aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0587.2
Ἥκουσα Ἀρχεδήμου , ὅτι σὺ ἤγει χρῆναι περὶ σοῦ μὴ μόνον ἐμὲ ἡσυχίαν ἄγειν ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐμοὺς ἐπιτηδείους τοῦ φλαῦρόν τι ποιεῖν ἢ λέγειν περὶ σοῦ · Δίωνα δὲ μόνον ἐξαιρετον ποιεῖ . οὗτος δὲ ὁ λόγος σιμαίνει , ὅτι οὐκ ἄρχω ἐγὼ τῶν ἐμῶν ἐπιτηδείων · εἰ γὰρ ἤρχον ἐγὼ οὕτω τῶν τε ἄλλων καὶ σοῦ καὶ Δίωνος , πλεῖον ἂν ἤν ὑμῖν τε πασίν ἀγαθὰ τοῖς τε ἄλλοις · Ἐλλησιν , ὡς ἐγὼ φημι . νῦν δὲ μέγας ἐγὼ εἰμὶ ἐμαυτὸν παρέχων τῷ ἐμῷ λόγῳ ἐπόμενον . καὶ ταῦτα λέγω ὡς οὐχ ὑπὲς τι Κρατιστοῦλου καὶ Πολυξένου πρὸς σὲ εἰρηκότων , ὧν φασὶ λέγειν τὸν ἔτερον ὅτι ἀκούσαι Ὀλυμπιάσι πολλῶν τινῶν τῶν μετ’ ἐμοῦ σε κακῶγορούντων . ἵσως γὰρ οὔτερον ἐμοῦ ἀκούει · ἐγὼ μὲν γὰρ οὐκ ἤκουσα . χρή δέ , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ , οὕτωσί σε ποιεῖν τοῦ λοιποῦ , ὅταν τι τοιούτον λέγῃ τις περὶ ἡμῶν τινός , γράμματα πέμψαντα ἐμὲ ἐρέσθαι · ἐγὼ γὰρ τάλθθ λέγειν οὔτε ὀκνήσω οὔτε αἰσχυνούμην . ἐμοὶ δὲ δή καὶ σοὶ τὰ πρὸς ἀλλήλους οὕτωσι τυγχάνει ἔχοντα · οὔτε αὐτοὶ ἀγνοῦτες ἑαμεν οὐδενὶ Ἑλλήνων ὡς ἔπος εἰπεῖν , οὔτε ἡ συννοσία ἡμῶν σιγᾷται . μὴ λανθάνέτω δέ σε ὅτι οὐδ’ εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον σιγηθήσεται · τοιούτου οἱ παραδεδεγμένοι εἰσὶν αὐτὴν , ὅτε οὐκ ὀλίγην γεγεννημένην οὐδ’ ἥρεμα . τί οὖν δή λέγω ; νυν · ἐφ’ ὧν ἀνωθεν ἀρξάμενος . πέφυκε ξυνιέναι εἰς ταῦτό φρόνησις τε καὶ δύναμις μεγάλη , καὶ ταῦτ’ ἀληλ’ ἀεὶ διώκει καὶ ζητεῖ καὶ ξυγγίγνεται · ἔπειτα καὶ οἱ ἄνθρωποι χαίρουσι περὶ τούτων αὐτοὶ τε διαλεγόμενοι καὶ ἄλλων ἀκούοντες ἐν τε ἰδίαις ξυνουσίαις καὶ ἐν ταῖς ποιήσεσιν , ( 311 ) οἷον καὶ περὶ Ἱέρωνος ὅταν διαλέγωνται ἄνθρωποι καὶ Πausανίου τοῦ Λακεδαιμονίου , χαίρουσι τῇ Σιμωνίδου ξυνονσίαν παραφέροντες , ἃ τε