aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0464.1
ὑμῖν τὸ καινὸν τοῦτο κήρυγμα τίνος αἰτίου γεγόνα-σιν ἀγαθῷ τῇ πόλει φράσατε . οἰκιστὴς ὑμῖν ἦνἀνὴρ θεοσεβὴς Ἀλέξανδρος ὁ Μακεδών , οὐτὶ μὰ Δίακατὰ τινὰ τούτων ὧν οὐδὲ κατὰ πάντας Ἑβραίους μα-κρῶ γεγονότας αὐτῶν κρείττους . 4 ἔκεινὸν μὲν οὖνκαὶ ὁ τοῦ Ἀδάγυ Πτολεμαῖος ἦν ἀμείνων , Ἀλέξανδροςδὲ κἂν Ῥωμαίοις ἐπὶ ἀμιλλᾶν ἴδιον ἀγῶνα παρεῖχεν.τί οὖν μετὰ τὸν κτίστην οἱ Πτολεμαῖοι , τὴν πόλινὑμῶν ὥσπερ γνησίαν θυγατέρα παιδοτροφήσαντες ; οὔτι τοῖς Ἰησοῦ λόγοις ἠξίωσαν αὐτήν , οὐδὲ τῇ τῶνἑαυτῶν Γαλιλαίων διδασκαλίᾳ τὴν οἰκονομίαν αὐτῆςταύτην , ὅφ’ ἧς νῦν ἐστὶν εὐδαίμων , ἐξεργάσαντο.5 τρίτον , ἐπειδὴ Ῥωμαῖοι κύριοι γεγόναμεν αὐτῆςἀφελομένοι τοὺς Πτολεμαίους οὐ καλῶς ἄρχοντας , ὁΣεβαστὸς ἐπιδημήσας ὑμῶν τῇ πόλει καὶ πρὸς τοὺςὑμετέρους πολίτας διαλεχθεὶς ἄνδρες » εἶπεν « Ἀλε-ξανδρεῖς , ἀφῆμι τὴν πόλιν αἰτίας πάσης , αἰδοῖ τοῦμεγάλου θεοῦ Σαραπίδος , αὐτοῦ τε ἕνεκα τοῦ δήμουκαὶ τοῦ μεγέθους τῆς πόλεως · αἰτία δέ μοι τρίτη τῆςεἰς ὑμᾶς εὐνοίας ἐστὶ καὶ ὁ ἑταῖρος Ἄριος . » ἦν δὲ ὁἌρειος οὗτος πολιτὴς μὲν ὑμέτερος , Καίσαρος δὲ τοῦΣεβαστοῦ συμβιωτής , ἀνὴρ φιλόσοφος.6 Τὰ μὲν οὖν ἴδια περὶ τὴν πόλιν ὑμῶν ὑπάρχονταπαρὰ τῶν Ὀλυμπίων θεῶν , ὡς ἐν βραχέι φράσαι,τοιούτα , σιωπῶ δὲ διὰ τὸ μήκος τὰ πολλά · τὰ δὲ κοινῶκαθ’ ἡμέραν οὐχ ἀνθρώποις ὀλίγοις οὐδὲ ἐνὶ γένει οὐδὲμιᾷ πόλει , παντὶ δὲ ὁμοῦ τῷ κόσμῳ παρὰ τῶν ἐπιφαι-νῶν θεῶν διδόμενα πῶς ὑμεῖς οὐκ ἴστε ; 7 μόνοι τῆς ἐξἩλίου κατιούσης αὐγῆς ἀναισθήτους ἔχετε ; μόνοι θέροςοὐκ ἴστε καὶ χειμῶνα παρ’ αὐτοῦ γινόμενον ; μόνοιζωογονούμενα καὶ φυόμενα παρ’ αὐτοῦ τὰ πάντα ; τὴνδὲ ἐξ αὐτοῦ καὶ παρ’ αὐτοῦ δημιουργὴν τῶν ὅλων Σε-λήνην οὐσαν οὐκ αἰσθάνεσθε πόσων ἀγαθῶν αἰτία τῇπόλει γίνεσθαι ; 8 καὶ τοῦτον μὲν τῶν θεῶν οὐδένα προσ-κυνεῖν τολμᾶτε · ὧν δὲ οὔτε ὑμεῖς οὔτε οἱ πατέρες ὑμῶνἐώρακασιν Ἰησοῦν οἴεσθε χρήναι θεὸν λόγον ὑπάρχειν.