ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 1
Παντί τῳ προῦπτόν ἐϲτιν , ὡϲ ἡ ϲύντομοϲ ἑρμηνεία μετὰ τῆϲ δεούϲηϲ ϲαφηνείαϲ πολλῷ κρείττων καθέϲτηκε τῆϲ οὐχ οῦτωϲ ἐχούϲηϲ φράϲεωϲ . ὅθεν κατὰ δύναμιν τὴν ἰδίαν πειραϲόμεθα . τὸν περὶ τῶν ἀντωνυμιν λόγον διεξιόντεϲ , τὰ μὲν παρέλκοντα παραπέμπεϲθαι , τὰ δὲ ἐλλείποντα προϲαναπληρῶϲαι , τὰ δὲ μακροπεριοδεύτωϲ ὑπ᾿ ἐνίων εἰρημένα ἀνελλιπῶϲ ἐπιτομώτερον φράϲαι .
Lemmas: πᾶς τις πρόοπτος εἰμί , ὡς ὁ σύντομος ἑρμηνεία μετά ὁ δέω σαφήνεια πολύς κρατύς καθίστημι ὁ οὐ οὕτως ἔχω φράσις . ὅθεν κατά δύναμις ὁ ἴδιος πειράω . ὁ περί ὁ ἀντωνυμία λόγος διεξέρχομαι , ὁ μέν παρέλκω παραπέμπω , ὁ δέ ἐλλείπω προσαναπληρόω , ὁ δέ μακροπεριοδεύτως ὑπό ἔνιοι λέγω ἀνελλιπής ἐπίτομος φράζω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 2
Ἀρκτέον δὲ ἀπἀ τῆϲ κλήϲεωϲ , ἐπεὶ παρά τιϲι διάφοροϲ . Τὸ μὲν οῦν πάνταϲ παρατίθεϲθαι διεψευϲμένου ἐϲτὶ τὸ ἐπάγγελμα , τὸ δὲ τοὺϲ ἐλλογίμουϲ οὐκέτι .
Lemmas: ἄρχω δέ άπαις ὁ κλῆσις , ἐπεί παρά τις διάφορος . ὁ μέν οὖν πᾶς παρατίθημι διαψεύδω εἰμί ὁ ἐπάγγελμα , ὁ δέ ὁ ἐλλόγιμος οὐκέτι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 3
Ἀρίϲταρχοϲ λέξειϲ κατὰ πρὸϲωπα ϲυζύγουϲ ἐκάλεϲε τὰϲ ἀντωνυμίαϲ . Ὧι καὶ ἀντίκειται τὸ μὴ ἴδιον εἶναι τοῦτο τῶν ἀντωνυμιῶν · ἰδοὺ γὰρ καὶ τὰ ῥήματα . μᾶλλον γὰρ αὐτῶν ὁ ὅροϲ · καὶ γὰρ κατὰ πᾶν πρόϲωπον ἀκολουθεῖ , αἱ δὲ ἀντωνυμίαι οὐχ οὕτωϲ , ὡϲ είρήϲεται .
Lemmas: Ἀρίσταρχος λέξις κατά πρόσωπον σύζυγος καλέω ὁ ἀντωνυμία . ὅς καί ἀντίκειμαι ὁ μή ἴδιος εἰμί οὗτος ὁ ἀντωνυμία · ἰδού γάρ καί ὁ ῥῆμα . μάλα γάρ αὐτός ὁ ὅρος · καί γάρ κατά πᾶς πρόσωπον ἀκολουθέω , ὁ δέ ἀντωνυμία οὐ οὕτως , ὡς εἴρω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 4
Ἀλλὰ μὴν οὐδὲ κατὰ τὸν τοῦ Τροιζηνίου Διονυϲοδώρου λόγον παρονομαϲίαϲ κλητέον , ἐπεὶ καὶ ἄλλα ἔν τιϲι παρονομάζεται · πετρώδηϲ ηε γὰρ καὶ ἐργατίνηϲ . καὶ ἴϲωϲ οὐκ ἄλλαι τινὲϲ παραληφθήϲονται ἢ αἱ κτητικαί , ἐπεὶ ἡ ἐγὠ καὶ ἡ νῶι καὶ πᾶϲαι αἱ πρωτότυποι θεματικαί .
Lemmas: ἀλλά μήν οὐδέ κατά ὁ ὁ Τροιζήνιος Διονυσόδωρος λόγος παρονομασία κλητέος , ἐπεί καί ἄλλος ἐν τις παρονομάζω · πετρώδης εἶμι γάρ καί ἐργατίνης . καί ἴσως οὐ ἄλλος τις παραλαμβάνω ἤ ὁ κτητικός , ἐπεί ὁ ἐγώ καί ὁ ἐγώ καί πᾶς ὁ πρωτότυπος θεματικός .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 5
εἰ τὰ ὡριϲμένα ϲεϲημείωται , αἱ δὲ ἀντωνυμίαι ὡριϲμένα πρόϲωπα παριϲτᾶϲιν , οὐκ ἀπιθάνωϲ ὁ Τυραννίων ϲημειώϲειϲ αὐτὰϲ ἐκάλεϲεν . Ἀλλ᾿ ἴϲωϲ ἐλλειπὲϲ τὸ τοιοῦτον · οὐδὲν γὰρ τῶν παρακολουθούντων αὐταῖϲ παρίϲτηϲιν .
Lemmas: εἰ ὁ ὁρίζω σημειόω , ὁ δέ ἀντωνυμία ὁρίζω πρόσωπον παρίστημι , οὐ ἀπίθανος ὁ Τυραννίων σημείωσις αὐτός καλέω . ἀλλά ἴσως ἐλλιπής ὁ τοιοῦτος · οὐδείς γάρ ὁ παρακολουθέω αὐτός παρίστημι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 6
Οὐδὲ μὴν ϲυγκαταθετέον ἐϲτὶ τοῖϲ ὁριζομένοιϲ · ἀντώνυμόν ἐϲτι μέροϲ λόγου ἀντ᾿ ὀνόματοϲ παραλαιβανόμενον . Οἱ γὰρ ὅροι τῶν γενικῶν ἐμπεριεκτικοί εἰϲιν ν , οὐ μὴν τῶν ἰδικῶν . ὁ γοῦν ὅροϲ ὁ τοῦ ἀνθρώπου οὐ τὸν ἰδικόν , τὸν δὲ γενικὸν ϲημαίνει . καὶ νῦν ἀντώνυμόν ἐϲτι τὸ ἰδικόν ν , τὸ ἐγώ , τὸ ϲύ , ἀντωνυμία δὲ τὸ ὅλον ν , τουτέϲτι τὸ γενικόν · ὥϲπερ ἀμφιβολία καὶ ἀμφίβολον , ϲυνωνυμία καὶ ϲυνώνυμον , διωνυμία καὶ διώνυμον , ὁμωνυμία καὶ ὁμώνυμον . τὸ γὰρ οὐκερῶ ἀμφίβολον · τό τε Αἴαϲ , ἐπὶ τοῦ Αοκροῦ παραλαμβανόμενον καὶ τοῦ Τελαμωνίου , ὁμώνυμον . Ἀλλ᾿ ἴϲωϲ φήϲει τιϲ παράλογον τὸ λέγειν ἀντωνυμίαν τὸ ἐγώ δέον γὰρ ἀντώνυμον . Ἦν δ᾿ ἂν παράλογον , εί μὴ τοῖϲ γενικοῖϲ πολλάκιϲ ϲυνεχρώμεθα ἀντὶ τῶν ἰδικῶν , τὸ ζῷον τιθέντεϲ ἐπ᾿ ἀνθρώπου , καὶ ἐπὶ τοῦ φοίνικοϲ τὸ φυτόν . τοιοῦτον οὖν καὶ τὸ προκείμενον .
Lemmas: οὐδέ μήν συγκαταθετέω εἰμί ὁ ὁρίζω · ἀνώνυμος εἰμί μέρος λόγος ἀντί ὄνομα παραλαμβάνω . ὁ γάρ ὅρος ὁ γενικός ἐμπεριεκτικός εἰμί ν , οὐ μήν ὁ ἰδικός . ὁ γοῦν ὅρος ὁ ὁ ἄνθρωπος οὐ ὁ ἰδικός , ὁ δέ γενικός σημαίνω . καί νῦν ἀνώνυμος εἰμί ὁ ἰδικός ν , ὁ ἐγώ , ὁ σύ , ἀντωνυμία δέ ὁ ὅλος ν , τουτέστι ὁ γενικός · ὥσπερ ἀμφιβολία καί ἀμφίβολος , συνωνυμία καί συνώνυμος , διωνυμία καί διώνυμος , ὁμωνυμία καί ὁμώνυμος . ὁ γάρ οὐκερῶ ἀμφίβολος · ὁ τε Αἴας , ἐπί ὁ αοκρης παραλαμβάνω καί ὁ Τελαμώνιος , ὁμώνυμος . ἀλλά ἴσως φημί τις παράλογος ὁ λέγω ἀντωνυμία ὁ ἐγώ δέω γάρ ἀνώνυμος . εἰμί δέ ἄν παράλογος , εἰ μή ὁ γενικός πολλάκις συγχράομαι ἀντί ὁ ἰδικός , ὁ ζῷον τίθημι ἐπί ἄνθρωπος , καί ἐπί ὁ φοῖνιξ ὁ φυτόν . τοιοῦτος οὖν καί ὁ πρόκειμαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 7
Ἐκφεύγοντάϲ φαϲι τὸ Αἰολικὸν τοὺϲ περὶ Κομανὸν ἀντωνομαϲίαϲ καλεῖν , εἴγε τὸ μὲν ὄνυμα οὐ κοινόν , τὸ δὲ ὄνομα . Ναί , ἀλλά , φαϲι , καὶ ἄλλα κατὰ τὸ ἔθοϲ ὀθνεῖα παρειϲῆλθεν , ὡϲ τὸ Εὔξεινοϲ πόντοϲ Ἰακῶϲ τῷ ῑ πλεονάϲαν ὅ τε ἀπηλιώτηϲ διὰ ψιλοῦ ϲυναλειφθείϲ , ὅπερ ϲυνεχὲϲ παῤ Ἴωϲι · τό τε ξενοδοκεῖον καὶ πανδοκεῖον · ἄλλα μυρία . Ἀλλὰ καὶ τοῦτο εὐδιάϲειϲτον . εἰ γὰρ τὰ παρειϲδύοντα τῶν διαλέκτων οὐκ ἐν τῷ καθόλου , ἅπαξ δέ που ( ἰδοὺ γὰρ κακόξενοϲ καὶ φιλόξενοϲ , ἄξενοϲ , ἓν δέ ἐϲτι τὸ εὔξεινοϲ · καὶ ἄφοδοϲ καὶ ἀφοριϲμόϲ καὶ ἀφορία , ἓν δὲ τὸ ἀπηλιώτηϲ ) , χρῆν ἄρα καὶ τὴν ἀντωνυμίαν ἅπαξ εἰρῆϲθαι , καὶ τὰ ὑπολειπόμενα ἔχειν κατὰ τὴν κοινὴν ἐκφοράν , λέγω δὲ διὰ τοῦ ο . νῦν δὲ οὐδαμῶϲ ἔϲτιν ἐπινοῆϲαι · πολυώνυμοϲ γὰρ καὶ διώνυμοϲ . πῶϲ δὲ οὐχὶ γελοίωϲ Αίολικὸν εἰρήϲεται τὸ ἱερώνυμοϲ καὶ ἔτι τὸ ὁμώνυμοϲ , δαϲυνόμενα ;
Lemmas: ἐκφεύγω φημί ὁ Αἰολικός ὁ περί Κομανός ἀντωνομασία καλέω , εἰ ὁ μέν ὄνομα οὐ κοινός , ὁ δέ ὄνομα . ναί , ἀλλά , φημί , καί ἄλλος κατά ὁ ἔθος ὀθνεῖος παρεισέρχομαι , ὡς ὁ Εὔξεινος πόντος Ἰακός ὁ ι̅ πλεονάζω ὁ τε ἀπηλιώτης διά ψιλός συναλείφω , ὅς συνεχής παρά Ἴων · ὁ τε ξενοδοκεῖον καί πανδοκεῖον · ἄλλος μυρίος . ἀλλά καί οὗτος εὐδιάσειστος . εἰ γάρ ὁ παρεισδύνω ὁ διάλεκτος οὐ ἐν ὁ καθόλου , ἅπαξ δέ που ( ἰδού γάρ κακόξενος καί φιλόξενος , ἄξενος , εἷς δέ εἰμί ὁ εὔξενος · καί ἄφοδος καί ἀφορισμός καί ἀφορία , εἷς δέ ὁ ἀπηλιώτης ) , χρή ἄρα καί ὁ ἀντωνυμία ἅπαξ λέγω , καί ὁ ὑπολείπω ἔχω κατά ὁ κοινός ἐκφορά , λέγω δέ διά ὁ ο̅ . νῦν δέ οὐδαμῶς εἰμί ἐπινοέω · πολυώνυμος γάρ καί διώνυμος . πῶς δέ οὐ γέλοιος Αἰολικός λέγω ὁ ἱερώνυμος καί ἔτι ὁ ὁμώνυμος , δασύνω ;
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 8
Λεκτέον οὖν , ὡϲ καὶ ἐπ’ ἄλλων μυρίων κατὰ τὰϲ ϲυνθέϲειϲ μεταβολαὶ γίνονται φωνηέντων , καὶ ἐπὶ τοῦ ὀνόματοϲ τὸ αὐτό . τὸ ἄνεμοϲ διὰ τοῦ η ποδήνεμοϲ , καὶ ἔτι τὸ ἄγειν φορτηγόϲ , ϲτρατηγόϲ · τό τε ἀνήρ ἀντήνωρ · τὸ τε α τῶν οὐδετέρων ο γίνεται , γηροκόμοϲ , κρεοπώληϲ , χρεοφείληϲ . τὰ δύο διὰ τοῦ ῑ , δύο μῆνεϲ δίμηνοϲ , δίπηχυϲ . καὶ τὸ ὄνομα οὖν τὸ μὲν ἄρχον ο ω ποιεῖ , τὸ δὲ παραλῆγον υ · ϲυνώνυμον γὰρ καὶ φερώνυμον , αὐτό τε τὸ ἀντ’ ὀνόματοϲ παραλαμβανόμενον ἀντωνυμία ἂν κληθείη . Τὸ δὲ ἀντωνομαϲία , πρὸϲ τῷ καὶ τρόπου ὄνομα δηλοῦν , καὶ τὸ ὀνομάϲαι ἔχει ἐγκείμενον , καθὸ καὶ τῷ χειμάϲαι τὸ χειμαϲία παράκειται · ὅπερ οὐκ ἐπιζητεῖ τὸ ϲημαινόμενον .
