ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.73
Μετὰ δὲ τὰϲ εἰρημέναϲ ϲυντάξειϲ τῶν ἄρθρων ἀκολούθωϲ ϲκοπητέον , εἰ καὶ αἱ κλητικαὶ τῶν ὀνομάτων κατὰ τὴν κοινὴν δόξαν δεκτικαί εἰϲιν ἄρθρων . διαϲτολὴν γὰρ ἐξ αὐτῶν φαϲι γίνεϲθαι τῶν ϲυνεμπιπτουϲῶν εὐθειῶν τε καὶ κλητικῶν , ὁ Θέων - ὦ Θέων ὁ Ἑλικών - ὦ Ἑλικών . « εἰ γοῦν καὶ αἱ φωναὶ ἐναλλαγείηϲαν τῶν ὀνομάτων κατά τι ἐθνικὸν ἔθοϲ , πάλιν ἡ παράθεϲιϲ τοῦ ἄρθρου τὸ ϲχῆμα διελέγξει . κλητικῆϲ μὲν γάρ ἐϲτι τὸ Θυέϲτα · ἀλλ᾿ ὁπηνίκα προϲλαμβάνει τὸ ὁ ἄρθρον , τὸ τηνικαῦτα ϲυντάξεωϲ τῆϲ κατ᾿ εὐθεῖαν τυγχάνει , αὐτὰρ ὁ αὖτε Θυέϲτ᾿ Ἀγαμέμνονι λεῖπε { Β 107 } καὶ εἰ εὐθείαϲ εἴη , πάλιν ἡ παράθεϲιϲ τοῦ ἄρθρου κλητικὴν ϲύνταξιν ἀποτελεῖ , ὦ φίλτατ᾿ Αἴαϲ { Soph . Ai . 977 et 996 } , καὶ ἔτι ὦ φίλοϲ , οὐ ϲέ γ᾿ ἔολπα { γ 375 } . διϲτάζεται τὸ παρὰ Μενάνδρῳ ὦ Λάχηϲ Λάχηϲ { fragm . 921 , III p 239 K . } πότερον ἐν ϲχήματί ἐϲτι τῷ προκειμένῳ , ἢ δεόντωϲ μετὰ τοῦ ἄρθρου καὶ τὴν πτῶϲιν ἔχει τῆϲ κλητικῆϲ » . ἔϲτιν οὖν εἰϲ τὸ τοιοῦτον πάμπολλα παραθέϲθαι .
Lemmas: μετά δέ ὁ λέγω σύνταξις ὁ ἄρθρον ἀκόλουθος σκοπητέον , εἰ καί ὁ κλητικός ὁ ὄνομα κατά ὁ κοινός δόξα δεκτικός εἰμί ἄρθρον . διαστολή γάρ ἐκ αὐτός φημί γίγνομαι ὁ συνεμπίπτω εὐθύς τε καί κλητικός , ὁ Θέων - ὦ Θέων ὁ Ἑλικών - ὦ Ἑλικών . « εἰ γοῦν καί ὁ φωνή ἐναλλάσσω ὁ ὄνομα κατά τις ἐθνικός ἔθος , πάλιν ὁ παράθεσις ὁ ἄρθρον ὁ σχῆμα διελέγχω . κλητικός μέν γάρ εἰμί ὁ Θυέστης · ἀλλά ὁπηνίκα προσλαμβάνω ὁ ὁ ἄρθρον , ὁ τηνικαῦτα σύνταξις ὁ κατά εὐθεῖα τυγχάνω , ἀτάρ ὁ αὖτε Θυέστης Ἀγαμέμνων λείπω { Β 107 } καί εἰ εὐθεῖα εἰμί , πάλιν ὁ παράθεσις ὁ ἄρθρον κλητικός σύνταξις ἀποτελέω , ὦ φίλος Αἴας { Soph . Ai . 977 et 996 } , καί ἔτι ὦ φίλος , οὐ σύ γε ἔλπω { γ 375 } . διστάζω ὁ παρά Μένανδρος ὦ Λάχης Λάχης { fragm . 921 , III p 239 K . } πότερος ἐν σχῆμα εἰμί ὁ πρόκειμαι , ἤ δεόντως μετά ὁ ἄρθρον καί ὁ πτῶσις ἔχω ὁ κλητικός » . εἰμί οὖν εἰς ὁ τοιοῦτος πάμπολυς παρατίθημι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.74
Ὁ μὲν οὖν Τρύφων { p 25 Vels . ἐκ τῶν παρεπομένων τῇ φωνῇ , ὡϲ ἔϲτι κατὰ πολὺ ἀφεϲτῶϲα τῆϲ ἀκολουθίαϲ τῶν ἄρθρων , περιγράφει τὸ μόριον τῆϲ τούτων ἰδέαϲ . ἀλλὰ καὶ ἔτι διὰ τῆϲ ἐννοίαϲ , ἐν οἷϲ τὰ μὲν ἄλλα ἄρθρα τὴν ἐν τρίτοιϲ προϲώποιϲ ϲύνταξιν ἀνεδέχετο , τὸ δὲ ὦ τὴν ἐν δευτέροιϲ .
Lemmas: ὁ μέν οὖν Τρύφων { p 25 Vels . ἐκ ὁ παρέπομαι ὁ φωνή , ὡς εἰμί κατά πολύς ἀφίστημι ὁ ἀκολουθία ὁ ἄρθρον , περιγράφω ὁ μόριον ὁ οὗτος ἰδέα . ἀλλά καί ἔτι διά ὁ ἔννοια , ἐν ὅς ὁ μέν ἄλλος ἄρθρον ὁ ἐν τρίτος πρόσωπον σύνταξις ἀναδέχομαι , ὁ δέ ὦ ὁ ἐν δεύτερος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.75
ἅπερ πάλιν ἀναϲκευάζει , εἰϲ τὸ κοινὸν τῆϲ δόξηϲ προαγόμενοϲ . καὶ πρὸϲ μὲν τὸν ἀπὸ τῆϲ φωνῆϲ λόγον φηϲὶ μὴ δεῖν τὰ ἄρθρα ἐν ἀκολουθίᾳ εἶναι , καθότι καὶ ἄλλα πολλὰ ἀνακόλουθα κατὰ πτώϲειϲ καὶ τὰ ϲυνόντα γένη · οὐκ εὔλογόν τε ἡγεῖται μίαν φωνὴν κεκλίϲθαι τῶν ἄρθρων , ἵνα μὴ ἐν μιᾷ λέξει μέροϲ λόγου καταχωρίζηται . πρὸϲ δὲ τὸν ἀπὸ τῆϲ ἐννοίαϲ λόγον , ὡϲ οὐκ ἐν τῷ τρίτῳ προϲώπῳ καταγίνεται τὸ ὦ , ἐκεῖνό φηϲιν , ὡϲ « οὐδὲ ἡ κλητικὴ ὄνομα εἴη , ἐπειδὴ πρὸϲ δεύτερον πρόϲωπον , τῶν ἄλλων πτώϲεων τὴν ἐν τρίτοιϲ προϲώποιϲ ϲύνταξιν ποιουμένων , καὶ εἰ ἀπεμφαῖνον τὸ τὴν κλητικὴν ὄνομα μὴ παραδέχεϲθαι , ἀπεμφαῖνον ἄρα καὶ τὸ τῆϲ κλητικῆϲ ἄρθρον μὴ φάναι ἄρθρον , ὅτι ϲύνταξιν τὴν πρὸϲ τὸ δεύτερον πρόϲωπον ποιεῖται » .
