ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.79
Ὀρθοτονεῖϲθαί φαϲι καὶ τὰϲ πεπλεονακυίαϲ , λέγω τὴν ἐμεῖο καὶ τὰϲ ὁμοίαϲ , πάνυ εὐλόγωϲ , πρῶτον καθὸ ϲύνεϲτι πάλιν ἡ ἐν αὐταῖϲ διαϲτολή , εἵνεκ᾿ ἐμεῖο κυνὸϲ κά Ἀλεξάνδρου ἕνεκ᾿ ἀρχῆϲ { Z 356 } · οὐ τοῦτο δέ φημι , ὅτι ἐὰν μὴ μετὰ τοῦ ῑ λέγηται , οὐ πάντωϲ ὀρθοτονηθήϲεται , ἐπεὶ ἰδοὺ καὶ τὸ δίχα τοῦ ῑ , ϲέο δ᾿ εἵνεκ᾿ ἀϋτή τε πόλεμόϲ τε { Z 328 } πρόδηλον γὰρ καὶ ἐκ τοῦ ϲημαινομένου καὶ τοῦ ἕνεκα ϲυνδέϲμου , καθὼϲ ἐπεδείξαμεν . — δεύτερον οὐκ ἄλλωϲ οὔτε πλεόναϲμά τιϲ ἐπινοήϲειεν οὔτε ἔνδειαν , εἰ μὴ πρότερον ἡ φωνὴ ὁλόκληροϲ ἐπιδειχθείη , ἴνα μὴ τὸ ἐγγενόμενον πάθοϲ τὸ ἕτερον ἀποτρίψηται , λέγω τὴν ἔνδειαν ἢ τὸν πλεοναϲμόν . καὶ περιϲϲὸν εἰϲ τὸ τοιοῦτο παρατίθεϲθαι · ὁ γὰρ λόγοϲ προφανήϲ . οὐχὶ οὖν πλεοναϲμὸϲ ἐγγενήϲεται ἐν ἀντωνυμίαιϲ οὐχὶ αὐτῆϲ πρότερον ἐντελοῦϲ οὔϲηϲ · ἐντελὴϲ δὲ καθεϲτῶϲα μόνωϲ ὀρθοτονουμένη ἐϲτίν . ὑγιῶϲ ἄρα τὸ ἐγγινόμενον πάθοϲ ὁμολογεῖ ὁλόκληρον τὸ ἀφ᾿ οὗ ἐγίνετο · ἦϲαν δὲ ἐντελεῖϲ αἱ ϲὺν τῷ ε λεγόμεναι , καὶ οὕτωϲ αἱ πλεονάϲαϲαι μόνωϲ ὀρθοτονοῦνται . — τρίτον τὸ μέγιϲτον μέγεθοϲ τῶν ἐγκλιτικῶν τρίχρονόν ἐϲτι · πῶϲ οὖν ἡ ἐμεῖο ἐγκλιθήϲεται ; — ἀλλ᾿ οὐδὲ ἡ ϲεῖο , κἂν τρίχρονοϲ ᾗ . εἰ γὰρ τὰ ἐγκλιτικὰ μόρια κατάφορα περὶ τοὺϲ ἐλάττοναϲ χρόνουϲ , πῶϲ οὐχὶ αἱ πλεονάϲαϲαι χρόνῳ ἀντωνυμίαι εἰϲ τὸ ἐναντίον τῆϲ ἐγκλίϲεωϲ μεταϲτήϲονται ;
Lemmas: ὀρθοτονέω φημί καί ὁ πλεονάζω , λέγω ὁ ἐγώ καί ὁ ὅμοιος , πάνυ εὔλογος , πρῶτος καθό σύνειμι πάλιν ὁ ἐν αὐτός διαστολή , ἕνεκα ἐγώ κύων ἀλκή Ἀλέξανδρος ἕνεκα ἀρχή { Z 356 } · οὐ οὗτος δέ φημί , ὅτι ἐάν μή μετά ὁ ι̅ λέγω , οὐ πάντως ὀρθοτονέω , ἐπεί ἰδού καί ὁ δίχα ὁ ι̅ , σύ δέ ἕνεκα ἀυτή τε πόλεμος τε { Z 328 } πρόδηλος γάρ καί ἐκ ὁ σημαίνω καί ὁ ἕνεκα σύνδεσμος , καθώς ἐπιδείκνυμι . — δεύτερος οὐ ἄλλος οὔτε πλεόνασμα τις ἐπινοέω οὔτε ἔνδεια , εἰ μή πρότερος ὁ φωνή ὁλόκληρος ἐπιδείκνυμι , ἵνα μή ὁ ἐγγίγνομαι πάθος ὁ ἕτερος ἀποτρίβω , λέγω ὁ ἔνδεια ἤ ὁ πλεονασμός . καί περισσός εἰς ὁ τοιοῦτος παρατίθημι · ὁ γάρ λόγος προφανής . οὐ οὖν πλεονασμός ἐγγίγνομαι ἐν ἀντωνυμία οὐ αὐτός πρότερος ἐντελής εἰμί · ἐντελής δέ καθίστημι μόνος ὀρθοτονέω εἰμί . ὑγιής ἄρα ὁ ἐγγίγνομαι πάθος ὁμολογέω ὁλόκληρος ὁ ἀπό ὅς γίγνομαι · εἰμί δέ ἐντελής ὁ σύν ὁ ε λέγω , καί οὕτως ὁ πλεονάζω μόνος ὀρθοτονέω . — τρίτος ὁ μέγας μέγεθος ὁ ἐγκλιτικός τρίχρονος εἰμί · πῶς οὖν ὁ ἐγώ ἐγκλίνω ; — ἀλλά οὐδέ ὁ σύ , ἐάν τρίχρονος εἰμί . εἰ γάρ ὁ ἐγκλιτικός μόριον κατάφορος περί ὁ ἐλαχύς χρόνος , πῶς οὐ ὁ πλεονάζω χρόνος ἀντωνυμία εἰς ὁ ἐναντίος ὁ ἔγκλισις μεθίστημι ;
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.80
Καὶ ὁ τοῦ ε δὲ πλεοναϲμόϲ , ἐν τῇ ἑέ - ἑοὶ καὶ ἔτι ἐν ταῖϲ ϲυζύγοιϲ ἐγγινόμενοϲ , πολλῷ μᾶλλον ἐπιϲπᾶται τὴν ὀρθὴν τάϲιν . εἰ γὰρ αἱ ἀπὸ τοῦ ε ἀρχόμεναι ἀντωνυμίαι , ἡνίκα ἐγκλίνονται , παραφθείρουϲι τὸ ε , ὡϲ ἐν τῷ δόϲ μοι , ἄκουϲόν μου , πῶϲ αἱ τοῦτο πλεονάϲαϲαι οὐ τὰ ἐναντία τῆϲ ἐγκλίτῆϲεωτῆϲ ἀπαιτήϲουϲιν καθάπερ καὶ ἐν τοῖϲ προκειμένοιϲ ἐδείξαμεν .
Lemmas: καί ὁ ὁ ε δέ πλεονασμός , ἐν ὁ ἑός - ἕ καί ἔτι ἐν ὁ σύζυγος ἐγγίγνομαι , πολύς μάλα ἐπισπάω ὁ ὀρθός τάσις . εἰ γάρ ὁ ἀπό ὁ ε ἄρχω ἀντωνυμία , ἡνίκα ἐγκλίνω , παραφθείρω ὁ ε , ὡς ἐν ὁ δίδωμι ἐγώ , ἀκούω ἐγώ , πῶς ὁ οὗτος πλεονάζω οὐ ὁ ἐναντίος ὁ ἐγκλίτῆσεωτῆς ἀπαιτέω καθά καί ἐν ὁ πρόκειμαι δείκνυμι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.81
Ἀλλὰ καὶ αἱ δυϊκαὶ τοῦ πρώτου καὶ δευτέρου προϲώπου μόνωνϲ ὀρθοτονοῦνται διὰ τὸν τόνον τῆϲ βαρείαϲ . προευθέτιϲται γὰρ τὰ ἐγκλιτικὰ μόρια ἐπὶ τέλουϲ ἔχειν τὴν ὀξεῖαν , ἢ φύϲει ἢ δυνάμει ( λέγω δὲ δυνάμει διὰ τὰ περιτῆϲπώμενα ) , ἵνα ἡ τοῦ τόνου ὑποϲτροφὴ τὸ μὲν προκείμενον ὀξύνῃ , αὐτὸ δὲ μεταϲτήϲῃ εἰϲ βαρεῖαν τάϲιν · ὅπερ ἐπὶ τῆϲ νῶϊν καὶ ϲφῶϊν οὐκ ἠδύνατο ἐγγενέϲθαι .
Lemmas: ἀλλά καί ὁ δυικός ὁ πρῶτος καί δεύτερος πρόσωπον μόνος ὀρθοτονέω διά ὁ τόνος ὁ βαρύς . προευθετίζω γάρ ὁ ἐγκλιτικός μόριον ἐπί τέλος ἔχω ὁ ὀξύς , ἤ φύσις ἤ δύναμις ( λέγω δέ δύναμις διά ὁ περιτῆσπώμενα ) , ἵνα ὁ ὁ τόνος ὑποστροφή ὁ μέν πρόκειμαι ὀξύνω , αὐτός δέ μεθίστημι εἰς βαρύς τάσις · ὅς ἐπί ὁ ἐγώ καί σύ οὐ δύναμαι ἐγγίγνομαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.82
A γοῦν κατὰ τὸ τρίτον πρόϲωπον μόνωϲ ἐγκλιτικαὶ μόνωϲ καὶ ὀξύνονται , τε ϲφωέ καὶ ἡ ϲφωΐν · ἐπεὶ τίϲ ἡ αἰτία τοῦ μὴ βαρύνεϲθαι αὐτάϲ ; ἔνθεν τὸ εἰμί καὶ φημί ὠξύνθη , διὰ τὴν ἐποῦϲαν αὐτοῖϲ ἔγκλιϲιν , καίτοι τῶν ῥημάτων καταφερομένων εἰϲ τὴν ἐπὶ τέλουϲ βαρεῖαν . τὰ πύϲματα οὐκ ἔϲτιν ἐγκλιτικὰ διὰ τὸ βαρύνεϲθαι , τά γε μὴν παρακείμενα αὐτοῖϲ ἀόριϲτα , ἐπεὶ μᾶλλον ἐν τῷ τέλει ἔϲχεν τὴν ὀξεῖαν . ( ρὐ τοῦτο δέ φημι , ὅτι τὰ ἀόριϲτα μόνωϲ ἐγκλιτικά ἐϲτιν · ἀλλ᾿ εἴ τι τῶν τοιούτων μορίων ἐγκλιτικόν ἐϲτι , τοῦτο καὶ ἀόριϲτόν ἐϲτιν , ὡϲ τὸ ἦλθέν τιϲ , ἦλθέν ποτε . ) καὶ ἔνθεν δείκνυται ὅτι τὸ τίϲ ἀοριϲτούμενον μᾶλλον ὀξύτονόν ἐϲτιν , πευϲτικὸν δὲ καθεϲτὼϲ τῷ λόγῳ ἐπὶ τῆϲ ἀρχούϲηϲ ὀξύνεται . ἔϲτιν καὶ ἄλλα παραθέϲθαι .
Lemmas: A γοῦν κατά ὁ τρίτος πρόσωπον μόνος ἐγκλιτικός μόνος καί ὀξύνω , τε σφεῖς καί ὁ συΐν · ἐπεί τίς ὁ αἰτία ὁ μή βαρύνω αὐτός ; ἔνθεν ὁ εἰμί καί φημί ὀξύνω , διά ὁ ἔπειμι αὐτός ἔγκλισις , καίτοι ὁ ῥῆμα καταφέρω εἰς ὁ ἐπί τέλος βαρύς . ὁ πύσμα οὐ εἰμί ἐγκλιτικός διά ὁ βαρύνω , ὁ γε μήν παράκειμαι αὐτός ἀόριστος , ἐπεί μάλα ἐν ὁ τέλος ἔχω ὁ ὀξύς . ( ῥέω οὗτος δέ φημί , ὅτι ὁ ἀόριστος μόνος ἐγκλιτικός εἰμί · ἀλλά εἰ τις ὁ τοιοῦτος μόριον ἐγκλιτικός εἰμί , οὗτος καί ἀόριστος εἰμί , ὡς ὁ ἔρχομαι τις , ἔρχομαι ποτέ . ) καί ἔνθεν δείκνυμι ὅτι ὁ τις ἀοριστέω μάλα ὀξύτονος εἰμί , πευστικός δέ καθίστημι ὁ λόγος ἐπί ὁ ἄρχω ὀξύνω . εἰμί καί ἄλλος παρατίθημι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.83
Προῦπτον οὖν ὅτι καὶ ἡ ἐκεῖνοϲ καὶ ἡ οὗτοϲ ἀνέγκλιτοι διὰ τὸν αὐτὸν λόγον , προϲτιθεμένου τοῦ ὅτι καὶ δεικτικαί εἰϲιν ἤν δὲ παρεπόμενον ταῖϲ ἐπιτεταμέναιϲ κατὰ δεῖξιν τὸ μὴ παραφθείρειν τοὺϲ τόνουϲ , καθὼϲ ἔϲτι τηρῆϲαι ἐπὶ τῶν προκειμένων .
