appianus.libyca 17.112
ἐς δὲ Ῥώμην ἐξαγγελλομενης τῆς τε Πίσωνος ἀπραξίας καὶ Καρχηδονίων παρασκευῆς , ὁ δῆμος ἤχθετο καὶ ἐδεδοίκει αὐξομένου πολέμου μεγάλου τε καὶ ἀδιαλλάκτου καὶ γείτονος · οὐ γάρ τινα διάλυσιν προσεδόκων , ἄπιστα πρότεροι κελεύσαντες . τῶν δʼ οὐ πρὸ πολλοῦ Σκιπίωνος ἔργων , ἐν Λιβύῃ χιλιαρχοῦντος ἔτι , μεμνημένοι , καὶ παραβάλλοντες αὐτὰ τοῖς παροῦσι , τῶν τε ἐπεσταλμένων σφίσιν ὑπὸ τῶν ἐκ στρατοπέδου φίλων καὶ οἰκείων ἀναφέροντες , ὥρμηντο ὕπατον ἐς Καρχηδόνα πέμπειν Σκιπίωνα . ἐνειστήκει δʼ ἀρχαιρέσια , καὶ ὁ Σκιπίων ( οὐ γάρ πω διʼ ἡλικίαν αὐτῷ συνεχώρουν ὑπατεύειν οἱ νόμοι ) ἀγορανομίαν μετῄει , καὶ ὁ δῆμος αὐτὸν ὕπατον ᾑρεῖτο . παρανόμου δʼ ὄντος καὶ τῶν ὑπάτων προφερόντων αὐτοῖς τὸν νόμον , ἐλιπάρουν καὶ ἐνέκειντο , καὶ ἐκεκράγεσαν ἐκ τῶν Τυλλίου καὶ Ῥωμύλου νόμων τὸν δῆμον εἶναι κύριον τῶν ἀρχαιρεσιῶν , καὶ τῶν περὶ αὐτῶν νόμων ἀκυροῦν ἢ κυροῦν ὃν ἐθέλοιεν . τέλος δὲ τῶν δημάρχων τις ἔφη τοὺς ὑπάτους ἀφαιρήσεσθαι τὴν χειροτονίαν , εἰ μὴ σύνθοιντο τῷ δήμῳ . καὶ ἡ βουλὴ τοῖς δημάρχοις ἐπείθετο λῦσαι τὸν νόμον τόνδε καὶ μετὰ ἔτος ἓν αὖθις ἀναγράψαι , οἷόν τι καὶ Λακεδαιμόνιοι , λύοντες ἐν χρείᾳ τὴν ἀτιμίαν τῶν ἁλόντων περὶ Πύλον , ἔφασαν · κοιμάσθων οἱ νόμοι τήμερον . οὕτω μὲν ὁ Σκιπίων ἀγορανομίαν μετιὼν ᾕρητο ὕπατος , καὶ αὐτὸν ὁ σύναρχος Δροῦσος περὶ Λιβύης πρὸς αὑτὸν ἐκέλευε διακληροῦσθαι , μέχρι τις τῶν δημάρχων ἐσηγήσατο τῆσδε τῆς στρατηγίας τὴν κρίσιν τοῦ δήμου γενέσθαι · καὶ ὁ δῆμος εἵλετο τὸν Σκιπίωνα . ἐδόθη δʼ αὐτῷ στρατὸς ἐκ μὲν καταλόγου , ὅσος ἦν ἀντὶ τῶν ἀπολωλότων , ἐθελοντὰς δʼ ἄγειν ὅσους πείσειε παρὰ τῶν συμμάχων , καὶ ἐς βασιλέας καὶ πόλεις , ὅσας δοκιμάσειε , πέμπειν , τὸν Ῥωμαίων δῆμον ταῖς ἐπιστολαῖς ἐπιγράφοντα . καὶ ἔστιν οὓς ἔλαβεν οὕτω παρά τε πόλεων καὶ βασιλέων .
Lemmas: εἰς δέ Ῥώμη ἐξαγγελλοημας ὁ τε Πίσων ἀπραξία καί Καρχηδόνιος παρασκευή , ὁ δῆμος ἄχθομαι καί δείδω αὐξάνω πόλεμος μέγας τε καί ἀδιάλλακτος καί γείτων · οὐ γάρ τις διάλυσις προσδοκάω , ἄπιστος πρότερος κελεύω . ὁ δέ οὐ πρό πολύς Σκιπίων ἔργον , ἐν Λιβύη χιλιαρχέω ἔτι , μιμνῄσκω , καί παραβάλλω αὐτός ὁ πάρειμι , ὁ τε ἐπιστέλλω σφεῖς ὑπό ὁ ἐκ στρατόπεδον φίλος καί οἰκεῖος ἀναφέρω , ὁρμάω ὕπατος εἰς Καρχηδών πέμπω Σκιπίων . ἐνίστημι δέ ἀρχαιρέσια , καί ὁ Σκιπίων ( οὐ γάρ πω διά ἡλικία αὐτός συγχωρέω ὑπατεύω ὁ νόμος ) ἀγορανομία μετέρχομαι , καί ὁ δῆμος αὐτός ὕπατος αἱρέω . παράνομος δέ εἰμί καί ὁ ὕπατος προφέρω αὐτός ὁ νόμος , λιπαρέω καί ἔγκειμαι , καί κράζω ἐκ ὁ Τύλλιος καί Ῥωμύλος νόμος ὁ δῆμος εἰμί κύριος ὁ ἀρχαιρεσία , καί ὁ περί αὐτός νόμος ἀκυρόω ἤ κυρόω ὅς ἐθέλω . τέλος δέ ὁ δήμαρχος τις φημί ὁ ὕπατος ἀφαιρέω ὁ χειροτονία , εἰ μή συντίθημι ὁ δῆμος . καί ὁ βουλή ὁ δήμαρχος πείθω λύω ὁ νόμος ὅδε καί μετά ἔτος εἷς αὖθις ἀναγράφω , οἷος τις καί Λακεδαιμόνιος , λύω ἐν χρεία ὁ ἀτιμία ὁ ἁλίσκομαι περί Πύλος , φημί · κοιμάω ὁ νόμος σήμερον . οὕτως μέν ὁ Σκιπίων ἀγορανομία μετέρχομαι αἱρέω ὕπατος , καί αὐτός ὁ σύναρχος Δροῦσος περί Λιβύη πρός ἑαυτοῦ κελεύω διακληρόω , μέχρι τις ὁ δήμαρχος εἰσηγέομαι ὅδε ὁ στρατηγία ὁ κρίσις ὁ δῆμος γίγνομαι · καί ὁ δῆμος αἱρέω ὁ Σκιπίων . δίδωμι δέ αὐτός στρατός ἐκ μέν κατάλογος , ὅσος εἰμί ἀντί ὁ ἀπόλλυμι , ἐθελοντής δέ ἄγω ὅσος πείθω παρά ὁ σύμμαχος , καί εἰς βασιλεύς καί πόλις , ὅσος δοκιμάζω , πέμπω , ὁ Ῥωμαῖος δῆμος ὁ ἐπιστολή ἐπιγράφω . καί εἰμί ὅς λαμβάνω οὕτως παρά τε πόλις καί βασιλεύς .