ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
appianus.bellum-civile 2.13.91
τοσάδε μὲν δὴ Καῖσαρ ἐργασάμενος ἐν Ἀλεξανδρεία διὰ Συρίας ἐπὶ Φαρνάκην ἠπείγετο . ὁ δὲ ἤδη μὲν εἴργαστο πολλὰ καὶ περιεσπάκει τινὰ Ῥωμαίων χωρία καὶ Δομιτίῳ Καίσαρος στρατηγῷ συνενεχθεὶς ἐς μάχην ἐνενικήκει πάνυ λαμπρῶς , καὶ τῷδε μάλιστα ἐπαρθεὶς Ἀμισὸν πόλιν ἐν τῷ Πόντῳ ῥωμαΐζουσαν ἐξηνδραπόδιστο καὶ τοὺς παῖδας αὐτῶν τομίας ἐπεποίητο πάντας · προσιόντος δὲ τοῦ Καίσαρος ἐταράσσετο καὶ μετεγίγνωσκε καὶ ἀπὸ σταδίων διακοσίων γενομένῳ πρέσβεις ἔπεμπεν ὑπὲρ εἰρήνης , στέφανόν τε χρύσειον αὐτῷ φέροντας καὶ ἐς γάμον ὑπʼ ἀνοίας ἐγγυῶντας Καίσαρι τὴν Φαρνάκους θυγατέρα . ὁ δʼ αἰσθόμενος ὧν φέρουσι , προῆλθε μετὰ τοῦ στρατοῦ καὶ ἐς τὸ πρόσθεν ἐβάδιζε λεσχηνεύων τοῖς πρέσβεσι , μέχρι προσπελάσας τῷ χάρακι τοῦ Φαρνάκους καὶ τοσόνδε εἰπών · οὐ γὰρ αὐτίκα δώσει δίκην ὁ πατροκτόνος ; ἐπὶ τὸν ἵππον ἀνεπήδησε καὶ εὐθὺς ἐκ πρώτης βοῆς τρέπεταί τε τὸν Φαρνάκην καὶ πολλοὺς ἔκτεινε , σὺν χιλίοις που μάλιστα ὢν ἱππεῦσιν τοῖς πρώτοις αὐτῷ συνδραμοῦσιν · ὅτε καί φασιν αὐτὸν εἰπεῖν · ὦ μακάριε Πομπήιε , τοιούτοις ἄρα κατὰ Μιθριδάτην τὸν τοῦδε πατέρα πολεμῶν ἀνδράσι μέγας τε ἐνομίσθης καὶ μέγας ἐπεκλήθης . ἐς δὲ Ῥώμην περὶ τῆσδε τῆς μάχης ἐπέστελλεν · ἐγὼ δὲ ἦλθον , εἶδον , ἐνίκησα .
Lemmas: τοσόσδε μέν δή Καῖσαρ ἐργάζομαι ἐν Ἀλεξάνδρεια διά Συρία ἐπί Φαρνάκης ἐπείγω . ὁ δέ ἤδη μέν ἐργάζομαι πολύς καί περισπάω τις Ῥωμαῖος χωρίον καί Δομίτιος Καῖσαρ στρατηγός συμφέρω εἰς μάχη νικάω πάνυ λαμπρός , καί ὅδε μάλα ἐπαίρω Ἀμισός πόλις ἐν ὁ Πόντος ῥωμαΐζω ἐξανδραποδίζω καί ὁ παῖς αὐτός τομίας ποιέω πᾶς · προσέρχομαι δέ ὁ Καῖσαρ ταράσσω καί μεταγιγνώσκω καί ἀπό στάδιον διακόσιοι γίγνομαι πρέσβυς πέμπω ὑπέρ εἰρήνη , στέφανος τε χρύσεος αὐτός φέρω καί εἰς γάμος ὑπό ἄνοια ἐγγυάω Καῖσαρ ὁ Φαρνάκης θυγάτηρ . ὁ δέ αἰσθάνομαι ὅς φέρω , προέρχομαι μετά ὁ στρατός καί εἰς ὁ πρόσθεν βαδίζω λεσχηνεύω ὁ πρέσβυς , μέχρι προσπελάζω ὁ χάραξ ὁ Φαρνάκης καί τοσόσδε λέγω · οὐ γάρ αὐτίκα δίδωμι δίκη ὁ πατροκτόνος ; ἐπί ὁ ἵππος ἀναπηδάω καί εὐθύς ἐκ πρῶτος βοή τρέπω τε ὁ Φαρνάκης καί πολύς κτείνω , σύν χίλιοι που μάλα εἰμί ἱππεύς ὁ πρῶτος αὐτός συντρέχω · ὅτε καί φημί αὐτός λέγω · ὦ μακάριος Πομπήϊος , τοιοῦτος ἄρα κατά Μιθριδάτης ὁ ὅδε πατήρ πολεμέω ἀνήρ μέγας τε νομίζω καί μέγας ἐπικαλέω . εἰς δέ Ῥώμη περί ὅδε ὁ μάχη ἐπιστέλλω · ἐγώ δέ ἔρχομαι , ὁράω , νικάω .
appianus.bellum-civile 2.13.92
μετὰ δὲ τοῦτο Φαρνάκης μὲν ἀγαπῶν ἐς τὴν ἀρχὴν Βοσπόρου , τὴν δεδομένην οἱ παρὰ Πομπηίου , συνέφυγεν · ὁ δὲ Καῖσαρ , οὐ σχολὴν ἄγων περὶ μικρὰ τρίβεσθαι τοσῶνδε πολέμων αὐτὸν περιμενόντων , ἐς τὴν Ἀσίαν μετῆλθε καὶ παροδεύων αὐτὴν ἐχρημάτιζε ταῖς πόλεσιν ἐνοχλουμέναις ὑπὸ τῶν μισθουμένων τοὺς φόρους , ὥς μοι κατὰ τὴν Ἀσιανὴν συγγραφὴν δεδήλωται . πυθόμενος δʼ ἐν Ῥώμῃ στάσιν εἶναι καὶ Ἀντώνιον τὸν ἵππαρχον αὑτοῦ τὴν ἀγορὰν στρατιᾷ φυλάσσειν , πάντα μεθεὶς ἐς Ῥώμην ἠπείγετο . ὡς δʼ ἦλθεν , ἡ μὲν στάσις ἡ πολιτικὴ κατεπαύετο , ἑτέρα δʼ ἐπʼ αὐτὸν ἀνίστατο τοῦ στρατοῦ , ὡς οὔτε τὰ ἐπηγγελμένα σφίσιν ἐπὶ τῷ κατὰ Φάρσαλον ἔργῳ λαβόντες οὔτε ἐννόμως ἔτι βραδύνοντες ἐν τῇ στρατείᾳ · ἀφεθῆναί τε πάντες ἐπὶ τὰ αὑτῶν ἠξίουν . ὁ δʼ ἐπηγγέλλετο μὲν αὐτοῖς ἀόριστά τινα ἐν Φαρσάλῳ , καὶ ἕτερα ἀόριστα , ὅταν ὁ ἐν Λιβύῃ πόλεμος ἐκτελεσθῇ · τότε δʼ ἔπεμπεν ἄλλας ὁρίζων ἑκάστῳ χιλίας δραχμάς . οἱ δὲ αὐτὸν οὐχ ὑπισχνεῖσθαι μᾶλλον ἢ αὐτίκα διδόναι πάντα ἐκέλευον · καὶ περὶ τῶνδε Σαλούστιον Κρίσπον πεμφθέντα πρὸς αὐτοὺς ὀλίγου καὶ διέφθειραν , εἰ μὴ διέφυγε . πυθόμενος δʼ ὁ Καῖσαρ τέλος μὲν ἄλλο στρατιωτῶν , οἳ τὴν πόλιν ἐξ Ἀντωνίου παρεφύλασσον , περιέστησε τῇ οἰκίᾳ καὶ ταῖς τῆς πόλεως ἐξόδοις , δείσας περὶ ἁρπαγῆς · αὐτὸς δέ , πάντων δεδιότων καὶ παραινούντων αὐτῷ τὴν ὁρμὴν τοῦ στρατοῦ φυλάξασθαι , μάλα θρασέως αὐτοῖς ἔτι στασιάζουσιν ἐς τὸ Ἄρειον πεδίον ἐπῆλθεν οὐ προμηνύσας καὶ ἐπὶ βήματος ὤφθη .
Lemmas: μετά δέ οὗτος Φαρνάκης μέν ἀγαπάω εἰς ὁ ἀρχή Βόσπορος , ὁ δίδωμι ἕ παρά Πομπήϊος , συμφεύγω · ὁ δέ Καῖσαρ , οὐ σχολή ἄγω περί μικρός τρίβω τοσόσδε πόλεμος αὐτός περιμένω , εἰς ὁ Ἀσία μετέρχομαι καί παροδεύω αὐτός χρηματίζω ὁ πόλις ἐνοχλέω ὑπό ὁ μισθόω ὁ φόρος , ὡς ἐγώ κατά ὁ Ἀσιανός συγγραφή δηλόω . πυνθάνομαι δέ ἐν Ῥώμη στάσις εἰμί καί Ἀντώνιος ὁ ἵππαρχος ἑαυτοῦ ὁ ἀγορά στρατιά φυλάσσω , πᾶς μεθίημι εἰς Ῥώμη ἐπείγω . ὡς δέ ἔρχομαι , ὁ μέν στάσις ὁ πολιτικός καταπαύω , ἕτερος δέ ἐπί αὐτός ἀνίστημι ὁ στρατός , ὡς οὔτε ὁ ἐπαγγέλλω σφεῖς ἐπί ὁ κατά Φάρσαλος ἔργον λαμβάνω οὔτε ἔννομος ἔτι βραδύνω ἐν ὁ στρατεία · ἀφίημι τε πᾶς ἐπί ὁ ἑαυτοῦ ἀξιόω . ὁ δέ ἐπαγγέλλω μέν αὐτός ἀόριστος τις ἐν Φάρσαλος , καί ἕτερος ἀόριστος , ὅταν ὁ ἐν Λιβύη πόλεμος ἐκτελέω · τότε δέ πέμπω ἄλλος ὁρίζω ἕκαστος χίλιοι δραχμή . ὁ δέ αὐτός οὐ ὑπισχνέομαι μάλα ἤ αὐτίκα δίδωμι πᾶς κελεύω · καί περί ὅδε Σαλούστιος Κρίσπος πέμπω πρός αὐτός ὀλίγος καί διαφθείρω , εἰ μή διαφεύγω . πυνθάνομαι δέ ὁ Καῖσαρ τέλος μέν ἄλλος στρατιώτης , ὅς ὁ πόλις ἐκ Ἀντώνιος παραφυλάσσω , περιίστημι ὁ οἰκία καί ὁ ὁ πόλις ἔξοδος , δείδω περί ἁρπαγή · αὐτός δέ , πᾶς δείδω καί παραινέω αὐτός ὁ ὁρμή ὁ στρατός φυλάσσω , μάλα θρασύς αὐτός ἔτι στασιάζω εἰς ὁ Ἄρειος πεδίον ἐπέρχομαι οὐ προμηνύω καί ἐπί βῆμα ὁράω .
appianus.bellum-civile 2.13.93
οἱ δὲ σὺν θορύβῳ τε ἄνοπλοι συνέτρεχον καί , ὡς ἔθος , ἄφνω φανέντα σφίσιν ἠσπάζοντο αὐτοκράτορα . κελεύσαντος δʼ ὅ τι θέλοιεν εἰπεῖν , περὶ μὲν τῶν δωρεῶν ἐς ὄψιν εἰπεῖν αὐτοῦ παρόντος οὐδὲ ἐτόλμησαν ὑπὸ τῆς αὐτῆς ἐκπλήξεως , ὡς δὲ μετριώτερον , ἀφεθῆναι τῆς στρατείας ἀνεβόησαν , ἐλπίσαντες στρατοῦ δεόμενον ἐς τοὺς ὑπολοίπους πολέμους αὐτὸν ἐρεῖν τι καὶ περὶ τῶν δωρεῶν . ὁ δὲ παρὰ τὴν ἁπάντων δόξαν οὐδὲ μελλήσας ἀπεκρίνατο · ἀφίημι . καταπλαγέντων δʼ αὐτῶν ἔτι μᾶλλον καὶ σιωπῆς βαθυτάτης γενομένης ἐπεῖπε · καὶ δώσω γε ὑμῖν τὰ ἐπηγγελμένα ἅπαντα , ὅταν θριαμβεύσω μεθʼ ἑτέρων . ἀδοκήτου δʼ αὐτοῖς ἅμα καὶ τοῦδε καὶ φιλανθρώπου φανέντος , αἰδὼς αὐτίκα πᾶσιν ἐνέπιπτεν καὶ λογισμὸς μετὰ ζήλου , εἰ δόξουσι μὲν αὐτοὶ καταλιπεῖν σφῶν τὸν αὐτοκράτορα ἐν μέσοις τοσοῖσδε πολεμίοις , θριαμβεύσουσι δʼ ἀνθʼ αὑτῶν ἕτεροι καὶ σφεῖς τῶν ἐν Λιβύῃ κερδῶν ἐκπεσοῦνται , μεγάλων ἔσεσθαι νομιζομένων , ἐχθροί τε ὁμοίως αὐτοῦ τε Καίσαρος ἔσονται καὶ τῶν πολεμίων . δείσαντες οὖν ἔτι μᾶλλον ἡσύχαζον ἐξ ἀπορίας , ἐλπίζοντες ἐνδώσειν τι καὶ τὸν Καίσαρα καὶ μεταγνώσεσθαι διὰ τὴν ἐν χερσὶ χρείαν . ὁ δʼ ἀνθησύχαζε καὶ τῶν φίλων αὐτὸν παρακαλούντων ἐπιφθέγξασθαί τι πρὸς αὐτοὺς ἄλλο καὶ μὴ βραχεῖ καὶ αὐστηρῷ λόγῳ πολλὰ συνεστρατευμένους ἐγκαταλιπεῖν , ἀρχόμενος λέγειν πολίτας ἀντὶ στρατιωτῶν προσεῖπεν · ὅπερ ἐστὶ σύμβολον ἀφειμένων τῆς στρατείας καὶ ἰδιωτευόντων .
Lemmas: ὁ δέ σύν θόρυβος τε ἄνοπλος συντρέχω καί , ὡς ἔθος , ἄφνω φαίνω σφεῖς ἀσπάζομαι αὐτοκράτωρ . κελεύω δέ ὅς τις ἐθέλω λέγω , περί μέν ὁ δωρεά εἰς ὄψις λέγω αὐτός πάρειμι οὐδέ τολμάω ὑπό ὁ αὐτός ἔκπληξις , ὡς δέ μέτριος , ἀφίημι ὁ στρατεία ἀναβοάω , ἐλπίζω στρατός δέω εἰς ὁ ὑπόλοιπος πόλεμος αὐτός λέγω τις καί περί ὁ δωρεά . ὁ δέ παρά ὁ ἅπας δόξα οὐδέ μέλλω ἀποκρίνω · ἀφίημι . καταπλήσσω δέ αὐτός ἔτι μάλα καί σιωπή βαθύς γίγνομαι ἐπιλέγω · καί δίδωμι γε σύ ὁ ἐπαγγέλλω ἅπας , ὅταν θριαμβεύω μετά ἕτερος . ἀδόκητος δέ αὐτός ἅμα καί ὅδε καί φιλάνθρωπος φαίνω , αἰδώς αὐτίκα πᾶς ἐμπίπτω καί λογισμός μετά ζῆλος , εἰ δοκέω μέν αὐτός καταλείπω σφεῖς ὁ αὐτοκράτωρ ἐν μέσος τοσόσδε πολέμιος , θριαμβεύω δέ ἀντί ἑαυτοῦ ἕτερος καί σφεῖς ὁ ἐν Λιβύη κέρδος ἐκπίπτω , μέγας εἰμί νομίζω , ἐχθρός τε ὅμοιος αὐτός τε Καῖσαρ εἰμί καί ὁ πολέμιος . δείδω οὖν ἔτι μάλα ἡσυχάζω ἐκ ἀπορία , ἐλπίζω ἐνδίδωμι τις καί ὁ Καῖσαρ καί μεταγιγνώσκω διά ὁ ἐν χείρ χρεία . ὁ δέ ἀνθησυχάζω καί ὁ φίλος αὐτός παρακαλέω ἐπιφθέγγομαι τις πρός αὐτός ἄλλος καί μή βραχύς καί αὐστηρός λόγος πολύς συστρατεύω ἐγκαταλείπω , ἄρχω λέγω πολίτης ἀντί στρατιώτης προσλέγω · ὅς εἰμί σύμβολον ἀφίημι ὁ στρατεία καί ἰδιωτεύω .
appianus.bellum-civile 2.13.94
οἱ δʼ οὐκ ἐνεγκόντες ἔτι ἀνέκραγον μετανοεῖν καὶ παρεκάλουν αὐτῷ συστρατεύεσθαι . ἀποστρεφομένου τε τοῦ Καίσαρος καὶ ἀπιόντος ἀπὸ τοῦ βήματος , οἱ δὲ σὺν ἐπείξει πλέονι βοῶντες ἐνέκειντο παραμεῖναί τε αὐτὸν καὶ κολάζειν σφῶν τοὺς ἁμαρτόντας . ὁ δʼ ἔτι μέν τι διέτριψεν , οὔτε ἀπιὼν οὔτε ἐπανιών , ὑποκρινόμενος ἀπορεῖν · ἐπανελθὼν δʼ ὅμως ἔφη κολάσειν μὲν αὐτῶν οὐδένα , ἄχθεσθαι δʼ , ὅτι καὶ τὸ δέκατον τέλος , ὃ προετίμησεν αἰεί , τοιαῦτα θορυβεῖ . καὶ τόδε , ἔφη , μόνον ἀφίημι τῆς στρατείας · δώσω δὲ καὶ τῷδε ὅμως τὰ ὑπεσχημένα ἅπαντα , ἐπανελθὼν ἐκ Λιβύης . δώσω δὲ καὶ γῆν ἅπασιν ἐκτελεσθέντων τῶν πολέμων , οὐ καθάπερ Σύλλας , ἀφαιρούμενος ἑτέρων ἣν ἔχουσι καὶ τοῖς ἀφαιρεθεῖσι τοὺς λαβόντας συνοικίζων καὶ ποιῶν ἀλλήλοις ἐς αἰεὶ πολεμίους , ἀλλὰ τὴν τοῦ δήμου γῆν ἐπινέμων καὶ τὴν ἐμαυτοῦ , καὶ τὰ δέοντα προσωνούμενος . κρότου δὲ καὶ εὐφημίας παρὰ πάντων γενομένης , τὸ δέκατον ὑπερήλγει τέλος , ἐς μόνον αὐτὸ τοῦ Καίσαρος ἀδιαλλάκτου φανέντος · καὶ σφᾶς αὐτὸν ἠξίουν διακληρῶσαί τε καὶ τὸ μέρος θανάτῳ ζημιῶσαι . ὁ δὲ οὐδὲν αὐτοὺς ὑπερεθίζειν ἔτι δεόμενος ἀκριβῶς μετανοοῦντας , συνηλλάσσετο ἅπασι καὶ εὐθὺς ἐπὶ τὸν ἐν Λιβύῃ πόλεμον ἐξῄει .
Lemmas: ὁ δέ οὐ φέρω ἔτι ἀνακράζω μετανοέω καί παρακαλέω αὐτός συστρατεύω . ἀποστρέφω τε ὁ Καῖσαρ καί ἀπέρχομαι ἀπό ὁ βῆμα , ὁ δέ σύν ἔπειξις πολύς βοάω ἔγκειμαι παραμένω τε αὐτός καί κολάζω σφεῖς ὁ ἁμαρτάνω . ὁ δέ ἔτι μέν τις διατρίβω , οὔτε ἀπέρχομαι οὔτε ἐπανέρχομαι , ὑποκρίνω ἀπορέω · ἐπανέρχομαι δέ ὅμως φημί κολάζω μέν αὐτός οὐδείς , ἄχθομαι δέ , ὅτι καί ὁ δέκατος τέλος , ὅς προτιμάω ἀεί , τοιοῦτος θορυβέω . καί ὅδε , φημί , μόνος ἀφίημι ὁ στρατεία · δίδωμι δέ καί ὅδε ὅμως ὁ ὑπισχνέομαι ἅπας , ἐπανέρχομαι ἐκ Λιβύη . δίδωμι δέ καί γῆ ἅπας ἐκτελέω ὁ πόλεμος , οὐ καθά Σύλλας , ἀφαιρέω ἕτερος ὅς ἔχω καί ὁ ἀφαιρέω ὁ λαμβάνω συνοικίζω καί ποιέω ἀλλήλων εἰς ἀεί πολέμιος , ἀλλά ὁ ὁ δῆμος γῆ ἐπινέμω καί ὁ ἐμαυτοῦ , καί ὁ δέω προσωνέομαι . κρότος δέ καί εὐφημία παρά πᾶς γίγνομαι , ὁ δέκατος ὑπεραλγέω τέλος , εἰς μόνος αὐτός ὁ Καῖσαρ ἀδιάλλακτος φαίνω · καί σφεῖς αὐτός ἀξιόω διακληρόω τε καί ὁ μέρος θάνατος ζημιόω . ὁ δέ οὐδείς αὐτός ὑπερεθίζω ἔτι δέω ἀκριβής μετανοέω , συναλλάσσω ἅπας καί εὐθύς ἐπί ὁ ἐν Λιβύη πόλεμος ἐξέρχομαι .
appianus.bellum-civile 2.14.95
διαβαλὼν δʼ ἐκ Ῥηγίου τὸν πορθμὸν ἐπὶ Μεσσήνης ἐς Λιλύβαιον ἦλθε . καὶ πυθόμενος Κάτωνα μὲν τὴν παρασκευὴν τοῦ πολέμου ναυσὶ καὶ πεζῶν τινι μέρει φρουρεῖν ἐν Ἰτύκῃ μετὰ τῶν τριακοσίων , οὓς ἀπὸ σφῶν ἐκ πολλοῦ προβούλους ἐπεποίηντο τοῦ πολέμου καὶ σύγκλητον ἐκάλουν , τὸν δʼ αὐτοκράτορα Λεύκιον Σκιπίωνα καὶ τοὺς ἀρίστους ἐν Ἀδρυμητῷ στρατοπεδεύειν , διέπλευσεν ἐπὶ τὸν Σκιπίωνα . καὶ αὐτὸν οἰχόμενον ἐς Ἰόβαν καταλαβὼν παρέτασσεν ἐς μάχην παρʼ αὐτὸ τοῦ Σκιπίωνος τὸ στρατόπεδον , ὡς ἐν καιρῷ συνοισόμενος τοῖς πολεμίοις χωρὶς αὐτοκράτορος οὖσιν . ἀντεπῄεσαν δʼ αὐτῷ Λαβιηνός τε καὶ Πετρήιος , οἱ τοῦ Σκιπίωνος ὑποστράτηγοι , καὶ ἐκράτουν τῶν Καίσαρος παρὰ πολὺ καὶ τραπέντας ἐδίωκον σοβαρῶς μετὰ καταφρονήσεως , μέχρι Λαβιηνὸν μὲν ὁ ἵππος ἐς τὴν γαστέρα πληγεὶς ἀπεσείσατο καὶ αὐτὸν οἱ παρασπισταὶ συνήρπαζον , ὁ δὲ Πετρήιος , ὡς ἀκριβῆ τοῦ στρατοῦ λαβὼν πεῖραν καὶ νικήσων , ὅτε βούλεται , διέλυε τὸ ἔργον ἐπειπὼν τοῖς ἀμφʼ αὐτόν · μὴ ἀφελώμεθα τὴν νίκην τὸν αὐτοκράτορα ἡμῶν Σκιπίωνα . καὶ τὸ μὲν ἄλλο μέρος τῆς Καίσαρος τύχης ἔργον ἐφαίνετο κρατησάντων ἄν , ὡς ἐδόκει , τῶν πολεμίων ἄφνω τὴν μάχην ὑπὸ τῶν νικώντων διαλυθῆναι · αὐτὸς δὲ λέγεται παρὰ τὴν φυγὴν ἐγχρίμπτων ἅπασιν ἐπιστρέφειν αὐτοὺς καί τινα τῶν τὰ μέγιστα σημεῖα , τοὺς ἀετούς , φερόντων τῇ ἑαυτοῦ χειρὶ περισπάσας μετενεγκεῖν ἀπὸ τῆς φυγῆς ἐς τὸ πρόσθεν , ἕως Πετρήιος ἀνέζευξε καὶ ὁ Καῖσαρ ἀσπασίως ὑπεχώρει .
Lemmas: διαβάλλω δέ ἐκ Ῥήγιον ὁ πορθμός ἐπί Μεσσήνη εἰς Λιλύβαιον ἔρχομαι . καί πυνθάνομαι Κάτων μέν ὁ παρασκευή ὁ πόλεμος ναῦς καί πεζός τις μέρος φρουρέω ἐν Ἰτύκη μετά ὁ τριακόσιοι , ὅς ἀπό σφεῖς ἐκ πολύς πρόβουλος ποιέω ὁ πόλεμος καί σύγκλητος καλέω , ὁ δέ αὐτοκράτωρ Λεύκιος Σκιπίων καί ὁ ἀγαθός ἐν Ἀδρυμητός στρατοπεδεύω , διαπλέω ἐπί ὁ Σκιπίων . καί αὐτός οἴχομαι εἰς Ἰόβης καταλαμβάνω παρετάζω εἰς μάχη παρά αὐτός ὁ Σκιπίων ὁ στρατόπεδον , ὡς ἐν καιρός συμφέρω ὁ πολέμιος χωρίς αὐτοκράτωρ εἰμί . ἀντέπειμι δέ αὐτός Λαβιηνός τε καί Πετρήϊος , ὁ ὁ Σκιπίων ὑποστράτηγος , καί κρατέω ὁ Καῖσαρ παρά πολύς καί τέρπω διώκω σοβαρός μετά καταφρόνησις , μέχρι Λαβιηνός μέν ὁ ἵππος εἰς ὁ γαστήρ πλήσσω ἀποσείω καί αὐτός ὁ παρασπιστής συναρπάζω , ὁ δέ Πετρήϊος , ὡς ἀκριβής ὁ στρατός λαμβάνω πεῖρα καί νικάω , ὅτε βούλομαι , διαλύω ὁ ἔργον ἐπιλέγω ὁ ἀμφί αὐτός · μή ἀφαιρέω ὁ νίκη ὁ αὐτοκράτωρ ἐγώ Σκιπίων . καί ὁ μέν ἄλλος μέρος ὁ Καῖσαρ τύχη ἔργον φαίνω κρατέω ἄν , ὡς δοκέω , ὁ πολέμιος ἄφνω ὁ μάχη ὑπό ὁ νικάω διαλύω · αὐτός δέ λέγω παρά ὁ φυγή ἐγχρίμπτω ἅπας ἐπιστρέφω αὐτός καί τις ὁ ὁ μέγας σημεῖον , ὁ ἀετός , φέρω ὁ ἑαυτοῦ χείρ περισπάω μεταφέρω ἀπό ὁ φυγή εἰς ὁ πρόσθεν , ἕως Πετρήϊος ἀναζεύγνυμι καί ὁ Καῖσαρ ἀσπάσιος ὑποχωρέω .
