aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0441.1
οὐ γὰρ ἂν εἰς τοῦτο μετέβαλλεν ὁ πικρὸν ἐστιν , εἰ μὴ καὶ πάντως αὐτῷ προσῆν ἐξ ἀρχῆς τοῦτο , ἀφ’ οὗ πρὸς τὸ ἕτερον μετέπεπτε . 5 σύκων δὲ οὐκ αἰσθῆσει μόνον ἡδύ , ἀλλὰ καὶ ἀναδόσει χρεῖττόν ἐστιν . οὕτω δὲ ἐστιν ἀνθρώποις ὠφέλιμον , ὥστε καὶ ἀλεξιφάρμακον αὐτὸ παντὸς ἄλειρίου φαρμάκου φησὶν Ἀριστοτέλης εἶναι , χἂν τοῖς δεῖπνοις οὐχ ἄλλου τινὸς ἢ τούτου χάριν τῶν ἐδεσμάτων προπαρατιθεσθαι τε καὶ ἐπιτραγηματίζεσθαι , καθάπερ ἀντ’ ἄλλης τινὸς ἀλεξήσεως ἱερὰς ταῖς τῶν βρωμάτων ἀδικίαις περιπτυσσόμενον . 6 καὶ μὴν ὅτι θεοῖς τὸ σύκον ἀνάκειται καὶ θυσίας ἐστιν ἀπάσης ἐμβόλιον , καὶ ὅτι παντὸς λιβανωτοῦ χρεῖττον ἐς θυμιάματος σκευασίαν ἐστίν , οὐκ ἐμὸς ἴδιος οὕτος ὁ λόγος , ἀλλ’ ὅστις τὴν χρείαν αὐτοῦ ἔμαθεν , οἷδεν ὡς ἀνδρὸς σοφοῦ καὶ ἱεροφάντου λόγος ἐστί . 7 Θεόφραστος δὲ ὁ καλῶς ἐν γεωργίας παραγγελίαισι τὰς τῶν ἑτεροφυτῶν δένδρων γενέσεις ἐκτιθεὶς καὶ ὅσα ἀλληλόγυοις ἐγκεντρίσεσιν εἴκει , πάντων οἶμαι τῶν φυτῶν μᾶλλον ἐπαινεῖ τῆς συκῆς τὸ δένδρον ὡς ἂν ποικίλης καὶ διαφόρου γενέσεως δεκτικὸν καὶ μόνον τῶν ἄλλων εὐκόλως παντοίου γένους ἐνεγκεῖν βλάστην , εἰ τις αὐτοῦ τῶν κλάδων ἄκρεμον ἐκάστον , εἴτα ἑκρήξας ἄλλην ἐς ἄλλο τῶν πρέμνων ἐμφυᾷ γονὴν ἐναρμόσειεν , ὡς ἀρκεῖν ἤδη πολλάκις αὐτοῦ καὶ ἀνὸ’ ὁλοκλήρου κήπου τὴν ὀψίν , ὅν ἐν λειμῶνι χαριστάτῳ ποικίλην τινὰ καὶ πολυειδῆ τῶν καρπῶν ἀφ’ ἑαυτοῦ τὴν ἀγλαΐαν ἀντιπεπορσώτος . 8 καὶ τὰ μὲν ἄλλων τῶν ἀχρόδρυμων ἐστὶν ὀλιγοχρόνια καὶ τὴν μὴν οὐκ ἀνέχεται , μόνον δὲ τῷ σύκῳ καὶ ὑπερενιαυτίζειν ἔξεστι καὶ τῷ τοῦ μέλλοντος καρποῦ γενέσει συνενεχθῆναι . ὥστε φησι καὶ Ὀμηρος ἐν Ἀλκίνου κήπῳ τοὺς καρποὺς ἀλλήλοις ἐπιηρᾶσκειν . ἐπὶ μὲν οὖν τῶν ἄλλων ἴσως ἂν μῦθος ποιητικὸς εἴναι δοξοίε · μόνῳ δὲ τῷ σύκῳ πρὸς τὴν ἀληθείας ἐναργὲς ἂν συμφέροιτο , διότι καὶ μόνον τῶν ἄλλων καρπῶν ἐστὶ μωνιμώτερον . 