aretaeus.de-causis-et-signis-acutorum-morborum-lib-2 2.1
ὕδρωψ ἀτερπὲς μὲν ἐσιδεῖν πάθος , χαλεπὸν δὲ καὶ παθεῖν . διαδιδρήσκουσι γὰρ τόδε πάγχυ παῦροι ὑπʼ εὐτυχίης , καὶ θεῶν μᾶλλον ἢ τέχνης · τὰ γὰρ μέζονα πάντα ἰῶνται μοῦνοι θεοί . ἢ γὰρ ἐν σπλάγχνῳ καιρίῳ νόσημα φωλεῦσαν ἔτρεψε ἐς καχεξίην τὸ πᾶν , ἢ τὸ ξύμπαν σκῆνος λοιμοῦ κατάρξαντος ἐς κακοχυμίην ἤμειψε τὰ σπλάγχνα · εὖτε ἀλλήλοισι ἄμφω ἐς τὸ κακὸν ξυντιμωρέει , ἀσινὲς δὲ οὐδὲν , ἐξ οὗπερ καὶ σμικρὴ τῇ φύσι γίγνοιτο ἂν ἐπικουρίη · ἔστι δὲ ἐς ἐπομβρίην Ῥεῦμα ψυχρὸν , παχὺ , ὁκοῖον ἡ ὀμίχλη τῷ παντί . ἢ τροπὴ ὑγρῆς καὶ ψυχρῆς αἰτίης , ἐς τοιήνδε ἕξιν ἑτεροιούσης τὸν ἄνθρωπον . οὐ γὰρ τὸ ἐν τῇ κολίῃ τῇ κάτω ἁλιζόμενον ὑγρὸν ὕδρωπα καλέομεν , ἐπεὶ οὐδὲ τὸ πάθος τῇδέ ἐστι , ἀλλʼ ὅτε ξυμπαρομαρτέει τῇ νούσῳ ὁ ὄγκος , τὸ οἶδος , ἡ χροιὴ , ἠδὲ ἐς τὸ ὕδωρ ξυντήκουσα ἕξις , ὕδρωψτέ ἐστι καὶ καλέεται . κἢν γὰρ ἐκραγῇ κοτε τὸ ὕδωρ αὐτομάτως ἔξω , ἢ ταμών τις τὸ ὑποχόνδριον ἐκχέῃ , ἐφʼ ἕδρης ἔασι οἱ ὑδρωπιώδεες . ἡ μὲν οὖν πρωτίστη αἰτίη καχεξίη . ἰδέαι δὲ πλεῦναι , ἧς ἀτὰρ ὄνομα ἕτερον καὶ ἕτερον . ἢν μὲν γὰρ ἡ παρέγχυσις ἔνυγρος ἐν τῇσι λαγόνεσι ἐμπλώῃ , καὶ ἀπὸ τῆς πρήσιος ἐν τοῖσι πατάγοισι δοκέῃ πως τυμπάνῳ , τυμπανίης κικλήσκεται . ἢν δὲ ὕδωρ ἅλις ἐς τὸ περιτόναιον ἐμπεριέχηται , ἐμπλώῃ δὲ τῷ ὑγρῷ τὰ ἔντερα , καλέομεν ἐπίκλησιν ἀσκίτην . ἢν δὲ αἱ λαγόνες μὲν μηδὲν τουτέων ἴσχωσι , τὸ πᾶν δὲ παροιδαίνῃ σκῆνος , ἢν μὲν ἐπὶ λευκῷ φλέγματι καὶ παχέϊ καὶ ψυχρῷ , φλεγματίης καλέεται . ἢν δὲ ἐς χυμὸν αἱμάλωπα , ὑδατώδεα , λεπτὸν , συντακῶσι αἱ σάρκες , ἀνὰ σάρκα γίγνεται ὕδρωψ · κακὴ μὲν ἡ ἑκάστου ξύστασις . κακίων δὲ πολλόν τι ἡ τῶνδε ἐπιμιξίη . τῶνδε γὰρ ἀμφὶ τὰς λαγόνας εἷς ἑνὶ τῶν ἀνὰ τὸ πᾶν ξυμβῇ γέ κοτε · χαλεπώτατος δὲ , ἢν ὁ τυμπανία ς τῷ ἀνὰ σάρκα μιχθῇ . καὶ γὰρ ἰδίῃ τῶν μὲν ἀμφὶ τὰς λαγόνας , ἀσκίτου τυμπανίας χερείων , τῶν δὲ ὅλου τοῦ σκήνεος ὁ λευκοφλ εγματίας τοῦ ἀνὰ σάρκα μείων · ἐπιεικὴς μὲν ὦν , ἐν ἀπελπίστοισι , ἢν ὁ μείων ξυστῇ τῷ μείονι · κακίων δὲ εἴ τις τῶν μειόνων ἑνὶ τῶν μεζόνων ἐς τὠυτὸ ξυμβῇ · ἢν δὲ ἐς ἄκρας ἡ μίξις ἅμʼ ἥκηται δυοῖν μεγάλοιν , μέζον κακὸν τὸ ἔκγονον . σημεῖα δὲ μέγιστα καὶ Ῥήϊστα ἰδεῖν καὶ θιγέειν καὶ εἰσακοῦσαι · ἐπὶ μὲν τῷ ἀσκίτῃ ἰδέειν ὄγκον ἐν τῇσι λαγόσι , οἶδος ἀμφὶ τὼ πόδε · πρόσωπα δὲ καὶ βραχίονες καὶ τὰ ἄλλα ἰσχνὰ , οἰδέουσι ὄρχιές τε καὶ πόσθη , καὶ ὁ ξύμπας καυλὸς σκολιὸς ἐξ ἀνίσου τοῦ οἴδεος . θίγειν ἠδὲ ἐρείσαν τά πη τὴν χεῖρα κατὰ λαγόνα εἰσωθεῖν · τὸ γὰρ ὑγρὸν ἐπὶ τὰ ἄλλα μέρεα μεταρρέει · ἀτὰρ καὶ ἐν τῇσι τοῦ ἀνθρώπου τῇδε ἢ τῇδε ἐπιστροφῇς ι , ἐς τὰς μετακλίσιας τὸ ὑγρὸν , ὄγκον τε καὶ κλύδωνα ποιέει , ἐσακούειν τε καὶ τοῦ κλύδωνος · ἀλλὰ κἤνπη τὸν δάκτυλον ἐρείσῃς , ὁ χῶρος γίγνεται κοῖλος , ἐς χρόνον τε πουλὺν μίμνει κοῖλος . τάδε μὲν τὰ ἀσκίτου . τυμπανίης δὲ πρὸς τῇ τοῦ ὄγκου θέῃ καὶ ἀκοῦσαί ἐστι δονέων . ἢν γὰρ πατάξῃς τῇ χειρὶ , τὸ ἐπιγάστριον δονέει , οὐδὲ μεταχωρέει τὸ πνεῦμα ἐν τῇσι ἐπιστροφῇσι . πνεῦμα γὰρ , κἢν μετακλιθῇ τὸ ἀμπέχον ἄνω τε καὶ κάτω , ἴσον πάντη μένει · ἢν δὲ ἐς ὀμίχλην καὶ ὕδωρ τρέπηται τὸ πνεῦμα , ( καὶ γὰρ ἀσκίτης ἀπὸ τυμπανίου , ) ἀμείβεται μὲν , ἢν μὴ ἐς τέλος τραπῇ κοτε , ἡμιτελὴς μεταρρέων . Ὁδὲ ἀνὰ σάρκα ἠδὲ τοῦ λευκοῦ φλέγματος , τὰς μὲν λαγόνας ἴοχοσι κενεὰς , οἰδαλέο ἔασι καὶ πρόσωπα καὶ βραχίον ας · ἀτὰρ ἠδὲ ὁκόσα τοῖσι ἄλλοισι κενεὰ , τοῖσδε γίγνεται πλήρεα φλέγμα μεν γὰρ λευκὸν ἐπὶ τῷ λευκῷ φλεγματίᾳ συνίσταται , ψυχρόν τε καὶ παχύ · τοῦδε ἐμπίπλαται τὸ πᾶν , οἰδαίνει δὲ τὸ πρόσωπον , αὐχήν τε καὶ βραχίονες · παχὺ δὲ τὸ ἐπιγάστριο ν ἀπὸ τοῦ οἴδεος · μαζοὶ δὲ ἐς ὄγκον αἴρονται , ὁκόσοι νέοι ἀκμὴν ὄντες ἐν εὐτυχίῃ τῆς ἡλικίης · ἐπὶ δὲ τῷ ἀνὰ σάρκα τηκεδὼν τῆς σαρκὸς ἐς χυμὸν σαρκοει δέα , ἰχώρτε αἱμάλωπος , ὁκοῖος Ῥέει ἀπὸ ἐντέρων ἕλκεσι · τοιόσδε καὶ ἐπὶ θλάσμασι ἀπὸ βάρεος ἐμπεσόντος , ἢν τάμῃς τι ἐπιπολῆς , ὁ χυμὸς ἐκρέει · ἡ δὲ τῶν δυοῖν ἐπιμιξίη ἀμφοῖν ἴσχει τὰ σημήϊα . ξύμπασι δὲ ὁμοῦ ξύνεστι , ὦχρος , δύσπνοια , βὴξ , ἄλλοτε καὶ ἄλλοτε νωθέες , ὄκνος πουλὺς , ἀπόσιτοι · ἢν δέ τι προσαίρωνται , κἢν βραχὺ καὶ ἄφυσον , φυσώδεες , διατάσιες ὡς ἀπὸ πλησμονῆς · ἄνικμοι , διὸ οὐδὲ ἐπὶ λουτροῖσι ἰκμαλέοι . λευκοὶ , γυναικώδεες · οἱ δὲ ἀνὰ σάρκα , μελάγχλωροι , μελανόφλεβες . ἀσκίτῃσι μὲν καὶ τυμπανίῃσι ἐπιφανέες καὶ ἐν προσώπῳ καὶ καρποῖσι καὶ ἐπιγαστρίῳ . ἐπὶ δὲ τοῖσι ἀνὰ σάρκα καὶ τῷ φλεγματίῃ οἴδεϊ ἅπαντα κρύπτεται , ὕπνοι βαρέες , νωθροὶ , σμικροὶ , ἀψυχίη , σμικρολογίη , φιλοζωΐη . καρτερίη οὐκ ἀπʼ εὐθυμίης καὶ εὐελπιστίης ὅκως τοῖσι ἐν εὐτυχίῃ , ἀλλʼ ἐξ αὐτέου τοῦ πάθεος · οὔτι φατὸν τὴν αἰτίην , θωυμάσαι δὲ τόδε μέγα , ἐπὶ μέν γε ἄλλοισι οὐ πάμπαν ὀλεθρίοισι οἱ νοσέοντες ἄθυμοι , κατηφέεσς , ἐράται τοῦ θανάτου · ἐπὶ δὲ τισι εὐέλπιδες καὶ φιλόζωοι γίγνονται . ἄμφω δὲ τὰ ἐναντία τίκτουσι αἱ νοῦσοι . γίγνεται ὕδρωψ καὶ ἐξαπίνης κοτὲ ἐπʼ ἀθρόῃ ψυχροποσίῃ , ἢν ὑπὸ δίψιος · χανδὸν πολὺ ψυχρὸν ἐγχέ ὕδωρ , οἶτα τὸ ὑγρὸν ἐς περιτόναιον ἐνεχθῇ διʼ ἃ δὲ τῇσ͵ʹ κοιλίῃσι τὸ ἔμφυτον θερμὸν κατεψύχθη , ἔπειτα εἰς τοὺς κενεῶνας σταγόνες ἐκρέουσι , αἳ πρόσθεν εἰς διαπνοὴν ἐξηερούμεναι διεφοροῦντο . τόδε οὖν εἰ γίγνεται , Ῥηϊτέρη ἡ τ ῶνδε ἴησις , πρίν τι τῶν σπλάγχνων ἢ ὅλον τὸν ἄνθρωπον παθεῖν . ἀτὰρ ἠδὲ ἔδεσμα