apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 76
Αἱ μὲν οὖν ὀρθοτονούμεναι καὶ προτάϲϲονται καὶ ὑποτάϲϲονται , ἐμοὶ ἔδωκεν , ἔδωκεν ἐμοί · αἱ δὲ ἐγκλινόμεναι μόνωϲ εἰϲὶν ὑποτακτικαί . διαφέρει δὲ ὑποκταικὸν ὑποταϲϲομένου , ἡ τὸ μὲν πάντοτε ἐν ὑποταγῇ , τόν τε ἵδιον τόνον οὐκ ἔχει , τὸ δὲ ὑποταϲϲόμενον καὶ προτάϲϲεται , καὶ τὸν τόνον τὸν ἑαυτοῦ ἔχει ( ἐμ οὶ γὰρ ἔδωκαϲ , ἔδωκαϲ ἐμοί , λέγω δὲ διϲυλλάβωϲ · τὸ δ᾿ ἔδωκέ μοι καὶ βαρύτονον καὶ μονοϲύλλαβον καὶ οὐδέποτε πάντωϲ προτακτικόν ) · ὃν τρόπον καὶ ἐγκλινόμενον ἐγκλιτικοῦ . τὸ μὲν γὰρ ἐγκλινόμενον αὐτὸ μόνον κοιμίζει τὴν ὀξεῖαν , αὐτὰρ ἐγὼ καὶ Τυδείδηϲ ( δ 280 ) τὸ δ᾿ ἐγκλιτικὸν μετὰ τοῦ τὸν τόνον ἀποϲβεννύειν καὶ τὴν πρὸ ἑαυτοῦ βαρεῖαν ὀξύνει , Ἀπολλώνιόϲ μοι , ἐτίμηϲάϲ με . — Ἀπό . λυτοι αἱ ἐγκλινόμεναι , αἱ δὲ πρόϲ τι ἐν ὀρθοτονήϲει λέγονται , δὸϲ ἐμοί , οὐκ ἀναϲτρέφοντοϲ τοῦ λόγου · οὐ γὰρ εἰ τι ὀρθοτονεῖται , τοῦτο καὶ πρόϲ τι . τὸ ὃϲ ϲφῶι προῖει ( A 36 ) κατ᾿ ὀρθὸν τόνον , καὶ τὸ νοούμενον ἀπόλυτον · ἴϲον γὰρ ἐϲτι τῷ ὅϲ ὕμαϲ . — Καὶ ἔτι αἱ μὲν ὀρθοτονούμεναι ἀντωνυμίαι καὶ ἀντὶ ϲυνθέτων · τὸ γὰρ ἐμὲ λύϲομαι ( K 378 ) ἀντὶ τοῦ ἐμαυτόν καὶ τὸ ἧ ὀλίγον οἱ παῖδα ( Ε 80 ) ἀντὶ τοῦ ἑαυτῷ · αἱ δὲ ἐγκλινόμεναι οὐδέποτε . — Καὶ αἱ μὲν ϲυντίθενταί ποτε , ἐμὲ αὐτόν — ἐμαυτόν , νόϲτον ἑταίροιϲι διζήμενοϲ ἠδ᾿ ἐμοὶ αὐτῷ ( ψ 253 ) ἀντὶ τοῦ ἐμαυτῷ . μέγιϲτον δὲ τεκμήριον τοῦ τὰϲ ὀρθοτονουμέναϲ ϲυντίθεϲθαι ἡ διὰ τοῦ ε γραφή · αἱ γὰρ ἐγκλινόμεναι κατὰ τὸ πρῶτον πρόϲωπον ἑνικαὶ τὸ ε ἀποβάλλουϲιν . ἄλλωϲ τε ἀδύνατόν ἐϲτι μόριον ἐγκλιτικὸν ϲυντίθεϲθαι . κατὰ τοῦτο οὖν ἐκωλύετο τὸ μοί , ἐγκλιτικὸν ὄν , ϲυντίθεϲθαι · πρόδηλόν τε ἐντεῦθεν , ὡϲ τὸ ἑαυτῷ οὐκ ἀπὸ τῆϲ ἐγκλιτικῆϲ τὴν ϲύνθεϲιν ἔϲχεν , ἀλλ᾿ ἀπὸ τῆϲ ὀρθοτονουμένηϲ . ( οὐκ ἐπεὶ δὲ παρὰ Ἀττικοῖϲ ϲυνθέϲεωϲ ἔτυχε τὸ πώποτε , εὐθέωϲ καὶ ὁ λόγοϲ ψευδήϲ · οὐ γὰρ τὸ ἐν παραλόγῳ ϲυνθέϲει κανῶν τῶν πάντων γενήϲεται . ) — Ἀλλὰ μὴν καὶ αἱ κτητικαὶ τὴν ἀπὸ τῶν ὀρθοτονουμένων παραγωγὴν εἰλήφαϲι , καὶ πάλιν ἡ διὰ τοῦ ε γραφὴ πιϲτοῦται τὸν λόγον ἀπὸ γὰρ τῆϲ ἐμοῦ τὸ ἐμόϲ , οὐκέτι δὲ ἀπὸ τῆϲ μοῦ . ἄλλωϲ τε οὐ ῥηταὶ κατ᾿ ἰδίαν αἱ ἐγκλιτικαί · πῶϲ οὖν ἀπ᾿ αὐτῶν παραγωγαί ;
