ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
appianus.bellum-civile 5.5.48
καθεζόμενος δʼ ἐπὶ τοῦ βήματος ἐκάλει τὸν Λεύκιον ἐκ τῆς Περυσίας μετὰ τῶν ἐν τέλει Ῥωμαίων . καὶ κατῄεσαν πολλοὶ μὲν ἀπὸ τῆς βουλῆς , πολλοὶ δὲ ἀπὸ τῶν καλουμένων ἱππέων , ἐν ὄψει πάντες οἰκτρᾷ καὶ ὀξείᾳ μεταβολῇ . ἅμα δὲ ἐξῄεσαν οὗτοι τῆς Περυσίας , καὶ φρουρὰ τὴν πόλιν περιέστη . ἐπεὶ δὲ ἀφίκοντο , Λεύκιον μὲν ὁ Καῖσαρ ἑαυτῷ παρεστήσατο , τῶν δὲ ἄλλων τοὺς μὲν οἱ φίλοι Καίσαρος , τοὺς δὲ οἱ λοχαγοὶ διέλαβον , προδεδιδαγμένοι πάντες ἐς τιμὴν ἀπάγειν ἅμα καὶ φυλακὴν ἄσημον . τοὺς δὲ Περυσίους ἀπὸ τοῦ τείχους παρακαλοῦντας ἐκέλευσεν ἥκειν , ἄνευ τῆς βουλῆς μόνης · καὶ ἐλθοῦσι συνέγνω . οἱ δὲ βουλευταὶ τότε μὲν φύλαξι παρεδόθησαν , μετʼ οὐ πολὺ δὲ ἀνῃρέθησαν , χωρὶς Αἰμιλίου Λευκίου , ὃς ἐν Ῥώμῃ δικάζων ἐπὶ τῷ φόνῳ Γαΐου Καίσαρος τὴν καταδικάζουσαν ἤνεγκε φανερῶς καὶ πάντας φέρειν ἐκέλευεν ὡς ἐκλυομένους μύσος .
Lemmas: καθέζομαι δέ ἐπί ὁ βῆμα καλέω ὁ Λεύκιος ἐκ ὁ Περυσία μετά ὁ ἐν τέλος Ῥωμαῖος . καί κατέρχομαι πολύς μέν ἀπό ὁ βουλή , πολύς δέ ἀπό ὁ καλέω ἱππεύς , ἐν ὄψις πᾶς οἰκτρός καί ὀξύς μεταβολή . ἅμα δέ ἐξέρχομαι οὗτος ὁ Περυσία , καί φρουρά ὁ πόλις περιίστημι . ἐπεί δέ ἀφικνέομαι , Λεύκιος μέν ὁ Καῖσαρ ἑαυτοῦ παρίστημι , ὁ δέ ἄλλος ὁ μέν ὁ φίλος Καῖσαρ , ὁ δέ ὁ λοχαγός διαλαμβάνω , προδιδάσκω πᾶς εἰς τιμή ἀπάγω ἅμα καί φυλακή ἄσημος . ὁ δέ Περύσιος ἀπό ὁ τεῖχος παρακαλέω κελεύω ἥκω , ἄνευ ὁ βουλή μόνος · καί ἔρχομαι συγγιγνώσκω . ὁ δέ βουλευτής τότε μέν φύλαξ παραδίδωμι , μετά οὐ πολύς δέ ἀναιρέω , χωρίς Αἰμίλιος Λεύκιος , ὅς ἐν Ῥώμη δικάζω ἐπί ὁ φόνος Γάϊος Καῖσαρ ὁ καταδικάζω φέρω φανερός καί πᾶς φέρω κελεύω ὡς ἐκλύω μύσος .
appianus.bellum-civile 5.5.49
τὴν δὲ Περυσίαν αὐτὴν ἐγνώκει μὲν ὁ Καῖσαρ ἐς διαρπαγὴν ἐπιτρέψαι τῷ στρατῷ , Κέστιος δέ τις αὐτῶν ὑπομαργότερος , ἐν Μακεδονίᾳ πεπολεμηκὼς καὶ ἐκ τοῦδε Μακεδονικὸν αὑτὸν ὀνομάζων , ἐνέπρησε τὴν οἰκίαν καὶ ἑαυτὸν ἐς τὸ πῦρ ἐνέβαλε , καὶ ἄνεμοι τὴν φλόγα ὑπολαβόντες περιήνεγκαν ἐκ ὅλην Περυσίαν , καὶ ἐνεπρήσθη χωρὶς τοῦ Ἡφαιστείου μόνου . τόδε μὲν δὴ τῇ Περυσίᾳ τέλος ἦν , δόξαν ἀρχαιότητος ἐχούσῃ καὶ ἀξιώσεως · ὑπὸ γὰρ Τυρρηνῶν πάλαι φασὶν αὐτὴν ἐν ταῖς πρώταις δυώδεκα πόλεσιν ἐν Ἰταλίᾳ γενέθαι . διὸ καὶ τὴν Ἥραν ἔσεβον , οἷα Τυρρηνοί · τότε δὲ ὅσοι τὰ λείψανα τῆς πόλεως διέλαχον , τὸν Ἥφαιστον σφίσιν ἔθεντο θεὸν εἶναι πάτριον ἀντὶ τῆς Ἥρας . τῆς δʼ ἐπιούσης ὁ μὲν Καῖσαρ ἐσπένδετο ἅπασιν , ὁ δὲ στρατὸς οὐκ ἐπαύετο ἐπί τισι θορυβῶν , ἕως ἀνῃρέθησαν · καὶ ἦσαν οἱ μάλιστα Καίσαρος ἐχθροί , Καννούτιός τε καὶ Γάιος Φλάυιος καὶ Κλώδιος ὁ Βιθυνικὸς καὶ ἕτεροι . τοῦτο μὲν δὴ τέλος ἦν τῆς ἐν Περυσίᾳ Λευκίου πολιορκίας , καὶ ὁ πόλεμος ὧδε ἐξελέλυτο , χαλεπώτατός τε καὶ χρόνιος ἐλπισθεὶς ἔσεσθαι τῇ Ἰταλίᾳ .
Lemmas: ὁ δέ Περυσία αὐτός γιγνώσκω μέν ὁ Καῖσαρ εἰς διαρπαγή ἐπιτρέπω ὁ στρατός , Κέστιος δέ τις αὐτός ὑπόμαργος , ἐν Μακεδονία πολεμέω καί ἐκ ὅδε Μακεδονικός ἑαυτοῦ ὀνομάζω , ἐμπίμπρημι ὁ οἰκία καί ἑαυτοῦ εἰς ὁ πῦρ ἐμβάλλω , καί ἄνεμος ὁ φλόξ ὑπολαμβάνω περιφέρω ἐκ ὅλος Περυσία , καί ἐμπίμπρημι χωρίς ὁ Ἡφαιστεῖον μόνος . ὅδε μέν δή ὁ Περυσία τέλος εἰμί , δόξα ἀρχαιότης ἔχω καί ἀξίωσις · ὑπό γάρ Τυρρηνός πάλαι φημί αὐτός ἐν ὁ πρῶτος δώδεκα πόλις ἐν Ἰταλία γενειθή . διό καί ὁ Ἥρα σέβω , οἷος Τυρρηνός · τότε δέ ὅσος ὁ λείψανον ὁ πόλις διαλαγχάνω , ὁ Ἥφαιστος σφεῖς τίθημι θεός εἰμί πάτριος ἀντί ὁ Ἥρα . ὁ δέ ἐπέρχομαι ὁ μέν Καῖσαρ σπένδω ἅπας , ὁ δέ στρατός οὐ παύω ἐπί τις θορυβέω , ἕως ἀναιρέω · καί εἰμί ὁ μάλα Καῖσαρ ἐχθρός , Καννούτιος τε καί Γάιος Φλάυιος καί Κλώδιος ὁ Βιθυνικός καί ἕτερος . οὗτος μέν δή τέλος εἰμί ὁ ἐν Περυσία Λεύκιος πολιορκία , καί ὁ πόλεμος ὧδε ἐκλύω , χαλεπός τε καί χρόνιος ἐλπίζω εἰμί ὁ Ἰταλία .
appianus.bellum-civile 5.6.50
καὶ γὰρ Ἀσίνιος αὐτίκα καὶ Πλάγκος καὶ Οὐεντίδιος καὶ Κράσσος καὶ Ἀτήιος καὶ ὅσοι τῆσδε τῆς γνώμης ὄντες ἕτεροι στρατὸν εἶχον οὐκ εὐκαταφρόνητον , ἀλλʼ εἰς τρισκαίδεκα τέλη γεγυμνασμένα καὶ ἱππέας ἑξακισχιλίους ἐπὶ πεντακοσίοις , ἡγούμενοι τὸ κεφάλαιον τοῦ πολέμου Λεύκιον γενονέναι ἐπὶ θάλασσαν ᾔεσαν , ἕτερος ἑτέρας ὁδούς , οἱ μὲν ἐς Βρεντέσιον , οἱ δʼ ἐπὶ Ῥαβέννης , οἱ δʼ ἐς Τάραντα καὶ οἱ μὲν ἐς Μοῦρκον ἢ Ἀηνόβαρβον , οἱ δὲ ἐς Ἀντώνιον , διωκόντων αὐτοὺς τῶν Καίσαρος φίλων καὶ σπονδὰς προτεινόντων καὶ οὐκ ἐθέλουσιν ἐνοχλούντων τὰ πεζὰ μάλιστα · ὧν δὴ καὶ μόνων Ἀγρίππας ἔπεισε μεταθέσθαι δύο τέλη Πλάγκου , ἀποληφθέντα ἐν Καμερίᾳ . ἔφευγε δὲ καὶ Φουλβία μετὰ τῶν τέκνων ἐς Δικαιάρχειαν καὶ ἀπὸ Δικαιαρχείας ἐς τὸ Βρεντέσιον , μετὰ τρισχιλίων ἱππέων οἳ αὐτῇ παρὰ τῶν στρατηγῶν πομποὶ ἀπεστάλησαν . ἐν δὲ τῷ Βρεντεσίῳ νεῶν πέντε μακρῶν ἐκ Μακεδονίας οἱ μεταπέμπτων γενομένων ἐπιβᾶσα ἀνήγετο · καὶ αὐτῇ Πλάγκος συνέπλει , τὸν ἔτι λοιπὸν αὑτοῦ στρατὸν ἐκλιπὼν ὑπὸ δειλίας . οἱ δὲ Οὐεντίδιον σφῶν εἵλοντο ἄρχειν . Ἀσίνιος δὲ Ἀηνοβάρβῳ συνετίθετο φιλίαν εἶναι πρὸς Ἀντώνιον · καὶ ἐπέστελλον ἄμφω τάδε τῷ Ἀντωνίῳ καὶ ἀποβάσεις αὐτῷ καὶ ἀγορὰν ὡς αὐτίκα ἥξοντι εὐτρέπιζον ἀνὰ τὴν Ἰταλίαν .
Lemmas: καί γάρ Ἀσίνιος αὐτίκα καί Πλάγκος καί Οὐεντίδιος καί Κράσσος καί Ἀτήϊος καί ὅσος ὅδε ὁ γνώμη εἰμί ἕτερος στρατός ἔχω οὐ εὐκαταφρόνητος , ἀλλά εἰς τρεισκαίδεκα τέλος γυμνάζω καί ἱππεύς ἑξακισχίλιοι ἐπί πεντακόσιοι , ἡγέομαι ὁ κεφάλαιος ὁ πόλεμος Λεύκιος γένονεμι ἐπί θάλασσα ἔρχομαι , ἕτερος ἕτερος ὁδός , ὁ μέν εἰς Βρεντέσιον , ὁ δέ ἐπί Ῥάβεννα , ὁ δέ εἰς Τάρας καί ὁ μέν εἰς Μοῦρκος ἤ Ἀηνόβαρβος , ὁ δέ εἰς Ἀντώνιος , διώκω αὐτός ὁ Καῖσαρ φίλος καί σπονδή προτείνω καί οὐ ἐθέλω ἐνοχλέω ὁ πεζός μάλα · ὅς δή καί μόνος Ἀγρίππας πείθω μετατίθημι δύο τέλος Πλάγκος , ἀπολαμβάνω ἐν Καμερία . φεύγω δέ καί Φουλβία μετά ὁ τέκνον εἰς Δικαιάρχεια καί ἀπό Δικαιάρχεια εἰς ὁ Βρεντέσιον , μετά τρισχίλιοι ἱππεύς ὅς αὐτός παρά ὁ στρατηγός πομπός ἀποστέλλω . ἐν δέ ὁ Βρεντέσιον ναῦς πέντε μακρός ἐκ Μακεδονία ἕ μετάπεμπτος γίγνομαι ἐπιβαίνω ἀνάγω · καί αὐτός Πλάγκος συμπλέω , ὁ ἔτι λοιπός ἑαυτοῦ στρατός ἐκλείπω ὑπό δειλία . ὁ δέ Οὐεντίδιος σφεῖς αἱρέω ἄρχω . Ἀσίνιος δέ Ἀηνόβαρβος συντίθημι φιλία εἰμί πρός Ἀντώνιος · καί ἐπιστέλλω ἄμφω ὅδε ὁ Ἀντώνιος καί ἀπόβασις αὐτός καί ἀγορά ὡς αὐτίκα ἥκω εὐτρεπίζω ἀνά ὁ Ἰταλία .
appianus.bellum-civile 5.6.51
ἄλλῳ δʼ Ἀντωνίου στρατῷ πολλῷ περὶ Ἄλπεις , οὗ Φούφιος Καληνὸς ἡγεῖτο , ὁ Καῖσαρ ἐπεβούλευεν , ἤδη μὲν τὸν Ἀντώνιον ὑπονοῶν , ἐλπίζων δὲ ἢ φίλῳ ἔτι ὄντι φυλάξειν ἢ πολεμοῦντος μεγάλην ἰσχὺν προσλήψεσθαι . διαμέλλοντος δὲ ὅμως ἔτι αὐτοῦ καὶ τὸ εὐπρεπὲς περιορωμένου , ὁ Καληνὸς ἐτελεύτησε · καὶ ὁ Καῖσαρ , ὡς ἐς ἀμφότερα πρόφασιν εὑρών , ᾔει καὶ παρελάμβανε τόν τε στρατὸν καὶ τὴν Κελτικὴν ἐπʼ αὐτῷ καὶ Ἰβηρίαν , καὶ τάσδε οὔσας ὑπὸ Ἀντωνίῳ , Φουφίου τοῦ παιδὸς Καληνοῦ καταπλαγέντος τε αὐτὸν καὶ παραδόντος ἅπαντα ἀμαχεί .