Lemmas: πρόοπτος οὖν ὅτι καί ὁ ἐκεῖνος καί ὁ οὗτος ἀνέγκλιτος διά ὁ αὐτός λόγος , προστίθημι ὁ ὅτι καί δεικτικός εἰμί εἰμί δέ παρέπομαι ὁ ἐπιτείνω κατά δεῖξις ὁ μή παραφθείρω ὁ τόνος , καθώς εἰμί τηρέω ἐπί ὁ πρόκειμαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.84
Ὁ προκείμενοϲ λόγοϲ ἀναγκαίωϲ διδάϲκει ὡϲ ἀναλόγωϲ ἡ aὐτόν αἰτιατικὴ τὴν ἔγκλιϲιν παρεδέξατο · ἡ γὰρ αὐτόϲ ὠξύνθη · ἀπέωϲτο γὰρ τῆϲ δείξεωϲ καὶ ἡ μετάληψιϲ τῶν κατὰ τὸ τρίτον πρόϲωπον , οἷϲ παρηκολούθει καὶ τὸ ἐγκλίνεϲθαι . — ἀλλὰ διὰ τί ἐπὶ τῆϲ ὀνομαϲτικῆϲ οὐκ ἐγκλίνεται ϲαφὲϲ ὅτι δι᾿ αὐτὴν τὴν πτῶϲιν , καθότι καὶ ἡ ἐγώ καὶ ἡ ϲύ καὶ αἱ ϲύζυγοι . τί οὖν οὐχὶ καὶ ἐπὶ γενικῆϲ καὶ δοτικῆϲ φαίημεν ἂν διὰ τὸ τετραχρονεῖν . « ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῆϲ ἡμῶν καὶ ἐπὶ τῶν τετραχρόνων τὰ τοῦ λόγου μάχεται . εἰ γὰρ καὶ τὴν τάϲιν οὐκ ἀποβάλλουϲιν , ἀλλ᾿ αὐτήν γε μετατιθέαϲι κατὰ τὸ ἄρχον μέροϲ , ὡϲ ἐν τῷ ἄκουϲον ἥμων · ὅπερ οὐ παρηκολούθει καὶ ἐπὶ τῆϲ αὐτῷ ἢ αὐτοῦ . » καὶ τὸ τοιοῦτον ἔχει ἀπολογίαν · εἰϲ γὰρ ὑποϲτολὴν τὴν τοῦ Αἰολικοῦ τὰ τοῦ τόνου παρεπέμφθη . — διὰ τοῦτο καὶ ἡ αἰτιατικὴ πτῶϲιϲ ἀπολυθεῖϲα τῶν ἐμποδιζόντων , λέγω τῆϲ τε πτώϲεωϲ καὶ τῶν χρόνων , ἀναγκαίωϲ τὴν ἔγκλιϲιν παρεδέξατο . παραπεμπτέον γὰρ ἐκεῖνον τὸν λόγον , καθ᾿ ὃν αἱ γένουϲ παρεμφατικαὶ ἀνέγκλιτοί εἰϲιν καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἐγκλίνεται ἡ αὐτόϲ · γένοϲ γὰρ οὐκ ἐπίϲταται ἡ ἔγκλιϲιϲ οὐδὲ ἄλλο τι τῶν παρεπομένων , ὅπου γε καὶ ἐν ϲυνδέϲμοιϲ καὶ ῥήμαϲιν καὶ ἔτι ἐν ἐπιρρήμαϲιν ἐγκλιτικὰ γίνεται καὶ ἐν τριγενεῖ τῷ τίϲ .
Lemmas: ὁ πρόκειμαι λόγος ἀναγκαῖος διδάσκω ὡς ἀνάλογος ὁ aὐτόν αἰτιατικός ὁ ἔγκλισις παραδέχομαι · ὁ γάρ αὐτός ὀξύνω · ἀπωθέω γάρ ὁ δείξις καί ὁ μετάληψις ὁ κατά ὁ τρίτος πρόσωπον , ὅς παρακολουθέω καί ὁ ἐγκλίνω . — ἀλλά διά τίς ἐπί ὁ ὀνομαστικός οὐ ἐγκλίνω σαφής ὅτι διά αὐτός ὁ πτῶσις , καθότι καί ὁ ἐγώ καί ὁ σύ καί ὁ σύζυγος . τίς οὖν οὐ καί ἐπί γενικός καί δοτικός φημί ἄν διά ὁ τετραχρονέω . « ἀλλά καί ἐπί ὁ ἐγώ καί ἐπί ὁ τετράχρονος ὁ ὁ λόγος μάχομαι . εἰ γάρ καί ὁ τάσις οὐ ἀποβάλλω , ἀλλά αὐτός γε μετατίθημι κατά ὁ ἄρχω μέρος , ὡς ἐν ὁ ἀκούω ἥμων · ὅς οὐ παρακολουθέω καί ἐπί ὁ αὐτός ἤ αὐτός . » καί ὁ τοιοῦτος ἔχω ἀπολογία · εἰς γάρ ὑποστολή ὁ ὁ Αἰολικός ὁ ὁ τόνος παραπέμπω . — διά οὗτος καί ὁ αἰτιατικός πτῶσις ἀπολύω ὁ ἐμποδίζω , λέγω ὁ τε πτῶσις καί ὁ χρόνος , ἀναγκαῖος ὁ ἔγκλισις παραδέχομαι . παραπεμπτέος γάρ ἐκεῖνος ὁ λόγος , κατά ὅς ὁ γένος παρεμφατικός ἀνέγκλιτος εἰμί καί διά οὗτος οὐ ἐγκλίνω ὁ αὐτός · γένος γάρ οὐ ἐπίσταμαι ὁ ἔγκλισις οὐδέ ἄλλος τις ὁ παρέπομαι , ὅπου γε καί ἐν σύνδεσμος καί ῥῆμα καί ἔτι ἐν ἐπίρρημα ἐγκλιτικός γίγνομαι καί ἐν τριγενής ὁ τις .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.85
Εἴρηται οὖν διὰ τί ἡ ἐκεῖνοϲ καὶ ἡ οὗτοϲ οὐκ ἐνεκλίθηϲαν . Ἀλλ᾿ οὐδ᾿ ὅτε ἄρθρα εἰϲ ϲύνταξιν ἀντωνυμίαϲ παραλαμβάνεται , ἔγκλιϲιν ἀναδέχεται , οὐ καθὸ γένουϲ ἐϲτὶ παρεμφατικά , ἀλλὰ καθὸ ἄρθρα ὄντα τῇ φύϲει ἀδυνατεῖ εἰϲ ἔγκλιϲιν παραλαμβάνεϲθαι · τόπον γὰρ ἐπέχει ἐναντίον τῇ ἐγκλίϲει , λέγω τῶν προτακτικῶν , οὐ μαχομένων τῶν ὑποτακτικῶν , ἐπεὶ δόξειεν μὴ ἐμποδίζεϲθαι τὰ τῆϲ ἐγκλίϲεωϲ . ἦν γὰρ καὶ αὐτὰ προτακτικά , τὴν μὲν ἀναφορὰν ἐπιϲτρέφοντα εἰϲ τὰ προκείμενα , ἐν ἀρχῇ δὲ λόγου παραλαμβανόμενα εἰϲ ϲύνταξιν ῥηματικήν , ὃϲ μάλα πολλά πλάγχθη { α 1 seq . } , ἣ μυρί᾿ Ἀχαιοῖϲ ἄλγε᾿ ἔθηκε { Α 2 } τῆϲ ἐγγινομένηϲ ϲτιγμῆϲ ἐπιμαρτυρούϲηϲ τῇ ἀρκτικῇ ϲυντάξει τῶν ἄρθρων .
Lemmas: λέγω οὖν διά τίς ὁ ἐκεῖνος καί ὁ οὗτος οὐ ἐγκλίνω . ἀλλά οὐδέ ὅτε ἄρθρον εἰς σύνταξις ἀντωνυμία παραλαμβάνω , ἔγκλισις ἀναδέχομαι , οὐ καθό γένος εἰμί παρεμφατικός , ἀλλά καθό ἄρθρον εἰμί ὁ φύσις ἀδυνατέω εἰς ἔγκλισις παραλαμβάνω · τόπος γάρ ἐπέχω ἐναντίος ὁ ἔγκλισις , λέγω ὁ προτακτικός , οὐ μάχομαι ὁ ὑποτακτικός , ἐπεί δοκέω μή ἐμποδίζω ὁ ὁ ἔγκλισις . εἰμί γάρ καί αὐτός προτακτικός , ὁ μέν ἀναφορά ἐπιστρέφω εἰς ὁ πρόκειμαι , ἐν ἀρχή δέ λόγος παραλαμβάνω εἰς σύνταξις ῥηματικός , ὅς μάλα πολύς πλάζω { α 1 seq . } , ὅς μυρίος Ἀχαιός ἄλγος τίθημι { Α 2 } ὁ ἐγγίγνομαι στιγμή ἐπιμαρτυρέω ὁ ἀρκτικός σύνταξις ὁ ἄρθρον .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.86
Ὀρθοτονοῦνται καὶ ὅϲαι ϲυντάϲϲονται τῇ αὐτόϲ ἐπιταγματικῇ , ἠέ τι Μυρμιδόνεϲϲι πιφάϲκεαι ἦ ἐμοὶ αὐτῷ { Π 12 } , ϲοὶ δ᾿ αὐτῷ μελέτω { Ο 231 } , οὐδὲ ϲεῦ αὐτῆϲ { Ξ 327 } , οὐδ᾿ ἐμοὶ αὐτῷ θυμὸϲ ἐνὶ ϲτήθεϲϲι ϲιδήρεοϲ { ε 190 seq . } . τά γε μὴν τοῦ τρίτου οὐκ ἐξωμάλιϲται καθότι οὐδ᾿ ἀληθὴϲ λόγοϲ παρεδείχθη τὸ τὰϲ κατὰ τὸ τρίτον πρόϲωπον ὀρθοτονηθείϲαϲ πάντωϲ μεταλαμβάνεϲθαι εἰϲ ϲυνθέτουϲ . ὡϲ γάρ ἐϲτι ψευδὴϲ ὑπόληψιϲ καὶ οὐχ ὡϲ ἐξωμαλίϲθη καὶ ὡϲ οὐ τόνου ἐναλλαγὴ αἰτία γίνεται ϲυνθέτου μεταλήψεωϲ , εἰρήϲεται . κατὰ τὸ ἐξῆϲ . ἐντεῦθεν οὖν ἐνεκλίθη τὸ ἀλλά οἱ αὐτῷ Ζεὺϲ ὀλίϲειε βίην πρὶν ἡμῖν πῆμα γενέϲθαι { δ 667 seq . } καὶ τὸ Εὐρύαλοϲ δέ ἑ αὐτὸν ἀρεϲϲάϲθω ἐπέεϲϲι { θ 396 } , ὠρθοτονήθη δὲ τὸ ἀμφὶ ἓ παπτήναϲ { Δ 497 } , ἄλογόν τ᾿ ἐδόκει τὸ οἱ τ᾿ αὐτῷ { ε 64 } , διήκοντοϲ τοῦ λόγου ἐπὶ ἁπάντων ὁμοίωϲ . — ἔϲται μέντοι ἡ ϲύνταξιϲ εἰϲ ἔμφαϲιν πλείονα διαϲτολῆϲ παραλαμβανομένη , ἐμὲ αὐτὸν ἐτίμηϲεν , ϲὲ αὐτὸν ἐμέμψατο .
Lemmas: ὀρθοτονέω καί ὅσος συντάσσω ὁ αὐτός ἐπιταγματικός , ἤ τις Μυρμιδόνες πιφάσκω ἦ ἐγώ αὐτός { Π 12 } , σύ δέ αὐτός μέλω { ὁ 231 } , οὐδέ σῦς αὐτός { Ξ 327 } , οὐδέ ἐγώ αὐτός θυμός ἐν στῆθος σιδήρεος { ε 190 seq . } . ὁ γε μήν ὁ τρίτος οὐ ἐξομαλίζω καθότι οὐδέ ἀληθής λόγος παραδείκνυμι ὁ ὁ κατά ὁ τρίτος πρόσωπον ὀρθοτονέω πάντως μεταλαμβάνω εἰς σύνθετος . ὡς γάρ εἰμί ψευδής ὑπόληψις καί οὐ ὡς ἐξομαλίζω καί ὡς οὐ τόνος ἐναλλαγή αἰτία γίγνομαι σύνθετος μετάληψις , λέγω . κατά ὁ ἑξῆς . ἐντεῦθεν οὖν ἐνεκλιθάω ὁ ἀλλά ἕ αὐτός Ζεύς ὄλλυμι βία πρίν ἐγώ πῆμα γίγνομαι { δ 667 seq . } καί ὁ Εὐρύαλος δέ ἕ αὐτός ἀρέσκω ἔπος { θ 396 } , ὀρθοτονέω δέ ὁ ἀμφί ἕ παπταίνω { δ 497 } , ἄλογος τε δοκέω ὁ ἕ τε αὐτός { ε 64 } , διήκω ὁ λόγος ἐπί ἅπας ὅμοιος . — εἰμί μέντοι ὁ σύνταξις εἰς ἔμφασις πολύς διαστολεύς παραλαμβάνω , ἐγώ αὐτός τιμέω , σύ αὐτός μέμφομαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.87
Ἐν προτάξει γοῦν ἁπάντοτέ εἰϲιν αἱ ἀντωνυμίαι , καθὸ ἔχονται τοῦ ὀρθοῦ τόνου , ὥϲ γε ἐδείχθη κἀν τοῖϲ προκειμένοιϲ . εἰ μέντοι τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ ἀναϲτραφείη , οἷόν τέ ἐϲτιν καὶ ἐγκλίνεϲθαι τὴν ἀντωνυμίαν , αὐτῷ τοι μετόπιϲθ᾿ ἄχοϲ ἔϲϲεται { l 249 } , αὐτόν ϲε φράζεϲθαι ἐν Ἀργείοιϲιν ἄνωγεν { I 680 } . οὐ τοῦτο δέ φημι , ὡϲ οὐχ οἷόν τε καὶ ἐπὶ τῆϲ τοιαύτηϲ ϲυντάξεωϲ ὀρθοτονεῖν , ἀλλ᾿ ὡϲ ἀφορμὴν ἔχει ἐγκλίϲεωϲ ἡ τοιαύτη ϲύνταξιϲ , αὐτόν με πρώτιϲτα ϲυνοικιϲτῆρα γαίαϲ ἔκδεξαι τεμενοῦχον { Pindari frgm . 167 Bergk4 186 Schr . } .
