aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0242.2
Ἐρωτὶ περιπεσὼν ἀπορρήτῳ κατ' ἑμαυτὸν ἔφραχον ἀπορῶν « οὐδεὶς ἕτερος ἐπίσταται τῆς ἐμῆς καρδίας τὸ βέλος , εἰ μὴ σὺ γε πάντως ὁ τρώσας καὶ ἡ ταῦτά σε καλῶς παιδεύσασα μήτηρ ; οὐ δύναμαι γὰρ οὐδὲ γῇ τε κούρανῳ τοῦμόν ἀρηγῆσαθαι πᾶθος . πέφυκε δὲ τοῖς ποθοῦσιν ἐπὶ μᾶλλον ἐπαύξειν ὁ λαιραῖος ἄμα καὶ σιγώμενος ἔρως · ἅπας γάρ , δι ' ὁτιοῦν ἀγόμενος τὴν ψυχήν , τὸ λυποῦν ἐκλαλῶν ἐπικουρίζει τῆς ἀδημονίας τὸ βάρος . ὡς ταύτην , Ἔρως , βέβληκας τὴν ψυχήν , οὕτως ἵση βολὴ τὴν ἐμὴν κατατόξευσον ἐρωμένην · μᾶλλον δὲ προστέρως , ἵνα μὴ ταῖς ἀληθόσιν αὐτῆς ἀμαυρωθῇ τὸ κάλλος . » ** μηνύομαι ταχύ · ἐνδον εἰσπορεύομαι πρὸς ἐκείνην . λόγου μεταδίδωσιν ἡ φιλτάτη , καὶ συμπαραδεῖ τοῖς ῥήμασι χάρις καὶ τῶν μύρων αὐτῆς εὐοσμία καὶ πῶς αἰδοῦμενος τὸ βλέμμα δεινὸς ἐκμαίνον τὸν ὀφθάλμῳ ἐρώντα . εἶδον χείρας ἀκρας καὶ πόδας , τὰ λαμπρὰ τοῦ κάλλους γνωρίσματα , καὶ πρόσωπον εἶδον εὐπρόσωπον · τὸ δὲ τι καὶ τῶν στέρεων ἀμελήθην τεθεώρηκα . πλὴν οὐ τεθάρρηκα τὸν πόθον ἐκφῆναι , ἐντὸς δὲ μόλις τῶν χειλέων ὑποστένων « οὐ τοῖνυν , Ἔρως ( δύνασαι γάρ ) , αὐτὴν παρασκευάσων πρώτην αἰτῆσαι καὶ προτρέψαι καὶ καθυγήσασθαι πρὸς εὐνήν . » ταῦτα μὲν οὖν ἔφην ἀρτίως , τῷ κρατίστῳ προσευχόμενος Ἔρωτι , ὁ δὲ ἀκήκοεν εὐμενῶς καὶ πεπλήρωκε τὴν εὐχήν . καὶ τῆς ἐμῆς αὐτὴ λαβομένη χειρὸς ἡμάλιατε τοὺς δακτύλους ἐκ τῶν ἀρμῶν ἡρέμα χαλῶσα , καὶ προσεγέλασεν ἡδύ , καὶ ἤν σφόδρα βουλομένης τὸ βλέμμα , πάλαι μὲν σμενόν , νῦν δὲ γέγονεν ἐξαίφνης ἐρωτικόν . τοιγαροῦν ἐδωχχευθεῖσα τῷ ἔρωτι ἀνέλασέ τε πρὸς ἐαυτὴν τὸν αὐχένα , καὶ περιέλιξεν οὕτω προσφύσια μανικῶς , ὥστε μόλις ἀπέσπασε τὰ χείλη καὶ κατατέτριφ' μου τὸ στόμα . τῶν δὲ χειλέων αὐτῆς ὑπανοιχθέντων ἀτμὸς εὐώδης καὶ τῶν ἐξωθεν οὐχ ἐλαττούμενος μύρων εἰς τὴν ψυχὴν ἐπωχετεύετο τὴν ἐμήν , τὰ δ ' ἄλλα ( οἶδας γὰρ ὅποια τὰ λοιπά ) νόει μοι κατὰ σαυτόν , ὦ φίλότης , οὐδὲν περιττοῦ δεόμενος λόγου . λέξω μέντοι τοιοῦτον , ὡς πρὸς ἀλλήλους ἐφιλονεικοῦμεν δι ' ὧης τῆς νυκτός , ἀμιλλώμενοι τίς φαίνεται ὀστέρου μᾶλλον ἐρῶν · κἂν τοῖς ἀφροδισίοις κολακικῶς ἀφορῶν ὁμιλούντων ἡμιτελεῖς ὑφ ' ἡδονῆς ὠλίσθανον λόγοι .
