aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0614.2
Μέχρι μὲν δὴ τούτων ταύτη μοι βεβωθημένον ἐγεγόνοι φιλοσοφία καὶ φίλοις · τὸ δὲ μετὰ ταῦτα ἐξωμέν ἐγὼ καὶ Διονύσιος , ( 348 ) ἐγὼ μὲν βλέπων ἐξω , καθάπερ ὄρνις ποθῶν ποθὲν ἀναπτέεσθαι , ὁ δὲ διαμαχανώμενος τίνα τρόπον ἀνασώσῃ με μηδὲν ἀποδὼς τῶν Δίωνος · ὅμως δὲ ἐφμιχεν ἑταῖροί γε εἶναι πρὸς πᾶσαν Σικελίαν . τῶν δὲ μισθοφόρων τοὺς πρεσβυτέρους Διονύσιος ἐπεγείρασεν ὀλιγομισθοτέρους ποιεῖν παρὰ τὰ τοῦ πατρὸς ἔθη , ὁμωθέντες δὲ οἱ στρατιῶται ἐυνελέγησαν ἀθροῖ καὶ οὐκ ἔφασαν ἐπιτρέφειν · ὁ δ' ἐπεχείρει βιάζεσθαι κλείσας τὰς τῆς ἀχρωπολεύς πύλας , οἱ δ' ἐφρόνουν ἐξόδους πρὸς τὰ τεῖχη , παιδιῶν τινα ἀναβοήσαντες βάρβαρον καὶ πολειμικόν · οὐ δὴ περιδεὴς Διονύσιος γενόμενος ἅπαντα συνεχώρησε καὶ ἐτι πλεῖω τοῖς τότε συλλεχθεῖσι τῶν πελταστών . λόγος δὴ τις ταχὺ διήλθεν ὡς Ἡρακλείδης αἴτιος εἴη γεγονὼς πάντων τούτων . ὁν ἀκούσας ὁ μὲν Ἡρακλείδης ἐκποδὼν αὐτὸν ἐσχεν ἀφανής , Διονύσιος δὲ ἐζήτη λαβεῖν . ἀπορῶν δέ , Θεοδότην μεταπεμψάμενος εἰς τὸν κήπον ( ἐτυχον δ' ἐν τῷ κήπῳ καὶ ἐγὼ τότε περιπατῶν ) τὰ μὲν οὖν ἄλλα οὐτ' οἶδα οὐτ' ἤκουον διαλεγόμενον , ἂ δὲ ἐναντίον εἶπε Θεοδότης ἐμοῦ πρὸς Διονύσιον , οἶδα τε καὶ μέμνημαι . Πλάτων γάρ , ἔφη , Διονύσιον ἐγὼ πείθω τούτων , ἐὰν ἐγὼ γένωμαι δεῦρο Ἡρακλείδην χωρίσαι δυνατὸς ἡμῖν εἰς λόγους περὶ τῶν ἐγκλημάτων αὐτοῦ τῶν νῦν γεγονότων , ἂν ἄρα μὴ δόξῃ δεῖν αὐτὸν οἰκεῖν ἐν Σικελίᾳ , τὸν τε υἱὸν λαβόντα καὶ τὴν γυναῖκα ἀξιώ εἰς Πελοπόννησον ἀπολεῖν , οἰκεῖν τε βλέπτοντα μηδὲν Διονύσιον ἔχει , καρποῦμενον δὲ τὰ ἑαυτοῦ . μεταπεμψάμην μὲν οὖν καὶ πρότερον αὐτόν , μεταπέμψομαι δὲ καὶ νῦν , ἂν τ' οὖν ἀπὸ τῆς προτέρας μεταπομπῆς ἂν τε καὶ ἀπὸ τῆς νῦν ὑπακούσῃ μοι · Διονυσίου δὲ ἀξιώ καὶ δέομαι , ἂν τις ἐντυχάνῃ Ἡρακλείδῃ ἐὰν τ' ἐν ἀγρῷ ἐὰν τ' ἐνθάδε , μηδὲν ἄλλο αὐτῷ φλαῦρον γίγνεσθαι , μεταστήναι δ' ἐκ τῆς χώρας , ἕως ἂν ἄλλο τι Διονυσίου δόξῃ . ταῦτα , ἔφη , συγχωρεῖς ; λέγων πρὸς τὸν Διονύσιον . συγχωρῶ · μηδ' ἂν πρὸς τῇ σῇ , ἔφη , φανῇ οἰκία , πείσεσθαι φλαῦρον μηδὲν παρὰ τὰ νῦν εἰρημένα . τῇ δὴ μετὰ ταύτην τὴν ἡμέραν δεῖλως Εὐρύβιος καὶ Θεοδότης προσεληθέτη μοι σπουδὴ τεθορυθμημένοι θαυμαστώς , καὶ ὁ Θεοδότης λέγει , Πλάτων , ἔφη , παρήσθα χθὲς οἷς περὶ Ἡρακλείδου Διονύσιος ὁμολόγει πρὸς ἐμὲ καὶ σέ ; πῶς δὲ οὔ ; ἔφην . νῦν τοίνυν , ἢ δ' ἄς , περιθέουσι πελτασταὶ λαβεῖν Ἡρακλείδην ζητῶντες , ὁ δὲ εἶναι πρὸ ταύτη κινδυνεύει .