ὧν δὲ ἐξ αἰῶνος ἅπαν ὁρᾷ τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος καὶβλέπει καὶ σέβεται καὶ σεβόμενον εὖ πράττει , τὸν μέγανἭλιον λέγω , τὸ ζῶν ἄγαλμα καὶ ἐμψύχον καὶ ἔννοονκαὶ ἀνθοσεργὸν τοῦ νοητοῦ παντός , εἰ τί μοι πείσεσθεπαραίνυντι , καὶ μικρὰ ὑμᾶς αὐτοὺς ἐπαναγάγετεπρὸς τὴν ἀλήθειαν . οὐχ ἀμαρτήσεσθε τῆς ὁδῆς ὁδοῦπειθόμενοι τῷ πορευθέντι καὶ εἰνὴν τὴν ὁδὸν ἄχριςἐτῶν εἴκοσι · καὶ ταύτην ἰδοῦ σὺν θεοῖς πορευσαμένῳδωδέκατον ἔτος.9 Εἰ μὲν οὖν φίλον ὑμῖν πείθεσθαι , μειζόνως εὐ-φρανείτε · τῇ δεισιδαιμονίᾳ δὲ καὶ κατηχῆσει τῶν πα-νούργων ἀνθρώπων ἐμμένειν εἴπερ ἐθέλετε , τὰ πρὸςἀλλήλους δυννοῖσθε καὶ τὸν Ἀθανάσιον μὴ ποθεῖν.πολλοὶ πάντως εἰσὶ τῶν αὐτοῦ μαθητῶν δυνάμενοιτὰς ἀκοὰς ὑμῶν κνησιώσας καὶ δομένας ἀσεβῶν ῥη-μάτων ἰκανῶς παραμιλῆσασθαι . ὤφελε γὰρ Ἀθανασίῳμόνῃ ἢ τοῦ δυσσεβοῦς αὐτοῦ διδασκαλείου κατακε-κλεῖσθαι μοχθηρία . 10 νῦν δὲ ἐστι πλήθος ὑμῖν οὐκ
Lemmas: σύ ὁ καινός οὗτος κήρυγμα τίς αἴτιος γίγνομαι ἀγαθός ὁ πόλις φράζω . οἰκιστής σύ ἦνἀνὴρ θεοσεβής Ἀλέξανδρος ὁ Μακεδών , οὔτις μά διακατας τις οὗτος ὅς οὐδέ κατά πᾶς Ἑβραῖος μακρός γίγνομαι αὐτός ἀγαθός . 4 ἐκεῖνος μέν οὖνκαὶ ὁ ὁ Ἀδάγυ Πτολεμαῖος εἰμί ἀγαθός , Ἀλέξανδρος κἀν Ῥωμαῖος ἐπί ἅμιλλα ἴδιος ἀγών παρέχω οὖν μετά ὁ κτίστης ὁ Πτολεμαῖος , ὁ πόλινὑμῶν ὥσπερ γνήσιος θυγάτηρ παιδοτροφέω ; οὔτις ὁ Ἰησοῦς λόγος ἀξιόω αὐτός , οὐδέ ὁ τωνεαυος Γαλιλαῖος διδασκαλία ὁ οἰκονομία αυτηςταυος , ὑπό ὅς νῦν εἰμί εὐδαίμων , ἐξεργάζομαι τρίτος , ἐπεί Ῥωμαῖος κύριος γίγνομαι αυτηςαφελομενω ὁ Πτολεμαῖος οὖον καλῶς ἄρχω , Σεβαστός ἐπιδημέω σύ ὁ πόλις καί πρός τοὺςὑμετέρους πολίτης