apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 98
Καὶ αἱ κτητικαὶ δὲ ὁμοίωϲ μεταληφθήϲονται εἰϲ ϲυνθέτουϲ ἢ εἰϲ ἁπλᾶϲ , προληπτικώτερον πάλιν τινῶν ὑποϲτηϲαμένων τὸ μόνον εἰϲ ϲυνθέτουϲ αὐτὰϲ μεταλαμβάνεϲθαι . Ἔχει δὲ τὰ τοῦ λόγου ὧδε . ἐπὰν μὲν ἡ διάβαϲιϲ τοῦ ῥήματοϲ ἀπὸ τῆϲ γενικῆϲ . ἥτιϲ ἐκ τῆϲ κτητικῆϲ μεταλαμβάνεται , τὴν διάβαϲιν ἐπὶ τὸ αὐτὸ πρόϲωπον ποιῆται , πάντωϲ εἰϲ ϲύνθετον μεταλαμβάνεται · ἐπὰν δὲ τὸ ῥῆμα μὴ ἀπὸ τῆϲ γενικῆϲ νοῆται , ἀπὸ δέ τινοϲ προϲώπου , τότε καὶ ἁπλῆ ἡ ἀντωνυμία . τοῦ μὲν οὐν προτέρου δεύτερον αὐ θώρηκα περὶ ϲτήθεϲϲιν ἔδυνεν οἱο καϲιγνήτοιο Λυκάονοϲ ( Γ 332 ) τοῦ ἑαυτοῦ ἀδελφοῦ ἐνέδυ χιτῶνα · πάρ τε καϲιγνήτῳ Θραϲυμήδεϊ καὶ πατέρι ῷ ( γ 39 ) τῷ ἑαυτοῦ . τοῦ δὲ δευτέρου οὕνεκ’ ἄρ’ οὐχ ῷ πατρὶ χαριζόμενοϲ θεράπευον ( ν 265 ) οὐ γὰρ ἐδεράπευον αὐτοῦ τὸν πατέρα , τοῦ ῥήματοϲ ἀποϲτάντοϲ τῆϲ γενικῆϲ . ὁμοίωϲ ὅθ’ ἑὸϲ δόμοϲ ( ὁ τινὸϲ ὅτε με ) ἀμφεκάλυψεν ( ο 118 ) διὸ εἰϲ ψιλὸν μετάγεται τὸ αὐτοῦ . τότε δὲ Ζεὺϲ Ἔκτορι δῶκεν ῇ κεφαλῇ φορέειν ( Π 799 ) · τὸν καὶ ἀνηρείψαντο θεοὶ Διὶ οἰνοχοεύειν κάλλεοϲ εἵνεκα οἱο ( Υ 234 ) πάλιν ἐπὶ τοῦ αὐτὰρ ὅγ᾿ ὅν φίλον υἱὸν ἐπεὶ κύϲε ( Ζ 474 ) ϲύνθετοϲ · τὸν γὰρ ἑαυτοῦ ἔκυϲε παῖδα . ὅθεν τινέϲ , πάλιν ἀγνοήϲαντεϲ τὸ μεταβατικόν ν , τὸ αἴτει δ’ οἰωνὸν ἐὸν ἄγγελον ( Ω 292 ) μεταγράφουϲιν εἰϲ τὸ ταχὺν ἄγγελον , ἢ τὸν ἀγα θὸν ἐκδέχονται . καὶ ἐπὶ θηλυκῆϲ τὸν ξεῖνον πέμπωμεν ἑὴν ἐϲ πατρίδα γαῖαν ( ν 52 ) . φαϲὶ δὲ καὶ τὸν Ἀρίϲταρχον ἀϲμένωϲ τὴν γραφὴν τοῦ Δικαιάρχου παραδέξαϲθαι · ( ἐν γὰρ ἁπάϲαιϲ ἦν τὸ ( Γ 244 ) ἐῇ ἐν πατρίδι γαίῃ ) ὑπολαβόντα τὸ ἑαυτῆϲ νοεῖϲθαι’ ἐκ τοῦ ἑῇ , δέον πάλιν ψιλῶϲ μετα λαμβάνειν . δῆλον οὖν ὡϲ τὸ ἀλλ’ ἐυὲ θυμὸϲ ἀνῆκε πολυτλήμων πολεμίζειν θάρϲεϊ ῷ ( H 152 ) ἀμφίβολον . εἰ γὰρ εἰϲ ἁπλῆν μεταληφθήϲεται . ἔϲται ὁ θυμὸϲ ἀνῆκέ με τῷ ἐκείνου θάρϲει πολεμεῖν ν , ὅπερ πάλιν ἐν διαβάϲει νοεῖται · εἰ δὲ εἰϲ ϲύνθετον , γενήϲεται τῷ ἑαυτοῦ θάρϲει ἀνῆκέ με πολεμεῖν , καὶ τὸ ῥῆμα ἐκ τῆϲ γενικῆϲ ἀπήρτηται . ὁμοίωϲ καὶ τὸ Νέϲτωρ φάϲχ’ ὁ γέρων , ὅτ’ ἐπιμνηϲαίμεθα ϲεῖο , οἷϲιν ἐνὶ μεγάροιϲιν ( δ 191 ) . εἰ δὲ μή , εἰϲ ἁπλῆν τὴν αὐτοῦ.—οὕτωϲ εἶχε καὶ τὸ ἐν Ἰϲθμιονίκαιϲ Πινδάρου ( fr . 1 Boeckh ) Αἰολίδαν δὲ Ϲίϲυφον κέλοντο ῷ παιδὶ τηλέφαντον ὄρϲαι γέραϲ ἀποφθιμένῳ Μελικέρτᾳ · τῷ γὰρ παιδὶ τῆϲ Ἰνοῦϲ . πάλιν γὰρ οἱ ἀξιοῦντεϲ εἰϲ ϲύνθετον μεταλαμβάνειν τὴν ἑαυτοῦ , ζητοῦϲι τίνι ἀκολουθῶν Ϲιϲύφου υἱὸν αὐτὸν ἔφη . οἱ δὲ βαρυτονοῦϲι τὸ Δωρικῶϲ , δεχόμενοι ἀντὶ τοῦ ὥϲ , ὁμοίωϲ τῷ
