aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0137.1
ἐλομένος τι μικρὸν φρούριον , Ἄμμων · ἀνταῦθα τριάμενος χωρία τοσούτων ταλάντων ὧν εἴδος ἦν τὸν Φιλίππου μὲν πρότερον εἰς Ἀλεξάνδρου μισθωτὸν ὑστερον γενομένου καὶ Φωκεῖς προδόντα καὶ τὴν τῶν Ἑλλήνων ἐλευθερίαν Μακεδόσι , κάθημαι μεθ’ ἐπτά θεραπόντων ἐνταῦθα καὶ δυοῖν μόνων γυναικῶν καὶ τῆς μητρός , ( 12 ) ἡ τρίτον ἔχουσα καὶ ἐξομυχιστὸν ἔτος ἐπλέυσεν σὺν ἐμοὶ μεθίσουσα τῆς δι’ ὑμᾶς μοι συμφορᾶς γενομένης , καὶ μετὰ γυναικός , ἥ συνεξέπεσέ μοι κωλύοντος αὐτὴν τοῦ πατρὸς καὶ μένειν ἴσως ἀναγκαζόντων τῶν νόμων , τὸν τρόπον τῆς πόλεως μᾶλλον ἢ τοὺς νόμους ἐπισταμένη , καὶ μετὰ τριῶν παίδων οὐδέπω καὶ νῦν τῆς ἑαυτῶν συμφορᾶς ἐπισθιμένων , οὐδὲ ὁποῖαν αὐτοῖς ὁ θεὸς δέδωκε γινομένων πατρίδα τὴν Ἀθηναίων πόλιν , ὁποῖαν δ’ εὐθὺς γενομένων αὐ ἀφήρηται πάλιν . ( 13 ) καὶ ἕτεροί μέν , ὡς εἴκε , τοὺς ἑαυτῶν παῖδας τοὺς ἢ ἐν Βοιωτίᾳ γεννηθέντας ἢ ἐν Αἰτωλίᾳ πρὸς ὑμᾶς πέμπουσι τῆς αὐτοῖ παιδείας μεθίζοντας · οἱ δὲ ταῦτα παρὰ τῆς φύσεως ὑπῆρξεν , οὐ δημοποιήτου πατὴρ οὐσιν οὐδ’ ἐπ’ αἰτίαις αἰσχραῖς ἐαλωκότες , φεύγουσιν ἐν νηπίοι , καὶ τρέφονται πένθητες ἐν ἐρήμῳ τε καὶ φυχῇ πατρίδι . ( 14 ) καὶ περὶ μὲν τῶν Λυκούργου παίδων Δημοσθένης ὑμῖν ἐπιστέλλει , καὶ δεῖται καλῶς ποιῶν χαρίσασθαι τὸ πατρῷον αὐτοῖς ὀφλημα , καὶ ὑμεῖς οὐδὲν ἄλλ’ ἢ Ἀθηναίων ἔργον , ἐλεήσαντες αὐτοὺς καὶ χαρισάμενοι , ἐποιήσατε ( καὶ γὰρ δεῖξαι ἕστι βαδίως ὑμῖν ἕστι καὶ χαρίσσεσθαι παλίν · ( 15 ) ἐγὼ δὲ ὑπὲρ τῶν ἑμαυτοῦ παίδων οὐκ ἂν ὑμᾶς πείσαιμ’ ἂν δεόμενος , ὡς μὴ μοι μόνον ἐν δραναίᾳ τραπεζῶσιν , ἀλλ’ ὁρρανοὶ ἄμα καὶ φυγάδες ὄντες , οὔτε εἰδικήσαντες παῖδες ὄντες , ἀλλ’ οὐδὲ ἄλλως ἐαλωκότες , τὰ μέντοι τῶν ἐαλωκόντων πάντα πεπονθότες . εἴτα τελευτήσαντος ἀναμνησθητέ μου , καὶ χαρίσασθε τὰς δεήσεις , νῦν προσέχοντες ἡμῖν . ἀλλὰ καὶ πράξατε , ἄνδρες Ἀθηναῖοι , καὶ πείσθητε , τὰ συνήθη ὑμῖν αὐτοῖς καὶ μέτρια ποιῶντες . ( 16 ) οὐ γὰρ ἂν δὴ τῶν τρόπων ἀποσταῖντε καὶ καταλύσαιτε τὴν τῆς πόλεως δόξαν , ἣν ἐπὶ χρηστότητι μεῖζω καὶ φιλανθρωπίᾳ διὰ παντὸς ἔσχεν ἢ ταῖς ἄλλαις πάσαις ἢ πόλις . οὐδ’ ἂν Μελάνωπος ἰσχύσειε πλεῖον κωλῦον ὑμᾶς μιμεῖσθαι τὴν ἑαυτοῦ χρηστότητα καὶ φιλανθρωπίαν , ἢ παρακαλῶν οὐκ Αἰσγίνης ( οὐδαμῶς μὰ τοὺς θεούς · ( 17 ) οὐ γὰρ αὐτάρχης οὐδ’ εὐτυχὴς πείθειν ἐγὼγε τὴν πατρίδα τὴν ἐμήν , καὶ μάλιστα νῦν , ἑμαυτοῦ γάρ πείθειν δοκῶν ) ἀλλ’ ὁ τῆς πόλεως τρόπος καὶ τὸ πάλαι ὑμῶν ὄνομα καὶ τὸ τῶν προγόνων ἦθος , ὃ ἀναγκαιότερον δήπουθεν ἢ Μελάνωπῳ καὶ ἡμῶν δεομένῳ προσέχειν .