φυσῶδες καὶ ἀπεψίη καὶ βούπρηστις ἔτεκον ὕδρωπας . ἔστι δὲ ξυνὸν πάντων τὸ κακὸν , ἀνδρῶν , γυναικῶν , ἡλικίης πάσης , ὁκόσον ἄλλοι ἐς ἄλλο εἶδος ἔασι ὡραῖοι , ἀνὰ σαρκα παῖδες ἠδὲ τοῦ λευκοῦ φλέγματος · νέοι δὲ μέχρι ἀκμῆς , οἱ κατὰ λαγόνας πλήσμιοι · γέροντες μὲν πάντα παθέεειν ἐτοῖμοι , ἀπόθερμοι · ψυχρὸν γὰρ τὸ γῆρας · ἀλλʼ ἐς ὑγροῦ πλῆθος ἔασι ἀναίτιοι . τοῖσδε οὖν τυμπανίης ξυνήθης . ἅπαντα μὲν οὖν πονηρὰ τὰ εἴδεά ἐστι · ὕδρωψ γὰρ πάντων τῶν νοσημάτων κακόν · ἀλλὰ τουτέων λευκοφλεγματίης μὲν εὐηθέστερος . πολλὴ γὰρ καὶ ποικίλη ἐπὶ τοῦδε ἡ εὐτυχίη ἱδρῶτος ἢ οὔρων , ἢ κοιλίη κοτὲ ἐπʼ αὐτέοις κατερράγη , λυομένης ἤδη τῆς τοῦ ὕδρωπος ἕξιος . χαλεπὴ δὲ τυμπανίης , καὶ τοῦδε ὁ ἀνὰ σάκρα μᾶλλον · τὸν δὲ ἰητρὸν ἐν τῷδε πάθεϊ ὅλον χρὴ τὸν ἄνθρωπον ἀλλάξαι . τόδε μέντοι οὐδὲ θεοῖσι Ῥηΐτερον . Ὑδεριᾷ δὲ καὶ ἐν σμικρῷ κοτε ἄνθρωπος , ἢ κεφαλὴν ἐπὶ ὑδροκεφάλῳ , ἢ πνεύμονα μοῦνον , ἢ ἧπαρ , ἢ σπλῆνα , καὶ ἐπὶ γυναικῶν ὑστέρη . καὶ τῶν ἄλλων ἥδε εὐαλθεστέρη . ἢν γὰρ τὸ στόμιον ἀνῇ ἐκ τῆς πρόσθεν μύσιος , ὑγρὸν μὲν εἰ ἔχοι , ἐκχέει ἔξω . ἢν δὲ πνεῦμα , ἐξεφυσήθη τόδε · ἢν δέ τι ἀνὰ σάρκα ἡ ὑστέρη πάθῃ , ὡς ἐπίπαν ὅλη ἡ ἄνθρωπος ὑδεριᾷ . ἰδέη τις ἑτέρη ὕδρωπος ἥδε γιγνώσκεται , κύστιες σμικραὶ , συχναὶ , πλήρεες ὑγροῦ , ἐγκέονται τῷ χωρίῳ ἔνθα ὁ ἀσκίτης ξυνίσταται · ἀτὰρ ἢν ἐμπλέωσι τῷ πολλῷ ὑγρῷ · τέκμαρ δέ · ἢν γὰρ τετρήνας τὸ ἐπιγάστριον ἐκχέῃς ἐπὶ βραχείῃ φορῇ τοῦ ὑγροῦ , ἔνδοθεν ἂν ἐπέφραξεν ἡ κύστις , κἢν τὸ ὄργανον διώσῃ , αὖθις ἐκρέεει · τόδε μέντοι τὸ εἶδος οὐκ εὔηθες . πόθεν γὰρ ἂν ἐκπέσωσι αἱ κύστιες , ὁδὸς οὐκ εὔπορος · λόγος δὲ μετεξετέροισι ὅτι ἧκόν κοτε διʼ ἐντέρων τοιαίδε κύστιες · ἐγὼ δὲ οὐκ ὤπωπα , διὰ τόδε νῦν οὐδὲν γράφω · οὐδὲ γὰρ περὶ αὐτέων