigmene , quod Zenodotus κακῶς τέξεαι cf . . Media enim forma Homerus de patre aut de ambobus parentibus utitur .
Lemmas: τίκτω ἀγλαός τέκνον . Diple periestigmene , quod Zenodotus κακῶς τίκτω cf . . Media enim forma Homerus de patre aut de ambobus parentibus utitur .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.258
τοὺς δ’ ἑτέρους Κρηθῆι τέκεν . † ) καλῶς τοὺς ἑτέρους · δύο γὰρ ἦσαν γένη παίδων , τὸ μὲν ἐκ Ποσειδῶνος , τὸ δὲ ἐκ Κρηθέως . cf .
Lemmas: ὁ δέ ἕτερος Κρηθεύς τίκτω . † ) καλῶς ὁ ἕτερος · δύο γάρ εἰμί γένος παῖς , ὁ μέν ἐκ Ποσειδῶν , ὁ δέ ἐκ Κρηθεύς . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.275
( Oedipus ) ἀλλ’ ὁ μὲν ἐν Θήβῃ πολυηράτῳ ἄλγεα πάσχων Καδμείων ἤνασσε θεῶν ὀλοὰς διὰ βουλάς . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] ἀγνοεῖ τὴν τύφλωσιν καὶ τὴν φυγὴν Οἰδίποδος . καὶ ἐν Ἰλιάδι ( ) γράφει αὐτὸν ἐν Θήβῃ τετελευτηκέναι · Μηκιστέως υἱὸς Ταλαϊονίδαο ἄνακτος , ὅς ποτε Θήβαςδε ἦλθε δεδουπότος Οἰδιπόδαο . . cf . ad
Lemmas: ( Oedipus ) ἀλλά ὁ μέν ἐν Θῆβαι πολυήρατος ἄλγος πάσχω Καδμεῖος ἀνάσσω θεός ὀλοός διά βουλή . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] ἀγνοέω ὁ τύφλωσις καί ὁ φυγή Οἰδίπους . καί ἐν Ἰλιάς ( ) γράφω αὐτός ἐν Θῆβαι τελευτάω · Μηκιστεύς υἱός Ταλαιονίδης ἄναξ , ὅς ποτός Θῆβαι ἔρχομαι δουπέω Οἰδίπους . . cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.286
ἥ δὲ Πύλου βασίλευε , τέκεν δέ οἱ ἀγλαὰ τέκνα , Νέστορά τε Χρομίον τε Περικλύμενόν τ’ ἀγέρωχον . † ) ἐναντία φαίνεται ταῦτα τῷ δώδεκα γὰρ υἷες ἦμεν ( ) . τρεῖς γὰρ εἴρηνται νῦν . λύοιτο δ’ ἂν ἐκ τῆς λέξεως · ἐνταῦθα γὰρ ἐκ τῆς Χλωρίδος τρεῖς γενέσθαι τῷ Νηλεῖ φησι . τί οὖν ἐκώλυε καὶ ἐξ ἑτέρων ἔχειν τοὺς λοιπούς ; . Fuit diple πρὸς τοὺς χωρίζοντας cf . ad
Lemmas: ὅς δέ Πύλος βασιλεύω , τίκτω δέ ὁ ἀγλαός τέκνον , Νέστωρ τε Χρόμιος τε Περικλύμενος τε ἀγέρωχος . † ) ἐναντίος φαίνω οὗτος ὁ δώδεκα γάρ υἱός εἰμί ( ) . τρεῖς γάρ εἴρω νῦν . λύω δέ εἄν ἐκ ὁ λέξις · ἐνταῦθα γάρ ἐκ ὁ Χλωρίς τρεῖς γίγνομαι ὁ Νηλεύς φημί . τίς οὖν κωλύω καί ἐκ ἕτερος ἔχω ὁ λοιπός ; . Fuit diple πρός ὁ χωρίζω cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.300
ἥ ῥ’ ὑπὸ Τυνδαρέῳ κρατερόφρονε γείνατο παῖδε . * ) ὅτι οὐ παραδίδωσιν ἐκ Διὸς Κάστορα καὶ Πολυδεύκην , ἀλλ’ ἐστὶ νεωτερικὰ ταῦτα .
Lemmas: ὅς ἄρα ὑπό Τυνδάρεος κρατερόφρων γείνομαι παῖς . * ) ὅτι οὖον παραδίδωμι ἐκ Ζεύς Κάστωρ καί Πολυδεύκης , ἀλλά εἰμί νεωτερικός οὗτος .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.315_316
Ὅσσαν ἐπ’ Οὐλύμπῳ μέμασαν θέμεν , αὐτὰρ ἐπ’ Ὄσσῃ Πήλιον εἰνοσίφυλλον , ἵν’ οὐρανὸς ἀμβατὸς εἴη . * ) ἀθετοῦνται ὡς ἀδύνατοι . cf .
Lemmas: Ὄσσα ἐπί Ὄλυμπος μέμονα θέω , ἀτάρ ἐπί Ὄσσα Πήλιον εἰνοσίφυλλος , ἵνα οὐρανός ἀμβατὸς εἰμί . * ) ἀθετέω ὡς ἀδύνατος . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.350
ξεῖνος δὲ τλήτω . † ) ὁ δὲ παραπληρωματικῶς κεῖται οὐδὲν σημαίνων . cf . et exempla ibid .
Lemmas: ξένος δέ ἔτλην . † ) ὁ δέ παραπληρωματικός κεῖμαι οὐδείς σημαίνω . cf . et exempla ibid .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.353
μάλιστα δ’ ἐμοί . τοῦ γὰρ κράτος . † ) δεικτικῶς ἀντὶ τοῦ ἐμοῦ οὗτινος ἰσχύς ἐστιν ἐν τῷ δήμῳ . cf .
Lemmas: μάλιστα δέ ἐγώ . ὁ γάρ κράτος . † ) δεικτικός ἀντί ὁ ἐγώ ὅστις ἰσχύς εἰμί ἐν ὁ δῆμος . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.364
οἷά τε πολλούς . Diple periestigmene fuit contra Zenodotum , cf . Didymum : πολλούς · οὕτως Ζηνόδοτος · ὁ δὲ Ἀρίσταρχος πολλούς . Zenodotum πολλά scripsisse monet La Roche , aliter Duentzer , qui πολλά Aristarcho , πολλούς Zenodoto tribuit . Verba Didymi , quae prima specie non sibi constare videntur , olim in codice scripta fuisse existimat , cuius , in textu πολλά ferebatur .
Lemmas: οἷος τε πολύς . Diple periestigmene fuit contra Zenodotum , cf . Didymum : πολύς · οὕτως Ζηνόδοτος · ὁ δέ Ἀρίσταρχος πολύς . Zenodotum πολύς scripsisse monet La Roche , aliter Duentzer , qui πολύς Aristarcho , πολύς Zenodoto tribuit . Verba Didymi , quae prima specie non sibi constare videntur , olim in codice scripta fuisse existimat , cuius , in textu πολύς ferebatur .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.379
ὥρη μὲν πολέων μύθων , ὥρη δὲ καὶ ὕπνου . † ) ὁ μὲν Ἀρίσταρχος ἐν τῷ καθόλου , ὁ δὲ Σιδώνιος ἐλλειπτικῶς · ὥρη μὲν πολέων μύθων παύσασθαι , ὥρη δὲ ὕπνου μνήσασθαι .
Lemmas: ὥρα μέν πολύς μῦθος , ὥρα δέ καί ὕπνος . † ) ὁ μέν Ἀρίσταρχος ἐν ὁ καθόλου , ὁ δέ Σιδώνιος ἐλλειπτικός · ὥρα μέν πολύς μῦθος παύω , ὥρα δέ ὕπνος μνάομαι .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.399_403
Fuit nota de Aristophanis athetesi cf . in : οἱ ἠὲ ( i . e . versus ab ἠὲ incipientes et qui ab iis pendent , sc . ) ἀθετοῦνται ὑπὸ Ἀριστοφάνους ὡς ἀπὸ τῶν εἰρησομένων ( ) μετενεχθέντες .
