aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0320.1
καὶ δημοτικὸν παρὰ πάντας ἠγεῖσθε , ὥστε πολλὰ τῶν δικαίων ἐν τῷ φήσαι Λυκούργῳ ἐκρίνετε , καὶ τοῦθ' ὑμῖν ἐξῆρκεν · οὐ γὰρ ἤν ** τοιούτων μὴ δοκοῦν ὑμῖν . ( 7 ) νῦν τοίνυν ἀπαντες ἀκούουσι τὸς υἱεῖς αὐτοῦ δεδεδόθαι τὸν μὲν τεθνῶτα ἐλευθὼν , τοὺς παιδοὶ δ' ὡς ἀνάξια πάσχουσι συνάγονται , ὑμῖν δ' ἐπιτιμῶσι πικρῶς , ὡς οὐκ ἂν τολμήσαιμι γράφειν ἐγώ · ἂ γὰρ ἀχθομαι τοὺς λέγουσι καὶ ἀντιλέγω καθ' ὅσον δύναμαι βοηθῶν ὑμῖν , ταῦτα ἄχρι μὲν τοῦ δήλον ὑμῖν ποιήσαι ὅτι πολλοὶ μέμφονται , συμφέρειν ὑμῖν νομίζω εἰδέναι , γέγραφα , ἀκριβῶς δὲ διεξέναι δυσχερὲς κρίνω . ( 8 ) δσα μέντοι λοιδορίας χωρίς ἐστιν ὧν λέγωσι τινες , καὶ ἀχθομένοι συμφέρειν ὑμῖν ἡγοῦμαι , ταῦτα δηλώσω . οὐδεὶς γὰρ ὑπελήφην ὡς ἄρα ἠγνοήκατε καὶ διεψεύσθητε τῆς ἀληθείας περὶ αὐτοῦ Λυκούργου . τό τε γὰρ τοῦ χρόνου πλήθος , ὃν ἐξεταζόμενος οὐδὲν πώποθ' ὑβρίσθη περὶ ὑμᾶς οὔτε φρονῶν οὔτε ποιῶν ἀδίκων , καὶ τὸ μηδὲν ἀνθρώπων εἰς μηδὲν τῶν ἐλῶν ἀναίσθησίαν ὑμῶν καταγνῶναι , εἰκῶς ἀναιρεῖ τὴν ὑπὲρ τῆς ἀγνοίας σκῆψιν . ( 9 ) λείπεται τοίνυν ὅ πάντες ἂν εἶναι φαύλων ἀνθρώπων ἔργον φήσαιτε , τὸ ὅσον ἂν γρῆσθε χρόνον , τοσοῦτον ἑκάστου φρονεῖν ἔχειν δοκεῖν , μετὰ δὲ ταῦτα μηδὲν ἔχειν λόγον . εἰς τί γὰρ τῶν ἄλλων χρή προσδοχᾶν τῷ τετελευτηκότι τὴν παρ' ὑμῶν ἐσεσθαι χάριν , ὅταν εἰς τοὺς παῖδας καὶ τὴν εὐδωσίαν τάναντία ὁρᾷ τις γιγνόμενα , ὧν μόνων καὶ τελευτῶσι πᾶσιν , ὅπως ἔξει καλῶς , μέλει ; ( 10 ) καὶ μὴν οὐδὲ χρημάτων ποιεῖν ἔνεκα ταῦτα δοκεῖν τῶν καλῶν κάγαθῶν ἐστίν · οὔτε γὰρ τῆς μεγαλοψυχίας οὔτε τῆς ἄλλης προαιρέσεως τῆς ὑμετέρας ἀκόλουθον ἂν φαίνη . εἰ γὰρ ὑμᾶς λυσαθαι παρ' ἑτέρων ἔδει · δόντας ἐκ τῶν προσόντων τὰ χρήματα ταῦτα , πάντας ἂν ἡγοῦμαι προθύμους εἶναι · τίμημα δ' ὁρῶν ὀκνοῦντας ἀφεῖναι , ὁ λόγος καὶ φθόνος