appianus.bellum-civile 2.14.96
τοῦτο μὲν δὴ τῆς πρώτης ἐν Λιβύῃ Καίσαρι μάχης τέλος ἦν · οὐ πολὺ δὲ ὕστερον , αὐτοῦ τε Σκιπίωνος ὀκτὼ τέλεσι πεζῶν καὶ ἱππέων δύο μυριάσιν , ὧν οἱ πολλοὶ Λίβυες ἦσαν , πελτασταῖς τε πολλοῖς καὶ ἐλέφασιν ἐς τριάκοντα προσδοκωμένου παρέσεσθαι σὺν Ἰόβᾳ τῷ βασιλεῖ , καὶ τῷδε ἄγοντι πεζοὺς ἄλλους ἀμφὶ τρισμυρίους καὶ ἱππέας Νομάδας ἐς δισμυρίους καὶ ἀκοντιστὰς πολλοὺς καὶ ἐλέφαντας ἑξήκοντα ἑτέρους , ἡ στρατιὰ τοῦ Καίσαρος ἐδείμαινε καὶ ἐν σφίσιν αὐτοῖς ἐθορυβοῦντο κατά τε πεῖραν ὧν ἤδη πεπόνθεσαν καὶ κατὰ δόξαν τῶν ἐπιόντων τοῦ τε πλήθους καὶ ἀρετῆς , μάλιστα τῶν Νομάδων ἱππέων . ὅ τε τῶν ἐλεφάντων πόλεμος ἀήθης σφίσιν ὢν ἐξέπλησσε . Βόκχου δʼ ἑτέρου Μαυρουσίων δυνάστου Κίρταν , ἣ βασίλειον ἦν Ἰόβα , καταλαβόντος , ὁ μὲν Ἰόβας , ἐξαγγελθέντος αὐτῷ τοῦδε , ἐς τὰ οἰκεῖα μάλιστα ἀνεζεύγνυ μετὰ τοῦ ἰδίου στρατοῦ , τριάκοντα ἐξ αὐτοῦ μόνους ὑπολιπὼν ἐλέφαντας τῷ Σκιπίωνι , ἡ δὲ στρατιὰ τοῦ Καίσαρος ἐς τοσοῦτον ἀνεθάρρησεν , ὡς τὸ πέμπτον τέλος αἰτῆσαν ἀντιταχθῆναι τοῖς ἐλέφασι κρατῆσαι πάνυ καρτερῶς · καὶ νῦν ἀπʼ ἐκείνου τῷδε τῷ τέλει ἐλέφαντες ἐς τὰ σημεῖα ἐπίκεινται .
Lemmas: οὗτος μέν δή ὁ πρῶτος ἐν Λιβύη Καῖσαρ μάχη τέλος εἰμί · οὐ πολύς δέ ὕστερον , αὐτός τε Σκιπίων ὀκτώ τέλος πεζός καί ἱππεύς δύο μυριάς , ὅς ὁ πολύς Λίβυς εἰμί , πελταστής τε πολύς καί ἐλέφας εἰς τριάκοντα προσδοκάω πάρειμι σύν Ἰόβης ὁ βασιλεύς , καί ὅδε ἄγω πεζός ἄλλος ἀμφί τρισμύριοι καί ἱππεύς Νομάς εἰς δισμύριοι καί ἀκοντιστής πολύς καί ἐλέφας ἑξήκοντα ἕτερος , ὁ στρατιά ὁ Καῖσαρ δειμαίνω καί ἐν σφεῖς αὐτός θορυβέω κατά τε πεῖρα ὅς ἤδη πάσχω καί κατά δόξα ὁ ἐπέρχομαι ὁ τε πλῆθος καί ἀρετή , μάλα ὁ Νομάς ἱππεύς . ὁ τε ὁ ἐλέφας πόλεμος ἀήθης σφεῖς εἰμί ἐκπλήσσω . Βόκχος δέ ἕτερος Μαυρούσιος δυνάστης Κίρτα , ὅς βασίλειον εἰμί Ἰόβης , καταλαμβάνω , ὁ μέν Ἰόβης , ἐξαγγέλλω αὐτός ὅδε , εἰς ὁ οἰκεῖος μάλα ἀναζεύγνυμι μετά ὁ ἴδιος στρατός , τριάκοντα ἐκ αὐτός μόνος ὑπολείπω ἐλέφας ὁ Σκιπίων , ὁ δέ στρατιά ὁ Καῖσαρ εἰς τοσοῦτος ἀναθαρσέω , ὡς ὁ πέμπτος τέλος αἰτέω ἀντιτάσσω ὁ ἐλέφας κρατέω πάνυ καρτερός · καί νῦν ἀπό ἐκεῖνος ὅδε ὁ τέλος ἐλέφας εἰς ὁ σημεῖον ἐπίκειμαι .
appianus.bellum-civile 2.14.97
μακρᾶς δὲ καὶ ἐπιπόνου κατὰ πάντα τὰ μέρη τῆς μάχης καὶ πολυτρόπου γενομένης , περὶ ἑσπέραν μόλις ὁ Καῖσαρ ἐνίκα καὶ τὸ στρατόπεδον εὐθὺς ἐξῄρει τὸ τοῦ Σκιπίωνος , οὐδὲν ἀνιεὶς οὐδʼ ἐν νυκτὶ τῆς νίκης , μέχρι τὸ σύμπαν ἐξεργάσασθαι . οἱ δʼ ἐχθροὶ κατʼ ὀλίγους , ὅπῃ δύναιντο , διέφευγον · καὶ ὁ Σκιπίων αὐτός , ἅμα Ἀφρανίῳ πάντα μεθείς , ἔφευγεν ἀνὰ τὸ πέλαγος ἐπὶ δώδεκα ἀφράκτων . ὧδε μὲν δὴ καὶ ὅδε ὁ στρατός , ἐς ὀκτὼ μυριάδας μάλιστα συνελθὼν ἔκ τε πολλοῦ γεγυμνασμένος καὶ ἐκ τῆς προτέρας μάχης ἐν ἐλπίδι καὶ θάρσει γενόμενος , δευτέρᾳ τῇδε συμβολῇ συνετρίβετο ἀθρόως . καὶ τὸ τοῦ Καίσαρος κλέος ἐς ἄμαχον εὐτυχίαν ἐδοξάζετο , οὐδὲν ἔτι τῶν ἡσσωμένων ἐς ἀρετὴν αὐτοῦ μεριζόντων , ἀλλὰ καὶ τὰ σφέτερα αὐτῶν ἁμαρτήματα τῇ Καίσαρος τύχῃ προστιθέντων · ἐδόκει γὰρ δὴ καὶ ὅδε ὁ πόλεμος ἀβουλίᾳ τῶν στρατηγῶν , οὔτε διατριψάντων αὐτόν , ἕως ἀπορήσειεν ὁ Καῖσαρ ὡς ἐν ἀλλοτρίᾳ , οὔτε τὴν πρώτην νίκην ἐς τέλος προαγαγόντων , συντριφθεὶς οὕτως ὀξέως διαλυθῆναι .
Lemmas: μακρός δέ καί ἐπίπονος κατά πᾶς ὁ μέρος ὁ μάχη καί πολύτροπος γίγνομαι , περί ἑσπέρα μόλις ὁ Καῖσαρ νικάω καί ὁ στρατόπεδον εὐθύς ἐξαιρέω ὁ ὁ Σκιπίων , οὐδείς ἀνίημι οὐδέ ἐν νύξ ὁ νίκη , μέχρι ὁ σύμπας ἐξεργάζομαι . ὁ δέ ἐχθρός κατά ὀλίγος , ὅπῃ δύναμαι , διαφεύγω · καί ὁ Σκιπίων αὐτός , ἅμα Ἀφράνιος πᾶς μεθίημι , φεύγω ἀνά ὁ πέλαγος ἐπί δώδεκα ἄφρακτος . ὧδε μέν δή καί ὅδε ὁ στρατός , εἰς ὀκτώ μυριάς μάλα συνέρχομαι ἐκ τε πολύς γυμνάζω καί ἐκ ὁ πρότερος μάχη ἐν ἐλπίς καί θάρσος γίγνομαι , δεύτερος ὅδε συμβολή συντρίβω ἀθρόος . καί ὁ ὁ Καῖσαρ κλέος εἰς ἄμαχος εὐτυχία δοξάζω , οὐδείς ἔτι ὁ ἡσσάομαι εἰς ἀρετή αὐτός μερίζω , ἀλλά καί ὁ σφέτερος αὐτός ἁμάρτημα ὁ Καῖσαρ τύχη προστίθημι · δοκέω γάρ δή καί ὅδε ὁ πόλεμος ἀβουλία ὁ στρατηγός , οὔτε διατρίβω αὐτός , ἕως ἀπορέω ὁ Καῖσαρ ὡς ἐν ἀλλότριος , οὔτε ὁ πρῶτος νίκη εἰς τέλος προάγω , συντρίβω οὕτως ὀξύς διαλύω .
appianus.bellum-civile 2.14.98
Ἐξαγγελθέντων δὲ τούτων ἐς Ἰτύκην τρίτῃ μάλιστα ἡμέρᾳ καὶ τοῦ Καίσαρος εὐθὺς ἐπὶ τὴν Ἰτύκην ἰόντος ἐγίγνετο φυγὴ πάντων . καὶ οὐδένα κατεῖχεν ὁ Κάτων , ἀλλὰ καὶ ναῦς ἐδίδου τοῖς αἰτοῦσι τῶν ἐπιφανῶν · αὐτὸς δʼ εὐσταθῶς ὑπέμενε καὶ τοῖς Ἰτυκαίοις ὑπισχνουμένοις πρὸ ἑαυτῶν ὑπὲρ ἐκείνου δεήσεσθαι ἐπιμειδιῶν ἀπεκρίνατο οὐ δεήσειν αὑτῷ πρὸς Καίσαρα διαλλακτῶν καὶ τοῦτο εἰδέναι καὶ τὸν Καίσαρα καλῶς . σημηνάμενος δὲ τοὺς θησαυροὺς ἅπαντας καὶ συγγραφὰς ὑπὲρ ἑκάστου τοῖς Ἰτυκαίων ἄρχουσιν ἐπιδοὺς περὶ ἑσπέραν ἀμφὶ λουτρὰ καὶ δεῖπνον ἦν καθεζόμενός τε ἐγεύετο , ὥσπερ εἴθιστο , ἐξ οὗ Πομπήιος ἀνῄρητο · οὐδέν τε τῶν συνήθων ἐναλλάσσων οὐδʼ ἐλάσσω προσφερόμενος ἢ πλείω , συνελεσχήνευε τοῖς παροῦσι περὶ τῶν ἐκπεπλευκότων καὶ ἠρώτα περὶ τοῦ πνεύματος , εἰ κατὰ πρύμνην ἔσοιτο αὐτοῖς , καὶ τοῦ διαστήματος , εἰ φθάσουσι πόρρω γενέσθαι , πρὶν ἐς ἕω Καίσαρα ἐπελθεῖν . οὐ μὴν οὐδʼ ἐς ὕπνον ἀπιὼν ἐνήλλαξέ τι τῶν συνήθων , πλὴν ὅτι υἱὸν ἠσπάσατο φιλοφρονέστερον . τὸ δὲ ξιφίδιον τῇ κλίνῃ τὸ σύνηθες οὐχ εὑρὼν παρακείμενον ἐξεβόησεν , ὅτι προδιδοῖτο ὑπὸ τῶν οἰκείων τοῖς πολεμίοις · τίνι γὰρ ἔφη χρήσεσθαι προσιόντων , ἂν νυκτὸς ἐπίωσι ; τῶν δὲ αὐτὸν παρακαλούντων μηδὲν ἐφʼ ἑαυτὸν βουλεύειν , ἀλλʼ ἀναπαύεσθαι χωρὶς ξιφιδίου , ἀξιοπιστότερον ἔτι εἶπεν · οὐ γὰρ ἔστι μοι θέλοντι καὶ διʼ ἐσθῆτος ἐμαυτὸν ἀποπνῖξαι καὶ ἐς τὰ τείχη τὴν κεφαλὴν ἀπαράξαι καὶ ἐς τράχηλον κυβιστῆσαι καὶ τὸ πνεῦμα κατασχόντα ἐκτρῖψαι ; πολλά τε ὅμοια εἰπὼν παρήγαγεν αὐτοὺς παραθεῖναι τὸ ξιφίδιον . ὡς δὲ ἐτέθη , Πλάτωνος αἰτήσας τὴν περὶ ψυχῆς συγγραφὴν ἀνεγίνωσκε .
