appianus.syriaca 5.26
οἱ μὲν δὴ πάλιν ἐς Σάμον ἀνήγοντο , καὶ ὁ χρόνος ἔληγε Λιουίῳ τῆς ναυαρχίας · τοῦ δʼ αὐτοῦ χρόνου Σέλευκος ὁ Ἀντιόχου τὴν Εὐμένους γῆν ἐδῄου καὶ Περγάμῳ παρεκάθητο , τοὺς ἄνδρας ἐς τὴν πόλιν κατακλείσας . ὅθεν ὁ Εὐμένης ἐς Ἐλαίαν , τὸ τῆς ἀρχῆς ἐπίνειον , διέπλει κατὰ σπουδήν , καὶ σὺν αὐτῷ Λεύκιος Αἰμίλιος Ῥηγίλλος ὁ Λιουίου τὴν ναυαρχίαν παραδεδεγμένος . ἧκον δὲ καὶ παρὰ τῶν Ἀχαιῶν Εὐμένει σύμμαχοι χίλιοι πεζοὶ καὶ ἱππεῖς ἑκατὸν ἐπίλεκτοι , ὧν Διοφάνης ὁ στρατηγὸς ἀπὸ τοῦ τείχους ἰδὼν τοὺς Σελευκείους παίζοντάς τε καὶ μεθύοντας ἐκ καταφρονήσεως , ἔπειθε τοὺς Περγαμηνοὺς ἑαυτῷ συνεκδραμεῖν ἐπὶ τοὺς πολεμίους . οὐχ ὑφισταμένων δʼ ἐκείνων , ὥπλισε τοὺς ἰδίους χιλίους καὶ τοὺς ἑκατὸν ἱππέας . καὶ προαγαγὼν ὑπὸ τὸ τεῖχος ἔστησεν ἀτρεμεῖν , ὑπερορώντων αὐτοὺς ἐς πολὺ τῶν πολεμίων ὡς ὀλίγους τε καὶ οὐ τολμῶντας ἐς χεῖρας ἐλθεῖν . ὁ δʼ ἀριστοποιουμένοις ἐπιδραμὼν ἐθορύβησέ τε καὶ ἐτρέψατο τοὺς προφύλακας , τῶν δʼ ἄλλων ἐπὶ τὰ ὅπλα ἀναπηδώντων , καὶ τοὺς ἵππους περιχαλινούντων ἢ φεύγοντας διωκόντων ἢ δυσχερῶς ἀναβαινόντων οὐκ εὐσταθοῦντας , ἐκράτει πάνυ λαμπρῶς , ἐπιβοώντων ἄνωθεν ἀπὸ τοῦ τείχους τῶν Περγαμηνῶν , καὶ οὐδὲ τότε προελθεῖν ὑφισταμένων . κτείνας δʼ ὅσους ἐδύνατο ὡς ἐν ἐπιδείξει ταχείᾳ , καί τινας αἰχμαλώτους ἑλὼν ἄνδρας τε καὶ ἵππους , ἐπανῄει κατὰ σπουδήν . καὶ τῆς ἐπιούσης αὖθις ἵστη τοὺς Ἀχαιοὺς ὑπὸ τὸ τεῖχος , οὐδὲ τότε τῶν Περγαμηνῶν αὐτῷ συνεξιόντων . Σέλευκος δʼ ἱππεῦσι πολλοῖς αὐτῷ προσεπέλαζε προκαλούμενος . ὁ δὲ τότε μὲν οὐκ ἐπεξῄει , παρʼ αὐτὸ τὸ τεῖχος ἑστώς , ἀλλʼ ἐφυλάσσετο · ἐπεὶ δʼ ὁ Σέλευκος παραμείνας ἐς μεσημβρίαν , καμνόντων οἱ ἤδη τῶν ἱππέων ἐπέστρεφε καὶ ἐπανῄει , τοῖς τελευταίοις αὐτοῦ ὁ Διοφάνης ἐπιθέμενος καὶ θορυβοποιήσας , καὶ βλάψας ὅσα καὶ τότε δυνατὸς ἦν , εὐθὺς ἐπανῄει πάλιν ὑπὸ τὸ τεῖχος . καὶ τόνδε τὸν τρόπον συνεχῶς ἔν τε χορτολογίαις καὶ ξυλείαις ἐνεδρεύων καὶ ἀεί τι ἐνοχλῶν ἀπό τε Περγάμου τὸν Σέλευκον ἀνέστησε καὶ ἀπὸ τῆς ἄλλης Εὐμένους χώρας ἐξήλασεν .
