apollonius-dyscolus-grammar.de-pronominibus 105
Ὄτι μὲν οὖν κλητικῆϲ ἐϲτὶν ἡ ϲύ , ἀναμφίβολον · ὅτι δὲ καὶ εὐθείαϲ , λεκτέον . Αἱ ϲυνεμπίπτουϲαι τῶν λέξεων κατὰ τὰϲ ϲυντάξειϲ τοῦ λόγου τὸ ἀμφίβολον τῆϲ ϲυνεμπτώϲεωϲ ἀποβάλλουϲι . τὸ γὰρ οὐκερῶ , τρία ϲημαῖνον , ἐν τῷ οὐκ ἐρῶ ϲοί ἢ οὐκ ἐρῶ ϲοῦ ἢ οὐ κερῶ ϲέ οὐκέτι ἀμφίβολον καθέϲτηκε . καὶ περιϲϲὸν εἰϲ τοῦτο παρατίθεϲθαι , τοῦ λόγου ἐπὶ πάντων ϲυντείνοντοϲ τῶν παραπληϲίων . ὅθεν καὶ τὸ ϲύ κατὰ τὴν ϲύνταξιν δειχθήϲεται , πότε εὐθείαϲ ἐϲτὶ καὶ πότε κλητικῆϲ . ἐν οἷϲ γάρ φαμεν ϲὺ ἦ λθεϲ πρὸϲ ἐμέ , κλητικῆϲ · ἐγώ είμι καὶ ἐκεῖνόϲ ἐϲτι καὶ ϲὺ εἰ , εὐθείαϲ · τὰ γὰρ τῆϲ ὑπάρξεωϲ ἢ κλήϲεωϲ ῥήματα εὐθείᾳ ϲυντάϲϲονται . οὐ γὰρ πάντωϲ καθολικὸν τὸ τὴν εὐθεῖαν ἐπὶ τρίτοιϲ νοεῖϲθαι πάντοτε ἰδοὺ γὰρ ἐπὶ πρώτου καὶ δευτέρου , ϲεμνόϲ εἰμι , ϲεμνὸϲ εἰ . — Ἄλλωϲ τε τὰ μὲν ὀνόματα , δίχα τῆϲ κλητικῆϲ , ἐν τρίτοιϲ νοεῖται , ὅτε μή , ὡϲ προείρηται , τὰ τῆϲ ὑπάρξεωϲ ἢ κλήϲεωϲ ῥήματα ϲυντάϲϲεται , Δίων περιπατεῖ , Δίωνι λέγε , Δίωνα τύπτε · αἱ δὲ ἀντωνυμίαι ἕνεκα τούτου παραλαμβάνονται , τῶν ὀνομάτων οὐ δυναμένων κατὰ τὸ πρῶτον καὶ δεύτερον πρόϲωπον παραλαμβάνεϲθαι ἐπὶ τῆϲ προκειμένηϲ ϲυντάξεωϲ . παρακολουθεῖ οὖν τοῖϲ κατὰ τὸ δεύτερον ἀνακρεμάμενον ἔχειν τὸν λόγον τὸν πρόϲ τινα ὑπὲρ αὐτοῦ τοῦ προϲφωνουμένου ὁ γοῦν λέγων ϲὺ τύπτειϲ πρὸϲ αὐτὸν λέγει ὑπὲρ αὐτοῦ . τὸ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τῶν πλα . γίων , ϲοὶ δίδωμι , ϲὲ φιλῶ . χωριϲτέαι οὐν ⟨ αἱ ⟩ ἀντωνυμίαι τῶν ὀνομάτων κατὰ τὰϲ ϲυντάξειϲ ἕνεκα τούτου . — Ἔτι αἱ ϲυναπτόμεναι πτώϲειϲ ἢ διεζευγμέναι ἢ ϲυμπλεκόμεναι τῆϲ αὐτῆϲ ἔχονται πτώϲεωϲ · εἰ δέ που κλητικὴ παραλαμβάνοιτο , πάντωϲ ἐκτὸϲ πεϲεῖται τῆϲ ϲυντάξεωϲ . τοῦ μὲν οὐν προτέρου ἢ Ἀριϲτοφάνηϲ ἢ Ἀρίϲταρχοϲ , καὶ Ἀριϲτοφάνη καὶ Ἀρίϲταρχον , ἤτοι Ἀριϲτοφάνουϲ ἢ Ἀριϲτά ρχου , καὶ ἐμοῦ καὶ ϲοῦ , ἢ ἐγὼ ἢ ἐκεῖνοϲ · τοῦ δὲ δευ τέρου Ϲώκρατεϲ , ἢ Διογένηϲ παρἐϲται ἢ Θεόφραϲτοϲ · Ἀρίϲταρ χε , καὶ Διονύϲιοϲ ἤκουϲε καὶ Ἀπολλώνιοϲ . ὅθεν εἴ φαμεν καὶ ἐγὼ καὶ ϲὺ καὶ ἐκεῖν οϲ , εὐθείαϲ τὸ ϲύ . Τὰ δυϊκὰ καὶ τὰ πληθυντικὰ ϲύλληψιν ἔχει ὁμοιοπτώτων προϲώπων , τὸ ὑμᾶϲ ἐκ τοῦ ϲὲ καὶ ϲὲ καὶ ἐκεῖνον , τὸ ὑμῖν ἐκ τοῦ ϲοὶ καὶ ϲοὶ καὶ ἐκείνῳ . ὅθεν τὸ ϲφῶι . . ϲὺ καὶ κρατερὸϲ Λκομήδηϲ ( M 366 ) εἰ ϲύλληψιν ἔχει τοῦ Λκομήδηϲ κατ’ εὐθεῖαν , δῆλον ὡϲ καὶ τὸ ϲύ εὐθείαϲ καθέϲτηκεν . — Ἔτι αἱ ἀντωνυμίαι ὁμοιοπτώτοιϲ τοῖϲ ὀνόμαϲι ϲυντάϲϲονται , ἐμοῦ ὄντοϲ Ἀπολλωνίου , ἐμοὶ ὄντι Δίωνι , ϲὲ ὄν τα ἀγαθόν εἰ οὐν εὐθείαϲ τὸ ἐγώ εἰμι Διον ύϲιοϲ , εὐθείαϲ καὶ τὸ ϲ εἰ Δίων . — Ἡ κλητικὴ αὐτοτελὴϲ οὐϲα ϲτιγμὴν ἀπαιτεῖ διὸ οὐδέποτε αἱ ἐγκλινόμεναι μετὰ κλητικῆϲ τίθενται , ὅτι μὴ μόνον ἡ μοί κατὰ πρῶτον πρόϲωπον διὰ φιλοφρόνηϲιν , Πἀτροκλέ μοι δειλῇ ( T 287 ) . ἐν ῶ οὐν φαμὲν ϲύ με , ϲύ μου , εὐθείαϲ ἡ ϲύ αἱ γὰρ εὐθεῖαι τήνδε τὴν ϲύνταξιν λαμβάνουϲι . — Πρὸϲ τὰ πύϲματα αἱ εὐθεῖαι ἀνθυπάγονται , τίϲ ἔγρα ψεν ; Ἀρίϲταρχοϲ , ἐγώ · εὐθείαϲ οὖν καὶ κατὰ τοῦτο τὸ ϲύ . — Ἔπειτα εἶ τι κλητικὴν ἔχει , πάντωϲ καὶ εὐθεῖαν · οὐ μὴν εἴ τι εὐθεῖαν , πάντωϲ καὶ κλητικήν . οὔτε γὰρ τὰ πύϲματα , οὔτε τὸ ἄλλοϲ , ὡϲ προείρηται , οὔτε τὸ ἐκεῖνοϲ . ὅθεν εἰ τὸ ϲύ κλητικῆϲ , πάντωϲ καὶ εὐθείαϲ . — Τὸ δὲ ϲυνεμπεϲεῖν τὴν φωνὴν οὐ ξένον πλεῖϲται γάρ εἰϲιν εὐθεῖαι ϲυνεμπίπτουϲαι ταῖϲ κλητικαῖϲ .
Lemmas: ὅτι μέν οὖν κλητικός εἰμί ὁ σύ , ἀναμφίβολος · ὅτι δέ καί εὐθεῖα , λεκτέος . ὁ συνεμπίπτω ὁ λέξις κατά ὁ σύνταξις ὁ λόγος ὁ ἀμφίβολος ὁ συνέμπτωσις ἀποβάλλω . ὁ γάρ οὐκεράω , τρεῖς σημαίνω , ἐν ὁ οὐ λέγω σύ ἤ οὐ λέγω σύ ἤ οὐ κείρω σύ οὐκέτι ἀμφίβολος καθίστημι . καί περισσός εἰς οὗτος παρατίθημι , ὁ λόγος ἐπί πᾶς συντείνω ὁ παραπλήσιος . ὅθεν καί ὁ σύ κατά ὁ σύνταξις δείκνυμι , πότε εὐθεῖα εἰμί καί πότε κλητικός . ἐν ὅς γάρ φημί σύ εἰμί λανθάνω πρός ἐγώ , κλητικός · ἐγώ εἰμί καί ἐκεῖνος εἰμί καί σύ εἰμί , εὐθύς · ὁ γάρ ὁ ὕπαρξις ἤ κλῆσις ῥῆμα εὔθεια συντάσσω . οὐ γάρ πάντως καθολικός ὁ ὁ εὐθύς ἐπί τρίτος νοέω πάντοτε ἰδού γάρ ἐπί πρῶτος καί δεύτερος , σεμνός εἰμί , σεμνός εἰμί . — ἄλλος τε ὁ μέν ὄνομα , δίχα ὁ κλητικός , ἐν τρίτος νοέω , ὅτε μή , ὡς προλέγω , ὁ ὁ ὕπαρξις ἤ κλῆσις ῥῆμα συντάσσω , Δίων περιπατέω , Δίων λέγω , Δίων τύπτω · ὁ δέ ἀντωνυμία ἕνεκα οὗτος παραλαμβάνω , ὁ ὄνομα οὐ δύναμαι κατά ὁ πρῶτος καί δεύτερος πρόσωπον παραλαμβάνω ἐπί ὁ πρόκειμαι σύνταξις . παρακολουθέω οὖν ὁ κατά ὁ δεύτερος ἀνακρεμάννυμι ἔχω ὁ λόγος ὁ πρός τις ὑπέρ αὐτός ὁ προσφωνέω ὁ γοῦν λέγω σύ τύπτω πρός αὐτός λέγω ὑπέρ αὐτός . ὁ αὐτός καί ἐπί ὁ πλάω . γίων , σύ δίδωμι , σύ φιλέω . χωριστε͂ος οὖν ⟨ ὁ ⟩ ἀντωνυμία ὁ ὄνομα κατά ὁ σύνταξις ἕνεκα οὗτος . — ἔτι ὁ συνάπτω πτῶσις ἤ διαζεύγνυμαι ἤ συμπλέκω ὁ αὐτός ἔχω πτῶσις · εἰ δέ που κλητικός παραλαμβάνω , πάντως ἐκτός πίπτω ὁ σύνταξις . ὁ μέν οὖν πρότερος ἤ Ἀριστοφάνης ἤ Ἀρίσταρχος , καί Ἀριστοφάνης καί Ἀρίσταρχος , ἤτοι Ἀριστοφάνης ἤ ἀριστάω ρχου , καί ἐγώ καί σύ , ἤ ἐγώ ἤ ἐκεῖνος · ὁ δέ δήω τέρας Σωκράτης , ἤ Διογένης πάρειμι ἤ Θεόφραστος · Ἀρίστης ΧΕ , καί Διονύσιος ἀκούω καί Ἀπολλώνιος . ὅθεν εἰ φημί καί ἐγώ καί σύ καί ἐκεῖνος ὅς , εὐθύς ὁ σύ . ὁ δυικός καί ὁ πληθυντικός σύλληψις ἔχω ὁμοιόπτωτος πρόσωπον , ὁ σύ ἐκ ὁ σύ καί σύ καί ἐκεῖνος , ὁ σύ ἐκ ὁ σύ καί σύ καί ἐκεῖνος . ὅθεν ὁ σύ . . σύ καί κρατερός Λκομήδης ( M 366 ) εἰ σύλληψις ἔχω ὁ Λκομήδης κατά εὐθεῖα , δῆλος ὡς καί ὁ σύ εὐθεῖα καθίστημι . — ἔτι ὁ ἀντωνυμία ὁμοιόπτωτος ὁ ὄνομα συντάσσω , ἐγώ εἰμί Ἀπολλώνιον , ἐγώ εἰμί Δίων , σύ εἰμί τα ἀγαθός εἰ οὖν εὐθύς ὁ ἐγώ εἰμί Δῖος ύσιος , εὐθύς καί ὁ Σ εἰμί Δίων . — ὁ κλητικός αὐτοτελής εἰμί στιγμή ἀπαιτέω διό οὐδέποτε ὁ ἐγκλίνω μετά κλητικός τίθημι , ὅτι μή μόνος ὁ ἐγώ κατά πρῶτος πρόσωπον διά φιλοφρόνησις , Πάτροκλος ἐγώ δειλός ( T 287 ) . ἐν ὧ οὖν φημί σύ ἐγώ , σύ ἐγώ , εὐθεῖα ὁ σύ ὁ γάρ εὐθεῖα ὅδε ὁ σύνταξις λαμβάνω . — πρός ὁ πύσμα ὁ εὐθεῖα ἀνθυπάγω , τίς γράω ψε ; Ἀρίσταρχος , ἐγώ · εὐθεῖα οὖν καί κατά οὗτος ὁ σύ . — ἔπειτα εἰ τις κλητικός ἔχω , πάντως καί εὐθεῖα · οὐ μήν εἰ τις εὐθεῖα , πάντως καί κλητικός . οὔτε γάρ ὁ πύσμα , οὔτε ὁ ἄλλος , ὡς προλέγω , οὔτε ὁ ἐκεῖνος . ὅθεν εἰ ὁ σύ κλητικός , πάντως καί εὐθεῖα . — ὁ δέ συνεμπίπτω ὁ φωνή οὐ ξένος πλεῖστος γάρ εἰμί εὐθεῖα συνεμπίπτω ὁ κλητικός .