aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0837.2
Οὐ τὸ παθεῖν ᾿Αθήνησιν ἀοίκως καὶ ἀναξίως , ὦ ᾿Αβρωνίχε , καινὸν εἶναι μοι φαίνεται ( ἐπεὶ αὐτὸ μὲν τοῦτ᾿ ἐστὶ τὸ μὴ παθεῖν τι καινότερον ) , ἀλλ᾿ ὅτι τέως μὲν ὀλιγοχρόνιός τις ἦν ὁ φθόνος καὶ ταχὺν ἴσχυον τὸν μεταμέλουν ἐν τῇ πόλει ἡμῶν , μᾶλλον δὲ ἐν τῇ ὑμετέρα πόλει ( ἐμοὶ μὲν γὰρ ὡς περὶ ἀλλοτρίας ἦδη οἱ λόγοι ) , τὰ νῦν δὲ ( ὁρῶς γὰρ ὅσον ἐφ᾿ ἡμῶν τούτων ἐπιδίδωσι τοῦπιχώριον πάθος ) , ἐξωστρακισμένων ἡμῶν κατεψηφίσαντο , τὸ καινὸν γε τοῦτο ποιούντες , ἐκ τῆς φυγῆς φυγαδεύοντες . μὰ Δί᾿ ἀλλ᾿ οὐδὲ φεύγειν ἔωσιν , εἰ οἶδ᾿ ὅτι φήσεις . καὶ γὰρ ἔγωγε πέπυσμαι διότι ἡ φυγὴ μὲν ὀλίγῳ τι ἔδοξεν αὐτοῖς εἶναι τιμώρημα ἐπ᾿ ἄνδρα τοσαῦτα καὶ τηλικαῦτα κατειργασμένον αὐτῶν τοὺς πολεμίους , θανάτῳ μέντοι δεδοῦθαι σφίσι αὐτοῖς χολάζειν ἡμᾶς . αὐτοῦ γε τοῦτοῦ ἔνεκα καὶ μαστῆρες ᾿Αθηναίων εἰς ᾿Αργος ἄστιν ἀποποῦντες , ἐπονται δὲ αὐτοῖς καὶ Λακεδαιμόνιοι . ἐμὲ δ᾿ οὐχ ᾿Αθηναῖοι ἐλύπουν , ὦ ᾿Αβρωνίχε , ἐπόμενοι Λακεδαιμόνιοι , ᾿Αθηναῖοι δὲ με ἀνύσει Σπαρτιάταις ἐπόμενοι . καίτοι οὐχ ᾿Αθηναῖοις διαβόλουσι πεισόμενοι οὐ τῶν Λακεδαιμονίων ἔφοροι Πausανίαν ἐκόλαζον , ἀλλ᾿ οὐδὲ τοῖς φίλοις τοῖς Πausανίου καὶ συνευδόσις ἐκείνῳ τοῦργον ἔπαι , μόλις δ᾿ αὐτῷ τῷ Πausanίᾳ ὁμολογοῦντι . οἱ δ᾿ ὑμετέροι οὐδενὶ τῶν ἀλλοτρίων , οὐδ᾿ εἰ πολέμιος εἴη , ἐπὶ τοῖς ἰδίοις ἀπιστοῦσιν . τὸ δ᾿ αὐτὸν οἴμαι τοῦτο , διότι ἤσiton ὁποῖοι τοῖς φίλοις φθονοῦσιν ἤπερ ἄλλοι τοὺς ἐχθροὺς μισοῦσιν . ἀλλ᾿ οὐχ ᾿Αθηναῖους γὰρ ἐλέγχειν ἐπιχειρῶν ἔγωγε λανθάνοντας τοῦτὶ γράφω(εἰ γάρ , ὦ θεοὶ φίλοι , ἐλάνθανον μόνον · νῦν δὲ τοῖς ἐπαίνουσις αὐτοὺς μᾶλλον ἄπορος ἡ συγγχωρία ἢ τοῖς ψέγουσις ἀναγκαῖος ὁ ἐλεγχος ) , ἀλλὰ προσδοχασθαι τί μοι ἔδοξεν ἀνδρὶ ἐταίρῳ ἐμαυτοῦ καὶ φίλῳ , ἔτι δὲ καὶ ὑπομνήσαι τῶν οἰκείων , περὶ ὧν εὐλαβεῖσθαι ἔοικε μᾶλλον , ὅτι Λακεδαιμονίους ὁρῶμεν ᾿Αθηναίων ἄρχοντας καὶ ψηφιομένους ᾿Αθῆναι κατὰ τῶν ἰδίων ἐχθρῶν ψηφίσματα . ἡ δὲ τῆς ὀργῆς αὐτῶν αἰτία οἶσθα , ὦ τᾶν , ὅτι ὁμοία μὲν ἐφ᾿ ἡμᾶς ὁμοία δὲ ἐπ᾿ ἐμέ , ἐπειτὲρ ἀμφω τὸ στρατηγῆμα τῆς περιτειχίσσεως τοῦ ἄστεος παρ᾿ αὐτοὺς ἐπρεσβεύσαμεν . τῷ μὲν γὰρ συμπερεσθευτῇ ἡμῶν ἄτε ἀνδρὶ δικαίῳ καὶ δόξαντος τοῦτο τοῦνομα εἰς τοὺς ᾿Ελληνας φερομένῳ ἀρπαγὴν ἔοικε δι᾿αλυσιν εἶναι πρὸς Λακεδαιμονίους ἢ σὺν αὐτοῖς ἐφ᾿ ἡμᾶς δυορροοῦνη . ἀλλ᾿ ἐκείνος μὲν ἐρρώσθω ἐπίκοτος ὧν ἀεὶ καὶ δυσμενὴς καὶ φθονερὸς καί , ὅσπερ ποτὲ ἔφη Κάλλαισχος ἐπ᾿ αὐτοῦ , μᾶλλον τῷ τρόπῳ ᾿Αλωπεκίθεν ἢ τῷ δήμῳ · σὺ δ᾿ οὖν , ᾿Αβρωνίχε , τὰ παρόντα εὖ τείεσο καὶ περὶ τῶν μελλόντων ἐκ τοῦ μηχίστου εὐλαβοῦ , καὶ δεδίθη ᾿Αθηναῖοις πολλοῦ ἄξιός εἶναι . εἰ δὲ καὶ πεφυκώς , ὅσπερ πέφυκας , ἀλλ᾿ ἀποκρύπτου τὰ πλεῖω καὶ ἀγάπα λανθάνων . ταῦτὶ μέν , ὦ βέλτιστε , περὶ σοῦ πρὸς σέ , τῶν δὲ ἐμῶν
Lemmas: οὖον ὁ πάσχω Ἀθήνη ἄοικος καί ἀνάξιος , εἰμί ᾿Αβρωνίχε , καινός εἰμί ἐγώ φαίνω ( ἐπεί αὐτός μέν οὗτος εἰμί ὁ μή πάσχω τίς καινός ) , ἀλλά ὅτι τέως μέν ὀλιγοχρόνιος τις εἰμί ὁ φθόνος καί ταχύς ἰσχύω ὁ μεταμέλω ἐν ὁ πόλις ἐγώ , μᾶλλον δέ ἐν ὁ ὑμέτερος πόλις ( ἐγώ μέν γάρ ὡς περί ἀλλότριος ἤδη ὁ λόγος ) , ὁ νῦν δέ ( ὁράω γάρ ὅσος ἐπί ἐγώ οὗτος ἐπιδίδωμι τοῦπιχώριον πάθος ) , ἐξοστρακίζω ἐγώ καταψηφίζομαι , ὁ καινός γε οὗτος ποιέω , ἐκ ὁ φυγή φυγαδεύω . μά διά ἀλλά οὐδέ φεύγω εἰμί , εἰμί οἶδα ὅτι φημί . καί γάρ ἔγωγε πυνθάνομαι διότι ὁ φυγή μέν ὀλίγος τίς δοκέω αὐτός εἰμί τιμώρημα ἐπί ἀνήρ τοσοῦτος καί τηλικόσδε κατεργάζομαι αὐτός ὁ πολέμιος , θάνατος μέντοι δίδωμι ὅς αὐτός χολαζω ἐγώ . αὐτός