appianus.bellum-civile 2.21.150
Καίσαρι δὲ ἥ τε Ἰόνιος θάλασσα εἶξε , χειμῶνος μέσου πλωτὴ καὶ εὔδιος γενομένη , καὶ τὸν ἑσπέριον ὠκεανὸν ἐπὶ Βρεττανοὺς διέπλευσεν οὔπω γενόμενον ἐν πείρα , κρημνοῖς τε τῶν Βρεττανῶν τοὺς κυβερνήτας ἐποκέλλοντας ἐκέλευε τὰς ναῦς περιαγνύναι . καὶ πρὸς ἄλλον κλύδωνα μόνος ἐν σκάφει σμικρῷ νυκτὸς ἐβιάζετο καὶ τὸν κυβερνήτην ἐκέλευε προχέαι τὰ ἱστία καὶ θαρρεῖν τῇ Καίσαρος τύχῃ μᾶλλον ἢ τῇ θαλάσσῃ . ἔς τε πολεμίους προεπήδησε μόνος ἐκ πάντων δεδιότων πολλάκις , καὶ τριακοντάκις αὐτὸς ἐν Κελτοῖς μόνοις παρετάξατο , μέχρι τετρακόσια αὐτῶν ἐχειρώσατο ἔθνη , οὕτω δή τι Ῥωμαίοις ἐπίφοβα , ὡς νόμῳ τῷ περὶ ἀστρατείας ἱερέων καὶ γερόντων ἐγγραφῆναι ʼπλὴν εἰ μὴ Κελτικὸς πόλεμος ἐπίοιʼ . τότε δὲ καὶ γέροντας καὶ ἱερέας στρατεύεσθαι . περί τε τὴν Ἀλεξάνδρειαν πολεμῶν καὶ ἀποληφθεὶς ἐπὶ γεφύρας μόνος καὶ κακοπαθῶν τὴν πορφύραν ἀπέρριψε καὶ ἐς τὴν θάλασσαν ἐξήλατο καὶ ζητούμενος ὑπὸ τῶν πολεμίων ἐν τῷ μυχῷ διενήχετο λανθάνων ἐπὶ πολύ , μόνην ἐκ διαστήματος ἀνίσχων τὴν ἀναπνοήν , μέχρι φιλίᾳ νηὶ προσπελάσας ὤρεξε τὰς χεῖρας καὶ ἑαυτὸν ἔδειξε καὶ περιεσώθη . ἐς δὲ τὰ ἐμφύλια τάδε ἢ διὰ δέος , καθάπερ αὐτὸς ἔλεγεν , ἢ ἀρχῆς ἐπιθυμίᾳ συμπεσών , στρατηγοῖς τοῖς καθʼ αὑτὸν ἀρίστοις συνηνέχθη καὶ στρατοῖς πολλοῖς τε καὶ μεγάλοις , οὐ βαρβάρων ἔτι , ἀλλὰ Ῥωμαίων ἀκμαζόντων μάλιστα εὐπραξίαις καὶ τύχαις · καὶ ἁπάντων ἐκράτησε , διὰ μιᾶς καὶ ὅδε πείρας ἑκάστων ἢ διὰ δύο , οὐ μὴν ἀηττήτου καθάπερ Ἀλεξάνδρῳ τοῦ στρατοῦ γενομένου , ἐπεὶ καὶ ὑπὸ Κελτῶν ἡττῶντο λαμπρῶς , ὅθʼ ἡ μεγάλη σφᾶς συμφορὰ κατέλαβε Κόττα καὶ Τιτυρίου στρατηγούντων , καὶ ἐν Ἰβηρίᾳ Πετρήιος αὐτοὺς καὶ Ἀφράνιος συνέκλεισαν οἷα πολιορκουμένους , ἔν τε Δυρραχίῳ καὶ Λιβύῃ λαμπρῶς ἔφευγον καὶ ἐν Ἰβηρίᾳ Πομπήιον τὸν νέον κατεπλάγησαν . ὁ δὲ Καῖσαρ αὐτὸς ἦν ἀκατάπληκτος καὶ ἐς παντὸς πολέμου τέλος ἀήττητος · τήν τε Ῥωμαίων ἰσχύν , γῆς ἤδη καὶ θαλάσσης ἐκ δύσεων ἐπὶ τὸν ποταμὸν Εὐφράτην κρατοῦσαν , ἐχειρώσατο βίᾳ καὶ φιλανθρωπίᾳ πολὺ βεβαιότερον καὶ πολὺ ἐγκρατέστερον Σύλλα βασιλέα τε αὑτὸν ἀπέφηνεν ἀκόντων , εἰ καὶ τὴν προσηγορίαν οὐκ ἐδέχετο . καὶ πολέμους ἄλλους καὶ ὅδε διανοούμενος ἀνῃρέθη .
