aristocles-messanius.fragmenta-2 3
Ἀναγκαίως δ’ ἔχει πρὸ παντός , διασκέψασθαι περὶ τῆς ἡμῶν αὐτῶν γνώσεως . Εἰ γὰρ αὐ μηδὲν πεφύκαμεν γνωρίζειν , οὐδὲν ἔτι δεῖ περὶ τῶν ἄλλων σκοπεῖν . Ἐγένοντο μὲν οὖν καὶ τῶν πάλαι τινές , οἱ ἀφέντες τήνδε τὴν φωνήν , οἷς ἀντείρηκεν ὁ Ἀριστοτέλης . Ἴσχυσε μέντοι τοιαῦτα λέγων καὶ Πύῤῥων ὁ Ἠλεῖος · ἀλλ’ αὐτὸς μὲν οὐδὲν ἐν γραφῇ καταλέλοιπεν . Ὁ δέ γε μαθητὴς αὐτοῦ Τίμων φησί , δεῖν τὸν μέλλοντα εὐδαιμονήσειν εἰς τρία ταῦτα βλέπειν · πρῶτον μέν , ὁποῖα πέφυκε τὰ πράγματα · δεύτερον δέ , τίνα χρὴ τρόπον ἡμᾶς πρὸς αὐτὰ διακεῖσθαι · τελευταῖον δέ , τί περιέσται τοῖς οὕτως ἔχουσι . Τὰ μὲν οὖν πράγματά φησιν αὐτὸν ἀποφαίνειν ἐπίσης ἀδιάφορα , καὶ ἀστάθμητα , καὶ ἀνέγκριτα · διὰ τοῦτο μήτε τὰς αἰσθήσεις ἡμῶν , μήτε τὰς δόξας ἀληθεύειν ἢ ψεύδεσθαι . Διὰ τοῦτο οὖν μηδὲ πιστεύειν αὐταῖς δεῖν , ἀλλ’ ἀδοξάστους καὶ ἀκλινεῖς καὶ ἀκραδάντους εἶναι , περὶ ἑνὸς ἑκάστου λέγοντας , ὅτι οὐ μᾶλλόν ἐστιν , ἢ οὐκ ἔστιν , ἢ καὶ ἔστι , καὶ οὐκ ἔστιν , οὐδ’ οὐκ ἔστιν . ᵃ Τοῖς μέντοι διακειμένοις οὕτω περιέσεσθαι Τίμων φησί , πρῶτον ἀφασίαν , ἔπειτα δ’ ἀταραξίαν , Αἰνησίδημος δὲ ἡδονήν . Τὰ μὲν οὖν κεφάλαια τῶν λεγομένων ἐστὶ ταῦτα . Σκεψώμεθα δ’ εἰ ὀρθῶς λέγουσιν . Ἐπεὶ τοίνυν ἐπίσης ἀδιάφορα πάντα φασὶν εἶναι , καὶ διὰ τοῦτο κελεύουσι μηδενὶ προστίθεσθαι , μηδὲ δοξάζειν , εἰκότως ἄν , οἶμαι , πύθοιτό τις αὐτῶν · ἆρά γε διαμαρτάνουσιν οἱ διαφέρειν αὐτὰ νομίζοντες , ἢ οὔ ; Πάντως γάρ , εἰ μὲν ἁμαρτάνουσιν , οὐκ ὀρθῶς ὑπολαμβάνοιεν ἄν . Ὥστε ἀνάγκη λέγειν αὐτοῖς εἶναί τινας , τοὺς τὰ ψευδῆ περὶ τῶν ὄντων δοξάζοντας · αὐτοὶ τοίνυν εἶεν ἂν οἱ τἀληθῆ λέγοντες · οὕτω δὲ εἴη ἂν ἀληθές τε καὶ ψεῦδος . Εἰ δ’ οὐχ ἁμαρτάνομεν οἱ πολλοί , τὰ ὄντα διαφέρειν οἰόμενοι , τί παθόντες ἐπιπλήττουσιν ἡμῖν ; αὐτοὶ γὰρ ἁμαρτάνοιεν ἄν , ἀξιοῦντες μὴ διαφέρειν αὐτά . Καὶ μὴν εἰ καὶ δοίημεν ᵇ αὐτοῖς , ἐπίσης ἀδιάφορα πάντα εἶναι , δῆλον ὡς οὐκ ἂν διαφέροιεν οὐδ’ αὐτοὶ τῶν πολλῶν . Τίς οὖν εἴη ἂν αὐτῶν ἡ σοφία ; καὶ διὰ τί Τίμων τοῖς μὲν ἄλλοις λοιδορεῖται πᾶσι , Πύῤῥωνα δ’ ὑμνεῖ μόνον ; Ἔτι γε μήν , εἰ ἐπίσης ἐστὶν ἀδιάφορα πάντα , καὶ διὰ τοῦτο χρὴ μηδὲν δοξάζειν , οὐκ ἂν οὐδὲ ταῦτα διαφέροι · λέγω δὲ τὸ διαφέρειν , ἢ μὴ διαφέρειν , καὶ τὸ δοξάζειν , ἢ μὴ δοξάζειν . Τί γὰρ μᾶλλον ταῦτά ἐστιν , ἢ οὐκ ἔστιν ; ἤ , ὥς φησι Τίμων , διὰ τί , ναί , καὶ διὰ τί , οὔ ; καὶ αὐτὸ τὸ διὰ τί ; φανερὸν οὖν ὡς ἀναιρεῖται τὸ ζητεῖν . Ὥστε παυσάσθωσαν ἐνοχλοῦντες . Ἐπεὶ νῦν γε μεμήνασι , πόῤῥω τέχνης ἅμα μὲν ἡμῖν διακελευόμενοι μὴ δοξάζειν , ἅμα δὲ κελεύοντες αὐτὸ τοῦτο ποιεῖν · καὶ λέγοντες ὡς περὶ οὐδενὸς ἀποφαίνεσθαι δέοι , κἄπειτα ἀποφαινόμενοι · καὶ ἀξιοῦσι μὲν μηδενὶ συγκατατίθεσθαι , πείθεσθαι δ’ αὐτοῖς κελεύουσιν . Εἶτα λέγοντες μηδὲν εἰδέναι , πάντας ἐλέγχουσιν ὡς εὖ εἰδότες . Ἀνάγκη δὲ ᶜ τοὺς φάσκοντας ὡς ἄδηλα πάντα εἴη , δυεῖν θάτερον , ἢ σιωπᾷν , ἢ ἀποφαίνεσθαί τι καὶ λέγειν . Εἰ μὲν οὖν ἡσυχίαν ἄγοιεν , δῆλον ὅτι πρός γε τοὺς τοιούτους οὐδεὶς ἂν εἴη λόγος · εἰ δ’ ἀποφαίνοιντο , πάντη τε καὶ πάντως ἢ εἶναί τι φαῖεν ἄν , ἢ μὴ εἶναι , καθάπερ ἀμέλει νυνί φασιν ὡς εἴη πάντα ἄγνωστα καὶ νομιστὰ πᾶσι , γνωστὸν δ’ οὐδέν που . Ὁ τοίνυν ἀξιῶν ἤ τι δηλοῖ πρᾶγμα , καὶ ἔνεστιν αὐτὸ συνεῖναι λεγόμενον , ἢ οὐκ ἔνεστιν . Ἀλλ' εἰ μὲν οὐ δηλοῖ , καθάπαξ οὐδεὶς οὐδ’ οὕτω πρὸς τὸν τοιοῦτον ἂν εἴη λόγος . Εἰ δὲ σημαίνοι , πάντως ἢ ἄπειρα λέγοι ἄν , ἢ πεπερασμένα . Καὶ εἰ μὲν ἄπειρα , οὐδ’ ὅλως ἂν εἴη λόγος πρὸς αὐτόν · ἀπείρου γὰρ γνῶσις οὐκ ἔστι . Πεπερασμένων δὲ ὄντων τῶν δηλουμένων , ἢ ἑνὸς ὁτουοῦν · ὁ τοῦτο λέγων ὁρίζει τι καὶ κρίνει . Πῶς οὖν ἄγνωστα καὶ ἀνεπίκριτα πάντα εἴη ἄν ; Εἰ δὲ φαίη ταῦτα καὶ εἶναι καὶ μὴ εἶναι , πρῶτον μὲν ἔσται ταὐτὸ καὶ ἀληθὲς καὶ ψεῦδος · ἔπειτα δὲ ἐρεῖ τι καὶ οὐκ ἐρεῖ , καὶ λόγῳ χρώμενος ἀναιρήσει λόγον . Ἔτι δὲ ὁμολογῶν ψεύδεσθαι , πιστεύειν ἑαυτῷ φησι δεῖν . Ἄξιον δὲ ζητῆσαι , πόθεν καὶ μαθόντες ἄδηλα πάντα φασὶν εἶναι . Δεῖ γὰρ εἰδέναι πρότερον αὐτούς , τί δήποτ’ ἐστὶ τὸ δῆλον · οὕτω γοῦν ἂν ἔχοιεν λέγειν , ὡς οὐκ εἴη τὰ πράγματα τοιαῦτα . Πρῶτον γὰρ εἰδέναι χρὴ τὴν κατάφασιν , εἶτα τὴν ἀπόφασιν . Εἰ δὲ ἀγνοοῦσιν ὁποῖόν ἐστι τὸ δῆλον , οὐκ ἂν εἰδεῖεν οὐδέ τι τὸ ἄδηλον . Ὁπόταν γε μὴν Αἰνησίδημος ἐν τῇ ὑποτυπώσει τοὺς ἐννέα διεξίῃ τρόπους · κατὰ τοσούτους γὰρ ἀποφαίνειν ἄδηλα τὰ πράγματα πεπείραται · πότερον αὐτὸν φῶμεν εἰδότα λέγειν αὐτούς , ἢ ἀγνοοῦντα ; Φησὶ γὰρ ὅτι τὰ ζῷα διαφέρει , καὶ ἡμεῖς αὐτοί , καὶ αἱ πόλεις καὶ οἱ βίοι , καὶ τὰ ἔθη , καὶ οἱ νόμοι . Καὶ τὰς αἰσθήσεις δέ φησιν ἡμῶν ἀσθενεῖς εἶναι , καὶ πολλὰ τὰ ἔξωθεν λυμαινόμενα τὴν γνῶσιν , ἀποστήματα , καὶ μεγέθη , καὶ κινήσεις · ἔτι δὲ τὸ μὴ ὁμοίως διακεῖσθαι νέους καὶ πρεσβυτέρους καὶ ἐγρηγορότας καὶ κοιμωμένους , καὶ ὑγιαίνοντας καὶ νοσοῦντας · οὐδενός τε ἡμᾶς ἁπλοῦ καὶ ἀκραιφνοῦς ἀντιλαμβάνεσθαι . Πάντα γὰρ εἶναι συγκεχυμένα , καὶ πρός τι λεγόμενα . Ταῦτα δέ , φημί , καὶ τὰ τοιαῦτα κομψολογοῦντα αὐτόν , ἡδέως ἄν τις ἔροιτο · ᵈ πότερον εὖ εἰδὼς λέγοι διότι τὰ πράγματα τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον , ἢ ἀγνοῶν . Εἰ μὲν γὰρ οὐκ ᾔδει , πῶς ἂν ἡμεῖς αὐτῷ πιστεύοιμεν ; εἰ δ' ἐγίνωσκε , κομιδῇ τις ἦν ἠλίθιος , ἅμα μὲν ἄδηλα πάντα ἀποφαινόμενος , ἅμα δὲ τοσαῦτα λέγων εἰδέναι . Καὶ μὴν ὁπότε γε τὰ τοιαῦτα διεξίοιεν , οὐδὲν ἀλλ’ ἢ ἐπαγωγήν τινα λέγουσι , δεικνύντες ὁποῖ’ ἄττα εἴη τὰ φαινόμενα καὶ τὰ καθ’ ἕκαστα . Τὸ δὲ τοιοῦτο καὶ ἔστι καὶ λέγεται πίστις . Εἰ μὲν οὖν αὐτῇ συγκατατίθενται , δῆλον ὅτι δοξάζουσιν · εἰ δ’ οὐ πιστεύουσιν , οὐδ’ ἂν ἡμεῖς προσέχοιμεν αὐτοῖς . Ὅ γε μὴν Τίμων ἐν τῷ Πύθωνι διηγεῖται μακρόν τινα κατατείνας λόγον , ὡς ἐντύχοι τῷ Πύῤῥωνι βαδίζοντι Πυθοῖδε , παρὰ τὸ ἱερὸν τοῦ Ἀμφιαράου , καὶ τίνα διαλεχθεῖεν ἀλλήλοις . Ἆρ' οὐκ εὐλόγως ἄν τις αὐτῷ ταῦτα συγγράφοντι παραστὰς εἴποι , τί , ὦ πονηρέ , ἐνοχλεῖς σεαυτῷ ταῦτα συγγράφων , καὶ ἃ μὴ οἶσθα διηγούμενος . Τί γὰρ μᾶλλον ἐνέτυχες αὐτῷ καὶ διελέχθης , ᵉ ἢ οὐ διελέχθης ; Αὐτός τε ἐκεῖνος ὁ θαυμαστὸς Πύῤῥων , ἆρά γε ᾔδει τὸ διὰ τί βαδίζοι Πύθια θεασόμενος ; ἢ καθάπερ οἱ μεμηνότες ἐπλανᾶτο κατὰ τὴν ὁδόν ; Ἡνίκα δὲ ἤρξατο κατηγορεῖν τῶν ἀνθρώπων καὶ τῆς ἀγνοίας αὐτῶν , ἆρά γε φῶμεν αὐτὸν ἀληθῆ λέγειν , ἢ μή ; Ἆρά γε καὶ τὸν Τίμωνα παθεῖν τι , καὶ συγκαταθέσθαι τοῖς λόγοις , ἢ μὴ προσέχειν ; Εἰ μὲν γὰρ οὐκ ἐπείσθη , πῶς ἀντὶ χορευτοῦ φιλόσοφος ἐγένετο , καὶ τὸν Πύῤῥωνα διετέλεσε θαυμάζων ; Εἰ δὲ συγκατέθετο τοῖς λεγομένοις , ἄτοπος ἂν εἴη τις , αὐτὸς μὲν φιλοσοφῶν , ἡμᾶς δὲ κωλύων . Ἁπλῶς δὲ θαυμάσαι τις ἄν , οἱ Τίμωνος σίλλοι , καὶ αἱ κατὰ πάντων ἀνθρώπων βλασφημίαι , καὶ αἱ κακαὶ στοιχειώσεις Αἰνησιδήμου , καὶ πᾶς ὁ τοιοῦτος ὄχλος τῶν λόγων τί δήποτε βούλεται αὐτοῖς . Εἰ μὲν γὰρ οἰόμενοι κρείττους ἡμᾶς ἀπεργάσεσθαι , ταῦτα γεγράφασι , καὶ διὰ τοῦτο πάντας οἴονται