aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0152.3
Οἴχεται Βακχὶς ἡ καλή , Εὐθύκλεις φίλτατε , οἴ-χεται , πολλὰ τέ μοι καταλιποῦσα δάκρυα καὶ ἔρωτος ὅσον ἡδίστου τότε , τοσοῦτον πικροῦ νῦν μνήμην . οὐ γὰρ ἐκλήσῃμαι ποτε Βακχίδος , οὐχ οὕτως ἔσται ὁ χρόνος . ( 2 ) ὅσην συμπάθειαν ἐνεδείξατο . ἀπολο-γῶν ἐκείνην καλῶν οὐχ ἂν τις ἀμάρτοι τοῦ τῶν ἐται-ρῶν βίου . καὶ εἰ συνελθοῦσαι ἅπασαι πανταχόθεν εἰκόνα τινὰ αὐτῆς ἐν Ἀφροδίτης ἢ Χαρίτων θεῖον , δεξιὸν ἂν τί μοι ποιῆσαι δοκοῦσιν . ( 3 ) τὸ γὰρ ὁρω-λούμενον ὑπὸ πάντων , ὡς πονηρά , ὡς ἀπίστοι , ὡς πρὸς τὸ λυσιτελὲς βλέπουσαι μόνον , ὡς ἀεὶ τοῦ δι-δόντος , ὡς τίνος γὰρ οὐχ αἴτια κακοῦ τοῖς ἐντυχάνουσι , διαβολὴν ἐπέδειξεν ἐφ᾽ ἑαυτῆς ἀδίκον · οὕτω πρὸς τὴν κοινὴν βλασφημίαν τῇ ἡθεὶ παρεκράτῃ . ( 4 ) οἴδα τὸν Μήδων ἐκείνων τὸν ἀπὸ τῆς Συρίας δευρὶ κατάραντα μεθ᾽ ὧσης θεραπείας καὶ παρασκευῆς ἐσθδεῖ , εὐνούχους ὑπισχνούμενος καὶ θεραπάνας καὶ κόσμον τινὰ βαρβαρικόν · καὶ ὅμως ἄκοντα αὐτὸν οὐ προσέτεο , ἀλλ᾽ ὑπὸ τοῦμόν ἠγάπα κοιμωμένην χλανί-διον τὸ λῖτον τοῦτο καὶ δημοτικόν , καὶ τοῖς παρ᾽ ἡμῶν γλίσχροις αὐτῇ πεμπομένοις ἐπανέγουςα τὰς σατρα-πικὰς ἐκείνας καὶ πολυχρύσους δωρεὰς διέωθετο . ( 5 ) τί δέ ; τὸν Αἰγύπτιον ἐμπορον ὡς ἀπεσχοράκισεν ὅσον ἀργύριον προτείνοντα . οὐδὲν ἐκείνης ἀμείνον εἰς σῶ-δι γένοιτ᾽ ἄν . ὡς χρηστὸν ἦλθες οὐχ εἰς εὐδαίμονα βίου προαίρεσιν δαίμων τις ὑπῆνγκεν . εἰτ᾽ οἴχεται ἡμῖν ἀπολιποῦσα καὶ κείσεται λοιπὸν μόνη ἡ Βακχὶς . ὡς ἀδίκον , ὦ φίλαι Μοῖραι · ἐδεῖ γὰρ αὐτὴ συγκατα-κεῖσθαι με καὶ νῦν ὡς τότε . ἀλλ᾽ ἐγὼ μὲν περίεμαι καὶ τροφῆς ψαύσω καὶ διαλέξομαι τοῖς ἐταίροις , ἡ δὲ οὐκέτι με φαιδροῖς τοῖς ὀμμασιν ὀμέται μειδιῶσα , οὐδ᾽ ἵλεως καὶ εὐμενὴς διανυκτερεύσει τοῖς ἡδίστοις ἐκείνοις κολακεύμασιν . ( 7 ) ἀρτίως μὲν οἷον ἐφύγ-γετο , οἷον ἐξέπετεν , ὅσαι ταῖς ὁμιλίαις αὐτῆς σειρήνες ἐνίδρυντο , ὡς δὲ ἥδυ τι καὶ ἀκήρατον ἀπὸ τῶν φιλη-μάτων νέκταρ ἔσταξεν · ἐπ᾽ ἄκροις μοι δοκῶ τοῖς χεί-λεσιν αὐτῆς ἐκαθίζεν ἡ πειθώ . πάντως ἐκείνη γε τὸν καετὸν ὑπέκωσατο , ὅλαις ταῖς χερσὶ τὴν Ἀφροδίτην δεξιωσαμένη . ( 8 ) ἔρρει τὰ παρὰ τὰς πόσεις μινυρί-σματα καὶ ἡ τοῖς ἐλεφαντίνοις δακτύλοις κρουο-μένη λύρα , ἔρρει . κεῖται δὲ ἡ πᾶσαι μέλουσα Χά-ρισι κοσφὴ λίθος καὶ σποδιά . καὶ Μεγάρᾳ μὲν ἡ ἰππόπορος ζῆ , οὕτω Θεαγένην συλήσασα ἀνελθὼς ὡς ἐκ πάνυ λαμπρᾶς οὐσίας τὸν ἀθλιον χλαμύδιον ἀρπά-σαντα καὶ πέλτην οἴχεσθαι στρατευομένον · ( 9 ) Βακχὶς δὲ ἡ τὸν ἐραστὴν φιλοῦσα ἀπέθανε . ἔμων γέγονα πρὸς σε ἀποδυράμενος , Εὐθύκλεις φίλτατε . ἥδυ γὰρ μοὶ τι δοκεῖ περὶ ἐκείνης καὶ λαλεῖν καὶ γράφειν · οὐδὲν γὰρ ἢ τὸ μεμνήσθαι καταλέλειπται . ἔρρωσο .
