apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 110
Ἵ Ταύτην οἱ μέν φαϲι παράλογον , ὅτι οὐ διὰ τοῦ υ · « ἀποβολῇ γὰρ τοῦ ϲ τὰϲ κατὰ τὸ τρίτον ἀποτελεῖϲθαι , ϲοῦ οὑ , ϲόϲ ὅc . οἱ δὲ εἰηγηάμενοι τὰϲ κατὰ τὸ τρίτον ὀρθοτονηθείϲαϲ ἀντανακλᾶϲθαι οὐδ᾿ὅλωϲ φαϲὶ τὸ ϲχῆμα ϲυϲτῆναι · « εἰ γὰρ μόνωϲ ὀρθοτονεῖται , καθότι εὐθείαϲ , δῆλον ὡϲ εἰϲ ϲύνθετον μεταληφθήϲεται , ὅπερ ἀϲύϲτατον , ϲύνθετον εὐθεῖαν ενέϲθαι . » Ἀλλὰ πρὸϲ μὲν τοὺϲ τὴν γραφὴν μεμφομένουϲ ἐκεῖνο ἂν εἴποιμεν , ὡϲ ἡ ἀφαίρεϲιϲ τοῦ ϲ κατὰ τρίτα ἔϲτιν , ⟨ εἰ αἱ κατὰ τὸ δεύτερον ταῖϲ κατὰ τὸ πρῶτον ὁμοιοκαταληκτοῦϲιν , ⟩ ἐμέθεν ϲέθεν ἕθεν , ἐμέ ϲέ ἕ · ἡ δὲ ϲύ τῇ ἐγώ οὐχ ὁμοιοκαταληκτεῖ · οὐκ ἄρα καὶ κατὰ τὸ τρίτον ὁμοιοκαταληκτήϲει . πιθανὸν γοῦν ἐϲτι φάναι ὅτι , εἰ τὸ δεύτερον πρὸϲ τὸ πρὸ αὑτοῦ διήλλαξε , καὶ τὸ τρίτον πρὸϲ τὸ πρὸ αὑτοῦ διαλλάξει . Πρὸϲ δὲ τοὺϲ ἀϲύϲτατον ἡγηϲαμένουϲ λεκτέον , ὅτι μάτην ὑπέλαβον τὴν τῶν τρίτων ὀρθοτόνηϲιν ἀντανακλαϲμὸν ἀπαιτεῖν , εἴγε ἐντελῶϲ ὑπὲρ τούτου προείρηται . — ἀξιοπιϲτότεοόϲ τε ὁ Ϲοφοκλῆϲ μάρτυϲ , χρηϲάμενοϲ ἐν Οἰνομάω · ἡ μὲν ὡϲ ἳ θάϲϲον᾿ , ἡ δὼϲ ἳ τέκοι παῖδα ( fr . 418 Dindorf ) . καὶ τὸ Ὁμηρικὸν ἔνιοι διὰ τοῦ ῑ γράφοντεϲ προϲπνέουϲιν , ἐναλίγκιον ὡϲ ἶ ἅπαϲα ( X 410 ) , ἐκδεχόμενοι τὸ αὐτή , ἡ Ἴλιοϲ . ἀλλ᾿ εἰ καὶ ἐνταυθοῖ τὸν εἰ ϲυναπτικὸν ϲύνδεϲμον ἡ φράϲιϲ ἐπιζητεῖ , τὸ ἰωροί παρὰ Ἀττικοῖϲ ὁμολογεῖ τὴν ἀντωνυμίαν . τὰ γὰρ φυλαϲϲόμενα περιέχει ἡ τοῦ ὠρεῖν ϲύνθεϲιϲ . τὴν πύλην φυλάϲϲει πυλωρόϲ , τὴν θύρην θυρωρόϲ . οὕτω καὶ οἱ αὐτῆϲ τῆϲ πόλεωϲ φύλακεϲ ἰωροί . καλοῦνται δὲ καὶ οἱ αὐθιγενεῖϲ παρὰ Ῥοδίοιϲ ἵγνητεϲ , τῆϲ δαϲείαϲ Ἀττικῶϲ προϲελθούϲηϲ . Τρύφων φηϲὶ τὸν ἴον ἐγκεῖϲθαι , « ἀφ᾿ οὐ θηλυκὸν τὸ ἴα , ἀφ᾿ οὐ τὸ οἶοϲ κατὰ πλεοναϲμὸν τοῦ ο . καὶ εἰ τὸ αὐτόϲ εἰϲ τὸ μόνοϲ μεταλαμβάνεται , Τυδείδηϲ αὐτόϲ περ ἐὼν προμάχοιϲιν ( Θ 99 ) , εὔλογον καὶ τὸ μόνοϲ εἰϲ τὸ αὐτόϲ » . κα⟨ὶ το⟩ῦτο δέ φηϲι , καθὸ οὐδεμία ἀντωνυμία ϲυντίθεται μετ᾿ ἄλλου μέρουϲ λόγου ἢ ἡ αὐτόϲ . ἀλλ᾿ εἰ ἡ αὐτόϲ ϲυντίθεται , οὐκ ἀπεμφαῖνον καὶ τὴν ἰϲοδυναμοῦϲαν τῇ αὐτόϲ ϲυντίθεϲθαι . Δῆλον δὲ ὡϲ ἡ μετὰ δαϲέοϲ βραχεῖα ἐκφορὰ τοῦ ῑ ἐλλείπῃ αὐτὴν κατέϲτηϲε κατὰ τὴν χρῆϲιν .
