ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
appianus.bellum-civile 2.8.49
καὶ ὁ μὲν ὥδευεν οὐδὲν ἐλλείπων δυνατῆς ἐπείξεως , ὁ δὲ Πομπήιος πάντα τὸν χρόνον τόνδε ναῦς ἐποιεῖτο καὶ στρατὸν αἰεὶ πλείονα καὶ χρήματα συνῆγε καὶ τὰς ἐν τῷ Ἰονίῳ Καίσαρος τεσσαράκοντα ναῦς ἑλὼν ἐφύλασσεν αὐτοῦ τὸν διάπλουν τόν τε στρατὸν ἐγύμναζε , συντρέχων καὶ συνιππεύων καὶ παντὸς ἐξάρχων πόνου παρʼ ἡλικίαν · ὅθεν αὐτῷ ῥᾳδίως εὔνοιά τε ἦν , καὶ συνέθεον ἐπὶ τὰ γυμνάσια Πομπηίου πάντες ὡς ἐπὶ θέαν . ἦν δʼ ἐς τότε Καίσαρι μὲν δέκα τέλη πεζῶν καὶ Κελτῶν ἱππέες μύριοι , Πομπηίῳ δὲ πέντε μὲν ἐξ Ἰταλίας , μεθʼ ὧν τὸν Ἰόνιον διεπεπλεύκει , καὶ τούτοις ὅσοι συνετάσσοντο ἱππέες , ἐκ δὲ Παρθυαίων δύο , τῶν σὺν Κράσσῳ πεπολεμηκότων τὰ ὑπόλοιπα , καί τι μέρος ἄλλο τῶν ἐς Αἴγυπτον ἐσβαλόντων μετὰ Γαβινίου , σύμπαντα ἀνδρῶν Ἰταλῶν ἕνδεκα τέλη καὶ ἱππέες ἀμφὶ τοὺς ἑπτακισχιλίους . σύμμαχοι δʼ ἐξ Ἰωνίας τε καὶ Μακεδονίας καὶ Πελοποννήσου καὶ Βοιωτίας τοξόται τε Κρῆτες καὶ σφενδονῆται Θρᾷκες καὶ ὅσοι περὶ τὸν Πόντον βέλεσι χρῶνται , ἱππέες τέ τινες Κελτῶν καὶ ἐκ Γαλατίας ἕτεροι τῆς ἑῴας Κομμαγηνοί τε ὑπʼ Ἀντιόχου πεμφθέντες καὶ Κίλικες καὶ Καππαδόκαι καὶ ἐκ τῆς βραχυτέρας Ἀρμενίας τινὲς καὶ Παμφύλιοι καὶ Πισίδαι . ὧν οὐχ ἅπασιν ἐς μάχας , ἀλλʼ ἐς φρούρια καὶ ταφρείας καὶ τὴν ἄλλην τοῦ Ἰταλικοῦ στρατοῦ χρῆσθαι διενοεῖτο , ἵνα μηδένα τῶν Ἰταλῶν τοῦ πολέμου περισπῴη . καὶ τάδε μὲν ἦν αὐτῷ τὰ πεζά , νῆες δὲ μακραὶ μὲν ἐντελεῖς τοῖς πληρώμασιν ἑξακόσιαι , καὶ τούτων ἐς ἑκατὸν Ῥωμαίων ἐπιβατῶν , αἳ καὶ μάλιστα προύχειν ἐδόκουν , πολὺ δὲ ὁλκάδων καὶ σκευοφόρων ἄλλο πλῆθος . ναύαρχοί τε πολλοὶ κατὰ μέρη , καὶ ἐπʼ αὐτοῖς Μᾶρκος Βύβλος .
Lemmas: καί ὁ μέν ὁδεύω οὐδείς ἐλλείπω δυνατός ἔπειξις , ὁ δέ Πομπήϊος πᾶς ὁ χρόνος ὅδε ναῦς ποιέω καί στρατός ἀεί πολύς καί χρῆμα συνάγω καί ὁ ἐν ὁ Ἰόνιος Καῖσαρ τεσσαράκοντα ναῦς αἱρέω φυλάσσω αὐτός ὁ διάπλοος ὁ τε στρατός γυμνάζω , συντρέχω καί συνιππεύω καί πᾶς ἐξάρχω πόνος παρά ἡλικία · ὅθεν αὐτός ῥᾴδιος εὔνοια τε εἰμί , καί συνθέω ἐπί ὁ γυμνάσιον Πομπήϊος πᾶς ὡς ἐπί θέα . εἰμί δέ εἰς τότε Καῖσαρ μέν δέκα τέλος πεζός καί Κελτοί ἱππεύς μυρίος , Πομπήϊος δέ πέντε μέν ἐκ Ἰταλία , μετά ὅς ὁ Ἰόνιος διαπλέω , καί οὗτος ὅσος συντάσσω ἱππεύς , ἐκ δέ Παρθυαῖος δύο , ὁ σύν Κράσσος πολεμέω ὁ ὑπόλοιπος , καί τις μέρος ἄλλος ὁ εἰς Αἴγυπτος εἰσβάλλω μετά Γαβίνιος , σύμπας ἀνήρ Ἰταλός ἕνδεκα τέλος καί ἱππεύς ἀμφί ὁ ἑπτακισχίλιοι . σύμμαχος δέ ἐκ Ἰωνία τε καί Μακεδονία καί Πελοπόννησος καί Βοιωτία τοξότης τε Κρής καί σφενδονήτης Θρᾷξ καί ὅσος περί ὁ Πόντος βέλος χράω , ἱππεύς τε τις Κελτοί καί ἐκ Γαλατία ἕτερος ὁ ἑῷος Κομμαγηνός τε ὑπό Ἀντίοχος πέμπω καί Κίλιξ καί Καππαδόκαι καί ἐκ ὁ βραχύς Ἀρμενία τις καί Παμφύλιος καί Πισίδης . ὅς οὐ ἅπας εἰς μάχη , ἀλλά εἰς φρούριον καί ταφρεία καί ὁ ἄλλος ὁ Ἰταλικός στρατός χράω διανοέω , ἵνα μηδείς ὁ Ἰταλός ὁ πόλεμος περισπάω . καί ὅδε μέν εἰμί αὐτός ὁ πεζός , ναῦς δέ μακρός μέν ἐντελής ὁ πλήρωμα ἑξακόσιοι , καί οὗτος εἰς ἑκατόν Ῥωμαῖος ἐπιβάτης , ὅς καί μάλα προέχω δοκέω , πολύς δέ ὁλκάς καί σκευοφόρος ἄλλος πλῆθος . ναύαρχος τε πολύς κατά μέρος , καί ἐπί αὐτός Μάρκος Βύβλος .
appianus.bellum-civile 2.8.50
ὡς δέ οἱ πάντα ἦν ἕτοιμα , συναγαγὼν ὅσοι τε ἦσαν ἀπὸ τῆς βουλῆς καὶ ἀπὸ τῶν καλουμένων ἱππέων καὶ τὸν στρατὸν ἅπαντα ἐς ἐπήκοον , ἔλεξεν ὧδε · καὶ Ἀθηναῖοι τὴν πόλιν ἐξέλιπον , ὦ ἄνδρες , ὑπὲρ ἐλευθερίας τοῖς ἐπιοῦσι πολεμοῦντες , οὐ τὰ οἰκήματα πόλιν , ἀλλὰ τοὺς ἄνδρας εἶναι νομίζοντες · καὶ τόδε πράξαντες ὀξέως αὐτὴν ἀνέλαβόν τε καὶ εὐκλεεστέραν ἀπέφηναν · καὶ ἡμῶν αὐτῶν οἱ πρόγονοι Κελτῶν ἐπιόντων ἐξέλιπον τὸ ἄστυ , καὶ αὐτὸ ἀνεσώσατο ἐξ Ἀρδεατῶν Κάμιλλος ὁρμώμενος . πάντες τε οἱ εὖ φρονοῦντες τὴν ἐλευθερίαν , ὅπῃ ποτʼ ἂν ὦσιν , ἡγοῦνται πατρίδα . ὃ καὶ ἡμεῖς ἐνθυμούμενοι δεῦρο διεπλεύσαμεν , οὐ τὴν πατρίδα ἐκλιπόντες , ἀλλʼ ὑπὲρ αὐτῆς παρασκευασόμενοί τε καλῶς ἐνθάδε καὶ ἀμυνούμενοι τὸν ἐκ πολλοῦ μὲν ἐπιβουλεύοντα αὐτῇ , διὰ δὲ τοὺς δωροδοκοῦντας τὴν Ἰταλίαν ἄφνω καταλαβόντα . ὃν ὑμεῖς μὲν ἐψηφίσασθε εἶναι πολέμιον , ὁ δὲ καὶ νῦν ἡγεμόνας ἐς τὰ ἔθνη τὰ ὑμέτερα περιπέμπει καὶ τῇ πόλει τινὰς ἐφίστησι καὶ ἑτέρους ἀνὰ τὴν Ἰταλίαν · τοσῇδε τόλμῃ τὸν δῆμον ἀφαιρεῖται τὴν ἡγεμονίαν . καὶ εἰ τάδε πολεμῶν ἔτι καὶ δεδιὼς καὶ δίκην σὺν θεῷ δώσων ἐξεργάζεται , τί χρὴ νικήσαντα προσδοκᾶν ἐκλείψειν ὠμότητος ἢ βίας ; καὶ τάδε πράττοντι κατὰ τῆς πατρίδος σύνεισίν τινες ἐωνημένοι χρημάτων ὧν ἐκεῖνος ἀπὸ τῆς ὑμετέρας Γαλατίας πεπόρισται , δουλεύειν ἀντὶ τῆς πρὸς αὐτὸν ἐκεῖνον ἰσονομίας αἱρούμενοι .
Lemmas: ὡς δέ ἕ πᾶς εἰμί ἑτοῖμος , συνάγω ὅσος τε εἰμί ἀπό ὁ βουλή καί ἀπό ὁ καλέω ἱππεύς καί ὁ στρατός ἅπας εἰς ἐπήκοος , λέγω ὧδε · καί Ἀθηναῖος ὁ πόλις ἐκλείπω , ὦ ἀνήρ , ὑπέρ ἐλευθερία ὁ ἐπέρχομαι πολεμέω , οὐ ὁ οἴκημα πόλις , ἀλλά ὁ ἀνήρ εἰμί νομίζω · καί ὅδε πράσσω ὀξύς αὐτός ἀναλαμβάνω τε καί εὐκλεής ἀποφαίνω · καί ἐγώ αὐτός ὁ πρόγονος Κελτοί ἐπέρχομαι ἐκλείπω ὁ ἄστυ , καί αὐτός ἀνασῴζω ἐκ Ἀρδεάτης Κάμιλλος ὁρμάω . πᾶς τε ὁ εὖ φρονέω ὁ ἐλευθερία , ὅπῃ ποτέ ἄν εἰμί , ἡγέομαι πατρίς . ὅς καί ἐγώ ἐνθυμέομαι δεῦρο διαπλέω , οὐ ὁ πατρίς ἐκλείπω , ἀλλά ὑπέρ αὐτός παρασκευάζω τε καλός ἐνθάδε καί ἀμύνω ὁ ἐκ πολύς μέν ἐπιβουλεύω αὐτός , διά δέ ὁ δωροδοκέω ὁ Ἰταλία ἄφνω καταλαμβάνω . ὅς σύ μέν ψηφίζω εἰμί πολέμιος , ὁ δέ καί νῦν ἡγεμών εἰς ὁ ἔθνος ὁ ὑμέτερος περιπέμπω καί ὁ πόλις τις ἐφίστημι καί ἕτερος ἀνά ὁ Ἰταλία · τοσόσδε τόλμα ὁ δῆμος ἀφαιρέω ὁ ἡγεμονία . καί εἰ ὅδε πολεμέω ἔτι καί δείδω καί δίκη σύν θεός δίδωμι ἐξεργάζομαι , τίς χρή νικάω προσδοκάω ἐκλείπω ὠμότης ἤ βία ; καί ὅδε πράσσω κατά ὁ πατρίς σύνειμι τις ὠνέομαι χρῆμα ὅς ἐκεῖνος ἀπό ὁ ὑμέτερος Γαλατία πορίζω , δουλεύω ἀντί ὁ πρός αὐτός ἐκεῖνος ἰσονομία αἱρέω .
appianus.bellum-civile 2.8.51
ἐγὼ δʼ οὐκ ἐξέλιπον οὐδʼ ἂν ἐκλίποιμι τὸν μεθʼ ὑμῶν καὶ ὑπὲρ ὑμῶν ἀγῶνα , ἀλλὰ καὶ στρατιώτην ἐμαυτὸν ὑμῖν καὶ στρατηγὸν ἐπιδίδωμι καί , εἴ τις ἔστι μοι πολέμων ἐμπειρία καὶ τύχη ἀηττήτῳ μέχρι νῦν γενομένῳ , καὶ τάδε μοι πάντα τοὺς θεοὺς ἐς τὰ παρόντα συνενεγκεῖν εὔχομαι καὶ γενέσθαι τῇ πατρίδι κινδυνευούσῃ καθὰ καὶ περικτωμένῃ τὴν ἡγεμονίαν αἴσιος . θαρρεῖν δὲ χρὴ τοῖς τε θεοῖς καὶ αὐτῷ τῷ λογισμῷ τοῦ πολέμου , καλὴν καὶ δικαίαν ἔχοντι φιλοτιμίαν ὑπὲρ πατρίου πολιτείας , ἐπὶ δὲ τούτῳ , τῷ πλήθει τῆς παρασκευῆς τῷ τε νῦν ὄντι ἡμῖν κατὰ γῆν καὶ κατὰ θάλασσαν καὶ τῷ γιγνομένῳ τε ἀεὶ καὶ προσεσομένῳ μᾶλλον , ἐπειδὰν τῶν ἔργων ἁψώμεθα . ὅσα γὰρ εἰπεῖν ἐπὶ τὴν ἕω καὶ τὸν Εὔξεινον πόντον ἔθνη , πάντα , ἑλληνικά τε καὶ βάρβαρα , ἡμῖν σύνεστι · καὶ βασιλέες , ὅσοι Ῥωμαίοις ἢ ἐμοὶ φίλοι , στρατιὰν καὶ βέλη καὶ ἀγορὰν καὶ τὴν ἄλλην παρασκευὴν χορηγοῦσιν . ἴτε οὖν ἐπὶ τὸ ἔργον ἀξίως τῆς τε πατρίδος καὶ ὑμῶν αὐτῶν καὶ ἐμοῦ , καὶ τῆς Καίσαρος ὕβρεως μνημονεύοντες καὶ ὀξέως ἐς τὰ παραγγελλόμενα χωροῦντες .