Lemmas: ἐξαγγέλλω δέ οὗτος εἰς Ἰτύκη τρίτος μάλα ἡμέρα καί ὁ Καῖσαρ εὐθύς ἐπί ὁ Ἰτύκη ἔρχομαι γίγνομαι φυγή πᾶς . καί οὐδείς κατέχω ὁ Κάτων , ἀλλά καί ναῦς δίδωμι ὁ αἰτέω ὁ ἐπιφανής · αὐτός δέ εὐσταθής ὑπομένω καί ὁ Ἰτυκαῖος ὑπισχνέομαι πρό ἑαυτοῦ ὑπέρ ἐκεῖνος δέω ἐπιμειδιάω ἀποκρίνω οὐ δέω ἑαυτοῦ πρός Καῖσαρ διαλλακτής καί οὗτος οἶδα καί ὁ Καῖσαρ καλός . σημαίνω δέ ὁ θησαυρός ἅπας καί συγγραφή ὑπέρ ἕκαστος ὁ Ἰτυκαῖος ἄρχων ἐπιδίδωμι περί ἑσπέρα ἀμφί λουτρόν καί δεῖπνον εἰμί καθέζομαι τε γεύω , ὥσπερ ἐθίζω , ἐκ ὅς Πομπήϊος ἀναιρέω · οὐδείς τε ὁ συνήθης ἐναλλάσσω οὐδέ ἐλαχύς προσφέρω ἤ πολύς , συλλεσχηνεύω ὁ πάρειμι περί ὁ ἐκπλέω καί ἐρωτάω περί ὁ πνεῦμα , εἰ κατά πρύμνα εἰμί αὐτός , καί ὁ διάστημα , εἰ φθάνω πρόσω γίγνομαι , πρίν εἰς ἠώς Καῖσαρ ἐπέρχομαι . οὐ μήν οὐδέ εἰς ὕπνος ἀπέρχομαι ἐναλλάσσω τις ὁ συνήθης , πλήν ὅτι υἱός ἀσπάζομαι φιλόφρων . ὁ δέ ξιφίδιον ὁ κλίνη ὁ συνήθης οὐ εὑρίσκω παράκειμαι ἐκβοάω , ὅτι προδίδωμι ὑπό ὁ οἰκεῖος ὁ πολέμιος · τίς γάρ φημί χράω προσέρχομαι , ἐάν νύξ ἐπέρχομαι ; ὁ δέ αὐτός παρακαλέω μηδείς ἐπί ἑαυτοῦ βουλεύω , ἀλλά ἀναπαύω χωρίς ξιφίδιον , ἀξιόπιστος ἔτι λέγω · οὐ γάρ εἰμί ἐγώ ἐθέλω καί διά ἐσθής ἐμαυτοῦ ἀποπνίγω καί εἰς ὁ τεῖχος ὁ κεφαλή ἀπαράσσω καί εἰς τράχηλος κυβιστάω καί ὁ πνεῦμα κατέχω ἐκτρίβω ; πολύς τε ὅμοιος λέγω παράγω αὐτός παρατίθημι ὁ ξιφίδιον . ὡς δέ τίθημι , Πλάτων αἰτέω ὁ περί ψυχή συγγραφή ἀναγιγνώσκω .
appianus.bellum-civile 2.14.99
καὶ ἐπεὶ τέλος εἶχε τῷ Πλάτωνι ὁ λόγος , ἀναπαύεσθαι τοὺς περὶ θύρας ὑπολαβὼν ἔτρωσεν αὑτὸν ὑπὸ τὰ στέρνα · προπεσόντων δʼ αὐτῷ τῶν σπλάγχνων καὶ στόνου τινὸς ἐξακουσθέντος ἐσέδραμον οἱ περὶ θύρας · καὶ οἱ ἰατροὶ τὰ σπλάγχνα ἔτι σῶα ὄντα ἐνέθηκαν ἔνδον καὶ τὰς πληγὰς ἐπιρράψαντες ἐπέδησαν . ὁ δὲ ἀνενεγκὼν αὖθις ὑπεκρίνετο καὶ κατεμέμφετο μὲν ἑαυτῷ πληγῆς ἀσθενοῦς , χάριν δʼ ὡμολόγει τοῖς περισώσασι καὶ καταδαρθεῖν ἔφη δεῖσθαι . οἱ μὲν δὴ τὸ ξίφος ἔχοντες ᾤχοντο καὶ τὰς θύρας ὡς ἠρεμοῦντι ἐπέκλεισαν · ὁ δʼ ὕπνου δόξαν αὐτοῖς παρασχὼν τὰ δεσμὰ ταῖς χερσὶ μετὰ σιγῆς ἀπερρήγνυ καὶ τὰς ῥαφὰς τοῦ τραύματος ἀνέπτυσσεν , οἷα θηρίον τό τε τραῦμα καὶ τὴν γαστέρα εὐρύνων ὄνυξι καὶ δακτύλοις ἐρευνῶν καὶ τὰ σπλάγχνα διαρρίπτων , μέχρι ἐτελεύτησεν , ἔτη μὲν ἀμφὶ πεντήκοντα γεγονώς , ὁμολογούμενος δὲ τήν τε γνώμην , ἐς ὅ τι κρίνειε , πάντων ἀνδρῶν ἐπιμονώτατος φῦναι καὶ τὸ δίκαιον ἢ πρέπον ἢ καλὸν οὐκ ἔθεσι μᾶλλον ἢ μεγαλοψύχοις λογισμοῖς ὁρίσαι . Μαρκίᾳ γέ τοι τῇ Φιλίππου συνὼν ἐκ παρθένου καὶ ἀρεσκόμενος αὐτῇ μάλιστα καὶ παῖδας ἔχων ἐξ ἐκείνης ἔδωκεν ὅμως αὐτὴν Ὁρτησίῳ τῶν φίλων τινί , παίδων τε ἐπιθυμοῦντι καὶ τεκνοποιοῦ γυναικὸς οὐ τυγχάνοντι , μέχρι κἀκείνῳ κυήσασαν ἐς τὸν οἶκον αὖθις ὡς χρήσας ἀνεδέξατο . τοιόσδε μὲν δὴ Κάτων ἦν , καὶ αὐτὸν οἱ Ἰτυκαῖοι λαμπρῶς ἔθαπτον · ὁ δὲ Καῖσαρ ἔφη μέν οἱ φθονῆσαι Κάτωνα καλῆς ἐπιδείξεως , Κικέρωνος δὲ ποιήσαντος ἐγκώμιον ἐς αὐτὸν ἐπιγράψαντος Κάτων , ἀντέγραψε κατηγορίαν ὁ Καῖσαρ καὶ ἐπέγραψεν Ἀντικάτων .
Lemmas: καί ἐπεί τέλος ἔχω ὁ Πλάτων ὁ λόγος , ἀναπαύω ὁ περί θύρα ὑπολαμβάνω τιτρώσκω ἑαυτοῦ ὑπό ὁ στέρνον · προπίπτω δέ αὐτός ὁ σπλάγχνον καί στόνος τις ἐξακούω εἰστρέχω ὁ περί θύρα · καί ὁ ἰατρός ὁ σπλάγχνον ἔτι σῶς εἰμί ἐντίθημι ἔνδον καί ὁ πληγή ἐπιρράπτω ἐπιδέω . ὁ δέ ἀναφέρω αὖθις ὑποκρίνω καί καταμέμφομαι μέν ἑαυτοῦ πληγή ἀσθενής , χάρις δέ ὁμολογέω ὁ περισῴζω καί καταδαρθάνω φημί δέω . ὁ μέν δή ὁ ξίφος ἔχω οἴχομαι καί ὁ θύρα ὡς ἠρεμέω ἐπικλῄζω · ὁ δέ ὕπνος δόξα αὐτός παρέχω ὁ δεσμός ὁ χείρ μετά σιγή ἀπορρήγνυμι καί ὁ ῥαφή ὁ τραῦμα ἀναπτύσσω , οἷος θηρίον ὁ τε τραῦμα καί ὁ γαστήρ εὐρύνω ὄνυξ καί δάκτυλος ἐρευνάω καί ὁ σπλάγχνον διαρρίπτω , μέχρι τελευτάω , ἔτος μέν ἀμφί πεντήκοντα γίγνομαι , ὁμολογέω δέ ὁ τε γνώμη , εἰς ὅς τις κρίνω , πᾶς ἀνήρ ἐπίμονος φύω καί ὁ δίκαιος ἤ πρέπω ἤ καλός οὐ ἔθος μάλα ἤ μεγαλόψυχος λογισμός ὁρίζω . μαρξια γε τοι ὁ Φίλιππος σύνειμι ἐκ παρθένος καί ἀρέσκω αὐτός μάλα καί παῖς ἔχω ἐκ ἐκεῖνος δίδωμι ὅμως αὐτός Ὁρτήσιος ὁ φίλος τις , παῖς τε ἐπιθυμέω καί τεκνοποιός γυνή οὐ τυγχάνω , μέχρι ἐκεῖνος κυέω εἰς ὁ οἶκος αὖθις ὡς χράω ἀναδέχομαι . τοιόσδε μέν δή Κάτων εἰμί , καί αὐτός ὁ Ἰτυκαῖος λαμπρός θάπτω · ὁ δέ Καῖσαρ φημί μέν ἕ φθονέω Κάτων καλός ἐπίδειξις , Κικέρων δέ ποιέω ἐγκώμιον εἰς αὐτός ἐπιγράφω Κάτων , ἀντιγράφω κατηγορία ὁ Καῖσαρ καί ἐπιγράφω Ἀντικάτων .
appianus.bellum-civile 2.14.100
Ἰόβας δὲ καὶ Πετρήιος τῶν γιγνομένων πυνθανόμενοι καὶ οὐδεμίαν σφίσιν οὔτε φυγὴν οὔτε σωτηρίαν ἐπινοοῦντες , ἐπὶ τῇ διαίτῃ ξίφεσι διεχρήσαντο ἀλλήλους · καὶ τὴν ἀρχὴν τὴν Ἰόβα Καῖσαρ ὑποτελῆ Ῥωμαίοις ἐποίησεν , αὐτῇ Σαλούστιον Κρίσπον ἐγκαταστήσας . Ἰτυκαίοις δὲ καὶ τῷ Κάτωνος υἱῷ συνεγίνωσκε · καὶ τὴν θυγατέρα τοῦ Πομπηίου μετὰ δύο παίδων αὐτῆς ἐν Ἰτύκῃ καταλαβὼν ἐξέπεμπε σώους τῷ νέῳ Πομπηίῳ . τῶν δὲ τριακοσίων ὅσους εὗρε διέφθειρεν . Λεύκιος δὲ Σκιπίων ὁ αὐτοκράτωρ χειμαζόμενος ἐν τῇ θαλάσσῃ καὶ πολεμίαις ναυσὶν ἐντυχὼν ἐφέρετο γενναίως , μέχρι καταλαμβανόμενος αὑτόν τε διεχρήσατο καὶ τὸ σῶμα μεθῆκεν ἐς τὸ πέλαγος .
Lemmas: Ἰόβης δέ καί Πετρήϊος ὁ γίγνομαι πυνθάνομαι καί οὐδείς σφεῖς οὔτε φυγή οὔτε σωτηρία ἐπινοέω , ἐπί ὁ δίαιτα ξίφος διαχράω ἀλλήλων · καί ὁ ἀρχή ὁ Ἰόβης Καῖσαρ ὑποτελής Ῥωμαῖος ποιέω , αὐτός Σαλούστιος Κρίσπος ἐγκαθίστημι . Ἰτυκαῖος δέ καί ὁ Κάτων υἱός συγγιγνώσκω · καί ὁ θυγάτηρ ὁ Πομπήϊος μετά δύο παῖς αὐτός ἐν Ἰτύκη καταλαμβάνω ἐκπέμπω σῶς ὁ νέος Πομπήϊος . ὁ δέ τριακόσιοι ὅσος εὑρίσκω διαφθείρω . Λεύκιος δέ Σκιπίων ὁ αὐτοκράτωρ χειμάζω ἐν ὁ θάλασσα καί πολέμιος ναῦς ἐντυγχάνω φέρω γενναῖος , μέχρι καταλαμβάνω ἑαυτοῦ τε διαχράω καί ὁ σῶμα μεθήκω εἰς ὁ πέλαγος .
appianus.bellum-civile 2.15.101
τοῦτο μὲν δὴ καὶ τῷ περὶ Λιβύην Καίσαρος πολέμῳ τέλος ἐγίγνετο , αὐτὸς δʼ ἐπανελθὼν ἐς Ῥώμην ἐθριάμβευε τέσσαρας ὁμοῦ θριάμβους , ἐπί τε Γαλάταις , ὧν δὴ πολλὰ καὶ μέγιστα ἔθνη προσέλαβε καὶ ἀφιστάμενα ἄλλα ἐκρατύνατο , καὶ Ποντικὸν ἐπὶ Φαρνάκει καὶ Λιβυκὸν ἐπὶ Λιβύων τοῖς συμμαχήσασι τῷ Σκιπίωνι · ἔνθα καὶ Ἰόβα παῖς , Ἰόβας ὁ συγγραφεύς , βρέφος ὢν ἔτι παρήγετο . παρήγαγε δέ τινα καὶ τῆς ἀνὰ τὸν Νεῖλον ναυμαχίας θρίαμβον Αἰγύπτιον , μεταξὺ τοῦ Γαλατῶν καὶ Φαρνάκους . τὰ δὲ Ῥωμαίων φυλαξάμενος ἄρα , ὡς ἐμφύλια οὐκ ἐοικότα τε αὑτῷ καὶ Ῥωμαίοις αἰσχρὰ καὶ ἀπαίσια , ἐπιγράψαι θριάμβῳ , παρήνεγκεν ὅμως αὐτῶν ἐν τοῖσδε τὰ παθήματα ἅπαντα καὶ τοὺς ἄνδρας ἐν εἰκόσι καὶ ποικίλαις γραφαῖς , χωρίς γε Πομπηίου · τοῦτον γὰρ δὴ μόνον ἐφυλάξατο δεῖξαι , σφόδρα ἔτι πρὸς πάντων ἐπιποθούμενον . ὁ δὲ δῆμος ἐπὶ μὲν τοῖς οἰκείοις κακοῖς , καίπερ δεδιώς , ἔστενε , καὶ μάλιστα , ὅτε ἴδοι Λεύκιόν τε Σκιπίωνα τὸν αὐτοκράτορα πλησσόμενον ἐς τὰ στέρνα ὑφʼ ἑαυτοῦ καὶ μεθιέμενον ἐς τὸ πέλαγος , ἢ Πετρήιον ἐπὶ διαίτῃ διαχρώμενον ἑαυτόν , ἢ Κάτωνα ὑφʼ ἑαυτοῦ διασπώμενον ὡς θηρίον · Ἀχιλλᾷ δʼ ἐφήσθησαν καὶ Ποθεινῷ καὶ τὴν Φαρνάκους φυγὴν ἐγέλασαν .
