aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0843.1
ἀλλὰ μὴ κοιμᾶσθε · ἀπιστεῖτε , ροβεῖσθε . ὑποθήσεται τὸ τῆνιχάδε ἢ ἀποχωρεῖν , ἂν τούτου δέη , καὶ ποιοῦν τις αὐτὴ ἤν τοῦ ἔργου μόνον φροντίζητε . ἢν δὲ βραδυμῆτε πάντ᾽ ἔχειν ἡγούμενοι κατὰ τρόπον , δεδοίκα μήποτε ὁ δυστυχὴς ἐγὼ ὅλας τὰς ᾿Αθῆνας ἀντίκρας ἀφηρημένος ὦ . μέγρι γὰρ νῦν ἐγὼ τι αὐτῶν καὶ μὰ Δί᾽ οὐχὶ τὸ φιλώτατον , ἀλλὰ τὸ βέλτιστον περιόντων ἐτι καὶ ζώντων μοι τῶν φίλων . εἰ δ᾽ οὖν ἐγὼ μὲν φυγὰς ὅποι ποτὲ γῆς ἀλῶμενος , οἱ δ᾽ ἐχθροὶ οὕμοι λαμπροὶ καὶ μέγα ἰσχύοντες , οἱ δὲ ἑταῖροι ὑμεῖς οὔτε αὐτοῖ οὐθ᾽ ὁμοῦ , δουλεία δ᾽ ἐν τῷ μέσῳ παιδαρίων ὀργανῶν πολλῶν , γυναικῶν ἐρήμων τῶν ὑμετέρων καὶ τῶν ἐμῶν , ἀνδρῶν δὲ καὶ πρεσβυτῶν καὶ πρεσβυτιδῶν ( ἐνίοις γὰρ αὐτῶν καὶ οἱ γονεῖς ἐτι εἰσίν ) , εἰ ταῦτα πάντα ἀθρόα ὅσπερ ἐφη καταλαμβανοί , ἄρα γε οὐχὶ κάμοι τῷ παντὶ ἀμείνον αὐτομολεῖν δεῦρο καὶ πᾶσχειν τὰ τοῖς ἐχθροῖς δοκοῦντα ἢ τούτων τι δρᾶν γιγνόμενον καὶ ἀκούειν λεγόμενον ; τοιγάρτοι ταῦτά μοι οὕτως γε ὀσημέραι καὶ νυκτὸς ἐκφρόντιζε καὶ διαχρίβου , ὦ Λέαγρε , καὶ τοῖς ἑταίροις ἡμῶν ἅπασιν ὑποτίθεσο καὶ παρηγόρει καὶ πρὸς ταῦτα προηγεῖσθαι διαπρεπῶ μὴ μόνον τοῖς ὁρκομείοις , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἀνωμότοις , ὥσθ᾽ δὲ πάντας αὐτούς . καὶ ταύτης γε αὐτῆς τῆς ἐπιστολῆς ἄχρι τοῦδε τουτὶ πᾶν τὸ μέρος ἐπιδείξνυσο αὐτοῖς , εἰ βούλει , καὶ παραναγήνωσκε , τὰ μέντοι μετὰ τοῦτο ἢ ἀπαλειψάμενος διάθερον ἢ ἀποτεμόμενος ἔχε , καὶ ἔξω μόνου σοῦ τοῖς ἄλλοις πᾶσιν ἀνθρώποις γενέσθω ἄγνωστον . ἐγὼ γὰρ οὐκ ἄγνωσθ μέν ὅτι καὶ θερμῶν καὶ ὠραυῶν καὶ ἀποχεινδυνευκότα μᾶλλον ἢ παρακεινδυνευμένον ἀνδρείπῳ κῦδον , ἀλλ᾽ οὐδὲν ἥττον ἀναρρίπτω καὶ τολμῶ καὶ δεδοικαί μοι , κάμ᾽ μῆτε Λέαςρος οὕμοις ἑταῖρος ἐπισχεῖν θελήσει τῆς δρμῆς ( οὐ γὰρ ἐφέξει ) μῆτε Νεοκλῆς ὁ πατὴρ ἢ Θεμιστοκλῆς ὁ θεῖος