aristarchus-ludwich aristarchus_ludwich_0721.1
Selbst an unedirten Scholien findet sich in der Hamburger Handschr . noch immer eine ziemliche Menge ; da aber besonders Werthvolles nicht darunter ist , so beschränke ich mich auf einige Proben . α 10 ἀμόθεν ] μεριχόθεν . οἱ Ἴωνες τὸ ἐν ἀμὸν λέγουσιν , ἀφ' οὐ [ οὐδαμὸς ] καὶ οὐδαμόθεν καὶ ἀμόθεν ἀντὶ τοῦ μεριχόθεν . Von ἀφ' οὐ sind nur noch leise Spuren übrig , οὐδαμὸς ist ganz verlöscht . — 155 ἀνεβάλλετο ] ἀρχὴν ἐποιεῖτο , ἀνεκρούετο , προοιμάζετο , ἐψηλάφα τὰς χορδὰς , ἀνέβαλε φωνή¹ , ὡς πού λέγει „ μυησάμενος δ' ἄδινῶς ἀνενεῖκατο φωνήσεν τε “ [ T 314 ] . — 298 ὁρᾷς πῶς ἐρεθίζει τὸ τοῦ νέου ζηλότυπον ; — δ 50 οὐλας ] τὰς ὑγείας ἢ τριχῶτάς ἢ τὰς εἰκλώστοvs . — 250 οἷη ἀνέγνω[ν ] τοῖον ὄντα : ἀντὶ τοῦ καίτοι ἠλloiωμένον ὄντα ὅμως ἠγάπων . — 493 ἴδμεναι : μαθόντα γνῶναι . — 495 λίποντο : ἀντὶ τοῦ κατελείφθησαν . — 499 Αἴας μὲν μετὰ νηυσὶ δάμη : ἐν νηυσίν , ὅ ἐστιν ἐμπλοvs . — 627 ἐν τυχτῶ : ἐν ἐπιτηδείῳ τόπῳ . δαιτυμόνες [ 621 ] δὲ οἱ τὴν δαῖτα παρασκευάζοντες . — 776 τοῖον : οὕτως ὡς ἔχομεν . — κ 390 ἐκ δ' ἔλασεν : δηλονότι τῇ ἅβρθῳ · ἐπὶ τοῦτο γὰρ αὐτὴν ἔλαβεν . — 411 ἐς κόπρον : εἰς τὴν μάνδραν . — 416 καὶ πόλιν αὐτῶν : δαιμονίως συνίστησιν , ὅτι ἐν ἐμοὶ πάντα εἶχον , καὶ τὴν πατρίδα καὶ τοὺς οἴκους καὶ πᾶσαν ἐλπίδα . — 427 πίνοντας : διὰ τούτων γὰρ μάλιστα πείσειν αὐτοὺς ἔμετο . — 423 ἐπέεσσι πείθοντο [ 80 ] : οἱ γὰρ ἀκούοντες τὰ ἤδεα² πιστεύοvσι ῥαδίως . — 435 μέσαυλον : τὸ μέσον τῆς αὐλῆς . — 443 διογενές : ἵνα μὴ δοκῶσι παρὰ γνώμην τοῦ ἄρχοντος συμβουλεύειν . — 453 φράσαντό τε : ἐθεώρησαν · ἐξεναντίας γὰρ φράσαι νῦν τοιοῦτον . — 458 ἐν πόντῳ : οὐχ' [ 80 ] ὡς μάντις , ἐπεὶ οὐδ' ἂν εἰς Ἀἰδοὺ πρὸς Τειρεσίαν αὐτὸν ἐπέστειλεν [ 1 . ἀπ - ] ἀλλ' ἴσως καὶ ταῦτα παρ' Ἑρμοῦ ἀκήκοεν . — 495 ἀίσσουσιν : σμαὶ μόνον ἀσθενεῖς ὁρῶμεναι [ ὁρμώμεναι ? ] καὶ οὖσαι · διαλέγονται
Lemmas: Selbst an unedirten Scholien findet sich in der Hamburger Handschr . noch immer eine ziemliche Menge ; da aber besonders Werthvolles nicht darunter ist , so beschränke ich mich auf einige Proben . ὅς 10 ἁμόθεν ] μερίζω . ὁ Ἴων ὁ ἐν ἡμός λέγω , ἀπό οὖον [ οὐδαμός ] καί οὐδαμόθεν καί ἁμόθεν ἀντί ὁ μερίζω . Von ἀπό οὖον sind nur noch leise Spuren übrig , οὐδαμός ist ganz verlöscht . — 155 ἀναβάλλω ] ἀρχή ποιέω , ἀνακρούω , προοιμάζετο , ψηλαφάω ὁ χορδή , ἀναβάλλω φωνή , ὡς πού λέγω „ μυέω δέ ἁδινός ἀναφέρω φωνέω τε “ [ T 314 ] . — 298 ὁράω πῶς ἐρεθίζω ὁ ὁ νέος ζηλότυπος ; — δ 50 ὅλος ] ὁ ὑγεία ἢ τριχῶτάς ἢ ὁ ἑλκόω . — 250 οἶος ἀναγιγνώσκω ] τοῖος εἰμί : ἀντί ὁ καίτοι ἐλαύνω εἰμί ὅμως ἀγαπάω . — 493 οἶδα : μανθάνω γιγνώσκω . — 495 λείπω : ἀντί ὁ καταλείπω . — 499 Αἴας μέν μετά ναῦς δαμάζω : ἐν ναῦς , ὅς εἰμί ἐμπλοvs . — 627 ἐν τυγχάνω : ἐν ἐπιτήδειος τόπος . δαιτυμών [ 621 ] δέ ὁ ὁ δαίς παρασκευάζω . — 776 τοῖος : οὕτως ὡς ἔχω . — Κ 390 ἐκ δέ ἐλαύνω : δηλονότι ὁ ἅβρος · ἐπί οὗτος γάρ αὐτός λαμβάνω . — 411 εἰς κόπρος : εἰς ὁ μάνδρα . — 416 καί πόλις αὐτός : δαιμόνιος συνίστημι , ὅτι ἐν ἐγώ πᾶς ἔχω , καί ὁ πατρίς καί ὁ οἶκος καί πᾶς ἐλπίς . — 427 πίνω : διά οὗτος γάρ μάλιστα πείθω αὐτός εμετός . — 423 ἔπος πείθω [ 80 ] : ὁ γάρ ἀκούω ὁ ἀείδω πιστεύω ῥᾳδίως . — 435 μέσαυλον : ὁ μέσος ὁ αὐλή . — 443 διογενής : ἵνα μή δοκέω παρά γνώμη ὁ ἄρχω συμβουλεύω . — 453 φράζω τε : θεωρέω · ἐξεναντιάω γάρ φράζω νῦν τοιοῦτος . — 458 ἐν πόντος : οὐ [ 80 ] ὡς μάντις , ἐπεί οὐδέ εἄν εἰς αἰδέομαι πρός Τειρεσίας αὐτός ἐπιστέλλω [ 1 . ἀπό - ] ἀλλά ἴσως καί οὗτος παρά Ἑρμῆς ἀκούω . — 495 ἀίσσω : σμαὶ μόνος ἀσθενής ὁράω [ ὁρμάω ? ] καί εἰμί · διαλέγω