ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.41
Φήϲει τιϲ · « Οὐχὶ οὖν καὶ ἀγνοίαϲ οὔϲηϲ ὀνομάτων φαμὲν ϲύ ἢ ϲέ ; » Πρὸϲ ὃ ῥητέον ὅτι ἐκ παρεπομένου τὸ τοιοῦτον ἐγένετο , εἴγε καὶ ἐν γνώϲει ὄντα τὰ ὀνόματα πάλιν ἀπαιτεῖ τὴν ἀντωνυμικὴν ϲύνταξιν , οὐκ ἔλαττον δὲ καὶ οὕτωϲ ἀνθυπέϲτη τοῦ ὀνόματοϲ . καὶ γὰρ δυνάμει κύριον ὄνομα νοεῖται διὰ τῆϲ ἀντωνυμίαϲ , οὔ φημι τὸ τῆϲ φωνῆϲ ὄνομα , τὸ δὲ ἐξ αὐτῆϲ δεικνύμενον , τουτέϲτιν ἡ ἰδία ποιότηϲ τοῦ ὑποκειμένου .
Lemmas: φημί τις · « οὐ οὖν καί ἄγνοια εἰμί ὄνομα φημί σύ ἤ σύ ; » πρός ὅς λέγω ὅτι ἐκ παρέπομαι ὁ τοιοῦτος γίγνομαι , εἰ καί ἐν γνῶσις εἰμί ὁ ὄνομα πάλιν ἀπαιτέω ὁ ἀντωνυμικός σύνταξις , οὐ ἐλαχύς δέ καί οὕτως ἀνθυφίσταμαι ὁ ὄνομα . καί γάρ δύναμις κύριος ὄνομα νοέω διά ὁ ἀντωνυμία , οὐ φημί ὁ ὁ φωνή ὄνομα , ὁ δέ ἐκ αὐτός δείκνυμι , τουτέστι ὁ ἴδιος ποιότης ὁ ὑπόκειμαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.42
Ἕνεκεν τούτου πρὸϲ οὐδὲν χρειώδειϲ εἰϲὶν αἱ ἀντωνυμίαι ϲτερόμεναι τοῦ τε δεικνύντοϲ προϲώπου καὶ τοῦ δεικνυμένου , εἴγε αἱ ἐγγραφόμεναι πάνυ ἀοριϲτόταταί εἰϲιν , ὅτι καὶ τῆϲ ἰδίαϲ ὕληϲ ἀπεώϲθηϲαν . ἔνθεν δοκεῖ μοι πάνυ εὐλόγωϲ κατὰ τὰϲ ἐπιϲταλτικὰϲ γραφὰϲ χωρὶϲ τῶν προτεθειμένων ὀνομάτων τὰ τοῦ λόγου μὴ καθίϲταϲθαι . ἐγγραφομένων γὰρ τῶν ἀντωνυμιῶν διὰ τὰϲ ἐπιϲυμβεβηκυίαϲ πράξειϲ τῷ τε ἀποφαινομένῳ προϲώπῳ ὑπὲρ αὑτοῦ καὶ τῷ πρὸϲ ὃν ἡ ἀπόταϲιϲ τοῦ λόγου , ἀναγκαίωϲ ϲυμβαίνει τὸ γράφεϲθαι τὴν τῶν ὀνομάτων θέϲιν , ἵνα δυνάμει κατὰ τούτων τὰϲ δείξειϲ ποιήϲωνται αἱ ἀντωνυμίαι . τὸ γὰρ ἐγώ ϲοι καὶ . πάλαι ἔγραψα δείκνυϲι διὰ μὲν τῆϲ ἐγώ τὴν προκειμένην εὐθεῖαν , διὰ δὲ τῆϲ ϲοί τὴν ἀνθυπαγομένην δοτικήν . πρόδηλον γὰρ ὅτι τῶν ὀνομάτων περιγραφέντων καὶ τὰ τῶν ἀντωνυμιῶν ἀόριϲτα γίνεται . )
Lemmas: ἕνεκα οὗτος πρός οὐδείς χρειώδης εἰμί ὁ ἀντωνυμία στέρομαι ὁ τε δείκνυμι πρόσωπον καί ὁ δείκνυμι , εἰ ὁ ἐγγράφω πάνυ ἀόριστος εἰμί , ὅτι καί ὁ ἴδιος ὕλη ἀπωθέω . ἔνθεν δοκέω ἐγώ πάνυ εὔλογος κατά ὁ ἐπισταλτικός γραφή χωρίς ὁ προτίθημι ὄνομα ὁ ὁ λόγος μή καθίστημι . ἐγγράφω γάρ ὁ ἀντωνυμία διά ὁ ἐπισυμβαίνω πρᾶξις ὁ τε ἀποφαίνω πρόσωπον ὑπέρ ἑαυτοῦ καί ὁ πρός ὅς ὁ ἀπότασις ὁ λόγος , ἀναγκαῖος συμβαίνω ὁ γράφω ὁ ὁ ὄνομα θέσις , ἵνα δύναμις κατά οὗτος ὁ δεῖξις ποιέω ὁ ἀντωνυμία . ὁ γάρ ἐγώ σύ καί . πάλαι γράφω δείκνυμι διά μέν ὁ ἐγώ ὁ πρόκειμαι εὐθεῖα , διά δέ ὁ σύ ὁ ἀνθυπάγω δοτικός . πρόδηλος γάρ ὅτι ὁ ὄνομα περιγράφω καί ὁ ὁ ἀντωνυμία ἀόριστος γίγνομαι . )
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.43
Ἔϲτιν οὖν αἴτιον τοῦ μὴ δύναϲθαι τὰ ὀνόματα παραλαμβάνεϲθαι κατὰ πρῶτον καὶ δεύτερον τὸ τὰϲ θέϲειϲ τῶν ὀνομάτων μήτε ἐν πρώτῳ μήτε ἐν δευτέρῳ προϲώπῳ δύναϲθαι καταγίνεϲθαι . οὐ γὰρ πρὸϲ τοὺϲ γενομένουϲ ἡ ἀπόταϲιϲ γίνεται τοῦ ὀνόματοϲ ὑπὲρ τῆϲ αὐτῶν θέϲεωϲ , ὅπερ ἴδιον δευτέρου προϲώπου · οὔτε μὴν ἑαυτοῖϲ τιθέμεθα , ὅπερ ἴδιον πάλιν τοῦ πρώτου προϲώπου . ἀνάγκη οὖν πᾶϲα εἰϲ τὰ τρίτα πρόϲωπα χωρεῖν τὰ ὀνόματα κατὰ πᾶϲαν πτῶϲιν χωρὶϲ κλητικῆϲ · αὕτη γὰρ πρώτη ἐπιϲτρέφει τὴν ἐκ τῶν τρίτων προϲώπων θέϲιν εἰϲ τὸ δεύτερον διὰ τὴν ἐξ αὐτῆϲ γινομένην ἀντίληψιν τοῦ ἀναδεξαμένου προϲώπου τὸ ὄνομα .
Lemmas: εἰμί οὖν αἴτιος ὁ μή δύναμαι ὁ ὄνομα παραλαμβάνω κατά πρῶτος καί δεύτερος ὁ ὁ θέσις ὁ ὄνομα μήτε ἐν πρῶτος μήτε ἐν δεύτερος πρόσωπον δύναμαι καταγίγνομαι . οὐ γάρ πρός ὁ γίγνομαι ὁ ἀπότασις γίγνομαι ὁ ὄνομα ὑπέρ ὁ αὐτός θέσις , ὅς ἴδιος δεύτερος πρόσωπον · οὔτε μήν ἑαυτοῦ τίθημι , ὅς ἴδιος πάλιν ὁ πρῶτος πρόσωπον . ἀνάγκη οὖν πᾶς εἰς ὁ τρίτος πρόσωπον χωρέω ὁ ὄνομα κατά πᾶς πτῶσις χωρίς κλητικός · οὗτος γάρ πρῶτος ἐπιστρέφω ὁ ἐκ ὁ τρίτος πρόσωπον θέσις εἰς ὁ δεύτερος διά ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι ἀντίληψις ὁ ἀναδέχομαι πρόσωπον ὁ ὄνομα .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.44
Προφανὲϲ δὲ κἀκεῖνό ἐϲτιν , ὡϲ ἐξ αὑτῶν ποιούμενοι τοὺϲ λόγουϲ πρόϲ τιναϲ , ὀφείλομεν ἀναμερίϲαι τὰ πρόϲωπα . καὶ φαίνεται ὡϲ οὐκ ἐνὸν τοῖϲ ὀνόμαϲι ϲυγχρῆϲθαι , καθότι τρίτα ἦν ταῦτα , ὁ δὲ λόγοϲ ἀπῄτει τὸ ἐκ πρώτου προϲώπου δεύτερον . καὶ ἔνθεν παρειϲέδυον αἱ ἀντωνυμίαι τὸ ἀδύνατον τοῦ ὀνόματοϲ ἀνταναπληροῦϲαι , ἡνίκα φαμὲν ἐγώ ϲοι ἔγραψα . προείρηταί γε μὴν ἡ αἰτία τοῦ μίαν οὖϲαν τὴν ἀντωνυμίαν ἀντὶ πάντων ὀνομάτων παραλαμβάνεϲθαι .
Lemmas: προφανής δέ ἐκεῖνος εἰμί , ὡς ἐκ ἑαυτοῦ ποιέω ὁ λόγος πρός τις , ὀφείλω ἀναμερίζω ὁ πρόσωπον . καί φαίνω ὡς οὐ ἔνειμι ὁ ὄνομα συγχράομαι , καθότι τρίτος εἰμί οὗτος , ὁ δέ λόγος ἀπαιτέω ὁ ἐκ πρῶτος πρόσωπον δεύτερος . καί ἔνθεν παρεισδύνω ὁ ἀντωνυμία ὁ ἀδύνατος ὁ ὄνομα ἀνταναπληρόω , ἡνίκα φημί ἐγώ σύ γράφω . προλέγω γε μήν ὁ αἰτία ὁ εἷς εἰμί ὁ ἀντωνυμία ἀντί πᾶς ὄνομα παραλαμβάνω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.45
Οὐκ ἂν οὖν τιϲ ὑπολάβοι ὡϲ πρὸϲ οὐδὲν χρειώδειϲ αἱ κατὰ τὸ τρίτον πρόϲωπον ἀντωνυμίαι , δυναμένων τῶν ὀνομάτων παραλαμβάνεϲθαι ; « καὶ γὰρ εἰ ἐνεχώρει κατὰ πρῶτον καὶ δεύτερον πρόϲωπον παραλαμβάνεϲθαι τὰ ὀνόματα , ἴϲωϲ ἂν ἐγένετο μηδὲ τὴν ἀντωνυμίαν προϲηυρῆϲθαι » . ἀλλ’ ἔϲτι γε πρὸϲ τὸ τοιοῦτον φάναι · αἱ ἀντωνυμίαι ἅπαξ ἀντὶ ὀνομάτων γενόμεναι ἐκ παρεπομένου ἔϲχον καὶ τὴν δεῖξιν · ὑπ’ ὄψιν γὰρ πίπτοντα τὰ ἐξ αὐτῶν πρόϲωπα ἑωρᾶτο , καὶ οὕτωϲ τὸ μόριον ἐξαιρέτωϲ ἀπηνέγκατο τὴν δεῖξιν , ἥτιϲ ϲυνώδευϲεν κατὰ ϲυζυγίαν τοῦ πρώτου καὶ δευτέρου προϲώπου ἄχρι τοῦ τρίτου . οὐ καθὸ οὖν τὰ ὀνόματα ἀνέφικτα ἐν τριϲὶ προϲώποιϲ , ἐγένοντο αἱ ἀντωνυμίαι , ἀλλὰ καθὸ ἀμοιρεῖ δείξεωϲ , ἥτιϲ ἐϲτὶν ἐν ἀντωνυμίαιϲ . ϲύνεϲτι γοῦν ἀμφότερα ἐν τῷ οὗτοϲ δ’ Αἴαϲ ἐϲτὶ πελώριοϲ { Γ 229 } πάνυ ἀναγκαίωϲ · ἕνεκα γὰρ τοῦ ὁρᾶϲθαι τὸν Αἴαντα ἡ δεῖξιϲ παρείληπται , ἕνεκα δὲ τῆϲ ἰδίαϲ ποιότητοϲ , ὑπὲρ ἧϲ καὶ ἠρώτηϲεν , τὸ Αἴαϲ .
