aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0130.1
ἑτε ἀφίγμεθα εἰς Ῥόδον παρὼν ἐτυχεν , ἀλλὰ περὶ Λίνδον ἤν , οὗτ’ ἐπανελθὼν εἰς Ῥόδον περιττῶς ἡμᾶνισεν ἡμᾶς , ἐξὼ δὲ τοῦ τὰ κοινὰ ταῦτα προστάζει , λέγειν εἰ τινων χρήζομεν . ὁ δὲ Κλεοκράτης οὐ μὰ τοὺς θεοὺς ἐπιστείλαι σοι δυναμὴν ἂν αὐτάρχως τὴν ὑπερβολὴν τῆς φιλανθρωπίας ὅση χέγγεται περὶ ἐμέ . 2 καὶ γὰρ οἰκίαν δημοσία δοθῆναι μοι παρεσκεύασε καὶ χωρίον ἐν Καμείρῳ , καὶ αὐτὸς δὲ ἐπεμφεν ἡμῖν τὰ ἐπιτήδεια καὶ εἰς ἑαυτὸν ἄρθονα , οὐχ ἑμοὶ μόνον ἀλλὰ καὶ Τευθραντὶ καὶ Ὀπλιστίᾳ , τὰ μὲν ἀλλὰ εἰ καὶ φαυλότερα τῶν Ἀθηνησίων , ὥσπερ ἔλαιον καὶ μέλι , ἀλλ’ ὧν παρόντων οὐδὲν ἂν τῶν ἐκεῖθεν δεηθείημεν , οἴνον γε μὴν καὶ πολὺ ἀμείνω τοῦ παρ’ ἡμῖν , καὶ ἐκ στρόβιλου ἄμα καὶ ἀλεύρων καὶ ἀρωμάτων πεποιημένα ἐν τύποις τραγήματα , ὧν καὶ πέπομφά σοι . 3 ταῦτα δὴ ἡμῖν ἐπεμφε , καὶ πυρῶν μεδίμνους , ὧσις ἐγὼ μεδίμνους οὐχ ὅπως ἑαυτὸν ἀλλὰ καὶ πάντας Κοθωκίδας διαρκεῖν ἂν ἐδυνάμην · καὶ πολλὰ δὲ ἄλλα πρὸς τούτοις , ἃ γράφειν αἰσχύνομαι , ἵνα μὴ τινα δηλῶν ἐμὴν μικρολογίαν δόξω . τὸ μὲν γὰρ τὰ μικρὰ πᾶν ὑπερασπάζεσθαι μικρολογίας μὲν τινος εἶναι φημι καὶ ἀπειροκαλίας , φιλοφρονημάτων δὲ καὶ μικρῶν πᾶν ἔγωγε ἡττάσθαι ὁμολογῶ . 4 παρέχει δὲ ἡμῖν καὶ ἄλλα καλλίω , τῶν τε ἀγρίων καὶ δορχάδων τῶν πέραθεν ἀπολαύσματα . ἐπὶ δὲ καὶ αὐτὸς ἡμῖν σύνεστιν ὀσημέραι , καὶ μεταδίδωσι τῆς αὐτοῦ σοφίας , ἢ σοφωτέρα ἢ καθ’ ἡμᾶς ἐστίν . ἂ γὰρ ἐγὼ παλὼν ἐδιδάχην , ταῦτα πρὶν παθεῖν φυλάττεται , σοφία καὶ οὐχ ὥσπερ οἱ ἄρρονες πείρα διδασκόμενος · οὐ γὰρ πολιτεύεται . 