ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
appianus.bellum-civile 5.14.141
ποταμὸν δʼ ἐν μέσῳ λαβὼν ἔλεγε μὲν , ὅτι πρεσβεύσαιτο πρὸς Ἀντώνιον , ἐπετίθει δʼ , ὅτι τροφῶν ἐν τοσούτῳ δεόμενος καὶ ἀμελούμενος ὑπὸ αὐτῶν , τάδε ἐργάσαιτο . ὑμεῖς δὲ εἰ μὲν Ἀντωνίου γνώμῃ πολεμεῖτέ μοι , κακῶς ὁ Ἀντώνιος ὑπὲρ ἑαυτοῦ βουλεύεται , τὸν ἐπιόντα πόλεμον οὐ προορῶν · εἰ δὲ τὴν Ἀντωνίου γνώμην φθάνετε , μαρτύρομαι καὶ παρακαλῶ περιμεῖναι τὴν πρεσβείαν μου τὴν ἐς Ἀντώνιον ἀπεσταλμένην ἢ λαβόντας ἄγειν ἤδη πρὸς αὐτόν . ἐπιτρέψω δʼ ἐμαυτὸν ἐγὼ σοὶ μόνῳ , Φούρνιε , τοσοῦτον ἐς πίστιν αἰτήσας , ὅτι με σῶον ἄξεις ἐς Ἀντώνιον · ὁ μὲν οὕτως εἶπεν , Ἀντωνίῳ τε θαρρῶν ὡς ἀγαθῷ τὴν φύσιν καὶ μόνα τὰ ἐν μέσῳ δεδιώς · ὁ δὲ Φούρνιος αὐτὸν οὕτως ἠμείψατο · ἐπιτρέποντος μὲν ἦν ἑαυτὸν Ἀντωνίῳ χωρεῖν ἐς αὐτὸν ἐξ ἀρχῆς ἢ περιμένειν ἀτρεμοῦντα ἐν Μιτυλήνῃ τὰς ἀποκρίσεις , πολεμοῦντος δέ , ἃ πεποίηκας ἅπαντα · τί γὰρ αὐτὰ δεῖ πρὸς εἰδότα λέγειν ; εἰ δὲ νῦν μετέγνωκας , μὴ συγκρούειν μὲν ἡμᾶς τοὺς στρατηγοὺς ἐς ἀλλήλους , Τιτίῳ δὲ σαυτὸν ἐπιτρέπειν · Τιτίῳ γὰρ ἐπιτέτραπται τὰ περὶ σὲ ὑπὸ Ἀντωνίου · καὶ πίστιν , ἣν αἰτεῖς παρʼ ἡμῶν , ἔνι σοι καὶ Τίτιον αἰτεῖν . κεκέλευσται δʼ ὑπὸ Ἀντωνίου πολεμοῦντα μέν σε κατακανεῖν , ἐγχειρίζοντα δὲ πέμπειν ἐς αὐτὸν ἐντίμως .
Lemmas: ποταμός δέ ἐν μέσος λαμβάνω λέγω μέν , ὅτι πρεσβεύω πρός Ἀντώνιος , ἐπιτίθημι δέ , ὅτι τροφή ἐν τοσοῦτος δέω καί ἀμελέω ὑπό αὐτός , ὅδε ἐργάζομαι . σύ δέ εἰ μέν Ἀντώνιος γνώμη πολεμέω ἐγώ , κακός ὁ Ἀντώνιος ὑπέρ ἑαυτοῦ βουλεύω , ὁ ἐπέρχομαι πόλεμος οὐ προοράω · εἰ δέ ὁ Ἀντώνιος γνώμη φθάνω , μαρτύρομαι καί παρακαλέω περιμένω ὁ πρεσβεία ἐγώ ὁ εἰς Ἀντώνιος ἀποστέλλω ἤ λαμβάνω ἄγω ἤδη πρός αὐτός . ἐπιτρέπω δέ ἐμαυτοῦ ἐγώ σύ μόνος , Φούρνιος , τοσοῦτος εἰς πίστις αἰτέω , ὅτι ἐγώ σῶς ἄγω εἰς Ἀντώνιος · ὁ μέν οὕτως λέγω , Ἀντώνιος τε θαρσέω ὡς ἀγαθός ὁ φύσις καί μόνος ὁ ἐν μέσος δείδω · ὁ δέ Φούρνιος αὐτός οὕτως ἀμείβω · ἐπιτρέπω μέν εἰμί ἑαυτοῦ Ἀντώνιος χωρέω εἰς αὐτός ἐκ ἀρχή ἤ περιμένω ἀτρεμέω ἐν Μιτυλήνη ὁ ἀπόκρισις , πολεμέω δέ , ὅς ποιέω ἅπας · τίς γάρ αὐτός δέω πρός οἶδα λέγω ; εἰ δέ νῦν μεταγιγνώσκω , μή συγκρούω μέν ἐγώ ὁ στρατηγός εἰς ἀλλήλων , Τίτιος δέ σεαυτοῦ ἐπιτρέπω · Τίτιος γάρ ἐπιτρέπω ὁ περί σύ ὑπό Ἀντώνιος · καί πίστις , ὅς αἰτέω παρά ἐγώ , ἔνειμι σύ καί Τίτιος αἰτέω . κελεύω δέ ὑπό Ἀντώνιος πολεμέω μέν σύ κατακαίνω , ἐγχειρίζω δέ πέμπω εἰς αὐτός ἔντιμος .
