aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0855.1
λους καὶ ξύνει παντοίους ἐμίγην . ἤδη δὲ ἀπὸ τῶν συνόδων καὶ τῆς Περσίδος φωνῆς ἀντελαμβανόμην , καὶ με οὐκέτι ἡ ὁδὸς γαλεπῶς ἐτρίβεν ὑπὸ τοῦ ξθους . καὶ ἡ τε ὁδὸς ἡμῖν τελεῦται , καὶ παρὰ βασιλεῖ , ὁποιπερι ώρμημεν , ἦμεν . ἐπεὶ δὲ ἐκομίσθη πρὸς αὐτὸν ἀγγελία παρειναι ἐπὶ τὰς ὥρας αὐτοῦ Θεμιστοκλέα τὸν Ἀθηναῖον , ἀγομαὶ τε ἐγγὺς αὐτοῦ καὶ ἀχθεὶς ἀντικρυς τοῦ θρόνου ἀδεὼς εἰστήκειν , ὁ δ' ἠγανακτεῖ καὶ παραθεασάμενος ὧδ' ἔλεγεν . « ὦ ξένε Ἀθηναῖε , λόγος μὲν ἤδη περὶ σοῦ πολύς ἐν ἡμετέρῳ ἐφέρετο οἴκῳ , καὶ σὺ τε ἄμα καὶ Μήδιων ἡ ἐν Σαλαμῖνι συμφορὰ παντὶ ἀνὰ στόμα ἦτε . σὺ δὲ λέγεις ἂν πρὸς ἡμᾶς , πῶς θράσος ἔχγες ὁψεῖ τε ἐμὴ ὁρῆναι καὶ φωνῆς ἀκούσαι . καὶ σὺ Θεμιστοκλῆς ἐκεῖνος ἐληλθὼς , ὃν Μῆδοι λέγουσιν αὐτὸν ἐμοὶ γενέσθαι καὶ πατρὶ ἐμῷ μὴ ἀρχεῖν Ἑλλήνων ; ἀλλ' ἀμείνον μὲν ἐμοὶ ἦν Ἑλλήνας ἔχειν ἢ σὲ τιμωρεῖσθαι , σὺ δὲ τοῦτό γε ἀντ' ἐκείνου παρέσχησαι ἡμῖν , ὥστε σε ἐπαινέσαντες κολάσομεν . » ταῦτ' εἰπόντος αὐτοῦ παρίσταται μοι ὑπ' ἀνάγκης ἐπαινέσαι τὴν ἀπάτην , ἣν καιρὸς τις ποιεῖ ἀναθῆν , χρώμαί τε αὐτῇ καὶ ἔλεγον « κόλασιν , ὦ βασιλεῦ , ψεύγοντες ἐπὶ σὲ βοηθὸν ἀρίμμεθα · κολάζειν γὰρ ἐμελλον ἡμᾶς οἱ Ἑλλῆνες ἀντὶ τῆς εἰς πατέρα τὸν σὸν εὐεργεσίας , ὅτι ὑμῖν φίλα ἐνδυμούμενοι τὸν τε ἐπὶ Σαλαμῖνα πλοῦν κατὰ τὰχος ποιείσθαι ἠγγείλαμεν , διεστῶτος τότε καὶ τεταραγμένου τοῦ Ἑλληνικοῦ καὶ μέλλοντος ἐπὶ Πελοποννήσου φεύγειν καὶ καιρὸν χρηστὸν ἐπιχειρήσεως παρέχοντος , τὸ τε ξεῦγμα λύειν ἐθελόντας ἐκωλύσαμεν . καὶ σοὶ Μῆδοι μὲν διὰ τοῦτο μάλιστα ἀπενόστησαν ἐκ τῆς Εὐρώπης , ἐγὼ δὲ διὰ ταῦτα ἐπὶ τιμωρίαν ἠγόμην . , ἐρῶν δὲ φυγὰς γενόμενος , ὡς ἂν σὲ τι ὄνησω καὶ ἐμαυτῷ δικας εὕρωμαι . καὶ ταῦτα ποιήσων ἐπαγγέλεται Ἐρινύς , μεθ' ἧς ἐγὼ πλεῖον κακὰ ἐργάσομαι τοὺς Ἑλλήνας