aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0475.3
Ἰκανὴν ὁμολογῶ τῆς σῆς ἀπολείψεως ἐκτετινέκαι δίχην οὐ μόνον ὅς παρὰ τὴν ἀποδημίαν συνηνέχθην ἀνιαρὸς , ἀλλὰ γὰρ καὶ αὐτῷ τούτῳ πλέον , ὅτι σου τὸν τοσοῦτον ἀπελείφην χρόνον , καίτοι πολλαῖς καὶ ποικίλαις πανταχοῦ χρησάμενος τύχαις , ὡς μηδὲν ἀπείρατον καταλιπεῖν . ( 2 ) ἀλλὰ καὶ πολέμων θορύβους καὶ πολιορκίας ἀνάγκην καὶ ψυχῆς πλάνην καὶ φόβους παντοίους , ἐπὶ δὲ χειμῶνων ὑπερβολὰς καὶ νόσων κινδύνους καὶ τὰς ἐκ Παννονίας τῆς ἄνω μέχρι τοῦ κατὰ τὸν Καλχηδόνιον πορθμὸν διαπλοῦς μυρίας ὧν καὶ πολυτρόπους συμφοράς ὑπομείνας οὐδὲν οὕτω λυπηρὸν οὐδὲ δυσχερὲς ἐμαυτῷ συμβεβηκέναι φαίνω ἂν ὡς ὅτι σὲ τὸ κοινὸν τῶν Ἑλλήνων ἀγαθὸν ἐπὶ τοσοῦτον χρόνον τὴν ἑμῶν ἀπολιπόντ' οὐκ εἶδον . ( 3 ) ὡστ' εἴπερ ἀχλύον τινὰ τοῖς ἐμοῖς ὀφθαλμοῖς καὶ νέφος πολὺ περικεύθαι λέγωμι , μὴ θυμαλγῶς · τότε γὰρ οὐχ ὅτι με καὶ ἀπὸ εὐδίας καὶ φέγγους ἡλίου λαμπρότατον καὶ οἷον ἔαρ ἀληθῶς τοῦ βίου περιέξει κάλλιστον , ὅταν σὲ τὸ μέγα τῆς οἰκουμένης ἄγαλμα περιπτύξωμαι καὶ καθάπερ ἀγαθῷ πατρὶ παὶς γνησίος ἐκ πολέμου τινὸς ἢ διαποντίου κλύδωνος ἀνελπίστως ὁρθεὶς εἴτα ὅσα ἐπαθὼν καὶ δι' ὧσων κινδύνων ἦλθον εἰπὼν καὶ οἷον ἐπ' ἀγκύρας ἱερᾶς ὁρμίζομενος ἀρκοῦσαν ἤδη τῶν ἀλγεινῶν παραψύχην εὑρωμαι . ( 4 ) παραμιθεῖται γὰρ ὡς εἰκὸς καὶ ἐπικουρίζει τὰς συμφοράς ὅταν τις ἀ πένονθεν εἰς τοὺς ἄλλους ἔκφροσα καλλιστὰς διανείμῃ τοῦ πάθους τὴν γνώσιν ἐν τῇ κοινωνίᾳ τοῦ λόγου . τέως γε μὴν ὅς ἔχω σὲ κατὰ δύναμιν τὴν ἐμὴν μέτειμι · καὶ γὰρ οὐ παύσομαι τὸν ἐν μέσῳ τῆς ἀπολείψεως χρόνον τῷ τῶν γραμμάτων θεραπεύειν συνθήματι . ( 5 ) εἰ δὲ δή καὶ ἀντιτύχοιμι παρὰ σοῦ τῶν ἴσων , ὑφήσω τι καὶ μικρόν , οἷον ἀντὶ σωτηρίου τινὸς συμβόλου τοῖς σοῖς δμιλίων γράμμασι . σὺ δὲ δέξοιο τὰ παρ' ἡμῶν σὺμενῶς , παρέχους δὲ καὶ σεαυτὸν εἰς ἀμοιβὴν εὐμενέστερον , ὡς δ' τι ἂν σημύχης καλὸν ἢ γραφῆς , ταῦτα ἀντὶ τῆς Ἑρμοῦ λόγου φωνῆς ἢ τῆς Ἀσκληπιου χειρὸς παρ' ἡμῖν κρίνεται .
