aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0348.1
τὴν ψυχὴν ἕτι ζῶν ἀπὸ τοῦ σώματος . τοῦτο γὰρ δοκῶ μοι καὶ οἱ περὶ Σωκράτη θάνατον ἐκάλουν , καὶ γὰρ ἐστὶν ἡ μελέτη ἐν τῷ βράστῳ , φιλοσόφει δὲ καὶ διασκέπτου , τί πρὸς σὲ οὐχ οὕτως καὶ τί κατὰ φύσιν καὶ τί κατὰ νόμον · ἐν τούτῳ γὰρ μόνῳ χωρίζεται ψυχὴ ἀπὸ σώματος , ἐν δὲ τοῖς ἄλλοις οὐδαμοῦ , ἀλλὰ καὶ ὅταν βλέτῃ καὶ ὅταν ἀκούῃ καὶ ὅταν ὀσφραίνηται καὶ ὅταν γεύηται , σύνεστιν ὥσπερ μιᾶς αὐτῆς χορωγίας ἐξημμένη . γίνεται γοῦν , ὅταν μὴ μελετήσωμεν ἀποθνῄσκειν , χαλεπὴν τελευτὴν ἀναμένειν · ἢ γὰρ ψυχὴ ὡς τινων παιδικῶν ἀπολειπομένη συμφοροῦχει καὶ μετὰ ἀχθοῦνός πολλῆς ἀπολύεται · ὅταν δὲ καὶ φιλοσόφων ψυχαὶ ἐντύχῃ , τότε καὶ ἐν τῇ ὁδῷ πολλὰ κάμνει . ( 2 ) ἀφιέται γὰρ ἀξενάγηντος ὅποι ποτὲ φέρεσθαι εἰς χρημνοὺς ἢ χάσματα ἢ ποταμοὺς , ἕως ἐπὶ τῷ ἐσχάτῳ ἐνεχύῃ · φεύγουσι γὰρ αὐτήν , ὅτι οἴονται πολλὰ ἐξημαρτηκέναι ἐν τῷ ζῆν παραχωρήσασαν τῷ χειρόνι τὴν τοῦ ὄλου ἀρχήν , δι’ ἣν πολλὰ ἠναγκάσθη ὡς ἐν πονηροκρατία δίκαια πράττειν . ὅταν δὲ μελετήσωμεν τὴν καλὴν μελέτην , γίνεται καὶ ὁ βίος ἡδὺς καὶ ἡ τελευτὴ οὐδ’ ἀηδὴς καὶ ἡ ὁδὸς βραχύς · ξέναγει γὰρ πᾶσα ἡ ἐντυχούσα τὴν τοιαύτην ψυχὴν ἐπὶ τὰ εὐπόρα καὶ ὥσπερ καλὴν ἄγραν ἐπιφανῶς ἄγει λαβομένην παρὰ τοὺς κάτω τῶν καλῶν δικαστάς , αὐτὴ τε ὡς ἂν μεμεληκυῖα καὶ μόνη ζῶν οὐκ ἀνιάζεται καταληψοῦσα τὸ σῶμα . ( 3 ) ἐστὶ δὲ καὶ διὰ τοῦτο καὶ πολλὴ τις ταῖς τοιαύταις ψυχαῖς ἐν ἄδου τιμή , ὅτι ἤρα οὐκ ἦσαν φιλοσώματοι . διόξα γὰρ ἐστὶ τὰς φιλοσώματους ψυχὰς φαύλας τε εἶναι καὶ ἀνελεύθερους , τὰς δὲ μὴ τοιαύτας ἀγαθὰς τε καὶ εὐλαβένας ( ζῶσι γὰρ ἡγοῦμεναι πάντων καὶ ἐπιτάττουσαι ἀρχικῶς ) , διὰ τε ταῦτα ἀναιρεῖσθαι μόνα τὰ δίκαια καὶ βήστα , τῶν δὲ ἐναντίων μηδὲ ἐν , ἐφ’ ᾧ τὸ σῶμα ἀναγκάζει τὴν ψυχὴν ἡδεσθαι διὰ τὴν περιπεπλασμένην αὐτοῖς ἡδονὴν ἴχνος τρόπον ἢ ἄλλου τινὸς ἄλογον πρὸς τὴν τοῦ χειρόνος ἀρχὴν γεγεννημένου . ( 4 ) ταῦτά σοι ἐμέται μελετήσαντι ἀποθνῄσκειν , ὅταν δὴ μετοικεῖν ἐνθένδε , καὶ τὸ πρῶτον ἥδὺς ὁ βίος · ζῆσι γὰρ ἐλεύθερος , ἀρχων καὶ οὐκ ἀρχόμενος , βραχύς μὲν καὶ ὅσον τῷ σώματι περισώμενος , ** καὶ τοῦτ’ εἰς τὴν τοῦ ὄλου ἁρμονίαν , σιωπῶν δὲ βασιλεύων καὶ θεωρῶν , ὃ θεοὶ ἀνθρώποις τοῖς μετρίοις κατεσκεύασαντο ἀπεχομένοις τοῦ ἀγρίου βίου , ἐν ᾧ ἀρπαγαὶ καὶ ἀλληλοκτονίαι οὐ περὶ μεγάλων οὐδὲ θείων , περὶ μικρῶν δὲ καὶ κοινῶν , οὐ πρὸς ἀνθρώπους μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰ ἄλογα , περὶ γὰρ τοῦ πλεῖον ἔχειν καὶ ἐσθίειν καὶ πίνειν καὶ ἀφροδισιάζειν οἱ πάντες φαῦλοι εἰσι καὶ τοῖς ἄλογοις σύμφοροι .
