aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0491.1
ἀπολαύοντα τῶν ἀγαθῶν · ὅς δὲ νῦν ἔχει , ἀμάρτυρος μὲν ἡ εὐδαιμονία , ἐπίφθονος δὲ ὁ πλοῦτος , ἀπὸς δὲ ὁ βίος . ( 31 ) οὐδὲ γὰρ οὐδὲ ὁμοίως ἡδύ , οἶμαι , μόνον ἐμπιπλάσθαι , ὥσπερ τοὺς λέοντας φασὶ καὶ τοὺς μωνιούς τῶν λύκων , καὶ συνόντας δεξίους ἀνδράσι καὶ πάντα χαρίζεσθαι πειρωμένους , οἱ πρῶτα μὲν οὐ χωρῶν καὶ ἄφρων ἐάσουσι τὸ συμπόσιον εἶναι , ἀλλ’ ἐν μέθοις συμποτικοῖς καὶ σκώμμασιν ἀνεπαχθέσι καὶ φιλοφροσύναις ποικίλαις συνέχονται , οἷαι ἡδίσται διατριβαί , φίλαι μὲν Διονύσῳ καὶ Ἀφροδίτῃ , φίλαι δὲ Χάρισιν · ἐπεὶτα δὲ πρὸς ἅπαντας ἐς τὴν ὑστεραίαν διηγούμενοι ὑμῶν τὴν δεξιότητα φιλεῖσθαι παρασκευάσουσι . ταῦτα πολλοῦ πρίασθαι καλῶς ἔχεν . ( 32 ) ἐπεὶ ἐρήσομαι ὑμᾶς , εἰ μόνοντες οἱ πέντηνες βαδίζοιεν ( ὑποθώμεθα γὰρ οὕτως ) , οὐκ ἂν ὑμᾶς ἠνίασεν οὐκ ἔχοντας οἷς ἐπιδείξαισθε τὰς ἀλωουργίας ἐσθῆτας καὶ τῶν ἀκολουθούντων τὸ πλήθος ἢ τῶν δακτυλίων τὸ μέγεθος ; ἐγὼ λέγειν ὡς καὶ ἐπιβουλὰς καὶ μίσιν παρὰ τῶν πενήτων ἀναγκαῖον ἐγγίνεσθαι πρὸς ὑμᾶς , ἣν μόνον τρυφῶν ἐθελήτε . ἄ μὲν γὰρ εὐξέσθαι κατ’ ὑμῶν ἀπειλούσιν , ἀποτρόπαια , μαθὲ γένοιτο εἰς ἀνάγκην αὐτὸς καταστήναι τῆς εὐχῆς , ἐπεὶ οὔτε ἀλλάντων γεύσεσθε οὔτε πλακοῦντος ἢ εἰ τι λείψανον τῆς κυνός , ἢ φακὴ δὲ ὑμῖν σαπέρδην ἐντετηχότα ἕξει , ὃς δὲ καὶ ἕλαφος ὀπώμενοι μεταξὺ δρακμὸν βουλεύσουσιν ἐκ τοῦ ὀπτανίου ἐς τὸ ὄρος , καὶ δονεὶς φύλα κατατεῖναι ἀπτεροι καὶ αὐτὰς παρ’ αὐτοὺς τοὺς πέντηνας ἐκπετήσονται . τὸ δὲ μέγιστον , οἱ ὡραιότατοι τῶν οἰνοχόων φαλακροὶ ἐν ἀχρεῖ τοῦ χρόνου ὑμῖν γενήσονται , ἐπὶ καταγώτῳ καὶ ταῦτα τῷ ἀμφορεῖ . πρὸς τὰδε βουλεύεσθε ἢ καὶ τῇ ὀροτῇ πρέποντα γένοιτ’ ἄν καὶ ὑμῖν ἀσφαλέστατα , καὶ ἐπικουρίζετε πολλὴν τὴν πενίαν αὐτοῖς , ἀπ’ ὀλίγου τελέσματος φίλους οὐ μεμπτους ἔχοντες .
Lemmas: ἀπολαύω ὁ ἀγαθός · ὅς δέ νῦν ἔχω , ἀμάρτυρος μέν ὁ εὐδαιμονία , ἐπίφθονος δέ ὁ πλοῦτος , ἀπός δέ ὁ βίος . ( 31 ) οὐδέ γάρ οὐδέ ὁμοίως ἡδύς , οἴομαι , μόνος ἐμπίμπλημι , ὥσπερ ὁ λέων φημί καί ὁ μωνιούς ὁ λύκος , καί σύνειμι δεξιός ἀνήρ καί πᾶς χαρίζομαι πειράω , ὁ πρῶτος μέν οὖον χώρα καί ἄφρων ἐάω ὁ συμπόσιον εἰμί , ἀλλά ἐν μεθέω συμποτικός καί σκῶμμα ἀνεπαχθής καί φιλοφροσύνη ποικίλος συνόχωκα , οἷος ἡδύς διατριβή , Φίλαι μέν Διόνυσος καί Ἀφροδίτη , Φίλαι δέ Χάρις · ἔπειτα δέ πρός ἅπας εἰς ὁ ὑστεραῖος διηγέομαι σύ ὁ δεξιότης φιλέω παρασκευάζω . οὗτος πολύς ὠνέομαι καλῶς ἔχω . ( 32 ) ἐπεί ἔρομαι σύ , εἰμί μόνος ὁ πέντηνες βαδίζω ( ὑποτίθημι γάρ οὕτως ) , οὐ εἄν σύ ἀνιάω οὐ ἔχω ὅς ἐπιδείκνυμι ὁ ἀλωουργίας ἐσθής καί ὁ ἀκολουθέω ὁ πλήθος ἢ ὁ δακτύλιος ὁ μέγεθος ; ἐγώ λέγω ὡς καί ἐπιβουλή καί Μίσιν παρά ὁ πένης ἀναγκαῖος ἐγγίγνομαι πρός σύ , ὅς μόνος τρυφάω ἐθέλω . ὅς μέν γάρ εὔχομαι κατά σύ ἀπειλέω , ἀποτρόπαιος , μηθ́υμι γίγνομαι εἰς ἀνάγκη αὐτός καθίστημι ὁ εὐχή , ἐπεί οὔτε ἀλλᾶς γεύω οὔτε πλακοῦς ἢ εἰμί τίς λείψανον ὁ κύω , ἢ φακή δέ σύ σαπέρδης ἐντήκω ἔχω , ὅς δέ καί ἔλαφος ὁράω μεταξύ δραχμός βουλεύω ἐκ ὁ ὀπτάνιον εἰς ὁ ὄρος , καί δονέω φῦλον κατατείνω ἄπτερος καί αὐτός παρά αὐτός ὁ πέντηνας ἐκπέτομαι . ὁ δέ μέγας , ὁ ὡραῖος ὁ οἰνοχόος φαλακρός ἐν ἀχρεῖος ὁ χρόνος σύ γίγνομαι , ἐπί καταγώτῳ καί οὗτος ὁ ἀμφορεύς . πρός ὅδε βουλεύω ἢ καί ὁ ὄρνυμι πρέπω γίγνομαι ἄν καί σύ ἀσφαλής , καί ἐπικουρίζω πολύς ὁ πενία αὐτός , ἀπό ὀλίγος τέλεσμα φίλος οὖον μεμπτός ἔχω .