aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0457.3
Ἐχρῆ , μὲν ἡμᾶς τῷ γράμματι πειθομένους τῷ Δελφικῷ γινώσκειν ἑαυτοὺς καὶ μὴ τολμᾶν ἀνδρὸς ἀκοῆς τοσοῦτον καταθαρρεῖν , ὅ καὶ ὀφθέντι μόνον ἀντιδλέψαι δυσχερές , ἢ που τὴν πάνσορον ἀρμονίαν κινοῦντι πρὸς τὸ ἴσον ἐλθεῖν , ἐπεὶ κἂν Πανὶ μέλος λιγυρὸν ἠχούσει πᾶς ὅστις ἔκαταλ , κἂν Ἀρισταιὸς ἢ , καὶ Ἀπόλλωνι πρὸς κιθάραν ψάλλοντι πᾶς ὅστις ἤρεμοῖτο , κἂν τὴν Ὀρφέως μουσικὴν εἴδῃ . ( 2 ) τὸ γὰρ ἥττον τῷ χρεῖττονι , καθ' ὅσον ἥττὸν ἐστίν , εἴκοι ἂν δικαίως , εἰ μέλλοι τὸ τε οἰκεῖον καὶ τὸ μὴ τὶ ἐστι γινώσκειν . ὅστις δ' ἐνθὲν μουσικὴν θνητὸν ἀνθαρμόσαι μέλος ἠλπίσεν , οὐκ ἔμαθὲ πού τὸ Μαρσοῦν τοῦ Φρυγὸς πάθος οὐδὲ τὸν δυωνύμον ἐκεῖνον ποταμόν , ὃς μανέντος αὐλητοῦ τιμωρίαν ῥεῖ , ἀλλ' οὐδὲ τὴν Θαμύριδος τοῦ Θρακὸς τελευτὴν ἠκούσεν , ὃς ταῖς Μούσαις οὐκ εὐτυχῶς ἀντεφρόντιστο . ( 3 ) τί γὰρ δεῖ τὰς Σειρήνας λέγειν , ὧν ἐτι τὸ πτερόν ἐπὶ τοῦ μετώπου φέρουσιν αἱ νικήσασαι ; ἀλλ' ἐκεῖνον μὲν ἕκαστος ἀμύσου τολμὴς ἀρκοῦσαν ἐτι καὶ νῦν ἐκτίνει τῇ μνήμῃ δίχην , ἡμᾶς δὲ ἔδει μὲν ὡς ἐφῶν εἰσω τῶν οἰκείων ὀρῶν ἐστάναι καὶ τῆς ὑπὸ σοῦ μουσικῆς ἐμφορουμένην ἡρεμεῖν , ὥσπερ οἱ τὴν Ἀπόλλωνος μαντείαν ἐξ ἀδύτων ἰερῶν προιοῦσαν ἡσυχῇ δέγονται · ( 4 ) ἐπεὶ δ' αὐτὸς ἡμῖν τοῦ μέλους τὸ ἐνδόσιμον τῷ παρὰ σαυτοῦ λόγῳ μνηστεύεις καὶ σὸν Ἐρμοῦ ῥάβδῳ κινεῖς καὶ διεγείρεις καθεύδοντας , φέρε σοι , καθ᾿ ἃπερ οἱ τῷ Διονύσῳ τὸν θύρσον κρούσαντι πρὸς τὴν χορείαν ἄνετοι φέρονται , οὐ·ω καὶ ἡμεῖς ὑπὸ τῷ σῷ πλήκτρῳ τὸ εἴκὸς ἀντηχήσωμεν , ὥσπερ οἱ τῷ χοροστάτῃ πρὸς τὸ ἀνάκλημα τοῦ ῥυθμοῦ συνομαρτοῦντες . ( 5 ) καὶ πρώτῳ σοι τῶν λόγων , οὐ , βουλεῖ καλεῦσαν·ι πρὸς τὴν ἀοίδιμον τοῦ πορθμοῦ ζεῦξιν ἐναγρὸς ἐξεργασάμεθα , ἐπειδὴ τοῦτὸ ἐστι δοκοῦν , ἀπαρχώμεθα , μικρὰ μὲν ἀντὶ μεγάλων καὶ τῷ ὄντι γαλλχ χρυσῶν ἀντιδόντες , οἷς δὲ ἔχομεν ξενίοις τὸν Ἐρμὴν τὸν ἡμέτερον ἐστιώμεν . ( 6 ) πάντως οὐδὲ τῆς Ἐκάλης ὁ Θησεὺς τοῦ δεῖπνου τὸ λιτὸν ἀπεξίωσεν , ἀλλ' ἤδει καὶ μικροῖς ἐς τὸ ἀναγκαῖον ἀρκεῖσθαι · ὁ Πάν δὲ ὁ νόμιος τοῦ παιδὸς τοῦ βουκόλου τὴν σύριγγα προσαρμόσαι τοῖς χείλεσιν οὐκ ἠτίμασε . προσοῦ δὴ καὶ αὐτὸς τὸν λόγον εὐμενεῖ νεύματι , καὶ μὴ ἀποκνησης ὀλίγῳ μέλει μεγάλῃν ἀκοὴν ἐνδιδόναι . ( 7 ) ἀλλ' ἐὰν μὲν ἔχῃ τὴ δεξιόν , αὐτὸς τε ὁ λόγος εὐτυχεῖ καὶ ὁ ποιητὴς αὐτοῦ τῆς παρὰ τῆς Ἀθηνᾶς ψήφου τὴν μαρτυρίαν προσλαβὼν εἰ δ' ἐτι χειρὸς ἐντελοῦς εἰς τὸ τοῦ ὅλου πλήρωμα προσδεῖται , μὴ ἀπαξιώσης αὐτὸς τὸ ἐνδὸν προσθεῖναι . ( 8 ) ἤδη πού καὶ ἀνδρὶ τοξότη κληθείς
