appianus.libyca 18.117
ὁ μὲν δὴ Σκιπίων ταῦτʼ εἶπε , καὶ εὐθὺς ἀπήλαυνε τὸ πλῆθος ἀνδρῶν ἀχρείων , καὶ σὺν αὐτοῖς ὅσα περιττὰ καὶ μάταια καὶ τρυφερὰ ἦν . καθαροῦ δὲ τοῦ στρατοῦ γενομένου καὶ περιδεοῦς καὶ ἐς τὰ παραγγελλόμενα ὀξέος , ἀπεπείραζε τῶν καλουμένων Μεγάρων νυκτὸς μιᾶς διχῇ λανθάνων . χωρίον δʼ ἐστὶν εὐμέγεθες ἐν τῇ πόλει τὰ Μέγαρα , τῷ τείχει παρεζευγμένον · ἐς ὃ τῇ μὲν ἑτέρους περιέπεμπε , τῇ δʼ αὐτὸς σὺν πελέκεσι καὶ κλίμαξι καὶ μοχλοῖς ἐβάδιζε σταδιους εἴκοσιν ἀψοφητί , μετὰ σιγῆς βαθυτάτης . αἰσθήσεως δʼ ἄνωθεν , ὅτε μάλιστʼ ἐπλησίαζε , καὶ βοῆς ἀπὸ τῶν τειχῶν γενομένης , ἀντεβόησεν αὐτός τε πρῶτος καὶ ὁ στρατὸς αὐτοῦ καὶ οἱ ἐπὶ θάτερα ἀπεσταλμένοι μέγιστον , ὡς τῷδε πρώτῳ τοὺς Καρχηδονίους καταπλαγῆναι , τοσούτων ἐχθρῶν ἐν πλευραῖς ἄφνω νυκτὸς ἐπιγενομένων . κατὰ μὲν οὖν τὸ τεῖχος οὐδέν , καίπερ ἐπιχειρῶν , ἤνυεν , ἐς δέ τινος ἰδιώτου πύργον ἔρημον , ἐκτὸς ὄντα τοῦ τείχους καὶ τὸ ὕψος ἴσον ὄντα τῷ τείχει , νεανίας ἀνεβίβασεν εὐτόλμους , οἳ τοὺς ἐπὶ τῶν τειχῶν ἀκοντίοις ἀνέστελλον , ξύλα τε καὶ σανίδας ἐς τὸ διάστημα ἐπιθέντες καὶ διʼ αὐτῶν ἐς τὰ τείχη διαδραμόντες καθήλαντο ἐς τὰ Μέγαρα , καὶ πυλίδα κόψαντες ἐδέχοντο τὸν Σκιπίωνα . ὁ δὲ ἐσῆλθε μὲν σὺν ἀνδράσι τετρακισχιλίοις , καὶ φυγη ταχεῖα τῶν Καρχηδονίων ἐς τὴν Βύρσαν ἦν ὡς τῆς ἄλλης πόλεως ἁλούσης . βοή τε ἐγίγνετο ποικίλη καὶ τινῶν αἰχμαλωσία καὶ θόρυβος , ὡς καὶ τοὺς ἔξω στρατοπεδεύοντας ἐκλιπεῖν τὸ χαράκωμα καὶ ἐς τὴν Βύρσαν ὁμοῦ τοῖς ἄλλοις ἀναδραμεῖν . ὁ δὲ Σκιπίων ( τὸ γὰρ χωρίον , τὰ Μέγαρα , ἐλαχανεύετο καὶ φυτῶν ὡραίων ἔγεμεν , αἱμασιαῖς τε καὶ θριγκοῖς βάτου καὶ ἄλλης ἀκάνθης καὶ ὀχετοῖς βαθέος ὕδατος ποικίλοις τε καὶ σκολιοῖς κατάπλεων ἦν ) ἔδεισε μὴ ἄβατον καὶ δυσχερὲς ᾖ στρ ατῷ διώκοντι ἐν ἀγνωσίᾳ μάλιστα διόδων , καί τις ἐν νυκτὶ ἐνέδρα γένοιτο . ἀνεζευγνυε δή .
Lemmas: ὁ μέν δή Σκιπίων οὗτος λέγω , καί εὐθύς ἀπελαύνω ὁ πλῆθος ἀνήρ ἀχρεῖος , καί σύν αὐτός ὅσος περισσός καί μάταιος καί τρυφερός εἰμί . καθαρός δέ ὁ στρατός γίγνομαι καί περιδεής καί εἰς ὁ παραγγέλλω ὀξύς , ἀποπειράζω ὁ καλέω Μέγαρα νύξ εἷς διχή λανθάνω . χωρίον δέ εἰμί εὐμεγέθης ἐν ὁ πόλις ὁ Μέγαρα , ὁ τεῖχος παραζεύγνυμι · εἰς ὅς ὁ μέν ἕτερος περιπέμπω , ὁ δέ αὐτός σύν πέλεκυς καί κλῖμαξ καί μοχλός βαδίζω σταδιος εἴκοσι ἀψοφητί , μετά σιγή βαθύς . αἴσθησις δέ ἄνωθεν , ὅτε μάλα πλησιάζω , καί βοή ἀπό ὁ τεῖχος γίγνομαι , ἀντιβοάω αὐτός τε πρῶτος καί ὁ στρατός αὐτός καί ὁ ἐπί ἕτερος ἀποστέλλω μέγας , ὡς ὅδε πρῶτος ὁ Καρχηδόνιος καταπλήσσω , τοσοῦτος ἐχθρός ἐν πλευρά ἄφνω νύξ ἐπιγίγνομαι . κατά μέν οὖν ὁ τεῖχος οὐδείς , καίπερ ἐπιχειρέω , ἀνύω , εἰς δέ τις ἰδιώτης πύργος ἐρῆμος , ἐκτός εἰμί ὁ τεῖχος καί ὁ ὕψος ἴσος εἰμί ὁ τεῖχος , νεανίας ἀναβιβάζω εὔτολμος , ὅς ὁ ἐπί ὁ τεῖχος ἀκόντιον ἀναστέλλω , ξύλον τε καί σανίς εἰς ὁ διάστημα ἐπιτίθημι καί διά αὐτός εἰς ὁ τεῖχος διατρέχω καθάλλομαι εἰς ὁ Μέγαρα , καί πυλίς κόπτω δέχομαι ὁ Σκιπίων . ὁ δέ εἰσέρχομαι μέν σύν ἀνήρ τετρακισχίλιοι , καί φυγη ταχύς ὁ Καρχηδόνιος εἰς ὁ Βύρσα εἰμί ὡς ὁ ἄλλος πόλις ἁλίσκομαι . βοή τε γίγνομαι ποικίλος καί τις αἰχμαλωσία καί θόρυβος , ὡς καί ὁ ἔξω στρατοπεδεύω ἐκλείπω ὁ χαράκωμα καί εἰς ὁ Βύρσα ὁμοῦ ὁ ἄλλος ἀνατρέχω . ὁ δέ Σκιπίων ( ὁ γάρ χωρίον , ὁ Μέγαρα , λαχανεύω καί φυτόν ὡραῖος γέμω , αἱμασιά τε καί θριγκός βάτος καί ἄλλος ἄκανθα καί ὀχετός βαθύς ὕδωρ ποικίλος τε καί σκολιός κατάπλεος εἰμί ) δείδω μή ἄβατος καί δυσχερής εἰμί στρ ατοῦ διώκω ἐν ἀγνωσία μάλα δίοδος , καί τις ἐν νύξ ἐνέδρα γίγνομαι . ἀνεζευγνυω δή .