Lemmas: ἐγώ δέ οὐ ἐκλείπω οὐδέ ἄν ἐκλείπω ὁ μετά σύ καί ὑπέρ σύ ἀγών , ἀλλά καί στρατιώτης ἐμαυτοῦ σύ καί στρατηγός ἐπιδίδωμι καί , εἰ τις εἰμί ἐγώ πόλεμος ἐμπειρία καί τύχη ἀήσσητος μέχρι νῦν γίγνομαι , καί ὅδε ἐγώ πᾶς ὁ θεός εἰς ὁ πάρειμι συμφέρω εὔχομαι καί γίγνομαι ὁ πατρίς κινδυνεύω καθά καί περικτάομαι ὁ ἡγεμονία αἴσιος . θαρσέω δέ χρή ὁ τε θεός καί αὐτός ὁ λογισμός ὁ πόλεμος , καλός καί δίκαιος ἔχω φιλοτιμία ὑπέρ πάτριος πολιτεία , ἐπί δέ οὗτος , ὁ πλῆθος ὁ παρασκευή ὁ τε νῦν εἰμί ἐγώ κατά γῆ καί κατά θάλασσα καί ὁ γίγνομαι τε ἀεί καί πρόσειμι μάλα , ἐπειδάν ὁ ἔργον ἅπτω . ὅσος γάρ λέγω ἐπί ὁ ἠώς καί ὁ Εὔξεινος πόντος ἔθνος , πᾶς , ἑλληνικός τε καί βάρβαρος , ἐγώ σύνειμι · καί βασιλεύς , ὅσος Ῥωμαῖος ἤ ἐγώ φίλος , στρατιά καί βέλος καί ἀγορά καί ὁ ἄλλος παρασκευή χορηγέω . ἔρχομαι οὖν ἐπί ὁ ἔργον ἄξιος ὁ τε πατρίς καί σύ αὐτός καί ἐγώ , καί ὁ Καῖσαρ ὕβρις μνημονεύω καί ὀξύς εἰς ὁ παραγγέλλω χωρέω .
appianus.bellum-civile 2.8.52
ὁ μὲν ὧδε εἶπεν , ὁ δὲ στρατὸς ἅπας καὶ ὅσοι ἦσαν ἀμφʼ αὐτὸν ἀπὸ τῆς βουλῆς , πολὺ καὶ γνωριμώτατον πλῆθος , εὐφήμουν ὁμοῦ καὶ ἐκέλευον ἄγειν , ἐφʼ ὅ τι χρῄζοι . ὁ δέ ʽἡγεῖτο γάρ , δυσχεροῦς ἔτι τῆς ὥρας οὔσης καὶ τῆς θαλάσσης ἀλιμένου , μετὰ χειμῶνα ἐπιπλευσεῖσθαι τὸν Καίσαρα ὕπατόν τε ὄντα τὴν ἀρχὴν ἐν τοσῷδε διαθήσεσθαἰ τοῖς μὲν ναυάρχοις προσέταττεν ἐπιτηρεῖν τὴν θάλασσαν , τὸν δὲ στρατὸν ἐς χειμασίαν ἐπιδιῄρει καὶ περιέπεμπεν ἔς τε Θεσσαλίαν καὶ Μακεδονίαν . καὶ Πομπήιος μὲν οὕτω τοῦ μέλλοντος ἀμελῶς ἐτεκμαίρετο , ὁ δὲ Καῖσαρ , ὥς μοι προείρητο , περὶ χειμερίους τροπὰς ἐς τὸ Βρεντέσιον ἠπείγετο , νομίζων τῷ ἀδοκήτῳ μάλιστα ἐκπλήξειν τοὺς πολεμίους . οὔτε δὲ ἀγορὰν οὔτε παρασκευὴν οὔτε τὸν στρατὸν τὸν ἑαυτοῦ πάντα ἠθροισμένον ἐν τῷ Βρεντεσίῳ καταλαβών , τοὺς παρόντας ὅμως ἐς ἐκκλησίαν συναγαγὼν ἔλεγεν ·
Lemmas: ὁ μέν ὧδε λέγω , ὁ δέ στρατός ἅπας καί ὅσος εἰμί ἀμφί αὐτός ἀπό ὁ βουλή , πολύς καί γνώριμος πλῆθος , εὐφημέω ὁμοῦ καί κελεύω ἄγω , ἐπί ὅς τις χρῄζω . ὁ δέ ἡγέομαι γάρ , δυσχερής ἔτι ὁ ὥρα εἰμί καί ὁ θάλασσα ἀλίμενος , μετά χειμών ἐπιπλέω ὁ Καῖσαρ ὕπατος τε εἰμί ὁ ἀρχή ἐν τοσόσδε διατίθημι ὁ μέν ναύαρχος προστάσσω ἐπιτηρέω ὁ θάλασσα , ὁ δέ στρατός εἰς χειμασία ἐπιδιαιρέω καί περιπέμπω εἰς τε Θεσσαλία καί Μακεδονία . καί Πομπήϊος μέν οὕτως ὁ μέλλω ἀμελής τεκμαίρομαι , ὁ δέ Καῖσαρ , ὡς ἐγώ προλέγω , περί χειμέριος τροπή εἰς ὁ Βρεντέσιον ἐπείγω , νομίζω ὁ ἀδόκητος μάλα ἐκπλήσσω ὁ πολέμιος . οὔτε δέ ἀγορά οὔτε παρασκευή οὔτε ὁ στρατός ὁ ἑαυτοῦ πᾶς ἀθροίζω ἐν ὁ Βρεντέσιον καταλαμβάνω , ὁ πάρειμι ὅμως εἰς ἐκκλησία συνάγω λέγω ·
appianus.bellum-civile 2.8.53
οὔτε τῆς ὥρας τὸ χειμέριον , ὦ ἄνδρες , οἳ περὶ τῶν μεγίστων ἐμοὶ συναίρεσθε , οὔθʼ ἡ τῶν ἄλλων βραδυτὴς ἢ ἔνδεια τῆς πρεπούσης παρασκευῆς ἐφέξει με τῆς ὁρμῆς · ἀντὶ γὰρ πάντων ἡγοῦμαί μοι συνοίσειν τὴν ταχυεργίαν . καὶ πρώτους ἡμᾶς , οἳ πρῶτοι συνεδράμομεν ἀλλήλοις , ἀξιῶ θεράποντας μὲν ἐνταῦθα καὶ ὑποζύγια καὶ παρασκευὴν καὶ πάνθʼ ὑπολιπέσθαι , ἵνα ἡμᾶς αἱ παροῦσαι νῆες ὑποδέξωνται , μόνους δʼ εὐθὺς ἐμβάντας περᾶν , ἵνα τοὺς ἐχθροὺς διαλάθοιμεν , τῷ μὲν χειμῶνι τύχην ἀγαθὴν ἀντιθέντες , τῇ δʼ ὀλιγότητι τόλμαν , τῇ δʼ ἀπορίᾳ τὴν τῶν ἐχθρῶν εὐπορίαν , ἧς ἔστιν ἡμῖν εὐθὺς ἐπιβαίνουσιν ἐπὶ τὴν γῆν κρατεῖν , ἢν εἰδῶμεν , ὅτι μὴ κρατήσασιν οὐδέν ἐστιν ἴδιον . ἴωμεν οὖν ἐπὶ θεράποντάς τε καὶ σκεύη καὶ ἀγορὰν τὴν ἐκείνων , ἕως χειμάζουσιν ἐν ὑποστέγοις . ἴωμεν , ἕως Πομπήιος ἡγεῖται κἀμὲ χειμάζειν ἢ περὶ πομπὰς καὶ θυσίας ὑπατικὰς εἶναι . εἰδόσι δʼ ὑμῖν ἐκφέρω δυνατώτατον ἐν πολέμοις ἔργον εἶναι τὸ ἀδόκητον · φιλότιμον δὲ καὶ πρώτιστον δόξαν ἀπενέγκασθαι τῶν ἐσομένων καὶ τοῖς αὐτίκα διωξομένοις ἡμᾶς ἀσφαλῆ τὰ ἐκεῖ προετοιμάσαι . ἐγὼ μὲν δὴ καὶ τόνδε τὸν καιρὸν πλεῖν ἂν ἢ λέγειν μᾶλλον ἐβουλόμην , ἵνα με Πομπήιος ἴδῃ , νομίζων ἔτι τὴν ἀρχὴν ἐν Ῥώμῃ διατίθεσθαι · τὸ δὲ ὑμέτερον εὐπειθὲς εἰδὼς ὅμως ἀναμένω τὴν ἀπόκρισιν .
Lemmas: οὔτε ὁ ὥρα ὁ χειμέριος , ὦ ἀνήρ , ὅς περί ὁ μέγας ἐγώ συναίρω , οὔτε ὁ ὁ ἄλλος βραδυτής ἤ ἔνδεια ὁ πρέπω παρασκευή ἐπέχω ἐγώ ὁ ὁρμή · ἀντί γάρ πᾶς ἡγέομαι ἐγώ συμφέρω ὁ ταχυεργία . καί πρῶτος ἐγώ , ὅς πρῶτος συντρέχω ἀλλήλων , ἀξιόω θεράπων μέν ἐνταῦθα καί ὑποζύγιον καί παρασκευή καί πᾶς ὑπολείπω , ἵνα ἐγώ ὁ πάρειμι ναῦς ὑποδέχομαι , μόνος δέ εὐθύς ἐμβαίνω περάω , ἵνα ὁ ἐχθρός διαλανθάνω , ὁ μέν χειμών τύχη ἀγαθός ἀντιτίθημι , ὁ δέ ὀλιγότης τόλμα , ὁ δέ ἀπορία ὁ ὁ ἐχθρός εὐπορία , ὅς εἰμί ἐγώ εὐθύς ἐπιβαίνω ἐπί ὁ γῆ κρατέω , ἐάν οἶδα , ὅτι μή κρατέω οὐδείς εἰμί ἴδιος . ἔρχομαι οὖν ἐπί θεράπων τε καί σκεῦος καί ἀγορά ὁ ἐκεῖνος , ἕως χειμάζω ἐν ὑπόστεγος . ἔρχομαι , ἕως Πομπήϊος ἡγέομαι ἐγώ χειμάζω ἤ περί πομπή καί θυσία ὑπατικός εἰμί . οἶδα δέ σύ ἐκφέρω δυνατός ἐν πόλεμος ἔργον εἰμί ὁ ἀδόκητος · φιλότιμος δέ καί πρῶτος δόξα ἀποφέρω ὁ εἰμί καί ὁ αὐτίκα διώκω ἐγώ ἀσφαλής ὁ ἐκεῖ προετοιμάζω . ἐγώ μέν δή καί ὅδε ὁ καιρός πλέω ἄν ἤ λέγω μάλα βούλομαι , ἵνα ἐγώ Πομπήϊος ὁράω , νομίζω ἔτι ὁ ἀρχή ἐν Ῥώμη διατίθημι · ὁ δέ ὑμέτερος εὐπειθής οἶδα ὅμως ἀναμένω ὁ ἀπόκρισις .
appianus.bellum-civile 2.8.54
ἀναβοήσαντος δὲ σὺν ὁρμῇ τοῦ στρατοῦ παντὸς ἄγειν σφᾶς , εὐθὺς ἐπὶ τὴν θάλασσαν ἦγεν ἀπὸ τοῦ βήματος , πέντε πεζῶν τέλη καὶ ἱππέας λογάδας ἑξακοσίους . καὶ ἐπʼ ἀγκυρῶν ἀπεσάλευε κλυδωνίου διαταράσσοντος . χειμέριοι δʼ ἦσαν τροπαί , καὶ τὸ πνεῦμα ἄκοντα καὶ ἀσχάλλοντα κατεκώλυε , μέχρι καὶ τὴν πρώτην τοῦ ἔτους ἡμέραν ἐν Βρεντεσίῳ διατρῖψαι . καὶ δύο τελῶν ἄλλων ἐπελθόντων , ὁ δὲ καὶ τάδε προσλαβὼν ἀνήγετο χειμῶνος ἐπὶ ὁλκάδων · αἳ γὰρ ἦσαν αὐτῷ νῆες ὀλίγαι μακραί , Σαρδὼ καὶ Σικελίαν ἐφρούρουν . ὑπὸ δὲ χειμώνων ἐς τὰ Κεραύνια ὅρη περιαχθεὶς τὰ μὲν πλοῖα εὐθὺς ἐς Βρεντέσιον ἐπὶ τὴν ἄλλην στρατιὰν περιέπεμπεν , αὐτὸς δʼ ᾔει νυκτὸς ἐπὶ πόλιν Ὤρικον διὰ τραχείας ἀτραποῦ καὶ στενῆς , ἐς μέρη πολλὰ διασπώμενος ὑπὸ τῆς δυσχωρίας , ὡς εὐεπιχείρητος ἄν , εἴ τις ᾔσθετο , γενέσθαι . περὶ δὲ τὴν ἕω μόλις αὐτῷ συνῄει τὸ πλῆθος , καὶ ὁ φρούραρχος ὁ τῆς Ὠρίκου , τῶν ἔνδον αὐτῷ προειπόντων οὐ κωλύσειν ἐπιόντα Ῥωμαίων ὕπατον , τάς τε κλεῖς παρέδωκε τῷ Καίσαρι καὶ παρʼ αὐτῷ κατέμεινε τιμῆς ἀξιούμενος . Λουκρήτιος δὲ καὶ Μινούκιος ἐπὶ θάτερα τῆς Ὠρίκου ναυσὶν ὀκτωκαίδεκα μακραῖς Πομπηίῳ σῖτον ἐν πλοίοις φυλάσσοντες τά τε πλοῖα κατέδυσαν , ἵνα μὴ ὁ Καῖσαρ αὐτὰ λάβοι , καὶ ἐς Δυρράχιον διέφυγον . ἀπὸ δὲ τῆς Ὠρίκου Καῖσαρ ἐς Ἀπολλωνίαν ἠπείγετο · καὶ τῶν Ἀπολλωνιατῶν αὐτὸν δεχομένων , Σταβέριος ὁ φρούραρχος ἐξέλιπε τὴν πόλιν .