Lemmas: ὁ ψυχή ἔτι ζῶ ἀπό ὁ σῶμα . οὗτος γάρ δοκέω ἐγώ καί ὁ περί Σωκράτης θάνατος καλέω , καί γάρ εἰμί ὁ μελέτη ἐν ὁ βράζω , φιλοσοφέω δέ καί διασκέπτομαι , τίς πρός σύ οὐ οὕτως καί τίς κατά φύσις καί τίς κατά νόμος · ἐν οὗτος γάρ μόνος χωρίζω ψυχή ἀπό σῶμα , ἐν δέ ὁ ἄλλος οὐδαμοῦ , ἀλλά καί ὅταν βλέτῃ καί ὅταν ἀκούω καί ὅταν ὀσφραίνομαι καί ὅταν γεύω , σύνειμι ὥσπερ εἷς αὐτός χορωγίας ἐξάπτω . γίγνομαι γοῦν , ὅταν μή μελετάω ἀποθνῄσκω , χαλεπός τελευτή ἀναμένω · ἢ γάρ ψυχή ὡς τίνω παιδικός ἀπολείπω συμφορουχεω καί μετά ἀχθέω πολύς ἀπολύω · ὅταν δέ καί φιλόσοφος ψυχή ἐντυγχάνω , τότε καί ἐν ὁ ὁδός πολύς κάμνω . ( 2 ) ἀφίημι γάρ ἀξενάγηντος ὅποι ποτέ φέρω εἰς κρημνός ἢ χάσμα ἢ ποταμός , ἠώς ἐπί ὁ ἔσχατος ἐγχέω · φεύγω γάρ αὐτός , ὅτι οἴομαι πολύς ἐξαμαρτάνω ἐν ὁ ζῶ παραχωρέω ὁ χείρων ὁ ὁ ὄλλυμι ἀρχή , διά ὅς πολύς ἀναγκάζω ὡς ἐν πονηροκρατία Δίκαιος πράσσω . ὅταν δέ μελετάω ὁ καλός μέλω , γίγνομαι καί ὁ βίος ἡδύς καί ὁ τελευτή οὐδέ ἀηδής καί ὁ ὁδός βραχύς · ξεναγέω γάρ πᾶς ὁ ἐντυγχάνω ὁ τοιοῦτος ψυχή ἐπί ὁ Εὐπόρα καί ὥσπερ καλός ἄγρα ἐπιφανῶς ἄγω λαμβάνω παρά ὁ κάτω ὁ καλός δικαστής , αὐτός τε ὡς εἄν μέλω καί μόνος ζῶ οὐ ἀνιάζω καταλαμβάνω ὁ σῶμα . ( 3 ) εἰμί δέ καί διά οὗτος καί πολύς τις ὁ τοιοῦτος Ψυχή ἐν ἀείδω τιμή , ὅτι ἐράω οὐ εἰμί φιλοσώματος . διόξα γάρ εἰμί ὁ φιλοσώματος ψυχή φαῦλος τε εἰμί καί ανελεύθερος , ὁ δέ μή τοιοῦτος ἀγαθός τε καί εὐλαβένας ( ζῶ γάρ ἡγέομαι πᾶς καί ἐπιτάσσω ἀρχικός ) , διά τε οὗτος ἀναιρέω μόνος ὁ Δίκαιος καί βαίνω , ὁ δέ ἐναντίος μηδέ ἐν , ἐπί ὅς ὁ σῶμα ἀναγκάζω ὁ ψυχή ἥδομαι διά ὁ περιπλάσσω αὐτός ἡδονά ἴχνος τρόπος ἢ ἄλλος τις ἄλογος πρός ὁ ὁ χείρων ἀρχή γεννάω . ( 4 ) οὗτος σύ ἐμέω μελετάω ἀποθνῄσκω , ὅταν δή μετοικέω ἐνθένδε , καί ὁ πρῶτος ἡδύς ὁ βίος · ζῆσις γάρ ἐλεύθερος , ἄρχω καί οὐ ἄρχω , βραχύς μέν καί ὅσος ὁ σῶμα περίειμι , ** καί οὗτος εἰς ὁ ὁ ὄλλυμι ἁρμονία , σιωπή δέ βασιλεύω καί θεωρός , ὅς θεός ἄνθρωπος ὁ μέτριος κατασκευάζω ἀπέχω ὁ ἄγριος βίος , ἐν ὅς ἁρπάγη καί ἀλληλοκτονία οὖον περί μέγας οὐδέ θεῖον , περί μικρός δέ καί κοινός , οὖον πρός ἄνθρωπος μόνος , ἀλλά καί ὁ ἄλογος , περί γάρ ὁ πλείων ἔχω καί ἐσθίω καί πίνω καί ἀφροδισιάζω ὁ πᾶς φαῦλος εἰμί καί ὁ ἄλογος σύμφορος .