Lemmas: Ἵ οὗτος ὁ μέν φημί παράλογος , ὅτι οὐ διά ὁ υ̅ · « ἀποβολή γάρ ὁ σ̅ ὁ κατά ὁ τρίτος ἀποτελέω , σός ὅς , σός ὅς . ὁ δέ εἰηγηάμενοι ὁ κατά ὁ τρίτος ὀρθοτονέω ἀντανακλάω οὐδόλως φημί ὁ σχῆμα συνίστημι · « εἰ γάρ μόνος ὀρθοτονέω , καθότι εὐθεῖα , δῆλος ὡς εἰς σύνθετος μεταλαμβάνω , ὅς ἀσύστατος , σύνθετος εὐθεῖα ἐνῶ . » ἀλλά πρός μέν ὁ ὁ γραφή μέμφομαι ἐκεῖνος ἄν λέγω , ὡς ὁ ἀφαίρεσις ὁ σ̅ κατά τρίτος εἰμί , ⟨ εἰ ὁ κατά ὁ δεύτερος ὁ κατά ὁ πρῶτος ὁμοιοκαταληκτέω , ⟩ ἐγώ σύ ἕ , ἐγώ σύ ἕ · ὁ δέ σύ ὁ ἐγώ οὐ ὁμοιοκαταληκτέω · οὐ ἄρα καί κατά ὁ τρίτος ὁμοιοκαταληκτέω . πιθανός γοῦν εἰμί φημί ὅτι , εἰ ὁ δεύτερος πρός ὁ πρό ἑαυτοῦ διαλλάσσω , καί ὁ τρίτος πρός ὁ πρό ἑαυτοῦ διαλλάσσω . πρός δέ ὁ ἀσύστατος ἡγέομαι λεκτέος , ὅτι μάτην ὑπολαμβάνω ὁ ὁ τρίτος ὀρθοτόνησις ἀντανακλασμός ἀπαιτέω , εἰ ἐντελής ὑπέρ οὗτος προλέγω . — ἀξιόπιστος τε ὁ Σοφοκλῆς μάρτυς , χράω ἐν Οἰνόμαος · ὁ μέν ὡς ἕ ταχύς , ὁ δώς ἕ τίκτω παῖς ( fr . 418 Dindorf ) . καί ὁ Ὁμηρικός ἔνιοι διά ὁ ι̅ γράφω προσπνέω , ἐναλίγκιος ὡς ἕ ἅπας ( X 410 ) , ἐκδέχομαι ὁ αὐτός , ὁ Ἴλιος . ἀλλά εἰ καί ἐνταυθοῖ ὁ εἰ συναπτικός σύνδεσμος ὁ φράσις ἐπιζητέω , ὁ ἰωρός παρά Ἀττικός ὁμολογέω ὁ ἀντωνυμία . ὁ γάρ φυλάσσω περιέχω ὁ ὁ ὠρέω σύνθεσις . ὁ πύλη φυλάσσω πυλωρός , ὁ θύρα θυρωρός . οὕτως καί ὁ αὐτός ὁ πόλις φύλαξ ἰωρός . καλέω δέ καί ὁ αὐθιγενής παρά Ῥόδιος ἴγνητες , ὁ δασύς Ἀττικός προσέρχομαι . Τρύφων φημί ὁ ἴον ἔγκειμαι , « ἀπό ὅς θηλυκός ὁ ἴον , ἀπό ὅς ὁ οἶος κατά πλεονασμός ὁ ο̅ . καί εἰ ὁ αὐτός εἰς ὁ μόνος μεταλαμβάνω , Τυδεΐδης αὐτός περ εἰμί πρόμαχος ( Θ 99 ) , εὔλογος καί ὁ μόνος εἰς ὁ αὐτός » . καί τοῦτος δέ φημί , καθό οὐδείς ἀντωνυμία συντίθημι μετά ἄλλος μέρος λόγος ἤ ὁ αὐτός . ἀλλά εἰ ὁ αὐτός συντίθημι , οὐ ἀπεμφαίνω καί ὁ ἰσοδυναμέω ὁ αὐτός συντίθημι . δῆλος δέ ὡς ὁ μετά δασύς βραχύς ἐκφορά ὁ ι̅ ἐλλείπω αὐτός καθίστημι κατά ὁ χρῆσις .