Lemmas: ἀναβοάω δέ σύν ὁρμή ὁ στρατός πᾶς ἄγω σφεῖς , εὐθύς ἐπί ὁ θάλασσα ἄγω ἀπό ὁ βῆμα , πέντε πεζός τέλος καί ἱππεύς λογάς ἑξακόσιοι . καί ἐπί ἄγκυρα ἀποσαλεύω κλυδώνιον διαταράσσω . χειμέριος δέ εἰμί τροπή , καί ὁ πνεῦμα ἄκων καί ἀσχάλλω κατακωλύω , μέχρι καί ὁ πρῶτος ὁ ἔτος ἡμέρα ἐν Βρεντέσιον διατρίβω . καί δύο τέλος ἄλλος ἐπέρχομαι , ὁ δέ καί ὅδε προσλαμβάνω ἀνάγω χειμών ἐπί ὁλκάς · ὁ γάρ εἰμί αὐτός ναῦς ὀλίγος μακρός , Σαρδώ καί Σικελία φρουρέω . ὑπό δέ χειμών εἰς ὁ Κεραύνιος ὁράω περιάγω ὁ μέν πλοῖον εὐθύς εἰς Βρεντέσιον ἐπί ὁ ἄλλος στρατιά περιπέμπω , αὐτός δέ ἔρχομαι νύξ ἐπί πόλις Ὤρικος διά τραχύς ἀτραπός καί στενός , εἰς μέρος πολύς διασπάω ὑπό ὁ δυσχωρία , ὡς εὐεπιχείρητος ἄν , εἰ τις αἰσθάνομαι , γίγνομαι . περί δέ ὁ ἠώς μόλις αὐτός συνέρχομαι ὁ πλῆθος , καί ὁ φρούραρχος ὁ ὁ Ὤρικος , ὁ ἔνδον αὐτός προλέγω οὐ κωλύω ἐπέρχομαι Ῥωμαῖος ὕπατος , ὁ τε κλείς παραδίδωμι ὁ Καῖσαρ καί παρά αὐτός καταμένω τιμή ἀξιόω . Λουκρήτιος δέ καί Μινούκιος ἐπί ἕτερος ὁ Ὤρικος ναῦς ὀκτωκαίδεκα μακρός Πομπήϊος σῖτος ἐν πλοῖον φυλάσσω ὁ τε πλοῖον καταδύω , ἵνα μή ὁ Καῖσαρ αὐτός λαμβάνω , καί εἰς Δυρράχιον διαφεύγω . ἀπό δέ ὁ Ὤρικος Καῖσαρ εἰς Ἀπολλωνία ἐπείγω · καί ὁ Ἀπολλωνιάτας αὐτός δέχομαι , Σταβέριος ὁ φρούραρχος ἐκλείπω ὁ πόλις .
appianus.bellum-civile 2.8.55
καὶ ὁ Καῖσαρ ἁλίσας τον ἑαυτοῦ στρατὸν ἀνέμνησεν , ὅτι διὰ τὴν ταχυεργίαν τοῦ τε χειμῶνος σὺν τῇ τύχῃ περιγένοιντο καὶ θαλάσσης τοσῆσδε χωρὶς νεῶν κρατήσειαν Ὤρικόν τε καὶ Ἀπολλωνίαν ἀμαχεὶ λάβοιεν καὶ τὰ τῶν πολεμίων ἔχοιεν , καθάπερ εἶπεν , ἀγνοοῦντος ἔτι Πομπηίου . εἰ δὲ καὶ Δυρράχιον , ἔφη , τὸ ταμιεῖον τῆς Πομπηίου παρασκευῆς προλάβοιμεν , ἔσται πάντα ἡμῖν , ἃ ἐκείνοις διʼ ὅλου θέρους πεπονημένοις . τοσαῦτα εἰπὼν ἦγε συντόμως ἐπὶ τὸ Δυρράχιον αὐτοὺς ὁδὸν μακράν , οὔτε ἡμέρας οὔτε νυκτὸς ἀναπαύων . Πομπήιος δὲ προμαθὼν ἀντιπαρώδευεν ἐκ Μακεδονίας , σὺν ἐπείξει καὶ ὅδε πολλῇ , κόπτων τε τὴν ὕλην , ἣν παρώδευεν , ἵνα Καίσαρι δύσβατος εἴη , καὶ ποταμῶν γεφύρας διαιρῶν καὶ ἀγορὰν τὴν ἐν μέσῳ πᾶσαν ἐμπιπράς , ἐν μεγίστῳ , καθάπερ ἦν , καὶ ὅδε τιθέμενος τὴν ἑαυτοῦ παρασκευὴν διαφυλάξαι . κονιορτὸν δʼ ἢ πῦρ ἢ καπνὸν εἴ ποτε μακρόθεν ἴδοιεν αὐτῶν ἑκάτεροι , νομίζοντες εἶναι τὰ ἀλλήλων ἐφιλονίκουν ὡς ἐν ἀγῶνι δρόμου . καὶ οὔτε τροφῇ καιρὸν ἐδίδοσαν οὔτε ὕπνῳ · ἔπειξις δʼ ἦν καὶ σπουδὴ καὶ βοαὶ τῶν ἀγόντων αὐτοὺς ὑπὸ λαμπτῆρσι , καὶ θόρυβος ἐκ τοῦδε πολὺς καὶ φόβος , ὡς τῶν πολεμίων αἰεὶ πλησιαζόντων . ὑπὸ δὲ καμάτου τινὲς ἀπερρίπτουν , ἃ ἔφερον , ἢ ἐν φάραγξι διαλαθόντες ὑπελείποντο , τὴν αὐτίκα ἀνάπαυσιν τοῦ παρὰ τῶν ἐχθρῶν φόβου διαλλασσόμενοι .
Lemmas: καί ὁ Καῖσαρ ἁλίζω τον ἑαυτοῦ στρατός ἀναμιμνῄσκω , ὅτι διά ὁ ταχυεργία ὁ τε χειμών σύν ὁ τύχη περιγίγνομαι καί θάλασσα τοσάσδε χωρίς ναῦς κρατέω Ὤρικος τε καί Ἀπολλωνία ἀμαχεί λαμβάνω καί ὁ ὁ πολέμιος ἔχω , καθά λέγω , ἀγνοέω ἔτι Πομπήϊος . εἰ δέ καί Δυρράχιον , φημί , ὁ ταμιεῖον ὁ Πομπήϊος παρασκευή προλαμβάνω , εἰμί πᾶς ἐγώ , ὅς ἐκεῖνος διά ὅλος θέρος πονέω . τοσοῦτος λέγω ἄγω σύντομος ἐπί ὁ Δυρράχιον αὐτός ὁδός μακρός , οὔτε ἡμέρα οὔτε νύξ ἀναπαύω . Πομπήϊος δέ προμανθάνω ἀντιπαροδεύω ἐκ Μακεδονία , σύν ἔπειξις καί ὅδε πολύς , κόπτω τε ὁ ὕλη , ὅς παροδεύω , ἵνα Καῖσαρ δύσβατος εἰμί , καί ποταμός γέφυρα διαιρέω καί ἀγορά ὁ ἐν μέσος πᾶς ἐμπίμπρημι , ἐν μέγας , καθά εἰμί , καί ὅδε τίθημι ὁ ἑαυτοῦ παρασκευή διαφυλάσσω . κονιορτός δέ ἤ πῦρ ἤ καπνός εἰ ποτέ μακρόθεν ὁράω αὐτός ἑκάτερος , νομίζω εἰμί ὁ ἀλλήλων φιλονεικέω ὡς ἐν ἀγών δρόμος . καί οὔτε τροφή καιρός δίδωμι οὔτε ὕπνος · ἔπειξις δέ εἰμί καί σπουδή καί βοή ὁ ἄγω αὐτός ὑπό λαμπτήρ , καί θόρυβος ἐκ ὅδε πολύς καί φόβος , ὡς ὁ πολέμιος ἀεί πλησιάζω . ὑπό δέ κάματος τις ἀπορρίπτω , ὅς φέρω , ἤ ἐν φάραγξ διαλανθάνω ὑπολείπω , ὁ αὐτίκα ἀνάπαυσις ὁ παρά ὁ ἐχθρός φόβος διαλάζομαι .
appianus.bellum-civile 2.8.56
τοιαῦτα δὲ ἑκατέρων κακοπαθούντων προύλαβεν ὅμως ὁ Πομπήιος τὸ Δυρράχιον καὶ παρʼ αὐτὸ ἐστρατοπέδευσεν . ναῦς τε ἐπιπέμψας Ὤρικον αὖθις εἷλε καὶ τὴν θάλασσαν ἀκριβεστέραις φρουραῖς ἐφύλασσεν . ὁ δὲ Καῖσαρ τοῦ Πομπηίου τὸν Ἄλωρα ποταμὸν ἐν μέσῳ θέμενος ἐστρατοπέδευσε . καὶ τὸν ποταμὸν διαβαίνοντες ἱππομάχουν ἀλλήλοις ἀνὰ μέρη , ἀθρόοις δὲ τοῖς στρατοῖς οὐ συνεπλέκοντο , Πομπήιος μὲν ἔτι γυμνάζων τοὺς νεοστρατεύτους , ὁ δὲ Καῖσαρ τοὺς ἐκ Βρεντεσίου περιμένων . νομίσας δʼ ἔαρος μὲν αὐτοὺς ἐπὶ ὁλκάδων διαπλέοντας οὐ λήσειν τὰς τοῦ Πομπηίου τριήρεις θαμινὰ ἐς φυλακὴν ἀναπλεούσας , χειμῶνος δʼ εἰ παραβάλλοιντο , ναυλοχούντων ἐς νήσους τῶν πολεμίων , λαθεῖν ἂν αὐτοὺς ἴσως ἢ καὶ βιάσασθαι μεγέθει τε νεῶν καὶ πνεύματι , μετεπέμπετο κατὰ σπουδήν . οὐκ ἀναγομένων δʼ ἐκείνων αὐτὸς ἔκρινεν ἐπὶ τὴν στρατιὰν διαπλεῦσαι λαθών , ὡς οὔ τινος αὐτὴν ἄλλου ῥᾳδίως ἐπαξομένου . καὶ τὸ βούλευμα ἐπικρύψας ἔπεμπε τρεῖς θεράποντας ἐπὶ τὸν ποταμὸν ἀπὸ δυώδεκα σταδίων ὄντα , οἳ κελήτιον ὀξὺ καὶ κυβερνήτην τὸν ἄριστον ὡς δή τινι πεμπομένῳ πρὸς Καίσαρος ἔμελλον ἑτοιμάσειν .
