aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0609.1
λογιζεσθαι δυνατὸν ἐν αὐτῷ νήφοντα ἀπεργάζηται · τὴν δὲ ἐναντίαν ταύτῃ μιᾶν διατελεῖ . οἱ δὲ ὄντως μὲν μὴ φιλόσοφοι , δόξαις δ' ἐπικεκρωσμένοι , καθάπερ οἱ τῇ σώματι ὑπὸ τοῦ ἡλίου ἐπικεκαυμένοι , ἰδόντες τε ὅσα μαθήματατά ἐστι καὶ ὁ πόνος ἡλίκος καὶ ζῆται ἡ καθ' ἡμέραν ὡς πρέπουσα ἡ κοσμία τῷ πράγματι , γλυκεπὸν ἡγασάμενοι καὶ ἀδύνατον αὐτοῖς οὔτε δὴ ἐπιτιθεῖν δυνατοὶ γίγνονται , 341 ἐνιοὶ δὲ αὐτῶν πεῖθουσι αὐτοὺς , ὡς ἱκανῶς ἀκροατὲς εἰσι τὸ ὅλον καὶ οὐδὲν ἐτι δεόνται τινων πραγμάτων . ἡ μὲν οὖν πείρα αὕτη γίνεται ἡ σαφὴς τε καὶ ἀσφαλεστάτη πρὸς τοὺς τρυφῶντάς τε καὶ ἀδυνάτους διαπονεῖν , ὡς μηδέποτε βαλεῖν ἐν αὐτὰ τὸν δεικνύντα ἀλλ' αὐτὸν αὐτόν , μὴ δυνάμενον πάντα τὰ πρόσφορα ἐπιτιθεῖν τῷ πράγματι . οὕτω δὴ καὶ Διονυσίῳ τούτ' ἐρρήθη τὰ ῥηθέντα . πάντα μὲν οὖν οὔτ' ἐγὼ διεξῆλθον οὔτε Διονύσιος ἀδειτο · πολλὰ γὰρ αὐτὸς καὶ τὰ μέγιστα εἰδέναι τε καὶ ἱκανῶς ἔχειν προεποιεῖτο διὰ τὰς ὑπὸ τῶν ἄλλων παρακοάς · ὕστερον δὲ καὶ ἀκούειν γεγραφάμεν αὐτὸν περὶ ὧν τότε ἤκουσε , συνδέντα ὡς αὐτοῦ τέχνην , οὐδὲν τῶν αὐτῶν ὧν ἀκούει · οἷα δὲ οὐδὲν τούτων . ἄλλους μὲν τινὰς οἷδα γεγραφότας περὶ τῶν αὐτῶν τούτων , οὕτως δέ , οὐδ' αὐτοὶ αὐτοὺς · τοσούδε γε μὴν περὶ πάντων ἐγὼ πράξειν τῶν γεγραφότων καὶ γραφόντων , ὅσοι φαίν εἰδέναι περὶ ὧν ἐγὼ σπουδάζω , εἰτ' ἐμοῦ ἀκροατὲς εἰτ' ἄλλων εἰτ' ὡς εὑρόντες αὐτοί , τούτους οὐκ ἔστι κατὰ γε τὴν ἐμὴν δόξαν περὶ τοῦ πράγματος ἐπαίνειν οὐδέν . οὐκοῦν ἐμὸν γε περὶ αὐτῶν ἐστὶ σύγγραμμα οὐδὲ μήποτε γένηται · ῥητὸν γὰρ οὐδαμῶς ἐστιν ὡς ἄλλα μαθήματα , ἀλλ' ἐκ πολλῆς συνουσίας γιγνομένης περὶ τὸ πρᾶγμα αὐτὸ καὶ τοῦ συζῆν ἐξαιρήνης , ὅσον ἀπὸ πυρὸς πηδίσαντος ἐξαφθὲν φῶς , ἐν τῇ ψυχῇ γενόμενον αὐτὸ ἑαυτὸ ἤδη τρέφει . καίτοι τοσούδε γε οἷδα , ὅτι γραφέντα ἢ λεχθέντα ὑπ' ἐμοῦ βέλτιστ' ἂν λεχθείη , καὶ μὴν ὅτι γεγραμμένα κακῶς οὐχ ἥκιστ' ἂν ἐμὲ λυποῖ . εἰ δὲ μοι ἐφαίνετο γραπτὰ θ' ἱκανῶς εἶναι πρὸς τοὺς πολλοὺς καὶ ῥητά , τί τούτου κάλλιον ἐπέπραχτ' ἂν ἡμῖν ἐν τῷ βίῳ ἢ τοῖς τε ἀνθρώποις μέγα ὀφελος γράψαι καὶ τὴν φύσιν εἰς φῶς πᾶσι προαγαγεῖν · ἀλλ' οὔτε ἀνθρώποις ἠγοῦμαι τὴν ἐπιχειρήσει περὶ αὐτῶν γενομένην ἀγαθόν , εἰ μὴ τισιν ὀλίγοις , ὅποσοὶ δυνατὸν ἀνευρεῖν αὐτοὶ διὰ σιμικρᾶς ἐνδείξεως · τῶν δὲ ἤδη ἄλλων τοὺς μὲν καταρρονήσεως οὐκ ὁρθῶς ἐμπλήσειεν ἂν οὐδαμῇ ἐμμελοῦς , τοὺς δὲ ὑψηλῆς καὶ χαύνης ἐλπίδος , ὡς σέμν' ἄττα μεμαθηκotas . 342 ἐτι δὲ μακρότερα περὶ αὐτῶν ἐν νῷ μοι γέγονεν εἰπεῖν · τάχα γὰρ ἂν περὶ ὧν λέγω σαφέστερον ἂν εἴη τι λεχθέντων αὐτῶν · ἐστι γὰρ τις λόγος ἀληθὴς ἐναντίος τῷ τολμησάντι γράφειν τῶν τοιούτων καὶ ὁτιοῦν , πολλάκις μὲν ὑπ' ἐμοῦ καὶ πρόσθεν ῥηθείς , ἔοικε δ' οὖν εἶναι καὶ νῦν λεκτέος .