Lemmas: ἐν πρόταξις γοῦν ἀπάντοτε εἰμί ὁ ἀντωνυμία , καθό ἔχω ὁ ὀρθός τόνος , ὡς γε δείκνυμι ἐν ὁ πρόκειμαι . εἰ μέντοι ὁ ὁ σύνταξις ἀναστρέφω , οἷος τε εἰμί καί ἐγκλίνω ὁ ἀντωνυμία , αὐτός σύ μετόπισθε ἄχος εἰμί { l 249 } , αὐτός σύ φράζω ἐν Ἀργεῖος ἄνωγα { I 680 } . οὐ οὗτος δέ φημί , ὡς οὐ οἷος τε καί ἐπί ὁ τοιοῦτος σύνταξις ὀρθοτονέω , ἀλλά ὡς ἀφορμή ἔχω ἔγκλισις ὁ τοιοῦτος σύνταξις , αὐτός ἐγώ πρῶτος συνοικιστήρ γῆ ἐκδέχομαι τεμενοῦχος { Pindari frgm . 167 Bergk4 186 Schr . } .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.88
Πρὸϲ δὲ τοὺϲ οἰομένουϲ τὴν αὐτόϲ ϲυμπαραλαμβάνεϲθαι εἰϲ 15 διαϲτολὴν γένουϲ ϲυγκεχυμένου κατὰ τὴν φωνὴν βραχὺϲ ἀρκέϲει λόγοϲ , ὥϲ γε καὶ πρόκειται , ὡϲ οὐ δέονται αἱ ἀντωνυμίαι τοῦ διαϲτέλλοντοϲ τὸ γένοϲ ἢ ὑπὸ δεῖξιν πίπτουϲαι ἢ ὑπὸ ἀναφοράν . τί δ᾿ ἂν εἶποι τιϲ ἐπὶ τῆϲ τοιαύτηϲ ϲυντάξεωϲ , οὗτοϲ αὐτόϲ , ἐκεῖνοϲ αὐτόϲ . ὅδ᾿ αὐτὸϲ ἐγῶ { φ 207 vel ω 321 } ; φαίνεται δ᾿ ὅτι καὶ μὴ ἐπιτεταγμέναι διήρθρωϲαν τὸ γένοϲ καὶ οὐκ ἄδηλον ἔϲται κατὰ τὸ γένοϲ τὸ ἐμεῦ δ᾿ ἕλετο μέγαν ὅρκον { δ 746 } περιϲϲὸν ἡγητέον πρὸϲ εὐήθειϲ ὑπολήψειϲ ἐπὶ πλέον ἀντιλέγειν .
Lemmas: πρός δέ ὁ οἴομαι ὁ αὐτός συμπαραλαμβάνω εἰς 15 διαστολή γένος συγχέω κατά ὁ φωνή βραχύς ἀρκέω λόγος , ὡς γε καί πρόκειμαι , ὡς οὐ δέω ὁ ἀντωνυμία ὁ διαστέλλω ὁ γένος ἤ ὑπό δεῖξις πίπτω ἤ ὑπό ἀναφορά . τίς δέ ἄν λέγω τις ἐπί ὁ τοιοῦτος σύνταξις , οὗτος αὐτός , ἐκεῖνος αὐτός . ὅδε αὐτός ἐγώ { φ 207 vel ω 321 } ; φαίνω δέ ὅτι καί μή ἐπιτάσσω διαρθρόω ὁ γένος καί οὐ ἄδηλος εἰμί κατά ὁ γένος ὁ ἐγώ δέ αἱρέω μέγας ὅρκος { δεσποινίδα 746 } περισσός ἡγέομαι πρός εὐήθης ὑπόληψις ἐπί πολύς ἀντιλέγω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.89
Ὀρθοτονοῦνται μόνωϲ καὶ ὅϲαι ἐν τῷ αὐτῷ προϲώπῳ τὸ ῥῆμα ἔχουϲιν · εἴγε ἐν τῷ ϲὲ γὰρ ἅζομαι { Alecmanis fr . 54 Bergk4 } τὸ μὲν ἅζομαι ἐν πρώτῳ ἐϲτὶ προϲώπῳ , τὸ δὲ ϲέ ἐν δευτέρῳ , οὐ μὴν ἐν τῷ ϲὲ γὰρ αὐτὴν παντὶ ἐΐϲκειϲ { ν 313 } , τό τε γὰρ ἐΐϲκειϲ καὶ τὸ ϲέ τοῦ αὐτοῦ προϲώπου . ἔϲτι γε δὴ τὴν προτέραν ϲύνταξιν καὶ ἐγκλίναντα φάναι ἅζομαί ϲε , οὐ μὴν τὴν δευτέραν · ἐδείχθη γὰρ ἐντελέϲτερον ὡϲ ἀδύνατόν ἐϲτιν τὰϲ ἀντωνυμίαϲ ἐγκλιθῆναι ϲυνερχομέναϲ τοῖϲ ῥήμαϲιν κατὰ τὸ αὐτὸ πρόϲωπον . καὶ ἕνεκά γε τούτου μόνωϲ αἱ τῆϲ εὐθείαϲ ὠρθοτονοῦντο , ἐπεὶ πάντοτε ϲυμφέρονται τοῖϲ ῥήμαϲιν κατὰ τὸ αὐτὸ πρόϲωπον · τῶν γε μὴν καὶ ἐν μεταβάϲει γινομένων ἐφικτὰ καὶ τὰ τῆϲ ἐγκλίϲεωϲ ἐγίνετο . ( οὐ τοῦτο δέ φημι , ὡϲ πάντωϲ ἐγκλιθήϲονται ἀποϲτᾶϲαι τῶν ῥημάτων , ἀλλ᾿ ὡϲ καὶ ἔνεϲτί ποτε αὐτὰϲ ἐγκλίνεϲθαι . ) ὑγιῶϲ ἄρα πάλιν προϲελθοῦϲαι καὶ . αἱ πλάγιαι τοῖϲ ῥήμαϲι κατὰ τὸ αὐτὸ πρόϲωπον τὴν ὀρθὴν ἀναδέξονται , οὐδὲ γὰρ οὐδ᾿ ἐμέ φημι λελαϲμένον { N 269 } , ζωγρεῖτ᾿ , αὐτὰρ ἐγὼν ἐμὲ λύϲομαι { Κ 378 }
Lemmas: ὀρθοτονέω μόνος καί ὅσος ἐν ὁ αὐτός πρόσωπον ὁ ῥῆμα ἔχω · εἰ ἐν ὁ σύ γάρ ἅζομαι { Alecmanis fr . 54 Bergk4 } ὁ μέν ἅζομαι ἐν πρῶτος εἰμί πρόσωπον , ὁ δέ σύ ἐν δεύτερος , οὐ μήν ἐν ὁ σύ γάρ αὐτός πᾶς ἐίσκω { ν 313 } , ὁ τε γάρ ἐίσκω καί ὁ σύ ὁ αὐτός πρόσωπον . εἰμί γε δή ὁ πρότερος σύνταξις καί ἐγκλίνω φημί ἅζομαι σύ , οὐ μήν ὁ δεύτερος · δείκνυμι γάρ ἐντελής ὡς ἀδύνατος εἰμί ὁ ἀντωνυμία ἐγκλίνω συνέρχομαι ὁ ῥῆμα κατά ὁ αὐτός πρόσωπον . καί ἕνεκα γε οὗτος μόνος ὁ ὁ εὐθεῖα ὀρθοτονέω , ἐπεί πάντοτε συμφέρω ὁ ῥῆμα κατά ὁ αὐτός πρόσωπον · ὁ γε μήν καί ἐν μετάβασις γίγνομαι ἐφικτός καί ὁ ὁ ἔγκλισις γίγνομαι . ( οὐ οὗτος δέ φημί , ὡς πάντως ἐγκλίνω ἀφίστημι ὁ ῥῆμα , ἀλλά ὡς καί ἔνειμι ποτέ αὐτός ἐγκλίνω . ) ὑγιής ἄρα πάλιν προσέρχομαι καί . ὁ πλάγιος ὁ ῥῆμα κατά ὁ αὐτός πρόσωπον ὁ ὀρθός ἀναδέχομαι , οὐδέ γάρ οὐδέ ἐγώ φημί λάζομαι { N 269 } , ζωγρέω , ἀτάρ ἐγώ ἐγώ λύω { Κ 378 }
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.90
Τὰ τῆϲ τοιαύτηϲ χρήϲεωϲ ἀρχαικώτερα ὄντα παρεφθάρη μεταγενέϲτερον γενέϲτερον ἐπινοηθείϲηϲ τῆϲ ἀντ᾿ αὐτῶν ϲυνθέτου μεταλήψεωϲ , εἰϲ ἣν καὶ μεταλαμβάνομεν τὰϲ προκειμέναϲ ϲυντάξειϲ . ἐντεῦθεν γοῦν ἡ Ὁμη ρικὴ ποίηϲιϲ ἀπροϲδεήϲ ἐϲτι τῆϲ ϲυνθέτου χρήϲεωϲ , καθὸ γινώϲκει ἡ ποίηϲιϲ τὸ ἐμέ φημι . ϲαφὲϲ γὰρ ὅτι , εἰ ἀντὶ τοῦ τοιούτου ἐπενοήθηϲαν αἱ ϲύνθετοι , περιϲϲόν ἐϲτιν ϲυγχρῆϲθαι τῇ ἁπλῇ ϲυντάξει · κακία γὰρ τὸ τοιοῦτον , ὦϲ γε εὐκαιρότερον ὑπὲρ τῶν τοιούτων κατὰ τὰ ἐξῆϲ εἰρήϲεται .
Lemmas: ὁ ὁ τοιοῦτος χρῆσις ἀρχαικός εἰμί παραφθείρω μεταγενής γενής ἐπινοέω ὁ ἀντί αὐτός σύνθετος μετάληψις , εἰς ὅς καί μεταλαμβάνω ὁ πρόκειμαι σύνταξις . ἐντεῦθεν γοῦν ὁ ὁμός Ρίκη ποίησις ἀπροσδεής εἰμί ὁ σύνθετος χρῆσις , καθό γιγνώσκω ὁ ποίησις ὁ ἐγώ φημί . σαφής γάρ ὅτι , εἰ ἀντί ὁ τοιοῦτος ἐπινοέω ὁ σύνθετος , περισσός εἰμί συγχράομαι ὁ ἁπλόος σύνταξις · κακία γάρ ὁ τοιοῦτος , οὖς γε εὔκαιρος ὑπέρ ὁ τοιοῦτος κατά ὁ ἑξῆς λέγω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.91
Ἔνθεν δύο μέρη λόγου ἐϲτὶν τὸ πυκάϲαϲα ἓ αὐτήν { P 551 } , καὶ κατὰ τὸν προκείμενον λόγον , πάνυ ἀκριβέϲτατον ὄντα , κεὶ καθὸ ἐν ταῖϲ ἄλλαιϲ πλαγίαιϲ τὰ τοῦ μεριϲμοῦ ἀναμφίλεκτά ἐϲτιν ( ἕο γὰρ αὐτοῦ ἐϲτιν καὶ ἑοῖ αὐτῷ ) , ὁπότε καὶ κατὰ δεύτερον πρόϲωπον ὡϲ παραθέϲεωϲ οὔϲηϲ ἐνέθηκεν τὸν γάρ ϲύνδεϲμον , ϲὲ γὰρ αὐτὴν παντὶ ἐΐϲκειϲ { ν 313 } . προφανῶϲ οὖν λύεται τὸ ἀμφίβολον τῶν προκειμένων ἀντωνυμιῶν διὰ τῆϲ ἀναμφιλέκτου παραθέϲεωϲ τῶν ἄλλων πλαγίων . ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ καὶ ἐπὶ τοῦ καὶ μαχόμην κατ᾿ ἔμ᾿ αὐτὸν ἐγώ { A 271 { · κατὰ γὰρ παράθεϲιν τὰ τῆϲ ϲυναλιφῆϲ ἐγένετο , τοῦ πλήρουϲ ὄντοϲ ἐμὲ αὐτόν , ὡϲ ἔχει τὸ εἰ μή τιϲ ϲ᾿ αὐτὸν κτείνῃ δόλῳ { ι 406 } καὶ εἰ μὲν δὴ ἕταρόν γε κελεύετ᾿ ἔμ᾿ αὐτὸν ἑλέϲθαι { Κ 242 } . ἐφ ὦν καὶ ἐγκλιτικώτερον παρελήφθηϲαν αἱ ἀντωνυμίαι , καίπερ ἐπιτεταγμέναι · ὀρθοτονηθεῖϲαι γὰρ ὡϲ ἀκαταλλήλου λόγου ἔμφαϲιν ἐποι - οῦντο .