ὅ τι λέξω ἔχω · εἴτε γὰρ ἐκ τοῦ κώλου , ἢ τῆς γαστρὸς ἡ φορὴ , τίς ὁ τρόπος τῆς ξυστάσιος ; ὁδὸς γὰρ ἐς ἔξοδον ἁπάντων διʼ ἕδρης εὔροος · ἡ δὲ αὐτοῦ τοῦ ὑγροῦ τῆς ἐν λαγόνι ξυλλογῆς , ἄπιστος ἡ τῶν ἐντέρων Ῥαγή . οὐ γὰρ ἀσινὲς οὐδʼ ἀνώλεθρον τρωθὲν ἔντερον .
Lemmas: ὕδρωψ ἀτερπής μέν εἰσοράω πάθος , χαλεπός δέ καί πάσχω . διαδιδράσκω γάρ ὅδε πάγχυ παῦρος ὑπό εὐτυχία , καί θεός μάλα ἤ τέχνη · ὁ γάρ μέγας πᾶς ἰάομαι μόνος θεός . ἤ γάρ ἐν σπλάγχνον καίριος νόσημα φωλεύω τρέπω εἰς καχεξία ὁ πᾶς , ἤ ὁ σύμπας σκῆνος λοιμός κατάρχω εἰς κακοχυμία ἀμείβω ὁ σπλάγχνον · εὖτε ἀλλήλων ἄμφω εἰς ὁ κακός συντιμωρέω , ἀσινής δέ οὐδείς , ἐκ ὅς καί μικρός ὁ φύσις γίγνομαι ἄν ἐπικουρία · εἰμί δέ εἰς ἐπομβρία ῥεῦμα ψυχρός , παχύς , ὁποῖος ὁ ὀμίχλη ὁ πᾶς . ἤ τροπή ὑγρός καί ψυχρός αἰτία , εἰς τοιόσδε ἕξις ἑτεροιόω ὁ ἄνθρωπος . οὐ γάρ ὁ ἐν ὁ κολίας ὁ κάτω ἁλίζω ὑγρός ὕδρωψ καλέω , ἐπεί οὐδέ ὁ πάθος τῇδε εἰμί , ἀλλά ὅτε συμπαρομαρτέω ὁ νόσος ὁ ὄγκος , ὁ οἶδος , ὁ χροιά , ἠδέ εἰς ὁ ὕδωρ συντήκω ἕξις , ὕδρωψτε εἰμί καί καλέω . ἐάν γάρ ἐξαράσσω ποτέ ὁ ὕδωρ αὐτόματος ἔξω , ἤ τέμνω τις ὁ ὑποχόνδριος ἐκχέω , ἐπί ἕδρα εἰμί ὁ ὑδρωπιώδης . ὁ μέν οὖν πρῶτος αἰτία καχεξία . ἰδέα δέ πολύι , ὅς ἀτάρ ὄνομα ἕτερος καί ἕτερος . ἐάν μέν γάρ ὁ παρέγχυσις ἔνυγρος ἐν ὁ λαγών ἐμπλέω , καί ἀπό ὁ πρᾶσις ἐν ὁ πάταγος δοκέω πως τύμπανον , τυμπανία κικλήσκω . ἐάν δέ ὕδωρ ἅλις εἰς ὁ περιτόναιον ἐμπεριέχω , ἐμπλέω δέ ὁ ὑγρός ὁ ἔντερον , καλέω ἐπίκλησις ἀσκίτης . ἐάν δέ ὁ λαγών μέν μηδείς οὗτος ἴσχω , ὁ πᾶς δέ παροιδάνω σκῆνος , ἐάν μέν ἐπί λευκός φλέγμα καί παχύς καί ψυχρός , φλεγματίας καλέω . ἐάν δέ εἰς χυμός αἱμάλωψ , ὑδατώδης , λεπτός , συντήκω ὁ σάρξ , ἀνά σάρξ γίγνομαι ὕδρωψ · κακός μέν ὁ ἕκαστος