ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 170
Ἔτι καὶ ἡ νίν τάϲϲεται ἐπὶ πλήθουϲ · ὅϲτιϲ δὴ τρόποϲ ἐξεκύλιϲϲέ νιν , Πίνδαροϲ Ἰϲθμιονίκαιϲ ( fr . 2 Boeckh ) . προϲφωνεῖτέ νιν ἐπὶ νίκαιϲ , Βακχυλίδηϲ ( fr . 8 Bergk3 ) καὶ πλεῖϲτα ἄλλα . ὁ δὲ πλάνοϲ τῆϲ τοιαύτηϲ ἀφορμῆϲ ἴϲωϲ ἐρρύη ἐκ τοῦ εὕρομεν ἐν βήϲϲηϲι τετυγμένα δώματα καλά , ἀμφὶ δέ μιν λύκοι ἦϲαν ὀρέϲτεροι ( κ 210 . 212 ) καὶ ἦ μάλα δὴ τάδε δώματα κάλ᾿ Ὀδυϲῆοϲ καῖ οὐκ ἄν τίϲ μιν ἀνήρ ( ρ 264 . 268 ) . ἦν δὲ τὰ τοιαῦτα ἐπὶ τὴν ϲυνωνυμίαν φερόμενα τοῦ δῶμα , ὁμοίωϲ τῷ νεφέλη δέ μιν ἀμφεκάλυπτε , τὸ μὲν οὐ ποτε ( μ 74 . 15 ) τὸ νέφοϲ · αἱ μὲν ἀγχιϲτῖναι · τὰ δ’ ἐρῆμα φοβεῖται ( Ε 141 . 140 ) . ἐννῆμαρ μέν · τῇ δεκάτη δέ ( A 53 . 54 ) . ἐποίϲει γοῦν γιγνώϲκω δ’ ὅτι πολλοὶ ἐν αὐτῷ δαῖτα τίθενται ( ρ 269 ) . τὸ δ’ ἐπὶ τοῦ Ἄρεωϲ καὶ Ἀθηνᾶϲ οὐδ’ εἰ μάλα μιν χόλοϲ ἥκει ( P 399 ) , ὡϲ εἰ ἔλεγε χωρὶϲ ἐφ’ ἑκατέρου . τὸ γὰρ πληθυντικὸν ἐφ’ ἐνικοῦ μεταλαμβανόμενον καὶ εὔλογον καὶ ϲύνηθεϲ , εἴγε ἐμπεριεκτικόν ἐϲτι τὸ πλῆθοϲ τοῦ ἑνόϲ , οὐκέτι δὲ τὸ ἑνικὸν τοῦ πληθυντικοῦ . καὶ ἔτι ἐπὶ δυϊκοῦ . διὸ πάλιν τὸ δυϊκὸν οὐκ ἔϲτιν ἐπὶ πληθυντικοῦ · τὸ γὰρ κρινθέντε δύω καὶ πεντήκοντα ( θ 48 ) πρὸϲ τὰ δύο , καὶ τὸ οἶνον πινόντων ( α 340 ) ἀντὶ τοῦ πινέτωϲαν Ἀττικόν ἐϲτι . — Τί οὖν οὐχὶ καὶ τὰ δύο ἐφ’ ἑνόϲ τάϲϲεται ; Ὅτι καὶ τὸ δυικὸν ὄνομα κυρίου ἀριθμοῦ , ὅμοιον τῷ τέϲϲαρεϲ ἢ τρεῖϲ ὄν · τὸ δὲ πληθυντικὸν κοινὸν παντὸϲ ἀριθμοῦ τοῦ ὑπὲρ τὴν δυάδα .
Lemmas: ἔτι καί ὁ νιν τάσσω ἐπί πλῆθος · ὅστις δή τρόπος ἐκκυλίω νιν , Πίνδαρος Ἰσθμιονίκης ( fr . 2 Boeckh ) . προσφωνέω νιν ἐπί νίκη , Βακχυλίδης ( fr . 8 Bergk3 ) καί πολύς ἄλλος . ὁ δέ πλάνος ὁ τοιοῦτος ἀφορμή ἴσως ῥέω ἐκ ὁ εὑρίσκω ἐν βῆσσα τεύχω δῶμα καλός , ἀμφί δέ μιν λύκος εἰμί ὀρέστερος ( κ 210 . 212 ) καί ἦ μάλα δή ὅδε δῶμα καλός Ὀδυσσεύς καί οὐ ἄν τις μιν ἀνήρ ( ρ 264 . 268 ) . εἰμί δέ ὁ τοιοῦτος ἐπί ὁ συνωνυμία φέρω ὁ δῶμα , ὅμοιος ὁ νεφέλη δέ μιν ἀμφικαλύπτω , ὁ μέν οὐ ποτέ ( μ 74 . 15 ) ὁ νέφος · ὁ μέν ἀγχιστῖνος · ὁ δέ ἐρῆμος φοβέω ( Ε 141 . 140 ) . ἐννῆμαρ μέν · ὁ δέκατος δέ ( A 53 . 54 ) . ἐπιφέρω γοῦν γιγνώσκω δέ ὅτι πολύς ἐν αὐτός δαίς τίθημι ( ρ 269 ) . ὁ δέ ἐπί ὁ Ἄρης καί Ἀθήνη οὐδέ εἰ μάλα μιν χόλος ἥκω ( P 399 ) , ὡς εἰ λέγω χωρίς ἐπί ἑκάτερος . ὁ γάρ πληθυντικός ἐπί ἑνικός μεταλαμβάνω καί εὔλογος καί συνήθης , εἰ ἐμπεριεκτικός εἰμί ὁ πλῆθος ὁ εἷς , οὐκέτι δέ ὁ ἑνικός ὁ πληθυντικός . καί ἔτι ἐπί δυικός . διό πάλιν ὁ δυικός οὐ εἰμί ἐπί πληθυντικός · ὁ γάρ κρίνω δύο καί πεντήκοντα ( θ 48 ) πρός ὁ δύο , καί ὁ οἶνος πίνω ( α 340 ) ἀντί ὁ πίνω Ἀττικός εἰμί . — τίς οὖν οὐ καί ὁ δύο ἐπί εἷς τάσσω ; ὅτι καί ὁ δυικός ὄνομα κύριος ἀριθμός , ὅμοιος ὁ τέσσαρες ἤ τρεῖς εἰμί · ὁ δέ πληθυντικός κοινός πᾶς ἀριθμός ὁ ὑπέρ ὁ δυάς .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 171
Αἱ δυϊκαὶ κατὰ πρῶτον καὶ δεύτερον πρόϲωπον πάϲηϲ πτώϲεωϲ μόνωϲ ὀρθοτονοῦνται · καὶ ἡ αἰτία εἴρηται . Εὐθείαϲ μὲν καὶ αἰτιατικῆϲ κοινῶϲ , νῶι , ϲφ ῶι Ἀττικαὶ δὲ τῶν αὐτῶν πτώϲεων νώ καὶ ϲφ φώ , αἶϲ καὶ ὁ ποιητὴϲ προϲχρῆται , νὼ ἀναβηϲάμενοι ( ο 475 ) , ϲφὼ δὲ μάλ’ ἠθέλετον ( Λ 782 ) · γενικῆϲ καὶ δοτικῆϲ νῶιν καὶ ϲφῶιν . μονοϲυλλάβωϲ Εὔπολιϲ Μαρικᾷ ( fr . XIII Meineke ) · νὼ γάρ , ἄνδρεϲ , οὐχ ἱππεύομεν , καὶ ἔτι ἐν Φίλοιϲ εὐφρανῶ δὲ νώ ( fr . 1 Meineke ) . τοιοῦτο δ’ ἦν τὸ οὐ γὰρ ϲφῷν τε γένοϲ ἀπόλωλε τοκήων ( δ 62 ) , ὅπερ ἐδόκει ἐπίμεμπτον εἶναι , ὡϲ τρίτον πληθυντικὸν δίχα τοῦ ῑ γραφόμενον , τοῦ λόγου ἀπαιτοῦντοϲ δεύτερον · πρὸϲ γὰρ αὐτοὺϲ ὑπὲρ αὐτῶν · ἀλλ’ ἀνδρῶν γένοϲ ἐϲτέ ( δ 63 ) . ἡ πρόϲθεϲιϲ οὖν τοῦ ῑ , ποιοῦϲα τὸ Ἀττικόν , καὶ εἰϲ ἀκρίβειαν τὸν λόγον καθιϲτάνει . καὶ ἦν ἱκανὴ ἀπόδειξιϲ τοῦ εἶναι αὐτὴν γενικὴν δευτέρου Ἀττικὴν τὸ καὶ ταῖϲ εὐθείαιϲ ϲυνεχέϲτερον αὐτὸν κεχρῆϲθαι . πρὸϲ οἶϲ᾿ ἀκριβὴϲ πάντοτε περὶ τὰϲ ἀντωνυμίαϲ ἐϲτίν .
Lemmas: ὁ δυικός κατά πρῶτος καί δεύτερος πρόσωπον πᾶς πτῶσις μόνος ὀρθοτονέω · καί ὁ αἰτία λέγω . εὐθεῖα μέν καί αἰτιατικός κοινός , ἐγώ , σφι δμώς Ἀττικός δέ ὁ αὐτός πτῶσις ἐγώ καί σφι φημί , Αἶς καί ὁ ποιητής προσχράομαι , ἐγώ ἀναβαίνω ( ὁ 475 ) , σύ δέ μάλα ἐθέλω ( Λ 782 ) · γενικός καί δοτικός ἐγώ καί σύ . μονοσύλλαβος Εὔπολις Μαρικέας ( fr . XIII Meineke ) · ἐγώ γάρ , ἀνήρ , οὐ ἱππεύω , καί ἔτι ἐν φίλος εὐφραίνω δέ νέω ( fr . 1 Meineke ) . τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ οὐ γάρ σύ τε γένος ἀπόλλυμι τοκεύς ( δ 62 ) , ὅς δοκέω ἐπίμεμπτος εἰμί , ὡς τρίτος πληθυντικός δίχα ὁ ι̅ γράφω , ὁ λόγος ἀπαιτέω δεύτερος · πρός γάρ αὐτός ὑπέρ αὐτός · ἀλλά ἀνήρ γένος εἰμί ( δεσποινίδα 63 ) . ὁ πρόσθεσις οὖν ὁ ι̅ , ποιέω ὁ Ἀττικός , καί εἰς ἀκρίβεια ὁ λόγος καθιστάνω . καί εἰμί ἱκανός ἀπόδειξις ὁ εἰμί αὐτός γενικός δεύτερος Ἀττικός ὁ καί ὁ εὐθεῖα συνεχής αὐτός χράω . πρός οἶσις ἀκριβής πάντοτε περί ὁ ἀντωνυμία εἰμί .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 173
« Ἄλλ’ ἐκ τῶν ἐναντίων ἀπὸ τῆϲ νῶι τὸ Ἀττικόν . » — Εἰ μὲν οὖν κατὰ τὴν πρόϲληψιν τοῦ ῑ , καθὸ Καδμῇδεϲ καὶ Νηρῇδεϲ , πάλιν ἡ γραφὴ τὸ ῑ ἕξει , ὅ τε τόνοϲ περιϲπαϲθήϲεται , οὐδενὸϲ ἐμποδίου ὄντοϲ · εἰ δὲ ἀπεκόπη . τὸ μὲν ῑ οὐχ ἕξει , τὸν δὲ τόνον περιϲπάϲει , καθὸ καὶ ἀπὸ τοῦ δῶμα δῶ καὶ ἀπὸ τοῦ ἧλοϲ ἧλ .
Lemmas: « ἀλλά ἐκ ὁ ἐναντίος ἀπό ὁ ἐγώ ὁ Ἀττικός . » — εἰ μέν οὖν κατά ὁ πρόσληψις ὁ ι̅ , καθό Καδμῇδες καί Νηρηΐς , πάλιν ὁ γραφή ὁ ι̅ ἔχω , ὁ τε τόνος περισπάω , οὐδείς ἐμπόδιος εἰμί · εἰ δέ ἀποκόπτω . ὁ μέν ι̅ οὐ ἔχω , ὁ δέ τόνος περισπάω , καθό καί ἀπό ὁ δῶμα δίδωμι καί ἀπό ὁ ἧλος ἧλ .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 174
Ἀπ’ οὐδετέραϲ οὖν τοῦ λόγου καθιϲταμένου , θεματικὰϲ ἀμφοτέραϲ εἰϲηγήϲαντο , εἴγε ἡ χρῆϲιϲ παρὰ τῷ ἀρχαιοτάτῳ ποιητῇ ἀμφοτέρων ἐϲτί · καὶ παρὰ μὲν τοῖϲ μετοίκοιϲ Ἴωϲι τὴν διϲύλλαβον ἐμμεῖναι , παρὰ δὲ τοῖϲ καταμείναϲιν Ἀττικοῖϲ τὴν μονοϲύλλαβον . — Εἰ δὲ δέον ἐϲτὶν ἀπὸ τῆϲ κοινῆϲ τὴν Ἀττικὴν καθίϲταϲθαι , καθὸ καὶ ⟨ αἱ ⟩ ἄλλαι ἔχονται ἀφορμῆϲ τῶν κοινῶν , λεκτέον ὡϲ ἡ νώ καὶ ϲφώ ἀποκοπεῖϲαι οὐκ ἀήθωϲ τοῖϲ Ἀττικοῖϲ ( Ποϲειδῶ γάρ φαϲι καὶ μὰ τὸν Ἀπόλλω τουτονί ) οὐκέτι περιεϲπάϲθηϲαν , κατάληξιν δυικὴν ἀναδεξάμεναι . ἄλλωϲ τε τὰ εἰϲ ω λήγοντα πτωτικά , κλίϲεωϲ τυγχάνοντα , οὔποτε περιϲπαϲμὸν ἀνεδέξατο . τούτῳ γὰρ τῷ λόγῳ καὶ ἡ νεώ γενικὴ ὠξυτονήθη , μετὰ καὶ ἄλλων λόγων τῆϲ γενικῆϲ τὸν περιϲπαϲμὸν ἀπαιτούϲηϲ · καὶ τὸ Λητὼ τὰρ ἥλκηϲε ( λ 580 ) καὶ τὸ Πυθὼ δ’ ἐρχομένην ( λ 581 ) καὶ τὰ τούτοιϲ παραπλήϲια , κἆν τὸ ἐντελὲϲ ἔχωϲι Λητόα καὶ Πυθόα , ἀναγκαίωϲ ὠξύνθη . ἕνεκα γὰρ τούτου καὶ διϲτάϲαι τὸν Ἀρίϲταρχόν φαϲι περὶ τοῦ ἠῶ δῖαν ἔμεινε ( I 662 ) , καθὸ ἦν τὸ ἐντελὲϲ ἠόα . — Αἱ ἀποκοπαί , ἐὰν τύχωϲι πτωτικῆϲ κατα 113 A . λήξεωϲ , κλίνονται , μάκαρ , μάρτυρ , γηράντεϲϲι τοκεῦϲιν ( Hesiod . O . D . 188 ) κλιθήϲονται οὖν αἱ προκείμεναι ἀντωνυμίαι δυϊκῆϲ μᾶλλον καταλήξεωϲ τυχοῦϲαι . — αἵ τε γενικαὶ αὐτῶν εὐλόγωϲ διὰ τοῦ ῑ γράφονται , εἴγε παντὸϲ δυϊκοῦ εὐθεῖα μὲν ἕν ἔχει φωνῆεν , γενικὴ δὲ δύο , ὧν τὸ δεύτερον ῑ · ἀλλὰ καὶ περιϲπαϲθήϲονται , εἴγε τὰ ὀξύτονα τῶν δυϊκῶν B περιϲπᾶται κατὰ γενικήν .
