aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0250.3
Νέου τινὸς ἐξεπίτηδες διὰ γυναικὸς παριόντος ἐσπέρας ἔφη τις ἄλλη πρὸς ἐκείνην παρισταμένην πλησίον , ἄμα νύττουσα τῷ ἀγκώνι , « πρὸς τῆς Ἀφροδίτης , ὦ φίλη , σὲ ποθῶν οὕτωσι προσάδων παρέρχεται καὶ μορφῆς οὐκ ἀφυὴς ὢν . ὡς εὐπάρυφον τὸ θείστριον καὶ ποικίλον ταῖς ἀπὸ χειρίδος γραφαῖς , ὡς εὐμόυσος τὴν φωνήν . ξοικέ μοι καὶ περὶ καλὴν ἀσχολεῖσθαι τὴν κόμην , ἐπεὶ καὶ τοῦτό γε τοῦ ἔρωτος ἴδιον καὶ μάλᾳ μέντοι καλόν , τὸ σφόδρα πείθειν τοὺς ἐρώντας ἐπιμελεῖς ἄγαν διακοσμεῖσθαι , καὶ εἰ πρότερον ἀτεχνῶς ἑαυτῶν κατημέλουν . » « νὴ τοὺς Ἔρωτας » εἶπεν , « ἀποστρέφομαι δὲ τὸν νέον καίπερ ὄντα καλὸν ὅτι φυσὸν αὐτὸς ἑαυτὸν οἴεται μόνος ἀξιώτατος εἶναι ταῖς γυναιξὶ καὶ πρεπόντος τῷ κάλλει ποθεῖσθαι · καὶ πού καὶ Φίλωνα τυχὸν ἐπωνόμακεν ἑαυτόν , φρονῶν ἐπὶ τῇ ὥρᾳ θαυμασίῳν ὅσον , καὶ πολλῷ τῷ ὀφθαλμῷ βλέπει , καὶ φρονήματος ἐμπέπληκε τὴν ὁρῶν . μισῶ γοῦν ἐραστὴν παρευδοκιμεῖν εὐμορφίᾳ τὴν ἐρωμένην ἀξιοῦντα , οἴομενον τε καλὸς ὑπερ κάλλους χαρίζεσθαι , μέγιστον ἀντὶ βραχέος . δρᾶ δὲ πῶς ἠδίκως τὸν ὑπερήφανον διχαιῶ , καὶ σφόδρα τοῖς αἰνίγμασι τέρπου . ποθεῖ μὲ τις ἐρωτομανής , καὶ οὐδὲ νεύματος ἀξιοῦται , καὶ πολλὰ τὸν ἑλὸν στενωπὸν διέρχεται μάτην · ἄδει δὲ ἄλλως καὶ τοῖς ἑμοῖς ὡσὶν ἀπιθάνους καὶ ἀμουσότερα Λειβηθρίων , οὐδὲ ἐρυθρίᾳ περιττῶς ἐκπεριτρέχων διαύλους . ἐγώ , νὴ τὰ θεά , τοὐναντίον ἄν · ἐκείνου λοιπὸν ἐγκαλύπτομαι . » ἔφασκε ταῦτα ἄλλα τε πολλὰ θρυπτομένη καὶ δὴ καὶ τὸ σκέλος ὑπογυμνοῦσα , ἵνα δεῖξῃ τῷ νέῳ χνῆμην ἰθυτενῆ καὶ πόδα λεπτόν τε καὶ εὐρύμοιον · ἕτερα δὲ τοῦ σώματος ἐγύμνωσε μέρη τὰ δυνατά , ὅπως ἂν πολλαχόθεν τὸ μειράκιον ἐρεθίσῃ . ὁ δὲ φησιν αἰσθόμενος τῶν λεχθέντων ( ἐμβιθύρισε γὰρ ἐκείνη τοσούτων , ὥστε τὸν νέον ἀκούσαι ) « οἷα βούλει καὶ ὅσα ἂν θέλῃς εἴπ᾽ · οὐ γὰρ ἐμὲ γελᾷς , ἢ καλή , ἀλλὰ τὸν Ἔρωτα παίζεις . ἐλπὶς ἄρα τὸν τοσούτῃ ἐκεῖνον τοιούτων ἐπαρκεῖναι σοι βέλος , ἵνα τούτων προκαλινδομένη τῶν ποδῶν ἰκετεύῃς ἐμὲ τὸ σὸν ἱκέσασθαι πάθος . » ἢ δὲ διαμωχωμένη καὶ ὑποβλέπτουσα λοξόν , τοῖς δακτύλοις τῆς δεξιᾶς ἠθικῶς οἷα γυνὴ τὸ μετακάμπιον ἐπιχρωτοῦσα τῆς εὐωνύμου χειρὸς ὑπεροπτικῶς ἀπεκρίθη « ἐγώ , τάλαν ; μή , ὦ Χάριτες , γένοιτο . κεναῖς ἐλπίσιν ἐπεῖσθης . οἶει μᾶλλον ** καλός , τοῖς τοιούτοις γε χάρην τοσούτον ἐπὶ τῷ σοι προσδοχᾶν , ὡς ἂν παραχθένται τυχὸν δὸς ἐκδικος Ἔρως . παράμενε προσάδων , ἐπαγρυπνῶν , μηδὲν διανῶν , μόνον δὲ κλυδωνιζόμενος ἐκ τοῦ πόθου , ἐνθᾷ , φασίν , ἄνεμος οὔτε μένειν οὔτε πλεῖν ἐξ . οὔτε σὺν μεθεκτέον ἐστὶ σοι τῶν ἡμετέρων τινός ,
