aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0697.3
Ἀκούω σε τὰ παιδία τρυφερῶς ἄγειν · ἐστι δὲ ἀγα-θῆς μητρὸς οὐχ ἡ πρὸς ἡδονὴν ἐπιμέλεια τῶν παίδων,ἀλλ’ ἡ πρὸς τὸ σώφρον ἀγωγή . βλέπε οὖν μὴ οὐφιλοῦσης ἀλλὰ καλακεοῦσης ἔργον ποιήσῃς · συντρε-φομένη γὰρ ἡδονῇ παισὶν ἀκολάστους ποιεῖ . τὶ γὰρἡδίων νέαις συνήθους ἡδονῆς ; χρῆ οὖν , ὦ φίλη , τὴντροφὴν τῶν παίδων μὴ διαστροφὴν ἔχειν . ἡ δὲ τροφὴδιαστροφὴ τῆς φύσεως ἐστιν ὅταν φιλήδονοι μὲν ταῖςψυχαῖς , ἡδουπαδεῖς δὲ τοῖς σώμασι γένωνται , καὶ ταῖςμὲν φυγοπόνωι , τοῖς δὲ μαλακώτεροι . ( 2 ) δεῖ δὲ καὶπρὸς τὰ φοβερὰ γυμνάζειν τὰ τρεφόμενα , χὰν λυπη-θῆναι χὰν πονήσαι δέη , ἵνα μὴ τῶν παθῶν ἢ δοῦλατούτων καὶ περὶ τὰς ἡδονὰς λίγνα καὶ περὶ τοὺς πό-νους ὀκνηρά , ἀλλ’ ἵνα τὰ καλὰ πρὸ πάντων τιμῶσιν,ὧν μὲν ἀπεχόμενοι , τοῖς δὲ ἐμμένοντες . οὐδὲ πλη-σιμονικὰ μὲν ταῖς τροφαῖς , πολυτελῆ δὲ ταῖς ἡδοναῖς,ἀκολάστα δὲ ταῖς ἀνέδον παιδαῖς αὐτὰ ποιεῖν , καὶ πᾶνμὲν λέγειν πᾶν δ’ ἐπιτρέπειν ἐξσαι , ἐπὶ δὲ φοβου-μένην μὲν , ἢν κλάῃ , φιλοτιμουμένην δέ , ἢν γελῇ,χὰν τὴν τροφὴν παῖχ χὰν σε κακῶς εἴπῃ γελῶσαν , καὶτοῦ μὲν θέρους ψῦχος , τοῦ δὲ χειμῶνος καῦμα παρέ-χουσαν καὶ πολλὴν χλιδὴν · ὧν οἱ πενιχροὶ γε παῖδεςοὐδενὸς πειρῶνται , καὶ τρέφονται μὲν βρῶν , αὐξονταιδὲ οὐχ ἡσῶν , διόκεινται δὲ παρὰ πολὺ κρείσσον . ( 3)σὺ δ’ ὡς Σαρδαναπάλλου γονὴν τῶνῃ τὰ τέκνα , τὴντῶν ἀρρένων φύσιν θρύπτουσα ταῖς ἡδοναῖς . τὶ γὰρἂν ποιήσει τις παίδιον , ὃ ἂν μὴ τάχιν φάγῃ κλάει,χὰν.ἐσθίῃ , τὰ τερπνὰ τῶν ὕψων ζητεῖ , χὰν καῦμα ἦ,παρίεται , χὰν ψῦχος πτωματίζει , χὰν ἐπιτιμῇ τις,ἀντιμάγεται , χὰν μὴ πρὸς ἡδονὴν διπρετῇ , λυπεῖται,χὰν μὴ μασθᾶται δυσκολαίνει , καὶ κακοσχολεῖ πρὸςἡδονὴν καὶ βατταλίζεται ὀριγνόμενον ; ( 4 ) ἐπιμελῶςδὴ , ὦ φίλη , εἰδοῖα ὅτι τὰ σπαταλῶντα τῶν παίδων,ὅταν ἀχμάσῃ πρὸς ἄνδρας , ἀνδρόποδα γίνεται , τὰςτινάκτας ἡδονὰς ἀρξίρει , καὶ τὴν τροφὴν αὐστηράν,μὴ τρυφερὸν οὕτω ποιοῦσα καὶ ἐξῶσα καὶ λειμὸν καὶδιψος ἐνεγκεῖν , ἐπὶ δὲ καὶ ψῦχος καὶ θάλπος καὶ αἰῶντὴν ἀπὸ τῶν συνηλίκων ἢ τῶν ἐπιστατῶν · οὕτω γὰρ