Lemmas: οὗτος μέν δή καί ὁ περί Λιβύη Καῖσαρ πόλεμος τέλος γίγνομαι , αὐτός δέ ἐπανέρχομαι εἰς Ῥώμη θριαμβεύω τέσσαρες ὁμοῦ θρίαμβος , ἐπί τε Γαλάτης , ὅς δή πολύς καί μέγας ἔθνος προσλαμβάνω καί ἀφίστημι ἄλλος κρατύνω , καί Ποντικός ἐπί Φαρνάκης καί Λιβυκός ἐπί Λίβυς ὁ συμμαχέω ὁ Σκιπίων · ἔνθα καί Ἰόβης παῖς , Ἰόβης ὁ συγγραφεύς , βρέφος εἰμί ἔτι παράγω . παράγω δέ τις καί ὁ ἀνά ὁ Νεῖλος ναυμαχία θρίαμβος Αἰγύπτιος , μεταξύ ὁ Γαλάτης καί Φαρνάκης . ὁ δέ Ῥωμαῖος φυλάσσω ἄρα , ὡς ἐμφύλιος οὐ ἔοικα τε ἑαυτοῦ καί Ῥωμαῖος αἰσχρός καί ἀπαίσιος , ἐπιγράφω θρίαμβος , παραφέρω ὅμως αὐτός ἐν ὅδε ὁ πάθημα ἅπας καί ὁ ἀνήρ ἐν εἰκών καί ποικίλος γραφή , χωρίς γε Πομπήϊος · οὗτος γάρ δή μόνος φυλάσσω δείκνυμι , σφόδρα ἔτι πρός πᾶς ἐπιποθέω . ὁ δέ δῆμος ἐπί μέν ὁ οἰκεῖος κακός , καίπερ δείδω , στένω , καί μάλα , ὅτε ὁράω Λεύκιος τε Σκιπίων ὁ αὐτοκράτωρ πλήσσω εἰς ὁ στέρνον ὑπό ἑαυτοῦ καί μεθίημι εἰς ὁ πέλαγος , ἤ Πετρήϊος ἐπί δίαιτα διαχράομαι ἑαυτοῦ , ἤ Κάτων ὑπό ἑαυτοῦ διασπάω ὡς θηρίον · Ἀχιλλᾶς δέ ἐφέζομαι καί Ποθεινός καί ὁ Φαρνάκης φυγή γελάω .
appianus.bellum-civile 2.15.102
χρήματα δʼ ἐν τοῖς θριάμβοις φασὶ παρενεχθῆναι μυριάδας ἓξ καὶ ἥμισυ ταλάντων καὶ στεφάνους δύο καὶ εἴκοσι καὶ δισχιλίους ἐπὶ τοῖς ὀκτακοσίοις ἀπὸ χρυσοῦ , ἕλκοντας ἐς δισμυρίας καὶ δεκατέσσαρας καὶ τετρακοσίας λίτρας . ἀφʼ ὧν εὐθὺς ἐπὶ τῷ θριάμβῳ διένειμε , τὰ ὑπεσχημένα πάνθʼ ὑπερβάλλων , στρατιώτῃ μὲν ἀνὰ πεντακισχιλίας δραχμὰς Ἀττικάς , λοχαγῷ δʼ αὐτοῦ τὸ διπλάσιον καὶ χιλιάρχῃ καὶ ἱππάρχῃ τὸ ἔτι διπλάσιον καὶ τοῖς δημόταις ἑκάστῳ μνᾶν Ἀττικήν . ἐπέδωκε δὲ καὶ θέας ποικίλας ἵππων τε καὶ μουσικῆς καὶ πεζομαχίας ἀνδρῶν χιλίων πρὸς ἑτέρους χιλίους καὶ ἱππομαχίαν διακοσίων πρὸς ἴσους καὶ ἀναμὶξ ἄλλων πεζῶν τε καὶ ἱππέων ἀγῶνα ἐλεφάντων τε μάχην εἴκοσι πρὸς εἴκοσι καὶ ναυμαχίαν ἐρετῶν τετρακισχιλίων , ἐπιβεβηκότων ἐς μάχην χιλίων ἑκατέρωθεν . ἀνέστησε καὶ τῇ Γενετείρᾳ τὸν νεών , ὥσπερ εὔξατο μέλλων ἐν Φαρσάλῳ μαχεῖσθαι · καὶ τέμενος τῷ νεῲ περιέθηκεν , ὃ Ῥωμαίοις ἔταξεν ἀγορὰν εἶναι , οὐ τῶν ὠνίων , ἀλλʼ ἐπὶ πράξεσι συνιόντων ἐς ἀλλήλους , καθὰ καὶ Πέρσαις ἦν τις ἀγορὰ ζητοῦσιν ἢ μανθάνουσι τὰ δίκαια . Κλεοπάτρας τε εἰκόνα καλὴν τῇ θεῷ παρεστήσατο , ἣ καὶ νῦν συνέστηκεν αὐτῇ . τὸ δὲ τοῦ δήμου πλῆθος ἀναγραψάμενος ἐς ἥμισυ λέγεται τῶν πρὸ τοῦδε τοῦ πολέμου γενομένων εὑρεῖν · ἐς τοσοῦτο καθεῖλεν ἡ τῶνδε φιλονικία τὴν πόλιν .
Lemmas: χρῆμα δέ ἐν ὁ θρίαμβος φημί παραφέρω μυριάς ἕξ καί ἥμισυς τάλαντον καί στέφανος δύο καί εἴκοσι καί δισχίλιοι ἐπί ὁ ὀκτακόσιοι ἀπό χρυσός , ἕλκω εἰς δισμύριοι καί δεκατέσσαρες καί τετρακόσιοι λίτρα . ἀπό ὅς εὐθύς ἐπί ὁ θρίαμβος διανέμω , ὁ ὑπισχνέομαι πᾶς ὑπερβάλλω , στρατιώτης μέν ἀνά πεντακισχίλιοι δραχμή Ἀττικός , λοχαγός δέ αὐτός ὁ διπλάσιος καί χιλιάρχης καί ἱππάρχης ὁ ἔτι διπλάσιος καί ὁ δημότης ἕκαστος μνᾶ Ἀττικός . ἐπιδίδωμι δέ καί θέα ποικίλος ἵππος τε καί μουσικός καί πεζομαχία ἀνήρ χίλιοι πρός ἕτερος χίλιοι καί ἱππομαχία διακόσιοι πρός ἴσος καί ἀναμίξ ἄλλος πεζός τε καί ἱππεύς ἀγών ἐλέφας τε μάχη εἴκοσι πρός εἴκοσι καί ναυμαχία ἐρέτης τετρακισχίλιοι , ἐπιβαίνω εἰς μάχη χίλιοι ἑκατέρωθεν . ἀνίστημι καί ὁ Γενέτειρα ὁ ναός , ὥσπερ εὔχομαι μέλλω ἐν Φάρσαλος μάχομαι · καί τέμενος ὁ ναός περιτίθημι , ὅς Ῥωμαῖος τάσσω ἀγορά εἰμί , οὐ ὁ ὤνιος , ἀλλά ἐπί πρᾶξις συνέρχομαι εἰς ἀλλήλων , καθά καί Πέρσης εἰμί τις ἀγορά ζητέω ἤ μανθάνω ὁ δίκαιος . Κλεοπάτρη τε εἰκών καλός ὁ θεός παρίστημι , ὅς καί νῦν συνίστημι αὐτός . ὁ δέ ὁ δῆμος πλῆθος ἀναγράφω εἰς ἥμισυς λέγω ὁ πρό ὅδε ὁ πόλεμος γίγνομαι εὑρίσκω · εἰς τοσοῦτος καθαιρέω ὁ ὅδε φιλονικία ὁ πόλις .
appianus.bellum-civile 2.15.103
αὐτὸς δὲ ἤδη τέταρτον ὑπατεύων ἐπὶ τὸν νέον Πομπήιον ἐστράτευεν ἐς Ἰβηρίαν , ὅσπερ αὐτῷ λοιπὸς ἦν ἔτι πόλεμος ἐμφύλιος , οὐκ εὐκαταφρόνητος · τῶν τε γὰρ ἀρίστων ὅσοι διεπεφεύγεσαν ἐκ Λιβύης , ἐκεῖ συνέδραμον , καὶ στρατὸς ὁ μὲν ἐξ αὐτῆς Λιβύης τε καὶ Φαρσάλου τοῖς ἡγεμόσι συνῆλθεν , ὁ δὲ ἐξ Ἰβήρων τε καὶ Κελτιβήρων , ἔθνους ἀλκίμου καὶ χαίροντος ἀεὶ μάχαις . πολὺς δὲ καὶ δούλων ὅμιλος ἐστρατεύετο τῷ Πομπηίῳ · καὶ τέταρτον ἔτος εἶχον ἐν τοῖς γυμνασίοις καὶ γνώμην ἕτοιμον ἀγωνίσασθαι μετὰ ἀπογνώσεως . ᾧ δὴ καὶ μάλιστα σφαλεὶς ὁ Πομπήιος οὐκ ἀνεβάλλετο τὴν μάχην , ἀλλʼ εὐθὺς ἐλθόντι τῷ Καίσαρι συνεμάχετο , καίτοι τῶν πρεσβυτέρων αὐτῷ παραινούντων ἐκ πείρας ὧν ἀμφί τε Φάρσαλον καὶ Λιβύην ἐπεπόνθεσαν , ἐκτρίβειν τῷ χρόνῳ τὸν Καίσαρα καὶ ἐς ἀπορίαν ὡς ἐν ἀλλοτρίᾳ γῇ περιφέρειν . ὁ δὲ Καῖσαρ ἧκε μὲν ἀπὸ Ῥώμης ἑπτὰ καὶ εἴκοσιν ἡμέραις , βαρυτάτῳ στρατῶ μακροτάτην ὁδὸν ἐπελθών · δέος δʼ οἷον οὐ πρότερον ἐνέπιπτεν αὐτοῦ τῷ στρατῷ κατὰ δόξαν τῶν πολεμίων τοῦ τε πλήθους καὶ ἀσκήσεως καὶ ἀπογνώσεως .
Lemmas: αὐτός δέ ἤδη τέταρτος ὑπατεύω ἐπί ὁ νέος Πομπήϊος στρατεύω εἰς Ἰβηρία , ὅς αὐτός λοιπός εἰμί ἔτι πόλεμος ἐμφύλιος , οὐ εὐκαταφρόνητος · ὁ τε γάρ ἀγαθός ὅσος διαφεύγω ἐκ Λιβύη , ἐκεῖ συντρέχω , καί στρατός ὁ μέν ἐκ αὐτός Λιβύη τε καί Φάρσαλος ὁ ἡγεμών συνέρχομαι , ὁ δέ ἐκ Ἴβηρος τε καί Κελτίβηρες , ἔθνος ἄλκιμος καί χαίρω ἀεί μάχη . πολύς δέ καί δοῦλος ὅμιλος στρατεύω ὁ Πομπήϊος · καί τέταρτος ἔτος ἔχω ἐν ὁ γυμνάσιον καί γνώμη ἑτοῖμος ἀγωνίζομαι μετά ἀπόγνωσις . ὅς δή καί μάλα σφάλλω ὁ Πομπήϊος οὐ ἀναβάλλω ὁ μάχη , ἀλλά εὐθύς ἔρχομαι ὁ Καῖσαρ συμμάχομαι , καίτοι ὁ πρέσβυς αὐτός παραινέω ἐκ πεῖρα ὅς ἀμφί τε Φάρσαλος καί Λιβύη πάσχω , ἐκτρίβω ὁ χρόνος ὁ Καῖσαρ καί εἰς ἀπορία ὡς ἐν ἀλλότριος γῆ περιφέρω . ὁ δέ Καῖσαρ ἵημι μέν ἀπό Ῥώμη ἑπτά καί εἴκοσι ἡμέρα , βαρύς στρατός μακρός ὁδός ἐπέρχομαι · δέος δέ οἷος οὐ πρότερος ἐμπίπτω αὐτός ὁ στρατός κατά δόξα ὁ πολέμιος ὁ τε πλῆθος καί ἄσκησις καί ἀπόγνωσις .
