aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0848.2
Ἀπολελόγῃσαι ὑπὲρ τῆς τύχης , ὦ Πausανία · δι' ὧν γὰρ οὕτως ἠτύχηκας δικαίως ἀφήρησαι καὶ ἡμᾶς τοῦ κατηγορεῖν ἐπὶ τῆς τύχης . σὺ γὰρ ἐπιχειρῶν Μῆδος γενέσθαι Λακεδαιμονίων ὢν , καὶ Μήδοις προστιθεὶς τὴν Ἑλλάδα ἀρχῆς μὲν ἀπεστέργου ἥς ἐφ' Ἑλλησπόντων εἶχες , καὶ ἐξουσίας δι' ἥς ταῦτα ἐπρασσες , αὐτὸς δὲ περιεὶν καὶ καθ' καιροῦ ποθεῖς , ἐν ᾧ τὰ διεγνωσμένα καὶ δράσαι δυνήση , ὥστε σὺ τὴν τύχην ἠδίχηκας , ἣν τότε εἶχες , οὐ σὲ ἐκείνη . καὶ νῦν ἐτι εὐτυχεῖς , ὅτι κινδυνεύσεις ἀκμὴν καὶ μέλλεις ἀποθανεῖσθαι ὑπὸ Λακεδαιμονίων · ἐξεῖ παρακμάζειν ὅτι καὶ οὐκ ἀδίκως ἀποθνῄσκεις . Ἀρταβάζωι ὑπερφυὴς ἐντπονδος εἰ καὶ βασιλέως γαμβρός εἶναι δρέγη . καὶ πῶς ἴσα ἀντὶ ἴσων οἴει διδόναι τε καὶ λαμβάνειν , ὃς γε λαμβάνεις μὲν γυναῖκα βάρβαρον καὶ γῆν μετ' αὐτῆς Καρῶν τάχα ἢ Φρυγῶν , διδὼς δὲ γῆν τε τὴν Ἑλληνίδα καὶ πόλεις τὰς Ἑλλήνων , καὶ οὔδε Λακεδαιμόνα ἐξαιρεῖς ; καὶ τελέσεις ἂ διέγνωκας , ὦ μάταιε , ἐλπίζεις ἀποτυχὼν τε λῦσειν , ὅτι σοι τὸ φρόνημα μόνον ἤν προοδότου , τὰ δὲ ἔργα ὑστέρων ; οὐ τοσοῦτον ὦ Πausανία διεργεται τῆς Πελοποννήσου ἢ τὴν Τρωὰς ἄχθη καὶ Κολωνάι , ἣνθὰ σοι καταδυτὶ τὰ βασιλεῖ συμφέροντα μέλει , ὥστε τῶν σῶν ἔργων χωρὰ τἀνθᾶδε εἶναι , ἀλλὰ σοι τὰ πρὸς βασιλέα ὁ πολυτεύων ἐστι Γογγύλος ὁ κάκιστος Ἐρετριέων , εἰ γε τούτωι ἀγαθῶι χέρησαι ἀγγελιαφόρωι , εἰς δὲ τὴν Ἑλλάδα σήμωι τούτωι ἀγγελιαφόρωι καὶ Μυστορίδας , ὧν σὺ Λακεδαιμόνιον ὄντα καὶ μένεν τοῦτο βουλόμενον καὶ σοι βῆσιν ἀεὶ ποιούμενον τὸν ἐν Σπάρτῃ νόμον ὑβρίσας ἔχεις καὶ μόνος τῆς προδοσίας ἀπολαύεις . ἀλλὰ σκόπει , ὦ σχέτλιε , εἰ τί σε Ἀρταβάζος δυνήσεται Λακεδαιμονίων καλεσάντων ἢ ἡ βασιλέως θυγάτηρ ἤδη οὕσα ὥραια γάμου . καὶ σοὶ ταῦτα ὑφ' ἡμῶν γραφόμενα πολὺ γενέσθαι χαλεπώτερα καὶ δι' ἡμᾶς , ὅτι σοὶ ταῦτα αὐτοὶ φυγάδες ὄντες ἀνειδίζομεν .