σύστασις . κακός δέ πολύς τις ὁ ὅδε ἐπιμιξία . ὅδε γάρ ἀμφί ὁ λαγών εἷς εἷς ὁ ἀνά ὁ πᾶς συμβαίνω γε ποτέ · χαλεπός δέ , ἐάν ὁ τυμπανίας σ̅ ὁ ἀνά σάρξ μείγνυμι . καί γάρ ἴδιος ὁ μέν ἀμφί ὁ λαγών , ἀσκίτης τυμπανία χερείων , ὁ δέ ὅλος ὁ σκῆνος ὁ λευκοφλ εγματίας ὁ ἀνά σάρξ μείων · ἐπιεικής μέν οὖν , ἐν ἀπέλπιστος , ἐάν ὁ μείων συνίστημι ὁ μείων · κακός δέ εἰ τις ὁ μείων εἷς ὁ μέγας εἰς αὐτός συμβαίνω · ἐάν δέ εἰς ἄκρα ὁ μίξις ἅμα ἥκω δύο μέγας , μέγας κακός ὁ ἔκγονος . σημεῖον δέ μέγας καί ῥᾴδιος ὁράω καί θιγγάνω καί εἰσακούω · ἐπί μέν ὁ ἀσκίτης ὁράω ὄγκος ἐν ὁ λαγών , οἶδος ἀμφί ὁ πούς · πρόσωπον δέ καί βραχίων καί ὁ ἄλλος ἰσχνός , οἰδέω ὄρχις τε καί πόσθη , καί ὁ σύμπας καυλός σκολιός ἐκ ἄνισος ὁ οἶδος . θίγω ἠδέ ἐρείνω ὁ πη ὁ χείρ κατά λαγών εἰσωθέω · ὁ γάρ ὑγρός ἐπί ὁ ἄλλος μέρος μεταρρέω · ἀτάρ καί ἐν ὁ ὁ ἄνθρωπος ὅδε ἤ ὅδε ἐπιστροφή ι̅ , εἰς ὁ μετάκλισις ὁ ὑγρός , ὄγκος τε καί κλύδων ποιέω , εἰσακούω τε καί ὁ κλύδων · ἀλλά κἤνπης ὁ δάκτυλος ἐρείδω , ὁ χῶρος γίγνομαι κοῖλος , εἰς χρόνος τε πολύς μίμνω κοῖλος . ὅδε μέν ὁ ἀσκίτης . τυμπανία δέ πρός ὁ ὁ ὄγκος θέα καί ἀκούω εἰμί δονέω . ἐάν γάρ πατάσσω ὁ χείρ , ὁ ἐπιγάστριος δονέω , οὐδέ μεταχωρέω ὁ πνεῦμα ἐν ὁ ἐπιστροφή . πνεῦμα γάρ , ἐάν μετακλίνομαι ὁ ἀμπέχω ἄνω τε καί κάτω , ἴσος πάντῃ μένω · ἐάν δέ εἰς ὀμίχλη καί ὕδωρ τρέπω ὁ πνεῦμα , ( καί γάρ ἀσκίτης ἀπό τυμπάνιον , ) ἀμείβω μέν , ἐάν μή εἰς τέλος τρέπω ποτέ , ἡμιτελής μεταρρέω . ὁδός ἀνά σάρξ ἠδέ ὁ λευκός φλέγμα , ὁ μέν λαγών ἴοχων κενός , οἰδαλέος εἰμί καί πρόσωπον καί βραχύς α̅ς̅ · ἀτάρ ἠδέ ὁπόσος ὁ ἄλλος κενός , ὅδε γίγνομαι πλήρης φλέγμα μεν γάρ λευκός ἐπί ὁ λευκός φλεγματίας συνίστημι , ψυχρός τε καί παχύς · ὅδε ἐμπίμπλημι ὁ πᾶς , οἰδάνω