aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0190.1
ἀπεφθάρη . ἡμεῖς δὲ πυρακάνθας ἀφαιρούσαι καὶ χλωνία καὶ ἀνεμώνας συλλέγουσαι παρήμεν αἰφνιδίως · ἔλαθε δ’ ἡμᾶς ἡ ὁδὸς διὰ τὴν παιδίαν ὡς οὐδ’ ἠφίημεν ταχέως ἀναυθεῖσαι . 4 μικρὸν δὲ ἀπωθεν τῶν ἐσπαύλων πέτρα τις ἦν συνυγρεφὴς κατὰ κορυφὴν δάφναις καὶ πλατανίστοις · ἐκατέρωθεν δὲ μυρρίνης εἰσὶ θάμνοι , καὶ πῶς ἐξ ἐπιπλοκῆς αὐτῆν περιθεῖ κιττὸς ἐν χρω τῇ λίθῳ προσπεφυκώς , ἀπὸ δὲ αὐτῆς ὕδωρ ἀκήρατον ἐσταλάττεν · ὑπὸ δὲ ταῖς ἐξοχαῖς τῶν πετρίδων Νύμφαι τινὲς ἵδρυνται , καὶ Πάν οἷον κατοπτεύων τὰς Ναΐδας ὑπερέκυπτεν . 5 ἀντικρὺ βωμὸν αὐτοσχεδίας ἐνήσαμεν , εἶτα σχίζια καὶ πόπανα ἐπ’ αὐτῷ θέμεναι κατηρξάμεθα λευχὴς ἀλεκτορίδος , καὶ μελίχρατον ἐπιστείσασαι καὶ λιθανθῶν ἐπιθυμιάσασαι τῷ πυρίδιῳ καὶ προσευξάμεναι πολλὰ μὲν ταῖς Νύμφαις πλεῖον δὲ ἢ οὐχ ἐλάττω τῇ Ἀφροδίτῃ , ἰκετεύομεν διδόναι τινὰ ἡμῖν ἐρωτικὴν ἄγραν . 6 τὸ λοιπὸν εὐτρεπεῖς ἐπὶ τὴν εὐωχίαν ἤμεν . « ἰώμεν » ἔφη ἡ Μέλισσα « οἴκαδε καὶ κατακλινώμεν . » « μὴ μὲν οὖν πρὸς τῶν Νυμφῶν καὶ τοῦ Πανός » εἶπον ἐγὼ « τοῦτον · δράξ γὰρ ὡς ἐστὶν ἐρωτικός · ἥδεως ἂν ἡμᾶς ἐνταῦθα χραιπάλωσας ἴδοι . 7 ἀλλ’ ὑπὸ ταῖς μυρρίναις ἤν ἴδω τὸ χωρίον ὡς ἐνδρόσων ἐστὶν ἐν κύκλῳ καὶ τρυφερὸς ἄνθεσι ποικίλον . ἐπὶ ταύταις βουλοίμην ἂν τῆς πᾶσας κατακλινῆναι ἢ ἐπὶ τῶν ταπητίων ἐκεῖνων καὶ τῶν μαλθακῶν ὑποστρωμάτων , νὴ Δία · ἀλλὰ ἔχει τι πλεῖον τῶν ἐν ἀστεί τανταῦθα συμπόσια , ἔνθα ἄγροὶ ὑπαίθριοι χάριτες . » 8 « ναὶ ναί , λέγεις καλῶς » ἔφασαν · εὐθὺς οὖν κατακλῶμεναι αἱ μὲν σμῖλακος αἱ δὲ μυρρίνης χλάδους καὶ τὰ χλανίσκια ἐπιστορέσασαι αὐτοσχεδίως στιβάδα συνεργάσαμεν . ἦν δὲ καὶ τοῦδαφος λωτῷ καὶ τριφύλλῳ μαλθακόν · ἐν μέσῳ κύκλῳ καὶ τινες ὀάκινθοι καὶ ἄνθεμα διαποικίλα τὴν ὄψιν ὠραῖζον · 9 ἑαρνοῖς ἐφειχάνυσαι