Lemmas: τοιοῦτος δέ ἑκάτερος κακοπαθέω προλαμβάνω ὅμως ὁ Πομπήϊος ὁ Δυρράχιον καί παρά αὐτός στρατοπεδεύω . ναῦς τε ἐπιπέμπω Ὤρικος αὖθις αἱρέω καί ὁ θάλασσα ἀκριβής φρουρά φυλάσσω . ὁ δέ Καῖσαρ ὁ Πομπήϊος ὁ Ἄλωρ ποταμός ἐν μέσος τίθημι στρατοπεδεύω . καί ὁ ποταμός διαβαίνω ἱππομαχέω ἀλλήλων ἀνά μέρος , ἀθρόος δέ ὁ στρατός οὐ συμπλέκω , Πομπήϊος μέν ἔτι γυμνάζω ὁ νεοστράτευτος , ὁ δέ Καῖσαρ ὁ ἐκ Βρεντέσιον περιμένω . νομίζω δέ ἔαρ μέν αὐτός ἐπί ὁλκάς διαπλέω οὐ λανθάνω ὁ ὁ Πομπήϊος τριήρης θαμινός εἰς φυλακή ἀναπλέω , χειμών δέ εἰ παραβάλλω , ναυλοχέω εἰς νῆσος ὁ πολέμιος , λανθάνω ἄν αὐτός ἴσως ἤ καί βιάζω μέγεθος τε ναῦς καί πνεῦμα , μεταπέμπω κατά σπουδή . οὐ ἀνάγω δέ ἐκεῖνος αὐτός κρίνω ἐπί ὁ στρατιά διαπλέω λανθάνω , ὡς οὐ τις αὐτός ἄλλος ῥᾴδιος ἐπάγω . καί ὁ βούλευμα ἐπικρύπτω πέμπω τρεῖς θεράπων ἐπί ὁ ποταμός ἀπό δώδεκα στάδιον εἰμί , ὅς κελήτιον ὀξύς καί κυβερνήτης ὁ ἀγαθός ὡς δή τις πέμπω πρός Καῖσαρ μέλλω ἑτοιμάζω .
appianus.bellum-civile 2.9.57
αὐτὸς δʼ ἀπὸ διαίτης ὑπεχώρησε μὲν ὡς κάμνων τῷ σώματι , τοὺς φίλους ἔτι ἑστιᾶσθαι κελεύσας , ἐπιθέμενος δʼ ἐσθῆτα ἰδιώτου καὶ ὀχήματος εὐθὺς ἐπιβὰς ἐξήλασεν ἐπὶ τὴν ναῦν ὡς ὅδε ὢν ὁ πρὸς τοῦ Καίσαρος ἀπεσταλμένος · τά τε λοιπὰ διὰ τῶν θεραπόντων προσέτασσεν , ἐγκεκαλυμμένος τε καὶ ἐν νυκτὶ μάλιστα ἀγνοούμενος . χειμερίου δὲ τοῦ πνεύματος ὄντος θαρρεῖν ἐκέλευον οἱ θεράποντες τὸν κυβερνήτην ὡς τῷδε μάλιστα λησόμενοι τοὺς πολεμίους ἐγγὺς ὄντας . τὸν μὲν δὴ ποταμὸν ὁ κυβερνήτης εἰρεσίᾳ βιαζόμενος ἔπλει · ὡς δʼ ἐπὶ τὰς ἐκβολὰς ἀφίκετο καὶ ἡ θάλασσα σὺν κλυδωνίῳ καὶ πνεύματι τὸ ῥεῦμα ἀνέκοπτεν , ὁ μὲν ἐπισπερχόντων αὐτὸν τῶν θεραπόντων ἐβιάζετο καὶ ὡς ἐς οὐδὲν προκόπτων ἀπέκαμνε καὶ ἀπεγίνωσκεν , ὁ δὲ Καῖσαρ ἀποκαλυψάμενος ἐνεβόησεν αὐτῷ · θαρρῶν ἴθι πρὸς τὸν κλύδωνα · Καίσαρα φέρεις καὶ τὴν Καίσαρος τύχην . ἐκπλαγέντων δὲ τῶν ἐρετῶν καὶ τοῦ κυβερνήτου προθυμία τε πᾶσιν ἐνίπιπτε καὶ ἡ ναῦς ὑπὸ βίας ἐξέπιπτε τοῦ ποταμοῦ . τὸ πνεῦμα δʼ αὐτὴν καὶ τὸ κῦμα μετέωρον ἐς τὰς ὄχθας διερρίπτει , μέχρι πλησιαζούσης ἡμέρας οἱ μὲν ἐδεδοίκεσαν ὡς ἐν φωτὶ κατάδηλοι τοῖς πολεμίοις ἐσόμενοι , ὁ δὲ Καῖσαρ , τῷ δαιμονίῳ χαλεψάμενος ὡς φθονερῷ , ἐφῆκε τὴν ναῦν ἐπανιέναι .
Lemmas: αὐτός δέ ἀπό δίαιτα ὑποχωρέω μέν ὡς κάμνω ὁ σῶμα , ὁ φίλος ἔτι ἑστιάω κελεύω , ἐπιτίθημι δέ ἐσθής ἰδιώτης καί ὄχημα εὐθύς ἐπιβαίνω ἐξελαύνω ἐπί ὁ ναῦς ὡς ὅδε εἰμί ὁ πρός ὁ Καῖσαρ ἀποστέλλω · ὁ τε λοιπός διά ὁ θεράπων προστάσσω , ἐγκαλύπτω τε καί ἐν νύξ μάλα ἀγνοέω . χειμέριος δέ ὁ πνεῦμα εἰμί θαρσέω κελεύω ὁ θεράπων ὁ κυβερνήτης ὡς ὅδε μάλα λανθάνω ὁ πολέμιος ἐγγύς εἰμί . ὁ μέν δή ποταμός ὁ κυβερνήτης εἰρεσία βιάζω πλέω · ὡς δέ ἐπί ὁ ἐκβολή ἀφικνέομαι καί ὁ θάλασσα σύν κλυδώνιον καί πνεῦμα ὁ ῥεῦμα ἀνακόπτω , ὁ μέν ἐπισπέρχω αὐτός ὁ θεράπων βιάζω καί ὡς εἰς οὐδείς προκόπτω ἀποκάμνω καί ἀπογιγνώσκω , ὁ δέ Καῖσαρ ἀποκαλύπτω ἐμβοάω αὐτός · θαρσέω ἔρχομαι πρός ὁ κλύδων · Καῖσαρ φέρω καί ὁ Καῖσαρ τύχη . ἐκπλήσσω δέ ὁ ἐρέτης καί ὁ κυβερνήτης προθυμία τε πᾶς ἐμπίπτω καί ὁ ναῦς ὑπό βία ἐκπίπτω ὁ ποταμός . ὁ πνεῦμα δέ αὐτός καί ὁ κῦμα μετέωρος εἰς ὁ ὄχθη διαρρίπτω , μέχρι πλησιάζω ἡμέρα ὁ μέν δείδω ὡς ἐν φώς κατάδηλος ὁ πολέμιος εἰμί , ὁ δέ Καῖσαρ , ὁ δαιμόνιος χαλέπτω ὡς φθονερός , ἐφίημι ὁ ναῦς ἐπανέρχομαι .
appianus.bellum-civile 2.9.58
ἡ μὲν δὴ πνεύματι ταχεῖ τὸν ποταμὸν ἀνέπλει , Καίσαρα δʼ οἱ μὲν ἐθαύμαζον τῆς εὐτολμίας , οἱ δʼ ἐπεμέμφοντο ὡς στρατιώτῃ πρέπον ἔργον εἰργασμένον , οὐ στρατηγῷ . ὁ δʼ οὐκέτι λήσεσθαι προσδοκῶν Ποστούμιον ἀνθʼ ἑαυτοῦ προσέταξε διαπλεῦσαί τε καὶ φράσαι Γαβινίῳ τὸν στρατὸν εὐθὺς ἄγειν διὰ θαλάσσης · ἂν δʼ ἀπειθῇ ταῦτα π·ροστάσσειν Ἀντωνίῳ καὶ τρίτῳ μετὰ τὸν Ἀντώνιον Καληνῷ . εἰ δʼ οἱ τρεῖς ἀποκνοῖεν , ἐπιστολὴ πρὸς τὸν στρατὸν αὐτὸν ἐγέγραπτο ἄλλη , τὸν βουλόμενον αὐτῶν ἐπὶ τὰς ναῦς ἕπεσθαι τῷ Ποστουμίῳ καὶ καταίρειν ἀναχθέντας ἐς χωρίον , ἐς ὅ τι ὁ ἄνεμος ἐκφέρῃ , μηδὲν τῶν νεῶν φειδομένους · οὐ γὰρ νεῶν χρῄζειν Καίσαρα , ἀλλὰ ἀνδρῶν . οὕτω μὲν ἀντὶ λογισμῶν ὁ Καῖσαρ ἐπεποίθει τῇ τύχῃ . τάδε οὖν ὁ Πομπήιος προλαβεῖν ἐπειγόμενος ἐς μάχην διεσκευασμένος ἐπῄει . καὶ δύο αὐτοῦ στρατιωτῶν ἐν μέσῳ τὸν ποταμὸν ἐρευνωμένων , ᾗ μάλιστα εἴη διαβατός , τῶν τις Καίσαρος εἷς ἐπιδραμὼν τοὺς δύο ἀνεῖλε . καὶ ὁ Πομπήιος ἀνεζεύξεν , οὐκ αἴσιον τὸ συμβὰν ἡγούμενος . αἰτίαν δʼ εἶχε παρὰ πᾶσι καιρὸν ἄριστον ἐκλιπεῖν .
Lemmas: ὁ μέν δή πνεῦμα ταχύς ὁ ποταμός ἀναπλέω , Καῖσαρ δέ ὁ μέν θαυμάζω ὁ εὐτολμία , ὁ δέ ἐπιμέμφομαι ὡς στρατιώτης πρέπω ἔργον ἐργάζομαι , οὐ στρατηγός . ὁ δέ οὐκέτι λανθάνω προσδοκάω Ποστούμιος ἀντί ἑαυτοῦ προστάσσω διαπλέω τε καί φράζω Γαβίνιος ὁ στρατός εὐθύς ἄγω διά θάλασσα · ἐάν δέ ἀπειθέω οὗτος προστάσσω Ἀντώνιος καί τρίτος μετά ὁ Ἀντώνιος Καληνός . εἰ δέ ὁ τρεῖς ἀποκνέω , ἐπιστολή πρός ὁ στρατός αὐτός γράφω ἄλλος , ὁ βούλομαι αὐτός ἐπί ὁ ναῦς ἕπομαι ὁ Ποστούμιος καί καταίρω ἀνάγω εἰς χωρίον , εἰς ὅς τις ὁ ἄνεμος ἐκφέρω , μηδείς ὁ ναῦς φείδομαι · οὐ γάρ ναῦς χρῄζω Καῖσαρ , ἀλλά ἀνήρ . οὕτως μέν ἀντί λογισμός ὁ Καῖσαρ πείθω ὁ τύχη . ὅδε οὖν ὁ Πομπήϊος προλαμβάνω ἐπείγω εἰς μάχη διασκευάζω ἐπέρχομαι . καί δύο αὐτός στρατιώτης ἐν μέσος ὁ ποταμός ἐρευνάω , ᾗ μάλα εἰμί διαβατός , ὁ τις Καῖσαρ εἷς ἐπιτρέχω ὁ δύο ἀναιρέω . καί ὁ Πομπήϊος ἀνίζευμν , οὐ αἴσιος ὁ συμβαίνω ἡγέομαι . αἰτία δέ ἔχω παρά πᾶς καιρός ἀγαθός ἐκλείπω .
appianus.bellum-civile 2.9.59
Ποστούμιον δὲ διαπλεύσαντος ἐς τὸ Βρεντέσιον , ὁ μὲν Γαβίνιος οὐχ ὑποστὰς τὸ πρόσταγμα ἦγε τοὺς βουλομένους διὰ τῆς Ἰλλυρίδος , οὐδαμοῦ διαναπαύων · καὶ ἀνῃρέθησαν ὑπὸ τῶν Ἰλλυριῶν σχεδὸν ἅπαντες , καὶ ὁ Καίσαρ ἤνεγκεν ὑπʼ ἀσχολίας . ὁ δʼ Ἀντώνιος τοὺς ἑτέρους ἐπὶ τὰς ναῦς ἐπιβήσας Ἀπολλωνίαν μὲν παρέπλευσεν , ἱστίοις μεστοῖς ἐπιπνέοντος ἀνέμου · χαλάσαντος δὲ τοῦ πνεύματος περὶ μεσημβρίαν εἴκοσι τοῦ Πομπηίου νῆες , ἐπʼ ἔρευναν τῆς θαλάσσης ἀναχθεῖσαι , καθορῶσι τοὺς πολεμίους καὶ ἐδίωκον . τοῖς δὲ ὡς ἐν γαλήνῃ δέος ἦν πολύ , μὴ σφᾶς ἀνατρήσειαν ἢ καταδύσειαν αἱ μακραὶ τοῖς ἐμβόλοις · καὶ τὰ εἰκότα παρεσκεύαζοντο , σφενδόναι τε ἠφίεντο ἤδη καὶ βέλη . καὶ ὁ ἄνεμος ἄφνω μείζων ἢ πρότερον ἐπέρραξεν . αἱ μὲν δὴ μεγάλοις αὖθις ἱστίοις ἐξ ἀέλπτου τὸ πνεῦμα ἐδέχοντο καὶ διέπλεον ἀδεῶς · αἱ δʼ ἀπελείποντο , ῥοθίῳ καὶ πνεύματι καὶ θαλάσσῃ κοίλῃ κακοπαθοῦσαι . καὶ μόλις ἐς ἀλίμενα καὶ πετρώδη διερρίφησαν , δύο τινὰς ἐς τέλμα τῶν Καίσαρος κατενεχθείσας ἑλοῦσαι . Ἀντώνιος δὲ ταῖς λοιπαῖς ἐς τὸ καλούμενον Νυμφαῖον κατήχθη .