Lemmas: Fuit nota de Aristophanis athetesi cf . in : ὁ ἤ ( i . e . versus ab ἤ incipientes et qui ab iis pendent , sc . ) ἀθετέω ὑπό Ἀριστοφάνης ὡς ἀπό ὁ λέγω ( ) μεταφέρω .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.410
( Aegisthus ) ἔκτα σὺν οὐλομένῃ ἀλόχῳ οἰκόνδε καλέσσας || δειπνίσσας . * ) ὅτι τῇ ἐπιβουλῇ κἀκείνη συνέγνω · τὸν γὰρ χιτῶνα καὶ τὸν πέλεκυν Ὅμηρος οὐκ οἶδεν . Praeterea notata erat forma verbi ἔκτα cf . ad
Lemmas: ( Aegisthus ) κτείνω σύν οὐλόμενος ἄλοχος οἶκόνδε καλέω || δειπνίζω . * ) ὅτι ὁ ἐπιβουλή ἐκεῖνος συγγιγνώσκω · ὁ γάρ χιτών καί ὁ πέλεκυς Ὅμηρος οὐ οἶδα . Praeterea notata erat forma verbi κτείνω cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.430
κουριδίῳ τεύξασα πόσει φόνον . * ) ὅτι κουρίδιον αὐτόν φησιν . ἔνιοι γὰρ γεγαμῆσθαι τὴν Κλυταιμνήστραν Ταντάλῳ , ὡς Εὐριπίδης ( ) εἰςάγει αὐτὴν λέγουσαν ἔγημας ἄκουσάν με κἄλαβες βίᾳ τὸν πρόσθεν ἄνδρα Τάνταλον κατακτανών . cf .
Lemmas: κουρίδιος τεύχω πόσις φόνος . * ) ὅτι κουρίδιος αὐτός φημί . ἔνιοι γάρ γαμέω ὁ Κλυταιμνήστρα Τάνταλος , ὡς Εὐριπίδης ( ) λαγχάνω αὐτός λέγω γαμέω ἄκων ἐγώ λαμβάνω βία ὁ πρόσθεν ἀνήρ Τάνταλος κατακτείνω . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.435_442
ὣς ἔφατ’ · αὐτὰρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον · ὢ πόποι , ἦ μάλα δὴ γόνον Ἀτρέος εὐρύοπα Ζεὺς ἐκπάγλως ἤχθηρε γυναικείας διὰ βουλάς ἐξ ἀρχῆς · Ἑλένης μὲν ἀπωλόμεθ’ εἵνεκα πολλοί , σοὶ δὲ Κλυταιμνήστρα δόλον ἤρτυε τηλόθ’ ἐόντι . ὣς ἐφάμην , ὅ δέ μ’ αὐτίκ’ ἀμειβόμενος προσέειπε · τῶ νῦν μή ποτε καὶ σὺ γυναικί περ ἤπιος εἶναι μήθ’ οἱ μῦθον ἅπαντα πιφαυσκέμεν , ὅν κ’ εὖ εἰδῇς . Obeli sunt appicti in , et ex cod . sequitur , Aristophanem μήθ’ οἱ μῦθον ἅπαντα πιφαυσκέμεν , ὅν κ’ εὖ εἰδῇς . Obeli sunt appicti in , et ex cod . sequitur , Aristophanem eos expunxisse . Dindorfius solos versus pro spuriis habet . Num Aristarchus Aristophanem secutus sit , non manifestum est .
Lemmas: ὡς φημί · ἀτάρ ἐγώ ὅς ἀμείβω προσεῖπον · ὦ πόποι , εἰμί μάλα δή γόνος Ἀτρεύς εὐρύοπα Ζεύς ἐκπάγλως ἐχθαίρω γυναικεῖος διά βουλή ἐκ ἀρχή · Ἑλένη μέν ἀπόλλυμι ἕνεκα πολύς , σύ δέ Κλυταιμνήστρα δόλος ἀρτύω τηλόθεν εἰμί . ὡς φημί , ὅς δέ εἷς αὐτίκα ἀμείβω προσεῖπον · ὁ νῦν μή ποτός καί σύ γυνή περ ἤπιος εἰμί μήτε ὁ μῦθος ἅπας πιφαύσκω , ὅς καί εὕω οἶδα . Obeli sunt appicti in , et ex cod . sequitur , Aristophanem μήτε ὁ μῦθος ἅπας πιφαύσκω , ὅς καί εὕω οἶδα . Obeli sunt appicti in , et ex cod . sequitur , Aristophanem eos expunxisse . Dindorfius solos versus pro spuriis habet . Num Aristarchus Aristophanem secutus sit , non manifestum est .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.453
πάρος δέ με πέφνε καὶ αὐτόν . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] περιττὸς ὁ καί . cf . et exempla ibid .
Lemmas: πάρος δέ ἐγώ ἔπεφνον καί αὐτός . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] περισσός ὁ καί . cf . et exempla ibid .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.461
οὐ γάρ πω τέθνηκεν ἐπὶ χθονὶ δῖος Ὀρέστης . * ) ἀθετεῖται διὰ τὸ εὔηθες . εἰ γὰρ ἐπέπειστο ὅτι οὔπω τέθνηκε , πρός τί ἐρωτᾷ <q>ἤ που ἔτι ζώοντος ἀκούετε ; . Hic posui , non ut
Lemmas: οὖον γάρ πω θνῄσκω ἐπί χθών δῖος Ὀρέστης . * ) ἀθετέω διά ὁ εὐήθης . εἰμί γάρ πείθω ὅτι οὔπω θνῄσκω , πρός τίς ἐρωτάω ἐάω ποῦ ἔτι ζῷον ἀκούω ; . Hic posui , non ut
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.496
ἀν’ Ἑλλάδα τε Φθίην τε . † ) σημείωσαι μόνην τὴν Θετταλίαν ( cod . Φθίαν ) Ἑλλάδα λέγειν τὸν Ὅμηρον καὶ Ἕλληνας μόνους τοὺς ἐνοικοῦντας αὐτῇ . τοὺς δὲ ἐν ἄλλοις τόποις οἰκοῦντας Ἀργείους κικλήσκει καὶ Ἀχαιούς . cf .
Lemmas: ἄνω Ἑλλάς τε Φθία τε . † ) σημειόω μόνος ὁ Θεσσαλία ( cod . Φθία ) Ἑλλάς λέγω ὁ Ὅμηρος καί Ἕλλην μόνος ὁ ἐνοικέω αὐτός . ὁ δέ ἐν ἄλλος τόπος οἰκέω Ἀργεῖος κικλήσκω καί Ἀχαιός . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.498
οὐ γὰρ ἐγὼν ἐπαρωγός . Diple periestigmene fuit propter Zenodoti lectionem : εἰ γὰρ ἐγών . cf .
Lemmas: οὖον γάρ ἐγώ ἐπαρωγός . Diple periestigmene fuit propter Zenodoti lectionem : εἰμί γάρ ἐγώ . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.501
εἰ τοῖος δέ . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] τὸ δὲ ἀντὶ τοῦ γὰρ , εἰ τοῖος γάρ . cf .
Lemmas: εἰμί τοῖος δέ . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] ὁ δέ ἀντί ὁ γάρ , εἰμί τοῖος γάρ . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.510
ἀμφὶ πόλιν Τροίην φραζοίμεθα βουλάς . † ) τρισυλλάβως τὸ Τροΐην , ὡς καὶ Ἀρίσταρχός φησι . cf .
Lemmas: ἀμφί πόλις Τροία φράζω βουλή . † ) τρισύλλαβος ὁ Τροία , ὡς καί Ἀρίσταρχος φημί . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.517
πάντας δ’ οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι ὅσσον λαὸν ἔπεφνεν . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] πρὸς τὸ σημαινόμενον ἀπέδωκε πάντας , ὅσσον λαόν . Constructio quae dicitur ad sensum saepius notatur cf .
Lemmas: πᾶς δέ οὐ εἄν ἐγώ μύω ὅσος λαός ἔπεφνον . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] πρός ὁ σημαίνω ἀποδίδωμι πᾶς , ὅσος λαός . Constructio quae dicitur ad sensum saepius notatur cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.521
πολλοὶ δ’ ἀμφ’ αὐτὸν ἑταῖροι || κήτειοι κτείνοντο . † ) κήτειοι τοὺς μεγάλους ἀκουστέον παρὰ τὸ κῆτος , ὡς καὶ Ἀρίσταρχος . Lehrsius testimonio diffidit , non quia putat etymologiae rationem Aristarchi esse non posse , sed quod parum elegans ἑταῖροι μεγάλοι κτείνοντο ἀμφ’ αὐτόν .
Lemmas: πολύς δέ ἀμφι αὐτός ἑταῖρος || κήτειος κτείνω . † ) κήτειος ὁ μέγας ἀκούω παρά ὁ κῆτος , ὡς καί Ἀρίσταρχος . Lehrsius testimonio diffidit , non quia putat etymologiae rationem Aristarchi esse non posse , sed quod parum elegans ἑταῖρος μέγας κτείνω ἀμφι αὐτός .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.525
ἠμὲν ἀνακλῖναι πυκινὸν λόχον ἠδ’ ἐπιθεῖναι . † ) περιγραπτέον ὡς ἀπρεπῆ . θυρωροῦ γὰρ ἔγρον . Ἀρίσταρχος οὐκ οἶδε τὸν στίχον , ἔνια δὲ τῶν ὑπομνημάτων . ἔνια Porsonus pro ἐνί , post quod lacunam indicavit La Roche .
Lemmas: ἠμὲν ἀνακλίνω πυκνός λόχος ἤδη ἐπιτίθημι . † ) περιγραπτέον ὡς ἀπρεπής . θυρωρός γάρ ἔγρω . Ἀρίσταρχος οὐ οἶδα ὁ στίχος , ἔνιοι δέ ὁ ὑπόμνημα . ἔνιοι Porsonus pro ἐν , post quod lacunam indicavit La Roche .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.547
παῖδες δὲ Τρώων δίκασαν καὶ Παλλὰς Ἀθήνη . ἀθετεῖ Ἀρίσταρχος . cf . † ) Νοθεύεται μέχρι τοῦ ὣς εἰπὼν ὁ μὲν αὖθις ἔδυ δόμον Ἅιδος εἴσω ( ) . καίτοι οὐκ ὄντες ἀγενεῖς περὶ τὴν φράσιν . ὑπὲρ δὲ τῆς ἀθετήσεως αὐτῶν λέγεται τοιάδε · ( ) πῶς οἶδε τούτους ἢ τοὺς λοιποὺς ἔσω τῶν Ἅιδου πυλῶν ὄντας καὶ τῶν ποταμῶν ; . cf . , ubi Aristarchi athetesis huius loci commemoratur . De atheteseos initio plane non liquet . Buttmannus posuit numeros 568-627 . Sed monet Lehrsius nihil impedire , quo minus etiam inter spurios referantur , in quibus ὅμως v . 565 offensioni sit .
Lemmas: παῖς δέ Τρώς δικάζω καί Παλλάς Ἀθήνη . ἀθετέω Ἀρίσταρχος . cf . † ) νοθεύω μέχρι ὁ ὡς εἶπον ὁ μέν αὖθις δύο δόμος αἰδώς εἴδομαι ( ) . καίτοι οὐ εἰμί ἀγενής περί ὁ φράσις . ὑπέρ δέ ὁ αθέτηση αὐτός λέγω τοιόσδε · ( ) πῶς οἶδα οὗτος ἢ ὁ λοιπός εἴδομαι ὁ Ἅιδου πύλη εἰμί καί ὁ ποταμός ; . cf . , ubi Aristarchi athetesis huius loci commemoratur . De atheteseos initio plane non liquet . Buttmannus posuit numeros 568-627 . Sed monet Lehrsius nihil impedire , quo minus etiam inter spurios referantur , in quibus ὅμως v . 565 offensioni sit .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.570
( Μίνωνα ) ἥμενον · οἵ δέ μιν ἀμφὶ δίκας εἴροντο ἄνακτα ἥμενοι ἑσταότες . † ) οὐκ ἄρα ὑπεξῆλθεν ὁ Μίνως ἵνα συνοφθῇ . ἄλογον γὰρ τὸ καὶ σὺν δικαζομένοις καὶ αὐτῷ δίφρῳ ἐξελθεῖν .
Lemmas: ( Μῖνος ) ἧμαι · ὁ δέ ὅς ἀμφί δίκη εἴρω ἄναξ ἧμαι ἵστημι . † ) οὐ ἄρα ὑπεξέρχομαι ὁ Μίνως ἵνα συνοράω . ἄλογος γάρ ὁ καί σύν δικάζω καί αὐτός δίφρος ἐξέρχομαι .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.573
( Ὠρίωνα ) . . τοὺς αὐτὸς κατέπεφνεν ἐν οἰνοπόλοισιν ὄρεσσι . † ) οὐδὲ ἐπὶ τούτου τετήρηται τὸ σύμφωνον . ἄλογον γὰρ τὸ ἐν Ἅιδου κυνηγετεῖν · πῶς τε ἅμα τῇ τῶν θηρῶν ἀγέλῃ προῆλθε , καὶ διὰ τί ; .
Lemmas: ( Ὠρίων ) . . ὁ αὐτός κατέπεφνον ἐν οἰνόπολος ὄρος . † ) οὐδέ ἐπί οὗτος τηρέω ὁ σύμφωνος . ἄλογος γάρ ὁ ἐν Ἅιδου κυνηγετέω · πῶς τε ἅμα ὁ ὁ θήρ ἀγέλη προέρχομαι , καί διά τίς ; .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.577
( Τιτυὸν ) κείμενον ἐν δαπέδῳ · ὃ δ’ ἐπ’ ἐννέα κεῖτο πέλεθρα . † ) καταγέλαστα καὶ ταῦτα , εἰ κατεστρωμένος ἐν τῷ δαπέδῳ προῆλθεν ἐπὶ τὸ σφάγιον · αὐτὸς γὰρ ὁ Ὀδυσσεὺς οὐκ ἠδύνατο διαβῆναι ἐπὶ τὸ ἔρεβος .
Lemmas: ( Τιτυός ) κεῖμαι ἐν δάπεδον · ὅς δέ ἐπί ἐννέα κεῖμαι πέλεθρον . † ) καταγέλαστος καί οὗτος , εἰμί καταστρώνω ἐν ὁ δάπεδον προέρχομαι ἐπί ὁ σφάγιον · αὐτός γάρ ὁ Ὀδυσσεύς οὐ δύναμαι διαβαίνω ἐπί ὁ ἔρεβος .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.579
δέρτρον ἔσω δύνοντες . † ) Ἀρίσταρχος τὸ δέρμα καὶ πάντα τὸν χρῶτα τὸν πρὸ τοῦ ἥπατος . .
Lemmas: δέρτρον εἴδομαι δύω . † ) Ἀρίσταρχος ὁ δέρμα καί πᾶς ὁ χρώς ὁ πρό ὁ ἧπαρ . .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.580
Λητὼ γὰρ ἕλκησε . † ) πόθεν ᾔδει τῶν κολάσεων τὰς αἰτίας ; οὐ γὰρ ἤκουσεν . ( εἰ μὴ φησί τις εἶναι τοῦτο κατὰ τὴν Ἑλλάδα φήμην ) .
Lemmas: Λητώ γάρ ἑλκέω . † ) πόθεν οἶδα ὁ κόλασις ὁ αἴτιος ; οὖον γάρ ἀκούω . ( εἰμί μή φημί τις εἰμί οὗτος κατά ὁ Ἑλλάς φήμη ) .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.581
διὰ καλλιχόρου Πανοπῆος . * ) ὅτι κατὰ τὸ ἀρσενικὸν ἐσχημάτισται ὁ Πανοπεὺς , ὡς βασιλεὺς καὶ βασιλῆος . cf . ad , observatum propter Zenodoti lectionem Πανοπτέων .
Lemmas: διά καλλίχορος Πανοπεύς . * ) ὅτι κατά ὁ ἀρσενικός σχηματίζω ὁ Πανοπεύς , ὡς βασιλεύς καί βασιλεύς . cf . ad , observatum propter Zenodoti lectionem πανοπτεον .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.584
στεῦτο δὲ διψάων . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι τὸ στεῦτο ] νῦν ἀντὶ τοῦ ἵστατο ἐπὶ τῶν ποδῶν . κέχρηται δὲ τῇ λέξει ὁ διασκευαστὴς παρὰ τὴν τοῦ ποιητοῦ συνήθειαν Ar . enim observavit hoc verbum in animum inducere , nunquam stare significare ( cf . ) et hoc quidem respiciens ad nostrum locum cf . ad ubi est diple πρὸς τὰ ἐν τῇ νεκυίᾳ ἀθετούμενα . De diasceuasta vide
Lemmas: στεῦμαι δέ διψάω . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ὁ στεῦμαι ] νῦν ἀντί ὁ ἵστημι ἐπί ὁ πούς . χράομαι δέ ὁ λέγω ὁ διασκευαστής παρά ὁ ὁ ποιητής συνήθεια Ar . enim observavit hoc verbum in animum inducere , nunquam stare significare ( cf . ) et hoc quidem respiciens ad nostrum locum cf . ad ubi est diple πρός ὁ ἐν ὁ νέκυια ἀθετέω . De diasceuasta vide
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.588
( Τάνταλος ) ἀμφὶ δὲ ποσσὶ || γαῖα μέλαινα φάνεσκε , καταζήνασκε δὲ δαίμων . || δένδρεα δ’ ὑψιπέτηλα κατὰ κρῆθεν χέε καρπόν . † ) οὐδὲ οὗτος ( Tantalus ) δύναται σὺν λίμνῃ καὶ δένδροις ἐξεληλυθέναι ἐπὶ τὸ σφάγιον , ἢ πῶς ἔξωθεν τὰ ἔσω ἐθεώφει ; .
