aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0388.1
ἐν φροντίδι ὄντος , ἡμέρῶν δὲ καὶ εὐφρόνων πρὸς ἑαυτὸν κατεστεώτος καὶ ἰδιάζοντος πᾶμπόλλᾳ ἐν ἀντροῖσι καὶ ἐρημίῃσι ἢ ὑπὸ σκέπησι δένδρων καὶ ἐν μαλθαχῆσι ποιήσι ἢ παρ' ἁλύοισι ὑδάτων ρέεθροισι . 2 ἐμβαίνει μεν οὖν τὰ πολλὰ τοῖς μελαγχολίοις τοιαῦτα · σιγηλοὶ τε γὰρ ἔνιοτε καὶ μονήρεις καὶ φιλέρημοι τυγχάνουσι , ἀπανθρωπεύονται τε ξυμπροὺν ὧν ἀλλοτριωτάτην νομίζοντες . οὐκ ἀποιοῦς δὲ καὶ τοῖσι περὶ παιδείην ἐσπουδαχοῖσι τὰς ἄλλας φροντίδας ὑπὸ μῆς τῆς ἐν σοφίᾳ διαθέσεως σεσοβῆσθαι . 3 ὥσπερ γὰρ διώδες καὶ ὁμοιώδες ἐν τοῖσι οἴκοισι ὁρυβέοντες καὶ στασιάζοντες , ἑκὸν ἐξαπινάως αὐτοῖσι δεσποῖνα ἐπιστή , πτοηθέντες ἐφησυχάζουσι , παραπλησίως καὶ αἱ λοιπαὶ αἱ κατὰ ψυχὴν ἐπιθυμίαι ἀνθρώποισι κακῶν ὑπηρετίδες ἐπὴν δὲ σοφίας ὅψις ἑαυτὴν ἐπιστήσῃ , ὡς δοῦλα τὰ λοιπὰ πᾶθλα ἐκχειρίηκε . 4 ποθέουσι δὲ ἄντρα καὶ ἡσυχίαν οὐ πάντως οἱ μανέντες , ἀλλὰ καὶ οἱ τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων ὑπερφρονήσαντες ἀταραξίης ἐπιθυμή . ὅκῳτα γὰρ ὁ νόος ὑπὸ τῶν ἐξῶ φροντίδων κοπτόμενος ἀναπαύσασθαι θελήσῃ τὸ σῶμα , τότε ταχέως ἐς ἡσυχίην μετέλλαξε , εἴτα ἀναστὰς ὀρθρίως ἐν ἑαυτῷ περιοποῖει κύκλῳ γορίων ἀληθείας , ἐν ᾧ οὐ γυνή , οὐ τέκνα , οὐ κασίγνητοι , οὐ ξυγγενεῖς , οὐ διώδες , οὐδ' ἕλος οὐδὲ ἐν τῶν θορύβων ἐμποιοῦντων , πάντα δ' ἀποκελεισμένα τὰ ταράσσοντα ἐστηκε ὑπὸ φόβου , οὐδὲ πλησιάζει τολμῶντα ὑπὸ εὐλαβείας τῶν αὐτοῦ οἰκεόντων · οἴσεται δὲ τὸ χωρίον ἐκεῖνο τέγναι καὶ ἀρεταὶ καὶ θεοὶ καὶ δαίμονες καὶ βουλαὶ καὶ γνώμαι . 5 καὶ ἡ μέγας πόλος ἐν ἐκεῖνῳ τῷ χωρίῳ τοὺς πολυκινητοὺς ἀστέρας κατέστηκεται , εἰς δὲ τάχα καὶ Δημόκριτος ὑπὸ σοφίας μετοικήσας εἰ' οὐκέθ' ὁρῶν τοὺς ἐν τῇ πόλι , ὅλὰ γε τηλοῦ ἐκδειμηκώς , δοξάζεται μανίας νοῦσον διὰ τὸ φιλέρημον , σπεύδουσι δὲ Ἀβδηρίται ἀργυρίου ἐλεγχθῆναι ὅτι οὐ ξυνιάσι Δημόκριτον , ἀλλὰ σὺ γε ἡμῖν κατάρτυε τὴν ξεινίην , ἑταῖρε Φιλοπομίν · οὐδὲ γὰρ θοῦλο τεταραγμένη τῇ πόλι παρασχέιν ὀχλησιν , ἐκ παλαιοῦ ἴδιον ἔχων ξεινὸν σε , ὡς οἶδα .