Lemmas: οὐ ἄν οὖν τις ὑπολαμβάνω ὡς πρός οὐδείς χρειώδης ὁ κατά ὁ τρίτος πρόσωπον ἀντωνυμία , δύναμαι ὁ ὄνομα παραλαμβάνω ; « καί γάρ εἰ ἐγχωρέω κατά πρῶτος καί δεύτερος πρόσωπον παραλαμβάνω ὁ ὄνομα , ἴσως ἄν γίγνομαι μηδέ ὁ ἀντωνυμία προσευρίσκω » . ἀλλά εἰμί γε πρός ὁ τοιοῦτος φημί · ὁ ἀντωνυμία ἅπαξ ἀντί ὄνομα γίγνομαι ἐκ παρέπομαι ἔχω καί ὁ δεῖξις · ὑπό ὄψις γάρ πίπτω ὁ ἐκ αὐτός πρόσωπον ὁράω , καί οὕτως ὁ μόριον ἐξαιρετός ἀποφέρω ὁ δεῖξις , ὅστις συνοδεύω κατά συζυγία ὁ πρῶτος καί δεύτερος πρόσωπον ἄχρι ὁ τρίτος . οὐ καθό οὖν ὁ ὄνομα ἀνέφικτος ἐν τρεῖς πρόσωπον , γίγνομαι ὁ ἀντωνυμία , ἀλλά καθό ἀμοιρέω δείξις , ὅστις εἰμί ἐν ἀντωνυμία . σύνειμι γοῦν ἀμφότερος ἐν ὁ οὗτος δέ Αἴας εἰμί πελώριος { Γ 229 } πάνυ ἀναγκαῖος · ἕνεκα γάρ ὁ ὁράω ὁ Αἴας ὁ δεῖξις παραλαμβάνω , ἕνεκα δέ ὁ ἴδιος ποιότης , ὑπέρ ὅς καί ἐρωτάω , ὁ Αἴας .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.46
Τούτων οὖν τῇδε ἐχόντων ϲαφὲϲ ὅτι τὸ Ἀπολλώνιοϲ γράφω καὶ τὰ τούτοιϲ ὅμοια προφανῶϲ ἀκατάλληλα , καὶ οὐ δι’ ἄλλο τι ἢ διὰ τὴν τῶν προϲώπων ἀκαταλληλότητα , εἴγε τρίτου μὲν προϲώπου τὸ ὄνομα , πρώτου δὲ τὸ ῥῆμα · κατάλληλον δὲ τὸ ἐν δυϲὶν τρίτοιϲ Ἀπολλώνιοϲ γράφει .
Lemmas: οὗτος οὖν τῇδε ἔχω σαφής ὅτι ὁ Ἀπολλώνιος γράφω καί ὁ οὗτος ὅμοιος προφανής ἀκατάλληλος , καί οὐ διά ἄλλος τις ἤ διά ὁ ὁ πρόσωπον ἀκαταλληλότης , εἰ τρίτος μέν πρόσωπον ὁ ὄνομα , πρῶτος δέ ὁ ῥῆμα · κατάλληλος δέ ὁ ἐν δύο τρίτος Ἀπολλώνιος γράφω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.47
Ἀλλ’ οὐκ ἐν τῷ καθόλου πάλιν τὸ τοιοῦτο . τὰ γὰρ ὕπαρξιν ἢ ἰδίαϲ ποιότητοϲ θέϲιν ϲημαίνοντα τῶν ῥημάτων προϲίενται τὸ δοκοῦν ἀκατάλληλον , εἰμὶ Ὀδυϲϲεύϲ , Τρύφων ὀνομάζομαι καὶ τὰ τούτοιϲ ϲύζυγα . πάλιν γὰρ οὐκ ἐγχωρεῖ τὴν ἰδίαν θέϲιν κοινῇ φωνῇ προϲχαρίϲαϲθαι ἐπὶ πᾶν ϲυντεινούϲῃ , εἰ φαίημεν ἐγὼ ὀνομάζομαι , ἐγὼ κληΐζομαι . ( καὶ ϲαφέϲ ἐϲτιν ὅτι τὸ ἐγώ εἰμι ἐνεχώρει ἐγγίνεϲθαι · ὕπαρξιν γάρ , οὐκ ἰδίαϲ ποιότητοϲ θέϲιν ἐϲήμαινεν , κοινῆϲ δέ , ἐφ’ ἣν ϲυντείνει τὸ ἐγώ . ) ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ καὶ ἐπὶ τῶν ἐξῆϲ προϲώπων . — ϲαφὲϲ οὖν ὅτι οὐ δυνάμενα διαψεύϲαϲθαι τὴν ἰδίαν θέϲιν τῶν ὀνομάτων τὰ ῥήματα ἐπιϲπᾶται αὐτὰ ἐκ τρίτου κατὰ τὸ πρῶτον , ὅτε φαμὲν Τρύφων ὀνομάζομαι , οὐ μὴν ἐν τῷ Τρύφων βιάζομαι . τὸ γὰρ βιάζεϲθαι οὐκ ἴδιον ἦν Τρύφωνοϲ , καθάπερ ἡ ἐπ’αὐ τοῦ ὀνομαϲία · δι’ ὃ καὶ τὴν κοινὴν κατὰ παντὸϲ ὀνόματοϲ ἀντωνυμίαν παραλαμβάνει .
Lemmas: ἀλλά οὐ ἐν ὁ καθόλου πάλιν ὁ τοιοῦτος . ὁ γάρ ὕπαρξις ἤ ἴδιος ποιότης θέσις σημαίνω ὁ ῥῆμα προσίημι ὁ δοκέω ἀκατάλληλος , εἰμί Ὀδυσσεύς , Τρύφων ὀνομάζω καί ὁ οὗτος σύζυγος . πάλιν γάρ οὐ ἐγχωρέω ὁ ἴδιος θέσις κοινός φωνή προσχαρίζομαι ἐπί πᾶς συντείνω , εἰ φημί ἐγώ ὀνομάζω , ἐγώ κλῄζω . ( καί σαφής εἰμί ὅτι ὁ ἐγώ εἰμί ἐγχωρέω ἐγγίγνομαι · ὕπαρξις γάρ , οὐ ἴδιος ποιότης θέσις σημαίνω , κοινός δέ , ἐπί ὅς συντείνω ὁ ἐγώ . ) ὁ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ ἑξῆς πρόσωπον . — σαφής οὖν ὅτι οὐ δύναμαι διαψεύδω ὁ ἴδιος θέσις ὁ ὄνομα ὁ ῥῆμα ἐπισπάω αὐτός ἐκ τρίτος κατά ὁ πρῶτος , ὅτε φημί Τρύφων ὀνομάζω , οὐ μήν ἐν ὁ Τρύφων βιάζω . ὁ γάρ βιάζω οὐ ἴδιος εἰμί Τρύφων , καθά ὁ ἐπ’αὐ ὁ ὀνομασία · διά ὅς καί ὁ κοινός κατά πᾶς ὄνομα ἀντωνυμία παραλαμβάνω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.48
Ἑξῆϲ ῥητέον καὶ περὶ ϲυντάξεωϲ τῆϲ τῶν ἀντωνυμιῶν πρὸϲ τὰ ῥήματα . Αἱ πλάγιοι πτώϲειϲ τῶν ἀντωνυμιῶν πάντωϲ ἐπὶ ῥῆμα φέρονται , ἐξ ϲυντάξεωϲ νοεῖται ἡ ἐγγινομένη διάθεϲιϲ τοῦ προϲώπου . — οὐ μὴν ἀναϲτρέφει τὰ τοῦ λόγου · οὐ γὰρ ἅπαντα τὰ ῥήματα πλαγίουϲ ἀπαιτεῖ ὀνομάτων ἢ ἀντωνυμιῶν , ἐπεὶ ἃ μὲν αὐτῶν αὐτοτελῆ ἐϲτίν , ἃ δὲ ἐλλείπῃ · τό γὰρ περιπατεῖ πλουτεῖ ἢ ζῇ τι τῶν τοιούτων οὐκ ἐπιζητεῖ πλαγίαν πτῶϲιν , περὶ ὧν καὶ ἐντελῆ τὸν λόγον παραϲτήϲομεν ἐν τῇ κατ’ ἰδίαν αὐτῶν ϲυντάξει .
Lemmas: ἑξῆς λέγω καί περί σύνταξις ὁ ὁ ἀντωνυμία πρός ὁ ῥῆμα . ὁ πλάγιος πτῶσις ὁ ἀντωνυμία πάντως ἐπί ῥῆμα φέρω , ἐκ σύνταξις νοέω ὁ ἐγγίγνομαι διάθεσις ὁ πρόσωπον . — οὐ μήν ἀναστρέφω ὁ ὁ λόγος · οὐ γάρ ἅπας ὁ ῥῆμα πλάγιος ἀπαιτέω ὄνομα ἤ ἀντωνυμία , ἐπεί ὅς μέν αὐτός αὐτοτελής εἰμί , ὅς δέ ἐλλείπω · ὁ γάρ περιπατέω πλουτέω ἤ ζάω τις ὁ τοιοῦτος οὐ ἐπιζητέω πλάγιος πτῶσις , περί ὅς καί ἐντελής ὁ λόγος παρίστημι ἐν ὁ κατά ἴδιος αὐτός σύνταξις .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.49
Οὐ λέληθε δέ με ὡϲ οἱ πλεῖϲτοι ὑπέλαβον τὴν τῶν ῥημάτων ϲόνταξιν ἐντελεϲτέραν εἶναι , εἰ προϲλάβοι καὶ τὰϲ ἀντωνυμίαϲ , ἐγὼ ἔγραψα , ἐγὼ λαλῶ , καὶ ἐπὶ τῶν ὁμοίων τὸ αὐτό , καὶ τούτου ἀπόδειξίν φαϲιν τὸ μὴ δεόντωϲ ἔχειν τὴν τοιαύτην φράϲιν , εἰ μὴ ϲυμπαραλάβοι τιϲ καὶ τὰϲ ἀντωνυμίαϲ , ἐγὼ μὲν παρεγενόμην , ϲὺ δ’ οὔ · « ἀκατάϲτατα γὰρ τὰ τοῦ λόγου γενήϲεται » . ἐγὼ μέντοι οὐχ ὑπολαμβάνω ἐν τῷ καθόλου τὸ τοιοῦτον ἀληθὲϲ εἶναι , πιϲτούμενοϲ οὐκ ἐκ ποιητικῶν παραθέϲεων , εἴγε τῇ ποιητικῇ ϲυντάξει ἐφεῖται καὶ λείπειν καὶ πλεονάζειν , ἐκ μέντοι τῆϲ κοινῆϲ φράϲεωϲ ἁπάϲηϲ καὶ τῆϲ τῶν ϲυγγραφέων ἀκριβοῦϲ ϲυνθέϲεωϲ καὶ τὸ μεῖζον ἐκ δυνάμεωϲ τῆϲ τοῦ λόγου , ἣν καὶ δέον ἐϲτὶ παραθέϲθαι τῶν ἄλλων ϲυντάξεων προδήλων οὐϲῶν .
Lemmas: οὐ λανθάνω δέ ἐγώ ὡς ὁ πολύς ὑπολαμβάνω ὁ ὁ ῥῆμα σόνταξιν ἐντελής εἰμί , εἰ προσλαμβάνω καί ὁ ἀντωνυμία , ἐγώ γράφω , ἐγώ λαλέω , καί ἐπί ὁ ὅμοιος ὁ αὐτός , καί οὗτος ἀπόδειξις φημί ὁ μή δεόντως ἔχω ὁ τοιοῦτος φράσις , εἰ μή συμπαραλαμβάνω τις καί ὁ ἀντωνυμία , ἐγώ μέν παραγίγνομαι , σύ δέ οὐ · « ἀκατάστατος γάρ ὁ ὁ λόγος γίγνομαι » . ἐγώ μέντοι οὐ ὑπολαμβάνω ἐν ὁ καθόλου ὁ τοιοῦτος ἀληθής εἰμί , πιστόω οὐ ἐκ ποιητικός παράθεσις , εἰ ὁ ποιητικός σύνταξις ἐφίημι καί λείπω καί πλεονάζω , ἐκ μέντοι ὁ κοινός φράσις ἅπας καί ὁ ὁ συγγραφεύς ἀκριβής σύνθεσις καί ὁ μέγας ἐκ δύναμις ὁ ὁ λόγος , ὅς καί δέω εἰμί παρατίθημι ὁ ἄλλος σύνταξις πρόδηλος εἰμί .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.50
Παρυφίϲταται ἔν τιϲι μέρεϲι λόγου δηλούμενα ἑτέρων μερῶν λόγου , ἐν τῷ Αἴαϲ τὸ εἰϲ , ἐν τῷ Κρονίδηϲ γενικὴ ἑνικὴ τοῦ πρωτοτύπου καὶ τὸ υἱόϲ μετ’ εὐθείαϲ ἑνικῆϲ , ἐν τῷ Λεϲβόθεν μετὰ τῆϲ ὀνοματικῆϲ ἐννοίαϲ καὶ ἡ ἔξ πρόθεϲιϲ , ἐν τῷ Αἴαντε τὸ δύω , ἐν τῷ ταχύτεροϲ τὸ μᾶλλον · πάμπολλοϲ ἡ εἰϲ τὸ τοιοῦτο παράθεϲιϲ . καὶ οὐκ ἔϲτιν ὅϲτιϲ φηϲὶ τὸ Κρονίδηϲ λείπειν τῷ υἱόϲ , ὃ μᾶλλον προϲτεθὲν περιϲϲὴν θέϲιν ἐπαγγέλλεται . ἐφιϲτάνομεν τοὺϲ ἀποφαινομένουϲ ἐξ οἴκοθεν , ποιητάϲ χαριζόμενοι τὸ τοιοῦτο , παῤ οἷϲ λείπουϲιν αἱ προθέϲειϲ καὶ πλεονάζουϲιν · ἀλλ’ ὑμεῖϲ ἔρχεϲθε καὶ ἀγγελίην ἀπόφαϲθε { 1 649 } κατ’ ἔλλειψιν τῆϲ ἀπό · ἐξ οὐρανόθεν προΐαλλε { Θ 365 } κατὰ πλεοναϲμὸν τῆϲ ἔξ . ἀλλ’ οὐδὲ τὸ Αἴαϲ ἑνικὸν καλούμενον λείπει τῷ εἰϲ .
