aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0604.2
Ταῦτα εἴρηται πάντα τῆς ἑμῆς ἐνεκα τῶν Διονυσίων φίλων καὶ ἐγγενῶν . ἑμβουλεύσω δὲ δή τι πρὸς τούτους τὴν αὐτὴν ἑμβουλίην καὶ λόγον τὸν αὐτὸν λέγων ἤδη τρίτον τρίτοις ὑμῖν . μὴ δουλεύσαι Σικελίαν ὑπ’ ἀνθρώποις δεσπόταις μηδὲ ἄλλην πόλιν δ’ γ’ ἑμὸς λόγος , ἀλλ’ ὑπὸ νόμοις · οὔτε γὰρ τοῖς δουλουμένοις οὔτε τοῖς δουλουθέσιν ἀμείνων , αὐτοῖς καὶ παισὶν παιδῶν τε ἑχόνσις , ἀλλ’ ὁλέθριος πάντως ἢ πείρα , σμικρὰ δὲ καὶ ἀνελεύθερα ψυχῶν ἤθη τὰ τοιαῦτα ἀρπάζειν κέρδη φιλεῖ , οὐδὲν τῶν εἰς τὸν ἕπειτα καὶ εἰς τὸν παρόντα καιρὸν ἀγαθῶν καὶ δικαίων εὑδότα θεῶν τε καὶ ἀνθρώπων . ταῦτα πρώτον μὲν Δίωνα ἐγὼ ἐπεχείρησα πείθειν , δεύτερον δὲ Διονύσιον , τρίτους δὲ ὑμᾶς νῦν . καὶ μοι πείθεσθε Διὸς τρίτου σωτῆρος χάριν , εἶτα εἰς Διονύσιον βλέψαντες καὶ Δίωνα , ὧν δ μὲν μὴ πειθόμενος ζῇ τὰ νῦν οὐ καλῶς , δ δὲ πειθόμενος τέθνηκε καλῶς · τὸ γὰρ τῶν καλλίστων ἐπιέμενον αὐτῷ τε καὶ πόλει πάσχειν δ τι ἂν πάσχη πᾶν ὁρθὸν καὶ καλόν . οὔτε γὰρ πέφυκεν ἀθάνατος ἡμῶν οὐδεῖς , οὐτ’ εἰ τω ἑμῶν , γένοιτο ἂν εὐδαίμων , ὡς δοκεῖ τοῖς πολλοῖς · κακὸν γὰρ καὶ ἀγαθὸν οὐδὲν λόγῳ ἀξίων ἐστι τοῖς ἀλύχοις , ( 335 ) ἀλλ’ ἢ μετὰ σώματος οὐσῃ ψυχῇ τοῦτο ἑμῶν ἐκάστη ἢ λεχωρισμένη . πείθεσθαι δὲ ὅντως ἀεὶ χρή τοῖς παλαιοῖς τε καὶ ἱεροῖς λόγοις , οἱ δὴ μηνύουσι ἡμῖν ἀθάνατον ψυχὴν εἶναι δικαστὰς τε ἵσχειν καὶ τίνεσιν τὰς μεγίστας τιμωρίας , ὅταν τις ἀπαλλαγῇ τοῦ σώματος . διὸ καὶ τὰ μεγάλα ἀμαρτήματα καὶ ἀδικήματα σμικρότερον εἶναι χρή νομίζειν κακὸν πάσχειν ἢ δράσαι , ὧν δ’ εἰλοχρήματος πένθες τε ἀνὴρ τὴν ψυχὴν οὔτε ἀκούει , ἐὰν τε ἀκούσῃ , καταγελῶν , ὡς οἴεται , πανταχόθεν ἀναλιδὸς ἀποῖσαι πᾶν δ τι περ ἂν ὀφῃται , καθάπερ θηρίον , φαγεῖν ἢ πτεῖν ἢ περὶ τὴν ἀνδραποδωσίην καὶ ἀχάριστον , ἀπροδίσιον λεγομένην οὐκ ὁρθῶς , ἥδονὴν ποριεῖν αὐτῷ
Lemmas: οὗτος εἴρω πᾶς ὁ ἐμέω ἕνεκα ὁ Διονύσια Φίλων καί ἐγγενής . ἐμβουλεύω δέ δή τίς πρός οὗτος ὁ αὐτός εμβουλιαν καί λόγος ὁ αὐτός λέγω ἤδη τρίτος τρίτος σύ . μή δουλεύω Σικελία ὑπό ἄνθρωπος δεσπότης μηδέ ἄλλος πόλις δέ γε ἐμός λόγος , ἀλλά ὑπό νόμος · οὔτε γάρ ὁ δουλόω οὔτε ὁ δουλόω ἀγαθός , αὐτός καί παῖς παῖς τε ἑχόνσις , ἀλλά ολέθριος πάντως ἢ πείρω , μικρός δέ καί ἀνελεύθερος Ψυχή ἦθος ὁ τοιοῦτος ἁρπάζω κέρδος φιλέω , οὐδείς ὁ εἰς ὁ ἔπειτα καί εἰς ὁ πάρειμι καιρός ἀγαθός καί Δίκαιος εὕδω θεός τε καί ἄνθρωπος . οὗτος πρῶτος μέν Δίων ἐγώ ἐπιχειρέω πείθω , δύο δέ Διονύσιος , τρίτος δέ σύ νῦν . καί ἐγώ πείθω Ζεύς τρίτος σωτήρ χάρις , εἶτα εἰς Διονύσιος βλέπω καί Δίων , ὅς δ μέν μή πείθω ζῶ ὁ νῦν οὖον καλῶς , δ δέ πείθω θνῄσκω καλῶς · ὁ γάρ ὁ καλός ἐπιμένω αὐτός τε καί πόλις πάσχω δ τίς εἄν πάσχω πᾶς ὀρθός καί καλός . οὔτε γάρ φύω ἀθάνατος ἐγώ οὐδεῖς , οὐ εἰμί ὁ ἐμέω , γίγνομαι εἄν εὐδαίμων , ὡς δοκέω ὁ πολύς · κακός γάρ καί ἀγαθός οὐδείς λόγος ἄξιος εἰμί ὁ αλυχοω , ( 335 ) ἀλλά ἢ μετά σῶμα εἰμί Ψυχή οὗτος ἐμέω ἐκάδιος ἢ λεχωρισμένη . πείθω δέ εἰμί ἀεί χρή ὁ παλαιός τε καί ἱερός λόγος , ὁ δή μηνύω ἐγώ ἀθάνατος ψυχή εἰμί δικαστής τε ἴσχω καί τίνω ὁ μέγας τιμωρία , ὅταν τις ἀπαλλάσσω ὁ σῶμα . διό καί ὁ μέγας ἁμάρτημα καί ἀδίκημα μικρός εἰμί χρή νομίζω κακός πάσχω ἢ δράω , ὅς δέ ειλοχρημα πένθος τε ἀνήρ ὁ ψυχή οὔτε ἀκούω , ἐάν τε ἀκούω , καταγελάω , ὡς οἴομαι , πανταχόθεν ἀναλιδὸς ἀπεῖπον πᾶς δ τίς περ εἄν ὅπω , καθάπερ θηρίον , ἐσθίω ἢ πέτομαι ἢ περί ὁ ἀνδραποδωσίην καί ἀχάριστος , Ἀφροδίσιος λέγω οὐ ὀρθῶς , ἡδονή πορίζω αὐτός