aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0437.3
Τῶν ὀνειράτων δύο πύλας εἶναι φησιν ὁ θεὸς Ὅμη-ρος , καὶ διάφορον εἶναι αὐτοῖς καὶ τὴν ὑπὲρ τῶν ἀπο-δησομένων πίστιν . ἐγὼ δὲ νομίζω σε νῦν , εἴπερ ποτὲ καὶ ἄλλοτε , σαφῶς ὁραχέναι περὶ τῶν μελλόντων · ἐθεασάμην γὰρ καὶ αὐτὸς τοιούτον σήμερον . δένδρον γὰρ φύσιν ὑψηλὸν ἐν τινι τρικλίνῳ σφόδρα μεγάλῳ πεφυτευμένον εἰς ἕδαφος ῥέπειν , ἐν τῇ ῥίζῃ παραπε-φυκότος ἐτέρου μικροῦ καὶ νεογενοῦς , ἀνθροπῷ λίαν . ( 2 ) ἐγὼ δὲ περὶ τοῦ μικροῦ σφόδρα ἠγωνίουν μὴ τις αὐτὸ μετὰ τοῦ μεγάλου συναποσπάσῃ , καὶ τοίνυν ἐπειδὴ πλησίον ἐγενόμην , ὁρῶ τὸ μέγα μὲν ἐπὶ τῆς γῆς ἐκ-τεταμένον , τὸ μικρὸν δὲ ὀρθὸν μέν , μετέωρον δὲ ἀπὸ γῆς . ὡς οὖν εἶδον , ἀγωνιᾶσας ἔφημ « οἷον δένδρον , κίν-δυνός ἐστι μηδὲ τὴν παραφυοῦσα σωθῆναι . » ( 3 ) καὶ τις ἀγνώσῃ μοι παντελῶς « ὅρα » ἔφησεν « ἀκριβῶς καὶ θάρρει · τῆς ῥίζης γὰρ ἐν τῇ γῇ μενούσης τὸ μικρότερον ἀδλα-δῶς διαμείνει καὶ βεβαιώτερον ἰδρυθήσεται . » τὰ μὲν οὖ τῶν ὀνειράτων τοιαῦτα , θεὸς δὲ οἶδεν εἰς ὅ τι φέ-ρει · περὶ δὲ τοῦ μικροῦ ἀνδρογύνου μαθῶμι · ἂν ἡδεῖς ἐκεῖνο , πότε διελέχθη περὶ ἐμοῦ ταῦτα , πότερον πρὶν συντυχεῖν ἐμοὶ ἢ μετὰ τοῦτο . ( 4 ) δήλωσον οὖν ἡμῖν ὅ τι ἂν οἴᾶς τε ἡς . ὑπὲρ δὲ τῶν πρὸς αὐτὸν ἴσθι ὅτι πολλάκις , αὐτοῦ τοὺς ἐπαρχιώτας ἀδικήσαντος , ἐσιώ-πησα παρὰ τὸ πρέπον ἐμαυτῷ , τὰ μὲν οὐκ ἀκούων , τὰ δὲ οὐ προσιέμενος , ἄλλοις δὲ ἀπιστῶν , ἐνὶχ δὲ εἰς τοὺς συνόντας αὐτῷ τρέπων . ( 5 ) ὅτι δὲ μοι μεταδοῦναι τῆς τοιαύτης ἡξίωσεν αἰσχύνης , ἀποστείλας τὰ μικρὰ καὶ πάσας αἰσχύνης ἀξίας ὑπομνήματα , τί με πρᾶ-τειν ἔχην ; ἄρα σιωπᾶν ἢ λέγεσθαι ; τὸ μὲν οὖν πρῶ-τον ἦν ἠλιθίων καὶ δουλοπρεπὲς καὶ θεομίσητον , τὸ δεῦ-τερον δὲ δίκαιον μὲν καὶ ἀνδρείον καὶ ἐλευθέριον , ὑπὸ δὲ τῶν ἐχόντων ἡμᾶς πραγμάτων οὐ συγχωρουμένου . ( 6 ) τί τοίνυν ἐποίησα ; πολλῶν παρόντων , οὓς ἤδειν ἀναγγελούντας αὐτῷ « Πάντη καὶ πάντως » εἶπον « διορθώσει τὰ ὑπομνήματα ὁ δεῖνα , ἐπεὶ δεινῶς ἀσχη-μονεῖ . » τοῦτο ἐκείνους ἀποῦσας τοσοῦτον ἐδῆσεν σω-φρόνως τὴν πρᾶξαι , ὥστε πεποίηκεν οἷα μὰ τὸν θεὸν οὐδ’ ἂν εἰς μέτριος τύραννος , οὕτω μου πλησίον ὢντος . ( 7 ) ἐνταῦθα τί πράττειν ἔχρην ; ἄνδρα τῶν Πλάτωνος καὶ Ἀριστοτέλους ζηλωτὴν δογμάτων ; ἄρα περιορᾶν ἀν-θρώπους ἀθλίους τοῖς κλέπταις ἐκδιδομένους , ἢ κατὰ δύναμιν αὐτοὺς ἀμῦνειν , ὡς ἤδη τὸ κῦκνειον ἐξάδουσι διὰ τὸ θεομάδες ἐργαστήριον τῶν τοιούτων ; ἐμοὶ μὲν οὖν αἰσχρὸν εἶναι δοκεῖ τοὺς μὲν χλιαρόους , ὅταν λεί-πωσι τὴν τάξιν , καταδικάζειν ( καίτοι χαρὴν ἰκανὴν τεθνάναι παραχρῆμα καὶ μηδὲ ταφῆς ἀξιοῦσθαι ) , τὴν δὲ ὑπὲρ τῶν ἀθλιῶν ἀνθρώπων ἀπολείπειν τάξιν , ὅταν δὴ πρὸς κλέπτας ἀγωνίζεσθαι τοιούτους , καὶ ταῦτα
