aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0715.1
σορὸς ἐστι διὰ τὴν ποίησιν . 8 τὸν γὰρ φιλόσοφον μηδὲν ἄλλο ποιεῖν ἢ θανατᾶν , ἐπειδὴ τῶν τοῦ σώματος αἰτημάτων καταφρονεῖ , μὴ δουλούμενος ταῖς τοῦ σώματος ἡδοναῖς , τοῦτο δὲ μηδὲν ἕτερον εἶναι ἢ ψυχῆς ἀπόστασιν ἀπὸ σώματος , τὸν δὲ θάνατον μηδὲν ἕτερον εἶναι ἢ ψυχῆς · αὐ πολὺν ἀπὸ σώματος ἀπόστασιν . τούτῳ γὰρ δή καὶ μᾶλα τις πεπύθηνος ἐγίνετο · ἐξηπάτα γὰρ ἡμᾶς τούτοις τοῖς λόγοις , ὅμαι , ἵνα μὴ κλαίωμεν ὡς ἐν κακῷ ἑσόμενου αὐτοῦ , σχεδὸν δὲ τι καὶ ἀληθεῖς ἦσαν οἱ λόγοι . εἶτα δὴ ἐτελευτα ποινήσας ἡμέρας τριάκοντα διὰ τὸ πλοῖον τὸ εἰς Δήλον πεμπόμενον κατ’ ἔτος · οὐ γὰρ ἀρξικο ἐπὶ πολλάς ἡμέρας καὶ οὐκ ἦν τινὰ τελευταὶν δημοσία , ὅσπερ οἶδα · ἱεραι γὰρ ἦσαν . 9 τῶν δὲ φίλων παρέμειν αὐτῷ τελευτῶντι ἐγὼ καὶ Τερψίων καὶ Ἀπολλόδωρος καὶ Φαίδων καὶ Ἀντισθένης καὶ Ἐρμυγένης καὶ Κτήσιππος , Πλάτων δὲ καὶ Κλεόμβροτος καὶ Ἀρίστιππος ὑστέρουν · ὁ μὲν γὰρ Πλάτων ἐνόσει , τῷ ἑτέρῳ δὲ περὶ Ἀἴγιναν ἦσπην . ὡς δ’ ἐπὶε τὸ φάρμακον , ἐπέστελλεν ἡμῖν τῷ Ἀσκληπιῷ ὕσια ἀλεκτρυόνα · ὀφείλειν γὰρ αὐτῷ κατ’ εὐχὴν τινα , ὅπότε ἠσθένη ἀφικόμενος ἀπὸ τῆς ἐπὶ Ἀηλίῳ μάχης . δακρύσαντες οὖν μετὰ τινος θαυμασμοῦ ἐκχωρίζοντες αὐτὸν κατεθᾶπτομεν , ὡς τότε ὁ καιρὸς ἐδίδου καὶ αὐτὸς ἐβούλετο · 10 οὐδὲ γὰρ πρόνοιάν τινα ἡμῖν ἐπέστειλε ποιήσασθαι τοῦ σώματος , εἰνὰν γὰρ αὐτὸ ἄτιμον καὶ μηκέτι χρήσιμον τῆς ψυχῆς αὐτὸ ἐγκαταλποιῦσα . ὁμως δ’ οὖν ἡμεῖς εἰς τὸ δυνατὸν καὶ τῆς συμφορᾶς ὑπερεῖδομεν καὶ τῶν λόγων παρηχούσαμεν καὶ ὡς σὸν τ’ ἦν ἐκαλλωπίσαμεν αὐτὸν λούσαντες καὶ τοῖς τριβωνίοις · ἀμπόγοντες καὶ πρεσβύτως θάψαντες ἀπῆλμεν . ταῦτ’ ἦν τὰ περὶ Σωκράτην καὶ ἡμᾶς , ὦ Ξενοφῶν , καὶ σοὶ δὲ ἡ στρατεία ἦν μέγα ἐμπόδιον , ἐπεὶ ἦσθα ἄν σὺν ἡμῖν θεραπεύων Σωκράτην ζῶντα τε καὶ τελευτῶντα .
Lemmas: σορός εἰμί διά ὁ ποίησις . 8 ὁ γάρ φιλόσοφος μηδείς ἄλλος ποιέω ἢ θανατάω , ἐπεί ὁ ὁ σῶμα αἴτημα καταφρονέω , μή δουλόω ὁ ὁ σῶμα ἡδονή , οὗτος δέ μηδείς ἕτερος εἰμί ἢ Ψυχή ἀπόστασις ἀπό σῶμα , ὁ δέ θάνατος μηδείς ἕτερος εἰμί ἢ Ψυχή · αὖος πολύς ἀπό σῶμα ἀπόστασις . οὗτος γάρ δή καί μῆλον τις πυνθάνομαι γίγνομαι · ἐξαπατάω γάρ ἐγώ οὗτος ὁ λόγος , παρακελεύομαι , ἵνα μή καλέω ὡς ἐν κακός εἰμί αὐτός , σχεδόν δέ τίς καί ἀληθής εἰμί ὁ λόγος . εἶτα δή τελευτημι ποιέω ἡμέρα τριάκοντα διά ὁ πλοῖον ὁ εἰς Δῆλος πέμπω κατά ἔτος · οὖον γάρ ἀρξικο ἐπί πολύς ἡμέρα καί οὐ εἰμί τις τελευτή δημόσιος , ὅσπερ οἶδα · ἱερός γάρ εἰμί . 9 ὁ δέ Φίλων παραμένω αὐτός τελευτή ἐγώ καί Τερψίων καί Ἀπολλόδωρος καί Φαίδων καί Ἀντισθένης καί Ἐρμυγένης καί Κτήσιππος , Πλάτων δέ καί Κλεόμβροτος καί Ἀρίστιππος ὑστερέω · ὁ μέν γάρ Πλάτων νοσέω , ὁ ἕτερος δέ περί Αἴγινα ἦσπην . ὡς δέ πίνω ὁ φάρμακον , ἐπιστέλλω ἐγώ ὁ Ἀσκληπιός ὕω ἀλεκτρυών · ὀφείλω γάρ αὐτός κατά εὐχή τις , ὁπότε ἀσθενής ἀφικνέομαι ἀπό ὁ ἐπί Ἄλιος μάχη . δάκρυ οὖν μετά τις θαυμασμός ἐκχωρίζω αὐτός καταθάπτω , ὡς τότε ὁ καιρός δίδωμι καί αὐτός βούλομαι · 10 οὐδέ γάρ πρόνοια τις ἐγώ ἐπιστέλλω ποιέω ὁ σῶμα , ἰνέω γάρ αὐτός ἄτιμος καί μηκέτι χρήσιμος ὁ Ψυχή αὐτός ἐγκαταλείπω . ὁμῶς δέ οὖν ἐγώ εἰς ὁ δυνατός καί ὁ συμφορά ὑπεροράω καί ὁ λόγος παρηχέω καί ὡς σός τε εἰμί καλλωπίζω αὐτός λούω καί ὁ τριβώνιον · ἀμπόγοντες καί πρέσβυς θάπτω ἀφαιρέω . αὐτός εἰμί ὁ περί Σωκράτης καί ἐγώ , εἰμί Ξενοφῶν , καί σύ δέ ὁ στρατεία εἰμί μέγας ἐμπόδιος , ἐπεί εἰμί ἄν σύν ἐγώ θεραπεύω Σωκράτης ζῶ τε καί τελευτή .