Lemmas: Ἔρως περιπίπτω ἀπόρρητος κατά ἐμαυτοῦ φράσσω ἀπορέω « οὐδείς ἕτερος ἐπίσταμαι ὁ ἐμός Καρδία ὁ βέλος , εἰμί μή σύ γε πάντως ὁ τιτρώσκω καί ὁ οὗτος σύ καλῶς παιδεύω μήτηρ ; οὖον δύναμαι γάρ οὐδέ γῆ τε κουραινω τόμος ἀρήγω πάθος . φύω δέ ὁ ποθέω ἐπί μᾶλλον ἐπαυξάνω ὁ λαιραῖος ἄμη καί σιγάω Ἔρως · ἅπας γάρ , Ζεύς ' ὁστισοῦν ἄγω ὁ Ψυχή , ὁ λυπέω ἐκλαλέω ἐπικουρίζω ὁ ἀδημονία ὁ βάρος . ὡς οὗτος , Ἔρως , βάλλω ὁ Ψυχή , οὕτως ἴσος βολή ὁ ἐμός κατατοξεύω ἐράω · μᾶλλον δέ προστέρως , ἵνα μή ὁ ἀλέω αὐτός ἀμαυρόω ὁ κάλλος . » ** μηνύω ταχύς · ἔνδον εἰσπορεύω πρός ἐκεῖνος . λόγος μεταδίδωμι ὁ φίλος , καί συμπαραδεῖ ὁ ῥῆμα χάρις καί ὁ Μύρων αὐτός εὐοσμία καί πῶς αἰδέομαι ὁ βλέμμα δεινός ἐκμαίνω ὁ ὀφθαλμός ἐράω . εἶδον χείρ ἄκρος καί πούς , ὁ λαμπρός ὁ κάλλος γνώρισμα , καί πρόσωπον εἶδον εὐπρόσωπος · ὁ δέ τίς καί ὁ στερεός ἀμελέω θεωρέω . πλήν οὖον θαρσέω ὁ πόθος ἐκφαίνω , ἐντός δέ μόλις ὁ χεῖλος ὑποστένω « οὖον τοίνυν , Ἔρως ( δύναμαι γάρ ) , αὐτός παρασκευάζω πρῶτος αἰτέω καί προτρέπω καί καθυγήσασθαι πρός εὐνή . » οὗτος μέν οὖν φημί ἄρτιος , ὁ ἀγαθός προσεύχομαι Ἔρως , ὁ δέ ἀκούω εὐμενής καί πληρόω ὁ εὐχή . καί ὁ ἐμός αὐτός λαμβάνω χείρ ἡμάλιατε ὁ δάκτυλος ἐκ ὁ ἁρμός ἡρέμα χαλάω , καί προσγελάω ἡδύς , καί ἐάν σφόδρα βούλομαι ὁ βλέμμα , πάλαι μέν σμένος , νῦν δέ γίγνομαι ἐξαπίνης ἐρωτικός . τοιγάρ εδωχχευτιθημι ὁ Ἔρως ἀναλάσκω τε πρός ἑαυτοῦ ὁ αὐχήν , καί περιελίσσω οὗτος προσφυθεος μανικός , ὥστε μόλις ἀποσπάω ὁ χεῖλος καί κατατρίβω ἐγώ ὁ στόμα . ὁ δέ χεῖλος αὐτός ὑπανοίγω ἀτμός εὐώδης καί ὁ ἐξωθεν οὐ ἐλασσόω Μύρων εἰς ὁ ψυχή ἐποχετεύω ὁ ἐμός , ὁ δ ' ἄλλος ( οἶδα γάρ όποιος ὁ λοιπός ) νοέω ἐγώ κατά σεαυτοῦ , εἰμί φιλότης , οὐδείς περισσός δήω λόγος . λέγω μέντοι τοιοῦτος , ὡς πρός ἀλλήλων φιλονεικέω Ζεύς ' ὅς ὁ νύξ , ἀμιλλώμενοι τίς φαίνω ὀστέρου μᾶλλον ἐράω · κἀν ὁ Ἀφροδίσιος κολακικός ἀφοράω ὁμιλέω ἡμιτελής ὑπό ' ἡδονή ὀλισθάνω λόγος .