aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0449.2
τὴν ἐμψυχὸν ἡδονὴν τῷ ἔργῳ προστιθέντας . ( 2 ) τῶν γε μὴν παλαιῶν καὶ σοφῶν ἀνδρῶν , οὓς ἡμᾶς ἐγχείρειν ἐθέλεις παιζῶν , τοσοῦτον ἀπέχειν ἂν φαίνῃ , ὅσον αὐτῷ σοι τῶν ἀνδρῶν μετεῖναι πιστεύω . καίτοι σύγε οὔ Πίνδαρον μόνον οὐδὲ Δημόκριτον ἢ Ὀρφέα τὸν παλαιότατον , ἀλλὰ καὶ ξύμπαν ὁμοῦ τὸ Ἑλληνικόν , ὅσους εἰς ἄκρον φιλοσοφίας ἐλθεῖν μνημονεύεται , καθάπερ ἐν λύρᾳ ποικίλως φθόγγων ἐνχρωμίᾳ συστάσει πρὸς τὸ ἐντελὲς τῆς μουσικῆς κεράσας ἔχεις . ( 3 ) καὶ ὡσπερ Ἄργον τὸν φύλακα τῆς Ἰούς οἱ μῦθοι πρόνοιαν ἔχοντα τῶν Διὸς παιδικῶν ἀκοιμήτους πανταχοῦθεν ὀμμάτων βολαῖς περιφράττουσιν , οὕτω καὶ σὲ γνήσιον ἀρετῆς φύλακα , μυρίοις παιδεύσεως ὀφθαλμοῖς ὁ λόγος φωτίζει . ( 4 ) Πρωτέα μὲν δὴ τὸν Αἰγυπτίων φασὶ ποικίλαις μορφαῖς ἑαυτὸν ἐξαλλάττειν , ὥσπερ δεδιότα μὴ λάβῃ τοὺς δεομένους ὅτι ἦν σοφὸς ἐκρήνας · ἐγὼ δὲ εἴπερ ἤν δυνάμεως ὁ Πρωτεύς καὶ οἷος πολλὰ τῶν ὄντων γινώσκειν , ὡς Ὀμηρος λέγει , τῆς μὲν φύσεως αὐτὸν ἐπαινῶ , τῆς γνώμης δ’ οὐκ ἀγαμαι , διότι μὴ φυλανθρώπου τινὸς ἀλλ’ ἀπατεώνως ἔργον ἐποίησε κρύπτον ἑαυτόν , ἵνα μὴ χρήσιμος ἀνθρώποις ἦ . ( 5 ) σὲ δέ , ὦ γενναῖε , τὸς οὐκ ἂν ἀληθῶς θαυμάσειεν ὡς οὐδὲν τι τοῦ Πρωτέως τοῦ σοφοῦ μεῖων , εἰ μὴ καὶ μᾶλλον εἰς ἀρετὴν ἄκραν τελεσθεὶς ὧν ἔχεις καλῶν οὐ φθονεῖς ἀνθρώποις , ἀλλ’ ἡλίου καθαρῶ διχην ἀκτῖνας σοφίας ἀκραιφνεῖς ἐπὶ πάντας ἄγεις , οὐ μόνον παροῦσι τὰ εἰκότα ξυνών , ἀλλὰ καὶ ἀπόντες ἐφ’ ὅσον ἐξεστι τοῖς παρὰ σαυτοῦ σκυνόνων · ( 6 ) νικήσας δ’ ἂν καὶ τὸν Ὀρφέα τὸν καλὸν οὓς πράττεις , εἰγε δ’ μέν τὴν οἰκείαν μουσικὴν εἰς τὰς τῶν θηρίων ἀκοὰς κατανάλισκε , σὺ δ’ ὡσπερ ἐπὶ σωτηρίᾳ τοῦ κοινοῦ τῶν ἀνθρώπων τεχθοὶς , τὴν Ἀσκληπιοῦ χεῖρα πανταχοῦ ζηλῶν , ἅπαντα ἐπέρχῃ λογῷ τε καὶ σωτηρίῳ νεύματι . ὡστ’ ἐμοὶ δοκεῖ καὶ Ὀμηρος , εἰ ἀνέβιω , πολλῷ δικαιότερον ἂν ἐπὶ σοὶ αἰνίξασθαι τὸ
