aristaenetus.epistulae aristaenetus_hercher_epistolographi_0346.1
πόμα δὲ ὕδωρ ναυματιαίων , τροφαὶ δὲ ἄρτος καὶ ὀλὼν ἄλις ἢ κάρδαμον . τοιαῦτα ἐγὼ παρὰ Ἀντισθένει παιδευσάμενος ἔμαθον ἐσθίειν καὶ πίνειν , οὐχ ὡς φαῦλα ἀλλ’ ὡς κρείττονα τῶν ἑτέρων καὶ μᾶλλον δυνάμενα ἐν τῇ ὁδῷ εὑρίσκεσθαι τῇ φεροῦσῃ ἐπ’ εὐδαιμονίαν , ἣν δὴ πάντων τιμιωτάτην χρημάτων θετέον ** ἐν τῷι δημωτάτῳ καὶ ἀποκρηνοτάτῳ μιᾶν ὁδὸν προσάντην καὶ τραχεῖαν ἰδρύσασθαι . ( δ ) ταύτην οὖν τὴν ὁδὸν διὰ τὸ δύσκολον μόλις ἂν δύνασθαι γυμνὸν ἕκαστον ἀναβῆναι , καὶ οὐχ ὅτι φέροντά τι σὺν ἑαυτῷ καὶ βαρούμενον μόγῳ καὶ δεσμοῖς περισωθῆναι , ἀλλ’ οὐδὲ τῶν ἀναγκαίων τι μετιόντα , ποιήσαι δ’ ἐν τῇ ὁδῷ τροφὴν μὲν πᾶν ἢ κάρδαμα , πόμα δὲ εὐπαλὲς ὕδωρ , ** μάλιστα δ’ ὅπη δεοὶ τοῦ βάστα βαδίσαι , γυμναστέον ἐσθίειν μὲν κάρδαμον , πίνειν δὲ ὕδωρ , ἀμπεχεσθαι δὲ τρίβωνα κοῦφον , ἀποδειξαμένου τὴν ἀλλήστιν τοῦ τε ἀποδδεσθαι πρὸς γῆν , ἕστῶτα δὲ ἐπὶ ἄκρον τὸν Ἑρμῆν ἐκτινάσσειν τοὺς βαδίζοντας , μὴ τι ἔχοντες ἐφάδιον βέβηλον οἴκοθεν βαδίζωσιν . ( ε ) ἐγὼ τοι παρὰ Ἀντισθένει πρώτων ἀσκήσας ἐσθίειν τε καὶ πίνειν ἤκρον τὴν ἐπ’ εὐδαιμονίαν ὁδὸν σπεύδων ἀπνευστὶ παρελθὼν δὲ ἵνα ὑπῆρχεν ἡ εὐδαιμονία ἐφην « ὑπέμεινα , εὐδαιμονία , διὰ σὲ καὶ μέγα κακὸν ὕδωρ πίνειν καὶ κάρδαμον ἐσθίειν καὶ ἐπὶ γῆς κοιμᾶσθαι . » ἡ δὲ ἡμείψατό με « ἀλλ’ ἐγώ τοι » ἔφη « σοι ταῦτα ποιήσω δίχα ταλαιπωρίας ἡδύτερα τῶν τοῦ πλούτου ἀγαθῶν , ὧν μᾶλλον οἱ ἄνθρωποι ἐμοῦ προεσθούσι , καὶ οὐκ αἰσθάνονται τύραννον ἑαυτοῖς ἐπιτρέφοντες . » ἐξ ἐκείνου ἐγώ , ἐπεὶ ταῦτα τῆς εὐδαιμονίας διαλεγμένης ἤκουσα , οὐκέτι ταῦτα ὡς ἀσκήματα ἠσθὸν καὶ ἔπινον , ἀλλ’ ὡς ἡδονάς , κρατεῖ δὲ με πρὸς ταύτην τὴν δίαιταν καὶ τὸ ἦθος , οὐ πᾶς ἀπολειπόμενος βλάπτεται . ( ζ ) παρατίθει οὖν ἡμῖν καὶ σὺ τοιαῦτα δεῖπνα , μιμούμενος τὸ κάλλιστον τῶν ἐν τῷ βίῳ , εὐδαιμονίαν , τὰ δὲ πλούτου λεί εἰς τοὺς ἀμαρτάνοντας αὐτῆς τῆς ὁδοῦ . ἀλλ’ εἰ τοῦτό σοι » ἔφη « δοκοῖη , ἴσθι καὶ τοῦτ’ » εἶπον . « ἀεὶ τοιούτοις με δεῖπνοις θοῖνα , τοῦ τε λοιποῦ τοιαῦτα παρέχου τοῖς ξένοις . καὶ οὐδέποτε παρόντας μὲν αὐτοὺς ἐκκλινεῖς , ὑστερίζοντας δὲ τινὰς αὐτῶν ζητήσεις , ἐλέγχου γὰρ εἰς βελτίων . » ταῦτά μοι , ἐν Ῥόδῳ ἐπεὶ ἐγενόμην , πρὸς Λακύδην τὸν ξένον ὡμιλήρη .
Lemmas: πόμα δέ ὕδωρ ναυματιαίων , τροφή δέ ἄρτος καί ὄλλυμι ἅλις ἢ κάρδαμον . τοιοῦτος ἐγώ παρά Ἀντισθένης παιδεύω μανθάνω ἐσθίω καί πίνω , οὐ ὡς φαῦλος ἀλλά ὡς ἀγαθός ὁ ἕτερος καί μᾶλλον δύναμαι ἐν ὁ ὁδός εὑρίσκω ὁ φέρω ἐπί εὐδαιμονία , ὅς δή πᾶς τίμιος χρῆμα θετέος ** ἐν τις δῆμος καί αποκρηνοτηταω μιαίνω ὁδός προσάντης καί τραχύς ἱδρύω . ( δ ) οὗτος οὖν ὁ ὁδός διά ὁ δύσκολος μόλις εἄν δύναμαι γυμνός ἕκαστος ἀναβαίνω , καί οὐ ὅτι φέρω τίς σύν ἑαυτοῦ καί βαρέω μόγος καί δεσμός περισῴζω , ἀλλά οὐδέ ὁ ἀναγκαῖος τίς μέτειμι1 , ποιέω δέ ἐν ὁ ὁδός τροφή μέν πᾶς ἢ κάρδαμον , πόμα δέ εὐπαλής ὕδωρ , ** μάλιστα δέ ὅπῃ δήω ὁ Βάστα βαδίζω , γυμναστέος ἐσθίω μέν κάρδαμον , πίνω δέ ὕδωρ , ἀμπέχω δέ τρίβω κοῦφος , ἀποδείκνυμι ὁ ἀλλήστιν ὁ τε ἀποδίδωμι πρός γῆ , ἵστημι δέ ἐπί ἄκρος ὁ Ἑρμῆς ἐκτινάσσω ὁ βαδίζω , μή τίς ἔχω ἐφάδιον βέβηλος οἴκοθεν βαδίζω . ( ε ) ἐγώ ὅς παρά Ἀντισθένης πρῶτος ἀσκέω ἐσθίω τε καί πίνω ἄκρος ὁ ἐπί εὐδαιμονία ὁδός σπεύδω ἀπνευστί παρέρχομαι δέ ἵνα ὑπάρχω ὁ εὐδαιμονία φημί « ὑπομένω , εὐδαιμονία , διά σύ καί μέγας κακός ὕδωρ πίνω καί κάρδαμον ἐσθίω καί ἐπί γῆ κοιμάω . » ὁ δέ ἀμείβω ἐγώ « ἀλλά ἐγώ ὅς » φημί « σύ οὗτος ποιέω δίχα ταλαιπωρία ἡδύς ὁ ὁ πλοῦτος ἀγαθός , ὅς μᾶλλον ὁ ἄνθρωπος ἐγώ προΐημι , καί οὐ αἰσθάνομαι τύραννος ἑαυτοῦ ἐπιτρέφω . » ἐκ ἐκεῖνος ἐγώ , ἐπεί οὗτος ὁ εὐδαιμονία διαλεγμένος ἀκούω , οὐκέτι οὗτος ὡς ἄσκημα ἀείδω καί πίνω , ἀλλά ὡς ἡδονή , κρατέω δέ ἐγώ πρός οὗτος ὁ δίαιτα καί ὁ ἦθος , οὖον πᾶς ἀπολείπω βλάπτω . ( ζ ) παρατίθημι οὖν ἐγώ καί σύ τοιοῦτος δεῖπνον , μιμέομαι ὁ καλῶς ὁ ἐν ὁ βίος , εὐδαιμονία , ὁ δέ πλοῦτος λείν εἰς ὁ ἁμαρτάνω αὐτός ὁ ὁδός . ἀλλά εἰμί οὗτος σύ » φημί « δοκέω , εἰμί καί οὗτος » εἶπον . « ἀεί τοιοῦτος ἐγώ δεῖπνον θοίνη , ὁ τε λοιπός τοιοῦτος παρέχω ὁ ξένος . καί οὐδέποτε πάρειμι μέν αὐτός ἐκκλίνω , ὑστερίζω δέ τις αὐτός ζητέω , ἐλέγχω γάρ εἰς ἀγαθός . » οὗτος ἐγώ , ἐν Ῥόδος ἐπεί γίγνομαι , πρός Λακύδης ὁ ξένος ὁμιλέω .