Lemmas: λεκτέος οὖν , ὡς καί ἐπί ἄλλος μυρίος κατά ὁ σύνθεσις μεταβολή γίγνομαι φωνήεις , καί ἐπί ὁ ὄνομα ὁ αὐτός . ὁ ἄνεμος διά ὁ η̅ ποδήνεμος , καί ἔτι ὁ ἄγω φορτηγός , στρατηγός · ὁ τε ἀνήρ ἀντήνωρ · ὁ τε α ὁ οὐδέτερος ο̅ γίγνομαι , γηροκόμος , κρεοπώλης , χρεοφείλης . ὁ δύο διά ὁ ι̅ , δύο μείς δίμηνος , δίπηχυς . καί ὁ ὄνομα οὖν ὁ μέν ἄρχω ο̅ ω̅ ποιέω , ὁ δέ παραλήγω υ̅ · συνώνυμος γάρ καί φερώνυμος , αὐτός τε ὁ ἀντί ὄνομα παραλαμβάνω ἀντωνυμία ἄν καλέω . ὁ δέ ἀντωνομασία , πρός ὁ καί τρόπος ὄνομα δηλόω , καί ὁ ὀνομάζω ἔχω ἔγκειμαι , καθό καί ὁ χειμάζω ὁ χειμασία παράκειμαι · ὅς οὐ ἐπιζητέω ὁ σημαίνω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 9
ῦἱ ἀπὸ τῆϲ Ϲτοᾶϲ ἄρθρα καλοῦϲι καὶ τὰϲ ἀντωνυμίαϲ , διαφέροντα δὲ τῶν παρ’ ἡμῖν ἄρθρων , ἡ ταῦτα μὲν ὡριϲμένα , ἐκεῖνα δὲ ἀοριϲτώδη . καὶ ὃν τρόπον , φαϲί , τὸ ἄρθρον διχῶϲ νοεῖται τε γὰρ ϲυμβολὴ τῶν κώλων , ἐν ὧ φαμεν ἔξαρθρον , καὶ αὐτὸ τὸ κῶλον , ἐν ῷ φαμεν μεγάλοιϲ ἄρθροιϲ κεχρῆϲθαι τὸν δεῖνα ) , οὕτω καὶ τὸ ἐν τῷ λόγῳ ἄρθρον τὸν αὐτὸν τρόπον . - καὶ Ἀπολλόδωροϲ ὁ Ἀθηναῖοϲ καὶ ὁ Θρᾷξ Διονύϲιοϲ καὶ ἄρθρα δεικτικὰ τὰϲ ἀντωνυμίαϲ ἐκάλεϲαν .
Lemmas: ὗς ἀπό ὁ Στοά ἄρθρον καλέω καί ὁ ἀντωνυμία , διαφέρω δέ ὁ παρά ἐγώ ἄρθρον , ὁ οὗτος μέν ὁρίζω , ἐκεῖνος δέ ἀοριστώδης . καί ὅς τρόπος , φημί , ὁ ἄρθρον διχῶς νοέω τε γάρ συμβολή ὁ κῶλον , ἐν ὅς φημί ἔξαρθρος , καί αὐτός ὁ κῶλον , ἐν ὅς φημί μέγας ἄρθρον χράω ὁ δεῖνα ) , οὕτως καί ὁ ἐν ὁ λόγος ἄρθρον ὁ αὐτός τρόπος . - καί Ἀπολλόδωρος ὁ Ἀθηναῖος καί ὁ Θρᾷξ Διονύσιος καί ἄρθρον δεικτικός ὁ ἀντωνυμία καλέω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 10
Ϲυνηγορεῖ δὲ αὐτοῖϲ ὁ λόγοϲ , καθὸ αἱ ἀντωνυμίαι καὶ ἀναφορικῶϲ λαμβάνονται , καὶ τὰ ἄρθρα δὲ ἀναφορὰν δηλοῖ . — τὰ ἄρθρα ἀνθυπάγεται ταῖϲ ἀντωνυμίαιϲ , προτακτικὰ μέν · ὁ γὰρ λθε ( Α 12 ) . τοῦ δ’ αὐτοῦ λυκάβαντοϲ ( ξ 161 ) , καὶ τῷ νήδυμοϲ ὕπνοϲ ( ν 79 ) , ἀλλ’ ἄρα καὶ τόν Ἥρη ( 1 96 ) ὑποτακτικὰ δέ · ἀλλὰ καὶ ὃϲ δείδοικεν ( φ 198 ) . Πάτροκλον κλαίωμεν · ὃ γὰρ γέραϲ ἐϲτὶ θανόντων ( ψ 9 ) · καὶ θηλυκά · ὣϲ ἡ ῥίμφα θέουϲα ( ν 88 ) , καὶ εἵνεκα τῆϲ ἀρετῆϲ ( β 206 ) καὶ ἀντὶ τῆϲ αὐτόϲ ὁ δὲ προϲέειπεν ἄνακτα ( ξ 36 ) , ἡ δὲ χιτῶν’ ἐνδῦϲα ( ε 730 . Θ 387 ) . — ἔτι καὶ αἱ φωναὶ ὁμολογοῦϲι . δαϲύνεται γὰρ τὰ τῶν ἀντωνυμιῶν τρίτα πρόϲωπα , ἕ , οἱ · καὶ τὰ τοιαῦτα τιῶν ἄρθρων δαϲύνεται , ἡ , οἱ . — πρὸϲ τούτοιϲ αἱ ἀντωνυμίαι κλητικὰϲ οὐκ ἔχουϲιν ἐν τῷ πρώτῳ καὶ τρίτῳ · τοιαῦτα δὲ καὶ τὰ ἄρθρα . τρίτου προϲώπου νοούμενα · τὸ γὰρ ὦ οὐκ ἄρθρον . τὰ εἰϲ φωνῆεν λήγοντα ἐπ’ εὐθείαϲ καὶ κατὰ ἄρϲενοϲ λαμβανόμενα ἀντωνυμίαι είϲίν , ἐγώ , ϲύ · τοιοῦτο καὶ τὸ ὁ . — τὸ τημοῦτοϲ τὸ αὐτὸ μέροϲ λόγου ἐϲτὶ καὶ τὸ τῆμοϲ , καὶ τὸ τημόϲδε , καὶ καθόλου ἡ ἐπέκταϲιϲ εἰϲ τὸ αὐτὸ μέροϲ λόγου προάγεται · καὶ κατὰ τοῦτο οὖν τὸ αὐτὸ μέροϲ λόγου τὰ ἄρθρα καὶ αἱ ἀντωνυμίαι , καθὸ ἀπὸ τοῦ ὁ τὸ οὐτοϲ καὶ ὅδε παρείλκυϲε , καὶ ἔτι ἀπὸ τῆϲ γενικῆϲ τῆϲ τὸ τ ἐχούϲηϲ τὸ τούτου καὶ τοῦδε , καὶ ἀπὸ οὐδετέρου , ὅπερ μόνον ἀπὸ τοῦ τ ἤρξατο κατὰ τὴν εὐθεῖαν , τὸ τοῦτο . μονοπροϲωποῦϲι καὶ εἰϲ ο λήγουϲι κατὰ τὸ οὐδέτερον αὐτό , ἐκεῖνο · οὕτωϲ ἔχει καὶ τὸ τό οὐδέτερον .
Lemmas: συνηγορέω δέ αὐτός ὁ λόγος , καθό ὁ ἀντωνυμία καί ἀναφορικός λαμβάνω , καί ὁ ἄρθρον δέ ἀναφορά δηλόω . — ὁ ἄρθρον ἀνθυπάγω ὁ ἀντωνυμία , προτακτικός μέν · ὁ γάρ λανθάνω ( Α 12 ) . ὁ δέ αὐτός λυκάβας ( ξ 161 ) , καί ὁ νήδυμος ὕπνος ( ν 79 ) , ἀλλά ἄρα καί ὁ Ἥρα ( 1 96 ) ὑποτακτικός δέ · ἀλλά καί ὅς δείδω ( φ 198 ) . Πάτροκλος κλαίω · ὅς γάρ γέρας εἰμί θνῄσκω ( ψ 9 ) · καί θηλυκός · ὡς ὁ ῥίμφα θέω ( ν 88 ) , καί ἕνεκα ὁ ἀρετή ( Β 206 ) καί ἀντί ὁ αὐτός ὁ δέ προσλέγω ἄναξ ( ξ 36 ) , ὁ δέ χιτών ἐνδύω ( ε 730 . Θ 387 ) . — ἔτι καί ὁ φωνή ὁμολογέω . δασύνω γάρ ὁ ὁ ἀντωνυμία τρίτος πρόσωπον , ἕ , οἷ · καί ὁ τοιοῦτος τίω ἄρθρον δασύνω , ὁ , ὁ . — πρός οὗτος ὁ ἀντωνυμία κλητικός οὐ ἔχω ἐν ὁ πρῶτος καί τρίτος · τοιοῦτος δέ καί ὁ ἄρθρον . τρίτος πρόσωπον νοέω · ὁ γάρ ὦ οὐ ἄρθρον . ὁ εἰς φωνήεις λήγω ἐπί εὐθεῖα καί κατά ἄρσην λαμβάνω ἀντωνυμία εἰμί , ἐγώ , σύ · τοιοῦτος καί ὁ ὁ . — ὁ τημοῦτος ὁ αὐτός μέρος λόγος εἰμί καί ὁ τῆμος , καί ὁ τημόσδε , καί καθόλου ὁ ἐπέκτασις εἰς ὁ αὐτός μέρος λόγος προάγω · καί κατά οὗτος οὖν ὁ αὐτός μέρος λόγος ὁ ἄρθρον καί ὁ ἀντωνυμία , καθό ἀπό ὁ ὁ ὁ οὐτος καί ὅδε παρέλκω , καί ἔτι ἀπό ὁ γενικός ὁ ὁ τ ἔχω ὁ οὗτος καί ὅδε , καί ἀπό οὐδέτερος , ὅς μόνος ἀπό ὁ τ ἄρχω κατά ὁ εὐθεῖα , ὁ οὗτος . μονοπροσωπέω καί εἰς ο̅ λήγω κατά ὁ οὐδέτερος αὐτός , ἐκεῖνος · οὕτως ἔχω καί ὁ ὁ οὐδέτερος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 11
Δεκτέον δέ , ὡϲ ἡ τοιαύτη ϲυνηγορία εὐπαράκρουϲτοϲ . οὐ γάρ , εἶ τί τινι κατά τι κεκοινώνηκε , τοῦτο πάντωϲ ἐκείνῳ ταὐτόν ἐϲτιν . πρόϲωπα παριϲτᾶϲιν αἱ ἀντωνυμίαι , ἀλλὰ καὶ τὰ ῥήματα · καὶ οὐ τὸ αὐτὸ μέροϲ λόγου . γένοϲ ἐπιδέχεται τὸ ἐμόϲ , ἀλλὰ καὶ τὸ καλόϲ · ἀλλ’ οὐ τὸ αὐτό . καὶ τί λέγω ἐπὶ λέξεωϲ : ἐπὶ παντὸϲ γὰρ φυϲικοῦ τοῦτο . ζῳότητοϲ μετέχει ὁ ἄνθρωποϲ , ἀλλὰ καὶ τὰ ἄλλα ζῷα · καὶ οὐ ταὐτὸν θεὸϲ καί τε ἄνθρωποϲ · καὶ ἐπ’ ἄλλων ἀπείρων . ῦὐκ ἂν οὖν , ἐὰν ἀναφορὰν ϲημαίνῃ ἡ ἀντωνυμία , πάντωϲ ἂν εἴη ἄρθρον , ἐπεὶ καὶ τὰ ἄρθρα ἀναφορὰν ϲημαίνει . Τί δὲ μᾶλλον αἱ ἀντωνυμίαι ἄρθρα ἧπερ τὰ ἄρθρα ἀντωνυμίαι , ἄλλωϲ τε καὶ τὸ ὅτε ἀναφορικόν , καὶ οὐ πάντωϲ ἄρθρον .