5 καὶ ὅσον γ’ ἐπὶ Κλεοκράτει , οὐδεμιὰς πόλεως ἄλλης οὐδὲ ἀνθρώπων ἐπιθυμῶ , ἀλλὰ καὶ σφόδρα ἀσμενίζω τῇ συμφορῇ , καὶ ἀρχὴ δοκεῖ μοι τοῦ βίου ἢ ἀπαλλαγὴ τῆς αὐτοῦ πολιτείας . καὶ οὕτω μὲν ὑπεραγαπῶ τὰ παρόντα , καὶ ὅπερ φασὶ Σοφοκλέα ἤδη γέροντα ὑπὲρ ἄλλης ἡδονῆς εἰπεῖν , ὥσπερ κυνὸς λυττώσης ἀπηλλάχθαι ποτὲ τῆς τοῦ πολιτεύεσθαι ἡδονῆς δοκῶ , καὶ ὅταν ὁ νοῦς ἐπικρατῇ , τριευσαίμην ἔγωγε ἑαυτῷ τῆς φυγῆς ἢν φεύγω φαίνομαι · 6 ὅταν δ’ αὖ πάλιν ὑπέληθι με λογισμὸς τε καὶ μνήμη τῶν αὐτοῦ , οὐχ ἑταίρων μόνον ἀλλὰ καὶ συγγενῶν καὶ ἐκκλησίας καὶ Κολλυτροῦ , ἐν ᾧ πέντε καὶ τεσσαράκοντα ἔτη ὤκησα , καὶ τοῦ Ἀλᾶσι χωρίου καὶ τῶν ἐκεῖ μοι μετὰ σοῦ καὶ Φιλίνου διατριβῶν γενομένων , μεταρρεῖ ἅπαν τὸ αἷμα ἄλλοσε ποὶ τῶν σπλάγχνων πάλιν , καὶ μοι δήποτε καὶ λοιδορίαι , αἷς ἐλοιδορούμην ὑπὸ Δημοσθένους , ἡδισταὶ δοκοῦσι , καὶ σκώμματα , ἐφ’ οἷς οὐδεὶς ἐξὼ Κτησιφῶντος ἐγέλασε πώποτε . 7 ἀλλὰ γὰρ ἄλις μέν ἡμῖν δακρύων , σὺ δ’ εὐτυχοῖς , καὶ μὴ μόνον πολιτείαν ἅπασαν , ἀλλὰ καὶ Λεπτίνην φεύγε , ὅτι πρὸς ἡμᾶς ἔχει φιλαπεχθημόνως , καὶ ὅτι τὰλλα τοιοῦτός ἐστιν , ὅτου περιεῖναι μὲν μηδενὸς λαμπρότερον , ἡττάσθαι δὲ ἀδόξοτατον . καὶ μάλιστα μὲν παραινῶ , φεύγε τὰς μετ’ αὐτοῦ διατριβάς · εἰ δ’ αὖ συνέλθοις ἐκ τύχης καὶ καθ’ ἡμῶν λέγοι
Lemmas: ἵημι ἀφικνέομαι εἰς Ῥόδος πάρειμι τυγχάνω , ἀλλά περί Λίνδον ἐάν , οὗτος ἐπανέρχομαι εἰς Ῥόδος περισσός ἡμᾶνισεν ἐγώ , ἐξίημι δέ ὁ ὁ κοινός οὗτος προστάζω , λέγω εἰμί τίνω χρῄζω . ὁ δέ Κλεοκράτης οὖον μά ὁ θεός ἐπιστέλλω σύ δύναμαι εἄν αὔταρχος ὁ ὑπερβολή ὁ φιλανθρωπία ὅσος ἐγχέω περί ἐγώ . 2 καί γάρ οἰκίον δημόσιος δίδωμι ἐγώ παρασκευάζω καί χωρίον ἐν Κάμειρος , καί αὐτός δέ πέμπω ἐγώ ὁ ἐπιτήδειος καί εἰς ἑαυτοῦ ἄρθονα , οὐ ἐμέω μόνος ἀλλά καί Τεύθρας καί Ὀπλιστίᾳ , ὁ μέν ἀλλά εἰμί καί φαῦλος ὁ Ἀθηνήσιον , ὥσπερ ἔλαιον καί μέλι , ἀλλά ὅς πάρειμι οὐδείς εἄν ὁ ἐκεῖθεν δήω , ὄνος γε μήv καί πολύς ἀγαθός ὁ παρά ἐγώ , καί ἐκ στρόβιλος ἄμη καί ἄλευρον καί ἄρωμα ποιέω ἐν τύπος τράγημα , ὅς καί πέμπω σύ . 