appianus.bellum-civile 1.12.104
τοσοῦτον ἦν ἐν τῷδε τῷ ἀνδρὶ τόλμης καὶ τύχης · ὅν γέ φασιν ἐπειπεῖν ἐν ἀγορᾷ , τὴν ἀρχὴν ἀποτιθέμενον , ὅτι καὶ λόγον , εἴ τις αἰτοίη , τῶν γεγονότων ὑφέξει , καὶ τὰς ῥάβδους καθελόντα καὶ τοὺς πελέκεας τὴν φρουρὰν ἀπὸ τοῦ σώματος ἀπώσασθαι καὶ μόνον μετὰ τῶν φίλων ἐς πολὺ ἐν μέσῳ βαδίσαι θεωμένου τοῦ πλήθους καὶ καταπεπληγότος αὐτὸν καὶ τότε . ἀναχωροῦντα δʼ ἐπὶ τὴν οἰκίαν μόλις ποτὲ μειράκιον ἐπεμέμφετο καὶ οὐδενὸς αὐτὸ ἀπερύκοντος ἐθάρρησε καὶ λοιδορούμενον αὐτῷ μέχρι τῆς οἰκίας ἐλθεῖν . ὁ δὲ κατὰ τῶν μεγίστων ἀνδρῶν τε καὶ πόλεων ἄκρος ὀργὴν γενόμενος εὐσταθῶς τὸ μειράκιον ἤνεγκε καὶ τοσοῦτον ἐσιὼν ἐς τὴν οἰκίαν , εἴτε ἀπὸ ξυνέσεως εἴτε καὶ τύχῃ καταμαντευόμενος τῶν ἐσομένων , ἀπεκρίνατο , ὅτι κωλύσει τὸ μειράκιον τόδε ἕτερον ἄνδρα ἀρχὴν τοιάνδε ἔχοντα ἀποθέσθαι . καὶ Ῥωμαίοις μὲν οὕτω γενέσθαι συνηνέχθη μετʼ ὀλίγον , Γαΐου Καίσαρος τὴν ἀρχὴν οὐκέτι μεθέντος · ὁ δὲ Σύλλας μοι δοκεῖ , ἐς πάντα σφοδρὸς ὁμοῦ καὶ δυνατὸς γενόμενος , ἐπιθυμῆσαι τύραννος ἐξ ἰδιώτου γενέσθαι καὶ ἰδιώτης ἐκ τυράννου καὶ μετὰ τοῦτʼ ἐπʼ ἐρημίας ἀγροίκου διαγενέσθαι . διῆλθε γὰρ ἐς χωρία ἴδια ἐς Κύμην τῆς Ἰταλίας καὶ ἐνταῦθα ἐπʼ ἐρημίας θαλάσσῃ τε καὶ κυνηγεσίοις ἐχρῆτο , οὐ φυλασσόμενος ἄρα τὸν κατὰ ἄστυ ἰδιώτην βίον οὐδʼ ἀσθενὴς ὢν αὖθις ἐς ὅ τι ὁρμήσειεν · ᾧ δυνατὴ μὲν ἔτι ἡ ἡλικία καὶ τὸ σῶμα εὔρωστον , ἀμφὶ δὲ τὴν Ἰταλίαν δυώδεκα μυριάδες ἀνδρῶν ἦσαν ἔναγχος ὑπεστρατευμένων καὶ δωρεὰς μεγάλας καὶ γῆν πολλὴν παρʼ αὐτοῦ λαβόντων , ἕτοιμοι δʼ οἱ κατὰ τὸ ἄστυ μύριοι Κορνήλιοι καὶ ὁ ἄλλος αὐτοῦ στασιώτης λεώς , εὔνους αὐτῷ καὶ φοβερὸς ὢν ἔτι τοῖς ἑτέροις καὶ τὸ σφέτερον ἀδεές , ὧν τῷ Σύλλᾳ συνεπεπράχεσαν , ἐν τῷ Σύλλαν περιεῖναι τιθέμενοι · ἀλλά μοι δοκεῖ κόρον τε πολέμων καὶ κόρον ἀρχῆς καὶ κόρον ἄστεος λαβὼν ἐπὶ τέλει καὶ ἀγροικίας ἐρασθῆναι .