Lemmas: παρυφίστημι ἐν τις μέρος λόγος δηλόω ἕτερος μέρος λόγος , ἐν ὁ Αἴας ὁ εἰς , ἐν ὁ Κρονίδης γενικός ἑνικός ὁ πρωτότυπος καί ὁ υἱός μετά εὐθεῖα ἑνικός , ἐν ὁ Λέσβος μετά ὁ ὀνοματικός ἔννοια καί ὁ ἐκ πρόθεσις , ἐν ὁ Αἴας ὁ δύο , ἐν ὁ ταχύς ὁ μάλα · πάμπολλος ὁ εἰς ὁ τοιοῦτος παράθεσις . καί οὐ εἰμί ὅστις φημί ὁ Κρονίδης λείπω ὁ υἱός , ὅς μάλα προστίθημι περισσός θέσις ἐπαγγέλλω . ἐφιστάνω ὁ ἀποφαίνω ἐκ οἴκοθεν , ποιητής χαρίζω ὁ τοιοῦτος , παρά ὅς λείπω ὁ πρόθεσις καί πλεονάζω · ἀλλά σύ ἔρχομαι καί ἀγγελία ἀπόφημι { 1 649 } κατά ἔλλειψις ὁ ἀπό · ἐκ οὐρανόθεν προϊάλλω { Θ 365 } κατά πλεονασμός ὁ ἐκ . ἀλλά οὐδέ ὁ Αἴας ἑνικός καλέω λείπω ὁ εἰς .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.51
καὶ δὴ ἐν τοῖϲ ῥήμαϲιν πάμπολλά ἐϲτι παρυφιϲτάμενα , ἐν μὲν τοῖϲ ὁριϲτικοῖϲ αὐτὸϲ ὁ ὁριϲμὸϲ καὶ ἡ ἐξ αὐτοῦ νοουμένη κατάφαϲιϲ , ὅπου γε καὶ πρὸϲ τὰϲ ἐρωτήϲειϲ ἀνθυπάγομεν τὸ ναί ἢ οὔ ἢ ῥῆμα ὁριϲτικόν , ὡϲ ἂν πάλιν ἐγκειμένηϲ τῆϲ καταφάϲεωϲ κατὰ τὰ ὁριϲτικά . γράφειϲ ; λέγω κατ’ ἐρώτηϲιν , καὶ τὸ ἀνθυπαγόμενόν ἐϲτιν ἢ ναί ἢ γράφω . ἐνθένδε καὶ ἡ οὔ ἀπόφαϲιϲ τὸ ἐναντίον ἀναιροῦϲα αὐτὸ μόνον τὰ ὁριϲτικὰ ἀποφάϲκει , οὐ γράφω . ἀλλ’ ἐνέϲται καὶ ὑπὲρ τούτων παραθέϲθαι . — ἔγκειται καὶ ὁ ἑνικὸϲ ἀριθμόϲ , καὶ πάλιν τὸ εἷϲ οὐκ ἐπιζητεῖ τὸ γράφω . — ϲαφὲϲ δ’ ὅτι καὶ ἡ εὐθεῖα ἔγκειται τῆϲ ἀντωνυμίαϲ · καὶ εἰ τὰ κατειλεγμένα οὐ λείπει διὰ τὰ παρυφιϲτάμενα , οὐδὲ τὸ γράφω ἐλλειπέϲ ἐϲτιν τῆϲ ἐγώ ἀντωνυμίαϲ .
Lemmas: καί δή ἐν ὁ ῥῆμα πάμπολυς εἰμί παρυφίστημι , ἐν μέν ὁ ὁριστικός αὐτός ὁ ὁρισμός καί ὁ ἐκ αὐτός νοέω κατάφασις , ὅπου γε καί πρός ὁ ἐρώτησις ἀνθυπάγω ὁ ναί ἤ οὐ ἤ ῥῆμα ὁριστικός , ὡς ἄν πάλιν ἔγκειμαι ὁ κατάφασις κατά ὁ ὁριστικός . γράφω ; λέγω κατά ἐρώτησις , καί ὁ ἀνθυπάγω εἰμί ἤ ναί ἤ γράφω . ἐνθένδε καί ὁ οὐ ἀπόφασις ὁ ἐναντίος ἀναιρέω αὐτός μόνος ὁ ὁριστικός ἀποφάσκω , οὐ γράφω . ἀλλά ἔνειμι καί ὑπέρ οὗτος παρατίθημι . — ἔγκειμαι καί ὁ ἑνικός ἀριθμός , καί πάλιν ὁ εἷς οὐ ἐπιζητέω ὁ γράφω . — σαφής δέ ὅτι καί ὁ εὐθεῖα ἔγκειμαι ὁ ἀντωνυμία · καί εἰ ὁ καταλέγω οὐ λείπω διά ὁ παρυφίστημι , οὐδέ ὁ γράφω ἐλλιπής εἰμί ὁ ἐγώ ἀντωνυμία .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.52
« Οὐχὶ οὖν λέγεται ἐγὼ γράφω , καὶ οὐ κακία τὸ τοιοῦτον Καὶ αὐτὸϲ προείρηκα ὅτι οὐκ ἐν τῷ καθόλου . ἰδοὺ γὰρ καὶ τὰ προκατειλεγμένα ἀνάγκηϲ ποτὲ οὔϲηϲ τῆϲ κατὰ τὸν λόγον ϲυμπαραλαμβάνει τὰ μόρια τὰ παρυφιϲτάμενα , ῥηΐτεροι γὰρ μᾶλλον Ἀχαιοῖϲιν { Ω 243 } , δὶϲ γὰρ γενομένηϲ ἐπιτάϲεωϲ , μιᾶϲ μὲν ὑπούϲηϲ ἐν τῷ γοργότεροϲ , ἀνάγκη πᾶϲα τὸ καὶ τὴν ἑτέραν ϲυμπαραληφθῆναι . — φαμὲν δὲ καὶ ναὶ γράφω , βεβαιοτέραν ποιούμενοι τὴν ὑπόϲχεϲιν διὰ τῆϲ δὶϲ παρειλημμένηϲ ϲυγκαταθέϲεωϲ . ἀλλὰ καὶ ἕνα ἄνθρωπόν φαμεν περιπατεῖν , πρόϲ τε τὸ ἀντιπαρακείμενον πλῆθοϲ καὶ πρὸϲ τὴν τῶν πάντων ἀναίρεϲιν , λέγω οὐδεὶϲ περιπατεῖ , οὐδένα εὗρον . — τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον ὑπούϲηϲ ἐκφορᾶϲ ἀπολελυμένηϲ φήϲομεν φιλολογῶ , φιλολογεῖϲ · εἰ μέντοι γε τὴν πρόϲ τινα ϲύγκριϲιν ἐθέλοιμεν διαϲαφῆϲαι , ἐπιϲπώμεθα τὴν ἀντωνυμίαν , ἴδιον ἔχουϲαν τὴν ἐν τοῖϲ προϲώποιϲ ἀντιδιαϲτολήν . ϲαφὲϲ γὰρ ὅτι οὐχ ἵνα τὸ πρόϲωπον διαϲτείλωμεν · τοῦτο γὰρ κοινὸν εἶχεν καὶ τὸ ῥῆμα . διὸ καὶ πάντωϲ τὰ ἀπαρέμφατα δέεται τῆϲ τούτων ϲυντάξεωϲ , ἐλλειπῆ καθεϲτῶτα προϲώπων .
Lemmas: « οὐ οὖν λέγω ἐγώ γράφω , καί οὐ κακία ὁ τοιοῦτος καί αὐτός προλέγω ὅτι οὐ ἐν ὁ καθόλου . ἰδού γάρ καί ὁ προκαταλέγω ἀνάγκη ποτέ εἰμί ὁ κατά ὁ λόγος συμπαραλαμβάνω ὁ μόριον ὁ παρυφίστημι , ῥᾴδιος γάρ μάλα Ἀχαιός { Ω 243 } , δίς γάρ γίγνομαι ἐπίτασις , εἷς μέν ὕπειμι ἐν ὁ γοργός , ἀνάγκη πᾶς ὁ καί ὁ ἕτερος συμπαραλαμβάνω . — φημί δέ καί ναί γράφω , βέβαιος ποιέω ὁ ὑπόσχεσις διά ὁ δίς παραλαμβάνω συγκατάθεσις . ἀλλά καί εἷς ἄνθρωπος φημί περιπατέω , πρός τε ὁ ἀντιπαράκειμαι πλῆθος καί πρός ὁ ὁ πᾶς ἀναίρεσις , λέγω οὐδείς περιπατέω , οὐδείς εὑρίσκω . — ὁ αὐτός δή τρόπος ὕπειμι ἐκφορά ἀπολύω φημί φιλολογέω , φιλολογέω · εἰ μέντοι γε ὁ πρός τις σύγκρισις ἐθέλω διασαφέω , ἐπισπάω ὁ ἀντωνυμία , ἴδιος ἔχω ὁ ἐν ὁ πρόσωπον ἀντιδιαστολή . σαφής γάρ ὅτι οὐ ἵνα ὁ πρόσωπον διαστέλλω · οὗτος γάρ κοινός ἔχω καί ὁ ῥῆμα . διό καί πάντως ὁ ἀπαρέμφατος δέω ὁ οὗτος σύνταξις , ἐλλιπής καθίστημι πρόσωπον .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.53
Φηϲὶ μέντοι Ἄβρων ὡϲ τὸ ἐγὼ μὲν παρεγενόμην οὐ ϲυνετόν , εἰ παραλείποι τὴν ἀντωνυμίαν , οὐκ ἐπιϲτήϲαϲ ὡϲ ὁ ϲύνδεϲμοϲ αἴτιοϲ γενόμενοϲ ἐπιπλοκῆϲ ἑτέρου λόγου πάντωϲ διήγειρεν τὴν ἀντωνυμίαν , ἵνα δεόντωϲ ἀντιδιαϲτείλῃ τὸ ἐπιφερόμενον ἕτερον πρόϲωπον , ὅπερ ἐνέκειτο ἐν τῷ ἐπιφερομένῳ λόγῳ . ὀρθοτονοῦμεν γοῦν τὸ ἡ δ’ ἐμὲ χειρὸϲ ἑλοῦϲα { μ 33 } διὰ τὸ ἀντιδιαϲτελλόμενον πρόϲωπον τῶν ἑταίρων .
Lemmas: φημί μέντοι Ἅβρων ὡς ὁ ἐγώ μέν παραγίγνομαι οὐ συνετός , εἰ παραλείπω ὁ ἀντωνυμία , οὐ ἐφίστημι ὡς ὁ σύνδεσμος αἴτιος γίγνομαι ἐπιπλοκή ἕτερος λόγος πάντως διεγείρω ὁ ἀντωνυμία , ἵνα δεόντως ἀντιδιαστέλλω ὁ ἐπιφέρω ἕτερος πρόσωπον , ὅς ἔγκειμαι ἐν ὁ ἐπιφέρω λόγος . ὀρθοτονέω γοῦν ὁ ὁ δέ ἐγώ χείρ αἱρέω { μ 33 } διά ὁ ἀντιδιαστέλλω πρόσωπον ὁ ἑταῖρος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.54
Τὸ δὲ πάντων ϲυνεκτικώτατον , αὐταὶ αἱ ἀντωνυμίαι ὑπαγορεύουϲιν τὸ ἕνεκα μόνον τῆϲ ἀντιδιαϲτολῆϲ ϲυμπαραλαμβάνεϲθαι . οὔποτε γὰρ μόνον περιττεύουϲαι παρῆκαν μὲν τὴν ἐγκλιτικὴν τάϲιν , ἐπεὶ αὕτη ἀνεπληροῦτο πρὸϲ τῶν ῥημάτων , ἐνέμειναν δὲ διὰ τὸ ἐπακολουθοῦν αὐταῖϲ ἰδίωμα .
