ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.2
ἐπεὶ Τροίης ἱερὸν πτολίεθρον ἔπερσεν . Ex F . Ar.¹ ) ad et scholio ad nostrum locum in Ε . apparet , diplam fuisse πρὸς τοὺς χωρίζοντας , qui Ulixem solum in Odyssea πτολίπορθον dici , in Iliade etiam alios opposuerunt . Lehrsius ad F . Ar . quid ab Aristarcho iis responsum sit coniecit . Ulixem sic nominari κατ’ ἐξοχήν , quod Troiam ipsam everterit , semel etiam in Achille , qui duodecim urbes in agro Troiano sitas ( ) deleverit , hoc epitheto Homerum uti . Praeterea Epimerism . Cram . an . Ox . 1 , 161 demonstratur , Aristarchum diplam apposuisse propter vocabuli ἐπεί significationem non tantum quod , sed etiam postquam . cf .
Lemmas: ἐπεί Τροία ἱερόν πτολίεθρον πέρθω . Ex F . Ar.¹ ) ad et scholio ad nostrum locum in Ε . apparet , diplam fuisse πρός ὁ χωρίζω , qui Ulixem solum in Odyssea πτολίπορθος dici , in Iliade etiam alios opposuerunt . Lehrsius ad F . Ar . quid ab Aristarcho iis responsum sit coniecit . Ulixem sic nominari κατά ἐξοχή , quod Troiam ipsam everterit , semel etiam in Achille , qui duodecim urbes in agro Troiano sitas ( ) deleverit , hoc epitheto Homerum uti . Praeterea Epimerism . Cram . an . Ox . 1 , 161 demonstratur , Aristarchum diplam apposuisse propter vocabuli ἐπεί significationem non tantum quod , sed etiam postquam . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.3
πολλῶν δ’ ἀνθρώπων ἴδεν ἄστεα καὶ νόον ἔγνω . † ) Ζηνόδοτος νόμον ἔγνω φησίν . ἄμεινον δὲ τὸ νόον . . . δι’ ὧν Ὀδυσσεὺς αὐτὸς εἰσάγεται λέγων ( ) ἠὲ φιλόξεινοι , καί σφιν νόος ἐστὶ θεουδής . Post νόον lacunam indicavit Friedlaenderus in recensione Dindorfii schol . Graec . ( Fleckeisenii Annal . tom . 77 p . 3 ) et sic explevit : καὶ διασαφεῖται τὸ ἐνταῦθα κεφαλαιωδῶς λεγόμενον . Homerus non novit vocabulum νόμος , quod primum legitur in hymno ad Apollinem Delium v . 20 . Itaque ad , ubi εὐνομίην legitur , ab εὖ νέμεσθαι derivatum esse Aristarchus docuit , cf . , certe ut Zenodoti lectionem refutaret , prae egregio νόον malam illam et falsam etiamsi decies νόμος apud Homerum legeretur . L . Ar . 348 . Ad illum locum ab Aristonico citatum addi possunt etiam . Ceterum et Prellerus ( ad ) et Sengebuschius ( ) erraverunt in cod . Hamburgensi T . pro νόμον Zenodoti νόον legentes , haud dubie quod Ven . M . non inspexerunt . Prellerus Ζηνόδοτος νόον ἔγνω φησὶ ἄμεινον legit , sequentia non potuit extricare , Sengebuschius νόου ἔγνω Zenodotum scripsisse coniecit et sic Aristonici scholion liberius supplevit . Nauckius Zenodoti lecfionem νομόν fuisse contendit .
Lemmas: πολύς δέ ἄνθρωπος ὁράω Ἄστυ καί νόος γιγνώσκω . † ) Ζηνόδοτος νόμος γιγνώσκω φημί . ἀγαθός δέ ὁ νόος . . . διά ὅς Ὀδυσσεύς αὐτός εἰσάγω λέγω ( ) ἤ φιλόξενος , καί σφεῖς νόος εἰμί θεουδής . Post νόος lacunam indicavit Friedlaenderus in recensione Dindorfii schol . Graec . ( Fleckeisenii Annal . tom . 77 p . 3 ) et sic explevit : καί διασαφέω ὁ ἐνταῦθα κεφαλαιώδης λέγω . Homerus non novit vocabulum νόμος , quod primum legitur in hymno ad Apollinem Delium v . 20 . Itaque ad , ubi εὐνομία legitur , ab εὕω νέμω derivatum esse Aristarchus docuit , cf . , certe ut Zenodoti lectionem refutaret , prae egregio νόος malam illam et falsam etiamsi decies νόμος apud Homerum legeretur . L . Ar . 348 . Ad illum locum ab Aristonico citatum addi possunt etiam . Ceterum et Prellerus ( ad ) et Sengebuschius ( ) erraverunt in cod . Hamburgensi T . pro νόμος Zenodoti νόος legentes , haud dubie quod Ven . M . non inspexerunt . Prellerus Ζηνόδοτος νόος γιγνώσκω φημί ἀγαθός legit , sequentia non potuit extricare , Sengebuschius νόος γιγνώσκω Zenodotum scripsisse coniecit et sic Aristonici scholion liberius supplevit . Nauckius Zenodoti lecfionem νομός fuisse contendit .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.7
αὐτῶν γὰρ σφετέρῃσιν ἀτασθαλίῃσιν ὄλοντο . Citatur hic versus ab Aristonico ad , unde verisimile est , etiam hic notasse eum : ὅτι κατὰ τὸ πλῆρες τὰ τοιαῦτα ἐκφέρει ἑῷ αὐτοῦ , ἐμὸν αὐτοῦ , αὐτῶν σφετέρῃσιν . cf . . Vides etiam Aristarchum legisse αὐτῶν pro αὐτοί , quod J . La Roche in ed . Odysseae Lips . 1867 in textum recepit . Aristarchi lectionem Eustathius habet 1383 , 34 . Apollonius agnoscit , cf . Alteram lectionem αὐτοὶ γὰρ σφετέρῃσιν Sengebuschius retulit ad Zenodotum , qui in pronominibus explicandis et diiudicandis longissime aberraverit ab Aristarcho . Versus 7 praeterea legitur , quem Aristarchus ibi expunxit cum duobus praecedentibus , unde sequitur , ut nostro loco fuerit asteriscus , cuius vestigium et et hic evanuit . Omisit La Roche asteriscum notare in adnotatione sua critica .
Lemmas: αὐτός γάρ σφέτερος ἀτασθαλία ὄλλυμι . Citatur hic versus ab Aristonico ad , unde verisimile est , etiam hic notasse eum : ὅτι κατά ὁ πλήρης ὁ τοιοῦτος ἐκφέρω ἑός αὐτός , ἐμός αὐτός , αὐτός σφέτερος . cf . . Vides etiam Aristarchum legisse αὐτός pro αὐτός , quod J . La Roche in ed . Odysseae Lips . 1867 in textum recepit . Aristarchi lectionem Eustathius habet 1383 , 34 . Apollonius agnoscit , cf . Alteram lectionem αὐτός γάρ σφέτερος Sengebuschius retulit ad Zenodotum , qui in pronominibus explicandis et diiudicandis longissime aberraverit ab Aristarcho . Versus 7 praeterea legitur , quem Aristarchus ibi expunxit cum duobus praecedentibus , unde sequitur , ut nostro loco fuerit asteriscus , cuius vestigium et et hic evanuit . Omisit La Roche asteriscum notare in adnotatione sua critica .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.11
ἔνθα cf . ad
Lemmas: ἔνθα cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.16
ἀλλ’ ὅτε δὴ ἔτος ἦλθε περιπλομένων ἐνιαυτῶν τῷ οἱ ἐπεκλώσαντο θεοὶ οἶκόνδε νέεσθαι εἰς Ἰθάκην , οὐδ’ ἔνθα πεφυγμένος ἦεν ἀέθλων καὶ μετὰ οἷσι φίλοισι . θεοὶ δ’ ἐλέαιρον . † ) ὑπερβατόν recte adnotavit , sed quae sequuntur corrupta videntur esse et detorta . Apparet ex Ar . ad Aristarchum οὐδ’ ἔνθα πεφυγμένος ἦεν ἀέθλων καὶ μετὰ οἷσι φίλοισι διὰ μέσου , quod nos dicimus in parenthesi , legisse . cf . ad
Lemmas: ἀλλά ὅτε δή ἔτος ἔρχομαι περιπλόμενος ἐνιαυτός ὁ ὁ ἐπικλώθω θεός οἶκόνδε νέομαι εἰς Ἰθάκη , οὐδέ ἔνθα φεύγω εἰμί ἆθλος καί μετά ὅς φίλος . θεός δέ ἐλεαίρω . † ) ὑπερβατόν recte adnotavit , sed quae sequuntur corrupta videntur esse et detorta . Apparet ex Ar . ad Aristarchum οὐδέ ἔνθα φεύγω εἰμί ἆθλος καί μετά ὅς φίλος διά μέσος , quod nos dicimus in parenthesi , legisse . cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.18
ἔνθα . † ) τότε χρονικὸν ἐπίῤῥημα καὶ ἐν τόπῳ Hoc ex Aristarchea explicatione fluxisse cum Sengebuschio puto , cf .
Lemmas: ἔνθα . † ) τότε χρονικός επίρρημα καί ἐν τόπος Hoc ex Aristarchea explicatione fluxisse cum Sengebuschio puto , cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.21
ἀντιθέῳ Ὀδυσῆι . Fuit diple ὅτι ἀντίθεος οὐχ ὁ τοῖς θεοῖς ἐναντιούμενος , ἀλλ’ ὁ ἀντὶ θεοῦ ὢν , ὁ ἰσόθεος . cf .