γέγονεν , οὐκ ἔχω τί καταγνῶ , εἰ μὴ ὅλως πικρῶς καὶ παραγωγῶς ἔχειν πρὸς τοὺς δημοτικούς ὁρμᾶτε . εἰ δὲ τοῦτ' ἐστιν , οὔτ' ὁρθῶς οὔτε συμφερόντως βουλευεσθαι ἐγνώκατε . ( 11 ) Θαυμάζω δ' , εἰ μηδεὶς ὑμῶν ἐννοεῖ ὅτι τῶν αἰσγρῶν ἐστὶ τὸν δῆμον τὸν Ἀθηναίων , συνέσει καὶ παιδεία πάντων προέχειν δοκοῦντα , ὅς καὶ τοὺς ἀτυχήσαντας ἀεὶ κοινὴν ἔχει καταργῆν , ἀγνομονεστέρων φαίνεσθαι · Φιλίππου , δὲ ἀνούλητός ὤν ἐξίσως , τραφεὶς γ' ἐν ἐξουσίᾳ , δμως ὅπεο δεῖν , ἡνίχ' εὐτύχησε μάλιστα , τοῖς ἀνθρώπινα πράττων φαίνεσθαι , ( 12 ) καὶ τοὺς παραταξαμένους , πρὸς οὓς περὶ τῶν ὅλων διεκινδύνευσεν , οὐκ ἐτόλμησε δήσαι τὸ τίνων καὶ τίνες εἰσὶν ἐξετάσας · οὐ γάρ , ὡς δοῖκεν , δομοῖος τῶν παρ' ὑμῖν ῥητόρων ἐνίοις οὔτε δίκαια ἂν εἶναι πρὸς ἀπαντας τὰ αὐτὰ οὔτε καλὰ ἠγεῖτο , ἀλλὰ τὴν τῆς ἀξίας προσὁχήν συλλογιζόμενος τὰ τοιαῦτ' ἐπέκρινεν . ( 13 ) Ὁμεῖς δ' , ὄντες Ἀθηναῖοι καὶ παιδεῖας μετέχοντες , ἡ καὶ τοὺς ἀναίσθητους ἀνεκτοὺς ποιεῖν δοκεῖ δύνασθαι , πρῶτον μὲν , δ πάντων ἀγνομοδέστατόν ἐστι , περὶ δὲ τὸν πατέρα αἰτιῶνται τινες τοὺς υἱεῖς δεδῆχατε , εἶτα
Lemmas: καί δημοτικός παρά πᾶς ἡγέομαι , ὥστε πολύς ὁ Δίκαιος ἐν ὁ φημί Λυκοῦργος κρίνω , καί οὗτος σύ ἐξαίρω · οὖον γάρ ἐάν ** τοιοῦτος μή δοκέω σύ . ( 7 ) νῦν τοίνυν ἅπας ἀκούω τός υἱός αὐτός δίδωμι ὁ μέν θνῄσκω ἐλεύθω , ὁ παιδηω δέ ὡς ἀνάξιος πάσχω συνάγω , σύ δέ ἐπιτιμάω πικρός , ὡς οὐ εἄν τολμάω γράφω ἐγώ · ὅς γάρ ἄχθομαι ὁ λέγω καί ἀντιλέγω κατά ὅσος δύναμαι βοηθός σύ , οὗτος ἄχρι μέν ὁ δῆλος σύ ποιέω ὅτι πολύς μέμφομαι , συμφέρω σύ νομίζω οἶδα , γράφω , ἀκριβῶς δέ διεξέναι δυσχερής κρίνω . ( 8 ) δσοι μέντοι λοιδορία χωρίς εἰμί ὅς λέγω τις , καί ἄχθομαι συμφέρω σύ ἡγέομαι , οὗτος δηλόω . οὐδείς γάρ ὑπολαμβάνω ὡς ἄρα ἀγνοέω καί διαψεύδω ὁ ἀλήθεια περί αὐτός Λυκοῦργος . ὁ τε γάρ ὁ χρόνος πλήθος , ὅς