Lemmas: ὅς πάλιν ἀνασκευάζω , εἰς ὁ κοινός ὁ δόξα προάγω . καί πρός μέν ὁ ἀπό ὁ φωνή λόγος φημί μή δέω ὁ ἄρθρον ἐν ἀκολουθία εἰμί , καθότι καί ἄλλος πολύς ἀνακόλουθος κατά πτῶσις καί ὁ σύνειμι γένος · οὐ εὔλογος τε ἡγέομαι εἷς φωνή κλίνω ὁ ἄρθρον , ἵνα μή ἐν εἷς λέξις μέρος λόγος καταχωρίζω . πρός δέ ὁ ἀπό ὁ ἔννοια λόγος , ὡς οὐ ἐν ὁ τρίτος πρόσωπον καταγίγνομαι ὁ ὦ , ἐκεῖνος φημί , ὡς « οὐδέ ὁ κλητικός ὄνομα εἰμί , ἐπειδή πρός δεύτερος πρόσωπον , ὁ ἄλλος πτῶσις ὁ ἐν τρίτος πρόσωπον σύνταξις ποιέω , καί εἰ ἀπεμφαίνω ὁ ὁ κλητικός ὄνομα μή παραδέχομαι , ἀπεμφαίνω ἄρα καί ὁ ὁ κλητικός ἄρθρον μή φημί ἄρθρον , ὅτι σύνταξις ὁ πρός ὁ δεύτερος πρόσωπον ποιέω » .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.76
Ἀλλ᾿ ἔϲτι καὶ πρὸϲ ταῦτα φάναι , ὡϲ τὸ πρῶτον οὐκ ἀληθεύει τὸ μὴ ἐν ἀκολουθίᾳ εἶναι τὰ ἄρθρα · ἐν γὰρ τῇ δεούϲῃ ἀκολουθίᾳ αὐτὸ μόνον τῆϲ εὐθείαϲ ἐμπαθοῦϲ γινομένηϲ . ἀλλ᾿ ὅτι ὀφείλει καὶ ἐν ἀκολουθίᾳ εἶναι , δῆλον ἐκ τοῦ ϲυνηρτῆϲθαι αὐτὸ τοῖϲ κατὰ ἀκολουθίαν πτωτικοῖϲ , καὶ ἕνεκα τούτου ϲυνελεύϲεται τῇ τούτων ἀκολούθῳ κλίϲει · ἐπεὶ πῶϲ ἄρθρον ἂν γένοιτο ; ἀλλ᾿ οὐδ’ ἐκεῖνό ἐϲτιν ἀναγκαϲτικὸν τοῦ πάντωϲ ἐν θέμαϲιν αὐτὸ καταγίνεϲθαι , ἵνα μὴ διὰ μιᾶϲ λέξεωϲ ἀκολούου μέροϲ λόγου καταλαμβάνηται , τῷ μὴ ἐν πλήθει λέξεων τὰ μέρη τοῦ λόγου διακεκρίϲθαι , ἐν δ᾿ ἐννοίᾳ ἰδίᾳ .
Lemmas: ἀλλά εἰμί καί πρός οὗτος φημί , ὡς ὁ πρῶτος οὐ ἀληθεύω ὁ μή ἐν ἀκολουθία εἰμί ὁ ἄρθρον · ἐν γάρ ὁ δέω ἀκολουθία αὐτός μόνος ὁ εὐθεῖα ἐμπαθής γίγνομαι . ἀλλά ὅτι ὀφείλω καί ἐν ἀκολουθία εἰμί , δῆλος ἐκ ὁ συναρτάω αὐτός ὁ κατά ἀκολουθία πτωτικός , καί ἕνεκα οὗτος συνέρχομαι ὁ οὗτος ἀκόλουθος κλίσις · ἐπεί πῶς ἄρθρον ἄν γίγνομαι ; ἀλλά οὐδέ ἐκεῖνος εἰμί ἀναγκαστικός ὁ πάντως ἐν θέμα αὐτός καταγίγνομαι , ἵνα μή διά εἷς λέξις ἄκολος μέρος λόγος καταλαμβάνω , ὁ μή ἐν πλῆθος λέξις ὁ μέρος ὁ λόγος διακρίνω , ἐν δέ ἔννοια ἴδιος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.77
Ἀλλ᾿ εἰ καὶ τὸ τοιοῦτόν τιϲ μὴ δῴη , καθὸ καὶ μέρη λόγου ὄντα ἀνακόλουθα , οὐ μὴν διαφεύγοντα τὸν μεριϲμὸν τῆϲ ἐννοίαϲ ὑπὸ τὴν αὐτὴν ἰδέαν τοῦ μεριϲμοῦ παραλαμβάνεται ( εἴγε τὸ ἐγώ τοῦ νῶϊ διέϲτηκε κατὰ πολύ , καὶ ἔτι τὸ ἡμεῖϲ , καὶ μενούϲηϲ τῆϲ ἐννοίαϲ μένει ἡ ταυτότηϲ τοῦ μεριϲμοῦ ) , ἐκεῖνό γε ἀληθεύϲει , ὡϲ τὰ ἐκτὸϲ γινόμενα τῆϲ ἰδίαϲ ἐννοίαϲ , κἂν πάνυ τῆϲ δεούϲηϲ ἀκολουθίαϲ ἔχηται κατὰ φωνήν , ὡϲ ἔχει τὰ τῆϲ ὁμοφωνίαϲ , οὐκ εἰϲ τὸν αὐτὸν μεριϲμὸν καταλήψεται . πῶϲ οὖν οὐ μᾶλλον περιγραφήϲεται τοῦ εἶναι ἄρθρον τὸ ὦ , ἀπονεῦϲαν καὶ τὴν ἀκολουθίαν τῶν φωνῶν κατὰ πάντα τρόπον καὶ ἔτι τὴν ἔννοιαν τοῦ ἄρθρου ; ὑποτεμνέϲθω δὲ ὁ λόγοϲ εἰϲ τὸ τοιοῦτον , ὡϲ οὔτε παρὰ τὸ ἀκόλουθον τῶν φωνῶν οὔτε μὴν παρὰ τὸ ἀνακόλουθον τὰ τοῦ λόγου καταϲτήϲεται μέρη , ὡϲ δὲ πρόκειται , ἐκ τῆϲ παρεπομένηϲ ἰδιότητοϲ .