Lemmas: ἀντίθεος Ὀδυσσεύς . Fuit diple ὅτι ἀντίθεος οὐ ὁ ὁ θεός ἐναντιόομαι , ἀλλά ὁ ἀντί θεός εἰμί , ὁ ἰσόθεος . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.22
ἀλλ’ ὁ μὲν Αἰθίοπας μετεκίαθε τηλόθ’ ἐόντας , Αἰθίοπας τοὶ διχθὰ δεδαίαται , ἔσχατοι ἀνδρῶν , οἱ μὲν δυσομένου Ὑπερίονος , οἱ δ’ ἀνιόντος . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] ἡ μετὰ [ ἀντὶ τοῦ πρὸς ] πρὸς τοὺς Αἰθίοπας cf . . , ubi item Aristarchus μετ’ ἀμύμονας Αἰθιοπῆας explicavit ἐπ’ ἀμύμονας , ὅ ἐστι πρὸς ἀμώμους . Collatis coniici certe poterit notam fuisse πρὸς τὴν ἐπανάληψιν τοῦ ὀνόματος · καὶ ὅτι ἐν Ἰλιάδι συνεχῶς ταῖς ἐπαναλήψεσι κέχρηται , ἐν δὲ Ὀδυσσείᾳ ἅπαξ ἐνταῦθα μόνον . Ad est in Aristonico : ἐν δὲ Ὀδυσσείᾳ ἅπαξ κατ’ ἀρχὰς Αἰθίοπες τοὶ διχθά . Num sic Ar . legit Αἰθίοπες ? locis , aliis ubi ἐπανάληψις notatur , semper eadem forma eodem casu repetitur cf . ad Quid de bipartitis Aethiopibus Aristarchus iudicaverit , non duas esse Aethiopias , spatio interposito discretas , sed divisam unam in partes duas continuas , fuse ex Apollodoro nobis servavit . cf .
Lemmas: ἀλλά ὁ μέν Αἰθίοψ μετεκίαθον τηλόθεν εἰμί , Αἰθίοψ σύ διχθά δαίω , ἔσχατος ἀνήρ , ὁ μέν δύο Ὑπερίων , ὁ δέ ἀνέρχομαι . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] ὁ μετά [ ἀντί ὁ πρός ] πρός ὁ Αἰθίοψ cf . . , ubi item Aristarchus μετά ἀμύμων Αἰθίοψ explicavit ἐπί ἀμύμων , ὅς εἰμί πρός ἄμωμος . Collatis coniici certe poterit notam fuisse πρός ὁ ἐπανάληψις ὁ ὄνομα · καί ὅτι ἐν Ἰλιάς συνεχῶς ὁ ἐπανάληψις χράομαι , ἐν δέ Ὀδυσσεία ἅπαξ ἐνταῦθα μόνος . Ad est in Aristonico : ἐν δέ Ὀδυσσεία ἅπαξ κατά ἀρχή Αἰθίοψ σύ δίχα . Num sic Ar . legit Αἰθίοψ ? locis , aliis ubi ἐπανάληψις notatur , semper eadem forma eodem casu repetitur cf . ad Quid de bipartitis Aethiopibus Aristarchus iudicaverit , non duas esse Aethiopias , spatio interposito discretas , sed divisam unam in partes duas continuas , fuse ex Apollodoro nobis servavit . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.33
οἱ δὲ καὶ αὐτοί σφῇσιν ἀτασθαλίῃσιν ὑπὲρ μόρον ἄλγε’ ἔχουσιν . † ) σημειοῦται Ἀρίσταρχος λέγων τὸν καὶ σύνδεσμον περιττεύειν . Aristonici verba habet : οἱ δὲ περισσὸν τὸν καὶ σύνδεσμον . cf . Ceterum non est scholion ad v . 35 , quo conjunctionem καί in ὡς καὶ νῦν Αἴγισθος esse superfluam notatur . Quod Friedlaenderus et Sengebuschius , quorum ille Aristarchum , qui καί in v . 35 superfluum esse iudicaverit , erravisse demonstrat ( ) , hic Aristarchum defendit ( ) , in legerunt , pertinet ad v . 33 : οἱ δὲ καὶ αὐτοὶ cf . lemma apud Dindorfium .
Lemmas: ὁ δέ καί αὐτός σφός ἀτασθαλία ὑπέρ μόρον ἄλγος ἔχω . † ) σημειόω Ἀρίσταρχος λέγω ὁ καί σύνδεσμος περισσεύω . Aristonici verba habet : ὁ δέ περισσός ὁ καί σύνδεσμος . cf . Ceterum non est scholion ad v . 35 , quo conjunctionem καί in ὡς καί νῦν Αἴγισθος esse superfluam notatur . Quod Friedlaenderus et Sengebuschius , quorum ille Aristarchum , qui καί in v . 35 superfluum esse iudicaverit , erravisse demonstrat ( ) , hic Aristarchum defendit ( ) , in legerunt , pertinet ad v . 33 : ὁ δέ καί αὐτός cf . lemma apud Dindorfium .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.36
Ἑρμείαν πέμψαντες . Fuit διπλῆ περιεστιγμένη , quod Zenodotus et Aristophanes πέμψαντε δυϊκῶς scripserunt , interpretantes ἡμεῖς : ἐγὼ καὶ οἱ ἄλλοι θεοὶ . v . exempla collegit , ubi Zenodotus quamquam de pluribus sermo est duales aut posuit aut retinuit . Saepissime ab Aristarcho vituperatur , ὅτι συγχεῖται τὸ δυϊκόν . cf .
Lemmas: Ἑρμῆς πέμπω . Fuit διπλόος περιστίζω , quod Zenodotus et Aristophanes πέμπω δυικός scripserunt , interpretantes ἐγώ : ἐγώ καί ὁ ἄλλος θεός . v . exempla collegit , ubi Zenodotus quamquam de pluribus sermo est duales aut posuit aut retinuit . Saepissime ab Aristarcho vituperatur , ὅτι συγχέω ὁ δυικός . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.39
μήτ’ αὐτὸν κτείνειν μήτε μνάασθαι ἄκοιτιν · ἐκ γὰρ Ὀρέσταο τίσις ἔσσεται Ἀτρείδαο * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] ἐντεῦθεν ἐκ τοῦ διηγηματικοῦ μετῆλθεν ἐπὶ τὸ μιμητικὸν , διὸ καὶ ἐπιφέρει ὡς ἔφαθ’ Ἑρμείας ( ) . τὸ δὲ Ἀτρείδαο οὐ κατὰ τοῦ Ὀρέστου , ἀλλὰ κατὰ τοῦ Ἀγαμέμνονος τέτακται . cf .
Lemmas: μήτε αὐτός κτείνω μήτε μνάομαι ἄκοιτις · ἐκ γάρ Ὀρέσταο τίσις εἰμί Ἀτρείδης * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] ἐντεῦθεν ἐκ ὁ διηγηματικός μετέρχομαι ἐπί ὁ μιμητικός , διό καί ἐπιφέρω ὡς φημί Ἑρμῆς ( ) . ὁ δέ Ἀτρείδης οὖον κατά ὁ Ὀρέστης , ἀλλά κατά ὁ Ἀγαμέμνων τάσσω . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.45
ὦ πάτερ ἡμέτερε Κρονίδη , ὕπατε κρειόντων . Huic versui fuit appictus asteriscus , cf . ad . Legitur idem versus . La Roche asteriscum non notavit .
Lemmas: εἰμί πατήρ ἡμέτερος Κρονίδης , ὕπατος κρείων . Huic versui fuit appictus asteriscus , cf . ad . Legitur idem versus . La Roche asteriscum non notavit .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.56
αἰεὶ δὲ μαλακοῖσι καὶ αἱμυλίοισι λόγοισιν Fuit diple ὅτι ἅπαξ ἐνταῦθα ἐν τῇ Ὀδυσσείᾳ τὸ λόγοις καὶ ἅπαξ ἐν τῇ Ἰλιάδι . ( ubi v . Ar . )
Lemmas: ἀεί δέ μαλακός καί αἱμύλος λόγος Fuit diple ὅτι ἅπαξ ἐνταῦθα ἐν ὁ Ὀδυσσεία ὁ λόγος καί ἅπαξ ἐν ὁ Ἰλιάς . ( ubi v . Ar . )
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.65
πῶς ἂν ἔπειτ’ Ὀδυσῆος ἐγὼ θείοιο λαθοίμην . Fuit diple ὅτι ἀφ’ ἑαυτοῦ ὁ Ζεὺς θεῖον τὸν Ὀδυσσέα εἴρηκεν . cf . ad , ubi est dipla etiam propter hunc locum .
Lemmas: πῶς εἄν ἔπειτα Ὀδυσσεύς ἐγώ θεῖος λανθάνω . Fuit diple ὅτι ἀπό ἑαυτοῦ ὁ Ζεύς θέω ὁ Ὀδυσσεύς εἴρω . cf . ad , ubi est dipla etiam propter hunc locum .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.66
ὃς περὶ μὲν νόον ἐστὶ βροτῶν , περὶ δ’ ἱρὰ θεοῖσιν . Nota fuit ὅτι οὕτως εἶπε θεοῖσι καὶ οὐχ ἡμῖν , ὡς οὐκ ὢν καὶ αὐτὸς θεὸς · καὶ ἐν Ἰλιάδι ( ) δῶρα θεοῖσι δίδωσι . cf . ubi nostrum locum in eadem interpretatione citavit .
Lemmas: ὅς περί μέν νόος εἰμί βροτός , περί δέ ἱερόv θεός . Nota fuit ὅτι οὕτως εἶπον θεός καί οὐ ἐγώ , ὡς οὐ εἰμί καί αὐτός θεός · καί ἐν Ἰλιάς ( ) Δῶρα θεός δίδωμι . cf . ubi nostrum locum in eadem interpretatione citavit .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.93
πέμψω δ’ ἐς Σπάρτην τε καὶ ἐς Πύλον ἠμαθόεντα † ) τινὲς πέμψω δ’ ἐς Κρήτην τε . καὶ ἡ Ἀθηνᾶ ἀλλαχοῦ ( ) πρῶτα μὲν ἐς Πύλον ἐλθὲ . . κεῖθεν δὲ Κρήτηνδε ( codd . δ’ ἐς Κρήτην , corr . Buttmannus ) παρ’ Ἰδομενῆα ἄνακτα · ὃ γὰρ δεύτατος ἦλθεν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων . Sic Zenodotum legisse ex schol . ad apparet , cf . Fuit igitur Aristarchi diple periestigmene . cf . , ubi sunt Ar . verba : ὅτι οὐδὲ ἐνταῦθα μνήμη τίς ἐστι τῆς Κρήτης . Zenodoti lectionem vituperat Eust . 1394 , 43 .
