aristodemus-nysaensis.fragmenta 3.1
Περὶ Ἡρίππης . ( Ἱστορεῖ Ἀριστόδημος ὁ Νυσαεὺς ἐν α’ Ἱστοριῶν περὶ τούτων , πλὴν ὅτι τὰ ὀνόματα ὑπαλλάττει , ἀντὶ Ἡρίππης καλῶν Γυθυμίαν , τὸν δὲ βάρβαρον Καυάραν.)—Ὅτε δὲ οἱ Γαλάται κατέδραμον τὴν Ἰωνίαν καὶ τὰς πόλεις ἐπόρθουν , ἐν Μιλήτῳ Θεσμοφορίων ὄντων καὶ συνηθροισμένων γυναικῶν ἐν τῷ ἱερῷ , ὃ βραχὺ τῆς πόλεως ἀπέχει , ἀποσπασθέν τι μέρος τοῦ βαρβαρικοῦ διῆλθεν εἰς τὴν Μιλησίαν καὶ ἐξαπιναίως ἐπιδραμὸν ἀνε(??)λειν τὰς γυναῖκας . Ἔνθα δὴ τὰς μὲν ἐρρύσαντο , πολὺ ἀργύριόν τε καὶ χρυσίον ἀντιδόντες , τινὲς δὲ , τῶν βαρβάρων αὐταῖς οἰκειωθέντων , ἀπήχθησαν , ἐν δὲ αὐταῖς καὶ Ἡρίππη , γυνὴ Ξάνθου , ἀνδρὸς ἐν Μιλήτῳ πάνυ δοκίμου γένους τε τοῦ πρώτου , παιδίον ἀπολιποῦσα διετές . Ταύτης πολὺν πόθον ἔχων ὁ Ξάνθος ἐξηργυρίσατο μέρος τῶν ὑπαργμάτων , καὶ κατασκευασάμενος χρυσοῦς δισχιλίους τὸ μὲν πρῶτον εἰς Ἰταλίαν ἐπεραιώθη · ἐντεῦθεν δἑ ὑπὸ ἰδιοξένων τινῶν κομιζόμενος εἰς Μασσαλίαν ἀφικνεῖται , κἀκεῖθεν εἰς τὴν Κελτικήν · καὶ προσελθὼν τῇ οἰκίᾳ . ἔνθα αὐτοῦ συνῆν ἡ γυνὴ ἀνδρὶ τῶν μάλιστα παρὰ Κελτοῖς δοξαζομένων , ὑποδοχῆς ἐδεῖτο τυχεῖν . Τῶν δὲ διὰ φιλοξενίαν ἑτοίμως αὐτὸν ὑποδεξαμένων , εἰσελθὼν ὁρᾷ τὴν γυναῖκα , καὶ αὐτὸν ἐκείνη , τὼ χεῖρε ἀμφιβαλοῦσα , μάλα φιλοφρόνως προσηγάγετο . Παραχρῆμα δὲ τοῦ Κελτοῦ παραγενομένου , διεξῆλθεν αὐτῷ τήν τε ἄλην τἀνδρὸς ἡ Ἡρίππη , καὶ ὡς αὐτῆς ἕνεκα ἥκοι λύτρα καταθησόμενος · ὁ δὲ ἠγάσθη τῆς ψυχῆς τὸν Ξάνθον , καὶ αὐτίκα συνουσίαν ποιησάμενος τῶν μάλιστα προσηκόντων , ἐξένιζεν αὐτόν · παρατείνοντος δὲ τοῦ πότου , τὴν γυναῖκα συγκατακλίνει αὐτῷ καὶ δι’ ἑρμηνέως ἐπυνθάνετο , πηλίκην οὐσίαν εἴη κεκτημένος τὴν σύμπασαν · τοῦ δὲ εἰς ἀριθμὸν χιλίων χρυσῶν φήσαντος , ὁ βάρβαρος εἰς τέσσαρα μέρη κατανέμειν αὐτὸν ἐκέλευε , καὶ τὰ μὲν τρία ὑπεξαιρεῖσθαι , αὑτῷ , γυναικὶ , παιδίῳ , τὸ δὲ τέναρτον ἀπολείπειν ἄποινα τῆς γυναικός . Ὡς δὲ κοῖτόν ποτε ἀπετράπετο , πολλὰ κατεμέμφετο τὸν Ξάνθον