9 τοιαύτην δὲ ἔχον οἶμαι τὸ σύκον τὴν φύσιν , πολλῷ χρεῖττόν ἐστι τὸ παρ’ ἡμῖν ἔχον τὴν γένεσιν , ὡς εἶναι τῶν μὲν ἄλλων φυτῶν αὐτὸ τιμιώτερον , αὐτοῦ δὲ τοῦ σύκου τὸ παρ’ ἡμῖν θαυμασιώτερον , καὶ νικᾶν μὲν αὐτὸ τῶν ἄλλων τὴν γένεσιν , αὐθὶς δ’ ὑπὸ τοῦ παρ’ ἡμῖν ἠττάσθαι καὶ τῇ πρὸς ἑκάτερον ἐχρήσει πάλιν σὐζέσθαι , κρατοῦντι μὲν ἑκάκως , οἷς δ’ αὐ κρατεῖσθαι δοκεῖ , πάλιν ἐς τὸ καθόλου νικῶντι . 10 καὶ τοῦτο οὐκ ἀπεικότως παρ’ ἡμῖν μόνους συμβαίνει · ἔδει γὰρ οἶμαι τὴν Διὸς πόλιν ἀληθῶς καὶ τὸν τῆς ἑφάς ἀπάσης ὀφθαλμὸν ( τὴν ἱερὰν καὶ μεγίστην Δαμασκὸν λέγω ) τοῖς τε ἄλλοις σύμπασιν , ὅσον ἱερῶν κάλλει καὶ νεῶν μεγέθει καὶ ὧρων εὐκαιρία καὶ πηγῶν ἀγλαΐα καὶ ποταμῶν πλήθει καὶ γῆς εὐφορία νικῶσαν μόνην ἄρα καὶ τῷ τοιούτῳ φυτῷ πρὸς τὴν τοῦ θαύματος ὑπεροχὴν ἀρκεῖσαι . 11 οὐδὲν οὖν ἀνέχεται μεταβολῆς τὸ δένδρον , οὐδὲ ὑπερβαίνει τοὺς ἐπιχωρίους ὄρους τῆς βλάστης , ἀλλ’ ὥσπερ αὐτόχθονος φυτοῦ νόμῳ τὴν ἐξ ἀποικίας γένεσιν ἀρνεῖται . καὶ χρυσὸς μὲν οἶμαι καὶ ἀργυρος ὁ αὐτὸς πολλοχὸῦ φύεται , μόνῃ δὲ ἡ παρ’
Lemmas: οὖον γάρ εἄν εἰς οὗτος μεταβάλλω ὁ πικρός εἰμί , εἰμί μή καί πάντως αὐτός πρόσειμι ἐκ ἀρχή οὗτος , ἀπό ὅς πρός ὁ ἕτερος μεταπέμπω . 5 σῦκον δέ οὐ αἴσθησις μόνος ἡδύς , ἀλλά καί ἀνάδοσις χρίω εἰμί . οὗτος δέ εἰμί ἄνθρωπος ὠφέλιμος , ὥστε καί ἀλεξιφάρμακον αὐτός πᾶς αλειριον φάρμακον φημί Ἀριστοτέλης εἰμί , εἷς ὁ δεῖπνον οὐ ἄλλος τις ἢ οὗτος χάρις ὁ ἔδεσμα προπαρατίθημι τε καί ἐπιτραγηματίζω , καθάπερ ἀντί ἄλλος τις ἀλέξησις ἱερή ὁ ὁ βρῶμα ἀδικία περιπτύσσω . 6 καί μήv ὅτι θεός ὁ σῦκον ἀνάκειμαι καί θυσία εἰμί ἀπασάω ἐμβόλιον , καί ὅτι πᾶς λιβανωτός χρίω εἰς θυμίαμα σκευασία εἰμί , οὐ ἐμός ἴδιος οὗτος ὁ λόγος , ἀλλά ὅστις ὁ χρεία αὐτός μανθάνω , οἶδα ὡς ἀνήρ σοφός καί ἱεροφάντης λόγος εἰμί . 