aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0711.3
Κακοδαμονοῦμεν , ὦ Ἀντίσθενες , οὐ μετρίως . πῶς γὰρ οὐ μέλλομεν κακοδαμονεῖν , ὄντες παρὰ τυράννῳ καὶ ὁσιμέραι ἐσθίοντες καὶ πίνοντες πολυτελέα καὶ ἀλειφόμενοι τινὶ τῶν εὐωδεστάτων μύρων καὶ σύροντες ἐσθῆτας μαλακὰς ἐκ Τάραντος ; καὶ οὐδεὶς με ἐξαιρήσεται τῆς Διονυσίου ὁμιλήσεως , ὅς μ᾽ ὡς τινα ἐνεχύριον οὐκ ἀγνῶτα , ἀλλὰ καὶ λόγῳ ἐπιμελητᾶν τῶν Σωκρατικῶν κατέχει , οἷάπερ ἐφημ σιτίων καὶ ἀλειφῶν καὶ ἀμφιεννύς , καὶ οὔτε δίκαν φοβεῖται τῶν θεῶν , οὔτ᾽ ἀνθρώπων αἰδεῖται ὅστις με τοιαῦτα διατίθεται . νῦν δ᾽ αὖ καὶ τὸ κακὸν εἰς τὸ δεινότερον οἴζεται , ὅπου δεδώρηται γυναῖκας Σικελικάς τρεῖς ἀναλέκτους τὸ κάλλος καὶ ἀργύρια πᾶμπολλα . ( 2 ) καὶ πότε πλεύσεται ἄνθρωπος οὗτος τοιαῦτα ποιεῖν οὐκ οἶδα . εὖ οὖν ποιεῖς ἀγχόμενος ἐπὶ τῇ κακοδαιμονίᾳ τῶν ἄλλων , κάλῳ δὲ ἐπὶ τῇ σῇ εὐδαιμονίᾳ ἀδομαί , ἵνα σοι τὰ αὐτὰ δόξω ποιεῖν τε καὶ ἀποτίνειν τὰς χάριτας . ἔρρωσο . τῶν τε ἰσχάδων ἀποτίθεσο ἄν ἔχης εἰς τὸ χεῖμα , καὶ τῶν ἀλφίτων τῶν ἔχεις Κρητικῶν ( ταῦτα γὰρ δοκεῖ σμείνων τοῦ χρώματος εἶναι ) , καὶ ἀπὸ τῆς Ἐννεακρούων λούου τε καὶ πίνε καὶ τὸν αὐτὸν τρίβωνα θέρους τε καὶ χειμῶνος ἔχεις βυπτόντα , ὡς πρέπει ἐλεύθερον καὶ ζῶντα ἐν Ἀθήναις δημοκρατικῶς . ( 3 ) ἐγὼ μέν γὰρ ἐξ οὐ εἰς τυραννομένην ἤκον πόλιν τε καὶ νᾶσον , ἤδειν ὅτι κακοδαμονήσω ταῦτα πάσχων , καθάπερ σὺ μοι γράφεις . νῦν δὲ ἐλεοντές με περιθέπονται Συρακούσιοι καὶ Ἀκραγαντῖνοι οἱ ἐπιδημοῦντες καὶ Γελῶων καὶ οἱ ἄλλοι Σικελιώται . τὰς δὲ μανίας ὅς ἐμάνην εἰς ταῦτα ἐλθὼν ἀδοῦλος τὰ ἀτοπήματα , ἐπαρῶμαι ἄρᾶν κατ᾽ ἑμαυτοῦ , ὅς ἀξίος εἰμί , μὴ ἐκλιπεῖν με τὰ κακὰ ταῦτα , ὅπότε ἐγὼ γεγωνὼς ἐτη τοσαῦτα καὶ φρονεῖν δοκῶν πεινῆν καὶ διγοῦν καὶ ἀδοξεῖν οὐκ ἠθέλησα , οὐδὲ πώγωνα τρέφειν μέγαν . ( 4 ) πέμψω δὲ σοι τῶν θέρμων τῶς μεγάλων τε καὶ λευκῶν , ἄν ἔχῃς μετὰ τὸ ἐπιδειξασθαι τὸν Ἡρακλέα τοὺς νέους ὀποτραγεῖν · αἰσχρὸν γὰρ οὐ φαντὶ σοι περὶ τοιούτων λέγειν ἢ γράφειν . Διονυσίῳ γὰρ ἐὰν τις λέγῃ περὶ