Lemmas: δεκτέος δέ , ὡς ὁ τοιοῦτος συνηγορία εὐπαράκρουστος . οὐ γάρ , εἰ τις τις κατά τις κοινωνέω , οὗτος πάντως ἐκεῖνος αὐτός εἰμί . πρόσωπον παρίστημι ὁ ἀντωνυμία , ἀλλά καί ὁ ῥῆμα · καί οὐ ὁ αὐτός μέρος λόγος . γένος ἐπιδέχομαι ὁ ἐμός , ἀλλά καί ὁ καλός · ἀλλά οὐ ὁ αὐτός . καί τίς λέγω ἐπί λέξις : ἐπί πᾶς γάρ φυσικός οὗτος . ζῳότης μετέχω ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά καί ὁ ἄλλος ζῷον · καί οὐ αὐτός θεός καί τε ἄνθρωπος · καί ἐπί ἄλλος ἄπειρος . ῦὐκ ἄν οὖν , ἐάν ἀναφορά σημαίνω ὁ ἀντωνυμία , πάντως ἄν εἰμί ἄρθρον , ἐπεί καί ὁ ἄρθρον ἀναφορά σημαίνω . τίς δέ μάλα ὁ ἀντωνυμία ἄρθρον ἤ ὁ ἄρθρον ἀντωνυμία , ἄλλος τε καί ὁ ὅτε ἀναφορικός , καί οὐ πάντως ἄρθρον .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 12
Οἶμαι δὲ καὶ τὸ ὑπὸ τῶν Ϲτωικῶν καλεῖϲθαι αὐτὰ ἀοριϲτώδη ὑπό τι μαχόμενον . ἀόριϲτον μὲν γὰρ τὸ ἄνθρωποϲ παρεγένετο . πᾶϲα γὰρ ἀναφορὰ γνώϲεωϲ προῦφεϲτώϲηϲ ἐϲτὶ ϲημαντική , τὸ δὲ γινωϲκόμενον ὥριϲται . πῶϲ οὑν ἀοριϲτώδη τὰ ἄρθρα , ἀναφορὰν δηλοῦντα ; Ἀλλ’ εἰ καὶ φήϲει τιϲ ἀόριϲταεἰναιἐν τῷ ὁ περιπατ τὧν κινεῖταικαὶἐν τοῖϲὁμοίοιϲ , φήϲομεν ὅτι μᾶλλον ὡριϲμένα εἰρήϲεται ἀπὸ τῶν ἀναφοράν ϲημαινόντῶν . Ἴϲωϲ οὑν πρὸϲ τὴν ϲύγκριϲιν τῶν ἀντωνυμιῶν , πάντοτε ὁριζομένων , ταῦτα ἐκάλεϲαν ἀοριϲτώδη .
Lemmas: οἴομαι δέ καί ὁ ὑπό ὁ Στωϊκός καλέω αὐτός ἀοριστώδης ὑπό τις μάχομαι . ἀόριστος μέν γάρ ὁ ἄνθρωπος παραγίγνομαι . πᾶς γάρ ἀναφορά γνῶσις προῦφεστώσης εἰμί σημαντικός , ὁ δέ γιγνώσκω ὁρίζω . πῶς οὖν ἀοριστώδης ὁ ἄρθρον , ἀναφορά δηλόω ; ἀλλά εἰ καί φημί τις ἀείρω ὁ ὁ περιπατ ὅς κινειταικαιω τοισομοιον , φημί ὅτι μάλα ὁρίζω λέγω ἀπό ὁ ἀναφορά σημαίνω . ἴσως οὖν πρός ὁ σύγκρισις ὁ ἀντωνυμία , πάντοτε ὁρίζω , οὗτος καλέω ἀοριστώδης .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 13
Κάκεῖνο δ’ εὔηθεϲ τὸ λέγειν , ἄρθρα ἀντὶ ἀντωνυμιῶν , καὶ διὰ τοῦτο ἵν μέροϲ λόγου . — πρῶτον οὐκ εἰ τι ἀντί τινοϲ παραλαμβάνεται , εὐθέωϲ ταὐτὸν ἐκείνῳ ἐϲτίν . ἰδοὺ γὰρ Ἕκτορι δίῳ ( H 75 ) ἀντὶ τοῦ ἐμοί , καὶ οὐ ταὐτό , καὶ τὸ καρπῷ βριθομένη ( Θ 307 ) ἀντὶ τοῦ βρίθεται καὶ ὁ εἴ ϲυναπτικὸϲ ἰϲοδυναμεῖ τῷ ἀκολουθεῖ ῥήματι , ἀκολουθεῖ τῷ ἡμέραν εἰναι καὶ φῶϲ εἰναι — εἰ ἡμἐρα ἐϲτί , φῶϲ ἐϲτί . ( τὸ γὰρ ὅ μοι γέραϲ ἔρχεται ( Α 120 ) οὐ πάντωϲ ἄρθρον ἀντὶ αίτιώδουϲ ϲυνδέϲμου τοῦ ὅτι ἴϲωϲ γὰρ ἀπεκόπη ὁ αἰτιώδηϲ . )
Lemmas: ἐκεῖνος δέ εὐήθης ὁ λέγω , ἄρθρον ἀντί ἀντωνυμία , καί διά οὗτος ἵν μέρος λόγος . — πρῶτος οὐ εἰ τις ἀντί τις παραλαμβάνω , εὐθύς αὐτός ἐκεῖνος εἰμί . ἰδού γάρ Ἕκτωρ δῖος ( H 75 ) ἀντί ὁ ἐγώ , καί οὐ αὐτός , καί ὁ καρπός βρίθω ( Θ 307 ) ἀντί ὁ βρίθω καί ὁ εἰ συναπτικός ἰσοδυναμέω ὁ ἀκολουθέω ῥῆμα , ἀκολουθέω ὁ ἡμέρα εἰμί καί φάος εἰμί — εἰ ἡμέρα εἰμί , φάος εἰμί . ( ὁ γάρ ὅς ἐγώ γέρας ἔρχομαι ( Α 120 ) οὐ πάντως ἄρθρον ἀντί αιτιώδης σύνδεσμος ὁ ὅτι ἴσως γάρ ἀποκόπτω ὁ αἰτιώδης . )
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 14
Τό δὲ πάντων μεῖζον · μεγάλην ἀϲθένειαν διὰ τὴν ἰδίαν ἀπειρίαν τοῦ ποιητοῦ καταγγέλλουϲι , φάϲκοντεϲ τοϲαῦτα ϲχήματα ἄρθρων ἀντὶ ἀντωνυμιῶν παραλαμβάνειν . τὸ γὰρ μὴ ταῖϲ κατὰ φύϲιν λέξεϲι κεχρῆϲθαι κακία . Ἐλελήθει οὖν αὐτούϲ ἡ ὁμοφωνία τῶν ἄρθρων καὶ τῶν ἀντωνυμιῶν . ἡ γὰρ προκειμένη παραγωγὴ ὡϲ ἀπὸ τῶν ἄρθρων πίϲτιϲ γίνεται τοῦ ὁμοφωνεῖν τὰ ἄρθρα ταῖϲ ἀντωνυμίαιϲ . εί γὰρ τὸ τηλικοῦτοϲ ὄνομα , ⟨ καθότι ⟩ καὶ τὸ τηλίκοϲ ὄνομα τοῦ αὐτοῦ παραϲτατικόν , ὡϲαύτωϲ καὶ ⟨ τὸ ⟩ τηλικόϲδε , τό ⟨ τε ⟩ τημοῦτοϲ καὶ τὸ τημόϲδε ἐπιρρήματα , καθότι καὶ τὸ τῆμοϲ , τηνικαῦτα καὶ τηνικάδε · παντὶ προῦπτον ὅτι , εἰ τὸ οὑτοϲ καὶ ὅδε καὶ τούτου καὶ τοῦδε ἀντωνυμίαι , ἀντωνυμίαι ἄρα καὶ τὸ ὅ καὶ τὸ τοῦ , ὅτε οὕτω παραλαμβάνονται . — εἰ δὲ ταράϲϲονται διὰ τὴν ὁμοφωνίαν , μηδὲ τὸ ὅϲ ἄρθρον λεγέτωϲαν ὑποτακτικόν , ὅτι καὶ ϲύναρθρον ἀντωνυμίαν ϲημαίνει , καὶ ἀόριϲτον μόριον ἐν τῷ ὃϲ ἂν ἔλθ η μεινάτω με , καὶ ἴϲον τῷ οὐτοϲ παρὰ Ἀττικοῖϲ , ὡϲ Πλάτων ἦ δ’ὅϲ ἀντὶ τοῦ ἔφη δὲ οὖτοϲ . καὶ μακρὸν ἂν εἴη τὸ νῦν ὑπὲρ ὁμοφωνίαϲ διαλαβεῖν .
Lemmas: ὁ δέ πᾶς μέγας · μέγας ἀσθένεια διά ὁ ἴδιος ἀπειρία ὁ ποιητής καταγγέλλω , φάσκω τοσοῦτος σχῆμα ἄρθρον ἀντί ἀντωνυμία παραλαμβάνω . ὁ γάρ μή ὁ κατά φύσις λέξις χράω κακία . λανθάνω οὖν αὐτός ὁ ὁμοφωνία ὁ ἄρθρον καί ὁ ἀντωνυμία . ὁ γάρ πρόκειμαι παραγωγή ὡς ἀπό ὁ ἄρθρον πίστις γίγνομαι ὁ ὁμοφωνέω ὁ ἄρθρον ὁ ἀντωνυμία . εἰ γάρ ὁ τηλικοῦτος ὄνομα , ⟨ καθότι ⟩ καί ὁ τηλίκος ὄνομα ὁ αὐτός παραστατικός , ὡσαύτως καί ⟨ ὁ ⟩ τηλικόσδε , ὁ ⟨ τε ⟩ τημόσδε καί ὁ τημόσδε ἐπίρρημα , καθότι καί ὁ τῆμος , τηνικαῦτα καί τηνικάδε · πᾶς πρόοπτος ὅτι , εἰ ὁ οὗτος καί ὅδε καί οὗτος καί ὅδε ἀντωνυμία , ἀντωνυμία ἄρα καί ὁ ὅς καί ὁ ὁ , ὅτε οὕτως παραλαμβάνω . — εἰ δέ ταράσσω διά ὁ ὁμοφωνία , μηδέ ὁ ὅς ἄρθρον λέγω ὑποτακτικός , ὅτι καί σύναρθρος ἀντωνυμία σημαίνω , καί ἀόριστος μόριον ἐν ὁ ὅς ἄν ἔρχομαι ὁ μένω ἐγώ , καί ἴσος ὁ οὐτος παρά Ἀττικός , ὡς Πλάτων ἠμί ὅδε ἀντί ὁ φημί δέ οὗτος . καί μακρός ἄν εἰμί ὁ νῦν ὑπέρ ὁμοφωνία διαλαμβάνω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 15
Οὐκ ἐπεὶ δὲ ἐγκλίϲεωϲ ἀμοιρεῖ ἥδε ἡ ϲύνταξιϲ τῶν ἀντωνυμιῶν , πάντωϲ ἐπιλήψεωϲ τεύξεται . οὐδὲ γὰρ πᾶϲα ἀντωνυμία τὸν διϲϲὸν τόνον ἀνεδέξατο . ἄλλωϲ τε ὅϲαι γένουϲ ἐμφαντικοί εἰϲιν . αὗται μόνωϲ ὀρθότονοι ( περὶ γὰρ τῆϲ αὐτόϲ ἐν τῷ ἰδίῳ τόπῳ εἰρήϲεται ) . ὀρθῶϲ ἄρα καὶ αἱ προκείμεναι ἀνέγκλιτοι καθεϲτᾶϲι .
Lemmas: οὐ ἐπεί δέ ἔγκλισις ἀμοιρέω ὅδε ὁ σύνταξις ὁ ἀντωνυμία , πάντως ἐπίληψις τυγχάνω . οὐδέ γάρ πᾶς ἀντωνυμία ὁ δισσός τόνος ἀναδέχομαι . ἄλλος τε ὅσος γένος εμφατικός εἰμί . οὗτος μόνος ὀρθότονος ( περί γάρ ὁ αὐτός ἐν ὁ ἴδιος τόπος λέγω ) . ὀρθός ἄρα καί ὁ πρόκειμαι ἀνέγκλιτος καθίστημι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 16
Κἀκεῖνο δὲ προϲθετέον , ὡϲ αἱ μὲν ἀντωνυμίαι ἀντ’ ὀνομάτων , τὰ δὲ ἄρθρα μετ’ ὀνομάτων . πῶϲ οὖν ἓν μέροϲ λόγου τὸ μετά τινοϲ καὶ ἀντί τινοϲ , Αἱ ἀντωνυμίαι μετὰ ῥήματοϲ αὐτοτέλειαν ποιοῦϲιν , αὐτὸϲ γράφει , ϲὺ γράφειϲ · τὰ δὲ ἄρθρα οὖ Τὰ ἄρθρα ὑποτακτικά ἐϲτι τῆϲ εὐθείαϲ , αἱ δὲ ἀντωνυμίαι εὐθείαϲ οὐϲαι οὔποτε ὑποτακτικαί . Τῶν ἀντωνυμιῶν μεταλήψειϲ γίνονται εἰϲ ὀνόματα ῆ εἰϲ τὰϲ ἰϲοδυναμούϲαϲ , λέγω δὲ τὴν ἕ καὶ ἵ καὶ τὴν οῖ , ὅτε εἰϲ τὴν αὐτόϲ ἢ αὐτῷ ἢ αὐτόν μεταλαμβάνονται · τὰ δὲ ἄρθρα ἀμετάληπτα εἰϲ ταῦτα τὸ γὰρ ὁ δὲ προϲέειπεν ( ξ 36 ) ἐδείχθη ὡϲ ὁμοφωνεῖ μόνον τῷ ἄρθρῳ , οὐκ ἔϲτι δὲ αὐτὸ ἄρθρον . — Ἔτι ἡ αὐτόϲ μετὰ ἄλληϲ ἀντωνυμίαϲ παρατεθεῖϲα μόνον ἐπιτείνει τὰ τῆϲ ἀντιδιαϲτολῆϲ , ἐμοῦ αὐτοῦ , ϲοῦ αὐτοῦ , ϲοὶ αὐτῷ · τοῖϲ δὲ ἄρθροιϲ παρακειμένη ἐπίταϲιν μὲν οὐ ϲημαίνει , δὶϲ δὲ ἀναφοράν , ὁ α ὐτόϲ , τοῦ αὐτοῦ . πῶϲ οὑν ἕν μέροϲ λόγου ;
Lemmas: ἐκεῖνος δέ προστίθημι , ὡς ὁ μέν ἀντωνυμία ἀντί ὄνομα , ὁ δέ ἄρθρον μετά ὄνομα . πῶς οὖν εἷς μέρος λόγος ὁ μετά τις καί ἀντί τις , ὁ ἀντωνυμία μετά ῥῆμα αὐτοτέλεια ποιέω , αὐτός γράφω , σύ γράφω · ὁ δέ ἄρθρον οὐ ὁ ἄρθρον ὑποτακτικός εἰμί ὁ εὐθεῖα , ὁ δέ ἀντωνυμία εὐθεῖα εἰμί οὔποτε ὑποτακτικός . ὁ ἀντωνυμία μετάληψις γίγνομαι εἰς ὄνομα ἤ εἰς ὁ ἰσοδυναμέω , λέγω δέ ὁ ἕ καί ἕ καί ὁ ἕ , ὅτε εἰς ὁ αὐτός ἤ αὐτός ἤ αὐτός μεταλαμβάνω · ὁ δέ ἄρθρον ἀμετάληπτος εἰς οὗτος ὁ γάρ ὁ δέ προσλέγω ( ξ 36 ) δείκνυμι ὡς ὁμοφωνέω μόνος ὁ ἄρθρον , οὐ εἰμί δέ αὐτός ἄρθρον . — ἔτι ὁ αὐτός μετά ἄλλος ἀντωνυμία παρατίθημι μόνος ἐπιτείνω ὁ ὁ ἀντιδιαστολή , ἐγώ αὐτός , σύ αὐτός , σύ αὐτός · ὁ δέ ἄρθρον παράκειμαι ἐπίτασις μέν οὐ σημαίνω , δίς δέ ἀναφορά , ὁ α ὐτός , ὁ αὐτός . πῶς οὖν εἷς μέρος λόγος ;
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 17
Φήϲει τιϲ · καὶ ἡ ἐγώ πολλὴν ἔχει διαφορὰν πρὸϲ τὴν ἐμόϲ , καὶ ἓν μέροϲ λόγου . Ἀλλ’ ἐμπίπτει εἰϲ τὸ γενικόν , τὸ ἀντ’ὀνόματοϲ παραλαμβάνεϲθαι , τό τε τὰ πρόϲωπα πάντοτε ὁρίζειν τοῦ κτηϲαμένου , τὸ οὐϲίαϲ παραϲτατικὸν εἶναι . τὰ δὲ ἄρθρα οὔτε ἀντ’ ὀνόματοϲ . οὕτε ὁρίζει πάντοτε τὰ πρόϲωπα , οὔτε οὐϲίαν παρίϲτηϲιν · ὥϲτε οὐκέτι ἐν ἰδικῇ διαφορᾶ , ἀλλὰ γενικῇ .