Lemmas: Ποστούμιος δέ διαπλέω εἰς ὁ Βρεντέσιον , ὁ μέν Γαβίνιος οὐ ὑφίστημι ὁ πρόσταγμα ἄγω ὁ βούλομαι διά ὁ Ἰλλυρίς , οὐδαμοῦ διαναπαύω · καί ἀναιρέω ὑπό ὁ Ἰλλυριοί σχεδόν ἅπας , καί ὁ Καῖσαρ φέρω ὑπό ἀσχολία . ὁ δέ Ἀντώνιος ὁ ἕτερος ἐπί ὁ ναῦς ἐπιβαίνω Ἀπολλωνία μέν παραπλέω , ἱστίον μεστός ἐπιπνέω ἄνεμος · χαλάω δέ ὁ πνεῦμα περί μεσημβρία εἴκοσι ὁ Πομπήϊος ναῦς , ἐπί ἔρευνα ὁ θάλασσα ἀνάγω , καθοράω ὁ πολέμιος καί διώκω . ὁ δέ ὡς ἐν γαλήνη δέος εἰμί πολύς , μή σφεῖς ἀνατετραίνω ἤ καταδύω ὁ μακρός ὁ ἔμβολον · καί ὁ ἔοικα παρασκεύαζομαι , σφενδόνη τε ἀφίημι ἤδη καί βέλος . καί ὁ ἄνεμος ἄφνω μέγας ἤ πρότερος ἐπιρράσσω . ὁ μέν δή μέγας αὖθις ἱστίον ἐκ ἄελπτος ὁ πνεῦμα δέχομαι καί διαπλέω ἀδεής · ὁ δέ ἀπολείπω , ῥόθιος καί πνεῦμα καί θάλασσα κοῖλος κακοπαθέω . καί μόλις εἰς ἀλίμενος καί πετρώδης διαρρίπτω , δύο τις εἰς τέλμα ὁ Καῖσαρ καταφέρω αἱρέω . Ἀντώνιος δέ ὁ λοιπός εἰς ὁ καλέω Νυμφαῖος κατάγω .
appianus.bellum-civile 2.9.60
καὶ τῷ Καίσαρι σύμπας ὁ στρατὸς ἤδη παρῆν , παρῆν δὲ καὶ Πομπηίῳ . καὶ ἀντεστρατοπέδευον ἀλλήλοις ἐπὶ λόφων ἐν φρουρίοις πολλοῖς , πεῖραί τε ἦσαν περὶ ἕκαστον φρούριον πυκναὶ περιταφρευόντων καὶ περιτειχιζόντων ἀλλήλους καὶ γιγνομένων ὁμοῦ καὶ ποιούντων ἐν ἀπόροις . ἐν δὲ ταῖσδε ταῖς πείραις περί τι φρούριον ἡττωμένου τοῦ Καίσαρος στρατοῦ λοχαγός , ᾧ Σκεῦας ὄνομα ἦν , πολλὰ καὶ λαμπρὰ δρῶν ἐς τὸν ὀφθαλμὸν ἐτρώθη βέλει καὶ προπηδήσας κατέσεισεν ὡς εἰπεῖν τι βουλόμενος . σιωπῆς δʼ αὐτῷ γενομένης , Πομπηίου λοχαγὸν ἐπὶ ἀνδρίᾳ γνώριμον ἐκάλει · σῷζε τὸν ὅμοιον σεαυτῷ , σῷζε τὸν φίλον καὶ πέμπε μοι τοὺς χειραγωγήσοντας , ἐπεὶ τέτρωμαι . προσδραμόντων δʼ ὡς αὐτομολοῦντι δύο ἀνδρῶν , τὸν μὲν ἔφθασε κτείνας , τοῦ δὲ τὸν ὦμον ἀπέκοψε . καὶ ὁ μὲν τάδε ἔπρασσεν ἀπογιγνώσκων ἑαυτοῦ καὶ τοῦ φρουρίου . τοῖς δʼ ἄλλοις αἰδὼς ἐπὶ τῷ συμβεβηκότι καὶ ὁρμὴ προσέπιπτε , καὶ τὸ φρούριον περιεσώθη , πολλὰ καὶ τοῦ φρουράρχου Μινουκίου παθόντος , ᾧ γέ φασι τὴν μὲν ἀσπίδα ἑκατὸν καὶ εἴκοσιν ἀναδέξασθαι βέλη , τὸ δὲ σῶμα ἓξ τραύματα καὶ τὸν ὀφθαλμὸν ὁμοίως ἐκκοπῆναι . τούτους μὲν δὴ Καῖσαρ ἀριστείοις πολλοῖς ἐτίμησεν , αὐτὸς δʼ , ἐκ Δυρραχίου τινὸς αὐτῷ πρασσομένης προδοσίας , ἧκε μέν , ὡς συνέκειτο , νυκτὸς σὺν ὀλίγοις ἐπὶ πύλας καὶ ἱερὸν Ἀρτέμιδος τοῦ δʼ αὐτοῦ χειμῶνος ἄλλην στρατιὰν ἐκ Συρίας ἦγε Πομπηίῳ Σκιπίων ὁ κηδεστής · καὶ αὐτῷ Γάιος Καλουίσιος περὶ Μακεδονίαν συμβαλὼν ἡττᾶτο , καὶ τέλος ἓν αὐτοῦ κατεκόπη χωρὶς ὀκτακοσίων ἀνδρῶν .
Lemmas: καί ὁ Καῖσαρ σύμπας ὁ στρατός ἤδη πάρειμι , πάρειμι δέ καί Πομπήϊος . καί ἀντιστρατοπεδεύω ἀλλήλων ἐπί λόφος ἐν φρούριον πολύς , πεῖρα τε εἰμί περί ἕκαστος φρούριον πυκνός περιταφρεύω καί περιτειχίζω ἀλλήλων καί γίγνομαι ὁμοῦ καί ποιέω ἐν ἄπορος . ἐν δέ ὅδε ὁ πεῖρα περί τις φρούριον ἡσσάομαι ὁ Καῖσαρ στρατός λοχαγός , ὅς Σκεῦας ὄνομα εἰμί , πολύς καί λαμπρός δράω εἰς ὁ ὀφθαλμός τιτρώσκω βέλος καί προπηδάω κατασείω ὡς λέγω τις βούλομαι . σιωπή δέ αὐτός γίγνομαι , Πομπήϊος λοχαγός ἐπί ἀνδρεία γνώριμος καλέω · σῴζω ὁ ὅμοιος σεαυτοῦ , σῴζω ὁ φίλος καί πέμπω ἐγώ ὁ χειραγωγέω , ἐπεί τιτρώσκω . προστρέχω δέ ὡς αὐτομολέω δύο ἀνήρ , ὁ μέν φθάνω κτείνω , ὁ δέ ὁ ὦμος ἀποκόπτω . καί ὁ μέν ὅδε πράσσω ἀπογιγνώσκω ἑαυτοῦ καί ὁ φρούριον . ὁ δέ ἄλλος αἰδώς ἐπί ὁ συμβαίνω καί ὁρμή προσπίπτω , καί ὁ φρούριον περισῴζω , πολύς καί ὁ φρούραρχος Μινούκιος πάσχω , ὅς γε φημί ὁ μέν ἀσπίς ἑκατόν καί εἴκοσι ἀναδέχομαι βέλος , ὁ δέ σῶμα ἕξ τραῦμα καί ὁ ὀφθαλμός ὅμοιος ἐκκόπτω . οὗτος μέν δή Καῖσαρ ἀριστεῖα πολύς τιμέω , αὐτός δέ , ἐκ Δυρράχιον τις αὐτός πράσσω προδοσία , ἵημι μέν , ὡς σύγκειμαι , νύξ σύν ὀλίγος ἐπί πύλη καί ἱερός Ἄρτεμις ὁ δέ αὐτός χειμών ἄλλος στρατιά ἐκ Συρία ἄγω Πομπήϊος Σκιπίων ὁ κηδεστής · καί αὐτός Γάιος Καλουίσιος περί Μακεδονία συμβάλλω ἡσσάομαι , καί τέλος εἷς αὐτός κατακόπτω χωρίς ὀκτακόσιοι ἀνήρ .
appianus.bellum-civile 2.9.61
Καίσαρι μὲν δὴ οὐδὲν ἦν ἐκ θαλάσσης διὰ Πομπήιον ναυκρατοῦντα · ἐλίμαινεν οὖν ὁ στρατὸς αὐτῷ καὶ τὴν πόαν ἠρτοποίουν , αὐτόμολοί τἐ Πομπηίῳ τοιούσδε ἄρτους προσήνεγκαν ὡς εὐφρανοῦντες ἰδόντα . ὁ δὲ οὐχ ἥσθη , ἀλλʼ εἶπεν , οἵοις θηρίοις μαχόμεθα . ὁ μὲν δὴ Καῖσαρ ὑπʼ ἀνάγκης τὸν στρατὸν ἅπαντα συνῆγεν ὡς καὶ ἄκοντα Πομπήιον βιασόμενος ἐς μάχην · ὁ δὲ αὐτοῦ τὰ πολλὰ τῶν φρουρίων ἐκ τοῦδε κεκενωμένα προσλαβὼν ἡσύχαζε . καὶ τῷδε μάλιστα ἀνιαθεὶς ὁ Καίσαρ ἐπετόλμησεν ἔργῳ δυο χερεῖ τε καὶ παραλόγῳ , πάντα Πομπήιου τὰ στρατόπεδα ἑνὶ τείχει περιλαβὼν ἐκ θαλάσσης ἐς θάλασσαν ἀποτειχίσαι , ὡς μεγάλην , εἰ καὶ διαμάρτοι , δόξαν οἰσόμενος ἐπὶ τῷ τολμήματι · στάδιοι γὰρ ἦσαν διακόσιοι καὶ χίλιοι . καὶ ὁ μὲν ἐνεχείρει τοσῷδε ἔργῳ , Πομπήιος δʼ αὐτὸν ἀνταπετάφρευε καὶ ἀντῳκοδόμει · καὶ μάταια τὰ ἔργα ἀλλήλοις ἐποίουν . γίγνεται δʼ αὐτοῖς ἀγὼν εἷς μέγας ἐν ᾧ Πομπήιος τρέπεταί τε τοὺς Καίσαρος πάνυ λαμπρῶς καὶ ἐς τὸ στρατόπεδον ἐδίωκε φεύγοντας σημεῖά τε πολλὰ εἷλεν αὐτῶν , καὶ τὸν αἰετόν , ὃ δὴ κυριώτατόν ἐστι Ῥωμαίοις , μόλις ἔφθασεν ὁ φέρων ὑπὲρ τὸ χαράκωμα τοῖς ἔνδον ῥῖψαι .
Lemmas: Καῖσαρ μέν δή οὐδείς εἰμί ἐκ θάλασσα διά Πομπήϊος ναυκρατέω · λιμαίνω οὖν ὁ στρατός αὐτός καί ὁ πόα ἀρτοποιέω , αὐτόμολος τε Πομπήϊος τοιόσδε ἄρτος προσφέρω ὡς εὐφραίνω ὁράω . ὁ δέ οὐ ἥδομαι , ἀλλά λέγω , οἷος θηρίον μάχομαι . ὁ μέν δή Καῖσαρ ὑπό ἀνάγκη ὁ στρατός ἅπας συνάγω ὡς καί ἄκων Πομπήϊος βιάζω εἰς μάχη · ὁ δέ αὐτός ὁ πολύς ὁ φρούριον ἐκ ὅδε κενόω προσλαμβάνω ἡσυχάζω . καί ὅδε μάλα ἀνιάω ὁ Καῖσαρ ἐπιτολμάω ἔργον δο χερής τε καί παράλογος , πᾶς Πόμπηιος ὁ στρατόπεδον εἷς τεῖχος περιλαμβάνω ἐκ θάλασσα εἰς θάλασσα ἀποτειχίζω , ὡς μέγας , εἰ καί διαμαρτάνω , δόξα φέρω ἐπί ὁ τόλμημα · στάδιον γάρ εἰμί διακόσιοι καί χίλιοι . καί ὁ μέν ἐγχειρέω τοσόσδε ἔργον , Πομπήϊος δέ αὐτός ἀνταποταφρεύω καί ἀντοικοδομέω · καί μάταιος ὁ ἔργον ἀλλήλων ποιέω . γίγνομαι δέ αὐτός ἀγών εἷς μέγας ἐν ὅς Πομπήϊος τρέπω τε ὁ Καῖσαρ πάνυ λαμπρός καί εἰς ὁ στρατόπεδον διώκω φεύγω σημεῖον τε πολύς αἱρέω αὐτός , καί ὁ ἀετός , ὅς δή κύριος εἰμί Ῥωμαῖος , μόλις φθάνω ὁ φέρω ὑπέρ ὁ χαράκωμα ὁ ἔνδον ῥίπτω .
