aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0470.1
τὸ παθεῖν , φασί , τὰ ἀνῆκεστα , τὸ ζῆν προέσθαι . ( 4 ) τούτων δὴ πάντων ὑπερορῶν , ὅτι καὶ τὸν ἴδιον ** ἐπέγνωκας · καὶ τὸν κοινὸν καὶ γενικῶς ἀνθρώπων ὑφ’ ἡμῶν τῶν διημαθῶν ἀγνοούμενον , ἀνθ’ οὗτο πρὸς τῶν θεῶν εὐλαβεῖσθαι · ἔφης , μὴ τρίτον προσχρούσης ; οὐ γὰρ δὴ πονηρὸν ἐκ χρηστοῦ σε ποιήσω χαλεπῖνας ἐγώ · ζηλωτὸς γὰρ ἂν ἦν ἐν δίχῃ τοῦτο δυνάμενος . ἢ γάρ , ὡς φησὶ Πλάτων , καὶ τοῦναντίον οἷός τε ἦν ἂν . ( 5 ) ἀδεσπότου δὲ τῆς ἀρετῆς οὕσης ἔχρῃν ὑπολογίζεσθαι μηδὲν τῶν τοιούτων . ἀλλ’ οἷε μέγα τὸ πάντας μὲν βλασφημεῖν , πᾶσι δὲ ἀπλῶς λοιδορεῖσθαι , καὶ τὸ τῆς εἰρήνης τέμενος ἀπορᾶινεν πολείων ἐργαστηρίων . ἢ τοῦτο νομίζεις ὑπὲρ τῶν παλαιῶν ἀμαρτημάτων ἀπολογεῖσθαι πρὸς ἅπαντας καὶ τῆς πάλαι ποτὲ μαλακίας παραπέτασμα τὴν νῦν ἀνδρείαν εἶναι σοι ; τὸν μῦθον ἀκήκοας τὸν Βαβρίου , γαλῇ ποτ’ ἀνδρὸς εὐπρεποῦς ἐρασθείσᾳ · τὰ δὲ ἄλλα ἐκ τοῦ βιβλίου μάνθανε . ( 6 ) πολλὰ εἰπὼν οὐδὲν ἂν πείσεις ἀνθρώπων ὡς οὐ γέγονας ὅπερ οὖν γέγονας καὶ οἷον πολλοὶ πάλαι σε ἠπίσταντο . τὴν νῦν δὲ ἀμαθίαν καὶ τὸ θάρσος οὐχ ἡ φιλοσοφία μὰ τοὺς θεοὺς ἐνεποίησέ σοι , τοῦναντίον δὲ ἢ διπλῆ κατὰ Πλάτωνα ἄγνοια · κινδυνεύεις γὰρ εἰδέναι μηδὲν , ὡς οὐδὲ ἡμεῖς , οἷε δὲ πάντων εἶναι σοφώτατος , οὐ τῶν νῦν ὄντων μόνον , ἀλλὰ καὶ τῶν γεγονότων , ὅσως δὲ καὶ τῶν ἐσομένων . οὕτω σοι πρὸς ὑπερβολὴν ἀμαθίας τὰ τῆς οἰήσεως ἐπεδέδωκεν . ( 7 ) Ἄλλὰ σοὺ μέν ἐνεκα καὶ ταῦτα τῶν ἰκανῶν εἴρηταί μοι πλεῖω , δεῖ δὲ ἴσως ἀπολογησασθαι δι’ αὐτὸ καὶ τοῖς ἄλλοις ὅτι προχείρως ἐπὶ κοινωνίαν σε παρεκάλεσα πραγμάτων . οὐ πρῶτος οὐδὲ μόνος ἔπαθον , ὦ Διονύσιε . ἐξηπάτησε καὶ Πλάτωνα τὸν μέγαν ὁ σὸς ὁμώνυμος , ἀλλὰ καὶ ὁ Ἀθηναῖος Κάλλιππος · εἰδέναι μὲν γὰρ αὐτὸν φησι πονηρόν , τῇλικαύτην δὲ ἐν αὐτῷ τὸ μέγεθος κακίας οὐδὲ ἐλπίσαι