aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0540.1
πανδημεῖ οἱ ἐπὶ χρηστότητι ὑπεραυχόμενες πικροτάτην ὀλιγίαν ὁμότητα . ἡ γὰρ ἑνὸς ἀνδρὸς τοῦργον ἢ ἀπάσης ὑμῶν τῆς πόλεως εἶναι ἀνάγκη · τοῦτο δὲ διαγιγνώσκεται μόνη τῇ ὑμετέρᾳ πρὸς με διαθέσει . ( 3 ) εἰ μὲν γὰρ δικαίως ἀνὴρ ἀπώλετο καὶ προσήκει τοὺς τρόπους καὶ τὴν φύσιν οὐδεὶς Ἀθηναίων ἐκεῖνος , τοῦ χάριν ἡμᾶς μέμφεσθον · ἄν , εἰ δὲ ἀδίκως , ὑμεῖς μὲν ἐντεῦθεν ὁμολογεῖτε οὐδὲν ἀμείνους εἶναι Περίλαον , ἐγὼ δὲ οὐτω διδωμι τὴν τιμωρίαν πεπράχθαι ἀδίκων , πρὶν ἂν ἐμαυτῷ δόξω παρὰ τὴν δίκην εἰργάσθαι . καίτοι παρὰ τυράννων τὰ δίκαια οὐδὲ εἰς ἐπιζητεῖ , τὸ γὰρ σώζον αὐτὸν τοῦτο εἴκους εἶναι · ἀλλὰ τοῦμόν ἀσφαλὲς καὶ τὸ τῆς ἀρχῆς ἐχυρώτατον ὑπεξελθεῖν τόν · ἂν δόξαιμι , ὅταν κατ’ εὐδοκίαν μὴ τετιμωρήσθαι δοκῶ . πέποιθα δὲ μὴ / ὑμῶν τῷ μὴτε τῶν ἄλλων Ἑλλήνων τὴν λύσιν ἀδίκων φανείσθαι , ἤν τις ἕτερος ἐτεκτύνατο , αὐτὸν ἐμορφῆσασθαι τὸν μηχανησάμενον , τεκμαιρόμενος ἐκ τε τῶν λοιπῶν ἀπάντων , οὐχ ἧκιστα μέντοι καὶ δι’ ἐμαυτόν , ὅτι μοι ταύτη μάλιστα προσήκειν τιμωρηθῆναι ἔδοξε . καίτοι γ’ ὑπὲρ ἐμοῦ τὸν ὀλεθρον εὑρε κατὰ τῶν ἐπιβουλευόντων ἀχθαινότατον · ἀλλὰ τοῦμόν ἀσφαλὲς , ἐν οἷς τοῦ φύσει δικαίου κριτὴς ἀπεδείχθην , ἀφήκα , ἀπλῶν δὲ αὐτὸ ἐφ’ ἑαυτοῦ τὸ δίκαιον ἐλογισάμην . ( 4 ) καὶ μὴν καὶ τὸ πικροτέρας εἰν πολλοὺς ὑπάρχειν ἤδει ἐμοὶ συναγορεύσων , καὶ τὸ ἡμερώτερος φαίνει τις δόξης μᾶλλον ἐπιθυλευθήσεσθαι , καὶ ὅτι παίσων πάντα τινὰ προθυμούμενον εἰς ἐμὲ διὰ τῆς τούτου χολάσεως , καὶ ὡς βέλτιον ἴσως τῇ βίᾳ χρῆσθαι διὰ τὴν ἀνάγκην τῶν ἐπιχειρούντων . ἀλλ’ ὅμως ταῦτα εἰδὼς ἀπαντα καὶ τῆς ὑστερον εὐφημίας οὐδὲν δεόμενος δεῖν ἤγησάμην ἀνθρώπων ἀνθρώποις τοιούτου μέρους ἀρξαινα εἶναι ἀτιμώρητον . διὰ τοῦτο αἰς τοὺς ἄλλους μηδὲν ἀδικήσαντας αὐτὸν ἤπειγὼν τέχναις ἐγκαταπράσσει , ταύταις ἐνόικως ὑφ’ ἡμῶν τῶν ἀξιωθέντων χάριτος τοιαύτης ἐνεφρουρήθη . τάχα τις ὑμῶν , ὦ Ἀθηναῖοι , ἀκούων τὸ παράλογον , ὡς , εἰ δέοι τούτοις αὐτὸν τοῖς ὀλέθροις οἷς ἐπενόησε καθ’ ἑτέρων περιπεσεῖν τὸν ἐξευρόντα , πολλάκις πᾶν με Ἐρινύσιν ἀφελεσθαι νομίζει , μᾶλλον δ’ οὐδ’ ἐξαρκέσειν ὅλαις τῇ αὐτοῦ μᾶ ψυχῇ , καθ’ ἑαυτὸν δὲ τοὺς μὲρους ὑπογράφειν . ( 5 ) ἀλλ’ εἰ χωρὶς δυσμενεῖας σκέπτεσθαι ἐθελήσετε , εὑροῖτε ἂν οὔτε δρώντας ἐκόντας ἡμᾶς , οὔτε εἰ πάσχομεν , δόξαν τῷ δαίμονι , δικαίως ἀπολαύνοντας . καὶ γὰρ ἐξουσίαν ἔχοντες δράειν διὰ τὴν τυραννίδα τὰ πρὸς ὠμότητα , ὅμως ἴσμεν ἕκτοπα ὄντα , καὶ μηδὲν τῶν πεπραγμένων ἐχυτοῖς ἀναλαβεῖν δυνάμενοι τὸ μὲν ὅτι δεῖνα ταῦτ’ ἐστιν ὁμολογοῦμεν . εἰδὲ μέντοι μηδὲ δράσαι αὐτὰ πικρὰ ἀνάγκη ἐδιάσθημεν , καὶ οὐδεὶς ἕτερος ἤν ἂν ὡς χρηστὸς ἐπαινούμενος ἡμῶν παρόντων . τὶς γὰρ ὑμῶν , ὦ Ἀθηναῖοι , ἢ τῶν ἄλλων ἀνθρώπων τὸν ἐπιβουλευσάντα ἑαυτῷ ἔχρην οὐ διὰ πάσης ἀμύνης παρασχὼν ἐτιμωρήσατο ; τοιούτον εὐρὼν Περίλαον ἐτιμωρησάμην . καὶ συνοιδὰ μὲν ἐμαυτῷ ἔχλεσμά δρῶν , παραμυθίαν
Lemmas: πανδημής ὁ ἐπί χρηστότης ὑπεραυχέω πικρός ὀλιγίαν ομοτηταω . ὁ γάρ εἷς ἀνήρ τοῦργον ἢ ἀπασάω σύ ὁ πόλις εἰμί ἀνάγκη · οὗτος δέ διαγιγνώσκω μόνος ὁ ὑμέτερος πρός ἐγώ διάθεσις . ( 3 ) εἰμί μέν γάρ δικαίως ἀνήρ ἀπόλλυμι καί προσήκω ὁ τρόπος καί ὁ φύσις οὐδείς Ἀθηναῖος ἐκεῖνος , ὁ χάρις ἐγώ μέμφομαι · ἄν , εἰμί δέ ἄδικος , σύ μέν ἐντεῦθεν ὁμολογέω οὐδείς ἀγαθός εἰμί Περίλαος , ἐγώ δέ οὗτος δίδωμι ὁ τιμωρία πράσσω ἄδικος , πρίν εἄν ἐμαυτοῦ δοκέω παρά ὁ δίκη ἐργάζομαι . καίτοι παρά τύραννος ὁ Δίκαιος οὐδέ εἰς ἐπιζητέω , ὁ γάρ σῴζω αὐτός οὗτος εἴκω εἰμί · ἀλλά τόμος ἀσφαλής καί ὁ ὁ ἀρχή ὀχυρός ὑπεξέρχομαι ὁ · εἄν δοκέω , ὅταν κατά εὐδοκία μή τιμωρέω δοκέω . πείθω δέ μή / σύ ὁ μήτε ὁ ἄλλος Ἕλλην ὁ λύσις ἄδικος