Lemmas: ἀπό οὐδέτερος οὖν ὁ λόγος καθίστημι , θεματικός ἀμφότερος εἰσηγέομαι , εἰ ὁ χρῆσις παρά ὁ ἀρχαῖος ποιητής ἀμφότερος εἰμί · καί παρά μέν ὁ μέτοικος Ἴων ὁ δισύλλαβος ἐμμένω , παρά δέ ὁ καταμένω Ἀττικός ὁ μονοσύλλαβος . — εἰ δέ δέω εἰμί ἀπό ὁ κοινός ὁ Ἀττικός καθίστημι , καθό καί ⟨ ὁ ⟩ ἄλλος ἔχω ἀφορμή ὁ κοινός , λεκτέος ὡς ὁ ἐγώ καί σύ ἀποκόπτω οὐ ἀήθης ὁ Ἀττικός ( Ποσειδῶν γάρ φημί καί μά ὁ Ἀπόλλων οὗτος ) οὐκέτι περισπάω , κατάληξις δυικός ἀναδέχομαι . ἄλλος τε ὁ εἰς ω̅ λήγω πτωτικός , κλίσις τυγχάνω , οὔποτε περισπασμός ἀναδέχομαι . οὗτος γάρ ὁ λόγος καί ὁ ναός γενικός ὀξυτονέω , μετά καί ἄλλος λόγος ὁ γενικός ὁ περισπασμός ἀπαιτέω · καί ὁ Λητώ ἄρα ἕλκω ( λ 580 ) καί ὁ Πυθώ δέ ἔρχομαι ( λ 581 ) καί ὁ οὗτος παραπλήσιος , ἐάν ὁ ἐντελής ἔχω Λητώ καί Πυθώ , ἀναγκαῖος ὀξύνω . ἕνεκα γάρ οὗτος καί διστάζω ὁ Ἀρίσταρχος φημί περί ὁ ἠώς δῖος μένω ( I 662 ) , καθό εἰμί ὁ ἐντελής ἠώς . — ὁ ἀποκοπή , ἐάν τυγχάνω πτωτικός κατά 113 A . λῆξις , κλίνω , μάκαρ , μάρτυρ , γηράσκω τοκεύς ( Hesiod . O . D . 188 ) κλίνω οὖν ὁ πρόκειμαι ἀντωνυμία δυικός μάλα κατάληξις τυγχάνω . — ὁ τε γενικός αὐτός εὔλογος διά ὁ ι̅ γράφω , εἰ πᾶς δυικός εὐθύς μέν εἷς ἔχω φωνήεις , γενικός δέ δύο , ὅς ὁ δεύτερος ι̅ · ἀλλά καί περισπάω , εἰ ὁ ὀξύτονος ὁ δυικός B περισπάω κατά γενικός .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 175
Διὰ τοῦ ε ἡ νῶε παρὰ Ἀντιμάχῳ ἐν Θηβαῒδι ἔδρακε νῶε μολοῦϲα ( p . 28 Stoll ) · καὶ τού τε νῶε ἐν Ἰολάῳ Κόριννα ( fr . 16 Ahrens , 5 Bergk3 ) .
Lemmas: διά ὁ ε ὁ νῶε παρά Ἀντίμαχος ἐν Θηβαίς δέρκομαι νῶε βλώσκω ( p . 28 Stoll ) · καί ὁ τε νῶε ἐν Ἰόλαος Κόριννα ( fr . 16 Ahrens , 5 Bergk3 ) .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 176
Ϲφωέ . Αὕτη αἰτιατικὴν μόνην ϲημαίνει , τίϲ τάρ ϲφωε θεῶν ( A 8 ) καὶ ἐπεὶ ϲύνηθεϲ Ὁμήρῳ τὸ διϲυλλαβοῦν , ϲαφὲϲ ὅτι καὶ τὸ ἤ τίϲ ϲφωε πόρεν θεὸϲ ἀντιβολήϲαϲ ( K 546 ) οὐ τοῦ ἔπορε τὸ ε ἔχει , τῆϲ δὲ ἀντωνυμίαϲ , Ἰακῶϲ κεκλιμένου τοῦ C ῥήματοϲ . Καὶ ἔτι εἰ μή ϲφω’ Αἴαντε ( P 531 ) τὸ πλῆρεϲ ϲφωέ . παρὰ γὰρ Ἀντιμάχῳ καὶ μονοϲυλλάβωϲ ἐν τρίτῃ Θηβαῖδοϲ ( p . 28 Stoll ) τὸ καί ϲφω γείνατο μήτηρ , καὶ ἐν πρώτη ( p . 28 Stoll ) ἀϲπαϲίωϲ τέ ϲφω ἄγεν οἴκαδε .
Lemmas: σφωέ . οὗτος αἰτιατικός μόνος σημαίνω , τίς ἄρα σφεῖς θεός ( A 8 ) καί ἐπεί συνήθης Ὅμηρος ὁ δισυλλαβέω , σαφής ὅτι καί ὁ ἤ τίς σφεῖς πόρω θεός ἀντιβολέω ( K 546 ) οὐ ὁ πόρω ὁ ε ἔχω , ὁ δέ ἀντωνυμία , Ἰακός κλίνω ὁ C ῥῆμα . καί ἔτι εἰ μή σφεῖς Αἴας ( P 531 ) ὁ πλήρης σφεῖς . παρά γάρ Ἀντίμαχος καί μονοσύλλαβος ἐν τρίτος Θηβαῖς ( p . 28 Stoll ) ὁ καί σφεῖς γίγνομαι μήτηρ , καί ἐν πρῶτος ( p . 28 Stoll ) ἀσπασίως τε σφεῖς ἄγω οἴκαδε .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 177
Βίαιοϲ ὁ Ἰξίων ἐϲτὶ τὴν ϲφωε καὶ ἐπὶ δευτέρου τάϲϲων , ἀμφοτέρω τὰρ ϲφῶε φιλεῖ ( H 280 . K 552 ) . « ἐπεὶ καὶ ἡ νῶε διὰ τοῦ ε . — καὶ ἔτι ὡϲ τῇ ϲφώ ἐπὶ τρίτου νοουμένῃ τὸ ε προϲέρχεται , οὕτω καὶ τῇ κατὰ τὸ δεύτερον πάλιν νοουμένῃ Ἀττικῇ προϲέρχεται » . Ἀλλ’ οὕτε ἡ διὰ τοῦ ε νῶε εὐπαράδεκτοϲ , καθότι ϲπανιωτάτη , ἅπαξ που ἢ δὶϲ εἰρημένη · οὔτε ἡ κατὰ τὸ τρίτον μονοϲύλλαβοϲ , κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον . — πρὸϲ οἶϲ οὐδὲ ὁ χρηϲάμενοϲ ἀξιοπιϲτότεροϲ τῶν μὴ χρηϲαμένων . — πάνυ δὲ εὔηθεϲ , τῆϲ κατὰ τὸ πρῶτον πρόϲωπον εἰϲ ῑ ληγούϲηϲ , μὴ οὐχὶ καὶ τὴν κατὰ τὸ δεύτερον παραδέχεϲθαι . — πρὸϲ οἶϲ καὶ πάλιν πάμπολλοϲ ἡ χρῆϲιϲ . ποία δὲ καὶ ἀνάγκη , ὀρθῶϲ ἐχούϲηϲ τῆϲ ϲφῶι , τὴν ϲφῶε παραλαμβάνειν ;
Lemmas: βίαιος ὁ Ἰξίων εἰμί ὁ σφεῖς καί ἐπί δεύτερος τάσσω , ἀμφότερος ἄρα σφεῖς φιλέω ( H 280 . K 552 ) . « ἐπεί καί ὁ νῶε διά ὁ ε . — καί ἔτι ὡς ὁ σύ ἐπί τρίτος νοέω ὁ ε προσέρχομαι , οὕτως καί ὁ κατά ὁ δεύτερος πάλιν νοέω Ἀττικός προσέρχομαι » . ἀλλά ἵημι ὁ διά ὁ ε νῶε εὐπαράδεκτος , καθότι σπάνιος , ἅπαξ που ἤ δίς λέγω · οὔτε ὁ κατά ὁ τρίτος μονοσύλλαβος , κατά ὁ αὐτός λόγος . — πρός οἶς οὐδέ ὁ χράω ἀξιόπιστος ὁ μή χράω . — πάνυ δέ εὐήθης , ὁ κατά ὁ πρῶτος πρόσωπον εἰς ι̅ λήγω , μή οὐ καί ὁ κατά ὁ δεύτερος παραδέχομαι . — πρός οἶς καί πάλιν πάμπολλος ὁ χρῆσις . ποῖος δέ καί ἀνάγκη , ὀρθός ἔχω ὁ σφός , ὁ σφεῖς παραλαμβάνω ;
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 178
Τρύφων ( p . 28 Velsen ) ϲυγκατατιθέμενοϲ τῷ Ἰξίωνί φηϲι « τὴν ϲφέ ἀντωνυμίαν κατ’ ἐπένθεϲιν τοῦ ω δυϊκὴν γενέϲθαι τῆϲ αὐτῆϲ πτώϲεωϲ , καὶ ἔτι τὴν ϲφίν , ὡϲ τοῦ ω πτωτικοῦ ὄντοϲ δυικῶν » . Πῶϲ οὖν οὐχὶ καὶ αἱ κατὰ τὸ πρῶτον καὶ αἱ κατὰ τὸ δεύτερον τὸν αὐτὸν τρόπον ἐϲχηματίϲθηϲαν ; — Ἡ ϲφίν καὶ ἀποβάλλει τὸ ν , ἡ δὲ ϲφωίν οὐδέποτε . — ἡ ϲφίν δοτικῆϲ , ἡ δὲ γενικῆϲ καὶ δοτικῆϲ . — τί δὲ οὐχὶ καὶ ἐπὶ τῶν διϲυλλάβων ἡ ἐπένθεϲιϲ τοῦ ω , λέγω δὲ τῆϲ ϲφέαϲ καὶ ϲφίϲιν ;
Lemmas: Τρύφων ( p . 28 Velsen ) συγκατατίθημι ὁ Ἰξίων φημί « ὁ σφεῖς ἀντωνυμία κατά ἐπένθεσις ὁ ω̅ δυικός γίγνομαι ὁ αὐτός πτῶσις , καί ἔτι ὁ σφεῖς , ὡς ὁ ω̅ πτωτικός εἰμί δυικός » . πῶς οὖν οὐ καί ὁ κατά ὁ πρῶτος καί ὁ κατά ὁ δεύτερος ὁ αὐτός τρόπος σχηματίζω ; — ὁ σφεῖς καί ἀποβάλλω ὁ ν , ὁ δέ σφεῖς οὐδέποτε . — ὁ σφεῖς δοτικός , ὁ δέ γενικός καί δοτικός . — τίς δέ οὐ καί ἐπί ὁ δισύλλαβος ὁ ἐπένθεσις ὁ ω̅ , λέγω δέ ὁ σφεῖς καί σφεῖς ;
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 179
Ὁμοίωϲ οὖν τὰϲ τοῦ πρώτου καὶ δευτέρου θέματά τινεϲ ἠξίουν εἶναι , καὶ ἐκδόϲειϲ τινὰϲ παρατιθέμενοι τὸ τάρ ϲφωι ( A 8 ) ϲὺν τῷ ῑ γράφειν , « ἐπεὶ καὶ ἡ ϲφῶιν ( Θ 415 ) , δευτέρου οὖϲα προϲώπου , κατὰ τόνου ἐναλλαγὴν τὸ τρίτον ἀποτελεῖ ἐν τῷ καί ϲφωιν δὸϲ ἄγειν2 ( A 338 ) . Ἀλλὰ μήποτε τὸ μαρτύριον παράλογον · ποία γὰρ καὶ ἄλλη ἀντωνυμία τόνου ἐναλλαγῇ προϲώπου γίνεται μεταβατική , —
Lemmas: ὅμοιος οὖν ὁ ὁ πρῶτος καί δεύτερος θέμα τις ἀξιόω εἰμί , καί ἔκδοσις τις παρατίθημι ὁ ἄρα συι ( A 8 ) σύν ὁ ι̅ γράφω , « ἐπεί καί ὁ σύ ( Θ 415 ) , δεύτερος εἰμί πρόσωπον , κατά τόνος ἐναλλαγή ὁ τρίτος ἀποτελέω ἐν ὁ καί σφεῖς δίδωμι ἄγω ( A 338 ) . ἀλλά μήποτε ὁ μαρτύριον παράλογος · ποῖος γάρ καί ἄλλος ἀντωνυμία τόνος ἐναλλαγή πρόσωπον γίγνομαι μεταβατικός , —
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 180
« Ἀλλ’ ἴϲωϲ ἐκεῖνοϲ ὁ λόγοϲ ἰϲχυρόϲ , ὡϲ αἱ φθάϲαϲαι κατὰ τὸ πρῶτον καὶ τὸ δεύτερον ὁμοιοκαταληκτῆϲαι , πάντωϲ καὶ κατὰ τὸ τρίτον · ὅθεν εἰ νῶι καὶ ϲφῶι καὶ ἐπ’ αἰτιατικῆϲ , πάντωϲ καὶ κατὰ τὸ τρίτον . » Ἀλλ’ αἱ ὁμοιοκατάληκτοι οὐ πάντωϲ τοῖϲ αὐτοῖϲ ϲτοιχείοιϲ χρῶνται · οὐκ ἄλογοϲ οὖν ἡ κατὰ τὸ ε ἐναλλαγή . — ἄλλωϲ τε αἱ ὁμοιοκατάληκτοι καὶ ἰϲόπτωτοι , ἡ δὲ ϲφωέ αἰτιατικῆϲ μόνηϲ , τῆϲ κατὰ τὸ πρῶτον καὶ δεύτερον καὶ εὐθεῖαν ϲημαινούϲηϲ . οὐ γὰρ ὑγιὲϲ τὸ λέγειν ὡϲ ἀκόλουθοϲ τῇ νῶε , ὅτε οὐδὲ Ὅμηροϲ ἐχρήϲατο .