appianus.bellum-civile 2.9.62
γενομένης δὲ τῆς τροπῆς λαμπρᾶς ὁ Καῖσαρ ἑτέρωθεν ἦγεν ἄλλον στρατόν , οὕτω δή τι καὶ τοῦτον περίφοβον , ὡς Πομπηίου μακρόθεν ἐπιφανέντος μήτε στῆναι περὶ τὰς πύλας ὄντας ἤδη μήτε ἐσελθεῖν ἐν κόσμῳ μήτε πεισθῆναι τοῖς προστάγμασιν , ἀλλὰ φεύγειν ἕκαστον , ὅπῃ τύχοιεν , ἀμεταστρεπτὶ χωρὶς αἰδοῦς καὶ παραγγέλματος καὶ λογισμοῦ . Καίσαρος δʼ αὐτοὺς περιθέοντός τε καὶ σὺν ὀνείδει μακρὰν ἔτι τὸν Πομπήιον ὄντα ἐπεδεικνύοντος , καὶ ἐφορῶντος τὰ σημεῖα ἀπερρίπτουν καὶ ἔφευγον , οἱ δὲ μόλις ὑπʼ αἰδοῦς κατέκυπτον ἐς τὴν γῆν ἄπρακτοι · τοσοῦτος αὐτοῖς τάραχος ἐνεπεπτώκει . εἷς δὲ καὶ στρέψας τὸ σημεῖον ἀνέτεινε τὸν οὐρίαχον ἐς τὸν αὐτοκράτορα . καὶ τόνδε μὲν οἱ Καίσαρος ὑπασπισταὶ κατέκοπτον , οἱ δʼ ἐσελθόντες οὐδʼ ἐπὶ τὰς φυλακὰς ἀπήντων , ἀλλὰ μεθειμένα πάντα ἦν καὶ τὸ χαράκωμα ἀφύλακτον , ὥστε αὐτὸ δοκεῖ συνεσπεσὼν ἂν τότε ὁ Πομπήιος ἑλεῖν κατὰ κράτος καὶ τὸν πόλεμον ἑνὶ τῷδε ἔργῳ πάντα ἐξεργάσασθαι , εἰ μὴ Λαβιηνὸς αὐτόν , θεοῦ παράγοντος , ἐπὶ τοὺς φεύγοντας ἔπειθε τραπῆναι · καὶ αὐτὸς ἅμα ὤκνησεν , ἢ τὴν ἀφυλαξίαν τοῦ χαρακώματος ὡς ἐνέδραν ὑφορώμενος ἢ ὡς ἤδη κεκριμένου τοῦ πολέμου καταφρονήσας . ἐπὶ δὲ τοὺς ἔξω τραπεὶς ἑτέρους τε ἔκτεινε πολλοὺς καὶ σημεῖα τῆς ἡμέρας ἐκείνης ἔλαβεν ἐν ταῖς δύο μάχαις ὀκτὼ καὶ εἴκοσιν καὶ δεύτερον τόνδε καιρὸν ἐντελοῦς ἔργου μεθῆκεν . ὃ καὶ τὸν Καίσαρά φασιν εἰπεῖν , ὅτι σήμερον ἂν ὁ πόλεμος ἐξείργαστο τοῖς πολεμίοις , εἰ τὸν νικᾶν ἐπιστάμενον εἶχον .
Lemmas: γίγνομαι δέ ὁ τροπή λαμπρός ὁ Καῖσαρ ἑτέρωθεν ἄγω ἄλλος στρατός , οὕτως δή τις καί οὗτος περίφοβος , ὡς Πομπήϊος μακρόθεν ἐπιφαίνω μήτε ἵστημι περί ὁ πύλη εἰμί ἤδη μήτε εἰσέρχομαι ἐν κόσμος μήτε πείθω ὁ πρόσταγμα , ἀλλά φεύγω ἕκαστος , ὅπῃ τυγχάνω , ἀμεταστρεπτί χωρίς αἰδώς καί παράγγελμα καί λογισμός . Καῖσαρ δέ αὐτός περιθέω τε καί σύν ὄνειδος μακρός ἔτι ὁ Πομπήϊος εἰμί ἐπεδεικνύω , καί ἐφοράω ὁ σημεῖον ἀπορρίπτω καί φεύγω , ὁ δέ μόλις ὑπό αἰδώς κατακύπτω εἰς ὁ γῆ ἄπρακτος · τοσοῦτος αὐτός τάραχος ἐμπίπτω . εἷς δέ καί στρέφω ὁ σημεῖον ἀνατείνω ὁ οὐρίαχος εἰς ὁ αὐτοκράτωρ . καί ὅδε μέν ὁ Καῖσαρ ὑπασπιστής κατακόπτω , ὁ δέ εἰσέρχομαι οὐδέ ἐπί ὁ φυλακή ἀπαντάω , ἀλλά μεθίημι πᾶς εἰμί καί ὁ χαράκωμα ἀφύλακτος , ὥστε αὐτός δοκέω συνεισπίπτω ἄν τότε ὁ Πομπήϊος αἱρέω κατά κράτος καί ὁ πόλεμος εἷς ὅδε ἔργον πᾶς ἐξεργάζομαι , εἰ μή Λαβιηνός αὐτός , θεός παράγω , ἐπί ὁ φεύγω πείθω τρέπω · καί αὐτός ἅμα ὀκνέω , ἤ ὁ ἀφυλαξία ὁ χαράκωμα ὡς ἐνέδρα ὑφοράω ἤ ὡς ἤδη κρίνω ὁ πόλεμος καταφρονέω . ἐπί δέ ὁ ἔξω τρέπω ἕτερος τε κτείνω πολύς καί σημεῖον ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος λαμβάνω ἐν ὁ δύο μάχη ὀκτώ καί εἴκοσι καί δεύτερος ὅδε καιρός ἐντελής ἔργον μεθήκω . ὅς καί ὁ Καῖσαρ φημί λέγω , ὅτι σήμερον ἄν ὁ πόλεμος ἐξεργάζομαι ὁ πολέμιος , εἰ ὁ νικάω ἐπίσταμαι ἔχω .
appianus.bellum-civile 2.10.63
ὁ δὲ Πομπήιος τήν τε νίκην ὑπερεπαίρων ἐπέστελλε βασιλεῦσι καὶ πόλεσι πάσαις καὶ τὸν στρατὸν αὐτίκα τὸν Καίσαρος ἤλπιζε πρὸς ἑαυτὸν μεταβαλεῖσθαι , λιμῷ τε πεπιεσμένον καὶ ὑπὸ τῆς ἥττης καταπεπληγμένον , μάλιστα δὲ τοὺς ἡγεμόνας αὐτοῦ , τὸ σφέτερον ἁμάρτημα φοβουμένους . οἱ δέ , θεοῦ σφᾶς ἐπὶ μετάνοιαν ἄγοντος , τὸ ἁμάρτημα ᾐδοῦντο καὶ τοῦ Καίσαρος αὐτοῖς ἐπιμεμφομένου τε πράως καὶ συγγνώμην διδόντος ἔτι μᾶλλον ἠρεθίζοντο καθʼ ἑαυτῶν καὶ ἐκ παραδόξου μεταβολῆς ἐκέλευον τῷ πατρίῳ νόμῳ διακληρώσαντα αὑτοὺς τὸ δέκατον μέρος ἀναιρεῖν . οὐ πειθομένου δὲ τοῦ Καίσαρος μᾶλλον ᾐδοῦντο καὶ συνεγίνωσκον αὐτὸν οὐκ ἀξίως ὑπὸ σφῶν ἠδικῆσθαι καὶ τοὺς φέροντας τὰ σημεῖα κτείνειν ἐπεβόων , ὡς οὐκ ἂν αὐτοί ποτε φυγόντες , εἰ μὴ τὰ σημεῖα προαπεστράφη . ὡς δὲ ὁ Καῖσαρ οὐδὲ τοῦτʼ ἀνασχόμενος ὀλίγους μόλις ἐκόλασεν , αὐτίκα πᾶσιν . αὐτοῦ πρὸς τὴν μετριοπάθειαν ὁρμὴ τοσήδε ἐνέπιπτεν , ὡς εὐθὺς αὐτὸν ἄγειν ἀξιοῦν ἐπὶ τοὺς πολεμίους · καὶ ἐνέκειντο σφόδρα προθύμως , παρακαλοῦντές τε καὶ ὑπισχνούμενοι διορθώσεσθαι τὸ ἁμάρτημα νίκῃ καλῇ · κατά τε σφᾶς ἐπιστρεφόμενοι πρὸς ἀλλήλους ἰλαδὸν κατὰ μέρη συνώμνυντο , ἐφορῶντος αὐτοῦ Καίσαρος , μὴ ἐπανήξειν ἐκ τῆς μάχης , εἰ μὴ κρατοῖεν .
Lemmas: ὁ δέ Πομπήϊος ὁ τε νίκη ὑπέρ-ἐπαίρω ἐπιστέλλω βασιλεύς καί πόλις πᾶς καί ὁ στρατός αὐτίκα ὁ Καῖσαρ ἐλπίζω πρός ἑαυτοῦ μεταβάλλω , λιμός τε πιέζω καί ὑπό ὁ ἧσσα καταπλήσσω , μάλα δέ ὁ ἡγεμών αὐτός , ὁ σφέτερος ἁμάρτημα φοβέω . ὁ δέ , θεός σφεῖς ἐπί μετάνοια ἄγω , ὁ ἁμάρτημα αἰδέομαι καί ὁ Καῖσαρ αὐτός ἐπιμέμφομαι τε πρᾶος καί συγγνώμη δίδωμι ἔτι μάλα ἐρεθίζω κατά ἑαυτοῦ καί ἐκ παράδοξος μεταβολή κελεύω ὁ πάτριος νόμος διακληρόω ἑαυτοῦ ὁ δέκατος μέρος ἀναιρέω . οὐ πείθω δέ ὁ Καῖσαρ μάλα αἰδέομαι καί συγγιγνώσκω αὐτός οὐ ἄξιος ὑπό σφεῖς ἀδικέω καί ὁ φέρω ὁ σημεῖον κτείνω ἐπιβοάω , ὡς οὐ ἄν αὐτός ποτέ φεύγω , εἰ μή ὁ σημεῖον προαποστρέφω . ὡς δέ ὁ Καῖσαρ οὐδέ οὗτος ἀνέχω ὀλίγος μόλις κολάζω , αὐτίκα πᾶς . αὐτοῦ πρός ὁ μετριοπάθεια ὁρμή τοσόσδε ἐμπίπτω , ὡς εὐθύς αὐτός ἄγω ἀξιόω ἐπί ὁ πολέμιος · καί ἔγκειμαι σφόδρα πρόθυμος , παρακαλέω τε καί ὑπισχνέομαι διορθόω ὁ ἁμάρτημα νίκη καλός · κατά τε σφεῖς ἐπιστρέφω πρός ἀλλήλων ἰλαδόν κατά μέρος συνόμνυμι , ἐφοράω αὐτός Καῖσαρ , μή ἐπανήκω ἐκ ὁ μάχη , εἰ μή κρατέω .
appianus.bellum-civile 2.10.64
ὅθεν αὐτὸν οἱ μὲν φίλοι παρεκάλουν ἀποχρήσασθαι τοιᾷδε μετανοίᾳ καὶ προθυμίᾳ στρατοῦ · ὁ δʼ ἐς μὲν τὸ πλῆθος εἶπεν , ὅτι μετὰ βελτιόνων καιρῶν αὐτοὺς ἐπὶ τοὺς πολεμίους ἄξει , καὶ μεμνῆσθαι τῆσδε τῆς προθυμίας διεκελεύσατο , τοὺς δὲ φίλους ἀνεδίδασκεν , ὅτι χρὴ καὶ τῶνδε προεξελεῖν τὸν φόβον τῆς ἥττης πολὺν αὐτοῖς ἐγγενόμενον καὶ τῶν πολεμίων τὸ φρόνημα ἀκμάζον προκαθελεῖν . ὡμολόγει τε μεταγιγνώσκειν πρὸς Δυρραχίῳ στρατοπεδεύσας , ἔνθα ἔστιν ἡ παρασκευὴ πᾶσα Πομπηίῳ , δέον ἀποσπᾶν αὐτὸν ἑτέρωθι ἐς ὁμοίας ἀπορίας . καὶ τάδε εἰπὼν ἐς Ἀπολλωνίαν εὐθὺς μετῄει καὶ ἀπʼ αὐτῆς ἐς Θεσσαλίαν νυκτὸς ὑπεχώρει λανθάνων · Γόμφους τε πόλιν μικρὰν οὐ δεχομένην αὐτὸν ἐξεῖλεν ὑπὸ ὀργῆς καὶ ἐπέτρεψε τῷ στρατῷ διαρπάσαι . οἱ δʼ ὡς ἐκ λιμοῦ πάντων ἐνεπίμπλαντο ἀθρόως καὶ ἐμεθύσκοντο ἀπρεπῶς , καὶ μάλιστα αὐτῶν οἱ Γερμανοὶ γελοιότατοι κατὰ τὴν μέθην ἦσαν , ὥστε δοκεῖ καὶ τότε ἂν ὁ Πομπήιος ἐπελθὼν ἐργάσασθαί τι λαμπρόν , εἰ μὴ διώκειν ὅλως ὑπερεῖδεν ἐκ καταφρονήσεως , μέχρι Καῖσαρ ἑπτὰ συντόνως ἡμέραις ὁδεύσας ἐστρατοπέδευσε περὶ Φάρσαλον . λέγεται δʼ ἐν τοῖς Γόμφοις γενέσθαι παθήματα γενναῖα καὶ νεκροὺς τῶν ἐπιφανῶν γερόντων ἐν ἰατρείῳ φανῆναι , κυλίκων αὐτοῖς παρακειμένων ἀτρώτοις , εἴκοσι μὲν ὡς ἐκ μέθης κατακεκλιμένους ἐπὶ τὸ ἔδαφος , ἕνα δʼ ἐπὶ θρόνου παρακαθεζόμενον οἷα ἰατρόν , ὃς τὸ φάρμακον αὐτοῖς ἄρα παρέσχε .