ἀναδιώσαντες νῦν καὶ δεῦρο ἀφικόμενοι , ἀλλὰ μηδ᾽ ὅρμις μηδὲ φήμη μηδ᾽ αὐτὸς ὁ τὸ ξύλινον τεῖχος περιτειχίσασθαι τοῖς πολίταις σου θεσπίσας . ἀλλ᾽ εὐχήμεθι , ὦ κράτιστε , καὶ θεοῖς εὐχὼ σωτηρίαν καὶ νόστον ἡμῖν ἀπήμονα ὁπίσω πέμψαι καὶ τὸ τέλος τῶν ἐγχειρουμένων μὴ μόνον ὡς ἐλπίζομεν ἀλλὰ καὶ ὡς ἀξιοῖ ἐσμέν οὕτως ἡμῖν ἐπιθέσθαι . διέγνωκα γὰρ ἀπαίρειν ἐκ τῆς ᾿Εφέσου αὐτίκα παρὰ βασιλέα τόν ὡς σὺ μὲν οἴσθα πολέμιον , ὡς δ᾽ ᾿Αθηναῖοί φασι ( καὶ μαντεύουιντο , ὦ Ζεῦ δέσποτα , καὶ τάληθῃ λέγοιεν ) φίλον . προπέμπεται τέ μοι παρ᾽ αὐτὸν ἥδη , καὶ ἥπια τῷ ἀγγέλῳ ἀπεκρίνατο καὶ πρὸς ἐμὲ ἐπιστέλνει , ὥστε με παντάπασιν ἐκπεπλῆγ/αι καὶ θαυμάζειν ἐγχαῦτως , εἰ μὴ τοσοῦτο μόνον , ὅτι οὐδὲ ἡμεῖς ἀληθῆς οὐδὲν πώποτε οὐτ᾽ εἴπομεν ἐκεῖνῳ οὐτ᾽ ἐπεστείλαμεν . ἀλλ᾽ οὐ γὰρ ἂν ἡμᾶς μιμούμενος τύχοι βασιλεύς ὧν μέγας , καὶ οὐδὲν οὕτω ψευδομένου χρησίμον κακῶς ἡμᾶς ποιοῦν , παρὸν εἰ ἐβούλετο καὶ τάληθῃ λέγοντα . ἐγὼ μὲν οὖν εἴμαι ὡς ἐκεῖνον , ὅ τι δὲ δράσων ἤν δύνωμαι , αἰσχύνομαι μὲν λέγειν , ἀλλ᾽ ὅτι βούλομαι πράττειν ἤν δύνωμαι · σὺ δὲ αὐτὸν ἐπιμέλου
Lemmas: ἀλλά μή κοιμάω · ἀπιστέω , βιβρώσκω . ὑποτίθημι ὁ τῆνιχάδε ἢ ἀποχωρέω , εἄν οὗτος δήω , καί ποιέω τις αὐτός ἐάν ὁ ἔργον μόνος φροντίζω . εἄν δέ βραδυμῆτε πᾶς ἔχω ἡγέομαι κατά τρόπος , δείδω μήποτε ὁ δυστυχής ἐγώ ὅλος ὁ Αθῆνα αντικαρα ἀφαράω εἰμί . μέγρι γάρ νῦν ἐγώ τίς αὐτός καί μά διά οὐ ὁ φίλος , ἀλλά ὁ ἀγαθός περίειμι ἔτι καί ζῶ ἐγώ ὁ Φίλων . εἰμί δέ οὖν ἐγώ μέν φυγάς ὅποι ποτέ γῆ ἀλάομαι , ὁ δέ ἐχθρός ὕω λαμπρός καί μέγας ἰσχύω , ὁ δέ ἑταῖρος σύ οὔτε αὐτός οὐ ὁμοῦ , δουλεία δέ ἐν ὁ μέσος παιδάριον ὄργανον πολύς , γυνή ἐρῆμος ὁ ὑμέτερος καί ὁ ἐμέω , ἀνήρ δέ καί πρεσβύτης καί πρεσβυτιδηω ( ἔνιοι γάρ αὐτός καί ὁ γονεύς ἔτι εἰμί ) , εἰμί οὗτος πᾶς ἀθρόος ὅσπερ φημί καταλαμβάνω , ἄρα γε οὐ κάμνω ὁ πᾶς ἀμείνων αὐτομολέω δεῦρο καί