δέ ὁ πρόσωπον , αὐχήν τε καί βραχίων · παχύς δέ ὁ ἐπιγάστριον ν ἀπό ὁ οἶδος · μαστός δέ εἰς ὄγκος ἀείρω , ὁπόσος νέος ἀκμή εἰμί ἐν εὐτυχία ὁ ἡλικία · ἐπί δέ ὁ ἀνά σάρξ τηκεδών ὁ σάρξ εἰς χυμός σαρκοω δέος , ἰχώρτος αἱμάλωψ , ὁποῖος ῥέω ἀπό ἔντερον ἕλκος · τοιόσδε καί ἐπί θλάσμα ἀπό βάρος ἐμπίπτω , ἐάν τέμνω τις ἐπιπολή , ὁ χυμός ἐκρέω · ὁ δέ ὁ δύο ἐπιμιξία ἄμφω ἴσχω ὁ σημεῖον . σύμπας δέ ὁμοῦ σύνειμι , ὦχρος , δύσπνοια , βήξ , ἄλλοτε καί ἄλλοτε νωθής , ὄκνος πολύς , ἀπόσιτος · ἐάν δέ τις προσαίρω , ἐάν βραχύς καί ἄφυσος , φυσώδης , διάτασις ὡς ἀπό πλησμονή · ἄνικμος , διό οὐδέ ἐπί λουτρόν ἰκμαλέος . λευκός , γυναικώδης · ὁ δέ ἀνά σάρξ , μελάγχλωρος , μελανόφληβς . ἀσκίτης μέν καί τυμπανία ἐπιφανής καί ἐν πρόσωπον καί καρπός καί ἐπιγάστριος . ἐπί δέ ὁ ἀνά σάρξ καί ὁ φλεγματίας οἶδος ἅπας κρύπτω , ὕπνος βαρύς , νωθρός , μικρός , ἀψυχία , μικρολογία , φιλοζωΐα . καρτερία οὐ ἀπό εὐθυμία καί εὐελπιστία ὅπως ὁ ἐν εὐτυχία , ἀλλά ἐκ αὔτεος ὁ πάθος · οὔτι φατός ὁ αἰτία , θαυμάζω δέ ὅδε μέγας , ἐπί μέν γε ἄλλος οὐ πάμπαν ὀλέθριος ὁ νοσέω ἄθυμος , κατηφέησς , ἐράτης ὁ θάνατος · ἐπί δέ τις εὔελπις καί φιλόζωος γίγνομαι . ἄμφω δέ ὁ ἐναντίος τίκτω ὁ νόσος . γίγνομαι ὕδρωψ καί ἐξαπίνης ποτέ ἐπί ἀθρόος ψυχροποσία , ἐάν ὑπό δίψος · χανδόν πολύς ψυχρός ἐγχέω ὕδωρ , οἶτος ὁ ὑγρός εἰς περιτόναιον φέρω διά ὅς δέ τῇσ͵ʹ κοιλία ὁ ἔμφυτος θερμός καταψύχω , ἔπειτα εἰς ὁ κενεών σταγών ἐκρέω , ὅς πρόσθεν εἰς διαπνοή ἐξηερέω διαφορέω . ὅδε οὖν εἰ γίγνομαι , ῥᾴδιος ὁ τ ῶνδε ἴεσις , πρίν τις ὁ σπλάγχνον ἤ ὅλος ὁ ἄνθρωπος πάσχω . ἀτάρ ἠδέ ἔδεσμα φυσώδης καί ἀπεψία καί βούπρηστις τίκτω ὕδρωψ . εἰμί δέ ξυνός πᾶς ὁ κακός , ἀνήρ , γυνή , ἡλικία πᾶς , ὁπόσος ἄλλος εἰς ἄλλος εἶδος εἰμί