Lemmas: τοσοῦτος εἰμί ἐν ὅδε ὁ ἀνήρ τόλμα καί τύχη · ὅς γε φημί ἐπιλέγω ἐν ἀγορά , ὁ ἀρχή ἀποτίθημι , ὅτι καί λόγος , εἰ τις αἰτέω , ὁ γίγνομαι ὑπέχω , καί ὁ ῥάβδος καθαιρέω καί ὁ πέλεκυς ὁ φρουρά ἀπό ὁ σῶμα ἀπωθέω καί μόνος μετά ὁ φίλος εἰς πολύς ἐν μέσος βαδίζω θεάομαι ὁ πλῆθος καί καταπλήσσω αὐτός καί τότε . ἀναχωρέω δέ ἐπί ὁ οἰκία μόλις ποτέ μειράκιον ἐπιμέμφομαι καί οὐδείς αὐτός ἀπερύκω θαρσέω καί λοιδορέω αὐτός μέχρι ὁ οἰκία ἔρχομαι . ὁ δέ κατά ὁ μέγας ἀνήρ τε καί πόλις ἄκρος ὀργή γίγνομαι εὐσταθής ὁ μειράκιον φέρω καί τοσοῦτος εἰσέρχομαι εἰς ὁ οἰκία , εἴτε ἀπό σύνεσις εἴτε καί τύχη καταμαντεύομαι ὁ εἰμί , ἀποκρίνω , ὅτι κωλύω ὁ μειράκιον ὅδε ἕτερος ἀνήρ ἀρχή τοιόσδε ἔχω ἀποτίθημι . καί Ῥωμαῖος μέν οὕτως γίγνομαι συμφέρω μετά ὀλίγος , Γάϊος Καῖσαρ ὁ ἀρχή οὐκέτι μεθίημι · ὁ δέ Σύλλας ἐγώ δοκέω , εἰς πᾶς σφοδρός ὁμοῦ καί δυνατός γίγνομαι , ἐπιθυμέω τύραννος ἐκ ἰδιώτης γίγνομαι καί ἰδιώτης ἐκ τύραννος καί μετά οὗτος ἐπί ἐρημία ἄγροικος διαγίγνομαι . διέρχομαι γάρ εἰς χωρίον ἴδιος εἰς Κύμη ὁ Ἰταλία καί ἐνταῦθα ἐπί ἐρημία θάλασσα τε καί κυνηγέσιον χράω , οὐ φυλάσσω ἄρα ὁ κατά ἄστυ ἰδιώτης βίος οὐδέ ἀσθενής εἰμί αὖθις εἰς ὅς τις ὁρμάω · ὅς δυνατός μέν ἔτι ὁ ἡλικία καί ὁ σῶμα εὔρωστος , ἀμφί δέ ὁ Ἰταλία δώδεκα μυριάς ἀνήρ εἰμί ἔναγχος ὑπό-στρατεύω καί δωρεά μέγας καί γῆ πολύς παρά αὐτός λαμβάνω , ἑτοῖμος δέ ὁ κατά ὁ ἄστυ μυρίος Κορνήλιος καί ὁ ἄλλος αὐτός στασιώτης λαός , εὔνους αὐτός καί φοβερός εἰμί ἔτι ὁ ἕτερος καί ὁ σφέτερος ἀδεής , ὅς ὁ Σύλλας συμπράσσω , ἐν ὁ Σύλλας περίειμι τίθημι · ἀλλά ἐγώ δοκέω κόρος τε πόλεμος καί κόρος ἀρχή καί κόρος ἄστυ λαμβάνω ἐπί τέλος καί ἀγροικία ἐράω .