aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0705.1
συνέβη μοι τὸ εἰωθὸς σημεῖον . ἐνέστην οὖν καὶ εἶπον « ἄνδρες , οὐ μοι δοκεῖ ταύτην πορεύεσθαι · τοῦ γὰρ δαιμονίου μοι ἡ φωνὴ γέγονεν . » οἱ μὲν οὖν πλεῖους πρὸς ὁργὴν ὥσπερ παιζόντες ἐμοῦ ἐν οὐκ ἐπιτηδεῖω καιρῷ ὁρμῆσαντες εὐθείαν ἐβάδιζον , ὀλίγοι δὲ τινες ἐπεῖσθον καὶ τὴν ἐναντίαν ἐμοὶ συναπετραπότο . καὶ οἴκαδε πορευομένοις διεσώθημεν , τοὺς δ᾽ ἄλλους ἤκουον τις ἐξ αὐτῶν πάντας ἤδη ἀπολωλέναι · εἰς γὰρ τοὺς ἱππέας , ἐμπεσεῖν τῶν πολεμίων ἐπανιόντας ἀπὸ τῆς διώξεως . πρὸς οὓς τὸ μὲν πρῶτον μάχεσθαι , ὕστερον δὲ περιχλειομένους ὑπ᾽ αὐτῶν πλειόνων ὄντων ἐχολίναντας καὶ περικαταληπτους γενομένους πάντα ἀπολέσθαι . αὐτὸς δὲ ὁ ταῦτα ἀπαγγέλλων τραυματίας ἀφίχτο , μόνην τὴν ἀσπίδα σῶζων . ( 10 ) πολλὰ δὲ καὶ ἰδία προηγόρευσα ἐνίοις τῶν ἀποβησομένων διδάσκοντος τοῦ θεοῦ . σὺ δὲ καὶ τῆς βασιλείας ἐφήσας μέρος διδόναι καὶ παρακαλεῖς μὴ ὡς ἀξέμονεν βασιζειν , ἀλλ᾽ ὡς τοῦναντίον ἄρχοντα καὶ τῶν ἄλλων καὶ σοῦ αὐτοῦ . ἐγὼ δὲ μεμαθηκέναι ἄρχειν οὐ φημι , μὴ εἰδὼς δὲ οὐκ ἂν δεξαίμην μᾶλλον βασιλεύειν ἢ κυβερνᾶν μὴ ἐπιστάμενος . οἶδα δὲ ὅτι , εἰ καὶ οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι ὁμοίως διέκειντο , ἤττονα ἂν ἦν χαχ᾽ ἐν τῷ βίῳ . νῦν δ᾽ οἱ τῶν μὴ ἐπισταμένων τολμᾶ ἐπιχειροῦσα οἷς μὴ ἴσασι εἰς τοῦτο ταραχῆς αὐτοὺς προάγει . ὅθεν καὶ τὴν τύχην ἐτι μειζῶν πεποίηκε , τῇ ἐκείνων ἀνοίᾳ τὴν ταύτης ἐξουσίαν αὐξάνουσα . ( 11 ) καὶ μέντοι οὐδὲ ἐκεῖνο ἀγνοῶ , ὅτι ἐνδοξότερον εἶναι καὶ περιθλέπεσθαι μᾶλλον εἴκως ἰδιώτου βασιλέα ὄντα . ἀλλ᾽ ὥσπερ οὐδὲ ἐφ᾽ ἵππον ἂν εἰλόμην καθίζεσθαι ἄπειρος ὤν ἱππικῆς , ἀλλ᾽ ἐλυσίτελει μοι πεζῶ εἶναι , κἂν εἰ ταπεινότερος ποὺ τοῦ ἱππέως ἦν , οὕτω καὶ περὶ βασιλείας καὶ ἰδιωτείας φρονῶ , καὶ οὐχ ἂν ὑπὸ ἐπιθυμίᾳ τῶν μειζόνων ἐξαρθείς ἐπιφανεστέρων ὁργχεθῶν συμφορῶν . εἴκασι δὲ καὶ οἱ πρῶτοι μυθολογήσαντες τὰ περὶ τὸν Βελλεροφόντην τοῦτω τι παραπλήσιον αἰνίξασθαι . ( 12 ) οὐ γὰρ ὅτι , οἶμαι , τόπου ὑψηλοτέρου ἐπεθύμει , ἀλλ᾽ ὅτι πραγμάτων μειζόνων ἢ καθ᾽ ἑαυτὸν ὡρέγετο , μετὰ ταῦτα αὐτῷ συμφοραὶ ἐγένοντο · καταπεσὼν γὰρ ἀπὸ τῆς ἐλπίδος αἰσχρῶς καὶ ἐπονειδίστως τὸν λοιπὸν ἐζῆ βίον , διὰ τοὺς ἐρυβρίζοντας ἐν τοῖς ἀτοπείοι ἐπὶ τὴν ἄρρημὴν ἐξεληλυθότας καὶ τὰς βάσεις ἀπολλυκώς , οὐχ ἅπτερ χρεῖς εἰθίσθω λέγειν , ἀλλὰ τὴν παρρησίαν , ἐφ᾽ ἧς ὁρῶνται οἱ ἕκαστοι βίος . ταῦτα μὲν οὖν ὅπη τοῖς ποιηταῖς φίλα , ταύτη ὑπονοεῖσθω · τὸ δ᾽ ἐμὸν δεύτερον ἤδη ἀκούεις , ὅτι οὐχ ἀλλάττομαι τῶν ἐκεῖ τανθόδε , ἀμείνω δοκῶν . ἀλλ᾽ οὐδὲ τῷ θεῷ συναχρέομαι , ὅ μὲν γὰρ νῦν συμβούλῳ τε καὶ ἐπιτρόπῳ ἑμαυτοῦ χρῶμαι .
