aretaeus.de-causis-et-signis-acutorum-morborum-lib-2 2.7
κοιλίη , σπλάγχνον πεπτήριον , κάμνει τὴν πέψιν , ὁκότε διάρροια τὸν ἄνθρωπον ἴσχει · καὶ ἔστιν ὑγρῆς τροφῆς ἀπέπτου ἡ διάρροια · ἀλλʼ ἢν μὴ ἐπὶ σχεδίου τῆς αἰτίης γίγνοιτο τόδε ἐς μίην ἢ δευτέρην ἡμέρην μούνην , πρὸς δὲ καὶ ὅλος ὁ ἄνθρωπος ἀσθενέει , ἀτροφίῃ τοῦ σκήνεος , χρονίη νοῦσος ἡ κοιλιακ ὴ γίγνεται , ἀτονίῃ τοῦ πέσσοντος θερμοῦ , καὶ ψύξι τῆς κοιλίης · εὖτε λύεται μὲν ἐς θερμὸν ἡ τροφή · ἀλλʼ οὐκ ἐκπέσσει θερμὸν , οὐδὲ ἐς χυμὸν οἰκεῖον τρέπει , ἡμιτελέα δὲ λείπει ἀδρανείῃ τοῦ τέλεος . ἡ δὲ ἀφεθεῖσα τῆς ἐργασίης ἐς κακὸν ἀλλοιοῦται καὶ χροιῇ καὶ ὀδμῇ καὶ συστάσι . λευκὴ μὲν γὰρ καὶ ἄχολος ἡ χροιὴ , κάκοδμα δὲ καὶ βορβορώδεα · ὑγρὴ δὲ καὶ ἀσύστατος ἀπραγίῃ , μούνην δὲ ἀρετὴν ἴσχουσα τῆς πέψιος τὴν ἀρχήν . διὰ τόδε φυσώδεες ἐς τὴν γαστέρα , ἐρυγαὶ ξυνεχέες , κακώδεες , ἢν δὲ καὶ κάτω περήσωσι , τρύζει μὲν τὰ ἔντερα , φῦσαι δὲ διεξιᾶσι δασεῖαι , ὑγραὶ , ἀργιλώδεες · φαντασίαι δὲ ἐπʼ αὐτέοισι ὡς διεκθέοντος ὑγροῦ · πόνος τῆς κοιλίης βαρὺς , ὁκοῖον νύγμα , ἄλλοτε καὶ ἄλλοτε · ἰσχνὸς δὲ καὶ ἄτροφος ὥνθρωπος , ὠχρὸς , ἀδρανής · οὐδέν τι πρῆξαι τῶν συνήθων εὔτονος . ἀλλὰ κἢν βαδίζῃ , λύεται τὰ μέλεα , φλέβες κροτάφων ἐπηρμέναι , ἀτροφίῃ γὰρ κοιλοκρόταφοι , ἐπίφλεβοι δὲ καὶ παντὶτῷ σώματι . οὐ γὰρ οὐ πέσσει μοῦνον ἡ νοῦσος , ἀλλʼ οὐδὲ τὴν ἀρχὴν ἐς τὸν ὄγκον ἀναδιδοῖ . δοκέει γάρ μοι οὐ τῆς πέψιος μοῦνον , ἀλλὰ καὶ τῆς ἀναφορῆς τὸ πάθος ἔμμεναι . ἦν δὲ καὶ ἐπʼ αὐξήσει ἡ νοῦσος γίγνηται , ἄγει καὶ τὰ ἀπὸ τοῦ παντὸς εἰς τὴν κοιλίην πάλιν , εὖτε ἤδη τηκεδὼν τῆς ἕξιος . αὐαλέοι δὲ τὸ στόμα , ἄνικμοι δὲ τὴν ἐπιπολὴν , ἀνίδρωτες , κοιλίη ἄλλοτε πυριφλεγὴς ὡς ἀπʼ ἄνθρακος , ἄλλοτε δὲ ὡς ἀπὸ κρυστάλλου ψυχροστ αγής . κοτὲ δὲ καὶ αἷμα τοῖσι ἐσχάτοισι ἐν σκυβάλοισι ἐπιρρέει ξανθὸν , ἄκρητον , ἀμιγὲς , ὡς δοκέειν φλεβὸς στόμιον ἀνεῶχθαι . ἀνεσθίει γὰρ τὸ δριμὺ τὰς φλέβας . μήκιστον καὶ δυσαλθὲς κακὸν , καὶ γὰρ ἢν δοκέῃ πεπαῦσθαι , ἄνευ φανερῆς προφάσιος παλινδρο μέει ἐσαῦθις ἠδὲ καὶ ἐπὶ σμικρῇ ἁμαρτωλῇ παλίνορσος ἥκει . ἐς περίοδον γοῦν ἤδη φοιτῇ . γέρουσι ξύνηθες τὸ κακὸν , καὶ γυναιξὶ μᾶλλον ἢ ἀνδράσι . παιδίοισι δὲ διάρροια μὲν ξυνεχὴς , ἐφημέρῳ ἀκρασίῃ τροφῆς . ἀλλʼ οὐ κοιλίης κύτεϊ ἡ νοῦσος . τίκτει δὲ θέρος τῶν ἄλλων ὡρέων μᾶλλον · μετόπωρον δεύτερον , χειμὼν δὲ ὁ ψυχρότατος , ἢν ἀγχοῦ σβέσιος τὸ θερμὸν ἥκῃ · ἐπὶ χρονίῃ δὲ νούσῳ καὶ ἥδε καὶ δυσεντερίη καὶ λειεντερίη τίκτεται . ἀλλὰ καὶ χανδὸν ψυχροποσίη κοτὲ ξυνέστησε τὴν νοῦσον .
