aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0327.3
Οὐθ' ὅπως χρὴ πιστεύειν οἷς ἀπήγγελλέ μοι Μενεκράτης οὐθ' ὅπως ἀπιστεῖν ἔχω · ἔφη γὰρ Ἐπιτίμουν ἐνδεδεῖχθαι μὲν καὶ ἀπηχθαι ὑπὸ Ἀράτου , σὲ δὲ ἀγωνίσεσθαι καὶ ἀπάντων αὐτῷ χαλεπώτατον εἶναι , δέομαι δὴ σοῦ πρὸς Διὸς ἐνίου καὶ πάντων τῶν θεῶν , μὴ με καταστήσῃς ἀνδεὶ καὶ δεινῶ μηδενὶ περιπετῇ . ( 2 ) εὖ γὰρ ἴσθι , χωρὶς τοῦ μέλειν μοι τῆς Ἐπιτίμου σωτηρίας καὶ νομίζειν μεγάλην ἂν συμφορὰν , εἰ τι πάθοι καὶ τοῦτο-σὺ συναίτιος εἴης , αἰσχύνομαι τοὺς συνειδότας μοι τοὺς λόγους οὓς ἐγὼ περὶ σοῦ πρὸς ἀπαντας ἀνθρώπους ἔλεγον , πεπεικὼς ἐμαυτὸν ἀληθῆ λέγειν , οὐκ ἐκ τοῦ πεπλησιακέναι σοι πείραν ἔχων , ( 3 ) ἀλλ' ὁρῶν ὅτι δόξης ἐπιτυγχάνων καὶ παιδείαν ἀπεδέχου , καὶ ταῦτα ἀπὸ τῆς Πλάτωνος διατρεβῆς , ἥπερ ἐστὶν ὡς ἀληθῶς τῶν μὲν πλεονεκτημάτων καὶ τῶν περὶ ταῦτα σοφισμάτων ἐξου , τοῦ βελτίστου δὲ καὶ τοῦ δικαιοτάτου πάνθ' ἕνεκα ἐξητασμένη · ἥς μὰ τοὺς θεοὺς τῷ μετασχόντι μὴ οὐχὶ ἀψευδεῖν καὶ πρὸς ἀπαντας ἀγαθὸν εἶναι οὐχ ὁσιον ἠγοῦμαι . ( 4 ) γένοιτο δ' ἂν μοι χἀκεῖνο τῶν χαλεπωτάτων . εἰ γὰρ ὧρμηκὼς κατ' ἐμαυτὸν εὐνοϊκῶς ἔχειν σοι τὴν ἐναντίαν γνώμην μεταλαβεῖν ἀναγκασιεῖην , ἂ δὴ ὑπολαμβάνων παρεωράσθαι καὶ περὲναχίσθαι , κἂν μὴ φῶ , νομίζε οὕτως ἔχειν . ( 5 ) εἰ δὲ ἡμῶν καταπεφρόνηκας , ὅτι τῶν πρώτων οὐκ ἐμὲν πω , λόγισαι ὅτι καὶ σύ ποτ' ἥσθα νέος καὶ τὴν ἡλικίαν εἶχες ἣν ἡμεῖς νῦν , ἐκ δὲ τοῦ συμβουλεύειν καὶ πράττειν γεγένησαι τῇλικούτος . κἂν ἡμῖν τούτῳ συμβαίη · τὸ μὲν γὰρ εἰ βούλεσθαι πᾶρεστι , τῆς δὲ τύχης συλλαμβανούσης καὶ τοῦργον γένοιτ' ἂν . καλὸς οὖν ἔφανος χάρις δικαία · ἣν καὶ σὺ ποίησαι πρὸς ἐμέ . ( 6 ) καὶ μηδ' ὑφ' ἑνὸς τῶν σοῦ φρονούντων χειρὸν ἄγου μηδὲ ἥττω , ἀλλ' ἐκείνους ἄγε ἐπὶ τὰ σοὶ δοκοῦντα · καὶ πράττε οὕτως ὅπως μηδενὸς τῶν ὁμολογηθέντων στερηθῶμεν , ἀλλ' Ἐπιτίμῳ γένηται σωτηρία τις καὶ ἀπαλλαγὴ τῶν κινδύνων . παρέσομαι δ' εἰς τὸν χρόνον κἀγώ , καθ' ὧν σὺ σῆς καιρὸν εἶναι . γράψας δέ μοι πέμψον , ἢ καὶ ὡς φίλῳ ἐπίστελλε . εὐτύχει .
