appianus.mithridatica 15.102
ἐς τοσοῦτο παραδοξολογίας ἐπειγόμενος ὁ Μιθριδάτης ἐφικέσθαι ὅμως ἐπενόει , καὶ διώδευεν ἔθνη Σκυθικὰ καὶ πολεμικὰ καὶ ἀλλότρια πείθων ἢ βιαζόμενος · οὕτω καὶ φεύγων καὶ ἀτυχῶν αἰδέσιμος ἔτι καὶ φοβερὸς ἦν . ἡνιόχους μὲν οὖν δεχομένους αὐτὸν παρώδευεν , Ἀχαιοὺς δʼ ἐτρέψατο διώκων · οὓς ἀπὸ Τροίας ἐπανιόντας φασὶν ἐς τὸν Πόντον ὑπὸ χειμῶνος ἐκπεσεῖν , καὶ πολλὰ παθεῖν ὡς Ἕλληνας ὑπὸ βαρβάρων , πέμψαντας δʼ ἐπὶ ναῦς ἐς τὰς πατρίδας καὶ ὑπεροφθέντας μηνῖσαι τῷ Ἑλληνικῷ γένει , καὶ Σκυθικῶς ὅσους ἕλοιεν Ἑλλήνων καταθύειν , πρῶτα μὲν ἅπαντας ὑπʼ ὀργῆς , σὺν χρόνῳ δὲ τοὺς καλλίστους αὐτῶν μόνους , μετὰ δὲ τοὺς κληρουμένους . καὶ τάδε μὲν περὶ Ἀχαιῶν τῶν Σκυθικῶν · ὁ δὲ Μιθριδάτης ἐς τὴν Μαιῶτιν ἐμβαλών , ἧς εἰσὶ πολλοὶ δυνάσται , πάντων αὐτὸν κατὰ κλέος ἔργων τε καὶ ἀρχῆς , καὶ δυνάμεως ἔτι οἱ παρούσης ἀξιολόγου , δεχομένων τε καὶ παραπεμπόντων , καὶ δῶρα πολλὰ φερόντων καὶ κομιζομένων ἕτερα , ὁ δὲ καὶ συμμαχίαν αὐτοῖς ἐτίθετο , ἐπινοῶν ἕτερα καινότερα , διὰ Θρᾴκης ἐς Μακεδονίαν καὶ διὰ Μακεδόνων ἐς Παίονας ἐμβαλὼν ὑπερελθεῖν ἐς τὴν Ἰταλίαν τὰ Ἄλπεια ὄρη · γάμους τε θυγατέρων ἐπὶ τῇδε τῇ συμμαχίᾳ τοῖς δυνατωτέροις αὐτῶν ἠγγύα . Μαχάρης δʼ αὐτὸν ὁ παῖς πυνθανόμενος ὁδόν τε τοσαύτην ὀλίγῳ χρόνῳ καὶ ἄγρια ἔθνη καὶ τὰ καλούμενα κλεῖθρα Σκυθῶν , οὐδενί πω γεγονότα περατά , διοδεῦσαι , πρέσβεις μέν τινας ἐς αὐτὸν ἔπεμπεν ἀπολογησομένους ὡς ἀνάγκῃ θεραπεύσειε Ῥωμαίους , ὀργὴν δὲ ἄκρον εἰδὼς ἔφευγεν ἐς τὴν ἐν τῷ Πόντῳ χερρόνησον , τὰς ναῦς διαπρήσας , ἵνα μὴ διώξειεν αὐτὸν ὁ πατήρ . ἑτέρας δʼ ἐπιπέμψαντος ἐκείνου , προλαβὼν ἑαυτὸν ἔκτεινεν . ὁ δὲ Μιθριδάτης αὐτοῦ τῶν φίλων οὓς μὲν αὐτὸς ἐς τὴν ἀρχὴν ἀπιόντι ἐδεδώκει , πάντας ἔκτεινε , τοὺς δὲ τοῦ παιδὸς ἀπαθεῖς ὡς ὑπηρέτας ἰδίου φίλου γενομένους ἀφῆκεν .
Lemmas: εἰς τοσοῦτος παραδοξολογία ἐπείγω ὁ Μιθριδάτης ἐφικνέομαι ὅμως ἐπινοέω , καί διοδεύω ἔθνος Σκυθικός καί πολεμικός καί ἀλλότριος πείθω ἤ βιάζω · οὕτως καί φεύγω καί ἀτυχέω αἰδέσιμος ἔτι καί φοβερός εἰμί . ἡνίοχος μέν οὖν δέχομαι αὐτός παροδεύω , Ἀχαιός δέ τρέπω διώκω · ὅς ἀπό Τροία ἐπάνειμι φημί εἰς ὁ Πόντος ὑπό χειμών ἐκπίπτω , καί πολύς πάσχω ὡς Ἕλλην ὑπό βάρβαρος , πέμπω δέ ἐπί ναῦς εἰς ὁ πατρίς καί ὑπεροράω μηνίω ὁ Ἑλληνικός γένος , καί Σκυθικός ὅσος αἱρέω Ἕλλην καταθύω , πρῶτος μέν ἅπας ὑπό ὀργή , σύν χρόνος δέ ὁ καλός αὐτός μόνος , μετά δέ ὁ κληρόω . καί ὅδε μέν περί Ἀχαιός ὁ Σκυθικός · ὁ δέ Μιθριδάτης εἰς ὁ Μαιῶτις ἐμβάλλω , ὅς εἰμί πολύς δυνάστης , πᾶς αὐτός κατά κλέος ἔργον τε καί ἀρχή , καί δύναμις ἔτι ἕ πάρειμι ἀξιόλογος , δέχομαι τε καί παραπέμπω , καί δῶρον πολύς φέρω καί κομίζω ἕτερος , ὁ δέ καί συμμαχία αὐτός τίθημι , ἐπινοέω ἕτερος καινός , διά Θρᾴκη εἰς Μακεδονία καί διά Μακεδών εἰς Παίονες ἐμβάλλω ὑπερέρχομαι εἰς ὁ Ἰταλία ὁ Ἄλπειος ὄρος · γάμος τε θυγάτηρ ἐπί ὅδε ὁ συμμαχία ὁ δυνατός αὐτός ἐγγυάω . Μαχάρης δέ αὐτός ὁ παῖς πυνθάνομαι ὁδός τε τοσοῦτος ὀλίγος χρόνος καί ἄγριος ἔθνος καί ὁ καλέω κλεῖθρον Σκύθης , οὐδείς πω γίγνομαι περατός , διοδεύω , πρέσβυς μέν τις εἰς αὐτός πέμπω ἀπολογέομαι ὡς ἀνάγκη θεραπεύω Ῥωμαῖος , ὀργή δέ ἄκρος οἶδα φεύγω εἰς ὁ ἐν ὁ Πόντος χερσόνησος , ὁ ναῦς διαπίμπρημι , ἵνα μή διώκω αὐτός ὁ πατήρ . ἕτερος δέ ἐπιπέμπω ἐκεῖνος , προλαμβάνω ἑαυτοῦ κτείνω . ὁ δέ Μιθριδάτης αὐτός ὁ φίλος ὅς μέν αὐτός εἰς ὁ ἀρχή ἀπέρχομαι δίδωμι , πᾶς κτείνω , ὁ δέ ὁ παῖς ἀπαθής ὡς ὑπηρέτης ἴδιος φίλος γίγνομαι ἀφίημι .