Lemmas: ἀλλά εἰ καί ὁ τοιοῦτος τις μή δίδωμι , καθό καί μέρος λόγος εἰμί ἀνακόλουθος , οὐ μήν διαφεύγω ὁ μερισμός ὁ ἔννοια ὑπό ὁ αὐτός ἰδέα ὁ μερισμός παραλαμβάνω ( εἰ ὁ ἐγώ ὁ ἐγώ διΐστημι κατά πολύς , καί ἔτι ὁ ἐγώ , καί μένω ὁ ἔννοια μένω ὁ ταυτότης ὁ μερισμός ) , ἐκεῖνος γε ἀληθεύω , ὡς ὁ ἐκτός γίγνομαι ὁ ἴδιος ἔννοια , ἐάν πάνυ ὁ δέω ἀκολουθία ἔχω κατά φωνή , ὡς ἔχω ὁ ὁ ὁμοφωνία , οὐ εἰς ὁ αὐτός μερισμός καταλαμβάνω . πῶς οὖν οὐ μάλα περιγράφω ὁ εἰμί ἄρθρον ὁ ὦ , ἀπονέω καί ὁ ἀκολουθία ὁ φωνή κατά πᾶς τρόπος καί ἔτι ὁ ἔννοια ὁ ἄρθρον ; ὑποτέμνω δέ ὁ λόγος εἰς ὁ τοιοῦτος , ὡς οὔτε παρά ὁ ἀκόλουθος ὁ φωνή οὔτε μήν παρά ὁ ἀνακόλουθος ὁ ὁ λόγος καθίστημι μέρος , ὡς δέ πρόκειμαι , ἐκ ὁ παρέπομαι ἰδιότης .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.78
Φηϲὶ γοῦν ὁ Τρύφων · « Καθότι ἡ κλητικὴ ὄνομα , κἂν δεύτερον πρόϲωπον ᾖ , καὶ τὸ ὦ ἄρθρον ἐϲτὶ ϲυνοδεῦον τῇ ϲυνηρτημένῃ κλητικῇ » . Ἀλλὰ τὸ μὲν ὄνομα διαϲῴζει τὸ ἴδιον κατὰ πᾶϲαν πτῶϲιν , εἴγε οὐκ ἴδιον αὐτῷ παρέπεται τὸ κατὰ πρόϲωπα ἐγγίνεϲθαι , ὅπου γε καὶ ἐν πρώτῳ καὶ ἐν δευτέρῳ παραλαμβάνεται , εἰμὶ Ὀδυϲϲεύϲ , καὶ ἐπὶ δευτέρου προϲώπου Ὀδυϲϲεὺϲ εἶ · ϲυνοῦϲαν γὰρ ἔχει τὴν ἰδίαν ποιότητα . γε μὴν τοῦ ἄρθρου παράθεϲιϲ ἓν ἰδίωμα ἔχει τὴν τῶν τρίτων προϲώπων ἀναπόληϲιν , ἐναντιώτατον τ᾿ ἔχει τὸ ὑπ’ ὄψιν παραλαμβανόμενον πρόϲωπον , ὅπου γε καὶ τὸ ἐμόϲ ἐϲτι , προϲλαμβάνον τὸ ἄρθρον κατὰ τὸ τρίτον πρόϲωπον , οὐκέτι προϲλαμβάνει ἐν τῷ ἐμὸϲ εἶ διὰ τὴν πρὸϲ τὸ δεύτερον πρόϲωπον ϲύνταξιν . εἴπερ οὖν ταὐτὸ μόριον παρὰ τὸ διάφορον πρόϲωπον καὶ ἄρθρον προϲλαμβάνει καὶ οὐ προϲλαμβάνει , πῶϲ οὐ μᾶλλον καὶ τὸ τῇ φωνῇ παραλλάξαν ἐκϲτήϲεται τῆϲ τοῦ ἄρθρου παραθέϲεωϲ , μάλιϲτά γε τῆϲ φωνῆϲ ἐνδειξαμένηϲ διὰ τῆϲ πάμπαν ἀνακολουθίαϲ τὸ ἀκοινώνητον τῶν ἄρθρων ; ζητούϲηϲ ἄρα τῆϲ κλητικῆϲ δεύτερον πρόϲωπον , περιϲϲὸν ζητεῖν εἰ τὸ ὦ ἄρθρον ἐϲτί .
