aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0596.1
οὐδ’ αὐ χρυσοῦ προσγενομένου γένοιτ’ ἂν μείζων εἰς τὰ πάντα δύναμις , ἢ φίλων βεβαίων τε καὶ ἥθους ἐχόντων ὑγιές . Ἐράστου δὲ καὶ Κορίσκου πρὸς τῇ τῶν εἰδῶν σοφίᾳ τῇ καλῇ ταύτῃ φρήμ’ ἐγώ , καίπερ γέρων ὤν , προσδεῖν σοφίας τῆς περὶ τοὺς πονηροὺς καὶ ἀδίκους φυλακτικῆς καὶ τινὸς ἀμυντικῆς δυνάμεως , ἀπειροὶ γὰρ εἰσὶ διὰ τὸ μεθ’ ἡμῶν μετριῶν ὄντων αὐ οὐ κακῶν συγχὼν διατετριφέναι τοῦ βίου . διὸ δὴ τούτων προσδεῖν εἶπον , ἵνα μὴ ἀναγκάζωνται τῆς ἀληθινῆς μὲν ἀμελεῖν σοφίας , τῆς δὲ ἀνθρωπίνης τε καὶ ἀναγκαίας ἐπιμελίσθαι μειζόνως ἢ δεῖ . ταύτην δ’ αὐ τὴν δύναμιν Ἑρμείας μοι φαίνεται φύσει τε , ὅσα μήπω ἐγνγενοῦντί , καὶ τέχνη δι’ ἐμπειρίας εἰληφέναι . ( 323 ) τί οὖν δὴ λέγω ; σοὶ μὲν , Ἑρμεία , πεπειραμένος Ἐράστου καὶ Κορίσκου πλέονα ἢ σύ , φημὶ καὶ μηνύω καὶ μαρτυρῶ μὴ βραδὺς εὐρήσειν σε ἀξιουσιώτερον ἤδη τούτων τῶν γειτόνων · ἔχεσθαι δὴ παντὶ ξυμβουλεύω δικαίῳ τρόπῳ τούτων τῶν ἀνδρῶν , μὴ πάρergen ἠγουμένω · Κορίσκου δὲ καὶ Ἐράστου πάλιν Ἑρμείου ἀντέχεσθαι ξυμβουλόλς εἰμὶ καὶ πειράσθαι ταῖς ἀνθέξεσιν ἀλλήλων εἰς μίαν ἀφικέσθαι φιλίας ξυμλοχὴν . ἂν δέ τις ὁμῶν δρα ταύτην πη λύειν δοκῇ ( τὸ γὰρ ἀνθρώπινον οὐ παντὰπαι βέβαιον ) , δεῦρο παρ’ ἐμὲ καὶ τοὺς ἐμοὺς πέμπετε μομφῆς κατ’ ἄγρον ἐπιστολήν · οἶμαι γὰρ οἶχὴ τε καὶ αἰδοῖ τοῦ παρ’ ἡμῶν ἐντεύθεν ἐλθόντος λόγου , εἰ μή τι τὸ λυθὲν μέγας τύχοι γεγόμενον , ἐπωδὴς ἡστινοσοῦν μᾶλλον ἂν συμφύσαι καὶ συνδῦσαι πάλιν εἰς τὴν προὑπάρχουσαν φιλότητά τε καὶ κοινωνίαν , ἣν ὅταν μὲν φιλοσοφῶμεν ἅπαντες ἡμεῖς τε καὶ ὑμεῖς , ὅσον ἂν δυνώμεθα καὶ ἐκάστω παρείχη , κύρια τὰ νῦν κεχρησμοδημένα ἔσται · τὸ δὲ ἂν μὴ δρῶμεν ταῦτα οὐκ ἔρω , φήμην γὰρ ἀγαθὴν μαντεύομαι , καὶ φημὶ δὴ ταύθ’ ἡμᾶς πάντ’ ἀγαθὰ ποιήσειν , ἂν θεὸς ἐθέλῃ . ταύτην τὴν ἐπιστολὴν πάντας ὑμᾶς τρεῖς ὄντας ἀναγνῶναι χρή , μάλιστα μὲν ἀθροὺς , εἰ δὲ μή , κατὰ δύο κοινῇ κατὰ δύναμιν ὡς οἷόν τ’ ἐστὶ πλειστάκις , καὶ χρήσαι συνθήκῃ καὶ νόμῳ κυρίῳ , ὅ ἐστι δίκαιον , ἐπομύντας σπουδὴ τε ἄμα μὴ ἀμοῦσω καὶ τῇ τῆς σπουδῆς ἀδελφῇ παιδείᾳ , καὶ τῶν τῶν πάντων θεὸν ἡγεμόνα τῶν τε ὄντων καὶ τῶν μελλόντων , τοῦ τε ἡγεμόνος καὶ αἰτίου πατέρα κύριον ἐπομύντας , ὧν , ἂν ὄντως φιλοσοφῶμεν , εἰσόμεθα πάντες σαφῶς εἰς δύναμιν ἀνθρώπων εὐδαιμόνων .