Lemmas: ( Τάνταλος ) ἀμφί δέ πούς || γαῖα μέλας φαίνω , καταζαίνω δέ δαίμων . || δένδρον δέ ὑψιπέτηλος κατά κρῆθεν χέω καρπός . † ) οὐδέ οὗτος ( Tantalus ) δύναμαι σύν λίμνη καί δένδρον ἐξέρχομαι ἐπί ὁ σφάγιον , ἢ πῶς ἔξωθεν ὁ εἴδομαι θεόω ; .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.593
καὶ μὴν Σίσυφον εἰσεῖδον . † ) πῶς δύναται σὺν τῷ λίθῳ καὶ τῇ ἀκρωρείᾳ ἐφ’ ᾗ ἀνεκύλιε τὸν λίθον , ἥκειν ἐπὶ τὸ σφάγια ; πῶς τε κολάζεται ὁ ἐν Ἰλιάδι ( ) κέρδιστος ὢν καὶ συνετώτατος ; . Cf .
Lemmas: καί μήv Σίσυφος εἰσοράω . † ) πῶς δύναμαι σύν ὁ λίθος καί ὁ ἀκρώρεια ἐπί ὅς ἀνακυλίω ὁ λίθος , ἥκω ἐπί ὁ σφάγιον ; πῶς τε κολάζω ὁ ἐν Ἰλιάς ( ) κερδίων εἰμί καί συνετός ; . Cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.601
τὸν δὲ μετ’ εἰσενόησα βίην Ἡρακληείην . † ) καὶ τοῦτο νεωτερικόν · οὐ γὰρ οἶδε τὸν Ἡρακλέα ἀπηθανατισμένον , οὐδὲ τὴν Ἥβην γεγαμημένην , ἀλλὰ πάρθενον . διὸ καὶ παρθενικὰ ἔργα ἀποτελεῖ · οἰνοχοεῖ γὰρ καὶ λούει . Athetesin demonstrat etiam
Lemmas: ὁ δέ μετά εἰσνοέω βίαιος Ἡράκλειος . † ) καί οὗτος νεωτερικός · οὖον γάρ οἶδα ὁ Ἡρακλῆς ἀπαθανατίζω , οὐδέ ὁ Ἥβη γαμέω , ἀλλά παρθένος . διό καί παρθενικός ἔργον ἀποτελέω · οἰνοχοεύς γάρ καί λούω . Athetesin demonstrat etiam
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.602
βίην Ἡρακληείην || εἴδωλον · αὐτὸς δὲ μετ’ ἀθανάτοισιν θεοῖσιν τέρπεται ἐν θαλίῃ καὶ ἔχει καλλίσφυρον Ἥβην , παῖδα Διὸς μεγάλοιο καὶ Ἥρης χρυσοπεδίλου . * ) ὅτι εἰς τρία διαιρεῖ , εἰς εἴδωλον , σῶμα , ψυχήν · τοῦτο δὲ οὐκ οἶδεν ὁ ποιητής . * ) ὅτι αὐτοὺς τὰ σώματα αὐτῶν φησιν Ὅμηρος , οὐκ ἂν δέοι σώματος ἐν θεοῖς . cf . ad In cod . v . 602-4 obelis notati sunt et in legitur ad v . 602-3 : οὗτοι ἀθετοῦνται καὶ λέγονται Ὀνομακρίτου εἶναι . cf . Ad v . 604 habet : τοῦτο ὑπὸ Ὀνομακρίτου ἐμπεποιῆσθαί φασιν . ἠθέτηται δέ . Hoc certe coniungendum est , ita ut v . 602-604 , qui obelis notati sunt in , expungantur , quia omnes tres ab Onomacrito inserti sunt , non v . 604 solus , qui legitur etiam neque in omnibus libris ferebatur ( cf . , solam memorans athetesin v . 602 et 603 , neque habent . et duo Vindob , ) . Nam intelligi non potest , cur illum unum versum 604 Onomacritus intulerit , ut monet cuius coniectura scholio in probatur . cf . et et scholion sequens ( ) , quod discrepantiam inter illum insertum locum 602-4 et v . 616 recte commemorat .
Lemmas: βίαιος Ἡράκλειος || εἴδωλον · αὐτός δέ μετά ἀθάνατος θεός τέρπω ἐν θαλία καί ἔχω καλλίσφυρος Ἥβη , παῖς Ζεύς μέγας καί Ἥρα χρυσοπέδιλος . * ) ὅτι εἰς τρεῖς διαιρέω , εἰς εἴδωλον , σῶμα , Ψυχή · οὗτος δέ οὐ οἶδα ὁ ποιητής . * ) ὅτι αὐτός ὁ σῶμα αὐτός φημί Ὅμηρος , οὐ εἄν δήω σῶμα ἐν θεός . cf . ad In cod . v . 602-4 obelis notati sunt et in legitur ad v . 602-3 : οὗτος ἀθετέω καί λέγω Ὀνομάκριτος εἰμί . cf . Ad v . 604 habet : οὗτος ὑπό Ὀνομάκριτος ἐμποιέω φημί . ἀθετέω δέ . Hoc certe coniungendum est , ita ut v . 602-604 , qui obelis notati sunt in , expungantur , quia omnes tres ab Onomacrito inserti sunt , non v . 604 solus , qui legitur etiam neque in omnibus libris ferebatur ( cf . , solam memorans athetesin v . 602 et 603 , neque habent . et duo Vindob , ) . Nam intelligi non potest , cur illum unum versum 604 Onomacritus intulerit , ut monet cuius coniectura scholio in probatur . cf . et et scholion sequens ( ) , quod discrepantiam inter illum insertum locum 602-4 et v . 616 recte commemorat .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 11.616
καί μ’ ὀλοφυρόμενος . † ) ἐλέγχεται ἐκ τούτων τὰ προκείμενα περὶ τοῦ Ἡρακλέους εἰδώλου αὐτὸς γὰρ μετ’ ἀθανάτοισι θεοῖσι . πῶς οὖν ὀλοφύρεται ὡς ἐν δεινοῖς ὢν ; .
Lemmas: καί εἷς ὀλοφύρομαι . † ) ἐλέγχω ἐκ οὗτος ὁ πρόκειμαι περί ὁ Ἡρακλῆς εἴδωλον αὐτός γάρ μετά ἀθάνατος θεός . πῶς οὖν ὀλοφύρομαι ὡς ἐν δεινός εἰμί ; .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.2
λίπεν ῥόον Ὠκεανοῖο νηῦς , ἀπὸ δ’ ἵκετο κῦμα θαλάσσης εὐρυπόροιο . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] δι’ ὅλου θάλασσαν ἀπὸ Ὠκεανοῦ διαστέλλει ὁ ποιητής . cf .
Lemmas: λείπω ῥόος Ὠκεανός ναῦς , ἀπό δέ ἱκνέομαι κῦμα θάλασσα εὐρύπορος . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] διά ὅλος θάλασσα ἀπό Ὠκεανός διαστέλλω ὁ ποιητής . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.3
νῆσόν τ’ Αἰαίην , ὅθι τ’ ἠοῦς ἠριγενείης οἰκία καὶ χοροί εἰσι καὶ ἀντολαὶ ἠελίοιο . † ) ἢ ὡς ἐπὶ τὰ ἀνατολικὰ μέρη τῆς νήσου προσορμισάντων , ἢ ὅτι ἐξ Ἅιδου ἐλθόντες πρώτην αὐτὴν φωτεινὴν ἐθεάσαντο . ἔνιοι δὲ βιαιότερον ὑπερβάτως κολλῶντες τὸ Ὠκεανοῖο τῷ ὅθι τ’ ἠοῦς ἠριγενείης , οὗ , φασὶν , οἰκεῖ ἡ ἡμέρα · ἐξ αὐτοῦ γὰρ ἀνατέλλει καὶ εἰς αὐτὸν δύνει . οὐ μόνον δέ ἐστι βίαιον , ἀλλὰ καὶ ἐναντίον τῷ ποιητῇ · οὐ γὰρ παραδίδωσιν ὁ Ὅμηρος τοὺς ήρωας ἐπισταμένους ὅτι ἐξ Ὠκεανοῦ αἱ ἀνατολαὶ τοῦ ἡλίου , ἀλλ’ αὐτὸς ἐκ τοῦ ἰδίου προσώπου τὸ τοιοῦτον παρέδωκεν . ἠέλιος μὲν ἔπειτα νέον προσέβαλλεν ἀρούρας ἐξ ἀκαλαῤῥείταο βαθυῤῥόου Ὠκεανοῖο ( ) · καὶ ἐν δ’ ἔπεσ’ Ὠκεανῷ φάος ἠελίοιο ( ) . οἱ δὲ ἥρωες ἄλλως λέγουσιν . οὐδ’ ὅπη ἠέλιος φαεσίμβροτος εἶσ’ ὑπὸ γαῖαν ( ) .