Lemmas: φημί γοῦν ὁ Τρύφων · « καθότι ὁ κλητικός ὄνομα , ἐάν δεύτερος πρόσωπον εἰμί , καί ὁ ὦ ἄρθρον εἰμί συνοδεύω ὁ συναρτάω κλητικός » . ἀλλά ὁ μέν ὄνομα διασῴζω ὁ ἴδιος κατά πᾶς πτῶσις , εἰ οὐ ἴδιος αὐτός παρέπομαι ὁ κατά πρόσωπον ἐγγίγνομαι , ὅπου γε καί ἐν πρῶτος καί ἐν δεύτερος παραλαμβάνω , εἰμί Ὀδυσσεύς , καί ἐπί δεύτερος πρόσωπον Ὀδυσσεύς εἰμί · σύνειμι γάρ ἔχω ὁ ἴδιος ποιότης . γε μήν ὁ ἄρθρον παράθεσις εἷς ἰδίωμα ἔχω ὁ ὁ τρίτος πρόσωπον ἀναπόλησις , ἐναντίος τε ἔχω ὁ ὑπό ὄψις παραλαμβάνω πρόσωπον , ὅπου γε καί ὁ ἐμός εἰμί , προσλαμβάνω ὁ ἄρθρον κατά ὁ τρίτος πρόσωπον , οὐκέτι προσλαμβάνω ἐν ὁ ἐμός εἰμί διά ὁ πρός ὁ δεύτερος πρόσωπον σύνταξις . εἴπερ οὖν αὐτός μόριον παρά ὁ διάφορος πρόσωπον καί ἄρθρον προσλαμβάνω καί οὐ προσλαμβάνω , πῶς οὐ μάλα καί ὁ ὁ φωνή παραλλάσσω ἐξίστημι ὁ ὁ ἄρθρον παράθεσις , μάλα γε ὁ φωνή ἐνδείκνυμι διά ὁ πάμπαν ἀνακολουθία ὁ ἀκοινώνητος ὁ ἄρθρον ; ζητέω ἄρα ὁ κλητικός δεύτερος πρόσωπον , περισσός ζητέω εἰ ὁ ὦ ἄρθρον εἰμί .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.79
Πῶϲ οὖν κατελέχθη πρὸϲ πάντων ; φαίην ἂν ϲυνεκδρομῇ τῶν ἄλλων πτώϲεων , ἐπεὶ τὰ ταύταιϲ ϲυνιδιάϲαντα ἄρθρα ἐκαλεῖτο , ᾧ λόγῳ ϲυλλαβαὶ καὶ αἱ μονογράμματοι · ἦν δὲ ἴδιον κλητικῆϲ τὸ ὦ .
Lemmas: πῶς οὖν καταλέγω πρός πᾶς ; φημί ἄν συνεκδρομή ὁ ἄλλος πτῶσις , ἐπεί ὁ οὗτος συνιδιάζω ἄρθρον καλέω , ὅς λόγος συλλαβή καί ὁ μονογράμματος · εἰμί δέ ἴδιος κλητικός ὁ ὦ .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.80
Οὐ παρέλκον δέ ἐϲτι καὶ διὰ τῆϲ φωνῆϲ παραϲτῆϲαι τὸ ἀκόλουθον τῶν ἄλλων ὡϲ πρὸϲ τὴν ἀντιπαράθεϲιν τοῦ ὦ . Τὸ μὲν τῆϲ εὐθείαϲ , ἀποβαλὸν τὸ τ , ἀναγκαῖον καὶ ἕτερον πάθοϲ ἀνεδέξατο , λέγω τὴν ἀποβολὴν τοῦ ϲ · ἔμελλε γὰρ ταὐτὸν γενέϲθαι τῷ ὑποτακτικῷ , οὗ τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ οὐ ταὐτὰ ἀπαιτεῖ τῷ προτακτικῷ , ὡϲ δεδείξετι ἐν τῷ περὶ ὑποτοκτικῶν , καὶ ἐντεῦθεν ἔμελλε τὰ τοῦ λόγου ὡϲ ἀκαταλληλότερα φαίνεϲθαι . — ὅτι γὰρ καὶ τὸ ϲ λείπει , ϲαφὲϲ 1 . ἐκ τοῦ τὴν αὐτὴν εἶναι κατάληξιν προτακτικῶν καὶ ὑποτακτικῶν , ἔϲτι δὲ τὸ ὑποτακτικὸν ὅϲ , καθότι καὶ ἐπὶ τοῦ οὗ καὶ τοῦ , καὶ ᾧ καὶ τῷ , καὶ ὅν καὶ τόν . — 2 . ϲαφὲϲ κἀκ τοῦ πληθυντικοῦ · τῶν γὰρ εἰϲ οι πληθυντικῶν τὰ ἑνικὰ εἰϲ οϲ , κἂν ἐκ ϲυνῃρημένων ᾖ , ὡϲ ἐπὶ τοῦ χρυϲοῦϲ καὶ τῶν ὁμοίων . — 3 . ϲυμφανὲϲ δὲ κἀκ τῶν πλαγίων πτώϲεων , εἴγε ἅπαϲαι αἱ τοιαῦται τῶν εἰϲ οϲ εὐθειῶν εἰϲι ( καὶ ἔτι ἡ Θεϲϲαλικὴ διαίρεϲιϲ κατὰ γενικήν , λέγω ἐπὶ τῆϲ τοῖο , ὡϲ καλοῖο ) . — 4 . ἐκ θηλυκοῦ τε τοῦ η · πάλιν γὰρ τοῖϲ εἰϲ οϲ λήγουϲι τὸ τοιοῦτον γένοϲ παράκειται .