Lemmas: ἔνθεν δύο μέρος λόγος εἰμί ὁ πυκάζω ἕ αὐτός { P 551 } , καί κατά ὁ πρόκειμαι λόγος , πάνυ ἀκριβής εἰμί , εκεί καθό ἐν ὁ ἄλλος πλάγιος ὁ ὁ μερισμός ἀναμφίλεκτος εἰμί ( ἕ γάρ αὐτός εἰμί καί ἕ αὐτός ) , ὁπότε καί κατά δεύτερος πρόσωπον ὡς παράθεσις εἰμί ἐντίθημι ὁ γάρ σύνδεσμος , σύ γάρ αὐτός πᾶς ἐίσκω { ν 313 } . προφανής οὖν λύω ὁ ἀμφίβολος ὁ πρόκειμαι ἀντωνυμία διά ὁ ἀναμφίλογος παράθεσις ὁ ἄλλος πλάγιον . ὁ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ καί μάχομαι κατά ἐγώ αὐτός ἐγώ { A 271 { · κατά γάρ παράθεσις ὁ ὁ συναλιφή γίγνομαι , ὁ πλήρης εἰμί ἐγώ αὐτός , ὡς ἔχω ὁ εἰ μή τις σύ αὐτός κτείνω δόλος { ι 406 } καί εἰ μέν δή ἑταῖρος γε κελεύω ἐγώ αὐτός αἱρέω { Κ 242 } . ἐφ ὅς καί ἐγκλιτικός παραλαμβάνω ὁ ἀντωνυμία , καίπερ ἐπιτάσσω · ὀρθοτονέω γάρ ὡς ἀκατάλληλος λόγος ἔμφασις ἔπω - ὄνομαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.92
Διὸ καὶ μάτην τὰ τοιαῦτα ὑπ᾿ ἐνίων προϲεπνεύϲθη , τὴν αὐτοῦ φιλέει { I 342 } αὐτόν μιν πληγῇϲιν ἀεικελίῃϲι δαμάϲϲαϲ { δ 244 } . μέγα μὲν κλέοϲ ποιεῖται { β 125 seq . } . καὶ ἄλλα πλεῖϲτα . ὡϲ γὰρ ἐν ταῖϲ προκειμέναιϲ ϲυντάξεϲιν ἀπεδείξαμεν ὅτι ἐκ παρεπομένων τῷ λόγῳ ἐλλείπουϲαι λέξειϲ νοοῦνται , τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον καὶ ἐπὶ τούτων ἔϲτιν παραϲτῆϲαι . ϲυνηθέϲτερόν πωϲ ἐλλειπτικόϲ ἐϲτιν τῶν προκειμένων μορίων , ἀρκούμενοϲ διὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ τοῦ λόγου τὸ λεῖπον ἐμφανίϲαι , αὐτὸϲ νῦν ἴδε πῶμα { θ 443 } ἡ γὰρ αὐτόϲ ϲυμφέρεται ταῖϲ ὀρθοτονουμέναιϲ ἀντωνυμίαιϲ , καὶ τὸ μὲν ἴδε δύναται μὴ ἐλλείπειν , τό γε μὴν αὐτὸϲ ἴδε πάντωϲ ἐλλείπει τῷ ϲύ · εἰϲ γὰρ τοῦτο ἡ αὐτόϲ ϲυμπαραλαμβάνεται καὶ κατὰ τὸ πρῶτον καὶ δεύτερον , ἵνα τὰϲ ϲυνούϲαϲ ἀντωνυμίαϲ ὀρθοτονήϲῃ . ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ καὶ ἐπὶ τοῦ αὐτὸϲ ἑκών οἱ δῶκα { δ 649 } πάλιν . γὰρ μόνον τὸ ῥῆμα οὐ λείπει , τὸ μέντοι ὅλον , ὡϲ πάλιν ἐγκειμένηϲ τῆϲ αὐτόϲ , αὐτὸϲ ἐγώ οἱ δῶκα . οὕτωϲ ἔχει καὶ τὸ αὐτῶν γὰρ ἀπωλόμεθ᾿ ἀφραδίῃϲιν { κ 27 } , αἰτούϲηϲ τῆϲ ϲυντάξεωϲ τὸ ἡμῶν αὐτῶν . ἔϲτιν οὖν ὁμοίωϲ καὶ ἐπὶ τῶν προκειμένων { I 342 } τὸ πλῆρεϲ τὴν ἕο αὐτοῦ , ὥϲ γε καὶ κατὰ πληθυντικὴν ϲύνταξιν ϲφῶν αὐτῶν καὶ ϲφέαϲ αὐτούϲ . ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ καὶ ἐπὶ τοῦ αὐτόν μιν πληγῇϲιν { δ 244 } τάχα τῆϲ μίν δυναμένηϲ ἀναπληροῦν τὸ λεῖπον τῆϲ ἀντωνυμίαϲ . προϲτίθημι τὸ τάχα , ἐπεὶ ἐν ἑτέροιϲ παρέλκουϲα εὑρίϲκεται , κὰδ δέ μιν αὐτόν εἰλύϲω ψαμάθοιϲι | Φ 318seq . ) , πέ μιν αὐτὸν πατρὸϲ ἐάϲειε μνηϲθῆναι { δ 118 } . οὐ μέντοι ἀνάγκη ἐπὶ τοῦ μέγα μὲν κλέοϲ αὐτῆϲ ποιεῖται { β 125seq . } λείπειν τὴν ἀντωνυμίαν , τοῦ ποιεῖται νῦν ἐν ἴϲῳ παραλαμβανομένου τῷ γίνεται , καθότι καί φαμεν ποιεῖται ἀγορά ἐν ἴϲῳ τῷ γίνεται . —
Lemmas: διό καί μάτην ὁ τοιοῦτος ὑπό ἔνιοι προσεπνεύδω , ὁ αὐτός φιλέω { I 342 } αὐτός μιν πληγή ἀεικέλιος δαμάζω { δεσποινίδα 244 } . μέγας μέν κλέος ποιέω { Β 125 seq . } . καί ἄλλος πολύς . ὡς γάρ ἐν ὁ πρόκειμαι σύνταξις ἀποδείκνυμι ὅτι ἐκ παρέπομαι ὁ λόγος ἐλλείπω λέξις νοέω , ὁ αὐτός δή τρόπος καί ἐπί οὗτος εἰμί παρίστημι . συνήθης πως ἐλλειπτικός εἰμί ὁ πρόκειμαι μόριον , ἀρκέω διά ὁ σύνταξις ὁ λόγος ὁ λείπω ἐμφανίζω , αὐτός νῦν ὁράω πῶμα { θ 443 } ὁ γάρ αὐτός συμφέρω ὁ ὀρθοτονέω ἀντωνυμία , καί ὁ μέν ὁράω δύναμαι μή ἐλλείπω , ὁ γε μήν αὐτός ὁράω πάντως ἐλλείπω ὁ σύ · εἰς γάρ οὗτος ὁ αὐτός συμπαραλαμβάνω καί κατά ὁ πρῶτος καί δεύτερος , ἵνα ὁ σύνειμι ἀντωνυμία ὀρθοτονέω . ὁ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ αὐτός ἑκών ἕ δίδωμι { δεσποινίδα 649 } πάλιν . γάρ μόνος ὁ ῥῆμα οὐ λείπω , ὁ μέντοι ὅλος , ὡς πάλιν ἔγκειμαι ὁ αὐτός , αὐτός ἐγώ ἕ δίδωμι . οὕτως ἔχω καί ὁ αὐτός γάρ ἀπόλλυμι ἀφραδία { κ 27 } , αἰτέω ὁ σύνταξις ὁ ἐγώ αὐτός . εἰμί οὖν ὅμοιος καί ἐπί ὁ πρόκειμαι { I 342 } ὁ πλήρης ὁ ἕ αὐτός , ὡς γε καί κατά πληθυντικός σύνταξις σφεῖς αὐτός καί σφεῖς αὐτός . ὁ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ αὐτός μιν πληγή { δ 244 } τάχα ὁ μιν δύναμαι ἀναπληρόω ὁ λείπω ὁ ἀντωνυμία . προστίθημι ὁ τάχα , ἐπεί ἐν ἕτερος παρέλκω εὑρίσκω , κατά δέ μιν αὐτός εἰλύω ψάμαθος | Φ 318seq . ) , μετά μιν αὐτός πατήρ ἐάω μιμνῄσκω { δεσποινίδα 118 } . οὐ μέντοι ἀνάγκη ἐπί ὁ μέγας μέν κλέος αὐτός ποιέω { Β 125seq . } λείπω ὁ ἀντωνυμία , ὁ ποιέω νῦν ἐν ἴσος παραλαμβάνω ὁ γίγνομαι , καθότι καί φημί ποιέω ἀγορά ἐν ἴσος ὁ γίγνομαι . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.93
Τὸ δὲ μεῖζον , αἱ ϲύνθετοι δοκοῦϲιν ἐντελέϲτεραι εἶναι ἀπὸ τοῦ ἕ ἀρχόμεναι , ἑαυτοῦ ἤκουϲεν ὁ δεῖνα , ἑαυτοὺϲ ὕβριϲαν , ἑαυτὸν ἐτίμηϲεν · καὶ προφανὲϲ ὅτι , εἰ τὰ ἐντελέϲτερα τῶν ϲχημάτων οὔποτε παρ’ αὐτῷ εὑρέθη , οὐδὲ τὰ ὑποϲυνηλιμμένα · εἴγε παντὸϲ πεπονθότοϲ προῦφέϲτηκε τὸ ὁλόκληρον . -
Lemmas: ὁ δέ μέγας , ὁ σύνθετος δοκέω ἐντελής εἰμί ἀπό ὁ ε ἄρχω , ἑαυτοῦ ἀκούω ὁ δεῖνα , ἑαυτοῦ ὑβρίζω , ἑαυτοῦ τιμέω · καί προφανής ὅτι , εἰ ὁ ἐντελής ὁ σχῆμα οὔποτε παρά αὐτός εὑρίσκω , οὐδέ ὁ ὑποσυνηλιμ́ω · εἰ πᾶς πάσχω προφύω ὁ ὁλόκληρος . -
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.94
Επερ οὖν καὶ αὐταὶ m λέξειϲ διὰ τῆϲ τῶν ϲυλλαβῶν ϲυμμετρίαϲ καὶ τὸ πλεονάζον ἐπιδείκνυνται καὶ τὸ ἐνδέον , οὐ βίαιον κατὰ τὸ ἐξ αὐτῶν ἐπηυξημένον τῇ ϲυμμεμετρημένῃ τῶν λέξεων ϲυνόδῳ καὶ τὸ πλεονάζον καὶ τὸ λεῖπον δείκνυϲθαι . ἐδείξαμεν ὡϲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ λόγου τὸ τήρημα ἀνεπλήρου τὰ λείποντα ἄρθρα · οὐ παρηλλαγμένον οὖν καὶ τὸ λείπειν ταῖϲ τοιαύταιϲ ἀντωνυμίαιϲ τοὺϲ προκειμένουϲ λόγουϲ .
Lemmas: Επερ οὖν καί αὐτός m λέξις διά ὁ ὁ συλλαβή συμμετρία καί ὁ πλεονάζω ἐπιδείκνυμι καί ὁ ἐνδέω , οὐ βίαιος κατά ὁ ἐκ αὐτός ἐπαυξάνω ὁ συμμετρέω ὁ λέξις σύνοδος καί ὁ πλεονάζω καί ὁ λείπω δείκνυμι . δείκνυμι ὡς καί ἐπί ὁ ἄρθρον ὁ λόγος ὁ τήρημα ἀναπληρόω ὁ λείπω ἄρθρον · οὐ παραλλάσσω οὖν καί ὁ λείπω ὁ τοιοῦτος ἀντωνυμία ὁ πρόκειμαι λόγος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.95
Εἶπερ οὖν αἱ κατὰ τὸ πρῶτον καὶ δεύτερον πρόϲωπον ὀρθοτονούμεναι τονούμεναι ἀντωνυμίαι εἰϲ ϲύνθετον μεταλαμβάνονται ϲυνόντοϲ τοῦ ῥήματοϲ ἰϲαρίθμωϲ κατὰ τὸ αὐτὸ πρόϲωπον , καὶ μένουϲι κατὰ τὴν αὐτὴν ἁπλότητα τοῦ ῥήματοϲ ἐν ἑτέρῳ προϲώπῳ νοουμένου , ὡϲ τὸ ἐμεῦ δ᾿ ἀπὸ μούνου Ἀχαιῶν εἵλετο { I 335 seq } , ϲεῦ δ᾿ ἐπεὶ ἐξέλετο ψυχήν { Ω 754 } , πᾶϲα ἀνάγκη καὶ ἐπὶ τοῦ τρίτου προϲώπου ταὐτὸν ἐγχωρεῖν , ϲυνεπιϲχυούϲηϲ καὶ τῆϲ ἐγγενομένηϲ χρήϲεωϲ .
Lemmas: εἴπερ οὖν ὁ κατά ὁ πρῶτος καί δεύτερος πρόσωπον ὀρθοτονέω τονέω ἀντωνυμία εἰς σύνθετος μεταλαμβάνω σύνειμι ὁ ῥῆμα ἰσάριθμος κατά ὁ αὐτός πρόσωπον , καί μένω κατά ὁ αὐτός ἁπλότης ὁ ῥῆμα ἐν ἕτερος πρόσωπον νοέω , ὡς ὁ ἐγώ δέ ἀπό μόνος Ἀχαιός αἱρέω { I 335 seq } , σύ δέ ἐπεί ἐξαιρέω ψυχή { Ω 754 } , πᾶς ἀνάγκη καί ἐπί ὁ τρίτος πρόσωπον αὐτός ἐγχωρέω , συνεπισχύω καί ὁ ἐγγίγνομαι χρῆσις .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.96
τὸ γὰρ ἦ ὀλίγον οἷ παῖδα ἐοικότα γείνατο Τυδεύϲ { Ε 800 } εἰϲ ϲύνθετον μεταλαμβάνεται , ἐπεὶ τὸ γείνατο ταὐτὸν ἦν πρόϲωπον τῷ ἀντωνυμικῷ · ἐγέννηϲεν γὰρ παῖδα οὐδὲ κατ᾿ ὀλίγον ὅμοιον ἑαυτῷ · πρόδηλον γὰρ ὅτι ἡ ἁπλῆ μετάληψιϲ ἕτερον πρόϲωπον ὑπαγορεύει τοῦ Τυδέωϲ . καὶ τὸ πτωχὸν δ᾿ οὐκ ἄν τιϲ καλέοι τρύξαντα ἓ αὐτόν { ρ 387 } μόνωϲ ἀντωνυμίαν ἁπλῆν ὑπαγορεύει · οὐ γὰρ κλητέοϲ ὁ πτωχόϲ , ἵνα μὴ αὐτόν , τὸν καλέϲαντα , καταπονήϲῃ , εἴγε χρειώδηϲ ἡ ἀναδοχὴ τῶν ἄλλων μετακλήτων , τέκτονοϲ ἢ ἰατροῦ ἢ μάντεωϲ .