Lemmas: Καῖσαρ δέ ὁ τε Ἰόνιος θάλασσα εἴκω , χειμών μέσος πλωτός καί εὔδιος γίγνομαι , καί ὁ ἑσπέριος ὠκεανός ἐπί Βρεττανός διαπλέω οὔπω γίγνομαι ἐν πεῖρα , κρημνός τε ὁ Βρεττανός ὁ κυβερνήτης ἐποκέλλω κελεύω ὁ ναῦς περιάγνυμι . καί πρός ἄλλος κλύδων μόνος ἐν σκάφος μικρός νύξ βιάζω καί ὁ κυβερνήτης κελεύω προχέω ὁ ἱστίον καί θαρσέω ὁ Καῖσαρ τύχη μάλα ἤ ὁ θάλασσα . εἰς τε πολέμιος προπηδάω μόνος ἐκ πᾶς δείδω πολλάκις , καί τριακοντάκις αὐτός ἐν Κελτοί μόνος παρατάσσω , μέχρι τετρακόσιοι αὐτός χειρόω ἔθνος , οὕτως δή τις Ῥωμαῖος ἐπίφοβος , ὡς νόμος ὁ περί ἀστρατεία ἱερεύς καί γέρων ἐγγράφω ’πλὴν εἰ μή Κελτικός πόλεμος ἐφίημι . τότε δέ καί γέρων καί ἱερεύς στρατεύω . περί τε ὁ Ἀλεξάνδρεια πολεμέω καί ἀπολαμβάνω ἐπί γέφυρα μόνος καί κακοπαθέω ὁ πορφύρα ἀπορρίπτω καί εἰς ὁ θάλασσα ἐξάλλομαι καί ζητέω ὑπό ὁ πολέμιος ἐν ὁ μυχός διανήχομαι λανθάνω ἐπί πολύς , μόνος ἐκ διάστημα ἀνίσχω ὁ ἀναπνοή , μέχρι φίλιος ναῦς προσπελάζω ὀρέγω ὁ χείρ καί ἑαυτοῦ δείκνυμι καί περισῴζω . εἰς δέ ὁ ἐμφύλιος ὅδε ἤ διά δέος , καθά αὐτός λέγω , ἤ ἀρχή ἐπιθυμία συμπίπτω , στρατηγός ὁ κατά ἑαυτοῦ ἀγαθός συμφέρω καί στρατός πολύς τε καί μέγας , οὐ βάρβαρος ἔτι , ἀλλά Ῥωμαῖος ἀκμάζω μάλα εὐπραξία καί τύχη · καί ἅπας κρατέω , διά εἷς καί ὅδε πεῖρα ἕκαστος ἤ διά δύο , οὐ μήν ἀήσσητος καθά Ἀλέξανδρος ὁ στρατός γίγνομαι , ἐπεί καί ὑπό Κελτοί ἡσσάομαι λαμπρός , ὅτε ὁ μέγας σφεῖς συμφορά καταλαμβάνω Κόσσα καί Τιτύριος στρατηγέω , καί ἐν Ἰβηρία Πετρήϊος αὐτός καί Ἀφράνιος συγκλείω οἷος πολιορκέω , ἐν τε Δυρράχιον καί Λιβύη λαμπρός φεύγω καί ἐν Ἰβηρία Πομπήϊος ὁ νέος καταπλήσσω . ὁ δέ Καῖσαρ αὐτός εἰμί ἀκατάπληκτος καί εἰς πᾶς πόλεμος τέλος ἀήσσητος · ὁ τε Ῥωμαῖος ἰσχύς , γῆ ἤδη καί θάλασσα ἐκ δύσις ἐπί ὁ ποταμός Εὐφράτης κρατέω , χειρόω βία καί φιλανθρωπία πολύς βέβαιος καί πολύς ἐγκρατής Σύλλας βασιλεύς τε ἑαυτοῦ ἀποφαίνω ἄκων , εἰ καί ὁ προσηγορία οὐ δέχομαι . καί πόλεμος ἄλλος καί ὅδε διανοέω ἀναιρέω .