Lemmas: πέμπω δέ εἰς Σπάρτη τε καί εἰς Πύλος ἠμαθόεις † ) τις πέμπω δέ εἰς Κρήτη τε . καί ὁ Ἀθηνᾶ ἀλλαχοῦ ( ) πρῶτος μέν εἰς Πύλος ἔρχομαι . . ἐκεῖθεν δέ Κρήτηνδε ( codd . δέ εἰς Κρήτη , corr . Buttmannus ) παρά Ἰδομενεύς ἄναξ · ὅς γάρ δεύτατος ἔρχομαι Ἀχαιός χαλκοχίτων . Sic Zenodotum legisse ex schol . ad apparet , cf . Fuit igitur Aristarchi diple periestigmene . cf . , ubi sunt Ar . verba : ὅτι οὐδέ ἐνταῦθα μνήμη τίς εἰμί ὁ Κρήτη . Zenodoti lectionem vituperat Eust . 1394 , 43 .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.97
ἀμβρόσια χρύσεια , τά μιν φέρον ἠμὲν ἐφ’ ὑγρήν ἠδ’ ἐπ’ ἀπείρονα γαῖαν ἅμα πνοιῇς ἀνέμοιο ,
Lemmas: ἀμβρόσιος χρύσεος , ὁ ὅς φέρω ἠμὲν ἐπί ὑγρός ἤδη ἐπί ἤπειρος γαῖα ἅμα πνοή ἄνεμος ,
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.99
εἵλετο δ’ ἄλκιμον ἔγχος , ἀκαχμένον ὀξε̈́ι χαλκῷ βριθὺ μέγα στιβαρὸν , τῷ δάμνησι στίχας ἀνδρῶν ἡρώων , τοῖσίν τε κοτέσσεται ὀβριμοπάτρη . † ) 97-98 . προηθετοῦντο κατ’ ἔνια τῶν ἀντιγράφων οἱ στίχοι , κατὰ δὲ τὴν Μασσαλιωτικὴν οὐδ’ ἦσαν . καὶ ταῖς ἀληθείαις μᾶλλον ἁρμόσει ἐπὶ Ἑρμοῦ · ἴδιον γὰρ αὐτοῦ τοιούτοις ὑποδήμασι κεχρῆσθαι . καὶ ἡ τοῦ δόρατος ἀνάληψις πρὸς οὐδὲν ἀναγκαῖον .
Lemmas: αἱρέω δέ ἄλκιμος ἔγχος , ἀκαχμένος ὀξύς χαλκός βριθύς μέγας στιβαρός , ὁ δαμάζω στίξ ἀνήρ ἥρως , ὁ τε κοτέω ὀβριμοπάτρη . † ) 97-98 . προαθετέω κατά ἔνιοι ὁ ἀντίγραφος ὁ στίχος , κατά δέ ὁ μασσαλιωτικός οὐδέ εἰμί . καί ὁ ἀλήθεια μᾶλλον ἁρμόζω ἐπί Ἑρμῆς · ἴδιος γάρ αὐτός τοιοῦτος ὑπόδημα χράομαι . καί ὁ ὁ δόρυ ἀνάληψις πρός οὐδείς ἀναγκαῖος .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.99_101
ἀθετοῦνται μετὰ ἀστερίσκων , ὅτι ἐν τῇ Ε τῆς Ἰλιάδος καλῶς ( ) . Scholion in MT ex Didymo et Aristonico manasse videtur ; versibus 97-98 obelos apposuisse cum asteriscis Aristarchum apparet ex Ar . ad et , ubi ὀρθῶς κεῖνται .
Lemmas: ἀθετέω μετά ἀστερίσκος , ὅτι ἐν ὁ Ε ὁ Ἰλιάς καλῶς ( ) . Scholion in MT ex Didymo et Aristonico manasse videtur ; versibus 97-98 obelos apposuisse cum asteriscis Aristarchum apparet ex Ar . ad et , ubi ὀρθῶς κεῖμαι .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.110
κήρυκες δ’ αὐτοῖσι καὶ ὀτρηροὶ θεράποντες οἱ μὲν ἄρ’ οἶνον ἔμισγον . . οἱ δὲ . . νίζον . Fuit diple πρὸς τὴν τῶν πτώσεων ἔναλλαγήν , nominativus pro genetivo cf . . Ar . ad
Lemmas: κῆρυξ δέ αὐτός καί ὀτρηρός θεράπων ὁ μέν ἄρα οἶνος μίσγω . . ὁ δέ . . νίζω . Fuit diple πρός ὁ ὁ πτῶσις ἐναλλαγή , nominativus pro genetivo cf . . Ar . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.115
ὀσσόμενος πατέρ’ ἐσθλὸν ἐνὶ φρεσίν . † ) τοῖς ὀφθαλμοῖς ὑποβλέπων S . ἀνειδωλοποιούμενος καὶ φανταζόμενος , προσδοκῶν · ἢ τοῖς ὀφθαλμοῖς ὑποβλέπων Frustula ex Aristarchi observatione derivata cf . : significat et oculis videre et per translationem animo videre . .
Lemmas: ὄσσομαι πατήρ ἐσθλός ἐν φρήν . † ) ὁ ὀφθαλμός ὑποβλέπω S . ἀνειδωλοποιέω καί φαντάζω , προσδοκάω · ἢ ὁ ὀφθαλμός ὑποβλέπω Frustula ex Aristarchi observatione derivata cf . : significat et oculis videre et per translationem animo videre . .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.124
δείπνου πασσάμενος . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι δείπνου ] τοῦ κατὰ τὴν ἡμέραν ἀρίστου cf .
Lemmas: δεῖπνον πατέω . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι δεῖπνον ] ὁ κατά ὁ ἡμέρα ἀγαθός cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.134
μὴ ξεῖνος ἀνιηθεὶς ὀρυμαγδῷδείπνῳ ἁδήσειεν ὑπερφιάλοισι μετελθών . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ὑπερφιάλοισι νῦν μὲν ἐπὶ ψόγου , τοῖς ] ὑπερσπόνδοις [ ἐν ἄλλοις δὲ ἐν τάξει ἐγκωμίου . ] cf . ad
Lemmas: μή ξένος ἀνιάω ορυμαγδωδειπνεω ἀδέω ὑπερφίαλος μετέρχομαι . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ὁ ὑπερφίαλος νῦν μέν ἐπί ψόγος , ὁ ] ὑπέρσπονδος [ ἐν ἄλλος δέ ἐν τάξις ἐγκώμιον . ] cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.136
ὑπὲρ ἀργυρέοιο λέβητος . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι τὸ λέβητος ] τοῦ καθ’ ἡμᾶς χερνίβου . V . cf . ad
Lemmas: ὑπέρ ἀργύρεος λέβης . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ὁ λέβης ] ὁ κατά ἐγώ χέρνιβον . V . cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.149
ὀνείατα . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] τὸ ὀνείατα δηλοῖ τὰ ὄνησιν ἐμποιοῦντα , [ οὐ πάντως ὡς οἱ γλωσσογράφοι ] τὰ ἐδέσματα cf . ad . De glossographis v .
Lemmas: ὄνειαρ . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] ὁ ὄνειαρ δηλόω ὁ ὄνησις ἐμποιέω , [ οὖον πάντως ὡς ὁ γλωσσογράφος ] ὁ ἔδεσμα cf . ad . De glossographis v .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.152
μολπή τ’ ὀρχηστύς τε . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ἡ μολπὴ ] ἡ μετ’ ᾠδῆς παιδιά . cf .
Lemmas: μολπή τε ὀρχηστύς τε . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ὁ μολπή ] ὁ μετά ᾠδή παιδιά . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.157
ἵνα μὴ πευθοίαθ’ οἱ ἄλλοι . Sic legit Zenodotus cf . ad Aristarchus , qui articulis Homerum plerumque non uti observaverat , sine articulo : πευθοίατο ἄλλοι . Fuit igitur diple periestigmene . ( )
Lemmas: ἵνα μή πεύθω ὁ ἄλλος . Sic legit Zenodotus cf . ad Aristarchus , qui articulis Homerum plerumque non uti observaverat , sine articulo : πεύθω ἄλλος . Fuit igitur diple periestigmene . ( )
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.171
ὁπποίης δ’ ἐπὶ νηὸς ἀφίκεο · πῶς δέ σε ναῦται ἤγαγον εἰς Ἰθάκην ; τίνες ἔμμεναι εὐχετόωντο ; οὐ μὲν γὰρ τί σε πεζὸν ὀίομαι ἐνθα δ’ ἱκέσθαι . † ) οἰκειότερον ταῦτα ὑπὸ Εὐμαίου ἂν λέγοιντο . διὸ ἔν τισιν οὐκ ἐφέροντο . Obelos cum asteriscis appictos fuisse ab Aristarcho apparet ex schol . ad et , ubi ὀρθῶς κεῖνται .
Lemmas: ὁποῖος δέ ἐπί ναός ἀφικνέομαι · πῶς δέ σύ ναύτης ἄγω εἰς Ἰθάκη ; τίς εἰμί εὐχετάομαι ; οὖον μέν γάρ τίς σύ πεζός οἴομαι ἔνθα δέ ἱκνέομαι . † ) οἰκεῖος οὗτος ὑπό Εὔμαιος εἄν λέγω . διό ἐν τις οὐ φέρω . Obelos cum asteriscis appictos fuisse ab Aristarcho apparet ex schol . ad et , ubi ὀρθῶς κεῖμαι .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.172
εὐχετόωντο . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι τὸ εὐχετόωντο ἀντὶ τοῦ ] ἐκαυχῶντο . Notavit Ar . εὔχεσθαι verbum et gloriari et vulgari significatione cf .