φαίνω , ἐάν τις ἕτερος τεκταίνομαι , αὐτός μορφόω ὁ μηχανάομαι , τεκμαίρομαι ἐκ τε ὁ λοιπός ἀπαντάω , οὐ ἥκιστος μέντοι καί διά ἐμαυτοῦ , ὅτι ἐγώ οὗτος μάλιστα προσήκω τιμωρέω δοκέω . καίτοι γε ὑπέρ ἐγώ ὁ ὄλεθρος εὑρίσκω κατά ὁ ἐπιβουλεύω ἀχθαίνω · ἀλλά τόμος ἀσφαλής , ἐν ὅς ὁ φύσις Δίκαιος κριτής ἀποδείκνυμι , ἀφίημι , ἀπολάω δέ αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ ὁ Δίκαιος λογίζομαι . ( 4 ) καί μήv καί ὁ πικρός ἐν πολύς ὑπάρχω ἦδος ἐγώ συναγορεύω , καί ὁ ἥμερος φαίνω τις δόξα μᾶλλον ἔπειμι , καί ὅτι παίω πᾶς τις προθυμέομαι εἰς ἐγώ διά ὁ οὗτος κόλασις , καί ὡς ἀγαθός ἴσως ὁ βία χράω διά ὁ ἀνάγκη ὁ ἐπιχειρέω . ἀλλά ὅμως οὗτος εἰδοί ἅπας καί ὁ ὕστερος Εὐφημία οὐδείς δήω δήω ἡγέομαι ἄνθρωπος ἄνθρωπος τοιοῦτος μέρος ἀρξαινα εἰμί ἀτιμώρητος . διά οὗτος ὅς ὁ ἄλλος μηδείς ἀδικέω αὐτός ἐπείγω τέχνη ἐγκαταπράσσει , οὗτος ἔνοικος ὑπό ἐγώ ὁ ἀξιόω χάρις τοιοῦτος ἐμφρουρέω . τάχα τις σύ , εἰμί Ἀθηναῖος , ἀκούω ὁ παράλογος , ὡς , εἰμί δήω οὗτος αὐτός ὁ ὄλεθρος ὅς ἐπινοέω κατά ἕτερος περιπίπτω ὁ ἐξευρίσκω , πολλάκις πᾶς ἐγώ Ἐρινύς ἀφαιρέω νομίζω , μᾶλλον δέ οὐδέ ἐξαρκέω ὅλος ὁ αὐτός Μᾶ Ψυχή , κατά ἑαυτοῦ δέ ὁ μέρος ὑπογράφω . ( 5 ) ἀλλά εἰμί Χωρὶς δυσμένεια σκέπτομαι ἐθέλω , εὑρίσκω εἄν οὔτε δράω ἑκών ἐγώ , οὔτε εἰμί πάσχω , δόξα ὁ δαίμων , δικαίως ἀπολαύω . καί γάρ ἐξουσία ἔχω δράω διά ὁ τυραννίς ὁ πρός ὠμότης , ὅμως οἶδα έκτοπος εἰμί , καί μηδείς ὁ πράσσω χυτός ἀναλαμβάνω δύναμαι ὁ μέν ὅτι Δεῖνα αὐτός εἰμί ὁμολογέω . ἀνάκλεις μέντοι μηδέ δράω αὐτός πικρός ἀνάγκη εδιαειδω , καί οὐδείς ἕτερος ἐάν εἄν ὡς χρηστός ἐπαινέω ἐγώ πάρειμι . τις γάρ σύ , εἰμί Ἀθηναῖος , ἢ ὁ ἄλλος ἄνθρωπος ὁ ἐπιβουλεύω ἑαυτοῦ χρή οὖον διά πᾶς ἄμυνα παρέχω τιμωρέω ; τοιοῦτος εὑρίσκω Περίλαος τιμωρέω . καί σύνοιδα μέν ἐμαυτοῦ ἔχλεσμά δράω , παραμυθία