Lemmas: ἀπολογέομαι ὑπέρ ὁ τυγχάνω , εἰμί Πausανία · διά ὅς γάρ οὕτως ἀτυχέω δικαίως ἀφαιρέω καί ἐγώ ὁ κατηγορέω ἐπί ὁ τυγχάνω . σύ γάρ ἐπιχειρέω Μῆδος γίγνομαι Λακεδαιμόνιος εἰμί , καί Μῆδος προστίθημι ὁ Ἑλλάς ἀρχή μέν ἀποστέργω ἥς ἐπί Ἑλλήσποντος ἔχω , καί ἐξουσία διά ἥς οὗτος πράσσω , αὐτός δέ περίειμι καί κατά καιρός ποθέω , ἐν ὅς ὁ διαγιγνώσκω καί δράω δύναμαι , ὥστε σύ ὁ Τύχη ἀδικέω , ὅς τότε ἔχω , οὖον σύ ἐκεῖνος . καί νῦν ἔτι εὐτυχέω , ὅτι κινδυνεύω ἀκμή καί μέλλω ἀποθνῄσκω ὑπό Λακεδαιμόνιος · ἐξεῖ παρακμάζω ὅτι καί οὐ ἄδικος ἀποθνῄσκω . Ἀρτάβαζος ὑπερφυής ἐντπονδος εἰμί καί βασιλεύς γαμβρός εἰμί δρέγη . καί πῶς ἴσος ἀντί ἴσος οἴομαι δίδωμι τε καί λαμβάνω , ὅς γε λαμβάνω μέν γυνή βάρβαρος καί γῆ μετά αὐτός Κάρ τάχα ἢ Φρύξ , δίδωμι δέ γῆ τε ὁ Ἑλληνίς καί πόλις ὁ Ἕλλην , καί οὐδέ Λακεδαίμων ἐξαιρέω ; καί τελέω ὅς διαγιγνώσκω , εἰμί μάταιος , ἐλπίζω ἀποτυγχάνω τε λύω , ὅτι σύ ὁ φρόνημα μόνος ἐάν προοδοτος , ὁ δέ ἔργον ὕστερος ; οὖον τοσοῦτος εἰμί Πausανία διέργω ὁ Πελοπόννησος ἢ ὁ Τρωάς ἄχθος καί Κολώνη , ἀνθός σύ καταδύω ὁ βασιλεύς συμφέρω μέλος , ὥστε ὁ σός ἔργον χωράω ἀνθώδης εἰμί , ἀλλά σύ ὁ πρός βασιλεύς ὁ πολιτεύω εἰμί Γογγύλος ὁ κακός Ἐρετριεύς , εἰμί γε οὗτος ἀγαθός χράω ἀγγελιαφόρος , εἰς δέ ὁ Ἑλλάς σήμω οὗτος ἀγγελιαφόρος καί μυστοριδαις , ὅς σύ Λακεδαιμόνιος εἰμί καί μένω οὗτος βούλομαι καί σύ βαίνω ἀεί ποιέω ὁ ἐν Σπάρτη νόμος ὑβρίζω ἔχω καί μόνος ὁ προδοσία ἀπολαύω . ἀλλά σκοπέω , εἰμί σχέτλιος , εἰμί τίς σύ Αρταβάζος δύναμαι Λακεδαιμόνιος καλέω ἢ ὁ βασιλεύς θυγάτηρ ἤδη εἰμί ὡραῖος γάμος . καί σύ οὗτος ὑπό ἐγώ γράφω πολύς γίγνομαι χαλεπός καί διά ἐγώ , ὅτι σύ οὗτος αὐτός φυγάς εἰμί ανειδιζω .