Lemmas: ὅθεν αὐτός ὁ μέν φίλος παρακαλέω ἀποχράω τοιόσδε μετάνοια καί προθυμία στρατός · ὁ δέ εἰς μέν ὁ πλῆθος λέγω , ὅτι μετά ἀγαθός καιρός αὐτός ἐπί ὁ πολέμιος ἄγω , καί μιμνῄσκω ὅδε ὁ προθυμία διακελεύομαι , ὁ δέ φίλος ἀναδιδάσκω , ὅτι χρή καί ὅδε προεξαιρέω ὁ φόβος ὁ ἧσσα πολύς αὐτός ἐγγίγνομαι καί ὁ πολέμιος ὁ φρόνημα ἀκμάζω προκαθαιρέω . ὁμολογέω τε μεταγιγνώσκω πρός Δυρράχιος στρατοπεδεύω , ἔνθα εἰμί ὁ παρασκευή πᾶς Πομπήϊος , δέω ἀποσπάω αὐτός ἑτέρωθι εἰς ὅμοιος ἀπορία . καί ὅδε λέγω εἰς Ἀπολλωνία εὐθύς μετέρχομαι καί ἀπό αὐτός εἰς Θεσσαλία νύξ ὑποχωρέω λανθάνω · Γόμφοι τε πόλις μικρός οὐ δέχομαι αὐτός ἐξαιρέω ὑπό ὀργή καί ἐπιτρέπω ὁ στρατός διαρπάζω . ὁ δέ ὡς ἐκ λιμός πᾶς ἐμπίμπλημι ἀθρόος καί μεθύσκω ἀπρεπής , καί μάλα αὐτός ὁ Γερμανός γέλοιος κατά ὁ μέθη εἰμί , ὥστε δοκέω καί τότε ἄν ὁ Πομπήϊος ἐπέρχομαι ἐργάζομαι τις λαμπρός , εἰ μή διώκω ὅλος ὑπεροράω ἐκ καταφρόνησις , μέχρι Καῖσαρ ἑπτά σύντονος ἡμέρα ὁδεύω στρατοπεδεύω περί Φάρσαλος . λέγω δέ ἐν ὁ Γόμφοι γίγνομαι πάθημα γενναῖος καί νεκρός ὁ ἐπιφανής γέρων ἐν ἰατρεῖον φαίνω , κύλιξ αὐτός παράκειμαι ἄτρωτος , εἴκοσι μέν ὡς ἐκ μέθη κατακλίνω ἐπί ὁ ἔδαφος , εἷς δέ ἐπί θρόνος παρακαθέζομαι οἷος ἰατρός , ὅς ὁ φάρμακον αὐτός ἄρα παρέχω .
appianus.bellum-civile 2.10.65
Πομπήιος δʼ ἐπὶ τῇ Καίσαρος ἀναζεύξει βουλὴν προυτίθει . καὶ Ἀφρανίῳ μὲν ἐδόκει τὸ ναυτικόν , ᾧ δὴ καὶ πολὺ προῦχεν , ἐπιπέμπειν Καίσαρι καὶ ἐνοχλεῖν θαλασσοκρατοῦντας ἀλωμένῳ καὶ ἀποροῦντι , τὸ δὲ πεζὸν αὐτὸν Πομπήιον ἄγειν κατὰ σπουδὴν ἐς τὴν Ἰταλίαν εὔνουν τε πρὸς αὐτὸν οὖσαν καὶ πολεμίων ἔρημον , κρατυνάμενον δʼ αὐτήν τε καὶ Γαλατίαν καὶ Ἰβηρίαν ἐξ οἰκείας καὶ ἡγεμονίδος γῆς αὖθις ἐπιχειρεῖν Καίσαρι . ὁ δὲ καὶ ταῦτα ἄριστα ἄν οἱ γενόμενα παριδὼν ἐπείθετο τοῖς λέγουσιν αὐτίκα τὸν Καίσαρος στρατὸν μεταθήσεσθαι πρὸς αὐτὸν ὑπὸ τοῦ λιμοῦ , ἢ οὐ πολὺ σφίσιν ἔσεσθαι τὸ ἔτι λοιπὸν ἐπὶ τῇ κατὰ Δυρράχιον γενομένῃ νίκῃ · τὸ δʼ ἐναντίον αἴσχιστον εἶναι , καταλιπεῖν φεύγοντα Καίσαρα καὶ τοῖς ἡττηθεῖσιν ὁμοίως τὸν νικῶντα φεύγειν . ὁ μὲν δὴ τοῖσδε προσθέμενος αἰδοῖ μάλιστα τῶν ἑῴων ἐθνῶν ἐς αὐτὸν ἀφορώντων καὶ φειδοῖ Λευκίου Σκιπίωνος , μή τι περὶ Μακεδονίαν ὢν ἔτι πάθοι , μάλιστα δʼ ἐς ἀγῶνα χρήσασθαι θαρροῦντι τῷ στρατῷ διανοούμενος ἐπῆλθε καὶ ἀντεστρατοπέδευσε τῷ Καίσαρι περὶ Φάρσαλον , καὶ τριάκοντα σταδίους ἀλλήλων ἀπεῖχον .
Lemmas: Πομπήϊος δέ ἐπί ὁ Καῖσαρ ἀνάζευξις βουλή προτίθημι . καί Ἀφράνιος μέν δοκέω ὁ ναυτικός , ὅς δή καί πολύς προυσσω , ἐπιπέμπω Καῖσαρ καί ἐνοχλέω θαλασσοκρατέω ἀλόω καί ἀφοράω , ὁ δέ πεζός αὐτός Πομπήϊος ἄγω κατά σπουδή εἰς ὁ Ἰταλία εὔνους τε πρός αὐτός εἰμί καί πολέμιος ἐρῆμος , κρατύνω δέ αὐτός τε καί Γαλατίη καί Ἰβηρία ἐκ οἰκεῖος καί ἡγεμονίς γῆ αὖθις ἐπιχειρέω Καῖσαρ . ὁ δέ καί οὗτος ἀγαθός ἄν ἕ γίγνομαι παροράω πείθω ὁ λέγω αὐτίκα ὁ Καῖσαρ στρατός μεταθέω πρός αὐτός ὑπό ὁ λιμός , ἤ οὐ πολύς σφεῖς εἰμί ὁ ἔτι λοιπός ἐπί ὁ κατά Δυρράχιον γίγνομαι νίκη · ὁ δέ ἐναντίος αἰσχρός εἰμί , καταλείπω φεύγω Καῖσαρ καί ὁ ἡττάω ὅμοιος ὁ νικάω φεύγω . ὁ μέν δή ὅδε προστίθημι αἰδώς μάλα ὁ ἑῷος ἔθνος εἰς αὐτός ἀφοράω καί φειδώ Λεύκιος Σκιπίων , μή τις περί Μακεδονία εἰμί ἔτι πάσχω , μάλα δέ εἰς ἀγών χράω θαρσέω ὁ στρατός διανοέω ἐπέρχομαι καί ἀντιστρατοπεδεύω ὁ Καῖσαρ περί Φάρσαλος , καί τριάκοντα στάδιον ἀλλήλων ἀπέχω .
appianus.bellum-civile 2.10.66
ἀγορὰ δὲ Πομπηίῳ μὲν ἦν πανταχόθεν · οὕτω γὰρ αὐτῷ προδιῴκηντο καὶ ὁδοὶ καὶ λιμένες καὶ φρούρια , ὡς ἔκ τε γῆς αἰεὶ φέρεσθαι καὶ διὰ θαλάσσης πάντα ἄνεμον αὐτῷ φέρειν · Καῖσαρ δὲ μόνον εἶχεν , ὅ τι μόλις εὕροι καὶ λάβοι κακοπαθῶν . καὶ οὐδʼ ὣς αὐτὸν ἀπέλιπεν οὐδείς , ἀλλὰ σπουδῇ δαιμονίῳ συνενεχθῆναι τοῖς πολεμίοις ὠρέγοντο καὶ ἡγοῦντο πολέμῳ μὲν εἶναι παρὰ πολὺ ἀμείνους νεοστρατεύτων ἔτι ὄντων δέκα ἔτεσιν ἠσκημένοι , εἰς δὲ ταφρείας ἢ περιτειχίσεις ἢ σιτολογίας ἐπιπόνους ἀσθενέστεροι διὰ γῆρας · ὅλως τε κάμνουσιν αὐτοῖς ἐδόκει δρᾶν τι μετʼ ἀργίας ἢ λιμῷ διαφθαρῆναι . ὧν ὁ Πομπήιος αἰσθανόμενος ἐπικίνδυνον μὲν ἡγεῖτο γεγυμνασμένοις καὶ ἀπογινώσκουσιν αὑτῶν ἀνδράσι καὶ τύχῃ Καίσαρος λαμπρᾷ περὶ τῶν ὅλων συνενεχθῆναι διʼ ἑνὸς ἔργου , δυνατώτερον δὲ καὶ ἀκινδυνοτερον ἐκτρῦσαι ταῖς ἀπορίαις αὐτοὺς οὔτε γῆς εὐπόρου κρατοῦντας οὔτε θαλάσσῃ χρωμένους οὔτε ναῦς ἐς φυγὴν ταχεῖαν ἔχοντας .
Lemmas: ἀγορά δέ Πομπήϊος μέν εἰμί πανταχόθεν · οὕτως γάρ αὐτός προδιοικέω καί ὁδός καί λιμήν καί φρούριον , ὡς ἐκ τε γῆ ἀεί φέρω καί διά θάλασσα πᾶς ἄνεμος αὐτός φέρω · Καῖσαρ δέ μόνος ἔχω , ὅς τις μόλις εὑρίσκω καί λαμβάνω κακοπαθέω . καί οὐδέ ὡς αὐτός ἀπολείπω οὐδείς , ἀλλά σπουδή δαιμόνιος συμφέρω ὁ πολέμιος ὀρέγω καί ἡγέομαι πόλεμος μέν εἰμί παρά πολύς ἀγαθός νεοστράτευτος ἔτι εἰμί δέκα ἔτος ἀσκέω , εἰς δέ ταφρεία ἤ περιτείχισις ἤ σιτολογία ἐπίπονος ἀσθενής διά γῆρας · ὅλος τε κάμνω αὐτός δοκέω δράω τις μετά ἀργία ἤ λιμός διαφθείρω . ὅς ὁ Πομπήϊος αἰσθάνομαι ἐπικίνδυνος μέν ἡγέομαι γυμνάζω καί ἀπογιγνώσκω ἑαυτοῦ ἀνήρ καί τύχη Καῖσαρ λαμπρός περί ὁ ὅλος συμφέρω διά εἷς ἔργον , δυνατός δέ καί ἀκινδυνος ἐκτρύω ὁ ἀπορία αὐτός οὔτε γῆ εὔπορος κρατέω οὔτε θάλασσα χράω οὔτε ναῦς εἰς φυγή ταχύς ἔχω .
appianus.bellum-civile 2.10.67
ὁ μὲν δὴ κρατίστῳ λογισμῷ τρίβειν τὸν πόλεμον ἐγνώκει , καὶ ἐς λοιμὸν ἐκ λιμοῦ τοὺς πολεμίους περιφέρειν · πολὺ δʼ ἀμφʼ αὐτὸν πλῆθος ἀνδρῶν ἀπό τε τῆς βουλῆς ὁμοτίμων οἱ καὶ τῶν καλουμένων ἱππέων οἱ διαφανέστατοι βασιλέες τε πολλοὶ καὶ δυνάσται , οἱ μὲν ὑπʼ ἀπειρίας , οἱ δʼ ἀμέτρως τοῖς περὶ τὸ Δυρράχιον εὐπραγήμασιν ἐπηρμένοι , εἰσὶ δʼ οἳ καὶ τῷ πλέονες εἶναι τῶν πολεμίων , οἱ δὲ καὶ κάμνοντες ὅλως τῷ πολέμῳ τὴν κρίσιν ταχυτέραν μᾶλλον ἢ πρέπουσαν ἐπειγόμενοι γενέσθαι , πάντες ἐξώτρυνον αὐτὸν ἐς τὴν μάχην , ἐπιδεικνύοντες αἰεὶ τὸν Καίσαρα παρατάττοντά τε καὶ προκαλούμενον . ὁ δʼ ἐξ αὐτοῦ μάλιστα τοῦδε αὐτοὺς ἀνεδίδασκεν , ὅτι Καίσαρι μὲν τοῦτʼ ἐξ ἀπορίας ἀναγκαῖον ἦν , σφίσι δὲ καὶ διὰ τοῦτʼ εὔκαιρον ἡσυχάζειν , ὅτι Καῖσαρ ὑπʼ ἀνάγκης ἐπείγοιτο . ἐνοχλούμενος δὲ ὑπό τε τοῦ στρατοῦ παντὸς ἐπηρμένου τοῖς περὶ τὸ Δυρράχιον ἀμέτρως καὶ τῶν ἐπʼ ἀξιώσεως αὐτὸν ἐπιτωθαζόντων ἐς φιλαρχίαν ὡς ἑκόντα βραδύνοντα , ἵνʼ ἀνδρῶν ὁμοτίμων τοσῶνδε ἄρχοι , καὶ ἐπὶ τῷδε αὐτὸν βασιλέα τε βασιλέων καὶ Ἀγαμέμνονα καλούντων , ὅτι κἀκεῖνος βασιλέων διὰ τὸν πόλεμον ἦρχεν , ἐξέστη τῶν οἰκείων λογισμῶν καὶ ἐνέδωκεν αὐτοῖς , θεοῦ βλάπτοντος ἤδη καὶ τἆλλα παρʼ ὅλον τόνδε τὸν πόλεμον . νωθής τε γὰρ καὶ βραδὺς παρὰ τὴν αὑτοῦ φύσιν ἐν ἅπασι γεγονὼς παρεσκευάζετο ἄκων ἐς μάχην ἐπὶ κακῷ τε αὑτοῦ καὶ τῶν αὐτὸν ἀναπειθόντων .
