aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0129.2
Ἔτεὶ ἔοκει σοι πυθάνεσθαι περὶ Κλεοκράτους ὅστις ἐστιν ὁ Κλεοκράτης , ἄκουε · παῦση γὰρ οὐ προῖκα πολυπραγμονῶν , οὐδ' ἄπει πρὶν μακρὰς ἀκούσαι διηγήσεως . τὸ μὲν γὰρ γένος ἐστὶν ἀπάντων ἀνδρῶν Ἑλλήνων οὐκ ἐν ἀφανεστάτοις , Ἀρίφρονα τὸν ἐκ Δαμαγήτου εἰ πού πυθάνοιο , ὃν καὶ ὁ μέγας αἱρεῖ Πίνδαρος . ( 2 ) ἀλλ' ὅπως μὴ γέλωτα ὁρλισκάνης ζητῶν ὅστις ἐστιν ὁ Πίνδαρος . τοῦτὶ μὲν γὰρ οἶμαι ὅτι καὶ παρὰ Μαντίᾳ τῷ γραμματιστῇ ἄμα ἐμοὶ ποτε ἔμαθες τὸ γράμμα · καὶ εἰ μηδενὸς ἐτι τῶν παρὰ Μαντία μνημονεύεις , ἐν γοῦν ταῖς ἐκκλησίαις Μελανώπου ἐκάστοτε ἀκούεις λέγοντος « ὦ ταἱ λιπαραὶ καὶ ἀοιδοῖμοι Ἑλλάδος ἔρεισμα' Ἀθῆναι , » ( 3 ) καὶ ὅτι Πινδάρου τοῦ Θηβαίου τοῦτο τὸ ἔπος ἐστὶ λέγοντος , καὶ ὅτι ἐξμιόσαν αὐτὸν Θηβαῖοι τοῦτο ποιήσαντα τὸ ἔπος , οἱ δὲ ἡμέτεροι πρόγονοι διπλὴν αὐτῷ τὴν ζημίαν ἀπέδωσαν μετὰ τοῦ καὶ εἰκόνι χαλκῇ τιμῆσαι · καὶ ἤν αὐτὴ καὶ εἰς ἡμᾶς ἐτι , πρὸ τῆς βασιλείου στοᾶς , καθήμενος ἐν ἐνδύματι καὶ λύρᾳ ὁ Πίνδαρος , διάδημα ἔχων καὶ ἐπὶ τῶν γονάτων ἀνειλημμένον βιβλίον . οὕτως δὴ ὁ Πίνδαρος Δαμάγητον ἄδει ἐκεῖνον , εἰς ὃν ἀνατείνει τὸ Κλεοκράτους γένος . λέγει δὲ πού ὁ αὐτὸς Πίνδαρος καὶ τὰ περὶ τοὺς Διαγορείους καὶ τὰ περὶ τὴν πρεσβύτιν , ἥς τὸ μητρῷον αὐτοῦ γένος ἀπτεται . καὶ εἰ μὴ σφόδρα ἤδειν ποιητῶν ὑπέρροχα ὄντα σε καὶ τὰ ἄγροια ταῦτα τὰ ἀπολέσαντα ἡμᾶς ἐπιτηδεύματα πολλὸν περιέποντα , χῶν ἀποχρὴν ὑπελάμβανόν σε ὁπομνήσαι μόνον τὰ περὶ τοὺς Διαγορείους εἰπὼν ἐπη Πινδάρου · νῦν δὲ οἶδα ὅτι μάτην σοι ταύτην τὴν λύραν λέξομεν . ( 4 ) δοκεῖ οὖν μοι ἀνάγκη εἶναι διηγήσασθαι σοι τὸ διήγημα τοῦτο · ἀξίων γὰρ ἀκούσαι , εἰ καὶ μὴ προσήκον Κλεοκράτει . λέγεται γὰρ γυνὴ ποτε πρεσβύτις Ὀλυμπίασι παρελθοῦσα εἰς τὸ στάδιον ἐστάναι τε ἄμα τοῖς ἀνδράσι καὶ θεᾶσθαι τοὺς ἀγωνιζομένους , ἐπιστάντων δὲ αὐτῇ τῶν Ἑλλανοδικῶν ὅτι ἐτόλμησε παρελθεῖν εἰς τὸ στάδιον , ἀποκρίνασθαι « τίνι γὰρ ἄλλῃ γυναικὶ τοῦτο δέδωκε καυχήσασθαι οὕτως ὁ θεός , ὅτι καὶ πατέρα καὶ τρεῖς ἀδελφοὺς Ὀλυμπιονίκας ἔχει καὶ υἱὸν ἐπ' Ὀλύμπια ἄγει ; » ( 5 ) ταύτης οὖν τῆς πρεσβύτιδος καὶ τοῦτο τοῦ γένους ἀπορροῆς ἐστιν ὁ Κλεοκράτης , ὃς ἐστι παντὸς μᾶλλον ἢ αὐτοῦ πυθέσθαι . καὶ πλεῖω μὲν οὐ βούλομαι λέγειν , μὴ οὐ μηνύσαι σοι ὅπερ ἠξίωσας , ὅστις ἐστιν ὁ Κλεοκράτης , βούλεσθαι μόνον ἀλλὰ καὶ ἐγκωμιασκέσαι αὐτόν , ὥσπερ καὶ Θρασύμαχος τὸν ξένον , συντεταχὼτα καὶ ἀποτίνειν ταύτην τὴν χάριν τοῦ λαμπρῶς ἐσταθμᾶσαι δοκοῦ . τοσοῦτον μέντοι εἴποιμ' ἂν , ὅτι ἡ πρεσβύτις ἐκείνη , εἰ τούτων ἐγνώκει τὸν Κλεοκράτη , πολλ' ἂν μᾶλλον ἐπὶ τούτῳ ἢ ἐπὶ τοῖς πέντε Ὀλυμπιονίκαïs ἐσεμνύνετο .