Lemmas: ἄλλος δέ Ἀντώνιος στρατός πολύς περί Ἄλπις , ὅς Φούφιος Καληνός ἡγέομαι , ὁ Καῖσαρ ἐπιβουλεύω , ἤδη μέν ὁ Ἀντώνιος ὑπονοέω , ἐλπίζω δέ ἤ φίλος ἔτι εἰμί φυλάσσω ἤ πολεμέω μέγας ἰσχύς προσλαμβάνω . διαμέλλω δέ ὅμως ἔτι αὐτός καί ὁ εὐπρεπής περιοράω , ὁ Καληνός τελευτάω · καί ὁ Καῖσαρ , ὡς εἰς ἀμφότερος πρόφασις εὑρίσκω , ἔρχομαι καί παραλαμβάνω ὁ τε στρατός καί ὁ Κελτικός ἐπί αὐτός καί Ἰβηρία , καί ὅδε εἰμί ὑπό Ἀντώνιος , Φούφιος ὁ παῖς Καληνός καταπλήσσω τε αὐτός καί παραδίδωμι ἅπας ἀμαχεί .
appianus.bellum-civile 5.6.52
ὁ μὲν δὴ Καῖσαρ ἑνὶ τῷδε ἔργῳ ἕνδεκα τέλη στρατοῦ καὶ χώρας τοσάσδε λαβὼν τοὺς ἡγεμόνας αὐτῶν παρέλυε τῆς ἀρχῆς καὶ ἰδίους ἐπιστήσας ἐς Ῥώμην ἀνέστρεφεν · ὁ δὲ Ἀντώνιος χειμῶνος μὲν ἔτι τοὺς πρέσβεις κατεῖχε τοὺς ἀπὸ τῶν κληρουχιῶν πρὸς αὐτὸν ἐλθόντας , ἔτι ἐπικρύπτων , ἃ ἐφρόνει , ἦρι δʼ ἐκ μὲν Ἀλεξανδρείας ἐς Τύρον ὥδευεν , ἐκ δὲ Τύρου διαπλέων ἐπὶ Κύπρου καὶ Ῥόδου καὶ Ἀσίας ᾔσθετο τῶν ἐν τῇ Περυσίᾳ γεγονότων καὶ τὸν ἀδελφὸν ἐμέμφετο καὶ Φουλβίαν καὶ μάλιστα πάντων Μάνιον . Φουλβίαν μὲν οὖν εὗρεν ἐν Ἀθήναις , ἐκ Βρεντεσίου φυγοῦσαν · Ἰουλίαν δʼ αὐτῷ τὴν μητέρα Πομπήιος , ἐς αὐτὸν διαφυγοῦσαν , ἔπεμπεν ἐκ Σικελίας ἐπὶ νεῶν μακρῶν , καὶ παρέπεμπον αὐτὴν οἱ τῶν ἀμφὶ τὸν Πομπήιον ἄριστοι , Λεύκιός τε Λίβων , ὁ κηδεστὴς τοῦ Πομπηίου , καὶ Σατουρνῖνος καὶ ἕτεροι , ὅσοι χρῄζοντες τῆς Ἀντωνίου μεγαλοπραγίας ἠξίουν αὐτὸν συναλλαγέντα Πομπηίῳ σύμμαχον ἐπὶ Καίσαρι λαβεῖν Πομπήιον . ὁ δὲ αὐτοῖς ἀπεκρίνατο χάριν μὲν ἐπὶ τῇ μητρὶ γιγνώσκειν Πομπηίῳ καὶ ἀποτίσειν ἐν χρόνῳ , αὐτὸς δέ , εἰ μὲν πολεμοίη Καίσαρι , χρήσεσθαι Πομπηίῳ συμμάχῳ , εἰ δʼ ἐμμένοι τοῖς πρὸς αὑτὸν ὡμολογημένοις ὁ Καῖσαρ , πειράσεσθαι καὶ Πομπηίον Καίσαρι συναλλάξαι .
Lemmas: ὁ μέν δή Καῖσαρ εἷς ὅδε ἔργον ἕνδεκα τέλος στρατός καί χώρα τοσόσδε λαμβάνω ὁ ἡγεμών αὐτός παραλύω ὁ ἀρχή καί ἴδιος ἐφίστημι εἰς Ῥώμη ἀναστρέφω · ὁ δέ Ἀντώνιος χειμών μέν ἔτι ὁ πρέσβυς κατέχω ὁ ἀπό ὁ κληρουχία πρός αὐτός ἔρχομαι , ἔτι ἐπικρύπτω , ὅς φρονέω , ἔαρ δέ ἐκ μέν Ἀλεξάνδρεια εἰς Τύρος ὁδεύω , ἐκ δέ Τύρος διαπλέω ἐπί Κύπρος καί Ῥόδος καί Ἀσία αἰσθάνομαι ὁ ἐν ὁ Περυσία γίγνομαι καί ὁ ἀδελφός μέμφομαι καί Φουλβία καί μάλα πᾶς Μάνιος . Φουλβία μέν οὖν εὑρίσκω ἐν Ἀθῆναι , ἐκ Βρεντέσιον φεύγω · Ἰουλία δέ αὐτός ὁ μήτηρ Πομπήϊος , εἰς αὐτός διαφεύγω , πέμπω ἐκ Σικελία ἐπί ναῦς μακρός , καί παραπέμπω αὐτός ὁ ὁ ἀμφί ὁ Πομπήϊος ἀγαθός , Λεύκιος τε Λίβων , ὁ κηδεστής ὁ Πομπήϊος , καί Σατουρνῖνος καί ἕτερος , ὅσος χρῄζω ὁ Ἀντώνιος μεγαλοπραγία ἀξιόω αὐτός συναλλάσσω Πομπήϊος σύμμαχος ἐπί Καῖσαρ λαμβάνω Πομπήϊος . ὁ δέ αὐτός ἀποκρίνω χάρις μέν ἐπί ὁ μήτηρ γιγνώσκω Πομπήϊος καί ἀποτίνω ἐν χρόνος , αὐτός δέ , εἰ μέν πολεμέω Καῖσαρ , χράω Πομπήϊος σύμμαχος , εἰ δέ ἐμμένω ὁ πρός ἑαυτοῦ ὁμολογέω ὁ Καῖσαρ , πειράω καί Πομπηίος Καῖσαρ συναλλάσσω .
appianus.bellum-civile 5.6.53
ὁ μὲν ὧδε ἀπεκρίνατο , ὁ δὲ Καῖσαρ ἐς Ῥώμην ἀπὸ Κελτῶν ἐπανιὼν ᾔσθετο μὲν τῶν ἐς Ἀθήνας διαπεπλευκότων , τὸ δὲ τῆς ἀποκρίσεως ἀκριβὲς ἄρα οὐκ εἰδὼς ἐξώτρυνε τοὺς κληρούχους ἐπὶ τὸν Ἀντώνιον ὡς κατάγοντα μετὰ τῶν γεωργῶν Πομπήιον , ὧν αὐτοὶ τὰ χωρία ἔχουσιν · ἐς γὰρ δὴ Πομπήιον οἱ πλέονες τῶν γεωργῶν ἐπεφεύγεσαν . καὶ πιθανοῦ τοῦ διερεθίσματος ὄντος , οὐδʼ ὣς οἱ κληροῦχοι προθύμως ἐπὶ τὸν Ἀντώνιον ἐστράτευον · οὕτως ἡ δόξα τῶν ἐν Φιλίπποις γεγονότων ἐδημαγώγει τὸν Ἀντώνιον . ὁ δὲ Καῖσαρ Ἀντωνίου μὲν καὶ Πομπηίου καὶ Ἀηνοβάρβου κατὰ πλῆθος ὁπλιτῶν ὑπεροίσειν ἐνόμιζεν ʽἦρχε γὰρ τελῶν ἐς τότε τεσσαράκοντα πλεόνων̓ , ναῦν δὲ οὐδεμίαν ἔχων οὐδὲ καιρὸν ἐς ναυπηγίαν ὠρρώδει , ναῦς ἐκείνων ἐχόντων πεντακοσίας , μὴ τὴν Ἰταλίαν περιπλέοντες ἐς λιμὸν περιενέγκαιεν . ὧν ἐνθυμούμενος ʽἐλέλεκτο δὲ αὐτῷ περὶ πολλῶν παρθένων ἐς γάμον’ ἐπέστελλε Μαικήνᾳ συνθέσθαι Σκριβωνίᾳ , τῇ Λίβωνος ἀδελφῇ , τοῦ κηδεύοντος Πομπηίῳ , ἵνʼ ἔχοι καὶ τήνδε ἀφορμὴν ἐς διαλύσεις , εἰ δεήσειεν . καὶ πυθόμενος ὁ Λίβων ἐπέστελλε τοῖς οἰκείοις ἐγγυᾶν αὐτὴν τῷ Καίσαρι προθύμως . ὁ δὲ Καῖσαρ τῶν Ἀντωνίου φίλων καὶ στρατῶν ὅσους ὑπώπτευε , διέπεμπεν ἐπὶ προφάσεων ἄλλους ἀλλαχοῦ καὶ Λέπιδον ἐς τὴν ἐψηφισμένην αὐτῷ Λιβύην , ἄγοντα τῶν Ἀντωνίου τελῶν τὰ ὑποπτότατα ἕξ .
Lemmas: ὁ μέν ὧδε ἀποκρίνω , ὁ δέ Καῖσαρ εἰς Ῥώμη ἀπό Κελτοί ἐπανέρχομαι αἰσθάνομαι μέν ὁ εἰς Ἀθῆναι διαπλέω , ὁ δέ ὁ ἀπόκρισις ἀκριβής ἄρα οὐ οἶδα ἐξοτρύνω ὁ κλήρουχος ἐπί ὁ Ἀντώνιος ὡς κατάγω μετά ὁ γεωργός Πομπήϊος , ὅς αὐτός ὁ χωρίον ἔχω · εἰς γάρ δή Πομπήϊος ὁ πολύς ὁ γεωργός φεύγω . καί πιθανός ὁ διερέθισμα εἰμί , οὐδέ ὡς ὁ κληροῦχος πρόθυμος ἐπί ὁ Ἀντώνιος στρατεύω · οὕτως ὁ δόξα ὁ ἐν Φίλιππος γίγνομαι δημαγωγέω ὁ Ἀντώνιος . ὁ δέ Καῖσαρ Ἀντώνιος μέν καί Πομπήϊος καί Ἀηνόβαρβος κατά πλῆθος ὁπλίτης ὑπερφέρω νομίζω ἄρχω γάρ τέλος εἰς τότε τεσσαράκοντα πολύς , ναῦς δέ οὐδείς ἔχω οὐδέ καιρός εἰς ναυπηγία ὀρρωδέω , ναῦς ἐκεῖνος ἔχω πεντακόσιοι , μή ὁ Ἰταλία περιπλέω εἰς λιμός περιφέρω . ὅς ἐνθυμέομαι λέγω δέ αὐτός περί πολύς παρθένος εἰς γαμέω ἐπιστέλλω μαεξενας συντίθημι Σκριβωνία , ὁ Λίβων ἀδελφή , ὁ κηδεύω Πομπήϊος , ἵνα ἔχω καί ὅδε ἀφορμή εἰς διάλυσις , εἰ δέω . καί πυνθάνομαι ὁ Λίβων ἐπιστέλλω ὁ οἰκεῖος ἐγγυάω αὐτός ὁ Καῖσαρ πρόθυμος . ὁ δέ Καῖσαρ ὁ Ἀντώνιος φίλος καί στρατός ὅσος ὑποπτεύω , διαπέμπω ἐπί πρόφασις ἄλλος ἀλλαχοῦ καί Λέπιδος εἰς ὁ ψηφίζω αὐτός Λιβύη , ἄγω ὁ Ἀντώνιος τέλος ὁ ὕποπτος ἕξ .
