aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0852.3
Ταῦτ' ἐστιν , ὦ Πολύγνωτε , τὰ συμβάντα ἡμῖν μετὰ τὴν ἐξ Ἄργους φυγήν , ἃ παρεκάλεις γρασθηνά σοι καὶ ἐγὼ γέγραφα . τοῦ γὰρ ἀγγέλου κατὰ σπουδὴν ἐλθόντος , ὅπερ ἐστείλατε ἡμῖν τὰ τε ἄλλα καὶ ψεύγειν ἀγγελοῦντα , ἄρας αὐτὶς ἀπ' Ἄργους ( συνἦραντο δὲ μοι καὶ τῶν ξένων Νικίας καὶ Μελέαγρος ) κατῆλθον ἐπὶ Κυλλήνην τὸ Ἥλείον ἐπίνειον . ἐκεῖθι δὲ ἐκινδυνεύσαμεν ὑπὸ χειμῶνος ἀναμεῖναι τοὺς διώκοντας ἡμᾶς · πλεῖν γὰρ ἐπὶ Κέρκυραν ὁρμημένοι , χάριτος ἡμῖν ἐς Κερκυραίους προὔπρηγμένοι , τρεῖς ἡμᾶς κατειχόμεθ' ἡμέρας , καὶ οὐκ ἐδόκει ὅτι ψεύγομεν ἐτι Λακεδαιμονίους ἀδηλον εἶναι . τετάρτῃ δὲ ἡμέρᾳ πλοῦς σφόδρα ἀγαθὸς ἡμῖν γίνεται , κἄγω τοὺς μὲν ξένους ἀπέλυσα ἐπαινέσας ( ἐτι γὰρ ἡμῖν καὶ πορρωτέρω ἤξίου συμφεύγειν ) , νῆα δέ , ἣν παρέσχοντό μοι , ἀφεὶς ἐπὶ Κέρκυραν εὐπετῶς διεκομισθην . Κερκυραῖοι δὲ οὐκ εὐχάριστοι μᾶλλον ἢ ἀκίνδυνοι ἐδούλοντο εἶναι καὶ ἀμοιβὴν ὧν εὐεργετοῦντο ἀπαιτοῦμενοι εὐεργεσίαν ἠτοῦντο μὴ ἐπὶ Κερκύρατὴν φυγὴν καταλεῖν , ὥστε ἡμῖν σὶ τὶ δρᾶσωμεν ἢπόρει ἢ γνώμη . ἤδη δὲ καὶ τὴν ναῦν τοῖς ξένοις ἀπεπεπόμφειν τοῖς Ἀργείοις , οἰκέται τέ μοι ἐλάσσωνες ὧν ἀπέλυσα ἐλείποντο . ἐπεὶ δὲ Κερκυραῖοι καὶ τραχύτερα ἤδη ἐφθέγγοντο καὶ προδῶσειν ἐφίεσαν πολὺ μᾶλλον ἢ μαχεῖσθαι ὑπὲρ ἡμῶν , ἐγνῶν ἐπὶ Σικελίαν τε καὶ πρὸς Γέλωνα πλεῖν . Γέλων γὰρ δὴ τότε Συρακοσίων ἐμονάρχει καὶ ἥρπτο οὐ παρέργως ἡμῶν καὶ οὐκ ἐμελλεν Ἀθηναίοις πεισθήσεσθαι . νῆα δὴ σκέπτομαι ἀνδρῶν Λευκαδίων , οὗ τῇ ἐπιούσῃ ἡμέρᾳ ἐμελλον εἰς τὸ Αὐσόνιον ἐμβαλεῖν . καὶ με ἀπέστρεψεν κομισθεῖσα ἀγγελία · ἐτεθνήκει γὰρ ἤδη Γέλων καὶ πολλὴ περιεστῆκει ταραχὴ Ἱέρωνα τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἄρτι εἰς τὴν μοναρχίαν καθιστάμενον . καὶ ἐγώ , ὅσπερ εἴργω , τῇ αὐτῇ νηὶ ἐπὶ τε Ἥπειρον πλέω , καὶ ἀποβὰς εἰς Μολοσσούς ἔρχομαι καὶ ἐπὶ τῇ ἐστία τῇ Ἀδμήτου ἐκαθεζόμην . Ἀδμῆτω δὲ τότε ὑπῆρχε τὸ Μολοσσῶν ἔθνος , καὶ ἐδόκει μάλιστα αὐτῷ δι' εὐσέβειαν ἢ βασιλεία ἠξίωθαι , καὶ οὐκ ἐφαίνετο περιόψεσθαι ἡμᾶς ἰκέτας γενομένους . τῶν δ' Ἀθηναίων καὶ Λακεδαιμονίων οἱ περιφάντες ὅπως βίᾳ πάντοθεν