Lemmas: κοιλία , σπλάγχνον πεπτήριος , κάμνω ὁ πέψις , ὁπότε διάρροια ὁ ἄνθρωπος ἴσχω · καί εἰμί ὑγρός τροφή ἄπεπτος ὁ διάρροια · ἀλλά ἐάν μή ἐπί σχέδιος ὁ αἰτία γίγνομαι ὅδε εἰς εἷς ἤ δεύτερος ἡμέρα μόνος , πρός δέ καί ὅλος ὁ ἄνθρωπος ἀσθενέω , ἀτροφία ὁ σκῆνος , χρόνιος νόσος ὁ κοιλιακ ὴ γίγνομαι , ἀτονία ὁ πέσσω θερμός , καί ψῦξις ὁ κοιλία · εὖτε λύω μέν εἰς θερμός ὁ τροφή · ἀλλά οὐ ἐκπέσσω θερμός , οὐδέ εἰς χυμός οἰκεῖος τρέπω , ἡμιτελής δέ λείπω ἀδράνεια ὁ τέλος . ὁ δέ ἀφίημι ὁ ἐργασία εἰς κακός ἀλλοιόω καί χροιά καί ὀσμή καί σύστασις . λευκός μέν γάρ καί ἄχολος ὁ χροιά , κάκοδμος δέ καί βορβορώδης · ὑγρός δέ καί ἀσύστατος ἀπραγία , μόνος δέ ἀρετή ἴσχω ὁ πέψις ὁ ἀρχή . διά ὅδε φυσώδης εἰς ὁ γαστήρ , ἐρυγή συνεχής , κακώδης , ἐάν δέ καί κάτω περάω , τρύζω μέν ὁ ἔντερον , φῦσα δέ διεξίημι δασύς , ὑγρός , ἀργιλλώδης · φαντασία δέ ἐπί αύ̓τεος ὡς διεκθέω ὑγρός · πόνος ὁ κοιλία βαρύς , ὁποῖος νύγμα , ἄλλοτε καί ἄλλοτε · ἰσχνός δέ καί ἄτροφος ἄνθρωπος , ὠχρός , ἀδρανής · οὐδείς τις πράσσω ὁ συνήθης εὔτονος . ἀλλά ἐάν βαδίζω , λύω ὁ μέλεος , φλέψ κρόταφος ἐπαίρω , ἀτροφία γάρ κοιλοκρόταφος , ἐπίφλεβος δέ καί πατίτός σῶμα . οὐ γάρ οὐ πέσσω μόνος ὁ νόσος , ἀλλά οὐδέ ὁ ἀρχή εἰς ὁ ὄγκος ἀναδίδωμι . δοκέω γάρ ἐγώ οὐ ὁ πέψις μόνος , ἀλλά καί ὁ ἀναφορά ὁ πάθος εἰμί . εἰμί δέ καί ἐπί αὔξησις ὁ νόσος γίγνομαι , ἄγω καί ὁ ἀπό ὁ πᾶς εἰς ὁ κοιλία πάλιν , εὖτε ἤδη τηκεδών ὁ ἕξις . αὐαλέος δέ ὁ στόμα , ἄνικμος δέ ὁ ἐπιπολή , ἀνίδρως , κοιλία ἄλλοτε πυριφλεγής ὡς ἀπό ἄνθραξ , ἄλλοτε δέ ὡς ἀπό κρύσταλλος ψυχροστ αγής . ποτέ δέ καί αἷμα ὁ ἔσχατος ἐν σκύβαλον ἐπιρρέω ξανθός , ἄκρατος , ἀμιγής , ὡς δοκέω φλέψ στόμιον ἀνοώγνυμαι . ἀνεσθίω γάρ ὁ δριμύς ὁ φλέψ . μήκιστος καί δυσαλθής κακός , καί γάρ ἐάν δοκέω παύω , ἄνευ φανερός πρόφασις παλινδρο ἐμέω εἰσαῦθις ἠδέ καί ἐπί μικρός ἁμαρτωλή παλίνορσος ἥκω . εἰς περίοδος γοῦν ἤδη φοιτάω . γέρων συνηθέω ὁ κακός , καί γυνή μάλα ἤ ἀνήρ . παιδίον δέ διάρροια μέν συνεχής , ἐφήμερος ἀκρασία τροφή . ἀλλά οὐ κοιλία κύτος ὁ νόσος . τίκτω δέ θέρος ὁ ἄλλος ὥρα μάλα · μετόπωρον δεύτερος , χειμών δέ ὁ ψυχρός , ἐάν ἀγχοῦ σβέσις ὁ θερμός ἥκω · ἐπί χρόνιος δέ νόσος καί ὅδε καί δυσεντερία καί λειεντερία τίκτω . ἀλλά καί χανδόν ψυχροποσία ποτέ συνίστημι ὁ νόσος .