Lemmas: ἐν φροντίς εἰμί , ἡμέρα δέ καί εὔφρων πρός ἑαυτοῦ καθίστημι καί ἰδιάζω Πάμπολλα ἐν αντροις καί ἐρημία ἢ ὑπό σκέπη δένδρον καί ἐν μαλθάσσω ποιός ἢ παρά αλυος ὕδωρ ῥεῖθρον . 2 ἐμβαίνω μέν οὖν ὁ πολύς ὁ μελάγχολος τοιοῦτος · σιγηλός τε γάρ ἐνίοτε καί μονήρης καί φιλέρημος τυγχάνω , ἀπανθρωπεύομαι τε ξυμπροὺν ὅς ἀλλότριος νομίζω . οὐ άποιος δέ καί ὅς περί παιδεία εσπουδαχοις ὁ ἄλλος φροντίς ὑπό μείς ὁ ἐν σοφία διάθεσις σοβέω . 3 ὥσπερ γάρ διώδης καί ὅμοιος ἐν ὅς οἶκος ὁρυβέοντες καί στασιάζω , ἑκών ἐξαπινάως αὐτός δέσποινα ἐφίστημι , πτοέω ἐφησυχάζω , παραπλήσιος καί ὁ λοιπός ὁ κατά ψυχή ἐπιθυμία ἄνθρωπος κακός ὑπηρετίδες ἐπήν δέ σοφία ὄψις ἑαυτοῦ ἐφίστημι , ὡς δοῦλος ὁ λοιπάς πᾶθλα χειρίζω . 4 ποθέω δέ ἄντρον καί ἡσυχία οὖον πάντως ὁ μαίνομαι , ἀλλά καί ὁ ὁ ἀνθρώπινος πρᾶγμα ὑπερφρονέω ἀταραξία ἐπιθυμέω . ὅσος γάρ ὁ νόος ὑπό ὁ ἐξίημι φροντίς κόπτω ἀναπαύω ἐθέλω ὁ σῶμα , τότε ταχέως εἰς ἡσυχία μεταλλάσσω , εἴτα̅ ἀνίστημι ὄρθριος ἐν ἑαυτοῦ περιποιέω κύκλος γοριον ἀλήθεια , ἐν ὅς οὖον γυνή , οὖον τέκνον , οὖον κασίγνητος , οὖον συγγενής , οὖον διώδης , οὐδέ ἕλος οὐδέ ἐν ὁ θόρυβος ἐμποιέω , πᾶς δέ ἀποκλείω ὁ ταράσσω ἵστημι ὑπό φόβος , οὐδέ πλησιάζω τολμάω ὑπό εὐλάβεια ὁ αὐτός οἰκέω · φέρω δέ ὁ χωρίον ἐκεῖνος τέγναι καί ἀρετή καί θεός καί δαίμων καί βουλή καί γνώμη . 5 καί ὁ μέγας πόλος ἐν ἐκεῖνος ὁ χωρίον ὁ πολυκίνητος ἀστήρ καθίστημι , εἰς δέ τάχα καί Δημόκριτος ὑπό σοφία μετοικέω εἰμί οὐκέτι ὁράω ὁ ἐν ὁ πόλις , ὅλος γε τηλοῦ ἐκδειμηκώς , δοξάζω μανία νοῦσος διά ὁ φιλέρημος , σπεύδω δέ Ἀβδηρίτης ἀργύριον ἐλέγχω ὅτι οὖον συνίημι Δημόκριτος , ἀλλά σύ γε ἐγώ καταρτύω ὁ ξένιος , ἑταῖρος φιλοποος · οὐδέ γάρ θοῦλο ταράσσω ὁ πόλις παρέχω ὄχλησις , ἐκ παλαιός ἴδιος ἔχω ξένος σύ , ὡς οἶδα .