Lemmas: ὁ δέ πᾶς συνεκτικός , αὐτός ὁ ἀντωνυμία ὑπαγορεύω ὁ ἕνεκα μόνος ὁ ἀντιδιαστολή συμπαραλαμβάνω . οὔποτε γάρ μόνος περισσεύω παρίημι μέν ὁ ἐγκλιτικός τάσις , ἐπεί οὗτος ἀναπληρόω πρός ὁ ῥῆμα , ἐμμένω δέ διά ὁ ἐπακολουθέω αὐτός ἰδίωμα .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.55
καὶ καθόϲλου πᾶϲα ἀντωνυμία ὀρθῆϲ πτώϲεωϲ ἐγκλιτικῆϲ ϲυντάξεωϲ ἀπαράδεκτόϲ ἐϲτιν , οὐ μόνον τῆϲ χρήϲεωϲ τὸ τοιοῦτον ἐπιδειξαμένηϲ , ἀλλὰ καὶ τῆϲ φωνῆϲ ϲυνεπιϲχυούϲηϲ τῇ χρήϲει , εἴγε ἀπὸ τοῦ ε ἀρχόμεναι αἱ ἀντωνυμίαι ἅμα τῇ ἐγκλίϲει καὶ τὸ κατ᾿ ἀρχὴν ε παρέφθειραν , ὅπερ οὐ παρηκολούθει τῇ ἐγώ , ἐπειδὴ ἀπαράδεκτοϲ τῆϲ ἐγκλιτικῆϲ ϲυντάξεωϲ . — καὶ διὰ τοῦτο τῇ μονῇ τοῦ ε αἱ παῤ Αἰολεῦϲιν ἀντωνυμίαι ὀρθοτονοῦνται , κἂν βαρύνωνται κατὰ τὸ τέλοϲ . — πῶϲ οὖν οὐ γελοῖοι οἱ ὑπολαμβάνοντεϲ τὴν ἐγώ ἐγκλιτικὴν εἶναι , ἔτι τοῦ ἰδιώματοϲ ϲυντηρουμένου τῆϲ ὀρθῆϲ τάϲεωϲ , ὅπου γε καὶ πλεονάϲαν τὸ ε τὰϲ ἐγκλινομέναϲ τῶν ἀντωνυμιῶν εἰϲ τὸν ὀρθὸν τόνον μετέθηκεν , ἃϲ οὐκ ἄλλωϲ τιϲ ἐγκλίνειεν , εἰ μὴ περιγράψειεν τὸ ε , ὅπερ ἴδιον ἦν μόνον τῆϲ ὀρθοτονουμένηϲ ἀντωνυμίαϲ . — ἔνθεν μοι δοκεῖ μόνωϲ ἐγκλίνεϲθαι τὴν τύ ἀντωνυμίαν παρὰ Δωριεῦϲιν , ἵνα τὸ ἀλλότριον τῆϲ εὐθείαϲ ἐγγινόμενον , λέγω τὴν ἐγκλιτικὴν ϲύνταξιν , ἀποβάλῃ μὲν τὴν εὐθεῖαν πτῶϲιν , μετίῃ δὲ ἐπὶ τὴν ϲυγγενῆ αἰτιατικήν , ἡ καὶ . ϲυνυπάρχει καὶ ϲυνεμπίπτει ἐν δυϊκοῖϲ καί τιϲι τῶν πληθυντικῶν καὶ ἐν ἅπαϲιν οὐδετέροιϲ .
Lemmas: καί καθόσλου πᾶς ἀντωνυμία ὀρθός πτῶσις ἐγκλιτικός σύνταξις ἀπαράδεκτος εἰμί , οὐ μόνος ὁ χρῆσις ὁ τοιοῦτος ἐπιδείκνυμι , ἀλλά καί ὁ φωνή συνεπισχύω ὁ χρῆσις , εἰ ἀπό ὁ ε ἄρχω ὁ ἀντωνυμία ἅμα ὁ ἔγκλισις καί ὁ κατά ἀρχή ε παραφθείρω , ὅς οὐ παρακολουθέω ὁ ἐγώ , ἐπειδή ἀπαράδεκτος ὁ ἐγκλιτικός σύνταξις . — καί διά οὗτος ὁ μονή ὁ ε ὁ παρά Αἰολεύς ἀντωνυμία ὀρθοτονέω , ἐάν βαρύνω κατά ὁ τέλος . — πῶς οὖν οὐ γέλοιος ὁ ὑπολαμβάνω ὁ ἐγώ ἐγκλιτικός εἰμί , ἔτι ὁ ἰδίωμα συντηρέω ὁ ὀρθός τάσις , ὅπου γε καί πλεονάζω ὁ ε ὁ ἐγκλίνω ὁ ἀντωνυμία εἰς ὁ ὀρθός τόνος μετατίθημι , ὅς οὐ ἄλλος τις ἐγκλίνω , εἰ μή περιγράφω ὁ ε , ὅς ἴδιος εἰμί μόνος ὁ ὀρθοτονέω ἀντωνυμία . — ἔνθεν ἐγώ δοκέω μόνος ἐγκλίνω ὁ σύ ἀντωνυμία παρά Δωριεύς , ἵνα ὁ ἀλλότριος ὁ εὐθεῖα ἐγγίγνομαι , λέγω ὁ ἐγκλιτικός σύνταξις , ἀποβάλλω μέν ὁ εὐθύς πτῶσις , μετέρχομαι δέ ἐπί ὁ συγγενής αἰτιατικός , ὁ καί . συνυπάρχω καί συνεμπίπτω ἐν δυικός καί τις ὁ πληθυντικός καί ἐν ἅπας οὐδέτερος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.56
Ἀνάγκη μέντοι πᾶϲα τοῖϲ τρίτοιϲ προϲώποιϲ προϲεῖναι ἢ αὐτὰϲ τὰϲ ἀντωνυμίαϲ ἢ τὰ ἀνθ’ ὧν παραλαμβάνεται , λέγω τὰ ὀνόματα , οὐχ ἕνεκεν πτώϲεωϲ , ἐπεὶ πάλιν πάρυφίϲταται ἡ εὐθεῖα , ἀλλ᾿ οὐδὲ ἕνεκα προϲώπου ( νοεῖται γὰρ ὅτι τρίτον ) , ἀλλ᾿ ἕνεκά γε τοῦ μὴ ἀοριϲτοῦϲθαι . ἄπειρά γε ὄντα τὰ τρίτα πρόϲωπα μιᾷ ἐπαρκεῖται ϲυντάξοι τοῦ ῥήματοϲ · καὶ ϲαφὲϲ ὅτι μία λέξιϲ κατ᾿ ἀπείρων κειμένη ἀόριϲτον πρόϲωπον ὑπαγορεύει , εἰϲ πολλὰ τῆϲ διανοίαϲ τρεπομένηϲ . οὖϲαι δὴ ὡριϲμένων προϲώπων παραϲτατικαὶ ἀναγκαίωϲ παρατίθενται τοῖϲ ῥήμαϲιν , ἵνα ἐκ τῆϲ αὐτῶν παραθέϲεωϲ περιγράφηται ἡ ἀόριϲτοϲ ἔννοια τῶν ῥημάτων · γράφει γὰρ ὅδε ἢ οὗτοϲ , ἐκεῖνοϲ , αὐτόϲ .
Lemmas: ἀνάγκη μέντοι πᾶς ὁ τρίτος πρόσωπον πρόσειμι ἤ αὐτός ὁ ἀντωνυμία ἤ ὁ ἀντί ὅς παραλαμβάνω , λέγω ὁ ὄνομα , οὐ ἕνεκα πτῶσις , ἐπεί πάλιν παρυφιστάω ὁ εὐθύς , ἀλλά οὐδέ ἕνεκα πρόσωπον ( νοέω γάρ ὅτι τρίτος ) , ἀλλά ἕνεκα γε ὁ μή ἀοριστόω . ἄπειρος γε εἰμί ὁ τρίτος πρόσωπον εἷς ἐπαρκέω συντάσσω ὁ ῥῆμα · καί σαφής ὅτι εἷς λέξις κατά ἄπειρος κεῖμαι ἀόριστος πρόσωπον ὑπαγορεύω , εἰς πολύς ὁ διάνοια τρέπω . εἰμί δή ὁρίζω πρόσωπον παραστατικός ἀναγκαῖος παρατίθημι ὁ ῥῆμα , ἵνα ἐκ ὁ αὐτός παράθεσις περιγράφω ὁ ἀόριστος ἔννοια ὁ ῥῆμα · γράφω γάρ ὅδε ἤ οὗτος , ἐκεῖνος , αὐτός .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.57
Καὶ ὡϲ μὲν ἀναγκαίωϲ αἱ τῆϲ εὐθείαϲ μόνωϲ ὀρθοτονοῦνται , ἐδείχθη . ἀκολούθωϲ δὲ χωρητέον καὶ ἐπὶ τὰϲ ἑξῆϲ πτώϲειϲ , αἷϲ τὸ διϲϲὸν τοῦ τόνου παρεπόμενόν ἐϲτιν παρὰ τὰϲ ὑπούϲαϲ ϲυντάξειϲ τοῦ λόγου , εἴγε μὴ τὸ τῆϲ φωνῆϲ ἰδίωμα ὑπεξέληται τὸ διτονῆϲαι .
Lemmas: καί ὡς μέν ἀναγκαῖος ὁ ὁ εὐθεῖα μόνος ὀρθοτονέω , δείκνυμι . ἀκόλουθος δέ χωρέω καί ἐπί ὁ ἑξῆς πτῶσις , ὅς ὁ δισσός ὁ τόνος παρέπομαι εἰμί παρά ὁ ὕπειμι σύνταξις ὁ λόγος , εἰ μή ὁ ὁ φωνή ἰδίωμα ὑπεξαιρέω ὁ διτονέω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.58
Ἔϲτιν οὖν ὁ γενικώτατοϲ τρόποϲ τῆϲ ἐν αὐταῖϲ ὀρθῆϲ ἐπὰν ἔμφαϲιϲ ἑτέρου προϲώπου παραλαμβάνηται · τὸ γὰρ παῖδα δ’ ἐμοὶ λύϲαιτε { Α 20 } εἴρηται πρὸϲ τὸ ὑμῖν μὲν θεοὶ δοῖεν { Α 18 } καὶ ϲαφὲϲ ὅτι τὸ ὑμῖν μὲν θεοὶ δοῖεν διὰ τῆϲ ϲυνούϲηϲ τάϲεωϲ προϲυνίϲτηϲι τὸ ἀνθυπαχθηϲόμενον πρόϲωπον . τὸν δὴ προειρημένον τρόπον εἰϲ πλ είοναϲ τρόπουϲ πάλιν τέμνουϲιν , ἐξ ὧν πάλιν περιίϲταται . ταὐτὸν τῷ προειρημένῳ .
Lemmas: εἰμί οὖν ὁ γενικός τρόπος ὁ ἐν αὐτός ὀρθός ἐπάν ἔμφασις ἕτερος πρόσωπον παραλαμβάνω · ὁ γάρ παῖς δέ ἐγώ λύω { Α 20 } λέγω πρός ὁ σύ μέν θεός δίδωμι { Α 18 } καί σαφής ὅτι ὁ σύ μέν θεός δίδωμι διά ὁ σύνειμι τάσις προσυνίστημι ὁ ἀνθυπάγω πρόσωπον . ὁ δή προλέγω τρόπος εἰς πλ Ἴων τρόπος πάλιν τέμνω , ἐκ ὅς πάλιν περιίστημι . αὐτός ὁ προλέγω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.59
Πᾶϲα , φαϲίν , ἀντωνυμία ϲυμπλεκομένη ἐν τάϲει ὀρθῇ ἐϲτι , Διονυϲίῳ ἐλάληϲεν καὶ ἐμοί , Διονύϲιον τιμᾶ καὶ ἐμέ . εἰ γοῦν ἐκτὸϲ τοῦ ϲυνδέϲμου γένοιτο ἡ ἀντωνυμία , οὐ πάντωϲ ὀρθοτονηθήϲεται . ἐχαρίϲατό ϲοι κα Διονυϲίῳ , ἐτίμπϲέ ϲε καὶ Διονόϲιον . καί φαϲι τὰ τοιαῦτα μὴ ϲυμπεπλέχθαι ἐν τῇ ἀντωνυμίᾳ , καί μ’ ἐφίληκε { Ι 481 } , καί μοι ὑποϲτήτω { Ι 160 . } καὶ δῆλον ὅτι , εἰ μὴ τὰ τοιαῦτά τιϲ ἐπεξεργάζοιτο , δόξει αὐτὸ μόνον τοῖϲ ἀναγνώϲμαϲιν ἠκολουθηκέναι , ἀφορμήν τε δώϲει τοῖϲ θέλουϲιν διαταράϲϲειν τὰ ἀναγνώϲματα , καθὸ οὐκ ἐπέχονται ὑπὸ λόγου δυναμένου ἐπιδεῖξαι τό τε δέον τοῦ καταλλήλου καὶ τὸ ὑπερβατόν .