appianus.bellum-civile 2.15.104
διʼ ἃ καὶ ὁ Καῖσαρ αὐτὸς ἐβράδυνεν , ἔστε πού τι αὐτῷ κατασκεπτομένῳ προσπελάσας ὁ Πομπήιος ὠνείδισεν ἐς δειλίαν . καὶ τὸ ὄνειδος οὐκ ἐνεγκὼν ὁ Καῖσαρ ἐξέτασσε παρὰ πόλιν Κορδύβην , σύνθημα καὶ τότε δοὺς Ἀφροδίτην · ἔδωκε δὲ καὶ ὁ Πομπήιος Εὐσέβειαν . ὡς δὲ καὶ συνιόντων ἤδη τοῦ Καίσαρος στρατοῦ τὸ δέος ἥπτετο καὶ ὄκνος ἐπεγίγνετο τῷ φόβῳ , θεοὺς πάντας ὁ Καῖσαρ ἱκέτευε , τὰς χεῖρας ἐς τὸν οὐρανὸν ἀνίσχων , μὴ ἑνὶ πόνῳ τῷδε πολλὰ καὶ λαμπρὰ ἔργα μιῆναι , καὶ τοὺς στρατιώτας ἐπιθέων παρεκάλει τό τε κράνος τῆς κεφαλῆς ἀφαιρῶν ἐς πρόσωπον ἐδυσώπει καὶ προύτρεπεν . οἱ δὲ οὐδʼ ὥς τι μετέβαλλον ἀπὸ τοῦ δέους , ἕως ὁ Καῖσαρ αὐτὸς ἁρπάσας τινὸς ἀσπίδα καὶ τοῖς ἀμφʼ αὐτὸν ἡγεμόσιν εἰπών · ἔσται τοῦτο τέλος ἐμοί τε τοῦ βίου καὶ ὑμῖν τῶν στρατειῶν , προύδραμε τῆς τάξεως ἐς τοὺς πολεμίους ἐπὶ τοσοῦτον , ὡς μόνους αὐτῶν ἀποσχεῖν δέκα πόδας καὶ διακόσια αὐτῷ δόρατα ἐπιβληθῆναι καὶ τούτων τὰ μὲν αὐτὸν ἐκκλῖναι , τὰ δὲ ἐς τὴν ἀσπίδα ἀναδέξασθαι . τότε γὰρ δὴ τῶν τε ἡγεμόνων προθέων ἕκαστος ἵστατο παρʼ αὐτόν , καὶ ὁ στρατὸς ἅπας ἐμπεσὼν μετὰ ὁρμῆς ὅλην ἠγωνίζετο τὴν ἡμέραν , προύχων τε καὶ ἡττώμενος αἰεὶ παρὰ μέρος , μέχρις ἐς ἑσπέραν μόλις ἐνίκησεν , ὅτε καὶ φασὶν αὐτὸν εἰπεῖν , ὅτι πολλάκις μὲν ἀγωνίσαιτο περὶ νίκης , νῦν δὲ καὶ περὶ ψυχῆς .
Lemmas: διά ὅς καί ὁ Καῖσαρ αὐτός βραδύνω , ἔστε που τις αὐτός κατασκέπτομαι προσπελάζω ὁ Πομπήϊος ὀνειδίζω εἰς δειλία . καί ὁ ὄνειδος οὐ φέρω ὁ Καῖσαρ ἐξετάζω παρά πόλις Κορδύβη , σύνθημα καί τότε δίδωμι Ἀφροδίτη · δίδωμι δέ καί ὁ Πομπήϊος Εὐσέβεια . ὡς δέ καί συνέρχομαι ἤδη ὁ Καῖσαρ στρατός ὁ δέος ἅπτω καί ὄκνος ἐπιγίγνομαι ὁ φόβος , θεός πᾶς ὁ Καῖσαρ ἱκετεύω , ὁ χείρ εἰς ὁ οὐρανός ἀνίσχω , μή εἷς πόνος ὅδε πολύς καί λαμπρός ἔργον μιαίνω , καί ὁ στρατιώτης ἐπιθέω παρακαλέω ὁ τε κράνος ὁ κεφαλή ἀφαιρέω εἰς πρόσωπον δυσωπέω καί προτρέπω . ὁ δέ οὐδέ ὡς τις μεταβάλλω ἀπό ὁ δέος , ἕως ὁ Καῖσαρ αὐτός ἁρπάζω τις ἀσπίς καί ὁ ἀμφί αὐτός ἡγεμών λέγω · εἰμί οὗτος τέλος ἐγώ τε ὁ βίος καί σύ ὁ στρατεία , προτρέχω ὁ τάξις εἰς ὁ πολέμιος ἐπί τοσοῦτος , ὡς μόνος αὐτός ἀπέχω δέκα πούς καί διακόσιοι αὐτός δόρυ ἐπιβάλλω καί οὗτος ὁ μέν αὐτός ἐκκλίνω , ὁ δέ εἰς ὁ ἀσπίς ἀναδέχομαι . τότε γάρ δή ὁ τε ἡγεμών προθέω ἕκαστος ἵστημι παρά αὐτός , καί ὁ στρατός ἅπας ἐμπίπτω μετά ὁρμή ὅλος ἀγωνίζομαι ὁ ἡμέρα , προέχω τε καί ἡσσάομαι ἀεί παρά μέρος , μέχρι εἰς ἑσπέρα μόλις νικάω , ὅτε καί φημί αὐτός λέγω , ὅτι πολλάκις μέν ἀγωνίζομαι περί νίκη , νῦν δέ καί περί ψυχή .
appianus.bellum-civile 2.15.105
φόνου δὲ πολλοῦ γενομένου καὶ φυγῆς τῶν Πομπηίου στρατιωτῶν ἐς τὴν Κορδύβην , ὁ μὲν Καῖσαρ , ἵνα μὴ διαφυγόντες οἱ πολέμιοι πάλιν ἐς μάχην παρασκευάσαιντο , ἐκέλευε τὸν στρατὸν ἐκτειχίσαι τὴν Κορδύβην , οἱ δὲ κάμνοντες τοῖς γεγονόσι τά τε σώματα καὶ τὰ ὅπλα τῶν ἀνῃρημένων ἐπεφορουν ἀλλήλοις καὶ δόρασιν αὐτὰ διαπηγνύντες ἐς τὴν γῆν ἐπὶ τοιοῦδε τείχους ηὐλίσαντο . τῆς δʼ ἐπιούσης ἑάλω μὲν ἡ πόλις , τῶν δὲ ἡγεμόνων τοῦ Πομπηίου Σκάπλας μὲν νήσας πυρὰν ἑαυτὸν ἐνέπρησεν , Οὐάρου δὲ καὶ Λαβιηνοῦ καὶ ἑτέρων ἀνδρῶν ἐπιφανῶν ἐκομίσθησαν αἱ κεφαλαὶ Καίσαρι . Πομπήιος δʼ αὐτὸς διέφυγε μὲν ἀπὸ τῆς ἥττης σὺν ἑκατὸν καὶ πεντήκοντα ἱππεῦσιν ἐπὶ Καρθαίας , ἔνθα αὐτῷ νεῶν στόλος ἦν , καὶ παρῆλθεν ἐς τὰ νεώρια λαθὼν ὥς τις ἰδιώτης , φορείῳ κομιζόμενος · ὁρῶν δὲ καὶ τούτους ἀπογιγνώσκοντας ἑαυτῶν ἔδεισε περὶ ἐκδόσεως καὶ ἔφευγεν αὖθις , ἐπιβαίνων σκάφους . ἐμπλακέντα δʼ αὐτοῦ τὸν πόδα καλῳδίῳ , κόπτων τις τὸ καλώδιον ξιφιδίῳ , τὸν ταρσὸν ἔτεμεν ἀντὶ τοῦ καλωδίου τοῦ ποδός · καὶ διαπλεύσας ἔς τι χωρίον ἐθεραπεύετο . ζητούμενος δὲ κἀνταῦθα ἔφευγε διὰ δυσβάτου καὶ ἀκανθώδους ὁδοῦ , τὸ τραῦμα περικεντούμενος , μέχρι κάμνων ὑπό τι δένδρον ἐκαθέζετο καὶ τῶν ζητητῶν ἐπιπεσόντων οὐκ ἀγεννῶς αὐτοὺς ἀμυνόμενος κατεκόπη . τοῦδε μὲν δὴ τὴν κεφαλὴν ὁ Καῖσαρ ἐνεχθεῖσάν οἱ προσέταξέ τινι θάψαι , καὶ ὁ πόλεμος ἑνὶ ἔργῳ καὶ ὅδε παρὰ δόξαν ἐλέλυτο · τοὺς δʼ ἐξ αὐτοῦ διαφυγόντας ἤθροιζεν ὁ τοῦδε τοῦ Πομπηίου νεώτερος ἀδελφός , Πομπήιος μὲν καὶ ὅδε ὤν , Σέξστος δὲ καλούμενος τῷ προτέρῳ τῶν ὀνομάτων .
Lemmas: φόνος δέ πολύς γίγνομαι καί φυγή ὁ Πομπήϊος στρατιώτης εἰς ὁ Κορδύβη , ὁ μέν Καῖσαρ , ἵνα μή διαφεύγω ὁ πολέμιος πάλιν εἰς μάχη παρασκευάζω , κελεύω ὁ στρατός ἐκτειχίζω ὁ Κορδύβη , ὁ δέ κάμνω ὁ γίγνομαι ὁ τε σῶμα καί ὁ ὅπλον ὁ ἀναιρέω ἐπιφοερω ἀλλήλων καί δόρυ αὐτός διαπήγνυμι εἰς ὁ γῆ ἐπί τοιόσδε τεῖχος αὐλίζομαι . ὁ δέ ἐπέρχομαι ἁλίσκομαι μέν ὁ πόλις , ὁ δέ ἡγεμών ὁ Πομπήϊος Σκάπλας μέν νέω πυρή ἑαυτοῦ ἐμπίμπρημι , Οὔαρος δέ καί Λαβιηνός καί ἕτερος ἀνήρ ἐπιφανής κομίζω ὁ κεφαλή Καῖσαρ . Πομπήϊος δέ αὐτός διαφεύγω μέν ἀπό ὁ ἧσσα σύν ἑκατόν καί πεντήκοντα ἱππεύς ἐπί Καρθαία , ἔνθα αὐτός ναῦς στόλος εἰμί , καί παρέρχομαι εἰς ὁ νεώριον λανθάνω ὡς τις ἰδιώτης , φορεῖον κομίζω · ὁράω δέ καί οὗτος ἀπογιγνώσκω ἑαυτοῦ δείδω περί ἔκδοσις καί φεύγω αὖθις , ἐπιβαίνω σκάφος . ἐμπλέκω δέ αὐτός ὁ πούς καλῴδιον , κόπτω τις ὁ καλώδιον ξιφίδιον , ὁ ταρσός τέμνω ἀντί ὁ καλώδιον ὁ πούς · καί διαπλέω εἰς τις χωρίον θεραπεύω . ζητέω δέ ἐνταῦθα φεύγω διά δύσβατος καί ἀκανθώδης ὁδός , ὁ τραῦμα περικεντέω , μέχρι κάμνω ὑπό τις δένδρον καθέζομαι καί ὁ ζητητής ἐπιπίπτω οὐ ἀγεννής αὐτός ἀμύνω κατακόπτω . ὅδε μέν δή ὁ κεφαλή ὁ Καῖσαρ φέρω ἕ προστάσσω τις θάπτω , καί ὁ πόλεμος εἷς ἔργον καί ὅδε παρά δόξα λύω · ὁ δέ ἐκ αὐτός διαφεύγω ἀθροίζω ὁ ὅδε ὁ Πομπήϊος νέος ἀδελφός , Πομπήϊος μέν καί ὅδε εἰμί , Σέξστος δέ καλέω ὁ πρότερος ὁ ὄνομα .
appianus.bellum-civile 2.16.106
ἀλλʼ ὅδε μὲν ἔτι λανθάνων καὶ διαδιδράσκων ἐλῄστευεν , ὁ δὲ Καῖσαρ ἐς Ῥώμην ἠπείγετο , τὰ ἐμφύλια πάντα καθελών , ἐπὶ φόβου καὶ δόξης , οἵας οὔ τις πρὸ τοῦ · ὅθεν αὐτῷ τιμαὶ πᾶσαι , ὅσαι ὑπὲρ ἄνθρωπον , ἀμέτρως ἐς χάριν ἐπενοοῦντο , θυσιῶν τε πέρι καὶ ἀγώνων καὶ ἀναθημάτων ἐν πᾶσιν ἱεροῖς καὶ δημοσίοις χωρίοις , ἀνὰ φυλὴν ἑκάστην καὶ ἐν ἔθνεσιν ἅπασι , καὶ ἐν βασιλεῦσιν , ὅσοι Ῥωμαίοις φίλοι . σχήματά τε ἐπεγράφετο ταῖς εἰκόσι ποικίλα , καὶ στέφανος ἐκ δρυὸς ἦν ἐπʼ ἐνίαις ὡς σωτῆρι τῆς πατρίδος , ᾧ πάλαι τοὺς ὑπερασπίσαντας ἐγέραιρον οἱ περισωθέντες . ἀνερρήθη δὲ καὶ πατὴρ πατρίδος , καὶ δικτάτωρ ἐς τὸν ἑαυτοῦ βίον ᾑρέθη καὶ ὕπατος ἐς δέκα ἔτη , καὶ τὸ σῶμα ἱερὸς καὶ ἄσυλος εἶναι καὶ χρηματίζειν ἐπὶ θρόνων ἐλεφαντίνων τε καὶ χρυσέων , καὶ θύειν μὲν αὐτὸν αἰεὶ θριαμβικῶς ἠμφιεσμένον , τὴν δὲ πόλιν ἀνὰ ἔτος ἕκαστον , αἷς αὐτὸς ἡμέραις ἐν παρατάξεσιν ἐνίκα , ἱερέας δὲ καὶ ἱερείας ἀνὰ πενταετὲς εὐχὰς δημοσίας ὑπὲρ αὐτοῦ τίθεσθαι , καὶ τὰς ἀρχὰς εὐθὺς καθισταμένας ὀμνύναι μηδενὶ τῶν ὑπὸ Καίσαρος ὁριζομένων ἀντιπράξειν . ἔς τε τιμὴν τῆς γενέσεως αὐτοῦ τὸν Κυϊντίλιον μῆνα Ἰούλιον ἀντὶ Κυϊντιλίου μετωνόμασαν εἶναι . καὶ νεὼς ἐψηφίσαντο πολλοὺς αὐτῷ γενέσθαι καθάπερ θεῷ καὶ κοινὸν αὐτοῦ καὶ Ἐπιεικείας , ἀλλήλους δεξιουμένων · οὕτως ἐδεδοίκεσαν μὲν ὡς δεσπότην , εὔχοντο δὲ σφίσιν ἐπιεικῆ γενέσθαι .
