aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0337.1
κιονόκρανα , ἀλλ' ἐν ταῖς χρυσαῖς καὶ ἀργυραῖς κλίναις κατακείμενοι στρεβλοῦσθε καλῶς ποιούντες , οὐδ' ἰachu-ροποιεῖσθαι δύνασθε , ἵνα τὰ τῶν ἀγαθῶν λείψανα μετὰ τῶν λαχάνων καταφάγητε κακοὶ κακῶν ἐπιπθδεῖοι ὄν-τες . ἀλλ' εἰ νοῦν ἔχετε , ὥσπερ οὐκ ἔχετε , ἐὰν μεθύητε , Σωκράτει τε τῷ σοφῷ πεισθέντες καλμὶ κοινῇ βουλῇ συνελθόντες ἡδύνθη σιμπαίνετε ἡ συμφρονεῖν μαθέτε ἡ ἀπαγάγεσθε · οὐ γὰρ δυνατόν ἐστιν ἄλλως ἐν τῷ ζῆν , εἰ μὴ θέλετε ὥσπερ ἐν συμποσίῳ , ἕως ἂν ὑπερπίοντες καὶ ὑπερμευσθέντες ὑπὸ ἰλῆγων καὶ στρόφων συνε-γόμενοι ὑπ' ἑτέρων ἄγησθε καὶ μὴ αὐτοὶ δύνησθε σω-θῆναι . ( 7 ) σπαταλῶσι δ' ὑμῖν καὶ ἐνθυμουμένοις , ὅσα γε τὰ ἀγαθὰ ὧν δεσπόται λέγεσθε εἶναι , ἔχονται οἱ κοινοὶ δῆμοι , οὓς ὑμεῖς καλεῖτε ἰατρούς , οἳς ἂν ἐπὶ τὴν γαστέρα ἐπέλθῃ , ταῦτα λέγουσι καὶ πράττουσιν . οὕτω δὲ καλῶς ποιούντες τέμνουσι καὶ κάουσι καὶ δε-σμεύουσι φαρμακὰ τε διδύσι καὶ ἐσω καὶ ἐξω τοῦ σώμα-τος . κἂν ὑγιασθῆτε , οὐδὲ τοῖς καλουμένοις ἰατροῖς χάριν ἔχετε , ἀλλὰ τοῖς θεοῖς φατὲ δεῖν ἔχειν χάριν · ἐὰν δὲ μή , τοῖς ἰατροῖς ἐγχαλεῖτε . πλεῖον δ' ἔμοιγε πάρεισι τὸ εὐφραίνεσθαι τοῦ λυπεῖσθαι καὶ τὸ εἰδέναι τοῦ ἀγνοεῖν · ( 8 ) διετέλεσα γὰρ ἐντυχάνων Ἀντισθένει τῷ σοφῷ , ὃς μόνος τοῖς εἰδόσιν αὐτὸν διεῖλε καὶ τοῖς ἀλλοτρίοις τοῖς οὐκ εἰδόσι φύσιν , λόγον , ἀλήθειαν παρεξέβη , οὐδὲν φροντίσας κυναδάλων νηπίων μὴ ἐπισταμένων , ὡς εἴ-ρηται ἐν ἐπιστολῇ , λόγους κυνός . βαρβάρους δὲ οὐσιν οἰμάζειν λέγω , ὅως ἂν ἑλληνιστὶ μαθόντες Ἕλληνες ἑλληνοὶ γένωνται · νῦν μὲν γὰρ πολὺ χαριέστεροί εἰσιν οἱ καλούμενοι βάρβαροι καὶ τόπῳ ἐν ᾧ εἰσὶ καὶ τρό-πῳ , καὶ οἱ μὲν καλούμενοι Ἕλληνες στρατεύουσι ἐπὶ τοὺς βαρβάρους , οἱ δὲ βάρβαροι διαφυλάττειν οἴονται δεῖν τὴν ἑαυτῶν , πάντες ὄντες αὐτάρκεις . ὑμῖν δὲ ἰκα-νὸν οὐδὲν · καὶ γὰρ φιλόδοξοι καὶ ἀλόγοι καὶ ἀχρήστως τρεφόμενοι ἐστε .
Lemmas: κιονόκρανον , ἀλλά ἐν ὁ χρύσεος καί ἀργύρεος κλίνη κατάκειμαι στρεβλόω καλῶς ποιέω , οὐδέ ιachu-ροποιεω δύναμαι , ἵνα ὁ ὁ ἀγαθός λείψανον μετά ὁ λάχανον καταφαίνω κακός κακός ἐπιπθδεῖοι εἰμί . ἀλλά εἰμί νόος ἔχω , ὥσπερ οὐ ἔχω , ἐάν μεθύω , Σωκράτης τε ὁ σοφός πείθω καλμὶ κοινός βουλή συνέρχομαι ἡδύνω σιμπαινω ὁ συμφρονέω μανθάνω ὁ ἀπάγω · οὖον γάρ δυνατός εἰμί ἄλλως ἐν ὁ ζῶ , εἰμί μή ἐθέλω ὥσπερ ἐν συμπόσιον , ἠώς εἄν ὑπερπίνω καί ὑπερμευσθέντες ὑπό ἰλῆγων καί στρόφος συνέρχομαι ὑπό ἕτερος ἄγω καί μή αὐτός δύναμαι σῴζω . ( 7 ) σπαταλάω δέ σύ καί ἐνθυμέομαι , ὅσος γε ὁ ἀγαθός ὅς δεσπότης λέγω εἰμί , ἔχω ὁ κοινός δῆμος , ὅς σύ καλέω ἰατρός , οἶς εἄν ἐπί ὁ γαστήρ ἐπέρχομαι , οὗτος λέγω καί πράσσω . οὗτος δέ καλῶς ποιέω τέμνω καί καίω καί δεσμεύω Φαρμακά τε δίδυμι καί ἕννυμι καί ἐξω ὁ σῶμα . κἀν ὑγιάζω , οὐδέ ὁ καλέω ἰατρός χάρις ἔχω , ἀλλά ὁ θεός φημί δήω ἔχω χάρις · ἐάν δέ μή , ὁ ἰατρός ἐγχαλάω . πλείων δέ ἐγώ πάρειμι ὁ εὐφραίνω ὁ λυπέω καί ὁ οἶδα ὁ ἀγνοέω · ( 8 ) διατελέω γάρ ἐντυγχάνω Ἀντισθένης ὁ σοφός , ὅς μόνος ὁ οἶδα αὐτός διαιρέω καί ὁ ἀλλότριος ὁ οὐ οἶδα φύσις , λόγος , ἀλήθεια παρεκβαίνω , οὐδείς φροντίζω κυναδάλων νήπιος μή ἐφίστημι , ὡς εἴρω ἐν ἐπιστολή , λόγος κύω . βάρβαρος δέ εἰμί οἰμάζειν λέγω , ὅς εἄν ἑλληνιστί μανθάνω Ἕλλην ἑλληνοὶ γίγνομαι · νῦν μέν γάρ πολύς χαριής εἰμί ὁ καλέω βάρβαρος καί τόπος ἐν ὅς εἰμί καί τρόπος , καί ὁ μέν καλέω Ἕλλην στρατεύω ἐπί ὁ βάρβαρος , ὁ δέ βάρβαρος διαφυλάσσω οἴομαι δήω ὁ ἑαυτοῦ , πᾶς εἰμί αὐτάρκης . σύ δέ ἰκανός οὐδείς · καί γάρ φιλόδοξος καί ἄλογος καί ἄχρηστος τρέφω εἰμί .