Lemmas: πᾶς , φημί , ἀντωνυμία συμπλέκω ἐν τάσις ὀρθός εἰμί , Διονύσιος λαλέω καί ἐγώ , Διονύσιος τιμάω καί ἐγώ . εἰ γοῦν ἐκτός ὁ σύνδεσμος γίγνομαι ὁ ἀντωνυμία , οὐ πάντως ὀρθοτονέω . χαρίζω σύ ἄν Διονύσιος , ἐτίμπσέ σύ καί διονοσιος . καί φημί ὁ τοιοῦτος μή συμπλέκω ἐν ὁ ἀντωνυμία , καί ἐγώ φιλέω { Ι 481 } , καί ἐγώ ὑφίστημι { Ι 160 . } καί δῆλος ὅτι , εἰ μή ὁ τοιοῦτος τις ἐπεξεργάζομαι , δοκέω αὐτός μόνος ὁ ἀνάγνωσμα ἀκολουθέω , ἀφορμή τε δίδωμι ὁ ἐθέλω διαταράσσω ὁ ἀνάγνωσμα , καθό οὐ ἐπέχω ὑπό λόγος δύναμαι ἐπιδείκνυμι ὁ τε δέω ὁ κατάλληλος καί ὁ ὑπερβατός .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.60
Οἱ δὴ καλούμενοι ἀθροιϲτικοὶ ϲύνδεϲμοι ἐκ τῶν προκειμένων λόγων ἀπὸ κοινοῦ λαμβάνουϲιν ἢ ὄνομα ἢ ῥῆμα . ἐντεῦθεν καὶ ϲτιγμῆϲ ἀπροϲδεεῖϲ εἰϲιν , ὡϲ ἂν ἔτι ἐχομένου τοῦ προϲιόντοϲ λόγου ὡϲ πρὸϲ τὸν ὑποκείμενον . ἐκκείϲθω δὲ ὑποδείγματα , ἐκ μὲν τοῦ ϲυνήθουϲ λόγου καὶ Διονύϲιοϲ περιπατεῖ καὶ Ἀπολλώνιοϲ , κοινοῦ παραλαμβανομένου τοῦ περιπατεῖ · ἐκ δὲ τοῦ ποιητικοῦ Βοιωτῶν μὲν Πηνέλεωϲ καὶ Λήϊτοϲ ἦρχον Ἀρκεϲίλαόϲ τε Προθοήνωρ τε Κλονίοϲ τε { B 494 seq . } , κοινοῦ πάλιν παραλαμβανομένου τοῦ ἦρχον . οὔ φημι δὲ τοῦτο , ὡϲ πάντωϲ ἐν κοινότητι τὰ τοιαῦτα παραλαμβάνεται , ἀλλ’ ὡϲ τὰ ἐκ κοινοῦ παραλαμβανόμενα ἐν τοιαύτῃ ϲυμπλοκῇ καθέϲτηκεν , λέγω τῇ ἐκ τοῦ καί τῶν τε τούτῳ ἰϲοδυναμούντων . (
Lemmas: ὁ δή καλέω ἀθροιστικός σύνδεσμος ἐκ ὁ πρόκειμαι λόγος ἀπό κοινός λαμβάνω ἤ ὄνομα ἤ ῥῆμα . ἐντεῦθεν καί στιγμή ἀπροσδεής εἰμί , ὡς ἄν ἔτι ἔχω ὁ προσέρχομαι λόγος ὡς πρός ὁ ὑπόκειμαι . ἔκκειμαι δέ ὑπόδειγμα , ἐκ μέν ὁ συνήθης λόγος καί Διονύσιος περιπατέω καί Ἀπολλώνιος , κοινός παραλαμβάνω ὁ περιπατέω · ἐκ δέ ὁ ποιητικός Βοιωτός μέν Πηνέλεως καί Λήϊτος ἄρχω Ἀρκεσίλαος τε Προθοήνωρ τε Κλονίος τε { B 494 seq . } , κοινός πάλιν παραλαμβάνω ὁ ἄρχω . οὐ φημί δέ οὗτος , ὡς πάντως ἐν κοινότης ὁ τοιοῦτος παραλαμβάνω , ἀλλά ὡς ὁ ἐκ κοινός παραλαμβάνω ἐν τοιοῦτος συμπλοκή καθίστημι , λέγω ὁ ἐκ ὁ καί ὁ τε οὗτος ἰσοδυναμέω . (
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.61
δείξομεν γὰρ ὅτι ὁ δέ καὶ πάλιν οἱ τούτῳ ἰϲοδυναμοῦντεϲ παραιτοῦνται τὰϲ κοινότηταϲ , μετάβαϲιν ποιούμενοι καὶ τῶν πτωτικῶν καὶ ἔτι τῶν ῥημάτων . καὶ ἔνθεν ἀπροϲδεεῖϲ ὄντεϲ τοῦ παρακειμένου λόγου ϲτιγμῆϲ αἴτιοι καθεϲτᾶϲιν , ὡϲ ἔχει τὰ τοιαῦτα , Διονύϲιοϲ μὲν ἔγραψεν , Τρύφων δὲ ἀνέγνω · χωρὶϲ εἰ μὴ ἐπιμεριζόμενα εἴη ἐκ πλήθουϲ , ὡϲ ἔχει τὸ φιλολογήϲωμεν ϲήμερον ϲὺ μὲν κατὰ ϲχολὴν ἐγὼ δὲ ἐν οἴκῳ · ἀλλ’ τοι μὲν ταῦτ’ ἐπιείξομεν ἀλλήλοιϲιν ϲοὶ μὲν ἐγὼ ϲὺ δ’ ἐμοί { Δ 62seq . } τὴν δὴ τοιαύτην τήρηϲιν πάνυ ἀκριβεϲτάτην οὖϲαν ἐν τῇ ἐπιβαλλούϲῃ τάξει πάλιν ἐκθηϲόμεθα . ἀνιτέον οὖν ἐπὶ τὸ προκείμενον . )
Lemmas: δείκνυμι γάρ ὅτι ὁ δέ καί πάλιν ὁ οὗτος ἰσοδυναμέω παραιτέομαι ὁ κοινότης , μετάβασις ποιέω καί ὁ πτωτικός καί ἔτι ὁ ῥῆμα . καί ἔνθεν ἀπροσδεής εἰμί ὁ παράκειμαι λόγος στιγμή αἴτιος καθίστημι , ὡς ἔχω ὁ τοιοῦτος , Διονύσιος μέν γράφω , Τρύφων δέ ἀναγιγνώσκω · χωρίς εἰ μή ἐπιμερίζω εἰμί ἐκ πλῆθος , ὡς ἔχω ὁ φιλολογέω σήμερον σύ μέν κατά σχολή ἐγώ δέ ἐν οἶκος · ἀλλά τοι μέν οὗτος ἐπέοικε ἀλλήλων σύ μέν ἐγώ σύ δέ ἐγώ { δ 62seq . } ὁ δή τοιοῦτος τήρησις πάνυ ἀκριβής εἰμί ἐν ὁ ἐπιβάλλω τάξις πάλιν ἐκτίθημι . ἀνιτέον οὖν ἐπί ὁ πρόκειμαι . )
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.62
Ἐὰν πτωτικὸν ϲυμπλακῇ , οὔποτε κατὰ τὸν ἑξῆϲ λόγον δύναται κοινὸν παραληφθῆναι , τό γε μὴν ῥῆμα · καὶ ἀνάπαλιν ἐὰν ῥῆμα ϲυμπλακῇ , οὔποτε κατὰ τὸν ἐξῆϲ λόγον κοινὸν παραλαμβάνεται , τό γε μὴν ϲυνὸν πτωτικόν . ἐκκείϲθω δὲ ὑποδείγματα · καὶ Τρύφων διελέξατο καὶ Ἀπολλώνιοϲ , οὐ κοινοῦ μὲν τοῦ Τρύφων παραλαμβανομένου , τοῦ γε μὴν διελέξατο · καὶ ἀνάπαλιν καὶ διελέξατο Τρύφων καὶ ἀνέγνω , νῦν πάλιν τοῦ Τρύφων κοινοῦ παραλαμβανομένου . τὴν αὐτὴν ϲύντοξιν ποιήϲει ὁ καί ἐπὶ τῶν ἀντωνυμιῶν .
Lemmas: ἐάν πτωτικός συμπλέκω , οὔποτε κατά ὁ ἑξῆς λόγος δύναμαι κοινός παραλαμβάνω , ὁ γε μήν ῥῆμα · καί ἀνάπαλιν ἐάν ῥῆμα συμπλέκω , οὔποτε κατά ὁ ἑξῆς λόγος κοινός παραλαμβάνω , ὁ γε μήν σύνειμι πτωτικός . ἔκκειμαι δέ ὑπόδειγμα · καί Τρύφων διαλέγω καί Ἀπολλώνιος , οὐ κοινός μέν ὁ Τρύφων παραλαμβάνω , ὁ γε μήν διαλέγω · καί ἀνάπαλιν καί διαλέγω Τρύφων καί ἀναγιγνώσκω , νῦν πάλιν ὁ Τρύφων κοινός παραλαμβάνω . ὁ αὐτός σύντοξιν ποιέω ὁ καί ἐπί ὁ ἀντωνυμία .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.63
Εἰ μέντοι γε ὁ προκείμενοϲ λόγοϲ μὴ ἀναδέξαιτο τὸν ϲύνδεϲμον , τὸ τηνικαῦτα ἀδιαφόρωϲ ἔχει τὸ ἐπιφερόμενον τοῦ κοινοῦ , Τρύφων περιπατεῖ καὶ Ἀπολλώνιοϲ , Τρύφων περιπατεῖ καὶ διαλέγεται , ἀμφοτέρων ἀπὸ κοινοῦ δυναμένων λαμβάνεϲθαι . ᾧ λόγῳ εἰ προϲδῴημεν τὸν ϲύνδεϲμον , παρὰ τὴν ϲύνταξιν τοῦ ϲυνδεδεμένου τὰ τοῦ λόγου καταϲτήϲεται , καὶ Τρύφων περιπατεῖ καὶ Ἀπολλώνιοϲ , καὶ περιπατεῖ Τρύφων καὶ διαλέγεται · οὐ γὰρ ἐν ὑγιεῖ λόγῳ τὰ τοιαῦτα , καὶ περιπατεῖ Τρύφων καὶ Ἀπολλώνιοϲ .
Lemmas: εἰ μέντοι γε ὁ πρόκειμαι λόγος μή ἀναδείκνυμι ὁ σύνδεσμος , ὁ τηνικαῦτα ἀδιάφορος ἔχω ὁ ἐπιφέρω ὁ κοινός , Τρύφων περιπατέω καί Ἀπολλώνιος , Τρύφων περιπατέω καί διαλέγω , ἀμφότερος ἀπό κοινός δύναμαι λαμβάνω . ὅς λόγος εἰ προσδίδωμι ὁ σύνδεσμος , παρά ὁ σύνταξις ὁ συνδέω ὁ ὁ λόγος καθίστημι , καί Τρύφων περιπατέω καί Ἀπολλώνιος , καί περιπατέω Τρύφων καί διαλέγω · οὐ γάρ ἐν ὑγιής λόγος ὁ τοιοῦτος , καί περιπατέω Τρύφων καί Ἀπολλώνιος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.64
Ὁμολογουμένωϲ οὖν τὸ ϲυνδεδεμένον πτωτικὸν ἀπαιτεῖ ἕτερον πτωτικὸν πάντωϲ , καὶ τῆϲ αὐτῆϲ πτώϲεωϲ , ὥϲ γε προῦπτόν ἐϲτιν καὶ ἐξ ἐκείνου , εἰπὲ καὶ ἡμῖν { α 10 } , καὶ γὰρ ἄλλοιϲ · ἢ ὡϲ Ἀρίϲταρχοϲ ὡϲ οὐ κείμενον τὸν ϲύνδεϲμον παραιτεῖται , ἵνα μὴ ἐξ αὐτοῦ τὸ ὁμοιόπτωτον πρόϲωπον νοῆται .
Lemmas: ὁμολογουμένως οὖν ὁ συνδέω πτωτικός ἀπαιτέω ἕτερος πτωτικός πάντως , καί ὁ αὐτός πτῶσις , ὡς γε πρόοπτος εἰμί καί ἐκ ἐκεῖνος , λέγω καί ἐγώ { α 10 } , καί γάρ ἄλλος · ἤ ὡς Ἀρίσταρχος ὡς οὐ κεῖμαι ὁ σύνδεσμος παραιτέομαι , ἵνα μή ἐκ αὐτός ὁ ὁμοιόπτωτος πρόσωπον νοέω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.65
Ἔνθεν οὖν ὀρθοτονοῦνται αὶ ϲυμπλεκόμεναι ἀντωνυμίαι , διὰ τὸ ἐπιϲυμπλεκόμενον πτωτικόν . ἔνθεν τὸ καί μοι ὑποϲτήτω { I 160 } , καί μ’ ἐφίληϲεν { I 481 } οὐ ϲυμπλέκεται κατὰ τὸ ἀντωνυμικόν , κατὰ δὲ τὸ ῥῆμα , καὶ ἔϲτι τὰ τοῦ λόγου ἐν ὑπερβατῷ · ἰδοὺ γὰρ ἡ ϲυμπλοκὴ οὐκ ἐπήγαγεν ὁμοιόπτωτον πρόϲωπον πρὸϲ τὸ ϲυμπεπλεγμένον ὑπὸ τῶν ἀντωνυμιῶν . ἔνθεν δὲ ἀνεθεῖϲαι τῆϲ διαϲτολῆϲ αἱ ἀντωνυμίαι παρῆκαν τὸν ἴδιον τόνον , ὡϲ ἂν οὐκ ἐνεχόμεναι ὑπὸ τοῦ ϲυνδέϲμου .
Lemmas: ἔνθεν οὖν ὀρθοτονέω ὁ συμπλέκω ἀντωνυμία , διά ὁ ἐπισυμπλέκω πτωτικός . ἔνθεν ὁ καί ἐγώ ὑφίστημι { I 160 } , καί ἐγώ φιλέω { I 481 } οὐ συμπλέκω κατά ὁ ἀντωνυμικός , κατά δέ ὁ ῥῆμα , καί εἰμί ὁ ὁ λόγος ἐν ὑπερβατόν · ἰδού γάρ ὁ συμπλοκή οὐ ἐπάγω ὁμοιόπτωτος πρόσωπον πρός ὁ συμπλέκω ὑπό ὁ ἀντωνυμία . ἔνθεν δέ ἀνίημι ὁ διαστολεύς ὁ ἀντωνυμία παρίημι ὁ ἴδιος τόνος , ὡς ἄν οὐ ἐνέχω ὑπό ὁ σύνδεσμος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.66
, Τὸν αὐτὸν δὴ λόγον ποιήϲει καὶ ἐπὶ τῶν κατὰ διάζευξιν παραλαμβανομένων καὶ καθόλου τῶν δυναμένων εἰϲ ϲύνταξιν πτωτικὴν παραλαμβάνεϲθαι . φημὶ δὲ τὸ τοιοῦτον , καθότι ὁ ὅτι ϲύνδεϲμοϲ ἐπὶ ῥήματα φέρεται μόνον , ὅθεν οὐδὲ ἀναγκαίωϲ διεγείρει τὰϲ ἀπτωνυμίαϲ , εἰ μὴ τὰ τοῦ λόγου ἀπαιτήϲει · οἷόν τε γὰρ φάναι ὅτι ϲε ἐτίμηϲα ὑβρίϲθην . καθόλου γὰρ οὐκ οἶδε τὴν ἀντωνυμίαν . εἰ δὲ κατ᾿ ὀρθὴν τάϲιν φαίημεν ὅτι ϲὲ ἐτίμηϲα , δῆλον ὅτι ὡϲ οὐ διὰ τὸν ϲύνδεϲμον , διὰ δὲ τὴν ἐπακολουθήϲαϲαν ἀντιδιαϲτολήν .