3 οὗτος δή ἐγώ πέμπω , καί πυρά μέδιμνος , ὠσμός ἐγώ μέδιμνος οὐ ὅπως ἑαυτοῦ ἀλλά καί πᾶς Κοθωκίδης διαρκέω εἄν δύναμαι · καί πολύς δέ ἄλλος πρός οὗτος , ὁ γράφω αἰσχύνω , ἵνα μή τις δηλόω ἐμός μικρολογία δοκέω . ὁ μέν γάρ ὁ μικρός πᾶς ὑπερασπάζομαι μικρολογία μέν τις εἰμί φημί καί ἀπειροκαλία , φιλοφρόνημα δέ καί μικρός πᾶς ἔγωγε ἡσσάομαι ὁμολογέω . 4 παρέχω δέ ἐγώ καί ἄλλος καλός , ὁ τε ἄγριος καί δορκάς ὁ πέραθεν ἀπόλαυσμα . ἐπί δέ καί αὐτός ἐγώ σύνειμι οσημέραι , καί μεταδίδωμι ὁ αὐτός σοφία , ἢ σοφός ἢ κατά ἐγώ εἰμί . ὅς γάρ ἐγώ πάλη διδαχή , οὗτος πρίν πάσχω φυλάσσω , σοφία καί οὐ ὥσπερ ὁ ἄρρων πείρω διδάσκω · οὖον γάρ πολιτεύω . 5 καί ὅσος γε ἐπί Κλεοκράτης , οὐδείς πόλις ἄλλος οὐδέ ἄνθρωπος ἐπιθυμέω , ἀλλά καί σφόδρα ἀσμενίζω ὁ συμφορά , καί ἀρχή δοκέω ἐγώ ὁ βίος ἢ ἀπαλλαγή ὁ αὐτός πολιτεία . καί οὗτος μέν ὑπεραγαπάω ὁ πάρειμι , καί ὅσπερ φημί Σοφοκλῆς ἤδη γέρων ὑπέρ ἄλλος ἡδονή εἶπον , ὥσπερ κύων λυσσάω ἀπαλλάσσω ποτέ ὁ ὁ πολιτεύω ἡδονή δοκέω , καί ὅταν ὁ νόος ἐπικρατέω , τριευω ἔγωγε ἑαυτοῦ ὁ φυγή εἄν φεύγω φαίνω · 6 ὅταν δέ αὖος πάλιν ὑπέρχομαι ἐγώ λογισμός τε καί μνήμη ὁ αὐτός , οὐ ἑταῖρος μόνος ἀλλά καί συγγενής καί ἐκκλησία καί κολλυτρεω , ἐν ὅς πέντε καί τεσσαράκοντα ἔτος οἰκέω , καί ὁ ἅλς χωρίον καί ὁ ἐκεῖ ἐγώ μετά σύ καί Φιλῖνος διατριβή γίγνομαι , μεταρρέω ἅπας ὁ αἷμα ἄλλοσε ποῖ ὁ σπλάγχνον πάλιν , καί ἐγώ δήποτε καί λοιδορία , ὅς λοιδορέω ὑπό Δημοσθένης , ηδιειμι δοκέω , καί σκῶμμα , ἐπί ὅς οὐδείς ἐξίημι Κτησιφῶν γελάω πώποτε . 7 ἀλλά γάρ ἅλις μέν ἐγώ δάκρυ , σύ δέ εὐτυχέω , καί μή μόνος πολιτεία ἅπας , ἀλλά καί Λεπτίνης φεύγω , ὅτι πρός ἐγώ ἔχω φιλαπεχθήμων , καί ὅτι ὅς τοιοῦτος εἰμί , ὅστις περίειμι μέν μηδείς λαμπρός , ἡσσάομαι δέ ἄδοξος . καί μάλιστα μέν παραινῶ , φεύγω ὁ μετά αὐτός διατριβή · εἰμί δέ αὖος συνέρχομαι ἐκ τυγχάνω καί κατά ἐγώ λέγω