Lemmas: « ἀλλά ἴσως ἐκεῖνος ὁ λόγος ἰσχυρός , ὡς ὁ φθάνω κατά ὁ πρῶτος καί ὁ δεύτερος ὁμοιοκαταληκτέω , πάντως καί κατά ὁ τρίτος · ὅθεν εἰ ἐγώ καί σύ καί ἐπί αἰτιατικός , πάντως καί κατά ὁ τρίτος . » ἀλλά ὁ ὁμοιοκατάληκτος οὐ πάντως ὁ αὐτός στοιχεῖον χράω · οὐ ἄλογος οὖν ὁ κατά ὁ ε ἐναλλαγή . — ἄλλος τε ὁ ὁμοιοκατάληκτος καί ἰσόπτωτος , ὁ δέ σφεῖς αἰτιατικός μόνος , ὁ κατά ὁ πρῶτος καί δεύτερος καί εὐθεῖα σημαίνω . οὐ γάρ ὑγιής ὁ λέγω ὡς ἀκόλουθος ὁ νῶε , ὅτε οὐδέ Ὅμηρος χράω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 181
« Πρὸϲ οἷϲ δοθήϲεται ἡ διὰ τοῦ ῑ γραφὴ ἀκόλουθοϲ τῇ νῶι . » Ἀλλὰ μὴν οὐδ’ ἡ καί ϲφωιν δὸϲ ἄγειν ( A 338 ) ἀνάλογοϲ · θέμα γὰρ ἴδιόν ἐϲτιν ὀξύτονον , οὐχὶ ἔγκλιμα τῆϲ ϲφῶιν . ποῖον γὰρ ἄλλο μόριον βαρυνόμενον δύναται ἐγκλίνεϲθαι ; διὰ τοῦτο καὶ τὸ ϲφωέ κατ’ ἰδίαν λεγόμενον ὀξύνεται .
Lemmas: « πρός ὅς δίδωμι ὁ διά ὁ ι̅ γραφή ἀκόλουθος ὁ νόος . » ἀλλά μήν οὐδέ ὁ καί σφεῖς δίδωμι ἄγω ( A 338 ) ἀνάλογος · θέμα γάρ ἴδιος εἰμί ὀξύτονος , οὐ ἔγκλιμα ὁ σύ . ποῖος γάρ ἄλλος μόριον βαρύνω δύναμαι ἐγκλίνω ; διά οὗτος καί ὁ σφεῖς κατά ἴδιος λέγω ὀξύνω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 182
Ἴϲωϲ τιϲ φήϲει , ἰδοὺ ἡ ἡμέων βαρυτονουμένη ἐγκλιτική ἐϲτι . » Πρῶτον οὐ φύϲει βαρύνεται , διήρηται δὲ ἐκ περιϲπωμένου · διόπερ ἀκωλύτωϲ τὴν ἔγκλιϲιν ἀνεδέξατο . — ἔπειτα τὰ ἐγκλιτικὰ λεγόμενα τὴν τῆϲ ὑπερκειμένηϲ λέξεωϲ ὀξεῖαν ἐγείρει .
Lemmas: Ἴσος τις φημί , ἰδού ὁ ἐγώ βαρυτονέω ἐγκλιτικός εἰμί . » πρῶτος οὐ φύσις βαρύνω , διερέω δέ ἐκ περισπάω · διόπερ ἀκώλυτος ὁ ἔγκλισις ἀναδέχομαι . — ἔπειτα ὁ ἐγκλιτικός λέγω ὁ ὁ ὑπέρκειμαι λέξις ὀξύς ἐγείρω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 183
« Εἰ αἱ διὰ τοῦ ϲφ , φαϲίν , ἐκφερύμεναι ἀντωνυμίαι τρίτου καθεϲτᾶϲιν , ὥϲπιρ ἅπαϲαι αἱ πληθυντικαὶ καὶ πᾶϲαι αἱ δυϊκαί , δῆλον ὡϲ αἱ κατὰ τὸ δεύτερον ἀπὸ τρίτου μετατιθέμεναί εἰϲι . κἀκεῖνο δὲ προϲτίθενται , « ὡϲ αἱ ἐγκλινόμεναι καὶ ὀρθοτονοῦνται · ἐγκλινομένηϲ οὖν τῆϲ ϲφωίν ἦν τὸ ὀρθοτονούμενον ϲφῶιν , ὅπερ ἐπὶ δευτέρου μετελήφθη » . — Οὐ δεῖ μέντοι τῆϲ χρήϲεωϲ τὸ διηνεκὲϲ βιάζεϲθαι . — ἔπειτα δὲ ἡ αἰτία τοῦ μόνωϲ ὀρθοτονεῖν οὐ μόνον τὰϲ τοῦ δευτέρου , ἀλλὰ καὶ τὰϲ τοῦ πρώτου , εἴρηται . πρὸϲ οἶϲ καὶ τὰ τῆϲ γραφῆϲ ἀντιπίπτει · ἰδοὺ γὰρ τὸ τρίτον ϲφωέ , τὸ δεύτερον διὰ τοῦ ῑ . τὸ δὲ μεῖζον · τὰ δεύτερα ὀρθοτονούμενα δίπτωτά ἐϲτι , τὰ δὲ τρίτα οὐκέτι ἐγκλινόμενα , τῶν ἐγκλινομένων τὰϲ αὐτὰϲ πτώϲειϲ ἀναδεχομένων . χωρὶϲ εἰ μὴ καὶ γενικὴν ϲημαίνοι ἡ ϲφωίν ἐν τῷ ἀλλ’ εἶπ’ εἶ ϲφωιν καταλύϲομεν ( δ 28 ) , περὶ ἧϲ ἄξιον ἐπιϲτῆϲαι ὡϲ ἐπὶ πλειόνων εὑρίϲκεται γενικὴν ϲημαίνουϲα , καθὸ ἐπὶ τοῦ πρίν ϲφωιν ὑπὸ κροτάφοιϲιν ἰούλουϲ ( λ 319 ) καὶ γυιώϲω μέν ϲφωιν ( Θ 402 ) . καὶ δῆλον ὅτι δοτικαί εἰϲι καὶ εἰϲ γενικὴν μεταλαμβάνονται , ὡϲ ἐν ϲχήματοϲ ἔθει , ὁμοίωϲ τῷ Ἀχιλῆι δαμαϲθείϲ ( X 55 ) καὶ Τρωϲὶ δαμείϲ ( C 461 ) .
Lemmas: « εἰ ὁ διά ὁ σεφ͂ς , φημί , ἐκφέρω ἀντωνυμία τρίτος καθίστημι , ὥσπιρ ἅπας ὁ πληθυντικός καί πᾶς ὁ δυικός , δῆλος ὡς ὁ κατά ὁ δεύτερος ἀπό τρίτος μετατίθημι εἰμί . ἐκεῖνος δέ προστίθημι , « ὡς ὁ ἐγκλίνω καί ὀρθοτονέω · ἐγκλίνω οὖν ὁ σφεῖς εἰμί ὁ ὀρθοτονέω σύ , ὅς ἐπί δεύτερος μεταλαμβάνω » . — οὐ δέω μέντοι ὁ χρῆσις ὁ διηνεκής βιάζω . — ἔπειτα δέ ὁ αἰτία ὁ μόνος ὀρθοτονέω οὐ μόνος ὁ ὁ δεύτερος , ἀλλά καί ὁ ὁ πρῶτος , λέγω . πρός οἶς καί ὁ ὁ γραφή ἀντιπίπτω · ἰδού γάρ ὁ τρίτος σφεῖς , ὁ δεύτερος διά ὁ ι̅ . ὁ δέ μέγας · ὁ δεύτερος ὀρθοτονέω δίπτωτος εἰμί , ὁ δέ τρίτος οὐκέτι ἐγκλίνω , ὁ ἐγκλίνω ὁ αὐτός πτῶσις ἀναδέχομαι . χωρίς εἰ μή καί γενικός σημαίνω ὁ σφεῖς ἐν ὁ ἀλλά λέγω εἰ σφεῖς καταλύω ( δεσποινίδα 28 ) , περί ὅς ἄξιος ἐφίστημι ὡς ἐπί πολύς εὑρίσκω γενικός σημαίνω , καθό ἐπί ὁ πρίν σφεῖς ὑπό κρόταφος ἴουλος ( λ 319 ) καί γυιόω μέν σφεῖς ( Θ 402 ) . καί δῆλος ὅτι δοτικός εἰμί καί εἰς γενικός μεταλαμβάνω , ὡς ἐν σχῆμα ἔθος , ὅμοιος ὁ Ἀχιλλεύς δαμάζω ( X 55 ) καί Τρώς δαμάζω ( C 461 ) .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 184
« Καὶ δῆλον ὅτι ἡ κτητικὴ δυικὴ κατὰ τὸ τοῦ κτήτοροϲ πρόϲωπον ἀφορμὴν δέδωκε τοῦ τὴν γενικὴν τοῦ τρίτου ϲεϲιγῆϲθαι . εἰ γὰρ ἀπὸ γενικῆϲ τῆϲ νῶιν νωίτεροϲ καὶ ϲφῶιν ϲφωίτεροϲ , δῆλον ὡϲ καὶ ἀπὸ τῆϲ τοῦ τρίτου γενικῆϲ ἐγίνετο δυικόν · ὅπερ οὐκ ἔϲτιν . ἔνθεν οὖν τὸ πρωτότυπον τρίτον ἀπαράδεκτον . » Ἀλλὰ πρόϲ γε τοῦτο ῥητέον , ὡϲ οὐχ ἡ τῶν παραγώγων ὑποϲτολὴ αἰτία γενήϲεται τοῦ μηδὲ τὰ πρωτότυπα ὑπάρχειν . ἔϲτι γὰρ μυρία , ἄπερ οὐ παρῆκται , τοῦ λόγου ἀπαιτοῦντοϲ , ὥϲπερ καί τινα ϲυνεξειλκυϲμένα τιϲὶ παραγωγαῖϲ , τοῦ λόγου οὐκ ἐπιτρέποντοϲ . ἐπεὶ καὶ ἡ τοῦ κτητικοῦ ἔλλειψιϲ εὔλογοϲ , εἴγε πάϲα παράγωγοϲ ἀντωνυμία ἀπὸ ὀρθοτονουμένηϲ πρωτοτύπου ϲχηματίζεται , ὡϲ ἐν τοῖϲ πρὶν εἴρηται , ἡ δὲ μόνωϲ ἐγκλίνεται .
Lemmas: « καί δῆλος ὅτι ὁ κτητικός δυικός κατά ὁ ὁ κτήτωρ πρόσωπον ἀφορμή δίδωμι ὁ ὁ γενικός ὁ τρίτος σιγάω . εἰ γάρ ἀπό γενικός ὁ ἐγώ νωΐτερος καί σύ σφωΐτερος , δῆλος ὡς καί ἀπό ὁ ὁ τρίτος γενικός γίγνομαι δυικός · ὅς οὐ εἰμί . ἔνθεν οὖν ὁ πρωτότυπος τρίτος ἀπαράδεκτος . » ἀλλά πρός γε οὗτος λέγω , ὡς οὐ ὁ ὁ παράγωγον ὑποστολή αἴτιος γίγνομαι ὁ μηδέ ὁ πρωτότυπος ὑπάρχω . εἰμί γάρ μυρίος , ὅς οὐ παράγω , ὁ λόγος ἀπαιτέω , ὥσπερ καί τις συνεξέλκω τις παραγωγή , ὁ λόγος οὐ ἐπιτρέπω . ἐπεί καί ὁ ὁ κτητικός ἔλλειψις εὔλογος , εἰ πᾶς παράγωγος ἀντωνυμία ἀπό ὀρθοτονέω πρωτότυπος σχηματίζω , ὡς ἐν ὁ πρίν λέγω , ὁ δέ μόνος ἐγκλίνω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 185
Παντί τῳ δῆλον , ὡϲ ἡ δυϊκὴ τοῦ ἐκεῖνοϲ , οὗτοϲ ἐκείνω , τούτω . περὶ γὰρ τοῦ τῶδε δὲ νῶι ( Θ 109 ) ἐζητεῖτο . « ἕνεκα γάρ » . φαϲι , τῆϲ ἑνικῆϲ δοτικῆϲ ὀξυτονηθήϲεται τὸ τώ , ἵνα τὸ δυϊκὸν διαϲτολῆϲ τύχῃ » . Ἀλλ’ εἰ ἕνεκα τούτου , ληρῶδεϲ · ἄπειρα γὰρ τὰ ϲυνεμπίπτοντα . « Ἔτι βαρείαϲ καὶ βραχείαϲ ἐπιφερο μένηϲ ἀδύνατον ὀξεῖαν εὑρέϲθαι μετὰ μακρᾶϲ . διὸ τὸ τῶδε προπεριϲπαϲτέον . Τί οὖν τὸ εἴθε , αἴθε , ναίχι , οὐχὶ καθὸ ἐπέκταϲιϲ , τῆϲ ἀρτίου ὑπερεχούϲηϲ τὴν ἐπεκτεινομένην ; οὐχὶ οὖν καὶ τὸ τώδε δὲ νῶι ( Θ 109 ) τῶν ἐπεκτεταμένων τὰ οὖν δυϊκὰ εἰϲ ω λήγοντα οὐδέποτε περιϲπᾶται · οὐδὲ γὰρ θέλει τὸ πτωτικὸν ω περιϲπᾶϲθαι ἐπὶ τέλουϲ . ὅτι γὰρ ἐπὶ τέλουϲ ἐϲτίν , ὅτι ἐπεκτέταται , δῆλον , ὡϲ ἡ κλίϲιϲ ἐντόϲ , τοῦδε , τοῖνδε , οἵδε , τῶνδε , τοῖϲδε , τούϲδε .
