aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0156.1
αὐτοῦ τὰς ἀδιαπαύστους ἀνέθομαι . 4 δ δὲ πάντων δεινότατον ἤδη καὶ ἀφορητότατον τετολμηκέν , ὑπὲρ οὗ καὶ τὴν σὴν γνώμην βουλομένη λαβεῖν τί μοι ποιητέον ἐπέσταλκά σοι . Τίμαρχον τὸν καλὸν ὁἶδα τὸν Κηφισιάδην . οὐκ ἀρνοῦμαι πρὸς τὸν νεανίσχον οἰκείως ἔχειν ἐκ πολλοῦ ( πρὸς σέ μοι τάλησή λέγεις εἰκός , Λάμια , καὶ τὴν πρώτην ἀφροδίτην ἐμιχον παρ’ αὐτοῦ σχεδόν . οὕτως γάρ με διεπαρθέενυσεν ἐκ γειτόνων οἰκοῦσαν . 5 ἐξ ἐκείνου τοῦ χρόνου πάντα μοι τάχαθὰ πέμπων οὐ διαλείπειν , ἐσθῆτα , χρυσία , δερραπαίνας θεράποντας , Ἰνδοὺς Ἰνδας . τὰλλα σιωπῶ . ἀλλὰ τὰ μικρότατα προλαμβάνει τὰς ὥρας , ἵνα μηδεὶς φθάσῃ με γευσάμενος . τοιούτων οὖν ἐραστὴν ἀποκλεισον » φησί « καὶ μὴ προσίτω σοι » , ποῖος δοκεῖς αὐτὸν ἀποκάλων ὀνόμασιν ; οὔτε ὡς Ἀττικὸς οὔτε ὡς φιλόσοφος , . . . ἐκ Καππαδοκίας πρῶην εἰς τὴν Ἑλλάδα ἦκων . 6 Ἐγὼ δὲ εἰ καὶ ὧν γένοιτο ἡ Ἀθηναίων πόλις Ἐπικούρων , μὰ τὴν Ἀρτέμιν , οὐ ζυγοστατήσω πάντας αὐτοὺς πρὸς τὸν Τίμαρχον βραχίονα , μᾶλλον δὲ οὐδὲ πρὸς τὸν δάκτυλον . Τί σὺ λέγεις Λάμια ; οὐκ ἀληθῆ ταῦτα ; οὐ δικαία φημι ; μὴ δή , δέομαί σου πρὸς τῆς Ἀφροδίτης , μὴ σοι ταῦτα ἐπελθέτω , ἀλλὰ φιλόσοφος , ἀλλὰ ἐπιτραγής , ἀλλὰ πολλοῖς φίλοις κεχρημένος . λαβέτω καὶ ἄ ἐγώ , διδάσκέτω δ’ ἄλλους . ἐμὲ δὲ οὐδὲν θάλπει δόξα , ἀλλ’ ὃν θελῶ δὸς Τίμαρχον , Δάματερ . 7 ἀλλὰ καὶ δι’ ἐμὲ πάντα ἡγάχασται ὁ νεανίσκος καταλιπών , τὸ Λύκειον καὶ τὴν ἑαυτοῦ νεότητα καὶ τοὺς συνεργήδους καὶ τὴν ἐταιρείαν , μετ’ αὐτοῦ ζῆν καὶ κολακεύειν αὐτὸν καὶ καλουμένειν τὰς ὑπηνέμους αὐτοῦ δόξας . ὁ δ’ Ἄτρεὺς οὕτως « ἐξέθε » φησίν « ἐκ τῆς ἐμῆς μοναρχίας , καὶ μὴ πρόσθι Λεοντίῳ . » ὡς οὐ δικαιότερον ἐκείνου ἐροῦντος « σὺ μὲν οὖν μὴ πρόσθι τῇ ἐμῇ . » 8 καὶ δ μὲν νεανίσκος ὧν ἀνέγεται τὸν γεραϊτερον ἀντεραστάτην , ὁ δὲ τὸν δικαιότερον οὐχ ὑπομένει . τί ποιήσω , πρὸς τῶν θεῶν ἱκετεύω σε , Λάμια . νὴ τὰ μυστήρια , νὴ τὴν τούτων τῶν κακῶν ἀπαλλαγὴν , ὡς ἐνθυμηθεῖσα τοῦ Τιμάρχου τὸν χωρισμὸν ἀρτι ἀπέψυχα καὶ ἴδρωκα τὰ ἄκρα καὶ ἡ καρδία μου ἀνέστραπται . 9 δέομαί σου , δέξαι με πρὸς σεαυτὴν ἡμέρας ὀλίγας , καὶ ποιήσῃ τοῦτον αἰσθάνεσθαι πηλίχων ἀπέλαυεν ἀγαθῶν ἔχων ἐν τῇ οἰκίᾳ με . οὐκέτι φέρει τὸν χόρον , εὖ οἶδα . πρεσβευτέσ εὐθὺς πρὸς ἡμᾶς διαπέμψεται Μητροδώρων καὶ Ἐρμαρχον καὶ Πολύανον . 10 ποσάκις οἶει με , Λάμια , πρὸς αὐτὸν ἰδία παραγενομένην εἰπεῖν « τί ποιεῖς , Ἐπικούρε ; οὐκ οἶσθα ὅτι διαχωριδεῖ σε Τιμοκράτης ὁ Μητροδώρου ἐπὶ τούτοις ἐν ταῖς ἐκκλησίαις , ἐν τοῖς θεάτροις , παρὰ τοῖς ἄλλοις σοφισταῖς ; » ἀλλὰ τί ἔστιν αὐτὸν ποιήσαι ; ἀναίσχυντός ἐστι τὸ ἔραυν . κἀγὼ τούτων ἔσομαι δουλεύς αὐτῷ ἀναίσχυντος καὶ οὐκ ἀφήσω τὸν ἐμὸν Τίμαρχον . ἔρρωσο .