Lemmas: λογίζομαι δυνατός ἐν αὐτός νήφω ἀπεργάζομαι · ὁ δέ ἐναντίος οὗτος μιαίνω διατελέω . ὁ δέ εἰμί μέν μή φιλόσοφος , δόξα δέ ἐπιχρώννυμι , καθάπερ ὁ ὁ σῶμα ὑπό ὁ ἥλιος ἐπικαίω , ὁράω τε ὅσος μάθημα εἰμί καί ὁ πόνος ἡλίκος καί ζέω ὁ κατά ἡμέρα ὡς πρέπω ὁ κόσμιος ὁ πρᾶγμα , γλυκεπὸν ἡγασάμενοι καί ἀδύνατος αὐτός οὔτε δή ἐπιτίθέω δυνατός γίγνομαι , 341 ἔνιοι δέ αὐτός πείθω αὐτός , ὡς ἱκανῶς ακροατής εἰμί ὁ ὅλος καί οὐδείς ἔτι δήω τίνω πρᾶγμα . ὁ μέν οὖν πείρω οὗτος γίγνομαι ὁ σαφής τε καί ἀσφαλής πρός ὁ τρυφάω τε καί ἀδύνατος διαπονέω , ὡς μηδέποτε βάλλω ἐν αὐτός ὁ δείκνυμι ἀλλά αὐτός αὐτός , μή δύναμαι πᾶς ὁ πρόσφορον ἐπιτίθέω ὁ πρᾶγμα . οὗτος δή καί Διονύσιος οὗτος εἴρω ὁ εἴρω . πᾶς μέν οὖν οὔτε ἐγώ διεξέρχομαι οὔτε Διονύσιος ἀδέω · πολύς γάρ αὐτός καί ὁ μέγας οἶδα τε καί ἱκανῶς ἔχω προποιέω διά ὁ ὑπό ὁ ἄλλος παρακοή · ὕστερος δέ καί ἀκούω γράφω αὐτός περί ὅς τότε ἀκούω , συνδέω ὡς αὐτός τέχνη , οὐδείς ὁ αὐτός ὅς ἀκούω · οἷος δέ οὐδείς οὗτος . ἄλλος μέν τις οἶδα γράφω περί ὁ αὐτός οὗτος , οὕτως δέ , οὐδέ αὐτός αὐτός · τοσόσδε γε μήv περί πᾶς ἐγώ πράσσω ὁ γράφω καί γράφω , ὅσος Φάιν οἶδα περί ὅς ἐγώ σπουδάζω , εἶτα ἐγώ ακροατής εἶτα ἄλλος εἶτα ὡς εὑρίσκω αὐτός , οὗτος οὐ εἰμί κατά γε ὁ ἐμός δόξα περί ὁ πρᾶγμα ἐπαινέω οὐδείς . οὐκοῦν ἐμός γε περί αὐτός εἰμί σύγγραμμα οὐδέ μήποτε γίγνομαι · ῥητός γάρ οὐδαμῶς εἰμί ὡς ἄλλος μάθημα , ἀλλά ἐκ πολύς συνουσία γίγνομαι περί ὁ πρᾶγμα αὐτός καί ὁ συζάω ἐξαιρέω , ὅσος ἀπό πυρός πηδάω ἐξάπτω φάος , ἐν ὁ Ψυχή γίγνομαι αὐτός ἑαυτοῦ ἤδη τρέφω . καίτοι τοσόσδε γε οἶδα , ὅτι γράφω ἢ λέγω ὑπό ἐγώ ἀγαθός εἄν λέγω , καί μήv ὅτι γράφω κακῶς οὐ ἥκιστος εἄν ἐγώ λυπέω . εἰμί δέ ἐγώ φαίνω γραπτός ὁ ἱκανῶς εἰμί πρός ὁ πολύς καί ῥητός , τίς οὗτος καλός πράσσω εἄν ἐγώ ἐν ὁ βίος ἢ ὁ τε ἄνθρωπος μέγας ὄφελος γράφω καί ὁ φύσις εἰς φάος πᾶς προάγω · ἀλλά οὔτε ἄνθρωπος ἠγέω ὁ ἐπιχείρησις περί αὐτός γίγνομαι ἀγαθός , εἰμί μή τις ὀλίγος , ὁπόσος δυνατός ἀνευρίσκω αὐτός διά σιμικρος ἔνδειξις · ὁ δέ ἤδη ἄλλος ὁ μέν καταρρονήσεως οὐ ὀρθῶς ἐμπίμπλημι εἄν οὐδαμῇ ἐμμελής , ὁ δέ ὑψηλός καί χαῦνος ἐλπίς , ὡς σεμνός τις μεμαθηκotas . 342 ἔτι δέ μακρός περί αὐτός ἐν νάω ἐγώ γίγνομαι εἶπον · τάχα γάρ εἄν περί ὅς λέγω σαφής εἄν εἰμί τίς λέγω αὐτός · εἰμί γάρ τις λόγος ἀληθής ἐναντίος ὁ τολμάω γράφω ὁ τοιοῦτος καί ὁστισοῦν , πολλάκις μέν ὑπό ἐγώ καί πρόσθεν εἴρω , ἔοικα δέ οὖν εἰμί καί νῦν λεκτέος .