aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0713.3
* Ἡδη μέν οἱ περὶ Γρύλλον τὸν παῖδα τῶν Γέταν παρὰ σὲ ἐπεπόμφεσαν ἅπαντα ἀπαγγέλλοντα τὰ περὶ Σωκράτην , ἀ ἐγένετο ἐν τε τῇ δίκῃ καὶ τῷ θανάτῳ αὐτοῦ . ἔδει μέντοι καὶ ὧδε τὴν τύχην καλύψαν τινὰ ποιήσασθαι , ὥστε μηδὲ σὲ τυχεῖν Ἀθήνησιν , εἶναι δὲ περὶ Λακεδαίμονα . πῶς ἄν οὖν , ὦ Ξενοφῶν , τὴν μιᾶρίαν τοῦ βυρσοδέφου Ἄνυτου γράφοιμι , τὴν τε Μελήτου τόλμαν καὶ τὸ θράσος αὐτῶν ; τοῦτο γὰρ τὸ μιᾶριστάτω ἀνδρε μέχρι τῆς τελευταίας τῶν πραγμάτων παρεμενάντην πονηρίῳ , καὶ ἡμῶν οἰομένων αὐτοὺς τὰς τέχνας αὐτῶν αἰσχυνθέντας καταλέσθαι ἐπὶ μᾶλλον ἐχώρησαν τοῦ κακὰ ἡμῖν παρέχειν . ( 2 ) καὶ εἴπερ Μέλῃτος ἐν τῷ δικαστηρίῳ οὐδὲν ἴδιον εἶχε ** , κακοδαίμων ἦν ἄνθρωπος . ἦν μέν γὰρ ἡ βίβα τῆς γραφῆς Ἄνυτος δι’ ὧν Σωκράτης ἔλεγεν αὐτὸς ἐν τοῖς νέοις ἄρρητα εἶναι τὰ περὶ θύρας , ὥστε διαλέγοιτο καὶ κατασκευάζοι περὶ τοῦ ἐπιστήμην ἔχοντος προσεῖναι τούτοις τοῖς πράγμασιν οἷς προϊστάται . οὕτως οἱ ἐπαγγελόμενοι ὁτιοῦν πράττειν * * ἀκούομεν τὸν μαθόντα τὰ ἰατρικὰ καὶ τὰ μουσικὰ Δάμωνά τε καὶ Κόννον τὸν Μητροβίου . οὐ γὰρ ἴδεστο , οἴμαι , ὡς μὴ ἐργασάμενος αὐτά , ὅποταν οἱ υἱεῖς αὐτοῦ ἀπροσάσμενοι Σωκράτους * * ἀχρι νῦν οὔτε τὸ βῆμα αὐτὸν τρέφειν * * οὐ κατατετολήμια ** καὶ δὴ ἐξητησατο ἐκ τοῦ ἀλλήν τέχνην ** κἂν πολλάκις περιχύπηται περιθέμενος τὴν Ἄδου κυνὴν ἢ τὸν Γύγου δακτύλιον καὶ δικας γράφεται τοὺς ἐν τῇ πόλει · ζη γὰρ ἀπὸ βυρσοδεψίας . ( 3 ) τὸ μέν οὖν δόμον , ὡσπερ ἔφη , ἦν Μελήτου τοῦ μαθητοῦ αὐτοῦ καὶ διακόπου ἄμα · οὗτος γὰρ ὡσπερ ἐν τραγωδίᾳ ὑπεκρίνατο Μενοικέα τὸν φιλόσοφον , ἀφ’ οὗ ἠγανακτεῖ , ὡς ἡ πόλις ἀδικεῖτο ὑπὸ τούτων αὐτή . ὁ δὲ λόγος ὁ ζύλιος ἤθελé σε εἶναι ἐνθάδε , καὶ ἐγέλασας ἄν ἐν ταῖς συμφοραῖς . ἦν δὲ Πολυκράτους τοῦ λογογράφου , ὃν ἐκεῖνος , ὡσπερ
Lemmas: * ἤδη μέν ὁ περί Γρύλλος ὁ παῖς ὁ Γέτας παρά σύ πέμπω ἅπας ἀπαγγέλλω ὁ περί Σωκράτης , ὅς γίγνομαι ἐν τε ὁ δίκη καί ὁ θάνατος αὐτός . ἐσθίω μέντοι καί ὧδε ὁ Τύχη καλύπτω τις ποιέω , ὥστε μηδέ σύ τυγχάνω Ἀθήνησιν , εἰμί δέ περί Λακεδαίμων . πῶς ἄν οὖν , εἰμί Ξενοφῶν , ὁ μιαρία ὁ βυρσοδεφω Ἄνυτος γράφω , ὁ τε Μέλητος τόλμα καί ὁ θράσος αὐτός ; οὗτος γάρ ὁ μιαρισταω ἀνήρ μέχρι ὁ τελευταῖος ὁ πρᾶγμα παραμένω πονηριον , καί ἐγώ οἴομαι αὐτός ὁ τέχνη αὐτός αἰσχύνω καταλέω ἐπί μᾶλλον χωρέω ὁ κακός ἐγώ παρέχω . ( 2 ) καί εἴπερ Μέλητος ἐν ὁ δικαστήριον οὐδείς ἴδιος ἔχω ** , κακοδαίμων εἰμί ἄνθρωπος . εἰμί μέν γάρ ὁ εβίβα ὁ γραφεύς Ἄνυτος διά ὅς Σωκράτης λέγω αὐτός ἐν ὁ νέος ἄρρητα εἰμί ὁ περί θύρα , ὥστε διαλέγω καί κατασκευάζω περί ὁ ἐπιστήμη ἔχω πρόσειμι οὗτος ὁ πρᾶγμα ὅς προΐστημι . οὕτως ὁ ἐπαγγέλλω ὁστισοῦν πράσσω * * ἀκούω ὁ μανθάνω ὁ ἰατρικός καί ὁ μουσικός Δάμων τε καί Κόννος ὁ Μητρόβιος . οὖον γάρ ὁράω , οἴμη , ὡς μή ἐργάζομαι αὐτός , ὁπόταν ὁ υἱός αὐτός ἀπροσάσμενοι Σωκράτης * * ἄχρι νῦν οὔτε ὁ βῆμα αὐτός τρέφω * * οὖον κατατετολημιον ** καί δή ἐξαιτέω ἐκ ὁ ἄλλος τέχνη ** κἀν πολλάκις περιχύπηται περιτίθημι ὁ ἀείδω κυνέω ἢ ὁ Γύγης δακτύλιος καί δίκη γράφω ὁ ἐν ὁ πόλις · ζῶ γάρ ἀπό βυρσοδεψία . ( 3 ) ὁ μέν οὖν δόμος , ὡς φημί , εἰμί Μέλητος ὁ μαθητής αὐτός καί διάκοπος ἄμη · οὗτος γάρ ὡς ἐν τραγῳδία ὑποκρίνομαι Μενοικεύς ὁ φιλόσοφος , ἀπό ὅς ἀγανακτέω , ὡς ὁ πόλις ἀδικέω ὑπό οὗτος αὐτός . ὁ δέ λόγος ὁ ζυλις ἐθέλω σύ εἰμί ἐνθάδε , καί γελάω ἄν ἐν ὁ συμφορά . εἰμί δέ Πολυκράτης ὁ λογογράφος , ὅς ἐκεῖνος , ὡς