appianus.bellum-civile 5.6.54
Λεύκιον δὲ καλέσας ἐπῄνει μὲν ἐς φιλαδελφίαν , εἰ τῇ Ἀντωνίου γνώμῃ ὑπομεμενηκὼς ἴδιον τὸ ἁμάρτημα ποιοῖτο , ὠνείδιζε δὲ ἐς ἀχαριστίαν , εἰ τοιούτου τυχὼν αὑτοῦ μηδὲ νῦν ὁμολογοίη περὶ Ἀντωνίου , σαφῶς ἤδη καὶ Πομπηίῳ συνθέσθαι λεγομένου . ἐγὼ δέ σοι πιστεύων , ἔφη , Καληνοῦ τελευτήσαντος τά τε ἔθνη τὰ ὑπʼ αὐτῷ καὶ τὸν στρατόν , ἵνα μὴ ἄναρχος εἴη , διὰ τῶν ἐμαυτοῦ φίλων διῴκουν Ἀντωνίῳ . ἀλλὰ νῦν ἐκφανείσης τῆς ἐνέδρας ἐκεῖνά τε ἐμαυτοῦ πάντα ποιοῦμαι καὶ σοὶ πρὸς τὸν ἀδελφὸν ἀπιέναι θέλοντι συγχωρῶ μετὰ ἀδείας . ὁ μὲν οὕτως εἶπεν , εἴτε πειρώμενος τοῦ Λευκίου , εἴτε τὸ λεχθὲν ἐκπεσεῖν ἐθέλων ἐς τὸν Ἀντώνιον · ὁ δὲ οἷα καὶ πρότερον εἶπε · Φουλβίας μὲν ᾐσθόμην οὔσης μοναρχικῆς , ἐγὼ δὲ συνεχρώμην τοῖς τοῦ ἀδελφοῦ στρατοῖς ἐς τὴν ἁπάντων ὑμῶν καθαίρεσιν . καὶ νῦν , εἰ μὲν ἐπὶ καταλύσει τῆς μοναρχίας ἔρχοιτο ὁ ἀδελφός , καὶ φανερῶς καὶ λαθὼν οἰχήσομαι πρὸς αὐτόν , ἀγωνιούμενος αὖθις ὑπὲρ τῆς πατρίδος πρὸς σέ , καίπερ ἤδη μοι γενόμενον εὐεργέτην . εἰ δʼ ἐπιλέγοιτο κἀκεῖνος καὶ διακρίνοι τοὺς συμμοναρχήσοντας αὑτῷ , πολεμήσω σὺν σοὶ πρὸς αὐτόν , ἕως ἂν ἡγῶμαι μηδὲ σὲ μοναρχίαν καθίστασθαι · τὸ γὰρ τῆς πατρίδος αἰεὶ προθήσω καὶ χάριτος καὶ γένους . ὧδε μὲν ὁ Λεύκιος εἶπεν , ὁ δὲ Καῖσαρ αὐτὸν καὶ τέως ἐν θαύματι ἄγων οὐκ ἔφη μὲν οὐδὲ βουλόμενον ἐπάξεσθαι κατὰ ἀδελφοῦ , πιστεύσειν δὲ ὡς τοιῷδε ἀνδρὶ πᾶσαν Ἰβηρίαν καὶ τὸν ἐν αὐτῇ στρατόν , ὑποστρατηγούντων αὐτῷ τῶν νῦν ἡγουμένων αὐτῆς Πεδουκαίου τε καὶ Λευκίου .
Lemmas: Λεύκιος δέ καλέω ἐπαινέω μέν εἰς φιλαδελφία , εἰ ὁ Ἀντώνιος γνώμη ὑπομένω ἴδιος ὁ ἁμάρτημα ποιέω , ὀνειδίζω δέ εἰς ἀχαριστία , εἰ τοιοῦτος τυγχάνω ἑαυτοῦ μηδέ νῦν ὁμολογέω περί Ἀντώνιος , σαφής ἤδη καί Πομπήϊος συντίθημι λέγω . ἐγώ δέ σύ πιστεύω , φημί , Καληνός τελευτάω ὁ τε ἔθνος ὁ ὑπό αὐτός καί ὁ στρατός , ἵνα μή ἄναρχος εἰμί , διά ὁ ἐμαυτοῦ φίλος διοικέω Ἀντώνιος . ἀλλά νῦν ἐκφαίνω ὁ ἐνέδρα ἐκεῖνος τε ἐμαυτοῦ πᾶς ποιέω καί σύ πρός ὁ ἀδελφός ἀπέρχομαι ἐθέλω συγχωρέω μετά ἄδεια . ὁ μέν οὕτως λέγω , εἴτε πειράω ὁ Λεύκιος , εἴτε ὁ λέγω ἐκπίπτω ἐθέλω εἰς ὁ Ἀντώνιος · ὁ δέ οἷος καί πρότερος λέγω · Φουλβία μέν αἰσθάνομαι εἰμί μοναρχικός , ἐγώ δέ συγχράομαι ὁ ὁ ἀδελφός στρατός εἰς ὁ ἅπας σύ καθαίρεσις . καί νῦν , εἰ μέν ἐπί κατάλυσις ὁ μοναρχία ἔρχομαι ὁ ἀδελφός , καί φανερός καί λανθάνω οἴχομαι πρός αὐτός , ἀγωνίζομαι αὖθις ὑπέρ ὁ πατρίς πρός σύ , καίπερ ἤδη ἐγώ γίγνομαι εὐεργέτης . εἰ δέ ἐπιλέγω ἐκεῖνος καί διακρίνω ὁ συμμοναρχέω ἑαυτοῦ , πολεμέω σύν σύ πρός αὐτός , ἕως ἄν ἡγέομαι μηδέ σύ μοναρχία καθίστημι · ὁ γάρ ὁ πατρίς ἀεί προτίθημι καί χάρις καί γένος . ὧδε μέν ὁ Λεύκιος λέγω , ὁ δέ Καῖσαρ αὐτός καί τέως ἐν θαῦμα ἄγω οὐ φημί μέν οὐδέ βούλομαι ἐπάγω κατά ἀδελφός , πιστεύω δέ ὡς τοιόσδε ἀνήρ πᾶς Ἰβηρία καί ὁ ἐν αὐτός στρατός , ὑποστρατηγέω αὐτός ὁ νῦν ἡγέομαι αὐτός Πεδουκαῖος τε καί Λεύκιος .
appianus.bellum-civile 5.6.56
ἐντεῦθεν ἐπὶ Βρεντεσίου διέπλεον , φυλασσομένου πρὸς πέντε Καίσαρος τάξεων , καὶ οἱ Βρεντέσιοι τὰς πύλας ἀπέκλειον , Ἀηνοβάρβῳ μὲν ὡς ἐκ πολλοῦ πολεμίῳ , Ἀντωνίῳ δὲ ὡς πολέμιον ἐπάγοντι . ὁ δὲ ἀγανακτῶν καὶ ἡγούμενος εἶναι τάδε καλλωπίσματα , τὸ δʼ ἀληθὲς ἀποκλείεσθαι πρὸς τῶν Καίσαρος φρουρῶν γνώμῃ Καίσαρος , διετάφρευε τῆς πόλεως τὸν ἰσθμὸν καὶ ἀπετείχιζεν . ἔστι δʼ ἡ πόλις χερρόνησος ἐν μηνοειδεῖ λιμένι , καὶ οὐκ ἦν ἔτι τοῖς ἐξ ἠπείρου προσελθεῖν ἀνάντει λόφῳ , διατετμημένῳ τε καὶ διατετειχισμένῳ . ὁ δὲ Ἀντώνιος καὶ τὸν λιμένα μέγαν ὄντα φρουρίοις πυκνοῖς περιεφράξατο καὶ τὰς νήσους τὰς ἐν αὐτῷ . ἔς τε τὰ παράλια τῆς Ἰταλίας περιέπεμπεν , οἷς εἴρητο τὰ εὔκαιρα καταλαμβάνειν . ἐκέλευε δὲ καὶ Πομπήιον ἐπιπλεῖν τῇ Ἰταλίᾳ καὶ δρᾶν , ὅ τι δύναιτο . ὁ δὲ ἄσμενος αὐτίκα Μηνόδωρον σὺν ναυσὶ πολλαῖς καὶ στρατοῦ τέσσαρσι τέλεσιν ἐκπέμψας Σαρδὼ Καίσαρος οὖσαν καὶ τὰ ἐν αὐτῇ δύο τέλη περιέσπασε τὴν συμφροσύνην Ἀντωνίου καταπλαγέντας . τῆς δὲ Ἰταλίας Σιποῦντα μὲν τῆς Αὐσονίας οἱ τοῦ Ἀντωνίου κατέλαβον , Θουρίους δὲ καὶ Κωνσεντίαν Πομπήιος ἐπολιόρκει καὶ τὴν χώραν ἐπενέμετο τοῖς ἱππεῦσιν .
Lemmas: ἐντεῦθεν ἐπί Βρεντέσιον διαπλέω , φυλάσσω πρός πέντε Καῖσαρ τάξις , καί ὁ Βρεντέσιος ὁ πύλη ἀποκλείω , Ἀηνόβαρβος μέν ὡς ἐκ πολύς πολέμιος , Ἀντώνιος δέ ὡς πολέμιος ἐπάγω . ὁ δέ ἀγανακτέω καί ἡγέομαι εἰμί ὅδε καλλώπισμα , ὁ δέ ἀληθής ἀποκλείω πρός ὁ Καῖσαρ φρουρός γνώμη Καῖσαρ , διαταφρεύω ὁ πόλις ὁ ἰσθμός καί ἀποτειχίζω . εἰμί δέ ὁ πόλις χερσόνησος ἐν μηνοειδής λιμήν , καί οὐ εἰμί ἔτι ὁ ἐκ ἤπειρος προσέρχομαι ἀνάντης λόφος , διατέμνω τε καί διατειχίζω . ὁ δέ Ἀντώνιος καί ὁ λιμήν μέγας εἰμί φρούριον πυκνός περιφράσσω καί ὁ νῆσος ὁ ἐν αὐτός . εἰς τε ὁ παράλιον ὁ Ἰταλία περιπέμπω , ὅς λέγω ὁ εὔκαιρος καταλαμβάνω . κελεύω δέ καί Πομπήϊος ἐπιπλέω ὁ Ἰταλία καί δράω , ὅς τις δύναμαι . ὁ δέ ἄσμενος αὐτίκα Μηνόδωρος σύν ναῦς πολύς καί στρατός τέσσαρες τέλος ἐκπέμπω Σαρδώ Καῖσαρ εἰμί καί ὁ ἐν αὐτός δύο τέλος περισπάω ὁ συμφροσύνη Ἀντώνιος καταπλάσσω . ὁ δέ Ἰταλία Σιποῦντα μέν ὁ Αὐσονίη ὁ ὁ Ἀντώνιος καταλαμβάνω , Θούριος δέ καί Κωνσεντία Πομπήϊος πολιορκέω καί ὁ χώρα ἐπινέμω ὁ ἱππεύς .
appianus.bellum-civile 5.6.57
ὁ δὲ Καῖσαρ , ὀξείας καὶ πανταχοῦ τῆς ἐπιχειρήσεως γενομένης , ἐς μὲν τὴν Αὐσονίδα ἔπεμπεν Ἀγρίππαν ἐπικουρεῖν τοῖς πονουμένοις . καὶ ὁ Ἀγρίππας τοὺς ἐν ὁδῷ κληρούχους ἦγεν , ἐκ διαστήματος ἑπομένους ὡς ἐπὶ Πομπήιον ἰόντας · μαθόντες δὲ Ἀντωνίου γνώμῃ τὰ γιγνόμενα εἶναι , ἀνέστρεφον αὐτίκα διαλανθάνοντες . καὶ τοῦτο μάλιστα κατέπληξε τὸν Καίσαρα . ὁδεύων δʼ ὅμως ἐς τὸ Βρεντέσιον αὐτὸς μεθʼ ἑτέρου στρατοῦ , τοῖς κληρούχοις αὖθις ἐνετύγχανε καὶ μετεδίδασκε καὶ τοὺς ὑφʼ ἑαυτοῦ συνῳκισμένους ἦγεν , αἰδουμένους καὶ γνώμην ἐν ἀπορρήτῳ ποιουμένους Ἀντώνιον καὶ Καίσαρα συναλλάσσειν , εἰ δʼ ὁ Ἀντώνιος ἀπειθῶν πολεμοίη , Καίσαρι ἀμύνειν . ὁ δὲ Καῖσαρ ἐν μὲν Κανυσίῳ τινὰς ἡμέρας ἐνοσηλεύετο , παντὶ δὲ ὢν ἔτι κρείσσων Ἀντωνίου κατὰ τὸ πλῆθος , εὗρε τὸ Βρεντέσιον ἀποτετειχισμένον καὶ οὐδὲν ἄλλʼ ἢ παρεστρατοπέδευε καὶ τοῖς γιγνόμενοις ἐφήδρευεν .
