aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0232.3
Κόρη τις πρὸς τὴν ἑαυτῆς ἑφη τροφὸν « εἰ μοι πρότερον ἐπομόσεις ὅ δ’ ἂν ἐπῶ φυλάξειν ἀπόρρητον , αὐτίκτα τοῦτό σοι λέξω . » ὁμώμοκεν ἡ τιτθὴ , ἡ δὲ παῖς εὐθὺς εἴρχεν « οὐκέτι σοι παρθένος ἐγώ , ὡς γε πρὸς σε τάλανθὲς εἴρησθαι . » ἀνακέκραγεν ἡ γραὺς , ἄμα τὴν παρεῖσαν αἰχτιζομένη καὶ σχετλιάζουσα τὸ συμβάν . ἡ δὲ κόρη φησι « σῖγα πρὸς θεῶν , ὦ Σωφρόνη . ἔχε ἑσαυχή , μή τις τῶν ἐνδον ὡτακουστῶν ὑποκλέψῃ τὸν λόγον . οἴμοι , οὐκ ἀρτίως ὁμώμοκας μηδενὶ παντάπασιν ἐξειπεῖν ; τί οὖν , ὦ φίλη , σφόδρα καὶ μεγαλῶς βοᾷς ; νὴ τὴν Ἄρτεμιν , ὦ μήτερ , καίτοι πρὸς τοῦ ἑρωτος φλεγομένη δεινῶς , ἐσπούδακα σωφρονεῖν καθ’ ὅσον ἠδυνάμην . σμικρὰ δὲ σὲα τε ἤν , καὶ δίχα μοι γέγονε τὰ νοήματα . διελογιζόμην δὲ πρὸς ἑμαυτὴν πειθαρχήσω τῷ ἑρωτι ; ἀμελήσω τοῦ πόθου ; ἀμφοτέρὰ μ’ ἐκράτει . εἶτα πολλὸν μᾶλλον ἐπὶ θάτερα πρὸς τὸν ἑρωτα κλῖνω · ἠξίανετο γὰρ τῇ μελλήσει , καὶ ὡς φυτὸν ἐν τῇ γῇ , οὕτως ἐνδον τῆς ἐμῆς ὑπερεφέετο ψυχῆς . οὕτως οὖν ἑττήθην , ὁμολογῶ , τῆς ἀνικήτου λαμπάδος . » ἑφη τοίνυν ἡ πρεσβύτις « χαλεπώτατον μὲν τὸ δυστύχημα , τέκνον , καὶ τὴν ἐμὴν ἑσχυνας πολίαν · πλὴν ἐπεὶ τὸ πραχθὲν οὐκ ἂν ἄλλως ἑχοι , τὰ δεύτερα παραινῶ . πέπαυσω τούτων , μηδὲ περαιτέρω ἐξαμάρτανε , μή ποτὲ σου τῆς γαστρὸς ὀγκουμένης ἐπὶ προήκοντι τῷ πράγματι καὶ τῷ χρόνῳ ἐναργῶς κατανοήσωσι τὸ τολμηθὲν οἱ τεκνόντες . ἀλλ’ εἴθε σοι γάμον ταχύ , πρὶν κατάφωρος γένῃ , συνεπινεύσειαν οἱ θεοί . ἤδη δὲ τῃλικαύτῃ γεγένησαι , καὶ αὐτίκα χρημάτων εἰς προῖκα τῷ σῷ δεήσει πατρί . » « τί φής , ὦ μήτερ ; τοῦτο δέδοικα μάλιστα πάντων . » « μηδὲν δείσης , ὦ παῖ · ἐγὼ σε τῃλικαύτα διδάξω πῶς ἂν ἡ πρὸ γάμου γεγονυῖα γυνὴ παρθένος ἐτι δοξέει τῷ νυμφίῳ . »
Lemmas: Κόρη τις πρός ὁ ἑαυτοῦ φημί τροφός « εἰμί ἐγώ πρότερος ἐπόμνυμι ὅς δέ εἄν ἔπειμι φυλάσσω ἀπόρρητος , αὐτίκτα οὗτος σύ λέγω . » ὄμνυμι ὁ τιτθή , ὁ δέ παῖς εὐθύς ἔργω « οὐκέτι σύ παρθένος ἐγώ , ὡς γε πρός σύ τάλανθὲς ἐρήω . » ἀνακράζω ὁ γραῦς , ἄμη ὁ παρέζομαι αιχτιζομενω καί σχετλιάζω ὁ συμβαίνω . ὁ δέ κόρη φημί « σῖγα πρός θεός , εἰμί Σωφρόνη . ἔχω ἑσαυχή , μή τις ὁ ἔνδον ὠτακουστής ὑποκλέπτω ὁ λόγος . οἴμοι , οὐ ἄρτιος ὄμνυμι μηδείς παντάπασι ἐξεῖπον ; τίς οὖν , εἰμί φίλος , σφόδρα καί μέγας βοάω ; νή ὁ Ἄρτεμις , εἰμί μήτηρ , καίτοι πρός ὁ Ἔρως φλέγω δεινῶς , σπουδάζω σωφρονέω κατά ὅσος δύναμαι . μικρός δέ Σέα τε ἐάν , καί δίχα ἐγώ γίγνομαι ὁ νόημα . διαλογίζομαι δέ πρός ἐμαυτοῦ πειθαρχώ ὁ Ἔρως ; ἀμελέω ὁ πόθος ; ἀμφότερος εἷς κρατέω . εἶτα πολύς μᾶλλον ἐπί ἕτερος πρός ὁ Ἔρως κλίνω · αὐξάνω γάρ ὁ μέλλω , καί ὡς φυτόν ἐν ὁ γῆ , οὕτως ἔνδον ὁ ἐμός ὑπερφέρω Ψυχή . οὕτως οὖν ἑττήθην , ὁμολογέω , ὁ ἀνίκητος λαμπάς . » φημί τοίνυν ὁ πρεσβύτης « χαλεπός μέν ὁ δυστύχημα , τέκνον , καί ὁ ἐμός εσχυναω πολιός · πλήν ἐπεί ὁ πράσσω οὐ εἄν ἄλλως ἔχω , ὁ δύο παραινῶ . παύω οὗτος , μηδέ περαιτέρω ἐξαμαρτάνω , μή ποτέ σύ ὁ γαστήρ ὀγκόω ἐπί προήκω ὁ πρᾶγμα καί ὁ χρόνος ἐναργής κατανοέω ὁ τολμάω ὁ τεκνόω . ἀλλά εἴθε σύ γάμος ταχύς , πρίν κατάφωρος γίγνομαι , συνεπινεύω ὁ θεός . ἤδη δέ τηλικόσδε γίγνομαι , καί αὐτίκα χρῆμα εἰς προίξ ὁ σός δήω πατήρ . » « τίς φημί , εἰμί μήτηρ ; οὗτος δείδω μάλιστα πᾶς . » « μηδείς δείδω , εἰμί παῖς · ἐγώ σύ τηλικόσδε διδάσκω πῶς εἄν ὁ πρό γάμος γίγνομαι γυνή παρθένος ἔτι δοκέω ὁ νυμφίος . »