ἢ ἐδόκουν μετ' ἐκείνων ἐργάσασθαι . » ὁ δ' εἶπεν « ἐπεὶδὴ ἀποδώσεις ἡμῖν τὴν Ἑλλάδα , ἣν διὰ σὲ ἀφηρήσθαι οἴομεθα , χαῖρέ τε καὶ οὐδενὸς χρηστοῦ ἀτυχήσεις , καὶ σου τοὺς λόγους πείρα τε καὶ ἔργῳ δώσομεν . » ἐκ τούτου , ὦ Πολύγνωτε , ἐνέτριβον ἐν τοῖς βασιλείοις τιμῆς τε λαχάνων καὶ ἀεὶ τὰ περὶ Ἑλλήνων ἐξεταζόμενος . καὶ μοι βασιλεὺς αὐτός , ἐπεὶ καὶ τῇ Περσῶν αὐτὸν ἤδη φωνῇ πολλὰ ἠμελδόμην , χρυσοῦν τε δωρεῖται ἀκινάχη καὶ Περσικὴν ἐσθῆτα χρυσῇν ὀφαντήν , ἐδωροῦντο δ' αὐτίκα καὶ οἱ περὶ αὐτόν , ἐπεὶ τάχιστα ἤρξατο ἐκείνος . καὶ μου ἤδη Ἀρτάβαζον ἧσσον ἐνόμιζε πιστὸν καὶ ἐπὶ θαλαττὰν με κατέπεμψεν ἐπὶ τὴν ἐκείνου στρατηγίαν , καὶ οὐκ ἐσθῆτας ἐπὶ ἡμῖν οὐδὲ χρυσόν , ἀλλὰ πόλεις τε ἤδη καὶ πολλὴν γῆν ἐχαρίζετο · ἀφελὼν γὰρ τῆς ἐαυτοῦ βασιλείας Μυσῦντα καὶ Λάμψαχον τε καὶ τὴν ἐπὶ Μαϊάνδρῳ Μαγνησίαν ἐμοὶ δίδωσι . καὶ Λάμψαχον μὲν ἤλευθέρωσα καὶ πολλῷ φόρῳ βαρυνομένην ἀπαντος ἀφῆκα , Μυσῦντα δὲ τὴν ἐν Μαγνησίᾳ καὶ αὐτὴν Μαγνησίαν καρπῶμαι . ἀλλ' οὔτε τῆς ἐξουσίας οὔτε τῶν χρημάτων μετὰ τινος τέρψεως ἀθισανό -
Lemmas: Λοῦς καί συνέρχομαι παντοῖος μίγνυμι . ἤδη δέ ἀπό ὁ σύνοδος καί ὁ Περσίς φωνή ἀντιλαμβάνω , καί ἐγώ οὐκέτι ὁ ὁδός γαλεπῶς τρίβω ὑπό ὁ ξθους . καί ὁ τε ὁδός ἐγώ τελευτή , καί παρά βασιλεύς , ὁποιπερι ὁρμέω , εἰμί . ἐπεί δέ κομίζω πρός αὐτός ἀγγελία πάρειμι ἐπί ὁ ὥρα αὐτός Θεμιστοκλῆς ὁ Ἀθηναῖος , ἄγω τε ἐγγύς αὐτός καί ἄγω αντίκρυ ὁ θρόνος ἀδεῶς εἰστήκειν , ὁ δέ ἀγανακτέω καί παρατίθημι ὧδε λέγω . « εἰμί ξένος Ἀθηναῖος , λόγος μέν ἤδη περί σύ πολύς ἐν ἡμέτερος φέρω οἶκος , καί σύ τε ἄμη καί μήδιον ὁ ἐν Σαλαμίς συμφορά πᾶς ἀνά στόμα εἰμί . σύ δέ λέγω εἄν πρός ἐγώ , πῶς θράσος ἐγχέω ὁράω τε ἐμός ὄρνυμι καί φωνή ἀκούω . καί σύ Θεμιστοκλῆς ἐκεῖνος ἔρχομαι , ὅς Μῆδος λέγω αὐτός ἐγώ γίγνομαι καί πατήρ ἐμός μή ἄρχω Ἕλλην ; ἀλλά