πετάλοις ἡδὺ καὶ κουτίλον ἀηδόνες ἐφύθμιζον , ἡρέμα δὲ οἱ σταλαγμοὶ καταλειδόμενοι ἀπὸ τῆς οἷον ἰδρούσης στιβάδος τρυφερόν τινα παρεῖχον ψόφον ἑαρνῷ πρέποντα συμποσίῳ . οἶνος ἦν οὐκ ἐπιχώριος , ἀλλὰ Ἰταλός , οἷον σὺ ἔφης καδίσκουσ ἐξ Ἑλευσῖν ἐωνήσθαι , σφόδρα ἡδὺς καὶ ἀρόθνος · 10 ὅφά τε τετμημένα ὡςπερ λίσπαι , καὶ χιμαίριδος ἀπαλὴς τεμάχη καὶ ἀλεκτορίδες οἰκουροί · εἶτα γαλάκτινα ποικίλα , τὰ μὲν μελίπηκτα τὰ δ’ ἀπὸ ταγίνου ( πτιὰς μοι δοκῶ χαλοῦσιν αὐτὰ καὶ σκυλὴκας τὰ πεμμάτια ) , ὅσα τε ἄγρος ἡμῖν ἑαρνῆς ὀπώρας ἐπεδαψιλεύετο . 11 μετὰ δὲ τοῦτο συνεχῶς περιεσόδουν αἱ κύλικες · καὶ τὸ πιεῖν μέτρον ἦν τρεῖς φιλοτησίας οὐ τὸ ποσόν . ἐπεικῶς δὲ πῶς τὰ μὴ προσηγνασάμενα τῶν συμποσίων τῷ συνεχεῖ τὸ πλεῖον ἀναλαμβάνει ὑποφεκάζοντα μικροῖς μὲν τισι κυμβίοις ἀλλ’ ἐπαλληλίοις . καὶ παρὴν Κρουμάτιον ἢ Μεγάρης καταυλούσα , ἢ δὲ Σιμμίχη πρὸς τὰ μέλη καὶ πρὸς τὴν ἀρμονίαν ἤδεν . 12 ἔχαιρον αἱ ἐπὶ τῆς πίδακος Νύμφαι . ἡνίκα δὲ ἀναστᾶσα κατωρχήσατο καὶ τὴν ὀσφὺν ἀνεκίνησεν ἡ Πλαγών , ὀλίγου δὲ Πάν
Lemmas: ἀποφθείρω . ἐγώ δέ πυράκανθα ἀφαιρέω καί κλωνίον καί ἀνεμώνη συλλέγω πάρειμι αἰφνίδιος · λανθάνω δέ ἐγώ ὁ ὁδός διά ὁ παιδεία ὡς οὐδέ ἀφίημι ταχέως ἀναύω . 4 μικρός δέ ἄπωθεν ὁ εσπαυλαω πέτρα τις εἰμί συνυγρεφὴς κατά κορυφή δάφνη καί πλατάνιστος · ἑκατέρωθεν δέ μυρσίνη εἰμί θάμνος , καί πῶς ἐκ ἐπιπλοκή αὐτός περιθέω κισσός ἐν χράω ὁ λίθος προσφύω , ἀπό δέ αὐτός ὕδωρ ἀκήρατος στέλλω · ὑπό δέ ὁ ἐξοχή ὁ πετρίς Νύμφη τις ἱδρύω , καί Πάν οἷος κατοπτεύω ὁ Ναίς ὑπερκύπτω . 5 ἀντικρύ βωμός αὐτοσχέδιος νέος , εἶτα σχιζίας καί πόπανον ἐπί αὐτός θέω κατάρχω λευχεω ἀλεκτορίς , καί μελιχραω ἐφίστημι καί λιθανθῶν ἐπιθυμιάω ὁ πυρίδιον καί προσεύχομαι πολύς μέν ὁ Νύμφη πλείων δέ ἢ οὐ μικρός ὁ Ἀφροδίτη , ἱκετεύω δίδωμι τις ἐγώ ἐρωτικός ἄγρα . 