Lemmas: πᾶς τις δῆλος , ὡς ὁ δυικός ὁ ἐκεῖνος , οὗτος ἐκεῖνος , οὗτος . περί γάρ ὁ ὅδε δέ ἐγώ ( Θ 109 ) ζητέω . « ἕνεκα γάρ » . φημί , ὁ ἑνικός δοτικός ὀξυτονέω ὁ ὁ , ἵνα ὁ δυικός διαστολεύς τυγχάνω » . ἀλλά εἰ ἕνεκα οὗτος , ληρώδης · ἄπειρος γάρ ὁ συνεμπίπτω . « ἔτι βαρύς καί βραχύς ἐπιφέρω μένω ἀδύνατος ὀξύς εὑρίσκω μετά μακρός . διό ὁ ὅδε προπερισπαστέον . τίς οὖν ὁ εἴθε , εἴθε , ναίχι , οὐ καθό ἐπέκτασις , ὁ ἄρτιος ὑπερέχω ὁ ἐπεκτείνω ; οὐ οὖν καί ὁ ὅδε δέ ἐγώ ( Θ 109 ) ὁ ἐπεκτείνω ὁ οὖν δυικός εἰς ω̅ λήγω οὐδέποτε περισπάω · οὐδέ γάρ ἐθέλω ὁ πτωτικός ω̅ περισπάω ἐπί τέλος . ὅτι γάρ ἐπί τέλος εἰμί , ὅτι ἐπεκτείνω , δῆλος , ὡς ὁ κλίσις ἐντός , ὅδε , ὅδε , ὅδε , ὅδε , ὅδε , ὅδε .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 186
Αἱ πληθυντικαὶ κοινολεκτοῦνται κατ’ εὐθεῖαν πρόϲ τε Ἰώνων καὶ Ἀττικῶν , ἡμεῖϲ , ὑμεῖϲ , ϲφεῖϲ . ἔϲτι πιϲτώϲαϲθαι καὶ τὸ ἀδιαίρετον τῆϲ εὐθείαϲ παρ’ Ἴωϲιν ἐκ τῶν περὶ Δημόκριτον , Φερεκύδην , Ἑκαταῖον . τὸ γὰρ ἐν Εἰδωλοφανεῖ · « ὑμέεϲ Αἰόλιον περιχεύετε » παρὰ Παρθενίῳ ὑπὸ ποιητικῆϲ ἀδείαϲ παραληφθὲν οὐ καταψεύϲεται διαλέκτου πιϲτουμένηϲ ἐλλογίμοιϲ ϲυγγραφεῦϲιν . Ἀμέϲ Δώριον . Ἀλκμάν ( fr . 65 Bergk3 ) · ὡϲ ἁμὲϲ τὸ καλὸν μελίϲκον . Οὐκ ἐπίληπτοϲ δὲ ἡ τάϲιϲ , καθὸ τὰ πτωτικὰ ἀπέϲτραπται τὴν ἐπὶ τοῦ εϲ ὀξεῖαν ( καὶ διὰ τοῦτο ἔνιοι τὸ βιόπλανεϲ βαρύνουϲιν ἀπὸ τοῦ βιοπλανήϲ , καὶ ἐπίτηδεϲ , καὶ ἄκλεεϲ αὔτωϲ ( H 100 ) ἀπὸ τοῦ ἀκλεήϲ ) . Πρῶτον αἱ πρωτότυποι ἀντωνυμίαι οὐκ ἀκόλουθοι ἐδείχθηϲαν τοῖϲ ἄλλοιϲ πτωτικοῖϲ . ἔπειτα Δωριεῖϲ ἐπὶ τὸ τέλοϲ φιλοῦϲι τὴν ὀξεῖαν προϲάτειν , παρ’ οἶϲ πάλιν ἡ ἀφαίρεϲιϲ τοῦ ῑ ὀξείαϲ γίνεται ἐμποιητική , ἐπεὶ ποιεῖϲ ποιέϲ , πάλιν τῆϲ καταλήξεωϲ ἐπιλήπτωϲ ὀξυνομένηϲ , εἴγε τὰ ῥήματα τὴν ὀξεῖαν τάϲιν ἀπέϲτραπται · καὶ τὸ νοέν καὶ τὸ δαϲμηφορέν ὀξύνεται πάλιν τῇ αὐτῇ ὑφαιρέϲει τοῦ ῖ . πρὸϲ οἷϲ καὶ ἡ περιϲπωμένη ϲυϲτελλομένη ὀξεῖα γίνεται , τύπου τινὸϲ μὴ ἐμποδίζοντοϲ . Αἰολεῖϲ ἄμμεϲ · ἄμμεϲ δ’ ἀν τὸ μέϲϲον ( Alcaei fr . 10 Ahrens , 18 Bergk3 ) . τοιοῦτον καὶ τὸ ἄμμεϲ ἐῒϲκομεν ( ι 321 ) .
Lemmas: ὁ πληθυντικός κοινολεκτέω κατά εὐθεῖα πρός τε Ἴων καί Ἀττικός , ἐγώ , σύ , σφεῖς . εἰμί πιστόω καί ὁ ἀδιαίρετος ὁ εὐθεῖα παρά Ἴων ἐκ ὁ περί Δημόκριτος , Φερεκύδης , Ἑκαταῖος . ὁ γάρ ἐν Εἰδωλοφανής · « ὑμέες Αἰόλιος περιχέω » παρά Παρθένιος ὑπό ποιητικός ἄδεια παραλαμβάνω οὐ καταψεύδομαι διάλεκτος πιστόω ἐλλόγιμος συγγραφεύς . ἀμές Δώριος . Ἀλκμάν ( fr . 65 Bergk3 ) · ὡς σά ὁ καλός μελίσκον . οὐ ἐπίληπτος δέ ὁ τάσις , καθό ὁ πτωτικός ἀποστρέφω ὁ ἐπί ὁ ες ὀξύς ( καί διά οὗτος ἔνιοι ὁ βιόπλανες βαρύνω ἀπό ὁ βιοπλανής , καί ἐπίτηδες , καί ἀκλεής αὔτως ( H 100 ) ἀπό ὁ ἀκλεής ) . πρῶτος ὁ πρωτότυπος ἀντωνυμία οὐ ἀκόλουθος δείκνυμι ὁ ἄλλος πτωτικός . ἔπειτα Δωριεύς ἐπί ὁ τέλος φιλέω ὁ ὀξύς προσάτειν , παρά οἶς πάλιν ὁ ἀφαίρεσις ὁ ι̅ ὀξύς γίγνομαι ἐμποιητικός , ἐπεί ποιέω ποιής , πάλιν ὁ κατάληξις ἐπίληπτος ὀξύνω , εἰ ὁ ῥῆμα ὁ ὀξύς τάσις ἀποστρέφω · καί ὁ νέͅσκω καί ὁ δασμηφόρω ὀξύνω πάλιν ὁ αὐτός ὑφαίρεσις ὁ ι̅ . πρός ὅς καί ὁ περισπάω συστέλλω ὀξύς γίγνομαι , τύπος τις μή ἐμποδίζω . Αἰολεύς ἐγώ · ἐγώ δέ ἀν ὁ μέσος ( Alcaei fr . 10 Ahrens , 18 Bergk3 ) . τοιοῦτος καί ὁ ἐγώ ἐίσκω ( ι 321 ) .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 187
Τοῦ δευτέρου ὑμεῖϲ . Δωριεῖϲ ὑμέϲ · ὑμὲϲ δὲ ἐπεγγυάμενοι θωκεῖτε , Ϲώφρων ( fr . 41 Ahrens ) . Αἰολεῖϲ ὔμμεϲ · οὖ τί μοι ὔμμεϲ ( Sapphus fr . 23 Bergk3 ) . ἃϲ θέλετ’ ὕμμϲϲ , ἐν δευτέρῳ Ϲαπφώ ( fr . 95 Ahrenus , 24 Berpk3 ) . Βοιωτοὶ μετὰ διφθόγγου τοῦ ου · οὐμὲϲ δὲ κομιϲθέντεϲ Κόριννα ἕπτ’ ἐπὶ Θήβαιϲ ( fr . 9 Ahrens , 6 Bergk3 ) .
Lemmas: ὁ δεύτερος σύ . Δωριεύς σύ · σύ δέ ἐπεγγυάω θακέω , Σώφρων ( fr . 41 Ahrens ) . Αἰολεύς ὑμεῖς · οὐ τις ἐγώ σύ ( Sapphus fr . 23 Bergk3 ) . ὅς ἐθέλω ὕμμσς , ἐν δεύτερος Σαπφώ ( fr . 95 Ahrenus , 24 Berpk3 ) . Βοιωτός μετά δίφθογγος ὁ ο̅υ̅ · οὐμές δέ κομίζω Κόριννα ἑπτά ἐπί Θῆβαι ( fr . 9 Ahrens , 6 Bergk3 ) .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 188
Αἱ ὑποϲτολαὶ τοῦ ι ὁμολογοῦϲι τὴν διὰ τοῦ ει γραφήν · παραπεμπτέον οῦν τούϲ διὰ τοῦ ε ἠξιωκόταϲ γράφειν , ὡϲ τοῦ ι εἰϲ τὸ ε μεταβαλλομένου , κέρνημι , πέρημι . ἐπὶ γὰρ βραχυνομένου ἡ μετάληψιϲ . « Ἔτι εἰ πᾶϲαί » , φαϲι , « δι’ ἑνόϲ , καὶ ἡ εὐθεῖα ἕν ἕξει φωνῆεν » . Ἀλλὰ καὶ ἡ ϲοφῶν ἕν ἔχει φωνῆεν , αἱ δὲ ὑπόλοιποι δύο . εἰ δὲ οὐ διαιρεῖται εἰϲ δύο ε , καθότι αἱ εἰϲ ειϲ εὐθεῖαι τοῦτο ἀναδέχονται , φαίνοτιται τὴν ἐν ὀνόμαϲιν ἀκολουθίαν ζητοῦντεϲ ἐν ἀντωνυμίαιϲ , ἤνπερ οὐχ εῦρομεν . πολλῷ δὲ πρότερον καὶ τὴν εἰϲ ϲ γενικὴν ἑνικήν · αὕτη γὰρ τῶν διὰ δύο ε ἐκφερομένων εὐθειῶν γενική ἐϲτιν .
Lemmas: ὁ ὑποστολή ὁ ι̅ ὁμολογέω ὁ διά ὁ ε̅ι̅ γραφή · παραπεμπτέος οὖν ὁ διά ὁ ε ἀξιόω γράφω , ὡς ὁ ι̅ εἰς ὁ ε μεταβάλλω , κέρνημι , περάω . ἐπί γάρ βραχύνω ὁ μετάληψις . « ἔτι εἰ πᾶς » , φημί , « διά εἷς , καί ὁ εὐθύς εἷς ἔχω φωνήεις » . ἀλλά καί ὁ σοφός εἷς ἔχω φωνήεις , ὁ δέ ὑπόλοιπος δύο . εἰ δέ οὐ διαιρέω εἰς δύο ε , καθότι ὁ εἰς εις εὐθεῖα οὗτος ἀναδέχομαι , φαίνω ὁ ἐν ὄνομα ἀκολουθία ζητέω ἐν ἀντωνυμία , ὅς οὐ εὑρίσκω . πολύς δέ πρότερος καί ὁ εἰς σ̅ γενικός ἑνικός · οὗτος γάρ ὁ διά δύο ε ἐκφέρω εὐθεῖα γενικός εἰμί .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 189
Ούδ’ ὑγιὲϲ διὰ τὸν μακρὸν χρόνον τῆϲ εὐθείαϲ δύο φωνήεντα παραδέχεϲθαι , ὥϲ τινεϲ ψήθηϲαν . ἐπεὶ τί ἂν εἴη τὸ ἰχθῦϲ ἢ νέκυϲ καὶ τὰ τούτοιϲ ὅμοια ϲυναιρούμενα , αἱ τε παρ’ Ἴωϲι γραφαί , πόλιϲ , φύϲιϲ ; Πάλιν δὲ καὶ τὴν δοτικὴν γράφειν διὰ τοῦ ε , ἐπεί » , φαϲι , καὶ ἡ εὐθεῖα καὶ ἡ γενική · ἡμέων γάρ · καὶ ἡ αἰτιατική . ἡμέαϲ * . Ἀλλ’ ἡ μὲν γενικὴ καὶ αίτιατικὴ διήρηνται , ἡ δὲ ἀδιαίρετοϲ τυγχάνει , πιϲτουμένη παραδόϲει καὶ διαλέκτων ἐκφορᾷ · ἁμίν γὰρ Δωριεῖϲ , καὶ ἄμμιν Αἰολεῖϲ . ἄλλωϲ τε οὐδὲ τὸ νύμφαιϲ ἔχει τὸ ἕ , τοῦ νυμφέων ἐν διαιρέϲει ἔχοντοϲ τὸ ε .
Lemmas: οὐδέ ὑγιής διά ὁ μακρός χρόνος ὁ εὐθεῖα δύο φωνήεις παραδέχομαι , ὡς τις ψάω . ἐπεί τίς ἄν εἰμί ὁ ἰχθῦς ἤ νέκυς καί ὁ οὗτος ὅμοιος συναιρέω , ὁ τε παρά Ἴων γραφή , πόλις , φύσις ; πάλιν δέ καί ὁ δοτικός γράφω διά ὁ ε , ἐπεί » , φημί , καί ὁ εὐθεῖα καί ὁ γενικός · ἐγώ γάρ · καί ὁ αἰτιατικός . ἐγώ * . ἀλλά ὁ μέν γενικός καί αἰτιατικός διαιρέω , ὁ δέ ἀδιαίρετος τυγχάνω , πιστόω παράδοσις καί διάλεκτος ἐκφορά · ἐγώ γάρ Δωριεύς , καί ἐγώ Αἰολεύς . ἄλλος τε οὐδέ ὁ νύμφη ἔχω ὁ ε , ὁ νύμφη ἐν διαίρεσις ἔχω ὁ ε .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 190
Ἡ ϲφεῖϲ οὔτε παρ’ Αίολεῦϲιν οὔτε παρὰ Δωριεῦϲιν ἀκολουθίαν ἔϲχε πρὸϲ τὰ τούτων πρῶτα καὶ δεύτερα , οὐκ ἀπεοικότωϲ · καὶ γὰρ ἡ ἐμεί καὶ τεί , παρὰ τοῖϲ Δωριεῦϲι προϲλαβοῦϲαι τὸ i , οὐκέτι κατὰ τὸ τρίτον προϲέλαβον .
Lemmas: ὁ σφεῖς οὔτε παρά Αἰολεύς οὔτε παρά Δωριεύς ἀκολουθία ἔχω πρός ὁ οὗτος πρῶτος καί δεύτερος , οὐ ἀπεοικότως · καί γάρ ὁ ἐμή καί σί́ , παρά ὁ Δωριεύς προσλαμβάνω ὁ i , οὐκέτι κατά ὁ τρίτος προσλαμβάνω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 191
Ἡ ἡμέων τριϲυλλαβοῦϲα παρ’ Ἴωϲιν ὑπεμφαίνει ἀκολουθίαν , καθὸ αἱ εἰϲ ειϲ λήγουϲαι εὐθεῖαι τὸν τρόπον τοῦτον κλίνονται · ταχέων γὰρ καὶ βαϲιλέων . ὡϲ τὴν ἁμέϲ Δωρικὴν καὶ ἔτι τὴν ἄμμεϲ Αἰολικὴν ὁμοίωϲ ταῖϲ εἰϲ εϲ ληγούϲαιϲ εὐθείαιϲ ἰϲοϲύλλαβον ἔχειν γενικήν ἁμῶν γὰρ καὶ ἄμμων . — Αλλ’ εἶπερ μὴ ἦν διῃρημένη , οὐκ ἂν παρὰ μόνοιϲ Ἴωϲιν εὑρίϲκετο , διαιρετικωτάτοιϲ οὐϲί . — πρὸϲ οῖϲ ἐδείχθη , ὡϲ ἀνακόλουθοι ἕνεκα φωνῆϲ αἱ ἀντωνυμίαι . ἐχρῆν γὰρ καὶ τὴν εὐθεῖαν ἑνικὴν λόγου ἔχεϲθαι , καὶ τὴν γενικὴν εἰϲ οϲ περατοῦϲθαι , ὡϲ ταχέοϲ καὶ βαϲιλέωϲ . — οὐδέποτε τὸ ι προϲλαμβάνουϲιν ἥ τε ταχέων καὶ αἱ παραπλήϲιοι · εἴπερ οὔν ἀκόλουθοϲ , οὐκ ἂν ἐγίνετο ἡμείων .
Lemmas: ὁ ἐγώ τρισυλλαβέω παρά Ἴων ὑπεμφαίνω ἀκολουθία , καθό ὁ εἰς εις λήγω εὐθεῖα ὁ τρόπος οὗτος κλίνω · ταχύς γάρ καί βασιλεύς . ὡς ὁ σά Δωρικός καί ἔτι ὁ ἐγώ Αἰολικός ὅμοιος ὁ εἰς εςʹ λήγω εὐθεῖα ἰσοσύλλαβος ἔχω γενικός ἁμός γάρ καί ἄμμος . — ἀλλά εἴπερ μή εἰμί διαιρέω , οὐ ἄν παρά μόνος Ἴων εὑρίσκω , διαιρετικός ὄντα . — πρός Δαναός δείκνυμι , ὡς ἀνακόλουθος ἕνεκα φωνή ὁ ἀντωνυμία . χρή γάρ καί ὁ εὐθεῖα ἑνικός λόγος ἔχω , καί ὁ γενικός εἰς ος περατόω , ὡς ταχύς καί βασιλεύς . — οὐδέποτε ὁ ι̅ προσλαμβάνω ὁ τε ταχύς καί ὁ παραπλήσιος · εἴπερ οὖν ἀκόλουθος , οὐ ἄν γίγνομαι ἐγώ .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 192
Ἡ ἁμῶν παρὰ Δωριεῦϲι καὶ ϲύναρθρον γενικὴν ϲημαίνει ἀκόλουθον τῇ ἁμόϲ . τῇ μέντοι διαιρέϲει ἡ πρωτότυποϲ διαλλάϲϲει τῆϲ κτητικῆϲ , οὐκέτι τὸ αὐτὸ ἀναδεχομένηϲ . Ἀλκμάν ( fr . 66 Bergk3 ) · ὅϲαι δὲ παῖδεϲ ἁμέων ἐντί , τὸν κιθαριϲτὰν αἰνέοντι . Ὁμοίωϲ Aίολεῖϲ . Ἀλκαῖοϲ ( fr . 67 Ahrens , 88 Bergk 3 ) μηδ’ ὀνίαιϲ τοῖϲ πέλαϲ ἀμμέων παρέχην . ἐπὶ δὲ τῆϲ ϲυνάρθρου πατέρων ἄμμων καὶ τῇ ἐντελεϲτέρ ἀμμετέρων ἀχέων ( Aleaei fr . 103 . 104 Ahrens , adesp . 57 . 58 Bergk 3 ) . Ὁμοίωϲ Βοιωτοί , ἁμίων , ἐπὶ δὲ τῆϲ κτητικῆϲ ἁμῶν , ἁμῶν δόμων ( Corinnae fr . 2 Berpk 3 ) .
Lemmas: ὁ ἁμός παρά Δωριεύς καί σύναρθρος γενικός σημαίνω ἀκόλουθος ὁ ἁμός . ὁ μέντοι διαίρεσις ὁ πρωτότυπος διαλλάσσω ὁ κτητικός , οὐκέτι ὁ αὐτός ἀναδέχομαι . Ἀλκμάν ( fr . 66 Bergk3 ) · ὅσος δέ παῖς ἁμός εἰμί , ὁ κιθαριστής αἰνέω . ὅμοιος aιολλυμι . Ἀλκαῖος ( fr . 67 Ahrens , 88 Bergk 3 ) μηδέ ἀνία ὁ πέλας ἀμμά παραχάω . ἐπί δέ ὁ σύναρθρος πατήρ ἄμμος καί ὁ ἐντελής ἀναμετεράω ἄχος ( Aleaei fr . 103 . 104 Ahrens , adesp . 57 . 58 Bergk 3 ) . Ὅμοιος Βοιωτός , ἐμέω , ἐπί δέ ὁ κτητικός ἁμός , ἁμός δόμος ( Corinnae fr . 2 Berpk 3 ) .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 193
Ὑμῶν . Αὕτη κοινὴ καὶ Δωριέων , ϲημαίνουϲά τε πάλιν καὶ κτητικὴν τὴν ἀπὸ τῆϲ ὑμόϲ εὐθείαϲ . πάλιν δὲ ἐν διαιρέϲει διαφέρει ἡ πρωτότυποϲ . ὑμέων γὰρ ἀπρὶξ ἔχονται , Ϲώφρων ( fr . 79 Ahrens ) . καὶ Ἴωνεϲ · ὑμέων δ’ ἀνδρὶ ἑκάϲτῳ ( ν 7 ) . ἔτι αἱ πρωτότυποι διοίϲουϲι τῷ ἐγκλίνεϲθαι καὶ ὀρθοτονεῖϲθαι , τῶν κτητικῶν αὐτὸ μόνον ὀρθοτονουμένων . Τὸ δ’ ὧδέ τιϲ ὑμείων μεμνημένοϲ ( Τ 153 ) πλεονάζον ἀκόλουθον τῇ ἡμείων . Αἰολεῖϲ ὐμμέων . Ἀλκαῖοϲ ( fr . 77 Ahrens , 96 Bergk3 ) · οἵ τινεϲ ἔϲλοι ὐμμέων τε καὶ ἀμμέων . οὑμίων Βοιωτοί · τὸ δέ τιϲ οὑμίων ἀκουϲάτω , Κόριννα ( fr . 13 Ahrens , 22 Bergk 3 ) .
Lemmas: σύ . οὗτος κοινός καί Δωριεύς , σημαίνω τε πάλιν καί κτητικός ὁ ἀπό ὁ ὑμός εὐθεῖα . πάλιν δέ ἐν διαίρεσις διαφέρω ὁ πρωτότυπος . σύ γάρ ἀπρίξ ἔχω , Σώφρων ( fr . 79 Ahrens ) . καί Ἴων · σύ δέ ἀνήρ ἕκαστος ( ν 7 ) . ἔτι ὁ πρωτότυπος διαφέρω ὁ ἐγκλίνω καί ὀρθοτονέω , ὁ κτητικός αὐτός μόνος ὀρθοτονέω . ὁ δέ ὧδε τις σύ μιμνῄσκω ( Τ 153 ) πλεονάζω ἀκόλουθος ὁ ἐγώ . Αἰολεύς ὔμμος . Ἀλκαῖος ( fr . 77 Ahrens , 96 Bergk3 ) · ὁ τις εἴσλω ὔμμος τε καί ἐγώ . οὐμιάω Βοιωτός · ὁ δέ τις οὔμιος ἀκούω , Κόριννα ( fr . 13 Ahrens , 22 Bergk 3 ) .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 194
Ϲφῶν . Καὶ Ϲφέων ἀκολούθωϲ τῇ ἡμέων , τῷ ϲφεων πολέεϲ κακὸν οἶτον ἐπέϲπον ( γ 134 ) καὶ ὦϲαν ἀπὸ ϲφείων ( Δ 535 . Ν 148 ) , ὡϲ ὑμείων . Τῇ ϲφείων καὶ Αἰολεῖϲ χρῶνται καὶ Δωριεῖϲ , Δωριέων δὲ Ϲυρακούϲιοι διὰ τοῦ ψ πάϲαϲ τὰϲ διὰ τοῦ ϲφ , μονοϲυλλαβούϲαϲ μὲν ἀναμφιλέκτωϲ , ἐπὶ δὲ τῶν ὑπὲρ μίαν ϲυλλαβὴν ἀμφίβολα τὰ τῶν γραφῶν · ἔνια γὰρ δίχα τοῦ ψ .
Lemmas: σφεῖς . καί Σφέων ἀκόλουθος ὁ ἐγώ , ὁ σφεῖς πολύς κακός οἶτος ἐφέπω ( γ 134 ) καί ὠθέω ἀπό σφεῖς ( δ 535 . Ν 148 ) , ὡς σύ . ὁ σφεῖς καί Αἰολεύς χράω καί Δωριεύς , Δωριεύς δέ Συρακούσιος διά ὁ ψ πᾶς ὁ διά ὁ σφι , μονοσυλλαβέω μέν ἀναμφίλογος , ἐπί δέ ὁ ὑπέρ εἷς συλλαβή ἀμφίβολος ὁ ὁ γραφή · ἔνιοι γάρ δίχα ὁ Ψ .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 195
Ἐν ἴϲῳ τῷ αὐτῶν παρὰ Ϲυρακουϲίοιϲ τίθεται τὸ ὧν . Ϲώφρων ( fr . 80 Ahrens ) ὁ δ’ ἐκ τῶ ϲκότεοϲ τοξεύων αἰὲν ἕνα τινὰ ὧν ζυγαϲτροφεῖ .
Lemmas: ἐν ἴσος ὁ αὐτός παρά Συρακούσιος τίθημι ὁ ὅς . Σώφρων ( fr . 80 Ahrens ) ὁ δέ ἐκ ὁ σκότος τοξεύω ἀεί εἷς τις ὅς ζυγαστροφέω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 196
Ὅν τρόπον τὸ νυμφέων διαιρεῖται , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τὸ αὐτέων , ὁπότε θηλυκὸν ϲημαίνει . καὶ ἔτι αὐτάων .
Lemmas: ὅς τρόπος ὁ νύμφη διαιρέω , ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ αὐτός , ὁπότε θηλυκός σημαίνω . καί ἔτι αὐτός .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 197
Δῆλοϲ ἡ ἀπὸ τοῦ ἐκεῖνοϲ καὶ τῶν ὁμοίων κλίϲιϲ .