Lemmas: ὁ μέν δή κρατύς λογισμός τρίβω ὁ πόλεμος γιγνώσκω , καί εἰς λοιμός ἐκ λιμός ὁ πολέμιος περιφέρω · πολύς δέ ἀμφί αὐτός πλῆθος ἀνήρ ἀπό τε ὁ βουλή ὁμότιμος ὁ καί ὁ καλέω ἱππεύς ὁ διαφανής βασιλεύς τε πολύς καί δυνάστης , ὁ μέν ὑπό ἀπειρία , ὁ δέ ἄμετρος ὁ περί ὁ Δυρράχιον εὐπράγημα ἐπαίρω , εἰμί δέ ὅς καί ὁ πολύς εἰμί ὁ πολέμιος , ὁ δέ καί κάμνω ὅλος ὁ πόλεμος ὁ κρίσις ταχύς μάλα ἤ πρέπω ἐπείγω γίγνομαι , πᾶς ἐξοτρύνω αὐτός εἰς ὁ μάχη , ἐπιδείκνυμι ἀεί ὁ Καῖσαρ παρατάσσω τε καί προκαλέω . ὁ δέ ἐκ αὐτός μάλα ὅδε αὐτός ἀναδιδάσκω , ὅτι Καῖσαρ μέν οὗτος ἐκ ἀπορία ἀναγκαῖος εἰμί , σφεῖς δέ καί διά οὗτος εὔκαιρος ἡσυχάζω , ὅτι Καῖσαρ ὑπό ἀνάγκη ἐπείγω . ἐνοχλέω δέ ὑπό τε ὁ στρατός πᾶς ἐπαίρω ὁ περί ὁ Δυρράχιον ἄμετρος καί ὁ ἐπί ἀξίωσις αὐτός ἐπιτωθάζω εἰς φιλαρχία ὡς ἑκών βραδύνω , ἵνα ἀνήρ ὁμότιμος τοσόσδε ἄρχω , καί ἐπί ὅδε αὐτός βασιλεύς τε βασιλεύς καί Ἀγαμέμνων καλέω , ὅτι ἐκεῖνος βασιλεύς διά ὁ πόλεμος ἄρχω , ἐξίστημι ὁ οἰκεῖος λογισμός καί ἐνδίδωμι αὐτός , θεός βλάπτω ἤδη καί ἄλλος παρά ὅλος ὅδε ὁ πόλεμος . νωθής τε γάρ καί βραδύς παρά ὁ ἑαυτοῦ φύσις ἐν ἅπας γίγνομαι παρασκευάζω ἄκων εἰς μάχη ἐπί κακός τε ἑαυτοῦ καί ὁ αὐτός ἀναπείθω .
appianus.bellum-civile 2.10.68
Καίσαρι δὲ τῆς νυκτὸς ἐκείνης τρία μὲν ἐπὶ σιτολογίαν ἐξῄει τέλη ʽτὸν γὰρ Πομπήιον ἐπαινῶν τῆς βραδυτῆτος καὶ οὐδαμοῦ νομίζων μεταθήσεσθαι τοῦ βουλεύματος περιέπεμπεν ἐπὶ σῖτον̓ , πυθόμενος δὲ τῆς παρασκευῆς ἥσθη τε τῆς ἀνάγκης , ἣν εἴκαζεν ἠναγκάσθαι Πομπήιον ὑπὸ τοῦ στρατοῦ , καὶ τὸν ἑαυτοῦ τάχιστα ἀνεκάλει πάντα καὶ ἀντιπαρεσκευάζετο . θυόμενός τε νυκτὸς μέσης τὸν Ἄρη κατεκάλει καὶ τὴν ἑαυτοῦ πρόγονον Ἀφροδίτην ʽἐκ γὰρ Αἰνείου καὶ Ἴλου τοῦ Αἰνείου τὸ τῶν Ἰουλίων γένος παρενεχθέντος τοῦ ὀνόματος ἡγεῖτο εἶναἰ , νεών τε αὐτῇ νικηφόρῳ χαριστήριον ἐν Ῥώμῃ ποιήσειν εὔχετο κατορθώσας . ὡς δὲ καὶ σέλας ἐξ οὐρανοῦ διαπτὰν ἀπὸ τοῦ Καίσαρος ἐς τὸ Πομπηίου στρατόπεδον ἐσβέσθη , οἱ μὲν ἀμφὶ τὸν Πομπήιον ἔσεσθαί τι λαμπρὸν αὑτοῖς ἔφασαν ἐκ τῶν πολεμίων , ὁ δὲ Καῖσαρ σβέσειν αὐτὸς ἐμπεσὼν τὰ Πομπηίου . αὐτῷ δὲ τῷ Πομπηίῳ τῆς αὐτῆς νυκτός τινα τῶν ἱερείων ἐκφυγόντα οὐ συνελήφθη , καὶ μελισσῶν ἑσμὸς ἐπὶ τοῖς βωμοῖς ἐκάθισε , ζῴου νωχελοῦς . μικρόν τε πρὸ ἕω πανικὸν ἐνέπεσεν αὐτοῦ τῷ στρατῷ · καὶ τόδε περιδραμὼν αὐτὸς καὶ καταστήσας ἀνεπαύετο σὺν ὕπνῳ βαθεῖ · περιεγειράντων δʼ αὐτὸν τῶν φίλων , ὄναρ ἔφασκεν ἄρτι νεὼν ἐν Ῥώμῃ καθιεροῦν Ἀφροδίτῃ νικηφόρῳ .
Lemmas: Καῖσαρ δέ ὁ νύξ ἐκεῖνος τρεῖς μέν ἐπί σιτολογία ἐξέρχομαι τέλος ἀείδω γάρ Πομπήϊος ἐπαινέω ὁ βραδυτής καί οὐδαμοῦ νομίζω μεταθέω ὁ βούλευμα περιπέμπω ἐπί σῖτος , πυνθάνομαι δέ ὁ παρασκευή ἥδομαι τε ὁ ἀνάγκη , ὅς εἰκάζω ἀναγκάζω Πομπήϊος ὑπό ὁ στρατός , καί ὁ ἑαυτοῦ ταχύς ἀνακαλέω πᾶς καί ἀντιπαρασκευάζομαι . θύω τε νύξ μέσος ὁ Ἄρης κατακαλέω καί ὁ ἑαυτοῦ πρόγονος Ἀφροδίτη ἔοικα γάρ Αἰνείας καί Ἴλος ὁ Αἰνείας ὁ ὁ Ἰούλιος γένος παραφέρω ὁ ὄνομα ἡγέομαι εἰμί , ναός τε αὐτός νικηφόρος χαριστήριος ἐν Ῥώμη ποιέω εὔχομαι κατορθόω . ὡς δέ καί σέλας ἐκ οὐρανός διαπέταμαι ἀπό ὁ Καῖσαρ εἰς ὁ Πομπήϊος στρατόπεδον σβέννυμι , ὁ μέν ἀμφί ὁ Πομπήϊος εἰμί τις λαμπρός ἑαυτοῦ φημί ἐκ ὁ πολέμιος , ὁ δέ Καῖσαρ σβέννυμι αὐτός ἐμπίπτω ὁ Πομπήϊος . αὐτός δέ ὁ Πομπήϊος ὁ αὐτός νύξ τις ὁ ἱερεῖον ἐκφεύγω οὐ συλλαμβάνω , καί μέλισσα ἑσμός ἐπί ὁ βωμός καθίζω , ζῷον νωχελής . μικρός τε πρό ἠώς Πανικός ἐμπίπτω αὐτοῦ ὁ στρατός · καί ὅδε περιτρέχω αὐτός καί καθίστημι ἀναπαύω σύν ὕπνος βαθύς · περιεγείρω δέ αὐτός ὁ φίλος , ὄναρ φάσκω ἄρτι ναός ἐν Ῥώμη καθιερόω Ἀφροδίτη νικηφόρος .
appianus.bellum-civile 2.10.69
καὶ τόδε μὲν ἀγνοίᾳ τῆς Καίσαρος εὐχῆς οἵ τε φίλοι καὶ ὁ στρατὸς ἅπας πυθόμενοι ἥδοντο , καὶ τἆλλα ἀλόγως σὺν ὁρμῇ καὶ καταφρονήσει χωροῦντες ἐπὶ τὸ ἔργον ὡς ἐπὶ ἕτοιμον . ὧν γε πολλοὶ καὶ τὰς σκηνὰς δάφναις ἀνέστεφον ἤδη , συμβόλῳ νίκης · καὶ οἱ θεράποντες αὐτοῖς δαῖτα λαμπροτάτην ἐπόρσυνον · εἰσὶ δʼ οἳ καὶ περὶ τῆς Καίσαρος ἀρχιερωσύνης ἐς ἀλλήλους ἤδη διήριζον . ἅπερ ὁ Πομπήιος οἷα πολέμων ἔμπειρος ἀπεστρέφετο καὶ νεμεσῶν ἐπʼ αὐτοῖς ἐνεκαλύπτετο , κατεσιώπα δʼ ὅμως ὑπὸ ὄκνου καὶ δέους , ὥσπερ οὐ στρατηγῶν ἔτι , ἀλλὰ στρατηγούμενος καὶ πάντα πράσσων ὑπὸ ἀνάγκης παρὰ γνώμην . τοσοῦτον ἀνδρὶ μεγαλουργῷ καὶ παρὰ πᾶν ἔργον ἐς ἐκείνην τὴν ἡμέραν εὐτυχεστάτῳ γενομένῳ τὸ δύσθυμον ἐνεπεπτώκει , εἴτε ὅτι τὰ συμφέροντα κρίνων οὐκ ἔπειθεν , ἀλλʼ ἐπὶ κύβον ἐχώρει πλήθους ἀνδρῶν τοσῶνδε σωτηρίας καὶ τῆς ἑαυτοῦ δόξης ἐς τότε ἀηττήτου · εἴτε τι καὶ μαντικώτερον αὐτὸν πλησιάζοντος ἤδη τοῦ κακοῦ συνετάρασσε , μέλλοντα τῆς ἡμέρας ἐκείνης ἐκ δυναστείας τοσῆσδε ἀθρόως ἐκπεσεῖσθαι . τοσοῦτον δʼ οὖν εἰπὼν τοῖς φίλοις , ὅτι ἥδε ἡ ἡμέρα , ὁπότερος ἂν ἐπικρατήσῃ , μεγάλων ἐς αἰεὶ Ῥωμαίοις ἄρξει κακῶν , παρέτασσεν ἐς τὴν μάχην · ᾧ δὴ καὶ μάλιστα αὐτοῦ τὴν διάνοιαν προπεσεῖν τινες ἐν τῷ φόβῳ νομίζοντες ἡγοῦντο οὐδʼ ἂν Πομπήιον κρατήσαντα μεθεῖναι τὴν μοναρχίαν .
Lemmas: καί ὅδε μέν ἄγνοια ὁ Καῖσαρ εὐχή ὁ τε φίλος καί ὁ στρατός ἅπας πυνθάνομαι ἥδομαι , καί ἄλλος ἄλογος σύν ὁρμή καί καταφρόνησις χωρέω ἐπί ὁ ἔργον ὡς ἐπί ἑτοῖμος . ὅς γε πολύς καί ὁ σκηνή δάφνη ἀναστέφω ἤδη , σύμβολον νίκη · καί ὁ θεράπων αὐτός δαίς λαμπρός πορσύνω · εἰμί δέ ὅς καί περί ὁ Καῖσαρ ἀρχιερωσύνη εἰς ἀλλήλων ἤδη διερίζω . ὅς ὁ Πομπήϊος οἷος πόλεμος ἔμπειρος ἀποστρέφω καί νεμεσάω ἐπί αὐτός ἐγκαλύπτω , κατασιωπάω δέ ὅμως ὑπό ὄκνος καί δέος , ὥσπερ οὐ στρατηγέω ἔτι , ἀλλά στρατηγέω καί πᾶς πράσσω ὑπό ἀνάγκη παρά γνώμη . τοσοῦτος ἀνήρ μεγαλοεργός καί παρά πᾶς ἔργον εἰς ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα εὐτυχής γίγνομαι ὁ δύσθυμος ἐμπίπτω , εἴτε ὅτι ὁ συμφέρω κρίνω οὐ πείθω , ἀλλά ἐπί κύβος χωρέω πλῆθος ἀνήρ τοσόσδε σωτηρία καί ὁ ἑαυτοῦ δόξα εἰς τότε ἀήσσητος · εἴτε τις καί μαντικός αὐτός πλησιάζω ἤδη ὁ κακός συνταράσσω , μέλλω ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ἐκ δυναστεία τοσάσδε ἀθρόος ἐκπίπτω . τοσοῦτος δέ οὖν λέγω ὁ φίλος , ὅτι ὅδε ὁ ἡμέρα , ὁπότερος ἄν ἐπικρατέω , μέγας εἰς ἀεί Ῥωμαῖος ἄρχω κακός , παρετάζω εἰς ὁ μάχη · ὅς δή καί μάλα αὐτός ὁ διάνοια προπίπτω τις ἐν ὁ φόβος νομίζω ἡγέομαι οὐδέ ἄν Πομπήϊος κρατέω μεθίημι ὁ μοναρχία .