appianus.bellum-civile 3.5.34
Καίσαρος ἐν τῷ βουλευτηρίῳ σφαγέντος ἄφνω , δέος ἐπέσχεν ἐκ πάντων δὴ μάλιστα πλεῖστον ἐμὲ φιλίᾳ τε αὐτοῦ Καίσαρος καὶ ἀγνοίᾳ τοῦ ἀκριβοῦς · οὐ γάρ πω τὴν συνθήκην ἑώρων οὐδὲ ἐπὶ ὅσοις . ὁ δὲ δῆμος ἐθορυβεῖτο , καὶ οἱ σφαγεῖς σὺν μονομάχοις τὸ Καπιτώλιον καταλαβόντες ἀπέκλειον , καὶ ἡ βουλὴ σὺν ἐκείνοις ἦν , ᾗ καὶ νῦν ἐστι φανερώτερον , γέρα τε τοῖς ἀνελοῦσιν ὡς τυραννοκτόνοις ἐψηφίζετο . καὶ εἰ τύραννος ὁ Καῖσαρ ἐφάνη , ἡμῖν ὑπῆρχεν ἀπολέσθαι πᾶσιν ὡς τυράννου φίλοις . ὧδε δή με ἔχοντα θορύβου καὶ μερίμνης καὶ δέους , ὅτε οὐκ ἦν γνώμης παράδοξον οὐδὲ ἀπορῆσαι , σκοποῦντες εὑρήσετε , ἔνθα μὲν ἔδει τόλμης , θρασύτατον , ἔνθα δὲ ὑποκρίσεως , εὐμήχανον . τὸ μὲν δὴ πρῶτον ἐκ πάντων καὶ τὰ λοιπὰ συνέχον ἦν ἀναιρεθῆναι τὰ γέρα τὰ ψηφιζόμενα τοῖς ἀνδράσιν · ὅπερ , ἀντιτάξας ἐμαυτὸν ἐγὼ τῇ τε βουλῇ καὶ τοῖς σφαγεῦσιν ἐγκρατῶς , ἔπραττον σὺν θράσει παραβόλῳ καὶ ἐπικινδύνῳ , τότε μόνον ἡγούμενος ἡμᾶς τοὺς Καίσαρος ἀσφαλῶς περιέσεσθαι , ὅταν μὴ Καῖσαρ εἶναι δόξῃ τύραννος . τῷ δʼ αὐτῷ δέει τῶν ἐχθρῶν καὶ τῆς βουλῆς αὐτῆς ἐχομένων , ὅτε μὴ Καῖσαρ εἴη τύραννος , ἀνδροφονίας αὐτοὺς ἁλώσεσθαι , καὶ διὰ τοῦτο φιλονικούντων , εἶξα τῆς ἀμνηστίας διδομένης ἀντὶ τῶν γερῶν , ἵνʼ ὅσων ἔχρῃζον ἀντιλάβοιμι . τὰ δὲ ἦν πόσα καὶ πηλίκα ; μήτε τὴν ἐπωνυμίαν τοῦ Καίσαρος ἀπηλεῖφθαι τὴν ἐμοὶ μάλιστα πάντων ἡδίστην μήτε τὴν περιουσίαν δεδημεῦσθαι μήτε τὴν θέσιν , ἐφʼ ᾗ νῦν οὗτος γαυριᾷ , διαλελύσθαι μήτε τὰς διαθήκας ἀκύρους γενέσθαι τό τε σῶμα τεθάφθαι βασιλικῶς καὶ τιμὰς αὐτῷ τὰς πάλαι δεδομένας ἀθανάτους διαμένειν καὶ τὰ πεπραγμένα πάντα κύρια εἶναι καὶ τὸν ἐκείνου παῖδα καὶ τοὺς φίλους ἡμᾶς , καὶ στρατηγοὺς καὶ στρατιώτας , ἐν ἀσφαλεῖ γενέσθαι σωτηρίᾳ καὶ ἐνδόξῳ βίῳ ἀντὶ ἐπονειδίστου .
Lemmas: Καῖσαρ ἐν ὁ βουλευτήριον σφάζω ἄφνω , δέος ἐπέχω ἐκ πᾶς δή μάλα πολύς ἐγώ φιλία τε αὐτός Καῖσαρ καί ἄγνοια ὁ ἀκριβής · οὐ γάρ πω ὁ συνθήκη ὁράω οὐδέ ἐπί ὅσος . ὁ δέ δῆμος θορυβέω , καί ὁ σφαγεύς σύν μονόμαχος ὁ Καπετώλιον καταλαμβάνω ἀποκλείω , καί ὁ βουλή σύν ἐκεῖνος εἰμί , ὅς καί νῦν εἰμί φανερός , γέρας τε ὁ ἀναιρέω ὡς τυραννόκτονος ψηφίζω . καί εἰ τύραννος ὁ Καῖσαρ φαίνω , ἐγώ ὑπάρχω ἀπόλλυμι πᾶς ὡς τύραννος φίλος . ὧδε δή ἐγώ ἔχω θόρυβος καί μέριμνα καί δέος , ὅτε οὐ εἰμί γνώμη παράδοξος οὐδέ ἀπορέω , σκοπέω εὑρίσκω , ἔνθα μέν δέω τόλμα , θρασύς , ἔνθα δέ ὑπόκρισις , εὐμήχανος . ὁ μέν δή πρῶτος ἐκ πᾶς καί ὁ λοιπός συνέχω εἰμί ἀναιρέω ὁ γέρας ὁ ψηφίζω ὁ ἀνήρ · ὅς , ἀντιτάσσω ἐμαυτοῦ ἐγώ ὁ τε βουλή καί ὁ σφαγεύς ἐγκρατής , πράσσω σύν θράσος παράβολος καί ἐπικίνδυνος , τότε μόνος ἡγέομαι ἐγώ ὁ Καῖσαρ ἀσφαλής περίειμι , ὅταν μή Καῖσαρ εἰμί δοκέω τύραννος . ὁ δέ αὐτός δέος ὁ ἐχθρός καί ὁ βουλή αὐτός ἔχω , ὅτε μή Καῖσαρ εἰμί τύραννος , ἀνδροφονία αὐτός ἁλίσκομαι , καί διά οὗτος φιλονεικέω , εἴκω ὁ ἀμνηστία δίδωμι ἀντί ὁ γέρας , ἵνα ὅσος χρῄζω ἀντιλαμβάνω . ὁ δέ εἰμί πόσος καί πηλίκος ; μήτε ὁ ἐπωνυμία ὁ Καῖσαρ ἀπηίπω ὁ ἐγώ μάλα πᾶς ἡδύς μήτε ὁ περιουσία δημεύω μήτε ὁ θέσις , ἐπί ὅς νῦν οὗτος γαυριάω , διαλύω μήτε ὁ διαθήκη ἄκυρος γίγνομαι ὁ τε σῶμα θάπτω βασιλικός καί τιμή αὐτός ὁ πάλαι δίδωμι ἀθάνατος διαμένω καί ὁ πράσσω πᾶς κύριος εἰμί καί ὁ ἐκεῖνος παῖς καί ὁ φίλος ἐγώ , καί στρατηγός καί στρατιώτης , ἐν ἀσφαλής γίγνομαι σωτηρία καί ἔνδοξος βίος ἀντί ἐπονείδιστος .