aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0159.2
καὶ τὰς παρούσας οὐκ ἐλάνθανον . ἢν δὲ ἡ μήτηρ τε μου καὶ ἡ ἑτέρα ἀδελφὴ Εὐφρόνιον καὶ τῶν φίλων ἢν οἶδα · καὶ γὰρ παρὰ σοὶ δεδείπνησε πολλάκις , καὶ ἐπῆγεν αὐτῆς τὸν ἐπιχώριον ἀττικισμὸν , ἀλλ’ ὡς φοβούμενος αὐτὴν ἐπαίνειν , ὅτε καὶ μειδιάσασα θερμότερὸν σε κατεξίληψα . οὐ μένγης καὶ Μένανδρε ; ( 2 ) θεασάμεναι δὲ με παρὰ τὸ εἰωθὸς καὶ τῷ προσώπῳ καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς χαίρουσαν , « ὦ Γλυκέριον » ἤρουντο « τί σοι τῆλικοῦτον γέγονεν ἀγαθόν , ὅτι καὶ ψυχῇ καὶ σώματι ἄλλοιότερα νῦν ἡμῖν πέφηνας καὶ γεγάνωσαι καὶ διαλάμπεις ἐπιχάρτον καὶ εὐχάριον ; » « χαίρω « Μένανδρον » ἔφην « τὸν ἐμὸν δ Αἰγύπτιον βασιλέα · Πτολεμαῖος ἐπὶ τῷ ἡμίσει τῆς βασιλείας μεταπέμπεται » μειζονὶ τῇ φωνῇ φθεγξαμένη καὶ σφοδρότερᾳ , ὅπως πᾶσαι ἀκούσωσιν αἱ παρούσαι . καὶ ταῦτα ἐλεγον ἐγὼ διατινάσσουσα καὶ σοβοῦσα ταῖς χερσὶν ἐμαυτῆς τὴν ἐπιστολὴν σὺν τῇ βασιλικῇ σφραγίδι . « χαίρεις οὖν ἀπολειπομένη ; » ἔφασαν · τὸ δὲ οὐκ ἦν , Μένανδρε . ( 3 ) ἀλλὰ τοῦτο μὲν οὐδενὶ τρόπῳ μὰ τὰς θεάς , οὐδ’ εἰ βοὺς μοι τὸ δὴ λεγόμενον φθέγξαιτο , πεισθείην ἂν ὅτι βουλήσεται μὲ πότε ἡ δυνήσεται Μένανδρος ἀπολιπὼν σε Ἀθῆναις Γλυκέραν τὴν ἑαυτοῦ μόνον ἐν Αἰγύπτῳ βασιλεύειν μετὰ πάντων τῶν ἀγαθῶν . ( 4 ) ἀλλὰ καὶ τοῦτό γε ὅτλως ἐκ τῶν ἐπιστολῶν ὧν ἀνέγνων ἢν ὁ βασιλεύς , ταμὰ πεπιστευμένος ὡς εἴωθε περὶ σοῦ , καὶ ἀτρέμα δι’ ὑπονοίαν Αἰγυπτίους θελῶν ἀττικισμοῖς σε διατοθᾶσθαι . χαίρῳ διὰ τοῦτο , ὅτι πεπλεύκασι καὶ εἰς Αἴγυπτον πρὸς αὐτὸν οἱ ἡμέτεροι ἔρωτες · καὶ πείθεται πάντως ἐξ ὧν ἤκουσεν ἀδύνατα σπουδάζειν ἐπιθυμῶν Ἀθῆνας πρὸς αὐτὸν διαβῆναι . ( 5 ) τί γὰρ Ἀθῆναι χωρὶς Μενάνδρου ; τί δὲ Μένανδρος χωρὶς Γλυκέρας ; ἥτις αὐτῷ καὶ τὰ προσώπεια διασκευάζω καὶ τὰς ἐσθῆτας ἐνδύω , κἂν τοῖς παρασκενίαις