appianus.bellum-civile 5.14.142
ὁ δὲ Πομπήιος Τιτίῳ μὲν ἀχαριστίας ὠργίζετο , τὸν πόλεμον τόνδε ὑποδεξαμέμῳ πολεμήσειν πρὸς αὐτόν · ἁλόντα γὰρ αὐτὸν αἰχμάλωτον περισεσώκει . ἐπὶ δὲ τῇ ὀργῇ καὶ ἠδόξει , Πομπήιος ὤν , ἐπὶ Τιτίῳ γενέσθαι , οὐκ ἐπιφανεῖ πάνυ ἀνδρί , καὶ ὑπώπτευεν αὐτὸν ὡς οὐ βέβαιον ἔς τε τὸν τρόπον ὑπονοῶν καί τινα συγγινώσκων ἐς αὐτὸν ὕβριν παλαιὰν πρὸ τῆς εὐεργεσίας . Φουρνίῳ δʼ αὖθις ἑαυτὸν ἐπέτρεπε καὶ δέξασθαι παρεκάλει . ὡς δʼ οὐκ ἔπειθεν , ὁ δὲ καὶ Ἀμύντᾳ ἔλεγεν ἑαυτὸν ἐπιτρέψειν . τοῦ Φουρνίου δὲ φήσαντος οὐδʼ Ἀμύνταν ἂν δέξασθαι τόδε ὕβριν ἔχον ἐς τὸν ἐξ Ἀντωνίου τὸ πᾶν ἐπιτετραμμένον , διελύθησαν . καὶ τοῖς μὲν ἀμφὶ τὸν Φούρνιον δόξα ἦν , ὅτι ὁ Πομπήιος ἐξ ἀπορίας τῶν παρόντων ἑαυτὸν ἐς τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν ἐκδώσει τῷ Τιτίῳ · ὁ δὲ νυκτὸς τὰ συνήθη πυρὰ καίεσθαι καταλιπὼν καὶ τοὺς σαλπιγκτὰς σημαίνειν τὰ διαστήματα τῆς νυκτός , ὥσπερ ἦν ἔθος , ἔλαθε μετὰ τῶν εὐζώνων ὑπεξελθὼν τοῦ στρατοπέδου , οἷς οὐδὲ αὐτοῖς προεῖπεν , οἷ χωρήσειν ἔμελλεν . ἐπενόει δʼ ἐπὶ θάλασσαν ἐλθὼν ἐμπρῆσαι τὸ τοῦ Τιτίου ναυτικόν . καὶ τάχα ἂν ἔδρασεν , εἰ μὴ Σκαῦρος αὐτομολήσας ἀπʼ αὐτοῦ τὴν μὲν ἔξοδον ἐμήνυσε καὶ τὴν ὁδόν , ἣν ἐφέρετο , τὴν δʼ ἐτίνοιαν οὐκ ᾔδει . τότε δὴ χιλίοις καὶ πεντακοσίοις ἱππεῦσιν Ἀμύντας ἐδίωκε τὸν Πομπήιον ἱππέας οὐκ ἔχοντα . καὶ ἐς τὸν Ἀμύνταν οἱ τοῦ Πομπηίου πλησιάσαντα μετεχώρουν , οἱ μὲν ἀποδιδράσκοντες , οἱ δὲ καὶ φανερῶς . μονούμενος οὖν ὁ Πομπήιος καὶ δεδιὼς ἤδη τὰ οἰκεῖα , ἑαυτὸν ἄνευ σπονδῶν ἐνεχείρισεν Ἀμύντᾳ , ὁ Τιτίῳ μετὰ σπονδῶν ἀδοξήσας .
