aristippus-cyrenaicus.sententiae-et-apophthegmata archytas_mullach_fpg2_0526.2
75 . Οἱ ἐπὶ τῆς ἀγωγῆς τοῦ Ἀριστίππου μείναντες καὶ Κυρηναῖοι προσαγορευθέντες δόξας ἔχοντο τοιαύτας . Δύο πάθη ὑφίσταντο , πόνον καὶ ἡδονήν · τὴν μὲν λείαν κίνησιν , τὴν ἡδονήν · τὸν δὲ πόνον τραχείαν κίνησιν · μὴ διαφέρειν τε ἡδονὴν ἡδονῆς , μηδὲ ἡδὺν τι εἶναι . Καὶ τὴν μὲν εὐδοκιτὴν πᾶσι ζῴοις , τὸν δὲ ἀποκρουστικόν . Ἡδονὴν μέντοι τὴν τοῦ σώματος , οὐ τὴν κατασκοπικὴν ἡδονήν , τὴν ἐπ’ ἀναιρέσει ἀληθῶν , καὶ οὐν ἀνοχλησίαν , ἢν ὁ Ἐπείκουρος ἀποδέχεται , τέλος εἶναι φασί . Δοκεῖ δ’ αὐτοῖς καὶ τέλος εὐδαιμονίας διαφέρειν · τέλος μὲν γὰρ εἶναι τὴν κατὰ μέρος ἡδονήν · εὐδαιμονίαν δὲ τὸ ἐκ τῶν μερικῶν ἡδονῶν σύστημα · εἶναι δὲ τὴν μερικήν ἡδονὴν δι’ αὐτὴν αἱρετήν , τὴν δ’ εὐδαιμονίαν οὐ δι’ αὐτήν , ἀλλὰ διὰ τὰς κατὰ μέρος ἡδονάς · εἶναι δὲ τὴν ἡδονὴν ἀγαθόν , κἂν ἀπὸ τῶν ἀσχημοτάτων γένηται . Εἰ γὰρ καὶ ἡ πρᾶξις ἄτοπος εἴη , ἀλλ’ οὖν ἡ ἡδονὴ δι’ αὐτὴν αἱρετὴ καὶ ἀγαθόν . Ἡ δὲ τοῦ ἀλγοῦντος ὀπείαρεσις ( ὡς εἴρηται παρ’ Ἐπικούρῳ ) δοκεῖ αὐτοῖς μὴ εἶναι ἡδονή , οὐδὲ ἡ ἀηδονία ἀληθῶν , ἐν κινήσει γὰρ εἶναι ἀμφοτέρα , μὴ οὖσης τῆς ἀπονίας ἢ τῆς ἀηδονίας κινήσεως · ἐπεὶ ἡ ἀπονία ἰσοὺ καθεύδοντος ἐστι κατάστασις . Δύνασθαι δὲ φασί καὶ τὴν ἡδονὴν τινὰς μὴ αἱρεῖσθαι κατὰ διαστροφὴν . Οὐ πάσας μέντοι τὰς ψυχικὰς ἡδονὰς καὶ ἀληθόνας ἐπὶ σωματικαῖς ἡδοναῖς καὶ ἀληθόσι γίνεσθαι . Καὶ γὰρ ἐπὶ φιλή τῃ τῆς πατρὶδος εὐημερία , ἤπερ τῇ ἰδίᾳ , χαρὰν ἐγγίνεσθαι . Ἄλλὰ μὴν οὐδὲ κατὰ μνήμην τῶν ἀγαθῶν , ἢ προσδοκίαν , ἡδονὴν φασιν ἀποτελεῖσθαι · ὅπερ ἤρεσθεν Ἐπικούρῳ , ἐκλύεσθαι γὰρ τῷ χρόνῳ τὸ τῆς ψυχῆς κίνημα . Λέγουσι δὲ μηδὲ κατὰ φιλήν τὴν ὁρασιν ἢ τὴν ἀκοὴν γίνεσθαι ἡδονάς . Τῶν γοῦν μιμουμένων ὀρήγους ἡδέως ἀκούομεν · τῶν δὲ κατὰ ἀλήθειαν , ἀηδῶς . Μέσας τε καταστάσεις ἀνόμαζον ἀηδονίαν καὶ ἀπονίαν . Πολλοὶ μέντοι τῶν ψυχικῶν ἡδονῶν τὰς σωματικὰς ἀμείνους εἶναι , καὶ τὰς ὀχλήσεις χείρους τὰς σωματικάς .
