appianus.mithridatica 16.111
ὧν ὁ Μιθριδάτης πυθόμενος , ἐξῄει διαλεξόμενος αὐτοῖς . καί τι πλῆθος ἐκ φρουρίου τοῖς αὐτομόλοις συνέτρεχεν . οἱ δʼ οὐκ ἔφασαν αὐτοὺς προσήσεσθαι πρίν τι ἀνήκεστον ἐς πίστιν ἐργάσασθαι , δεικνύντες ὁμοῦ τὸν Μιθριδάτην . οἱ μὲν δὴ τὸν ἵππον ἔφθασαν αὐτοῦ κτεῖναι φυγόντος , καὶ τὸν Φαρνάκην ὡς ἤδη κρατοῦντες ἀνεῖπον βασιλέα · καὶ βύβλον τις πλατεῖαν φέρων ἐξ ἱεροῦ ἐστεφάνωσεν αὐτὸν ἀντὶ διαδήματος . ἅπερ ἄνωθεν ἐκ περιπάτου θεώμενος ἔπεμπεν ἐς τὸν Φαρνάκην ἄλλον ἐπʼ ἄλλοῳ , φυγὴν αἰτῶν ἀσφαλῆ . οὐδενὸς δὲ τῶν πεμπομένων ἐπανιόντος , δείσας μὴ Ῥωμαίοις ἐκδοθείη , τοὺς μὲν σωματοφύλακας αὑτοῦ καὶ φίλους ἔτι παραμένοντας ἐπαινέσας ἔπεμψεν ἐς τὸν νέον βασιλέα , καὶ αὐτῶν τινας προσιόντας ἔκτεινεν ἡ στρατιὰ παραλόγως , αὐτὸς δὲ παραλύσας ὃ περὶ τῷ ξίφει φάρμακον ἀεὶ περιέκειτο ἐκίρνη . δύο δʼ αὐτῷ θυγατέρες ἔτι κόραι συντρεφόμεναι , Μιθριδᾶτίς τε καὶ Νύσσα , τοῖς Αἰγύπτου καὶ Κύπρου βασιλεῦσιν ἠγγυημέναι , προλαβεῖν τοῦ φαρμάκου παρεκάλουν , καὶ σφόδρα εἴχοντο , καὶ πίνοντα κατεκώλυον ἕως ἔπιον λαβοῦσαι . καὶ τῶν μὲν αὐτίκα τὸ φάρμακον ἥπτετο , τοῦ δὲ Μιθριδάτου , καίτοι συντόνως ἐξεπίτηδες βαδίζοντος , οὐκ ἐφικνεῖτο διʼ ἔθος καὶ συντροφίαν ἑτέρων φαρμάκων , οἷς ἐς ἄμυναν δηλητηρίων ἐχρῆτο συνεχῶς · καὶ νῦν ἔτι φάρμακα Μιθριδάτεια λέγεται . Βίτοιτον οὖν τινὰ ἰδών , ἡγεμόνα Κελτῶν , πολλὰ μὲν ἐκ τῆς σῆς , ἔφη , δεξιᾶς ἐς πολεμίους ὠνάμην , ὀνήσομαι δὲ μέγιστον εἰ νῦν με κατεργάσαιο , κινδυνεύοντα ἐς πομπὴν ἀπαχθῆναι θριάμβου τὸν μέχρι πολλοῦ τοσῆσδε ἀρχῆς αὐτοκράτορα καὶ βασιλέα , ἀδυνατοῦντα ἐκ φαρμάκων ἀποθανεῖν διʼ εὐήθη προφυλακὴν ἑτέρων φαρμάκων · τὸ γὰρ δὴ χαλεπώτατον καὶ σύνοικον ἀεὶ βασιλεῦσι φάρμακον , ἀπιστίαν στρατοῦ καὶ παίδων καὶ φίλων , οὐ προειδόμην ὁ τὰ ἐπὶ τῇ διαίτῃ πάντα προϊδὼν καὶ φυλαξάμενος . ὁ μὲν δὴ Βίτοιτος ἐπικλασθεὶς ἐπεκούρησε χρῄζοντι τῷ βασιλεῖ ,
Lemmas: ὅς ὁ Μιθριδάτης πυνθάνομαι , ἐξέρχομαι διαλέγω αὐτός . καί τις πλῆθος ἐκ φρούριον ὁ αὐτόμολος συντρέχω . ὁ δέ οὐ φημί αὐτός προσίημι πρίν τις ἀνήκεστος εἰς πίστις ἐργάζομαι , δείκνυμι ὁμοῦ ὁ Μιθριδάτης . ὁ μέν δή ὁ ἵππος φθάνω αὐτός κτείνω φεύγω , καί ὁ Φαρνάκης ὡς ἤδη κρατέω ἀναλέγω βασιλεύς · καί βύβλος τις πλατύς φέρω ἐκ ἱερός στεφανόω αὐτός ἀντί διάδημα . ὅς ἄνωθεν ἐκ περίπατος θεάομαι πέμπω εἰς ὁ Φαρνάκης ἄλλος ἐπί ἄλλοος , φυγή αἰτέω ἀσφαλής . οὐδείς δέ ὁ πέμπω ἐπάνειμι , δείδω μή Ῥωμαῖος ἐκδίδωμι , ὁ μέν σωματοφύλαξ ἑαυτοῦ καί φίλος ἔτι παραμένω ἐπαινέω πέμπω εἰς ὁ νέος βασιλεύς , καί αὐτός τις προσέρχομαι κτείνω ὁ στρατιά παράλογος , αὐτός δέ παραλύω ὅς περί ὁ ξίφος φάρμακον ἀεί περίκειμαι κιρνάω . δύο δέ αὐτός θυγάτηρ ἔτι κόρη συντρέφω , Μιθριδᾶτις τε καί Νύσσα , ὁ Αἴγυπτος καί Κύπρος βασιλεύς ἐγγυάω , προλαμβάνω ὁ φάρμακον παρακαλέω , καί σφόδρα ἔχω , καί πίνω κατακωλύω ἕως πίνω λαμβάνω . καί ὁ μέν αὐτίκα ὁ φάρμακον ἅπτω , ὁ δέ Μιθριδάτης , καίτοι σύντονος ἐξεπίτηδες βαδίζω , οὐ ἐφικνέομαι διά ἔθος καί συντροφία ἕτερος φάρμακον , ὅς εἰς ἄμυνα δηλητήριος χράω συνεχής · καί νῦν ἔτι φάρμακον Μίθριδατυς λέγω . Βίτοιτος οὖν τις ὁράω , ἡγεμών Κελτοί , πολύς μέν ἐκ ὁ σός , φημί , δεξιά εἰς πολέμιος ὀνίνημι , ὀνίνημι δέ μέγας εἰ νῦν ἐγώ κατεργάζομαι , κινδυνεύω εἰς πομπή ἀπάγω θρίαμβος ὁ μέχρι πολύς τοσάσδε ἀρχή αὐτοκράτωρ καί βασιλεύς , ἀδυνατέω ἐκ φάρμακον ἀποθνῄσκω διά εὐήθης προφυλακή ἕτερος φάρμακον · ὁ γάρ δή χαλεπός καί σύνοικος ἀεί βασιλεύς φάρμακον , ἀπιστία στρατός καί παῖς καί φίλος , οὐ προοράω ὁ ὁ ἐπί ὁ δίαιτα πᾶς προοράω καί φυλάσσω . ὁ μέν δή Βίτοιτος ἐπικλάω ἐπικουρέω χρῄζω ὁ βασιλεύς ,