aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0606.1
τε αὐτῆς Σικελίας καὶ ἐκ Πελοποννήσου ἐμπατάσης , φοβεῖσθαι δὲ μηδὲ Ἀθήνας · εἰσὶ γὰρ καὶ ἔχει πάντων ἀνθρώπων διαφέρωντες πρὸς ἀρετὴν ξενοφόνων τε ἀνδρῶν μισοῦντες τόλμας . εἰ δ’ οὖν ταῦτα μὲν ὑστερα γένοιτ’ ἄν , κατεπείγουσι δὲ ὑμᾶς αἱ τῶν στάσεων πολλαὶ καὶ παντοδαπαὶ ψύφουσαι ἑκάστης ἡμέρας διαφοραί , εἰδέναι μὲν πῶς χρή πάντα τινὰ ἄνδρα , ᾧ καὶ βραχὺ δόξης ὀρθῆς μετέδοκε θεῖα τις τύχη , ὡς οὐκ ἔστι παῦλα κακῶν τοῖς στασιάσαι , πρὶν ἂν οἱ κρατήσαντες μάχαις καὶ ἐκβολαῖς ἀνθρώπων καὶ στραγαῖς μνησικακοῦντες καὶ ἐπὶ τιμωρίας παύσωνται τρεπόμενοι τῶν ἐχθρῶν , 337 ἐγκρατεῖς δὲ ὄντες , αὐτῶν θέμενοι νόμους κοινοὺς μηδὲν μᾶλλον πρὸς ἡδονὴν αὐτοῖς ἢ τοῖς ἡττηθεῖσι κειμένους , ἀναγκάσων αὐτοὺς χρῆσθαι τοῖς νόμοις διτταῖς οὐσίαις ἀνάγκαις , αἰδοῖ καὶ φόβῳ , φόβῳ μὲν διὰ τὸ κρεῖττους αὐτῶν εἶναι δεῖκνύντες τὴν βίαν , αἰδοῖ δὲ αὐ διὰ τὸ κρεῖττους φαίνεσθαι περὶ τε τὰς ἡδονὰς καὶ τοῖς νόμοις μᾶλλον ἐθέλοντές τε καὶ δυνάμενοι δουλεύειν . ἄλλως δὲ οὐκ ἔστιν ὡς ἂν ποτε κακῶν λήξαι πόλις ἐν αὐτῇ στασιάσασα , ἀλλὰ στάσεις καὶ ἐχθρὰι καὶ μῖση καὶ ἀπιστίαι ταῖς οὕτω διασταθεῖσαις πόλεσιν αὐταῖς πρὸς αὐτὰς δεῖ γίγνεσθαι φιλεῖ . τοὺς δὴ κρατήσαντας δεῖ χρή , ὅτανπερ ἐπιθυμήσωσι σωτηρίας , αὐτοὺς ἐν αὐτοῖς ἀνδρας προκρίναι τῶν ἄλλων ὡς ἂν πυνθάνωνται ἀρίστοὺς ὄντας , πρώτων μὲν γέροντας , καὶ παῖδας καὶ γυναῖκας κεκτημένους οἴκοι καὶ προγόνους αὐτῶν ὅτι μάλιστα πολλοὺς τε καὶ ὀνομαστοὺς καὶ κτήσιν κεκτημένους πάντας ἰκανόν · ἀριθμὸν δὲ εἰεν ἂν μυριάδδρω πόλει πεντήκοντα ἰκανοὶ τοιοῦτοι . τούτους δὲ δεήσει καὶ τιμᾶς ὅτι μεγίστας οἴκοθεν μεταπέμπεσθαι , μεταπεμφαμένους δὲ ὁμοῦντας δεῖσθαι καὶ κελεύειν θεῖναι νόμους , μήτε νικῆσαι μήτε νικηθεῖσι νέμειν πλέον , τὸ δὲ ἴσον καὶ κοινὸν πᾶση τῇ πόλει . τεθέντων δὲ τῶν νόμων ἐν τούτῳ δὴ τὰ πάντα ἔστιν . ἂν μὲν γὰρ οἱ νενικηκότες ἤττους αὐτοὺς τῶν νόμων μᾶλλον τῶν νενικημένων παρέχωται , πάντ’ ἔσται σωτηρίας τε καὶ εὐδαιμονίας μεστὰ καὶ πάντων κακῶν ἀποφυγή · εἰ δὲ μή , μήτ’ ἐμὲ μήτ’ ἄλλων κοινωνὸν παρακαλεῖν ἐπὶ τὸν μὴ πειθομένον τοῖς νῦν ἐπεσταλμένοις . ταῦτα γὰρ ἐστιν ἀδελφὰ ὧν τε Δίων ὧν τ’ ἐγὼ ἐπεχειρήσαμεν Συρακούσαις εὖ φρονοῦντες συμπράξαι , δεύτερα μὲν · πρῶτα δ’ ἤν ἂ τὸ πρῶτον ἐπεχειρήθῃ μετ’ αὐτοῦ Διονυσίου πραχθῆναι πᾶσι κοινὰ ἀγαθὰ , τύχη δὲ τις ἀνθρώπων κρεῖττων διεφώρησε . τὰ δὲ νῦν ὑμεῖς πειράσεσθε εὐτυχέστερον αὐτὰ ἀγαθὴ πρᾶξαι μοίρᾳ καὶ θεῖᾳ τινὶ τύχῃ .