Lemmas: ἀλλά ὅδε μέν ἔτι λανθάνω καί διαδιδράσκω λῃστεύω , ὁ δέ Καῖσαρ εἰς Ῥώμη ἐπείγω , ὁ ἐμφύλιος πᾶς καθαιρέω , ἐπί φόβος καί δόξα , οἷος οὐ τις πρό ὁ · ὅθεν αὐτός τιμή πᾶς , ὅσος ὑπέρ ἄνθρωπος , ἄμετρος εἰς χάρις ἐπινοέω , θυσία τε περί καί ἀγών καί ἀνάθημα ἐν πᾶς ἱερός καί δημόσιος χωρίον , ἀνά φυλή ἕκαστος καί ἐν ἔθνος ἅπας , καί ἐν βασιλεύς , ὅσος Ῥωμαῖος φίλος . σχῆμα τε ἐπιγράφω ὁ εἰκών ποικίλος , καί στέφανος ἐκ δρῦς εἰμί ἐπί ἔνιοι ὡς σωτήρ ὁ πατρίς , ὅς πάλαι ὁ ὑπερασπίζω γεραίρω ὁ περισῴζω . ἀναλέγω δέ καί πατήρ πατρίς , καί δικτάτωρ εἰς ὁ ἑαυτοῦ βίος αἱρέω καί ὕπατος εἰς δέκα ἔτος , καί ὁ σῶμα ἱερός καί ἄσυλος εἰμί καί χρηματίζω ἐπί θρόνος ἐλεφάντινος τε καί χρύσεος , καί θύω μέν αὐτός ἀεί θριαμβικός ἀμφιέννυμι , ὁ δέ πόλις ἀνά ἔτος ἕκαστος , ὅς αὐτός ἡμέρα ἐν παράταξις νικάω , ἱερεύς δέ καί ἱερεία ἀνά πενταετής εὐχή δημόσιος ὑπέρ αὐτός τίθημι , καί ὁ ἀρχή εὐθύς καθίστημι ὄμνυμι μηδείς ὁ ὑπό Καῖσαρ ὁρίζω ἀντιπράσσω . εἰς τε τιμή ὁ γένεσις αὐτός ὁ Κυϊντίλιος μείς Ἰούλιος ἀντί Κυιντιλίας μετονομάζω εἰμί . καί ναῦς ψηφίζω πολύς αὐτός γίγνομαι καθά θεός καί κοινός αὐτός καί Ἐπιείκεια , ἀλλήλων δεξιόομαι · οὕτως δείδω μέν ὡς δεσπότης , εὔχομαι δέ σφεῖς ἐπιεικής γίγνομαι .
appianus.bellum-civile 2.16.107
εἰσὶ δʼ οἳ καὶ βασιλέα προσειπεῖν ἐπενόουν , μέχρι μαθὼν αὐτὸς ἀπηγόρευσε καὶ ἠπείλησεν ὡς ἀθέμιστον ὄνομα μετὰ τὴν τῶν προγόνων ἀράν . σπεῖραι δʼ ὅσαι στρατηγίδες αὐτὸν ἐκ τῶν πολέμων ἔτι ἐσωματοφυλάκουν , ἀπέστησε τῆς φυλακῆς καὶ μετὰ τῆς δημοσίας ὑπηρεσίας ἐπεφαίνετο μόνης . ὧδε δʼ ἔχοντι καὶ χρηματίζοντι πρὸ τῶν ἐμβόλων , τὸ ψήφισμα τῶν προλελεγμένων τιμῶν ἡ βουλή , τῶν ὑπάτων ἡγουμένων , ἐν κόσμῳ τῷ πρέποντι ἑκάστῳ προσέφερον . ὁ δὲ αὐτοὺς ἐδεξιοῦτο μέν , οὐχ ὑπανέστη δὲ προσιοῦσιν οὐδʼ ἐπιμένουσιν , ἀλλὰ τοῖς διαβάλλουσιν αὐτὸν ἐς τὴν ἐπιθυμίαν τῆς βασιλικῆς προσηγορίας καὶ τόδε παρέσχε . τὰς δὲ ἄλλας τιμὰς χωρὶς τῆς δεκαετοῦς ὑπατείας προσέμενος ὑπάτους ἐς τὸ μέλλον ἀπέφηνεν αὑτόν τε καὶ Ἀντώνιον , τὸν ἵππαρχον ἑαυτοῦ , Λεπίδῳ προστάξας ἱππαρχεῖν ἀντὶ τοῦ Ἀντωνίου , ἄρχοντι μὲν Ἰβηρίας , ἡγεμονεύοντι δʼ αὐτῆς διὰ φίλων . κατεκάλει δὲ καὶ τοὺς φεύγοντας ὁ Καῖσαρ , πλὴν εἴ τις ἐπὶ ἀνηκέστοις ἔφσυγε · καὶ τοῖς ἐχθροῖς διηλλάσσετο καὶ τῶν πεπολεμηκότων οἱ πολλοὺς προῆγεν ἀθρόως ἐς ἐτησίους ἀρχὰς ἢ ἐς ἐθνῶν ἢ στρατοπέδων ἡγεμονίας . ᾧ δὴ καὶ μάλιστα ὑπαχθεὶς ὁ δῆμος ἤλπιζε καὶ τὴν δημοκρατίαν αὐτὸν αὑτοῖς ἀποδώσειν , καθάπερ Σύλλας ἐς ἴσον αὐτῷ δυναστεύσας ἐποίησεν .
Lemmas: εἰμί δέ ὅς καί βασιλεύς προσλέγω ἐπινοέω , μέχρι μανθάνω αὐτός ἀπαγορεύω καί ἀπειλέω ὡς ἀθέμιστος ὄνομα μετά ὁ ὁ πρόγονος ἀρά . σπεῖρα δέ ὅσος στρατηγίς αὐτός ἐκ ὁ πόλεμος ἔτι σωματοφυλακέω , ἀφίστημι ὁ φυλακή καί μετά ὁ δημόσιος ὑπηρεσία ἐπιφαίνω μόνος . ὧδε δέ ἔχω καί χρηματίζω πρό ὁ ἔμβολον , ὁ ψήφισμα ὁ προλέγω τιμή ὁ βουλή , ὁ ὕπατος ἡγέομαι , ἐν κόσμος ὁ πρέπω ἕκαστος προσφέρω . ὁ δέ αὐτός δεξιόομαι μέν , οὐ ὑπανίσταμαι δέ προσέρχομαι οὐδέ ἐπιμένω , ἀλλά ὁ διαβάλλω αὐτός εἰς ὁ ἐπιθυμία ὁ βασιλικός προσηγορία καί ὅδε παρέχω . ὁ δέ ἄλλος τιμή χωρίς ὁ δεκαετής ὑπατεία προσίημι ὕπατος εἰς ὁ μέλλω ἀποφαίνω ἑαυτοῦ τε καί Ἀντώνιος , ὁ ἵππαρχος ἑαυτοῦ , Λέπιδος προστάσσω ἱππαρχέω ἀντί ὁ Ἀντώνιος , ἄρχω μέν Ἰβηρία , ἡγεμονεύω δέ αὐτός διά φίλος . κατακαλέω δέ καί ὁ φεύγω ὁ Καῖσαρ , πλήν εἰ τις ἐπί ἀνήκεστος φσεύγω · καί ὁ ἐχθρός διαλλάσσω καί ὁ πολεμέω ἕ πολύς προάγω ἀθρόος εἰς ἐτήσιος ἀρχή ἤ εἰς ἔθνος ἤ στρατόπεδον ἡγεμονία . ὅς δή καί μάλα ὑπάγω ὁ δῆμος ἐλπίζω καί ὁ δημοκρατία αὐτός ἑαυτοῦ ἀποδίδωμι , καθά Σύλλας εἰς ἴσος αὐτός δυναστεύω ποιέω .
appianus.bellum-civile 2.16.108
ἀλλὰ τοῦδε μὲν ἐσφάλησαν , εἰκόνα δʼ αὐτοῦ τις τῶν ὑπερεθιζόντων τὸ λογοποίημα τῆς βασιλείας ἐστεφάνωσε δάφναις , ἀναπεπλεγμένης ταινίας λευκῆς · καὶ αὐτὸν οἱ δήμαρχοι Μάρυλλός τε καὶ Καισήτιος ἀνευρόντες ἐς τὴν φυλακὴν ἐσέβαλον , ὑποκρινάμενοί τι καὶ τῷ Καίσαρι χαρίζεσθαι , προαπειλήσαντι τοῖς περὶ βασιλείας λέγουσιν . ὁ δὲ τοῦτο μὲν ἤνεγκεν εὐσταθῶς , ἑτέρων δʼ αὐτὸν ἀμφὶ τὰς πύλας ἰόντα ποθὲν βασιλέα προσειπόντων καὶ τοῦ δήμου στενάξαντος , εὐμηχάνως εἶπε τοῖς ἀσπασαμένοις · οὐκ εἰμὶ Βασιλεύς , ἀλλὰ Καῖσαρ , ὡς δὴ περὶ τὸ ὄνομα ἐσφαλμένοις . οἱ δʼ ἀμφὶ τὸν Μάρυλλον καὶ τῶνδε τῶν ἀνδρῶν τὸν ἀρξάμενον ἐξεῦρον καὶ τοῖς ὑπηρέταις ἐκέλευον ἄγειν ἐς δίκην ἐπὶ τὸ ἀρχεῖον αὑτῶν . καὶ ὁ Καῖσαρ οὐκέτι ἐνεγκὼν κατηγόρησεν ἐπὶ τῆς βουλῆς τῶν περὶ τὸν Μάρυλλον ὡς ἐπιβουλευόντων οἱ μετὰ τέχνης ἐς τυραννίδος διαβολήν , καὶ ἐπήνεγκεν ἀξίους μὲν αὐτοὺς εἶναι θανάτου , μόνης δʼ αὐτοὺς ἀφαιρεῖσθαι καὶ παραλύειν τῆς τε ἀρχῆς καὶ τοῦ βουλευτηρίου . ὃ δὴ καὶ μάλιστα αὐτὸν διέβαλεν ὡς ἐπιθυμοῦντα τῆς ἐπικλήσεως καὶ τὰς ἐς τοῦτο πείρας καθιέντα καὶ τυραννικὸν ὅλως γεγονότα · ἥ τε γὰρ πρόφασις τῆς κολάσεως περὶ τῆς βασιλικῆς ἐπωνυμίας ἦν , ἥ τε τῶν δημάρχων ἀρχὴ ἱερὰ καὶ ἄσυλος ἦν ἐκ νόμου καὶ ὅρκου παλαιοῦ · τήν τε ὀργὴν ὀξεῖαν ἐποίει τὸ μηδʼ ἀναμεῖναι τῆς ἀρχῆς τὸ ὑπόλοιπον .
Lemmas: ἀλλά ὅδε μέν σφάλλω , εἰκών δέ αὐτός τις ὁ ὑπερεθίζω ὁ λογοποίημα ὁ βασιλεία στεφανόω δάφνη , ἀναπλέκω ταινία λευκός · καί αὐτός ὁ δήμαρχος Μάρυλλος τε καί Καισήτιος ἀνευρίσκω εἰς ὁ φυλακή εἰσβάλλω , ὑποκρίνω τις καί ὁ Καῖσαρ χαρίζω , προαπειλέω ὁ περί βασιλεία λέγω . ὁ δέ οὗτος μέν φέρω εὐσταθής , ἕτερος δέ αὐτός ἀμφί ὁ πύλη ἔρχομαι ποθεν βασιλεύς προσλέγω καί ὁ δῆμος στενάζω , εὐμήχανος λέγω ὁ ἀσπάζομαι · οὐ εἰμί Βασιλεύς , ἀλλά Καῖσαρ , ὡς δή περί ὁ ὄνομα σφάλλω . ὁ δέ ἀμφί ὁ Μάρυλλος καί ὅδε ὁ ἀνήρ ὁ ἄρχω ἐξευρίσκω καί ὁ ὑπηρέτης κελεύω ἄγω εἰς δίκη ἐπί ὁ ἀρχεῖον ἑαυτοῦ . καί ὁ Καῖσαρ οὐκέτι φέρω κατηγορέω ἐπί ὁ βουλή ὁ περί ὁ Μάρυλλος ὡς ἐπιβουλεύω ἕ μετά τέχνη εἰς τυραννίς διαβολή , καί ἐπιφέρω ἄξιος μέν αὐτός εἰμί θάνατος , μόνος δέ αὐτός ἀφαιρέω καί παραλύω ὁ τε ἀρχή καί ὁ βουλευτήριον . ὅς δή καί μάλα αὐτός διαβάλλω ὡς ἐπιθυμέω ὁ ἐπίκλησις καί ὁ εἰς οὗτος πεῖρα καθίημι καί τυραννικός ὅλος γίγνομαι · ὁ τε γάρ πρόφασις ὁ κόλασις περί ὁ βασιλικός ἐπωνυμία εἰμί , ὁ τε ὁ δήμαρχος ἀρχή ἱερός καί ἄσυλος εἰμί ἐκ νόμος καί ὅρκος παλαιός · ὁ τε ὀργή ὀξύς ποιέω ὁ μηδέ ἀναμένω ὁ ἀρχή ὁ ὑπόλοιπος .
