apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.155
Τὰ ὑποτακτικὰ ἄρθρα τότε μὲν ἐν κοινότητι ἔχει τὸ ῥῆμα , ὅταν καὶ ἐπιμερίζῃ τὰ πρόϲωπα τὰ προϋποκείμενα . φέρε γὰρ οὕτω φάναι , διέπτηϲαν ἀετοὶ ὃϲ μὲν ἀπὸ ἀνατολῆϲ , ὃϲ δὲ ἀπὸ δύϲεωϲ , ἢ καὶ ἔτι ἐπὶ τῆϲ τοιαύτηϲ ϲυντάξεωϲ , Αἰθίοπαϲ τοὶ διχθὰ δεδαίαται ἔϲχατοι ἀνδρῶν , οἳ μὲν δυϲομένου Ὑπερίονοϲ , οἳ δ᾿ ἀνιόντοϲ { α 23 . 24 } . μετὰ τὸ Αἰθίοπαϲ ἐπιφέρει ὑποτακτικὸν ἄρθρον τὸ οἵ , ὅπερ ϲυνηθέϲτερον διὰ τοῦ τ Ὅμηρόϲ φηϲιν , τοὶ διχθὰ δεδαίαται , ἔϲχατοι ἀνδρῶν . καὶ ϲαφέϲ ἐϲτιν ὅτι ἡ τοῦ δεδαίαται ϲύνταξιϲ φέρεται πρὸϲ τὴν πληθυντικὴν εὐθεῖαν , ἥτιϲ κατὰ τὸ ἑξῆϲ ἐπιμεριζομένη πρὸϲ τὴν τῶν Αἱθιόπων διάϲταϲιν κοινὸν παραλαμβάνει τὸ ῥῆμα μετὰ τῶν ὑποτακτικῶν ἄρθρων . 156 . ὡϲ εἰ καὶ ἐπ᾿ ἐκείνου τοῦ ϲχήματοϲ προϲτεθείη ῥῆμα , πάλιν τὸ ἐξ αὐτοῦ ἐπιμεριζόμενον ἀνενδοίαϲτον ἔϲται , οἱ δὲ δύο ϲκόπελοι ἱκάνουϲιν ὃϲ μὲν ἄχρι τοῦ οὐρανοῦ , ὃϲ δὲ ἄχρι τοῦ Ὀλύμπου { ex μ 73 } . οὐ προϋπόντοϲ γὰρ τοῦ τοιούτου ἀνάγκη πᾶϲα τῷ ὑποτακτικῷ ἄρθρῳ προϲγίνεϲθαι τὸ ῥῆμα τήν τε προϋποῦϲαν εὐθεῖαν , καθὼϲ ἐπεδείξαμεν , εἰϲ γενικὴν μετελθεῖν . αὕτη γὰρ μόνη μὴ προϲλαβοῦϲα ῥῆμα ἐπιμερίζεται εἰϲ τὰ ἐξ αὐτῆϲ πρόϲωπα νοούμενα , αἵ γε μὴν ἄλλαι πτώϲειϲ οὐκέτι , εἰ μὴ προϲλάβοιεν ῥῆμα · Νεϲτορίδαι δ’ ὁ μὲν οὔταϲ᾿ Ἀτύμνιον { Π 317 } . προφανῶϲ γὰρ πάλιν τὸ ὁ ἀντὶ τοῦ ὅϲ ἐϲτιν , χωρὶϲ εἰ μὴ πτωτικὸν λείπει , οὗ προηγήϲεται πάντωϲ τὸ ὁ προτακτικὸν ἄρθρον , ἔχοντοϲ τοῦ λόγου τῇδε , τῶν Νεϲτοριδῳν ὁ μὲν ἕτεροϲ οὔταϲ᾿ Ἀτύμνιον , τῶν δύο ϲκοπέλων ὁ μὲν ἕτεροϲ οὐρανὸν ἵκει . 157 , καθὸ ἄν τιϲ κἀκεῖνο ἐπιϲτήϲειε , καί μιν πειραίνουϲι δύω πόλοι ἀμφοτέρωθεν , ἀλλ᾿ ὁ μὲν οὐκ ἐπίοπτοϲ { Arat . Phaen . 24—25 } , πάλιν τοῦ ἐντελοῦϲ ὄντοϲ ἀλλ᾿ ὃϲ μὲν οὐκ ἐπίοπτοϲ · ἀπὸ γὰρ κοινοῦ τοῦ πειραίνουϲι δυνάμει ἔχει ἐγκείμενον ῥῆμα τὸ πειραίνει , ἐφ᾿ ὃ καὶ φέρεται . ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ καὶ ἐπὶ τοῦ ἐπιφερομένου λόγου , ϲδ δ’ ἀντίοϲ · πάλιν πειραίνει τὸν ἄξονα . τοῦτο γὰρ ϲυμφράζεται · ὃϲ δ’ ἐπίοπτοϲ ὤν · ἐκ γὰρ τοῦ βορεινοῦ ὕψουϲ ἀντίοϲ ἐϲτὶ τῷ τοῦ Ὠκεανοῦ .