ἐστηχα τοὺς δακτύλους ἐμαυτῆς πιέζουσα , καὶ τρέμουσα ὡς ἂν κροταλίση τὸ θέατρον · τότε νὴ τὴν Ἄρτεμιν ἀναλῦχω καὶ περιβάλλουσα σε τὴν ἱερὰν ἐκείνην κεφαλὴν ἐναγκαλίζομαι . ( 6 ) ἀλλ’ ὁ γε ταῖς φίλαις τότε χαίρειν ἔφην , τοῦτ’ ἦν , Μένανδρε , ὅτι οὐκ ἄρα Γλυκέρα μόνον ἀλλὰ καὶ βασιλεῖς ὑπερθάλασσοι ἐρωσὶ σου , καὶ διαπόντιοι ψήμαι τὰς σὰς ἀρετὰς κατηγγύλακσι . καὶ Αἴγυπτος καὶ Νεῖλος καὶ Πρωτέως ἀκρωτήρια καὶ αἱ Φάραι σκοπιαί πάντα μετέωρα νῦν ἐστί , βουλομένα ἰδεῖν Μένανδρον καὶ ἀκούσαι φιλαργύρων καὶ ἐρώντων καὶ δεισιδαίμονόν καὶ ἀπίστων καὶ πατέρων καὶ υἱῶν καὶ θεοπρότων καὶ παντὸς σκηνουδατουμένου · ὧν ἀκούσονταί μὲν , οὐκ ὄψονται δὲ Μένανδρον , εἰ μὴ ἐν ἄστει παρὰ Γλυκέρᾳ γένοιτο καὶ τὴν ἐμὴν εὐδαιμονίαν ἴδοιεν , τὸν πᾶν Μένανδρον καὶ νῦντω καὶ μεθ’ ἡμέραν ἐμοὶ περιεῖμενον . ( 7 ) οὐ μὴν ἀλλ’ εἶγε ἄρα πόθος αἴρει σέ τις καὶ τῶν ἔχει ἀγαθῶν καὶ εἰ μηδενὸς ἄλλου , τῆς γε Αἰγύπτου , χρήματος μεγάλου , καὶ τῶν αὐτοῦ πυραμίδων καὶ τῶν ἡγούντων ἀγαλμάτων καὶ τοῦ περιβοήτου λαβυρίνθου καὶ τῶν ἄλλων ὅσα ἀπὸ χρόνου ἡ τέχνης παρ’ αὐτοῖς
Lemmas: καί ὁ πάρειμι οὐ λανθάνω . εἄν δέ ὁ μήτηρ τε ἐγώ καί ὁ ἕτερος ἀδελφή Εὐφρόνιον καί ὁ Φίλων εἄν οἶδα · καί γάρ παρά σύ δειπνώ πολλάκις , καί ἐπάγω αὐτός ὁ ἐπιχώριος ἀττικισμός , ἀλλά ὡς φοβέω αὐτός ἐπαινέω , ὅτε καί μειδάω θερμός σύ κατεξίληψα . οὖον μένω καί Μένανδρος ; ( 2 ) θεάομαι δέ ἐγώ παρά ὁ εἴωθα καί ὁ πρόσωπον καί ὁ ὀφθαλμός χαίρω , « εἰμί Γλυκέριον » ἀρόω « τίς σύ τηλικόσδε γίγνομαι ἀγαθός , ὅτι καί Ψυχή καί σῶμα ἀλλοῖος νῦν ἐγώ φαίνω καί γίγνομαι καί διαλάμπω ἐπίχαρτος καί Εὐχάριον ; » « χαίρω « Μένανδρος » φημί « ὁ ἐμός δ Αἰγύπτιος βασιλεύς · Πτολεμαῖος ἐπί ὁ ἥμισυς ὁ βασίλεια μεταπέμπω » μείζων ὁ φωνή φθέγγομαι καί σφοδρός , ὅπως πᾶς ἀκούω ὁ πάρειμι . καί οὗτος λέγω ἐγώ διατινάσσω καί σοβέω ὁ χείρ ἐμαυτοῦ ὁ ἐπιστολή σύν ὁ βασιλικός σφραγίς . « χαίρω οὖν ἀπολείπω ; » φημί · ὁ δέ οὐ εἰμί , Μένανδρος . ( 3 ) ἀλλά οὗτος μέν οὐδείς τρόπος μά ὁ θεός , οὐδέ εἰμί βοῦς ἐγώ ὁ δή λέγω φθέγγομαι , πείθω εἄν ὅτι βούλομαι ἐγώ πότε ὁ δύναμαι Μένανδρος ἀπολείπω σύ Ἀθῆναι Γλυκέρα ὁ ἑαυτοῦ μόνος ἐν Αἴγυπτος βασιλεύω μετά πᾶς ὁ ἀγαθός . ( 4 ) ἀλλά καί οὗτος γε ὅλος ἐκ ὁ ἐπιστολή ὅς ἀναγιγνώσκω εἄν ὁ βασιλεύς , τάμα πιστεύω ὡς εἴωθα περί σύ , καί ἀτρέμας διά ὑπόνοια Αἰγύπτιος ἐθέλω ἀττικισμός σύ διατοθαω . χαίρω διά οὗτος , ὅτι πλέω καί εἰς Αἴγυπτος πρός αὐτός ὁ ἡμέτερος Ἔρως · καί πείθω πάντως ἐκ ὅς ἀκούω ἀδύνατος σπουδάζω ἐπιθυμέω Ἀθῆναι πρός αὐτός διαβαίνω . ( 5 ) τίς γάρ Ἀθῆναι Χωρὶς Μένανδρος ; τίς δέ Μένανδρος Χωρὶς Γλυκέρα ; ὅστις αὐτός καί ὁ προσωπεῖον διασκευάζω καί ὁ ἐσθής ἐνδύω , κἀν ὁ παρασκενιος στείχω ὁ δάκτυλος ἐμαυτοῦ πιέζω , καί τρέμω ὡς εἄν κροταλίζω ὁ θέατρον · τότε νή ὁ Ἄρτεμις ἀναλῦχω καί περιβάλλω σύ ὁ ἱερά ἐκεῖνος κεφαλή ἐναγκαλίζομαι . ( 6 ) ἀλλά ὁ γε ὁ φίλος τότε χαίρω φημί , οὗτος εἰμί , Μένανδρος , ὅτι οὐ ἄρα Γλυκέρα μόνος ἀλλά καί βασιλεύς ὑπερθάλασσος Ἔρως σύ , καί διαπόντιος ἕψω ὁ σός ἀρετή κατηγγύλακσι . καί Αἴγυπτος καί Νεῖλος καί Πρωτεύς ἀκρωτήριον καί ὁ φάραι σκοπιά πᾶς μετέωρος νῦν εἰμί , βούλομαι ὁράω Μένανδρος καί ἀκούω φιλάργυρος καί ἐράω καί δεισιδαίμονας καί ἄπιστος καί πατήρ καί υἱός καί θεοπροος καί πᾶς σκηνουδατουμενοω · ὅς ἀκούω μέν , οὐ ὁράω δέ Μένανδρος , εἰμί μή ἐν Ἄστυ παρά Γλυκέρα γίγνομαι καί ὁ ἐμός εὐδαιμονία ὁράω , ὁ πᾶς Μένανδρος καί νύσσω καί μετά ἡμέρα ἐγώ περίειμι . ( 7 ) οὖον μήv ἀλλά εἰμί ἄρα πόθος ἀείρω σός τις καί ὁ ἔχω ἀγαθός καί εἰμί μηδείς ἄλλος , ὁ γε Αἴγυπτος , χρῆμα μέγας , καί ὁ αὐτός πυραμίς καί ὁ ἡγέομαι ἄγαλμα καί ὁ περιβόητος λαβύρινθος καί ὁ ἄλλος ὅσος ἀπό χρόνος ὁ τέχνη παρά αὐτός