Lemmas: ὁ δέ Καῖσαρ , ὀξύς καί πανταχοῦ ὁ ἐπιχείρησις γίγνομαι , εἰς μέν ὁ Αὐσονίς πέμπω Ἀγρίππας ἐπικουρέω ὁ πονέω . καί ὁ Ἀγρίππας ὁ ἐν ὁδός κλήρουχος ἄγω , ἐκ διάστημα ἕπομαι ὡς ἐπί Πομπήϊος ἔρχομαι · μανθάνω δέ Ἀντώνιος γνώμη ὁ γίγνομαι εἰμί , ἀναστρέφω αὐτίκα διαλανθάνω . καί οὗτος μάλα καταπλήσσω ὁ Καῖσαρ . ὁδεύω δέ ὅμως εἰς ὁ Βρεντέσιον αὐτός μετά ἕτερος στρατός , ὁ κλήρουχος αὖθις ἐντυγχάνω καί μεταδιδάσκω καί ὁ ὑπό ἑαυτοῦ συνοικίζω ἄγω , αἰδέομαι καί γνώμη ἐν ἀπόρρητος ποιέω Ἀντώνιος καί Καῖσαρ συναλλάσσω , εἰ δέ ὁ Ἀντώνιος ἀπειθέω πολεμέω , Καῖσαρ ἀμύνω . ὁ δέ Καῖσαρ ἐν μέν Κανύσιον τις ἡμέρα νοσηλεύω , πᾶς δέ εἰμί ἔτι κρατύς Ἀντώνιος κατά ὁ πλῆθος , εὑρίσκω ὁ Βρεντέσιον ἀποτειχίζω καί οὐδείς ἄλλος ἤ παραστρατοπεδεύω καί ὁ γιγνόμειςειμι ἐφεδρεύω .
appianus.bellum-civile 5.6.58
ὁ δʼ Ἀντώνιος ἐκράτει μὲν τοῖς ὀχυρώμασιν ὡς πολὺ μείονας ἔχων ἀσφαλῶς ἀπομάχεσθαι , ἐκάλει δὲ τὸν στρατὸν ἐκ Μακεδονίας κατὰ σπουδὴν καὶ ἐτέχναζεν ἑσπέρας ἀφανῶς ἀνάγεσθαι ναῦς μακράς τε καὶ στρογγύλας ἰδιωτικοῦ πλήθους , οἳ μεθʼ ἡμέραν ἄλλοι μετʼ ἄλλους κατέπλεον ὡπλισμένοι καθάπερ ἐκ Μακεδονίας ἐπιόντες , ἐφορῶντος αὐτῶν τὸν ἐπίπλουν τοῦ Καίσαρος . ἤδη δʼ αὐτῷ καὶ τὰ μηχανήματα γεγένητο , καὶ ἐπιχειρήσειν ἔμελλε τοῖς Βρεντεσίοις , ἀχθομένου τοῦ Καίσαρος , ὅτι μὴ εἶχεν ἐπαμύνειν . περὶ δὲ ἑσπέραν ἑκατέροις ἀγγέλλεται Σιποῦντα μὲν Ἀγρίππας ἀναλαβών , Πομπήιος δὲ Θουρίων μὲν ἀπεωσμένος , Κωνσεντίαν δʼ ἔτι περικαθήμενος , ἐφʼ οἷς ὁ Ἀντώνιος ἐδυσχέραινεν . ὡς δὲ καὶ Σερουίλιος ἀπηγγέλθη προσιὼν τῷ Καίσαρι μετὰ χιλίων καὶ πεντακοσίων ἱππέων , οὐ κατασχὼν τῆς ὁρμῆς ὁ Ἀντώνιος εὐθὺς ἀπὸ τοῦ δείπνου , μεθʼ ὧν εὗρεν ἑτοίμων φίλων καὶ ἱππέων τετρακοσίων , μάλα θρασέως ἐπειχθεὶς ἐπέπεσε τοῖς χιλίοις καὶ πεντακοσίοις εὐναζομένοις ἔτι περὶ πόλιν Ὑρίαν καὶ ἐκπλήξας ἀμαχεὶ παρέλαβέ τε καὶ αὐτῆς ἡμέρας ἐς τὸ Βρεντέσιον ἐπανήγαγεν . οὕτω τὸν Ἀντώνιον ὡς ἄμαχον ἐκ τῆς ἐν Φιλίπποις δόξης ἔτι κατεπεπλήγεσαν .
Lemmas: ὁ δέ Ἀντώνιος κρατέω μέν ὁ ὀχύρωμα ὡς πολύς μείων ἔχω ἀσφαλής ἀπομάχομαι , καλέω δέ ὁ στρατός ἐκ Μακεδονία κατά σπουδή καί τεχνάζω ἑσπέρα ἀφανής ἀνάγω ναῦς μακρός τε καί στρογγύλος ἰδιωτικός πλῆθος , ὅς μετά ἡμέρα ἄλλος μετά ἄλλος καταπλέω ὁπλίζω καθά ἐκ Μακεδονία ἐπέρχομαι , ἐφοράω αὐτός ὁ ἐπίπλοος ὁ Καῖσαρ . ἤδη δέ αὐτός καί ὁ μηχάνημα γίγνομαι , καί ἐπιχειρέω μέλλω ὁ Βρεντέσιον , ἄχθομαι ὁ Καῖσαρ , ὅτι μή ἔχω ἐπαμύνω . περί δέ ἑσπέρα ἑκάτερος ἀγγέλλω Σιποῦντα μέν Ἀγρίππας ἀναλαμβάνω , Πομπήϊος δέ Θούριος μέν ἀπωθέω , Κωνσεντία δέ ἔτι περικάθημαι , ἐπί ὅς ὁ Ἀντώνιος δυσχεραίνω . ὡς δέ καί Σερουίλιος ἀπαγγέλλω προσέρχομαι ὁ Καῖσαρ μετά χίλιοι καί πεντακόσιοι ἱππεύς , οὐ κατέχω ὁ ὁρμή ὁ Ἀντώνιος εὐθύς ἀπό ὁ δεῖπνον , μετά ὅς εὑρίσκω ἑτοῖμος φίλος καί ἱππεύς τετρακόσιοι , μάλα θρασύς ἐπείγω ἐπιπίπτω ὁ χίλιοι καί πεντακόσιοι εὐνάζω ἔτι περί πόλις Ὑρίη καί ἐκπλήσσω ἀμαχεί παραλαμβάνω τε καί αὐτός ἡμέρα εἰς ὁ Βρεντέσιον ἐπανάγω . οὕτως ὁ Ἀντώνιος ὡς ἄμαχος ἐκ ὁ ἐν Φίλιππος δόξα ἔτι καταπλήσσω .
appianus.bellum-civile 5.6.59
αἵ τε στρατηγίδες αὐτοῦ τάξεις , ὑπὸ τῆσδε τῆς δόξης ἐπαιρόμεναι , προσεπέλαζον τῷ χάρακι τῷ Καίσαρος κατὰ μέρη καὶ τοὺς συνεστρατευμένους σφίσιν ὠνείδιζον , εἰ πολεμήσοντες ἥκοιεν Ἀντωνίῳ τῷ πάντας αὐτοὺς περισώσαντι ἐν Φιλίπποις . τῶν δὲ ἀντεπικαλούντων , ὅτι αὐτοὶ σφίσιν ἥκουσι πολεμήσοντες , λόγοι συνισταμένων ἐγίγνοντο , καὶ τὰ ἐγκλήματα ἀλλήλοις προύφερον , οἱ μὲν τὴν ἀπόκλεισιν τοῦ Βρεντεσίου καὶ τὴν ἀφαίρεσιν τοῦ Καληνοῦ στρατοῦ , οἱ δὲ τὴν ἀποτείχισιν τοῦ Βρεντεσίου καὶ πολιορκίαν καὶ τὴν τῆς Αὐσονίδος καταδρομὴν καὶ τὸ συνθέσθαι μὲν Ἀηνοβάρβῳ σφαγεῖ Γαΐου Καίσαρος , συνθέσθαι δὲ Πομπηίῳ κοινῷ πολεμίῳ . καὶ τέλος οἱ τοῦ Καίσαρος τὴν γνώμην σφῶν τοῖς ἑτέροις ἀνεκάλυπτον , ὅτι Καίσαρι συνέλθοιεν οὐκ ἀμνημονοῦντες Ἀντωνίου τῆς ἀρετῆς , ἀλλὰ διαλλαγὰς ἐπινοοῦντες ἀμφοτέροις ἢ Ἀντώνιον ἀπειθοῦντα καὶ πολεμοῦντα ἀμυνούμενοι . καὶ τάδε καὶ αὐτοὶ προσπελάζοντες τοῖς Ἀντωνίου χαρακώμασι προύλεγον . γιγνομένων δὲ τούτων ἀγγέλλεται Φουλβία τεθνεῶσα , λεγομένη μὲν ἐπὶ ταῖς Ἀντωνίου μέμψεσιν ἀθυμῆσαι καὶ ἐς τὴν νόσον ἐμπεσεῖν , νομιζομένη δὲ καὶ τὴν νόσον ἑκοῦσα ἐπιτρῖψαι διὰ τὴν ὀργὴν Ἀντωνίου · νοσοῦσάν τε γὰρ αὐτὴν ἀπολελοίπει καὶ οὐδὲ ἀπολείπων ἑωράκει . ἐδόκει δʼ ἀμφοτέροις ἐς πολλὰ συνοίσειν ὁ θάνατος , γυναίου φιλοπράγμονος ἀπηλλαγμένοις , ἣ διὰ τὸν Κλεοπάτρας ζῆλον ἐξερρίπισε τοσόνδε πόλεμον . τό γε μὴν πάθος ἀσθενῶς ἤνεγκεν ὁ Ἀντώνιος , ἡγούμενός τι καὶ αἴτιος γεγονέναι .
Lemmas: ὁ τε στρατηγίς αὐτός τάξις , ὑπό ὅδε ὁ δόξα ἐπαίρω , προσπελάζω ὁ χάραξ ὁ Καῖσαρ κατά μέρος καί ὁ συστρατεύω σφεῖς ὀνειδίζω , εἰ πολεμέω ἥκω Ἀντώνιος ὁ πᾶς αὐτός περισῴζω ἐν Φίλιππος . ὁ δέ ἀντεπικαλέω , ὅτι αὐτός σφεῖς ἥκω πολεμέω , λόγος συνίστημι γίγνομαι , καί ὁ ἔγκλημα ἀλλήλων προφέρω , ὁ μέν ὁ ἀπόκλεισις ὁ Βρεντέσιον καί ὁ ἀφαίρεσις ὁ Καληνός στρατός , ὁ δέ ὁ ἀποτείχισις ὁ Βρεντέσιον καί πολιορκία καί ὁ ὁ Αὐσονίς καταδρομή καί ὁ συντίθημι μέν Ἀηνόβαρβος σφαγεύς Γάϊος Καῖσαρ , συντίθημι δέ Πομπήϊος κοινός πολέμιος . καί τέλος ὁ ὁ Καῖσαρ ὁ γνώμη σφεῖς ὁ ἕτερος ἀνακαλύπτω , ὅτι Καῖσαρ συνέρχομαι οὐ ἀμνημονέω Ἀντώνιος ὁ ἀρετή , ἀλλά διαλλαγή ἐπινοέω ἀμφότερος ἤ Ἀντώνιος ἀπειθέω καί πολεμέω ἀμύνω . καί ὅδε καί αὐτός προσπελάζω ὁ Ἀντώνιος χαράκωμα προλέγω . γίγνομαι δέ οὗτος ἀγγέλλω Φουλβία θνῄσκω , λέγω μέν ἐπί ὁ Ἀντώνιος μέμψις ἀθυμέω καί εἰς ὁ νόσος ἐμπίπτω , νομίζω δέ καί ὁ νόσος ἑκών ἐπιτρίβω διά ὁ ὀργή Ἀντώνιος · νοσέω τε γάρ αὐτός ἀπολείπω καί οὐδέ ἀπολείπω ὁράω . δοκέω δέ ἀμφότερος εἰς πολύς συμφέρω ὁ θάνατος , γύναιον φιλοπράγμων ἀπαλλάσσω , ὅς διά ὁ Κλεοπάτρη ζῆλος ἐκριπίζω τοσόσδε πόλεμος . ὁ γε μήν πάθος ἀσθενής φέρω ὁ Ἀντώνιος , ἡγέομαι τις καί αἴτιος γίγνομαι .
appianus.bellum-civile 5.7.60
Λεύκιος δὲ ἦν Κοκκήιος ἑκατέρῳ φίλος καὶ ὑπὸ Καίσαρος ἐς Φοινίκην τοῦ προτέρου θέρους πρὸς τὸν Ἀντώνιον ἀπέσταλτο μετὰ Καικίνα , ἐπανιόντος δὲ τοῦ Καικίνα παρὰ Ἀντωνίῳ κατέμενεν . οὗτος τότε ὁ Κοκκήιος , τὸν καιρὸν οὐ μεθείς , ὑπεκρίνατο μεταπεμφθῆναι πρὸς Καίσαρος ἀσπασόμενος αὐτόν . συγχωροῦντος δʼ ἀπιέναι τοῦ Ἀντωνίου πειρώμενος ἤρετο , εἴ τι καὶ αὐτὸς ὁ Ἀντώνιος ἐπιστέλλει τῷ Καίσαρι , κεκομισμένος διʼ αὐτοῦ Κοκκηίου γράμματα . καὶ ὁ Ἀντώνιος νῦν μέν , ἔφη , τί ἂν ἀλλήλοις γράφοιμεν , ὄντες ἐχθροί , εἰ μὴ κακῶς ἀγορεύοιμεν ἀλλήλους ; ἀντέγραψα δὲ τοῖς πάλαι διὰ Καικίνα · καὶ εἰ βούλει , λάβε τὰ ἀντίγραφα . ὁ μὲν οὕτως ἐπεχλεύασεν , ὁ δὲ Κοκκήιος οὐκ εἴα τω τὸν Καίσαρα καλεῖν ἐχθρόν , ἔς τε Λεύκιον καὶ τοὺς ἄλλους Ἀντωνίου φίλους τοιόνδε γεγενημένον . ὁ δέ ἐκ Βρεντεσίου με , φησίν , ἀποκλείων καὶ τὰ ἐμὰ ἔθνη καὶ τὸν Καληνοῦ στρατὸν ἀφαιρούμενος ἔτι τοῖς φίλοις ἐστὶν εὔνους μόνοις · οὐδὲ τοὺς φίλους ἐμοὶ περισῴζειν ἔοικεν , ἀλλὰ ταῖς εὐεργεσίαις ἐχθροποιεῖν . καὶ ὁ Κοκκήιος , ἃ μὲν ἐπεμέμφετο μαθών , οὐδὲν δὲ ἔτι ὀξυτέραν φύσιν ἐπερεθίσας , ᾤχετο πρὸς τὸν Καίσαρα .
Lemmas: Λεύκιος δέ εἰμί Κοκκήϊος ἑκάτερος φίλος καί ὑπό Καῖσαρ εἰς Φοινίκη ὁ πρότερος θέρος πρός ὁ Ἀντώνιος ἀποστέλλω μετά Καικίνας , ἐπάνειμι δέ ὁ Καικίνας παρά Ἀντώνιος καταμένω . οὗτος τότε ὁ Κοκκήϊος , ὁ καιρός οὐ μεθίημι , ὑποκρίνω μεταπέμπω πρός Καῖσαρ ἀσπάζομαι αὐτός . συγχωρέω δέ ἀπέρχομαι ὁ Ἀντώνιος πειράω ἔρομαι , εἰ τις καί αὐτός ὁ Ἀντώνιος ἐπιστέλλω ὁ Καῖσαρ , κομίζω διά αὐτός Κοκκήϊος γράμμα . καί ὁ Ἀντώνιος νῦν μέν , φημί , τίς ἄν ἀλλήλων γράφω , εἰμί ἐχθρός , εἰ μή κακός ἀγορεύω ἀλλήλων ; ἀντιγράφω δέ ὁ πάλαι διά Καικίνας · καί εἰ βούλομαι , λαμβάνω ὁ ἀντίγραφον . ὁ μέν οὕτως ἐπιχλευάζω , ὁ δέ Κοκκήϊος οὐ ἐάω πω ὁ Καῖσαρ καλέω ἐχθρός , εἰς τε Λεύκιος καί ὁ ἄλλος Ἀντώνιος φίλος τοιόσδε γίγνομαι . ὁ δέ ἐκ Βρεντέσιον ἐγώ , φημί , ἀποκλείω καί ὁ ἐμός ἔθνος καί ὁ Καληνός στρατός ἀφαιρέω ἔτι ὁ φίλος εἰμί εὔνους μόνος · οὐδέ ὁ φίλος ἐγώ περισῴζω ἔοικα , ἀλλά ὁ εὐεργεσία ἐχθροποιέω . καί ὁ Κοκκήϊος , ὅς μέν ἐπιμέμφομαι μανθάνω , οὐδείς δέ ἔτι ὀξύς φύσις ἐπερεθίζω , οἴχομαι πρός ὁ Καῖσαρ .
appianus.bellum-civile 5.7.61
ὁ δὲ αὐτὸν ἰδὼν ἐν θαύματι ἐποιεῖτο , ὅτι μὴ θᾶσσον ἔλθοι · οὐ γάρ , ἔφη , καὶ τὸν σὸν ἀδελφόν , ἵνʼ ἐχθρὸς ᾖς μοι , περιέσωσα . ὁ δέ πῶς , ἔφη , τοὺς μὲν ἐχθροὺς φίλους ποιῇ , τοὺς δὲ φίλους ἐχθροὺς ἀποκαλεῖς τε καὶ τὸν στρατὸν ἀφαιρῇ καὶ τὰ ἔθνη ; καὶ ὁ Καῖσαρ οὐ γάρ , ἔφη , Καληνοῦ τελευτήσαντος ἐχρῆν ἐπὶ μειρακίῳ τῷ Καληνοῦ παιδὶ γενέσθαι τοσαύτας ἀφορμάς , ἀπόντος ἔτι Ἀντωνίου · αἷς καὶ Λεύκιος ἐπαρθεὶς ἐμάνη , καὶ Ἀσίνιος καὶ Ἀηνόβαρβος γειτονεύοντες ἐχρῶντο καθʼ ἡμῶν . ἐπεὶ καὶ τὰ Πλάγκου τέλη κατὰ σπουδὴν κατέλαβον , ἵνα μὴ οἴχοιτο πρὸς Πομπήιον · οἱ γοῦν ἱππέες αὐτῶν διέπλευσαν ἐς Σικελίαν . καὶ ὁ Κοκκήιος ἑτέρως , ἔφη , τάδε λογοποιούμενα οὐδὲ Ἀντώνιος ἐπίστευεν , ἕως ἀπεκλείσθη τοῦ Βρεντεσίου καθάπερ πολέμιος . καὶ ὁ Καῖσαρ οὐδὲν μὲν αὐτὸς ἔφη περὶ τοῦδε προστάξαι ʽοὐδὲ γὰρ προμαθεῖν προσπλέοντα οὐδʼ ἀφικέσθαι μετὰ πολεμίων προσδοκῆσαἰ , Βρεντεσίους δὲ αὐτοὺς καὶ τὸν ὑπολελειμμένον αὐτοῖς διὰ τὰς Ἀηνοβάρβου καταδρομὰς ταξίαρχον αὐτοκελεύστους ἀποκλεῖσαι τὸν Ἀντώνιον , συνθέμενον μὲν ἐχθρῷ κοινῷ Πομπηίῳ , ἐπαγαγόντα δὲ Ἀηνόβαρβον φονέα τοῦ ἐμοῦ πατρός , ψήφῳ καὶ κρίσει καὶ προγραφῇ κατεγνωσμένον καὶ πολιορκήσαντα μὲν τὸ Βρεντέσιον μετὰ Φιλίππους , πολιορκοῦντα δὲ ἔτι τὸν Ἰόνιον ἐν κύκλῳ , ἐμπρήσαντα δὲ τὰς ἐμὰς ναῦς καὶ τὴν Ἰταλίαν λεηλατήσαντα .
Lemmas: ὁ δέ αὐτός ὁράω ἐν θαῦμα ποιέω , ὅτι μή ταχύς ἔρχομαι · οὐ γάρ , φημί , καί ὁ σός ἀδελφός , ἵνα ἐχθρός εἰμί ἐγώ , περισῴζω . ὁ δέ πῶς , φημί , ὁ μέν ἐχθρός φίλος ποιέω , ὁ δέ φίλος ἐχθρός ἀποκαλέω τε καί ὁ στρατός ἀφαιρέω καί ὁ ἔθνος ; καί ὁ Καῖσαρ οὐ γάρ , φημί , Καληνός τελευτάω χρή ἐπί μειράκιον ὁ Καληνός παῖς γίγνομαι τοσοῦτος ἀφορμή , ἄπειμι ἔτι Ἀντώνιος · ὅς καί Λεύκιος ἐπαίρω μαίνομαι , καί Ἀσίνιος καί Ἀηνόβαρβος γειτονέω χράω κατά ἐγώ . ἐπεί καί ὁ Πλάγκος τέλος κατά σπουδή καταλαμβάνω , ἵνα μή οἴχομαι πρός Πομπήϊος · ὁ γοῦν ἱππεύς αὐτός διαπλέω εἰς Σικελία . καί ὁ Κοκκήϊος ἕτερος , φημί , ὅδε λογοποιέω οὐδέ Ἀντώνιος πιστεύω , ἕως ἀποκλείω ὁ Βρεντέσιον καθά πολέμιος . καί ὁ Καῖσαρ οὐδείς μέν αὐτός φημί περί ὅδε προστάσσω εὔοδος γάρ προμανθάνω προσπλέω οὐδέ ἀφικνέομαι μετά πολέμιος προσδοκάω , Βρεντέσιος δέ αὐτός καί ὁ ὑπολείπω αὐτός διά ὁ Ἀηνόβαρβος καταδρομή ταξίαρχος αὐτοκέλευστος ἀποκλείω ὁ Ἀντώνιος , συντίθημι μέν ἐχθρός κοινός Πομπήϊος , ἐπάγω δέ Ἀηνόβαρβος φονεύς ὁ ἐμός πατήρ , ψῆφος καί κρίσις καί προγραφή καταγιγνώσκω καί πολιορκέω μέν ὁ Βρεντέσιον μετά Φίλιππος , πολιορκέω δέ ἔτι ὁ Ἰόνιος ἐν κύκλος , ἐμπίμπρημι δέ ὁ ἐμός ναῦς καί ὁ Ἰταλία λεηλατέω .
appianus.bellum-civile 5.7.62
ὁ δέ σπένδεσθαι μέν , ἔφη , συνεχωρήσατε ἀλλήλοις , πρὸς οὓς ἂν ἐθέλητε · καὶ οὐδενὶ τῶν ἀνδροφόνων Ἀντώνιος ἐσπείσατο , οὐδὲν ἔλασσον ἢ αὐτὸς σὺ τὸν σὸν πατέρα τιμῶν . Ἀηνόβαρβος δὲ οὐκ ἔστι τῶν ἀνδροφόνων , ἡ δὲ ψῆφος αὐτῷ κατʼ ὀργὴν ἐπῆκται · οὐδὲ γὰρ τῆς βουλῆς πω τότε μετεῖχεν . εἰ δʼ ὡς φίλῳ Βρούτου μὴ συγγνῶναι νομίζοιμεν , οὐκ ἂν φθάνοιμεν ὀλίγου δεῖν ἅπασι χαλεπαίνοντες ; Πομπηίῳ δὲ οὐ συνέθετο μὲν συμμαχήσειν ὁ Ἀντώνιος , πολεμούμενος δʼ ὑπὸ σοῦ προσλήψεσθαι σύμμαχον ἢ καὶ σοὶ συναλλάξειν , οὐδὲν ἀνήκεστον οὐδʼ ἐκεῖνον εἰργασμένον . σὺ δὲ καὶ τῶνδε τὴν αἰτίαν ἔχεις · εἰ γὰρ οὐκ ἐπολεμήθη κατὰ τὴν Ἰταλίαν , οὐδʼ ἂν οὗτοι πρεσβεύεσθαι ταῦτα πρὸς τὸν Ἀντώνιον ἐθάρρουν . καὶ ὁ Καῖσαρ ἔτι ἐπικαλῶν τὴν μὲν Ἰταλίαν , ἔφη , κἀμὲ σὺν αὐτῇ , Μανιος καὶ Φουλβία καὶ Αεύκιος ἐπολέμουν · ὁ δὲ Πομπήιος οὐ πρότερον , ἀλλὰ νῦν Ἀντωνίῳ θαρρῶν ἐπιβέβηκε τῆς παραλίου . καὶ ὁ Κοκκήιος οὐκ Ἀντωνίῳ θαρρῶν , εἶπεν , ἀλλὰ ὑπʼ Ἀντωνίου πεμφθείς . οὐ γὰρ ἐπικρύψω σε , ὅτι καὶ τὴν ἄλλην Ἰταλίαν ἐπιδραμεῖται ναυτικῷ πολλῷ ναυτικὸν οὐκ ἔχουσαν , εἰ μὴ διαλύσεσθε ὑμεῖς . ὁ δὲ Καῖσαρ ( οὐ γὰρ ἀμελῶς ἤκουσε τοῦ τεχνάσματος ) ἐπισχὼν ὀλίγον εἶπεν · ἀλλʼ οὐ χαιρήσει Πομπήιος , κακὸς κακῶς καὶ νῦν ἐκ Θουρίων ἐξελαθείς . καὶ ὁ Κοκκήιος τὰ ἀμφίλογα πάντα κατιδὼν ἐπῆγε τὸν Φουλβίας θάνατον καὶ τρόπον αὐτοῦ , ὅτι πρὸς τὴν ὀργὴν Ἀντωτίου δυσχεράνασά τε νοσήσειε καὶ τὴν νόσον ἐπιτρίψειεν ὑπὸ τῆς δυσθυμίας , οὐκ ἰδόντος αὐτὴν οὐδὲ νοσοῦσαν Ἀντωνίου , ὡς αἴτιον τῇ γυναικὶ θανάτου γενόμενον · ἐκποδὼν δὲ κἀκείνης γενομένης , οὐδενὸς ὑμῖν ἐνδεῖν ἔτι ἔφη πρὸς ἀλλήλους πλὴν ἀληθεῦσαι , περὶ ὧν ὑπενοήσατε .
