appianus.syriaca 9.56
λέγεται δʼ αὐτῷ , στρατιώτῃ τοῦ βασιλέως ἔτι ὄντι καὶ ἐπὶ Πέρσας ἑπομένῳ , χρησμὸν ἐν Διδυμέως γενέσθαι πυνθανομένῳ περὶ τῆς ἐς Μακεδονίαν ἐπανόδου , μὴ σπεῦδʼ Εὐρώπηνδʼ . Ἀσίη τοι πολλὸν ἀμείνων . καὶ ἐν Μακεδονίᾳ τὴν ἑστίαν αὐτῷ τὴν πατρῴαν , οὐδενὸς ἅψαντος , ἐκλάμψαι πῦρ μέγα . καὶ ὄναρ αὐτοῦ τὴν μητέρα ἰδεῖν , ὃν ἂν εὕροι δακτύλιον , δοῦναι φόρημα Σελεύκῳ , τὸν δὲ βασιλεύσειν ἔνθα ἂν ὁ δακτύλιος ἐκπέσῃ . καὶ ἡ μὲν ηὗρεν ἄγκυραν ἐν σιδήρῳ κεχαραγμένην , ὁ δὲ τὴν σφραγῖδα τήνδε ἀπώλεσε κατὰ τὸν Εὐφράτην . λέγεται καὶ ἐς τὴν Βαβυλωνίαν ἀπιόντα ὕστερον προσκόψαι λίθῳ , καὶ τὸν λίθον ἀνασκαφέντα ἄγκυραν ὀφθῆναι . θορυβουμένων δὲ τῶν μάντεων ὡς ἐπὶ συμβόλῳ κατοχῆς , Πτολεμαῖον τὸν Λάγου παραπέμποντα εἰπεῖν ἀσφαλείας τὴν ἄγκυραν , οὐ κατοχῆς εἶναι σύμβολον . καὶ Σελεύκῳ μὲν διὰ τοῦτο ἄρα καὶ βασιλεύσαντι ἡ σφραγὶς ἄγκυρα ἦν , δοκεῖ δέ τισι καὶ περιόντος ἔτι Ἀλεξάνδρου καὶ ἐφορῶντος ἕτερον τῷ Σελεύκῳ σημεῖον περὶ τῆς ἀρχῆς τοιόνδε γενέσθαι . Ἀλεξάνδρῳ γὰρ ἐξ Ἰνδῶν ἐς Βαβυλῶνα ἐπανελθόντι , καὶ τὰς ἐν αὐτῇ τῇ Βαβυλωνίᾳ λίμνας ἐπὶ χρείᾳ τοῦ τὸν Εὐφράτην τὴν Ἀσσυρίδα γῆν ἀρδεύειν περιπλέοντι , ἄνεμος ἐμπεσὼν ἥρπασε τὸ διάδημα , καὶ φερόμενον ἐκρεμάσθη δόνακος ἐν τάφῳ τινὸς ἀρχαίου βασιλέως . καὶ ἐσήμαινε μὲν ἐς τὴν τελευτὴν τοῦ βασιλέως καὶ τόδε , ναύτην δέ φασιν ἐκκολυμβήσαντα περιθέσθαι τῇ κεφαλῇ τὸ διάδημα καὶ ἐνεγκεῖν ἄβροχον Ἀλεξάνδρῳ , καὶ λαβεῖν τῆς προθυμίας αὐτίκα δωρεὰν παρὰ τοῦ βασιλέως τάλαντον ἀργυρίου · τῶν δὲ μάντεων αὐτὸν ἀναιρεῖν κελευόντων οἱ μὲν πεισθῆναι τὸν Ἀλέξανδρον αὐτοῖς , οἱ δὲ ἀντειπεῖν . εἰσὶ δὲ οἳ τάδε πάντα ὑπερελθόντες , οὐ ναύτην ὅλως φασὶν ἀλλὰ Σέλευκον ἐπὶ τὸ διάδημα τοῦ βασιλέως ἐκκολυμβῆσαι , καὶ περιθέσθαι Σέλευκον αὐτὸ τῇ κεφαλῇ , ἵνʼ ἄβροχον εἴη . καὶ τὰ σημεῖα ἐς τέλος ἀμφοῖν ἀπαντῆσαι . Ἀλέξανδρόν τε γὰρ ἐν Βαβυλῶνι μεταστῆναι τοῦ βίου , καὶ Σέλευκον τῆς Ἀλεξάνδρου γῆς , ὅτι πλείστης μάλιστα τόνδε τῶν Ἀλεξάνδρου διαδόχων , βασιλεῦσαι .