Lemmas: συμβαίνω ἐγώ ὁ εἴωθα σημεῖον . ἐνίστημι οὖν καί εἶπον « ἀνήρ , οὖον ἐγώ δοκέω οὗτος πορεύω · ὁ γάρ δαιμόνιος ἐγώ ὁ φωνή γίγνομαι . » ὁ μέν οὖν πλείων πρός ὀργή ὥσπερ παίζω ἐγώ ἐν οὐ ἐπιτήδειος καιρός ὁρμάω εὐθεία βαδίζω , ὀλίγος δέ τις ἐφίημι καί ὁ ἐναντίος ἐγώ συναποτρέπω . καί οἴκαδε πορεύω διασῴζω , ὁ δέ ἄλλος ἀκούω τις ἐκ αὐτός πᾶς ἤδη ἀπόλλυμι · εἰς γάρ ὁ ἱππεύς , ἐμπίπτω ὁ πολέμιος ἐπανέρχομαι ἀπό ὁ δίωξις . πρός ὅς ὁ μέν πρῶτος μάχομαι , ὕστερος δέ περιχλειομενος ὑπό αὐτός πλείων εἰμί ἐχολίναντας καί περικαταληπτος γίγνομαι πᾶς ἀπόλλυμι . αὐτός δέ ὁ οὗτος ἀπαγγέλλω τραυματίας ἀφικνέομαι , μόνος ὁ ἀσπίς σῴζω . ( 10 ) πολύς δέ καί ἴδιος προαγορεύω ἔνιοι ὁ ἀποβαίνω διδάσκω ὁ θεός . σύ δέ καί ὁ βασίλεια φημί μέρος δίδωμι καί παρακαλέω μή ὡς ἄγω βασίζω , ἀλλά ὡς τουναντίον ἄρχω καί ὁ ἄλλος καί σύ αὐτός . ἐγώ δέ μανθάνω ἄρχω οὖον φημί , μή εἰδοί δέ οὐ εἄν δέχομαι μᾶλλον βασιλεύω ἢ κυβερνάω μή ἐπίσταμαι . οἶδα δέ ὅτι , εἰμί καί ὁ ἄλλος ἄνθρωπος ὁμοίως διάκειμαι , κακός εἄν εἰμί χάκα ἐν ὁ βίος . νῦν δέ ὁ ὁ μή ἐφίστημι τολμάω ἐπιχειρέω ὅς μή οἶδα εἰς οὗτος ταραχή αὐτός προάγω . ὅθεν καί ὁ Τύχη ἔτι μείζων ποιέω , ὁ ἐκεῖνος ἄνοια ὁ οὗτος ἐξουσία αὐξάνω . ( 11 ) καί μέντοι οὐδέ ἐκεῖνος ἀγνοέω , ὅτι ἔνδοξος εἰμί καί περιτρέπω μᾶλλον ἵημι ἰδιώτης βασιλεύς εἰμί . ἀλλά ὥσπερ οὐδέ ἐπί ἵππος εἄν αἱρέω καθίζω ἤπειρος εἰμί ἱππικός , ἀλλά λυσιτελέω ἐγώ πεζός εἰμί , κἀν εἰμί ταπεινός πού ὁ ἱππεύς εἰμί , οὗτος καί περί βασίλεια καί ἰδιωτεία φρονέω , καί οὐ εἄν ὑπό ἐπιθυμία ὁ μείζων ἐξαίρω ἐπιφανής ὁργχεθῶν συμφορά . ἵημι δέ καί ὁ πρῶτος μυθολογέω ὁ περί ὁ Βελλεροφόντης οὗτος τίς παραπλήσιος αἰνίσσομαι . ( 12 ) οὖον γάρ ὅτι , οἴομαι , τόπος ὑψηλός ἐπιθυμέω , ἀλλά ὅτι πρᾶγμα μείζων ἢ κατά ἑαυτοῦ ὀρέγω , μετά οὗτος αὐτός συμφορά γίγνομαι · καταπίπτω γάρ ἀπό ὁ ἐλπίς αἰσχρῶς καί ἐπονείδιστος ὁ λοιπός ζῶ βίος , διά ὁ ερυβριζω ἐν ὁ ἀτοπέω ἐπί ὁ ἄρρημὴν ἐξέρχομαι καί ὁ βάσις ἀπολύω , οὐ ἅπτερος χρῷ ἐθίζω λέγω , ἀλλά ὁ παρρησία , ἐπί ὅς ὁράω ὁ ἕκαστος βίος . οὗτος μέν οὖν ὅπῃ ὁ ποιητής φίλος , οὗτος ὑπονοέω · ὁ δέ ἐμός δύο ἤδη ἀκούω , ὅτι οὐ ἀλλάσσω ὁ ἐκεῖ τανθόδε , ἀγαθός δοκέω . ἀλλά οὐδέ ὁ θεός συναχρεομης , ὅς μέν γάρ νῦν σύμβουλος τε καί ἐπίτροπος ἐμαυτοῦ χράω .