Lemmas: οἴχομαι Βακχίς ὁ καλός , Εὐθυκλῆς φίλος , οἴχομαι , πολύς τε ἐγώ καταλιμπάνω δάκρυ καί Ἔρως ὅσος ἡδύς τότε , τοσοῦτος πικρός νῦν μνήμη . οὖον γάρ ἐκλανθάνω ποτός Βακχίς , οὐ οὕτως εἰμί ὁ χρόνος . ( 2 ) ὅσος συμπάθεια ἐνδείκνυμι . ἀπολογέομαι ἐκεῖνος καλός οὐ εἄν τις ἁμαρτάνω ὁ ὁ ἑταιρέω βίος . καί εἰμί συνέρχομαι ἅπας πανταχόθεν εἰκών τις αὐτός ἐν Ἀφροδίτη ἢ Χαρίτων θέω , δεξιός εἄν τίς ἐγώ ποιέω δοκέω . ( 3 ) ὁ γάρ ὁράω ὑπό πᾶς , ὡς πονηρός , ὡς ἄπιστος , ὡς πρός ὁ λυσιτελής βλέπω μόνος , ὡς ἀεί ὁ διοράω , ὡς τίς γάρ οὐ αἴτιος κακός ὁ ἐντυχάνω , διαβολή ἐπιδείκνυμι ἐπί ἑαυτοῦ ἄδικος · οὗτος πρός ὁ κοινός βλασφημία ὁ ἠθέω παρακρατέω . ( 4 ) οἰδέω ὁ Μῆδος ἐκεῖνος ὁ ἀπό ὁ Συρία δεῦρο καταίρω μετά ὠθέω θεραπεία καί παρασκευή ἐσθίω , εὐνοῦχος ὑπισχνέομαι καί θεραπάνας καί κόσμος τις βαρβαρικός · καί ὅμως ἄκων αὐτός οὖον προσίημι , ἀλλά ὑπό τόμος ἀγαπάω κοιμάω χλανίδιον ὁ Λίτον οὗτος καί δημοτικός , καί ὁ παρά ἐγώ γλίσχρος αὐτός πέμπω ἐπανέγουςα ὁ σατραπικός ἐκεῖνος καί πολύχρυσος δωρεά διωθέω . ( 5 ) τίς δέ ; ὁ Αἰγύπτιος ἔμπορος ὡς ἀποσκορακίζω ὅσος ἀργύριον προτείνω . οὐδείς ἐκεῖνος ἀμείνων εἰς σῴζω γίγνομαι ἄν . ὡς χρηστός ἔρχομαι οὐ εἰς εὐδαίμων βίος προαίρεσις δαίμων τις ὑπῆνγκεν . εἶτα οἴχομαι ἐγώ ἀπολείπω καί κεῖμαι λοιπός μόνος ὁ Βακχίς . ὡς ἄδικος , εἰμί Φίλαι Μοῖρα · ἐσθίω γάρ αὐτός συγκατάκειμαι ἐγώ καί νῦν ὡς τότε . ἀλλά ἐγώ μέν περίειμι καί τροφή ψαύω καί διαλέγω ὁ ἑταῖρος , ὁ δέ οὐκέτι ἐγώ φαιδρός ὁ ὄμμα ὄμνυμι μειδάω , οὐδέ ἵλαος καί εὐμενής διανυκτερεύω ὁ ἡδύς ἐκεῖνος κολάκευμα . ( 7 ) ἄρτιος μέν οἷος φεύγω , οἷος ἐκπέτομαι , ὅσος ὁ ὁμιλία αὐτός Σειρήν ἐνιδρύω , ὡς δέ ἡδύς τίς καί ἀκήρατος ἀπό ὁ φίλημα νέκταρ στάζω · ἐπί ἄκρος ἐγώ δοκέω ὁ χεῖλος αὐτός καθίζω ὁ πειθώ . πάντως ἐκεῖνος γε ὁ κάω ὑπέκωσατο , ὅλος ὁ χείρ ὁ Ἀφροδίτη δεξιόομαι . ( 8 ) ῥέω ὁ παρά ὁ πόσις μινύρισμα καί ὁ ὁ ἐλεφάντινος δάκτυλος κρούω λύρα , ῥέω . κεῖμαι δέ ὁ πᾶς μέλω Χάρις κοσφὴ λίθος καί σποδιά . καί Μεγάρα μέν ὁ ἰππόπορος ζῶ , οὗτος Θεαγένης συλάω ἀνέρχομαι ὡς ἐκ πάνυ λαμπρός οὐσία ὁ ἄθλιος χλαμύδιον ἀρπάζω καί πέλτη οἴχομαι στρατεύω · ( 9 ) Βακχίς δέ ὁ ὁ ἐραστής φιλέω ἀποθνῄσκω . ἐμέω γίγνομαι πρός σύ ἀποδύρομαι , Εὐθυκλῆς φίλος . ἡδύς γάρ ἐγώ τίς δοκέω περί ἐκεῖνος καί λαλέω καί γράφω · οὐδείς γάρ ἢ ὁ μιμνήσκω καταλείπω . ῥώννυμι .