aretaeus.de-causis-et-signis-acutorum-morborum-lib-1 2.3
εὖ γε ὅλως ὁ ἰητρὸς , ἠδὲ ὁ δημότης , εὖ γε ἐπικλήσιος τοῦδε τοῦ πάθεος . ὠκυτάτου κακοῦ ἐστι οὔνομα · τί μὲν γὰρ μέζον ἢ ὠκύτερο ν συγκοπῆς δυνάμιος ; τί δὲ οὔνομα ἕτερον εἰς ἐπίκλησιν τοῦδε τοῦ πράγματος μᾶλλον εὔσημον ; τί δὲ καρδίης ἄλλο καιριώτερον ἐς ζωὴν ἢ ἐς θάνατον ; οὐδὲ τὴν συγκοπὴν ἄπιστον τῆς καρδίης νοῦσον ἔμμεναι , ἢ αὐτὴν σίνος τῆς ἐν αὐτέῃ τοῦ ζῆν δυνάμιος · τόσον τε τάχος τοῦ ὀλέθρου , τοιήδε καὶ ἰδέη . ἔστι γὰρ τὸ πάθος λύσις τῶν δεσμῶν τῆς εἰς ζωὴν δυνάμιος , ἀντίξουν τῇ συστάσει τοῦ ἀνθρώπου ἐόν . τῆσδε γὰρ ἀπρὶξ λαβόμεν ον οὐ μεθίησι , ἀλλʼ ἐς διάλυσιν τρέπει . καὶ οὐ μέγα τὸ θώϋμα . καὶ γὰρ καὶ ἕτερα πάθεα ἴδια καὶ ἐπίκαιράτινων μερέων ἐστὶ , οἷσίπερ ἐμφύνει , καὶ τουτέων ἐξάπτεται · βουβῶνες μὲν οἱ λοιμώδεες καὶ σφόδρα κακοήθεες ἐξ ἥπατος ἐξ ἄλλου δὲ γίγνονται οὐδενός . νεύρων δὲ τέτανος , ἐπιληψίη δὲ κεφαλῆς . ὧδε οὖν καὶ ἡ συγκοπὴ καρδίης ἐστὶ καὶ ζωῆς νοῦσος . ὁκόσοι δὲ στομάχου ἡγέονται τὸ πάθος ἔμμεναι , οὕνεκα σιτίοισί τε καὶ οἴνῳ , μετεξετέροισι δὲ καὶ ψυχρῷ , ἡ δύναμις ἐστάθη , καὶ τὸ κακὸν ἐξηλάθη , οἱ δέ μοι δοκέουσι καὶ τὴν φρενῖτιν τριχῶν τῆς κεφαλῆς , καὶ τοῦ δέρματος νοῦσον ἡγέεσθαι , οὕνεκεν κουρῇ καὶ τέγξι αὐτέων Ῥηίζουσι οἱ φρενιτι κοί . ἀλλὰ γὰρ τῆς καρδίης γειτόνη μα καίριόν ἐστι ὁ στόμαχος , ἐξ οὗπερ ἕλκει ἡ καρδίη οἰκεῖον ἢ ἀξύμφορον . καὶ γὰρ καὶ διὰ πνεύμονος ἕλκει πνεῦμα εἰς ἀναπνοὴν ἡ καρδίη , ἀλλʼ οὐχὶ πνεύμων ἐξ ἴσης ἀρχῆς ἀναπνέει . οὐ γὰρ ἐν τοῖσι ὀργάνοισι αἱ δυνάμιες , ἀλλʼ ἔνθα ἀρχὴ ζωῆς ἦν καὶ ἰσχύος . στόμαχος δὲ οὔτε ἀρχὴ οὔτε χωρίον ζωῆς · βλαβήσεται δέ τις διὰ ἀτονίην . καὶ γὰρ καὶ τὰ καρδιοβόλα βρώματα οὐ τὸν στόμαχον σίνεται , ἀλλὰ διʼ αὐτέου τὴν καρδίην · ἐπεὶ καὶ οἱ ἐπὶ τοῖσδε θνήσκοντες σημεῖα ἴσχουσι καρδίης πάθεος , σφυγμοὺς μικροὺς , ἀδρανέας , πάταγον τῆς καρδίης , ἐπὶ πηδήσι καρτερῇ , σκοτόδινος , λειποθυμίη , νάρκη , καὶ παρέσιες μελέων , ἱδρὼς ἄσχετος , πουλὺς , ψύξις ὅλου , ἀναισθησίη , ἀφωνίη . ποῦ δὴ τὸν στόμαχον πάσχειν τάδε ; ἅττα δὲ αὐτέου ἴδια , ναυτίη , ἔμετος , ἀποσιτίη , λὺγξ , ἐρεύξιες , ὀξυρεγμίη · ἐπὶ δὲ τοῖσι καρδιώσσουσι καὶ αἰσθήσι ὀξύτεροι , ὡς ἰδεῖν καὶ ἀκοῦσαι μᾶλλον ἢ πρόσθεν , καὶ γνώμῃ εὐσταθέστεροι , καὶ ψυχῇ καθαρώτεροι , καὶ τάδε οὐκ εἰς τὰ παρεόντα μοῦνον , καὶ ἐς τὰ μέλλοντα μάντιες ἀτρεκέες . μὴ οὖν καὶ αἵδε στομάχου αἱ δυνάμιες , ἀλλὰ καρδίης , ἔνθα καὶ ἡ ψυχὴ καὶ ἡ φύσις αὐτέης , εἰς ἣν καὶ τὸ πάθος ᾖ τῶν τῇδε δυνάμεων . ἔστι δὲ ἡ τῆς νούσου ἰδέη ἔκλυσις τοῦ τόνου τῆς φύσιος ἐπʼ αἰτίῃ ψύξι καὶ ὑγρότητι . καὶ γὰρ ἄθερμοι , καὶ τὰ εἴσω καὶ τὰ ἔξω , καὶ ἄδιψοι · καὶ ψυχρὸν ἀναπνέουσι , κἢν ἐκ μεγάλων καὶ καυσωδέων ἐστὶ πυρετῶν , ἐξ ὧνπερ ἐξάπτεται ἡ ξυγκοπή . εὖτε μὲν γὰρ ἔρρωται ἡ φύσις , καί ἐστιν εὔκρατος , πάντων μὲν κρατέει , πᾶσι δὲ σημαίνει , καὶ ὑγρῷ , καὶ πνεύματι , καὶ στερεοῖσι , καὶ τῇ τούτων εὐταξίῃ καὶ ξυμμετρίῃ ἐς ζωὴν διέπει τὸν ἄνθρωπον · ἢν δὲ τῆς φύσιος ὁ δεσμὸς , τουτέστι ὁ τόνος , λυθῇ , τότε γίγνεται τὸ πάθος . κατάρχει δὲ αὐτέου καῦσος , ὅς ἐστι τοιόσδε .
Lemmas: εὖ γε ὅλος ὁ ἰατρός , ἠδέ ὁ δημότης , εὖ γε ἐπίκλησις ὅδε ὁ πάθος . ὠκύς κακός εἰμί ὄνομα · τίς μέν γάρ μέγας ἤ ἐοκύτερος ν συγκοπή δύναμις ; τίς δέ ὄνομα ἕτερος εἰς ἐπίκλησις ὅδε ὁ πρᾶγμα μάλα εὔσημος ; τίς δέ καρδία ἄλλος καίριος εἰς ζωή ἤ εἰς θάνατος ; οὐδέ ὁ συγκοπή ἄπιστος ὁ καρδία νόσος εἰμί , ἤ αὐτός σίνος ὁ ἐν αὔτεος ὁ ζάω δύναμις · τόσος τε τάχος ὁ ὄλεθρος , τοιόσδε καί ἰδέα . εἰμί γάρ ὁ πάθος λύσις ὁ δεσμός ὁ εἰς ζωή δύναμις , ἀντίξοος ὁ σύστασις ὁ ἄνθρωπος εἰμί . ὅδε γάρ ἀπρίξ λά-β́μεͅσκω ον οὐ μεθίημι , ἀλλά εἰς διάλυσις τρέπω . καί οὐ μέγας ὁ θαῦμα . καί γάρ καί ἕτερος πάθος ἴδιος καί ἔπικαιρατινος μέρος εἰμί , ὅς ἐμφύω , καί οὗτος ἐξάπτω · βουβών μέν ὁ λοιμώδης καί σφόδρα κακοήθης ἐκ ἧπαρ ἐκ ἄλλος δέ γίγνομαι οὐδείς . νεῦρον δέ τέτανος , ἐπιληψία δέ κεφαλή . ὧδε οὖν καί ὁ συγκοπή καρδία εἰμί καί ζωή νόσος . ὁπόσος δέ στόμαχος ἡγέομαι ὁ πάθος εἰμί , οὕνεκα σιτίον τε καί οἶνος , μετεξέτεροι δέ καί ψυχρός , ὁ δύναμις ἵστημι , καί ὁ κακός ἐξελαύνω , ὁ δέ ἐγώ δοκέω καί ὁ φρενῖτις θρίξ ὁ κεφαλή , καί ὁ δέρμα νόσος ἡγέομαι , οὕνεκα κουρά καί τέγξις αὐτός ῥαίζω ὁ φρενις κοί . ἀλλά γάρ ὁ καρδία γειτονέω μά καίριος εἰμί ὁ στόμαχος , ἐκ ὅς ἕλκω ὁ καρδία οἰκεῖος ἤ ἀσύμφορος . καί γάρ καί διά πνεύμων ἕλκω πνεῦμα εἰς ἀναπνοή ὁ καρδία , ἀλλά οὐ πνεύμων ἐκ ἴσος ἀρχή ἀναπνέω . οὐ γάρ ἐν ὁ ὄργανον ὁ δύναμις , ἀλλά ἔνθα ἀρχή ζωή εἰμί καί ἰσχύς . στόμαχος δέ οὔτε ἀρχή οὔτε χωρίον ζωή · βλάπτω δέ τις διά ἀτονία . καί γάρ καί ὁ καρδιοβόλος βρῶμα οὐ ὁ στόμαχος σίνομαι , ἀλλά διά αὔτεος ὁ καρδία · ἐπεί καί ὁ ἐπί ὅδε θνῄσκω σημεῖον ἴσχω καρδία πάθος , σφυγμός μικρός , ἀδρανής , πάταγος ὁ καρδία , ἐπί πήδησις καρτερός , σκοτόδινος , λειποθυμία , νάρκη , καί πάρεσις μέλος , ἱδρώς ἄσχετος , πολύς , ψῦξις ὅλος , ἀναισθησία , ἀφωνία . ποῦ δή ὁ στόμαχος πάσχω ὅδε ; ὅστις δέ αύ̓τος ἴδιος , ναυτία , ἔμετος , ἀποσιτία , λύγξ , ἔρευξις , ὀξυρεγμία · ἐπί δέ ὁ καρδιώσσω καί αἴσθησις ὀξύς , ὡς ὁράω καί ἀκούω μάλα ἤ πρόσθεν , καί γνώμη εὐσταθής , καί ψυχή καθαρός , καί ὅδε οὐ εἰς ὁ πάρειμι μόνος , καί εἰς ὁ μέλλω μάντις ἀτρεκής . μή οὖν καί ὅδε στόμαχος ὁ δύναμις , ἀλλά καρδία , ἔνθα καί ὁ ψυχή καί ὁ φύσις αὐτε͂οι , εἰς ὅς καί ὁ πάθος εἰμί ὁ τῇδε δύναμις . εἰμί δέ ὁ ὁ νόσος ἰδέα ἔκλυσις ὁ τόνος ὁ φύσις ἐπί αἰτία ψῦξις καί ὑγρότης . καί γάρ ἄθερμος , καί ὁ εἴσω καί ὁ ἔξω , καί ἄδιψος · καί ψυχρός ἀναπνέω , ἐάν ἐκ μέγας καί καυσώδης εἰμί πυρετός , ἐκ ὅς ἐξάπτω ὁ συγκοπή . εὖτε μέν γάρ ῥώννυμι ὁ φύσις , καί εἰμί εὔκρατος , πᾶς μέν κρατέω , πᾶς δέ σημαίνω , καί ὑγρός , καί πνεῦμα , καί στερεός , καί ὁ οὗτος εὐταξία καί συμμετρία εἰς ζωή διέπω ὁ ἄνθρωπος · ἐάν δέ ὁ φύσις ὁ δεσμός , τουτέστι ὁ τόνος , λύω , τότε γίγνομαι ὁ πάθος . κατάρχω δέ αύ̓τος καῦσος , ὅς εἰμί τοιόσδε .