Lemmas: ὁ ἐμψύχω ἡδονά ὁ ἔργον προστίθημι . ( 2 ) ὁ γε μήv παλαιός καί σοφός ἀνήρ , ὅς ἐγώ ἐγχειρέω ἐθέλω παίζω , τοσοῦτος ἀπέχω εἄν φαίνω , ὅσος αὐτός σύ ὁ ἀνήρ μέτειμι πιστεύω . καίτοι σύ οὖον Πίνδαρος μόνος οὐδέ Δημόκριτος ἢ Ὀρφεύς ὁ παλαιός , ἀλλά καί σύμπας ὁμοῦ ὁ Ἑλληνικός , ὅσος εἰς ἄκρος φιλοσοφία ἔρχομαι μνημονεύω , καθάπερ ἐν λύρα ποικίλως φθόγγος ἐνχρωμίᾳ σύστασις πρός ὁ ἐντελής ὁ μουσικός κεράννυμι ἔχω . ( 3 ) καί ὡς Ἄργος ὁ φύλαξ ὁ Ἰώ ὁ μῦθος πρόνοια ἔχω ὁ Ζεύς παιδικός ἀκοίμητος πανταχοῦθεν ὄμμα βολή περιφράσσω , οὗτος καί σύ γνήσιος ἀρετή φύλαξ , μυρίος παίδευσις ὀφθαλμός ὁ λόγος φωτίζω . ( 4 ) Πρωτεύς μέν δή ὁ Αἰγύπτιος φημί ποικίλος μορφή ἑαυτοῦ ἐξαλλάσσω , ὥσπερ δείδω μή λαμβάνω ὁ δήω ὅτι εἰμί σοφός κραίνω · ἐγώ δέ εἴπερ ἐάν δύναμις ὁ Πρωτεύς καί οἷος πολύς ὁ εἰμί γιγνώσκω , ὡς Ὅμηρος λέγω , ὁ μέν φύσις αὐτός ἐπαινέω , ὁ γνώμη δέ οὐ ἄγαμαι , διότι μή φιλάνθρωπον τις ἀλλά ἀπατεών ἔργον ποιέω κρύπτω ἑαυτοῦ , ἵνα μή χρήσιμος ἄνθρωπος εἰμί . ( 5 ) σύ δέ , εἰμί γενναῖος , τός οὐ εἄν ἀληθής θαυμάζω ὡς οὐδείς τίς ὁ Πρωτεύς ὁ σοφός μείων , εἰμί μή καί μᾶλλον εἰς ἀρετή ἄκρος τελέω ὅς ἔχω καλός οὖον φθονέω ἄνθρωπος , ἀλλά ἥλιος καθαίρω διχή ἀκτίς σοφία ἀκραιφνής ἐπί πᾶς ἄγω , οὖον μόνος πάρειμι ὁ εἰκός κοινός , ἀλλά καί ἄπειμι ἐπί ὅσος ἔξεστι ὁ παρά σεαυτοῦ σκυνονα · ( 6 ) νικάω δέ εἄν καί ὁ Ὀρφεύς ὁ καλός ὅς πράσσω , εἰ δέ μέν ὁ οἰκεῖος μουσική εἰς ὁ ὁ θηρίον ἀκοή καταναλίσκω , σύ δέ ὡς ἐπί σωτηρία ὁ κοινός ὁ ἄνθρωπος τέχθω , ὁ Ἀσκληπιός χείρ πανταχοῦ ζηλόω , ἅπας ἐπέρχομαι λόγος τε καί σωτήριος νεῦμα . ὡστε ἐγώ δοκέω καί Ὅμηρος , εἰμί ἀναβιόω , πολύς Δίκαιος εἄν ἐπί σύ αἰνίσσομαι ὁ