δεῖν ἐλέγχειν , ὅπως παυσώμεθα φλυαροῦντες , βούλονται δηλονότι τὴν ἀλήθειαν ἡμᾶς εἰδέναι , καὶ ὑπολαβεῖν , ὅτι τοιαῦτα εἴη τὰ πράγματα , καθάπερ ἀξιοῖ Πύῤῥων . Ὥστε εἰ πεισθείημεν αὐτοῖς , ἐκ χειρόνων βελτίους ἂν γενοίμεθα , κρίναντες τὰ συμφορώτερα , καὶ τοὺς ἄμεινον λέγοντας ἀποδεξάμενοι . Πῶς οὖν ἐπ’ ἴσης ἀδιάφορα τὰ πράγματα , καὶ ἀνεπίκριτα δύναιτ’ ἄν εἶναι ; καὶ πῶς ἀσυγκατάθετοι καὶ ἀδόξαστοι γενοίμεθ’ ἄν ; Εἰ δ’ οὐδὲν ὄφελός ἐστι τῶν λόγων , τί ἡμῖν ἐνοχλοῦσιν ; ἢ διὰ τί Τίμων φησίν . Οὐκ ἂν δὴ Πύῤῥωνί γ’ ἐρίσειεν βροτὸς ἄλλος . Οὐ γὰρ μᾶλλον Πύῤῥωνα θαυμάσαι τις ἄν , ἢ τὸν Κόρυβον ᵍ ἐκεῖνον , ἢ τὸν Μελιτίδην , ʰ οἳ δὴ δοκοῦσι μωρίᾳ διενεγκεῖν . Ἐνθυμεῖσθαι μέντοι χρὴ καὶ ταῦτα . Ὁποῖος γὰρ ἂν γένοιτο πολίτης , ἢ δικαστής , ἢ σύμβουλος , ἢ φίλος , ἢ ἁπλῶς εἰπεῖν ἄνθρωπος , ὅ γε τοιοῦτος ; ἢ τί τῶν κακῶν οὐ τολμήσειεν ἂν ὁ μηδὲν ὡς ἀληθῶς οἰόμενος εἶναι κακόν , ἢ αἰσχρόν , ἢ δίκαιον , ἢ ἄδικον ; Οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνο φαίη τις ἄν , ὅτι τοὺς νόμους δεδοίκασι κριτάς , καὶ τὰς τιμωρίας οἱ τοιοῦτοι . Πῶς γὰρ οἵ γε ἀπαθεῖς καὶ ἀτάραχοι , καθάπερ αὐτοί φασιν , ὄντες ; ὅ γέ τοι Τίμων ⁱ ταῦτα καὶ λέγει περὶ τοῦ Πύῤῥωνος · ἀλλ' οἷον ᵏ τὸ ἄτυφον ἐγνὼ ἴδον ἠδ' ἀδάμαστον ˡ πᾶσιν ὅσοις δαμνᾶται , ἅμ' ἀῤῥήτοις τε φατοῖς τε λαῶν ἔθνεα κοῦφα βαρυνόμεν’ ἔνθα καὶ ἔνθα ἐκ παθέων δόξης τε καὶ εἰκαίης νομοθήκης . Ὁπόταν μέντοι φῶσι τὸ σοφὸν δὴ τοῦτο , ὅτι δέοι κατακολουθοῦντα φύσει καὶ τοῖς ἔθεσι ζῆν , μηδενὶ μέντοι συγκατατίθεσθαι , πάνυ τινές εἰσιν εὐήθεις . Εἰ γὰρ μηδενὶ ἄλλῳ , τούτῳ γοῦν αὐτῷ δέοι ἂν συγκαταθέσθαι , ταθέσθαι , καὶ ὑπολαβεῖν οὕτως ἔχειν αὐτό . Τὶ δὲ μᾶλλον τῇ φύσει καὶ τοῖς ἔθεσι δεῖ κατακολουθεῖν , ἢ οὐ δεῖ , μὴ εἰδότας γε δὴ μηδέν , μηδὲ ἔχοντάς τι ὅτῳ κρινοῦμεν ; Ἐκεῖνο μέν γὰρ καὶ παντάπασίν ἐστι ἠλίθιον , ἐπειδὰν λέγωσιν , ὅτι καθάπερ τὰ καθαρτικὰ φάρμακα συνεκκρίνει μετὰ τῶν περιττωμάτων καὶ ἑαυτά , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ὁ πάντα ἀξιῶν εἶναι λόγος ἄδηλα , μετὰ τῶν ἄλλων ἀναιρεῖ καὶ ἑαυτόν . Εἰ γὰρ αὐτὸς αὑτὸν ἐλέγχοι , ληροῖεν ἂν οἱ χρώμενοι τούτῳ . Βέλτιον οὖν ἡσυχίαν ἄγειν αὐτούς , καὶ μηδὲ τὸ στόμα διαίρειν . Ἀλλὰ μὴν οὐδ’ ὅμοιον ἔχει τι τὸ καθαρτικὸν φάρμακον , καὶ ὁ τούτων λόγος . Τὸ μὲν γὰρ φάρμακον ἐκκρίνεται , κἀν τοῖς σώμασιν οὐχ ὑπομένει · τὸν μέντοι λόγον ἐν ταῖς ψυχαῖς ὑπάρχειν δεῖ τὸν αὐτὸν ὄντα , καὶ πιστευόμενον αἰεί . Μόνος γὰρ οὕτος εἴη ἂν ὁ ποιῶν ἀσυγκαταθέτους . Ὅτι δ’ οὐκ οἴονται τὸν ἄνθρωπον ἀδόξαστον εἶναι , καὶ ὡδὶ καταμάθοι τις ἄν . Ἀδύνατον γὰρ τὸν αἰσθανόμενον μὴ αἰσθάνεσθαι . Τὸ δὲ αἰσθάνεσθαι γνωρίζειν τι ἦν . Ὅτι δὲ καὶ πιστεύει τῇ αἰσθήσει , πᾶσι φανερόν . Ἀκριβέστερον γὰρ θέλων ἰδεῖν ἀπέψησε τὼ ὀφθαλμώ , καὶ προσῆλθεν ἐγγύτερον , καὶ ἐπιλλίσατο . Καὶ μὴν ἡδόμενοί γε καὶ πονοῦντες ἴσμεν . Οὐδὲ γὰρ οἷόν τε τὸν καιόμενον ἢ τεμνόμενον ἀγνοεῖν . Τὰς δὲ δὴ μνήμας καὶ ἀναμνήσεις τίς οὐκ ἂν φαίη μεθ’ ὑπολήψεως γίγνεσθαι ; Περὶ μὲν γὰρ τῶν κοινῶν ἐννοιῶν , ὅτι τὸ τοιοῦτον ἄνθρωπός ἐστιν , ἔτι δὲ περὶ τῶν ἐπιστημῶν καὶ τεχνῶν , τί λέγοι τις ἄν ; Οὐδὲν γὰρ ἂν ἦν ᵐ τούτων , εἰ μὴ πεφύκειμεν ὑπολαμβάνειν . Ἀλλ’ ἔγωγε ἐῶ τἆλλα . Τοῖς μέντοι λεγομένοις ὑπὸ τούτων ἐάν τε πιστεύωμεν , ἐάν τε ἀπιστῶμεν , ἀναγκαίως ἔχει δοξάζειν πάντη τε καὶ πάντως . Ὅτι μὲν οὖν ἀμήχανόν ἐστι φιλοσοφεῖν τὸν τρόπον τοῦτον , φανερόν . Ὅτι δὲ καὶ παρὰ φύσιν , καὶ παρὰ τοὺς νόμους , ὡδὶ κατίδοιμεν ἄν . Εἰ μὲν γὰρ τῷ ὄντι τὰ πράγματα τοιαῦτα εἴη , τί λοιπὸν ἀλλ’ ἢ καθάπερ ἐν ὕπνῳ , ζῆν ἡμᾶς εἰκῆ καὶ ἐμπλήκτως ; Ὥστε φλυαροῖεν ἂν οἱ νομοθέται , καὶ στρατηγοί , καὶ οἱ παιδεύοντες . Ἀλλ’ ἔμοιγε δοκοῦσιν οἱ μὲν ἄλλοι πάντες ἄνθρωποι ζῆν κατὰ φύσιν , μόνοι μέντοι τετυφῶσθαι , μᾶλλον δὲ μεμηνέναι μανίαν ἐῤῥωμένην οἱ ταῦτα ληροῦντες . Οὐχ ἥκιστα μέντοι τοῦτο καταμάθοι τις ἂν κἀκεῖθεν . Ἀντίγονος γὰρ ὁ Καρύστιος κατὰ τοὺς αὐτοὺς γενόμενος χρόνους , καὶ ἀναγράψας αὐτῶν τὸν βίον , φησὶ τὸν Πύῤῥωνα διωκόμενον ὑπὸ κυνός , ἀναφυγεῖν ἐπί τι δένδρον · σκωπτόμενον δὲ ὑπὸ τῶν παρόντων , εἰπεῖν ὡς χαλεπὸν εἴη τὸν ἄνθρωπον ἐκδῦναι . Φιλίστης δὲ τῆς , ἀδελφῆς αὐτοῦ θυούσης , ἔπειτα τῶν φίλων τινὸς ὑποσχομένου τὰ πρὸς τὴν θυσίαν , καὶ μὴ παρασχομένου · τοῦ μέντοι Πύῤῥωνος πριαμένου καὶ ἀγανακτοῦντος , ἐπειδήπερ ὁ φίλος ἔλεγεν , ὡς οὐ ποιήσαιτο σύμφωνα τοῖς λόγοις , οὐδ’ ἄξια τῆς ἀπαθείας · εἰπεῖν αὐτόν , ἐν γοῦν γυναικὶ οὐ δεῖ τὴν ἀπόδειξιν αὐτῆς ποιεῖσθαι . Καίτοι δικαίως ἂν εἶπεν ὅ φίλος , ὅτι ματαία καὶ ἐν γυναικί , καὶ κυνί , καὶ πᾶσιν . Εἰ δή σοι τῶν λόγων τούτων ἐστὶν ὄφελος’ , ὀρθῶς γ’ ἔχει μαθεῖν , καὶ τίνες οἱ ζηλώσαντες αὐτὸν ἐγένοντο , καὶ τίνας ἐζήλωσεν αὐτός . Ὁ μὲν οὖν Πυῤῥων Ἀναξάρχου τινὸς ἐγένετο μαθητής , ὃς τὸ μὲν πρῶτον ἦν ζωγράφος , οὐδ’ οὕτως εὐτυχής , ἔπειτα τοῖς Δημοκρίτου βιβλίοις ἐντυχών , χρηστὸν μὲν οὐδὲν οὔτε εὗρεν , οὔτε ἔγραψε , κακῶς δὲ πάντας εἶπε καὶ θεοὺς καὶ ἀνθρώπους . Αὐτὸ δ’ ὕστερον τοῦτον τὸν τῦφον περιβαλλόμενος , καὶ καλῶν ἄτυφον ἑαυτόν , οὐδὲν ἐν γραφῇ κατέλιπεν . Ἐγένετο δὲ μαθητὴς αὐτοῦ Τίμων Φλιάσιος , ὃς τὸ μὲν πρῶτον ἐχόρευεν ἐν τοῖς θεάτροις · ἔπειτα δ’ ἐντυχὼν αὐτῷ συνέγραψεν ἀργαλέας παρῳδίας καὶ βωμολόχους , ἐν αἷς βεβλασφήμηκε πάντας τοὺς πώποτε φιλοσοφήσαντας . Οὗτος γὰρ ἦν ὁ τοὺς σίλλους γράψας καὶ λέγω · ᵃ σχέτλιοι ἄνθρωποι , κάκ’ ἐλέγχεα , γαστέρες οἶον , οἵων ἔκ τ’ ἐρίδων ᵒ ἔκ τε στοναχῶν πέπλασθε ᵖ καὶ ἄνθρωποι κενεῆς οἰήσιος ἔμπλεοι ἀσκοί . Μηδενὸς δ’ ἐπιστραφέντος αὐτῶν , ὡς εἰ μηδὲ ἐγένοντο τοπαράπαν , ἐχθὲς καὶ πρώην ἐν Ἀλεξανδρείᾳ τῇ κατ’ Αἴγυπτον Αἰνησίδημός τις ἀναζωπυρεῖν ἤρξατο τὸν ὕθλον τοῦτον . Καὶ σχεδὸν οἱ μὲν κράτιστοι δοκοῦντες εἶναι τῶν τὴν ὁδὸν βεβαδικότων ταύτην , εἰσὶν οὗτοι . Ὅτι μὲν οὖν τὴν τοιαύτην εἶτε αἵρεσιν , εἴτε ἀγωγὴν λόγων , εἴτε ὅπη καὶ ὅπως ἂν ἐθέλῃ τις q καλεῖν αὐτήν , οὐδεὶς ἂν εὐφρονῶν ὀρθὴν εἶναι φαίη , δῆλον . Ἐγὼ μὲν οὐδὲ φιλοσοφίαν οἴομαι δεῖν ὀνομάζειν αὐτήν , ἀναιροῦσάν γε δὴ τὰς τοῦ φιλοσοφεῖν ἀρχάς . Ταῦτα μὲν οὖν πρὸς τοὺς κατὰ Πύῤῥωνα φιλοσοφεῖν νομιζομένους . Συγγενῆ δ’ αὐτοῖς εἴη ἂν καὶ τὰ ἀντιλεγόμενα πρὸς τοὺς κατὰ Ἀρίστιππον τὸν Κυρηναῖον , μόνα λέγοντας . εἶναι τὰ πάθη καταληπτά . Σωκράτους δ’ ἑταῖρος ὁ Ἀρίστιππος ἦν , ὁ τὴν καλουμένην Κυρηναϊκὴν συστησάμενος αἵρεσιν , ἀφ’ ἧς τὰς ἀφορμὰς Ἐπίκουρος πρὸς τὴν του τέλους ἔκθεσιν εἴληφεν . Ἦν δ’ ὃ Ἀρίστιππος ὑγρὸς πάνυ τὸν βίον καὶ φιλήδονος · ἀλλ’ οὐδὲν μὲν οὗτος ἐν τῷ φανερῷ περὶ τέλους διελέξατο · δυνάμει δὲ τῆς εὐδαιμονίας τὴν ὑπόστασιν ἔλεγεν ἐν ἡδοναῖς κεῖσθαι . Ἀεὶ γὰρ λόγους περὶ ἡδονῆς ποιούμενος , εἰς ὑποψίαν ἦγε τοὺς προσιόντας αὐτῷ τοῦ λέγειν , τέλος εἶναι τὸ ἡδέως ζῆν . Τούτου γέγονεν ἀκουστὴς Σύναλλος καὶ ἡ θυγάτηρ αὐτοῦ Ἀρήτη . Ἥτις γεννήσασα παῖδα ὠνόμασεν Ἀρίστιππον , ὃς ὑπαχθεὶς ὑπ’ αὐτῆς