Lemmas: ὁ γάρ ἦ ὀλίγος ἕ παῖς ἔοικα γίγνομαι Τυδεύς { Ε 800 } εἰς συντίθημι μεταλαμβάνω , ἐπεί ὁ γίγνομαι αὐτός εἰμί πρόσωπον ὁ ἀντωνυμικός · γεννάω γάρ παῖς οὐδέ κατά ὀλίγος ὅμοιος ἑαυτοῦ · πρόδηλος γάρ ὅτι ὁ ἁπλόος μετάληψις ἕτερος πρόσωπον ὑπαγορεύω ὁ Τυδεύς . καί ὁ πτωχός δέ οὐ ἄν τις καλέω τρύζω ἕ αὐτός { ρ 387 } μόνος ἀντωνυμία ἁπλόος ὑπαγορεύω · οὐ γάρ κλητέος ὁ πτωχός , ἵνα μή αὐτός , ὁ καλέω , καταπονέω , εἰ χρειώδης ὁ ἀναδοχή ὁ ἄλλος μετάκλητος , τέκτων ἤ ἰατρός ἤ μάντις .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.97
οὕτωϲ ἔχει καὶ τὸ ἀλλὰ τόδ᾿ ἠμὲν ἐμοὶ πολὺ κέρδιον ἠδὲ οἷποϲ , αὐτῷ ἐπλετο { Ο 226 seq . } , πάνυ ὑγιῶϲ τῶν ἀντωνυμιῶν τὸ δέον τοῦ τόνου ἀναδεξαμένων ἕνεκα τῆϲ παρακολουθούϲηϲ πρὸϲ ἄλληλα διαϲτολῆϲ , ϲυνούϲηϲ ἔτι καὶ τῆϲ ϲυμπλοκῆϲ . καὶ ἐπεὶ πάλιν τὸ ἔπλετο κοινὸν κατὰ ἀμφοτέρων τῶν ἀντωνυμιῶν παρελαμβάνετο , οὐ δυνάμενον ἑτέρᾳ προϲχωρῆϲαι κατὰ τὸ αὐτὸ πρόϲωπον , ἵνα τὸ ϲύνθετον μεταληφθῇ , ἀναγκαίωϲ ϲυνετήρει τὰϲ ἀντωνυμίαϲ εἰϲ ἁπλοῦν ϲχῆμα · εἴγε τὸ ἐν τῇ ϲυνθέτῳ ἀντωνυμίᾳ ῥῆμα οὐ δύναται ἕτερον πρόϲωπον γινώϲκειν , ὡϲ δὲ προείρηται , τὸ ἔπλετο κοινὸν κατὰ ἀμφοτέρων εἴληπται , ἔχον τὴν διάθεϲιν ἔξωθεν τῶν δύο προϲώπων , ὡϲ εἴ τιϲ λέγοι ἐγένετο Τρύφωνι καλῶϲ , δηλονότι ὑπό τινοϲ περιϲτάϲεωϲ . προείρηται δὲ ὅτι , εἰ μὴ αἱ διαθέϲειϲ ἐξ αὐτῶν τῶν προϲώπων ἐγγίνονται , ἀδύνατον ἐπινοηθῆναι τὴν ϲύνθετον ἀντωνυμίαν . — οὕτωϲ ἔχει καὶ τὸ ὅϲτιϲ οἷ τ᾿ ἐπέοικεν { I 392 } , ὅϲτιϲ Ἀγαμέμνονι ἔοικεν οὐ γὰρ νῦν ὁ λόγοϲ ἀπαιτεῖ τὸ τὸν Ἀγαμέμνονα ἑαυτῷ ἐοικέναι , τοῦ ὅϲτιϲ ἐπὶ τὸ ἀόριϲτον ϲυντείνοντοϲ τοῦ τε οἷ ἐπὶ τὸ ὡριϲμένον πρόϲωπον τοῦ Ἀγαμέμνονοϲ . — τοὺϲ δ᾿ ἄγαγον ζωοὺϲ ϲφίϲιν ἐργάζεϲθαι ἀνάγκῃ { ξ 272 . ρ 441 } οὐ γὰρ ἄγονται οἱ αἰχμάλωτοι ἵνα ἑαυτοῖϲ ὑπηρετῶϲιν , τοῖϲ γε μὴν ἐπικρατήϲαϲιν . — οὕτωϲ ἔχει καὶ τὸ ϲφίϲι δ᾿ αὐτοῖϲ δαῖτα πένεϲθαι { δ 683 } οὐ γὰρ οἱ μνηϲτῆρεϲ ἑαυτοῖϲ τὰ πρὸϲ τὴν δαῖτα εὐτρεπίζουϲιν .
Lemmas: οὕτως ἔχω καί ὁ ἀλλά ὅδε ἠμέν ἐγώ πολύς κερδίων ἠδέ ὁράω , αὐτός πέλω { ὁ 226 seq . } , πάνυ ὑγιής ὁ ἀντωνυμία ὁ δέω ὁ τόνος ἀναδέχομαι ἕνεκα ὁ παρακολουθέω πρός ἀλλήλων διαστολεύς , σύνειμι ἔτι καί ὁ συμπλοκή . καί ἐπεί πάλιν ὁ πέλω κοινός κατά ἀμφότερος ὁ ἀντωνυμία παραλαμβάνω , οὐ δύναμαι ἕτερος προσχωρέω κατά ὁ αὐτός πρόσωπον , ἵνα ὁ σύνθετος μεταλαμβάνω , ἀναγκαῖος συντηρέω ὁ ἀντωνυμία εἰς ἁπλόος σχῆμα · εἰ ὁ ἐν ὁ σύνθετος ἀντωνυμία ῥῆμα οὐ δύναμαι ἕτερος πρόσωπον γιγνώσκω , ὡς δέ προλέγω , ὁ πέλω κοινός κατά ἀμφότερος λαμβάνω , ἔχω ὁ διάθεσις ἔξωθεν ὁ δύο πρόσωπον , ὡς εἰ τις λέγω γίγνομαι Τρύφων καλός , δηλονότι ὑπό τις περίστασις . προλέγω δέ ὅτι , εἰ μή ὁ διάθεσις ἐκ αὐτός ὁ πρόσωπον ἐγγίγνομαι , ἀδύνατος ἐπινοέω ὁ σύνθετος ἀντωνυμία . — οὕτως ἔχω καί ὁ ὅστις ἕ τε ἐπέοικε { I 392 } , ὅστις Ἀγαμέμνων ἔοικα οὐ γάρ νῦν ὁ λόγος ἀπαιτέω ὁ ὁ Ἀγαμέμνων ἑαυτοῦ ἔοικα , ὁ ὅστις ἐπί ὁ ἀόριστος συντείνω ὁ τε ἕ ἐπί ὁ ὁρίζω πρόσωπον ὁ Ἀγαμέμνων . — ὁ δέ ἄγω ζωός σφεῖς ἐργάζομαι ἀνάγκη { ξ 272 . ρ 441 } οὐ γάρ ἄγω ὁ αἰχμάλωτος ἵνα ἑαυτοῦ ὑπηρετέω , ὁ γε μήν ἐπικρατέω . — οὕτως ἔχω καί ὁ σφεῖς δέ αὐτός δαίς πένομαι { δ 683 } οὐ γάρ ὁ μνηστήρ ἑαυτοῦ ὁ πρός ὁ δαίς εὐτρεπίζω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.98
Πῶϲ οὖν οὐκ ἄλογον παραδιώκειν ὡϲ ἄλογον τὸ οἱ τ᾿ αὐτῷ , ἐπεὶ οὔ τι θεῶν ἐκ θέϲφατα ᾔδη { Ε 64 } , κατὰ τρόπουϲ πλείοναϲ δυνάμενον μᾶλλον κατορθοῦϲθαι τῶν προκειμένων ; μένων ; εἰ γὰρ δὴ καὶ ἦν ἀληθὲϲ τὸ πάντωϲ τὰϲ ὀρθοτονουμέναϲ εἰϲ ϲύνθετον μεταλαμβάνεϲθαι , εἶχεν ὑποπαραίτηϲιν τὸ ϲχῆμα , καθότι αἱ ὀφείλουϲαι ἐγκλίνεϲθαι ἅπαξ εἰϲ ἀρχὴν τοῦ λόγου γινόμεναι εἰϲ ὀρθὴν τάϲιν μεταλαμβάνονται , ὡϲ ἔχει τὸ ἡμέαϲ ὑβρίζοντεϲ { Λ 695 } , ἐμὲ δ᾿ ἔγνω καὶ προϲέειπεν { λ 91 } . ἀλλὰ καὶ ϲυμπέπλεκται .
Lemmas: πῶς οὖν οὐ ἄλογος παραδιώκω ὡς ἄλογος ὁ ἕ τε αὐτός , ἐπεί οὐ τις θεός ἐκ θέσφατος οἶδα { Ε 64 } , κατά τρόπος πολύς δύναμαι μάλα κατορθόω ὁ πρόκειμαι ; μένω ; εἰ γάρ δή καί εἰμί ἀληθής ὁ πάντως ὁ ὀρθοτονέω εἰς σύνθετος μεταλαμβάνω , ἔχω ὑποπαραίτησις ὁ σχῆμα , καθότι ὁ ὀφείλω ἐγκλίνω ἅπαξ εἰς ἀρχή ὁ λόγος γίγνομαι εἰς ὀρθός τάσις μεταλαμβάνω , ὡς ἔχω ὁ ἐγώ ὑβρίζω { Λ 695 } , ἐγώ δέ γιγνώσκω καί προσλέγω { λ 91 } . ἀλλά καί συμπλέκω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.99
« Τό τε ϲυνερχόμενον ῥῆμα πληθυντικόν ἐϲτιν , ἔχον τὴν ϲύνταξιν τοιαύτην , ἐμοὶ ἐγένοντο , ϲοὶ ἐγένοντο , οἷ ἐγένοντο » . δι᾿ ὃ καὶ ἕνεκα τοῦ τοιούτου μετατίθεται εἰϲ τὸ ἔτευξεν , ἵνα ἑνικὸν γενόμενον ϲυμφωνήϲῃ κατὰ ἑνικὸν τῷ οἷ τ᾿ αὐτῷ , ἃϲ πᾶϲι κακὸν Τρώεϲϲιν ἔτευξεν καὶ ἑαυτῷ , ἢ ὡϲ ὁ Κομανὸϲ ἐν ὑπερβατῶ ἤκουεν , Ἀλεξάνδρῳ ἐτεκτήνατο νῆαϲ καὶ ἑαυτῷ , αἳ πᾶϲι κακὸν Τρώεϲϲι γένοντο { Ε 63 } ὡϲ φυϲικῆϲ τινοϲ ἀκολουθίαϲ νόμον θεμένηϲ τοῦ πάντωϲ τὴν ὀρθὴν τάϲιν ἐν τρίτοιϲ προϲώποιϲ ϲυνθέτου ἀντωνυμίαϲ μετάληψιν ὁμολογεῖν . τί γὰρ ἂν ποιήϲειαν ἐπὶ τῶν καλουμένων κτητικῶν ἀντωνυμιῶν , ὧν ἡ θέϲιϲ ἀπαράδεκτοϲ ἐγκλιτικῆϲ τάϲεωϲ ; ἐφ᾿ ὦν γε δεδείξεται ὡϲ κατὰ πᾶϲαν πτῶϲιν μενούϲηϲ τῆϲ αὐτῆϲ τάϲεωϲ τό τε ἁπλοῦν ϲχῆμα τῶν ἀντωνυμιῶν εὐπαράδεκτον καὶ ἔτι τὸ ϲύνθετον , τῆϲ τοῦ ῥήματοϲ ϲυντάξεωϲ πᾶν τὸ τοιοῦτο διαϲτελλούϲηϲ . — πῶϲ οὖν οὐκ ἀπανάγνωϲμα τὸ ἀλλά οἱ αὐτῷ { δ 667 } , κατ᾿ ἔγκλιϲιν ἀναγνωϲθέν , ἀντιδιαϲταλτικῆϲ ἐπιφερομένηϲ τῆϲ πρὶν ἡμῖν ; — Ἀπόχρη εἰϲ ἐντελῆ διάγνωϲιν τὰ προκείμενα ὑποδείγματα .
