appianus.mithridatica 16.110
ὧδε δʼ ἐχόντων ἁπάντων , Φαρνάκης ὁ τῶν παίδων αὐτῷ τιμιώτατός τε καὶ πολλάκις ὑπʼ αὐτοῦ τῆς ἀρχῆς ἀποδεδειγμένος ἔσεσθαι διάδοχος , εἴτε δείσας περὶ τοῦδε τοῦ στόλου καὶ τῆς ἀρχῆς , ὡς νῦν μὲν ἔτι συγγνωσομένων τι Ῥωμαίων , ἀπολουμένης δὲ πάμπαν ὁλοκλήρως εἰ ἐπὶ τὴν Ἰταλίαν ὁ πατὴρ στρατεύσειεν , εἴθʼ ἑτέραις αἰτίαις καὶ λογισμῶν ἐπιθυμίαις , ἐπεβούλευε τῷ πατρί . ληφθέντων δὲ τῶν συνεγνωκότων αὐτῷ καὶ ἐς βασάνους ἀγομένων , Μηνοφάνης μετέπεισε τὸν Μιθριδάτην ὡς οὐ δέον , ἀποπλέοντα ἤδη , τὸν ἔτι οἱ τιμιώτατον υἱὸν ἀνελεῖν · εἶναι δʼ ἔφη τὰς τοιαύτας τροπὰς ἔργα πολέμων , ὧν παυσαμένων καὶ τάδε καθίστασθαι . ὁ μὲν δὴ πεισθεὶς προὔτεινε τῷ παιδὶ συγγνώμην . ὁ δὲ δείσας τι μήνιμα καὶ τὸν στρατὸν εἰδὼς κατοκνοῦντα τὴν στρατείαν , νυκτὸς ἐς πρώτους τοὺς Ῥωμαίων αὐτομόλους , ἀγχοτάτω τοῦ Μιθριδάτου στρατοπεδεύοντας , ἐσῆλθε , καὶ τὸν κίνδυνον αὐτοῖς ἰοῦσιν ἐπὶ τὴν Ἰταλίαν , ὅσος εἴη , σαφῶς εἰδόσιν ὑπερεπαίρων , πολλὰ δὲ μένουσιν ἐπελπίσας ἔσεσθαι παρʼ ἑαυτοῦ , προήγαγεν ἐς ἀπόστασιν ἀπὸ τοῦ πατρός . ὡς δʼ ἐπείσθησαν οἵδε , τῆς αὐτῆς νυκτὸς ἐς τὰ ἐγγὺς ἄλλα στρατόπεδα ἔπεμπεν ὁ Φαρνάκης . συνθεμένων δὲ κἀκείνων , πρῶτοι μὲν ἅμα ἕῳ ἠλάλαξαν οἱ αὐτόμολοι , ἐπὶ δʼ ἐκείνοις οἱ ἀεὶ πλησίον τὴν βοὴν μετελάμβανον . καὶ τὸ ναυτικὸν αὐτοῖς ἐπήχησεν , οὐ προειδότες μὲν ἅπαντες ἴσως , ὀξύρροποι δʼ ὄντες ἐς μεταβολὰς καὶ τὸ δυστυχοῦν ὑπερορῶντες , ἐν δὲ τῷ καινῷ τὸ εὔελπι ἀεὶ τιθέμενοι . οἱ δὲ καὶ ἀγνοίᾳ τῶν συνεγνωκότων , ἡγούμενοι πάντας διεφθάρθαι καὶ μόνοι ἔτι ὄντες ἔσεσθαι τοῖς πλείοσιν εὐκαταφρόνητοι , φόβῳ καὶ ἀνάγκῃ μᾶλλον ἢ ἑκουσίῳ γνώμῃ συνεπήχουν . Μιθριδάτης δʼ ἐγρόμενος ὑπὸ τῆς βοῆς ἔπεμπέ τινας ἐρησομένους ὅ τι χρῄζοιεν οἱ βοῶντες . οἱ δʼ οὐκ ἐγκαλυψάμενοι , τὸν υἱόν , ἔφασαν , βασιλεύειν , νέον ἀντὶ γέροντος εὐνούχοις τε ἐκδεδομένου καὶ κτείναντος ἤδη πολλοὺς υἱέας τε καὶ ἡγεμόνας καὶ φίλους .