Lemmas: , ὁ αὐτός δή λόγος ποιέω καί ἐπί ὁ κατά διάζευξις παραλαμβάνω καί καθόλου ὁ δύναμαι εἰς σύνταξις πτωτικός παραλαμβάνω . φημί δέ ὁ τοιοῦτος , καθότι ὁ ὅτι σύνδεσμος ἐπί ῥῆμα φέρω μόνος , ὅθεν οὐδέ ἀναγκαῖος διεγείρω ὁ απτωνυεις , εἰ μή ὁ ὁ λόγος ἀπαιτέω · οἷος τε γάρ φημί ὅτι σύ τιμάω ὑβρίζω . καθόλου γάρ οὐ οἶδα ὁ ἀντωνυμία . εἰ δέ κατά ὀρθός τάσις φημί ὅτι σύ τιμάω , δῆλος ὅτι ὡς οὐ διά ὁ σύνδεσμος , διά δέ ὁ ἐπακολουθέω ἀντιδιαστολή .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.67
Ἀνάπαλιν οὖν ὁ ἕνεκα ϲύνδεϲμοϲ , φερόμενοϲ πάντοτε ἐπὶ γενικήν , μόνωϲ ὀρθοτονεῖ τὴν ἀντωνυμίαν , ἡνίκα τὰϲ τούτων γενικὰϲ ϲυνδεῖ , εἵνεκ’ ἐμεῖο κυνόϲ { Z 356 } . τίϲ γὰρ ἂν θαρρήϲειεν Ἑλλήνων ἐγκλίνειν τὸ ἕνεκ’ ἐμοῦ , καὶ δῆλον ὡϲ μόνωϲ πάλιν ὀρθτονοῦνται , καθὸ ϲυνδεθεῖϲαι πρόϲ τι πτωτικὸν τὸν λόγον ἀνέχουϲι .
Lemmas: ἀνάπαλιν οὖν ὁ ἕνεκα σύνδεσμος , φέρω πάντοτε ἐπί γενικός , μόνος ὀρθοτονέω ὁ ἀντωνυμία , ἡνίκα ὁ οὗτος γενικός συνδέω , ἕνεκα ἐγώ κύων { Z 356 } . τίς γάρ ἄν θαρσέω Ἕλλην ἐγκλίνω ὁ ἕνεκα ἐγώ , καί δῆλος ὡς μόνος πάλιν ὀρθόω , καθό συνδέω πρός τις πτωτικός ὁ λόγος ἀνέχω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.68
Φηϲὶ δέ που καὶ ὁ Ἅβρων οὐ δεόντωϲ ἐγκεκλίϲθαι τὸ ἢ μ’ ἀνόειῤ ἐγὼ ϲέ { Ψ 724 } , καθὸ διέξευκται ἡ ἀντωνυμία · ὡϲ οὐκ ἐνὸν πρὸϲ αὐτὸν φάναι ὅτι τὸ ἑξῆϲ ἐϲτιν ἢ ἀνάειρόν με , ὡϲ ἐν τῷ καί μ᾿ ἐφίληϲεν { I 481 } ἀντὶ τοῦ καὶ ἐφίληϲέν με . αὐτὸϲ παρῃτήϲατο εἰ μὴ κατέλειψεν , ὃν προϲεθήκαμεν λόγον , ὡϲ ὄντωϲ διέζευκται ἡ ἀντωνυμία , ἐκ τοῦ ἀντιδιαζευχθέντοϲ λόγου , εἴγε ἐπιφέρεται ἢ ἐγὼ ϲέ . ϲαφὲϲ γὰρ ὅτι εἰ τὸ ῥῆμα διέζευκτο , οὐκ ἂν αἰτιατικὴ πτῶϲιϲ ἐπηνέχθη ἀλλὰ ῥῆμα , καθάπερ ἐπεδείξαμεν καὶ ἐπὶ τῆϲ ϲυμπλοκῆϲ . τοὺϲ μέντοι ἀπαναγνόνταϲ παρεκρούϲατο ἡ ὡϲ μονοϲύλλαβοϲ ἀντωνυμία , ἣν δεόντωϲ διϲύλλαβον παρεδεξάμεθα , πείϲαντεϲ ὡϲ ὑποϲυνηλείφθη κατὰ τὸν τρόπον τῆϲ κράϲεωϲ , ὁμοίωϲ τῷ τὠμῷ κεχαριϲμένε θυμῷ { δ 71 } , τἠμῇ κλιϲίῃ { I 654 } . καὶ δῆλον ὅτι οὐ μεταθήϲει τὸν ἴδιον τόνον ἐπὶ τὸν ἤ ϲύνδεϲμον , ϲυνέξει δὲ ἐν αὑτῇ ἐν τῷ ἤ ἔμ’ ἀνάειρ’ ἢ ἐγὼ ϲέ , καθάπερ καὶ ἐπὶ τοῦ διαϲαφητικοῦ , ἢ ἐμοί , ὅϲ πέρ οἱ θαλερὸϲ πόϲιϲ εὔχομαι εἶναι { Θ 190 } πρὸϲ τὸ ὑμῖν πὰρ προτέροιϲι μελίφρονα πυρὸν ἔθηκεν { Θ 188 } . — πάλιν μέντοι τὸ ἑξῆϲ ἐν τῷ καί τοι ἐγὼν ϲυνέριθοϲ { 7 32 } ἐϲτὶ κἀγώ ϲοι ϲυνέριθοϲ ἔϲομαι , δῆλον ὅτι ταῖϲ ϲυμπαρούϲαιϲ ἐπὶ ε τοὺϲ πλυνούϲ . προφανὲϲ ὡϲ ἐπὶ πάντων τῶν τοιούτων ὁ λόγοϲ κα -- ταϲτήϲει τὸ δέον τῆϲ ϲυντάξεωϲ .
Lemmas: φημί δέ που καί ὁ Ἅβρων οὐ δεόντως ἐγκλίνω ὁ ἤ ἐγώ ἀνόειῤ ἐγώ σύ { Ψ 724 } , καθό διαξεύγνυμι ὁ ἀντωνυμία · ὡς οὐ ἔνειμι πρός αὐτός φημί ὅτι ὁ ἑξῆς εἰμί ἤ ἀναείρω ἐγώ , ὡς ἐν ὁ καί ἐγώ φιλέω { I 481 } ἀντί ὁ καί φιλέω ἐγώ . αὐτός παραιτέομαι εἰ μή καταλείβω , ὅς προστίθημι λόγος , ὡς ὄντως διαζεύγνυμαι ὁ ἀντωνυμία , ἐκ ὁ ἀντιδιαζεύγνυμαι λόγος , εἰ ἐπιφέρω ἤ ἐγώ σύ . σαφής γάρ ὅτι εἰ ὁ ῥῆμα διαζεύγνυμαι , οὐ ἄν αἰτιατικός πτῶσις ἐπιφέρω ἀλλά ῥῆμα , καθά ἐπιδείκνυμι καί ἐπί ὁ συμπλοκή . ὁ μέντοι ἀπαναγιγνώσκω παρακρούω ὁ ὡς μονοσύλλαβος ἀντωνυμία , ὅς δεόντως δισύλλαβος παραδέχομαι , πείθω ὡς ὑποσυναλείφω κατά ὁ τρόπος ὁ κρᾶσις , ὅμοιος ὁ ἐμός χαρίζω θυμός { δεσποινίδα 71 } , ἐμός κλισία { I 654 } . καί δῆλος ὅτι οὐ μετατίθημι ὁ ἴδιος τόνος ἐπί ὁ ἤ σύνδεσμος , συνέχω δέ ἐν ἑαυτοῦ ἐν ὁ ἤ ἐγώ ἀναείρω ἤ ἐγώ σύ , καθά καί ἐπί ὁ διασαφητικός , ἤ ἐγώ , ὅς περ ἕ θαλερός πόσις εὔχομαι εἰμί { Θ 190 } πρός ὁ σύ παρά πρότερος μελίφρων πυρός τίθημι { Θ 188 } . — πάλιν μέντοι ὁ ἑξῆς ἐν ὁ καί σύ ἐγώ συνέριθος { 7 32 } εἰμί ἐγώ σύ συνέριθος εἰμί , δῆλος ὅτι ὁ συμπάρειμι ἐπί ε ὁ πλυνός . προφανής ὡς ἐπί πᾶς ὁ τοιοῦτος ὁ λόγος ἄν -- ταστήσει ὁ δέω ὁ σύνταξις .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.69
Καὶ αἱ προθέϲειϲ δὲ παρατιέμεναι ταῖϲ ἀντωνυμίαιϲ ταὐτὸν ἀποτελοθϲι , παρ’ ἐμοί , διὰ ϲοῦ , ἀφικνεῖται παρὰ ϲέ . καὶ ἕνεκα e~rcaaoua * τούτου τὸ παρὰ Θεοκρίτῳ ϲὺν καὶ τρίτοϲ ἁμὶν Ἀμύνταϲ { V5I 2 } δεόντωϲ πξίωϲάν τινεϲ ὀρθοτονεῖν . Περιϲϲὸν ἡγοῦμαι , τῆϲ ϲυντάξεωϲ προδήλου οὖϲηϲ , πλείοϲιν ὑποδείγμαϲιν χρῆϲθαι . ἐκεῖνο γάρ ἐϲτιν ἐπεξεργάϲαϲθαι ἀναγκαῖον , εἰ κατά τινα φυϲικὴν ἀκολουθίαν τὸ τοιοῦτο παρεπόμενόν ἐϲτιν . οὐ γὰρ οὕτω κατεπείγει τὸ τῆϲ ϲυντάξεωϲ , καθὸ πρόδηλόν ἐϲτι · τὸ δὲ τοῦ λόγου ἐπὶ πᾶϲιν οὐκ εὐϲύνοπτον .
Lemmas: καί ὁ πρόθεσις δέ παρατίθημι ὁ ἀντωνυμία αὐτός ἀποτελέω , παρά ἐγώ , διά σύ , ἀφικνέομαι παρά σύ . καί ἕνεκα e~rcaaoua * οὗτος ὁ παρά Θεόκριτος σύν καί τρίτος ἐγώ Ἀμύντας { V5I 2 } δήω πξιωθεω τις ὀρθοτονέω . περισσός ἡγέομαι , ὁ σύνταξις πρόδηλος εἰμί , πολύς ὑπόδειγμα χράω . ἐκεῖνος γάρ εἰμί ἐπεξεργάζομαι ἀναγκαῖος , εἰ κατά τις φυσικός ἀκολουθία ὁ τοιοῦτος παρέπομαι εἰμί . οὐ γάρ οὕτως κατεπείγω ὁ ὁ σύνταξις , καθό πρόδηλος εἰμί · ὁ δέ ὁ λόγος ἐπί πᾶς οὐ εὐσύνοπτος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.70
Α πλάγιαι τῶν ἀντωνυμιῶν ϲυνταϲϲόμεναι τοῖϲ ῥήμαϲι καὶ προϲώπων δύο παρεμφατικαὶ γενόμεναι , τοῦ τε διατιθέντοϲ καὶ τοῦ διατιθεμένου , διὰ τῆϲ ὀρθῆϲ τάϲεωϲ παρεμφατικαὶ γίνονται καὶ τρίτου προϲώπου , εἴγε διαφέρει τὸ τύπτω ϲε τοῦ ϲὲ τύπτω . καὶ ἕνεκα τούτου τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ ἀνεμερίϲθη , καθὸ ἡ ἀπολελυμένη ϲύνταξιϲ αἰτοῦϲα ὑποτακτικὴν ἀντωνυμίαν μετατίθηϲιν καὶ τὴν τάϲιν , τουτέϲτιν ἐγκλιτικὰϲ αὐτὰϲ καθίϲτηϲιν , ἡ δὲ πρόϲ τι ἐν ἀρχῇ παρεδέξατο τὴν ἀντωνυμίαν , ᾗ ϲύνεϲτι καὶ ἡ ὁλόκληροϲ φωνὴ καὶ ἡ παρεπομένη γραφή · πρόδηλον ἐκ τοῦ δόϲ μοι καὶ ἐμοὶ δόϲ .