Lemmas: δῆλος ὁ ἀπό ὁ ἐκεῖνος καί ὁ ὅμοιος κλίσις .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 198
Ἡμῖν Ἴωνεϲ , ᾦ καὶ Ἀττικοί . Τὸ ἐγκλινόμενον παρ’ Ἴωϲι ϲυϲτέλλει τὸ ι ϲημειῶδεϲ , καθὸ αἱ ἐγκλινόμεναι τὸν αὐτὸν χρόνον φυλάττουϲι ταῖϲ ὀρθοτονουμέναιϲ . Ἡ ἁμίν Δωρικὴ ϲυϲτέλλει τὸ ι , ἐν οἷϲ ἐγκλινομένη προπεριϲπᾶται , αἰ γὰρ ἁμιν τούτων μέλοι ( Alem . fr . I7 Bergk 3 ) · ὀξυνομένη τε ἁμδ’ ὑπαυλήϲει μέλοϲ , Ἀλκμάν ( fr . 78 Bergk 3 ) . οἰκεῖοϲ ὁ χρόνοϲ πληθυντικῇ διὰ τοῦ ι ἐκφερομένῃ . Αἰολεῖϲ ἄμμι · ἀλλά τιϲ ἄμμι δαίμων ( Sapph.fr . 113 . Ahrens , adesp . 56 Berqk 3 ) . τοιοῦτον ἦν καὶ τὸ ἄμμι δ’ ἀρήγει ( Ο 493 ) . ὁμόλογον ὅτι , κἂν ὀρθοτονῆται , μίαν καὶ τὴν ⟨ αὐτὴν ⟩ τάϲιν ἔχει .
Lemmas: ἐγώ Ἴων , ὅς καί Ἀττικός . ὁ ἐγκλίνω παρά Ἴων συστέλλω ὁ ι̅ σημειώδης , καθό ὁ ἐγκλίνω ὁ αὐτός χρόνος φυλάσσω ὁ ὀρθοτονέω . ὁ ἐγώ Δωρικός συστέλλω ὁ ι̅ , ἐν ὅς ἐγκλίνω προπερισπάω , ὁ γάρ σᾶ οὗτος μέλω ( Alem . fr . I7 Bergk 3 ) · ὀξύνω τε ἁμός ὑπαυλέω μέλος , Ἀλκμάν ( fr . 78 Bergk 3 ) . οἰκεῖος ὁ χρόνος πληθυντικός διά ὁ ι̅ ἐκφέρω . Αἰολεύς ἐγώ · ἀλλά τις ἐγώ δαίμων ( Sapph.fr . 113 . Ahrens , adesp . 56 Berqk 3 ) . τοιοῦτος εἰμί καί ὁ ἐγώ δέ ἀρήγω ( ὁ 493 ) . ὁμόλογος ὅτι , ἐάν ὀρθοτονέω , εἷς καί ὁ ⟨ αὐτός ⟩ τάσις ἔχω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 199
Ὁμολογουμένηϲ δὲ τῆϲ διὰ τοῦ ι γραφῆϲ , πάλιν τινὲϲ ἐπιθανεύϲαντο , εἰϲηγούμενοι τὸ ε ἐγκεῖϲθαι · καθάπερ γὰρ τῷ ταχεῖϲ παράκειται τὸ ταχέϲιν , οὕτω καὶ τῷ ἡμεῖϲ τὸ ἡμέϲιν . τό τε ἐν τετάρτῳ Ἀλκαίου ( fr . 91 Ahrens , 100 ) Berpk 3 ) ἄμμεϲιν πεδάορον οὕτω φέρεϲθαι ἀπὸ τοῦ ἡμέϲιν . ἀπὸ δὴ τοῦ ἡμέϲιν κατὰ ἀφαίρεϲιν τοῦ ϲ καὶ ϲυνέλευϲιν τοῦ ε ἐγίνετο ἡμεῖν , εὐλόγωϲ καὶ τοῦ χρόνου μηκυνθέντοϲ καὶ τοῦ τόνου περιϲπαϲθέντοϲ , εἴγε πᾶϲα δοτικὴ πληθυντικὴ τεινομένη διὰ δύο φωνηέντων ἐκφέρεται » . Πρῶτον τὰ τῆϲ γραφῆϲ διαφέρεται . ἔπειτα θεματικαὶ πᾶϲαι ἐδείχθηϲαν , πρὸϲ τῷ τὰϲ δοτικὰϲ ἐν πλεονάϲματι ἔχειν τὸ ν , οὐ αἰρομένου ἀλύμαντα τὰ τῆϲ προφορᾶϲ · ὅπερ τῷ ἡμῖν οὐ παρέπεται . τὰ γὰρ παρ’ Αἰολεῦϲιν ἕνεκα τῆϲ ϲυντάξεωϲ πολλάκιϲ ἀποβάλλει τὸ ν δι’ εὐφωνίαν , ἄειϲον ἄμμι τὰν ἰόκολπον ( Alcaei fr . 4 Ahrens , 63 Bergk 3 ) · αἰ δέ κ’ ἄμμι Ζεὺϲ τελέϲῃ νόημα Ἀλκαῖοϲ ( fr . 60 Ahrens , 77 Bergk 3 ) , καὶ ἐπ’ ἄλλων . μένει τε ἐπὶ τοῦ ἄμμιν ἀθάνατοι θέοι νίκαν Ἀλκαῖοϲ τρίτῳ ( fr . 86 Ahrens , 80 Bergk 3 ) , καὶ ἐπ’ ἄλλων πλειόνων .
Lemmas: ὁμολογέω δέ ὁ διά ὁ ι̅ γραφή , πάλιν τις πιθανεύομαι , εἰσηγέομαι ὁ ε ἔγκειμαι · καθά γάρ ὁ ταχύς παράκειμαι ὁ ταχύς , οὕτως καί ὁ ἐγώ ὁ ἡμής . ὁ τε ἐν τέταρτος Ἀλκαῖος ( fr . 91 Ahrens , 100 ) Berpk 3 ) μμεσιεν͂ς πεδάορος οὕτως φέρω ἀπό ὁ σήσιν . ἀπό δή ὁ ἡμής κατά ἀφαίρεσις ὁ σ̅ καί συνέλευσις ὁ ε γίγνομαι ἐγεί , εὔλογος καί ὁ χρόνος μηκύνω καί ὁ τόνος περισπάω , εἰ πᾶς δοτικός πληθυντικός τείνω διά δύο φωνήεις ἐκφέρω » . πρῶτος ὁ ὁ γραφή διαφέρω . ἔπειτα θεματικός πᾶς δείκνυμι , πρός ὁ ὁ δοτικός ἐν πλεόνασμα ἔχω ὁ ν , ὅς ἀείρω ἀλύμαντος ὁ ὁ προφορά · ὅς ὁ ἐγώ οὐ παρέπομαι . ὁ γάρ παρά Αἰολεύς ἕνεκα ὁ σύνταξις πολλάκις ἀποβάλλω ὁ ν διά εὐφωνία , ἀείδω ἐγώ ὁ ἰόκολπος ( Alcaei fr . 4 Ahrens , 63 Bergk 3 ) · εἰ δέ ἄν ἐγώ Ζεύς τελέω νόημα Ἀλκαῖος ( fr . 60 Ahrens , 77 Bergk 3 ) , καί ἐπί ἄλλος . μένω τε ἐπί ὁ ἐγώ ἀθάνατος θεός νίκη Ἀλκαῖος τρίτος ( fr . 86 Ahrens , 80 Bergk 3 ) , καί ἐπί ἄλλος πολύς .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 200
Ὑμῖν . Πάλιν παρ’ Ἴωϲι προπεριϲπᾶται ἐγκλινομένη , καθὸ ϲυϲτέλλει τὸ ι . καὶ ἔτι παρὰ Δωριεῦϲιν · ὅϲαιϲ ὑμίν αἰνέϲω , Cώφρων ( fr . 81 Ahrens ) . καὶ ἐν ὀρθῇ τάϲει · οὐ μάν τοι δίφρον ἐπημμένον ὑμίν ( Sophr . fr . 82 Ahrens ) . Ὑμμιν Αἰολεῖϲ · ταῖϲ κάλαιϲ ὕμμιν τὸ νόημα τῶμον οὐ διάμειπτον ( Sapph . fr . 114 Ahrens , 14 Hergk3 ) . ὁμοίωϲ αἱ Αίολικαί , ἀποβάλλουϲαι τὸ ν καὶ φυλάϲϲουϲαι , τὴν ἐν ὀνόμαϲι δοτικῆϲ πληθυντικῆϲ ϲύνταξιν ἀναδέχονται .
Lemmas: σύ . πάλιν παρά Ἴων προπερισπάω ἐγκλίνω , καθό συστέλλω ὁ ι̅ . καί ἔτι παρά Δωριεύς · ὅσος σύ αἰνέω , ὠφρός ( fr . 81 Ahrens ) . καί ἐν ὀρθός τάσις · οὐ μήν τοι δίφρος ἐφάπτω σύ ( Sophr . fr . 82 Ahrens ) . ὑμεῖς Αἰολεύς · ὁ κάλη σύ ὁ νόημα ἐμός οὐ διάμειπτος ( Sapph . fr . 114 Ahrens , 14 Hergk3 ) . ὁμοίως ὁ Αἰολικός , ἀποβάλλω ὁ ν καί φυλάσσω , ὁ ἐν ὄνομα δοτικός πληθυντικός σύνταξις ἀναδέχομαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 201
Εἰ ὁμόχρονοι αἱ κατὰ τὸ πρῶτον καὶ δεύτερον , ϲαφὲϲ ὅτι ἡ ϲφίν ϲυϲτελλομένη ὁμολογεῖται ἀπ᾿ Ἰακῆϲ ἐγκλίϲεωϲ , εἴγε , ὅτε ἐγκλίνουϲιν οἱ Ἴωνεϲ , ϲυϲτέλλουϲι τὸ ι , ἡ δὲ μόνωϲ ἐϲτὶν ἐγκλιτική · ὑπὸ γὰρ Ἡϲιόδου ἐν ἀρχῇ τεθεῖϲα εὐλόγωϲ ὠρθοτονήθη ἐν τρίτῳ , ϲφὶν δ᾿ αὐτοῖϲ μέγα πῆμα ( fr . 63 Goettling , 49 Schoemaun ) .
Lemmas: εἰ ὁμόχρονος ὁ κατά ὁ πρῶτος καί δεύτερος , σαφής ὅτι ὁ σφεῖς συστέλλω ὁμολογέω ἀπό Ἰακός ἔγκλισις , εἰ , ὅτε ἐγκλίνω ὁ Ἴων , συστέλλω ὁ ι̅ , ὁ δέ μόνος εἰμί ἐγκλιτικός · ὑπό γάρ Ἡσίοδος ἐν ἀρχή τίθημι εὔλογος ὀρθοτονέω ἐν τρίτος , σφεῖς δέ αὐτός μέγας πῆμα ( fr . 63 Goettling , 49 Schoemaun ) .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 202
Ϲφίϲιν . Αὕτη ἐπεκταθεῖϲα καὶ ὀρθοῦ τόνου ἔτυχεν . Ἀμφοτέραιϲ μέντοι ἐπακολουθεῖ τὸ ν ἀποβάλλειν δι᾿ εὐφωνίαν , ἀλλά ϲφι δόϲαν ( ι 93 ) , ἔτι γάρ ϲφιϲι κῦδοϲ ὀρέξω ( P 453 ) · φυλάϲϲεται δὲ ἐν τῷ ὅψ ϲφιν ἐϋφρονέων ( A 73 ) , μετὰ ϲφίϲιν εἶχον ἀτυζομένην ( X 474 ) .
Lemmas: σφεῖς . οὗτος ἐπεκτείνω καί ὀρθός τόνος τυγχάνω . ἀμφότερος μέντοι ἐπακολουθέω ὁ ν ἀποβάλλω διά εὐφωνία , ἀλλά σφεῖς δίδωμι ( ι 93 ) , ἔτι γάρ σφεῖς κῦδος ὀρέγω ( P 453 ) · φυλάσσω δέ ἐν ὁ ὄψ σφεῖς εὐφρονέων ( A 73 ) , μετά σφεῖς ἔχω ἀτύζω ( X 474 ) .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 203
Οὐχ ὑγιὲϲ δὲ πάλιν εἰϲηγεῖϲθαι τὴν « ϲφίϲιν ἀπὸ τῆϲ ϲφέϲι , ⟨ διὰ ⟩ μεταθέϲεωϲ τοῦ ε εἰϲ τὸ ι , Βοιωτικῶϲ ἢ Ἰακῶϲ · καὶ οὕτωϲ ὁλόκληροϲ ἡ ϲφίϲιν , ἧϲ ϲυγκοπὴ ἡ ϲφίν » . Παρὰ Βοιωτοῖϲ οὐ μετατίθεται , ϲυμφώνου ἐπιφερομένου . τὸ ε εἰϲ τὸ ι ἀλλ᾿ οὐδὲ παῤ Ἴωϲιν , ὅτε μὴ ἀπ᾿ εὐθείαϲ εἴη τῆϲ διὰ τοῦ ι . ἐν οἷϲ οὖν αἱ κατὰ τὸ τρίτον μιᾷ ϲυλλαβῇ ἐνδέουϲι τῶν κατὰ τὸ δεύτερον , ἡ ϲφίϲιν ἀπὸ τῆϲ ϲφίν ἐπεκτέταται , καὶ καθὸ αἱ τοῦ τρίτου εὐεπέκτατιο μονοϲύλλαβο ,
Lemmas: οὐ ὑγιής δέ πάλιν εἰσηγέομαι ὁ « σφεῖς ἀπό ὁ σφέσεῖς , ⟨ διά ⟩ μετάθεσις ὁ ε εἰς ὁ ι̅ , Βοιωτικός ἤ Ἰακός · καί οὕτως ὁλόκληρος ὁ σφεῖς , ὅς συγκοπή ὁ σφεῖς » . παρά Βοιωτός οὐ μετατίθημι , σύμφωνον ἐπιφέρω . ὁ ε εἰς ὁ ι̅ ἀλλά οὐδέ παρά Ἴων , ὅτε μή ἀπό εὐθεῖα εἰμί ὁ διά ὁ ι̅ . ἐν ὅς οὖν ὁ κατά ὁ τρίτος εἷς συλλαβή ἐνδέω ὁ κατά ὁ δεύτερος , ὁ σφεῖς ἀπό ὁ σφεῖς ἐπεκτείνω , καί καθό ὁ ὁ τρίτος εὐεπέκτατος μονοσύλλαβος ,
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 204
« Αι τοῦ τρίτου κτητικαί , ἐνικαὶ κατὰ τὸ ἐντὸϲ πρόϲωπον , διὰ τοῦ ϲφ πλήθουϲ παραϲτατικαὶ γίνονται κατὰ τὸν κτήτορα παρὰ Δωριεῦϲιν , ὅϲ ϲφόϲ · ἴϲον γὰρ τῷ ϲφέτεροϲ · ὅν ϲφόν · καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν ταὐτόν . καὶ ἐπὶ πρωτοτύπων οὖν ταὐτόν · ἰδοὺ γὰρ ἕ καὶ ϲφέ . εἰ τοῦτο , καὶ τὸ ϲφίν ἀπὸ ἑνικοῦ τοῦ ἴν , Δωρικῶϲ . » Παραπεμπτέον δὲ τὸν λόγον , εὐδιάϲειϲτον ὄντα , ἐν οἴϲ καὶ ὁλόκληρον τὴν ϲφέ παραδεξόμεθα καὶ αὐτήν τε τὴν ϲφίν . — πῶϲ δὲ οὐχὶ καὶ τὸ κοινολεκτούμενον ζητήϲει τιϲ — οὐκ ἐξομαλίζεται δὲ τὸ τῆϲ εὐθείαϲ καὶ γενικῆϲ · ἀπὸ γὰρ τῆϲ ἴ καὶ οὐ οὐκ εἰϲὶν ἀκόλουθοι πληθυντικαί . — ἐπηυξήθη οὖν ἀπὸ μονοϲυλλάβου τῆϲ ϲφίν ἡ ϲφίϲιν , οὐχ ὁμοίωϲ τοῖϲ ὀνόμαϲιν · οὐδὲ γὰρ ταὐτὰ παρακολουθεῖ , ἃ καὶ τοῖϲ ὀνόμαϲι . ταχέοϲ γὰρ καὶ ταχέεϲ , ἀφ᾿ οὗ καὶ τὸ ταχέεϲϲιν , ἅπερ οὐκ ἐπὶ τῆϲ ϲφεῖϲ .