Lemmas: νῆσος τε Αἰαῖος , ὅθι τε ἠώς ἠριγένεια οἰκίον καί χορός εἰμί καί ἀνατολή ἥλιος . † ) ἢ ὡς ἐπί ὁ ἀνατολικός μέρος ὁ νῆσος προσορμίζω , ἢ ὅτι ἐκ Ἅιδου ἔρχομαι πρῶτος αὐτός φωτεινός θεάομαι . ἔνιοι δέ βίαιος υπερβατός κολλάω ὁ Ὠκεανός ὁ ὅθι τε ἠώς ἠριγένεια , ὅς , φημί , οἰκέω ὁ ἡμέρα · ἐκ αὐτός γάρ ἀνατέλλω καί εἰς αὐτός δύο . οὖον μόνος δέ εἰμί βίαιος , ἀλλά καί ἐναντίος ὁ ποιητής · οὖον γάρ παραδίδωμι ὁ Ὅμηρος ὁ ἥρως ἐφίστημι ὅτι ἐκ Ὠκεανός ὁ ἀνατολή ὁ Ἥλιος , ἀλλά αὐτός ἐκ ὁ ἴδιος πρόσωπον ὁ τοιοῦτος παραδίδωμι . ἥλιος μέν ἔπειτα νέος προσβάλλω ἄρουρα ἐκ ἀκαλαῤῥείταο βαθύρροος Ὠκεανός ( ) · καί ἐν δέ ἔπος Ὠκεανός φάος ἥλιος ( ) . ὁ δέ ἥρως ἄλλως λέγω . οὐδέ ὅπῃ ἥλιος φαεσίμβροτος εἶμι ὑπό γαῖα ( ) .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.15
πήξαμεν ἀκροτάτῳ τύμβῳ εὐῆρες ἐρετμόν . Diple periestigmene , quod Zenodotus legit : ἀκροτάτῳ τύμβῳ ἵνα σῆμα πέλοιτο .
Lemmas: πήγνυμι ἄκρος τύμβος εὐήρης ἐρετμός . Diple periestigmene , quod Zenodotus legit : ἄκρος τύμβος ἵνα σῆμα πέλω .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.27
ἀλγήσετε . * ) ὅτι συνέσταλκεν ἀντὶ τοῦ ἀλγήσητε . cf .
Lemmas: ἀλγέω . * ) ὅτι συστέλλω ἀντί ὁ ἀλγέω . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.39
Σειρῆνας μὲν πρῶτον ἀφίξεαι . † ) κατὰ Ὅμηρον δύο · Σειρήνοιν γὰρ λέγει . Ὅμηρος οὔτε γένος αὐτῶν παρίστησιν οὔτε πτερωτὰς αὐτάς φησιν εἶναι . cf .
Lemmas: Σειρήν μέν πρῶτος ἀφικνέομαι . † ) κατά Ὅμηρος δύο · Σειρήν γάρ λέγω . Ὅμηρος οὔτε γένος αὐτός παρίστημι οὔτε πτερωτός αὐτός φημί εἰμί . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.43
οἴκαδε νοστήσαντι . † ) ὁ μὲν Ἀριστοφάνης φησὶ κατατηκομένους τῇ ᾠδῇ καὶ αἰφνιδίως ἐκλείποντας ἀπολέσθαι , ὅ δὲ Ἀρίσταρχος διὰ τὴν τῶν ἀναγκαίων σπάνιν . [ ἥν πάσχουσι προστετηκότες ἐπὶ μακρὸν τῇ ᾠδῇ ] . ex addidi .
Lemmas: οἴκαδε νοστέω . † ) ὁ μέν Ἀριστοφάνης φημί κατατήκω ὁ ᾠδή καί αἰφνίδιος ἐκλείπω ἀπόλλυμι , ὅς δέ Ἀρίσταρχος διά ὁ ὁ ἀναγκαῖος σπάνις . [ ὅς πάσχω προστήκομαι ἐπί μακρός ὁ ᾠδή ] . ex addidi .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.47
ἐπὶ δ’ οὔατ’ ἀλεῖψαι ἑταίρων . † ) [ πρὸ ] περισπωμένως , ἵν’ ᾖ ἀπαρέμφατον ἀντὶ τοῦ προστακτικοῦ , τοῦ ἄλειψον . † ) οὐκ ἄρα ἐπτέρωνται , ἐπεὶ καὶ προσεπέτοντο τοῖς παραπλέουσιν . cf .
Lemmas: ἐπί δέ οὖς ἀλείφω ἑταῖρος . † ) [ πρό ] περισπάω , ἵνα εἰμί ἀπαρέμφατος ἀντί ὁ προστακτικός , ὁ ἀλείφω . † ) οὐ ἄρα πτερόω , ἐπεί καί προσπίπτω ὁ παραπλέω . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.52
ἀκούῃς Σειρήνοιιν . * ) ὅτι δύο καθ’ Ὅμηρον αἱ Σειρῆνες , οὐ τρεῖς . cf . ad
Lemmas: ἀκούω Σειρήν . * ) ὅτι δύο κατά Ὅμηρος ὁ Σειρήν , οὖον τρεῖς . cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.53_54
εἰ δέ κε λίσσηαι ἑτάρους λῦσαί τε κελεύῃς , οἳ δέ σ’ ἔτι πλεονέσσι τότ’ ἐν δεσμοῖσι διδέντων . Fuit nota de Aristophanis athetesi horum versuum cf . : ἀθετεῖ Ἀριστοφάνης · πρός τί γὰρ ἅπαξ δεδεμένον πάλιν δῆσαι κελεύει ; cf . ad Non liquet , num Aristarchus secutus sit Aristophanem .
Lemmas: εἰμί δέ κε λίσσομαι ἑταῖρος λύω τε κελεύω , ἕ δέ σός ἔτι πλέω τότε ἐν δεσμός δίδημι . Fuit nota de Aristophanis athetesi horum versuum cf . : ἀθετέω Ἀριστοφάνης · πρός τίς γάρ ἅπαξ δήω πάλιν δήω κελεύω ; cf . ad Non liquet , num Aristarchus secutus sit Aristophanem .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.73
οἱ δὲ δύω σκόπελοι ὁ μὲν οὐρανὸν εὐρὺν ἱκάνει ὀξείῃ κορυφῇ , νεφέλη δέ μιν ἀμφιβέβηκεν κυανέη · τὸ μὲν οὔ ποτ’ ἐρωεῖ . Fuit diple πρὸς τὴν ἐναλλαγὴν πτώσεως οἱ δὲ δύο σκόπελοι ὁ μὲν ἀντὶ τοῦ τῶν δύο σκοπέλων . cf . ad ubi nostrum locum sic interpretatus est
Lemmas: ὁ δέ δύο σκόπελος ὁ μέν οὐρανός εὐρύς ἱκάνω ὀξύς κορυφή , νεφέλη δέ ὅς ἀμφιβαίνω κυάνεος · ὁ μέν οὖον πρός ἐρωέω . Fuit diple πρός ὁ ἐναλλαγή πτῶσις ὁ δέ δύο σκόπελος ὁ μέν ἀντί ὁ ὁ δύο σκόπελος . cf . ad ubi nostrum locum sic interpretatus est
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.75
Ἀρίσταρχος οὐ λέγει πρὸς τὸ νέφος τὴν ἀπότασιν εἶναι , ἀλλά φησιν ότι τοῦτο οὐδέποτε λήγει , τὸ κεκαλύφθαι τὸν σκόπελον τῷ νέφει cf . ad
Lemmas: Ἀρίσταρχος οὖον λέγω πρός ὁ νέφος ὁ ἀπότασις εἰμί , ἀλλά φημί ότι οὗτος οὐδέποτε λήγω , ὁ καλύπτω ὁ σκόπελος ὁ νέφος cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.78
οὐδ’ εἴ οἱ χεῖρές τε ἐείκοσι καὶ πόδες εἶεν . * ) ὅτι ὁμοία ἡ προφορὰ τῆς ὑπερβολῆς τῷ οὐδ’ εἴ μοι δέκα μὲν γλῶσσαι ( ) . cf . ad ubi noster locus memoratur .