Lemmas: ὁ ὄνειρος δύο πύλη εἰμί φημί ὁ θεός Ὅμηρος , καί διάφορος εἰμί αὐτός καί ὁ ὑπέρ ὁ ἀποδίδωμι πίστις . ἐγώ δέ νομίζω σύ νῦν , εἴπερ ποτέ καί ἄλλοτε , σαφῶς ὁράω περί ὁ μέλλω · θεάομαι γάρ καί αὐτός τοιοῦτος σήμερον . δένδρον γάρ φύσις ὑψηλός ἐν τις τρίκλινος σφόδρα μέγας φυτεύω εἰς ἔδαφος ῥέπω , ἐν ὁ ῥίζα παραφύω ἔτερον μικρός καί νεογενής , ἄνθρωπος λίαν . ( 2 ) ἐγώ δέ περί ὁ μικρός σφόδρα αγωνιώ μή τις αὐτός μετά ὁ μέγας συναποσπάω , καί τοίνυν ἐπεί πλησίος γίγνομαι , ὁράω ὁ μέγας μέν ἐπί ὁ γῆ ἐκτείνω , ὁ μικρός δέ ὀρθός μέν , μετέωρος δέ ἀπό γῆ . ὡς οὖν εἶδον , ἀγωνιάω Εφίμ « οἷος δένδρον , κίνδυνος εἰμί μηδέ ὁ παραφύω σῴζω . » ( 3 ) καί τις ἄγω ἐγώ παντελῶς « ὁράω » φημί « ἀκριβῶς καί θαρσέω · ὁ ῥίζα γάρ ἐν ὁ γῆ Μένων ὁ μικρός ἀδλα-δῶς διαμένω καί βέβαιος ἰδρύω . » ὁ μέν οὖον ὁ ὄνειρος τοιοῦτος , θεός δέ οἶδα εἰς ὅς τίς φέρω · περί δέ ὁ μικρός ἀνδρόγυνος μανθάνω · εἄν ἡδύς ἐκεῖνος , πότε διαλέγω περί ἐγώ οὗτος , πότερος πρίν συντυγχάνω ἐγώ ἢ μετά οὗτος . ( 4 ) δηλόω οὖν ἐγώ ὅς τίς εἄν οἶς τε εἰμί . ὑπέρ δέ ὁ πρός αὐτός εἰμί ὅτι πολλάκις , αὐτός ὁ ἐπαρχιώτης ἀδικέω , σιωπάω παρά ὁ πρέπω ἐμαυτοῦ , ὁ μέν οὐ ἀκούω , ὁ δέ οὖον προσίημι , ἄλλος δέ ἀπιστέω , ἐνὶχ δέ εἰς ὁ σύνειμι αὐτός τρέπω . ( 5 ) ὅτι δέ ἐγώ μεταδίδωμι ὁ τοιοῦτος ἀξιόω αἰσχύνη , ἀποστέλλω ὁ μικρός καί πᾶς αἰσχύνη ἄξιος ὑπόμνημα , τίς ἐγώ πρᾶτις ἔχω ; ἄρα σιωπάω ἢ λέγω ; ὁ μέν οὖν πρῶτος εἰμί ἠλίθιος καί δουλοπρεπής καί θεομίσητος , ὁ δευτερόω δέ Δίκαιος μέν καί ἀνδρεῖος καί Ἐλευθέριον , ὑπό δέ ὁ ἔχω ἐγώ πρᾶγμα οὖον συγχωρέω . ( 6 ) τίς τοίνυν ποιέω ; πολύς πάρειμι , ὅς ἀδέω ἀναγγέλλω αὐτός « Πάντη καί πάντως » εἶπον « διόρθωσις ὁ ὑπόμνημα ὁ Δεῖνα , ἐπεί δεινῶς ἀσχημονέω . » οὗτος ἐκεῖνος ἄπειμι τοσοῦτος δήω σωφρόνως ὁ πράσσω , ὥστε ποιέω οἷος μά ὁ θεός οὐδέ εἄν εἰς μέτριος τύραννος , οὗτος ἐγώ πλησίος εἰμί . ( 7 ) ἐνταῦθα τίς πράσσω χρή ; ἀνήρ ὁ Πλάτων καί Ἀριστοτέλης ζηλωτός δόγμα ; ἄρα περιοράω ἄνθρωπος ἄθλιος ὁ κλέπτης ἐκδίδωμι , ἢ κατά δύναμις αὐτός ἀμύνω , ὡς ἤδη ὁ κύκνειος ἐξᾴδω διά ὁ θεομάδες ἐργαστήριον ὁ τοιοῦτος ; ἐγώ μέν οὖν αἰσχρός εἰμί δοκέω ὁ μέν χλιαρόους , ὅταν λείπω ὁ τάξις , καταδικάζω ( καίτοι χαίρω ἱκανός θνήσκω παραχρῆμα καί μηδέ ταφή ἀξιόω ) , ὁ δέ ὑπέρ ὁ ἄθλιος ἄνθρωπος ἀπολείπω τάξις , ὅταν δή πρός κλέπτης ἀγωνίζομαι τοιοῦτος , καί οὗτος