ὡραῖος , ἀνά σαρκος παῖς ἠδέ ὁ λευκός φλέγμα · νέος δέ μέχρι ἀκμή , ὁ κατά λαγών πλήσμιος · γέρων μέν πᾶς παθοδιεείσκω ἐτοῖμος , ἀπόθερμος · ψυχρός γάρ ὁ γῆρας · ἀλλά εἰς ὑγρός πλῆθος εἰμί ἀναίτιος . ὅδε οὖν τυμπανίας συνήθης . ἅπας μέν οὖν πονηρός ὁ εἶδος εἰμί · ὕδρωψ γάρ πᾶς ὁ νόσημα κακός · ἀλλά οὗτος λευκοφλεγματίας μέν εὐήθης . πολύς γάρ καί ποικίλος ἐπί ὅδε ὁ εὐτυχία ἱδρώς ἤ ὅρος , ἤ κοιλία ποτέ ἐπί αύ̓τεος καταρρήγνυμι , λύω ἤδη ὁ ὁ ὕδρωψ ἕξις . χαλεπός δέ τυμπανία , καί ὅδε ὁ ἀνά σάκρα μάλα · ὁ δέ ἰατρός ἐν ὅδε πάθος ὅλος χρή ὁ ἄνθρωπος ἀλλάσσω . ὅδε μέντοι οὐδέ θεός ῥᾴδιος . ὑδεριάω δέ καί ἐν μικρός ποτέ ἄνθρωπος , ἤ κεφαλή ἐπί ὑδροκέφαλον , ἤ πνεύμων μόνος , ἤ ἧπαρ , ἤ σπλήν , καί ἐπί γυνή ὑστέρα . καί ὁ ἄλλος ὅδε εὐαλθής . ἐάν γάρ ὁ στόμιον ἀνίημι ἐκ ὁ πρόσθεν μύσις , ὑγρός μέν εἰ ἔχω , ἐκχέω ἔξω . ἐάν δέ πνεῦμα , ἐκφυσάω ὅδε · ἐάν δέ τις ἀνά σάρξ ὁ ὑστέρα πάσχω , ὡς ἐπίπαν ὅλος ὁ ἄνθρωπος ὑδεριάω . ἰδέα τις ἕτερος ὕδρωψ ὅδε γιγνώσκω , κύστις μικρός , συχνός , πλήρης ὑγρός , ἔγκειμαι ὁ χωρίον ἔνθα ὁ ἀσκίτης συνίστημι · ἀτάρ ἐάν ἐμπλέω ὁ πολύς ὑγρός · τέκμαρ δέ · ἐάν γάρ τετραίνω ὁ ἐπιγάστριος ἐκχέω ἐπί βραχύς φορά ὁ ὑγρός , ἔνδοθεν ἄν ἐπιφράσσω ὁ κύστις , ἐάν ὁ ὄργανον διωθέω , αὖθις κρεεέω · ὅδε μέντοι ὁ εἶδος οὐ εὐήθης . πόθεν γάρ ἄν ἐκπίπτω ὁ κύστις , ὁδός οὐ εὔπορος · λόγος δέ μετεξέτεροι ὅτι ἥκω ποτέ διά ἔντερον τοιόσδε κύστις · ἐγώ δέ οὐ ὀπώπω , διά ὅδε νῦν οὐδείς γράφω · οὐδέ γάρ περί αὐτός ὅς τις λέγω ἔχω · εἴτε γάρ ἐκ ὁ κῶλον , ἤ ὁ γαστήρ ὁ φορά , τίς ὁ τρόπος ὁ σύστασις ; ὁδός γάρ εἰς ἔξοδος ἅπας διά ἕδρα εὔροος · ὁ δέ αὐτός ὁ ὑγρός ὁ ἐν λαγών συλλογέω , ἄπιστος ὁ ὁ ἔντερον ῥαγή . οὐ γάρ ἀσινής οὐδέ ἀνώλεθρος τιτρώσκω ἔντερον .