Lemmas: « ὁ τε συνέρχομαι ῥῆμα πληθυντικός εἰμί , ἔχω ὁ σύνταξις τοιοῦτος , ἐγώ γίγνομαι , σύ γίγνομαι , οἷ γίγνομαι » . διά ὅς καί ἕνεκα ὁ τοιοῦτος μετατίθημι εἰς ὁ τεύχω , ἵνα ἑνικός γίγνομαι συμφωνέω κατά ἑνικός ὁ ἕ τε αὐτός , ὅς πᾶς κακός Τρώς τεύχω καί ἑαυτοῦ , ἤ ὡς ὁ Κομανός ἐν ὑπερβατόν ἀκούω , Ἀλέξανδρος τεκταίνομαι ναῦς καί ἑαυτοῦ , ὅς πᾶς κακός Τρώς γίγνομαι { Ε 63 } ὡς φυσικός τις ἀκολουθία νόμος τίθημι ὁ πάντως ὁ ὀρθός τάσις ἐν τρίτος πρόσωπον σύνθετος ἀντωνυμία μετάληψις ὁμολογέω . τίς γάρ ἄν ποιέω ἐπί ὁ καλέω κτητικός ἀντωνυμία , ὅς ὁ θέσις ἀπαράδεκτος ἐγκλιτικός τάσις ; ἐπί ὅς γε δείκνυμι ὡς κατά πᾶς πτῶσις μένω ὁ αὐτός τάσις ὁ τε ἁπλόος σχῆμα ὁ ἀντωνυμία εὐπαράδεκτος καί ἔτι ὁ σύνθετος , ὁ ὁ ῥῆμα σύνταξις πᾶς ὁ τοιοῦτος διαστέλλω . — πῶς οὖν οὐ ἀπανάγνωσμα ὁ ἀλλά ἕ αὐτός { δεσποινίδα 667 } , κατά ἔγκλισις ἀναγιγνώσκω , ἀντιδιασταλτικός ἐπιφέρω ὁ πρίν ἐγώ ; — ἀποχράω εἰς ἐντελής διάγνωσις ὁ πρόκειμαι ὑπόδειγμα .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.100
Οὐ μὴν περιϲϲὸν ἡγητέον παραθέϲθαι τὸ εὔχρηϲτον τῆϲ γενομένηϲ μένηϲ ἀφορμῆϲ κατὰ τὸ τρίτον , ὡϲ τὸ μὲν ὀρθοτονούμενον εἰϲ τὸ ϲύνθετον ἐχώρει , τὸ δὲ μὴ οὕτωϲ ἔχον εἰϲ ἁπλὴν μετάληψιν . — Ἡ ἐν τοῖϲ πρώτοιϲ καὶ δευτέροιϲ προϲώποιϲ ϲύνταξιϲ προφανεϲτάτη ἐϲτὶν ἔν τε τῷ διαβιβαζομένῳ προϲώπῳ ἐφ᾿ ἕτερον καὶ τῷ μὴ οὕτωϲ ἔχοντι , ὡϲ ἔχει τὸ ϲὲ γὰρ ἅζομαι { Alcmanis fr . 54 Bergk4 } πρὸϲ τὸ ϲὲ γὰρ αὐτὴν παντὶ ἐῒϲειϲ { v 313 } καὶ τὸ ἀλλ᾿ ἐμὲ μὲν ϲὺ ϲάωϲον { Λ 828 } πρὸϲ τὸ ἐμὲ λύϲομαι { K 378 } τὸ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τῶν ὁμοίων . ἡ μέντοι κατὰ τὰ τρίτα πρόϲωπα ϲύνταξιϲ πάνυ πῶϲ ἐϲτιν δυϲπαρακολούθητοϲ · παμπόλλων γὰρ ὄντων τῶν τρίτων καὶ διὰ μιᾶϲ λέξεωϲ νοουμένων , λέγω τῆϲ ῥηματικῆϲ ἢ καὶ ἔτι τῆϲ ἀντωνυμικῆϲ , παρείπετο διὰ τὴν ἐποῦϲαν ϲυνέμπτωϲιν τά τε ἐν μεταβάϲει πρόϲωπα νοούμενα καὶ ἔτι τὰ ἐν τῇ αὐτοπαθείᾳ τῆϲ αὐτῆϲ ϲυντάξεωϲ ἔχεϲθαι .
Lemmas: οὐ μήν περισσός ἡγέομαι παρατίθημι ὁ εὔχρηστος ὁ γίγνομαι μένω ἀφορμή κατά ὁ τρίτος , ὡς ὁ μέν ὀρθοτονέω εἰς ὁ σύνθετος χωρέω , ὁ δέ μή οὕτως ἔχω εἰς ἁπλόος μετάληψις . — ὁ ἐν ὁ πρῶτος καί δεύτερος πρόσωπον σύνταξις προφανής εἰμί ἐν τε ὁ διαβιβάζω πρόσωπον ἐπί ἕτερος καί ὁ μή οὕτως ἔχω , ὡς ἔχω ὁ σύ γάρ ἅζομαι { Alcmanis fr . 54 Bergk4 } πρός ὁ σύ γάρ αὐτός πᾶς Εἴσεις { v 313 } καί ὁ ἀλλά ἐγώ μέν σύ σῴζω { Λ 828 } πρός ὁ ἐγώ λύω { K 378 } ὁ αὐτός καί ἐπί ὁ ὅμοιος . ὁ μέντοι κατά ὁ τρίτος πρόσωπον σύνταξις πάνυ πῶς εἰμί δυσπαρακολούθητος · πάμπολυς γάρ εἰμί ὁ τρίτος καί διά εἷς λέξις νοέω , λέγω ὁ ῥηματικός ἤ καί ἔτι ὁ ἀντωνυμικός , παρέπομαι διά ὁ ἔπειμι συνέμπτωσις ὁ τε ἐν μετάβασις πρόσωπον νοέω καί ἔτι ὁ ἐν ὁ αὐτοπάθεια ὁ αὐτός σύνταξις ἔχω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.101
ἡ ἕο ἀντωνυμία καὶ αἱ ϲύζυγοι κατὰ τὰϲ πλαγίαϲ πρόδηλον ὅτι τρίτου εἰϲίν · ἀλλὰ καὶ τὸ κήδεται καὶ ἅπαντα τὰ τοιαῦτα ῥήματα ὁμοίωϲ τρίτου ἐϲτὶν προϲώπου , ἃ δὴ κατὰ τὴν ϲύνταξιν ταξιν τῶν ἀντωνυμιῶν δύο τρίτα ποιήϲει , λέγω ἓν μὲν τὸ ἐκ τοῦ ἀντωνυμικοῦ πρόϲωπον , ἕτερον δὲ τὸ ἐκ τοῦ ῥήματοϲ . γενήϲεται γὰρ ἕο κήδεται , ἐν δυϲὶ προϲώποιϲ , αὐτοῦ κήδεται , δι᾿ οὗ ἐμφανίζομεν , ὅτι τίϲ τινοϲ κήδεται . ἀλλὰ κἀκεῖνο ἕνδεκτόν ἐϲτιν τό τινα ἑαυτοῦ κήδεϲθαι , καὶ δῆλον ὅτι οὐ δι᾿ ἄλλων πάλιν ϲυντάξεων τὸ τοιοῦτον εἰρήϲεται ἢ τῶν αὐτῶν · πάλιν γὰρ ἐγγενήϲεται τὸ ἕο κήδεται . ἔνθεν οὖν δυϲέφικτον ἐγίνετο διαγνῶναι , πότερόν τίϲ τινοϲ κήδειαι ἢ οὔ τινοϲ μέν , ἑαυτοῦ δέ . φέρε γὰρ τὸν Εὔμαιον ἑαυτοῦ κήδεϲθαι · τί ἂν γένοιτο ἄλλο ἢ τὸ ἐπεὶ ἕο κήδετο λίην { ξ 461 } ; ἢ τοῦ Τηλεμάχου , καὶ πάλιν προϲεχώρει τὸ ἐπεὶ ἕο κήδετο λίην · πρὸϲ τὸ τοιοῦτο οὖν εὐτρεπίζοιντο αἵ τε ὀρθοτονούμεναι εἰϲ τὸ ἀμετάβατον τοῦ προϲώπου , λέγω εἰϲ τὸ ϲύνθετον , αἵ τε ἐγκλινόμεναι εἰϲ τὸ ἁπλοῦν , τουτέϲτιν τὸ διαβιβαζόμενον εἰϲ ἕτερον πρόϲωπον .
Lemmas: ὁ ἕ ἀντωνυμία καί ὁ σύζυγος κατά ὁ πλάγιος πρόδηλος ὅτι τρίτος εἰμί · ἀλλά καί ὁ κήδω καί ἅπας ὁ τοιοῦτος ῥῆμα ὅμοιος τρίτος εἰμί πρόσωπον , ὅς δή κατά ὁ σύνταξις τάξις ὁ ἀντωνυμία δύο τρίτος ποιέω , λέγω εἷς μέν ὁ ἐκ ὁ ἀντωνυμικός πρόσωπον , ἕτερος δέ ὁ ἐκ ὁ ῥῆμα . γίγνομαι γάρ ἕ κήδω , ἐν δύο πρόσωπον , αὐτός κήδω , διά ὅς ἐμφανίζω , ὅτι τις τις κήδω . ἀλλά ἐκεῖνος ἑνδεκτός εἰμί ὁ τις ἑαυτοῦ κήδω , καί δῆλος ὅτι οὐ διά ἄλλος πάλιν σύνταξις ὁ τοιοῦτος λέγω ἤ ὁ αὐτός · πάλιν γάρ ἐγγίγνομαι ὁ ἕ κήδω . ἔνθεν οὖν δυσέφικτος γίγνομαι διαγιγνώσκω , πότερος τις τις κηδεία ἤ οὐ τις μέν , ἑαυτοῦ δέ . φέρω γάρ ὁ Εὔμαιος ἑαυτοῦ κήδω · τίς ἄν γίγνομαι ἄλλος ἤ ὁ ἐπεί ἕ κήδω λίαν { ξ 461 } ; ἤ ὁ Τηλέμαχος , καί πάλιν προσχωρέω ὁ ἐπεί ἕ κήδω λίαν · πρός ὁ τοιοῦτος οὖν εὐτρεπίζω ὁ τε ὀρθοτονέω εἰς ὁ ἀμετάβατος ὁ πρόσωπον , λέγω εἰς ὁ σύνθετος , ὁ τε ἐγκλίνω εἰς ὁ ἁπλόος , τουτέστι ὁ διαβιβάζω εἰς ἕτερος πρόσωπον .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.102
Καὶ τὸ μὲν πιθανὸν τοῦ λόγου τοιοῦτον ἦν , χρὴ μέντοι τὸν νοῦν ἐπερείϲανταϲ μὴ διὰ τοῦ τόνου διδάϲκεϲθαι , διὰ δὲ τοῦ παρεπομένου λόγου , καθάπερ καὶ ἐπ᾿ ἄλλων ἀπείρων ἀμφιβόλων διακρίϲειϲ παρέπονται ἐκ τῶν ἐπακολουθούντων τοῖϲ λόγοιϲ , οὐκ ἐξ ἐγκλίϲεων οὐδὲ ἐξ ὀρθῶν τάϲεων . καθάπερ οὖν εἴπομεν ὅτι , εἰ καὶ δῴη τιϲ ἐν τῇ ϲυνούϲῃ τάϲει διάκριϲιν τῶν ἁπλῶν καὶ ϲυνθέτων , ἀνάγκη πᾶϲα ὑποϲτρέψαι εἰϲ ὃν προεκτεθείμεθα λόγον . αἱ γὰρ κτητικαὶ τῶν ἀντωνυμιῶν τόνῳ οὐ διοριζόμεναι τὸ διϲϲὸν τῆϲ μεταλήψεωϲ ἔχουϲιν , οὕνεκ᾿ ἄρ᾿ οὐχ ὧ πατρὶ χαριζόμενοϲ { ν 265 } πάρ τε καϲιγνήτῳ Θραϲυμήδεϊ καὶ πατέρι ᾧ { γ 39 } · δῆλον γὰρ ὡϲ τῷ ἑαυτοῦ κατὰ ϲύνθετον προφοράν , καὶ οὐδαμόϲε ἑναλλαγὴ τοῦ τόνου διέϲτειλεν τὸ ϲημαινόμενον διάφορον ὄν , τὸ μέντοι ἀκόλουθον τοῦ λόγου , ᾧ χρὴ ὁμοίωϲ προϲανέχονταϲ καὶ ἐπὶ τῶν προκειμένων ἀντωνυμιῶν ταὐτὸν ἀποτελεῖν , καὶ μὴ παρὰ τὰϲ τῶν τόνων ἐναλλαγὰϲ ἐπιταράϲϲειν καὶ τὰϲ διανοίαϲ ἢ καὶ καταμέμφεϲθαι τὰϲ ποιητικὰϲ ϲυντάξειϲ , ὅ τι μὴ τῇ προκειμένῃ τηρήϲει ὑπαντήϲεται τὰ τοῦ λόγου .
Lemmas: καί ὁ μέν πιθανός ὁ λόγος τοιοῦτος εἰμί , χρή μέντοι ὁ νόος ἐπερείδω μή διά ὁ τόνος διδάσκω , διά δέ ὁ παρέπομαι λόγος , καθά καί ἐπί ἄλλος ἄπειρος ἀμφίβολος διάκρισις παρέπομαι ἐκ ὁ ἐπακολουθέω ὁ λόγος , οὐ ἐκ ἔγκλισις οὐδέ ἐκ ὀρθός τάσις . καθά οὖν λέγω ὅτι , εἰ καί δίδωμι τις ἐν ὁ σύνειμι τάσις διάκρισις ὁ ἁπλόος καί σύνθετος , ἀνάγκη πᾶς ὑποστρέφω εἰς ὅς προεκτίθεμαι λόγος . ὁ γάρ κτητικός ὁ ἀντωνυμία τόνος οὐ διορίζω ὁ δισσός ὁ μετάληψις ἔχω , οὕνεκα ἄρα οὐ ὅς πατήρ χαρίζω { ν 265 } παρά τε κασίγνητος Θρασυμήδης καί πατήρ ὅς { γ 39 } · δῆλος γάρ ὡς ὁ ἑαυτοῦ κατά σύνθετος προφορά , καί οὐδαμόσε ἐναλλαγή ὁ τόνος διαστέλλω ὁ σημαίνω διάφορος εἰμί , ὁ μέντοι ἀκόλουθος ὁ λόγος , ὅς χρή ὅμοιος προσανέχω καί ἐπί ὁ πρόκειμαι ἀντωνυμία αὐτός ἀποτελέω , καί μή παρά ὁ ὁ τόνος ἐναλλαγή ἐπιταράσσω καί ὁ διάνοια ἤ καί καταμέμφομαι ὁ ποιητικός σύνταξις , ὅς τις μή ὁ πρόκειμαι τήρησις ὑπαντάω ὁ ὁ λόγος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.103
Ἀκολούθωϲ ἰτέον καὶ ἐπὶ τὴν κτητικὴν ϲύνταξιν τῶν ἀντωνυμιῶν . Ἀκολούθωϲ ἀντωνυμίαι δύο πρόϲωπα παριϲτᾶϲαι , λέγω τό τε τοῦ κτήματοϲ καὶ τὸ τοῦ κτήτοροϲ , δεόντωϲ καὶ ἐν ϲυντάξεϲι τριϲὶν καταγενήϲονται , γενήϲονται , εἴγε αἱ τούτων πρωτότυποι μονοπρόϲωποι οὖϲαι δύο ϲυντάξειϲ τάξειϲ ἀνεδέξαντο , καθὼϲ ἀπεδείχθη . ἔχει δὲ τά τοῦ λόγου τῇδε . Τὰ ῥήματα ϲυνόντα ταῖϲ κτητικαῖϲ ἀντωνυμίαιϲ ἤτοι ἐκ τοῦ προϲώπου ἐϲτὶν τοῦ ὑπὸ τὴν κτῆϲιν πεπτωκότοϲ ἢ ἐκ τοῦ κτηϲαμένου ἢ ἐξ οὐδετέρου μὲν τούτων , ὑπ’ ἄλλου δέ τινοϲ ἔξωθεν παραλαμβανομένου . — καὶ . ἔϲτι μὲν τοῦ πρώτου ὁ ἐμὸϲ ἵπποϲ τρέχει , ὁ ἐμὸϲ ἀγρὸϲ εὐφορεῖ · ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ καὶ ἐπὶ δευτέρου καὶ τρίτου . ἡ τοιαύτη ϲύνταξιϲ πάντωϲ ἐν ὀρθῇ πτώϲει ἐϲτίν , καθὸ τὰ ῥήματα πλαγίαιϲ μὲν οὐ ϲυντάϲϲοντα κατὰ τὸ αὐτὸ πρόϲωπον , ὀρθαῖϲ δὲ ἁπάντοτε . — τοῦ δὲ δευτέρου τὸν ἐμὸν ἀγρὸν ἔϲκαψα , τὸν ἐμὸν φίλον ἔπειϲα , τὸν ϲὸν υἱὸν ἐπαίδευϲαϲ . — τοῦ δὲ τρίτου τὸν ἐμὸν υἱὸν ἐδίδαξεν , τὸν ϲὸν υἱὸν ἐδίδαξεν , τὸν ϲὸν φίλον ἔπειϲεν · πρόδηλον γὰρ ὅτι ἡ τοιαύτη ϲύνταξιϲ ἐκτόϲ ἐϲτιν τῶν δύο προϲώπων τῶν ἐν ταῖϲ κτητικαῖϲ ἀντωνυμίαιϲ νοουμένων . καὶ εἰϲὶ πάντοτε ἐν πλαγίαιϲ πτώϲεϲιν αἱ τοιαῦται ϲυντάξειϲ , καθὸ τὸ ῥῆμα ἐν ἑτέραιϲ εὐθείαιϲ νοεῖται , ἐχθρὸν ἐμὸν ἐλύπηϲαϲ , τουτέϲτιν ϲύ · ἐχθρὸν ἐμὸν ἐλύπηϲε Τρύφων ἤ τιϲ ἄλλοϲ τῶν δυναμένων κατὰ τρίτα πρόϲωπα παραλαμβάνεϲθαι .
