aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0290.1
στράτευμά εἰσιν . ( 5 ) ἴσθι δή , πολύ με νῦν προθυμότερον εἰς Ἀθήνας πλεῦσθαι φιλοσοφήσοντα · μέμνησαι γὰρ δήπου , ὅτι προτρέπων με συνεχῶς ἐπὶ φιλοσοφίαν καὶ θαυμαστὰ διεξιὼν περὶ τῶν καθ’ ὅτιοὺν σπουδασάντων περὶ αὐτὴν μέρος τὰλλα μὲν εἶχες πειθόμενον , ἐκεῖνο δὲ καὶ πᾶν φοβοῦμενον . ἐδόκει γὰρ μοι τὰ μὲν λοιπὰ ὧντως σπουδαιοτέρους ποιεῖν ὧν ἐφάμαιο ( καὶ γὰρ τὸ σῶφρον καὶ τὸ δίκαιον οὐχ ἄλλοθεν ἀρῖσθαι τοὺς ἀνθρώπους ἢ ἐκ φιλοσοφίας ἤμην ) , τὸ δὲ πρακτικὸν καὶ σφόδρα λύειν τῆς ψυχῆς καὶ μαλθαίνειν ἐπὶ τὸ ἥσυχον . ἀπραγμοσύνην γὰρ ἤν καὶ ἡρεμίαν τὰ θαυμαστά , ὡς μοι ἔλεγες , ἐγκώμια φιλοσόφων . ( 6 ) δεῖνὸν οὖν μοι κατεφαίνετο , εἰ φιλοσοφήσας τὰλλα μὲν ἀμείνων ἔσομαι , θαρραλέος δ’ οὐκέτι οὔτε στρατιώτης εἶναι δυνήσομαι οὔτε ἀριστεύς , εἰ δέοι , ἀλλὰ μεθίσω ταῦτα πάντα ὅσπερ ἐπιλήσμονί τινι ἐπωδῇ παντὸς ἔργου λαμπροτέρου κηληθεὶς τῇ φιλοσοφίᾳ . ἠγνόουν δ’ ἄρα , ὅτι καὶ πρὸς ἀνδρείαν εἰσὶν ἀμείνους οἱ φιλοσοφῆσαντες , καὶ μόλις γε αὐτὸ παρὰ Ξενοφῶντος ἔμαθον , οὐχ ἐπειδὴ διελέχθη μοι περὶ αὐτοῦ , ἀλλ’ ἐπεὶ τοιούτος ὢν ἐφάνη , ὁποῖός ἐστι . μάλιστα γὰρ ἡ μετασχὼν τῶν Σωκράτους λόγων ἀρκεῖ καὶ στρατεύματα καὶ πόλεις σῴζειν , καὶ οὐδὲν αὐτὸν ἐποίησε φιλοσοφία αὐτῷ τε καὶ τοῖς φίλοις ἀχρειώτερον . ( 7 ) ἥσυχα μὲν οὖν ποιητικώτερα τάχα εὐδαιμονίας · ἥδη μέντοι καὶ πράξει καλῶς ἕκαστα ὁ καλῶς ἡρεμεῖν δυνάμενος , ἐπεὶ καὶ μειζὼν ἂν εἴη τοῦ πολεμοῦντος ὁ πλεονεξίαν καὶ ἐπιθυμίαν καὶ τὰλλα πάθη χειρούμενος , ὧν καὶ οἱ νικῶντες τοὺς πολέμους ἥττούνται . καὶγὼ οὖν ἐλπίζω φιλοσοφήσας τὰ τε ἄλλα χρειττων ἕσεσθαι καὶ οὐχ ἧττον ἀνδρεῖος , ἀλλ’ ἧττον θρασύς . ταῦτα μὲν οὖν οὐχ ἱκανὰ μόνον , ἀλλὰ καὶ τοῦ ἱκανοῦ πέρα . γίνωσκε δέ με ἤδη πρὸς τῷ πλεῖν ἄντα · καὶ γὰρ ἡ γέγονε καὶ τὰ τῶν ἀνέμων αἰσιώτερα .
Lemmas: στράτευμα εἰμί . ( 5 ) εἰμί δή , πολύς ἐγώ νῦν πρόθυμος εἰς Ἀθῆναι πλέω φιλοσοφέω · μιμνήσκω γάρ δήπου , ὅτι προτρέπω ἐγώ συνεχῶς ἐπί φιλοσοφία καί θαυμαστός διέξειμι περί ὁ κατά ὅστις σπουδάζω περί αὐτός μέρος ὅς μέν ἔχω πείθω , ἐκεῖνος δέ καί πᾶς φοβέω . δοκέω γάρ ἐγώ ὁ μέν λοιπάς εἰμί σπουδαῖος ποιέω ὅς ἐφαμάω ( καί γάρ ὁ σώφρων καί ὁ Δίκαιος οὐ ἄλλοθεν ἀραρίσκω ὁ ἄνθρωπος ἢ ἐκ φιλοσοφία εἰμί ) , ὁ δέ πρακτικός καί σφόδρα λύω ὁ Ψυχή καί μαλθαίνω ἐπί ὁ ἥσυχος . ἀπραγμοσύνη γάρ ἐάν καί ἠρεμία ὁ θαυμαστός , ὡς ἐγώ λέγω , ἐγκώμιον φιλόσοφος . ( 6 ) δεινός οὖν ἐγώ καταφαίνω , εἰμί φιλοσοφέω ὅς μέν ἀγαθός εἰμί , θαρραλέος δέ οὐκέτι οὔτε στρατιώτης εἰμί δύναμαι οὔτε Ἀριστεύς , εἰμί δήω , ἀλλά μεθίσω οὗτος πᾶς ὅσπερ ἐπιλήσμων τις ἐπῳδή πᾶς ἔργον λαμπρός κηλέω ὁ φιλοσοφία . ἀγνοέω δέ ἄρα , ὅτι καί πρός ἀνδρεῖος εἰμί ἀγαθός ὁ φιλοσοφέω , καί μόλις γε αὐτός παρά Ξενοφῶν μανθάνω , οὐ ἐπεί διαλέγω ἐγώ περί αὐτός , ἀλλά ἐπεί τοιούτος εἰμί φαίνω , ὁποῖος εἰμί . μάλιστα γάρ ὁ μετέχω ὁ Σωκράτης λόγος ἀρκέω καί στράτευμα καί πόλις σῴζω , καί οὐδείς αὐτός ποιέω φιλοσοφία αὐτός τε καί ὁ φίλος ἀχρεῖος . ( 7 ) ἥσυχος μέν οὖν ποιητικός τάχα εὐδαιμονία · ἥδη μέντοι καί πρᾶξις καλῶς ἕκαστος ὁ καλῶς ἠρεμέω δύναμαι , ἐπεί καί μείζων εἄν εἰμί ὁ πολεμέω ὁ πλεονεξία καί ἐπιθυμία καί ὅς πάθος χειρόομαι , ὅς καί ὁ Νίκη ὁ πόλεμος ἡσσάομαι . καίω οὖν ἐλπίζω φιλοσοφέω ὁ τε ἄλλος ἀγαθός ἕννυμι καί οὐ κακός ἀνδρεῖος , ἀλλά κακός θρασύς . οὗτος μέν οὖν οὐ ἱκανός μόνος , ἀλλά καί ὁ ἱκανός πέρα . γιγνώσκω δέ ἐγώ ἤδη πρός ὁ πλέω ἄντα · καί γάρ ὁ γίγνομαι καί ὁ ὁ ἄνεμος αἴσιος .