Lemmas: ἀκούω σύ ὁ παιδίον τρυφερός ἄγω · εἰμί δέ ἀγαθός μήτηρ οὐ ὁ πρός ἡδονά ἐπιμέλεια ὁ παίδων,ἀλλ’ ὁ πρός ὁ σώφρων ἀγωγή . βλέπω οὖν μή ουφιλουω ἀλλά καλακεουω ἔργον ποιέω · συντρέφω γάρ ἡδονή παῖς ἀκόλαστος ποιέω . τίς γὰρἡδίων νέος συνήθης ἡδονή ; χράω οὖν , εἰμί φίλος , τηντροφημι ὁ παῖς μή διαστροφή ἔχω . ὁ δέ τροφὴδιαστροφὴ ὁ φύσις εἰμί ὅταν φιλήδονος μέν ταῖςψυχαῖς , ηδουπαδω δέ ὁ σῶμα γίγνομαι , καί ταῖςμὲν φυγοπονώ , ὁ δέ μαλακός . ( 2 ) δεῖ δέ καὶπρὸς ὁ φοβερός γυμνάζω ὁ τρέφω , χήν λυπέω χήν πονέω δήω , ἵνα μή ὁ πάθος ἢ δουλατουος καί περί ὁ ἡδονά λιγνός καί περί ὁ πόνος ὀκνηρός , ἀλλά ἵνα ὁ καλός πρό πᾶς ὁρμάω μέν ἀπέχω , ὁ δέ ἐμμένω . οὐδέ πλη-σιμονικη μέν ὁ τροφή , πολυτελής δέ ὁ ἡδοναῖς,ἀκολάστα δέ ὁ ἀναδέω παίδας αὐτός ποιέω , καί πάσσω λέγω πᾶς δέ ἐπιτρέπω ἐξίημι , ἐπί δέ φοβέω μέν , εἄν κλάω , φιλοτιμέομαι δέ , εἄν γελάω ὁ τροφή πάξ χήν σύ κακῶς εἶπον γελάω , καΐτης μέν θέρος ψῦχος , ὁ δέ χειμών καῦμα παρέχω καί πολύς χλιδή · ὅς ὁ πενιχρός γε παῖδεςοὐδενὸς πειράω , καί τρέφω μέν βρόω , αὐξάνω οὐ ἵημι , διοικέω δέ παρά πολύς κρατύς . ( ὅς δέ ὡς Σαρδανάπαλλος γονή Τώνη ὁ τέκνον , τήντῶν ἄρσην φύσις θρύπτω ὁ ἡδονή . τίς ἄγρα ποιέω τις παιδίον , ὅς εἄν μή Ταχί ἐσθίω ἐκλαγχάνω , ὁ τερπνός ὁ ὕψος ζητέω , χήν καῦμα ἐπαίρω , χήν ψῦχος πτωματίζω , χήν ἐπιτιμή τις,ἀντιμάγεται , χήν μή πρός ἡδονά διπρετης , λυπεῖται,χὰν μή μασθᾶται δυσκολαίνω , καί κακοσχολέω προςηδονη καί βατταλίζω ὀρίγνω ; ( 4 ) ἐπιμελής , εἰμί φίλος , εἶδος ὅτι ὁ σπαταλάω ὁ παίδων ἄχμα πρός ἀνήρ , ανδροπους γίγνομαι , τὰςτινάκτας ἡδονά ἄρχω , καί ὁ τροφή αὐστηράν,μὴ τρυφερός οὗτος ποιέω καί ἐξωθέω καί λειμών καιδιψα φέρω , ἐπί δέ καί ψῦχος καί θάλπος καί αἰών ἀπό ὁ συνῆλιξ ἢ ὁ ἐπιστάτης · οὗτος γάρ