appianus.bellum-civile 2.20.146
τοιάδε εἰπὼν τὴν ἐσθῆτα οἷά τις ἔνθους ἀνεσύρατο , καὶ περιζωσάμενος ἐς τὸ τῶν χειρῶν εὔκολον , τὸ λέχος ὡς ἐπὶ σκηνῆς περιέστη κατακύπτων τε ἐς αὐτὸ καὶ ἀνίσχων , πρῶτα μὲν ὡς θεὸν οὐράνιον ὕμνει καὶ ἐς πίστιν θεοῦ γενέσεως τὰς χεῖρας ἀνέτεινεν , ἐπιλέγων ὁμοῦ σὺν δρόμῳ φωνῆς πολέμους αὐτοῦ καὶ μάχας καὶ νίκας καὶ ἔθνη , ὅσα προσποιήσειε τῇ πατρίδι , καὶ λάφυρα , ὅσα πέμψειεν , ἐν θαύματι αὐτῶν ἕκαστα ποιούμενος καὶ συνεχῶς ἐπιβοῶν · μόνος ὅδε ἀήττητος ἐκ πάντων τῶν ἐς χεῖρας αὐτῷ συνελθόντων . σὺ δʼ , ἔφη , καὶ μόνος ἐκ τριακοσίων ἐτῶν ὑβρισμένῃ τῇ πατρίδι ἐπήμυνας , ἄγρια ἔθνη τὰ μόνα ἐς Ῥώμην ἐμβαλόντα καὶ μόνα ἐμπρήσαντα αὐτὴν ἐς γόνυ βαλών . πολλά τε ἄλλα ἐπιθειάσας τὴν φωνὴν ἐς τὸ θρηνῶδες ἐκ τοῦ λαμπροτέρου μετεποίει καὶ ὡς φίλον ἄδικα παθόντα ὠδύρετο καὶ ἔκλαιε καὶ ἠρᾶτο τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἐθέλειν ἀντιδοῦναι τῆς Καίσαρος . εὐφορώτατα δὲ ἐς τὸ πάθος ἐκφερόμενος τὸ σῶμα τοῦ Καίσαρος ἐγύμνου καὶ τὴν ἐσθῆτα ἐπὶ κοντοῦ φερομένην ἀνέσειε , λελακισμένην ὑπὸ τῶν πληγῶν καὶ πεφυρμένην αἵματι αὐτοκράτορος . ἐφʼ οἷς ὁ δῆμος οἷα χορὸς αὐτῷ πενθιμώτατα συνωδύρετο καὶ ἐκ τοῦ πάθους αὖθις ὀργῆς ἐνεπίμπλατο . ὡς δʼ ἐπὶ τοῖς λόγοις ἕτεροι θρῆνοι μετὰ ᾠδῆς κατὰ πάτριον ἔθος ὑπὸ χορῶν ἐς αὐτὸν ᾔδοντο καὶ τὰ ἔργα αὖθις αὐτοῦ καὶ τὸ πάθος κατέλεγον καί που τῶν θρήνων αὐτὸς ὁ Καῖσαρ ἐδόκει λέγειν , ὅσους εὖ ποιήσειε τῶν ἐχθρῶν ἐξ ὀνόματος , καὶ περὶ τῶν σφαγέων αὐτῶν ἐπέλεγεν ὥσπερ ἐν θαύματι · ἐμὲ δὲ καὶ τούσδε περισῶσαι τοὺς κτενοῦντάς με , οὐκ ἔφερεν ἔτι ὁ δῆμος , ἐν παραλόγῳ ποιούμενος τὸ πάντας αὐτοῦ τοὺς σφαγέας χωρὶς μόνου Δέκμου , αἰχμαλώτους ἐκ τῆς Πομπηίου στάσεως γενομένους , ἀντὶ κολάσεων ἐπὶ ἀρχὰς καὶ ἡγεμονίας ἐθνῶν καὶ στρατοπέδων προαχθέντας ἐπιβουλεῦσαι , Δέκμον δὲ καὶ παῖδα αὐτῷ θετὸν ἀξιωθῆναι γενέσθαι .
Lemmas: τοιόσδε λέγω ὁ ἐσθής οἷος τις ἔνθους ἀνασύρομαι , καί περιζώννυμι εἰς ὁ ὁ χείρ εὔκολος , ὁ λέχος ὡς ἐπί σκηνή περιίστημι κατακύπτω τε εἰς αὐτός καί ἀνίσχω , πρῶτος μέν ὡς θεός οὐράνιος ὑμνέω καί εἰς πίστις θεός γένεσις ὁ χείρ ἀνατείνω , ἐπιλέγω ὁμοῦ σύν δρόμος φωνή πόλεμος αὐτός καί μάχη καί νίκη καί ἔθνος , ὅσος προσποιέω ὁ πατρίς , καί λάφυρα , ὅσος πέμπω , ἐν θαῦμα αὐτός ἕκαστος ποιέω καί συνεχής ἐπιβοάω · μόνος ὅδε ἀήσσητος ἐκ πᾶς ὁ εἰς χείρ αὐτός συνέρχομαι . σύ δέ , φημί , καί μόνος ἐκ τριακόσιοι ἔτος ὑβρίζω ὁ πατρίς ἐπαμύνω , ἄγριος ἔθνος ὁ μόνος εἰς Ῥώμη ἐμβάλλω καί μόνος ἐμπίμπρημι αὐτός εἰς γόνυ βάλλω . πολύς τε ἄλλος ἐπιθειάζω ὁ φωνή εἰς ὁ θρηνώδης ἐκ ὁ λαμπρός μεταποιέω καί ὡς φίλος ἄδικος πάσχω ὀδύρομαι καί κλαίω καί ἀράομαι ὁ ἑαυτοῦ ψυχή ἐθέλω ἀντιδίδωμι ὁ Καῖσαρ . εὔφορος δέ εἰς ὁ πάθος ἐκφέρω ὁ σῶμα ὁ Καῖσαρ γυμνόω καί ὁ ἐσθής ἐπί κοντός φέρω ἀνασείω , λακίζω ὑπό ὁ πληγή καί φύρω αἷμα αὐτοκράτωρ . ἐπί ὅς ὁ δῆμος οἷος χορός αὐτός πένθιμος συνοδύρομαι καί ἐκ ὁ πάθος αὖθις ὀργή ἐμπίμπλημι . ὡς δέ ἐπί ὁ λόγος ἕτερος θρῆνος μετά ἀοιδή κατά πάτριος ἔθος ὑπό χορός εἰς αὐτός ἀείδω καί ὁ ἔργον αὖθις αὐτός καί ὁ πάθος καταλέγω καί που ὁ θρῆνος αὐτός ὁ Καῖσαρ δοκέω λέγω , ὅσος εὖ ποιέω ὁ ἐχθρός ἐκ ὄνομα , καί περί ὁ σφαγεύς αὐτός ἐπιλέγω ὥσπερ ἐν θαῦμα · ἐγώ δέ καί ὅδε περισῴζω ὁ κτείνω ἐγώ , οὐ φέρω ἔτι ὁ δῆμος , ἐν παράλογος ποιέω ὁ πᾶς αὐτός ὁ σφαγεύς χωρίς μόνος Δέκμος , αἰχμάλωτος ἐκ ὁ Πομπήϊος στάσις γίγνομαι , ἀντί κόλασις ἐπί ἀρχή καί ἡγεμονία ἔθνος καί στρατόπεδον προάγω ἐπιβουλεύω , Δέκμος δέ καί παῖς αὐτός θετός ἀξιόω γίγνομαι .