Lemmas: εὐχετάομαι . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ὁ εὐχετάομαι ἀντί ὁ ] καυχάομαι . Notavit Ar . εὔχομαι verbum et gloriari et vulgari significatione cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.182
νῦν δ’ ὧδε ξὺν νηὶ κατήλυθον ἠδ’ ἑτάροισιν . † ) ἤτοι οὕτως ὡς ὁρᾷς , ὡς ἰδιώτης , οὐχ ὡς ἐπέβαλε βασιλεῖ . τὸ δὲ ὧδε οὐδέποτε παρὰ τῷ ποιητῇ τοπικῶς , ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ οὕτως . cf .
Lemmas: νῦν δέ ὧδε ξὺν ναῦς κατέρχομαι ἤδη ἑταῖρος . † ) ἤτοι οὕτως ὡς ὁράω , ὡς ἰδιώτης , οὐ ὡς ἐπιβάλλω βασιλεύς . ὁ δέ ὧδε οὐδέποτε παρά ὁ ποιητής τοπικός , ἀλλά ἀντί ὁ οὕτως . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.185
νηῦς δέ μοι ἥδ’ ἕστηκεν ἐπ’ ἀγροῦ νόσφι πόληος ἐν λιμένι Ῥείθρῳ , ὑπὸ Νηίῳ ὑλήεντι . προηθετοῦντο ὑπὸ Ἀριστοφάνους · κατ’ ἔνια δὲ τῶν ἀντιγράφων οὐδ’ ἐφέροντο . Scholion Didymi est , neque dubito , quin Aristarchus quoque hos versus expunxerit , qui Aristophanem in versibus eiiciendis saepissime secutus est ; Aristonicus adnotavit semel et vicies , cf . locos collatos apud Friedlaenderum in indice auctorum , et amat verbum προαθετεῖν . cf . . Versus 185-186 non exstitisse in Zenodoti exemplari coniecit Nauckius Cf . Ex schol . ad v . 186 sequitur , ut Aristarchus adnotaverit : Νήϊον παρακεῖσθαι τῷ Ῥείθρῳ , ἀφ’ οὗ ἐξῆπτον τὰ πρυμνήσια .
Lemmas: ναῦς δέ ἐγώ ἤδη ἵστημι ἐπί ἀγρός νόσφι πόλις ἐν λιμήν Ῥεῖθρον , ὑπό Νήιον ὑλήεις . προαθετέω ὑπό Ἀριστοφάνης · κατά ἔνιοι δέ ὁ ἀντίγραφος οὐδέ φέρω . Scholion Didymi est , neque dubito , quin Aristarchus quoque hos versus expunxerit , qui Aristophanem in versibus eiiciendis saepissime secutus est ; Aristonicus adnotavit semel et vicies , cf . locos collatos apud Friedlaenderum in indice auctorum , et amat verbum προαθετέω . cf . . Versus 185-186 non exstitisse in Zenodoti exemplari coniecit Nauckius Cf . Ex schol . ad v . 186 sequitur , ut Aristarchus adnotaverit : Νήϊον παράκειμαι ὁ Ῥεῖθρον , ἀπό ὅς ἐξάπτω ὁ πρυμνήσιος .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.193
ἀλωῆς οἰνοπέδοιο . † ) ἀλωὴν καὶ τὴν πολύδενδρον γῆν φησιν , ἔνθα δέ οἱ πολύκαρπος ἀλωή . ( ) καὶ τὴν ἀμπελόφυτον σταφυλῇσι μέγα βρίθουσαν ἀλωήν ( ) ὁμοίως καὶ τὴν σιτοφόρον γῆν . Notatum fuit vocabulum ἀλωήν significare hoc loco hortum vinearium , nam adiecit οἰνοπέδοιο cf .
Lemmas: ἀλωή οἰνόπεδος . † ) ἀλωή καί ὁ πολύδενδρος γῆ φημί , ἔνθα δέ ὁ πολύκαρπος ἀλωή . ( ) καί ὁ ἀμπελόφυτος σταφυλή μέγας βρίθω ἀλωή ( ) ὁμοίως καί ὁ σιτοφόρος γῆ . Notatum fuit vocabulum ἀλωή significare hoc loco hortum vinearium , nam adiecit οἰνόπεδος cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.209
ἐπεὶ θαμὰ τοῖον ἐμισγόμεθα . † ) τὸ τοῖον ἐμισγόμεθα ἀντὶ τοῦ τοίως ὡς νῦν . Frustula videntur esse adnotationis neutrum τοῖον pro adverbio positum esse . cf . et ad
Lemmas: ἐπεί θαμά τοῖος μίσγω . † ) ὁ τοῖος μίσγω ἀντί ὁ τοῖος ὡς νῦν . Frustula videntur esse adnotationis neutrum τοῖος pro adverbio positum esse . cf . et ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.232
μέλλεν μέν ποτε οἶκος . . ἔμμεναι . † ) αὕτη ἡ λέξις οὐδέποτε κεῖται παρὰ τῷ ποιητῇ ὡς ἐν τῇ συνηθείᾳ χρονικῶς , ἀλλ’ ἑκάστοτε ἀντὶ τοῦ ἐῴκει cf . .
Lemmas: μέλλω μέν ποτός οἶκος . . εἰμί . † ) οὗτος ὁ λέξις οὐδέποτε κεῖμαι παρά ὁ ποιητής ὡς ἐν ὁ συνήθεια χρονικός , ἀλλά ἑκάστοτε ἀντί ὁ ἔοικα cf . .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.246
Σάμη . † ) τὴν Σάμον Σάμην εἶπε . Certe ex Ar . fluxit , qui contra Zenodotum ubique Σάμην legentem observavit , ὅτι κατὰ τὸ ἀρσενικὸν ἐνίοτε ἐκφέρεται τὰ εἰς η̄ λήγοντα . Hic notata erat feminina forma in η̄ . cf . ad ἕσπερος et ἑσπέρα κοῖτος et κοίτη
Lemmas: Σάμη . † ) ὁ Σάμος Σάμη εἶπον . Certe ex Ar . fluxit , qui contra Zenodotum ubique Σάμη legentem observavit , ὅτι κατά ὁ ἀρσενικός ἐνίοτε ἐκφέρω ὁ εἰς ὁ λήγω . Hic notata erat feminina forma in ὁ . cf . ad ἕσπερος et ἑσπέρα κοῖτος et κοίτη
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.251
τάχα δή με διαῤῥαίσουσι καὶ αὐτόν . † ) αὕτη ἡ λέξις οὐ τίθεται παρὰ τῷ ποιητῇ διστακτικῶς ὡς ἐν τῇ συνηθείᾳ , ἀλλ’ ἑκάστοτε ἀντὶ τοῦ ταχέως . cf .
Lemmas: τάχα δή ἐγώ διαρραίω καί αὐτός . † ) οὗτος ὁ λέξις οὖον τίθημι παρά ὁ ποιητής διστακτικῶς ὡς ἐν ὁ συνήθεια , ἀλλά ἑκάστοτε ἀντί ὁ ταχέως . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.259
ἐξ Εφύρης . B et E conservaverunt Aristarchi observationem , duplicem Ephyram esse apud Homerum , unam Thesprotiae , alteram Corinthum cf . Sed non consentiunt , utram poeta nostro loco nominaverit . Recentiores interpretantur Thesprotiae urbem cf .
Lemmas: ἐκ Ἐφύρα . B et E conservaverunt Aristarchi observationem , duplicem Ephyram esse apud Homerum , unam Thesprotiae , alteram Corinthum cf . Sed non consentiunt , utram poeta nostro loco nominaverit . Recentiores interpretantur Thesprotiae urbem cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.261
φάρμακον ἀνδροφόνον διζήμενος , ὄφρα οἱ εἴη ἰοὺς χρίεσθαι . * ) [ ἡ διπλῆ περιεστιγμένη ὅτι ] Ζηνόδοτος [ γράφει ] ὄφρα δαείῃ . ἐλέγχεται δὲ ἐκ τοῦ ἑπομένου ( 264 ) . ἀλλὰ πατήρ οἱ δῶκεν . οὐ γὰρ ἕπεται τὸ διδάσκειν τῷ δοῦναι , ἀλλ’ ἡ χρῆσις τῇ δόσει παρέπεται .
Lemmas: φάρμακον ἀνδροφόνος δίζημαι , ὄφρα ὁ εἰμί ἰός χρίω . * ) [ ὁ διπλόος περιστίζω ὅτι ] Ζηνόδοτος [ γράφω ] ὄφρα ἐδάην . ἐλέγχω δέ ἐκ ὁ ἕπομαι ( 264 ) . ἀλλά πατήρ ὁ δίδωμι . οὖον γάρ ἕπω ὁ διδάσκω ὁ δίδωμι , ἀλλά ὁ χρῆσις ὁ δόσις παρέπομαι .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.273
μάρτυροι . Fuit diple periestigmene contra Zenodotum , qui legit μάρτυρες cf . ad
Lemmas: μάρτυς . Fuit diple periestigmene contra Zenodotum , qui legit μάρτυς cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.276
ἔεδνα . Aristarchi interpretationem vocabuli habent cod . quorum V . Aristonici verba paene integra conservavit : δῶρα τὰ διδόμενα ὑπὸ τοῦ γαμοῦντος τῇ γαμουμένῃ . cf . ad .
Lemmas: ἕδνον . Aristarchi interpretationem vocabuli habent cod . quorum V . Aristonici verba paene integra conservavit : Δῶρα ὁ δίδωμι ὑπό ὁ γαμέω ὁ γαμέω . cf . ad .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.277
ἄψ ἴτω ἐς μέγαρον πατρὸς μέγα δυναμένοιο , οἱ δὲ γάμον τεύξουσι καὶ ἀρτυνέουσιν ἔεδνα . † ) συνεκδοχικῶς . Fuit dipla Aristarchi πρὸς τὸ σχῆμα , ὅτι πρὸς τὸ νοητόν . cf . . , ubi scholion disertius est .
Lemmas: ἄψ ἔρχομαι εἰς μέγαρον πατήρ μέγας δύναμαι , ὁ δέ γάμος τεύχω καί ἀρτύω ἕδνον . † ) συνεκδοχικῶς . Fuit dipla Aristarchi πρός ὁ σχῆμα , ὅτι πρός ὁ νοητός . cf . . , ubi scholion disertius est .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.282
ἢ ὄσσαν ἀκούσῃς . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] ὄσσαν τὴν ἐκ θεῶν κληδόνα Non vocem significat simpliciter ut apud alios poetas . cf .