ἀμείνων μέν ἐγώ εἰμί Ἕλλην ἔχω ἢ σύ τιμωρέω , σύ δέ οὗτος γε ἀντί ἐκεῖνος παρέχω ἐγώ , ὥστε σύ ἐπαινέω κολάζω . » αὐτός εἶπον αὐτός παρίστημι ἐγώ ὑπό ἀνάγκη ἐπαινέω ὁ ἀπάτη , ὅς καιρός τις ποιέω ἀνατίθημι , χράω τε αὐτός καί λέγω « κόλασις , εἰμί βασιλεύς , ψεύγοντες ἐπί σύ βοηθός ἀρίμμεθα · κολάζω γάρ μέλλω ἐγώ ὁ Ἕλλην ἀντί ὁ εἰς πατήρ ὁ σός εὐεργεσία , ὅτι σύ φίλος ἐνδύω ὁ τε ἐπί Σαλαμίς πλόος κατά τάχος ποιέω ἀγγέλλω , διίστημι τότε καί ταράσσω ὁ Ἑλληνικός καί μέλλω ἐπί Πελοπόννησος φεύγω καί καιρός χρηστός ἐπιχείρησις παρέχω , ὁ τε ξεῦγμα λύω ἐθέλω κωλύω . καί σύ Μῆδος μέν διά οὗτος μάλιστα ἀπονοστέω ἐκ ὁ Εὐρώπη , ἐγώ δέ διά οὗτος ἐπί τιμωρία ἄγω . , ἐράω δέ φυγάς γίγνομαι , ὡς εἄν σύ τίς ὀνίνημι καί ἐμαυτοῦ δίκη εὑρίσκω . καί οὗτος ποιέω ἐπαγγέλλω Ἐρινύς , μετά ὅς ἐγώ πλείων κακός ἐργάζομαι ὁ Ἕλλην ἢ δοκέω μετά ἐκεῖνος ἐργάζομαι . » ὁ δέ εἶπον « ἐπειδή ἀποδίδωμι ἐγώ ὁ Ἑλλάς , ὅς διά σύ ἀφαιρέω οἴομαι , χαίρω τε καί οὐδείς χρηστός ἀτυχέω , καί σύ ὁ λόγος πείρω τε καί ἔργον δίδωμι . » ἐκ οὗτος , εἰμί Πολύγνωτος , ἐντρίβω ἐν ὁ βασίλειος τιμή τε λάχανον καί ἀεί ὁ περί Ἕλλην ἐξετάζω . καί ἐγώ βασιλεύς αὐτός , ἐπεί καί ὁ Πέρσης αὐτός ἤδη φωνή πολύς ημελδομεις , χρύσεος τε δωρέω ἀκινάκης καί Περσικός ἐσθής χρύσεος ὀφαντήν , δωρέω δέ αὐτίκα καί ὁ περί αὐτός , ἐπεί ταχύς ἄρχω ἐκείνος . καί ἐγώ ἤδη Ἀρτάβαζος κακός νομίζω πιστόν καί ἐπί θάλασσα ἐγώ καταπέμπω ἐπί ὁ ἐκεῖνος στρατηγία , καί οὐ ἐσθής ἐπί ἐγώ οὐδέ χρυσός , ἀλλά πόλις τε ἤδη καί πολύς γῆ χαρίζομαι · ἀφαιρέω γάρ ὁ ἑαυτοῦ βασίλεια μυσυειντα καί Λάμψακος τε καί ὁ ἐπί Μαίανδρος Μαγνησία ἐγώ δίδωμι . καί Λάμψακος μέν ἐλευθερόω καί πολύς φόρος βαρύνω ἅπας ἀφίημι , μυσυειντα δέ ὁ ἐν Μαγνησία καί αὐτός Μαγνησία καρπέω . ἀλλά οὔτε ὁ ἐξουσία οὔτε ὁ χρῆμα μετά τις τέρψις αθισανος -