Lemmas: οὐ ὅπως χρή πιστεύω ὅς ἀπαγγέλλω ἐγώ Μενεκράτης οὐ ὅπως ἀπιστέω ἔχω · φημί γάρ ἐπιτιμέω ἐνδείκνυμι μέν καί ἀπάγω ὑπό Ἄρατος , σύ δέ ἀγωνίζομαι καί ἀπαντάω αὐτός χαλεπός εἰμί , δήω δή σύ πρός Ζεύς ἔνιος καί πᾶς ὁ θεός , μή ἐγώ καθίστημι ἀνδεὶ καί δεινός μηδείς περιπετής . ( 2 ) εὕω γάρ εἰμί , Χωρὶς ὁ μέλω ἐγώ ὁ ἐπίτιμος σωτηρία καί νομίζω μέγας εἄν συμφορά , εἰμί τίς πάσχω καί τοῦτος συναίτιος εἰμί , αἰσχύνω ὁ σύνοιδα ἐγώ ὁ λόγος ὅς ἐγώ περί σύ πρός ἅπας ἄνθρωπος λέγω , πείθω ἐμαυτοῦ ἀληθής λέγω , οὐ ἐκ ὁ πλησιάζω σύ πείρω ἔχω , ( 3 ) ἀλλά ὁράω ὅτι δόξα ἐπιτυγχάνω καί παιδεία ἀποδέχομαι , καί οὗτος ἀπό ὁ Πλάτων διατρεβῆς , ὅσπερ εἰμί ὡς ἀληθής ὁ μέν πλεονέκτημα καί ὁ περί οὗτος σόφισμα ἔξω , ὁ ἀγαθός δέ καί ὁ Δίκαιος πᾶς ἕνεκα ἐξετάζω · ἥς μά ὁ θεός ὁ μετέχω μή οὐ ἀψευδέω καί πρός ἅπας ἀγαθός εἰμί οὐ ὅσιος ἠγέω . ( 4 ) γίγνομαι δέ εἄν ἐγώ ἄχνυμαι ὁ χαλεπός . εἰμί γάρ ὁρμάω κατά ἐμαυτοῦ εὐνοικός ἔχω σύ ὁ ἐναντίος γνώμη μεταλαμβάνω αναγκασιειμι , ὅς δή ὑπολαμβάνω παροράω καί περεναχιεπομαι , κἀν μή φημί , νομίζω οὕτως ἔχω . ( 5 ) εἰμί δέ ἐγώ καταφρονέω , ὅτι ὁ πρῶτος οὐ εἰμί πω , λογίζομαι ὅτι καί σῦς πρός εἰμί νέος καί ὁ ἡλικία ἔχω ὅς ἐγώ νῦν , ἐκ δέ ὁ συμβουλεύω καί πράσσω γίγνομαι τηλικόσδε . κἀν ἐγώ οὗτος συμβαίνω · ὁ μέν γάρ εἰμί βούλομαι πάρειμι , ὁ δέ τυγχάνω συλλαμβάνω καί τοῦργον γίγνομαι εἄν . καλός οὖν φαίνω χάρις Δίκαιος · ὅς καί σύ ποιέω πρός ἐγώ . ( 6 ) καί μηδέ ὑπό εἷς ὁ σύ φρονέω χείρων ἄγω μηδέ κακός , ἀλλά ἐκεῖνος ἄγω ἐπί ὁ σύ δοκέω · καί πράσσω οὕτως ὅπως μηδείς ὁ ὁμολογέω στερέω , ἀλλά Ἐπίτιμος γίγνομαι σωτηρία τις καί ἀπαλλαγή ὁ κίνδυνος . πάρειμι δέ εἰς ὁ χρόνος ἐγώ , κατά ὅς σύ σός καιρός εἰμί . γράφω δέ ἐγώ πέμπω , ἢ καί ὡς φίλος ἐπιστέλλω . εὐτυχέω .