aretaeus.de-causis-et-signis-acutorum-morborum-lib-2 1.15
ἢν χολῆς ξανθῆς , λεκιθώδεος , ἢ κροκοει δέος , ἢ τῆς μελαγχλώρου , ἐς τὸ παντελὲς ἀνάχυσις ἀπὸ τοῦ σπλάγχνου γένηται , τὸ πάθος ἴκτερος κικλήσκεται , χαλεπὸν μὲν ἐν ὀξέσι · οὐ γὰρ μόνον πρὸ ἑβδόμης κτείνει φανὲν , ἀλλὰ καὶ μετὰ ἑβδόμην ἔκτεινε μυρίους · σπανίως δὲ εὖτε ἔκρινε πυρετὸν ἐς τέλος τὸ πάθος , ἀλλʼ αὐτὸς οὐ Ῥηϊδίως λύεται . Ξυνίστα ται δὲ οὐκ ἐπʼ αἰτίῃ μοῦνον ἥπατος , ὅκως τισὶ τῶν ἰητρῶν δοκέει , ἀλλὰ κοιλίῃ καὶ σπληνὶ καὶ νεφροῖσι καὶ κώλῳ · καὶ ἐφʼ ἥπατι μὲν ὧδε · ἢν φλεγμαίνῃ μὲν ἢ σκίρρον ἴσχῃ τὸ ἧπαρ , ἄτρεπτον δὲ τὸ ἐς ἐργασίην ἔῃ , τίκτει μὲν ἐν τῷ ἥπατι χολὴν , καὶ διακρίνει τήνδε ἡ ἐν ἥπατι οὖσα κύστις · ἀλλʼ ἢν αἱ φέρουσαι ἐς τὸ ἔντερον τὴν χολὴν ὁδοὶ ὑπὸ τῆς φλεγμασίης , ἢ τοῦ σκίρρου φραχθῶσι , πλημμυρῇ δὲ ἡ κύστις , παλίσσυτος ἡ χολή · τῷ αἵματι οὖν μίσγεται . τὸ δὲ αἷμα , ἐς πᾶν τὸ σκῆνος φοιτέον , ἄγει τὴν χολὴν παντὶ τῷ σώματι · γίγνεται δʼ ἡ ἰδέη χολῆς · λευκὰ δὲ καὶ ἀργιλώδεα τὰ σκύβαλα · οὐ γὰρ γίγνεται χολήβαφα , ὅτι περ οὐκ ἴσχει τοῦ χυμοῦ τὴν ἐπιρροήν · τῇδε καὶ γαστὴρ ἐπίξηρος · οὔτε γὰρ ὑγραίνεται οὔτε δάκνεται χολῇ · χροιὴ δὲ τοῦ λευκοχλώρου εἴδεος . ἐπὶ σπληνὶ δὲ ἢν ἴκτερος φανῇ , μελάγχλωρος · μέλαινα γὰρ αὐτέου ἡ τροφὴ , ὅτιπερ ἐκμαγεῖόν ἐστιν αἵματος μέλανος , οὗ τὴν ἀκαθαρσίην ἐοῦσαν οὐ δέχεται , οὐδὲ ἐκπονέει νοσέων ὁ σπλήν · ἡ δὲ ξὺν τῷ αἵματι πάντη φοιτῇ . διὰ τόδε μελάγχλωροι ἀπὸ σπληνὸς ἰκτέρου · ἀτὰρ καὶ ἐπὶ τοῖσι σκυβάλοισι τοῖσι ξυνήθεσι , ἔτι καὶ μελαντέρη χροιή . τῆς γὰρ σπληνὸς τροφῆς τὸ περιττὸν ἐς ἔξοδον περίττωμα γίγνεται . καὶ ἐπὶ κώλῳ καὶ γαστρὶ ἴκτερος , ἤνπερ εἰς πέψιν ἡ γαστὴρ καὶ τὸ κῶλον κακωθῇ · καὶ γὰρ καὶ ἐν κώλῳ πέψις , καὶ ἀπὸ τοῦδε ἡ ἐς τὸ ἧπαρ ἀναγωγὴ τροφῆς . ἢν οὖν ὠμοτέρην τὸ ἧπαρ τὴν ἄλλην τροφὴν λάβῃ , τὴν μὲν ἰδίην ἐργασίην πονέει , τὴν δὲ ὀθνείην ἐᾷ . τὸ γὰρ ἐν τῇ ἀναδόσι αἷμα τὴν ἀεργίην τὴν τοῦ κώλου ἐπέχον διασπείρει παντὶ χεόμενον · ἀπεψίη δὲ ἡ ἐν κώλῳ χολῆς ἐστι ἐργασίη . ὧδε καὶ ἐπὶ παντὶ γίγνεσθαι σπλάγχνῳ δυνατὸν ἴκτερον , οὐ μόνον τῶν ἐς τὸ ἧπαρ πεμπόντων τροφὴν , ἀλλὰ κἢν ἀπὸ ἥπατος λαμβάνῃ . οὐ γὰρ ὀχετοῖσι αἰσθητοῖσι μοῦνον ἡ φύσις παντὶ διαπέμπει τὴν τροφὴν , ἀλλὰ πολλῷ πλέον ἀτμοῖσι , οἵπερ ἀπὸ παντὸς εἰς πᾶν ἐνεχθῆναι Ῥηΐδιοι , τῆς φύσιος αὐτοὺς καὶ διὰ στερεῶν καὶ πυκινῶν ἀγούσης · γίγνονται οὖν οἱ ἀτμοὶ χολόβαφοι , καὶ χρώζουσι , ᾗ ἂν ἵζωσι τοῦ σώματος . οὐ μὴν ἐπὶ κώλῳ ἡ τῆς κοιλίης ἔκκρισις λευκή . ἀσινὲς γὰρ τὸ ἧπαρ ἐς γένεσιν , καὶ ἐκροὴν ἴσχει ἐπὶ ἔντερα χολῆς . δυνατωτάτη δὲ καὶ ἡ ἐπὶ τῷ παντὶ ἕξις ἴκτερον τεκεῖν . ἴσχει γὰρ καὶ ἐν ὅλῳ τὴν αἰτίην . ἔστι δὲ τοιήδε · παντὶ μὲν τὸ θερμὸν ἐς πέψιν , παντὶ δὲ ὑγρῶν γέννα καὶ διάκρισις , ἄλλων μὲν ἄλλη , ἑκάστῳ δὲ οἰκείη · ἐν σαρκὶ μὲν ἱδρῶς , ἐν ὀφθαλμοῖσι δὲ δάκρυον , ἐν ἄρθροισι δὲ καὶ Ῥινὶ μύξη , ἐν ὠσὶ κυψελίς . ἢν οὖν ἐς ἕκαστον ἔργον τὸ θερμὸν ἐγκάμῃ , αὐτὸ μὲν ἐς δριμὺ καὶ πυρῶδες ἐτράπη · τὰ δὲ ὑγρὰ πάντα γίγνεται χολή · πυρὸς γὰρ ἔργα πικρὰ καὶ χολόβαφα . ἢν δὲ καὶ ἐν αἵματι ἀπεψίη ξυμβῇ , γίγνεται τὸ αἷμα χολοειδὲς , σκίδναται δὲ παντὶ τρέφον · διὰ τόδε παντὶ φαίνεται χολή · δεινὸν μὲν γὰρ τὸ πάθος , φοβερὴ δὲ ἡ χρόη εἴδεϊ , καὶ χρυσοει δέες ἔασι τὴν χροιήν · οὐ γὰρ ἀνθρώπῳ εὐπρεπὲς ὅ γε ἐν λίθῳ καλὸν ἔῃ · περιττὸν δέ μοι φράζειν καὶ πόθεν τοὔνομα , πλὴν ὁκόσον τῶν χερσαίων ἰκτίδων τῶν τετραπόδων θηρίων , τοιοῖσι δὲ ἔασι οἱ ὦπες ὁ ῖοίδε . εἴδεα τοῦ πάθεος δοιά . ἢ γὰρ ἐς τὸ ξανθὸν καὶ τὸ κροκῶδες ἐτράπη τοῦ λευκοχλώρου εἴδεος , ἢ ἐς τὸ πελιδνὸν καὶ μέλαν . τῶνδε μέντοι ἡ αἰτίη ἡ δὴ καὶ χολῶν ἐστι αἰτίη · καὶ γὰρ καὶ τῆσδε ἡ μὲν ξανθὴ , λεπτὴ , διειδὴς , λευκοτέρου εἴδεος , ἡ δὲ κατακορὴς , ὡς κρόκον , ἢ λέκιθον φάναι , τοῦ αὐτοῦ εἴδεος . δευτέρη δὲ μελαντέρης χροιῆς , πρασίζουσα , ἰσσατώδης , μέλαινα · μυρίαι δὲ ἐν μέσῳ τῶν χροιῶν παραλλαγαί · παρὰ δὲ τὸ θερμὸν τουτέων καὶ τὰ ὑγρὰ ἡ τροπή . ἀλλὰ καὶ τὰ σπλάγχνα τοῦδέ ἐστι αἴτια · ἢν ᾖ ξανθὸν , ὡς τὸ ἧπαρ · ἢ πελιδνὸν , ὡς ὁ σπλήν · ἢν μὲν ἐπὶ σπλάγχνῳ τινὶ ἴκτερος γένηται , ἐπὶ ἥπατι μὲν , τὰ ἥπατος προφανέα · ἐπὶ δὲ σπληνὶ , τὰ σπληνός . ἕκαστα δὲ τὰ τῶν ἄλλων ἑκάστου · ἢν δὲ μηδενὸς φαίνηται , τῆς ὅλης ἕξιός ἐστι ἡ πάθη . διαφανῆ δὲ κατὰ τὰ λευκὰ ἐν τοῖσι ὀφθαλμοῖσι · μετώπου δὲ , πρὸς κροτάφοισι μᾶλλον · τοῖσι λευκοῖσι φύσι , καὶ ἐπὶ σμικρῷ ἰκτέρῳ ἡ χροιὴ μέζων ἐπανθέει . Ὁκόσοισι μὲν οὖν μέλας ὁ ἴκτερος , χροιῇ μελάγχλωροι , Ῥιγώδεες , ἀδρανέες , ὄκνῳ εἴκοντες , ἄθυμοι , βρωμώδεες δὲ τὴν ὀσμὴν , πικροὶ δὲ τὴν γεῦσιν , τὴν ἀναπνοὴν οὐκ εὔκολοι , γαστρὶ δακνώδεες , διαχωρήματα πρασοειδέα , ὑπομέλανα , ξηρὰ , μόλις διαχωρούμενα , οὖρα κατακορέα ἐπὶ τὸ μελάντερον . ἄπεπτοι , ἀπόσιτοι , ἄγρυπνοι , ἄθυμοι , μελαγχολώδεες . ἐπὶ δὲ τὸ λευκότερον , χροιῇ μὲν λευκόχλωροι , γνώμῃ δὲ φαιδρότεροι · σιτίων ἄρξασθαι μὲν ὀκνηροὶ , ἐμφαγεῖν δὲ οὐκ ἀγενεῖς , πέψαι Ῥηΐδιοι τῶν πρόσθεν μᾶλλον · διαχωρέουσι λευκὰ , ξηρὰ , ἀργιλώδεα · οὐρέουσι ξανθὰ , ὠχρὰ , κροκοειδέα . ἀμφοῖν δὲ τὸ ξύμπαν σῶμα κνησμῶδες · θέρμη ἀνὰ Ῥῖνας σμικρὴ μὲν , δακνώδη ς δέ . ἀμύσσον τὸ χολῶδες · γεῦσις μὲν πικρῶν οὐ πικρὴ , τὸ θωῦμα , οὐ μὴν γλυκέη · γλυκέων δὲ πικρή . ἡ γὰρ ἐν τῷ στόματι χολὴ ἐνίζουσα τῇ γλώσσῃ , ἐπίπροσθεν τῶν ἐδεστῶν ἐντυγχάνουσα , τὴν αἴσθησιν σοφίζεται τήνδε . ἡ γὰρ γλῶσσα ἀναπιοῦσα τῆς χολῆς τῆσδε , οὐκ ἐκείνων αἰσθάνεται · καὶ τὸν μὲν πρόσθεν τὸν τῆς ἀποσιτίης χρόνον ἀτρεμέει ἡ χολὴ , ἀτὰρ οὐδὲ ἡ γλῶσσα τῷ ἤθεϊ ἄχθεται · ἢν δὲ ἀναζέσῃ γεύμασι ἐπίπροσθεν τῶν ἐδεστῶν τὴν γλῶσσαν ἥδε κινέει . ἤν τε οὖν πικρὸν ἔῃ σιτίον , πικρῶν αἴσθησις · ἤν τε γλυκὺ , χολώδεος · φθάνει γὰρ ἡ αἴσθησις τῆς χολῆς · ἀπάτη δὲ ξύνεστι τοῖσι ἡγευμένοισι τὰ πικρὰ γλυκέα φαίνεσθαι . οὐ γὰρ οὕτως ἔχει . ἀλλʼ ὅτι μὴ ἐπὶ τῷ ἰζαίνοντι πικρῷ πικράζεται , μόνον διὰ τὸ ξύνηθες τῆς νούσου , φαντασίη γλυκάζοντος γίγνεται . ἡ ὠυτὴ δὲ κατάστασις καὶ ἐν γλυκέσι καὶ πικροῖσι γεύμασι · ἀπατηλῶν ἄρα γευμάτων προκάλυμμα ἡ χολή . ἢν μὲν οὖν μὴ ξύν τινος σπλάγχνου θερμασίῃ φανῇ , ἀσινὲς μὲν ὡς ἐπίπαν , μακρότερον δέ · ἢν δὲ καὶ ἐγχρονίσῃ καὶ ἐπιφλεγμαίνῃ σπλάγχνον , ἐς ὕδρωπα τὰ πολλὰ καὶ καχεξίην τελευτᾷ . πολλοὶ δὲ καὶ δίχα ὕδρωπος ἐκτακέντες ὤλοντο . ξύνηθες δὲ μειρακίοισι , νέοισι , καὶ τοῖσι δὲ ἀσινέστερον · παιδίοισι δὲ , οὐκ ἄηθες πάγχυ · οὐ πάντη δὲ ἀσφαλές .
Lemmas: ἐάν χολή ξανθός , λεκιθώδης , ἤ κροκοος δέος , ἤ ὁ μελάγχλωρος , εἰς ὁ παντελής ἀνάχυσις ἀπό ὁ σπλάγχνον γίγνομαι , ὁ πάθος ἴκτερος κικλήσκω , χαλεπός μέν ἐν ὀξύς · οὐ γάρ μόνος πρό ἕβδομος κτείνω φαίνω , ἀλλά καί μετά ἕβδομος κτείνω μυρίος · σπάνιος δέ εὖτε κρίνω πυρετός εἰς τέλος ὁ πάθος , ἀλλά αὐτός οὐ ῥᾴδιος λύω . συνίστημι ται δέ οὐ ἐπί αἰτία μόνος ἧπαρ , ὅπως τις ὁ ἰατρός δοκέω , ἀλλά κοιλία καί σπλήν καί νεφρός καί κῶλον · καί ἐπί ἧπαρ μέν ὧδε · ἐάν φλεγμαίνω μέν ἤ σκίρρος ἴσχω ὁ ἧπαρ , ἄτρεπτος δέ ὁ εἰς ἐργασία εἰμί , τίκτω μέν ἐν ὁ ἧπαρ χολή , καί διακρίνω ὅδε ὁ ἐν ἧπαρ εἰμί κύστις · ἀλλά ἐάν ὁ φέρω εἰς ὁ ἔντερον ὁ χολή ὁδός ὑπό ὁ φλεγμασία , ἤ ὁ σκίρρος φράζω , πλημμυρέω δέ ὁ κύστις , παλίσσυτος ὁ χολή · ὁ αἷμα οὖν μείγνυμι . ὁ δέ αἷμα , εἰς πᾶς ὁ σκῆνος φοιτάω , ἄγω ὁ χολή πᾶς ὁ σῶμα · γίγνομαι δέ ὁ ἰδέα χολή · λευκός δέ καί ἀργιλλώδης ὁ σκύβαλον · οὐ γάρ γίγνομαι χολήβαφος , ὅτι περ οὐ ἴσχω ὁ χυμός ὁ ἐπιρροή · τῇδε καί γαστήρ ἐπίξηρος · οὔτε γάρ ὑγραίνω οὔτε δάκνω χολή · χροιά δέ ὁ λευκόχλωρος εἶδος . ἐπί σπλήν δέ ἐάν ἴκτερος φαίνω , μελάγχλωρος · μέλας γάρ αύ̓τος ὁ τροφή , ὅστις ἐκμαγεῖον εἰμί αἷμα μέλας , ὅς ὁ ἀκαθαρσία εἰμί οὐ δέχομαι , οὐδέ ἐκπονέω νοσέω ὁ σπλήν · ὁ δέ σύν ὁ αἷμα πάντῃ φοιτάω . διά ὅδε μελάγχλωρος ἀπό σπλήν ἴκτερος · ἀτάρ καί ἐπί ὁ σκύβαλον ὁ συνήθης , ἔτι καί μελάντερος χροιά . ὁ γάρ σπλήν τροφή ὁ περισσός εἰς ἔξοδος περίσσωμα γίγνομαι . καί ἐπί κῶλον καί γαστήρ ἴκτερος , ἤνπερ εἰς πέψις ὁ γαστήρ καί ὁ κῶλον κακόω · καί γάρ καί ἐν κῶλον πέψις , καί ἀπό ὅδε ὁ εἰς ὁ ἧπαρ ἀναγωγή τροφή . ἐάν οὖν ὠμός ὁ ἧπαρ ὁ ἄλλος τροφή λαμβάνω , ὁ μέν ἴδιος ἐργασία πονέω , ὁ δέ ὀθνεῖος ἐάω . ὁ γάρ ἐν ὁ ἀνάδοσις αἷμα ὁ ἀεργία ὁ ὁ κῶλον ἐπέχω διασπείρω πᾶς χέω · ἀπεψία δέ ὁ ἐν κῶλον χολή εἰμί ἐργασία . ὧδε καί ἐπί πᾶς γίγνομαι σπλάγχνον δυνατός ἴκτερος , οὐ μόνος ὁ εἰς ὁ ἧπαρ πέμπω τροφή , ἀλλά ἐάν ἀπό ἧπαρ λαμβάνω . οὐ γάρ ὀχετός αἰσθητός μόνος ὁ φύσις πᾶς διαπέμπω ὁ τροφή , ἀλλά πολύς πολύς ἀτμός , ὅς ἀπό πᾶς εἰς πᾶς φέρω ῥᾴδιος , ὁ φύσις αὐτός καί διά στερεός καί πυκνός ἄγω · γίγνομαι οὖν ὁ ἀτμός χολόβαφος , καί χρώζω , ᾗ ἄν ἵζω ὁ σῶμα . οὐ μήν ἐπί κῶλον ὁ ὁ κοιλία ἔκκρισις λευκός . ἀσινής γάρ ὁ ἧπαρ εἰς γένεσις , καί ἐκροή ἴσχω ἐπί ἔντερον χολή . δυνατός δέ καί ὁ ἐπί ὁ πᾶς ἕξις ἴκτερος τίκτω . ἴσχω γάρ καί ἐν ὅλος ὁ αἰτία . εἰμί δέ τοιόσδε · πᾶς μέν ὁ θερμός εἰς πέψις , πᾶς δέ ὑγρός γέννα καί διάκρισις , ἄλλος μέν ἄλλος , ἕκαστος δέ οἰκεῖος · ἐν σάρξ μέν ἱδρόω , ἐν ὀφθαλμός δέ δάκρυον , ἐν ἄρθρον δέ καί ῥίς μύξα , ἐν οὖς κυψελίς . ἐάν οὖν εἰς ἕκαστος ἔργον ὁ θερμός ἐγκάμνω , αὐτός μέν εἰς δριμύς καί πυρώδης τρέπω · ὁ δέ ὑγρός πᾶς γίγνομαι χολή · πῦρ γάρ ἔργον πικρός καί χολόβαφος . ἐάν δέ καί ἐν αἷμα ἀπεψία συμβαίνω , γίγνομαι ὁ αἷμα χολοειδής , σκίδνημι δέ πᾶς τρέφω · διά ὅδε πᾶς φαίνω χολή · δεινός μέν γάρ ὁ πάθος , φοβερός δέ ὁ χροιά εἶδος , καί χρυσουι δέω εἰμί ὁ χροιά · οὐ γάρ ἄνθρωπος εὐπρεπής ὁ γε ἐν λίθος καλός εἰμί · περισσός δέ ἐγώ φράζω καί πόθεν ὄνομα , πλήν ὁπόσος ὁ χερσαῖος ἴκτις ὁ τετράπους θηρίον , οιὁ δέ εἰμί ὁ ὤψ ὁ ῖοιδε . εἶδος ὁ πάθος δοιοί . ἤ γάρ εἰς ὁ ξανθός καί ὁ κροκώδης τρέπω ὁ λευκόχλωρος εἶδος , ἤ εἰς ὁ πελιδνός καί μέλας . ὅδε μέντοι ὁ αἰτία ὁ δή καί χολή εἰμί αἰτία · καί γάρ καί ὅδε ὁ μέν ξανθός , λεπτός , διειδής , λευκός εἶδος , ὁ δέ κατακορής , ὡς κρόκος , ἤ λέκιθος φημί , ὁ αὐτός εἶδος . δεύτερος δέ μελάντερος χροιά , πρασίζω , ἰσσατώδης , μέλας · μυρίος δέ ἐν μέσος ὁ χροιά παραλλαγή · παρά δέ ὁ θερμός οὗτος καί ὁ ὑγρός ὁ τροπή . ἀλλά καί ὁ σπλάγχνον ὅδε εἰμί αἴτιος · ἐάν εἰμί ξανθός , ὡς ὁ ἧπαρ · ἤ πελιδνός , ὡς ὁ σπλήν · ἐάν μέν ἐπί σπλάγχνον τις ἴκτερος γίγνομαι , ἐπί ἧπαρ μέν , ὁ ἧπαρ προφανής · ἐπί δέ σπλήν , ὁ σπλήν . ἕκαστος δέ ὁ ὁ ἄλλος ἕκαστος · ἐάν δέ μηδείς φαίνω , ὁ ὅλος ἕξις εἰμί ὁ πάθος . διαφανής δέ κατά ὁ λευκός ἐν ὁ ὀφθαλμός · μέτωπον δέ , πρός κρόταφος μάλα · ὁ λευκός φύσις , καί ἐπί μικρός ἴκτερος ὁ χροιά μέγας ἐπανθέω . ὁπόσος μέν οὖν μέλας ὁ ἴκτερος , χροιά μελάγχλωρος , ῥιγώδης , ἀδρανής , ὄκνος εἴκω , ἄθυμος , βρωμώδης δέ ὁ ὀσμή , πικρός δέ ὁ γεῦσις , ὁ ἀναπνοή οὐ εὔκολος , γαστήρ δακνώδης , διαχώρημα πρασοειδής , ὑπομέλας , ξηρός , μόλις διαχωρέω , οὖρον κατακορής ἐπί ὁ μέλας . ἄπεπτος , ἀπόσιτος , ἄγρυπνος , ἄθυμος , μελαγχολώδης . ἐπί δέ ὁ λευκός , χροιά μέν λευκόχλωρος , γνώμη δέ φαιδρός · σιτίον ἄρχω μέν ὀκνηρός , ἐνεσθίω δέ οὐ ἀγενής , πέσσω ῥᾴδιος ὁ πρόσθεν μάλα · διαχωρέω λευκός , ξηρός , ἀργιλλώδης · οὐρέω ξανθός , ὠχρός , κροκοειδής . ἄμφω δέ ὁ σύμπας σῶμα κνησμώδης · θέρμη ἀνά ῥίς μικρός μέν , δακνώδης σ̅ δέ . ἀμύσσω ὁ χολώδης · γεῦσις μέν πικρός οὐ πικρός , ὁ θωῦμα , οὐ μήν γλυκύς · γλυκύς δέ πικρός . ὁ γάρ ἐν ὁ στόμα χολή ἐνίζω ὁ γλῶσσα , ἐπίπροσθεν ὁ ἐδεστής ἐντυγχάνω , ὁ αἴσθησις σοφίζω ὅδε . ὁ γάρ γλῶσσα ἀναπίνω ὁ χολή ὅδε , οὐ ἐκεῖνος αἰσθάνομαι · καί ὁ μέν πρόσθεν ὁ ὁ ἀποσιτία χρόνος ἀτρεμέω ὁ χολή , ἀτάρ οὐδέ ὁ γλῶσσα ὁ ἦθος ἄχθομαι · ἐάν δέ ἀναζέω γεῦμα ἐπίπροσθεν ὁ ἐδεστής ὁ γλῶσσα ὅδε κινέω . ἐάν τε οὖν πικρός εἰμί σιτίον , πικρός αἴσθησις · ἐάν τε γλυκύς , χολώδης · φθάνω γάρ ὁ αἴσθησις ὁ χολή · ἀπάτη δέ σύνειμι ὁ ἡγέομαι ὁ πικρός γλυκύς φαίνω . οὐ γάρ οὕτως ἔχω . ἀλλά ὅτι μή ἐπί ὁ ἰζαίω πικρός πικράζω , μόνος διά ὁ συνηθέω ὁ νόσος , φαντασία γλυκάζω γίγνομαι . ὁ ἀυτή δέ κατάστασις καί ἐν γλυκύς καί πικρός γεῦμα · ἀπατηλός ἄρα γεῦμα προκάλυμμα ὁ χολή . ἐάν μέν οὖν μή σύν τις σπλάγχνον θερμασία φαίνω , ἀσινής μέν ὡς ἐπίπαν , μακρός δέ · ἐάν δέ καί ἐγχρονίζω καί ἐπιφλεγμαίνω σπλάγχνον , εἰς ὕδρωψ ὁ πολύς καί καχεξία τελευτάω . πολύς δέ καί δίχα ὕδρωψ ἐκτήκω ὄλλυμι . συνηθέω δέ μειράκιον , νέος , καί ὁ δέ ἀσινής · παιδίον δέ , οὐ ἀήθης πάγχυ · οὐ πάντῃ δέ ἀσφαλής .