Lemmas: οὐδέ εἰμί ὁ χείρ τε εἴκοσι καί πούς ἄγω . * ) ὅτι ὅμοιος ὁ προφορά ὁ ὑπερβολή ὁ οὐδέ εἰμί ἐγώ δέκα μέν γλῶσσα ( ) . cf . ad ubi noster locus memoratur .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.85
δεινὸν λελακυῖα . † ) Ἰακῶς συνεστάλη . cf .
Lemmas: δεινός λάσκω . † ) Ἰακός συστέλλω . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.86_88
τῆς ἦ τοι φωνὴ μὲν ὅση σκύλακος νεογιλῆς γίγνεται , αὐτὴ δ’ αὖτε πέλωρ κακόν · οὐδέ κέτίς μιν γηθήσειεν ἰδών , οὐδ ′ εἰ θεὸς ἀντιάσειε . * ) ἀθετοῦνται στίχοι τρεῖς · πῶς γὰρ ἡ δεινὸν λελακυῖα δύναται νεογνοῦ σκυλακίου φωνὴν ἔχειν ; . cf .
Lemmas: ὁ εἰμί ὅς φωνή μέν ὅσος σκύλαξ νεογιλός γίγνομαι , αὐτός δέ αὖτε πέλωρ κακός · οὐδέ κέτίς ὅς γηθέω ὁράω , οὐδʼ ′ εἰμί θεός ἀντιάω . * ) ἀθετέω στίχος τρεῖς · πῶς γάρ ὁ δεινός λάσκω δύναμαι νεογνός σκυλάκιον φωνή ἔχω ; . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.89
τῆς ἤτοι πόδες εἰσὶ δυώδεκα πάντες ἄωροι . † ) Ἀρίσταρχος ἀκώλους · τοὺς γὰρ Ἴωνας λέγειν φασὶ τὴν κωλῆν ὥρην καὶ ὡραίαν · οὐκ ἔχοντας οὐν ὀστᾶ ἀκώλους καὶ ἀνάρθρους λέγεσθαι · ὑποκεῖσθαι γάρ φησι τῇ Σκύλλῃ πετραῖόν τι θηρίον προσπεφυκὸς τῷ σκοπέλῳ καὶ κοχλιῶδες πόδας τε ἔχον πλεκτανώδεις , ὥστε λέγειν οὕτως τὸν ποιητὴν Σκύλλην πετραίην ( ) . κατὰ δὲ τὴν ἄνωθεν φαντασίαν τῇ Ὕδρᾳ προσεοικέναι καὶ τοὺς αὐχένας αὐτῆς ἰσομεγέθεις εἶναι τῷ σκοπέλῳ . καθιεῖσαν δὲ τὴν Σκύλλαν τὰς κεφαλὰς οὕτως ἀνασπᾶν τοὺς ἁρπαζομένους . φέρει δέ τε κρατὶ ἑκάστῳ φῶτα ἁρπάζουσα . ( ) ὡς ἂν οὖν ὀλισθηρῶν ὄντων τῶν ποδῶν καὶ οὐκ ἐχόντων ἀντίληψιν , ἀώρους ἄν τις δέξαιτο τοὺς ἀκώλους . . cf . cf .
Lemmas: ὁ ἤτοι πούς εἰμί δώδεκα πᾶς ἄωρος . † ) Ἀρίσταρχος ἄκωλος · ὁ γάρ Ἴων λέγω φημί ὁ κωλῆ ὥρα καί ὡραῖος · οὐ ἔχω ὀν ὀστέον ἄκωλος καί ἄναρθρος λέγω · ὑπόκειμαι γάρ φημί ὁ Σκύλλα πετραῖος τίς θηρίον προσφύω ὁ σκόπελος καί κοχλιώδης πούς τε ἔχω πλεκτανώδης , ὥστε λέγω οὕτως ὁ ποιητής Σκύλλα πετραῖος ( ) . κατά δέ ὁ ἄνωθεν φαντασία ὁ Ὕδρα προσέοικα καί ὁ αὐχήν αὐτός ἰσομεγέθης εἰμί ὁ σκόπελος . καθίημι δέ ὁ Σκύλλα ὁ κεφαλή οὕτως ἀνασπάω ὁ ἁρπάζω . φέρω δέ τε κράς ἕκαστος φάος ἁρπάζω . ( ) ὡς εἄν οὖν ὀλισθηρός εἰμί ὁ πούς καί οὐ ἔχω ἀντίληψις , ἄωρος ἄν τις δέχομαι ὁ ἄκωλος . . cf . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.92
πυκνοὶ καὶ θαμέες . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] ἐκ παραλλήλου ἔταξε τὰς λέξεις ἰσοδυναμούσας . cf . ad , ubi noster versus citatur in simili interpretatione .
Lemmas: πυκνός καί θαμύς . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] ἐκ παράλληλος τάσσω ὁ λέγω ἰσοδυναμέω . cf . ad , ubi noster versus citatur in simili interpretatione .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.124_126
ἀλλὰ μάλα σφοδρῶς ἐλάαν , βωστρεῖν δὲ Κράταιιν , μητέρα τῆς Σκύλλης , ἥ μιν τέκε πῆμα βροτοῖσιν . ἥ μιν ἔπειτ’ ἀποπαύσει ἐς ὕστερον ὁρμηθῆναι . * ) ἀθετοῦνται γ ′ , ὅτι διὰ τούτων σημαίνει μὴ εἶναι τὴν Σκύλλαν σύμφυτον τῇ πέτρᾳ . cf . ad .
Lemmas: ἀλλά μάλα σφοδρός ἐλαία , βωστρέω δέ Κράταιις , μήτηρ ὁ Σκύλλα , ὅς ὅς τίκτω πῆμα βροτός . ὅς ὅς ἔπειτα ἀπόπαυσις εἰς ὕστερος ὁρμάω . * ) ἀθετέω γ ′ , ὅτι διά οὗτος σημαίνω μή εἰμί ὁ Σκύλλα συμφύω ὁ πέτρα . cf . ad .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.156
ἵνα εἰδότες ἤ κε θάνωμεν . ἤ κεν ἀλευάμενοι θάνατον καὶ κῆρα φύγωμεν . † ) ἐν ἀμφοτέροις πλεονάζει ὁ κέν , ἢ ἑλώμεθα τὸν θάνα τον , ἢ τὰ πρὸς σωτηρίαν παρασκευασώμεθα . cf .
Lemmas: ἵνα οἶδα ἤ κε θνῄσκω . ἤ ἄν ἀλευάμενος θάνατος καί κῆρ φεύγω . † ) ἐν ἀμφότερος πλεονάζω ὁ ἄν , ἢ αἱρέω ὁ Θάνα ὁ , ἢ ὁ πρός σωτηρία παρασκευάζω . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.163_164
versus expunxit Aristophanes cf . : καὶ ἐνταῦθα οἱ δύο ὀβελίζονται ὡς ἀδικώτατοι v . ad .
Lemmas: versus expunxit Aristophanes cf . : καί ἐνταῦθα ὁ δύο ὀβελίζω ὡς ἄδικος v . ad .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.172
ἑζόμενοι λεύκαινον ὕδωρ . † ) ἔτυπτον · ἀπὸ τοῦ παρακολουθοῦντος . cf . et exempla ibidem .
Lemmas: ἕζομαι λευκαίνω ὕδωρ . † ) τύπτω · ἀπό ὁ παρακολουθέω . cf . et exempla ibidem .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.184
δεῦρ’ ἄγ’ ἰών , πολύαιν’ Ὀδυσεῦ . Ar . interpretationem vocabuli πολύαινε habet : Ἀρίσταρχος πολλοῦ ἐπαίνου ἄξιε · οἱ δὲ πολύμυθε .
Lemmas: δεῦρο ἄγω εἶμι , πολύαινος Ὀδυσσεύς . Ar . interpretationem vocabuli πολύαινος habet : Ἀρίσταρχος πολύς ἔπαινος ἄξιος · ὁ δέ πολύμυθος .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.185
ἵνα νωιτέρην ὄπ’ ἀκούσῃς . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] δύο φαίνονται καὶ ἐντεῦθεν . cf .
Lemmas: ἵνα νωίτερος ὑπό ἀκούω . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] δύο φαίνω καί ἐντεῦθεν . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.209
οὐ μὲν δὴ τόδε μεῖζον ἔπι κακόν . Fuit diple periestigmene propter Zenodoti lectionem ἔχει , alii ἕπει , alii ἔπι .