Lemmas: τε αὐτός Σικελία καί ἐκ Πελοπόννησος ἐμπάσσω , φοβέω δέ μηδέ Ἀθῆναι · εἰμί γάρ καί ἔχω πᾶς ἄνθρωπος διαφέρω πρός ἀρετή ξενοφόνος τε ἀνήρ μισέω τόλμα . εἰμί δέ οὖν οὗτος μέν ὕστερος γίγνομαι ἄν , κατεπείγω δέ σύ ὁ ὁ στάσις πολύς καί παντοδαπός ψυφουω ἕκαστος ἡμέρα διαφορά , οἶδα μέν πῶς χρή πᾶς τις ἀνήρ , ὅς καί βραχύς δόξα ὀρθός μεταδίδωμι θεῖον τις τύχη , ὡς οὐ εἰμί παῦλα κακός ὁ στασιάζω , πρίν εἄν ὁ κρατέω μάχη καί ἐκβολή ἄνθρωπος καί στραγός μνησικακέω καί ἐπί τιμωρία παύω τρέπω ὁ ἐχθρός , 337 ἐγκρατής δέ εἰμί , αὐτός τίθημι νόμος κοινός μηδείς μᾶλλον πρός ἡδονά αὐτός ἢ ὁ ἡττάω κεῖμαι , ἀναγκάζω αὐτός χράω ὁ νόμος διττός οὐσία ἀνάγκη , αἰδώς καί φόβος , φόβος μέν διά ὁ ἀγαθός αὐτός εἰμί δείκνυμι ὁ βία , αἰδώς δέ αὖος διά ὁ ἀγαθός φαίνω περί τε ὁ ἡδονά καί ὁ νόμος μᾶλλον ἐθέλω τε καί δύναμαι δουλεύω . ἄλλως δέ οὐ εἰμί ὡς εἄν ποτός κακός λήγω πόλις ἐν αὐτός στασιάζω , ἀλλά στάσις καί ἐχθρός καί μισέω καί ἀπιστία ὁ οὗτος διΐστημι πόλις αὐτός πρός αὐτός δεῖ γίγνομαι φιλέω . ὁ δή κρατέω δεῖ χρή , ὅταν ἐπιθυμέω σωτηρία , αὐτός ἐν αὐτός ἀνήρ προκρίνω ὁ ἄλλος ὡς εἄν πυνθάνομαι ἀγαθός εἰμί , πρῶτος μέν γέρων , καί παῖς καί γυνή κτάομαι οἴκοι καί πρόγονος αὐτός ὅτι μάλιστα πολύς τε καί ὀνομαστός καί κτείνω κτάομαι πᾶς ἱκανός · ἀριθμός δέ ἄγω εἄν μυριάς πόλις πεντήκοντα ἱκανός τοιοῦτος . οὗτος δέ δήω καί τιμή ὅτι μέγας οἴκοθεν μεταπέμπω , μεταπεμφαμένους δέ ὁμόω δήω καί κελεύω τίθημι νόμος , μήτε νικάω μήτε νικάω νέμω πλέω , ὁ δέ ἴσος καί κοινός πᾶς ὁ πόλις . τίθημι δέ ὁ νόμος ἐν οὗτος δή ὁ πᾶς εἰμί . εἄν μέν γάρ ὁ νικάω κακός αὐτός ὁ νόμος μᾶλλον ὁ νικάω παρέχω , πᾶς εἰμί σωτηρία τε καί εὐδαιμονία μεστός καί πᾶς κακός ἀποφυγή · εἰμί δέ μή , μήτε ἐγώ μήτε ἄλλος κοινωνός παρακαλέω ἐπί ὁ μή πείθω ὁ νῦν ἐπιστέλλω . οὗτος γάρ εἰμί ἀδελφή ὅς τε Δίων ὅς τε ἐγώ ἐπιχειρέω Συράκουσαι εὕω φρονέω συμπράσσω , δύο μέν · πρῶτος δέ ἐάν ὅς ὁ πρῶτος ἐπιχειρέω μετά αὐτός Διονύσιος πράσσω πᾶς κοινός ἀγαθός , τύχη δέ τις ἄνθρωπος ἀγαθός διαφορέω . ὁ δέ νῦν σύ πειράζω εὐτυχής αὐτός ἀγαθός πράσσω μοῖρα καί θεῖος τις τυγχάνω .