πώποτε . ( 8 ) καὶ τί χρή λέγειν ὑπὲρ τούτων , ὅπου καὶ τῶν Ἀσκληπιαδῶν ὁ ἀρίστος Ἱπποκράτης ἔφη ἐσφῆλαν δέ’ μου τὴν γνώμην αἱ ἐν τῇ κεφαλῇ βαραί · εἴτ’ ἐκεῖνοι μὲν ὑπὲρ ὧν ἤδεσαν ἐξηπατῶντο , καὶ τὸ τεχνικὸν ἐλάνθανε τὸν ἰατρὸν θεώρημα , θαυμαστὸν δέ , εἴπερ Ἰουλιανὸς ἀκούσας ἐξαφνῆς ἀνδρίζεσθαι Διονύσιον ἐξηπατήθη ; ( 9 ) ἀκούεις ἐκεῖνον τὸν Ἡλείον Φαίδωνα , καὶ τὴν ἱστορίαν ἐπίστασαι · εἰ δὲ γνοῖς , ἐπίμελέστερον πολυπραγμόνησον , ἐγὼ δὲ οὐκ ἐρῶ τοῦτο . ἐκεῖνος ἐνόμιζεν οὐδὲν ἀνίατον εἶναι τῇ φιλοσοφίᾳ , πάντας δὲ ἐκ πάντων ὑπ’ αὐτῆς καθαίρεσθαι βίων ἐπιτηδευμάτων ἐπιθυμιῶν , πάντων ἀπαξαπλῶς τῶν τοιούτων . εἰ γὰρ τοῖς εὐ πεφυκόσι καὶ καλῶς τεθραμμένοις ἐπήρκει μόνον , οὐδὲν ἂν ἦν θαυμαστὸν τὸ κατ’ αὐτήν · εἰ δὲ καὶ τοὺς οὕτω διακειμένους ἀνάγει πρὸς τὸ φῶς , δοκεῖ μοι διαφερόντως εἶναι θαυμαστόν . ( 10 ) ἐκ τούτων ἢ περὶ σέ μοι κατ’ ὀλίγον γνώμη , ὡς ἴσασιν οἱ θεοὶ πάντες , ἔρεπεν ἐπὶ τὸ βέλτιον . οὗτοι γοῦν οὔτε ἐν πρώτοις οὔτε ἐν δευτέροις τῶν κρατίστων ἐθέμην ἀνδρῶν τὸ κατὰ σέ . ἐπίστασαι ἴσως
Lemmas: ὁ πάσχω , φημί , ὁ ανήκεστος , ὁ ζῶ προΐημι . ( 4 ) οὗτος δή πᾶς ὑπεροράω , ὅτι καί ὁ ἴδιος ** ἐπιγιγνώσκω · καί ὁ κοινός καί γενικός ἄνθρωπος ὑπό ἐγώ ὁ διαμανθάνω ἀγνοέω , ἀντί Ούτο πρός ὁ θεός εὐλαβέομαι · φημί , μή τρίτος προσχρουω ; οὖον γάρ δή πονηρός ἐκ χρηστός σύ ποιέω χαλεπιναω ἐγώ · ζηλωτός γάρ εἄν εἰμί ἐν διχή οὗτος δύναμαι . ἢ γάρ , ὡς φημί Πλάτων , καί τουναντίον οἷος τε εἰμί εἄν . ( 5 ) ἀδέσποτος δέ ὁ ἀρετή ὗσις χρή ὑπολογίζομαι μηδείς ὁ τοιοῦτος . ἀλλά οἷος μέγας ὁ πᾶς μέν βλασφημέω , πᾶς δέ ἀπλόος λοιδορέω , καί ὁ ὁ εἰρήνη τέμενος ἀπορρινάω Πολείων ἐργαστήριον . ἢ οὗτος νομίζω ὑπέρ ὁ παλαιός ἁμάρτημα ἀπολογέομαι πρός ἅπας καί ὁ πάλαι ποτέ μαλακία παραπέτασμα ὁ νῦν ἀνδρεῖος εἰμί σύ ; ὁ μῦθος ἀκούω ὁ Βαβρίου , γαλέη