Lemmas: οὐ παρέλκω δέ εἰμί καί διά ὁ φωνή παρίστημι ὁ ἀκόλουθος ὁ ἄλλος ὡς πρός ὁ ἀντιπαράθεσις ὁ ὦ . ὁ μέν ὁ εὐθεῖα , ἀποβάλλω ὁ τ , ἀναγκαῖος καί ἕτερος πάθος ἀναδέχομαι , λέγω ὁ ἀποβολή ὁ σ̅ · μέλλω γάρ αὐτός γίγνομαι ὁ ὑποτακτικός , ὅς ὁ ὁ σύνταξις οὐ αὐτός ἀπαιτέω ὁ προτακτικός , ὡς δείκνυμι ἐν ὁ περί υποτοκτικως , καί ἐντεῦθεν μέλλω ὁ ὁ λόγος ὡς ἀκατάλληλος φαίνω . — ὅτι γάρ καί ὁ σ̅ λείπω , σαφής 1 . ἐκ ὁ ὁ αὐτός εἰμί κατάληξις προτακτικός καί ὑποτακτικός , εἰμί δέ ὁ ὑποτακτικός ὅς , καθότι καί ἐπί ὁ ὅς καί ὁ , καί ὅς καί ὁ , καί ὅς καί ὁ . — 2 . σαφής ἐκ ὁ πληθυντικός · ὁ γάρ εἰς οι πληθυντικός ὁ ἑνικός εἰς ος , ἐάν ἐκ συλλέγω εἰμί , ὡς ἐπί ὁ χρύσεος καί ὁ ὅμοιος . — 3 . συμφανής δέ ἐκ ὁ πλάγιος πτῶσις , εἰ ἅπας ὁ τοιοῦτος ὁ εἰς ος εὐθεῖα εἰμί ( καί ἔτι ὁ Θεσσαλικός διαίρεσις κατά γενικός , λέγω ἐπί ὁ ὁ , ὡς καλός ) . — 4 . ἐκ θηλυκός τε ὁ η̅ · πάλιν γάρ ὁ εἰς ο̅ς̅ λήγω ὁ τοιοῦτος γένος παράκειμαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.81
1 . Οὐ γὰρ εἰϲ η ἔληξεν , εἰ μὴ ϲυντάξεωϲ εἴχετο τῆϲ τοῦ τ , καθότι καὶ τῷ νοητόϲ τὸ νοητή παράκειται . — 2 . ἰδοὺ δὲ καὶ τὸ λεῖπον τ ἀνεπλήριωϲε τὸ Δώριον ἔθοϲ , τοὶ ἄνθρωποι , ταὶ γυναῖκεϲ , οὐκ ἀπιθάνωϲ · ἡ γὰρ διάλεκτοϲ κατάπυκνοϲ ἐπὶ τὴν τοῦ τ χρῆϲιν , προτί , λέγοντι , φαντί , πέρυτι , τύ , ἄλλα μυρία · εἰ γὰρ ἐκ μεταπτώϲεώϲ ἐϲτι τὰ τῆϲ χρήϲεωϲ , πολλῷ μᾶλλον ἐφελκύϲεται τὸ λεῖπον . — 3 . ϲαφὲϲ κἀκ τοῦ πνεύματοϲ · οὐ γὰρ ἄλλωϲ δαϲύνεται τὰ ἄρθρα , εἰ μὴ ἀποβάλοι τὸ τ . — 4 . ἔϲτι δὲ πιϲτώϲαϲθαι κἀκ τοῦ οὐδετέρου , ἀρξαμένου τῶν ἄρθρων μιμοῦνται τὴν ἐν τοῖϲ ὀνόμαϲι κλίϲιν , κλητικὴ δ᾿ οὐδέποτε πλείονι χρόνῳ χρῆται εὐθείαϲ , πῶϲ τὸ ὦ πλεῖόν ἐϲτι τοῦ ὁ ; — 2 . τί γὰρ μᾶλλον οὐκ εἰϲ ε ἔληξεν ὡϲ πρὸϲ ἀκολουθίαν γενικῆϲ τῆϲ τοῦ καὶ αἰτιατικῆϲ τῆϲ τόν ; — 3 . ἐν θηλυκοῖϲ τε διὰ τί οὐχ ὁμοφωνεῖ εὐθεῖα κλητικῇ , καὶ ἔτι ἐν οὐδετέροιϲ ; — 4 . πῶϲ οὐχὶ καὶ κατὰ τὴν πληθυτικὴν προφορὰν αἱ εὐθεῖαι ταῖϲ κλητικαῖϲ ὁμοφωνοῦϲιν , ὅπερ ἔϲτιν ἐπὶ παντὸϲ πτωτικοῦ παραδέξαϲθαι τοῦ ϲυνέχοντοϲ κλητικήν ; — 5 . πῶϲ δαϲυνομένων τῶν δίχα τοῦ τ ἐκφερομένων ἄρθρων αὐτὸ ψιλοῦται ; — 6 . πῶϲ δ᾿ οὐχ ὁμοτονεῖ ταῖϲ εὐθείαιϲ ; οὐ γὰρ ἀνέφικτον τὸ ω εἰϲ ὀξεῖαν τάϲιν , καθότι ἔνιαι τῶν ϲυλλαβῶν . — 7 . τί δέ , εἰ περιϲπᾶται , οὐκ ἐνεκλίθη κατὰ τὰϲ Αἰολικὰϲ ἀναγνώϲειϲ ὑπ’ Ἀριϲτάρχου , καθὸ καὶ τὰ ἄλλα τῶν περιϲπωμένων ἄρθρων ; ἐν ὑπονοίᾳ καὶ αὐτὸϲ οὐκ εἶχε τὸ μόριον . — 8 . διὰ τί οὐκ ἀπὸ τοῦ τ ἤρξατο ὡϲ τὰ ἄλλα τῶν προτακτικῶν οὐ γὰρ ἀφορμή τιϲ ἀποβολῆϲ τῆϲ τοῦ τ . — 9 . διὰ τί ὑποτακτικὸν οὐκ ἔχει ; ἢ καθότι οὐδὲ προτακτικὸν ἄρθρον ἐϲτί .