Lemmas: φημί τις · καί ὁ ἐγώ πολύς ἔχω διαφορά πρός ὁ ἐμός , καί εἷς μέρος λόγος . ἀλλά ἐμπίπτω εἰς ὁ γενικός , ὁ αντ’ονομα παραλαμβάνω , ὁ τε ὁ πρόσωπον πάντοτε ὁρίζω ὁ κτάομαι , ὁ οὐσία παραστατικός εἰμί . ὁ δέ ἄρθρον οὔτε ἀντί ὄνομα . ἵημι ὁρίζω πάντοτε ὁ πρόσωπον , οὔτε οὐσία παρίστημι · ὥστε οὐκέτι ἐν ἰδικός διαφοράω , ἀλλά γενικός .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 18
Ϲαφὲϲ δὲ ὅτι καὶ οἱ ἀπὸ τῆϲ Ϲτοᾶϲ αὐτὸ μόνον τῷ αὐτῷ ὀνόματι προϲκεχρημένοι εἰϲίν , οὐκέτι δὲ καὶ τῷ πράγμ⟨ατι ⟩ . καὶ γὰρ ὅτε παραλαμβάνουϲιν ἕνεκα ὑποδείγματοϲ ἄρθρον ⟨ τὸ ⟩ ἐπὶ ϲώματοϲ , πολὺ διέϲτηκε · πόθεν γὰρ ἁρμογή τε καὶ κῶλον τὸ αὐτό : Ἄμεινον οὖν χωρίζονταϲ τὸ μὲν καλεῖν ἄρθρον , καθότι πἄντοτε ἐναρμόνιον πτωτικῷ , τὸ δὲ καλεῖν ἀντωνυμίαν , ὅτι ἀντ’ ὀνόματοϲ τίθεται .
Lemmas: σαφής δέ ὅτι καί ὁ ἀπό ὁ Στοά αὐτός μόνος ὁ αὐτός ὄνομα προσχράω εἰμί , οὐκέτι δέ καί ὁ πράγμα ⟩ . καί γάρ ὅτε παραλαμβάνω ἕνεκα ὑπόδειγμα ἄρθρον ⟨ ὁ ⟩ ἐπί σῶμα , πολύς διΐστημι · πόθεν γάρ ἁρμογή τε καί κῶλον ὁ αὐτός : ἀγαθός οὖν χωρίζω ὁ μέν καλέω ἄρθρον , καθότι πάντοτε ἐναρμόνιος πτωτικός , ὁ δέ καλέω ἀντωνυμία , ὅτι ἀντί ὄνομα τίθημι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 19
Οὐ γὰρ ἰϲωνυμίαν , ὥϲ τινεϲ · οὐ γὰρ τὰ ἴϲα παρακολουθεῖ τῷ ὀνόματι καὶ τῇ ἀντωνυμίᾳ . τὸ μὲν γὰρ ἀμοιρεῖ δείξεωϲ , ποιότητά τε ἐπαγγέλλεται · αἱ δὲ δεῖξιν ἔχουϲι μετὰ προϲώπων ἀκολουθίαϲ , οὐϲίαν τε μόνον δηλοῦϲιν .
Lemmas: οὐ γάρ ἰσωνυμία , ὡς τις · οὐ γάρ ὁ ἴσος παρακολουθέω ὁ ὄνομα καί ὁ ἀντωνυμία . ὁ μέν γάρ ἀμοιρέω δείξις , ποιότης τε ἐπαγγέλλω · ὁ δέ δεῖξις ἔχω μετά πρόσωπον ἀκολουθία , οὐσία τε μόνος δηλόω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 20
Ὁριϲτέον οὑν τὴν ἀντωνυμίαν ὡδε · λέξιν ἀντ’ ὀνόματοϲ προϲώπων ὡριϲμένων παραϲτατικήν , διάφορον κατὰ τὴν πτῶϲιν καὶ ἀριθμόν , ὅτε καὶ γένουϲ ἐϲτὶ κατὰ τὴν φωνὴν ἀπαρέμφατοϲ .
Lemmas: ὁριστέον οὖν ὁ ἀντωνυμία ὧδε · λέξις ἀντί ὄνομα πρόσωπον ὁρίζω παραστατικός , διάφορος κατά ὁ πτῶσις καί ἀριθμός , ὅτε καί γένος εἰμί κατά ὁ φωνή ἀπαρέμφατος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 21
Ὅτι μὲν οὖν ἀντ’ ὀνόματοϲ , παντί τῳ δῆλον . Διὰ τί δὲ ἀντὸνομάτων , καὶ ποίων ὀνομάτων , εἰρήϲεται μετ’ ὀλίγον . Ὡϲ δὲ καὶ ὁρίζει τὰ πρόϲωπα , ῥητέον .
Lemmas: ὅτι μέν οὖν ἀντί ὄνομα , πᾶς τις δῆλος . διά τίς δέ αντονοματοι , καί ποῖος ὄνομα , λέγω μετά ὀλίγος . ὡς δέ καί ὁρίζω ὁ πρόσωπον , λέγω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 22
Πᾶϲα ἀντωνυμία ἢ δεικτική ἐϲτιν ἢ ἀναφορική , αἱ κατὰ πρῶτον καὶ δεύτερον μόνωϲ δεικτικαί , αἱ κατὰ τὸ τρίτον καὶ δεικτικαὶ καὶ ἀναφορικαί , ⟨ ὅϲαι γένουϲ εἰϲὶ παραϲτατικαί , ⟩ ἐκεῖνοϲ , ὅδε , οὺτοϲ , ὑπεϲταλμένηϲ τῆϲ αὐτόϲ , ἥτιϲ πάλιν δεικτικὴ γίνεται ϲυνταϲϲομένη ταῖϲ δεικτικαῖϲ ἀντωνυμίαιϲ . αἱ ὑπολειπόμεναι ἀναφορικαί , ῆ τε ἵ , οὐ , οἶ , ἕ . εἰ οὑν τὰ δεικνύμενα ὁρίζεται , καὶ τὰ ἀναφερύμενα γνῶϲιν ἐπαγγέλλεται προῦφεϲτῶϲαν , ὅ ἐϲτι πάλιν πρόϲωπον ὡριϲμένον , ὀρθῶϲ ἄρα ὡριϲμένωνπροϲώπων παραϲτατικὴ ἡ ἀντωνυμία .
Lemmas: πᾶς ἀντωνυμία ἤ δεικτικός εἰμί ἤ ἀναφορικός , ὁ κατά πρῶτος καί δεύτερος μόνος δεικτικός , ὁ κατά ὁ τρίτος καί δεικτικός καί ἀναφορικός , ⟨ ὅσος γένος εἰμί παραστατικός , ⟩ ἐκεῖνος , ὅδε , οὗτος , ὑποστέλλω ὁ αὐτός , ὅστις πάλιν δεικτικός γίγνομαι συντάσσω ὁ δεικτικός ἀντωνυμία . ὁ ὑπολείπω ἀναφορικός , ὁ τε ἕ , οὗ , ἕ , ἕ . εἰ οὖν ὁ δείκνυμι ὁρίζω , καί ὁ ἀναφέρω γνῶσις ἐπαγγέλλω προΰπειμι , ὅς εἰμί πάλιν πρόσωπον ὁρίζω , ὀρθός ἄρα ωρισμενωνπροσωπαω παραστατικός ὁ ἀντωνυμία .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 23
Φήϲει τιϲ · τί οὑν : οὐχὶ καὶ τὰ ῥήματα ὁρίζει » Ἀλλ’ οὐ πάντα . τὰ γὰρ τρίτα τούτων ἀόριϲτα . γράφει γάρ , τίϲ ; καὶ περιπατεῖ , τίϲ ; καὶ οὐκ ἄλλωϲ ὁριϲθήϲεται ἢ ταῖϲ ἀντωνυμίαιϲ , γρά φει ἐκεῖνοϲ , γράφει ὅδε . — Ἀλλ’ ἴϲωϲ καὶ τὰ κύρια ὁρίζει , μάχεται Αἴαϲ , περιπατεῖ Δίων » . Ἀλλὰ καὶ ταῦτα ὑπὸ τῆϲ ὁμωνυμίαϲ πολλάκιϲ ἀμφιβάλλεται . ὁρίζεται γοῦν ἐν τῷ
Lemmas: φημί τις · τίς οὖν : οὐ καί ὁ ῥῆμα ὁρίζω » ἀλλά οὐ πᾶς . ὁ γάρ τρίτος οὗτος ἀόριστος . γράφω γάρ , τίς ; καί περιπατέω , τίς ; καί οὐ ἄλλος ὁρίζω ἤ ὁ ἀντωνυμία , γράω φεῖ ἐκεῖνος , γράφω ὅδε . — ἀλλά ἴσως καί ὁ κύριος ὁρίζω , μάχομαι Αἴας , περιπατέω Δίων » . ἀλλά καί οὗτος ὑπό ὁ ὁμωνυμία πολλάκις ἀμφιβάλλω . ὁρίζω γοῦν ἐν ὁ
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 24
ἀλλά περ οἰοϲ ἴτω Πελαμώνιοϲ ἄλκιμοϲ Αἴαϲ ( M 349 . 362 ) διὰ τῆϲ ἐπιφορᾶϲ τοῦ Τελαμώνιοϲ . πῶϲ οὑν τὸ ὁριζόμενον ὑπὸ ἑτέρου ὁριϲτικὸν ἔτι κεκλήϲεται , ἡ μέντοι ἀντωνυμία οὔτε ἀναφορικῶϲ νοουμένη οὔτε δεικτικῶϲ παραλαμβανομένη ἀμφιβάλλεται .
Lemmas: ἀλλά περ οἶος ἔρχομαι Πελαμώνιος ἄλκιμος Αἴας ( M 349 . 362 ) διά ὁ ἐπιφορά ὁ Τελαμώνιος . πῶς οὖν ὁ ὁρίζω ὑπό ἕτερος ὁριστικός ἔτι καλέω , ὁ μέντοι ἀντωνυμία οὔτε ἀναφορικός νοέω οὔτε δεικτικός παραλαμβάνω ἀμφιβάλλω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 25
Ἴϲωϲ τιϲὶ δόξει τὸ κεῖνοϲ δαὐ περὶ κῆρι μακάρτατοϲ ( ζ 158 ) ἀντικεῖϲθαι . οὕτε γὰρ δεικτικόν , οὔτε ἐπί τι ὁριζόμενον ἀναφέρεται . Ἀλλ’ ἡ ἀναφορὰ ὡϲ ἐπί τι πρόϲωπον πάντωϲ ἐϲόμενον λαμβάνεται , ὅπερ εὐφημιζόμενοϲ προληπτικῶϲ ἀνεφώνηϲεν . A Ἀλλὰ μὴν καὶ τὸ οὑτοϲ ἀνὴρ νῦν δὴ ξυμβλήμενοϲ ( ω 260 ) τοῖϲ αὐτοῖϲ ἐγκλήμαϲιν ὑποπίπτει . » Ἀλλ’ ἡ ὑπερβολὴ τῆϲ πρὸ ὀλίγου ἀποϲτάϲεωϲ διὰ τῆϲ ἀντωνυμίαϲ ἐπεδείκνυτο , ὡϲ εί ἔλεγεν ὁ ἔτι ὑπὸ τὴν ὄψιν μου ὤν » .