Lemmas: ὁ ὑποτακτικός ἄρθρον τότε μέν ἐν κοινότης ἔχω ὁ ῥῆμα , ὅταν καί ἐπιμερίζω ὁ πρόσωπον ὁ προυπόκειμαι . φέρω γάρ οὕτως φημί , διαπέταμαι ἀετός ὅς μέν ἀπό ἀνατολή , ὅς δέ ἀπό δύσις , ἤ καί ἔτι ἐπί ὁ τοιοῦτος σύνταξις , Αἰθίοψ ὁ διχθά δαίω ἔσχατος ἀνήρ , ὁ μέν δύω Ὑπερίων , ὁ δέ ἀνέρχομαι { α 23 . 24 } . μετά ὁ Αἰθίοψ ἐπιφέρω ὑποτακτικός ἄρθρον ὁ ὅς , ὅς συνήθης διά ὁ τ̅ Ὅμηρος φημί , ὁ διχθά δαίω , ἔσχατος ἀνήρ . καί σαφής εἰμί ὅτι ὁ ὁ δαίω σύνταξις φέρω πρός ὁ πληθυντικός εὐθεῖα , ὅστις κατά ὁ ἑξῆς ἐπιμερίζω πρός ὁ ὁ Αἰθίοψ διάστασις κοινός παραλαμβάνω ὁ ῥῆμα μετά ὁ ὑποτακτικός ἄρθρον . 156 . ὡς εἰ καί ἐπί ἐκεῖνος ὁ σχῆμα προστίθημι ῥῆμα , πάλιν ὁ ἐκ αὐτός ἐπιμερίζω ἀνενδοίαστος εἰμί , ὁ δέ δύο σκόπελος ἱκάνω ὅς μέν ἄχρι ὁ οὐρανός , ὅς δέ ἄχρι ὁ Ὄλυμπος { ex μ 73 } . οὐ προύπειμι γάρ ὁ τοιοῦτος ἀνάγκη πᾶς ὁ ὑποτακτικός ἄρθρον προσγίγνομαι ὁ ῥῆμα ὁ τε προύπειμι εὐθεῖα , καθώς ἐπιδείκνυμι , εἰς γενικός μετέρχομαι . οὗτος γάρ μόνος μή προσλαμβάνω ῥῆμα ἐπιμερίζω εἰς ὁ ἐκ αὐτός πρόσωπον νοέω , ὁ γε μήν ἄλλος πτῶσις οὐκέτι , εἰ μή προσλαμβάνω ῥῆμα · Νεστορίδης δέ ὁ μέν οὐτάζω Ἀτύμνιος { Π 317 } . προφανῶς γάρ πάλιν ὁ ὁ ἀντί ὁ ὅς εἰμί , Χωρὶς εἰ μή πτωτικός λείπω , ὅς προηγέομαι πάντως ὁ ὁ προτακτικός ἄρθρον , ἔχω ὁ λόγος τῇδε , ὁ Νεστορίδης ὁ μέν ἕτερος οὐτάζω Ἀτύμνιος , ὁ δύο σκόπελος ὁ μέν ἕτερος οὐρανός ἵκω . 157 , καθό ἄν τις ἐͅκεῖνο ἐφίστημι , εἰ μιν περαίνω δύο πόλος ἀμφοτέρωθεν , ἀλλά ὁ μέν οὐ ἐπίοπτος { Arat . Phaen . 24—25 } , πάλιν ὁ ἐντελής εἰμί ἀλλά ὅς μέν οὐ ἐπίοπτος · ἀπό γάρ κοινός ὁ περαίνω δύναμις ἔχω ἔγκειμαι ῥῆμα ὁ πειραίνω , ἐπί ὁ καί φέρω . ὁ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ ἐπιφέρω λόγος , ΣΔ δέ ἀντίος · πάλιν πειραίνω ὁ ἄξων . οὗτος γάρ συμφράζω · ὅς δέ ἐπίοπτος εἰμί · ἐκ γάρ ὁ βορεινός ὕψος ἀντίος εἰμί ὁ ὁ Ὠκεανός .