aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0299.1
τείας δὲ ( ἀνέξη γὰρ μετὰ παρρησίας μου λέγοντος ) οὐδὲ μεμνησθαι ἡξίουν , ἔμαθον δὲ ἄλλα τε πολλά καὶ ταῦτα , οἷς νῦν χρῆσομαι πρὸς σε , τὸν μὲν μὴ ἀδικούντα τιμᾶν , τὸν δὲ ἀδικούντα εὐεργεσίας ἀμύνεσθαι , εἰ δὲ μὴ γε , ἡσυχίᾳ · καὶ φίλον μὲν τιμιώτατον ἡγεῖσθαι , ἐχθρὸν δὲ μηδὲνα ἐκὐτῷ κατασκευάζειν , ἀλλὰ καὶ τὸν ὄντα φίλον ποιεῖσθαι , καὶ μηδὲν τῆλικούτων νομίζειν κακόν , ὅσον ἂν ταράξαι τὴν ψυχὴν καὶ τῶν οἰκείων ἔργων ἀποτρέψειε πρὸς ἕτερα . ἀρὰ γε ἐπιβούλῳ μοι νομίζεις χρῆσθαι ταῦτα εἰδότι ; μηδαμῶς , ἀλλὰ σοὶ μὲν ἀποκείσθω πολέμων ἔργα καὶ πολιτειῶν , ἡμῖν δὲ τῆς σῆς τοσοῦτον ἀποτεμηθῶ τυραννίδος , ὅσον ἀπαρχὼ ἀνδρὶ δοκεῖ ἐνησυχάζαι . πειθόμαι δ' ὅτι , ἢν καὶ διαλέγσθαι με ἐφθῆς τοῖς φίλοις , ἡρεμαίους ἂν αὐτοὺς ποιήσαιμὶ καὶ ἀπολιτεῦτους ὧν σὺ βούλει , διεξίων τὰ ἀεὶ ἡμῖν μελετώμενα ἡσυχίας ἐγχώρια , ἐπεὶ καὶ τελῶς ἂν εἴην μὴ ταῦτα φρονῶν ἀχάριστος . ( 8 ) φέρε γάρ , εἰ μοι παραττομένῳ τι ὧν σὺ ὑποσπεύεις ἢ πραξεία ἐπιστατὴ θεὸς ἡσυχία καὶ ταῦτα λέγοι , « ἀχάριστος εἶ καὶ πονηρός , ὦ Χίων , καὶ οὔτε τῶν καλῶν ἐκείνων μαθημάτων οὔτε ὅλως σεαυτοῦ μνήμην ἔχεις . ἐμοὶ χρώμενος δικαιοσύνην ἠσχήκας καὶ σωφροσύνην ἐκτήσω καὶ θεὸν ἔμαθες καὶ τὴν σεαυτοῦ πρὸς αὐτὸν συγγένειαν ἀνεγνώσω καὶ τῶν ταπεινοτέρων τούτων , θαυμαστῶν δὲ τοῖς ἄλλοις κατεφρόνησας , φιλοτιμίας καὶ πλούτου καὶ ὅσα τούτοις ὅμοια . εἴτα νῦν , ὅτε ἀποδιδόναι σε δεῖ τὴν χάριν μειζόνι ἤδη νόμῳ καὶ χρείττονι ψυχῇ συνόντα μοι καὶ διαλεγόμενον , ἀπολείψεις με οὐδὲ μεμνημένος , δτι οὐ τὰ ἄλλα μόνον ἐκ φιλοσοφίας ἔμαθες , ἀλλὰ καὶ τὸ ζητεῖν δεδιὼς ἂ μήπω οἴδας . καὶ πῶς ἂν σὺ γε ζητήσεις ἢ εὑροὶς ἐμοῦ στερόμενος ; » ( 9 ) ταῦτ' εἰ λέγοι , τί ἂν ἀποκριναιμὴν πρὸς αὐτὴν δικαίως ; ἐγὼ μὲν γὰρ οὐδὲν ὧρῶ . ἀλλὰ μὴν εἰ ἴσθι , ὡς ἐγὼ ταῦτα πρὸς ἐμαυτὸν ἀεὶ λέγω ( λέγει γὰρ ἕκαστος πρὸς ἑαυτὸν ἂ φρονεῖ ) καὶ οὐκ ἂν ποτε αὐτῶν ἀπολειφθείην . ὥστε οὐδὲν σοι θεὸς ἐξ ἡμῶν εὐλογον · οὐδὲ γὰρ οὐδ' ἀφέται τῶν σῶν πραγμάτων ἡ ἐμὴ ἡσυχία .