εἰς λόγους φιλοσοφίας , μητροδίδακτος ἐκλήθη · ὃς καὶ σαφῶς ὡρίσατο τέλος εἶναι τὸ ἡδέως ζῆν , ἡδονὴν ἐντάττων τὴν κατὰ κίνησιν . Τρεῖς γὰρ ἔφη καταστάσεις εἶναι περὶ τὴν ἡμετέραν σύγκρασιν · μίαν μέν , καθ’ ἦν ἀλγοῦμεν , ἐοικυῖαν τῷ κατὰ θάλασσαν χειμῶνι · ἑτέραν δέ , καθ’ ἣν ἡδόμεθα , τῷ λείῳ κύματι ἀφομοιούμενοι · εἶναι γὰρ λείαν κίνησιν τὴν ἡδονήν , οὐρίῳ παραβαλλομένην ἀνέμῳ · τὴν δὲ τρίτην μέσην εἶναι κατάστασιν , καθ’ ἣν οὔτε ἀλγοῦμεν , οὔτε ἡδόμεθα , γαλήνῃʳ παραπλησίαν οὖσαν . Τούτων δὴ καὶ ἔφασκε τῶν παθῶν μόνων ἡμᾶς τὴν αἴσθησιν ἔχειν . Πρὸς οὓς ἀντιλέλεκται ταῦτα . βπως ἐθέλῃ τις . γαλήνῃ liri γαλνῆ . - )
Lemmas: ἀναγκαῖος δέ ἔχω πρό πᾶς , διασκοπέω περί ὁ ἐγώ αὐτός γνῶσις . εἰμί γάρ οὐ μηδείς φύω γνωρίζω , οὐδείς ἔτι δέω περί ὁ ἄλλος σκοπέω . γίνομαι μέν οὖν καί ὁ πάλαι τις , ὁ ἀφίημι ὅδε ὁ φωνή , ὅς ἀντερῶ ὁ Ἀριστοτέλης . ἰσχύω μέντοι τοιοῦτος λέγω καί Πύρρων ὁ Ἠλεῖος · ἀλλά αὐτός μέν οὐδείς ἐν γραφή καταλείπω . ὁ δέ γε μαθητής αὐτός Τίμων φημί , δεῖ ὁ μέλλω εὐδαιμονέω εἰς τρεῖς οὗτος βλέπω · πρῶτος μέν , ὁποῖος φύω ὁ πρᾶγμα · δεύτερος δέ , τίς χράω τρόπος ἐγώ πρός αὐτός διάκειμαι · τελευταῖος δέ , τίς περίειμι ὁ οὕτως ἔχω . Τά μέν οὖν πρᾶγμα φημί αὐτός ἀποφαίνω ἐπίσης ἀδιάφορος , καί ἀστάθμητος , καί ἀνέγκριτος · διά οὗτος μήτε ὁ αἴσθησις ἐγώ , μήτε ὁ δόξα ἀληθεύω ἢ ψεύδω . Ζεύς οὗτος οὖν μηδέ πιστεύω αὐτός δεῖ , ἀλλά αδόξαστος καί ἀκλινής καί ακράδαντος ἔρχομαι , περί εἷς ἕκαστος λέγω , ὅτι οὐ μάλα εἰμί , ἢ οὐ εἰμί , ἢ καί εἰμί , καί οὐ εἰμί , οὐδέ οὐ εἰμί . ᵃ Τοί μέντοι διάκειμαι οὕτως περίειμι Τίμων φημί , πρῶτος ἀφασία , ἔπειτα δέ ἀταραξία , Αἰνεσίδημος δέ ἡδονή . ὁ μέν οὖν κεφάλαιος ὁ λέγω εἰμί οὗτος . σκοπέω δέ εἰμί ὀρθός λέγω . Ἐπεί τοίνυν ἐπίσης ἀδιάφορος πᾶς φημί ἔρχομαι , καί διά οὗτος κελεύω μηδείς προστίθημι , μηδέ δοξάζω , ἔοικα ἄν , οἴομαι , πυνθάνομαι τις αὐτός · ἆρα γε διαμαρτάνω ὁ διαφέρω αὐτός νομίζω , ἢ οὐ ; πάντως γάρ , εἰμί μέν ἁμαρτάνω , οὐ ὀρθός ὑπολαμβάνω ἄν . Ὥστος ἀνάγκη λέγω αὐτός εἰμί τις , ὁ ὁ ψευδής περί ὁ εἰμί δοξάζω · αὐτός τοίνυν εἰμί ἄν ὁ ἀληθής λέγω · οὕτως δέ εἰμί ἄν ἀληθής τε καί ψεῦδος . εἰμί δέ οὐ ἁμαρτάνω ὁ πολύς , ὁ εἰμί διαφέρω οἴομαι , τίς πάσχω ἐπιπλήσσω ἐγώ ; αὐτός γάρ ἁμαρτάνω ἄν , ἄξιος μή διαφέρω αὐτός . καί μήν εἰμί καί δίδωμι ᵇ αὐτός , ἐπίσης ἀδιάφορος πᾶς ἔρχομαι , δῆλος ὡς οὐ ἄν διαφέρω οὐδέ αὐτός ὁ πολύς . Τῖς οὖν εἰμί ἄν αὐτός ὁ σοφία ; καί διά τίς Τίμων ὁ μέν ἄλλος λοιδορέω πᾶς , Πύρων δέ ὑμνέω μόνος ; ἔτι γε μήν , εἰμί ἐπίσης εἰμί ἀδιάφορος πᾶς , καί διά οὗτος χράω μηδείς δοξάζω , οὐ ἄν οὐδέ οὗτος διαφέρω · λέγω δέ ὁ διαφέρω , ἢ μή διαφέρω , καί ὁ δοξάζω , ἢ μή δοξάζω . Τι γάρ μᾶλλον οὗτος εἰμί , ἢ οὐ εἰμί ; ἤ , ὅς φημί Τίμων , διά τίς , ναί , καί διά τίς , οὐ ; καί αὐτός ὁ διά τίς ; φανερός οὖν ὡς ἀναιρέω ὁ ζητέω . Ὥστος παύω ἐνοχλέω . Ἐπεί νῦν γε μαίνομαι , πρόσω τέχνη ἅμα μέν ἐγώ διακελεύομαι μή δοξάζω , ἅμα δέ κελεύω αὐτός οὗτος ποιέω · καί λέγω ὡς περί οὐδείς ἀποφαίνω δέω , ἔπειτα ἀποφαίνω · καί ἀξιόω μέν μηδείς συγκατατίθημι , πείθω δέ αὐτός κελεύω . εἶτα λέγω μηδείς οἶδα , πᾶς ἐλέγχω ὡς εὖ οἶδα . Ἀνάγκη δέ ᶜ ὁ φάσκω ὡς ἄδηλος πᾶς εἰμί , δύο ἕτερος , ἢ σιωπάω , ἢ ἀποφαίνω τίς καί λέγω . εἰμί μέν οὖν ἡσυχία ἄγω , δῆλος ὅτι πρός γε ὁ τοιοῦτος οὐδείς ἄν εἰμί λόγος · εἰμί δέ ἀποφαίνω , πάντῃ τε καί πάντως ἢ εἰμί τίς φημί ἄν , ἢ μή