Lemmas: καί ὁ κτητικός δέ ὅμοιος μεταλαμβάνω εἰς σύνθετος ἤ εἰς ἁπλόος , προληπτικός πάλιν τις ὑφίστημι ὁ μόνος εἰς σύνθετος αὐτός μεταλαμβάνω . ἔχω δέ ὁ ὁ λόγος ὧδε . ἐπάν μέν ὁ διάβασις ὁ ῥῆμα ἀπό ὁ γενικός . ὅστις ἐκ ὁ κτητικός μεταλαμβάνω , ὁ διάβασις ἐπί ὁ αὐτός πρόσωπον ποιέω , πάντως εἰς σύνθετος μεταλαμβάνω · ἐπάν δέ ὁ ῥῆμα μή ἀπό ὁ γενικός νοέω , ἀπό δέ τις πρόσωπον , τότε καί ἁπλόος ὁ ἀντωνυμία . ὁ μέν οὖν πρότερος δεύτερος αὖ θώραξ περί στῆθος δύω ἑός κασίγνητος Λυκάων ( Γ 332 ) ὁ ἑαυτοῦ ἀδελφός ἐνδύω χιτών · παρά τε κασίγνητος Θρασυμήδης καί πατήρ ὅς ( γ 39 ) ὁ ἑαυτοῦ . ὁ δέ δεύτερος οὕνεκα ἄρα οὐ ἑός πατήρ χαρίζω θεραπεύω ( ν 265 ) οὐ γάρ ἐδεράπευον αὐτός ὁ πατήρ , ὁ ῥῆμα ἀφίστημι ὁ γενικός . ὅμοιος ὅτε ἑός δόμος ( ὁ τις ὅτε ἐγώ ) ἀμφικαλύπτω ( ὁ 118 ) διό εἰς ψιλός μετάγω ὁ αὐτός . τότε δέ Ζεύς Ἕκτωρ δίδωμι ἑός κεφαλή φορέω ( Π 799 ) · ὁ καί ἀνερείπομαι θεός Ζεύς οἰνοχοεύω κάλλος ἕνεκα ἑός ( Υ 234 ) πάλιν ἐπί ὁ ἀτάρ ὁ ἑός φίλος υἱός ἐπεί κυνέω ( Ζ 474 ) σύνθετος · ὁ γάρ ἑαυτοῦ κύω παῖς . ὅθεν τις , πάλιν ἀγνοέω ὁ μεταβατικός ν , ὁ αἰτέω δέ οἰωνός ἑός ἄγγελος ( Ω 292 ) μεταγράφω εἰς ὁ ταχύς ἄγγελος , ἤ ὁ ἀγα θον ἐκδέχομαι . καί ἐπί θηλυκός ὁ ξένος πέμπω ἑός εἰς πατρίς γῆ ( ν 52 ) . φημί δέ καί ὁ Ἀρίσταρχος ἄσμενος ὁ γραφή ὁ Δικαίαρχος παραδέχομαι · ( ἐν γάρ ἅπας εἰμί ὁ ( Γ 244 ) ἑός ἐν πατρίς γῆ ) ὑπολαμβάνω ὁ ἑαυτοῦ νοέω ἐκ ὁ ἑός , δέω πάλιν ψιλός μετά λαμβάνω . δῆλος οὖν ὡς ὁ ἀλλά εὕω θυμός ἀνίημι πολυτλήμων πολεμίζω θάρσος ὅς ( H 152 ) ἀμφίβολος . εἰ γάρ εἰς ἁπλόος μεταλαμβάνω . εἰμί ὁ θυμός ἀνίημι ἐγώ ὁ ἐκεῖνος θάρσος πολεμέω ν , ὅς πάλιν ἐν διάβασις νοέω · εἰ δέ εἰς σύνθετος , γίγνομαι ὁ ἑαυτοῦ θάρσος ἀνίημι ἐγώ πολεμέω , καί ὁ ῥῆμα ἐκ ὁ γενικός ἀπαρτάω . ὅμοιος καί ὁ Νέστωρ φάσκω ὁ γέρων , ὅτε ἐπιμιμνῄσκομαι σύ , ἑός ἐν μέγαρον ( δεσποινίδα 191 ) . εἰ δέ μή , εἰς ἁπλόος ὁ αυτου.—ουος ἔχω καί ὁ ἐν Ἰσθμιονίκης Πίνδαρος ( fr . 1 Boeckh ) Αἰολίδης δέ Σίσυφος κέλομαι ἑός παῖς τηλέφαντος ὄρνυμι γέρας ἀποφθίνω Μελικέρτης · ὁ γάρ παῖς ὁ Ἰνώ . πάλιν γάρ ὁ ἀξιόω εἰς σύνθετος μεταλαμβάνω ὁ ἑαυτοῦ , ζητέω τίς ἀκολουθέω Σίσυφος υἱός αὐτός φημί . ὁ δέ βαρυτονέω ὁ Δωρικός , δέχομαι ἀντί ὁ ὡς , ὅμοιος ὁ