Lemmas: ὁ δέ σπένδω μέν , φημί , συγχωρέω ἀλλήλων , πρός ὅς ἄν ἐθέλω · καί οὐδείς ὁ ἀνδροφόνος Ἀντώνιος σπένδω , οὐδείς ἐλαχύς ἤ αὐτός σύ ὁ σός πατήρ τιμάω . Ἀηνόβαρβος δέ οὐ εἰμί ὁ ἀνδροφόνος , ὁ δέ ψῆφος αὐτός κατά ὀργή ἐπάγω · οὐδέ γάρ ὁ βουλή πω τότε μετέχω . εἰ δέ ὡς φίλος Βροῦτος μή συγγιγνώσκω νομίζω , οὐ ἄν φθάνω ὀλίγος δέω ἅπας χαλεπαίνω ; Πομπήϊος δέ οὐ συντίθημι μέν συμμαχέω ὁ Ἀντώνιος , πολεμέω δέ ὑπό σύ προσλαμβάνω σύμμαχος ἤ καί σύ συναλλάσσω , οὐδείς ἀνήκεστος οὐδέ ἐκεῖνος ἐργάζομαι . σύ δέ καί ὅδε ὁ αἰτία ἔχω · εἰ γάρ οὐ πολεμέω κατά ὁ Ἰταλία , οὐδέ ἄν οὗτος πρεσβεύω οὗτος πρός ὁ Ἀντώνιος θαρσέω . καί ὁ Καῖσαρ ἔτι ἐπικαλέω ὁ μέν Ἰταλία , φημί , ἐγώ σύν αὐτός , Μανιος καί Φουλβία καί Αεύκιος πολεμέω · ὁ δέ Πομπήϊος οὐ πρότερος , ἀλλά νῦν Ἀντώνιος θαρσέω ἐπιβαίνω ὁ παράλιος . καί ὁ Κοκκήϊος οὐ Ἀντώνιος θαρσέω , λέγω , ἀλλά ὑπό Ἀντώνιος πέμπω . οὐ γάρ ἐπικρύπτω σύ , ὅτι καί ὁ ἄλλος Ἰταλία ἐπιτρέχω ναυτικός πολύς ναυτικός οὐ ἔχω , εἰ μή διαλύω σύ . ὁ δέ Καῖσαρ ( οὐ γάρ ἀμελής ἀκούω ὁ τέχνασμα ) ἐπέχω ὀλίγος λέγω · ἀλλά οὐ χαίρω Πομπήϊος , κακός κακός καί νῦν ἐκ Θούριος ἐξελαύνω . καί ὁ Κοκκήϊος ὁ ἀμφίλογος πᾶς κατοράω ἐπάγω ὁ Φουλβία θάνατος καί τρόπος αὐτός , ὅτι πρός ὁ ὀργή Ἀντώτιος δυσχεραίνω τε νοσέω καί ὁ νόσος ἐπιτρίβω ὑπό ὁ δυσθυμία , οὐ ὁράω αὐτός οὐδέ νοσέω Ἀντώνιος , ὡς αἴτιος ὁ γυνή θάνατος γίγνομαι · ἐκποδών δέ κά̓κες γίγνομαι , οὐδείς σύ ἐνδέω ἔτι φημί πρός ἀλλήλων πλήν ἀληθεύω , περί ὅς ὑπονοέω .
appianus.bellum-civile 5.7.63
οὕτω καθομιλῶν τὸν Καίσαρα ὁ Κοκκήιος ἐκείνην τε τὴν ἡμέραν ἐξενίζετο παρʼ αὐτῷ καὶ ἐδεῖτο ἐπιστεῖλαί τι τῷ Ἀντωνίῳ , νεώτερον ὄντα πρεσβυτέρῳ . ὁ δὲ πολεμοῦντι μὲν ἔτι οὐκ ἔφη γράψειν · οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνον · μέμψεσθαι δʼ αὐτοῦ τῇ μητρί , ὅτι συγγενὴς οὖσα καὶ προτιμηθεῖσα ἐκ πάντων ὑφʼ αὑτοῦ , φύγοι τὴν Ἰταλίαν καθάπερ οὐ τευξομένη πάντων ὡς παρʼ υἱοῦ . ὧδε μὲν καὶ ὁ Καῖσαρ ἐτέχναζε καὶ ἐπέστελλε τῇ Ἰουλίᾳ . ἐξιόντι δὲ τοῦ στρατοπέδου τῷ Κοκκηίῳ πολλοὶ τῶν ταξιάρχων τὴν γνώμην ἐξέφερον τοῦ στρατοῦ . ὁ δὲ καὶ τἆλλα καὶ τόδε αὐτὸ τῷ Ἀντωνίῳ μετέφερεν , ἵνα εἰδείη πολεμήσοντας οὐ συντιθεμένῳ . συνεβούλευεν οὖν Πομπήιον μὲν ἐς Σικελίαν ἐξ ὧν ἐπόρθει μετακαλεῖν , Ἀηνόβαρβον δέ ποι πέμπειν , ἕως αἱ συνθῆκαι γένοιντο . παρακαλούσης δὲ καὶ τῆς μητρὸς ἐς ταῦτα τὸν Ἀντώνιον ʽγένει γὰρ ἦν ἐκ τῶν Ἰουλίων̓ , ᾐσχύνετο Ἀντώνιος , εἰ μὴ γενομένων τῶν συμβάσεων τὸν Πομπήιον αὖθις ἐς συμμαχίαν καλοίη . τῆς δὲ μητρὸς οὐκ ἀπελπιζούσης αὐτὰς ἔσεσθαι καὶ Κοκκηίου ἰσχυριζομένου τε περὶ αὐτῶν καὶ ἐλπιζομένου τι πλέον εἰδέναι , ὁ Ἀντώνιος ἐνεδίδου καὶ τὸν Πομπήιον ἀναχωρεῖν ἐκέλευεν ἐς Σικελίαν , ὡς ἐπιμελησόμενος τῶν συγκειμένων , καὶ Ἀηνόβαρβον ἔπεμπεν ἡγεῖσθαι Βιθυνίας .
Lemmas: οὕτως καθομιλέω ὁ Καῖσαρ ὁ Κοκκήϊος ἐκεῖνος τε ὁ ἡμέρα ἐκνίζω παρά αὐτός καί δέω ἐπιστέλλω τις ὁ Ἀντώνιος , νέος εἰμί πρέσβυς . ὁ δέ πολεμέω μέν ἔτι οὐ φημί γράφω · οὐδέ γάρ ἐκεῖνος · μέμφομαι δέ αὐτός ὁ μήτηρ , ὅτι συγγενής εἰμί καί προτιμάω ἐκ πᾶς ὑπό ἑαυτοῦ , φεύγω ὁ Ἰταλία καθά οὐ τυγχάνω πᾶς ὡς παρά υἱός . ὧδε μέν καί ὁ Καῖσαρ τεχνάζω καί ἐπιστέλλω ὁ Ἰουλία . ἐξέρχομαι δέ ὁ στρατόπεδον ὁ Κοκκήϊος πολύς ὁ ταξίαρχος ὁ γνώμη ἐκφέρω ὁ στρατός . ὁ δέ καί ἄλλος καί ὅδε αὐτός ὁ Ἀντώνιος μεταφέρω , ἵνα οἶδα πολεμέω οὐ συντίθημι . συμβουλεύω οὖν Πομπήϊος μέν εἰς Σικελία ἐκ ὅς πορθέω μετακαλέω , Ἀηνόβαρβος δέ ποι πέμπω , ἕως ὁ συνθήκη γίγνομαι . παρακαλέω δέ καί ὁ μήτηρ εἰς οὗτος ὁ Ἀντώνιος ἄγω γάρ εἰμί ἐκ ὁ Ἰούλιος , αἰσχύνω Ἀντώνιος , εἰ μή γίγνομαι ὁ σύμβασις ὁ Πομπήϊος αὖθις εἰς συμμαχία καλέω . ὁ δέ μήτηρ οὐ ἀπελπίζω αὐτός εἰμί καί Κοκκήϊος ἰσχυρίζομαι τε περί αὐτός καί ἐλπίζω τις πολύς οἶδα , ὁ Ἀντώνιος ἐνδίδωμι καί ὁ Πομπήϊος ἀναχωρέω κελεύω εἰς Σικελία , ὡς ἐπιμελέομαι ὁ σύγκειμαι , καί Ἀηνόβαρβος πέμπω ἡγέομαι Βιθυνία .
appianus.bellum-civile 5.7.64
ὧν ὁ στρατὸς ὁ τοῦ Καίσαρος αἰσθανόμενοι πρέσβεις εἵλοντο τοὺς αὐτοὺς ἐς ἀμφοτέρους , οἳ τὰ μὲν ἐγκλήματα αὐτῶν ἐπέσχον ὡς οὐ κρῖναι σφίσιν , ἀλλὰ διαλλάξαι μόνον ᾑρημένοι , σφίσι δʼ αὐτοῖς προσελόμενοι Κοκκήιον μὲν ὡς οἰκεῖον ἀμφοῖν , ἐκ δὲ τῶν Ἀντωνίου Πολλίωνα καὶ Μαικήναν ἐκ τῶν Καίσαρος , ἔγνωσαν Καίσαρι καὶ Ἀντωνίῳ πρὸς ἀλλήλους ἀμνηστίαν εἶναι τῶν γεγονότων καὶ φιλίαν ἐς τὸ μέλλον . ὑπογύως δὲ Μαρκέλλου τεθνεῶτος , ὃς τὴν ἀδελφὴν Καίσαρος εἶχεν Ὀκταουίαν , ἐδικαίουν οἱ διαλλακταὶ τὴν Ὀκταουίαν Ἀντωνίῳ τὸν Καίσαρα ἐγγυῆσαι . καὶ ὁ μὲν αὐτίκα ἐνηγγύα , καὶ ἠσπάζοντο ἀλλήλους , καὶ βοαὶ παρὰ τοῦ στρατοῦ καὶ εὐφημίαι πρὸς ἑκάτερον αὐτῶν ἦσαν ἄπαυστοι διʼ ὅλης τε τῆς ἡμέρας καὶ ἀνὰ τὴν νύκτα πᾶσαν .
Lemmas: ὅς ὁ στρατός ὁ ὁ Καῖσαρ αἰσθάνομαι πρέσβις αἱρέω ὁ αὐτός εἰς ἀμφότερος , ὅς ὁ μέν ἔγκλημα αὐτός ἐπέχω ὡς οὐ κρίνω σφεῖς , ἀλλά διαλλάσσω μόνος αἱρέω , σφεῖς δέ αὐτός προσαιρέομαι Κοκκήϊος μέν ὡς οἰκεῖος ἄμφω , ἐκ δέ ὁ Ἀντώνιος Πολλίων καί μαεξενας ἐκ ὁ Καῖσαρ , γιγνώσκω Καῖσαρ καί Ἀντώνιος πρός ἀλλήλων ἀμνηστία εἰμί ὁ γίγνομαι καί φιλία εἰς ὁ μέλλω . ὑπόγυος δέ Μάρκελλος θνῄσκω , ὅς ὁ ἀδελφή Καῖσαρ ἔχω Ὀκταουία , δικαιόω ὁ διαλλακτής ὁ Ὀκταουία Ἀντώνιος ὁ Καῖσαρ ἐγγυάω . καί ὁ μέν αὐτίκα ἐνεγγυάω , καί ἀσπάζομαι ἀλλήλων , καί βοή παρά ὁ στρατός καί εὐφημία πρός ἑκάτερος αὐτός εἰμί ἄπαυστος διά ὅλος τε ὁ ἡμέρα καί ἀνά ὁ νύξ πᾶς .
appianus.bellum-civile 5.7.65
ὁ δὲ Καῖσαρ καὶ ὁ Ἀντώνιος τὴν Ῥωμαίων αὖθις ἀρχὴν ἐφʼ ἑαυτῶν ἐμερίσαντο ἅπασαν , ὅρον μὲν εἶναι σφίσι Σκόδραν πόλιν τῆς Ἰλλυρίδος , ἐν μέσῳ τοῦ Ἰονίου μυχοῦ μάλιστα δοκοῦσαν εἶναι , ταύτης δʼ ἔχειν τὰ μὲν πρὸς ἕω πάντα τὸν Ἀντώνιον ἔθνη τε καὶ νήσους ἕως ἐπὶ ποταμὸν Εὐφράτην ἄνω , τὰ δὲ ἐς δύσιν τὸν Καίσαρα μέχρι ὠκεανοῦ . Λιβύης δὲ Λέπιδον ἄρχειν , καθὰ Καῖσαρ ἐδεδώκει . πολεμεῖν δὲ Πομπηίῳ μὲν Καίσαρα , εἰ μή τι συμβαίνοι , Παρθυαίοις δὲ Ἀντώνιον , ἀμυνόμενον τῆς ἐς Κράσσον παρασπονδήσεως . Ἀηνοβάρβῳ δʼ εἶναι πρὸς Καίσαρα συμβάσεις τὰς πρὸς Ἀντώνιον γενομένας . στρατὸν δὲ ἐκ τῆς Ἰταλίας προσκαταλέγειν ἀκωλύτως ἴσον ἑκάτερον . αἵδε μὲν ἦσαν αἱ τελευταῖαι Καίσαρί τε καὶ Ἀντωνίῳ γενόμεναι συμβάσεις . καὶ εὐθὺς ἐς τὰ ἐπείγοντα τοὺς φίλους ἑκάτερος αὐτῶν περιέπεμπεν , Οὐεντίδιον μὲν ἐς τὴν Ἀσίαν Ἀντώνιος . ἀναστέλλειν Παρθυαίους τε καὶ Λαβιηνὸν τὸν Λαβιηνοῦ , μετὰ τῶν Παρθυαίων ἐν ταῖσδε ταῖς ἀσχολίαις Συρίαν τε καὶ τὰ μέχρι τῆς Ἰωνίας ἐπιδραμόντα .