Lemmas: ἴσως τις δοκέω ὁ ἐκεῖνος δαύω περί κέαρ μάκαρ ( ζ 158 ) ἀντίκειμαι . ἵημι γάρ δεικτικός , οὔτε ἐπί τις ὁρίζω ἀναφέρω . ἀλλά ὁ ἀναφορά ὡς ἐπί τις πρόσωπον πάντως εἰμί λαμβάνω , ὅς εὐφημίζομαι προληπτικός ἀναφωνέω . A ἀλλά μήν καί ὁ οὗτος ἀνήρ νῦν δή συμβάλλω ( ω 260 ) ὁ αὐτός ἔγκλημα ὑποπίπτω . » ἀλλά ὁ ὑπερβολή ὁ πρό ὀλίγος ἀπόστασις διά ὁ ἀντωνυμία ἐπιδείκνυμι , ὡς εἰ λέγω ὁ ἔτι ὑπό ὁ ὄψις ἐγώ εἰμί » .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 26
Ὅτι δὲ κατὰ πτῶϲιν καὶ ἀριθμὸν διάφοροϲ ἡ ἀντωνυμία , δῆλον ἐντεῦθεν . Ποία γὰρ ἀκολουθία τῆϲ ἐγώ πρὸϲ δυῖκὸν τὸ νῶι , ἢ τῆϲ νῶι πρὸϲ τὸ ἡμεῖϲ ; καίτοι καθϲλικοῦ ὄντοϲ τοῦ τὰ δυϊκὰ ⟨ ἐν ⟩ παντὶ πτωτικῷ διὰ τοῦ αὐτοῦ ϲυμφώνου ἐκφέρεϲθαι τῷ ἰδίῳ πληθυντικῷ . καὶ οὐκ ἀντίι.ειται τὰ δυϊκὰ ἄρθρα ἰδοὺ γὰρ Δωριεῖϲ τοί καὶ ταί , ἀφοῦ τὸ τώ δυικὸν καὶ τά . τὸ γοῦν μεγάλοι , ἑτερόπτωτον ὸν τοῦ μέγαϲ , ὀρθῶϲ ἐπὶ τοῦ δυικοῦ τὸ λ ἐφύλαξε , καλὼ καὶ μεγάλω ϲὺν τεύχεϲιν ( C 518 ) . — Ἔτι γε μὴν ἡ ἐμοῦ πρὸϲ τὴν ἐγώ ἀντίκειται , πρόϲ τε τὴν δοτικήν , εἴγε πᾶϲα γενικὴ ἰϲοϲύλλαβοϲ ὁμοτονεῖ τῇ δοτικῇ , ἀλλ’ ἡ μὲν ἐμοί ὀξύνεται , ἡ δὲ ἐμοῦ περιϲπᾶται . οὐδεμία αἰτιατικὴ ἑνικὴ εἰϲ ε λήγει ἀνακόλουθοϲ ἄρα ἡ ἐμέ . οὐδεμία δοτικὴ μακροκατάληκτοϲ ὀξύνεται · πῶϲ οὑν ἡ ἐμοί καὶ ἡ ϲοί : — ἀλλ’ οὐδ’ ὅλωϲ δοτικὴ μονοϲύλλαβοϲ ἀξύνεται , πᾶϲαι δὲ περιϲπῶνται , μνᾶ , γῇ · πῶϲ οὑν ἡ ϲοί ; — οὐδὲν δυϊκὸν εἰϲ μόνον ῑ λήγει · πῶϲ οὑν νῶι καὶ ϲφῶι , εἶ τι είϲ ω λήγει , θηλυκόν ἐϲτι · πῶϲ οὑν ἐγώ : — τὰ εἰϲ υ ἡ ῑ οὐδέτερα , δόρυ , μέλι · πῶϲ οὑν ϲύ . ἵ ἐπὶ τῶν τριῶν γενῶν ;
Lemmas: ὅτι δέ κατά πτῶσις καί ἀριθμός διάφορος ὁ ἀντωνυμία , δῆλος ἐντεῦθεν . ποῖος γάρ ἀκολουθία ὁ ἐγώ πρός δυικός ὁ ἐγώ , ἤ ὁ ἐγώ πρός ὁ ἐγώ ; καίτοι καθσλιπου εἰμί ὁ ὁ δυικός ⟨ ἐν ⟩ πᾶς πτωτικός διά ὁ αὐτός σύμφωνον ἐκφέρω ὁ ἴδιος πληθυντικός . καί οὐ ἀντείνω ὁ δυικός ἄρθρον ἰδού γάρ Δωριεύς ὁ καί ὁ , ἀφίημι ὁ ὁ δυικός καί ὁ . ὁ γοῦν μέγας , ἑτερόπτωτος εἰμί ὁ μέγας , ὀρθός ἐπί ὁ δυικός ὁ λ φυλάσσω , καλός καί μέγας σύν τεῦχος ( C 518 ) . — ἔτι γε μήν ὁ ἐγώ πρός ὁ ἐγώ ἀντίκειμαι , πρός τε ὁ δοτικός , εἰ πᾶς γενικός ἰσοσύλλαβος ὁμοτονέω ὁ δοτικός , ἀλλά ὁ μέν ἐγώ ὀξύνω , ὁ δέ ἐγώ περισπάω . οὐδείς αἰτιατικός ἑνικός εἰς ε λήγω ἀνακόλουθος ἄρα ὁ ἐγώ . οὐδείς δοτικός μακροκατάληκτος ὀξύνω · πῶς οὖν ὁ ἐγώ καί ὁ σύ : — ἀλλά οὐδέ ὅλως δοτικός μονοσύλλαβος αὐξάνω , πᾶς δέ περισπάω , μνᾶ , γῆ · πῶς οὖν ὁ σύ ; — οὐδείς δυικός εἰς μόνος ι̅ λήγω · πῶς οὖν ἐγώ καί σύ , εἰ τις εἷς ω̅ λήγω , θηλυκός εἰμί · πῶς οὖν ἐγώ : — ὁ εἰς υ̅ ἤ ι̅ οὐδέτερος , δόρυ , μέλι · πῶς οὖν σύ . ἕ ἐπί ὁ τρεῖς γένος ;
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 27
Τῶ δὲ λέγειν , . αἱ μονοϲύλλαβοι γενικαὶ εἰϲ ου λήγουϲαι προϲθέϲει τοῦ ϲ εὐθεῖαι γίνονται , καὶ διὰ τοῦτο τὸ ϲοῦ πάλιν ἀνακόλουθον , εὔηθεϲ · ἰδοὺ γὰρ τὸ τοῦ . ἀλλ’ εἰ λέγοι τιϲ ἐπ’ ὀνομάτων . οὐδὲ τὸ ϲοῦ ὄνομα . ἄμεινον οὑν οὕτω τὰ εἰϲ δίχρονα ϲυνεϲταλμένα λήγοντα οὔποτε ἰϲοϲυλλαβεῖ · πῶϲ οὑν ἀπὸ τοῦ ϲύ τὸ ϲοῦ ; — Μυρίοιϲ ἔϲτιν ἐπιχει ροῦντα κανόϲι δεῖξαι , ὡϲ οκ ἀκόλουθοί εἰϲιν αἱ ἀντωνυμίαι , θέματα δὲ ἴδια κατὰ ἀριθμὸν καὶ πρόϲωπον καὶ πτῶϲιν .
Lemmas: ὁ δέ λέγω , . ὁ μονοσύλλαβος γενικός εἰς ο̅υ̅ λήγω πρόσθεσις ὁ σ̅ εὐθεῖα γίγνομαι , καί διά οὗτος ὁ σύ πάλιν ἀνακόλουθος , εὐήθης · ἰδού γάρ ὁ ὁ . ἀλλά εἰ λέγω τις ἐπί ὄνομα . οὐδέ ὁ σύ ὄνομα . ἀγαθός οὖν οὕτως ὁ εἰς δίχρονος συστέλλω λήγω οὔποτε ἰσοσυλλαβέω · πῶς οὖν ἀπό τίς σύ ὁ σύ ; — μυρίος εἰμί ἐπιχέω ρέω κανών δείκνυμι , ὡς κο ἀκόλουθος εἰμί ὁ ἀντωνυμία , θέμα δέ ἴδιος κατά ἀριθμός καί πρόσωπον καί πτῶσις .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 28
Πρόϲκειται δέ ὅτε καὶ κατὰ φωνὴν γένουϲ εἰϲὶν ἀπαρέμφατοι » , διὰ τὰϲ καλουμέναϲ παραγωγούϲ , ἐπεὶ αὑταί διὰ τῆϲ φωνῆϲ τὸ ἔξωθεν πρόϲωπον διαϲτέλλουϲι , καὶ διὰ τοῦτο ἀκόλουθοι κατὰ ἀριθμὸν καὶ κατὰ πτῶϲιν . αἱ μέντοι πρωτότυποι διὰ μὲν τῆϲ φωνῆϲ γένουϲ ἀδιάϲτολοί εἰϲι πάντοτε κατὰ πρῶτον καὶ δεύτερον πρόϲωπον , διὰ δὲ τῆϲ ὑπ’ αὐτῶν δείξεωϲ ἡ τῶν γενῶν διαϲτολὴ παρεμφαίνεται · ϲυνεξηγούμενον γὰρ ἔχει τὸ γένοϲ ἡ δεῖξιϲ . ὅθεν καὶ μοναδικαὶ καλοῦνται , ἐπεὶ διὰ μιᾶϲ φωνῆϲ ἡ τριγένεια παρίϲταται · τὸ γὰρ ἐγώ καὶ ϲύ ἐπὶ παντὸϲ γένουϲ . — Νοητέον μέντοι , ὅτι καὶ ⟨ αἱ ⟩ παραχθεῖϲαι πάλιν κατὰ τὸ ἐντὸϲ πρόϲωπον ἀνακόλουθοι τοῖϲ ἀριθμοῖϲ εἰϲιν · ἐμόϲ γὰρ καὶ νωίτεροϲ , ἡμέτεροϲ . ποία γὰρ ἀκολουθία τοῦ ἐντὸϲ προϲώπου ἐν τῷ νωίτεροϲ καὶ ἡμέτεροϲ ;
Lemmas: πρόσκειμαι δέ ὅτε καί κατά φωνή γένος εἰμί ἀπαρέμφατος » , διά ὁ καλέω παραγωγός , ἐπεί οὗτος διά ὁ φωνή ὁ ἔξωθεν πρόσωπον διαστέλλω , καί διά οὗτος ἀκόλουθος κατά ἀριθμός καί κατά πτῶσις . ὁ μέντοι πρωτότυπος διά μέν ὁ φωνή γένος ἀδιάστολος εἰμί πάντοτε κατά πρῶτος καί δεύτερος πρόσωπον , διά δέ ὁ ὑπό αὐτός δείξις ὁ ὁ γένος διαστολή παρεμφαίνω · συνεξηγέομαι γάρ ἔχω ὁ γένος ὁ δεῖξις . ὅθεν καί μοναδικός καλέω , ἐπεί διά εἷς φωνή ὁ τριγένεια παρίστημι · ὁ γάρ ἐγώ καί σύ ἐπί πᾶς γένος . — νοέω μέντοι , ὅτι καί ⟨ ὁ ⟩ παράγω πάλιν κατά ὁ ἐντός πρόσωπον ἀνακόλουθος ὁ ἀριθμός εἰμί · ἐμός γάρ καί νωΐτερος , ἡμέτερος . ποῖος γάρ ἀκολουθία ὁ ἐντός πρόσωπον ἐν ὁ νωΐτερος καί ἡμέτερος ;
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 29
Αἴτιον παραλαμβάνουϲι τῆϲ ἀκλιϲίαϲ τὸ πᾶϲαν λέξιν , τῶν τριῶν οὐϲαν γενῶν παραϲτατικήν , ἄκλιτον φυλάϲϲεϲθαι , καὶ τοῦτο τεκμαίρονται ἐκ τῶν ἀριθμῶν . ἐπεὶ γὰρ τὸ τέϲϲαρεϲ καὶ τρεῖϲ οὐ μιῇ φωνῇ χρῆται κατὰ τῶν τριῶν γενῶν ( τέϲϲαρα γὰρ καὶ τρία ) , διὰ τοῦτο κλίνεται , τεϲϲάρων καὶ τέϲϲαρϲι · τὸ μέντοι πέντε καὶ τὰ τοιαῦτα , μοναδικὰ ὄντα κατὰ τῶν τριῶν γενῶν , ἄκλιτα . καὶ διὰ τοῦτο τὸ δυοῖν κλιθὲν ἠλογήθη , τοῦ δύο μοναδικοῦ καθεϲτῶτοϲ . ( τὸ γὰρ ϲώφρονε καὶ τὸ φιλιάτρω κλιθὲν οὐκ ἀντέκειτο · ἡ γὰρ τούτων ἑνικὴ ἐκφορὰ καὶ πληθυντικὴ οὐ τὰ τρία γένη ἐδήλου . ) ὅθεν καὶ τὰϲ ἀντωνυμίαϲ τὸ αὐτὸ ἀναδέχεϲθαι . ὅπου γάρ εἰϲι μοναδικαί , ἐκεῖ καὶ ἄκλιτοι · ὅπου δὲ τὸ γένοϲ διαϲτέλλεται , ἐκεῖ καὶ ἡ κλίϲιϲ . » – ὙΠπολαμβάνω δ’ εὐλόγωϲ τὰϲ πτώϲειϲ τῶν τοιούτων ϲεϲιγῆϲθαι , ϲυνεξηταϲμέναϲ τῇ τοῦ γένουϲ ϲυγχύϲει . τούτῳ γὰρ τῶ λόγῳ τὰ τῶν τριῶν γενῶν διακριτικὰ ἀκώλυτον ἔχει καὶ τὴν εἰϲ τὰϲ πτώϲειϲ μετάβαϲιν .