ἔρχομαι , καθά ἀμέλει νυνί φημί ὡς εἰμί πᾶς ἄγνωστος καί νομιστός πᾶς , γνωστός δέ οὐδείς ποῦ . ὁ τοίνυν ἄξιος ἤ τίς δηλόω πρᾶγμα , καί ἔνειμι αὐτός σύνειμι λέγω , ἢ οὐ ἔνειμι . ἀλλά εἰμί μέν οὐ δηλόω , καθάπαξ οὐδείς οὐδέ οὕτως πρός ὁ τοιοῦτος ἄν εἰμί λόγος . εἰμί δέ σημαίνω , πάντως ἢ ἤπειρος λέγω ἄν , ἢ περαίνω . καί εἰμί μέν ἤπειρος , οὐδέ ὅλος ἄν εἰμί λόγος πρός αὐτός · ἤπειρος γάρ γνῶσις οὐ εἰμί . περαίνω δέ εἰμί ὁ δηλέομαι , ἢ εἷς ὅστις · ὁ οὗτος λέγω ὁρίζω τίς καί κρίνω . πῶς οὖν ἄγνωστος καί ἀνεπίκριτος πᾶς εἰμί ἄν ; εἰμί δέ φημί οὗτος καί ἔρχομαι καί μή ἔρχομαι , πρῶτος μέν εἰμί αὐτός καί ἀληθής καί ψεῦδος · ἔπειτα δέ λέγω τίς καί οὐ λέγω , καί λόγος Χράομαι ἀναιρέω λόγος . ἔτι δέ ὁμολογέω ψεύδω , πιστεύω ἑαυτοῦ φημί δεῖ . Ἄξιος δέ ζητέω , πόθεν καί μανθάνω ἄδηλος πᾶς φημί ἔρχομαι . Δεύς γάρ οἶδα πρότερος αὐτός , τίς δήποτε εἰμί ὁ δῆλος · οὕτως γοῦν ἄν ἔχω λέγω , ὡς οὐ εἰμί ὁ πρᾶγμα τοιοῦτος . Πρῶτος γάρ οἶδα χράω ὁ κατάφασις , εἶτα ὁ ἀπόφασις . εἰμί δέ ἀγνοέω ὁποῖος εἰμί ὁ δῆλος , οὐ ἄν οἶδα οὐδέ τίς ὁ ἄδηλος . ὁπόταν γε μήν Αἰνεσίδημος ἐν ὁ ὑποτύπωσις ὁ ἐννέα διεξέρχομαι τρόπος · κατά τοσοῦτος γάρ ἀποφαίνω ἄδηλος ὁ πρᾶγμα πειράω · πότερος αὐτός φημί οἶδα λέγω αὐτός , ἢ ἀγνοέω ; φημί γάρ ὅτι ὁ ζῷον διαφέρω , καί ἐγώ αὐτός , καί ὁ πόλις καί ὁ βίος , καί ὁ ἔθος , καί ὁ νόμος . καί ὁ αἴσθησις δέ φημί ἐγώ ἀσθενής ἔρχομαι , καί πολύς ὁ ἔξωθεν λυμαίνομαι ὁ γνῶσις , ἀπόστημα , καί μέγεθος , καί κίνησις · ἔτι δέ ὁ μή ὅμοιος διάκειμαι νέος καί πρεσβύτερος καί ἐγείρω καί κοιμάω , καί ὑγιαίνω καί νοσέω · οὐδείς τε ἐγώ ἁπλόος καί ἀκραιφνής ἀντιλαμβάνω . Πάν γάρ ἔρχομαι συγκεχυμένος , καί πρός τίς λέγω . Ταΰς δέ , φημί , καί ὁ τοιοῦτος κομψολογέω αὐτός , ἡδύς ἄν τις ἔρομαι · ᵈ πότερος εὖ οἶδα λέγω διότι ὁ πρᾶγμα οὗτος ἔχω ὁ τρόπος , ἢ ἀγνοέω . εἰ μέν γάρ οὐ οἶδα , πῶς ἄν ἐγώ αὐτός πιστεύω ; εἰμί δέ γιγνώσκω , κομιδή τις εἰμί ἠλίθιος , ἅμα μέν ἄδηλος πᾶς ἀποφαίνω , ἅμα δέ τοσοῦτος λέγω οἶδα . καί μήν ὁπότε γε ὁ τοιοῦτος διέξειμι , οὐδείς ἀλλά ἢ ἐπαγωγή τις λέγω , δείκνυμι ὁποῖος τις εἰμί ὁ φαίνω καί ὁ κατά ἕκαστος . Τέ δέ τοιοῦτος καί εἰμί καί λέγω πίστις . εἰμί μέν οὖν αὐτός συγκατατίθημι , δῆλος ὅτι δοξάζω · εἰμί δέ οὐ πιστεύω , οὐδέ ἄν ἐγώ προσέχω αὐτός . ὁ γε μήν Τίμων ἐν ὁ Πύθων διηγέομαι μακρός τις κατατείνω λόγος , ὡς ἐντυγχάνω ὁ Πύρων βαδίζω Πυθώ , παρά ὁ ἱερόν ὁ Ἀμφιάραος , καί τίς διαλέγω ἀλλήλων . ἆρα οὐ εὔλογος ἄν τις αὐτός οὗτος συγγράφω παρίστημι λέγω , τίς , ὦ πονηρός , ἐνοχλέω σεαυτοῦ οὗτος συγγράφω , καί ὅς μή οἶδα διηγέομαι . τις γάρ μᾶλλον ἐντυγχάνω αὐτός καί διαλέγω , ᵉ ἢ οὐ διαλέγω ; αὐτός τε ἐκεῖνος ὁ θαυμαστός Πύρρων , ἆρα γε οἶδα ὁ διά τίς βαδίζω Πύθια θεάομαι ; ἢ καθά ὁ μαίνομαι πλανάω κατά ὁ ὁδός ; ἡνίκα δέ ἄρχω κατηγορέω ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ἄγνοια αὐτός , ἆρα γε φημί αὐτός ἀληθής λέγω , ἢ μή ; ἆρα γε καί ὁ Τίμων πάσχω τίς , καί συγκατατίθημι ὁ λόγος , ἢ μή προσέχω ; εἰμί μέν γάρ οὐ πείθω , πῶς ἀντί χορευτής φιλόσοφος γίνομαι , καί ὁ Πύρων διατελέω θαυμάζω ; εἰμί δέ συγκατατίθημι ὁ λέγω , ἄτοπος ἄν εἰμί τις , αὐτός μέν φιλοσοφέω , ἐγώ δέ κωλύω . ἁπλός δέ θαυμάζω τις ἄν , ὁ Τίμων σίλλος , καί ὁ κατά πᾶς ἄνθρωπος βλασφημία , καί ὁ κακός στοιχείωσις Αἰνεσίδημος , καί πᾶς ὁ τοιοῦτος ὄχλος ὁ λόγος τίς δήποτε βούλομαι αὐτός . εἰμί μέν γάρ οἴομαι ἀγαθός ἐγώ ἀπεργάζομαι , οὗτος γράφω , καί διά οὗτος πᾶς οἴομαι δεῖ ἐλέγχω , ὅπως παύω φλυαρέω , βούλομαι δηλονότι ὁ ἀλήθεια ἐγώ οἶδα , καί ὑπολαμβάνω , ὅτι τοιοῦτος εἰμί ὁ πρᾶγμα , καθά ἀξιόω Πύρρων . Ὥστος εἰμί πείθω αὐτός , ἐκ χείρων ἀγαθός ἄν γίγνομαι , κρίνω ὁ σύμφορος , καί ὁ ἀγαθός λέγω ἀποδέχομαι . Πῶς οὖν ἐπί ἴσος ἀδιάφορος ὁ πρᾶγμα , καί ἀνεπίκριτος δύο ἄν ἔρχομαι ; καί πῶς ἀσυγκατάθετος καί αδόξαστος γίγνομαι ἄν ; εἰμί δέ οὐδείς ὄφελος εἰμί ὁ λόγος , τίς ἐγώ ἐνοχλέω ; ἢ διά τίς Τίμων φημί . οὐ ἄν δή Πύρων γε ἐρίζω βροτός ἄλλος . οὐ γάρ μᾶλλον Πύρων θαυμάζω τις ἄν , ἢ ὁ κόροιβος ᵍ ἐκεῖνος , ἢ ὁ Μελιτίδης , ʰ ὅς δή δοκέω μωρία διαφέρω . ἐνθυμέομαι μέντοι χράω καί οὗτος . ὁποῖος γάρ ἄν γίγνομαι πολίτης , ἢ δικαστής , ἢ σύμβουλος , ἢ φίλος , ἢ ἁπλῶς λέγω ἄνθρωπος , ὁ γε τοιοῦτος ; ἢ τίς ὁ κακός οὐ τολμάω ἄν ὁ μηδείς ὡς ἀληθῶς οἴομαι ἔρχομαι κακός , ἢ αἰσχρός , ἢ δίκαιος , ἢ ἄδικος ; οὐδέ γάρ ἐκεῖνος φημί τις ἄν , ὅτι ὁ νόμος δείδω κριτής , καί ὁ τιμωρία ὁ τοιοῦτος . Πῶς γάρ ὁ γε ἀπαθής καί ἀτάραχος , καθά αὐτός φημί , ο ; ὁ γε τοι Τίμων ⁱ οὗτος καί λέγω περί ὁ Πύῤῥωνος · ἀλλά οἷος ᵏ ὁ ἄτυφος γιγνώσκω ὁράω ἤδη ἀδάμαστος ˡ πᾶς ὅσος δαμάζω , ἅμα ἄρρητος τε φατός τε λαός ἔθνος κοῦφος βαρυνόμενος ἔνθα καί ἔνθα ἐκάς πάθος δόξα τε καί εἴκω νομοθήκη . ὁπόταν μέντοι φημί ὁ σοφός δή οὗτος , ὅτι δέω κατακολουθέω φύσις καί ὁ ἔθος ζάω , μηδείς μέντοι συγκατατίθημι , πάνυ τις εἰμί εὐήθης . εἰμί γάρ μηδείς ἄλλος , οὗτος γοῦν αὐτός δέω ἄν συγκατατίθημι , τείνω , καί ὑπολαμβάνω οὕτως ἔχω αὐτός . Τι δέ μᾶλλον ὁ φύσις καί ὁ ἔθος δέω κατακολουθέω , ἢ οὐ δέω , μή οἶδα γε δή μηδείς , μηδέ ἔχω τίς ὅστις κρίνω ; ἐκεῖνος μέν γάρ καί παντάπασι εἰμί ἠλίθιος , ἐπειδάν λέγω , ὅτι καθά ὁ καθαρτικός φάρμακον συνεκκρίνω μετά ὁ περίσσωμα καί ἑαυτοῦ , ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ πᾶς ἄξιος ἔρχομαι λόγος ἄδηλος , μετά ὁ ἄλλος ἀναιρέω καί ἑαυτοῦ . εἰμί γάρ αὐτός ἑαυτοῦ ἐλέγχω , ληρέω ἄν ὁ χράομαι οὗτος . Ἀγαθός οὖν ἡσυχία ἄγω αὐτός , καί μηδέ ὁ στόμα διαίρω . ἀλλά μήν οὐδέ ὅμοιος ἔχω τίς ὁ καθαρτικός Φάρμακος , καί ὁ οὗτος λόγος . Τέ μέν γάρ Φάρμακος ἐκκρίνω , ἐν ὁ σῶμα οὐ ὑπομένω · ὁ μέντοι λόγος ἐν ὁ ψυχή ὑπάρχω δέω ὁ αὐτός εἰμί , καί πιστεύω ἀεί . Μόνος γάρ οὗτος εἰμί ἄν ὁ ποιέω ἀσυγκατάθετος . ὅστις δέ οὐ οἴομαι ὁ ἄνθρωπος ἀδόξαστος ἔρχομαι , καί ὡδί καταμανθάνω τις ἄν . ἀδύνατος γάρ ὁ αἰσθάνομαι μή αἰσθάνομαι . Τέ δέ αἰσθάνομαι γνωρίζω τίς εἰμί . ὅστις δέ καί πιστεύω ὁ αἴσθησις , πᾶς φανερός . ἀκριβής γάρ ἐθέλω ὁράω ἀποψάω ὁ ὀφθαλμός , καί προσέρχομαι ἐγγύς , καί ἐπιλίζω . καί μήν ἥδομαι γε καί πονέω οἶδα . οὐδέ γάρ οἷος τε ὁ καίω ἢ τέμνω ἀγνοέω . Τά δέ δή μνήμη καί ἀνάμνησις τίς οὐ ἄν φημί μετά ὑπόληψις γίγνομαι ; περι μέν γάρ ὁ κοινός ἔννοια , ὅτι ὁ τοιοῦτος ἄνθρωπος εἰμί , ἔτι δέ περί ὁ ἐπιστήμη καί τέχνη , τίς λέγω τις ἄν ; οὐδείς γάρ ἄν εἰμί ᵐ οὗτος , εἰμί μή φύω ὑπολαμβάνω . ἀλλά ἐγώ ἐάω ἄλλος . ὁ μέντοι λέγω ὑπό οὗτος ἐάν τε πιστεύω , ἐάν τε ἀπιστέω , ἀναγκαῖος ἔχω δοξάζω πάντῃ τε καί πάντως . Ὅτι μέν οὖν ἀμήχανος εἰμί φιλοσοφέω ὁ τρόπος οὗτος , φανερός . ὅτι δέ καί παρά φύσις , καί παρά ὁ νόμος , ὡδί καθοράω ἄν . εἰμί μέν γάρ ὁ εἰμί ὁ πρᾶγμα τοιοῦτος εἰμί , τίς λοιπός ἀλλά ἢ καθά ἐν ὕπνος , ζάω ἐγώ εἰκῇ καί ἔμπληκτος ; Ὥστος φλυαρέω ἄν ὁ νομοθέτης , καί στρατηγός , καί ὁ παιδεύω . ἀλλά ἐγώ δοκέω ὁ μέν ἄλλος πᾶς