7 Θεόφραστος δέ ὁ καλῶς ἐν γεωργία παραγγέλλω ὁ ὁ ετεροφυω δένδρον γένεσις ἐκτίθημι καί ὅσος ἀλλήλογος ἐγκέντρισις εἴκω , πᾶς οἴομαι ὁ φυτός μᾶλλον ἐπαινέω ὁ συκέα ὁ δένδρον ὡς εἄν ποικίλος καί διάφορος γένεσις δεκτικός καί μόνος ὁ ἄλλος εὐκόλως παντοῖος γένος φέρω βλάστη , εἰμί τις αὐτός ὁ κλάδος ἄκρεμον ἕκαστος , εἴτα̅ ἐκρήγνυμι ἄλλος εἰς ἄλλος ὁ πρέμνον ἐμφυής γονή ἐναρμόζω , ὡς ἀρκέω ἤδη πολλάκις αὐτός καί ἄνω ὁλόκληρος κῆπος ὁ ὄψ , ὅς ἐν λειμών χαριστατος ποικίλος τις καί πολυειδής ὁ καρπός ἀπό ἑαυτοῦ ὁ Ἀγλαΐα ἀντιπεπορσώτος . 8 καί ὁ μέν ἄλλος ὁ αχροδρυμος εἰμί ὀλιγοχρόνιος καί ὁ μήv οὐ ἀνέχω , μόνος δέ ὁ σῦκον καί ὑπερενιαυτίζω ἔξεστι καί ὁ ὁ μέλλω καρπός γένεσις συμφέρω . ὥστε φημί καί Ὅμηρος ἐν Ἀλκίνοος κῆπος ὁ καρπός1 ἀλλήλων ἐπιηρᾶσκειν . ἐπί μέν οὖν ὁ ἄλλος ἴσως εἄν μῦθος ποιητικός εἶμι δοξόω · μόνος δέ ὁ σῦκον πρός ὁ ἀλήθεια ἐναργής εἄν συμφέρω , διότι καί μόνος ὁ ἄλλος καρπός εἰμί μωνίμος . 9 τοιοῦτος δέ ἔχω οἴομαι ὁ σῦκον ὁ φύσις , πολύς χρίω εἰμί ὁ παρά ἐγώ ἔχω ὁ γένεσις , ὡς εἰμί ὁ μέν ἄλλος φυτός αὐτός τίμιος , αὐτός δέ ὁ σῦκον ὁ παρά ἐγώ θαυμάσιος , καί νικάω μέν αὐτός ὁ ἄλλος ὁ γένεσις , αὐθίς δέ ὑπό ὁ παρά ἐγώ ἐτάζω καί ὁ πρός ἑκάτερος χρῆσις πάλιν συζῶ , κράτος μέν ἑκάκως , ὅς δέ αὖος κρατέω δοκέω , πάλιν εἰς ὁ καθόλου Νίκη . 10 καί οὗτος οὐ ἀπεικότως παρά ἐγώ μόνος συμβαίνω · ἐσθίω γάρ οἴομαι ὁ Ζεύς πόλις ἀληθής καί ὁ ὁ φημί ἀπασάω ὀφθαλμός ( ὁ ἱερά καί μέγας Δαμασκός λέγω ) ὁ τε ἄλλος σύμπας , ὅσος ἱερός κάλλος καί νέος μέγεθος καί ὁράω Εὐκαιρία καί πηγή Ἀγλαΐα καί ποταμός πλῆθος καί γῆ εὐφορία Νίκη μόνος ἄρα καί ὁ τοιοῦτος φυτός πρός ὁ ὁ θαῦμα ὑπεροχή αρκούμαι . 11 οὐδείς οὖν ἀνέχω μεταβολεύς ὁ δένδρον , οὐδέ ὑπερβαίνω ὁ ἐπιχώριος ὄρος ὁ βλαστάνω , ἀλλά ὥσπερ αὐτόχθων φυτός νόμος ὁ ἐκ ἀποικία γένεσις ἀρνέομαι . καί χρυσός μέν οἴομαι καί ἄργυρος ὁ αὐτός πολύοχος φύω , μόνος δέ ὁ παρά