Lemmas: 1 . οὐ γάρ εἰς η̅ λήγω , εἰ μή σύνταξις ἔχω ὁ ὁ τ , καθότι καί ὁ νοητός ὁ νοητός παράκειμαι . — 2 . ἰδού δέ καί ὁ λείπω τ ανεπληριωθεω ὁ Δώριος ἔθος , ὁ ἄνθρωπος , ὁ γυνή , οὐ ἀπίθανος · ὁ γάρ διάλεκτος κατάπυκνος ἐπί ὁ ὁ τ χρῆσις , πρός , λέγω , φημί , πρέυτι , σύ , ἄλλος μυρίος · εἰ γάρ ἐκ μετάπτωσις εἰμί ὁ ὁ χρῆσις , πολύς μάλα ἐφέλκω ὁ λείπω . — 3 . σαφής ἐκ ὁ πνεῦμα · οὐ γάρ ἄλλος δασύνω ὁ ἄρθρον , εἰ μή ἀποβάλλω ὁ τ . — 4 . εἰμί δέ πιστόω ἐκ ὁ οὐδέτερος , ἄρχω ὁ ἄρθρον μιμέομαι ὁ ἐν ὁ ὄνομα κλίσις , κλητικός δέ οὐδέποτε πολύς χρόνος χράω εὐθύς , πῶς ὁ ὦ πολύς εἰμί ὁ ὁ ; — 2 . τίς γάρ μᾶλλον οὐ εἰς ε λήγω ὡς πρός ἀκολουθία γενικός ὁ ὁ καί αἰτιατικός ὁ ὁ ; — 3 . ἐν θηλυκός τε διά τίς οὐ ὁμοφωνέω εὐθύς κλητικός , καί ἔτι ἐν οὐδέτερος ; — 4 . πῶς οὐ καί κατά ὁ πληθυτικὴν προφορά ὁ εὐθεῖα ὁ κλητικός ὁμοφωνέω , ὅς εἰμί ἐπί πᾶς πτωτικός παραδέχομαι ὁ συνέχω κλητικός ; — 5 . πῶς δασύνω ὁ δίχα ὁ τ ἐκφέρω ἄρθρον αὐτός ψιλόω ; — 6 . πῶς δέ οὐ ὁμοτονέω ὁ εὐθύς ; οὐ γάρ ἀνέφικτος ὁ ω εἰς ὀξύς τάσις , καθότι ἔνιοι ὁ συλλαβή . — 7 . τίς δέ , εἰ περισπάω , οὐ ἐνεκλιθάω κατά ὁ Αἰολικός ἀναγιγνώσκω ὑπό Ἀρίσταρχος , καθό καί ὁ ἄλλος ὁ περισπάω ἄρθρον ; ἐν ὑπόνοια καί αὐτός οὐ ἔχω ὁ μόριον . — 8 . διά τίς οὐ ἀπό ὁ τ ἄρχω ὡς ὁ ἄλλος ὁ προτακτικός οὐ γάρ ἀφορμή τις ἀποβολή ὁ ὁ τ . — 9 . διά τίς ὑποτακτικός οὐ ἔχω ; ἤ καθότι οὐδέ προτακτικός ἄρθρον εἰμί .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.84
« Πρὸϲ τὴν ϲυνέμπτωϲιν τῶν γενῶν — φηϲὶ Τρύφων { fr . 27 Vels . } — μηδὲ τὸ τῶν ἄρθρον χρὴ παραδέχεϲθαι , ὅτι τριγενέϲ · εἰ δὲ τὸ τῶν ἄρθρον , καὶ τὸ ὦ ἄρθρον , τὴν αὐτὴν ϲυνέμπτωϲιν παραδεξάμενον . » Ληρῶδεϲ δὲ τὸ τοιοῦτον . πάνυ γὰρ ἄρθρον τὸ τῶν διὰ τὴν ϲυνέμπτωϲιν , εἴγε ϲυναπήχθη τῷ πρὸϲ ὃ ἤρτηται · μεμίμηται γὰρ τὸ φίλων , μέϲων , καλῶν . καὶ ϲχεδὸν πᾶϲα ϲυνέμπτωϲιϲ γένουϲ μίμημά ἐϲτιν ὀνοματικῆϲ ϲυνεμπτώϲεωϲ κατὰ γένη , κἂν ἐν ϲχήματι καταγίνηται , ὡϲ ἐν τῷ μὰ τὼ θεώ · ὅμοιον γάρ ἐϲτι τῷ « καλυψαμένω » { Hesiod . opp . 198 } · καὶ τοϲούτῳ μᾶλλον ἐπιτέταται τὸ ἄρθρα εἶναι . καὶ εἰ τὸ τοιοῦτον ἀληθέϲ , κατὰ πολὺ διώκεται τὸ ὦ , κατὰ μηδένα τρόπον ϲυνέμπτωϲιν ὀνοματικὴν ἀναδεδεγμένον .
Lemmas: « πρός ὁ συνέμπτωσις ὁ γένος — φημί Τρύφων { fr . 27 Vels . } — μηδέ ὁ ὁ ἄρθρον χρή παραδέχομαι , ὅτι τριγενής · εἰ δέ ὁ ὁ ἄρθρον , καί ὁ ὦ ἄρθρον , ὁ αὐτός συνέμπτωσις παραδέχομαι . » ληρώδης δέ ὁ τοιοῦτος . πάνυ γάρ ἄρθρον ὁ ὁ διά ὁ συνέμπτωσις , εἰ συναπάγω ὁ πρός ὅς ἀρτέομαι · μιμέομαι γάρ ὁ φίλος , μέσος , καλός . καί σχεδόν πᾶς συνέμπτωσις γένος μίμημα εἰμί ὀνοματικός συνέμπτωσις κατά γένος , ἐάν ἐν σχῆμα καταγίγνομαι , ὡς ἐν ὁ μά ὁ θεός · ὅμοιος γάρ εἰμί ὁ « καλύπτω » { Hesiod . opp . 198 } · καί τοσοῦτος μάλα ἐπιτείνω ὁ ἄρθρον εἰμί . καί εἰ ὁ τοιοῦτος ἀληθής , κατά πολύς διώκω ὁ ὦ , κατά μηδείς τρόπος συνέμπτωσις ὀνοματικός ἀναδέχομαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.85