ἡ γυνὴ διὰ τὸ μὴ ἔχοντα τοσοῦτο χρυσίον ὑποσχέσθαι τῷ βαρβάρῳ , κινδυνεύειν τε αὐτὸν , εἰ μὴ ἐμπεδώσειε τὴν ἐπαγγελίαν · τοῦ δὲ φήσαντος , ἐν ταῖς κρηπῖσι τῶν παίδων καὶ ἄλλους τινὰς χιλίους χρυσοῦς κεκρύφθαι διὰ τὸ μὴ ἐλπίζειν ἐπιεικῆ τινα βάρβαρον καταλήψεσθαι , δεήσειν δὲ πολλῶν λύτρων , ἡ γυνὴ τῇ ὑστεραίᾳ τῷ Κελτῷ καταμηνύει τὸ πλῆθος τοῦ χρυσοῦ καὶ παρεκελεύετο κτεῖναι τὸν Ξάνθον , φάσκουσα πολὺ μᾶλλον αἱρεῖσθαι αὐτὸν τῆς τε πατρίδος καὶ τοῦ παιδίου , τὸν μὲν γὰρ Ξάνθον παντάπασιν ἀποστυγεῖν . Τῷ δὲ ἄρα οὐ πρὸς ἡδονῆς ἦν τὰ λεχθέντα , ἐν νῷ δὲ εἶχεν αὐτὴν τίσασθαι . Ἐπειδὴ δὲ ὁ Ξάνθος ἐσπούδαζεν ἀπιέναι , μάλα φιλοφρόνως προὔπεμπεν ὁ Κελτὸς , ἐπαγόμενος καὶ τὴν Ἡρίππην · ὡς δὲ ἐπὶ τοὺς ὅρους τῆς Κελτῶν χώρας ἀφίκετο , θυσίαν ὁ βάρβαρος ἔφη τελέσαι βούλεσθαι πρὶν αὐτοὺς ἀπ’ ἀλλήλων χωρισθῆναι , καὶ κομισθέντος ἱερείου , τὴν Ἡρίππην ἐκέλευεν ἀντιλαβέσθαι · τῆς δὲ κατασχούσης , ὡς καὶ ἄλλοτε σύνηθες αὐτῇ , ἐπανατεινάμενος τὸ ξίφος καθικνεῖται καὶ τὴν κεφαλὴν , αὐτῆς ἀφαιρεῖ , τῷ τε Ξάνθῳ παρεκελεύετο μὴ δυσφορεῖν , ἐξαγγείλας τὴν ἐπιβουλὴν αὐτῆς , ἐπέτρεπέ τε τὸ χρυσίον ἅπαν κομίζειν αὐτῷ .
Lemmas: περι Ἡρίππη . ( ἱστορέω Ἀριστόδημος ὁ Νυσαεύς ἐν ὅς Ἱστορία περί οὗτος , πλήν ὅτι ὁ ὄνομα ὑπαλλάσσω , ἀντί Ἡρίππη καλός γυθυμιαω , ὁ δέ βάρβαρος Καυάραν.)—Ὅτε δέ ὁ Γαλάτης κατατρέχω ὁ Ἰωνία καί ὁ πόλις πορθέω , ἐν Μίλητος Θεσμοφόρια εἰμί καί συναθροίζω γυνή ἐν ὁ ἱερός , ὁ βραχύς ὁ πόλις ἀπέχω , ἀποσπάω τίς μέρος ὁ βαρβαρικός διέρχομαι εἰς ὁ Μιλήσιος καί ἐξαπίναιος ἐπιτρέχω ἀνε(??)λειν ὁ γυνή . ἔνθα δή ὁ μέν ἐρύω , πολύς ἀργύριον τε καί χρυσίον ἀντιδίδωμι , τις δέ , ὁ βάρβαρος αὐτός οἰκειόω , ἀπάγω , ἐν δέ αὐτός καί Ἡρίππη , γυνή Ξάνθος , ἀνήρ ἐν Μίλητος πάνυ δόκιμος γένος τε ὁ πρῶτος , παιδίον ἀπολείπω διετής . Ταύτη πολύς πόθος ἔχω ὁ Ξάνθος ἐξαργυρίζω μέρος ὁ ὕπαργμα , καί κατασκευάζω χρύσεος δισχίλιοι ὁ μέν πρῶτος εἰς Ἰταλία περαιόω · ἐντεῦθεν δέ ὑπό