appianus.bellum-civile 2.16.109
ὧν καὶ αὐτὸς αἰσθανόμενος καὶ μετανοῶν καὶ τόδε πρῶτον ἡγούμενος ἄνευ πολεμικῆς ἀρχῆς ἐν εἰρήνῃ βαρὺ καὶ δυσχερὲς διαπεπρᾶχθαι , λέγεται τοῖς φίλοις αὑτὸν ἐντείλασθαι φυλάσσειν ὡς δεδωκότα τοῖς ἐχθροῖς λαβὴν ζητοῦσι καθʼ αὑτοῦ . πυθομένων δʼ ἐκείνων , εἰ συγχωρεῖ πάλιν αὐτὸν σωματοφυλακεῖν τὰς Ἰβηρικὰς σπείρας , οὐδὲν ἀτυχέστερον , ἔφη , διηνεκοῦς φυλακῆς · ἔστι γὰρ αἰεὶ δεδιότος . οὐ μὴν αἵ γε περὶ τῆς βασιλείας πεῖραι κατεπαύοντο οὐδʼ ὥς , ἀλλὰ θεώμενον αὐτὸν ἐν ἀγορᾷ τὰ Λουπερκάλια ἐπὶ θρόνου χρυσέου , πρὸ τῶν ἐμβόλων , Ἀντώνιος ὑπατεύων σὺν αὐτῷ Καίσαρι καὶ διαθέων τότε γυμνὸς ἀληλιμμένος , ὥσπερ εἰώθασιν οἱ τῆσδε τῆς ἑορτῆς ἱερέες , ἐπὶ τὰ ἔμβολα ἀναδραμὼν ἐστεφάνωσε διαδήματι . κρότου δὲ πρὸς τὴν ὄψιν παρʼ ὀλίγων γενομένου καὶ στόνου παρὰ τῶν πλειόνων , ὁ Καῖσαρ ἀπέρριψε τὸ διάδημα . καὶ ὁ Ἀντώνιος αὖθις ἐπέθηκε , καὶ ὁ Καῖσαρ αὖθις ἀπερρίπτει . καὶ ὁ δῆμος διεριζόντων μὲν ἔτι ἡσύχαζε , μετέωρος ὤν , ὅπῃ τελευτήσειε τὸ γιγνόμενον , ἐπικρατήσαντος δὲ τοῦ Καίσαρος ἀνεβόησαν ἥδιστον καὶ αὐτὸν ἅμα εὐφήμουν οὐ προσέμενον .
Lemmas: ὅς καί αὐτός αἰσθάνομαι καί μετανοέω καί ὅδε πρῶτος ἡγέομαι ἄνευ πολεμικός ἀρχή ἐν εἰρήνη βαρύς καί δυσχερής διαπράσσω , λέγω ὁ φίλος ἑαυτοῦ ἐντέλλω φυλάσσω ὡς δίδωμι ὁ ἐχθρός λαβή ζητέω κατά ἑαυτοῦ . πυνθάνομαι δέ ἐκεῖνος , εἰ συγχωρέω πάλιν αὐτός σωματοφυλακέω ὁ Ἰβηρικός σπεῖρα , οὐδείς ἀτυχής , φημί , διηνεκής φυλακή · εἰμί γάρ ἀεί δείδω . οὐ μήν ὁ γε περί ὁ βασιλεία πεῖρα καταπαύω οὐδέ ὡς , ἀλλά θεάομαι αὐτός ἐν ἀγορά ὁ Λουπερκάλια ἐπί θρόνος χρύσεος , πρό ὁ ἔμβολον , Ἀντώνιος ὑπατεύω σύν αὐτός Καῖσαρ καί διαθέω τότε γυμνός ἀλείφω , ὥσπερ εἴωθα ὁ ὅδε ὁ ἑορτή ἱερεύς , ἐπί ὁ ἔμβολον ἀνατρέχω στεφανόω διάδημα . κρότος δέ πρός ὁ ὄψις παρά ὀλίγος γίγνομαι καί στόνος παρά ὁ πολύς , ὁ Καῖσαρ ἀπορρίπτω ὁ διάδημα . καί ὁ Ἀντώνιος αὖθις ἐπιτίθημι , καί ὁ Καῖσαρ αὖθις ἀπορρίπτω . καί ὁ δῆμος διερίζω μέν ἔτι ἡσυχάζω , μετέωρος εἰμί , ὅπῃ τελευτάω ὁ γίγνομαι , ἐπικρατέω δέ ὁ Καῖσαρ ἀναβοάω ἡδύς καί αὐτός ἅμα εὐφημέω οὐ προσίημι .
appianus.bellum-civile 2.16.110
ὁ δέ , εἴτε ἀπογνούς , εἴτε κάμνων καὶ ἐκκλίνων ἤδη τήνδε τὴν πεῖραν ἢ διαβολήν , εἴτε τισὶν ἐχθροῖς τῆς πόλεως ἀφιστάμενος , εἴτε νόσημα τοῦ σώματος θεραπεύων , ἐπιληψίαν καὶ σπασμὸν αἰφνίδιον ἐμπίπτοντα αὐτῷ μάλιστα παρὰ τὰς ἀργίας , ἐπενόει στρατείαν μακρὰν ἔς τε Γέτας καὶ Παρθυαίους , Γέταις μὲν αὐστηρῷ καὶ φιλοπολέμῳ καὶ γείτονι ἔθνει προεπιβουλεύων , Παρθυαίους δὲ τινύμενος τῆς ἐς Κράσσον παρασπονδήσεως . στρατιὰν δὴ προύπεμπεν ἤδη τὸν Ἰόνιον περᾶν , ἑκκαίδεκα τέλη πεζῶν καὶ ἱππέας μυρίους . καὶ λόγος ἄλλος ἐφοίτα , Σιβύλλειον εἶναι προαγόρευμα μὴ πρὶν ὑπακούσεσθαι Ῥωμαίοις Παρθυαίους , εἰ μὴ βασιλεὺς αὐτοῖς ἐπιστρατεύσειε . καί τινες ἀπὸ τοῦδε ἐτόλμων λέγειν , ὅτι χρὴ Ῥωμαίων μὲν αὐτόν , ὥσπερ ἦν , δικτάτορα καὶ αὐτοκράτορα καλεῖν καὶ ὅσα ἄλλα ἐστὶν αὐτοῖς ἀντὶ βασιλείας ὀνόματα , τῶν δὲ ἐθνῶν , ὅσα Ῥωμαίοις ὑπήκοα , ἄντικρυς ἀνειπεῖν βασιλέα . ὁ δὲ καὶ τόδε παρῃτεῖτο καὶ τὴν ἔξοδον ὅλως ἐπετάχυνεν , ἐπίφθονος ὢν ἐν τῇ πόλει .
Lemmas: ὁ δέ , εἴτε ἀπογιγνώσκω , εἴτε κάμνω καί ἐκκλίνω ἤδη ὅδε ὁ πεῖρα ἤ διαβολή , εἴτε τις ἐχθρός ὁ πόλις ἀφίστημι , εἴτε νόσημα ὁ σῶμα θεραπεύω , ἐπιληψία καί σπασμός αἰφνίδιος ἐμπίπτω αὐτός μάλα παρά ὁ ἀργία , ἐπινοέω στρατεία μακρός εἰς τε Γέται καί Παρθυαῖος , Γέται μέν αὐστηρός καί φιλοπόλεμος καί γείτων ἔθνος προεπιβουλεύω , Παρθυαῖος δέ τίνυμαι ὁ εἰς Κράσσος παρασπόνδησις . στρατιά δή προπέμπω ἤδη ὁ Ἰόνιος περάω , ἑκκαίδεκα τέλος πεζός καί ἱππεύς μυρίος . καί λόγος ἄλλος φοιτάω , Σιβύλλειος εἰμί προαγόρευμα μή πρίν ὑπακούω Ῥωμαῖος Παρθυαῖος , εἰ μή βασιλεύς αὐτός ἐπιστρατεύω . καί τις ἀπό ὅδε τολμάω λέγω , ὅτι χρή Ῥωμαῖος μέν αὐτός , ὥσπερ εἰμί , δικτάτωρ καί αὐτοκράτωρ καλέω καί ὅσος ἄλλος εἰμί αὐτός ἀντί βασιλεία ὄνομα , ὁ δέ ἔθνος , ὅσος Ῥωμαῖος ὑπήκοος , ἄντικρυς ἀναλέγω βασιλεύς . ὁ δέ καί ὅδε παραιτέομαι καί ὁ ἔξοδος ὅλος ἐπιταχύνω , ἐπίφθονος εἰμί ἐν ὁ πόλις .
appianus.bellum-civile 2.16.111
ἐξιέναι δʼ αὐτὸν μέλλοντα πρὸ τετάρτης ἡμέρας οἱ ἐχθροὶ κατέκανον ἐν τῷ βουλευτηρίῳ , εἴτε διὰ ζῆλον εὐτυχίας τε καὶ δυνάμεως ὑπερόγκου πάνυ γενομένης , εἴθʼ , ὡς ἔφασκον αὐτοί , τῆς πατρίου πολιτείας ἐπιθυμίᾳ , εὖ γὰρ ᾔδεσαν αὐτόν , μὴ καὶ τάδε τὰ ἔθνη προσλαβὼν ἀναμφιλόγως γένοιτο βασιλεύς . ταύτης δὲ σκοπῶν ἡγοῦμαι τῆς προσθήκης ἀφορμὴν λαβεῖν ἐγχειρήσεως , ἐς ὄνομα μόνον αὐτοῖς διαφερούσης , ἔργῳ δὲ καὶ τοῦ δικτάτορος ὄντος ἀκριβῶς βασιλέως . συνεστήσαντο δὲ τὴν ἐπιβουλὴν μάλιστα δύο ἄνδρε , Μᾶρκός τε Βροῦτος , ὁ Καιπίων ἐπίκλην , Βρούτου τοῦ κατὰ Σύλλαν ἀνῃρημένου παῖς αὐτῷ τε Καίσαρι προσφυγὼν ἐκ τοῦ κατὰ Φάρσαλον ἀτυχήματος , καὶ Γάιος Κάσσιος , ὁ τὰς τριήρεις κατὰ τὸν Ἑλλήσποντον ἐγχειρίσας τῷ Καίσαρι , οἵδε μὲν ἄμφω τῆς Πομπηίου μοίρας γεγονότε , τῶν δʼ αὐτῷ Καίσαρι φιλτάτων Δέκμος Βροῦτος Ἀλβῖνος , ἅπαντες αἰεὶ παρὰ Καίσαρι τιμῆς καὶ πίστεως χρηματίζοντες ἄξιοι · οἷς γε καὶ πράξεις ἐνεχείρισε μεγίστας καὶ ἐπὶ τὸν ἐν Λιβύῃ πόλεμον ἀπιὼν στρατεύματα ἔδωκε καὶ τὴν Κελτικὴν ἐπέτρεψε , τὴν μὲν ὑπὲρ Ἄλπεων Δέκμῳ , τὴν δʼ ἐντὸς Ἄλπεων Βρούτῳ .
Lemmas: ἐξέρχομαι δέ αὐτός μέλλω πρό τέταρτος ἡμέρα ὁ ἐχθρός κατακαίνω ἐν ὁ βουλευτήριον , εἴτε διά ζῆλος εὐτυχία τε καί δύναμις ὑπέρογκος πάνυ γίγνομαι , εἴτε , ὡς φάσκω αὐτός , ὁ πάτριος πολιτεία ἐπιθυμία , εὖ γάρ οἶδα αὐτός , μή καί ὅδε ὁ ἔθνος προσλαμβάνω ἀναμφίλογος γίγνομαι βασιλεύς . οὗτος δέ σκοπέω ἡγέομαι ὁ προσθήκη ἀφορμή λαμβάνω ἐγχείρησις , εἰς ὄνομα μόνος αὐτός διαφέρω , ἔργον δέ καί ὁ δικτάτωρ εἰμί ἀκριβής βασιλεύς . συνίστημι δέ ὁ ἐπιβουλή μάλα δύο ἀνήρ , Μάρκος τε Βροῦτος , ὁ Καιπίων ἐπίκλην , Βροῦτος ὁ κατά Σύλλας ἀναιρέω παῖς αὐτός τε Καῖσαρ προσφεύγω ἐκ ὁ κατά Φάρσαλος ἀτύχημα , καί Γάιος Κάσσιος , ὁ ὁ τριήρης κατά ὁ Ἑλλήσποντος ἐγχειρίζω ὁ Καῖσαρ , ὅδε μέν ἄμφω ὁ Πομπήϊος μοῖρα γίγνομαι , ὁ δέ αὐτός Καῖσαρ φίλος Δέκμος Βροῦτος Ἀλβῖνος , ἅπας ἀεί παρά Καῖσαρ τιμή καί πίστις χρηματίζω ἄξιος · ὅς γε καί πρᾶξις ἐγχειρίζω μέγας καί ἐπί ὁ ἐν Λιβύη πόλεμος ἀπέρχομαι στράτευμα δίδωμι καί ὁ Κελτικός ἐπιτρέπω , ὁ μέν ὑπέρ Ἄλπεις Δέκμος , ὁ δέ ἐντός Ἄλπεις Βροῦτος .