Lemmas: ὁ δέ Πομπήϊος Τίτιος μέν ἀχαριστία ὀργίζω , ὁ πόλεμος ὅδε ὑποδεξάμεμος πολεμέω πρός αὐτός · ἁλίσκομαι γάρ αὐτός αἰχμάλωτος περισῴζω . ἐπί δέ ὁ ὀργή καί ἀδοξέω , Πομπήϊος εἰμί , ἐπί Τίτιος γίγνομαι , οὐ ἐπιφανής πάνυ ἀνήρ , καί ὑποπτεύω αὐτός ὡς οὐ βέβαιος εἰς τε ὁ τρόπος ὑπονοέω καί τις συγγιγνώσκω εἰς αὐτός ὕβρις παλαιός πρό ὁ εὐεργεσία . Φούρνιος δέ αὖθις ἑαυτοῦ ἐπιτρέπω καί δέχομαι παρακαλέω . ὡς δέ οὐ πείθω , ὁ δέ καί Ἀμύντας λέγω ἑαυτοῦ ἐπιτρέπω . ὁ Φούρνιος δέ φημί οὐδέ Ἀμύντας ἄν δέχομαι ὅδε ὕβρις ἔχω εἰς ὁ ἐκ Ἀντώνιος ὁ πᾶς ἐπιτρέπω , διαλύω . καί ὁ μέν ἀμφί ὁ Φούρνιος δόξα εἰμί , ὅτι ὁ Πομπήϊος ἐκ ἀπορία ὁ πάρειμι ἑαυτοῦ εἰς ὁ ἐπέρχομαι ἡμέρα ἐκδίδωμι ὁ Τίτιος · ὁ δέ νύξ ὁ συνήθης πῦρ καίω καταλείπω καί ὁ σαλπιγκτής σημαίνω ὁ διάστημα ὁ νύξ , ὥσπερ εἰμί ἔθος , λανθάνω μετά ὁ εὔζωνος ὑπεξέρχομαι ὁ στρατόπεδον , ὅς οὐδέ αὐτός προλέγω , οἷ χωρέω μέλλω . ἐπινοέω δέ ἐπί θάλασσα ἔρχομαι ἐμπίμπρημι ὁ ὁ Τίτιος ναυτικός . καί τάχα ἄν δράω , εἰ μή Σκαῦρος αὐτομολέω ἀπό αὐτός ὁ μέν ἔξοδος μηνύω καί ὁ ὁδός , ὅς φέρω , ὁ δέ ἐτίνοια οὐ οἶδα . τότε δή χίλιοι καί πεντακόσιοι ἱππεύς Ἀμύντας διώκω ὁ Πομπήϊος ἱππεύς οὐ ἔχω . καί εἰς ὁ Ἀμύντας ὁ ὁ Πομπήϊος πλησιάζω μεταχωρέω , ὁ μέν ἀποδιδράσκω , ὁ δέ καί φανερός . μονόω οὖν ὁ Πομπήϊος καί δείδω ἤδη ὁ οἰκεῖος , ἑαυτοῦ ἄνευ σπονδή ἐγχειρίζω Ἀμύντας , ὁ Τίτιος μετά σπονδή ἀδοξέω .