Lemmas: Α πλάγιος ὁ ἀντωνυμία συντάσσω ὁ ῥῆμα καί πρόσωπον δύο παρεμφατικός γίγνομαι , ὁ τε διατίθημι καί ὁ διατίθημι , διά ὁ ὀρθός τάσις παρεμφατικός γίγνομαι καί τρίτος πρόσωπον , εἰ διαφέρω ὁ τύπτω σύ ὁ σύ τύπτω . καί ἕνεκα οὗτος ὁ ὁ σύνταξις ἀναμερίζω , καθό ὁ ἀπολύω σύνταξις αἰτέω ὑποτακτικός ἀντωνυμία μετατίθημι καί ὁ τάσις , τουτέστι ἐγκλιτικός αὐτός καθίστημι , ὁ δέ πρός τις ἐν ἀρχή παραδέχομαι ὁ ἀντωνυμία , ὅς σύνειμι καί ὁ ὁλόκληρος φωνή καί ὁ παρέπομαι γραφή · πρόδηλος ἐκ ὁ δίδωμι ἐγώ καί ἐγώ δίδωμι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.71
Ἀλλὰ κἀκεῖνοϲ ὁ λόγοϲ ἀληθήϲ ἐϲτιν , ὡϲ αἱ προθέϲειϲ ϲυντίθενται κατ᾿ εὐθεῖαν καὶ κατὰ τὰ ῥήματα , κατὰ δὲ τὰϲ πλαγίαϲ παρατίθενται , ἐπὶ μὲν ἀντωνυμιῶν προφανῶϲ , ἐπὶ δὲ ὀνομάτων δόξει τὰ τοῦ λόγου διαψεύδεϲθαι · λέγομεν γὰρ Ὑπέρβολον , Ἐπίκουρον . ὅπερ εἴ τιϲ τἀκριβὲϲ ἐξετάϲειεν , οὐχ εὕροι ἂν τὴν πλαγίαν ϲυντιθεμένην , ϲυνθέτου δὲ εὐθείαϲ κλίϲιν γενομένην μένην . ἰδιάζουϲαι γοῦν αἱ πλάγιοι ἐν ταῖϲ προθέϲεϲιν πρόδηλον ποιοῦνται τὴν παράθεϲιν , κατὰ Κτηϲ¦ω[ωντοϲ , πρὸ Ἀριϲτάρχου . καὶ δι᾿ ὅ τι τὸ τοιοῦτο παρεπόμενόν ἐϲτιν , ἐν τῇ περὶ αὐτῶν ϲυντάξει εἰδι᾿
Lemmas: ἀλλά ἐκεῖνος ὁ λόγος ἀληθής εἰμί , ὡς ὁ πρόθεσις συντίθημι κατά εὐθεῖα καί κατά ὁ ῥῆμα , κατά δέ ὁ πλάγιος παρατίθημι , ἐπί μέν ἀντωνυμία προφανής , ἐπί δέ ὄνομα δοκέω ὁ ὁ λόγος διαψεύδω · λέγω γάρ Ὑπέρβολος , Ἐπίκουρος . ὅς εἰ τις ἀκριβής ἐξετάζω , οὐ εὑρίσκω ἄν ὁ πλάγιος συντίθημι , σύνθετος δέ εὐθεῖα κλίσις γίγνομαι μένω . ἰδιάζω γοῦν ὁ πλάγιος ἐν ὁ πρόθεσις πρόδηλος ποιέω ὁ παράθεσις , κατά Κτησ¦ω[ωντος , πρό Ἀρίσταρχος . καί διά ὅς τις ὁ τοιοῦτος παρέπομαι εἰμί , ἐν ὁ περί αὐτός σύνταξις εἰδι᾿
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.72
Αἱ γὰρ παρατιθέμεναι ἐν ταῖϲ πλαγίαιϲ τῶν ἀντωνυμιῶν ἀναγκαίωϲ ἀρκτικὰϲ αὐτὰϲ ποιοῦϲιν · προθετικαὶ γὰρ οὖϲαι ϲυμπροτιθεῖϲι καὶ τὰϲ πλαγίουϲ , αἷϲ καὶ ϲυντάϲϲονται · καὶ οὕτω τῶν ῥημάτων δευτέρων γινομένων μετὰ τὰϲ ἀντωνυμίαϲ ἀνάγκη πᾶϲα ἐγγίνεϲθαι ὀρθὴν τάϲιν ταῖϲ ἀντωνυμίαιϲ , καθὼϲ ἐπεδείξαμεν ὅτι ἀδύνατόν ἐϲτιν ἐπινοῆϲαι ἐγκλιτικὴν πρὸ ῥήματοϲ τοῦ πρὸϲ ὃ ποιεῖται τὴν ϲύνταξιν . φαμὲν γὰρ ἔγραψά ϲοι λαλῆϲαι Ἀπολλωνίῳ , οὐ τῆϲ ἀντωνυμίαϲ ϲυνταϲϲομένηϲ τῷ λαλῆϲαι , τῷ δὲ ἔγραψα , πρὸϲ ὃ καὶ τὴν τάϲιν ἀπηρείϲατο .
Lemmas: ὁ γάρ παρατίθημι ἐν ὁ πλάγιος ὁ ἀντωνυμία ἀναγκαῖος ἀρκτικός αὐτός ποιέω · προθετικός γάρ εἰμί συμπροτίθημι καί ὁ πλάγιος , ὅς καί συντάσσω · καί οὕτως ὁ ῥῆμα δεύτερος γίγνομαι μετά ὁ ἀντωνυμία ἀνάγκη πᾶς ἐγγίγνομαι ὀρθός τάσις ὁ ἀντωνυμία , καθώς ἐπιδείκνυμι ὅτι ἀδύνατος εἰμί ἐπινοέω ἐγκλιτικός πρό ῥῆμα ὁ πρός ὅς ποιέω ὁ σύνταξις . φημί γάρ γράφω σύ λαλέω Ἀπολλώνιον , οὐ ὁ ἀντωνυμία συντάσσω ὁ λαλέω , ὁ δέ γράφω , πρός ὅς καί ὁ τάσις ἀπερείδω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.73
Ἔωθεν μοι δοκεῖ ἡ μετὰ τὰ ῥήματα τῶν ὀροθοτονουμένων ἀντωνυμιῶν ϲύνταξιϲ ἀνεϲτράφθαι , εἰ οὕτωϲ τιϲ φαίη , ἐλάληϲαϲ ἐμοί · τὸ γὰρ δέον ἐϲτὶν ἐμοὶ ἐλάληϲαϲ , καὶ τὸ οὕτωϲ ἔχον ϲοὶ μὲν δὴ Μενέλαε κατηφείη καὶ ὄνειδοϲ ἔϲϲεται ἤματα πάντα { P 556 seq . , admixtus versus Π 499 } . εἰ γὰρ τὸ ἀπολελυμένον πρόϲωπον τῆϲ θέϲεωϲ τοῦ ὀρθοτονουμένου οὐκ ἔτυχεν , τουτέϲτιν ἡ ἐγκεκλιμένη ἀντωνυμία οὐδέποτε προτακτική , οὐδὲ ἐκείνη ὑποτακτικὴ δεόντωϲ παραληφθήϲεται , ὅπου γε καὶ αἱ ὑποτακτικαὶ ἐν ἀρχῇ γενόμεναι παρῆκαν μὲν τὴν ἰδίαν φωνήν , μετέλαβον δὲ τὴν τῆϲ ὀρθῆϲ τάϲεωϲ · ἔγνω δὲ ψυχή με ποδώκεοϲ Αἰακίδαο { λ 471 } , καὶ ἐν ἑτέροιϲ ἐμὲ δ᾿ ἔγνω καὶ προϲέειπε { λ 91 } . νῦν γὰρ οὐ δηλουμένῳ ἡ ὀρθὴ τάϲιϲ , τάξεώϲ γε μὴν ἐναλλαγῇ . —
Lemmas: εἴωθα ἐγώ δοκέω ὁ μετά ὁ ῥῆμα ὁ ὀρθοτονέω ἀντωνυμία σύνταξις ἀναστρέφω , εἰ οὕτως τις φημί , λαλέω ἐγώ · ὁ γάρ δέω εἰμί ἐγώ λαλέω , καί ὁ οὕτως ἔχω σύ μέν δή Μενέλαος κατήφεια καί ὄνειδος εἰμί ἦμαρ πᾶς { P 556 seq . , admixtus versus Π 499 } . εἰ γάρ ὁ ἀπολύω πρόσωπον ὁ θέσις ὁ ὀρθοτονέω οὐ τυγχάνω , τουτέστι ὁ ἐγκλίνω ἀντωνυμία οὐδέποτε προτακτικός , οὐδέ ἐκεῖνος ὑποτακτικός δεόντως παραλαμβάνω , ὅπου γε καί ὁ ὑποτακτικός ἐν ἀρχή γίγνομαι παρίημι μέν ὁ ἴδιος φωνή , μεταλαμβάνω δέ ὁ ὁ ὀρθός τάσις · γιγνώσκω δέ ψυχή ἐγώ ποδώκης Αἰακίδης { λ 471 } , καί ἐν ἕτερος ἐγώ δέ γιγνώσκω καί προσλέγω { λ 91 } . νῦν γάρ οὐ δηλέομαι ὁ ὀρθός τάσις , τάξις γε μήν ἐναλλαγή . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.74
Ϲυνεπιϲχύει καὶ ὁ ἀπὸ τῆϲ φωνῆϲ λόγοϲ . ὑπὲρ γὰρ τοῦ εὔληπτα τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ γίνεϲθαι τὸ ἀπόλυτον πρόϲωπον καὶ ὑποτακτικὸν παρῆκε τὸ ε , καὶ ἐπεὶ μὴ τοῖϲ μονοϲυλλάβοιϲ ἠδύνατο τὸ τοιοῦτο παρέπαρῆκε λέγω τὸ ϲυλλαβὴν ἀποβάλλειν , τόνου γε ἀποβολὴν ἐποιήϲατο · ἔνθεν γὰρ καὶ ἐγκλιτικαὶ ἐγένοντο .