Lemmas: αἴτιος παραλαμβάνω ὁ ἀκλισία ὁ πᾶς λέξις , ὁ τρεῖς εἰμί γένος παραστατικός , ἄκλιτος φυλάσσω , καί οὗτος τεκμαίρομαι ἐκ ὁ ἀριθμός . ἐπεί γάρ ὁ τέσσαρες καί τρεῖς οὐ εἷς φωνή χράω κατά ὁ τρεῖς γένος ( τέσσαρες γάρ καί τρεῖς ) , διά οὗτος κλίνω , τέσσαρες καί τέσσαρες · ὁ μέντοι πέντε καί ὁ τοιοῦτος , μοναδικός εἰμί κατά ὁ τρεῖς γένος , ἄκλιτος . καί διά οὗτος ὁ δύο κλίνω ἀλογέω , ὁ δύο μοναδικός καθίστημι . ( ὁ γάρ σώφρων καί ὁ φιλίατρος κλίνω οὐ ἀντίκειμαι · ὁ γάρ οὗτος ἑνικός ἐκφορά καί πληθυντικός οὐ ὁ τρεῖς γένος δηλόω . ) ὅθεν καί ὁ ἀντωνυμία ὁ αὐτός ἀναδέχομαι . ὅπου γάρ εἰμί μοναδικός , ἐκεῖ καί ἄκλιτος · ὅπου δέ ὁ γένος διαστέλλω , ἐκεῖ καί ὁ κλίσις . » – ὙΠπολαμβάνω δέ εὔλογος ὁ πτῶσις ὁ τοιοῦτος σιγάω , συνεξετάζω ὁ ὁ γένος σύγχυσις . οὗτος γάρ ὁ λόγος ὁ ὁ τρεῖς γένος διακριτικός ἀκώλυτος ἔχω καί ὁ εἰς ὁ πτῶσις μετάβασις .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 30
Τὸ λέγειν , ὡϲ τῇ μὲν ἐμέο ἀκόλουθοϲ ἡ ἡμέων , τῆ δὲ ἐμοῦ ἡ ἡμῶν . καθὸ αἱ γενικαὶ πληθυντικαὶ ἰϲοϲυλλαβοῦϲι ταῖϲ ἑνικαῖϲ , ληρῶδεϲ . οὕτε γάρ , εἰ ἦν ἀκόλουθοϲ , τὸ ἕν τὰ πλείονα ἐκανόνιζεν , οὕτε ἔϲτιν ἀκόλουθοϲ · τὰ γὰρ ἐναντία ἐϲτίν . ἡ μὲν γὰρ δαϲύνεται , ἀπὸ τοῦ η ἀρχομένη , ἡ δὲ ψιλοῦται , ἀπὸ τοῦ ε . τί δ’ ἂν φήϲαιεν ἐπὶ τῆϲ ϲέο καὶ ὑμέων , οὐδεμιᾶϲ ἔτι ἀφορμῆϲ οϲηϲ — Οὐχ ὑγιὲϲ δὲ κἀκεῖνο . εἐπεὶ γάρ » , φαϲιν , ἀπὸ τοῦ ε ἄρχονται πᾶϲαι ἐπὶ τοῦ πρώτου , ἀκολουθίαϲ ἐχόμεναι , ἡ φύϲιϲ ἐν τοῖϲ τέλεϲιν οὐδέποτε ποιεῖ ϲὐγχυϲιν » . Τί δὲ οὐχὶ πάλιν τὰ δυϊκὰ καὶ τὰ πληθυντικὰ ἀπὸ τοῦ ε ἄρχεται ; — Δῆλον οὑν ὡϲ μόνον ἕνεκα ϲημαινομένου γενικήν φαμεν τὴν ἐμοῦ τῆϲ ἐγώ , καὶ ἔτι δυϊκὴν τὴν νῶι , εἴγε καὶ ἐν ὀνόμαϲιν ἑτερόπτωτα , ὕδωρ ὕδατοϲ , μέγαϲ μεγάλου , καὶ ἐν ῥήμαϲιν ἑτερόκλιτα , ἔϲθω ἔφα γον , φέρω οἴϲω .
Lemmas: ὁ λέγω , ὡς ὁ μέν ἐγώ ἀκόλουθος ὁ ἐγώ , ὁ δέ ἐγώ ὁ ἐγώ . καθό ὁ γενικός πληθυντικός ἰσοσυλλαβέω ὁ ἑνικός , ληρώδης . ἵημι γάρ , εἰ εἰμί ἀκόλουθος , ὁ εἷς ὁ πολύς κανονίζω , ἵημι εἰμί ἀκόλουθος · ὁ γάρ ἐναντίος εἰμί . ὁ μέν γάρ δασύνω , ἀπό ὁ η̅ ἄρχω , ὁ δέ ψιλόω , ἀπό ὁ ε̅ . τίς δέ ἄν φημί ἐπί ὁ σύ καί σύ , οὐδείς ἔτι ἀφορμή ὅσος — οὐ ὑγιής δέ ἐκεῖνος . εἶπον γάρ » , φημί , ἀπό ὁ ε ἄρχω πᾶς ἐπί ὁ πρῶτος , ἀκολουθία ἔχω , ὁ φύσις ἐν ὁ τέλος οὐδέποτε ποιέω σύγχυσις » . τίς δέ οὐ πάλιν ὁ δυικός καί ὁ πληθυντικός ἀπό ὁ ε ἄρχω ; — δῆλος οὖν ὡς μόνος ἕνεκα σημαίνω γενικός φημί ὁ ἐγώ ὁ ἐγώ , καί ἔτι δυικός ὁ ἐγώ , εἰ καί ἐν ὄνομα ἑτερόπτωτος , ὕδωρ ὕδωρ , μέγας μέγας , καί ἐν ῥῆμα ἑτερόκλιτος , ἔσθω φημί γος , φέρω φέρω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 31
εὶ αἱ ϲύνθετοι τῶν λέξεων διηνεκὲϲ ἔχουϲι τὸ ϲημαινόμενον , καθάπερ ὁ μιϲάνθρωποϲ , ὁ φιλάνθρωποϲ καὶ φιλοπλάτων , πῶϲ οὐ γέλοιοι οἱ ϲυνάρθρουϲ καὶ ἀϲυνάρθρουϲ ἀποφαινόμενοι τὰϲ ἀντωνυμίαϲ : καὶ γὰρ αἱ καλούμεναι ϲύναρθροι , πρόϲωπα ἔχουϲαι δεικτικά , δεκτικαὶ οὑκ εἰϲιν ἄρθρων , καθάπερ ἐπὶ τοῦ ἐμόϲ εἶ καὶ ἡμέτεροϲ εἶ οὖτε αἱ ἀϲύναρθροι ἐκτόϲ είϲιν ἄρθρων . Ἀττικοὶ γοῦν τὸν ἐμέ ἰαλλίμαχοϲ ναὶ μὰ τὸν αὐτὸν ἐμέ · καὶ τὸν ϲὲ Κροτωπιάδην ( fr . 315 ΟSϲhneider ) · καὶ Μένανδροϲ ἐν Ὕμνιδι ( Mein . com . gr . lV 210 ) νῦν δὲ κατὰ πόλιν εὕρῃ τὸν ἕτερον , τὸν ϲέ , τὸν ἐμὲ τουτον . ἀλλ’ εἰ καὶ ταῦτα παράλογον ἔχει τὴν ϲύνταξιν , ἀλλ’ οὖν γε τοῖϲ ὑποτακτικοῖϲ ϲυντάϲϲονται , ἐγὼ ὃϲ ἔγρα ψᾶ , ἐμὲ ὃν ἐτίμηϲαϲ . τί οὖν οὐ μᾶλλον ἀπὸ τῶν ὑποτακτικῶν ἄρθρων ϲύναρθροι είρήϲονται , ἧπερ ἐκ τῶν προτακτικῶν ἀϲύναρθροι καὶ ἀνάπαλιν ἡ ἐμόϲ καὶ ϲόϲ καὶ αἱ παραπλήϲιοι , οὐ προϲλαμβάνουϲαι ὑποτακτικὰ ἄρῆορα , ἀϲύναρθροι είρή ϲονται · οὐ γὰρ ϲυϲτατὸν τὸ λέγειν ἐμὸϲ ὃϲ ἔδραϲεν , εί μὴ προϲθείημεν τὸ δοῦλοϲ , οὐ ἐϲτὶ τὸ ἄρθρον . ἀμέλει γοῦν καὶ οὕτω φαμέν , δοῦλοϲ ὅϲ ἐ δραϲε . τί δ’ οὐχὶ μᾶλλον ἐκ τοῦ πρὸϲ τὸ δεύτερον πρόϲωπον , λέγω δὲ τοῦ ἐμὸϲ εἰ , ἀϲύναρθροι ῥηθήϲονται , ἤπερ ἐκ τοῦ κατὰ τὸ τρίτον , τοῦ ⟨ ὁ ⟩ ἐμόϲ ἐϲτι , ⟨ ϲύναρθοι ⟩
Lemmas: εἰ ὁ σύνθετος ὁ λέξις διηνεκής ἔχω ὁ σημαίνω , καθά ὁ μισάνθρωπος , ὁ φιλάνθρωπος καί φιλοπλάτων , πῶς οὐ γέλοιος ὁ σύναρθρος καί ἀσύναρθρος ἀποφαίνω ὁ ἀντωνυμία : καί γάρ ὁ καλέω σύναρθρος , πρόσωπον ἔχω δεικτικός , δεκτικός οὐ εἰμί ἄρθρον , καθά ἐπί ὁ ἐμός εἰμί καί ἡμέτερος εἰμί οὔτε ὁ ἀσύναρθρος ἐκτός εἶμι ἄρθρον . Ἀττικός γοῦν ὁ ἐγώ ιαλλιμηχος ναί μά ὁ αὐτός ἐγώ · καί ὁ σύ Κροτωπιάδης ( fr . 315 ὅς ) · καί Μένανδρος ἐν Ὗμνις ( Mein . com . gr . lV 210 ) νῦν δέ κατά πόλις εὑρίσκω ὁ ἕτερος , ὁ σύ , ὁ ἐγώ οὗτος . ἀλλά εἰ καί οὗτος παράλογος ἔχω ὁ σύνταξις , ἀλλά οὖν γε ὁ ὑποτακτικός συντάσσω , ἐγώ ὅς γράω Ψᾶ , ἐγώ ὅς τιμάω . τίς οὖν οὐ μάλα ἀπό ὁ ὑποτακτικός ἄρθρον σύναρθρος εἴρω , ἤ ἐκ ὁ προτακτικός ἀσύναρθρος καί ἀνάπαλιν ὁ ἐμός καί σός καί ὁ παραπλήσιος , οὐ προσλαμβάνω ὑποτακτικός ἄρος , ἀσύναρθρος εἴρη σοντ · οὐ γάρ συστατός ὁ λέγω ἐμός ὅς δράω , εἰ μή προστίθημι ὁ δοῦλος , ὅς εἰμί ὁ ἄρθρον . ἀμέλει γοῦν καί οὕτως φημί , δοῦλος ὅς πέντε δρω . τίς δέ οὐ μάλα ἐκ ὁ πρός ὁ δεύτερος πρόσωπον , λέγω δέ ὁ ἐμός εἰμί , ἀσύναρθρος λέγω , ἤ ἐκ ὁ κατά ὁ τρίτος , ὁ ⟨ ὁ ⟩ ἐμός εἰμί , ⟨ σύναρθος ⟩
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 32
Ἐδείχθη ἄρα ὡϲ ἡ ἐπ’ αὐταῖϲ κλῆϲιϲ διέψευϲται , εἰϲ τὰ ἐναντία περιιϲταμένη . οὐκ οἴμαι δὲ ἄκαιρον γενήϲεϲθαι τὸ καὶ τὸν λόγον τῆϲ ἀϲυνταξίαϲ παραθέϲθαι . Ἡ τῶν ἄρθρων ϲημαϲία ἀλλοτρία δείξεωϲ καθέϲτηκεν , ἐπαγγέλλεται δὲ ἀναφοράν , ὅ ἐϲτιν ἀναπολούμενον πρόϲωπον . ὀρθῶϲ οὖν τῶν πρωτοτύπων , δεῖξιν ϲημαινουϲῶν , κατὰ πρόταξιν ἀμοιρεῖ , καθ’ὑπόταξιν δὲ οὐκέτι , ἐγῶ ὃϲ ἐποίηϲα · ἀναπολεῖ γὰρ ἐπὶ τὴν ἐγώ προυφεϲτῶϲαν .