διαλέγω ἀνήρ » εἶπον « Ἀλεξανδρεύς , ἀφίημι ὁ πόλις αἴτιος πᾶς , αἰδώς τουμεγας θεός Σάραπις , αὐτός τε ἕνεκα ὁ δήμων ὁ μέγεθος ὁ πόλις · αἰτία δέ ἐγώ τρίτος ἰάομαι σύ εὔνοια εἰμί καί ὁ ἑταῖρος Ἄριος . » εἰμί δέ Ἄρειος οὗτος πολίτης μέν ὑμέτερος , Καῖσαρ δέ τουσεβαστος συμβιωτής , ἀνήρ φιλόσοφος ὁ μέν οὖν ἴδιος περί ὁ πόλις σύ ὑπάρχονταπαρὰ ὁ Ὀλύμπιος θεός , ὡς ἐν βραχύς φράσσω , σιωπάω δέ διά ὁ μήκος ὁ πολύς · ὁ δέ κοινόω ἡμέρα οὐ ἄνθρωπος ὀλίγος οὐδέ ἐν γένος οὐδείς πόλις , πᾶς δέ ὁμοῦ ὁ κόσμος παρά ὁ ἐπιφαίνω θεός δίδωμι πῶς σύ οὐ οἶδα ; 7 μόνος ὁ ἐξἩλίου κατέρχομαι αὐγή ἀναίσθητος ἔχω ; μόνος θέρω οἶδα καί χειμών παρά αὐτός γίγνομαι ; μονοιζωογονουμην καί φύω παρά αὐτός ὁ πᾶς ; ὅδε ἐκ αὐτός καί παρά αὐτός δημιουργός ὁ ὅλος Σελήνη εἰμί οὐ αἰσθάνομαι πόσος ἀγαθός αἰτία τῇπόλει γίγνομαι ; 8 καί οὗτος μέν ὁ θεός οὐδείς προσκυνέω τολμάω · ὅς δέ οὔτε σύ οὔτε ὁ πατήρ ὑμῶνἐώρακασιν Ἰησοῦς οἴομαι χρή θεός λόγος ὑπάρχω δέ ἐκ αἰών ἅπας ὁράω ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος καταβλέπω καί σέβομαι καί σέβομαι εὕω πράσσω , ὁ μέγανἭλιον λέγω , ὁ ζῶ ἄγαλμα καί ἐμψύχω καί ἔννοονκαὶ ἀνθοσεργὸν ὁ νοητός πᾶς , εἰμί τίς ἐγώ πείσεσθεπαραίνυντι , καί μικρός σύ αὐτός ἐπανάγω ὁ ἀλήθεια . οὐ ἁμαρτάνω ὁ ὁδή οδουπειθω ὁ πορεύω καί ἴνη ὁ ὁδός ἄχριςἐτῶν εἴκοσι · καί οὗτος ὁράω σύν θεός πορευσαμένῳδωδέκατον ἵημι εἰμί μέν οὖν φίλος σύ πείθω , μέγας εὐφραίνω · ὁ δεισιδαιμονία δέ καί κατηχέω ὁ πανούργος ἄνθρωπος ἐμμένω εἴπερ ἐθέλω , ὁ πρὸςἀλλήλους δύναμαι καί ὁ Ἀθανάσιος μή ποθεῖν.πολλοὶ πάντως εἰμί ὁ αὐτός μαθητής δυναμενοιος ἀκοή σύ κνησιάω καί δίδωμι ἀσεβής ῥῆμα ἱκανῶς παραμιληιζομαι . ὀφείλω γάρ Ἀθανάσιμος ἢ ὁ δυσσεβής αὐτός διδασκαλεῖον κατακλείω μοχθηρία . 10 νῦν δέ εἰμί πλήθος σύ οὐ