ἰδιόξενος τις κομίζω εἰς Μασσαλία ἀφικνέομαι , ἐκεῖθεν εἰς ὁ Κελτικός · καί προσέρχομαι ὁ οἰκία . ἔνθα αὐτός σύνειμι ὁ γυνή ἀνήρ ὁ μάλιστα παρά Κελτός δοξάζω , ὑποδοχή δέομαι τυγχάνω . Τοί δέ διά φιλοξενία ἑτοῖμος αὐτός ὑποδέχομαι , εἰσέρχομαι ορά ὁ γυνή , καί αὐτός ἐκεῖνος , ὁ χείρ ἀμφιβάλλω , μάλα φιλόφρων προσάγω . παραχρῆμα δέ ὁ Κελτός παραγίγνομαι , διεξέρχομαι αὐτός ὁ τε ἄλη ἀνήρ ὁ Ἡρίππη , καί ὡς αὐτηες͂ς ἕνεκα ἥκω λύτρα κατατίθημι · ὁ δέ ἄγαμαι ὁ ψυχή ὁ Ξάνθος , καί αὐτίκα συνουσία ποιέω ὁ μάλιστα προσήκω , ξενίζω αὐτός · παρατείνω δέ ὁ πότος , ὁ γυνή συγκατακλίνω αὐτός καί διά ἑρμηνεύς πυνθάνομαι , πηλίκος οὐσία εἰμί κτάομαι ὁ σύμπας · ὁ δέ εἰς ἀριθμός χίλιοι χρύσεος φημί , ὁ βάρβαρος εἰς τέσσερα μέρος κατανέμω αὐτός κελεύω , καί ὁ μέν τρεῖς ὑπεξαιρέω , ἑαυτοῦ , γυνή , παιδίον , ὁ δέ τείρω ἀπολείπω ἄποινα ὁ γυνή . ὡς δέ κοῖτος ποτέ ἀποτρέπω , πολύς καταμέμφομαι ὁ Ξάνθος ὁ γυνή διά ὁ μή ἔχω τοσοῦτος χρυσίον ὑπισχνέομαι ὁ βάρβαρος , κινδυνεύω τε αὐτός , εἰμί μή ἐμπεδόω ὁ ἐπαγγελία · ὁ δέ φημί , ἐν ὁ κρηπίς ὁ παῖς καί ἄλλος τις χίλιοι χρύσεος κρύπτω διά ὁ μή ἐλπίζω ἐπιεικής τις βάρβαρος καταλαμβάνω , δέω δέ πολύς λύτρον , ὁ γυνή ὁ ὑστεραῖος ὁ Κελτός καταμηνύω ὁ πλῆθος ὁ χρυσός καί παρακελεύομαι κτείνω ὁ Ξάνθος , φάσκω πολύς μᾶλλον αἱρέω αὐτός ὁ τε πατρίς καί ὁ παιδίον , ὁ μέν γάρ Ξάνθος παντάπασι ἀποστυγέω . ὁ δέ ἄρα οὐ πρός ἡδονή εἰμί ὁ λέγω , ἐν νόος δέ ἔχω αὐτός τίνω . Ἐπειδή δέ ὁ Ξάνθος σπουδάζω ἀπέρχομαι , μάλα φιλόφρων προπέμπω ὁ Κελτός , ἐπάγω καί ὁ Ἡρίππη · ὡς δέ ἐπί ὁ ὅρος ὁ Κελτός χώρα ἀφικνέομαι , θυσία ὁ βάρβαρος φημί τελέω βούλομαι πρίν αὐτός ἀπό ἀλλήλων χωρίζω , καί κομίζω ἱερεῖον , ὁ Ἡρίππη κελεύω ἀντιλαμβάνω · ὁ δέ κατασχάω , ὡς καί ἄλλοτε συνήθης αὐτός , ἐπανατείνω ὁ ξίφος καθικνέομαι καί ὁ κεφαλή , αὐτηες͂ς ἀφαιρέω , ὁ τε Ξάνθος παρακελεύομαι μή δυσφορέω , ἐξαγγέλλω ὁ ἐπιβουλή αὐτηες͂ς , ἐπιτρέπω τε ὁ χρυσίον ἅπας κομίζω αὐτός .