Lemmas: τίω δέ ( ἀνέχω γάρ μετά παρρησία ἐγώ λέγω ) οὐδέ μιμνήσκω ἀξιόω , μανθάνω δέ ἄλλος τε πολύς καί οὗτος , ὅς νῦν χράω πρός σύ , ὁ μέν μή ἀδικέω τιμάω , ὁ δέ ἀδικέω εὐεργεσία ἀμύνω , εἰμί δέ μή γε , ἡσυχία · καί φίλος μέν τίμιος ἡγέομαι , ἐχθρός δέ μηδείς κυτόω κατασκευάζω , ἀλλά καί ὁ εἰμί φίλος ποιέω , καί μηδείς τηλικόσδε νομίζω κακός , ὅσος εἄν ταράσσω ὁ ψυχή καί ὁ οἰκέω ἔργον ἀποτρέπω πρός ἕτερος . ἀρά γε ἐπίβουλος ἐγώ νομίζω χράω οὗτος οἶδα ; μηδαμῶς , ἀλλά σύ μέν ἀπόκειμαι Πολέμων ἔργον καί πολιτεία , ἐγώ δέ ὁ σός τοσοῦτος ἀποτέμνω τυραννίς , ὅσος ἄπαρχος ἀνήρ δοκέω ἐνησυχάζω . πείθω δέ ὅτι , εἄν καί διαλέγω ἐγώ ἑφθός ὁ φίλος , ἡρεμαίους εἄν αὐτός ποιέω καί απολιτευος ὅς σύ βούλομαι , διέξειμι ὁ ἀεί ἐγώ μελετάω ἡσυχία ἐγχώριος , ἐπεί καί τέλος εἄν εἰμί μή οὗτος φρονέω ἀχάριστος . ( 8 ) φέρω γάρ , εἰμί ἐγώ παρατέμνω τίς ὅς σύ ὑποσπεύεις ἢ πράσσω ἐπιστάτης θεός ἡσυχία καί οὗτος λέγω , « ἀχάριστος εἰμί καί πονηρός , εἰμί Χῖος , καί οὔτε ὁ καλός ἐκεῖνος μάθημα οὔτε ὅλως σεαυτοῦ μνήμη ἔχω . ἐγώ χράω δικαιοσύνη ἔχω καί σωφροσύνη κτάομαι καί θεός μανθάνω καί ὁ σεαυτοῦ πρός αὐτός συγγένεια ἀναγιγνώσκω καί ὁ ταπεινός οὗτος , θαυμαστός δέ ὁ ἄλλος καταφρονέω , φιλοτιμία καί πλοῦτος καί ὅσος οὗτος ὅμοιος . εἴτα̅ νῦν , ὅτε ἀποδίδωμι σύ δεῖ ὁ χάρις μείζων ἤδη νόμος καί χρέω Ψυχή σύνειμι ἐγώ καί διαλέγω , ἀπολείπω ἐγώ οὐδέ μιμνήσκω , δ οὖον ὁ ἄλλος μόνος ἐκ φιλοσοφία μανθάνω , ἀλλά καί ὁ ζητέω δείδω ὅς μήπω Οἴδας . καί πῶς εἄν σύ γε ζητέω ἢ εὑρίσκω ἐγώ στέρομαι ; » ( 9 ) αὐτός εἰμί λέγω , τίς εἄν ἀποκρίνω πρός αὐτός δικαίως ; ἐγώ μέν γάρ οὐδείς ὁράω . ἀλλά μήv εἰμί εἰμί , ὡς ἐγώ οὗτος πρός ἐμαυτοῦ ἀεί λέγω ( λέγω γάρ ἕκαστος πρός ἑαυτοῦ ὅς φρονέω ) καί οὐ εἄν ποτός αὐτός ἀπολείπω . ὥστε οὐδείς σύ θεός ἐκ ἐγώ εὐλογέω · οὐδέ γάρ οὐδέ ἀφέτης ὁ σός πρᾶγμα ὁ ἐμός ἡσυχία .