Lemmas: οὖον μέν δή ὅδε μείζων ἐπί κακός . Fuit diple periestigmene propter Zenodoti lectionem ἔχω , alii ἕπω , alii ἐπί .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.243
ψάμμῳ κυανέῃ . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] ἀντὶ τοῦ κυανιζομένη , ὡς φοίνικι φαεινός ( ) . cf . ad
Lemmas: ψάμμος κυάνεος . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] ἀντί ὁ κυανίζω , ὡς Φοῖνιξ φανός ( ) . cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.253
ἐς πόντον προίησι βοὸς κέρας ἀγραύλοιο . † ) κέρας Ἀρίσταρχος τὸ κεράτινον σύριγγον , ὃ ἐπιτιθέασι πρὸς τὸ μὴ ἐσθίεσθαι ὑπὸ τοῦ ἰχθύος τὴν ὁρμιάν . ἔνιοι δὲ τὴν τρίχα . cf . ad
Lemmas: εἰς πόντος προΐημι βοῦς κέρας ἄγραυλος . † ) κέρας Ἀρίσταρχος ὁ κεράτινος σύριγξ , ὅς ἐπιτίθημι πρός ὁ μή ἐσθίω ὑπό ὁ ἰχθύς ὁ ὁρμιά . ἔνιοι δέ ὁ θρίξ . cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.279
σχέτλιός εἰς , Ὀδυσεῦ . † ) καρτερικὸς , ἀνένδοτος . καὶ ἐν Ἰλιάδι ( ) σχέτλιός ἐσσι , σὺ μὲν πόνου οὔποτε λήγεις . cf . ad , ubi Ar . σεπτικῶς interpretatur .
Lemmas: σχέτλιος εἰς , Ὀδυσσεύς . † ) καρτερικός , ἀνένδοτος . καί ἐν Ἰλιάς ( ) σχέτλιος εἰμί , σύ μέν πόνος οὔποτε λήγω . cf . ad , ubi Ar . σεπτικῶς interpretatur .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.281
ὅς ῥ’ ἑτάρους καμάτῳ ἀδδηκότας ἠδὲ καὶ ὕπνῳ . † ) ἀηδισθέντας καμάτῳ καὶ ἀγρυπνίᾳ · μὴ τοὶ μὲν καμάτῳ ἀδδηκότες ἠδὲ καὶ ὕπνῳ ( ) . ἀγρυπνίᾳ κατ’ ἀντίφρασιν , ὡς τὸ ὕπνῳ καὶ καμάτῳ ἀρημένος ( ) ὁ γὰρ ὕπνος οὐ βλάπτει . cf . Ar . ad , observatum contra Zenodoti lectionem .
Lemmas: ὅς ἄρα ἑταῖρος κάματος ἀδέω ἠδέ καί ὕπνος . † ) ἀηδίζω κάματος καί ἀγρυπνία · μή σύ μέν κάματος ἀδδίσκω ἠδέ καί ὕπνος ( ) . ἀγρυπνία κατά ἀντίφρασις , ὡς ὁ ὕπνος καί κάματος ἀρημένος ( ) ὁ γάρ ὕπνος οὖον βλάπτω . cf . Ar . ad , observatum contra Zenodoti lectionem .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.284
ἀλλ’ αὔτως διὰ νύκτα θοὴν ἀλάλησθαι ἄνωγας . Fuit diple periestigmene , quod Zenodotus legit : ἀλλ’ οὕτως · καὶ ἐστιν ἠθικόν . Sic legit etiam , ubi vituperatur ab Ar . οὐ νοήσας ὅτι τὸ αὔτως ἐστὶ κενῶς καὶ πρὸς οὐδέν .
Lemmas: ἀλλά αὔτως διά νύξ θοός ἀλάομαι ἄνωγα . Fuit diple periestigmene , quod Zenodotus legit : ἀλλά οὕτως · καί εἰμί ἠθικός . Sic legit etiam , ubi vituperatur ab Ar . οὖον νοέω ὅτι ὁ αὔτως εἰμί κενός καί πρός οὐδείς .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.286
ἐκ νυκτῶν δ’ ἄνεμοι χαλεποί . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ἐκ νυκτῶν ἐστιν ] μετὰ τὰς νύκτας , ὅ ἐστιν ὄρθρου , ὡς τὸ πίομεν ἐκ βοτάνης ( ) ἀντὶ τοῦ μετὰ τὴν βοτάνην . Sic Ar . ad . Nostrum scholium apud Dindorfium ad legitur , sed puto hic ponendum esse .
Lemmas: ἐκ νύξ δέ ἄνεμος χαλεπός . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ἐκ νύξ εἰμί ] μετά ὁ νύξ , ὅς εἰμί ὄρθρος , ὡς ὁ πίνω ἐκ βοτάνη ( ) ἀντί ὁ μετά ὁ βοτάνη . Sic Ar . ad . Nostrum scholium apud Dindorfium ad legitur , sed puto hic ponendum esse .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.290
θεῶν ἀέκητι ἀνάκτων . † ) Ζηνόδοτος γράφει φίλων ἀέκητι ἑταίρων .
Lemmas: θεός ἀέκητι ἄναξ . † ) Ζηνόδοτος γράφω Φίλων ἀέκητι ἑταῖρος .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.297
ἧ μάλα δή με βιάζετε μοῦνον ἐόντα . * ) [ ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι ] Ζηνόδοτος [ γράφει ] βιάζεσθ’ οἶον ἐόντα , οὐ νοήσας ὅτι ποιητικῶς ἐσχημάτισται . † ) 374-390 . ἐναντίον τοῦτο τῷ Ἠέλιος δ’ ὃς πάντ’ ἐφορᾷς καὶ πάντ’ ἐπακούεις ( . ἀφ’ ἑαυτοῦ γὰρ ἐχρῆν ἐγνωκέναι τὸν πάντα ἐφορῶντα . Hanc ob causam Aristarchus locum nostrum damnavit cf . , ubi est διπλῆ πρὸς τὴν ἀθέτησιν τῶν ἐν Ὀδυσσείᾳ ὠκέα δ’ ἠελίῳ ὑπερίονι ἄγγελος ἦλθεν . In M . versibus 375-389 obeli appicti sunt et videtur Ar . hos omnes expunxisse . Fortasse haesitavit quoque , quod Ulixes mentiri videtur — cf . schol . ad in : ψεύδεται Ὀδυσσεὺς ὅταν λέγῃ ταῦτα δ’ ἐγὼν ἤκουσα Καλυψοῦς ἠυκόμοιο · ἡ δ’ ἔφη Ἑρμείαο διάκτορος αὐτὴ ἀκοῦσαι ( ) . οὐδέπω γὰρ αὐτὸν ἑωράκει . — dicens a Calypso nympha se hoc audivisse , cui Mercurius narravisset . At Mercurius , ubi ad nympham venit , hac de re verba non fecit , neque antea deam vidit .
Lemmas: ἧ μάλα δή ἐγώ βιάζω μόνος εἰμί . * ) [ ὁ διπλόος περιστίζω ὅτι ] Ζηνόδοτος [ γράφω ] βιάζομαι οἶος εἰμί , οὖον νοέω ὅτι ποιητικός σχηματίζω . † ) 374-390 . ἐναντίος οὗτος ὁ Ἥλιος δέ ὅς πᾶς ἐφοράω καί πᾶς ἐπακούω ( . ἀπό ἑαυτοῦ γάρ χρή γιγνώσκω ὁ πᾶς ἐφοράω . Hanc ob causam Aristarchus locum nostrum damnavit cf . , ubi est διπλόος πρός ὁ ἀθέτησις ὁ ἐν Ὀδυσσεία ὠκύς δέ ἥλιος Ὑπερίων ἄγγελος ἔρχομαι . In M . versibus 375-389 obeli appicti sunt et videtur Ar . hos omnes expunxisse . Fortasse haesitavit quoque , quod Ulixes mentiri videtur — cf . schol . ad in : ψεύδω Ὀδυσσεύς ὅταν λέγω οὗτος δέ ἐγώ ἀκούω Καλυψώ εὔκομος · ὁ δέ φημί Ἑρμῆς διάκτορος αὐτός ἀκούω ( ) . οὐδέπω γάρ αὐτός ὁράω . — dicens a Calypso nympha se hoc audivisse , cui Mercurius narravisset . At Mercurius , ubi ad nympham venit , hac de re verba non fecit , neque antea deam vidit .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.379
οἵ μοι βοῦς ἔκτειναν ὑπέρβιον . † ) βιαστικῶς , ἄγαν βιαίως . cf . et locos ibi collatos .
