aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0252.2
Τὴν παροῦσαν ἐπιστολὴν ἱκετηρίαν ὑπὲρ Χαριδίμου ποιούμαι . ἀλλ' , ὦ φίλη Πειθό , παροῦσα συνεργὸς ποιεῖ κατορθοῦν ἀνυσίμους οὓς ἂν ἐπιστείλω λόγους . ταῦτα μὲν δή , φασίν , εὐχθω , οὗτος δ' οὖν ἐρᾷ σου , Καλύχη , καὶ τῷ σῷ φλέγεται γλυκωτάτῳ πυρί , καὶ τεθνῆκται ὀθτόν ἐκ τριχὸς κρεμάμενος καὶ σκιᾶς εἰδώλον γεγωνώς , εἰ μὴ τὴν παροῦσαν θεραπείαν ἐπινεύσεις τῷ μειρακίῳ . Ἀπόλλων ἀποτρόπαιε , μὴ ζῶνου τις , ὦ γύναι , τὸ σὸν αἰτιάσηταὶ κάλλος , μηδὲ ταῖς σαῖς χάρισιν ἐπικωμάσωσιν Ἑρινύες . ἐγκαλεῖς , εὖ ἴδα , τῷ νέῳ · ἐπταίσεν ὁμολογουμένως . νέος ὤν ἐπταίσεν , ἰκανὴν δέδωκε δίκην , μὴ θάνατος ἔστω τοῦ πλημμελήσαντος ἡ ζημία . λογίζου , πρὸς θεῶν , καὶ μιμοῦ τὴν σὴν Ἀφροδίτην , ὡς ἐφικτὸν γυναικί . πυρὸς ἄρχει , τοῦσα διέπει , ἀλλὰ καὶ Χάριτες ἔπονται τῇ θεῷ · οὐ δὲ ὀφθεῖσα φλέγεις καὶ ὁμιλοῦσα πυρῳσκεῖς . ἐπίθες οὖν ταχὺ καὶ τὰς Χάριτας τῷ πληγέντι . φέρεις μὲν πῦρ , ἔχεις δὲ ὕδωρ · τὴν σὴν αὐτὴ φλόγα κατάσβeson πρὸς βραχύ . ταῦτα μὲν οὖν ἱκετεύων φημί · ἂ δὲ παραίνειν ἔχω σοι , λεχτέα λοιπόν . χαριέστατον εἶδα τὸ σμικρὸν ὑποκινῆσαι τοὺς νέους · τοῦτο γὰρ τῶν ἀφροδισίων προαναστέλλει τὸν χόρον , καὶ τὰς ἐταῖρας ἀποδείκνυσιν ἀεὶ ποθεινὰς τοῖς ἐρασταῖς · ἀλλ' εἰ τοῦτο γένοιτο πέρα τῆς χρείας , ἀποκάμνουσιν οἱ ποθοῦντες . οὕτως οὖν ὁ μὲν ἀργύσθη , ὁ δὲ ἐπέβαλεν ἄλλην τὰ ὀμματα . οὕς ἐστιν ὁ Ἔρως καὶ ἐλθεῖν καὶ ἀποπτήγναι · ἐλπίσας πτεροῦται , καὶ ἀπελπίσας ταχὺ πτερορρεῦν εἴωθεν . διὸ καὶ μέγα τῶν ἐταιρουσῶν ἐστὶ σῶφισμα ἀεὶ τὸ παρὸν τῆς ἀπολαύσεως ὑπερτιθεμένας ταῖς ἐλπίσι διαχρατεῖν τοὺς ἐραστας . ἤδη μὲν οὖν πολλαὶ τὸν νέον ὑπήλθον ἐταῖραι προτρέπουσαι πίθανώς , καὶ δὴ τούτων ἑφθὴ τις ἂν πανουργότρον λαθούσα , εἰ μὴ τὸ μειράκιον ἀπηύχετο παντελῶς ἐναφροδιστάσαι τινὶ μετὰ σέ . χρήσαι τοίνυν τοῖς μὲν ὑποκρινομένοις φιλεῖν ἐταιρικώς , τοῖς δὲ γνησίοις ἐρασταῖς φιλικώτερον . πείθου μοι καὶ τῆς ἀμετρίας ἀπόσχου . ὅρα μὴ κατὰ τὴν παροιμίαν ἀπορρήξωμεν πᾶνι τείνοντες τὸ καλάμιον , μηδὲ λάθης λοιπὸν εἰς ἀγρογίαν μεταβαλοῦσα τὸ φρόνημα . οἶδα δὲ ὅσον Ἔρως ἀντιστρατεύειν τοῖς ὑπερφανοῦσι · φιλεῖ . ἄλλως τε ὀπώραν πωλεῖς , ἡ χαλή · ἐστι δὲ ἡ σὴ ὀπώρα ἡδίων τῆς ἀπὸ τῶν δένδρων . δικαία δ' ἂν εἴης ἀπ' αὐτοῦ γε τοῦ ἔργου συνείναι ὅτι οὐ δεῖ τῇρειν ὀπώραν . διδοὺ τοῖς σοῖς ὀπωρώσις τὴν ὥραν τρυγᾶν . μετ' ὀλίγου ἔσῃ γεράνδρων · οἱ δὲ τῶν καλῶν σωμάτων ἐρασταὶ τῇ τοῦ φαινομένου κάλλους ἀκμῇ παραμετροῦσι τὸν ἕρωτα . καὶ ἕτερος δὲ μάνθανε · οὐ γὰρ σε καὶ διαφόρως ἐπεχθιδάσκειν ὀκνήσω . γυνὴ ἔοικε λειμῶνι , καὶ ὅπερ ἐκεῖνῳ τὰ ἄνθη , τοῦτέ γε ταύτῃ τὸ κάλλος . τέως μὲν οὖν ἡ κόμη τῷ λειμῶνι ἐπακμάζει