ἄνθρωπος ζάω κατά φύσις , μόνος μέντοι τυφόω , μᾶλλον δέ μαίνομαι μανία ῥώννυμι ὁ οὗτος ληρέω . οὐ ἦκα μέντοι οὗτος καταμανθάνω τις ἄν ἐκεῖθεν . Ἀντίγονος γάρ ὁ Καρύστιος κατά ὁ αὐτός γίγνομαι χρόνος , καί ἀναγράφω αὐτός ὁ βίος , φημί ὁ Πύρων διώκω ὑπό κύων , ἀναφεύγω ἐπί τίς δένδρον · σκώπτω δέ ὑπό ὁ πάρειμι , λέγω ὡς χαλεπός εἰμί ὁ ἄνθρωπος ἐκδύω . Φιλιστῆς δέ ὁ , ἀδελφή αὐτός θύω , ἔπειτα ὁ φίλος τις ὑπισχνέομαι ὁ πρός ὁ θυσία , καί μή παρέχω · ὁ μέντοι Πύῤῥωνος πρίαμαι καί ἀγανακτέω , ἐπεί ὁ φίλος λέγω , ὡς οὐ ποιέω σύμφωνος ὁ λόγος , οὐδέ ἄξιος ὁ ἀπάθεια · λέγω αὐτός , ἐν γοῦν γυνή οὐ δέω ὁ ἀπόδειξις αὐτηες͂ς ποιέω . καίτοι δίκαιος ἄν λέγω ὁ φίλος , ὅτι μάταιος καί ἐν γυνή , καί κύων , καί πᾶς . εἰμί δή σύ ὁ λόγος οὗτος εἰμί ὄφελος , ὀρθός γε ἔχω μανθάνω , καί τίς ὁ ζηλόω αὐτός γίνομαι , καί τίς ζηλόω αὐτός . ὁ μέν οὖν Πύρρων Ἀνάξαρχος τις γίνομαι μαθητής , ὅς ὁ μέν πρῶτος εἰμί ζωγράφος , οὐδέ οὕτως εὐτυχής , ἔπειτα ὁ Δημόκριτος βιβλίον ἐντυγχάνω , χρηστός μέν οὐδείς οὔτε εὑρίσκω , οὔτε γράφω , κακῶς δέ πᾶς λέγω καί θεός καί ἄνθρωπος . αὐτός δέ ὕστερον οὗτος ὁ τῦφος περιβάλλω , καί καλός ἄτυφος ἑαυτοῦ , οὐδείς ἐν γραφή καταλείπω . γίνομαι δέ μαθητής αὐτός Τίμων Φλιάσιος , ὅς ὁ μέν πρῶτος χορεύω ἐν ὁ θέατρον · ἔπειτα δέ ἐντυγχάνω αὐτός συγγράφω ἀργαλέος παρῳδία καί βωμόλοχος , ἐν ὅς βλασφημέω πᾶς ὁ πώποτε φιλοσοφέω . οὗτος γάρ εἰμί ὁ ὁ σίλλος γράφω καί λέγω · ᵃ σχέτλιος ἄνθρωπος , κακός ἔλεγχος , γαστήρ οἶος , οἷος ἐκ τε ἔρις ᵒ ἐκ τε στοναχή πλάσσω ᵖ καί ἄνθρωπος κενός οἴομαι ἔμπλεος ἀσκός . μηδείς δέ ἐπιστρέφω αὐτός , ὡς εἰμί μηδέ γίνομαι τοπάλαι , ἐχθές καί πρώην ἐν Ἀλεξάνδρεια ὁ κατά Αἴγυπτος Αἰνεσίδημος τις ἀναζωπυρέω ἄρχω ὁ ὕθλος οὗτος . καί σχεδόν ὁ μέν ἀγαθός δοκέω ἔρχομαι ὁ ὁ ὁδός βαδίζω οὗτος , εἰμί οὗτος . ὅτι μέν οὖν ὁ τοιοῦτος εἰμί αἵρεσις , εἴτε ἀγωγή λόγος , εἴτε ὅπῃ καί ὅπως ἄν ἐθέλω τις q καλέω αὐτός , οὐδείς ἄν εὔφρων ὀρθός ἔρχομαι φημί , δῆλος . ἐγώ μέν οὐδέ φιλοσοφία οἴομαι δεῖ ὀνομάζω αὐτός , αναιρώ γε δή ὁ ὁ φιλοσοφέω ἀρχή . Ταΰς μέν οὖν πρός ὁ κατά Πύρων φιλοσοφέω νομίζω . συγγενής δέ αὐτός εἰμί ἄν καί ὁ ἀντιλέγω πρός ὁ κατά Ἀρίστιππος ὁ Κυρηναῖος , μόνος λέγω . ἔρχομαι ὁ πάθος καταληπτός . Σωκράτης δέ ἑταῖρος ὁ Ἀρίστιππος εἰμί , ὁ ὁ καλέω Κυρηναικός συνίστημι αἵρεσις , ἀπό ὅς ὁ ἀφορμή Ἐπίκουρος πρός ὁ τις τέλος ἔκθεσις λαμβάνω . Ἦς δέ ὁ Ἀρίστιππος ὑγρός πάνυ ὁ βίος καί φιλήδονος · ἀλλά οὐδείς μέν οὗτος ἐν ὁ φανερός περί τέλος διαλέγω · δύναμις δέ ὁ εὐδαιμονία ὁ ὑπόστασις λέγω ἐν ἡδονή κεῖμαι . Ἀεῖ γάρ λόγος περί ἡδονή ποιέω , εἰς ὑποψία ἄγω ὁ προσέρχομαι αὐτός ὁ λέγω , τέλος ἔρχομαι ὁ ἡδύς ζάω . Τοῦτος γίγνομαι ἀκουστής Σύναλος καί ὁ θυγάτηρ αὐτός Ἀρήτη . ἥτις γεννάω παῖς ὀνομάζω Ἀρίστιππος , ὅς ὑπάγω ὑπό αὐτηες͂ς εἰς λόγος φιλοσοφία , μητροδίδακτος καλέω · ὅς καί σαφής ὁρίζω τέλος ἔρχομαι ὁ ἡδύς ζάω , ἡδονή ἐντάσσω ὁ κατά κίνησις . τρεῖς γάρ φημί κατάστασις ἔρχομαι περί ὁ ἡμέτερος σύγκρασις · εἷς μέν , κατά εἰμί ἀλγέω , ἔοικα ὁ κατά θάλασσα χειμών · ἕτερος δέ , κατά ὅς ἥδομαι , ὁ λεῖος κῦμα ἀφομοιόω · ἔρχομαι γάρ λεῖος κίνησις ὁ ἡδονή , οὔριος παραβάλλω ἄνεμος · ὁ δέ τρίτος μέσος ἔρχομαι κατάστασις , κατά ὅς οὔτε ἀλγέω , οὔτε ἥδομαι , γαλήνη παραπλήσιος εἰμί . Τ́ουτον δή καί φάσκω ὁ πάθος μόνος ἐγώ ὁ αἴσθησις ἔχω . πρός ὅς ἀντιλέγω οὗτος . βπως ἐθέλω τις . γαλήνη liri γαλή . - )