Lemmas: ὁ δέ Καῖσαρ καί ὁ Ἀντώνιος ὁ Ῥωμαῖος αὖθις ἀρχή ἐπί ἑαυτοῦ μερίζω ἅπας , ὅρος μέν εἰμί σφεῖς Σκόδρα πόλις ὁ Ἰλλυρίς , ἐν μέσος ὁ Ἰόνιος μυχός μάλα δοκέω εἰμί , οὗτος δέ ἔχω ὁ μέν πρός ἠώς πᾶς ὁ Ἀντώνιος ἔθνος τε καί νῆσος ἕως ἐπί ποταμός Εὐφράτης ἄνω , ὁ δέ εἰς δύσις ὁ Καῖσαρ μέχρι ὠκεανός . Λιβύη δέ Λέπιδος ἄρχω , καθά Καῖσαρ δίδωμι . πολεμέω δέ Πομπήϊος μέν Καῖσαρ , εἰ μή τις συμβαίνω , Παρθυαῖος δέ Ἀντώνιος , ἀμύνω ὁ εἰς Κράσσος παρασπόνδησις . Ἀηνόβαρβος δέ εἰμί πρός Καῖσαρ σύμβασις ὁ πρός Ἀντώνιος γίγνομαι . στρατός δέ ἐκ ὁ Ἰταλία προσκαταλέγω ἀκώλυτος ἴσος ἑκάτερος . ὅδε μέν εἰμί ὁ τελευταῖος Καῖσαρ τε καί Ἀντώνιος γίγνομαι σύμβασις . καί εὐθύς εἰς ὁ ἐπείγω ὁ φίλος ἑκάτερος αὐτός περιπέμπω , Οὐεντίδιος μέν εἰς ὁ Ἀσία Ἀντώνιος . ἀναστέλλω Παρθυαῖος τε καί Λαβιηνός ὁ Λαβιηνός , μετά ὁ Παρθυαῖος ἐν ὅδε ὁ ἀσχολία Συρία τε καί ὁ μέχρι ὁ Ἰωνία ἐπιτρέχω .
appianus.bellum-civile 5.7.66
ἃ μὲν δὴ Λαβιηνός τε καὶ Παρθυαῖοι δράσαντες ἔπαθον , ἡ Παρθυικὴ δηλώσει γραφή · Ἕλενον δὲ στρατηγὸν Καίσαρος , σὺν ὁρμῇ κατασχόντα Σαρδοῦς , αὖθις ἐξέβαλε τῆς Σαρδοῦς Μηνόδωρος ὁ Πομπηίου , καὶ τῷδε μάλιστα χαλεπαίνων ὁ Καῖσαρ οὐκ ἐδέχετο τὰς πείρας Ἀντωνίου συνάγοντος αὐτῷ Πομπήιον . ἐς δὲ Ῥώμην παρελθόντες ἐτέλουν τοὺς γάμους . καὶ ὁ Ἀντώνιος Μάνιον μὲν ἔκτεινεν ὡς ἐρεθίσαντά τε Φουλβίαν ἐπὶ διαβολῇ Κλεοπάτρας καὶ τοσῶνδε αἴτιον γενόμενον , Καίσαρι δὲ ἐνέφηνε Σαλουιδιηνόν , τὸν ἡγούμενον τῷ Καίσαρι τοῦ περὶ Ῥοδανὸν στρατοῦ , ἀπόστασιν ἰδίᾳ βουλεῦσαι καί οἱ περὶ τοῦδε προσπέμψαι περικαθημένῳ τὸ Βρεντέσιον . καὶ ὁ μὲν τόδε ἐξεῖπεν · οὐ πρὸς πάντων ἐπαινούμενον , εὐφυὴς ὢν ἄρα καὶ ταχὺς ἐς εὔνοιαν · ὁ δὲ Καῖσαρ αὐτίκα τὸν Σαλουιδιηνὸν ἐκάλει κατὰ σπουδήν , ὡς ἐπὶ δή τι μόνου χρῄζων καὶ εὐθὺς ἐκπέμψων αὖθις ἐς τὸν στρατόν , καὶ ἐλθόντα ἔκτεινε διελέγξας καὶ τὸν ὑπʼ αὐτῷ στρατὸν ὡς ὕποπτον ὄντα ἔχειν ἔδωκεν Ἀντωνίῳ .
Lemmas: ὅς μέν δή Λαβιηνός τε καί Παρθυαῖος δράω πάσχω , ὁ Παρθυικός δηλόω γραφή · Ἕλενος δέ στρατηγός Καῖσαρ , σύν ὁρμή κατέχω Σαρδώ , αὖθις ἐκβάλλω ὁ Σαρδώ Μηνόδωρος ὁ Πομπήϊος , καί ὅδε μάλα χαλεπαίνω ὁ Καῖσαρ οὐ δέχομαι ὁ πεῖρα Ἀντώνιος συνάγω αὐτός Πομπήϊος . εἰς δέ Ῥώμη παρέρχομαι τελέω ὁ γάμος . καί ὁ Ἀντώνιος Μάνιος μέν κτείνω ὡς ἐρεθίζω τε Φουλβία ἐπί διαβολή Κλεοπάτρη καί τοσόσδε αἴτιος γίγνομαι , Καῖσαρ δέ ἐμφαίνω Σαλουιδιηνός , ὁ ἡγέομαι ὁ Καῖσαρ ὁ περί Ῥοδανός στρατός , ἀπόστασις ἴδιος βουλεύω καί ἕ περί ὅδε προσπέμπω περικάθημαι ὁ Βρεντέσιον . καί ὁ μέν ὅδε ἐκλέγω · οὐ πρός πᾶς ἐπαινέω , εὐφυής εἰμί ἄρα καί ταχύς εἰς εὔνοια · ὁ δέ Καῖσαρ αὐτίκα ὁ Σαλουιδιηνός καλέω κατά σπουδή , ὡς ἐπί δή τις μόνος χρῄζω καί εὐθύς ἐκπέμπω αὖθις εἰς ὁ στρατός , καί ἔρχομαι κτείνω διελέγχω καί ὁ ὑπό αὐτός στρατός ὡς ὕποπτος εἰμί ἔχω δίδωμι Ἀντώνιος .
appianus.bellum-civile 5.8.67
Ῥωμαίους δʼ ὁ λιμὸς ἐπίεζεν , οὔτε τῶν ἑῴων ἐμπόρων ἐπιπλεόντων δέει Πομπηίου καὶ Σικελίας , οὔτε τῶν ἐκ δύσεως διὰ Σαρδὼ καὶ Κύρνον ἐχομένας ὑπὸ τῶν Πομπηίου , οὔτʼ ἐκ τῆς περαίας Λιβύης διὰ τοὺς αὐτοὺς ἑκατέρωθεν ναυκρατοῦντας . ἐπετίμητο δὴ πάντα , καὶ τῶνδε τὴν αἰτίαν ἐς τὴν ἔριν τῶν ἡγεμόνων ἀναφέροντες ἐβλασφήμουν αὐτοὺς καὶ ἐς διαλύσεις πρὸς Πομπήιον ἐπέσπερχον . οὐκ ἐνδιδόντος δὲ τοῦ Καίσαρος οὐδʼ ὥς , ὁ Ἀντώνιος αὐτὸν ἠξίου ταχύνειν γε τὸν πόλεμον διὰ τὴν ἀπορίαν . χρημάτων δʼ ἐς αὐτὸν οὐκ ὄντων προυτέθη διάγραμμα , εἰσφέρειν ἐπὶ μὲν τοῖς θεράπουσι τοὺς κεκτημένους ὑπὲρ ἑκάστου τὸ ἥμισυ τῶν πέντε καὶ εἴκοσι δραχμῶν ὡρισμένων ἐς τὸν πόλεμον τὸν Κασσίου τε καὶ Βρούτου , ἐσφέρειν δὲ καὶ μοῖραν τοὺς ἐκ διαθήκης τι καρπουμένους . τοῦτο τὸ γράμμα σὺν ὁρμῇ μανιώδει καθεῖλεν ὁ δῆμος ἀγανακτῶν , εἰ τὰ κοινὰ ταμιεῖα κεκενωκότες καὶ τὰ ἔθνη σεσυληκότες καὶ τὴν Ἰταλίαν αὐτὴν ἐσφοραῖς καὶ τέλεσι καὶ δημεύσεσι καταβαρήσαντες οὐκ ἐς πολέμους οὐδʼ ἐς ἐπίκτητον ἀρχήν , ἀλλʼ ἐς ἰδίους ἐχθροὺς ὑπὲρ οἰκείας δυναστείας , ὑπὲρ ἧς δὴ καὶ προγραφὰς καὶ σφαγὰς καὶ λιμὸν ἐκ τῶνδε πανώδυνον γεγονέναι , ἔτι καὶ τὰ λοιπὰ περιδύοιεν αὑτούς .
Lemmas: Ῥωμαῖος δέ ὁ λιμός πιέζω , οὔτε ὁ ἑῷος ἔμπορος ἐπιπλέω δέος Πομπήϊος καί Σικελία , οὔτε ὁ ἐκ δύσις διά Σαρδώ καί Κύρνος ἔχω ὑπό ὁ Πομπήϊος , οὔτε ἐκ ὁ περαίη Λιβύη διά ὁ αὐτός ἑκατέρωθεν ναυκρατέω . ἐπιτιμάω δή πᾶς , καί ὅδε ὁ αἰτία εἰς ὁ ἔρις ὁ ἡγεμών ἀναφέρω βλασφημέω αὐτός καί εἰς διάλυσις πρός Πομπήϊος ἐπισπέρχω . οὐ ἐνδίδωμι δέ ὁ Καῖσαρ οὐδέ ὡς , ὁ Ἀντώνιος αὐτός ἀξιόω ταχύνω γε ὁ πόλεμος διά ὁ ἀπορία . χρῆμα δέ εἰς αὐτός οὐ εἰμί προτίθημι διάγραμμα , εἰσφέρω ἐπί μέν ὁ θεράπων ὁ κτάομαι ὑπέρ ἕκαστος ὁ ἥμισυς ὁ πέντε καί εἴκοσι δραχμή ὁρίζω εἰς ὁ πόλεμος ὁ Κάσσιος τε καί Βροῦτος , εἰσφέρω δέ καί μοῖρα ὁ ἐκ διαθήκη τις καρπόω . οὗτος ὁ γράμμα σύν ὁρμή μανιώδης καθαιρέω ὁ δῆμος ἀγανακτέω , εἰ ὁ κοινός ταμιεῖον κενόω καί ὁ ἔθνος συλάω καί ὁ Ἰταλία αὐτός εἰσφορά καί τέλος καί δήμευσις καταβαρέω οὐ εἰς πόλεμος οὐδέ εἰς ἐπίκτητος ἀρχή , ἀλλά εἰς ἴδιος ἐχθρός ὑπέρ οἰκεῖος δυναστεία , ὑπέρ ὅς δή καί προγραφή καί σφαγή καί λιμός ἐκ ὅδε πανώδυνος γίγνομαι , ἔτι καί ὁ λοιπός περιδύω ἑαυτοῦ .