Lemmas: μέχρι μέν δή οὗτος οὗτος ἐγώ βωθέω γίγνομαι φιλοσοφία καί φίλος · ὁ δέ μετά οὗτος ἐξίημι ἐγώ καί Διονύσιος , ( 348 ) ἐγώ μέν βλέπω ἐξω , καθάπερ ὄρνις ποθή ποθεν ἀναπέτομαι , ὁ δέ διαμάχομαι τίς τρόπος ἀνασῴζω ἐγώ μηδείς ἀποδίδωμι ὁ Δίων · ὅμως δέ εφμιχω ἑταῖρος γε εἰμί πρός πᾶς Σικελία . ὁ δέ μισθοφόρος ὁ πρέσβυς Διονύσιος ἐπεγείρω ὀλιγόμισθος ποιέω παρά ὁ ὁ πατήρ ἔθος , ὁμόω δέ ὁ στρατιώτης ἐυνελέγησαν ἀθρέω καί οὐ φημί ἐπιτρέφω · ὁ δέ ἐπιχειρέω βιάζομαι καλέω ὁ ὁ αχρωπολαας πύλη , ὁ δέ φρονέω ἔξοδος πρός ὁ τεῖχος , παιδιά τις ἀναβοάω βάρβαρος καί πολειμικόν · οὖον δή περιδεής Διονύσιος γίγνομαι ἅπας συγχωρέω καί ἔτι πλείων ὁ τότε συλλέγω ὁ πελταστής . λόγος δή τις ταχύς διέρχομαι ὡς Ἡρακλείδης αἴτιος εἰμί γίγνομαι πᾶς οὗτος . εἰμί ἀκούω ὁ μέν Ἡρακλείδης ἐκποδών αὐτός ἔχω ἀφανής , Διονύσιος δέ ζητέω λαμβάνω . ἀπορέω δέ , Θεοδότη μεταπέμπω εἰς ὁ κῆπος ( τυγχάνω δέ ἐν ὁ κῆπος καί ἐγώ τότε περιπατέω ) ὁ μέν οὖν ἄλλος οὐ οἶδα οὐ ἀκούω διαλέγω , ὅς δέ ἐναντίος εἶπον Θεοδότη ἐγώ πρός Διονύσιος , οἶδα τε καί μιμνήσκω . Πλάτων γάρ , φημί , Διονύσιος ἐγώ πείθω οὗτος , ἐάν ἐγώ γίγνομαι δεῦρο Ἡρακλείδης χωρίζω δυνατός ἐγώ εἰς λόγος περί ὁ ἔγκλημα αὐτός ὁ νῦν γίγνομαι , εἄν ἄρα μή δόξα δήω αὐτός οἰκέω ἐν Σικελία , ὁ τε υἱός λαμβάνω καί ὁ γυνή ἀξιόω εἰς Πελοπόννησος ἀπόλλυμι , οἰκέω τε βλέπω μηδείς Διονύσιος ἔχω , καρπόω δέ ὁ ἑαυτοῦ . μεταπέμπω μέν οὖν καί πρότερος αὐτός , μεταπέμπω δέ καί νῦν , εἄν τε οὖν ἀπό ὁ πρότερος μεταπομπή εἄν τε καί ἀπό ὁ νῦν ὑπακούω ἐγώ · Διονύσιος δέ ἀξιόω καί δήω , εἄν τις ἐντυγχάνω Ἡρακλείδης ἐάν τε ἐν ἀγρός ἐάν τε ἐνθάδε , μηδείς ἄλλος αὐτός φλαῦρος γίγνομαι , μεθίστημι δέ ἐκ ὁ χώρα , ἠώς εἄν ἄλλος τίς Διονύσιος δόξα . οὗτος , φημί , συγχωρέω ; λέγω πρός ὁ Διονύσιος . συγχωρέω · μηδέ εἄν πρός ὁ σός , φημί , φαίνω οἰκίον , πείθω φλαῦρος μηδείς παρά ὁ νῦν εἴρω . ὁ δή μετά οὗτος ὁ ἡμέρα δειλός Εὐρύβιος καί Θεοδότη προσέρχομαι ἐγώ σπουδή τεθορυθμημένοι θαυμαστός , καί ὁ Θεοδότη λέγω , Πλάτων , φημί , πάρειμι χθές ὅς περί Ἡρακλείδης Διονύσιος ὁμολογέω πρός ἐγώ καί σός ; πῶς δέ οὖον ; φημί . νῦν τοίνυν , ἢ δέ ἄς , περιθέω πελταστής λαμβάνω Ἡρακλείδης ζητάω , ὁ δέ εἰμί πρό οὗτος κινδυνεύω .