6 ὁ λοιπός εὐτρεπής ἐπί ὁ εὐωχία εἰμί . « ἵημι » φημί ὁ Μέλισσα « οἴκαδε καί κατακλίνω . » « μή μέν οὖν πρός ὁ Νύμφη καί ὁ Πάν » εἶπον ἐγώ « οὗτος · δράξ γάρ ὡς εἰμί ἐρωτικός · ἡδύς εἄν ἐγώ ἐνταῦθα χραιπάλωσας ὁράω . 7 ἀλλά ὑπό ὁ μυρσίνη ἐάν ὁράω ὁ χωρίον ὡς ἔνδροσος εἰμί ἐν κύκλος καί τρυφερός ἄνθος ποικίλος . ἐπί οὗτος βούλομαι εἄν ὁ πᾶος κατακλίνω ἢ ἐπί ὁ ταπήτιον ἐκεῖνος καί ὁ μαλθακός ὑπόστρωμα , νή Ζεύς · ἀλλά ἔχω τίς πλείων ὁ ἐν Ἄστυ τανταῦθα συμπόσιον , ἔνθα ἀγρός ὑπαίθριος χάρις . » 8 « ναί ναί , λέγω καλῶς » φημί · εὐθύς οὖν κατακλάω ὁ μέν σμῖλαξ ὁ δέ μυρσίνη χλάς καί ὁ χλανίσκιον ἐπιστόρνυμι αὐτοσχέδιος Στιβάς συνεργάζομαι . εἰμί δέ καί τοῦδαφος λωτός καί τρίφυλλον μαλθακός · ἐν μέσος κύκλος καί τις ὀάκινθοι καί ἄνθεμον διαποικίλα ὁ ὄψις ὡραΐζω · 9 ἀμνός εφειχανυσος πέταλος ἡδύς καί κουτιλος ἀηδών ἐφύθμιζον , ἡρέμα δέ ὁ σταλαγμός καταλείπω ἀπό ὁ οἷος ιδρουω στιβάς τρυφερός τις παρέχω ψόφος ἀμνός πρέπω συμπόσιον . οἶνος εἰμί οὐ ἐπιχώριος , ἀλλά Ἰταλός , οἷος σύ φημί καδίσκος ἐκ Ἔλευσις ὠνέομαι , σφόδρα ἡδύς καί ἀρόθνος · 10 ὅς τε τέμνω ὡς λίσπος , καί χιμαίριδος ἁπαλός τέμαχος καί ἀλεκτορίς οἰκουρέω · εἶτα γαλάκτινος ποικίλος , ὁ μέν μελίπηκτον ὁ δέ ἀπό ταγινοος ( πτιὰς ἐγώ δοκέω χαλόω αὐτός καί σκυληκαω ὁ πεμμάτιον ) , ὅσος τε ἀγρός ἐγώ ἑαρνῆς ὀπώρα ἐπιδαψιλεύω . 11 μετά δέ οὗτος συνεχῶς περιεσοδηω ὁ κύλιξ · καί ὁ πίνω μέτρον εἰμί τρεῖς φιλοτήσιος οὖον ὁ ποσός . ἐπεκός δέ πῶς ὁ μή προσηγνασάμενα ὁ συμπόσιον ὁ συνεχής ὁ πλείων ἀναλαμβάνω υποφεκαζοειντα μικρός μέν τις κυμβίον ἀλλά ἐπαλληλίοις . καί πηρός Κρουμάτιον ἢ Μεγάρης καταυλέω , ἢ δέ Σιμμίχη πρός ὁ μέλος καί πρός ὁ ἁρμονία ἀείδω . 12 χαίρω ὁ ἐπί ὁ πῖδαξ Νύμφη . ἡνίκα δέ ἀνίστημι κατορχέομαι καί ὁ ὀσφῦς ἀνακινέω ὁ Πλαγών , ὀλίγος δέ Πάν