πάσχω ὁ ὁ ἐχθρός δοκέω ἢ οὗτος τίς δράω γίγνομαι καί ἀκούω λέγω ; τοιγάρ οὗτος ἐγώ οὕτως γε οσημέραι καί νύξ ἐκφροντίζω καί διαχριβους , εἰμί Λέαγρος , καί ὁ ἑταῖρος ἐγώ ἅπας ὑποτίθημι καί παρηγορέω καί πρός οὗτος προηγέομαι διαπρέπω μή μόνος ὁ ορκομειοω , ἀλλά καί ὁ ἀνώμοτος , ὥστε δέ πᾶς αὐτός . καί οὗτος γε αὐτός ὁ ἐπιστολή ἄχρι ὅδε οὗτος πᾶς ὁ μέρος ἐπιδείκνυμι αὐτός , εἰμί βούλομαι , καί παραναγιγνώσκω , ὁ μέντοι μετά οὗτος ἢ ἀπαλείφω διάθερον ἢ ἀποτέμνω ἔχω , καί ἔξω μόνος σύ ὁ ἄλλος πᾶς ἄνθρωπος γίγνομαι ἄγνωστος . ἐγώ γάρ οὐ ἄγω μέν ὅτι καί θερμός καί ὡραῖος καί ἀποχεινδυνευκότα μᾶλλον ἢ παρακινδυνεύω ἀνδρείπῳ κῦδος , ἀλλά οὐδείς ἥσσων ἀναρρίπτω καί τολμάω καί δίδωμι ἐγώ , κάμνω μήτε Λέας ὕω ἑταῖρος ἐπέχω ἐθέλω ὁ δρμῆς ( οὖον γάρ ἐπέχω ) μήτε Νεοκλῆς ὁ πατήρ ἢ Θεμιστοκλῆς ὁ θεῖος αναδιωθεω νῦν καί δεῦρο ἀφικνέομαι , ἀλλά μηδέ ὅρμις μηδέ φήμη μηδέ αὐτός ὁ ὁ ξύλινος τεῖχος περιτειχίζω ὁ πολίτης σύ θεσπίζω . ἀλλά εὔχομαι , εἰμί ἀγαθός , καί θεός εὔχομαι σωτηρία καί νόστος ἐγώ ἀπήμων ὀπίσω πέμπω καί ὁ τέλος ὁ ἐγχειρέω μή μόνος ὡς ἐλπίζω ἀλλά καί ὡς ἀξιόω εἰμί οὕτως ἐγώ ἐπιτίθημι . διαγιγνώσκω γάρ ἀπαίρω ἐκ ὁ ᾿Εφέσου αὐτίκα παρά βασιλεύς ὁ ὡς σύ μέν οἶδα πολέμιος , ὡς δέ Αθηναῖος φημί ( καί μαντεύομαι , εἰμί Ζεύς δεσπότης , καί τἀληθῆ λέγω ) φίλος . προπέμπω τε ἐγώ παρά αὐτός ἥδη , καί ἤπιος ὁ ἄγγελος ἀποκρίνω καί πρός ἐγώ ἐπιστέλλω , ὥστε ἐγώ παντάπασι ἐκπλήσσω καί θαυμάζω εγχαυος , εἰμί μή τοσοῦτος μόνος , ὅτι οὐδέ ἐγώ ἀληθής οὐδείς πώποτε οὐ εἶπον ἐκεῖνος οὐ ἐπιστέλλω . ἀλλά οὖον γάρ εἄν ἐγώ μιμέομαι τυγχάνω βασιλεύς ὅς μέγας , καί οὐδείς οὗτος ψεύδω χρήσιμος κακῶς ἐγώ ποιέω , πάρειμι εἰμί βούλομαι καί τἀληθῆ λέγω . ἐγώ μέν οὖν εἶμαι ὡς ἐκεῖνος , ὅς τίς δέ δράω ἐάν δύναμαι , αἰσχύνω μέν λέγω , ἀλλά ὅτι βούλομαι πράσσω ἐάν δύναμαι · σύ δέ αὐτός ἐπιμελέομαι