Lemmas: ὧδε δέ ἔχω ἅπας , Φαρνάκης ὁ ὁ παῖς αὐτός τίμιος τε καί πολλάκις ὑπό αὐτός ὁ ἀρχή ἀποδείκνυμι εἰμί διάδοχος , εἴτε δείδω περί ὅδε ὁ στόλος καί ὁ ἀρχή , ὡς νῦν μέν ἔτι συγγιγνώσκω τις Ῥωμαῖος , ἀπόλλυμι δέ πάμπαν ὁλόκληρος εἰ ἐπί ὁ Ἰταλία ὁ πατήρ στρατεύω , εἴτε ἕτερος αἰτία καί λογισμός ἐπιθυμία , ἐπιβουλεύω ὁ πατήρ . λαμβάνω δέ ὁ συγγιγνώσκω αὐτός καί εἰς βάσανος ἄγω , Μηνοφάνης μεταπείθω ὁ Μιθριδάτης ὡς οὐ δέω , ἀποπλέω ἤδη , ὁ ἔτι ἕ τίμιος υἱός ἀναιρέω · εἰμί δέ φημί ὁ τοιοῦτος τροπή ἔργον πόλεμος , ὅς παύω καί ὅδε καθίστημι . ὁ μέν δή πείθω προτείνω ὁ παῖς συγγνώμη . ὁ δέ δείδω τις μήνιμα καί ὁ στρατός οἶδα κατοκνέω ὁ στρατεία , νύξ εἰς πρῶτος ὁ Ῥωμαῖος αὐτόμολος , ἀγχοτάτω ὁ Μιθριδάτης στρατοπεδεύω , εἰσέρχομαι , καί ὁ κίνδυνος αὐτός ἔρχομαι ἐπί ὁ Ἰταλία , ὅσος εἰμί , σαφής οἶδα ὑπέρ-ἐπαίρω , πολύς δέ μένω ἐπελπίζω εἰμί παρά ἑαυτοῦ , προάγω εἰς ἀπόστασις ἀπό ὁ πατήρ . ὡς δέ πείθω ὅδε , ὁ αὐτός νύξ εἰς ὁ ἐγγύς ἄλλος στρατόπεδον πέμπω ὁ Φαρνάκης . συντίθημι δέ ἐκεῖνος , πρῶτος μέν ἅμα ἠώς ἀλαλάζω ὁ αὐτόμολος , ἐπί δέ ἐκεῖνος ὁ ἀεί πλησίον ὁ βοή μεταλαμβάνω . καί ὁ ναυτικός αὐτός ἐπηχέω , οὐ πρόοιδα μέν ἅπας ἴσως , ὀξύρροπος δέ εἰμί εἰς μεταβολή καί ὁ δυστυχέω ὑπεροράω , ἐν δέ ὁ καινός ὁ εὔελπις ἀεί τίθημι . ὁ δέ καί ἄγνοια ὁ συγγιγνώσκω , ἡγέομαι πᾶς διαφθείρω καί μόνος ἔτι εἰμί εἰμί ὁ πολύς εὐκαταφρόνητος , φόβος καί ἀνάγκη μάλα ἤ ἑκούσιος γνώμη συνεπηχέω . Μιθριδάτης δέ ἐγείρω ὑπό ὁ βοή πέμπω τις ἔρομαι ὅς τις χρῄζω ὁ βοάω . ὁ δέ οὐ ἐγκαλύπτω , ὁ υἱός , φημί , βασιλεύω , νέος ἀντί γέρων εὐνοῦχος τε ἐκδίδωμι καί κτείνω ἤδη πολύς υἱός τε καί ἡγεμών καί φίλος .