Lemmas: ὁ ἐγώ βοῦς κτείνω ὑπέρβιος . † ) βιαστικός , ἄγαν βίαιος . cf . et locos ibi collatos .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.383
δύσομαι εἰς Ἀιδαο καὶ ἐν νεκύεσσι φαείνω . † ) τὸ φαείνω ἐνεστῶτός ἐστιν ἀντὶ τοῦ μέλλοντος .
Lemmas: δύο εἰς ᾍδης καί ἐν νέκυς φαίνω . † ) ὁ φαίνω ἐνίστημι εἰμί ἀντί ὁ μέλλω .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.388
τυτθὰ βαλών . Diple periestigmene , quod Zenodotus dedit : τριχθὰ βαλών .
Lemmas: τυτθός βάλλω . Diple periestigmene , quod Zenodotus dedit : τριχθά βάλλω .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.417
εἰ δὲ θεείου πλῆτο . † ) θείου . καταστρέφει δὲ εἰς τὸ πυρὸς κεραυνίου . cf .
Lemmas: εἰμί δέ θεῖος πίμπλημι . † ) θεῖον . καταστρέφω δέ εἰς ὁ πυρός κεραυνίας . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.422
Zenodotus pro Ar . ἄραξε legit ἔαξεν . cf .
Lemmas: Zenodotus pro Ar . ἀράσσω legit ἄγνυμι . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.423
ἐπίτονος βέβλητο . Notatus fuit versus propter metrum initii , cf . ad : τὰ γὰρ τοιαῦτα ἐσημειοῦντο πρὸς κρίσιν ποιημάτων , ὅτι σπανίως Ὅμηρος κακομέτρους ποιεῖ .
Lemmas: Ἐπίτονος βάλλω . Notatus fuit versus propter metrum initii , cf . ad : ὁ γάρ τοιοῦτος σημειόω πρός κρίσις ποίημα , ὅτι σπανίως Ὅμηρος κακόμετρος ποιέω .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.439_441
ὄψ’ . ἦμος δ’ ἐπὶ δόρπον ἀνὴρ ἀγορῆθεν ἀνέστη . κρίνων νείκεα πολλὰ δικαζομένων αἰζηῶν , τῆμος δὴ τά γε δοῦρα Χαρύβδιος ἐξεφαάνθη . † ) ἐν πολλοῖς ἐδιστάχθησαν οἱ στίχοι διὰ τὸ τρὶς μὲν γὰρ τ’ ἀνίησιν ἐπ’ ἤματι ( ) καὶ ἐδείχθη ἑαυτῷ τὰ ἐναντία λέγων ὁ ποιητής · νῦν γὰρ ἅπαξ μόνον καὶ ἀναβάλλει καὶ ἀναῤῥοφεῖ . Fluxisse videtur ex Didymo et Aristonico . Callistratus , qui hos versus retinuit , expunxit , quod repugnare videtur iis qui nunc leguntur cf . schol . , quod cum refero , non ut .
Lemmas: ὄψις . ἦμος δέ ἐπί δόρπον ἀνήρ ἀγορῆθεν ἀνίστημι . κρίνω νεῖκος πολύς δικάζω αἰζηός , τῆμος δή ὁ γε δόρυ Χάρυβδις ἐκφαίνω . † ) ἐν πολύς διστάζω ὁ στίχος διά ὁ τρίς μέν γάρ τε ἀνίημι ἐπί ἦμαρ ( ) καί δείκνυμι ἑαυτοῦ ὁ ἐναντίος λέγω ὁ ποιητής · νῦν γάρ ἅπαξ μόνος καί ἀναβάλλω καί αναρροφώ . Fluxisse videtur ex Didymo et Aristonico . Callistratus , qui hos versus retinuit , expunxit , quod repugnare videtur iis qui nunc leguntur cf . schol . , quod cum refero , non ut .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 12.445_446
Σκύλλην δ’ οὐκέτ’ ἔασε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε εἰσιδέειν · οὐ γάρ κεν ὑπέκφυγον αἰπὺν ὄλεθρον . † ) νοθεύονται δύο · τί γὰρ εἰ εἶδεν ὅπου οὐ δύναται ὁρμᾶν ἡ Σκύλλα , ἀλλ’ ἐνίδρυται τῷ σπηλαίῳ ; ὡς ἐκ τῶν λόγων τῆς Κίρκης ἔστι μαθεῖν · εἰ γὰρ ἐβούλετο διὰ τῆς Χαρύβδεως πλεῖν ὁ Ὀδυσσεύς , οὐκ ἂν ἠδικήθη ὑπὸ τῆς Σκύλλης , ὡς ἀνημμένης τῷ σπηλαίῳ . cf . ad
Lemmas: Σκύλλα δέ οὐκέτι ἐάω πατήρ ἀνήρ τε θεός τε εἰσοράω · οὖον γάρ ἄν ὑπεκφεύγω αἰπύς ὄλεθρος . † ) νοθεύω δύο · τίς γάρ εἰμί ὁράω ὅπου οὖον δύναμαι ὁρμάω ὁ Σκύλλα , ἀλλά ἐνιδρύω ὁ σπήλαιον ; ὡς ἐκ ὁ λόγος ὁ Κίρκη εἰμί μανθάνω · εἰμί γάρ βούλομαι διά ὁ Χάρυβδις πλέω ὁ Ὀδυσσεύς , οὐ εἄν ἀδικέω ὑπό ὁ Σκύλλα , ὡς ἀνάπτω ὁ σπήλαιον . cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 13.5
τῷ σ’ οὔ τι παλιμπλαγχθέντα γ’ ὀίω . † ) ὀπισθόρμητον γενόμενον . cf . Hic posui propter rectam vocabuli πάλιν interpretationem , quod nusquam rursus significat , sed retro . Ad Ar . παλινορμένω explanat ἀντὶ τοῦ ὀπίσω ὁρμῶντες ὡς παλιμπλαγχθέντες . cf . , τῷ σ’ οὔτι : ἀντὶ τοῦ διὰ τό σε , ὅ ἐστι διὰ τοῦτό σε . Fortasse est Aristarcheum , etiam dativum esse pro διά cum accusativo statuit . cf .
Lemmas: ὁ σός οὖον τίς παλιμπλάζομαι γε οἴομαι . † ) ὀπισθορμέω γίγνομαι . cf . Hic posui propter rectam vocabuli πάλιν interpretationem , quod nusquam rursus significat , sed retro . Ad Ar . παλινορμένω explanat ἀντί ὁ ὀπίσω ὁρμή ὡς παλιμπλάζομαι . cf . , ὁ σός οὔτις : ἀντί ὁ διά ὁ σύ , ὅς εἰμί διά οὗτος σύ . Fortasse est Aristarcheum , etiam dativum esse pro διά cum accusativo statuit . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 13.25
* ) ὅτι οἱ ἑστιώμενοι τοῖς ἑστιῶσι προπίνουσι παρὰ τῷ ποιητῇ . cf . ad
Lemmas: * ) ὅτι ὁ ἑστιάω ὁ ἑστιάω προπίνω παρά ὁ ποιητής . cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 13.35
ὣς Ὀδυσῇ’ ἀσπαστόν . † ) τὸ πλῆρες Ὀδυσῆι , ὡς ἥρωι Λαομέδοντι ( ) . cf . ad
Lemmas: ὡς Ὀδυσσεύς ἀσπαστός . † ) ὁ πλήρης Ὀδυσσεύς , ὡς ἥρως Λαομέδων ( ) . cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 13.57
χαῖρέ μοι ὦ βασίλεια διαμπερές . * ) ὅτι οἱ ἑστιώμενοι παρ’ Ὁμήρῳ τοῖς ἑστιῶσι προπίνουσιν , ὡς Ὀδυσσεὺς Ἀχιλλεῖ καὶ Εὐμαίῳ ὁ αὐτὸς . cf . ad
Lemmas: χαίρω ἐγώ εἰμί βασίλεια διαμπερές . * ) ὅτι ὁ ἑστιάω παρά Ὅμηρος ὁ ἑστιάω προπίνω , ὡς Ὀδυσσεύς Ἀχιλλεύς καί Εὔμαιος ὁ αὐτός . cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 13.78
ἀνακλινθέντες ἀνεῤῥίπτουν ἅλα πηδῷ . † ) ἀπὸ τοῦ παρακολουθοῦντος · ἀναῤῥίπτεται γὰρ ὑπὸ τῶν κοπῶν τὸ ὕδωρ . cf . Friedlaenderum ad
Lemmas: ἀνακλίνω ἀνεῤῥίπτουν ἅλς πηδάω . † ) ἀπό ὁ παρακολουθέω · ἀναρρίπτω γάρ ὑπό ὁ κοπή ὁ ὕδωρ . cf . Friedlaenderum ad