Τὰ μετὰ διαφόρου ἀριθμοῦ καὶ διαφόρου γένουϲ ϲυμφερόμενα ἄρθρα μὲν οὔποτ’ ἐϲτίν , ἄκλιτα δὲ μόρια , ϲύνδεϲμοι , ἐπιρρήματα , προθέϲειϲ · καὶ ϲαφὲϲ ὅτι ἐν ᾧ τὸ ὦ οὐ ϲύνδεϲμοϲ , οὐ πρόθεϲιϲ , ἐν τούτῳ ἐπίρρημα κλητικὸν ἄκλιτον . Ἀλλὰ διὰ τί ϲυμφέρεται ὀνόματι ὅτι κλητικὸν ἐπίφθεγμα , ὡϲ τὰ ὀμοτικά , λέγω τὸ νή ἢ μά , τῇ αἰτιατικῇ πτώϲει , καὶ οὐ πάντωϲ ἄρθρα . ὦν καὶ ἡ ϲύνταξιϲ ἐπὶ τὰ ϲυγκεχυμένα τοῦ ὦ ϲυντείνει · παντὶ γὰρ ἀριθμῷ ϲυμφέρεται , παντὶ γένει . ( δείξομέν τε ὡϲ καὶ ϲύνδεϲμοι οὐκ ἐπὶ πτώϲειϲ φέρονται διαφόρουϲ , ἕνεκεν Ἀλπολλωνίου , ἕνεκεν Διονυϲίου , εἵνεκ᾿ ἐμῆϲ ἔριδοϲ καὶ Ἀλεξάνδρου { Γ 100 } . καὶ οὐ τοῦτο τὸ ἐξαίρετον τῆϲ πτώϲεωϲ ἄλλο τι ἐπιδείξεται τὸν ἕνεκα ϲύνδεϲμον . οὐκ ἄρα περὰ τὰϲ ἐξαιρέτουϲ ϲυντάξειϲ ἀποϲτήϲεται τὰ μόρια τῆϲ ἐννοίαϲ . )
Lemmas: ὁ μετά διάφορος ἀριθμός καί διάφορος γένος συμφέρω ἄρθρον μέν οὔποτε εἰμί , ἄκλιτος δέ μόριον , σύνδεσμος , ἐπίρρημα , πρόθεσις · καί σαφής ὅτι ἐν ὅς ὁ ὦ οὐ σύνδεσμος , οὐ πρόθεσις , ἐν οὗτος ἐπίρρημα κλητικός ἄκλιτος . ἀλλά διά τίς συμφέρω ὄνομα ὅτι κλητικός ἐπίφθεγμα , ὡς ὁ ὀμοτικός , λέγω ὁ νή ἤ μά , ὁ αἰτιατικός πτῶσις , καί οὐ πάντως ἄρθρον . ὅς καί ὁ σύνταξις ἐπί ὁ συγχέω ὁ ὦ συντείνω · πᾶς γάρ ἀριθμός συμφέρω , πᾶς γένος . ( δείκνυμι τε ὡς καί σύνδεσμος οὐ ἐπί πτῶσις φέρω διάφορος , ἕνεκα Ἀλπολλωνίου , ἕνεκα Διονύσιος , ἕνεκα ἐμός ἔρις καί Ἀλέξανδρος { Γ 100 } . καί οὐ οὗτος ὁ ἐξαιρετός ὁ πτῶσις ἄλλος τις ἐπιδείκνυμι ὁ ἕνεκα σύνδεσμος . οὐ ἄρα περάω ὁ ἐξαιρετός σύνταξις ἀφίστημι ὁ μόριον ὁ ἔννοια . )
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.86
Ὁμοίωϲ δὲ καὶ τὰ πευϲτικὰ ὀνόματα ἀπαράδεκτά ἐϲτι τῆϲ τῶν ἄρθρων παραθέϲεωϲ , ἐπεὶ ἃ μὲν ἐμφανίζει πρόϲωπον προδεδηλωμένον , μένον , ἃ δὲ ἐν ἀγνοίᾳ καθέϲτηκε προϲώπου , καθάπερ καὶ ἐν τοῖϲ προκειμένοιϲ ἐδείχθη .
Lemmas: ὅμοιος δέ καί ὁ πευστικός ὄνομα ἀπαράδεκτος εἰμί ὁ ὁ ἄρθρον παράθεσις , ἐπεί ὅς μέν ἐμφανίζω πρόσωπον προδηλόω , μένω , ὅς δέ ἐν ἄγνοια καθίστημι πρόσωπον , καθά καί ἐν ὁ πρόκειμαι δείκνυμι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.87
, Οὐχὶ οὖν οἰήϲεταί τιϲ ἐν τῷ ὁποῖοϲ ἄρθρον εἶναι τὸ ο , ἔκ τε τῆϲ φωνῆϲ , καθὸ δαϲύνεται οὐ δυναμένου τοῦ ο δαϲύνεϲθαι πρὸ τοῦ π , καὶ καθότι ἐπί τι ἀναφέρεται πρόϲωπον ἡ ϲύνταξιϲ αὐτοῦ ἐν τῷ ὁποῖόϲ ἐϲτι Θέων , τοιοῦτόϲ · ἐϲτι καὶ Τρύφων ; Ἀλλ᾿ ἔϲτι γε πρὸϲ τὸ τοιοῦτον φάναι , ὅτι οὐ τῷ ποῖοϲ τὸ ὁ προϲῆλθεν , ἀλλ᾿ ἔϲτιν ἁπλοῦν ἓν μέροϲ λόγου τὸ ὁποῖοϲ , ϲημαῖνον οὐ τὴν ἐν τοῖϲ ἄρθροιϲ ἀναφοράν , ὥϲ φαμεν ὁ ἄνθρωποϲ παρεγένετο , ὁ ἵπποϲ ἔδραμεν . ἐπί τινι γὰρ ἐγνωϲμένῳ κατὰ τὴν ἰδίαν ποιότητα τὸ τοιοῦτον παραλαμβάνεται · γε μὴν διὰ τοῦ ὁποῖοϲ ἀναπόληϲιϲ ὁμοιωματικὴν ἀνταπόδοϲιν ζητεῖ , καθάπερ κἀπὶ τοῦ οἷοϲ . ταὐτὸ παρακολουθεῖ κἀπὶ τοῦ ὅϲοϲ καὶ ἡλίκοϲ · οὐ γὰρ δή γε κἀπὶ τούτων ἄρθρων ἔννοιά τίϲ ἐϲτιν . 5 ἀδιαφόρωϲ οὖν πάλιν τὰ ἀνταποδιδόμενα τοιαῦτά ἐϲτιν οἷα τοῖϲ ἀπὸ τοῦ καὶ π ἀρχομένοιϲ · καὶ γὰρ οὕτω φαμέν · οἶόϲ ἐϲτι Τρύφων , τοιοῦτόϲ ἐϲτι καὶ θέων . τὸ αὐτὸ κἀπὶ τοῦ ὅϲοϲ καὶ ὁπόϲοϲ καὶ ἐπὶ τῶν ὁμοίων .