appianus.bellum-civile 5.14.143
οὕτω μὲν ἑάλω Πομπήιος Σέξστος , ὁ λοιπὸς ἔτι παῖς Πομπηίου Μάγνου , νεώτερος μὲν ὑπὸ τοῦ πατρὸς ἀπολειφθεὶς καὶ ὑπὸ τοῦ ἀδελφοῦ μειράκιον ἤδη , λαθὼν δʼ ἐπʼ ἐκείνοις ἐς πολὺ καὶ κρύφα λῃστεύων ἐν Ἰβηρίᾳ , μέχρι , πολλῶν συνδραμόντων ἐς αὐτὸν ἐπιγνωσθέντα εἶναι Πομπηίου παῖδα , ἐλῄστευέ τε φανερώτερον , καὶ μετὰ Γάιον Καίσαρα ἐπολέμησεν ἐγκρατῶς καὶ στρατὸν ἤγειρε πολὺν καὶ ναῦς καὶ χρήματα , καὶ νήσους εἷλε , καὶ θαλασσοκράτωρ τῆς ἀμφὶ τὰς δύσεις θαλάσσης ἐγένετο , καὶ τὴν Ἰταλίαν περιήνεγκεν ἐς λιμὸν καὶ τοὺς ἐχθροὺς ἐς συμβάσεις , ἃς ἤθελε . τὸ δὲ μέγιστον , ἐπίκουρος ἐν ταῖς προγραφαῖς τῇ πόλει πανώλεθρα πασχούσῃ γενόμενος περιέσωσεν ἄνδρας ἀρίστους τε καὶ πολλούς , οἳ τότε διʼ αὐτὸν ἦσαν ἐν τῇ πατρίδι . ὑπὸ δὲ θεοβλαβείας αὐτὸς οὔ ποτε ἐπεχείρησε τοῖς πολεμίοις , πολλὰ τῆς τύχης εὔκαιρα παρεχούσης , ἀλλʼ ἠμύνετο μόνον .
Lemmas: οὕτως μέν ἁλίσκομαι Πομπήϊος Σέξστος , ὁ λοιπός ἔτι παῖς Πομπήϊος Μάγνος , νέος μέν ὑπό ὁ πατήρ ἀπολείπω καί ὑπό ὁ ἀδελφός μειράκιον ἤδη , λανθάνω δέ ἐπί ἐκεῖνος εἰς πολύς καί κρύφα λῃστεύω ἐν Ἰβηρία , μέχρι , πολύς συντρέχω εἰς αὐτός ἐπιγιγνώσκω εἰμί Πομπήϊος παῖς , λῃστεύω τε φανερός , καί μετά Γάιος Καῖσαρ πολεμέω ἐγκρατής καί στρατός ἀγείρω πολύς καί ναῦς καί χρῆμα , καί νῆσος αἱρέω , καί θαλασσοκράτωρ ὁ ἀμφί ὁ δύσις θάλασσα γίγνομαι , καί ὁ Ἰταλία περιφέρω εἰς λιμός καί ὁ ἐχθρός εἰς σύμβασις , ὅς ἐθέλω . ὁ δέ μέγας , ἐπίκουρος ἐν ὁ προγραφή ὁ πόλις πανώλεθρος πάσχω γίγνομαι περισῴζω ἀνήρ ἀγαθός τε καί πολύς , ὅς τότε διά αὐτός εἰμί ἐν ὁ πατρίς . ὑπό δέ θεοβλάβεια αὐτός οὐ ποτέ ἐπιχειρέω ὁ πολέμιος , πολύς ὁ τύχη εὔκαιρος παρέχω , ἀλλά ἀμύνω μόνος .
appianus.bellum-civile 5.14.144
καὶ Πομπήιος μὲν τοιόσδε γενόμενος ἑαλώκει , Τίτιος δὲ τὸν μὲν στρατὸν αὐτοῦ μετεστράτευσεν Ἀντωνίῳ , αὐτὸν δὲ Πομπήιον , τεσσαρακοστὸν ἔτος βιοῦντα , ἐν Μιλήτῳ κατέκανεν , εἴτε διʼ αὑτοῦ , μηνίων ἄρα τῆς ποτὲ ὕβρεως καὶ ἀχάριστος ἐς τὴν ἔπειτα εὐεργεσίαν γενόμενος , εἴτε καὶ ἐπιστείλαντος Ἀντωνίου . εἰσὶ δʼ οἱ Πλάγκον , οὐκ Ἀντώνιον λέγοντες ἐπιστεῖλαι , καὶ νομίζουσιν ἄρχοντα Συρίας , καὶ ταῖς ἐπιστολαῖς ἐπιτετραμμένον ἐς τὰ ἐπείγοντα ἐπιγράφειν τὸν Ἀντώνιον καὶ τῇ σφραγῖδι χρῆσθαι . καὶ Πλάγκον δὲ γράψαι νομίζουσιν οἱ μὲν συνειδότος Ἀντωνίου καὶ αἰδουμένου γράψαι διὰ ὄνομα τοῦ Πομπηίου καὶ διὰ Κλεοπάτραν , εὔνως ἔχουσαν τῷ Πομπηίῳ διὰ τὸν πατέρα Μάγνον , οἱ δὲ αὑτὸν ἐφʼ ἑαυτοῦ Πλάγκον , τάδε αὐτὰ συνιδόντα καὶ φυλαξάμενον , μὴ τὴν αἰσίαν Ἀντωνίου καὶ Καίσαρος ἐς ἀλλήλους αἰδῶ Πομπήιος καὶ Κλεοπάτρα Πομπηίῳ συνεργοῦσα ἀνατράψαιεν .