Lemmas: ἔτος ἔοικα σύ πυνθάνομαι περί Κλεοκράτης ὅστις εἰμί ὁ Κλεοκράτης , ἀκούω · παύω γάρ οὖον προίξ πολυπραγμονέω , οὐδέ ἄπειμι πρίν μακρός ἀκούω διήγησις . ὁ μέν γάρ γένος εἰμί ἀπαντάω ἀνήρ Ἕλλην οὐ ἐν ἀφανής , Ἀρίφρων ὁ ἐκ Δαμάγητος εἰμί πού πυνθάνομαι , ὅς καί ὁ μέγας αἱρέω Πίνδαρος . ( 2 ) ἀλλά ὅπως μή γέλως ορλισκανεω ζητέω ὅστις εἰμί ὁ Πίνδαρος . τοῦτος μέν γάρ οἴομαι ὅτι καί παρά Μαντίας ὁ γραμματιστής ἄμη ἐγώ ποτός μανθάνω ὁ γράμμα · καί εἰμί μηδείς ἔτι ὁ παρά Μαντία μνημονεύω , ἐν γοῦν ὁ ἐκκλησία Μελάνωπος ἑκάστοτε ἀκούω λέγω « εἰμί ὁ λιπαρός καί αοιδοιεγω Ἑλλάς ἔρεισμα Ἀθῆναι , » ( 3 ) καί ὅτι Πίνδαρος ὁ Θηβαῖος οὗτος ὁ ἔπος εἰμί λέγω , καί ὅτι εξμιοσαω αὐτός Θηβαῖος οὗτος ποιέω ὁ ἔπος , ὁ δέ ἡμέτερος πρόγονος διπλός αὐτός ὁ ζημία αποδίδω μετά ὁ καί εἰκών χάλκεος τιμάω · καί ἐάν αὐτός καί εἰς ἐγώ ἔτι , πρό ὁ βασίλειος στοά , κάθημαι ἐν ἔνδυμα καί λύρα ὁ Πίνδαρος , διάδημα ἔχω καί ἐπί ὁ γόνυ ἀναλαμβάνω βιβλίον . οὕτως δή ὁ Πίνδαρος Δαμάγητος ἄδεια ἐκεῖνος , εἰς ὅς ἀνατείνω ὁ Κλεοκράτης γένος . λέγω δέ πού ὁ αὐτός Πίνδαρος καί ὁ περί ὁ Διαγορείους καί ὁ περί ὁ πρέσβυς , ἥς ὁ Μητρῷον αὐτός γένος ἅπτω . καί εἰμί μή σφόδρα ἀδέω ποιητής ὑπέροχος εἰμί σύ καί ὁ ἄγριος οὗτος ὁ ἀπόλλυμι ἐγώ ἐπιτήδευμα πολύς περιέπω , χόω ἀποχράω ὑπολαμβάνω σύ οπομναομαι μόνος ὁ περί ὁ Διαγορείους εἶπον ἐπη Πίνδαρος · νῦν δέ οἶδα ὅτι μάτην σύ οὗτος ὁ λύρα λέγω . ( 4 ) δοκέω οὖν ἐγώ ἀνάγκη εἰμί διηγέομαι σύ ὁ διήγημα οὗτος · ἄξιος γάρ ἀκούω , εἰμί καί μή προσήκω Κλεοκράτης . λέγω γάρ γυνή ποτός πρεσβύτης Ὀλυμπία παρέρχομαι εἰς ὁ στάδιον ἵστημι τε ἄμη ὁ ἀνήρ καί θεάομαι ὁ ἀγωνίζομαι , ἐφίστημι δέ αὐτός ὁ Ἑλλανοδίκαι ὅτι τολμάω παρέρχομαι εἰς ὁ στάδιον , ἀποκρίνω « τίς γάρ ἄλλος γυνή οὗτος δίδωμι καυχάομαι οὕτως ὁ θεός , ὅτι καί πατήρ καί τρεῖς ἀδελφός Ὀλυμπιονίκης ἔχω καί υἱός ἐπί Ὀλύμπιος ἄγω ; » ( 5 ) οὗτος οὖν ὁ πρεσβῦτις καί οὗτος ὁ γένος ἀπορροή εἰμί ὁ Κλεοκράτης , ὅς εἰμί πᾶς μᾶλλον ἢ αὐτός πυνθάνομαι . καί πλείων μέν οὖον βούλομαι λέγω , μή οὖον μηνύω σύ ὅσπερ ἀξιόω , ὅστις εἰμί ὁ Κλεοκράτης , βούλομαι μόνος ἀλλά καί ἐγκωμιάζω αὐτός , ὥσπερ καί Θρασύμαχος ὁ ξένος , συντάσσω καί ἀποτίνω οὗτος ὁ χάρις ὁ λαμπρῶς σταθμάω δοκέω . τοσοῦτος μέντοι λέγω εἄν , ὅτι ὁ πρεσβύτης ἐκεῖνος , εἰμί οὗτος γιγνώσκω ὁ Κλεοκράτη , πολύς εἄν μᾶλλον ἐπί οὗτος ἢ ἐπί ὁ πέντε Ὀλυμπιονίκη σεμνύνω .