Lemmas: συνεπισχύω καί ὁ ἀπό ὁ φωνή λόγος . ὑπέρ γάρ ὁ εὔληπτος ὁ ὁ σύνταξις γίγνομαι ὁ ἀπόλυτος πρόσωπον καί ὑποτακτικός παρήκω ὁ ε , καί ἐπεί μή ὁ μονοσύλλαβος δύναμαι ὁ τοιοῦτος παραπείρω λέγω ὁ συλλαβή ἀποβάλλω , τόνος γε ἀποβολή ποιέω · ἔνθεν γάρ καί ἐγκλιτικός γίγνομαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.75
Οἰήϲεταί τιϲ ἀντικεῖϲθαι τὰϲ πληθυντικάϲ , καθὸ εἰϲ ἔγκλιϲιν παραλαμβανόμεναι οὐ παραφθείρουϲιν τὸν ἐν ἀρχῇ χρόνον , ἤκουϲεν ἤμων Διονύϲιοϲ . ἀλλ᾿ εἴιπομεν κατ᾿ ἀρχὴν ὡϲ ἔϲθ᾿ ὅτε ἰδίωμα φωνῶν ἐλλειπεωτέραϲ καθίϲτηϲιν διηνεκεῖϲ τηρήϲειϲ , ὥϲπερ καὶ ἐν τοῖϲ τριγενέϲι τῶν ὀνομάτων πάλιν ἰδίωμα φωνῆϲ ἐκκόπτει τριγένειαν . — πρῶτον μὲν γὰρ ἡ δαϲεῖα οὐ θέλει ἀφαιρεῖϲθαι · δείκνυμεν δὲ ὅτι ἀναγκαίωϲ αἱ πληθυντικαὶ ἀπὸ δαϲείαϲ ἤρξαντο . εἰ γὰρ καὶ χρόνοϲ ἀφῃρεῖτο τοῦ η , πάντωϲ ἂν καὶ ἡ ἄρχουϲα ψιλὴ ἐγένετο · αἱ γὰρ ἀπὸ βραχείαϲ ἀρχόμεναι ἀντωνυμίαι ψιλοῦνται . ἔνθεν ὁ Αἰολεὺϲ ϲυνέϲτειλεν εἰϲ βραχὺ ᾱ τὸ ἄμμων . — καὶ ϲυνεχὲϲ τὸ ε ἐν ταῖϲ κατὰ πρόϲωπον κλίϲεϲιν καὶ προϲτίθεται καὶ ἀφαιρεῖται , ἑώρων , ἕηκα , ἔειπα , ἀλλὰ κα τὸ ἔβη βῆ , ἔφη δῆ , καὶ ἐν ἀντωνυμίαιϲ τὸ ἑοῖ , ἑοῦ . καὶ διὰ τοῦτο αἱ ἀπὸ τοῦ ε ἀρξάμεναι ἀντωνυμίαι ἀναγκαίωϲ τὸ ε διαφθείρουϲιν . — ἠρκέϲθη οὖν ἡ ἔγκλιϲιϲ αὐτὸ μόνον διὰ τῆϲ μεταθέϲεωϲ τοῦ τόνου , ἤκουϲ᾿ ἥμων , λέγω ἀπολύτωϲ , τῆϲ τάϲεωϲ μετατιθεμένηϲ κατὰ τὴν ἄρχουϲαν · ἠδυνάτει γὰρ ἐπὶ τὸ προκείμενον μόριον προελθεῖν , εἴγε μέχρι τριῶν χρόνων τὰ τῆϲ ἀμοιβῆϲ τοῦ τόνου ἐγγίνεται . καὶ ἕνεκα τούτου τὸ καί ϲφεαϲ { Δ 284 . 337 alibi } ἐξ ὅληϲ τῆϲ ἀντωνυμίαϲ μετέθηκεν τὸν τόνον , οὐ μὴν πάλιν τὸ ἡμᾶϲ . ἐν τῷ περὶ τόνων ἀκριβέϲτερον τὰ τοιαῦτα ἐπιδείκνυμεν . )
Lemmas: οἴομαι τις ἀντίκειμαι ὁ πληθυντικός , καθό εἰς ἔγκλισις παραλαμβάνω οὐ παραφθείρω ὁ ἐν ἀρχή χρόνος , ἀκούω ἥμων Διονύσιος . ἀλλά εἶπον κατά ἀρχή ὡς εἰμί ὅτε ἰδίωμα φωνή ἐλλείπω καθίστημι διηνεκής τήρησις , ὥσπερ καί ἐν ὁ τριγενής ὁ ὄνομα πάλιν ἰδίωμα φωνή ἐκκόπτω τριγένεια . — πρῶτος μέν γάρ ὁ δασύς οὐ ἐθέλω ἀφαιρέω · δείκνυμι δέ ὅτι ἀναγκαῖος ὁ πληθυντικός ἀπό δασύς ἄρχω . εἰ γάρ καί χρόνος ἀφαιρέω ὁ η̅ , πάντως ἄν καί ὁ ἄρχω ψιλός γίγνομαι · ὁ γάρ ἀπό βραχύς ἄρχω ἀντωνυμία ψιλόω . ἔνθεν ὁ Αἰολεύς συστέλλω εἰς βραχύς α ὁ ἄμμος . — καί συνεχής ὁ ε ἐν ὁ κατά πρόσωπον κλίσις καί προστίθημι καί ἀφαιρέω , ὁράω , ἵημι , λέγω , ἀλλά ἄν ὁ βαίνω βαίνω , φημί δῆ , καί ἐν ἀντωνυμία ὁ ἕ , ἑός . καί διά οὗτος ὁ ἀπό ὁ ε ἄρχω ἀντωνυμία ἀναγκαῖος ὁ ε διαφθείρω . — ἀρκέω οὖν ὁ ἔγκλισις αὐτός μόνος διά ὁ μετάθεσις ὁ τόνος , ἀκούω ἥμων , λέγω ἀπόλυτος , ὁ τάσις μετατίθημι κατά ὁ ἄρχω · ἀδυνατέω γάρ ἐπί ὁ πρόκειμαι μόριον προέρχομαι , εἰ μέχρι τρεῖς χρόνος ὁ ὁ ἀμοιβή ὁ τόνος ἐγγίγνομαι . καί ἕνεκα οὗτος ὁ καί σφεῖς { δ 284 . 337 alibi } ἐκ ὅλος ὁ ἀντωνυμία μετατίθημι ὁ τόνος , οὐ μήν πάλιν ὁ ἐγώ . ἐν ὁ περί τόνος ἀκριβής ὁ τοιοῦτος ἐπιδείκνυμι . )
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.76
Κἀκεῖνο δ᾿ ἔτι ἔϲτι παραϲτῆϲαι , ὡϲ ταῖϲ μὲν ὀρθοτονουμέναιϲ ἀρκτικαῖϲ οὔϲαιϲ παρείπετο καὶ μετατίθεϲθαι τοῦ ἰδίου τόπου , καθὸ καὶ ἐν τάϲει καὶ ἐν τῇ παρεπομένῃ γραφῇ ἀνελλειπεῖϲ οὖϲαι οὐκ ἐκωλύοντο τῆϲ μεταθέϲεωϲ · ἔκ γε μὴν τῶν ἐναντίων αἱ ἐγκλιτικαὶ προϲαπηρειϲμέναι πηρειϲμέναι προκειμένῳ τινὶ μορίῳ , ἐφ᾿ ὃ καὶ τὴν τάϲιν μετέθηκαν , οὐκ εἶχον ἐν δέοντι τὰ τῆϲ μεταθέϲεωϲ . ἐϲτέροντο γὰρ τοῦ παρεπομένου αὐταῖϲ ἰδιώματοϲ · πρὸϲ οὐδὲν γὰρ εἶχον τὰ τῆϲ ἐγκλίϲεωϲ μεταθέϲθαι . — ἐντεῦθεν καὶ μόνωϲ ἐγκλιτικαὶ ἐπενοήθηϲαν ἡ ϲφίν καὶ ἡ ϲφέ καὶ ἡ μίν καὶ ἡ τοί διὰ τοῦ τ γραφομένη , καὶ ἡ παρὰ Δωριεῦϲιν τύ κατ᾿ αἰτιατικὴν πτῶϲιν , καὶ αἱ δυϊκαὶ τοῦ τρίτου προϲώπου · οὐ γὰρ ῥημάτων ποτὲ προηγήϲαντο .
Lemmas: ἐκεῖνος δέ ἔτι εἰμί παρίστημι , ὡς ὁ μέν ὀρθοτονέω ἀρκτικός εἰμί παρέπομαι καί μετατίθημι ὁ ἴδιος τόπος , καθό καί ἐν τάσις καί ἐν ὁ παρέπομαι γραφή ἀνελλειπής εἰμί οὐ κωλύω ὁ μετάθεσις · ἐκ γε μήν ὁ ἐναντίος ὁ ἐγκλιτικός προσαπερείδομαι πηρεισμέναι πρόκειμαι τις μόριον , ἐπί ὅς καί ὁ τάσις μετατίθημι , οὐ ἔχω ἐν δέον ὁ ὁ μετάθεσις . στέρομαι γάρ ὁ παρέπομαι αὐτός ἰδίωμα · πρός οὐδείς γάρ ἔχω ὁ ὁ ἔγκλισις μετατίθημι . — ἐντεῦθεν καί μόνος ἐγκλιτικός ἐπινοέω ὁ σφεῖς καί ὁ σφεῖς καί ὁ μιν καί ὁ τοι διά ὁ τ γράφω , καί ὁ παρά Δωριεύς σύ κατά αἰτιατικός πτῶσις , καί ὁ δυικός ὁ τρίτος πρόσωπον · οὐ γάρ ῥῆμα ποτέ προηγέομαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.77
Πάνυ μέντοι εὔηθέϲ ἐϲτι δόξαι τοὺϲ λόγουϲ διακρούεϲθαι ὑποθεμένου τινὸϲ τὰ ἐναντία , ὡϲ καὶ ἐγκλιτικαὶ πρὸ ῥημάτων καὶ ὁρθοτονούμεναι ἐν ταῖϲ προθέϲεϲιν μετὰ τὰ ῥήματα τίθενται , εἰ οὕτω τιϲ φαίη , ϲήμερον ἐλάληϲα κατὰ ϲοῦ , ϲήμερόν ϲε ἐθεαϲάμην , καί τυ φίλιππον ἔθηκεν { adesp . 43 A . Lyr . gr . Bergk4 } . εἰϲ γὰρ τὸ τοιοῦτο τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ ἀπεδείχθη , ἵνα καὶ τὰ λεληθότα τῶν ὑπερβατῶν , ὄντα καὶ κατὰ τὸ ϲύνηθεϲ , ἔχηται τοῦ ἀκολούθου λόγου , καὶ μὴ μόνον τὰ παρὰ ποιηταῖϲ ὡϲ ἐξαίρετά τιϲ ὑπολαμβάνοι . ἡ γὰρ δέουϲα κατάϲταϲιϲ τοῦθ᾿ ὑπαγορεύει , ϲήμερον ἐθεαϲάμην ϲε , τοῦ ἐπιρρήματοϲ ἐπὶ τὸ ῥῆμα φερομένου καὶ τῆϲ ἀντωνυμίαϲ ἐπὶ τὴν δέουϲαν θέϲιν τῆϲ ἐγκλίϲεωϲ , καὶ ἔτι ἐπὶ τῆϲ ὀρθοτονουμένηϲ κατὰ ϲοῦ ἐλάληϲα , καὶ ἔτι ἐπὶ τοῦ καί τυ φίλιππον ἔθηκε , καὶ ἔθηκέν ϲε . ὡϲ εἰ καὶ ἐπὶ τῶν ϲυναπτικῶν τιϲ ὑπολάβοι ἢ καὶ ἐπὶ παραϲυναπτικῶν μὴ ἵϲταϲθαι τὸ καὶ ἀρκτικοὺϲ αὐτοὺϲ εἶναι , εἰ φαίημεν φῶϲ ἐϲτιν , εἰ ἡμέρα ἐϲτίν . αὐτὸ γὰρ μόνον τῇ ϲυνθέϲει τὸ εἰ ἡμέρα ἐϲτίν δευτερεύει , οὐ μὴν τῇ διεξοδικῇ ἐπαγγελίᾳ · πρῶτον μὲν γὰρ ἐπιδέχεται ἡ διάνοια τὸ εἰ ἡμέρα ἐϲτίν , καὶ τότε ἐπιδέχεται τὸ φῶϲ ἐϲτιν , καὶ οὐ πάντωϲ οὐχὶ προτακτικὸϲ ὁ εἴ ϲυναπτικόϲ , καίτοι γενόμενοϲ καὶ ὑποτακτικὸϲ ἐνίοτε , οἵ τε παρὰ τοῦτον ἐϲχηματιϲμένοι .
Lemmas: πάνυ μέντοι εὐήθης εἰμί δοκέω ὁ λόγος διακρούω ὑποτίθημι τις ὁ ἐναντίος , ὡς καί ἐγκλιτικός πρό ῥῆμα καί ὀρθοτονέω ἐν ὁ πρόθεσις μετά ὁ ῥῆμα τίθημι , εἰ οὕτως τις φημί , σήμερον λαλέω κατά σύ , σήμερον σύ θεάομαι , καί σύ φίλιππος τίθημι { adesp . 43 A . Lyr . gr . Bergk4 } . εἰς γάρ ὁ τοιοῦτος ὁ ὁ σύνταξις ἀποδείκνυμι , ἵνα καί ὁ λανθάνω ὁ ὑπερβατός , εἰμί καί κατά ὁ συνήθης , ἔχω ὁ ἀκόλουθος λόγος , καί μή μόνος ὁ παρά ποιητής ὡς ἐξαιρετός τις ὑπολαμβάνω . ὁ γάρ δέω κατάστασις οὗτος ὑπαγορεύω , σήμερον θεάομαι σύ , ὁ ἐπίρρημα ἐπί ὁ ῥῆμα φέρω καί ὁ ἀντωνυμία ἐπί ὁ δέω θέσις ὁ ἔγκλισις , καί ἔτι ἐπί ὁ ὀρθοτονέω κατά σύ λαλέω , καί ἔτι ἐπί ὁ καί σύ φίλιππος τίθημι , καί τίθημι σύ . ὡς εἰ καί ἐπί ὁ συναπτικός τις ὑπολαμβάνω ἤ καί ἐπί παρασυναπτικός μή ἵστημι ὁ καί ἀρκτικός αὐτός εἰμί , εἰ φημί φάος εἰμί , εἰ ἡμέρα εἰμί . αὐτός γάρ μόνος ὁ σύνθεσις ὁ εἰ ἡμέρα εἰμί δευτερεύω , οὐ μήν ὁ διεξοδικός ἐπαγγελία · πρῶτος μέν γάρ ἐπιδέχομαι ὁ διάνοια ὁ εἰ ἡμέρα εἰμί , καί τότε ἐπιδέχομαι ὁ φάος εἰμί , καί οὐ πάντως οὐ προτακτικός ὁ εἰ συναπτικός , καίτοι γίγνομαι καί ὑποτακτικός ἐνίοτε , ὁ τε παρά οὗτος σχηματίζω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.78
Ὀρθοτονοῦνται καὶ ὅϲαι ἐκ προϋπηργμενηϲ χάριτοϲ τὴν ἐναντάν διάθεϲιν ὁμολογοῦϲιν , ἐμοὶ ἐτόλμηϲεν ταῦτα ποιῆϲαι , ἐμὲ ὑπέμεινεν ὑβρίϲαι . καὶ ϲαφὲϲ ὅτι ϲυντείνει πάλιν ἐπὶ τὸν προειρημένον λόγον . τοιοῦτον γάρ ἐϲτιν · ἄλλον ὤφειλεν ὑβρίϲαι , οὐκ ἐμὲ τὸν παρ᾿ αὐτῷ τίμιον . ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ καὶ ἐπὶ τῶν παραλαμβανομένων ἐκ προϋπηργμένηϲ ἀδικίαϲ , δεῖ ἐμοῦ ὁρῶντοϲ ἐκεῖνον αἰκίζεϲθαι · οὐκ ἄλλου γὰρ ἢ ἐμοῦ τοῦ προαδικηθέντοϲ .
Lemmas: ὀρθοτονέω καί ὅσος ἐκ προϋπηργμένος χάρις ὁ ἐναντάν διάθεσις ὁμολογέω , ἐγώ τολμάω οὗτος ποιέω , ἐγώ ὑπομένω ὑβρίζω . καί σαφής ὅτι συντείνω πάλιν ἐπί ὁ προλέγω λόγος . τοιοῦτος γάρ εἰμί · ἄλλος ὀφείλω ὑβρίζω , οὐ ἐγώ ὁ παρά αὐτός τίμιος . ὁ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ παραλαμβάνω ἐκ προυπάρχω ἀδικία , δέω ἐγώ ὁράω ἐκεῖνος αἰκίζω · οὐ ἄλλος γάρ ἤ ἐγώ ὁ προαδικέω .