Lemmas: ταῦτα εἰμί , εἰμί Πολύγνωτος , ὁ συμβαίνω ἐγώ μετά ὁ ἐκ Ἄργος φυγή , ὁ παρακαλέω γρασθηνά σύ καί ἐγώ γράφω . ὁ γάρ ἄγγελος κατά σπουδή ἔρχομαι , ὅσπερ στέλλω ἐγώ ὁ τε ἄλλος καί ψέγω ἀγγέλλω , ἀείρω αὖτις ἀπό Ἄργος ( σύν-ἐράομαι δέ ἐγώ καί ὁ ξένος Νικίας καί Μελέαγρος ) κατέρχομαι ἐπί Κυλλήνη ὁ Ἠλεῖος ἐπίνειον . ἐκεῖθι δέ κινδυνεύω ὑπό χειμών ἀναμένω ὁ διώκω ἐγώ · πλέω γάρ ἐπί Κέρκυρα ορμημένος , χάρις ἐγώ εἰς Κερκυραῖος προπράσσω , τρεῖς ἐγώ κατέχω ἡμέρα , καί οὐ δοκέω ὅτι ψέγω ἔτι Λακεδαιμόνιος ἄδηλος εἰμί . τέταρτος δέ ἡμέρα πλόος σφόδρα ἀγαθός ἐγώ γίγνομαι , κἀγώ ὁ μέν ξένος ἀπολύω ἐπαινέω ( ἔτι γάρ ἐγώ καί πρόσω ήξιου συμφεύγω ) , ναῦς δέ , ὅς παρέχω ἐγώ , ἀφίημι ἐπί Κέρκυρα εὐπετής διακομίζω . Κερκυραῖος δέ οὐ εὐχάριστος μᾶλλον ἢ ἀκίνδυνος δουλόω εἰμί καί ἀμοιβή ὅς εὐεργετέω απαιτώ εὐεργεσία αἰτέω μή ἐπί Κερκύρατὴν φυγή καταλέω , ὥστε ἐγώ βρόχος τίς δράω ἀπορέω ἢ γνώμη . ἤδη δέ καί ὁ ναῦς ὁ ξένος ἀποπέμπω ὁ Ἀργεῖος , οἰκέτης τε ἐγώ ἐλαύνω ὅς ἀπολύω λείπω . ἐπεί δέ Κερκυραῖος καί τραχύς ἤδη φθέγγομαι καί προδίδωμι ἐφίημι πολύς μᾶλλον ἢ μάχομαι ὑπέρ ἐγώ , γιγνώσκω ἐπί Σικελία τε καί πρός Γέλων πλέω . Γέλων γάρ δή τότε Συρακόσιος μοναρχέω καί ἁρπάζω οὖον πάρεργον ἐγώ καί οὐ μέλλω Ἀθηναῖος πείθω . ναῦς δή σκέπτομαι ἀνήρ Λευκάδιος , ὅς ὁ ἔπειμι ἡμέρα μέλλω εἰς ὁ Αὐσόνιος ἐμβάλλω . καί ἐγώ ἀποστρέφω κομίζω ἀγγελία · θνῄσκω γάρ ἤδη Γέλων καί πολύς περιίστημι ταραχή Ἱέρων ὁ ἀδελφός αὐτός ἄρτι εἰς ὁ μοναρχία καθίστημι . καί ἐγώ , ὅσπερ εἴργω , ὁ αὐτός ναῦς ἐπί τε Ἤπειρος πλέω , καί ἀποβαίνω εἰς Μολοσσός ἔρχομαι καί ἐπί ὁ ἐστία ὁ Ἄδμητος ἐκαθεζόμην . Ἄδμητος δέ τότε ὑπάρχω ὁ Μολοσσός ἔθνος , καί δοκέω μάλιστα αὐτός διά εὐσέβεια ἢ βασίλειος ἀξιόω , καί οὐ φαίνω περιοράω ἐγώ ἱκέτης γίγνομαι . ὁ δέ Ἀθηναῖος καί Λακεδαιμόνιος ὁ περιφαίνω ὅπως βία πάντοθεν