Lemmas: νέον τις ἐξεπίτηδες διά γυνή πάρειμι εἰσπεράω φημί τις ἄλλος πρός ἐκεῖνος παρίστημι πλησίος , ἄμη νύσσω ὁ ἀγκών , « πρός ὁ Ἀφροδίτη , εἰμί φίλος , σύ ποθή οὕτως προσᾴδω παρέρχομαι καί μορφή οὐ ἀφυής εἰμί . ὡς εὐπάρυφος ὁ θείστριον καί ποικίλος ὁ ἀπό χειρίς γραφεύς , ὡς Εὔμουσος ὁ φωνή . οξικός ἐγώ καί περί καλός ἀσχολέω ὁ κόμη , ἐπεί καί οὗτος γε ὁ Ἔρως ἴδιος καί μάλα μέντοι καλός , ὁ σφόδρα πείθω ὁ ἐράω ἐπιμελής ἄγαν διακοσμέω , καί εἰμί πρότερος ἄτεχνος ἑαυτοῦ καταμελέω . » « νή ὁ Ἔρως » εἶπον , « ἀποστρέφω δέ ὁ νέος καίπερ εἰμί καλός ὅτι φύω αὐτός ἑαυτοῦ οἴομαι μόνος ἄξιος εἰμί ὁ γυνή καί πρέπω ὁ κάλλος ποθέω · καί πού καί Φίλων τυγχάνω ἐπονομάζω ἑαυτοῦ , φρονέω ἐπί ὁ ὥρα θαυμάσιος ὅσος , καί πολύς ὁ ὀφθαλμός βλέπω , καί φρόνημα ἐμπίμπλημι ὁ ὁράω . μισέω γοῦν ἐραστής παρευδοκιμέω εὐμορφία ὁ ἐράω ἄξιος , οἴομαι τε καλός ὑπερ κάλλος χαρίζομαι , μέγας ἀντί βραχύς . δράω δέ πῶς ἀδικέω ὁ ὑπερήφανος διχαίω , καί σφόδρα ὁ αἴνιγμα τέρπω . ποθέω ἐγώ τις ἐρωτομανής , καί οὐδέ νεῦμα ἀξιόω , καί πολύς ὁ αἱρέω στενωπός διέρχομαι μάτην · ἄδεια δέ ἄλλως καί ὁ ἐμέω οὖς ἀπίθανος καί ἄμουσος Λειβηθρίων , οὐδέ ἐρυθρίας περισσός ἐκπεριτρέχω δίαυλος . ἐγώ , νή ὁ θεός , ἐναντίος ἄν · ἐκεῖνος λοιπός ἐγκαλύπτω . » φάσκω οὗτος ἄλλος τε πολύς θρύπτω καί δή καί ὁ σκέλος ὑπογυμνόω , ἵνα δείκνυμι ὁ νέος κνήμη ἰθυτενής καί πούς λεπτός τε καί εὔρυμος · ἕτερος δέ ὁ σῶμα γυμνόω μέρος ὁ δυνατός , ὅπως εἄν πολλαχόθεν ὁ μειράκιον ἐρεθίζω . ὁ δέ φημί αἰσθάνομαι ὁ λέγω ( ἐμβιθύρισε γάρ ἐκεῖνος τοσοῦτος , ὥστε ὁ νέος ἀκούω ) « οἷος βούλομαι καί ὅσος εἄν ἐθέλω εἶπον · οὖον γάρ ἐγώ γελάω , ἢ καλός , ἀλλά ὁ Ἔρως παίζω . Ἐλπὶς ἄρα ὁ τοσούτη ἐκεῖνος τοιοῦτος ἐπαρκεῖναι σύ βέλος , ἵνα οὗτος προκαλινδομενω ὁ πούς ἱκετεύω ἐγώ ὁ σός ἱκνέομαι πάθος . » ἢ δέ διαμωκάω καί ὑποβλέπω λοξός , ὁ δάκτυλος ὁ δεξιός ἠθικός οἷος γυνή ὁ μετακάμπιον επιχρωτουω ὁ εὐώνυμος χείρ ὑπεροπτικός ἀποκρίνω « ἐγώ , τάλας ; μή , εἰμί Χάρις , γίγνομαι . κενός ἐλπίς πείθω . οἴομαι μᾶλλον ** καλός , ὁ τοιοῦτος γε χαίρω τοσοῦτος ἐπί ὁ σύ προσδοχή , ὡς εἄν παράγω τυγχάνω δίδωμι ἔκδικος Ἔρως . παραμένω προσᾴδω , ἐπαγρυπνέω , μηδείς διανάω , μόνος δέ κλυδωνίζω ἐκ ὁ πόθος , ἔνθα , φημί , ἄνεμος οὔτε μένω οὔτε πλέω ἐκ . οὔτε σύν μεθεκτέον εἰμί σύ ὁ ἡμέτερος τις ,