Lemmas: κακοδαμονεος , εἰμί Ἀντισθένης , οὖον μέτριος . πῶς γάρ οὖον μέλλω κακοδαμονεος , εἰμί παρά τύραννος καί οσιμερα ἐσθίω καί πίνω πολυτελής καί ἀλείφω τις ὁ εὐώδης Μύρων καί σύρω ἐσθής μαλακός ἐκ Τάρας ; καί οὐδείς ἐγώ ἐξαιρέω ὁ Διονύσιος ὁμίλησις , ὅς εἷς ὡς τις ἐνεχύριον οὐ ἀγνώς , ἀλλά καί λόγος ἐπιμελητής ὁ Σωκρατικός κατέχω , οἷος Εφίμ σιτίον καί ἀλείφω καί ἀμφιέννυμι , καί οὔτε δίκη φοβέω ὁ θεός , οὔτε ἄνθρωπος αἰδέομαι ὅστις ἐγώ τοιοῦτος διατίθημι . νῦν δέ αὖος καί ὁ κακός εἰς ὁ δεινός οἴζω , ὅπου δωρέω γυνή Σικελικός τρεῖς ανάλεκτος ὁ κάλλος καί ἀργύριον παμπολύς . ( 2 ) καί πότε πλέω ἄνθρωπος οὗτος τοιοῦτος ποιέω οὐ οἶδα . εὕω οὖν ποιέω ἄγχω ἐπί ὁ κακοδαιμονία ὁ ἄλλος , καλός δέ ἐπί ὁ σός εὐδαιμονία ἀείδω , ἵνα σύ ὁ αὐτός δοκέω ποιέω τε καί ἀποτίνω ὁ χάρις . ῥώννυμι . ὁ τε ἰσχάς ἀποτίθημι ἄν ἔχης εἰς ὁ χεῖμα , καί ὁ ἄλφιτον ὁ ἔχω κρητικός ( οὗτος γάρ δοκέω σμειναω ὁ χρῶμα εἰμί ) , καί ἀπό ὁ εννεακρουω λούω τε καί πίνω καί ὁ αὐτός τρίβω θέρος τε καί χειμών ἔχω βυπτοειντα , ὡς πρέπω ἐλεύθερος καί ζῶ ἐν Ἀθῆναι δημοκρατικός . ( 3 ) ἐγώ μέν γάρ ἐκ οὖον εἰς τυραννόω ἥκω πόλις τε καί νᾶσος , ἀδέω ὅτι κακοδαμονησος οὗτος πάσχω , καθάπερ σύ ἐγώ γράφω . νῦν δέ λεοντή ἐγώ περιτίθημι Συρακούσιος καί Ἀκραγαντῖνος ὁ ἐπιδημέω καί γελάω καί ὁ ἄλλος Σικελιώτης . ὁ δέ μανία ὅς μαίνομαι εἰς οὗτος ἔρχομαι ἄδουλος ὁ ατόπημα , ἐπαρῶμαι ἀείρω κατά ἐμαυτοῦ , ὅς Ἀξιός εἰμί , μή ἐκλείπω ἐγώ ὁ κακός οὗτος , ὁπότε ἐγώ γέγωνα ἔτος τοσοῦτος καί φρονέω δοκέω πεινάω καί διγοῦν καί ἀδοξέω οὐ ἐθέλω , οὐδέ πώγων τρέφω μέγας . ( 4 ) πέμπω δέ σύ ὁ Θέρμος Τῶς μέγας τε καί λευκός , ἄν ἔχω μετά ὁ ἐπιδείκνυμι ὁ Ἡρακλῆς ὁ νέος οποτρωγω · αἰσχρός γάρ οὖον φημί σύ περί τοιοῦτος λέγω ἢ γράφω . Διονύσιος γάρ ἐάν τις λέγω περί