Lemmas: οὐδέ αὖος χρυσός προσγίγνομαι γίγνομαι εἄν μείζων εἰς ὁ πᾶς δύναμις , ἢ Φίλων βέβαιος τε καί ἦθος ἔχω ὑγιής . Ἔραστος δέ καί Κορίσκος πρός ὁ ὁ εἶδος σοφία ὁ καλός οὗτος φρήμ’ ἐγώ , καίπερ γέρων εἰμί , προσδέω σοφία ὁ περί ὁ πονηρός καί ἄδικος φυλακτικός καί τις ἀμυντικός δύναμις , ἤπειρος γάρ εἰμί διά ὁ μετά ἐγώ μέτριος εἰμί αὖος οὖον κακός συγχέω διατρίβω ὁ βίος . διό δή οὗτος προσδέω εἶπον , ἵνα μή ἀναγκάζω ὁ ἀληθινός μέν ἀμελέω σοφία , ὁ δέ ἀνθρώπινος τε καί ἀναγκαῖος επιμελιεπομαι μέγας ἢ δεῖ . οὗτος δέ αὖος ὁ δύναμις Ἑρμῆς ἐγώ φαίνω φύσις τε , ὅσος μήπω ἐγγίγνομαι , καί τέχνη διά ἐμπειρία λαμβάνω . ( 323 ) τίς οὖν δή λέγω ; σύ μέν , Ἑρμῆς , πειράω Ἔραστος καί Κορίσκος πλέω ἢ σῦς , φημί καί μηνύω καί μαρτυρέω μή βραδύς εὑρίσκω σύ ἀξιόω ἤδη οὗτος ὁ γείτων · ἔχω δή πᾶς συμβουλεύω Δίκαιος τρόπος οὗτος ὁ ἀνήρ , μή πᾶρος ἡγέομαι · Κορίσκος δέ καί Ἔραστος πάλιν Ἑρμεῖος ἀντέχω ξυμβουλόλς εἰμί καί πειράω ὁ ἄνθεξις ἀλλήλων εἰς εἷς ἀφικνέομαι φίλιος ξυμλοχὴν . εἄν δέ τις ὁμός δράω οὗτος πῇ λύω δοκέω ( ὁ γάρ ἀνθρώπινος οὖον παντὰπαι βέβαιος ) , δεῦρο παρά ἐγώ καί ὁ ἐμός πέμπω μομφή κατά ἀγρός ἐπιστολή · οἴομαι γάρ οἴχομαι τε καί αἰδώς ὁ παρά ἐγώ ἐντεῦθεν ἔρχομαι λόγος , εἰμί μή τίς ὁ λύω μέγας τυγχάνω γίγνομαι , ἐπῳδή ὅστις μᾶλλον εἄν συμφύω καί συνδύω πάλιν εἰς ὁ προυπάρχω φιλότης τε καί κοινωνία , ὅς ὅταν μέν φιλοσοφέω ἅπας ἐγώ τε καί σύ , ὅσος εἄν δύναμαι καί ἕκαστος παρέχω , κύριος ὁ νῦν κεχρησμοδημένα εἰμί · ὁ δέ εἄν μή δράω οὗτος οὐ Ἔρως , φήμη γάρ ἀγαθός μαντεύομαι , καί φημί δή αὐτός ἐγώ πᾶς ἀγαθός ποιέω , εἄν θεός ἐθέλω . οὗτος ὁ ἐπιστολή πᾶς σύ τρεῖς εἰμί ἀναγιγνώσκω χρή , μάλιστα μέν ἀθροὺς , εἰμί δέ μή , κατά δύο κοινός κατά δύναμις ὡς οἷος τε εἰμί πλειστάκις , καί χράω συνθήκη καί νόμος κύριος , ὅς εἰμί Δίκαιος , ἐπόμνυμι σπουδή τε ἄμη μή ἀμόω καί ὁ ὁ σπουδή ἀδελφός παιδεία , καί ὁ ὁ πᾶς θεός ἡγεμών ὁ τε εἰμί καί ὁ μέλλω , ὁ τε ἡγεμών καί αἴτιος πατήρ κύριος ἐπόμνυμι , ὅς , εἄν εἰμί φιλοσοφέω , εἶμι πᾶς σαφῶς εἰς δύναμις ἄνθρωπος εὐδαίμων .