Lemmas: , οὐ οὖν οἴομαι τις ἐν ὁ ὁποῖος ἄρθρον εἰμί ὁ ο̅ , ἐκ τε ὁ φωνή , καθό δασύνω οὐ δύναμαι ὁ ο̅ δασύνω πρό ὁ π , καί καθότι ἐπί τις ἀναφέρω πρόσωπον ὁ σύνταξις αὐτός ἐν ὁ ὁποῖος εἰμί Θέων , τοιοῦτος · εἰμί καί Τρύφων ; ἀλλά εἰμί γε πρός ὁ τοιοῦτος φημί , ὅτι οὐ ὁ ποῖος ὁ ὁ προσέρχομαι , ἀλλά εἰμί ἁπλόος εἷς μέρος λόγος ὁ ὁποῖος , σημαίνω οὐ ὁ ἐν ὁ ἄρθρον ἀναφορά , ὡς φημί ὁ ἄνθρωπος παραγίγνομαι , ὁ ἵππος τρέχω . ἐπί τις γάρ γιγνώσκω κατά ὁ ἴδιος ποιότης ὁ τοιοῦτος παραλαμβάνω · γε μήν διά ὁ ὁποῖος ἀναπόλησις ὁμοιωματικός ἀνταπόδοσις ζητέω , καθά ἐπί ὁ οἷος . αὐτός παρακολουθέω ἐπί ὁ ὅσος καί ἡλίκος · οὐ γάρ δή γε ἐπί οὗτος ἄρθρον ἔννοια τις εἰμί . 5 ἀδιάφορος οὖν πάλιν ὁ ἀνταποδίδωμι τοιοῦτος εἰμί οἷος ὁ ἀπό ὁ καί π ἄρχω · καί γάρ οὕτως φημί · οἷος εἰμί Τρύφων , τοιοῦτος εἰμί καί Θέων . ὁ αὐτός ἐπί ὁ ὅσος καί ὁπόσος καί ἐπί ὁ ὅμοιος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.88
Καὶ τὰ παρεπόμενα δὲ γένη καὶ ἔτι αἱ πτώϲειϲ καὶ οἱ ἀριθμοὶ ἐμφανῶϲ ἐνδείκνυνται τὸ μὴ τὰ τοιαῦτα ἄρθρα εἶναι . ϲυγκλίνεται γὰρ τοῖϲ πτωτικοῖϲ τὰ ἄρθρα · πῶϲ οὖν ὁποίου καὶ ὁποίῳ καὶ ὁποῖον ; — κατὰ γένοϲ ἀμείβετι ὁ ἵπποϲ καὶ ἡ ἵπποϲ · πῶϲ οὖν ὁποῖοϲ καὶ ὁποία ; τοῖϲ μὲν γὰρ ὀνόμαϲιν ἔϲθ᾿ ὅτε καὶ τὸ γένοϲ ἐπικοινωνεῖ , οὐ μὴν τοῖϲ ἄρθροιϲ . — φαμὲν οἱ ἵπποι καὶ τοὺϲ ἵππουϲ , ϲυμπληθύνοντεϲ τῷ ὀνόματι τὸ ἄρθρον · πῶϲ οὖν φαμεν ὁπόϲοι , ὁπόϲουϲ ;
Lemmas: καί ὁ παρέπομαι δέ γένος καί ἔτι ὁ πτῶσις καί ὁ ἀριθμός ἐμφανής ἐνδείκνυμι ὁ μή ὁ τοιοῦτος ἄρθρον εἰμί . συγκλίνω γάρ ὁ πτωτικός ὁ ἄρθρον · πῶς οὖν ὁποῖος καί ὁποῖος καί ὁποῖος ; — κατά γένος ἀμείβω ὁ ἵππος καί ὁ ἵππος · πῶς οὖν ὁποῖος καί ὁποῖος ; ὁ μέν γάρ ὄνομα εἰμί ὅτε καί ὁ γένος ἐπικοινωνέω , οὐ μήν ὁ ἄρθρον . — φημί ὁ ἵππος καί ὁ ἵππος , συμπληθύνω ὁ ὄνομα ὁ ἄρθρον · πῶς οὖν φημί ὁπόσος , ὁπόσος ;
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.89
Ἀλλ᾿ οὐδ᾿ ἐν ϲυνθέϲει τιϲ ὑπολάβοι τὸ ἄρθρον , καθὸ τὰ ἄρθρα οὐ ϲυντίθεται . ἀλλ᾿ εἰ καὶ ϲυνετίθετο , ἐπὶ τῆϲ τοιαύτηϲ ϲυνθέϲεωϲ ἀδυνατεῖ , εἴγε ἐδείξαμεν τὰ πύϲματα μαχόμενα τῇ τῶν ἄρθρων ἐννοίᾳ . — ἔϲτι κἀκ τῆϲ φωνῆϲ παραϲτήϲαϲθαι . τά τε γὰρ παροξυνόμενα ἢ προπεριϲπώμενα ϲύνθεϲιν ἀναδεξάμενα προπαροξύνεται , κοῦροϲ ἄκουροϲ ἐπίκουροϲ , δόλοϲ ἄδολοϲ , πόνοϲ ἄπονοϲ , πληϲίοϲ παραπλήϲιοϲ · πῶϲ οὖν ὁποῖόϲ φαμεν καὶ ὁπόϲοϲ ; ἀλλὰ κἀκ τοῦ γένουϲ , εἴγε τὰ ϲύνθετα πρόδηλον ἔχει τὴν κοινότητα τῶν ὀνομάτων , ὅπερ οὐ παρέπεται τῷ ὁποῖοϲ καὶ ὁπόϲοϲ .
Lemmas: ἀλλά οὐδέ ἐν σύνθεσις τις ὑπολαμβάνω ὁ ἄρθρον , καθό ὁ ἄρθρον οὐ συντίθημι . ἀλλά εἰ καί συντίθημι , ἐπί ὁ τοιοῦτος σύνθεσις ἀδυνατέω , εἰ δείκνυμι ὁ πύσμα μάχομαι ὁ ὁ ἄρθρον ἔννοια . — εἰμί ἐκ ὁ φωνή παρίστημι . ὁ τε γάρ παροξύνω ἤ προπερισπάω σύνθεσις ἀναδέχομαι προπαροξύνω , κοῦρος ἄκουρος ἐπίκουρος , δόλος ἄδολος , πόνος ἄπονος , πλησίος παραπλήσιος · πῶς οὖν ὁποῖος φημί καί ὁπόσος ; ἀλλά ἐκ ὁ γένος , εἰ ὁ σύνθετος πρόδηλος ἔχω ὁ κοινότης ὁ ὄνομα , ὅς οὐ παρέπομαι ὁ ὁποῖος καί ὁπόσος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.90
Ἔτι δὲ καὶ ἐπιρρήμαϲιν ἑνικὰ ἄρθρα προτίθεται ἐμφανίζοντα γένοϲ ἀρϲενικόν , ποῦ ὅπου , πῇ ὅπῃ . ἀλλ᾿ ὡϲ γέλοιον τὰ τοιαῦτα ἄρθρα φάναι , εὔηθεϲ κἀκεῖνα παραδέξαϲθαι ἄρθρα . —
Lemmas: ἔτι δέ καί ἐπίρρημα ἑνικός ἄρθρον προτίθημι ἐμφανίζω γένος ἀρσενικός , ποῦ ὅπου , πῇ ὅπῃ . ἀλλά ὡς γέλοιος ὁ τοιοῦτος ἄρθρον φημί , εὐήθης ἐκεῖνος παραδέχομαι ἄρθρον . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.91
Καθὼϲ πρόκειται οