aretaeus.de-causis-et-signis-acutorum-morborum-lib-2 1.4
ποικίλον ἠδὲ ἀλλόκοτον κακὸν ἡ ἐπιληψίη , θηριῶδες μὲν ἐν παροξυσμοῖσι καὶ κάτοξυ καὶ ὀλέθριον . ἔκτεινε γάρ κοτε παροξυσμὸς εἷς · ἢν δὲ μελέτῃσι φέρῃ ὥνθρωπος , ζῇ μὲν αἴσχεα καὶ ὀνείδεα καὶ ἄλγεα φέρων , Ῥηϊδίως δὲ οὐκ ἄπεισι ἡ νοῦσος , ἀλλὰ ἐν ἡλικίῃσί τε τῇσι κρείττοσι ἐνοικέει καὶ ὥρῃ τῇ ὡραίῃ . ξυνδιαιτᾶταί τε παισὶ καὶ μειρακίοισι . ἐξηλάθη δέ κοτε ὑπʼ εὐτυχίης , διʼ ἄλλης ἡλικίης μέζονος , εὖτε τῷ κάλλεϊ συνέξεισι τῆς ὥρης · ἀλλὰ καὶ τότε μετεξετέρους αἰσχροὺς ἀποδείξασα , ἀπόλλυσι τοὺς παῖδας φθόνῳ τοῦ κάλλεος , ἢ χειρὸς ἀκρασίῃ , ἢ προσώπου διαστροφῇ , ἢ πηρώσι τινὸς αἰσθήσιος · ἢν δὲ φωλεύσῃ τὸ κακὸν ἐς Ῥίζην , οὔτε ἰητρῷ οὔτε ἡλικίης μεταβολαῖς ἐς ἔξοδον πείθεται , ἀλλὰ ξυμβιοῖ μέσφι θανάτου . ποτὶ καὶ ἐπίπονος ἡ νοῦσος σπασμοῖσι καὶ διαστροφῇσι μελέων τε καὶ ὄψιος , ἔτρεψε δέ κοτε καὶ γνώμην ἐς μανίην . ἀτερπὴς μὲν ἡ τοῦ παροξυσμοῦ θέη , αἰσχρὴ δὲ καὶ ἡ ἀπόλειψις αὐτέου , ἐπὶ ἀφόδῳ καὶ οὔροισι καὶ αὐτομάτῳ κοιλίῃ . ἀλλὰ καὶ ἄδοξος ἡ ξυμμορφή · δοκέει γὰρ τοῖσι ἐς τὴν σελήνην ἀλιτροῖσι ἀφικνεῖ σθαι ἡ νοῦσος · τοὔνεκεν ἱερὴν κικλήσκουσι τὴν πάθην · ἀτὰρ καὶ διʼ ἄλλας προφάσιας , ἢ μέγεθος τοῦ κακοῦ · ἱερὸν γὰρ τὸ μέγα · ἢ ἰήσιος οὐκ ἀνθρωπίνης , ἀλλὰ θείης , ἢ δαίμονος δόξης ἐς τὸν ἄνθρωπον εἰσόδου , ἢ ξυμπάντων ὁμοῦ , τήνδε ἐκίκλησκον ἱερήν . ὁκόσα μὲν οὖν ὡς ἐπὶ ὀξείῃ γίγνεται τῇ νούσῳ , πρόσθεν μοι λέλεκται · ἢν δὲ ἐν χρόνῳ μίμνῃ , οὐδὲ ἐπὶ τοῖσι διαλείμμασι ἀσινέες , νωθροὶ , ἄθυμοι , κατηφέες , ἐξάνθρωποι , ἄμικτοι , οὐδὲ ἡλικίῃσι μειλίχιοι , ἄγρυπνοι , δυσόνειροι πολλοῖσι ἀλλοκότοισι , ἀπόσιτοι , πέψαι κακοὶ , ἄχροοι , μολιβδώδεες , δυσμαθέες νωθείῃ γνώμης τε καὶ αἰσθήσιος , βαρυήκοοι , ἦχοι , βόμβοι ἀνὰ τὴν κεφαλήν . γλῶσσα ἀσαφὴς καὶ παράφορος · ἢ ὑπὸ τῆς διαθέσιος τῆς νούσου , ἢ ὑπὸ τρωμάτων ἐν τῇσι καταλήψεσι , σπασμώδεες . γλῶσσα μὲν στρωφᾶται ἐν τῷ στόματι ποικίλως · ὑποτείνεται δέ κοτε καὶ τὴν διάνοιαν ἡ νοῦσος , ὡς τὰ πάντα μωραίνειν · ἀτὰρ καὶ τοῖσδε αἰτίη ξὺν ὑγρότητι ψύξις .
Lemmas: ποικίλος ἠδέ ἀλλόκοτος κακός ὁ ἐπιληψία , θηριώδης μέν ἐν παροξυσμός καί κάτοξυς καί ὀλέθριος . κτείνω γάρ ποτέ παροξυσμός εἷς · ἐάν δέ μελέτη φέρω ἄνθρωπος , ζάω μέν αἶσχος καί ὄνειδος καί ἄλγος φέρω , ῥᾴδιος δέ οὐ ἀπέρχομαι ὁ νόσος , ἀλλά ἐν ἡλικία τε ὁ κρατύς ἐνοικέω καί ὥρα ὁ ὡραῖος . συνδιαιτάομαι τε παῖς καί μειράκιον . ἐξελαύνω δέ ποτέ ὑπό εὐτυχία , διά ἄλλος ἡλικία μέγας , εὖτε ὁ κάλλος συνεξέρχομαι ὁ ὥρα · ἀλλά καί τότε μετεξέτεροι αἰσχρός ἀποδείκνυμι , ἀπόλλυμι ὁ παῖς φθόνος ὁ κάλλος , ἤ χείρ ἀκρασία , ἤ πρόσωπον διαστροφή , ἤ πήρωσις τις αἴσθησις · ἐάν δέ φωλεύω ὁ κακός εἰς ῥίζα , οὔτε ἰατρός οὔτε ἡλικία μεταβολή εἰς ἔξοδος πείθω , ἀλλά συμβιόω μέσφι θάνατος . πρός καί ἐπίπονος ὁ νόσος σπασμός καί διαστροφή μέλος τε καί ὄψις , τρέπω δέ ποτέ καί γνώμη εἰς μανία . ἀτερπής μέν ὁ ὁ παροξυσμός θέα , αἰσχρός δέ καί ὁ ἀπόλειψις αύ̓τος , ἐπί ἄφοδος καί ὅρος καί αὐτόματος κοιλία . ἀλλά καί ἄδοξος ὁ συμμορφή · δοκέω γάρ ὁ εἰς ὁ σελήνη ἀλιτρός ἀφικνέομαι σομαι ὁ νόσος · ἕνεκα ἱερός κικλήσκω ὁ πάθη · ἀτάρ καί διά ἄλλος πρόφασις , ἤ μέγεθος ὁ κακός · ἱερός γάρ ὁ μέγας · ἤ ἴασις οὐ ἀνθρώπινος , ἀλλά θεῖος , ἤ δαίμων δόξα εἰς ὁ ἄνθρωπος εἴσοδος , ἤ σύμπας ὁμοῦ , ὅδε κικλήσκω ἱερός . ὁπόσος μέν οὖν ὡς ἐπί ὀξύς γίγνομαι ὁ νόσος , πρόσθεν ἐγώ λέγω · ἐάν δέ ἐν χρόνος μίμνω , οὐδέ ἐπί ὁ διάλειμμα ἀσινής , νωθρός , ἄθυμος , κατηφής , ἐξάνθρωπος , ἄμικτος , οὐδέ ἡλικία μειλίχιος , ἄγρυπνος , δυσόνειρος πολύς ἀλλόκοτος , ἀπόσιτος , πέσσω κακός , ἄχροος , μολιβδώδης , δυσμαθής νώθεια γνώμη τε καί αἴσθησις , βαρυήκοος , ἦχος , βόμβος ἀνά ὁ κεφαλή . γλῶσσα ἀσαφής καί παράφορος · ἤ ὑπό ὁ διάθεσις ὁ νόσος , ἤ ὑπό τραῦμα ἐν ὁ κατάληψις , σπασμώδης . γλῶσσα μέν στρωφάω ἐν ὁ στόμα ποικίλος · ὑποτείνω δέ ποτέ καί ὁ διάνοια ὁ νόσος , ὡς ὁ πᾶς μωραίνω · ἀτάρ καί ὅδε αἰτία σύν ὑγρότης ψῦξις .