aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0245.1
εὐτυχοῦντας τοὺς εὐειδεστέρους τῶν παίδων , καί , δυοῖν ὄντοιν ἡ καὶ πλειόνων , ἡδίων τοῖς γονεύσιν ὁ καλλίων . ὁ δὲ Χαρικλῆς οὕτως εὐθὺς διετέθη πρὸς τὸ τεχθὲν φιλοστόργως , ὥστε ἀδικώτατον κρίνειν ἐταίραν ἐτι καλεῖσθαι τὴν ἐρώτιον τοιούτον τεκοῦσαν . τοιγαροῦν αὐτίκα τῆς αἰχμᾶς αὐτὴν ἀνέστησεν ἐργασίας , καὶ ἐπ’ ἀρώτω παίδων · γησίων τὴν ἐρωμένην ἠγάγετο γαμετήν . καὶ πολλαπλασιάζει τὸν πόθον τῆς σχέσεως τοῦ παιδαρίου . ὅθεν εἰκότως ἐκ περιχαρείας τῇ μητρὶ τὸ βλέμμα φαιδρόν , καὶ οὐδὲ τεκοῦσης ἀπήνησεν . ἀρτίως οὖν περιβαλομένη σκευὴν ἐρεστρίδα γέγονα παρὰ τῇ Πυθιάδι ( τοῦτο γὰρ μετακεκλημέν ἐκείνη ) καὶ πάντων ἀγαθῶν συνήδομην αὐτῇ . τὸ δὲ παιδίον κλαυθμυρίζομενον ἰδοῦσα περίληχα , θερμῶς μὲν ὡς καλόν , ἀπαλῶς δὲ ὡς τρυφερώτερον καὶ τῶν ῥόδων , οἷσπερ ἔοικε τὴν χροῖαν . ἐκπλήττομαι , νὴ τὸν θεόν , πῶς ἀθρόως ἀπαντα μεταβέβληκεν ἡ γυνή . καὶ πάρεισι θαυμάζειν ἐκείνης βλέμμα προσηνές , μέτριον ἥθος , μειδίαμα σεμνόν , κόμην ἀρελῶς πεπλοκιωμένην , καλύπτραν ἐπ’ αὐτῆς εὖ μάλὰ σεμνήν , βραχυλογίαν ἐν ἡρεμαίᾳ φωνῇ . εἴδον καὶ ἀμφιδέας καὶ περισκελίδας , οὐ τὰς περιέργους ἐκείνας , ὡ φίλη , ἀλλ’ ἔργον ὄντως ἐλευθέρα πρεπῶδες . τοιούτον ἐν αὐτῇ καὶ περιαιχένιον καὶ τὸν ἄλλον κόσμον ἴδει τις ἂν . προτοῦσάν τε φασι νεῦειν τε κάτω καὶ τεταγμένα βαδίζειν , σχῆμα συμφέρον τῇ σωφροσύνῃ · καὶ εἴποις ἂν ὡς δεὶ τοιαύτη γένουν ἐκ παιδός . ἀπαντα γοῦν ἐν ταῖς γυναικωνίται · καὶ ταῖς ταλασίαις πρὸς ἀλλήλας ὁμιλοῦσι γυναῖκες . ἀπὸι τοίνυν , Θελξινοῆ , καὶ σὺ παρ’ ἐκείνην ἐκ γειτόνων οἰκοῦσαν , μεταμφιεσμένη μέντοι κοσμίως ἡμῖφάροι ἀλουργές . φυλάττου δέ , γλυκυτάτη , μὴ μεταξὺ παρελχομένη τῇ συνήθεια Μελισσάριον τὴν νῦν Πυθιάδα προστείγῃ · ὁ μικροῦ πέπονθα νὴ τὴν Διόνην , εἰ μὴ Γλυκέρα παροῦσα λάθρα με ταχὺ διένυξε τῷ ἀγχόνι .
Lemmas: εὐτυχέω ὁ εὔειδος ὁ παῖς , καί , δύο εἰμί ὁ καί πλείων , ἡδύς ὁ γονεύς ὁ καλός . ὁ δέ Χαρικλῆς οὕτως εὐθύς διατίθημι πρός ὁ τίκτω φιλόστοργος , ὥστε ἄδικος κρίνω ἑταίρα ἔτι καλέω ὁ Ἐρώτιον τοιοῦτος τίκτω . τοιγάρ αὐτίκα ὁ αἰχμή αὐτός ἀνίστημι ἐργασία , καί ἐπί ἀρόω παῖς · γείσιον ὁ ἐράω ἄγω γαμετή . καί πολλαπλασιάζω ὁ πόθος ὁ σχέσις ὁ παιδάριον . ὅθεν εἰκότως ἐκ περιχάρεια ὁ μήτηρ ὁ βλέμμα φαιδρός , καί οὐδέ τίκτω ἀπήνησεν . ἄρτιος οὖν περιβάλλω σκευή ἐρεστρίδα γίγνομαι παρά ὁ Πυθιάς ( οὗτος γάρ μετακαλέω ἐκεῖνος ) καί πᾶς ἀγαθός συνήδομαι αὐτός . ὁ δέ παιδίον κλαυθμυρίζω ὁράω περίληχα , θερμός μέν ὡς καλός , Ἀπαλῶς δέ ὡς τρυφερός καί ὁ ῥόδον , ὅσπερ ἔοικα ὁ χρόα . ἐκπλήσσω , νή ὁ θεός , πῶς ἀθρόος ἅπας μεταβάλλω ὁ γυνή . καί πάρειμι θαυμάζω ἐκεῖνος βλέμμα προσηνής , μέτριος ἦθος , μειδίαμα σεμνός , κόμη ἀρελῶς πλοκίζω , καλύπτρα ἐπί αὐτός εὕω μάλα σεμνός , βραχυλογία ἐν ἡρεμαίᾳ φωνή . εἶδον καί ἀμφιδέα καί περισκελίς , οὖον ὁ περίεργος ἐκεῖνος , εἰμί φίλος , ἀλλά ἔργον εἰμί ἐλεύθερος πρεπώδης . τοιοῦτος ἐν αὐτός καί περιαυχένιος καί ὁ ἄλλος κόσμος ἶδος τις εἄν . προτίνω τε φημί νεύω τε κάτω καί τάσσω βαδίζω , σχῆμα συμφέρω ὁ σωφροσύνη · καί εἶπον εἄν ὡς δεῖ τοιοῦτος γίνομαι ἐκ παῖς . ἅπας γοῦν ἐν ὁ γυναικωνίτης · καί ὁ ταλασία πρός ἀλλήλων ὁμιλέω γυνή . απόι τοίνυν , Θελξινόη , καί σύ παρά ἐκεῖνος ἐκ γείτων οἰκέω , μεταμφιεσμένος μέντοι κόσμιος ημιφαρος ἁλουργής . φυλάσσω δέ , γλυκύς , μή μεταξύ παραλέγω ὁ συνήθεια μελισσάριον ὁ νῦν Πυθιάς προστείνω · ὁ μικρός πάσχω νή ὁ Διόνη , εἰμί μή Γλυκέρα πάρειμι λάθρῃ ἐγώ ταχύς δινυσσω ὁ ἄγχος .