appianus.bellum-civile 5.8.68
συνιστάμενοί τε ἐβόων καὶ τοὺς οὐ συνισταμένους ἔβαλλον καὶ ἠπείλουν διαρπάσειν αὐτῶν τὰς οἰκίας καὶ καταπρήσειν , ἕως τὸ μὲν πλῆθος ἅπαν ἠρέθιστο , ὁ δὲ Καῖσαρ σὺν τοῖς φίλοις καὶ ὀλίγοις ὑπασπισταῖς ἐς μέσους ἦλθεν , ἐντυχεῖν τε βουλόμενος καὶ τὴν μέμψιν ἐκλογίσασθαι . οἱ δὲ αὐτὸν εὐθὺς ὀφθέντα ἔβαλλόν τε ἀφειδῶς πάνυ καὶ οὐδʼ ὑπομένοντα καὶ ἑαυτὸν ἐμπαρέχοντα καὶ τιτρωσκόμενον ᾐδοῦντο . πυθόμενος δʼ ὁ Ἀντώνιος ἐβοήθει κατὰ σπουδήν . οἱ δὲ καὶ τόνδε , κατιόντα τὴν ἱερὰν ὁδόν , οὐκ ἔβαλλον μὲν ὡς ἕτοιμον ἐς τὰς Πομπηίου διαλύσεις , ἀναχωρεῖν δὲ ἐκέλευον · καὶ οὐ πειθόμενον , τότε ἔβαλλον . ὁ δὲ ὁπλίτας πλέονας , οἳ ἦσαν ἔξω τοῦ τείχους , ἐκάλει . καὶ οὐ παριέντων οὐδʼ ὣς αὐτόν , οἱ μὲν ὁπλῖται διαιρεθέντες ἐς τὰ πλάγια τῆς ὁδοῦ καὶ τῆς ἀγορᾶς ἐπεχείρουν ἐκ τῶν στενωπῶν καὶ τὸν ἐντυχόντα ἀνῄρουν · οἱ δʼ οὐκέτι εὐμαρῶς οὐδὲ φυγεῖν ἐδύναντο , βεβυσμένοι τε ὑπὸ πλήθους καὶ διαδρομὴν οὐκέτι ἔχοντες , ἀλλὰ φόνος ἦν καὶ τραύματα καὶ ἀπὸ τῶν τεγῶν οἰμωγαὶ καὶ βοαί . καὶ ὁ Ἀντώνιος μόλις τε παρῆλθε , καὶ τοῦ κινδύνου τὸν Καίσαρα περιφανῶς δὴ τότε μάλιστα οὗτος ἐξείλετο καὶ ἐς τὴν οἰκίαν περιέσωσε . διαφυγόντος δέ ποτε τοῦ πλήθους τὰ νεκρά , ἵνα μὴ ἐνοχλοίη θεωρούμενα , ἐς τὸν ποταμὸν ἀπερριπτεῖτο · καὶ ἕτερον πένθος ἦν ὁρωμένων ἀνὰ τὸ ῥεῦμα , καὶ περιδυόντων αὐτὰ τῶν στρατιωτῶν καὶ ὅσοι μετʼ αὐτῶν κακοῦργοι τὰ εὐσχήμονα μάλιστα ὡς οἰκεῖα ἔφερον . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἐπαύετο σὺν φόβῳ τε καὶ μίσει τῶν ἡγουμένων , ὁ δὲ λιμὸς ἤκμαζε , καὶ ὁ δῆμος ἔστενε καὶ ἡσύχαζεν .
Lemmas: συνίστημι τε βοάω καί ὁ οὐ συνίστημι βάλλω καί ἀπειλέω διαρπάζω αὐτός ὁ οἰκία καί καταπίμπρημι , ἕως ὁ μέν πλῆθος ἅπας ἐρεθίζω , ὁ δέ Καῖσαρ σύν ὁ φίλος καί ὀλίγος ὑπασπιστής εἰς μέσος ἔρχομαι , ἐντυγχάνω τε βούλομαι καί ὁ μέμψις ἐκλογίζομαι . ὁ δέ αὐτός εὐθύς ὁράω βάλλω τε ἀφειδής πάνυ καί οὐδέ ὑπομένω καί ἑαυτοῦ ἐμπαρέχω καί τιτρώσκω αἰδέομαι . πυνθάνομαι δέ ὁ Ἀντώνιος βοηθέω κατά σπουδή . ὁ δέ καί ὅδε , κατέρχομαι ὁ ἱερός ὁδός , οὐ βάλλω μέν ὡς ἑτοῖμος εἰς ὁ Πομπήϊος διάλυσις , ἀναχωρέω δέ κελεύω · καί οὐ πείθω , τότε βάλλω . ὁ δέ ὁπλίτης πολύς , ὅς εἰμί ἔξω ὁ τεῖχος , καλέω . καί οὐ παρίημι οὐδέ ὡς αὐτός , ὁ μέν ὁπλίτης διαιρέω εἰς ὁ πλάγιον ὁ ὁδός καί ὁ ἀγορά ἐπιχειρέω ἐκ ὁ στενωπός καί ὁ ἐντυγχάνω ἀναιρέω · ὁ δέ οὐκέτι εὐμαρής οὐδέ φεύγω δύναμαι , βύω τε ὑπό πλῆθος καί διαδρομή οὐκέτι ἔχω , ἀλλά φόνος εἰμί καί τραῦμα καί ἀπό ὁ τέγη οἰμωγή καί βοή . καί ὁ Ἀντώνιος μόλις τε παρέρχομαι , καί ὁ κίνδυνος ὁ Καῖσαρ περιφανής δή τότε μάλα οὗτος ἐξαιρέω καί εἰς ὁ οἰκία περισῴζω . διαφεύγω δέ ποτέ ὁ πλῆθος ὁ νεκρός , ἵνα μή ἐνοχλέω θεωρέω , εἰς ὁ ποταμός ἀπορρίπτω · καί ἕτερος πένθος εἰμί ὁράω ἀνά ὁ ῥεῦμα , καί περιδύω αὐτός ὁ στρατιώτης καί ὅσος μετά αὐτός κακοῦργος ὁ εὐσχήμων μάλα ὡς οἰκεῖος φέρω . ἀλλά οὗτος μέν παύω σύν φόβος τε καί μῖσος ὁ ἡγέομαι , ὁ δέ λιμός ἀκμάζω , καί ὁ δῆμος στένω καί ἡσυχάζω .
appianus.bellum-civile 5.8.69
ὁ δʼ Ἀντώνιος ἐδίδασκε τοὺς Λίβωνος οἰκείους Λίβωνα καλεῖν ἐκ Σικελίας ἐπὶ συνησθήσει τοῦ κήδους , ἐργασόμενόν τι καὶ μεῖζον · τὸ δʼ ἀσφαλὲς τῷ Λίβωνι ἀνεδέχετο αὐτός . οἱ μὲν δὴ ταχέως ἐπέστελλον , καὶ ὁ Πομπήιος τῷ Λίβωνι συνεχώρει . ἀφικόμενος δὲ ὁ Λίβων ἐς νῆσον ὡρμίσθη τὰς Πιθηκούσας , ἣ νῦν ἐστιν Αἰναρία . καὶ μαθὼν ὁ δῆμος αὖθις ἠθροίζετο καὶ παρεκάλει σὺν ὀλοφύρσει τὸν Καίσαρα πέμψαι Λίβωνι πίστιν , πρεσβεύειν ἐθέλοντι πρὸς αὐτὸν ὑπὲρ εἰρήνης . καὶ ὁ μὲν ἄκων ἔπεμπεν , ὁ δὲ δῆμος καὶ Μουκίαν , τὴν μητέρα τοῦ Πομπηίου , καταπρήσειν ἀπειλοῦντες , ἐξέπεμπον ἐργασομένην διαλύσεις . Λίβων μὲν δὴ συνεὶς τῶν ἐχθρῶν ἐνδιδόντων ἠξίου τοὺς ἡγεμόνας αὐτοὺς συνελθεῖν ὡς ἀλλήλοις ἐνδώσοντας , ὅ τι ἂν δοκῇ · βιασαμένου δὲ καὶ ἐς τοῦτο τοῦ δήμου , ἐξῄεσαν ἐς Βαΐας ὁ Καῖσαρ καὶ ὁ Ἀντώνιος .
Lemmas: ὁ δέ Ἀντώνιος διδάσκω ὁ Λίβων οἰκεῖος Λίβων καλέω ἐκ Σικελία ἐπί συνήσθησις ὁ κῆδος , ἐργάζομαι τις καί μέγας · ὁ δέ ἀσφαλής ὁ Λίβων ἀναδέχομαι αὐτός . ὁ μέν δή ταχύς ἐπιστέλλω , καί ὁ Πομπήϊος ὁ Λίβων συγχωρέω . ἀφικνέομαι δέ ὁ Λίβων εἰς νῆσος ὁρμίζω ὁ Πιθάκουσαι , ὅς νῦν εἰμί Αἰναρία . καί μανθάνω ὁ δῆμος αὖθις ἀθροίζω καί παρακαλέω σύν ὀλόφυρσις ὁ Καῖσαρ πέμπω Λίβων πίστις , πρεσβεύω ἐθέλω πρός αὐτός ὑπέρ εἰρήνη . καί ὁ μέν ἄκων πέμπω , ὁ δέ δῆμος καί Μουκίας , ὁ μήτηρ ὁ Πομπήϊος , καταπίμπρημι ἀπειλέω , ἐκπέμπω ἐργάζομαι διάλυσις . Λίβων μέν δή συνίημι ὁ ἐχθρός ἐνδίδωμι ἀξιόω ὁ ἡγεμών αὐτός συνέρχομαι ὡς ἀλλήλων ἐνδίδωμι , ὅς τις ἄν δοκέω · βιάζω δέ καί εἰς οὗτος ὁ δῆμος , ἐξέρχομαι εἰς Βαΐαι ὁ Καῖσαρ καί ὁ Ἀντώνιος .
appianus.bellum-civile 5.8.70
Πομπήιον δὲ οἱ μὲν ἄλλοι πάντες ὁμαλῶς ἔπειθον ἐς τὴν εἰρήνην , Μηνόδωρος δὲ ἀπὸ Σαρδοῦς ἐπέστελλεν ἢ πολεμεῖν ἐγκρατῶς ἢ βραδύνειν ἔτι , ὡς τοῦ λιμοῦ σφῶν προπολεμοῦντος καὶ τῶν συμβάσεων , εἰ καραδοκοίη , κρεισσόνων ἐσομένων · Μοῦρκόν τε τούτοις ἐνιστάμενον ὑποβλέπειν ἐκέλευεν ὡς ἀρχὴν αὑτῷ περικτώμενον . ὁ δὲ καὶ τέως τὸν Μοῦρκον διά τε ἀξίωμα καὶ γνώμην ἐγκρατῆ βαρυνόμενος ἔτι μᾶλλον ἐκ τῶνδε ἀπερρίπτει , καὶ οὐδὲν ἦν , ὅ τι Μούρκῳ προσεῖχεν , ἕως ὁ μὲν Μοῦρκος ἀχθόμενος ἐς Συρακούσας ὑπεχώρει καί τινας ἰδὼν φύλακας ἑπομένους ἐκ Πομπηίου , φανερῶς αὐτὸν ἐν τοῖς φύλαξιν ἐλοιδόρει . ὁ δὲ χιλίαρχον καὶ λοχαγὸν αὐτοῦ Μούρκου διαφθείρας ἔπεμψεν ἀνελεῖν αὐτὸν καὶ φάσκειν ὑπὸ θεραπόντων ἀνῃρῆσθαι · ἔς τε πίστιν τῆς ὑποκρίσεως τοὺς θεράποντας ἐσταύρου . οὐ μὴν ἐλάνθανε δεύτερον ἐπὶ Βιθυνικῷ τόδε μύσος ἐργασάμενος , περὶ ἄνδρα καὶ τὰ πολέμια λαμπρὸν καὶ τῆς αἱρέσεως ἐγκρατῆ φίλον ἀπʼ ἀρχῆς καὶ ἐς αὐτὸν Πομπήιον εὐεργέτην τε ἐν Ἰβηρίᾳ γενόμενον καὶ ἑκόντα ἐλθόντα ἐς Σικελίαν .
Lemmas: Πομπήϊος δέ ὁ μέν ἄλλος πᾶς ὁμαλής πείθω εἰς ὁ εἰρήνη , Μηνόδωρος δέ ἀπό Σαρδώ ἐπιστέλλω ἤ πολεμέω ἐγκρατής ἤ βραδύνω ἔτι , ὡς ὁ λιμός σφεῖς προπολεμέω καί ὁ σύμβασις , εἰ καραδοκέω , κρατύς εἰμί · Μοῦρκος τε οὗτος ἐνίστημι ὑποβλέπω κελεύω ὡς ἀρχή ἑαυτοῦ περικτάομαι . ὁ δέ καί τέως ὁ Μοῦρκος διά τε ἀξίωμα καί γνώμη ἐγκρατής βαρύνω ἔτι μάλα ἐκ ὅδε ἀπορρίπτω , καί οὐδείς εἰμί , ὅς τις Μοῦρκος προσέχω , ἕως ὁ μέν Μοῦρκος ἄχθομαι εἰς Συράκουσαι ὑποχωρέω καί τις ὁράω φύλαξ ἕπομαι ἐκ Πομπήϊος , φανερός αὐτός ἐν ὁ φύλαξ λοιδορέω . ὁ δέ χιλίαρχος καί λοχαγός αὐτός Μοῦρκος διαφθείρω πέμπω ἀναιρέω αὐτός καί φάσκω ὑπό θεράπων ἀναιρέω · εἰς τε πίστις ὁ ὑπόκρισις ὁ θεράπων σταυρόω . οὐ μήν λανθάνω δεύτερος ἐπί Βιθυνικός ὅδε μύσος ἐργάζομαι , περί ἀνήρ καί ὁ πολέμιος λαμπρός καί ὁ αἵρεσις ἐγκρατής φίλος ἀπό ἀρχή καί εἰς αὐτός Πομπήϊος εὐεργέτης τε ἐν Ἰβηρία γίγνομαι καί ἑκών ἔρχομαι εἰς Σικελία .