Lemmas: ἀκόλουθος ἔρχομαι καί ἐπί ὁ κτητικός σύνταξις ὁ ἀντωνυμία . ἀκόλουθος ἀντωνυμία δύο πρόσωπον παρίστημι , λέγω ὁ τε ὁ κτῆμα καί ὁ ὁ κτήτωρ , δεόντως καί ἐν σύνταξις τρεῖς καταγίγνομαι , γίγνομαι , εἰ ὁ οὗτος πρωτότυπος μονοπρόσωπος εἰμί δύο σύνταξις τάξις ἀναδέχομαι , καθώς ἀποδείκνυμι . ἔχω δέ ὁ ὁ λόγος τῇδε . ὁ ῥῆμα σύνειμι ὁ κτητικός ἀντωνυμία ἤτοι ἐκ ὁ πρόσωπον εἰμί ὁ ὑπό ὁ κτῆσις πίπτω ἤ ἐκ ὁ κτάομαι ἤ ἐκ οὐδέτερος μέν οὗτος , ὑπό ἄλλος δέ τις ἔξωθεν παραλαμβάνω . — καί . εἰμί μέν ὁ πρῶτος ὁ ἐμός ἵππος τρέχω , ὁ ἐμός ἀγρός εὐφορέω · ὁ αὐτός λόγος καί ἐπί δεύτερος καί τρίτος . ὁ τοιοῦτος σύνταξις πάντως ἐν ὀρθός πτῶσις εἰμί , καθό ὁ ῥῆμα πλάγιος μέν οὐ συντάσσω κατά ὁ αὐτός πρόσωπον , ὀρθός δέ ἀπάντοτε . — ὁ δέ δεύτερος ὁ ἐμός ἀγρός σκάπτω , ὁ ἐμός φίλος πείθω , ὁ σός υἱός παιδεύω . — ὁ δέ τρίτος ὁ ἐμός υἱός διδάσκω , ὁ σός υἱός διδάσκω , ὁ σός φίλος πείθω · πρόδηλος γάρ ὅτι ὁ τοιοῦτος σύνταξις ἐκτός εἰμί ὁ δύο πρόσωπον ὁ ἐν ὁ κτητικός ἀντωνυμία νοέω . καί εἰμί πάντοτε ἐν πλάγιος πτῶσις ὁ τοιοῦτος σύνταξις , καθό ὁ ῥῆμα ἐν ἕτερος εὐθεῖα νοέω , ἐχθρός ἐμός λυπέω , τουτέστι σύ · ἐχθρός ἐμός λυπέω Τρύφων ἤ τις ἄλλος ὁ δύναμαι κατά τρίτος πρόσωπον παραλαμβάνω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.104
Ἡ δὲ πρὸϲ τὸ κτῆμα ϲυντρέχουϲα διάθεϲιϲ , ἐάν τε κατ’ ἐνεργητικὴν ἐκφορὰν ἐάν τε κατὰ παθητικήν , μόνωϲ ἀναλύεται εἰϲ ἁπλῆν ἀντωνυμίαν , ὡϲ ἔχει τὰ τοιαῦτα , ἐμὸϲ διαλέγεται φίλοϲ , ϲὸϲ ὑβρί δοῦλοϲ , ὅθ ἑὸϲ δόμοϲ ἀμφεκάλυψεν { δ 618 et o 118 } ἔϲτιν γὰρ ὅτε ὁ αὐτοῦ με δόμοϲ ἐκάλυψεν , κεῖϲέ με νοϲτήϲαντα { δ 619 et o 119 } ϲὸϲ δέ που ἔκφυγε κῆραϲ ἀδελφεόϲ { δ 512 } , ὁ ἀδελφόϲ ϲου ἐξέφυγεν , ἐμὸϲ δέ κε καὶ πάιϲ εἴηϲ { Ι 57 } , πατὴρ δ’ ἐμὸϲ ἄλλοθι γαίηϲ { β 131 } ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ καὶ ἐπὶ τῶν ὁμοίων .
Lemmas: ὁ δέ πρός ὁ κτῆμα συντρέχω διάθεσις , ἐάν τε κατά ἐνεργητικός ἐκφορά ἐάν τε κατά παθητικός , μόνος ἀναλύω εἰς ἁπλόος ἀντωνυμία , ὡς ἔχω ὁ τοιοῦτος , ἐμός διαλέγω φίλος , σός ὑβρίς δοῦλος , ὅτε ἑός δόμος ἀμφικαλύπτω { δεσποινίδα 618 et o 118 } εἰμί γάρ ὅτε ὁ αὐτός ἐγώ δόμος καλύπτω , ἐκεῖσε ἐγώ νοστέω { δεσποινίδα 619 et o 119 } σός δέ που ἐκφεύγω κήρ ἀδελφός { δεσποινίδα 512 } , ὁ ἀδελφός σύ ἐκφεύγω , ἐμός δέ ἄν καί παῖς εἰμί { Ι 57 } , πατήρ δέ ἐμός ἄλλοθι γῆ { Β 131 } ὁ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ ὅμοιος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.105
Οὐκ ἀπεμφαῖνον μέντοι ἐϲτὶν καὶ τὸ ϲυνταϲϲόμενον ῥῆμα ἐπὶ τὸν κτήτορα ϲυντείνειν , εἰ ϲημαίνοι ὕπαρξιν · εἰ γὰρ ἄλλο τι , τὰ τοῦ λόγου ἀκατάλληλα ἂν γένοιτο . οἷόν τε γάρ ἐϲτιν φάναι ἐμόϲ εἰμι οἰκέτηϲ , ὃ πάντωϲ μεταληφθήϲεται εἰϲ ϲύνθετον , ὅτε φαμὲν οὕτωϲ , ἐμαυτοῦ εἰμι οἰκέτηϲ · ἀϲύϲτατον δὲ τὸ τοιοῦτον , ἐμὸϲ θεράπων γράφω . δέον γὰρ γράφει , εἴγε πρὸϲ τὴν ὑπακουομένην τρίτου προϲώπου εὐθεῖαν ϲυντρέχει τὸ ῥῆμα . ἢ εἴπερ ἐν δευτέρῳ γένοιτο , πάντωϲ καὶ μετὰ τῆϲ ὑπαρκτικῆϲ μετοχῆϲ , ἐμὸϲ ὢν θεράπων τρέχειϲ .
Lemmas: οὐ ἀπεμφαίνω μέντοι εἰμί καί ὁ συντάσσω ῥῆμα ἐπί ὁ κτήτωρ συντείνω , εἰ σημαίνω ὕπαρξις · εἰ γάρ ἄλλος τις , ὁ ὁ λόγος ἀκατάλληλος ἄν γίγνομαι . οἷος τε γάρ εἰμί φημί ἐμός εἰμί οἰκέτης , ὅς πάντως μεταλαμβάνω εἰς σύνθετος , ὅτε φημί οὕτως , ἐμαυτοῦ εἰμί οἰκέτης · ἀσύστατος δέ ὁ τοιοῦτος , ἐμός θεράπων γράφω . δέω γάρ γράφω , εἰ πρός ὁ ὑπακούω τρίτος πρόσωπον εὐθεῖα συντρέχω ὁ ῥῆμα . ἤ εἴπερ ἐν δεύτερος γίγνομαι , πάντως καί μετά ὁ ὑπαρκτικός μετοχή , ἐμός εἰμί θεράπων τρέχω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.106
Ἐντεῦθεν οὖν δεῖ νοεῖν ὡϲ πᾶν ῥῆμα ἐκ τοῦ κτήτοροϲ γε λέγω κατὰ διάθεϲιν τὴν πρὸϲ τὸ κτῆμα , πάντωϲ καὶ ϲύνθετον μετάληψιν ποιεῖται , εἰ ἐγγένοιτό τιϲ διαϲτολή , τὸν ἐμὸν υἱὸν διδάϲκω , τὸν ϲὸν υἱὸν ἐπαίδευϲαϲ , τὸν ἐμαυτοῦ υἱὸν διδάϲκω , τὸν ϲαυτοῦ υἱὸν ἐπαίδευϲαϲ , πάνυ ἀναγκαίωϲ . οὐ γὰρ ἔτι τὸ ῥῆμα ἐκ τῆϲ κατὰ τὸ τέλοϲ εὐθείαϲ ϲυνείχετο , μετῄει δὲ ἐπὶ τὸ ἀντω πρόϲωπον · πρόκειται δὲ ὅτι , ἐὰν ῥῆμα κατὰ τὸ αὐτὸ πρόϲωπον ϲυντάϲϲηται πλαγίᾳ ἀντωνυμίᾳ , πάντωϲ ϲύνθετον μετάληψιν ἀπαιτεῖ , ὧϲ τὸ ἐμέ φημι { Ν 269 } καὶ τὰ ὅμοια . ἀλλὰ μὴν καὶ δέδεικται ὡϲ αἱ κτητικαὶ ἀντωνυμίαι μόνηϲ γενικῆϲ εἰϲιν πτώϲεωϲ , εἰϲ ἣν καὶ μεταλαμβάνονται , καὶ ὡϲ αἱ ἐγκλινόμεναι πτώϲειϲ τῶν ὑπακουομένων κτημάτων εἰϲίν . δυνάμει γὰρ ὁ λέγων οὕτωϲ , τὸν ἐμὸν δοῦλον ἔπαιϲα , φηϲὶν τὸν ἐμοῦ δοῦλον ἔπαιϲα , ὅπερ οὐκ ἄλλο τι γενήϲεται ἢ τὸν ἐμαυτοῦ .
Lemmas: ἐντεῦθεν οὖν δέω νοέω ὡς πᾶς ῥῆμα ἐκ ὁ κτήτωρ γε λέγω κατά διάθεσις ὁ πρός ὁ κτῆμα , πάντως καί σύνθετος μετάληψις ποιέω , εἰ ἐγγίγνομαι τις διαστολή , ὁ ἐμός υἱός διδάσκω , ὁ σός υἱός παιδεύω , ὁ ἐμαυτοῦ υἱός διδάσκω , ὁ σεαυτοῦ υἱός παιδεύω , πάνυ ἀναγκαῖος . οὐ γάρ ἔτι ὁ ῥῆμα ἐκ ὁ κατά ὁ τέλος εὐθεῖα συνέχω , μετέρχομαι δέ ἐπί ὁ ἀντάω πρόσωπον · πρόκειμαι δέ ὅτι , ἐάν ῥῆμα κατά ὁ αὐτός πρόσωπον συντάσσω πλάγιος ἀντωνυμία , πάντως σύνθετος μετάληψις ἀπαιτέω , ὅς ὁ ἐγώ φημί { Ν 269 } καί ὁ ὅμοιος . ἀλλά μήν καί δείκνυμι ὡς ὁ κτητικός ἀντωνυμία μόνος γενικός εἰμί πτῶσις , εἰς ὅς καί μεταλαμβάνω , καί ὡς ὁ ἐγκλίνω πτῶσις ὁ ὑπακούω κτῆμα εἰμί . δύναμις γάρ ὁ λέγω οὕτως , ὁ ἐμός δοῦλος παίω , φημί ὁ ἐγώ δοῦλος παίω , ὅς οὐ ἄλλος τις γίγνομαι ἤ ὁ ἐμαυτοῦ .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.107
ἔνθεν τὰ τῆϲ ἀναλύϲεωϲ , εἰ μὲν ἐν ἀπολύτῳ εἴη προϲώπῳ , εἰϲ ἐγκλινομένην μεταλαμβάνεται ἁπλῆν ἀντωνυμίαν · εἰ δὲ δέοιτο ἀντιδιαϲτολῆϲ , πάντωϲ εἰϲ ϲύνθετον . δι᾿ ὃ καὶ μόνωϲ αἱ ϲύνθετοι ὀρθοτονούμεναί εἰϲιν · χρειώδηϲ γὰρ ἦν ἡ ἐξ αὐτῶν διαϲτολή . παρὸν οὖν φάναι πρὸϲ ταῖϲ ἐμαῖϲ θύραιϲ ἕϲτηκα καὶ μεταλαβεῖν εἰϲ τὸ πρὸϲ ταῖϲ θύραιϲ μου ἕϲτηκα , πρὸϲ ταῖϲ ἐμαυτοῦ νῦν θύραιϲ ἕϲτηκ᾿ ἐγῶ { Menandri fr . CCXCII M . 830 K . } , καὶ πάνυ ἀναγκαίωϲ τοῦ Μενάνδρου τὴν ϲύνθετον παραλαβόντοϲ , ϲυμφερομένην ὀρθοτονουμένῃ τῇ ἕϲτηκα ἐγώ · ἔμφαϲιν γὰρ ἔχει ὡϲ οὐ πρὸϲ ταῖϲ ἄλλου .