ἐξετάζω οὐδείς πώποτε ὑβρίζω περί σύ οὔτε φρονέω οὔτε ποιέω ἄδικος , καί ὁ μηδείς ἄνθρωπος εἰς μηδείς ὁ ἐλαύνω ἀναισθησία σύ καταγιγνώσκω , ἵημι ἀναιρέω ὁ ὑπέρ ὁ ἄγνοια σκῆψις . ( 9 ) λείπω τοίνυν ὅς πᾶς εἄν εἰμί φαῦλος ἄνθρωπος ἔργον φημί , ὁ ὅσος εἄν γράω χρόνος , τοσοῦτος ἕκαστος φρονέω ἔχω δοκέω , μετά δέ οὗτος μηδείς ἔχω λόγος . εἰς τίς γάρ ὁ ἄλλος χρή προσδοχή ὁ τελευτάω ὁ παρά σύ εἰμί χάρις , ὅταν εἰς ὁ παῖς καί ὁ εὐδωσίαν τἀναντία ὁράω τις γίγνομαι , ὅς μόνος καί τελευτάω πᾶς , ὅπως ἔξειμι καλῶς , μέλος ; ( 10 ) καί μήv οὐδέ χρῆμα ποιέω ἕνεκα οὗτος δοκέω ὁ καλός έγαθός εἰμί · οὔτε γάρ ὁ μεγαλοψυχία οὔτε ὁ ἄλλος προαίρεσις ὁ ὑμέτερος ἀκόλουθος εἄν φαίνω . εἰμί γάρ σύ λύω παρά ἕτερος ἐσθίω · δίδωμι ἐκ ὁ πρόσειμι ὁ χρῆμα οὗτος , πᾶς εἄν ἡγέομαι πρόθυμος εἰμί · τίμημα δέ ὁράω ὀκνέω ἀφίημι , ὁ λόγος καί φθόνος γίγνομαι , οὐ ἔχω τίς καταγιγνώσκω , εἰμί μή ὅλως πικρός καί παραγωγή ἔχω πρός ὁ δημοτικός ὁρμάω . εἰμί δέ οὗτος εἰμί , οὔτε ὀρθῶς οὔτε συμφέρω βουλεύω γιγνώσκω . ( 11 ) θαυμάζω δέ , εἰμί μηδείς σύ ἐννοέω ὅτι ὁ αἰσγρῶν εἰμί ὁ δῆμος ὁ Ἀθηναῖος , σύνεσις καί παιδεία πᾶς προέχω δοκέω , ὅς καί ὁ ἀτυχέω ἀεί κοινός ἔχω καταργέω , ἀγνομονεστέρων φαίνω · Φίλιππος , δέ ἀνούλητός εἰμί ἐξίσως , τρέφω γε ἐν ἐξουσία , δμώς ὁράω δήω , ἡνίκα εὐτυχέω μάλιστα , ὁ ἀνθρώπινος πράσσω φαίνω , ( 12 ) καί ὁ παρατάσσω , πρός ὅς περί ὁ ὅλος διακινδυνεύω , οὐ τολμάω δήω ὁ τίνω καί τίς εἰμί ἐξετάζω · οὖον γάρ , ὡς δοκέω , δομέω ὁ παρά σύ ῥήτωρ ἔνιοι οὔτε Δίκαιος εἄν εἰμί πρός ἅπας ὁ αὐτός οὔτε καλός ἀγάω , ἀλλά ὁ ὁ ἄξιος προσοχή συλλογίζομαι ὁ τοιοῦτος ἐπικρίνω . ( 13 ) ὄμνυμι δέ , εἰμί Ἀθηναῖος καί παιδεία μετέχω , ὁ καί ὁ αναίσθητος ἀνεκτός ποιέω δοκέω δύναμαι , πρῶτος μέν , δ πᾶς ἀγνομοδέστατόν εἰμί , περί δέ ὁ πατήρ αἰτιάομαι τις ὁ υἱός δάκνω , εἶτα