Lemmas: ὁ πάρειμι ἐπιστολή ἱκετηρία ὑπέρ Χαριδίμου ποιέω . ἀλλά , εἰμί φίλος Πειθό , πάρειμι συνεργός ποιέω κατορθόω ἀνύσιμος ὅς εἄν ἐπιστέλλω λόγος . οὗτος μέν δή , φημί , εὔχομαι , οὗτος δέ οὖν ἐράω σύ , Καλύχη , καί ὁ σός φλέγω γλύκος πῦρ , καί θνῄσκω ὀθτόν ἐκ θρίξ κρεμάννυμι καί σκιά εἴδωλον γέγωνα , εἰμί μή ὁ πάρειμι θεραπεία ἐπίνευσις ὁ μειράκιον . Ἀπόλλων ἀποτρόπαιος , μή Ζώνου τις , εἰμί γυνή , ὁ σός αἰτιάομαι κάλλος , μηδέ ὁ σός χάρις ἐπικωμάζω Ἐρινύς . ἐγκαλέω , εὕω ἴδη , ὁ νέος · πταίω ὁμολογουμένως . νέος εἰμί πταίω , ἱκανός δίδωμι δίκη , μή θάνατος ἵστημι ὁ πλημμελέω ὁ ζημία . λογίζομαι , πρός θεός , καί μῖμος ὁ σός Ἀφροδίτη , ὡς ἐφικτός γυνή . πυρός ἄρχω , Τούσα διέπω , ἀλλά καί Χάρις ἔπω ὁ θεός · οὖον δέ ὁράω φλέγω καί ὁμιλέω πυρῳσκεῖς . ἐπιτίθημι οὖν ταχύς καί ὁ Χάρις ὁ πλήσσω . φέρω μέν πῦρ , ἔχω δέ ὕδωρ · ὁ σός αὐτός φλόξ κατάσβeson πρός βραχύς . οὗτος μέν οὖν ἱκετεύω φημί · ὅς δέ παραινέω ἔχω σύ , λεκτέος λοιπός . χαρίεις ὁράω ὁ μικρός ὑποκινέω ὁ νέος · οὗτος γάρ ὁ Ἀφροδίσιος προαναστέλλω ὁ χόρος , καί ὁ ἑταίρα ἀποδείκνυμι ἀεί ποθεινός ὁ ἐραστής · ἀλλά εἰμί οὗτος γίγνομαι πέρα ὁ χρεία , ἀποκάμνω ὁ ποθέω . οὕτως οὖν ὁ μέν ἀργύσθη , ὁ δέ ἐπιβάλλω ἄλλος ὁ ὄμμα . ὅς εἰμί ὁ Ἔρως καί ἔρχομαι καί ἀποπτήσσω · ἐλπίζω πτερόω , καί ἀπελπίζω ταχύς πτερορρεῦν εἴωθα . διό καί μέγας ὁ ἑταιρέω εἰμί σωφισμαω ἀεί ὁ πάρειμι ὁ ἀπόλαυσις ὑπερτίθημι ὁ ἐλπίς διαχράω ὁ ἐραστής . ἤδη μέν οὖν πολύς ὁ νέος ὑπέρχομαι ἑταίρα προσρέπω πιθανός , καί δή οὗτος ἑφθός τις εἄν πανούργος λανθάνω , εἰμί μή ὁ μειράκιον ἀπεύχομαι παντελῶς εναφροδιιστημι τις μετά σός . χράω τοίνυν ὁ μέν ὑποκρίνομαι φιλέω ἑταιρικός , ὁ δέ γνήσιος ἐραστής φιλικός . πείθω ἐγώ καί ὁ ἀμετρία ἀπέχω . ὁράω μή κατά ὁ παροιμία ἀπορρήγνυμι Πάν τείνω ὁ καλάμιον , μηδέ λανθάνω λοιπός εἰς ἀγρογίαν μεταβάλλω ὁ φρόνημα . οἶδα δέ ὅσος Ἔρως ἀντιστρατεύομαι ὁ ὑπερφαίνω · φιλέω . ἄλλως τε ὀπώρα πωλέω , ὁ Χαλής · εἰμί δέ ὁ σός ὀπώρα ἡδύς ὁ ἀπό ὁ δένδρον . Δίκαιος δέ εἄν εἰμί ἀπό αὐτός γε ὁ ἔργον συνίημι ὅτι οὖον δεῖ τηρέω ὀπώρα . Διδός ὁ σός ὀπωρώσις ὁ ὥρα τρυγάω . μετά ὀλίγος εἰμί γεράνδρων · ὁ δέ ὁ καλός σῶμα ἐραστής ὁ ὁ φαίνω κάλλος ἀκμή παραμετρέω ὁ Ἔρως . καί ἕτερος δέ μανθάνω · οὖον γάρ σύ καί διάφορος ἐπεχθιδάσκειν ὀκνέω . γυνή ἔοικα λειμών , καί ὅσπερ ἐκεῖνος ὁ ἄνθος , τουτῶ γε οὗτος ὁ κάλλος . τέως μέν οὖν ὁ κόμη ὁ λειμών ἐπακμάζω