Lemmas: αἱρέω τίς μικρός φρούριον , Ἄμμων · ἐνταῦθα τριοιδανω χωρίον τοσοῦτος τάλαντον ὅς εἶδος εἰμί ὁ Φίλιππος μέν πρότερος εἰς Ἀλέξανδρος μισθωτός ὕστερος γίγνομαι καί Φωκεύς προδίδωμι καί ὁ ὁ Ἕλλην ἐλευθερία Μακεδών , κάθημαι μετά ἑπτά θεράπων ἐνταῦθα καί δύο μόνος γυνή καί ὁ μήτηρ , ( 12 ) ὁ τρίτος ἔχω καί ἐξομυχιστὸν ἔτος πλέω σύν ἐγώ μεθίημι ὁ διά σύ ἐγώ συμφορά γίγνομαι , καί μετά γυνή , ὅς συνεκπίπτω ἐγώ κωλύω αὐτός ὁ πατήρ καί μένω ἴσως ἀναγκάζω ὁ νόμος , ὁ τρόπος ὁ πόλις μᾶλλον ἢ ὁ νόμος ἐφίστημι , καί μετά τρεῖς παῖς οὐδέπω καί νῦν ὁ ἑαυτοῦ συμφορά ἐπισθιμένων , οὐδέ ὁποῖος αὐτός ὁ θεός δίδωμι γίγνομαι πατρίς ὁ Ἀθηναῖος πόλις , ὁποῖος δέ εὐθύς γίγνομαι αὖος ἀφαιρέω πάλιν . ( 13 ) καί ἕτερος μέν , ὡς ἵημι , ὁ ἑαυτοῦ παῖς ὁ ἢ ἐν Βοιωτία γεννάω ἢ ἐν Αἰτωλία πρός σύ πέμπω ὁ αὐτός παιδεία μεθίζομαι · ὁ δέ οὗτος παρά ὁ φύσις ὑπάρχω , οὖον δημοποίητος πατήρ εἰμί οὐδέ ἐπί αἴτιος αἰσχρός ἔρχομαι , φεύγω ἐν νήπιος , καί τρέφω πενθητής ἐν ἐρῆμος τε καί φυχῇ πατρίς . ( 14 ) καί περί μέν ὁ Λυκοῦργος παῖς Δημοσθένης σύ ἐπιστέλλω , καί δήω καλῶς ποιέω χαρίζομαι ὁ πατρῷος αὐτός ὄφλημα , καί σύ οὐδείς ἄλλος ἢ Ἀθηναῖος ἔργον , ἐλεέω αὐτός καί χαρίζω , ποιέω ( καί γάρ δείκνυμι εἰμί βάδιος σύ εἰμί καί χαρίζομαι πάλιν · ( 15 ) ἐγώ δέ ὑπέρ ὁ ἐμαυτοῦ παῖς οὐ εἄν σύ πείθω εἄν δήω , ὡς μή ἐγώ μόνος ἐν δραναίᾳ τραπέζωσις , ἀλλά οὐρανός ἄμη καί φυγάς εἰμί , οὔτε εἰδικήσαντες παῖς εἰμί , ἀλλά οὐδέ ἄλλως ἔρχομαι , ὁ μέντοι ὁ ἁλίσκομαι πᾶς πάσχω . εἴτα̅ τελευτάω ἀναμιμνήσκω ἐγώ , καί χαρίζομαι ὁ δήω , νῦν προσέχω ἐγώ . ἀλλά καί πράσσω , ἀνήρ Ἀθηναῖος , καί πείθω , ὁ συνήθης σύ αὐτός καί μέτριος ποιέω . ( 16 ) οὖον γάρ εἄν δή ὁ τρόπος ἀφίστημι καί καταλύω ὁ ὁ πόλις δόξα , ὅς ἐπί χρηστότης μείζων καί φιλανθρωπία διά πᾶς ἔχω ἢ ὁ ἄλλος πᾶς ἢ πόλις . οὐδέ εἄν Μελάνωπος ἰσχύω πλείων κωλύω σύ μιμέομαι ὁ ἑαυτοῦ χρηστότης καί φιλανθρωπία , ἢ παρακαλέω οὐ αισγινεος ( οὐδαμῶς μά ὁ θεός · ( 17 ) οὖον γάρ αὐταρχέω οὐδέ εὐτυχής πείθω ἐγώ ὁ πατρίς ὁ ἐμός , καί μάλιστα νῦν , ἐμαυτοῦ γάρ πείθω δοκέω ) ἀλλά ὁ ὁ πόλις τρόπος καί ὁ πάλαι σύ ὄνομα καί ὁ ὁ πρόγονος ἦθος , ὅς ἀναγκαῖος δήπουθεν ἢ Μελάνωπος καί ἐγώ δήω προσέχω .