Lemmas: « ὁ ὁ τρίτος κτητικός , ἑνικός κατά ὁ ἐντός πρόσωπον , διά ὁ σφ πλῆθος παραστατικός γίγνομαι κατά ὁ κτήτωρ παρά Δωριεύς , ὅς σφός · ἴσος γάρ ὁ σφέτερος · ὅς σφός · καί ἐπί ὁ λοιπός αὐτός . καί ἐπί πρωτότυπον οὖν αὐτός · ἰδού γάρ ἕ καί σφεῖς . εἰ οὗτος , καί ὁ σφεῖς ἀπό ἑνικός ὁ ἕ , Δωρικός . » παραπεμπτέος δέ ὁ λόγος , εὐδιάσειστος εἰμί , ἐν οἶς καί ὁλόκληρος ὁ σφεῖς παραδέχομαι καί αὐτός τε ὁ σφεῖς . — πῶς δέ οὐ καί ὁ κοινολεκτέω ζητέω τις — οὐ ἐξομαλίζω δέ ὁ ὁ εὐθεῖα καί γενικός · ἀπό γάρ ὁ ἕ καί ὅς οὐ εἰμί ἀκόλουθος πληθυντικός . — ἐπαυξάνω οὖν ἀπό μονοσύλλαβος ὁ σφεῖς ὁ σφεῖς , οὐ ὅμοιος ὁ ὄνομα · οὐδέ γάρ αὐτός παρακολουθέω , ὅς καί ὁ ὄνομα . ταχύς γάρ καί ταχύς , ἀπό ὅς καί ὁ ταχύς , ὅς οὐ ἐπί ὁ σφεῖς .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 205
Ϲυρακούϲιοι ψίν · αμανι ψιν γενομενα , Ϲώφρων ( fr . 87 Ahrens ) . Ἡ διὰ τοῦ ψ γραφὴ ἐπὶ πλήθουϲ ταϲϲομένη οἰκειοτέρα τῆϲ διὰ τοῦ ϲφ .
Lemmas: Συρακούσιος ψίν · ἀμάω ψεῖ γενονυμι , Σώφρων ( fr . 87 Ahrens ) . ὁ διά ὁ ψ γραφή ἐπί πλῆθος τάσσω οἰκεῖος ὁ διά ὁ σφ .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 206
Καὶ ϲὺν τῷ ᾱ λέγεται παρ᾿ Αἰολεῦϲιν · ὅτα πάννυχοϲ ἄϲφι κατάγρει , Ϲαπφῶ ( fr . 98 Ahrens , 43 Berpk3 ) .
Lemmas: καί σύν ὁ α λέγω παρά Αἰολεύς · ὅτα πάννυχος σφεῖς καταγρέω , Σαπφώ ( fr . 98 Ahrens , 43 Berpk3 ) .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 207
Ἡμἃϲ . Ταύτηϲ ὁλοκληροτέραν φαϲὶ τὴν παρὰ τοῖϲ Ἴωϲι διήρημένην , λέγω δὲ τὴν ἡμέαϲ . « ὃν γὰρ τρόπον παρὰ τὸ ταχεῖϲ ταχέαϲ , οὕτωϲ ἡμεῖϲ ἡμέαϲ , καὶ Ἀττικῶϲ ἡμᾶϲ . ὡϲ Εὐβοέαϲ Εὐβοᾶϲ . » Ἀλλ᾿ οὕτε ἡ ἡμεῖϲ ὁμοία τῇ ταχεῖϲ , ὡϲ ἀπεδείχθη , οὕτε Ἀττικοὶ τὸ ε καὶ τὸ ᾱ ϲυναιροῦϲιν , ὅτε μὴ καθαρεύοι τὸ ε , ὡϲ ἐπὶ τοῦ ἱέαϲιν ἱᾶϲιν · οὐ γὰρ ἔτι ἐπὶ τοῦ τιθέαϲι . καὶ Εὐβοᾶϲ φαϲίν , ἀλλ᾿ οὐκέτι ταχᾶϲ .
Lemmas: ἡμεῖς . Ταύτη ὁλόκληρος φημί ὁ παρά ὁ Ἴων διαίρω , λέγω δέ ὁ ἐγώ . « ὅς γάρ τρόπος παρά ὁ ταχύς ταχύς , οὕτως ἐγώ ἐγώ , καί Ἀττικός ἐγώ . ὡς Εὐβοεύς Εὐβοεύς . » ἀλλά ἵημι ὁ ἐγώ ὅμοιος ὁ ταχύς , ὡς ἀποδείκνυμι , ἵημι Ἀττικός ὁ ε καί ὁ α συναιρέω , ὅτε μή καθαρεύω ὁ ε , ὡς ἐπί ὁ ἑέρχομαι ἵημι · οὐ γάρ ἔτι ἐπί ὁ τίθημι . καί Εὐβοεύς φημί , ἀλλά οὐκέτι ταχός .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 208
Τὸ μηδ’ ἦμαϲ ὑπεκφύγοι ( π 372 ) Ἰώνων ἔθει φαϲὶ ϲυνεϲτάλθαι κατὰ τὴν ἀπόλυτον ϲημαϲίαν .
Lemmas: ὁ μηδέ ἀμάω ὑπεκφεύγω ( π 372 ) Ἴων ἔθος φημί συστέλλω κατά ὁ ἀπόλυτος σημασία .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 209
Ἀμὲ Δωριεῖϲ ἀ δ’ ἄρ’ ἅμ’ ἐλωβ βῆτο , Ϲώφρων Γυναικείοιϲ ( fr . 66 Ahrens ) . Ἄμμε Αίολεῖϲ · ὄπταιϲ ἄμμε , Ϲαπφὼ πρώτῳ ( fr . 93 Ahrens , 115 Bergk3 ) . τινὲϲ δὲ ἀποκεκόφθαι φαϲὶν ἀπὸ τοῦ ἀμμέαϲ καὶ ἁμέαϲ , ἐπεὶ οἰκεία αἰτιατικαῖϲ ἡ εἰϲ αϲ κατάληξιϲ .
Lemmas: ἐγώ Δωριεύς ὁ δέ ἄρα ἅμα ἐλωβ βαίνω , Σώφρων Γυναικεῖος ( fr . 66 Ahrens ) . ἐγώ Αἰολεύς · ὀπτάω ἐγώ , Σαπφώ πρῶτος ( fr . 93 Ahrens , 115 Bergk3 ) . τις δέ ἀποκόπτω φημί ἀπό ὁ ἀμμέας καί ἁμῆ , ἐπεί οἰκεῖος αἰτιατικός ὁ εἰς α̅ς̅ κατάληξις .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 210
Ὑμᾶϲ . Καὶ ὑμέαϲ , ἀκολούθωϲ τῇ ἡμέαϲ . Δωριεῖϲ ὑμέ · ἐμὲ δ’ Ἀρχωνίδαϲ ἴαλλε παρ’ ὑμὲ , Ἀνδρείοιϲ Ϲώφρων ( fr . 25 Ahrens ) . ὔμμε Αἰολεῖϲ · τὸ γὰρ θέων ἰότητ’ ὔμμε λαχόντων γέραϲ ἄφθιτον ἀνθήϲει , Ἀλκαῖοϲ πρώτῳ ( fr . 63 Ahrens , 83 Bergk3 ) .
Lemmas: σύ . καί σύ , ἀκόλουθος ὁ ἐγώ . Δωριεύς σύ · ἐγώ δέ Ἀρχωνίδης ἰάλλω παρά σύ , Ἀνδρεῖος Σώφρων ( fr . 25 Ahrens ) . σύ Αἰολεύς · ὁ γάρ θέω ἰότης σύ λαγχάνω γέρας ἄφθιτος ἀνατίθημι , Ἀλκαῖος πρῶτος ( fr . 63 Ahrens , 83 Bergk3 ) .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 211
Ἡ ϲφᾶϲ ἐϲθ’ ὅτε ϲυϲτέλλει τὸ ᾱ κατ’ ἔγκλιϲιν , ϲυζύγωϲ τῇ μηδ’ ἤμαϲ ( π 372 ) , ἐν τῷ μέγα δέ ϲφαϲ ἀποϲφήλειε πόνοιο ( Ε 567 ) . Τὴν μὲν οὖν κτητικήν , ϲύζυγον οὖϲαν τῇ ἁμάϲ Δωρικῇ , ϲαωϲέμεναι νέαϲ ἁμάϲ ( N 96 ) ἀντὶ τοῦ ἡμετέραϲ , προϲῆκον ὀξύνειν , ϲφὰϲ γὰρ παρθέμενοι κεφαλάϲ ( β 237 ) . τὴν δὲ πρωτότυπον περιϲπᾶν ὁμοίωϲ τῇ ἡμᾶϲ καὶ ὑμᾶϲ · ἀφ’ ἧϲ Ἰακὴ διαίρεϲιϲ ἡ ϲφέαϲ αὐτούϲ ἀρτύναντεϲ ( M 43 . 86 ) · ϲαφέϲ ἐϲτιν ὡϲ ἐγκλιθεῖϲα ἐν τῷ οὐ μέν ϲφαϲ ἔτ’ ἔολπα ( Θ 315 ) περιεγράφετο τῆϲ περιϲπωμένηϲ .
Lemmas: ὁ σφεῖς εἰμί ὅτε συστέλλω ὁ α κατά ἔγκλισις , σύζυγος ὁ μηδέ ἀμάω ( π 372 ) , ἐν ὁ μέγας δέ σφεῖς ἀποσφάλλω πόνος ( Ε 567 ) . ὁ μέν οὖν κτητικός , σύζυγος εἰμί ὁ ἁμός Δωρικός , σῴζω ναῦς ἁμός ( N 96 ) ἀντί ὁ ἡμέτερος , προσήκω ὀξύνω , σφός γάρ παρατίθημι κεφαλή ( Β 237 ) . ὁ δέ πρωτότυπος περισπάω ὅμοιος ὁ ἐγώ καί σύ · ἀπό ὅς Ἰακός διαίρεσις ὁ σφεῖς αὐτός ἀρτύνω ( M 43 . 86 ) · σαφής εἰμί ὡς ἐγκλίνω ἐν ὁ οὐ μέν σφεῖς ἔτι ἔλπω ( Θ 315 ) περιγράφω ὁ περισπάω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 212
Ϲφέ . Εἴρηται ὡϲ μόνωϲ ἐγκλιτιτή ἐϲτι , ϲυζυγεῖ μέντοι Δωρικῇ τῇ ἀμέ καὶ ὑμέ . Πάλιν δὲ καὶ ταύτην ἀπὸ τῆϲ ϲφέαϲ φαϲὶν ἀποκεκόφθαι . Ψέ Ϲυρακούϲιοι . Ϲώφρων · πῶϲ ψε καὶ γινώϲκωμεϲ , ( fr . 84 Ahrens ) . Ἄϲφε Αἰολεῖϲ ὅτ’ ἄϲφ’ ἀπολλυμένουϲ ϲάωϲ , Ἀλκαῖοϲ δευτέρῳ ( fr . 92 Ahrens , 73 Bergk3 ) .
