aretaeus.de-curatione-acutorum-morborum-libri-duo 1.10
πῆ μὲν ξυνὴ καὶ τῶνδε πρὸς τἄλλα πάθεα τὰ ἐν τοῖσι παρισθμίοισι ἰητρειη , πῆ δὲ ἰδίη . ἐπὶ φλεγμασίῃ καὶ ἀγχόνῃ , κλυσμοὶ , φλεβοτομίη , τέγξιες , ἐπιπλάσιες , πυρίη , διάδεσμοι , σικύη , πάντα τωὐτά . χρίσιες δὲ φαρμάκων δυνατωτέρων · οὐ γὰρ ἀτρεμέει τὰ ἕλκεα , οὐδὲ ἐσχάραι γίγνονται ἐπιπολῆς · ἀλλὰ κἢν ἰχὼρ ἀπὸ τουτέων εἴσω στάξῃ , ὤκιστα μὲν ἑλκοῦται τὰ μέρη , κἢν ἀσινέα ᾖ · ὤκιστα δὲ εἰς τὸ εἴσω νέμεται καὶ κτείνει . πυρὶ μὲν ὦν καίειν τὸ πάθος ἀρωγὸν , ἀλλʼ ἀξύνετον διὰ τὸν ἰσθμόν · φαρμάκοισι δὲ πυρὶ ἰκέλοισι χρέεσθαι ἔς τε τὴν ἐπίσχεσι ν τῆς νεμήσιος , ἀτὰρ ἠδὲ ἐς τὴν τῶν ἐσχαρέων ἔκπτωσιν . ἔστι δὲ στυπτηρίη ξὺν μέλιτι , κηκὶς , βαλαύστιον , ξηρὰ , ἢ ξὺν μελικρή τῳ . τοῖσι δὲ αὐτοῖς καὶ ἐμφυσῆν καλάμῳ , ἢ πτίλῳ , ἢ καυλῷ παχέϊ καὶ ἐπιμήκεϊ , ὡς τῶν ἑλκέων θιγγάνειν τὰ φάρμακα . ἄριστον δὲ καὶ χαλκῖτις ὀπτὴ ξὺν καδμίῃ λείῃ ξὺν ὄξεϊ · ἔστω δὲ μοίρης διπλάσιον τῆς καδμίης , καὶ Ῥήου ἡ Ῥίζα ξύν τινι ὑγρῷ . φυλάσσεσθαι δὲ χρὴ τῶνδε τὰς ἐπιθλίψιας · ὑγραίνει γὰρ τὰ ἕλκεα καὶ ἐπὶ μᾶλλον νέμεται . χρὴ ὦν πτερῷ τὰ ξηρὰ καταπάσσειν · τὰ δὲ ὑγρὰ ὑγρότατα ποιέοντα ἐς τὸν γαργαρεῶνα ἐγχέειν . ἢν δὲ αἱ ἐσχάραι ἤδη τε ἀπολύωνται , τὰ δὲ ἕλκεα ἐρυθρὰ γίγνηται , κίνδυνος τότε μάλιστα σπασμοῦ . ἐπιξηραίνε ται γὰρ ὡς ἐπίπαν τὰ ἕλκεα , καὶ τοῖσι δὲ τὰ νεῦρα ξυντείνετα ι . χρὴ ὦν γάλακτι ξὺν ἀμύλῳ καὶ χυλῷ πτισάνης , ἢ τράγου , ἢ λίνου σπέρματι , ἢ τήλιος μαλθάσσειν καὶ ὑγραίνειν . μετεξετέροισι δὲ καὶ ἡ κιονὶς διεβρώθη μέχρις ὀστέου τοῦ τῆς ὑπερώης , καὶ τὰ παρίσθμια ἄχρι βάσιος καὶ ἐπιγλωττίδος , καὶ ἐπὶ τῇ ὠτειλῇ καταπίνειν οὔτε στερεὸν , οὔτε ὑγρὸν ἠδύναντο , ἀλλὰ καὶ τὸ ποτὸν ἀνακοπτόμενον ἀπέπνιγέ κοτε τὸν ἄνθρωπον λιμῷ .
Lemmas: πῇ μέν ξυνός καί ὅδε πρός ἄλλος πάθος ὁ ἐν ὁ παρίσθμιον ἰατρεια , πῇ δέ ἴδιος . ἐπί φλεγμασία καί ἀγχόνη , κλυσμός , φλεβοτομία , τέγξις , ἐπίπλασις , πυρία , διάδεσμος , σικύα , πᾶς τωὐτός . χρῖσις δέ φάρμακον δυνατός · οὐ γάρ ἀτρεμέω ὁ ἕλκος , οὐδέ ἐσχάρα γίγνομαι ἐπιπολή · ἀλλά ἐάν ἰχώρ ἀπό οὗτος εἴσω στάζω , ὠκύς μέν ἑλκόω ὁ μέρος , ἐάν ἀσινής εἰμί · ὠκύς δέ εἰς ὁ εἴσω νέμω καί κτείνω . πῦρ μέν οὖν καίω ὁ πάθος ἀρωγός , ἀλλά ἀσύνετος διά ὁ ἰσθμός · φάρμακον δέ πῦρ ἴκελος χράω εἰς τε ὁ ἐπίσχεσις ν ὁ νέμησις , ἀτάρ ἠδέ εἰς ὁ ὁ ἐσχαρεύς ἔκπτωσις . εἰμί δέ στυπτηρία σύν μέλι , κηκίς , βαλαύστιον , ξηρός , ἤ σύν μελικρή τις . ὁ δέ αὐτός καί ἐμφυσάω κάλαμος , ἤ πτίλον , ἤ καυλός παχύς καί ἐπιμήκης , ὡς ὁ ἕλκος θιγγάνω ὁ φάρμακον . ἄριστον δέ καί χαλκῖτις ὀπτός σύν καδμία λεῖος σύν ὄξος · εἰμί δέ μοῖρα διπλάσιος ὁ καδμία , καί ῥῆον ὁ ῥίζα σύν τις ὑγρός . φυλάσσω δέ χρή ὅδε ὁ ἐπίθλιψις · ὑγραίνω γάρ ὁ ἕλκος καί ἐπί μάλα νέμω . χρή οὖν πτερόν ὁ ξηρός καταπάσσω · ὁ δέ ὑγρός ὑγρός ποιέω εἰς ὁ γαργαρεών ἐγχέω . ἐάν δέ ὁ ἐσχάρα ἤδη τε ἀπολύω , ὁ δέ ἕλκος ἐρυθρός γίγνομαι , κίνδυνος τότε μάλα σπασμός . ἐπιξηραίνω ται γάρ ὡς ἐπίπαν ὁ ἕλκος , καί ὁ δέ ὁ νεῦρον συντείνετος ι̅ . χρή οὖν γάλα σύν ἄμυλος καί χυλός πτισάνη , ἤ τράγος , ἤ λίνος σπέρμα , ἤ τῆλις μαλθάσσω καί ὑγραίνω . μετεξέτεροι δέ καί ὁ κιονίς διαβιβρώσκω μέχρι ὀστέον ὁ ὁ ὑπερωέω , καί ὁ παρίσθμιον ἄχρι βάσις καί ἐπιγλωσσίς , καί ἐπί ὁ ὠτειλή καταπίνω οὔτε στερεός , οὔτε ὑγρός δύναμαι , ἀλλά καί ὁ ποτός ἀνακόπτω ἀποπνίγω ποτέ ὁ ἄνθρωπος λιμός .