aristarchus-ludwich aristarchus_ludwich_0611.1
demselben Euteknios verfasst , dessen Paraphrase bis jetzt nur zum ersten Buche der Kynegetika publicirt ist . Bussemaker hat die hierher gehörigen Bruchstücke nicht als das erkannt , was sie sind : die Scholia maiora , von denen er in der Vorrede S . VI spricht , sind grösstentheils nichts anderes als Paraphrasen . Das längste dieser 'Scholien' findet sich zu II 109 und beginnt bei Bussemaker folgendermaassen : Κεινοι · ὁμοιοι · ἡ κεινοι καὶ ὁμοιοι , ἡ ἑως τὸ κεινοι στιγμὴν , τὸ δὲ τοὺς ὁμοιους τοιούτους . φάτις · καὶ οὐς Ἡρακλῆς ἀθλῶν πρότερον ἐξ Ἐρυθείας ἐκόμισεν , τὸν Γηρυόνα ἀνελών , ὁτε δὴ καὶ Ἀρχίππω Πέλλης ἡγεμόνι — . Doch ich halte hier inne und gebe die ganze Stelle lieber gleich so , wie sie hätte geschrieben werden müssen . Wir haben hier nämlich 1 ) ein Interlinearscholion ( oberhalb κεινοι ) : ὁμοιοι . 2 ) ein Randscholion : ἡ κεινοι καὶ ὁμοιοι · ἡ ἑως τὸ κεινοι στιγμὴν , τὸ δὲ τοὺς ὁμοιους . 3 ) die erklärende Paraphrase zu Vs . 109—127 : τοιούτους εἰναι φασι¹ καὶ οὐς Ἡρακλῆς ἀθλῶν πρότερον² ἐξ Ἐρυθείας³ ἐκόμισε⁴ τὸν Γηρυόνα ἀνελών , ὁτε δὴ καὶ Ἀρχίππω Πέλλης ἡγεμόνι — φίλος δὲ ἄρα οἱ⁵ καὶ συνήθης ὁ Ἀρχιππος — ἀθλον⁶ ἐκτελεῖν ἐμελλεν οὐδὲν ἀτιμότερον⁷ ἢ⁸ Εὐρυθσεὺς ὁ τοῦ⁹ Ἀργους¹⁰ δυνάστης κατὰ χόλον Ἥρας ἐπέταττεν . ὁ γὰρ τοι τὴν Ἀντιοχείας¹¹ παραρρέων¹² Ὀρόντης¹³ λίμνην¹⁴ προσκαυθεὶς¹⁵ καὶ μεθῦον τῆς νύμφης τῷ ἑρωτι — Μελίβοια τῇ νύμφῃ τὸ ὄνομα , Ὠκεανοὺς τῇ λίμνη¹⁶ πατὴρ — τῆς ἐπὶ θάλατταν μὲν ἐπέξελάθετο¹⁷ , ὄρεσι δὲ καὶ πεδίοις περιελίμανε , νῦν μὲν τὸν Ἐμβλώνων — ὄρος δὲ¹⁸ οὕτος — καὶ τοὺς αὐτοῦ¹⁹ καταιγίζων πρόποδας , ἄρτι δὲ πρὸς γῆν ἐκτρεπόμενος καὶ ταύτην ἐπικαλύπτων τῷ ρεύματι , ἐνίοτε δὲ καὶ μέσος τῶν ὄρεων συρόμενος ἀμφοῖν Ἐμβλώνου²⁰ καὶ Διοκλείου τῶν ἐξ ἑώρας²¹ καὶ δυσμῶν ἐπικευφότων ἀλλήλους , καὶ παντοῖος διὰ τὴν ἑωμένην γινόμενος ἀνοιδαίνων τε
Lemmas: demselben Euteknios verfasst , dessen Paraphrase bis jetzt nur zum ersten Buche der Kynegetika publicirt ist . Bussemaker hat die hierher gehörigen Bruchstücke nicht als das erkannt , was sie sind : die Scholia maiora , von denen er in der Vorrede S . VI spricht , sind grösstentheils nichts anderes als Paraphrasen . Das längste dieser 'Scholien' findet sich zu II 109 und beginnt bei Bussemaker folgendermaassen : ἐκεῖνος · ὁμοιόω · ὁ ἐκεῖνος καί ὁμοιόω , ὁ ἑως ὁ ἐκεῖνος στιγμή , ὁ δέ ὁ ὅμοιος τοιοῦτος . φάτις · καί οὖς Ἡρακλῆς ἀθλέω πρότερος ἐκ Ἐρυθεία κομίζω , ὁ Γηρυόνης ἀναιρέω , ὅτε δή καί Ἄρχιππος Πέλλα ἡγεμών — . Doch ich halte hier inne und gebe die ganze Stelle lieber gleich so , wie sie hätte geschrieben werden müssen . Wir haben hier nämlich 1 ) ein Interlinearscholion ( oberhalb ἐκεῖνος ) : ὁμοιόω . 2 ) ein Randscholion : ὁ ἐκεῖνος καί ὁμοιόω · ὁ ἑως ὁ ἐκεῖνος στιγμή , ὁ δέ ὁ ὅμοιος . 3 ) die erklärende Paraphrase zu Vs . 109—127 : τοιοῦτος εἰναι φημί καί οὖς Ἡρακλῆς ἀθλέω πρότερος ἐκ Ἐρύθεια κομίζω ὁ Γηρυόνης ἀναιρέω , ὅτε δή καί Ἄρχιππος Πέλλα ἡγεμών — φίλος δέ ἄρα οἷ καί συνήθης ὁ Ἄρχιππος — ἀθλέω ἐκτελέω μέλλω οὐδείς ἄτιμος ἤ Εὐρυθσεὺς ὁ τοῦτος Ἀργους¹⁰ δυνάστης κατά χόλος Ἥρα ἐπιτάσσω . ὁ γάρ ὅς ὁ Ἀντιοχεία παραρρέω Ὀρόντης λίμνη προσκαίω καί μεθύω ὁ νύμφη ὁ Ἔρως — Μελίβοια ὁ νύμφη ὁ ὄνομα , Ὠκεανός ὁ λίμνη πατήρ — ὁ ἐπί θάλασσα μέν ἐπικαλέω , ὄρος δέ καί πεδίον περιλείπω , νῦν μέν ὁ Ἐμβλώνων — ὄρος δέ οὗτος — καί ὁ αὐτός καταιγίζω πρόπους , ἄρτι δέ πρός γῆ ἐκτρέπω καί οὗτος ἐπικαλύπτω ὁ ῥεῦμα , ἐνίοτε δέ καί μέσος ὁ ὁράω σύρω ἄμφω Ἐμβλώνου²⁰ καί Διόκλειο ὁ ἐκ ὁράω καί δυσμή ἐπικύπτω ἀλλήλων , καί παντοῖος διά ὁ ἵημι γίγνομαι ἀνοιδαίνω τε