Lemmas: σφεῖς . λέγω ὡς μόνος ἐγκλιτικός εἰμί , συζυγέω μέντοι Δωρικός ὁ ἐγώ καί σύ . πάλιν δέ καί οὗτος ἀπό ὁ σφεῖς φημί ἀποκόπτω . Ψές Συρακούσιος . Σώφρων · πῶς ψε καί γιγνώσκω , ( fr . 84 Ahrens ) . ἄσφε Αἰολεύς ὅτε σφεῖς ἀπόλλυμι σῶς , Ἀλκαῖος δεύτερος ( fr . 92 Ahrens , 73 Bergk3 ) .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 213
Ἐχομένωϲ καὶ ὑπὲρ τῶν κτητικῶν ῥητέον , ὦν καὶ διαφορὰϲ έξεθἐμεθα ὡϲ πρὸϲ τὰϲ πρωτοτύπουϲ ἐν τοῖϲ κατ’ ἀρχήν . — Αἱ κτητικαὶ τῶν ἀντωνυμιῶν εἰϲ γενικὴν ἐγκλινομένην ἀναλύονται μετὰ τοῦ ὑπακουομένου κτήματοϲ , καθ’ οἱανδήποτε ἂν ὤϲι πτῶϲιν , ἐμὸϲ οἰκὸοϲ οἰκόϲ μου , ἐμῷ δούλῳ δούλῳ μου , ἴνα νωιτέρην ὄπ’ ἀκούϲῃϲ ( μ 185 ) , ἵνα ἡμῶν τῆϲ φωνῆϲ ἐπακούϲῃϲ · καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν τὸ αὐτό . Παντὶ κτητικῷ τὸ ὑπακουόμενον κτῆμα ὁμοιόϲχημόν ἐϲτιν , Ἐξκτόρειοι δοῦλοι , Ἀλριϲτάρχειοι δοῦλοι , ἡμέτεροι δοῦλοι , δοῦλοι ἐμοί · γενικῇ μέντοι κτῆϲιν δηλούϲῃ πάλιν τὸ ὑπακουόμενον κτῆμα ἀδιάφορον , αὐτοῦ δοῦλοι ἢ δοῦλαι ἢ οἶκοϲ ἢ ὁτιδηποτοῦν κτῆμα . διὸ καὶ τὰ κτητικῶϲ ὑπακουόμενα ἐὰν μὴ ὁμοιοειδῆ τυγχάνῃ , οὔτε κτητικὴ ἀντωνυμία παραλαμβάνεται οὔτε κτητικὸν ὄνομα , γενικὴ δέ . ϲαφὲϲ δὲ ἐκ τοῦ θαύμαζεν δ’ Ὀδυϲεὺϲ λιμέναϲ καὶ νῆαϲ ἐΐϲαϲ , αὐτῶν θ’ ἡρώων ἀγοράϲ ( η 43 ) ἡ γὰρ ἀνομοείδεια γενικὴν ἀπήτηϲε τὴν αὐτῶν . — Μὴ ὑπολαβέτω δέ τιϲ , ὡϲ αἱ κτητικαὶ τὸ γένοϲ παρεμφαίνουϲι μόνον τοῦ κτήματοϲ , τοῦ δὲ κτήτοροϲ οὐκέτι . « ὡϲ ἐπὶ τοῦ ἐμόϲ , ἡμέτεροϲ · ἀρϲενικὰ γὰρ τὰ κτήματα , τὰ δὲ τοῦ κτήτοροϲ ἄδηλα ἐν γένει · καὶ γὰρ ἐπ’ ἄρϲενοϲ τὸ ἐμόϲ καὶ ἐπὶ θήλεοϲ . » — Λέληθε γὰρ ὡϲ μᾶλλον ὥριϲται τὸ τοῦ κτήτοροϲ πρόϲωπον διὰ τῆϲ δείξεωϲ καὶ ἀναφορᾶϲ . καὶ δείξεωϲ μὲν ἐμόϲ , ϲόϲ , ἀναφορᾶϲ δὲ ὡϲ ϲφέτεροϲ , τῶν κτημάτων ἀδήλων ὄντων κατὰ τὴν ποιότητα . τῷ γὰρ ἐμόϲ τί μᾶλλον ὑπακούεται οἶκοϲ ἢ ἵπποϲ ἢ δοῦλοϲ ἢ τι τῶν οιούτων ;
Lemmas: ἔχω καί ὑπέρ ὁ κτητικός λέγω , ὅς καί διαφορά ἐκτίθημι ὡς πρός ὁ πρωτότυπος ἐν ὁ κατά ἀρχή . — ὁ κτητικός ὁ ἀντωνυμία εἰς γενικός ἐγκλίνω ἀναλύω μετά ὁ ὑπακούω κτῆμα , κατά οἱανδήποτε ἄν εἰμί πτῶσις , ἐμός οἰκός εἰκός ἐγώ , ἐμός δοῦλος δοῦλος ἐγώ , ἵνα νωΐτερος ὄψ ἀκούω ( μ 185 ) , ἵνα ἐγώ ὁ φωνή ἐπακούω · καί ἐπί ὁ λοιπός ὁ αὐτός . πᾶς κτητικός ὁ ὑπακούω κτῆμα ὁμοιοσχήμων εἰμί , εξκτορεω δοῦλος , Ἀλριστάρχειοι δοῦλος , ἡμέτερος δοῦλος , δοῦλος ἐγώ · γενικός μέντοι κτῆσις δηλόω πάλιν ὁ ὑπακούω κτῆμα ἀδιάφορος , αὐτός δοῦλος ἤ δούλη ἤ οἶκος ἤ ὁστισδηποτοῦν κτῆμα . διό καί ὁ κτητικός ὑπακούω ἐάν μή ὁμοιοειδής τυγχάνω , οὔτε κτητικός ἀντωνυμία παραλαμβάνω οὔτε κτητικός ὄνομα , γενικός δέ . σαφής δέ ἐκ ὁ θαυμάζω δέ Ὀδυσσεύς λιμήν καί ναῦς ἴσος , αὐτός τε ἥρως ἀγορά ( ὁ 43 ) ὁ γάρ ἀνομοείδεια γενικός ἀπαιτέω ὁ αὐτός . — μή ὑπολαμβάνω δέ τις , ὡς ὁ κτητικός ὁ γένος παρεμφαίνω μόνος ὁ κτῆμα , ὁ δέ κτήτωρ οὐκέτι . « ὡς ἐπί ὁ ἐμός , ἡμέτερος · ἀρσενικός γάρ ὁ κτῆμα , ὁ δέ ὁ κτήτωρ ἄδηλος ἐν γένος · καί γάρ ἐπί ἄρσην ὁ ἐμός καί ἐπί θῆλυς . » — λανθάνω γάρ ὡς μάλα ὁρίζω ὁ ὁ κτήτωρ πρόσωπον διά ὁ δείξις καί ἀναφορά . καί δείξις μέν ἐμός , σός , ἀναφορά δέ ὡς σφέτερος , ὁ κτῆμα ἄδηλος εἰμί κατά ὁ ποιότης . ὁ γάρ ἐμός τίς μάλα ὑπακούω οἶκος ἤ ἵππος ἤ δοῦλος ἤ τις ὁ οἰόω ;
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 214
Αἱ κτητικαὶ ἀπὸ γενικῶν μόνων ϲχηματιζόμεναι , κτῆϲιν ϲημαινουϲῶν , καὶ εἰϲ γενικήν , ὡϲ προείρηται , ἀναλύονται κτῆϲιν ϲημαίνουϲαι . καὶ αἱ μὲν ἀπὸ πρώτου ἑνικοῦ πρώτου ἂν ῥηθεῖεν , ἑνικαί τε κατὰ τὸν κτήτορα , οἷον ἐμοῦ ἐμόϲ . ὁμοίωϲ αἱ ἀπὸ τοῦ δευτέρου , ϲοῦ ϲόϲ , καὶ ἔτι αἱ ἀπὸ τρίτου , οὐ ὅϲ . καὶ ἐπὶ δυϊκῶν ταὐτόν , νῶιν νωίτεροϲ , ϲφῶιν ϲφωίτεροϲ . τούτων τὸ τρίτον ὑπεϲτάλη διὰ τὸ μόνωϲ ἐγκλίνεϲθαι , ὅπερ ἡ παραγωγὴ οὐ παραδέχεται · προείρηται δὲ καὶ ἐν τοῖϲ ἐπάνω . καὶ ἐπὶ πληθυντικῶν , ἡμῶν ἡμέτεροϲ , ὑμῶν ὑμέτεροϲ , ϲφῶν ϲφέτεροϲ .
Lemmas: ὁ κτητικός ἀπό γενικός μόνος σχηματίζω , κτῆσις σημαίνω , καί εἰς γενικός , ὡς προλέγω , ἀναλύω κτῆσις σημαίνω . καί ὁ μέν ἀπό πρῶτος ἑνικός πρῶτος ἄν λέγω , ἑνικός τε κατά ὁ κτήτωρ , οἷος ἐγώ ἐμός . ὅμοιος ὁ ἀπό ὁ δεύτερος , σύ σός , καί ἔτι ὁ ἀπό τρίτος , ὅς ὅς . καί ἐπί δυικός αὐτός , ἐγώ νωΐτερος , σύ σφωΐτερος . οὗτος ὁ τρίτος ὑποστέλλω διά ὁ μόνος ἐγκλίνω , ὅς ὁ παραγωγή οὐ παραδέχομαι · προλέγω δέ καί ἐν ὁ ἐπάνω . καί ἐπί πληθυντικός , ἐγώ ἡμέτερος , σύ ὑμέτερος , σφεῖς σφέτερος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 215
Τούτων τὰ τρίτα ἐν δυϲὶ τρίτοιϲ νοεῖται , τὰ μέντοι πρῶτα καὶ δεύτερα οὐ πάντωϲ ἐν πρώτοιϲ καὶ τρίτοιϲ , καὶ δευτέροιϲ καὶ τρίτοιϲ , ὥϲ τινεϲ ὑπέλαβον ἐκ τοῦ ἐμόϲ ἐϲτι καὶ ϲόϲ ἐϲτιν . ἰδοὺ γὰρ πρώτου πρὸϲ δεύτερον , ἐμὸϲ εἰ φίλοϲ , καὶ δευτέρου πρὸϲ πρῶτον , ἀλλὰ πατὴρ τεόϲ εἰμι ( π 188 ) . δύναται γὰρ καὶ τρίτου πρὸϲ πρῶτον , ὡϲ ἐπὶ τοῦ ὅϲ εἰμι ἴϲον γάρ ἐϲτι τῷ αὐτοῦ εἰμί . ϲκληρὸν γάρ ἐϲτι τὸ λέγειν καὶ πρώτου πρὸϲ πρῶτον καὶ δευτέρου πρὸϲ δεύτερον ἐν τῷ ἐμόϲ εἰμι καὶ ϲὸϲ εἶ . μόναιϲ γὰρ ταῖϲ ἀντανακλωμέναιϲ τὸ τοιοῦτο παρακολουθεῖ , χωρὶϲ εἰ μὴ καὶ αὐταὶ μεταλαμβάνοιντο εἰϲ τὰϲ ϲυνθέτουϲ , καθάπερ καὶ ἐνίαϲ τῶν κατὰ τὸ τρίτον κτητικῶν ἐπιδείκνυμεν εἰϲ ϲυνθέτουϲ μεταλαμβανομέναϲ . νοείϲθω δὲ ὡϲ ἡ τοιαύτη ϲύνταξιϲ ῥήματα ἀπαιτεῖ ὕπαρξιν ϲημαίνοντα · ἐπὶ γὰρ τῶν ἄλλων οὐκέτι · ἐμὸϲ γράφω · οὐκέτι δὲ καὶ ἐν δευτέρῳ .
Lemmas: οὗτος ὁ τρίτος ἐν δύο τρίτος νοέω , ὁ μέντοι πρῶτος καί δεύτερος οὐ πάντως ἐν πρῶτος καί τρίτος , καί δεύτερος καί τρίτος , ὡς τις ὑπολαμβάνω ἐκ ὁ ἐμός εἰμί καί σός εἰμί . ἰδού γάρ πρῶτος πρός δεύτερος , ἐμός εἰμί φίλος , καί δεύτερος πρός πρῶτος , ἀλλά πατήρ τεός εἰμί ( π 188 ) . δύναμαι γάρ καί τρίτος πρός πρῶτος , ὡς ἐπί ὁ ὅς εἰμί ἴσος γάρ εἰμί ὁ αὐτός εἰμί . σκληρός γάρ εἰμί ὁ λέγω καί πρῶτος πρός πρῶτος καί δεύτερος πρός δεύτερος ἐν ὁ ἐμός εἰμί καί σός εἰμί . μόνος γάρ ὁ ἀντανακλάω ὁ τοιοῦτος παρακολουθέω , χωρίς εἰ μή καί αὐτός μεταλαμβάνω εἰς ὁ σύνθετος , καθά καί ἔνιοι ὁ κατά ὁ τρίτος κτητικός ἐπιδείκνυμι εἰς σύνθετος μεταλαμβάνω . νοέω δέ ὡς ὁ τοιοῦτος σύνταξις ῥῆμα ἀπαιτέω ὕπαρξις σημαίνω · ἐπί γάρ ὁ ἄλλος οὐκέτι · ἐμός γράφω · οὐκέτι δέ καί ἐν δεύτερος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 216
Ἴϲωϲ τιϲ δόξει τὰ κτήματα ὁρίζεϲθαι ἐν τοῖϲ πρὸϲ πρόϲωπον λόγοιϲ , ἐμὸϲ εἶ . ϲόϲ εἰμι , ἡμέτερε . Ὅπερ οὐ τοῦ κτήματοϲ ἴδιον , τοῦ δὲ μετειλημμένου δευτέρου προϲώπου , ὅπερ πάλιν οὐδὲ τοῦτο κατὰ τὸ παντελὲϲ ὥριϲται . προϲδέεται γὰρ τὸ ϲόϲ εἰμι · ἡ δοῦλοϲ ἢ ἄλλο τι , καὶ ἡμέτερε · δοῦλε ἢ πάτερ . πάλιν οὖν καὶ ἐπὶ τῶν τοιούτων ἡ ποιότηϲ ἐνδεῖ .
Lemmas: Ἴσος τις δοκέω ὁ κτῆμα ὁρίζω ἐν ὁ πρός πρόσωπον λόγος , ἐμός εἰμί . σός εἰμί , ἡμέτερος . ὅς οὐ ὁ κτῆμα ἴδιος , ὁ δέ μεταλαμβάνω δεύτερος πρόσωπον , ὅς πάλιν οὐδέ οὗτος κατά ὁ παντελής ὁρίζω . προσδέω γάρ ὁ σός εἰμί · ἤ δοῦλος ἤ ἄλλος τις , καί ἡμέτερος · δοῦλος ἤ πατήρ . πάλιν οὖν καί ἐπί ὁ τοιοῦτος ὁ ποιότης ἐνδέω .