Lemmas: χράω , μέν ἐγώ ὁ γράμμα πείθω ὁ Δελφικός γιγνώσκω ἑαυτοῦ καί μή τολμάω ἀνήρ ἀκοή τοσοῦτος καταθαρσέω , ὅς καί ὁράω μόνος ἀντιδλέψαι δυσχερής , ἢ ποῦ ὁ πάνσορον ἁρμονία κινέω πρός ὁ ἴσος ἔρχομαι , ἐπεί κἀν Πᾶν μέλος λιγυρός ἠχέω πᾶς ὅστις καταλέω , κἀν Ἀρισταῖος ἢ , καί Ἀπόλλων πρός κιθάρα ψάλλω πᾶς ὅστις ἠρεμέω , κἀν ὁ Ὀρφεύς μουσική οἶδα . ( 2 ) ὁ γάρ ἥσσων ὁ χρέω , κατά ὅσος κακός εἰμί , εἴκω εἄν δικαίως , εἰμί μέλλω ὁ τε οἰκέω καί ὁ μή τίς εἰμί γιγνώσκω . ὅστις δέ ἐντίθημι μουσική θνητός ἀνθαρμόζω μέλος ἐλπίζω , οὐ μανθάνω πού ὁ Μαρσοῦς ὁ Φρύξ πάθος οὐδέ ὁ δυώνυμος ἐκεῖνος ποταμός , ὅς μαίνομαι αὐλητής τιμωρία ῥέω , ἀλλά οὐδέ ὁ Θάμυρις ὁ Θρᾷξ τελευτή ἀκούω , ὅς ὁ Μοῦσα οὐ εὐτυχής ἀντεφρόντιστο . ( 3 ) τίς γάρ δεῖ ὁ Σειρήν λέγω , ὅς ἔτι ὁ πτερόν ἐπί ὁ μέτωπον φέρω ὁ νικάω ; ἀλλά ἐκεῖνος μέν ἕκαστος ἀμύσσω τόλμα ἀρκέω ἔτι καί νῦν ἐκτίνω ὁ μνήμη διχάω , ἐγώ δέ ἐσθίω μέν ὡς φάω εἰσω ὁ οἰκέω ὄρος ἵστημι καί ὁ ὑπό σύ μουσικός ἐμφορέω ἠρεμέω , ὥσπερ ὁ ὁ Ἀπόλλων μαντεῖος ἐκ ἄδυτος ἱερός προέρχομαι ἡσυχῇ δέχομαι · ( 4 ) ἐπεί δέ αὐτός ἐγώ ὁ μέλος ὁ ἐνδόσιμος ὁ παρά σεαυτοῦ λόγος μνηστεύω καί σός Ἑρμῆς ῥάβδος κινέω καί διεγείρω καθεύδω , φέρω σύ , κατά ὅσπερ ὁ ὁ Διόνυσος ὁ θύρσος κρούω πρός ὁ χορεία ἄνετος φέρω , οὐ καί ἐγώ ὑπό ὁ σός πλῆκτρον ὁ εἰκός ἀντηχέω , ὥσπερ ὁ ὁ χοροστάτης πρός ὁ ἀνάκλημα ὁ ῥυθμός συνομαρτέω . ( 5 ) καί πρῶτος σύ ὁ λόγος , οὖον , βούλομαι καλέω πρός ὁ ἀοίδιμος ὁ πορθμός Ζεῦξις ἐναγρὸς ἐξεργάζομαι , ἐπεί οὗτος εἰμί δοκέω , ἀπάρχω , μικρός μέν ἀντί μέγας καί ὁ εἰμί γαλλχ χρυσός ἀντιδίδωμι , ὅς δέ ἔχω ξένιος ὁ Ἑρμῆς ὁ ἡμέτερος ἑστιάω . ( 6 ) πάντως οὐδέ ὁ Εκάλη ὁ Θησεύς ὁ δεῖπνον ὁ λιτός απεξιωθεω , ἀλλά ἦδος καί μικρός εἰς ὁ ἀναγκαῖος ἀρκέω · ὁ Πάν δέ ὁ Νόμιος ὁ παῖς ὁ βουκόλος ὁ σῦριγξ προσαρμόζω ὁ χεῖλος οὐ ἀτιμάζω . προσέω δή καί αὐτός ὁ λόγος εὐμενής νεῦμα , καί μή ἀπόκνησις ὀλίγος μέλος μέγας ἀκοή ἐνδίδωμι . ( 7 ) ἀλλά ἐάν μέν ἔχω ὅς δεξιός , αὐτός τε ὁ λόγος εὐτυχέω καί ὁ ποιητής αὐτός ὁ παρά ὁ Ἀθηνᾶ ψῆφος ὁ μαρτυρία προσλαμβάνω εἰμί δέ ἔτι χείρ ἐντελής εἰς ὁ ὁ ὅλος πλήρωμα προσδέω , μή ἀπαξιόω αὐτός ὁ ἐνδίδωμι προστίθημι . ( 8 ) ἤδη πού καί ἀνήρ τοξότης καλέω