aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0255.2
τοῦτο ἀληθές . πλήρες δὲ μουσικῆς ἐννοίας τὸ βλέμμα καὶ διασκεψίως τῶν μελῶν , τὸ τε πρόσωπον τοῦ νέου γαριέντος ἀτεινίζοντος εἰς ἐμὲ ὑπὲρ τὰ μέλη καταθεληναι μου τὴν ψυχήν . εἰ μὴ τοιοῦτος ἦν Ἀχιλλεύς , ὃν ἐμαθὼν ἐκ τῶν οἴκοι πινάκων , οὐχ ἦν ἀρχ ὄντως καλός · εἰ μὴ τοιαῦτα χειθάρικεν , οὐχ ἦν μουσικὸς τοῦ Χείρωνος ζηλωτής . εἶθε ποιήσειεν ἐμέ , καὶ ἀντιριλοῦντα θεασαίμην . τολμηρὸν ἔφην · τίς γὰρ ἂν τούτω δόξειε καλή , εἰ μὴ φιλανθρώποις αὐτὴν ὁμασιν ἴδοι ; ὡς ἥδυ τὸ γειτόνημα , νὴ τὰς Μούσας . ἀλλὰ πικρὰς δδύνας μεταξὺ πως ἠσθόμην · πυκνὰ παλλομένης ἐφάστομαι τῆς καρδίας , καὶ ξεινὸς ἐκπληξ καὶ ἀλέγεσθαί μοι δοκεῖ . τοῦτ μέν σὺν εἰς τὰ γονατὰ ἡ κεφαλὴ βριθεῖ , τοῦτ δὲ εἰς ὤμων ἐγκλίνει · θεωροῦσα δὲ τὸν καλὸν αἰδοῦμαι , φοβοῦμαι , ὑφ’ ἡδονῆς πνευστιώ . ὦ γλυκύτατον πῦρ , τίς ποτὲ σε ἀρα μοι περιτύχεν ἐνδόν ; ὡς ἐγὼ θαμὰ ἀνιῶμαι , καὶ οὐκ οἶδα ἐφ’ ᾧ τούτῳ γε πάσχω . ἐκδύσκεται γὰρ με τις ἀνεραγνευτος δόνη , καὶ ἀχκρῶνι ἀνεπίστατοι πηγαὶ καταρρέουσι τῶν παρειῶν , ποικιλὰ δὲ τῆς διανοίας ὑπεκπηδῆ μοι κινήματα , καθάπερ αἰγὴλ τις ἅλιου πάλλεται συγνὰ περὶ τοῖχον ἐξ ὑδάτος ἀνταυγοῦσα κατὰ σκαρίδος ἢ λέβεντος κεχυμένου καὶ στατῶν φορβὴ τὴν εὐκίνητον συστοροφὴν ἀπεικονίζει τῶν ὑδάτων . ἢ τοῦτο μᾶλλον , ὅπερ ἐρασίν , ἔρω . Ἐρως δὲ πυρὸς καὶ μέχρι τοῦ ἥπατος διελήλυθεν εἰσρυσεία . καὶ τί δὴ καταλιπὼν ἐκεῖνος δ ἑαδύχος θεὸς τὰς ἐπιτηδείας αὐτῷ καὶ συνήθεις ἀμύκτων βιάζεται κόρην , καὶ πολεμεῖ παιδοσκάριον ἀμωρον Ἀφροδίτης , ἐτι θαλαμευομένην , ἐτι φρουρουμένην , καὶ μόλις ὑπὸ φύλαξιν ἐσθ’ ὅπη προκυπτοῦσαν τῆς οἰκίας ; εὐδαίμων παρθένος , ἥτις ἀνευ φροντίδων ἐρωτικῶν ζῇ , μόνης ἐπιμελῆς τῆς ταλασίας . αἰσχύνομαι τὸ πῦλος , ἐγκαλύπτωμαι τὴν νόσον , δεδοίκα σύμβουλον προσλαβέσθαι · ταῖς γὰρ ἐμαῖς