πρός ἀνήρ εὐπρεπής ἔραμαι · ὁ δέ ἄλλος ἐκ ὁ βιβλίον μανθάνω . ( 6 ) πολύς εἶπον οὐδείς εἄν πείθω ἄνθρωπος ὡς οὖον γίγνομαι ὅσπερ οὖν γίγνομαι καί οἷος πολύς πάλαι σύ ἐπίσταμαι . ὁ νῦν δέ ἀμαθία καί ὁ θάρσος οὐ ὁ φιλοσοφία μά ὁ θεός ἐμποιέω σύ , τουναντίον δέ ἢ διπλόος κατά Πλάτων ἄγνοια · κινδυνεύω γάρ οἶδα μηδείς , ὡς οὐδέ ἐγώ , οἷος δέ πᾶς εἰμί σοφός , οὖον ὁ νῦν εἰμί μόνος , ἀλλά καί ὁ γίγνομαι , ὅσος δέ καί ὁ εἰμί . οὗτος σύ πρός ὑπερβολή ἀμαθία ὁ ὁ οἴησις ἐπεδδίδωμι . ( 7 ) ἀλλά σύ μέν ἕνεκα καί οὗτος ὁ ἱκανός εἴρω2 ἐγώ πλείων , δεῖ δέ ἴσως ἀπολογέομαι διά αὐτός καί ὁ ἄλλος ὅτι προχείρως ἐπί κοινωνία σύ παρακαλέω πρᾶγμα . οὖον πρῶτος οὐδέ μόνος πάσχω , εἰμί Διονύσιος . ἐξαπατάω καί Πλάτων ὁ μέγας ὁ σός ὁμώνυμος , ἀλλά καί ὁ Ἀθηναῖος Κάλλιππος · οἶδα μέν γάρ αὐτός φημί πονηρός , τηλικόσδε δέ ἐν αὐτός ὁ μέγεθος κακία οὐδέ ἐλπίζω πώποτε . ( 8 ) καί τίς χρή λέγω ὑπέρ οὗτος , ὅπου καί ὁ Ἀσκληπιάδης ὁ Αρίστος Ἱπποκράτης φημί σφάλλω δεῖ ἐγώ ὁ γνώμη ὁ ἐν ὁ κεφαλή βάρα · ἔτι ἐκεῖνος μέν ὑπέρ ὅς οἶδα ἐξαπατάω , καί ὁ τεχνικός λανθάνω ὁ ἰατρός θεώρημα , θαυμαστός δέ , εἴπερ Ἰουλιανός ἀκούω έξαφνος ἀνδρίζω Διονύσιος ἐξαπατάω ; ( 9 ) ἀκούω ἐκεῖνος ὁ Ἠλεῖος Φαίδων , καί ὁ ἱστορία ἐπίσταμαι · εἰμί δέ γιγνώσκω , ἐπίμελος πολυπραγμονέω , ἐγώ δέ οὐ εἴρω οὗτος . ἐκεῖνος νομίζω οὐδείς ἀνίατος εἰμί ὁ φιλοσοφία , πᾶς δέ ἐκ πᾶς ὑπό αὐτός καθαίρω Βίων ἐπιτήδευμα ἐπιθυμία , πᾶς ἀπαξαπλῶς ὁ τοιοῦτος . εἰμί γάρ ὁ εὕω φύω καί καλῶς τρέφω ἐπαρκέω μόνος , οὐδείς εἄν εἰμί θαυμαστός ὁ κατά αὐτός · εἰμί δέ καί ὁ οὗτος διάκειμαι ἀνάγω πρός ὁ φάος , δοκέω ἐγώ διαφερόντως εἰμί θαυμαστός . ( 10 ) ἐκ οὗτος ἢ περί σός ἐγώ κατά ὀλίγος γνώμη , ὡς οἶδα ὁ θεός πᾶς , ἐπιρρέπω ἐπί ὁ ἀγαθός . οὗτος γοῦν οὔτε ἐν πρῶτος οὔτε ἐν δύο ὁ ἀγαθός τίθημι ἀνήρ ὁ κατά σός . ἐπίσταμαι ἴσως