Lemmas: ὁ μέν δή πάλιν εἰς Σάμος ἀνάγω , καί ὁ χρόνος λήγω Λιόυιον ὁ ναυαρχία · ὁ δέ αὐτός χρόνος Σέλευκος ὁ Ἀντίοχος ὁ Εὐμένης γῆ δηϊόω καί Πέργαμος πάρημαι , ὁ ἀνήρ εἰς ὁ πόλις κατακλείω . ὅθεν ὁ Εὐμένης εἰς Ἐλαία , ὁ ὁ ἀρχή ἐπίνειον , διαπλέω κατά σπουδή , καί σύν αὐτός Λεύκιος Αἰμίλιος Ῥηγίλλος ὁ Λιουίας ὁ ναυαρχία παραδέχομαι . ἥκω δέ καί παρά ὁ Ἀχαιός Εὐμένης σύμμαχος χίλιοι πεζός καί ἱππεύς ἑκατόν ἐπίλεκτος , ὅς Διοφάνης ὁ στρατηγός ἀπό ὁ τεῖχος ὁράω ὁ Σελεύκειος παίζω τε καί μεθύω ἐκ καταφρόνησις , πείθω ὁ Περγαμηνός ἑαυτοῦ συνεκτρέχω ἐπί ὁ πολέμιος . οὐ ὑφίστημι δέ ἐκεῖνος , ὁπλίζω ὁ ἴδιος χίλιοι καί ὁ ἑκατόν ἱππεύς . καί προάγω ὑπό ὁ τεῖχος ἵστημι ἀτρεμέω , ὑπεροράω αὐτός εἰς πολύς ὁ πολέμιος ὡς ὀλίγος τε καί οὐ τολμάω εἰς χείρ ἔρχομαι . ὁ δέ ἀριστοποιέω ἐπιτρέχω θορυβέω τε καί τρέπω ὁ πρόφυλαξ , ὁ δέ ἄλλος ἐπί ὁ ὅπλον ἀναπηδάω , καί ὁ ἵππος περιχαλινόω ἤ φεύγω διώκω ἤ δυσχερής ἀναβαίνω οὐ εὐσταθέω , κρατέω πάνυ λαμπρός , ἐπιβοάω ἄνωθεν ἀπό ὁ τεῖχος ὁ Περγαμηνός , καί οὐδέ τότε προέρχομαι ὑφίστημι . κτείνω δέ ὅσος δύναμαι ὡς ἐν ἐπίδειξις ταχύς , καί τις αἰχμάλωτος αἱρέω ἀνήρ τε καί ἵππος , ἐπανέρχομαι κατά σπουδή . καί ὁ ἐπέρχομαι αὖθις ἵστημι ὁ Ἀχαιός ὑπό ὁ τεῖχος , οὐδέ τότε ὁ Περγαμηνός αὐτός συνεξέρχομαι . Σέλευκος δέ ἱππεύς πολύς αὐτός προσπελάζω προκαλέω . ὁ δέ τότε μέν οὐ ἐπεξέρχομαι , παρά αὐτός ὁ τεῖχος ἵστημι , ἀλλά φυλάσσω · ἐπεί δέ ὁ Σέλευκος παραμένω εἰς μεσημβρία , κάμνω ἕ ἤδη ὁ ἱππεύς ἐπιστρέφω καί ἐπανέρχομαι , ὁ τελευταῖος αὐτός ὁ Διοφάνης ἐπιτίθημι καί θορυβοποιέω , καί βλάπτω ὅσος καί τότε δυνατός εἰμί , εὐθύς ἐπανέρχομαι πάλιν ὑπό ὁ τεῖχος . καί ὅδε ὁ τρόπος συνεχής ἐν τε χορτολογία καί ξυλεία ἐνεδρεύω καί ἀεί τις ἐνοχλέω ἀπό τε Πέργαμον ὁ Σέλευκος ἀνίστημι καί ἀπό ὁ ἄλλος Εὐμένης χώρα ἐξελαύνω .