θεραπαινίσι ν μᾶλα ὀφρῶ . ὦ τῆς ἀπορίας , δι’ ἣν περιπατῶ τρίβουσα τὰς χεῖρας , ὅτε καὶ τὸ πάθος ἐπεῖγει . καὶ οὔτε θεραπεύαν οὔτε λήθην αὐτοῦ βραχεῖαν ἐνεστί μοι λαμβάνειν · κατάντικρυς μὲν γὰρ ὁ νέος ὁ γλυκὺς πολέμιος ἤθιστα μελωδεῖ , ἐγὼ δὲ οὐδὲ βουλην πρὸς τὸ πρακτέον οἷα τέ εἰμι παντελῶς ἐξευρεῖν . πῶς γὰρ ἡ δειλαία , περὶ πράγματος σκοποῦμένου , οὐ καὶ τὴν φύσιν ἠγνοῦσα καὶ τοὺς τρόπους , ἀτε ἀνομίλητος μὲν παιδείας ἐρωτικῆς , ἀνομιλητὸς δὲ συνοσιᾶς ; ἑρρέτω αἰδώς , ἑρρέτω σωφροσύνη , ἑρρέτω καὶ τὸ σεμνὸν τῆς ὀδυνηρᾶς ἐμοὶ παρθενίας . ἐπαισθάνομαι τῆς φύσεως βουλομένης , ἢ νόμων ὡς ἔοικεν οὐδὲν μέλει . μικρὸν ἀπερρωθᾶσω , καὶ τὴν ἐμὴν ἴσως ἐκ τῆς περιδυνηλᾶς ἀνακτήσομαι ψυχήν . τῆδεος μᾶλα ἐπταρον μεταξὺ γράφουσα . ἀρα ὁ νέος , τοῦμόν μέλημα , διεμνημονεύσε με ; εἶθε ἐαυτὸν ἤδη καὶ μὴ διὰ μόνων τῶν ὀφθαλμῶν ἀλλὰ καὶ δι’ ὅλων ἀπολαύσαι μεν τῶν σωμάτων . οὐ τοίνυν , Ἀρπεδόνν ( πρὸς σὲ γὰρ ἐξέπιτηδες ἀπήγγειλα τὴν ὑπόπικρον τῶν βελῶν ἡδονήν ) , ἤκει μοι σύμβουλος περὶ τούτων , προχριστιμένη στήμονα
Lemmas: οὗτος ἀληθής . πλήρης δέ μουσικός ἔννοια ὁ βλέμμα καί διασκεψίως ὁ μέλος , ὁ τε πρόσωπον ὁ νέος γαριέντος ἀτενίζω εἰς ἐγώ ὑπέρ ὁ μέλος καταθεληναι ἐγώ ὁ Ψυχή . εἰμί μή τοιοῦτος εἰμί Ἀχιλλεύς , ὅς μανθάνω ἐκ ὁ οἴκοι πίναξ , οὐ εἰμί ἀρχή εἰμί καλός · εἰμί μή τοιοῦτος χειθαριαν , οὐ εἰμί μουσικός ὁ Χείρων ζηλωτής . εἴθε ποιέω ἐγώ , καί ἀντιλέγω θεάομαι . τολμηρός φημί · τίς γάρ εἄν οὗτος δοκέω καλός , εἰμί μή φιλάνθρωπος αὐτός ὁμάς ὁράω ; ὡς ἡδύς ὁ γειτόνημα , νή ὁ Μοῦσα . ἀλλά πικρός δδυναω μεταξύ πως ἐσθίω · πυκνός πάλλω ἐφίστημι ὁ Καρδία , καί Ξεινός ἐκπλήσσω καί ἀλέγω ἐγώ δοκέω . οὗτος μέν σύν εἰς ὁ Γονατᾶς ὁ κεφαλή βριθύς , οὗτος δέ εἰς ὦμος ἐγκλίνω · θεωρέω δέ ὁ καλός αἰδέομαι , φοβέω , ὑπό ἡδονή πνευστιώ . εἰμί γλυκύς πῦρ , τίς ποτέ σύ ἀρά ἐγώ περιτυγχάνω ἐνδίδωμι ; ὡς ἐγώ θαμά ἀνίημι , καί οὐ οἶδα ἐπί ὅς οὗτος γε πάσχω . ἐκδύω γάρ ἐγώ τις ανεραγνευος Δόνη , καί ἀχκρῶνι ἀνεπίστατος πηγή καταρρέω ὁ παρειά , ποικίλος δέ ὁ διάνοια ὑπεκπηδῆ ἐγώ κίνημα , καθάπερ αἰγὴλ τις ἥλιος πάλλω συγνὰ περί τοῖχος ἐκ ὕδωρ ἀνταυγέω κατά σκαρίς ἢ Λεβέντος χέω καί στατός φορβή ὁ εὐκίνητος συστοροφημι απεικονίζω ὁ ὕδωρ . ἢ οὗτος μᾶλλον , ὅσπερ ἔρασις , Ἔρως . Ἔρως δέ πυρός καί μέχρι ὁ ἧπαρ διέρχομαι εἰσρυσεία . καί τίς δή καταλείπω ἐκεῖνος δ ἑαδύχος θεός ὁ ἐπιτήδειος αὐτός καί συνήθης αμυκτεω βιάζομαι κόρη , καί πολεμέω παιδοσκάριον ἄμωρος Ἀφροδίτη , ἔτι θαλαμεύω , ἔτι φρουρέω , καί μόλις ὑπό φύλαξ ἐστώ ὅπῃ προκύπτω ὁ οἰκίον ; εὐδαίμων παρθένος , ὅστις ἄνευ φροντίς ἐρωτικός ζῶ , μόνος ἐπιμελής ὁ Ταλασίας . αἰσχύνω ὁ Πύλος , ἐγκαλύπτω ὁ νόσος , δείδω σύμβουλος προσλαμβάνω · ὁ γάρ ἐμός θεραπαινίς Ν μῆλον ὀφρῶ . εἰμί ὁ ἀπορία , διά ὅς περιπατέω τρίβω ὁ χείρ , ὅτε καί ὁ πάθος ἐπείγω . καί οὔτε θεραπεύω οὔτε λήθη αὐτός βραχύς ἔνειμι ἐγώ λαμβάνω · κατάντικρυς μέν γάρ ὁ νέος ὁ γλυκύς πολέμιος ἠθίζω μελωδώ , ἐγώ δέ οὐδέ βουλή πρός ὁ πρακτέος οἷος τε εἰμί παντελῶς ἐξευρίσκω . πῶς γάρ ὁ δείλαιος , περί πρᾶγμα σκοπούμενος , οὖον καί ὁ φύσις ἀγνέω καί ὁ τρόπος , ἅτε ἀνομίλητος μέν παιδεία ἐρωτικός , ἀνομίλητος δέ συνοσιᾶς ; ἔρρω αἰδώς , ἔρρω σωφροσύνη , ἔρρω καί ὁ σεμνός ὁ ὀδυνηρός ἐγώ παρθενίη . ἐπαισθάνομαι ὁ φύσις βούλομαι , ἢ νόμος ὡς ἔοικα οὐδείς μέλος . μικρός ἀπερρωθᾶσω , καί ὁ ἐμός ἴσως ἐκ ὁ περιδυνηλᾶς ἀνακτάομαι Ψυχή . τῆδε μῆλον πτάρνυμαι μεταξύ γράφω . ἀρά ὁ νέος , τόμος μέλημα , διαμνημονεύω ἐγώ ; εἴθε ἑαυτοῦ ἤδη καί μή διά μόνος ὁ ὀφθαλμός ἀλλά καί διά ὅλος ἀπολαύω μέν ὁ σῶμα . οὖον τοίνυν , Ἀρπεδόνν ( πρός σύ γάρ επίτηδες ἀπαγγέλλω ὁ ὑπόπικρος ὁ βέλος ἡδονή ) , ἥκω ἐγώ σύμβουλος περί οὗτος , προχρίω στήμων