Lemmas: 75 . ὁ ἐπί ὁ ἀγωγεύς ὁ Ἀρίστιππος μένω καί Κυρηναῖος προσαγορεύω δόξα ἔχω τοιοῦτος . δύο πάθος ὑφίστημι , πόνος καί ἡδονή · ὁ μέν λεῖος κίνησις , ὁ ἡδονή · ὁ δέ πόνος τραχύς κίνησις · μή διαφέρω τε ἡδονή ἡδονή , μηδέ ἡδύς τίς ἔρχομαι . καί ὁ μέν ευδοκιτης πᾶς ζῷον , ὁ δέ ἀποκρουστικός . Ἡδονή μέντοι ὁ ὁ σῶμα , οὐ ὁ κατασκοπικός ἡδονή , ὁ ἐπί ἀναίρεσις ἀληθής , καί οὖν ἀνοχλησία , εἄν ὁ επεικορος ἀποδέχομαι , τέλος ἔρχομαι φημί . δοκέω δέ αὐτός καί τέλος εὐδαιμονία διαφέρω · τέλος μέν γάρ ἔρχομαι Τάν κατά μέρος ἡδονή · εὐδαιμονία δέ ὁ ἐκ ὁ μερικός ἡδονή σύστημα · ἔρχομαι δέ ὁ μερικός ἡδονή διά αὐτός αἱρετός , ὁ δέ εὐδαιμονία οὐ διά αὐτός , ἀλλά διά ὁ κατά μέρος ἡδονή · ἔρχομαι δέ ὁ ἡδονή ἀγαθός , κἀν ἀπό ὁ ἄσχημος γίγνομαι . εἰμί γάρ καί ὁ πρᾶξις ἄτοπος εἰμί , ἀλλά οὖν ὁ ἡδονή διά αὐτός αἱρετός καί ἀγαθός . ὁ δέ ὁ ἀλγέω ὀπείαρεσις ( ὡς λέγω παρά Ἐπίκουρος ) δοκέω αὐτός μή ἔρχομαι ἡδονή , οὐδέ ὁ ἀηδονία ἀληθής , ἐν κίνησις γάρ ἔρχομαι ἀμφότερος , μή σέω ὁ ἀπονία ἢ ὁ ἀηδονία κίνησις · ἐπεί ὁ ἀπονία ἴσος καθεύδω εἰμί κατάστασις . δύναμαι δέ φημί καί ὁ ἡδονή τις μή αἱρέω κατά διαστροφή . οὐ πᾶς μέντοι ὁ ψυχικός ἡδονή καί αληθοναω ἐπί σωματικός ἡδονή καί ἀλάομαι γίγνομαι . καί γάρ ἐπί φίλος πῃ ὁ πατρίς εὐημερία , ἤ ὁ ἴδιος , χαρά ἐγγίγνομαι . ἀλλά μήν οὐδέ κατά μνήμη ὁ ἀγαθός , ἢ προσδοκία , ἡδονή φημί ἀποτελέω · ὅς ἀρέσκω Ἐπίκουρος , ἐκλύω γάρ ὁ χρόνος ὁ ὁ ψυχή κίνημα . λέγω δέ μηδέ κατά φίλος ὁ ὅρασις ἢ ὁ ἀκοή γίγνομαι ἡδονή . Τοῦ γοῦν μιμέομαι ὀρήγους ἡδύς ἀκούω · ὁ δέ κατά ἀλήθεια , ἀηδής . μέση τε κατάστασις ανομαστος ἀηδονία καί ἀπονία . πολλός μέντοι ὁ ψυχικός ἡδονή ὁ σωματικός ἀγαθός ἔρχομαι , καί ὁ ὄχλησις χείρων ὁ σωματικός .