Lemmas: καί Πομπήϊος μέν τοιόσδε γίγνομαι ἁλίσκομαι , Τίτιος δέ ὁ μέν στρατός αὐτός μεταστρατεύω Ἀντώνιος , αὐτός δέ Πομπήϊος , τεσσαρακοστός ἔτος βιόω , ἐν Μίλητος κατακαίνω , εἴτε διά ἑαυτοῦ , μηνίω ἄρα ὁ ποτέ ὕβρις καί ἀχάριστος εἰς ὁ ἔπειτα εὐεργεσία γίγνομαι , εἴτε καί ἐπιστέλλω Ἀντώνιος . εἰμί δέ ὁ Πλάγκος , οὐ Ἀντώνιος λέγω ἐπιστέλλω , καί νομίζω ἄρχω Συρία , καί ὁ ἐπιστολή ἐπιτρέπω εἰς ὁ ἐπείγω ἐπιγράφω ὁ Ἀντώνιος καί ὁ σφραγίς χράω . καί Πλάγκος δέ γράφω νομίζω ὁ μέν σύνοιδα Ἀντώνιος καί αἰδέομαι γράφω διά ὄνομα ὁ Πομπήϊος καί διά Κλεοπάτρη , εὔνους ἔχω ὁ Πομπήϊος διά ὁ πατήρ Μάγνος , ὁ δέ ἑαυτοῦ ἐπί ἑαυτοῦ Πλάγκος , ὅδε αὐτός συνοράω καί φυλάσσω , μή ὁ αἴσιος Ἀντώνιος καί Καῖσαρ εἰς ἀλλήλων αἰδώς Πομπήϊος καί Κλεοπάτρη Πομπήϊος συνεργέω ἀνατράψηιι .
appianus.bellum-civile 5.14.145
ἀλλὰ Πομπήιος μὲν ἐτεθνήκει , Ἀντώνιος δὲ αὖθις ἐς Ἀρμενίαν ἐστράτευε , καὶ ὁ Καῖσαρ ἐπὶ Ἰλλυριούς , οἳ τὴν Ἰταλίαν ἐλῄστευον , οἱ μὲν οὐχ ὑπακούσαντές πω Ῥωμαίων , οἱ δʼ ἐν τοῖς ἐμφυλίοις ἀποστάντες . καί μοι ἔδοξε τὰ Ἰλλυρικά , οὔτε ἀκριβῶς γενόμενά μοι γνώριμα οὔτε συντελοῦντα μῆκος ἰδίας συγγραφῆς οὔτε χώραν ἔχοντα ἑτέρωθι λεχθῆναι , τοῦ χρόνου , καθʼ ὃν ἐλήφθησαν , συνάγοντος αὐτὰ ἐς τέλος , προαναγράψαι καὶ ὑποθεῖναι αὐτὰ τῇ ὁμόρῳ Μακεδονικῇ .
Lemmas: ἀλλά Πομπήϊος μέν θνῄσκω , Ἀντώνιος δέ αὖθις εἰς Ἀρμενία στρατεύω , καί ὁ Καῖσαρ ἐπί Ἰλλυριοί , ὅς ὁ Ἰταλία λῃστεύω , ὁ μέν οὐ ὑπακούω πω Ῥωμαῖος , ὁ δέ ἐν ὁ ἐμφύλιος ἀφίστημι . καί ἐγώ δοκέω ὁ Ἰλλυρικός , οὔτε ἀκριβής γίγνομαι ἐγώ γνώριμος οὔτε συντελέω μῆκος ἴδιος συγγραφή οὔτε χώρα ἔχω ἑτέρωθι λέγω , ὁ χρόνος , κατά ὅς λαμβάνω , συνάγω αὐτός εἰς τέλος , προαναγράφω καί ὑποτίθημι αὐτός ὁ ὅμορος Μακεδ ́νιος .