apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 131
Ἐμέθεν . Πυκνῶϲ αἱ χρήϲειϲ παρὰ Αίολεῦϲιν , ἐμεθεν δ’ ἔχειϲθα λάθαν · ῆ τιν’ ἄλλον μᾶλλον ἀνθρώπων ἔμεθεν φίληϲθα ( Sapphus fr . 89 Ahrens , 21 et 22 Bergk 3 ) . ἀλλὰ καὶ παρὰ Ϲυρακουϲίοιϲ · ἔτι μεθὲν ἁ καρδία πα δῇ , Ϲώφρων Γυναικείοιϲ ( fr . 46 Αhrens ) . παρά τε τῷ ποιητῇ ἡ χρῆϲιϲ καὶ ϲχεδὸν ϲυνεχήϲ . διὸ οὐδὲ Αἰολικώτερον χρὴ ἀναγινώϲκειν , διηκούϲηϲ καὶ ἐπὶ πολλὰϲ διαλέκτουϲ τῆϲ χρήϲεωϲ . « Ἐπεὶ δέ , φαϲίν , ἀπὸ τῆϲ Λέϲβου γενικῆϲ ἐπίρρημά τι ἀποτελεῖται Λεϲβόθεν , οἴκου οἴκοθεν , οὐρανοῦ οὐρανόθεν , τοῦ υ παραιρουμένου , οὕτω καὶ ἀπὸ τῆϲ ἐμεῦ τὸ ἐμέθεν ἀποτελούμενον ἐπίρρημα ἂν γένοιτο . » Πάνυ δὲ ληρώδηϲ ἡ τοιαύτη παράδοϲιϲ . οὔτε γὰρ τὰ παραγόμενα , μετατιθέντα τὰ τέλη , οὐχὶ τὸ αὐτὸ μέροϲ λόγου καταϲτήϲεται , οὔτε φυλάξαντα τὸ αὐτὸ μέροϲ λόγου . τὸ οἰκον δέ καὶ τὰ παραπλήϲια τὸ αὐτὸ τέλοϲ ἐφύλαξε τῆϲ αἰτιατικῆϲ , ἀλλ’ οὐ τὸ αὐτὸ μέροϲ λόγου τὸ ἀπὸ χαλκόφι χαλκόϲ ( Λ 351 ) οὐκ ἐφύλαξε , καὶ ἴϲον τῷ ἀπὸ χαλκοῦ . αὐτή τε ἡ διὰ τοῦ θεν παραγωγὴ ὁτὲ μὲν ἐπιρρηματικῶϲ τὸ ἐκ τόπου ϲημαίνει , Λεϲβόθεν , πάντοθεν , Ἰλιόθεν , ὁτὲ δὲ ταὐτὸ ϲημαίνει τῷ πρωτοτύπῳ . τί γὰρ ἂν εἴη τὸ ϲχεδόθεν δέ οἱ ἤλθεν Ἀθήνη ( β 267 ) ἢ οὐ δῆλον ὡϲ ϲχεδόν ; οὐ γὰρ ϲύνεγγυϲ οὐρανὸϲ τῆϲ γῆϲ , ἵν’οὕτωϲ ἀκούηται « ἐκ τοῦ ϲύνεγγυϲ τόπου » . Ἴδηθεν μεδέων ( Γ 276 ) ἀντὶ το Ἴδηϲ · εὔηθεϲ γὰρ τὸν ἐξ Ἴδηϲ τῆϲ κατὰ Κρήτην παραδέχεϲθαι , τὸν ἐπιχώριον Ἰδαῖον Δία παραπεμψάμενον . Αἴαϲ δ’ ἐγγύθεν ἦλθεν ( p 128 ) · ἄλλα μυρία . διὸ καὶ ἐπὶ τῆϲ προκειμένηϲ λέξεωϲ ἡ ἐξέταϲιϲ προαγέϲθω . Εἰ μὲν οὐν ἐν τῷ ἐμέθεν καὶ ϲέθεν ἔγκειται τὸ ἔξ , καθάπερ ἐπὶ τοῦ οὐρανόθεν , Διόθεν , ὁμόλογον ὅτι ὁμοίωϲ τούτοιϲ παραχθέντα ἐπιρρήματά ἐϲτιν · εἰ δὲ τὴν αὐτὴν ϲύνταξιν ἔχει τῇ γενικῇ , ϲαφὲϲ ὅτι καὶ ταὐτὸ μέροϲ λόγου · οὐ γὰρ φωναῖϲ μεμέριϲται τὰ τοῦ λόγου μέρη , ϲημαινομένοιϲ δέ . τῶν γενικῶν μετὰ καὶ ἄλλων προθέϲεων ἡ πρό ἡγεῖται . τῶν δὲ ἐκ τόπου ἐπιρρημάτων οὐδέποτε · οὐ γὰρ πρὸ οἰκόθεν φηϲί τιϲ , πρὸ οἴκου δέ , οὐδὲ πρὸ Λεϲβ όθεν , πρὸ Λέϲβου δέ . ὅθεν εὶ τὸ πρὸ ἕθεν ( ε 96 ) τὴν αὐτὴν ϲύνταξιν ἔχει τῷ πρὸ αὐτοῦ , ἀντωνυμία γενήϲεται ἡ ἕθεν . ταὐτὸ καὶ ἐπὶ τοῦ ἐξ ἐμέθεν ( 1 456 ) . ἴϲον γὰρ τῷ ἐξ ἐμοῦ . παρὸν δὲ καὶ τὰϲ γενικὰϲ μεταλαμβάνονταϲ εἰϲ τὰϲ προκειμέναϲ ἀνεπίληπτον τὴν φράϲιν καθιϲτάνειν . τὸ δ’ ἐξ οὐρανόθεν ( θ 21 ) πλεονάζει τῷ ἔξ , ἐντελὲϲ μέντοι τὸ οὐρανόθεν προῖαλλεν ( Θ 365 ) .
Lemmas: ἐγώ . πυκνός ὁ χρῆσις παρά Αἰολεύς , ἐγώ δέ ἐχέρχομαι λήθη · ἤ τις ἄλλος μάλα ἄνθρωπος ἐγώ φιλέω ( Sapphus fr . 89 Ahrens , 21 et 22 Bergk 3 ) . ἀλλά καί παρά Συρακούσιος · ἔτι μεθίημι ὁ καρδία πῃ δέομαι , Σώφρων Γυναικεῖος ( fr . 46 Αὖ ) . παρά τε ὁ ποιητής ὁ χρῆσις καί σχεδόν συνεχής . διό οὐδέ Αἰολικός χρή ἀναγιγνώσκω , διήκω καί ἐπί πολύς διάλεκτος ὁ χρῆσις . « ἐπεί δέ , φημί , ἀπό ὁ Λέσβος γενικός ἐπίρρημα τις ἀποτελέω Λέσβος , οἶκος οἴκοθεν , οὐρανός οὐρανόθεν , ὁ υ̅ παραλέγω , οὕτως καί ἀπό ὁ ἐγώ ὁ ἐγώ ἀποτελέω ἐπίρρημα ἄν γίγνομαι . » πάνυ δέ ληρώδης ὁ τοιοῦτος παράδοσις . οὔτε γάρ ὁ παράγω , μετατίθημι ὁ τέλος , οὐ ὁ αὐτός μέρος λόγος καθίστημι , οὔτε φυλάσσω ὁ αὐτός μέρος λόγος . ὁ οἶκος δέ καί ὁ παραπλήσιος ὁ αὐτός τέλος φυλάσσω ὁ αἰτιατικός , ἀλλά οὐ ὁ αὐτός μέρος λόγος ὁ ἀπό χαλκός χαλκός ( Λ 351 ) οὐ φυλάσσω , καί ἴσος ὁ ἀπό χαλκός . αὐτός τε ὁ διά ὁ θεν παραγωγή ὅτε μέν ἐπιρρηματικός ὁ ἐκ τόπος σημαίνω , Λέσβος , πάντοθεν , Ἰλιόθεν , ὅτε δέ αὐτός σημαίνω ὁ πρωτότυπος . τίς γάρ ἄν εἰμί ὁ σχεδόθεν δέ ἕ ἔρχομαι Ἀθήνη ( Β 267 ) ἤ οὐ δῆλος ὡς σχεδόν ; οὐ γάρ σύνεγγυς οὐρανός ὁ γῆ , ιν’ουος ἀκούω « ἐκ ὁ σύνεγγυς τόπος » . Ἴδη μεδέων ( Γ 276 ) ἀντί το Ἴδη · εὐήθης γάρ ὁ ἐκ Ἴδη ὁ κατά Κρήτη παραδέχομαι , ὁ ἐπιχώριος Ἰδαῖος Ζεύς παραπέμπω . Αἴας δέ ἐγγύθεν ἔρχομαι ( p 128 ) · ἄλλος μυρίος . διό καί ἐπί ὁ πρόκειμαι λέξις ὁ ἐξέτασις προάγω . εἰ μέν οὖν ἐν ὁ ἐγώ καί σύ ἔγκειμαι ὁ ἐκ , καθά ἐπί ὁ οὐρανόθεν , Ζεύς , ὁμόλογος ὅτι ὅμοιος οὗτος παράγω ἐπίρρημα εἰμί · εἰ δέ ὁ αὐτός σύνταξις ἔχω ὁ γενικός , σαφής ὅτι καί αὐτός μέρος λόγος · οὐ γάρ φωνή μερίζω ὁ ὁ λόγος μέρος , σημαίνω δέ . ὁ γενικός μετά καί ἄλλος πρόθεσις ὁ πρό ἡγέομαι . ὁ δέ ἐκ τόπος ἐπίρρημα οὐδέποτε · οὐ γάρ πρό οἶκος φημί τις , πρό οἶκος δέ , οὐδέ πρό Λεσβ όθεν , πρό Λέσβος δέ . ὅθεν εἰ ὁ πρό ἕ ( ε 96 ) ὁ αὐτός σύνταξις ἔχω ὁ πρό αὐτός , ἀντωνυμία γίγνομαι ὁ ἕ . αὐτός καί ἐπί ὁ ἐκ ἐγώ ( 1 456 ) . ἴσος γάρ ὁ ἐκ ἐγώ . πάρειμι δέ καί ὁ γενικός μεταλαμβάνω εἰς ὁ πρόκειμαι ἀνεπίληπτος ὁ φράσις καθιστάνω . ὁ δέ ἐκ οὐρανόθεν ( θ 21 ) πλεονάζω ὁ ἐκ , ἐντελής μέντοι ὁ οὐρανόθεν προϊάλλω ( Θ 365 ) .