aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0158.1
βούλομαι διαδήμασιν , δρώσης καὶ καθημένης ἐν τῷ θεάτρῳ Γλυκέρας . ( 11 ) πῶ γὰρ ἐν Αἰγύπτῳ ὁψομαι ἐκκλησίαν καὶ ψήφον ἀναδιδομένην ; πῶ δὲ δημοκρατικῶν ὄχλον οὕτως ἐλευθεριάζοντα ; πῶ δὲ θεσμοθέτας ἐν τοῖς ἱεροῖς κόμῳσι κεκισσαμένους ; ποίων περιχογόνισμα , ποίαν αἵρεσιν , ποίους γύτρους ; Κεραμεικόν , ἀγοράν , δικαστήρια , τὴν καλὴν ἀκρόπολιν , τὰς σεμνὰς θεάς , τὰ μυστήρια , τὴν γειτνιώσαν Σαλαμίνα , τὰ στενά , τὴν Ὑπτάλειαν , τὸν Μαραθῶνα , ὅλην ἐν ταῖς Ἀθήναις τὴν Ἑλλάδα , ὅλην τὴν Ἰωνίαν , τὰς Κυκλάδας πάσας ; ( 12 ) ἀφεῖς ταῦτα καὶ Γλυκέραν μετ’ αὐτῶν εἰς Αἴγυπτον διέθω χρυσὸν λαβεῖν καὶ ἀργύρον καὶ πλοῦτον ; ὅφ μετὰ τίνος χρήσομαι ; μετὰ Γλυκέρας τοσούτων διατεθαλασσευμένης ; ( 13 ) οὐ πενίᾳ δὲ μοι ἔσται χωρὶς αὐτῆς ταῦτα ; ἐὰν δὲ ἀκούσω τοὺς σεμνοὺς ἔρωτας εἰς ἄλλον αὐτὴν μεταθεθεῖκέναι , οὐ σποδός μοι πάντες οἱ θησαυροὶ γενήσονται ; καὶ ἀποθνῄσκων τὰς μὲν λύπας ἐμαυτῷ συναποισῶ , τὰ δὲ χρήματα τοῖς ἰσχύουσιν ἀδίκως ἐν μέσῳ κείσεται . ἡ μέγα τὸ συμβιῶν Πτολεμαίῳ καὶ σατράπαις καὶ τοιούτοις ψόφοις , ὧν οὔτε τὸ φιλικὸν βέβαιον οὔτε τὸ διεχθρεῦον ἀκίνδυνον ; ( 14 ) ἐὰν δὲ ὀργισθῇ τί μοι Γλυκέρα , ἀπας αὐτὴν ἀρπάσας κατεφίλησα · ἄν ἐτι ὀργίζηται , μᾶλλον αὐτὴν ἐδισσάμην · κἂν βαρυθῶμεν ἐγώ , δεδάχρυκα . καὶ πρὸς ταῦτ’ οὐκέθ’ ὑπομείνασα τὰς ἐμὰς λύπας κηλεῖται λοιπὸν , οὔτε στρατιώτας ἔχουσα οὔτε δορυφόρους οὔτε τύλακας · ἐγὼ γὰρ αὐτῇ εἰμὶ πάντα . ( 15 ) ἡ μέγα καὶ θαυμαστὸν ἰδεῖν τὸν καλὸν Νεῖλον . οὐ μέγα δὲ καὶ τὸν Εὐφράτην ἰδεῖν ; οὐ μέγα δὲ καὶ τὸν Ἰστρον ; οὐ τῶν μεγάλων καὶ ὁ Θερμώδων , ὁ Τίγρις , ὁ Ἄλυς , ὁ Ῥῦνος ; εἰ μέλλω πάντας τοὺς ποταμοὺς ὁρᾶν , καταβαπτισθήσεται μοι τὸ ζῆν μὴ βλέποντι Γλυκέραν . ( 16 ) οὐ δὲ Νεῖλος οὕτως καλὴπερ ὧν καλός , ἀλλ’ ἀποτεθηρῶται , καὶ οὐκ ἔστιν οὐδὲ προσελθεῖν αὐτῷ ταῖς δίναις ἐλλογισμένου τοσούτοις κακοῖς . ἐμοὶ γένοιτο , βασιλεῦ Πτολεμαῖε , γώματος καὶ τάφου πατρώου τυχεῖν . ἐμοὶ γένοιτο τὸν Ἀττικὸν ἀεὶ στέρεσθαι χισῶν καὶ τὸν ἐπ’ ἐσχάρας ὀμνῆσαι κατ’ ἔτος Διόνυσον , τὰς μυστηριωτίδας ἄγειν τελετάς , δραματοουργεῖν τι καινὸν ταῖς ἐτησίαις θυμέλαις δράμα , γελῶντα καὶ γαίροντα καὶ ἀγωνιῶντα καὶ φοβούμενον καὶ νικῶντα . ( 17 ) Φιλήμων δὲ εὐτυχεῖτω καὶ τάμ’ ἀγάθ’ ἀνὰ γενόμενος ἐν Αἰγύπτῳ . οὐκ ἔχει Φιλήμων Γλυκέραν τινά , οὐδὲ ἀξίος ἦν ἴσως τοιούτου ἀγαθοῦ . σὺ δὲ ἐκ τῶν ἀλῶν δέομαι , Γλυκέριον , εὐθὺς πετομένη πρὸς ἡμᾶς ἐπὶ τῆς ἀτράβης φέρου . μακροτέραν ἑορτὴν οὐδέποτε ἐγνων οὐδὲ ἀκαιροτέραν . Δήμητερ , ἵλεως γενοῦ .