ἔπραξε καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς · καὶ Περίανδρον τὸν Κορίνθιον καὶ Θαλῆν τὸν Μιλήσιον ὁμνεῖν εἰδόσιν δμα , καὶ Περικλέα καὶ Ἀναξαγόραν , καὶ Κροῖσον αὐ καὶ Σόλωνα [ ὡς σοφὸν καὶ Κύρον ὡς δυναστήν . ] καὶ δή ταῦτα μιμούμενοι οἱ ποιηταὶ Κρέοντα μὲν καὶ Τειρεσίαν συνάγουσι , Πολυδεῶν δὲ καὶ Μίνω , Ἀγαμέμνονα δὲ καὶ Νέστορα καὶ Ὀδυσσέα καὶ Παλαμῆδη · ὡς δ’ ἐμοὶ δοκεῖ , καὶ Προμηθέα Δι · ταύτῃ τῃ συνίγον οἱ πρῶτοι ἄνθρωποι . τούτων δὲ τοὺς μὲν εἰς διαφοράν , τοὺς δ’ εἰς φιλίαν ἀλληλοὺς ἰόντας , τοὺς δὲ τοτὲ μὲν εἰς φιλίαν τοτὲ δ’ εἰς διαφοράν , καὶ τὰ μὲν ὁμοιοούντας τὰ δὲ διαφερομένους ἄδουσι . πάντα δή ταῦτα λέγω τοῦ βουλομένου ἐνδείξασθαι , ὅτι οὐκ ἐπειδὰν ἡμεῖς τελευτήσωμεν καὶ οἱ λόγοι οἱ περὶ ἡμῶν σεσιγήσονται . ὅσατ’ ἐπιμελητέον αὐτῶν ἐστί · ἀνάγκη γάρ , ὡς δοκεῖ , μέλειν ἡμῖν καὶ τοῦ ἔπειτα χρόνου , ἐπειδὴ καὶ τυγχάνουσι κατὰ τινα φύσιν οἱ μὲν ἄνδραποδώδεστατοι οὐδὲν φροντίζοντες αὐτοῦ , οἱ δ’ ἐπεικίστατοι πᾶν ποιούντες ὅπως ἂν εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον εὖ ἀκούσωσι . ὅ δή καὶ ἐγὼ τεκμηρίον ποιοῦμαι ὅτι ἐστι τις αἴσθησις τοῖς τεθνεώσι τῶν ἐνθάδε · αἱ γὰρ
Lemmas: ἥκω Ἀρχέδημος , ὅτι σύ ἡγέομαι χρή περί σύ μή μόνος ἐγώ ἡσυχία ἄγω ἀλλά καί ὁ ἐμός ἐπιτήδειος ὁ φλαῦρος τίς ποιέω ἢ λέγω περί σύ · Δίων δέ μόνος ἐξαίρω ποιέω . οὗτος δέ ὁ λόγος σιμαίνω , ὅτι οὐ ἄρχω ἐγώ ὁ ἐμέω ἐπιτήδειος · εἰμί γάρ ἄρχω ἐγώ οὗτος ὁ τε ἄλλος καί σύ καί Δίων , πλείων εἄν ἐάν σύ τε πᾶς ἀγαθός ὁ τε ἄλλος · Ἕλλην , ὡς ἐγώ φημί . νῦν δέ μέγας ἐγώ εἰμί ἐμαυτοῦ παρέχω ὁ ἐμός λόγος ἔπω . καί οὗτος λέγω ὡς οὐ ΥΠΕΣ τίς κρατιστουλας καί Πολύξενος πρός σύ λέγω , ὅς φημί λέγω ὁ ἕτερος ὅτι ἀκούω Ὀλυμπιάς πολύς τις ὁ μετά ἐγώ σύ κακωγορεω . ἴσως γάρ ουτερος ἐγώ ἀκούω · ἐγώ μέν γάρ οὐ ἀκούω . χρή δέ , ὡς ἐγώ δοκέω , οὕτως σύ ποιέω ὁ λοιπός , ὅταν τίς τοιοῦτος λέγω τις περί ἐγώ τις , γράμμα πέμπω ἐγώ ἔρομαι · ἐγώ γάρ τέλλω λέγω οὔτε ὀκνέω οὔτε αἰσχύνω . ἐγώ δέ δή καί σύ ὁ πρός ἀλλήλων οὕτως τυγχάνω ἔχω · οὔτε αὐτός ἀγνοέω ἐάω οὐδείς Ἕλλην ὡς ἔπος εἶπον , οὔτε ὁ συννοθεος ἐγώ σιγάω . μή λανθάνω δέ σύ ὅτι οὐδέ εἰς ὁ ἔπειτα χρόνος σιγάω · τοιοῦτος ὁ παραδέχομαι εἰμί αὐτός , ὅτε οὐ ὀλίγος γεννάω οὐδέ ἤρεμος . τίς οὖν δή λέγω ; νυν · ἐπί ὅς ἄνωθεν ἄρχω . φύω συνίημι εἰς αὐτός φρόνησις τε καί δύναμις μέγας , καί αὐτός ἀληλ’ ἀεί διώκω καί ζητέω καί συγγίγνομαι · ἔπειτα καί ὁ ἄνθρωπος χαίρω περί οὗτος αὐτός τε διαλέγω καί ἄλλος ἀκούω ἐν τε ἴδιος συνουσία καί ἐν ὁ ποίησις , ( 311 ) οἷος καί περί Ἱέρων ὅταν διαλέγω ἄνθρωπος καί Πausανίου ὁ Λακεδαιμόνιος , χαίρω ὁ Σιμωνίδης ξυνονσίαν παραφέρω , ὁ τε πράσσω καί εἶπον πρός αὐτός · καί Περίανδρος ὁ Κορίνθιος καί Θαλῆς ὁ Μιλήσιος ὀμνέω οἶδα ΔΜΑ , καί Περικλῆς καί Ἀναξαγόρας , καί Κροῖσος αὖος καί Σόλων [ ὡς σοφός καί Κῦρος ὡς δυνάστης . ] καί δή οὗτος μιμέομαι ὁ ποιητής Κρέων μέν καί Τειρεσίας συνάγω , πολυδηω δέ καί Μίνως , Ἀγαμέμνων δέ καί Νέστωρ καί Ὀδυσσεύς καί Παλαμήδης · ὡς δέ ἐγώ δοκέω , καί Προμηθεύς Ζεύς · οὗτος πῃ συνιγος ὁ πρῶτος ἄνθρωπος . οὗτος δέ ὁ μέν εἰς διαφορά , ὁ δέ εἰς φίλιος ἀλλήλων εἶμι , ὁ δέ τοτέ μέν εἰς φίλιος τοτέ δέ εἰς διαφορά , καί ὁ μέν ὁμοιόω ὁ δέ διαφέρω ἀείδω . πᾶς δή οὗτος λέγω ὁ βούλομαι ἐνδείκνυμι , ὅτι οὐ ἐπειδάν ἐγώ τελευτάω καί ὁ λόγος ὁ περί ἐγώ σιγάω . Όσατο ἐπιμελητέον αὐτός εἰμί · ἀνάγκη γάρ , ὡς δοκέω , μέλω ἐγώ καί ὁ ἔπειτα χρόνος , ἐπεί καί τυγχάνω κατά τις φύσις ὁ μέν ἄνδραποδώδεστατοι οὐδείς φροντίζω αὐτός , ὁ δέ επεικιστατος πᾶς ποιέω ὅπως εἄν εἰς ὁ ἔπειτα χρόνος εὕω ἀκούω . ὅς δή καί ἐγώ τεκμήριον ποιέω ὅτι εἰμί τις αἴσθησις ὁ θνῄσκω ὁ ἐνθάδε · ὁ γάρ