Lemmas: ὁ μέν οὖν ὀρθοτονέω καί προτάσσω καί ὑποτάσσω , ἐγώ δίδωμι , δίδωμι ἐγώ · ὁ δέ ἐγκλίνω μόνος εἰμί ὑποτακτικός . διαφέρω δέ ὑποκταικὸν ὑποτάσσω , ὁ ὁ μέν πάντοτε ἐν ὑποταγή , ὁ τε ἴδιος τόνος οὐ ἔχω , ὁ δέ ὑποτάσσω καί προτάσσω , καί ὁ τόνος ὁ ἑαυτοῦ ἔχω ( ἐν οἷ γάρ δίδωμι , δίδωμι ἐγώ , λέγω δέ δισύλλαβος · ὁ δέ δίδωμι ἐγώ καί βαρύτονος καί μονοσύλλαβος καί οὐδέποτε πάντως προτακτικός ) · ὅς τρόπος καί ἐγκλίνω ἐγκλιτικός . ὁ μέν γάρ ἐγκλίνω αὐτός μόνος κοιμίζω ὁ ὀξύς , ἀτάρ ἐγώ καί Τυδεΐδης ( δ 280 ) ὁ δέ ἐγκλιτικός μετά ὁ ὁ τόνος ἀποσβέννυμι καί ὁ πρό ἑαυτοῦ βαρύς ὀξύνω , Ἀπολλώνιος ἐγώ , τιμάω ἐγώ . — Ἀπό . λυτός ὁ ἐγκλίνω , ὁ δέ πρός τις ἐν ὀρθοτόνησις λέγω , δίδωμι ἐγώ , οὐ ἀναστρέφω ὁ λόγος · οὐ γάρ εἰ τις ὀρθοτονέω , οὗτος καί πρός τις . ὁ ὅς σφός προίημι ( A 36 ) κατά ὀρθός τόνος , καί ὁ νοέω ἀπόλυτος · ἴσος γάρ εἰμί ὁ ὅς ὕμας . — καί ἔτι ὁ μέν ὀρθοτονέω ἀντωνυμία καί ἀντί σύνθετος · ὁ γάρ ἐγώ λύω ( K 378 ) ἀντί ὁ ἐμαυτοῦ καί ὁ ἦ ὀλίγος ἕ παῖς ( Ε 80 ) ἀντί ὁ ἑαυτοῦ · ὁ δέ ἐγκλίνω οὐδέποτε . — καί ὁ μέν συντίθημι ποτέ , ἐγώ αὐτός — ἐμαυτοῦ , νόστος ἑταῖρος δίζημαι ἠδέ ἐγώ αὐτός ( ψ 253 ) ἀντί ὁ ἐμαυτοῦ . μέγας δέ τεκμήριον ὁ ὁ ὀρθοτονέω συντίθημι ὁ διά ὁ ε γραφή · ὁ γάρ ἐγκλίνω κατά ὁ πρῶτος πρόσωπον ἑνικός ὁ ε ἀποβάλλω . ἄλλος τε ἀδύνατος εἰμί μόριον ἐγκλιτικός συντίθημι . κατά οὗτος οὖν κωλύω ὁ ἐγώ , ἐγκλιτικός εἰμί , συντίθημι · πρόδηλος τε ἐντεῦθεν , ὡς ὁ ἑαυτοῦ οὐ ἀπό ὁ ἐγκλιτικός ὁ σύνθεσις ἔχω , ἀλλά ἀπό ὁ ὀρθοτονέω . ( οὐ ἐπεί δέ παρά Ἀττικός σύνθεσις τυγχάνω ὁ πώποτε , εὐθύς καί ὁ λόγος ψευδής · οὐ γάρ ὁ ἐν παράλογος σύνθεσις κανών ὁ πᾶς γίγνομαι . ) — ἀλλά μήν καί ὁ κτητικός ὁ ἀπό ὁ ὀρθοτονέω παραγωγή λαμβάνω , καί πάλιν ὁ διά ὁ ε γραφή πιστόω ὁ λόγος ἀπό γάρ ὁ ἐμός ὁ ἐμός , οὐκέτι δέ ἀπό ὁ μής . ἄλλος τε οὐ ῥητός κατά ἴδιος ὁ ἐγκλιτικός · πῶς οὖν ἀπό αὐτός παραγωγή ;