Lemmas: βούλομαι διάδημα , δράω καί κάθημαι ἐν ὁ θέατρον Γλυκέρα . ( 11 ) πῶ γάρ ἐν Αἴγυπτος ὁράω ἐκκλησία καί ψῆφος ἀναδίδωμι ; πῶ δέ δημοκρατικός ὄχλος οὕτως ελευθεριάζων ; πῶ δέ θεσμοθέτης ἐν ὁ ἱερός κομάω κισσάω ; ποῖος περιχογονισμαω , ποῖος αἵρεσις , ποῖος γύτρους ; Κεραμεικός , ἀγορά , δικαστήριον , ὁ καλός ἀκρόπολις , ὁ σεμνός θεός , ὁ μυστήριον , ὁ γειτνιάω Σαλαμίς , ὁ στενός , ὁ Ὑπτάλειαν , ὁ Μαραθών , ὅλος ἐν ὁ Ἀθῆναι ὁ Ἑλλάς , ὅλος ὁ Ἰωνία , ὁ Κυκλάς πᾶς ; ( 12 ) ἀφίημι οὗτος καί Γλυκέρα μετά αὐτός εἰς Αἴγυπτος διατίθημι χρυσός λαμβάνω καί ἄργυρος καί πλοῦτος ; ὅς μετά τίς χράω ; μετά Γλυκέρα τοσοῦτος διαθαλασσεύω ; ( 13 ) οὖον πενία δέ ἐγώ εἰμί Χωρὶς αὐτός οὗτος ; ἐάν δέ ἀκούω ὁ σεμνός Ἔρως εἰς ἄλλος αὐτός μετατίθημι , οὖον σποδός ἐγώ πᾶς ὁ θησαυρός γίγνομαι ; καί ἀποθνῄσκω ὁ μέν λύπη ἐμαυτοῦ συναφίημι , ὁ δέ χρῆμα ὁ ἰσχύω ἄδικος ἐν μέσος κεῖμαι . ὁ μέγας ὁ συμβιόω Πτολεμαῖος καί σατράπης καί τοιοῦτος ψόφος , ὅς οὔτε ὁ φιλικός βέβαιος οὔτε ὁ διεχθρεύω ἀκίνδυνος ; ( 14 ) ἐάν δέ ὀργίζω τίς ἐγώ Γλυκέρα , ἅπας αὐτός ἀρπάζω καταφιλέω · ἄν ἔτι ὀργίζω , μᾶλλον αὐτός δίδωμι · κἀν βαρύθω ἐγώ , δάκρυ . καί πρός αὐτός οὐκέτι ὑπομένω ὁ ἐμός λύπη κήλεος λοιπός , οὔτε στρατιώτης ἔχω οὔτε δορυφόρος οὔτε τυλακαω · ἐγώ γάρ αὐτός εἰμί πᾶς . ( 15 ) ὁ μέγας καί θαυμαστός ὁράω ὁ καλός Νεῖλος . οὖον μέγας δέ καί ὁ Εὐφράτης ὁράω ; οὖον μέγας δέ καί ὁ Ἴστρος ; οὖον ὁ μέγας καί ὁ Θερμώδων , ὁ Τίγρης , ὁ ἄλυς , ὁ Ῥῶνος ; εἰμί μέλλω πᾶς ὁ ποταμός ὁράω , καταβαπτίζω ἐγώ ὁ ζῶ μή βλέπω Γλυκέρα . ( 16 ) οὖον δέ Νεῖλος οὕτως κάλως ὅς καλός , ἀλλά ἀποτεθηρῶται , καί οὐ εἰμί οὐδέ προσέρχομαι αὐτός ὁ δίνη ἐλλογίζομαι τοσοῦτος κακός . ἐγώ γίγνομαι , βασιλεύς Πτολεμαῖος , γώματος καί τάφος πατρῷος τυγχάνω . ἐγώ γίγνομαι ὁ Ἀττικός ἀεί στέρομαι χισῶν καί ὁ ἐπί ἐσχάρα ὀμνέω κατά ἔτος Διόνυσος , ὁ μυστηριωτις ἄγω τελετή , δραματουργέω τίς καινός ὁ ἐτησίαι θυμέλη δράμα , γελάω καί γαιροειντα καί ἀγωνιάω καί φοβέω καί Νίκη . ( 17 ) Φιλήμων δέ εὐτυχέω καί τάμα ἀγαθός ἀνά γίγνομαι ἐν Αἴγυπτος . οὐ ἔχω Φιλήμων Γλυκέρα τις , οὐδέ Ἀξιός εἰμί ἴσως τοιοῦτος ἀγαθός . σύ δέ ἐκ ὁ ἀλέω δήω , Γλυκέριον , εὐθύς πέτομαι πρός ἐγώ ἐπί ὁ ἀτράβης φέρω . μακρός ἑορτή οὐδέποτε γιγνώσκω οὐδέ ἄκαιρος . Δημήτηρ , ἵλαος γίγνομαι .