Lemmas: ἢ ὄσσα ἀκούω . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] ὄσσα ὁ ἐκ θεός κληδών Non vocem significat simpliciter ut apud alios poetas . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.284
πρῶτα μὲν ἐς Πύλον ἐλθὲ καὶ εἴρεο Νέστορα δῖον κεῖθεν δὲ Σπάρτηνδε . Appicta fuit diple periestigmene propter Zenodoti lectionem Κρήτην pro Σπάρτην cf . ad
Lemmas: πρῶτος μέν εἰς Πύλος ἔρχομαι καί εἴρω Νέστωρ δῖος ἐκεῖθεν δέ Σπάρτηνδε . Appicta fuit diple periestigmene propter Zenodoti lectionem Κρήτη pro Σπάρτη cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.291
σῆμά τε οἱ χεῦαι καὶ ἐπὶ κτέρεα κτερεΐξαι . In H . varia lectio χεῦαι ( sic cum Dindorfio legendum ) et κτερεΐξαι commemoratur et additur , καὶ ἄλλως τὸ ἀπαρέμφατον ἀντὶ τοῦ προστακτικοῦ . Hanc lectionem fuisse putem Aristarchi , qui infinitivum pro imperativo quasi Homerici sermonis proprium praeoptavit , cf . et ad
Lemmas: σῆμα τε ὁ χέω καί ἐπί κτέρεα κτερεΐζω . In H . varia lectio χέω ( sic cum Dindorfio legendum ) et κτερεΐζω commemoratur et additur , καί ἄλλως ὁ ἀπαρέμφατος ἀντί ὁ προστακτικός . Hanc lectionem fuisse putem Aristarchi , qui infinitivum pro imperativo quasi Homerici sermonis proprium praeoptavit , cf . et ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.300
ἐπεὶ ἔκτανε πατροφονῆα , Αἴγισθον δολόμητιν , ὅ οἱ πατέρα κλυτὸν ἔκτα . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] οὐκ οἶδεν ὁ ποιητὴς τὸν Κλυταιμνήστρας ὑπὸ τοῦ παιδὸς μόρον ( ubi corr . pro )
Lemmas: ἐπεί κτείνω πατροφονεύς , Αἴγισθος δολομήτης , ὅς ὁ πατήρ κλυτός κτείνω . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] οὐ οἶδα ὁ ποιητής ὁ Κλυταιμνήστρα ὑπό ὁ παῖς μόρον ( ubi corr . pro )
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.301
καὶ σὺ , φίλος , － μάλα γάρ σ’ ὁρόω καλόν τε μέγαν τε — ἄλκιμος ἔσσ’ , ἵνα τίς σε καὶ ὀψιγόνων εὖ εἴπῃ . Versibus 301 et 302 asteriscos appictos fuisse certum est ex schol . ad , ubi damnati sunt .
Lemmas: καί σύ , φίλος , － μάλα γάρ σός ὁράω καλός τε μέγας τε — ἄλκιμος εἰμί , ἵνα τίς σύ καί ὀψίγονος εὕω εἶπον . Versibus 301 et 302 asteriscos appictos fuisse certum est ex schol . ad , ubi damnati sunt .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.320
ὄρνις δ’ ὣς ἀνοπαῖα διέπτατο . Scholia ad hunc versum et Aristarchi et Herodiani et — ut Lehrsius p . 3 Ar . iure coniecit — Aristonici interpretationes vocabuli ἀνοπαῖα habent inter se discrepantes : ὁ μὲν Ἀρίσταρχος ἀνόπαια προπαροξυτόνως ἀναγινώσκει , ὄνομα ὄρνιθος λέγων , ὡς φήνῃ εἰδομένη ( ) . ὁ δὲ Ἡρωδιανὸς ἀνοπαῖα ἀντὶ τοῦ ἀοράτως , ἵν’ ᾖ οὐδέτερον πληθυντικόν , ὡς τὸ πυκνὰ μάλα στενάχων ( ) . διὸ καὶ προπερισπαστέον φησίν . οἱ δὲ ἀνὰ ὀπὴν , ἣ καὶ καπνοδόχος καλεῖται . Aristonici tertia explanatio fuit , ut apparet ex Orion . p . 119 : ὀπὴ τόπος τετρημένος , ἀφ’ οὗ τις δύναται ὀπήσασθαι καὶ περιβλέψασθαι . οὕτως Ἀριστόνικος ἐν τοῖς σημείοις τοῦ ποιητοῦ . cf . Herodianus saepins ab Aristarcho dissentit , cf . ( ubi Aristonicum quoque in accentu ponendo Aristarchum non secutum esse commemoratur ) et aliis locis . Item Didymus etc . At dubito , num ex Aristonici libro de Aristarchi signis , in quo quasi exuens personam suam magistri modo causas , argumenta , observationes congessit , illam interpretationem Orion hauserit . Mihi videtur ille Aristoniceorum librorum inscriptiones commutasse et excerpsisse hoc ex commentariis homericis , in quibus Aristonicus ab Aristarcho dissentit . Ἀριστονίκου εἰς Ὀδύσσειαν ( sic legendum cum Beccardo ) ὑπομνήματα diserte commemorantur
Lemmas: ὄρνις δέ ὡς ἀνοπαῖα διαπέταμαι . Scholia ad hunc versum et Aristarchi et Herodiani et — ut Lehrsius p . 3 Ar . iure coniecit — Aristonici interpretationes vocabuli ἀνοπαῖα habent inter se discrepantes : ὁ μέν Ἀρίσταρχος ἀνοπαῖα προπαροξύτονος ἀναγιγνώσκω , ὄνομα ὄρνις λέγω , ὡς φαίνω εἴδομαι ( ) . ὁ δέ Ἡρωδιανός ἀνοπαῖα ἀντί ὁ ἀόρατος , ἵνα εἰμί οὐδέτερος πληθυντικός , ὡς ὁ πυκνός μάλα στενάχω ( ) . διό καί προπερισπαστέον φημί . ὁ δέ ἀνά ὀπή , ὅς καί καπνοδόχος καλέω . Aristonici tertia explanatio fuit , ut apparet ex Orion . p . 119 : ὀπή τόπος τετραίνω , ἀπό ὅς τις δύναμαι ὀπάζω καί περιβλέπω . οὕτως Ἀριστόνικος ἐν ὁ σημεῖον ὁ ποιητής . cf . Herodianus saepins ab Aristarcho dissentit , cf . ( ubi Aristonicum quoque in accentu ponendo Aristarchum non secutum esse commemoratur ) et aliis locis . Item Didymus etc . At dubito , num ex Aristonici libro de Aristarchi signis , in quo quasi exuens personam suam magistri modo causas , argumenta , observationes congessit , illam interpretationem Orion hauserit . Mihi videtur ille Aristoniceorum librorum inscriptiones commutasse et excerpsisse hoc ex commentariis homericis , in quibus Aristonicus ab Aristarcho dissentit . Ἀριστόνικος εἰς Ὀδύσσεια ( sic legendum cum Beccardo ) ὑπόμνημα diserte commemorantur
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.335
ἀμφίπολος δ’ ἄρα οἱ κεδνὴ ἑκάτερθε παρέστη . Fuit diple ὅτι τὸ ἀμφίπολος δ’ ἄρα οἱ κεδνὴ ἑκάτερθε παρέστη οὐ μία ἐπὶ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν , ἀλλ’ ἑκατέρωθεν μία . cf . , ubi sic explanavit hunc locum .
Lemmas: ἀμφίπολος δέ ἄρα ὁ κεδνός ἑκάτερθεν παρίστημι . Fuit diple ὅτι ὁ ἀμφίπολος δέ ἄρα ὁ κεδνός ἑκάτερθεν παρίστημι οὖον εἷς ἐπί ἀμφότερος ὁ μέρος , ἀλλά ἑκατέρωθεν εἷς . cf . , ubi sic explanavit hunc locum .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.337
Φήμιε , πολλὰ γὰρ ἄλλα βροτῶν θελκτήρια ᾔδης . † ) ἔθος Ὁμηρικὸν ἀπὸ τοῦ γὰρ ἄρχεσθαι cf . ad † ) οἶδας : τῷ οἶδας οὐκ ἐχρήσατο ὁ ποιητής . Ζηνόδοτος γράφει ᾔδεις , Ἀρίσταρχος δὲ οὐ δυσχεραίνει τῇ γραφῇ . ἐν οὐδετέρᾳ γὰρ τῶν ποιήσεων ( corr . Dindorfius pro cod . ἐν οὐδενὶ γὰρ ) ἐχρήσατο τῷ οἶδας . διὸ καὶ σημειωτέον τὸν στίχον . De posteriore οἶδας formae usu cf . Ex Ar . ad Α 85 apparet , Aristarchum formam οἶσθα solam agnovisse contra Zenodotum , qui οἶσθας legit . ( ) . Sed etiam ᾔδεις , si Zenodoti scripturam Aristarchus non improbavit , corrigendum est in ᾔδης , nam hanc unam imperfecti formam admisit . cf . . Restituit Aristonici scholion La Roche : σημειωτέον τὸν στίχον . ἐν οὐδενὶ γὰρ τῶν ποιήσεων ( Dindorfii correcturam neglexit ) ἐχρήσατο τῷ οἶδας · Ζηνόδοτος . . . γραφῇ .