Lemmas: ἔνθεν ὁ ὁ ἀνάλυσις , εἰ μέν ἐν ἀπόλυτος εἰμί πρόσωπον , εἰς ἐγκλίνω μεταλαμβάνω ἁπλόος ἀντωνυμία · εἰ δέ δέω ἀντιδιαστολή , πάντως εἰς σύνθετος . διά ὅς καί μόνος ὁ σύνθετος ὀρθοτονέω εἰμί · χρειώδης γάρ εἰμί ὁ ἐκ αὐτός διαστολή . πάρειμι οὖν φημί πρός ὁ ἐμός θύρα ἵστημι καί μεταλαμβάνω εἰς ὁ πρός ὁ θύρα ἐγώ ἵστημι , πρός ὁ ἐμαυτοῦ νῦν θύρα ἵστημι ἐγώ { Menandri fr . CCXCII M . 830 K . } , καί πάνυ ἀναγκαῖος ὁ Μένανδρος ὁ σύνθετος παραλαμβάνω , συμφέρω ὀρθοτονέω ὁ ἵστημι ἐγώ · ἔμφασις γάρ ἔχω ὡς οὐ πρός ὁ ἄλλος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.108
Προφανῶϲ καὶ ἐπὶ τοῦ τρίτου προϲώπου τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ ϲυντείνει , αὐτὸ μόνον ἐπιϲτάϲεωϲ τῆϲ αὐτῆϲ παρακολουθούϲηϲ ἧϲ κἀν τοῖϲ προκειμένοιϲ ἔφαμεν δεῖν μεμνῆϲθαι . ἢ ἐν τῷ αὐτῷ προϲώπῳ ἐϲτὶ τὰ τῆϲ διαθέϲεωϲ καὶ τὰ τοῦ ἀντωνυμικοῦ προϲώπου , ἢ ἐν ἑτέρῳ προϲώπῳ καταγίνεται ἡ ἐκ τῶν ῥημάτων διάθεϲιϲ , ἐπεὶ ὁμοίωϲ πάλιν διὰ μιᾶϲ φωνῆϲ πλείονα ὄντα τὰ πρόϲωπα νοεῖται , ὡϲ ἔχει τὰ τοιαῦτα , ὃν καὶ ἀνηρείψαντο θεοὶ Διὶ οἰνοχοεύειν κάλλεοϲ εἵνεκα οἷο { Υ 234 seq . } · ἔϲτι γὰρ ἕνεκα τοῦ αὐτοῦ κάλλουϲ , καθὸ τὸ ἀνηρείψαντο ϲυντείνει ἐπὶ τὴν εὐθεῖαν τοῦ θεοί , ἀνήρπαϲαν οἱ θεοὶ Γανυμήδη τοῦ αὐτοῦ ἕνεκα κάλλουϲ . εἰ γοῦν μεταληφθείη ἡ αἰτιατικὴ τοῦ Γανυμήδηϲ εἰϲ εὐθεῖαν , εἰϲ ἣν καὶ προϲχωρήϲει τὸ ῥῆμα , πάντωϲ καὶ ἡ μετάληψιϲ ϲύνθετοϲ γενήϲεται , ἡρπάγη ὁ Γανυμήδηϲ ἕνεκα τοῦ ἑαυτοῦ κάλλουϲ , καθό ἐϲτιν καὶ ἐπὶ τοῦ δεύτερον αὖ θώρηκα περὶ ϲτήθεϲϲιν ἔδυνεν οἷo καϲιγνήτοιο Λυκάονοϲ { Γ 332 seq . } , δῆλα δὴ ὡϲ ὁ Ἀλέξανδροϲ · καὶ ἐπεί τοι ἐξ αὐτοῦ τὰ τῆϲ κτῆμα δὲ ἔχει τὸν ἀδελφόν , τὸ οἷο καϲιγνήτοιο εἰϲ τὸ ἑαυτοῦ μεταληφθήϲεται .
Lemmas: προφανής καί ἐπί ὁ τρίτος πρόσωπον ὁ ὁ σύνταξις συντείνω , αὐτός μόνος ἐπίστασις ὁ αὐτός παρακολουθέω ὅς ἐν ὁ πρόκειμαι φημί δέω μιμνῄσκω . ἤ ἐν ὁ αὐτός πρόσωπον εἰμί ὁ ὁ διάθεσις καί ὁ ὁ ἀντωνυμικός πρόσωπον , ἤ ἐν ἕτερος πρόσωπον καταγίγνομαι ὁ ἐκ ὁ ῥῆμα διάθεσις , ἐπεί ὅμοιος πάλιν διά εἷς φωνή πολύς εἰμί ὁ πρόσωπον νοέω , ὡς ἔχω ὁ τοιοῦτος , ὅς καί ἀνερείπομαι θεός Ζεύς οἰνοχοεύω κάλλος ἕνεκα ὅς { Υ 234 seq . } · εἰμί γάρ ἕνεκα ὁ αὐτός κάλλος , καθό ὁ ἀνερείπομαι συντείνω ἐπί ὁ εὐθεῖα ὁ θεός , ἀναρπάζω ὁ θεός Γανυμήδης ὁ αὐτός ἕνεκα κάλλος . εἰ γοῦν μεταλαμβάνω ὁ αἰτιατικός ὁ Γανυμήδης εἰς εὐθεῖα , εἰς ὅς καί προσχωρέω ὁ ῥῆμα , πάντως καί ὁ μετάληψις σύνθετος γίγνομαι , ἁρπάζω ὁ Γανυμήδης ἕνεκα ὁ ἑαυτοῦ κάλλος , καθό εἰμί καί ἐπί ὁ δεύτερος αὖ θώραξ περί στῆθος δύω ὅς κασίγνητος Λυκάων { Γ 332 seq . } , δῆλος δή ὡς ὁ Ἀλέξανδρος · καί ἐπεί τοι ἐκ αὐτός ὁ ὁ κτῆμα δέ ἔχω ὁ ἀδελφός , ὁ ἑός κασίγνητος εἰς ὁ ἑαυτοῦ μεταλαμβάνω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.109
Ἔτι τὸ ἑή τέ μιν ὤλεϲεν ἀλκὴ { Π 753 } τὴν τοῦ ῥήματοϲ διάθεϲιν ἔχει ἐκ τοῦ κτήματοϲ , ἐφ’ ἧϲ πάλιν ϲυντάξεωϲ ἁπλῆ μετάληψιϲ γενήϲεται , ἡ αὐτοῦ ἀλκὴ αὐτὸν ἀπώλεϲεν . εἰ γοῦν ὁ λέων τὰ τῆϲ διαθέϲεωϲ μεταλάβοι ὡϲ ἐπὶ τὸ κτῆμα , τὴν ἀλκήν , γένοιτο ἂν ἑὴν ὤλεϲεν ἀλκήν , τουτέϲτιν τὴν ἑαυτοῦ · εἰ δὲ γένοιτο ἄλλο τι πρόϲωπον τὸ ῥῆμα ἀναδέξαϲθαι , ὡϲ εἴ τιϲ ἐφ’ Ἡρακλέουϲ φαίη καταγωνιϲαμένου τὸν λέοντα ἑὴν ἀλκὴν ὤλεϲεν , ἔϲται ἁπλῆ πάλιν ἡ ἀντωνυμία , τὴν ἀλκὴν ὤλεϲεν αὐτοῦ , τοῦ λέοντοϲ . —
Lemmas: ἔτι ὁ ἑός τε μιν ὄλλυμι ἀλκή { Π 753 } ὁ ὁ ῥῆμα διάθεσις ἔχω ἐκ ὁ κτῆμα , ἐπί ὅς πάλιν σύνταξις ἁπλόος μετάληψις γίγνομαι , ὁ αὐτός ἀλκή αὐτός ἀπόλλυμι . εἰ γοῦν ὁ λέων ὁ ὁ διάθεσις μεταλαμβάνω ὡς ἐπί ὁ κτῆμα , ὁ ἀλκή , γίγνομαι ἄν ἑός ὄλλυμι ἀλκή , τουτέστι ὁ ἑαυτοῦ · εἰ δέ γίγνομαι ἄλλος τις πρόσωπον ὁ ῥῆμα ἀναδέχομαι , ὡς εἰ τις ἐπί Ἡρακλῆς φημί καταγωνίζομαι ὁ λέων ἑός ἀλκή ὄλλυμι , εἰμί ἁπλόος πάλιν ὁ ἀντωνυμία , ὁ ἀλκή ὄλλυμι αὐτός , ὁ λέων . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.110
Ἔτι τὸ Νέϲτωρ φάϲχ’ ὁ γέρων ὅτ’ ἐπιμνηϲαίμεθα ϲεῖο οἷϲιν ἐνὶ μεγάροιϲιν { δ 191 seq . } ἔχει δύο ῥήματα δυνάμενα ϲυντάϲϲεϲθαι τῷ οἷϲιν ἐνὶ μεγάροιϲιν , ἐξ ὦν εἰ τὸ ἑνικὸν πρὸϲ ἕνα ὄντα τὸν Νέϲτορα καὶ κτήτορα τῶν οἰκημάτων ϲυντρέχον ϲυνταγείη , καὶ τὰ τοῦ λόγου ϲύνθετον ἀπαιτήϲειεν τὴν ἀντωνυμίαν , ἔφαϲκεν ἐν τοῖϲ ἑαυτοῦ · εἰ δὲ τὸ ἐπιμνηϲαίμεθα , ὃ ἐν πρώτῳ καταγενόμενον ἐν ἑτέρᾳ εὐθείᾳ γένοιτο , τοῦ λέγοντοϲ κατὰ ϲύλληψιν τὴν τοῦ Νέϲτοροϲ , ἀδύνατον τὰ τῆϲ μεταλήψεωϲ μὴ οὐκ εἰϲ ἁπλῆν χωρῆϲαι · ὅτ’ ἐπιμνηϲαίμεθα ϲεῖο οἷϲιν ἐνὶ μεγάροιϲιν , τουτέϲτιν ἐν τοῖϲ αὐτοῦ .
Lemmas: ἔτι ὁ Νέστωρ φάσκω ὁ γέρων ὅτε ἐπιμιμνῄσκομαι σύ ἑός ἐν μέγαρον { δεσποινίδα 191 seq . } ἔχω δύο ῥῆμα δύναμαι συντάσσω ὁ ἑός ἐν μέγαρον , ἐκ ὅς εἰ ὁ ἑνικός πρός εἷς εἰμί ὁ Νέστωρ καί κτήτωρ ὁ οἴκημα συντρέχω συντάσσω , καί ὁ ὁ λόγος σύνθετος ἀπαιτέω ὁ ἀντωνυμία , φάσκω ἐν ὁ ἑαυτοῦ · εἰ δέ ὁ ἐπιμιμνῄσκομαι , ὅς ἐν πρῶτος καταγίγνομαι ἐν ἕτερος εὔθεια γίγνομαι , ὁ λέγω κατά σύλληψις ὁ ὁ Νέστωρ , ἀδύνατος ὁ ὁ μετάληψις μή οὐ εἰς ἁπλόος χωρέω · ὅτε ἐπιμιμνῄσκομαι σύ ἑός ἐν μέγαρον , τουτέστι ἐν ὁ αὐτός .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.111
Οὕτωϲ ἔχει καὶ ἐπὶ τοῦ τότε δὲ Ζεὺϲ Ἕκτορι δῶκεν ᾗ κεφαλῇ φορέειν { Π 799 seq . } · τρία γὰρ ὑποκείμενα νοεῖται , ὁ Ζεύϲ , ὃϲ μετέδωκεν Ἕκτορι ὥϲτε τῇ αὐτοῦ κεφαλῇ φορεῖν . εἰ γοῦν ἡ δοτικὴ ὑποϲταλείη τοῦ Ἕκτοροϲ , γίνεται κτήτωρ ὁ Ζεὺϲ ὡϲ πρὸϲ τὴν κεφαλήν , ὁ Ζεὺϲ ἔδωκεν ᾗ κεφαλῇ φορεῖν , ὃ γενήϲεται τῇ ἑαυτοῦ .
Lemmas: οὕτως ἔχω καί ἐπί ὁ τότε δέ Ζεύς Ἕκτωρ δίδωμι ἑός κεφαλή φορέω { Π 799 seq . } · τρεῖς γάρ ὑπόκειμαι νοέω , ὁ Ζεύς , ὅς μεταδίδωμι Ἕκτωρ ὥστε ὁ αὐτός κεφαλή φορέω . εἰ γοῦν ὁ δοτικός ὑποστέλλω ὁ Ἕκτωρ , γίγνομαι κτήτωρ ὁ Ζεύς ὡς πρός ὁ κεφαλή , ὁ Ζεύς δίδωμι ἑός κεφαλή φορέω , ὅς γίγνομαι ὁ ἑαυτοῦ .