Lemmas: λέγω δέ αὐτός , στρατιώτης ὁ βασιλεύς ἔτι εἰμί καί ἐπί Πέρσης ἕπομαι , χρησμός ἐν Διδυμεύς γίγνομαι πυνθάνομαι περί ὁ εἰς Μακεδονία ἐπάνοδος , μή σπεύδω Εὐρώπη . Ἀσία σύ πολύς ἀγαθός . καί ἐν Μακεδονία ὁ ἑστία αὐτός ὁ πατρῷος , οὐδείς ἅπτω , ἐκλάμπω πῦρ μέγας . καί ὄναρ αὐτός ὁ μήτηρ ὁράω , ὅς ἄν εὑρίσκω δακτύλιος , δίδωμι φόρημα Σέλευκος , ὁ δέ βασιλεύω ἔνθα ἄν ὁ δακτύλιος ἐκπίπτω . καί ὁ μέν εὑρίσκω ἄγκυρα ἐν σίδηρος χαράσσω , ὁ δέ ὁ σφραγίς ὅδε ἀπόλλυμι κατά ὁ Εὐφράτης . λέγω καί εἰς ὁ Βαβυλωνία ἀπέρχομαι ὕστερον προσκόπτω λίθος , καί ὁ λίθος ἀνασκάπτω ἄγκυρα ὁράω . θορυβέω δέ ὁ μάντις ὡς ἐπί σύμβολον κατοχή , Πτολεμαῖος ὁ Λάγος παραπέμπω λέγω ἀσφάλεια ὁ ἄγκυρα , οὐ κατοχή εἰμί σύμβολον . καί Σέλευκος μέν διά οὗτος ἄρα καί βασιλεύω ὁ σφραγίς ἄγκυρα εἰμί , δοκέω δέ τις καί περίειμι ἔτι Ἀλέξανδρος καί ἐφοράω ἕτερος ὁ Σέλευκος σημεῖον περί ὁ ἀρχή τοιόσδε γίγνομαι . Ἀλέξανδρος γάρ ἐκ Ἰνδός εἰς Βαβυλών ἐπανέρχομαι , καί ὁ ἐν αὐτός ὁ Βαβυλώνιος λίμνη ἐπί χρεία ὁ ὁ Εὐφράτης ὁ Ἀσσυρίς γῆ ἀρδεύω περιπλέω , ἄνεμος ἐμπίπτω ἁρπάζω ὁ διάδημα , καί φέρω κρεμάννυμι δόναξ ἐν τάφος τις ἀρχαῖος βασιλεύς . καί σημαίνω μέν εἰς ὁ τελευτή ὁ βασιλεύς καί ὅδε , ναύτης δέ φημί ἐκκολυμβάω περιτίθημι ὁ κεφαλή ὁ διάδημα καί φέρω ἄβροχος Ἀλέξανδρος , καί λαμβάνω ὁ προθυμία αὐτίκα δωρεά παρά ὁ βασιλεύς τάλαντον ἀργύριον · ὁ δέ μάντις αὐτός ἀναιρέω κελεύω ὁ μέν πείθω ὁ Ἀλέξανδρος αὐτός , ὁ δέ ἀντιλέγω . εἰμί δέ ὅς ὅδε πᾶς ὑπερέρχομαι , οὐ ναύτης ὅλος φημί ἀλλά Σέλευκος ἐπί ὁ διάδημα ὁ βασιλεύς ἐκκολυμβάω , καί περιτίθημι Σέλευκος αὐτός ὁ κεφαλή , ἵνα ἄβροχος εἰμί . καί ὁ σημεῖον εἰς τέλος ἄμφω ἀπαντάω . Ἀλέξανδρος τε γάρ ἐν Βαβυλών μεθίστημι ὁ βίος , καί Σέλευκος ὁ Ἀλέξανδρος γῆ , ὅτι πολύς μάλα ὅδε ὁ Ἀλέξανδρος διάδοχος , βασιλεύω .