Lemmas: δείκνυμι ἄρα ὡς ὁ ἐπί αὐτός κλῆσις διαψεύδω , εἰς ὁ ἐναντίος περιίστημι . οὐ οἴομαι δέ ἄκαιρος γίγνομαι ὁ καί ὁ λόγος ὁ ἀσυνταξία παρατίθημι . ὁ ὁ ἄρθρον σημασία ἀλλότριος δείξις καθίστημι , ἐπαγγέλλω δέ ἀναφορά , ὅς εἰμί ἀναπολέω πρόσωπον . ὀρθός οὖν ὁ πρωτότυπος , δεῖξις σημαίνω , κατά πρόταξις ἀμοιρέω , καθ’υποταξις δέ οὐκέτι , ἐγώ ὅς ποιέω · ἀναπολέω γάρ ἐπί ὁ ἐγώ προΰπειμι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 33
Ἔϲτι καὶ οὔτωϲ εἰπεῖν . αἱ ἀντωνυμίαι τοῖϲ πύϲμαϲιν ἀνθυπαγὸμεναι γνῶϲιν πρώτην ἐπαγγέλλονται ( τίϲ ἔγρα ψεν ἐγὠ ἢ ὅδε ) , τὰ δὲ ἄρθρα δευτέραν γνῶϲιν ϲημαίνει , ἄνθρωποϲ ἦλθεν , ὁ ἄνθρω ποϲ ἦλθεν · πλοῖον ἦλθε , τὸ πλοῖον ἦλθε , τὸ καὶ πάλαι γινωϲκόμενον . πῶϲ οὑν δυνατὸν τὸ ἄρθρον προτάϲϲεϲθαι τῆϲ πρώτηϲ δείξεωϲ ἀκωλύτωϲ γὰρ ὑποταγήϲεται , ἀναπολοῦντα ἐπὶ τὴν προκειμένην δεῖξιν , ἐμὲ δν ἐτίμηϲα ϲ . Μαρτυροῦϲι τῷ λόγῳ αἱ παραγωγοί . δεικνύουϲαι μὲν γὰρ τὸ κτῆμα ἀπρόϲληπτοί εἰϲιν ἄρθρων , ἐμὸϲ εἰ , ἡμέτεροϲ εἰ · ὑπὲρ δὲ ἀπόντοϲ τοῦ κτήματοϲ ἀναπολοῦϲιν ἐπὶ τὴν προκειμένην γνῶϲιν , ὁ ἐμόϲ ἐϲτι φίλοϲ , ὁ ἡμέτερόϲ ἐϲτιν οίκέτηϲ . τούτῳ τῷ λόγῳ τὸ ὦ ἐπὶ κλητικῆϲ δείκνυται , ὡϲ οὐ τῆϲ ἐννοίαϲ τῶν ἄρθρων ἔχεται .
Lemmas: εἰμί καί οὔτως λέγω . ὁ ἀντωνυμία ὁ πύσμα ἀνθυπάγω γνῶσις πρῶτος ἐπαγγέλλω ( τίς γράω ψε ἐγώ ἤ ὅδε ) , ὁ δέ ἄρθρον δεύτερος γνῶσις σημαίνω , ἄνθρωπος ἔρχομαι , ὁ ἄνθρω πούς ἔρχομαι · πλοῖον ἔρχομαι , ὁ πλοῖον ἔρχομαι , ὁ καί πάλαι γιγνώσκω . πῶς οὖν δυνατός ὁ ἄρθρον προτάσσω ὁ πρῶτος δείξις ἀκωλύτως γάρ ὑποτάσσω , ἀναπολέω ἐπί ὁ πρόκειμαι δεῖξις , ἐγώ δν τιμάω Σ . μαρτύρομαι ὁ λόγος ὁ παραγωγός . δείκνυμι μέν γάρ ὁ κτῆμα ἀπρόσληπτος εἰμί ἄρθρον , ἐμός εἰμί , ἡμέτερος εἰμί · ὑπέρ δέ ἄπειμι ὁ κτῆμα ἀναπολέω ἐπί ὁ πρόκειμαι γνῶσις , ὁ ἐμός εἰμί φίλος , ὁ ἡμέτερος εἰμί οἰκέτης . οὗτος ὁ λόγος ὁ ὦ ἐπί κλητικός δείκνυμι , ὡς οὐ ὁ ἔννοια ὁ ἄρθρον ἔχω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 34
Ῥητέον δὲ καὶ ὑπὲρ τῶν ὑποτακτικῶν , ὡϲ ταῖϲ κτητικαῖϲ οὐ ϲυντάϲϲεται . Ἔφαμεν δὴ τὸ ἄρθρον παραλαμβανόμενον γνῶϲιν προϊοῦϲαν ἐπαγγέλλεϲθαι , τὰ δὲ κτητικὰ ἐλλείπῃ ἐϲτὶ τοῦ ἐφ’ ὃ φέρεται ἡ κτῆϲιϲ προϲώπου · τὸ γὰρ Ἀριϲτάρχειοϲ καὶ ἐμόϲ ἄγνωϲτα κατὰ τὴν κτῆϲιν . πῶϲ οὑν τὸ γνῶϲιν ἐπαγγελλόμενον ἐπὶ τὴν ἐλλείπῃ προϲώπου δεῖξιν ἀνενεχθήϲεται ;
Lemmas: λέγω δέ καί ὑπέρ ὁ ὑποτακτικός , ὡς ὁ κτητικός οὐ συντάσσω . φημί δή ὁ ἄρθρον παραλαμβάνω γνῶσις προιόω ἐπαγγέλλω , ὁ δέ κτητικός ἐλλείπω εἰμί ὁ ἐπί ὅς φέρω ὁ κτῆσις πρόσωπον · ὁ γάρ Ἀριστάρχειος καί ἐμός ἄγνωστος κατά ὁ κτῆσις . πῶς οὖν ὁ γνῶσις ἐπαγγέλλω ἐπί ὁ ἐλλείπω πρόσωπον δεῖξις ἀναφέρω ;
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 35
Ἐπιϲτατέον δὲ κἀκείνῳ τῷ λόγῳ , εἰ ὅλωϲ τῶν προτακτικῶν ἄρθρων ἐπιδεκτικαί εἰϲιν αἱ ἀντωνυμίαι , τουτέϲτιν ἐν τῷ ὁ ἐμόϲ εἰ τὸ ὁ τῆϲ ἀντωνυμίαϲ ἐϲτὶν ἢ τοῦ ὑπακουομένου κτήματοϲ . ( Τὸ δὴ ἐντὸϲ πρόϲωπον νοούμενον , τουτέϲτι τὸ τοῦ κτήτοροϲ , ἡ ἀντωνυμία ἐπαγγέλλεται , εἴγε τὴν τῶν πρώτων προϲώπων μετάβαϲιν ὁρίζει · τὸ δὲ ἐκτόϲ , τουτέϲτι τὸ κτῆμα , οὐκέτι . ἐμὄϲ γάρ καὶ ϲόϲ , καὶ ζητοῦμεν τίϲ ; οἶκοϲ ἢ δοῦλοϲ ἢ ἵπποϲ : ἀόριϲτον οὖν τὸ τοιοῦτον . ) καὶ τοῦτο δῆλον ἐκ τοῦ τὰ ἄρθρα ϲυνοικειοῦϲθαι τοῖϲ κτήμαϲιν . εἴγε τὸ ἡμέτεροϲ , πληθυνόμενον κατὰ τὸ ἐντόϲ , ἑνικὸν ἄρθρον προϲπαραλαμβάνει , ὅτι καὶ τὸ κτῆμα ἑνικόν , καὶ ἀνάπαλιν τὸ ἐμοί , ἐνικὸν ὁν κατὰ τὸν κτήτορα , πληθυντικὸν δὲ κατὰ τὸ κτῆμα . πληθυντικὸν ἄρθρον λαμβάνει · καὶ καθόλου ἐπὶ πάντων ταὐτὸν ἂν γένοιτο . Πρὸϲ τούτοιϲ τὸ ὁ ἐμὸϲ πατήρ μεταλαμβάνεται εἰϲ τὸ ὁ πατήρ μου · ὁμόλογοϲ οὑν ἡ ἐπὶ τὸ κτῆμα ἀναφορὰ τοῦ ἄρθρου .
Lemmas: ἐπιστατέον δέ ἐκεῖνος ὁ λόγος , εἰ ὅλος ὁ προτακτικός ἄρθρον ἐπιδεκτικός εἰμί ὁ ἀντωνυμία , τουτέστι ἐν ὁ ὁ ἐμός εἰ ὁ ὁ ὁ ἀντωνυμία εἰμί ἤ ὁ ὑπακούω κτῆμα . ( ὁ δή ἐντός πρόσωπον νοέω , τουτέστι ὁ ὁ κτήτωρ , ὁ ἀντωνυμία ἐπαγγέλλω , εἰ ὁ ὁ πρῶτος πρόσωπον μετάβασις ὁρίζω · ὁ δέ ἐκτός , τουτέστι ὁ κτῆμα , οὐκέτι . ἐμός γάρ καί σός , καί ζητέω τίς ; οἶκος ἤ δοῦλος ἤ ἵππος : ἀόριστος οὖν ὁ τοιοῦτος . ) καί οὗτος δῆλος ἐκ ὁ ὁ ἄρθρον συνοικειόω ὁ κτῆμα . εἰ ὁ ἡμέτερος , πληθύνω κατά ὁ ἐντός , ἑνικός ἄρθρον προσπαραλαμβάνω , ὅτι καί ὁ κτῆμα ἑνικός , καί ἀνάπαλιν ὁ ἐγώ , ἑνικός εἰμί κατά ὁ κτήτωρ , πληθυντικός δέ κατά ὁ κτῆμα . πληθυντικός ἄρθρον λαμβάνω · καί καθόλου ἐπί πᾶς αὐτός ἄν γίγνομαι . πρός οὗτος ὁ ὁ ἐμός πατήρ μεταλαμβάνω εἰς ὁ ὁ πατήρ ἐγώ · ὁμόλογος οὖν ὁ ἐπί ὁ κτῆμα ἀναφορά ὁ ἄρθρον .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 36
Διαψεύδεϲθαι δέ φαϲι τὸν λόγον · εἰναι γὰρἴδιον ἄρθρον τῆϲ ἀντωνυμίαϲ καὶ ἴδιον τοῦ κτήματοϲ . τὸ γοῦν ὁ πατὴρ ὁ ἐμὸϲ φιλοϲοφε ῖ ἑκατέρῳ ἀπένειμε τὸ ἄρθρον v , ὅπερ οὐκ ἂν παρηκολούθει , εί μὴ καὶ ἡ ἀντωνυμία εἶχετὸ ἄρθρον . ἐπεὶεἰ ταὐτὸν ἦν ὁ ἐμ ὸϲ πατήρ καὶ ὁ ποτὴ ρ ὁ ἐμόϲ , κἆν πάντωϲ μετατιθέμενον τὸ αὐτὸ ϲημαινόμενον ἐφύλαττεν , ὅπερ οὐ φυλάϲϲει · ὁ πατὴρ γὰρ ὁ ἐμὸϲ τουτέϲτιν οὐκ ἄλλου , ἐν δὲ τῷ ἑτέρῳ οὐκ ἄλλοϲ . »
Lemmas: διαψεύδω δέ φημί ὁ λόγος · εἰμί γαρίδιον ἄρθρον ὁ ἀντωνυμία καί ἴδιος ὁ κτῆμα . ὁ γοῦν ὁ πατήρ ὁ ἐμός φιλόσοφος ἵ ἑκάτερος ἀπονέμω ὁ ἄρθρον v , ὅς οὐ ἄν παρακολουθέω , εἰ μή καί ὁ ἀντωνυμία ἔχω ἄρθρον . ἐπέρχομαι αὐτός εἰμί ὁ ἐν ὅς πατήρ καί ὁ ποτή ρ ὁ ἐμός , ἄν πάντως μετατίθημι ὁ αὐτός σημαίνω φυλάσσω , ὅς οὐ φυλάσσω · ὁ πατήρ γάρ ὁ ἐμός τουτέστι οὐ ἄλλος , ἐν δέ ὁ ἕτερος οὐ ἄλλος . »
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 37
Oὐ πάνυ δὲ ἰϲχυρὰ τὰ λεγόμενα . οὐ γάρ , ἐπεὶ μετατεθέντα τὰ ὀνόματα μετήλλαττε τὰ ϲημαινύμενα , εὐθέωϲ καὶ οὐ τῶν ὀνομάτων τὰ ἄρθρα . ὁμολογούμενόν ἐϲτιν ἐν τῷ ὁ ἐχθὲϲ ἄνθρω ποϲ , τοῦ ἐχθὲϲ ἀνθρώπου , ὁ νῦν ἄνθρωποϲ , τοῦ νῦν ἀνθ ῥώπου , ὡϲ τὰ ἄρθρα τῶν ὀνομάτων καὶ οὐ τῶν χρονικῶν ἐπιρρημάτων , εἴγε καὶ ϲυϲχηματίζονται καὶ εἰϲ τοὺϲ ἀριθμονϲ καὶ τὰϲ πτώϲειϲ . ἀλλὰ ταῦτα μετατεθέντα διακρούεται τὸ ϲημαινόμενον · τὸ γὰρ χθὲϲ ὁ ἄν θρωποϲ ἢ νῦν ὁ Πτολεμαῖοϲ καὶ τὰ παραπλήϲια οὐκέτι πλῆθοϲ ἐπαγγέλλονται , ἀλλ’ ἕνα καὶ τὸν αὐτόν , καιροῦ μόνον μεταβολὴν ἀναδεξάμενον . τί οὖν τὸ παράδοξον , εἰ καὶ τὸ ὁ ἐμὸϲ πατήρ διαφέρει τοῦ ὁ πατὴρ ὁ ἐμόϲ ;
Lemmas: ὐ πάνυ δέ ἰσχυρός ὁ λέγω . οὐ γάρ , ἐπεί μετατίθημι ὁ ὄνομα μεταλλάσσω ὁ σημαίνω , εὐθύς καί οὐ ὁ ὄνομα ὁ ἄρθρον . ὁμολογέω εἰμί ἐν ὁ ὁ χθές ἄνθρω πούς , ὁ χθές ἄνθρωπος , ὁ νῦν ἄνθρωπος , ὁ νῦν ἀνθ ῥῶπος , ὡς ὁ ἄρθρον ὁ ὄνομα καί οὐ ὁ χρονικός ἐπίρρημα , εἰ καί συσχηματίζω καί εἰς ὁ ἀριθμός καί ὁ πτῶσις . ἀλλά οὗτος μετατίθημι διακρούω ὁ σημαίνω · ὁ γάρ χθές ὁ ἄν θρωπος ἤ νῦν ὁ Πτολεμαῖος καί ὁ παραπλήσιος οὐκέτι πλῆθος ἐπαγγέλλω , ἀλλά εἷς καί ὁ αὐτός , καιρός μόνος μεταβολή ἀναδέχομαι . τίς οὖν ὁ παράδοξος , εἰ καί ὁ ὁ ἐμός πατήρ διαφέρω ὁ ὁ πατήρ ὁ ἐμός ;