Lemmas: Φήμιος , πολύς γάρ ἄλλος βροτός θελκτήριον οἶδα . † ) ἔθος ὁμηρικός ἀπό ὁ γάρ ἄρχω cf . ad † ) οἶδα : ὁ οἶδα οὐ χράω ὁ ποιητής . Ζηνόδοτος γράφω οἶδα , Ἀρίσταρχος δέ οὖον δυσχεραίνω ὁ γράφω . ἐν οὐδέτερος γάρ ὁ ποίησις ( corr . Dindorfius pro cod . ἐν οὐδείς γάρ ) χράω ὁ οἶδα . διό καί σημειωτέος ὁ στίχος . De posteriore οἶδα formae usu cf . Ex Ar . ad Α 85 apparet , Aristarchum formam οἶδα solam agnovisse contra Zenodotum , qui οἶδα legit . ( ) . Sed etiam οἶδα , si Zenodoti scripturam Aristarchus non improbavit , corrigendum est in οἶδα , nam hanc unam imperfecti formam admisit . cf . . Restituit Aristonici scholion La Roche : σημειωτέος ὁ στίχος . ἐν οὐδείς γάρ ὁ ποίησις ( Dindorfii correcturam neglexit ) χράω ὁ οἶδα · Ζηνόδοτος . . . γράφω .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.344
καθ’ Ἑλλάδα καὶ μέσον Ἄργος . † ) Ἑλλάδα τὴν Θεσσαλίαν φησί . Frustula sunt notae Aristarchi , qui versum pro spurio habuit , quod Ἑλλὰς non Thessaliam , sed totam Graeciam significare hoc loco videtur . Hanc ob caussam expunctum est , haud dubie etiam , ubi idem legitur .
Lemmas: κατά Ἑλλάς καί μέσος Ἄργος . † ) Ἑλλάς ὁ Θεσσαλία φημί . Frustula sunt notae Aristarchi , qui versum pro spurio habuit , quod Ἑλλάς non Thessaliam , sed totam Graeciam significare hoc loco videtur . Hanc ob caussam expunctum est , haud dubie etiam , ubi idem legitur .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.356
ἀλλ’ εἰς οἶκον ἰοῦσα τὰ σ’ αὐτῆς ἔργα κόμιζε ἱστόν τ’ ἠλακάτην τε , καὶ ἀμφιπόλοισι κέλευε ἔργον ἐποίχεσθαι · μῦθος δ’ ἄνδρεσσι μελήσει πᾶσι , μάλιστα δ’ ἐμοί · τοῦ γὰρ κράτος ἔστ’ ἐνὶ οἴκῳ . * ) ἀθετοῦνται ἐνταῦθα · ἐπὶ δὲ τοῦ Ἕκτορος [ πρὸς Ἀνδρομάχην ] καλῶς ἐν τῆ ζ ( ) τῆς Ἰλιάδος [ καὶ ἐν τῇ ] τοξείᾳ τῶν μνηστήρων ( ) ins . ex cf . ad
Lemmas: ἀλλά εἰς οἶκος εἶμι ὁ σός αὐτός ἔργον κομίζω ἱστός τε ἠλακάτη τε , καί ἀμφίπολος κελεύω ἔργον ἐποίχομαι · μῦθος δέ ἀνήρ μέλω πᾶς , μάλιστα δέ ἐγώ · ὁ γάρ κράτος ἔστω ἐν οἶκος . * ) ἀθετέω ἐνταῦθα · ἐπί δέ ὁ Ἕκτωρ [ πρός Ἀνδρομάχη ] καλῶς ἐν τῆ ζ ( ) ὁ Ἰλιάς [ καί ἐν ὁ ] τοξεία ὁ μνηστήρ ( ) ins . ex cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.396
τῶν κέν τις τόδ’ ἔχῃσιν . Fuit diple , quod coniunctivus pro optativo positus est cf . ad : τὸ γὰρ ὅς κε φάγῃσι ὃς φάγοι ἂν · καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ τῶν κέν τις τόδ’ ἔχῃσιν . cf .
Lemmas: ὁ ἄν τις ὅδε ἔχω . Fuit diple , quod coniunctivus pro optativo positus est cf . ad : ὁ γάρ ὅς κε ἐσθίω ὅς ἐσθίω εἄν · καί ἐν Ὀδυσσεία ὁ ἄν τις ὅδε ἔχω . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.404
Ἰθάκης ἔτι ναεταώσης . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι τὸ ναιεταώσης ] ἐνεργητικὸν ἀντὶ παθητικοῦ , ᾠκισμένης οὔσης . cf .
Lemmas: Ἰθάκη ἔτι ναεταώσης . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ὁ ναιετάω ] ἐνεργητικός ἀντί παθητικός , οἰκίζω εἰμί . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.413
πατρὸς ἐμοῖο . † ) ἀγνοοῦντές τινες ἐμεῖο γράφουσιν . ὁμοίως ἐν Ἰλιάδι μνῆσαι πατρὸς σεῖο ( ) δέον κτητικῶς . Intelligendus est Zenodotus cf . ad Fuit igitur Aristarchi diple periestigmene . Cur La Roche hanc lectionem ad Zenodotum referre dubitaverit nescio .
Lemmas: πατήρ ἐμέω . † ) ἀγνοέω τις μου γράφω . ὁμοίως ἐν Ἰλιάς μνάομαι πατήρ σῦς ( ) δήω κτητικός . Intelligendus est Zenodotus cf . ad Fuit igitur Aristarchi diple periestigmene . Cur La Roche hanc lectionem ad Zenodotum referre dubitaverit nescio .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.422
μένον δ’ ἐπὶ ἕσπερον ἐλθεῖν . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] οὕτως εἶπε τὴν ἑσπέραν cf . et locos ibi collatos .
Lemmas: μένω δέ ἐπί ἕσπερος ἔρχομαι . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] οὕτως εἶπον ὁ ἑσπέρα cf . et locos ibi collatos .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 1.444
ὁδὸν τὴν πέφραδ’ Ἀθήνη . † ) ἐσήμανεν αὐτῷ Fluxit ex Ar . , qui observavit , verbum φράζειν nunquam esse dicere , sed indicare . cf .
Lemmas: ὁδός ὁ φράζω Ἀθήνη . † ) σημαίνω αὐτός Fluxit ex Ar . , qui observavit , verbum φράζω nunquam esse dicere , sed indicare . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.5
βῆ δ’ ἴμεν . . . αἶψα δὲ κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσεν . † ) ὁ δέ ποτὲ μὲν παραπληρωματικὸς , ἔστι δ’ ὅτε καὶ ἀντὶ τοῦ γὰρ αἰτιολογικῶς λαμβάνεται . . Fluxit ex Aristonico cf . et
Lemmas: βαίνω δέ εἶμι . . . αἶψα δέ κῆρυξ λιγύφθογγος κελεύω . † ) ὁ δέ ποτέ μέν παραπληρωματικός , εἰμί δέ ὅτε καί ἀντί ὁ γάρ αἰτιολογικός λαμβάνω . . Fluxit ex Aristonico cf . et
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.7
κηρύσσειν ἀγορήνδε καρηκομόωντας Ἀχαιούς . οἱ μὲν ἐκήρυσσον , τοὶ δ’ ἠγείροντο μάλ’ ὦκα . † ) οὐδὲν μὲν ἀντιπράττουσιν οἱ στίχοι πρὸς τὴν παροῦσαν ὑπόθεσιν , οἰκειότεροι δὲ μᾶλλόν εἰσιν ἐν Ἰλιάδι ( ) . Aristarchus his versibus obelos cum asteriscis appinxisse videtur , sed in asterisci desunt . cf . de versibus bis vel saepius repetitis .
Lemmas: κηρύσσω ἀγορήνδε καρηκομόωντες Ἀχαιός . ὁ μέν κηρύσσω , σύ δέ ἐγείρω μάλα ὦκα . † ) οὐδείς μέν ἀντιπράσσω ὁ στίχος πρός ὁ πάρειμι ὑπόθεσις , οἰκεῖος δέ μάλα εἰμί ἐν Ἰλιάς ( ) . Aristarchus his versibus obelos cum asteriscis appinxisse videtur , sed in asterisci desunt . cf . de versibus bis vel saepius repetitis .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.14
εἶξαν δὲ γέροντες . † ) γέροντας νῦν τοὺς πρεσβυτέρους ἀκουστέον . . — non ut saepe principes cf .
Lemmas: ἔοικα δέ γέρων . † ) γέρων νῦν ὁ πρέσβυς ἀκούω . . — non ut saepe principes cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.19
Ἄντιφος αἰχμητής · τὸν δ’ ἄγριος ἔκτανε Κύκλωψ ἐν σπῆϊ γλαφυρῷ , πύματον δ’ ὁπλίσσατο δόρπον . † ) ἀθετοῦνται οἱ δύο στίχοι καὶ ὀβελίζονται . ( non legitur hoc scholion apud Dindorf . cf . ) . † ) δόρπον τὸ καθ’ ἡμᾶς δεῖπνον . τρισὶ δὲ τροφαῖς ἐχρῶντο . καὶ τὴν μὲν πρώτην ἐκάλουν ἄριστον , ἣν ἐλάμβανον πρωΐας σχεδὸν ἔτι σκοτίας οὔσης . τὴν δὲ δευτέραν δεῖπνον , τὸ καθ’ ἡμᾶς λεγόμενον ἄριστον . τὴν δὲ τρίτην δόρπον , τὸ καθ’ ἡμᾶς λεγόμενον δεῖπνον . . Sic observavit Aristarchus cf .
Lemmas: Ἄντιφος αἰχμητής · ὁ δέ ἄγριος κτείνω Κύκλωψ ἐν σπέος γλαφυρός , πύματος δέ ὁπλίζω δόρπον . † ) ἀθετέω ὁ δύο στίχος καί ὀβελίζω . ( non legitur hoc scholion apud Dindorf . cf . ) . † ) δόρπον ὁ κατά ἐγώ δεῖπνον . τρεῖς δέ τροφή χράω . καί ὁ μέν πρῶτος καλέω ἀγαθός , ὅς λαμβάνω Πρωΐας σχεδόν ἔτι σκοτία εἰμί . ὁ δέ δύο δεῖπνον , ὁ κατά ἐγώ λέγω ἀγαθός . ὁ δέ τρίτος δόρπον , ὁ κατά ἐγώ λέγω δεῖπνον . . Sic observavit Aristarchus cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.24
τοῦ ὅγε δακρυχέων . Aristarchus praepositionem περί omissam esse notavit , non ὑπέρ ut schol . in M , in genetivis , qui pendent a verbis simili significatione positis cf . ὀλοφύρεαι Ἀργείων et Ἕκτορος , ἀκαχήμενος υἷος ἀχνύμενος ἑταίρου Corruptum Aristonici scholion sic fere restituendum est : ἡ διπλῆ , ὅτι ἐλλείπει ἡ περί , περὶ τοῦ δακρυχέων .
Lemmas: ὁ ὅσγε δακρυχέων . Aristarchus praepositionem περί omissam esse notavit , non ὑπέρ ut schol . in M , in genetivis , qui pendent a verbis simili significatione positis cf . ὀλοφύρομαι Ἀργεῖος et Ἕκτωρ , ἄχνυμαι υἱός ἄχνυμαι ἑταῖρος Corruptum Aristonici scholion sic fere restituendum est : ὁ διπλόος , ὅτι ἐλλείπω ὁ περί , περί ὁ δακρυχέων .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.37
στῆ δὲ μέσῃ ἀγορῇ · σκῆπτρον δὲ οἱ ἔμβαλε χειρί κηρυξ ... * ) ὅτι δι’ ἑκατέρας τῆς ποιήσεως Ὁμηρικὸν ὂν τὸ ἔθος τετήρηται . cf . ad
Lemmas: ἵστημι δέ μέσος ἀγορά · σκῆπτρον δέ ὁ ἐμβάλλω χείρ κῆρυξ ... * ) ὅτι διά ἑκάτερος ὁ ποίησις ὁμηρικός εἰμί ὁ ἔθος τηρέω . cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.41
ὃς λαὸν ἤγειρα · μάλιστα δὲ μ’ ἄλγος ἱκάνει . † ) Ζηνόδοτος γράφει ἤγειρε . ἐλέγχεται δὲ διὰ τοῦ μάλιστα δ’ ἐμὲ · ἐχρῆν γὰρ εἶναι αὐτόν . Corrigendum est quod adnotavit ; non prima tantum verba , sed totum scholion habet . cf .
Lemmas: ὅς λαός ἐγείρω · μάλιστα δέ εἷς ἄλγος ἱκάνω . † ) Ζηνόδοτος γράφω ἐγείρω . ἐλέγχω δέ διά ὁ μάλιστα δέ ἐγώ · χρή γάρ εἰμί αὐτός . Corrigendum est quod adnotavit ; non prima tantum verba , sed totum scholion habet . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.42a
οὔτε τιν’ ἀγγελίην στρατοῦ ἔκλυον . † γελοίως γράφει Ζηνόδοτος ἤϊον , ἀπὸ τοῦ ἀΐειν , ὅ ἐστιν ἀκούειν . . Duentzerus , qui cum Porsono substantivum ἠΐονα legit ( ) non dubitat , quin haec lectio genuina fuerit , quae vulgari ἀγγελίην cedere iussa est . Dindorfius illud ἤϊον scholiastam ridiculum vocare putat , quod verbi ἀΐειν imperfectum ἤϊον inauditum sit . Nam ἤϊον , ubi apud epicos legatur , esse ab verbo εἶμι . Similibus locis scholia non adiecta sunt , ita ut ex his reliquiis quae Aristarchi fuerit sententia nequaquam appareat .
Lemmas: οὔτε τις ἀγγελία στρατός κλύω . † γελοῖος γράφω Ζηνόδοτος εἶμι , ἀπό ὁ ἀΐω , ὅς εἰμί ἀκούω . . Duentzerus , qui cum Porsono substantivum ἠϊών legit ( ) non dubitat , quin haec lectio genuina fuerit , quae vulgari ἀγγελία cedere iussa est . Dindorfius illud εἶμι scholiastam ridiculum vocare putat , quod verbi ἀΐω imperfectum εἶμι inauditum sit . Nam εἶμι , ubi apud epicos legatur , esse ab verbo εἶμι . Similibus locis scholia non adiecta sunt , ita ut ex his reliquiis quae Aristarchi fuerit sententia nequaquam appareat .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.42b
( τηρητέον ) * ) ὅτι πρὸς τὸ πρῶτον τῇ τάξει πρῶτον ἀπήντηκεν ( cod . ἀπήντησεν ) , ὅπερ σπανίως ποιεῖ . . cf . ad ubi verba non tam integra sunt . Multis aliis locis diplae sunt ὅτι πρὸς τὸ δεύτερον πρότερον ἀπήντηκε . cf . in Odyssea
Lemmas: ( τηρητέον ) * ) ὅτι πρός ὁ πρῶτος ὁ τάξις πρῶτος ἀπαντάω ( cod . ἀπαντάω ) , ὅσπερ σπανίως ποιέω . . cf . ad ubi verba non tam integra sunt . Multis aliis locis diplae sunt ὅτι πρός ὁ δύο πρότερος ἀπαντάω . cf . in Odyssea
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.45
ἀλλ’ ἐμὸν αὐτοῦ χρεῖος , ὅ μοι κακὸν ἔμπεσεν οἴκῳ δοιά · Excidit nota ὅτι κατὰ τὸ πλῆρες ἐμὸν αὐτοῦ ἐκφέρει cf . ad † ) Ἀρίσταρχος τὸ δοιά ἀντί τοῦ διχῶς ἀκούει . cf . et locos ibi collatos . Aristophanes κακὰ legit , Aristarchus κακὸν .
Lemmas: ἀλλά ἐμός αὐτός χρέος , ὅς ἐγώ κακός ἐμπίπτω οἶκος δοιός · Excidit nota ὅτι κατά ὁ πλήρης ἐμός αὐτός ἐκφέρω cf . ad † ) Ἀρίσταρχος ὁ δοιός ἀντί ὁ διχῶς ἀκούω . cf . et locos ibi collatos . Aristophanes κακός legit , Aristarchus κακός .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.53
ὥς κ’ αὐτὸς ( Icarius ) ἐεδνώσαιτο θύγατρα . † ) κυρίως μὲν ἕδνα ἐστὶ τὰ διδόμενα ὑπὸ τοῦ γαμοῦντος τῇ γαμουμένῃ · νῦν δὲ καταχρηστικῶς κεῖται ἡ λέξις ἀντὶ τοῦ χρήματα ἐπιδοίη . . cf .
Lemmas: ὅς καί αὐτός ( Icarius ) ἑδνόω θυγάτηρ . † ) κύριος μέν ἕδνον εἰμί ὁ δίδωμι ὑπό ὁ γαμέω ὁ γαμέω · νῦν δέ καταχρηστικός κεῖμαι ὁ λέξις ἀντί ὁ χρῆμα ἐπιδέω . . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.55
οἱ δ’ εἰς ἡμετέρου πωλεύμενοι . . . * ) [ ἡ διπλῆ , ὅτι ] ἀντὶ τοῦ εἰς ἡμέτερον Ἀττικῶς [ ἐξενήνοχεν ] , ὡς ἀλλ’ ἄγ’ , ὀΐστευσον Μενελάου ( ) ἀντὶ τοῦ [ ἐπὶ τὸν ] Μενέλαον . . Aristarchum legisse εἰς ἡμετέρου apparet ex cf . Pertinet haec adnotatio ad quaestionem de patria Homeri , quem Atheniensem fuisse putavit . cf . et
Lemmas: ὁ δέ εἰς ἡμέτερος πωλέομαι . . . * ) [ ὁ διπλόος , ὅτι ] ἀντί ὁ εἰς ἡμέτερος Ἀττικός [ ἐκφέρω ] , ὡς ἀλλά ἄγω , ὀιστεύω Μενέλαος ( ) ἀντί ὁ [ ἐπί ὁ ] Μενέλαος . . Aristarchum legisse εἰς ἡμέτερος apparet ex cf . Pertinet haec adnotatio ad quaestionem de patria Homeri , quem Atheniensem fuisse putavit . cf . et
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.61
λευγαλέοι . Huius vocabuli interpretatio est ad : ἡ διπλῆ , ὅτι ἐκ τούτου οἱ νεώτεροι ἐξεδέξαντο λευγαλέον τὸν δίυγρον . ἔστι δὲ κατὰ κοινωνίαν στοιχείων λευγαλέον ὀλέθριον , παρὰ τὸν λοιγόν . καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ — — λευγαλέοι τ’ ἐσόμεσθα .
Lemmas: λευγαλέος . Huius vocabuli interpretatio est ad : ὁ διπλόος , ὅτι ἐκ οὗτος ὁ νέος ἐκδέχομαι λευγαλέος ὁ δίυγρος . εἰμί δέ κατά κοινωνία στοιχεῖον λευγαλέος ὀλέθριος , παρά ὁ λοιγός . καί ἐν Ὀδυσσεία — — λευγαλέος τε εἰμί .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.67
ἀγασσάμενοι κακὰ ἔργα . et ἀγασσάμενοι notavit , quod non modo invidere , sed etiam admirari significet . Hanc observationem habent codd . . quorum . ἐκπλαγέντες , . θαυμάσαντες et νεμεσήσαντες explanant .
Lemmas: ἄγαμαι κακός ἔργον . et ἄγαμαι notavit , quod non modo invidere , sed etiam admirari significet . Hanc observationem habent codd . . quorum . ἐκπλάσσω , . θαυμάζω et νεμεσάω explanant .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.68
λίσσομαι ἡμὲν Ζηνὸς Ὀλυμπίου ἠδὲ Θέμιστος , ἥ τ’ ἀνδρῶν ἀγορὰς ἠμὲν λύει ἠδὲ καθίζει . ( παρατηρητέον δὲ ) * ) ὅτι καὶ ἐν Ἰλιάδι παρὰ Διὸς ἔχει γέρας τοῦτο Θέμις . . cf . Glossa cod . S . διαλύει καὶ συνίστασθαι ποιεῖ fortasse ex Aristonico fluxit . cf .
Lemmas: λίσσομαι ἠμέν Ζεύς Ὀλύμπιος ἠδέ Θέμιστος , ὅς τε ἀνήρ ἀγορά ἠμὲν λύω ἠδέ καθίζω . ( παρατηρητέον δέ ) * ) ὅτι καί ἐν Ἰλιάς παρά Ζεύς ἔχω γέρας οὗτος Θέμις . . cf . Glossa cod . S . διαλύω καί συνίστημι ποιέω fortasse ex Aristonico fluxit . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.81
δάκρυ ἀναπρήσας . † ) Ζηνόδοτος γράφων δάκρυα θερμὰ χέων ἐκλέλυκε τὴν μεγαλειότητα τοῦ στίχου . .