Lemmas: αὐτός ὁ αδιάπαυστος ἀνατίθημι . 4 δ δέ πᾶς δεινός ἤδη καί ἀφόρητος τολμάω , ὑπέρ ὅς καί ὁ σός γνώμη βούλομαι λαμβάνω τίς ἐγώ ποιητέος ἐπιστέλλω σύ . Τίμαρχος ὁ καλός οἶδα ὁ Κηφισιάδης . οὐ ἀρνέομαι πρός ὁ νεανιεχω οἰκεῖος ἔχω ἐκ πολύς ( πρός σός ἐγώ τέλλω λέγω εἰκός , Λάμια , καί ὁ πρῶτος Ἀφροδίτη μίγνυμι παρά αὐτός σχεδόν . οὕτως γάρ ἐγώ διαπαρθενεύω ἐκ γείτων οἰκέω . 5 ἐκ ἐκεῖνος ὁ χρόνος πᾶς ἐγώ τάχαθὰ πέμπω οὖον διαλείπω , ἐσθής , χρυσίον , δερραπαιναω θεράπων , Ἰνδός Ἴνδας . ὅς σιωπάω . ἀλλά ὁ μικρός προλαμβάνω ὁ ὥρα , ἵνα μηδείς φθάνω ἐγώ γεύω . τοιοῦτος οὖν ἐραστής ἀποκλείω » φημί « καί μή πρόσειμι σύ » , ποῖος δοκέω αὐτός ἀποκαλέω ὄνομα ; οὔτε ὡς Ἀττικός οὔτε ὡς φιλόσοφος , . . . ἐκ Καππαδοκία πρώην εἰς ὁ Ἑλλάς ἥκω . 6 ἐγώ δέ εἰμί καί ὅς γίγνομαι ὁ Ἀθηναῖος πόλις Ἐπίκουρος , μά ὁ Ἀρτέμιν , οὖον ζυγοστατέω πᾶς αὐτός πρός ὁ Τίμαρχος βραχύς , μᾶλλον δέ οὐδέ πρός ὁ δάκτυλος . τις σύ λέγω Λάμια ; οὐ ἀληθής οὗτος ; οὖον Δίκαιος φημί ; μή δή , δέω2 σύ πρός ὁ Ἀφροδίτη , μή σύ οὗτος ἐπέρχομαι , ἀλλά φιλόσοφος , ἀλλά επιτρωγω , ἀλλά πολύς φίλος χράομαι . λαμβάνω καί ὅς ἐγώ , διδάσκω δέ ἄλλος . ἐγώ δέ οὐδείς θάλπω δόξα , ἀλλά ὅς ἐθέλω δίδωμι Τίμαρχος , Δημήτηρ . 7 ἀλλά καί διά ἐγώ πᾶς ἡγάχασται ὁ νεανίσκος καταλείπω , ὁ Λύκειον καί ὁ ἑαυτοῦ νεότης καί ὁ συνεργής καί ὁ ἑταιρεία , μετά αὐτός ζῶ καί κολακεύω αὐτός καί καλέω ὁ ὑπήνεμος αὐτός δόξα . ὁ δέ Ἀτρεύς οὕτως « ἐκτίθημι » φημί « ἐκ ὁ ἐμός μοναρχία , καί μή προστίθημι Λεόντιος . » ὡς οὖον Δίκαιος ἐκεῖνος ἐρέω « σύ μέν οὖν μή προστίθημι ὁ ἐμέω . » 8 καί δ μέν νεανίσκος ὅς ἀναγίγνομαι ὁ γεραιός ἀντιλέγω , ὁ δέ ὁ Δίκαιος οὐ ὑπομένω . τίς ποιέω , πρός ὁ θεός ἱκετεύω σύ , Λάμια . νή ὁ μυστήριον , νή ὁ οὗτος ὁ κακός ἀπαλλαγή , ὡς ἐνθυμέομαι ὁ Τίμαρχος ὁ χωρισμός ἄρτι ἀποψύχω καί ἱδρόω ὁ ἄκρος καί ὁ καρδία ἐγώ ἀναστρέφω . 9 δέω2 σύ , δέχομαι ἐγώ πρός σαυτοῦ ἡμέρα ὀλίγος , καί ποιέω οὗτος αἰσθάνομαι πηλιχοω ἀπολαύω ἀγαθός ἔχω ἐν ὁ οἰκίον ἐγώ . οὐκέτι φέρω ὁ χόρος , εὕω οἶδα . πρέσβης εὐθύς πρός ἐγώ διαπέμπω Μητρόδωρος καί Ἕρμαρχος καί Πολύανον . 10 ποσάκις οἴομαι ἐγώ , Λάμια , πρός αὐτός ἴδιος παραγίγνομαι εἶπον « τίς ποιέω , Ἐπίκουρος ; οὐ οἶδα ὅτι διαχωρίζω σύ Τιμοκράτης ὁ Μητρόδωρος ἐπί οὗτος ἐν ὁ ἐκκλησία , ἐν ὁ θέατρον , παρά ὁ ἄλλος σοφιστής ; » ἀλλά τίς εἰμί αὐτός ποιέω ; ἀναίσχυντος εἰμί ὁ ῥαίνω . ἐγώ οὗτος εἰμί δουλής αὐτός ἀναίσχυντος καί οὐ ἀφίημι ὁ ἐμός Τίμαρχος . ῥώννυμι .