γε οὗτος ἕνεκα καί μαστήρ Ἀθηναῖος εἰς ᾿Αργος Άστιν ἀποπονέω , ἕπω δέ αὐτός καί Λακεδαιμόνιος . ἐγώ δέ οὐ Αθηναῖος λυπέω , εἰμί ᾿Αβρωνίχε , επόμενος Λακεδαιμόνιος , Αθηναῖος δέ ἐγώ ἀνύω Σπαρτιάτης επόμενος . καίτοι οὐ Ἀθηναῖος διαβολουσις πείθω οὖον ὁ Λακεδαιμόνιος ἔφορος Πausανίαν κολάζω , ἀλλά οὐδέ ὁ φίλος ὁ Πausανίου καί συνευδοτις ἐκεῖνος τοῦργον παῖς , μόλις δέ αὐτός ὁ Παῖος ὁμολογέω . ὁ δέ ὑμέτερος οὐδείς ὁ ἀλλότριος , οὐδέ εἰμί πολέμιος εἰμί , ἐπί ὁ ἴδιος ἀπιστέω . ὁ δέ αὐτός οἴμη οὗτος , διότι ὅς ὁποῖος ὁ φίλος φθονέω ἤ2 ἄλλος ὁ ἐχθρός μισέω . ἀλλά οὐ Αθηναῖος γάρ ἐλέγχω ἐπιχειρέω ἔγωγε λανθάνω τοῦτος γράφω γάρ , εἰμί θεός φίλος , λανθάνω μόνος · νῦν δέ ὁ ἐπαινέω αὐτός μᾶλλον ἄπορος ὁ συγχωρία ἢ ὁ ψέγω ἀναγκαῖος ὁ ἔλεγχος ) , ἀλλά προσδοχαω τίς ἐγώ δοκέω ἀνήρ ἑταῖρος ἐμαυτοῦ καί φίλος , ἔτι δέ καί ὑπομιμνῄσκω ὁ οἰκέω , περί ὅς εὐλαβέομαι ἔοικα μᾶλλον , ὅτι Λακεδαιμόνιος ὁράω Ἀθηναῖος ἄρχω καί ψηφίζω Ἀθῆναι κατά ὁ ἴδιος ἐχθρός ψήφισμα . ὁ δέ ὁ ὀργή αὐτός αἰτία οἶδα , εἰμί ὅς , ὅτι ὅμοιος μέν ἐπί ἐγώ ὅμοιος δέ ἐπί ἐγώ , ἐπειτὲρ ἄμφω ὁ στρατήγημα ὁ περιτείχιση ὁ Ἄστυ παρά αὐτός πρεσβεύω . ὁ μέν γάρ συμπερεσθευτῇ ἐγώ αὔγ-ασμα ἀνήρ Δίκαιος καί δόξα οὗτος τοὔνομα εἰς ὁ ᾿Ελληνας φέρω ἁρπάγη ἔοικα διαλύω εἰμί πρός Λακεδαιμόνιος ἢ σύν αὐτός ἐπί ἐγώ δυορροοῦνη . ἀλλά ἐκείνος μέν ῥώννυμι ἐπίκοτος ὅς ἀεί καί δυσμενής καί φθονερός καί , ὅσπερ ποτέ φημί Κάλλαισχος ἐπί αὐτός , μᾶλλον ὁ τρόπος ᾿Αλωπεκίθεν ἢ ὁ δῆμος · σύ δέ οὖν , ᾿Αβρωνίχε , ὁ πάρειμι εὕω τίνω καί περί ὁ μέλλω ἐκ ὁ μακρός εὐλαβέομαι , καί δείδω Ἀθηναῖος πολύς ἄξιος εἰμί . εἰμί δέ καί φύω , ὅσπερ φύω , ἀλλά ἀποκρύπτω ὁ πλείων καί ἀγάπη λανθάνω . ταῦτις μέν , εἰμί ἀγαθός , περί σύ πρός σός , ὁ δέ ἐμέω