Lemmas: δάκρυ ἀναπρήθω . † ) Ζηνόδοτος γράφω δάκρυ θερμός χέω ἐκλύω ὁ μεγαλειότητα ὁ στίχος . .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.89
ἤδη γὰρ τρίτον ἐστὶν ἔτος , τάχα δ’ εἶσι τέταρτον . * ) ἡ διπλῆ πρὸς τὸ ἑξῆς δοκοῦν ἀσυμφώνως λέγεσθαι ὡς τρίετες μὲν ἔληθε δόλῳ , ἀλλ’ ὅτε τέτρατον ἦλθεν ἔτος ( 106 ) . διὸ καί τινες μετεποίησαν ὡς δίετες μὲν ἔληθε δόλῳ · ἀλλ’ ὅτε δὴ τρίτον ἦλθεν ἔτος · οὐδὲν δὲ ἐναντίον ἔχει τὰ ἔπη · τὸ γὰρ τάχα ἀντὶ τοῦ ταχέως , τὸ δὲ εἶσιν ἀντὶ τοῦ δίεισι καὶ τό τέταρτον . . habet in alio scholio διελεύσεται pro δίεισι ut ν 377 ; ad v . 107 fere idem est scholion , sed pro δίεισι διέρχεται . cf .
Lemmas: ἤδη γάρ τρίτος εἰμί ἔτος , τάχα δέ εἶμι τέταρτος . * ) ὁ διπλόος πρός ὁ ἑξῆς δοκέω ἀσυμφώνως λέγω ὡς τριέτης μέν λανθάνω δόλος , ἀλλά ὅτε τέταρτος ἔρχομαι ἔτος ( 106 ) . διό καί τις μεταποιέω ὡς διέτης μέν λανθάνω δόλος · ἀλλά ὅτε δή τρίτος ἔρχομαι ἔτος · οὐδείς δέ ἐναντίος ἔχω ὁ ἔπος · ὁ γάρ τάχα ἀντί ὁ ταχέως , ὁ δέ εἶμι ἀντί ὁ δίειμι καί ὁ τέταρτος . . habet in alio scholio διέρχομαι pro δίειμι ut Ν 377 ; ad v . 107 fere idem est scholion , sed pro δίειμι διέρχομαι . cf .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.91
πάντας μὲν ῥ’ ἔλπει . * ) [ ἡ διπλῆ , ὅτι ἔλπει ἀντὶ τοῦ ] ἐλπίζειν ποιεῖ . cf . ubi noster locus sic explanatur .
Lemmas: πᾶς μέν ἄρα ἔλπω . * ) [ ὁ διπλόος , ὅτι ἔλπω ἀντί ὁ ] ἐλπίζω ποιέω . cf . ubi noster locus sic explanatur .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.94
στησαμένη μέγαν ἱστόν . † ) οὐ ποιητικῶς κόσμου χάριν προσέῤῥιπται τὸ μέγαν , ἀλλὰ πρὸς τὸ πολυχρόνιον τῆς τοῦ ἔργου κατασκευῆς . . Certe est Aristarcheum cf . ad Σ 416 , ubi hic versus citatur . Hoc adnotare ideo non superfluum duxit , quia epithetorum significationem nonnunquam delitescere identidem observaverat . Diserte hac de re Friedlaender ad
Lemmas: ἵστημι μέγας ἱστός . † ) οὖον ποιητικός κόσμος χάρις προσρίπτω ὁ μέγας , ἀλλά πρός ὁ πολυχρόνιος ὁ ὁ ἔργον κατασκευή . . Certe est Aristarcheum cf . ad Σ 416 , ubi hic versus citatur . Hoc adnotare ideo non superfluum duxit , quia epithetorum significationem nonnunquam delitescere identidem observaverat . Diserte hac de re Friedlaender ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.102
πολλὰ κτεατίσσας . Fuit διπλῆ , ὅτι ἰδίως καὶ παρὰ τὴν ἡμετέραν συνήθειαν κτεατίσσας κατὰ τὸ ἐνεργητικὸν αντὶ τοῦ κτησάμενος · καὶ ἐν Ἰλιάδι ( ) κτεάτισσα πόλιν ἀντὶ τοῦ ἐκτησάμην . cf . ad
Lemmas: πολύς κτεατίζω . Fuit διπλόος , ὅτι ἰδίως καί παρά ὁ ἡμέτερος συνήθεια κτεατίζω κατά ὁ ἐνεργητικός ἀντί ὁ κτάομαι · καί ἐν Ἰλιάς ( ) κτεατίζω πόλις ἀντί ὁ κτάομαι . cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.103
ἡμῖν δ’ αὖτ’ ἐπεπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ . † ) ἀγήνωρ [ νῦν ] ὁ ἄγαν ἀνδρεῖος . alibi ἐπὶ ψόγου ὁ ἄγαν ὑβριστικὸς καὶ διὰ τῆς ἀνδρείας ὑπερπεπτωκὼς εἰς ὕβριν . cf . ad
Lemmas: ἐγώ δέ αὐτός ἐπιπείθομαι θυμός ἀγήνωρ . † ) ἀγήνωρ [ νῦν ] ὁ ἄγαν ἀνδρεῖος . alibi ἐπί ψόγος ὁ ἄγαν ὑβριστικός καί διά ὁ ἀνδρεῖος ὑπερπίπτω εἰς ὕβρις . cf . ad
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.107
ἀλλ’ ὅτε τέτρατον ἦλθεν ἔτος . † ) πῶς οὖν ἄνωθεν ἔλεγεν τάχα δ’ εἶσι τέταρτον ; ταῦτα δὲ πρὸς τὰ μικρῷ πρόσθεν εἰρημένα περὶ τῆς ἀσυμφωνίας . εἶπε γὰρ ἔμπροσθεν ἤδη γὰρ τρίτον ἐστίν . διὸ καί τινες μετεποίησαν ὡς δίετες μὲν ἔληθε δόλῳ · ἀλλ’ ὅτε δὴ τρίτον ἦλθεν ἔτος . οὐδὲν δὲ ἐναντίον ἔχει τὰ ἔπη · τὸ γὰρ τάχα ἐκεῖ ἐντὶ τοῦ ταχέως , τὸ δὲ εἶσιν ἀντὶ τοῦ διέρχεται καὶ τὸ τέταρτον . . cf . ad sed nostro in scholio Aristonici verba non tam integra sunt .
Lemmas: ἀλλά ὅτε τέταρτος ἔρχομαι ἔτος . † ) πῶς οὖν ἄνωθεν λέγω τάχα δέ εἶμι τέταρτος ; οὗτος δέ πρός ὁ μικρός πρόσθεν εἴρω περί ὁ ἀσυμφωνία . εἶπον γάρ ἔμπροσθεν ἤδη γάρ τρίτος εἰμί . διό καί τις μεταποιέω ὡς διέτης μέν λανθάνω δόλος · ἀλλά ὅτε δή τρίτος ἔρχομαι ἔτος . οὐδείς δέ ἐναντίος ἔχω ὁ ἔπος · ὁ γάρ τάχα ἐκεῖ εἰμί ὁ ταχέως , ὁ δέ εἶμι ἀντί ὁ διέρχομαι καί ὁ τέταρτος . . cf . ad sed nostro in scholio Aristonici verba non tam integra sunt .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.111
σοὶ δ’ ὧδε μνηστῆρες ὑποκρίνονται . * ) [ ἡ διπλῆ ὅτι ] τὸ ὧδε ἀντὶ τοῦ οὕτως · τὸ δὲ ὑποκρίνονται ἀντὶ τοῦ ἀποκρίνονται . cf . de ὧδε pro οὕτως et locos ibi collatos . . De praepositione permutata vide Lehrs . quaest . ep .
Lemmas: σύ δέ ὧδε μνηστήρ ὑποκρίνομαι . * ) [ ὁ διπλόος ὅτι ] ὁ ὧδε ἀντί ὁ οὕτως · ὁ δέ ὑποκρίνομαι ἀντί ὁ ἀποκρίνω . cf . de ὧδε pro οὕτως et locos ibi collatos . . De praepositione permutata vide Lehrs . quaest . ep .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.137
νέμεσις δέ μοι ἐξ ἀνθρώπων ἔσσεται . ὣς οὐ τοῦτον ἐγώ ποτε μῦθον ἐνίψω . ἀθετεῖται μὲν ὑπὸ Ἀριστάρχου , στικτέον δὲ ὅμως μετὰ τὸ ἔσσεται , ἵνα τὸ ὣς κέηται ἀντὶ τοῦ οὕτως . . Aristonici et Nicanoris scholia coniunxit scholiasta cf . Aristonici verba sunt in MV ad versum 134 : περισσός γάρ ἐστι πρὸς ταύτην τὴν ἀπόδοσιν .
Lemmas: νέμεσις δέ ἐγώ ἐκ ἄνθρωπος εἰμί . ὡς οὖον οὗτος ἐγώ ποτός μῦθος νίφω . ἀθετέω μέν ὑπό Ἀρίσταρχος , στικτέον δέ ὅμως μετά ὁ εἰμί , ἵνα ὁ ὡς κεῖμαι ἀντί ὁ οὕτως . . Aristonici et Nicanoris scholia coniunxit scholiasta cf . Aristonici verba sunt in MV ad versum 134 : περισσός γάρ εἰμί πρός οὗτος ὁ ἀπόδοσις .
aristonicus-grammar.de-signis-odysseae 2.152
ὄσσοντο δ’ ὄλεθρον . † ) προεμαντεύοντο , προεδήλουν αὐτοῖς ἀπώλειαν . . cf . ad cf .
Lemmas: ὄσσομαι δέ ὄλεθρος . † ) προμαντεύομαι , προδηλόω αὐτός ἀπώλεια . . cf . ad cf .