Lemmas: ἱκανός ὁμολογέω ὁ σός ἀπόλειψις ἐκτείνω διχάω οὖον μόνος ὅς παρά ὁ ἀποδημία συμφέρω ἀνιαρός , ἀλλά γάρ καί αὐτός οὗτος πλέω , ὅτι σύ ὁ τοσοῦτος ἀπολείπω χρόνος , καίτοι πολύς καί ποικίλος πανταχοῦ χράω Τύχη , ὡς μηδείς ἀπείρατος καταλείπω . ( 2 ) ἀλλά καί Πολέμων θόρυβος καί πολιορκία ἀνάγκη καί Ψυχή πλάνη καί φόβος παντοῖος , ἐπί δέ χειμών ὑπερβολή καί νόσος κίνδυνος καί ὁ ἐκ Παννονία ὁ ἄνω μέχρι ὁ κατά ὁ Καλχηδόνιος πορθμός διάπλους μυρίος ὅς καί πολύτροπος συμφορά ὑπομένω οὐδείς οὗτος λυπηρός οὐδέ δυσχερής ἐμαυτοῦ συμβαίνω φαίνω εἄν ὡς ὅτι σύ ὁ κοινός ὁ Ἕλλην ἀγαθός ἐπί τοσοῦτος χρόνος ὁ ἐμέω ἀπολείπω οὐ εἶδον . ( 3 ) ὡστε εἴπερ ἀχλύω τις ὁ ἐμέω ὀφθαλμός καί νέφος πολύς περικεύθω λέγω , μή θυμαλγής · τότε γάρ οὐ ὅτι ἐγώ καί ἀπό εὐδία καί φέγγος ἥλιος λαμπρός καί οἷος ἔαρ ἀληθής ὁ βίος περιέχω καλῶς , ὅταν σύ ὁ μέγας ὁ οἰκέω ἄγαλμα περιπτύσσω καί καθάπερ ἀγαθός πατήρ παῖς Γνήσιος ἐκ πόλεμος τις ἢ διαπόντιος κλύδων ἀνέλπιστος ὄρνυμι εἴτα̅ ὅσος πάσχω καί διά ὠθέω κίνδυνος ἔρχομαι εἶπον καί οἷος ἐπί ἄγκυρα ἱερός ὁρμίζω ἀρκέω ἤδη ὁ ἀλγεινός παραψυχή εὑρίσκω . ( 4 ) παραμιθεω γάρ ὡς εἰκός καί ἐπικουρίζω ὁ συμφορά ὅταν τις ὅς πένω εἰς ὁ ἄλλος ἐκφέρω καλός διανέμω ὁ πάθος ὁ γνῶσις ἐν ὁ κοινωνία ὁ λόγος . τέως γε μήv ὅς ἔχω σύ κατά δύναμις ὁ ἐμός μέτειμι · καί γάρ οὖον παύω ὁ ἐν μέσος ὁ ἀπόλειψις χρόνος ὁ ὁ γράμμα θεραπεύω σύνθημα . ( 5 ) εἰμί δέ δή καί ἀντιτυγχάνω παρά σύ ὁ ἴσος , ὑφίημι τίς καί μικρός , οἷος ἀντί σωτήριος τις σύμβολον ὁ σός δμιλίων γράμμα . σύ δέ δέχομαι ὁ παρά ἐγώ σύμενος , παρέχω δέ καί σαυτοῦ εἰς ἀμοιβή εὐμενής , ὡς δέ τίς εἄν σημυχεω καλός ἢ γραφεύς , οὗτος ἀντί ὁ Ἑρμῆς λόγος φωνή ἢ ὁ Ἀσκληπιός χείρ παρά ἐγώ κρίνω .