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 38
Ἀλλὰ καὶ τὰ δύο ἄρθρα ὡμολόγηϲεν , ὅτι καὶ τῆϲ ἀντωνυμίαϲ ἐϲτὶ τὸ ἄρθρον . » Καὶ τοῦτο εὐαπόλυτον , εἴγε ἀπειράκιϲ κατὰ μιᾶϲ εὐθείαϲ δύο ἄρθρα παραλαμβάνεται . φαμὲν γοῦν ὁ δ οῦλοϲ ὁ τοῦ Ἀριϲτάρχου , ὁ π αῖ ϲ ὁ τοῦ βαϲιλέωϲ , καὶ δῆλον ὡϲ τῆϲ εὐθείαϲ τὰ δύο ἄρθρα · ἡ γὰρ γενικὴ ἀπέλαβε τὸ ἴδιον . ἦν δὲ τὸμὲν κατ’ ἀρχὴνἀναφορὰν δηλοῦν , τὸ δὲ ἑξῆϲ ὡϲ οὐχ ὁ ἄλλου . — ἀμέλει γέ τοι ἔϲτι , μεταλαμβάνοντα ἐπὶ τρίτου προϲώπου γενικὴν πτῶϲιν , φάναι ὁ πατὴρ ὁ ἐκείνου , ὁ φίλοϲ ὁ τούτου , τοῦ * « ὁ » πάλιν ἀναφερομένου ἐπὶτὸ ὁ πατήρ - . πόθενγὰρἔτιἐπὶ τὸ ἐκείνου καὶ τούτου , εἴγε καὶ ἀϲύναρθροι καὶ κατὰ γενικῆϲ πτώϲεωϲ · — πρὸϲ τούτοιϲ ἐδείχθη , ὡϲ τὰ ἄρθρα ἀποφεύγει τὰϲ δείξειϲ . πῶϲ οὑν ἐν τῷ ἐντὸϲ προϲώπῳ , δεικτικῷ ὄντι , ὅπερ ἐϲτίν , ὡϲ προείρηται , ἡ ἀντωνυμία , ἄρθρον ἔτι προϲελεύϲεται , ὅτε οὐδὲ τῷ ἐκτὸϲ ὑπακουομένῳ , ὅτε ἐπὶ δείξεωϲ λαμβάνεται , ἐμὸϲ εἰ φίλοϲ , ἡμἐτεροϲ ὑπάρχειϲ οίκέτηϲ ;
Lemmas: ἀλλά καί ὁ δύο ἄρθρον ὁμολογέω , ὅτι καί ὁ ἀντωνυμία εἰμί ὁ ἄρθρον . » καί οὗτος εὐαπόλυτος , εἰ ἀπειράκις κατά εἷς εὐθεῖα δύο ἄρθρον παραλαμβάνω . φημί γοῦν ὁ δεσποινίδα ὅλος ὁ ὁ Ἀρίσταρχος , ὁ π ὁ Σ ὁ ὁ βασιλεύς , καί δῆλος ὡς ὁ εὐθύς ὁ δύο ἄρθρον · ὁ γάρ γενικός ἀπολαμβάνω ὁ ἴδιος . εἰμί δέ τόμος κατά ἀρχὴνἀναφορὰν δηλόω , ὁ δέ ἑξῆς ὡς οὐ ὁ ἄλλος . — ἀμέλει γε τοι εἰμί , μεταλαμβάνω ἐπί τρίτος πρόσωπον γενικός πτῶσις , φημί ὁ πατήρ ὁ ἐκεῖνος , ὁ φίλος ὁ οὗτος , ὁ * « ὁ » πάλιν ἀναφέρω ἔπειμι ὁ πατήρ - . πόθενγὰρἔτιἐπὶ ὁ ἐκεῖνος καί οὗτος , εἰ καί ἀσύναρθρος καί κατά γενικός πτῶσις · — πρός οὗτος δείκνυμι , ὡς ὁ ἄρθρον ἀποφεύγω ὁ δεῖξις . πῶς οὖν ἐν ὁ ἐντός πρόσωπον , δεικτικός εἰμί , ὅς εἰμί , ὡς προλέγω , ὁ ἀντωνυμία , ἄρθρον ἔτι προσέρχομαι , ὅτε οὐδέ ὁ ἐκτός ὑπακούω , ὅτε ἐπί δείξις λαμβάνω , ἐμός εἰμί φίλος , ἡμέτερος ὑπάρχω οἰκέτης ;
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 39
Χρὴ ἄρα καλεῖν , καθάπερ καὶ ὁ Πρύφων . πρωτοτύπουϲ τήν τε ἐγώ καὶ τὰϲ ὑπολοίπουϲ , ὅτι οὐκ ἀπ’ ἄλλων · παραγωγούϲ δὲ καὶ κτητικὰϲ τὴν ἡμέτεροϲ καὶ νωίιεροϲ , ὅτι ἀπὸ τῶν πρωτοτύπων τὴν γένεϲιν ἔχουϲι , κτῆϲίν τε δηλοῦϲιν , ἀπὸ γενικῶν παραγόμεναι καὶ εἰϲ γενικὴν μεταλαμβανόμεναι , καθάπερ καὶ τὰ κτητικὰ τῶν ὀνομάτων .
Lemmas: Χρή ἄρα καλέω , καθά καί ὁ πρυφαω . πρωτότυπος ὁ τε ἐγώ καί ὁ ὑπόλοιπος , ὅτι οὐ ἀπό ἄλλος · παραγωγός δέ καί κτητικός ὁ ἡμέτερος καί νώιος , ὅτι ἀπό ὁ πρωτότυπος ὁ γένεσις ἔχω , κτῆσις τε δηλόω , ἀπό γενικός παράγω καί εἰς γενικός μεταλαμβάνω , καθά καί ὁ κτητικός ὁ ὄνομα .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 40
ὔὐχ ὑγιέϲ τε λέγειν v , ὅτι τὰ ἄρθρα οὐ προϲτίθεται ταῖϲ ἀντωνυμίαιϲ , ὅτι ἐν τοῖϲ γένεϲιν ἀδιάϲτολοί εἰϲιν ( ἐκ γὰρ τοῦ ἐναντίου ἐχρῆν , ἵνα διαϲταλῇ τὸ γένοϲ , ταῖϲ τε τὸ γένοϲ διαϲτελλούϲαιϲ ἔδει μὴ προϲτίθεϲθαι ) · ἀρκετὴ γὰρ ἡ δεῖξιϲ , δηλοῦϲα τὸ γένοϲ . — πρὸϲ τούτοιϲ ἰδοὺ γενοϲ ϲημαίνει ἡ ἐκεῖνοϲ καὶ οὗτοϲ . καὶ ἄρθρον οὐκ ἐπιδέχονται . — οὐδὲ γὰρ ἕνεκα διαϲτολῆϲ παραλαμβάνεται , ἐπεὶ οὐδὲ αὐτὰ διαϲτέλλει , ϲυνεμπεϲόντα τοῖϲ γένεϲι · τὸ γὰρ τῶν ἄρθρον τῶν τριῶν γενῶν ἐϲτι παραϲτατικόν . τό τε τοῦ ἀρρενικὸν καὶ οὐδέτερον . ὡϲ ἐδείχθη οὑν , ἀναφορικὰ ὄντα τὰϲ ϲυντάξειϲ ἀποφεύγει .
Lemmas: ὔὐχ ὑγιής τε λέγω v , ὅτι ὁ ἄρθρον οὐ προστίθημι ὁ ἀντωνυμία , ὅτι ἐν ὁ γένεσις ἀδιάστολος εἰμί ( ἐκ γάρ ὁ ἐναντίος χρή , ἵνα διασταλάω ὁ γένος , ὁ τε ὁ γένος διαστέλλω δέω μή προστίθημι ) · ἀρκετός γάρ ὁ δεῖξις , δηλόω ὁ γένος . — πρός οὗτος ἰδού γένος σημαίνω ὁ ἐκεῖνος καί οὗτος . καί ἄρθρον οὐ ἐπιδέχομαι . — οὐδέ γάρ ἕνεκα διαστολεύς παραλαμβάνω , ἐπεί οὐδέ αὐτός διαστέλλω , συνεμπίπτω ὁ γένος · ὁ γάρ ὁ ἄρθρον ὁ τρεῖς γένος εἰμί παραστατικός . ὁ τε ὁ ἀρρενικός καί οὐδέτερος . ὡς δείκνυμι οὖν , ἀναφορικός εἰμί ὁ σύνταξις ἀποφεύγω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 41
Διπροϲώπουϲ τὰϲ κτητικὰϲ ὁ Δράκων ἐκάλει , καθὸ δύο πρόϲωπα νοεῖται , τοῦ τε κτήτοροϲ καὶ τοῦ ὑπακουομένου κτήματοϲ · μονοπροϲώπουϲ δὲ ἢ ἁπλᾶϲ τὰϲ πρωτοτύπουϲ ἅπαξ γὰρ ἑνικαί τε δυϊκαί τε πληθυντικαί τε νοοῦνται,αἱδὲ δὶϲ ἑνικαὶἐν τῷ ἐμόϲ , δὶϲ δυικαὶ ἐν τῷ νωιτέρω . δὶϲ πληθυντικαὶ ἐν τῷ ἡμέτεροι . καὶ καθόλου ἐπὶ τῶν ἀριθμων ποικίλαι εἰϲί » . — Μαὶ ἐν ἄλλοιϲ δὲ ὁρῶνται διαφέρουϲαι . αἱ πρωτότυποι καὶ ἐγκλίνονται , αἱ δὲ οὖ . ἀκολουθίαϲ ἔχονται αἱ κτητικαὶ κατὰ κλίϲιν καὶ ἀριθμὸν ἐν τοῖϲ τέλεϲιν , αἰ δὲ πρωτότυποιοὐκέτι . αὐτοτελεῖϲ μετὰῥημάτων αί πρωτότυποι τῆϲεὐθείαϲ , ἐκεῖ νοϲ γρά φει , ἔγρα φον ἐγώ , αἱ δὲ οὔ καὶταῖϲ μὲν τοῦ αὐτοῦ προϲώπου ϲυνταχθήϲεται ῥῆμα κατ’εὐθεῖαν , ϲ ὺ γρά φειϲ , ἐκεῖνοϲ γρά φει , ταῖϲ δὲ καὶ μεταβατικῶϲ , ἐμὸϲ γράφει , ἐμόϲ ἐϲτι . καὶ αἱ μὲν τὸ γένοϲ κατὰ πάν πρόϲωπον δηλοῦϲι τοῦ κτήματοϲ , αἱ δὲ πρωτότυποι κατὰ πρῶτον καὶ δεύτερον γένουϲ ἀπαρέμφατοι · αἱ γὰρ κατὰ τὸ τρίτον οὐκέτι , α γε ϲυνήθειϲ αὐτόϲ γὰρ καὶ ἐκεῖνοϲ . καὶ αἱ μὲν ταῖϲ εὐθείαιϲ ἀνθυπάγονται , αἱ δὲ κτητικαὶ ἀντὶ γενικῆϲ τῶν κτηϲαμένων · ἀντὶ γὰρ τοῦ Ἀπολλώνιοϲ — ἐγώ , ἀντὶ δὲ τοῦ Ἀπολλωνίου παῖϲ ἐμὸϲ παῖϲ .
Lemmas: διπρόσωπος ὁ κτητικός ὁ Δράκων καλέω , καθό δύο πρόσωπον νοέω , ὁ τε κτήτωρ καί ὁ ὑπακούω κτῆμα · μονοπρόσωπος δέ ἤ ἁπλόος ὁ πρωτότυπος ἅπαξ γάρ ἑνικός τε δυικός τε πληθυντικός τε νοοῦνται,αἱδὲ δίς φέρω ὁ ἐμός , δίς δυικός ἐν ὁ νωΐτερος . δίς πληθυντικός ἐν ὁ ἡμέτερος . καί καθόλου ἐπί ὁ ἀριθμός ποικίλος εἰμί » . — μής ἐν ἄλλος δέ ὁράω διαφέρω . ὁ πρωτότυπος καί ἐγκλίνω , ὁ δέ οὐ . ἀκολουθία ἔχω ὁ κτητικός κατά κλίσις καί ἀριθμός ἐν ὁ τέλος , ὁ δέ πρωτότυπος . αὐτοτελής μετὰῥημάτων ὁ πρωτότυπος τησευθειος , ἐκεῖ Μύκονος γραῦς φεῖ , γράω φος ἐγώ , ὁ δέ οὐ καΐτης μέν ὁ αὐτός πρόσωπον συντάσσω ῥῆμα κατ’ευθειος , Σ ὗς γράω φημί , ἐκεῖνος γράω φεῖ , ὁ δέ καί μεταβατικός , ἐμός γράφω , ἐμός εἰμί . καί ὁ μέν ὁ γένος κατά πᾶς πρόσωπον δηλόω ὁ κτῆμα , ὁ δέ πρωτότυπος κατά πρῶτος καί δεύτερος γένος ἀπαρέμφατος · ὁ γάρ κατά ὁ τρίτος οὐκέτι , α γε συνήθης αὐτός γάρ καί ἐκεῖνος . καί ὁ μέν ὁ εὐθεῖα ἀνθυπάγω , ὁ δέ κτητικός ἀντί γενικός ὁ κτάομαι · ἀντί γάρ ὁ Ἀπολλώνιος — ἐγώ , ἀντί δέ ὁ Ἀπολλώνιον παῖς ἐμός παῖς .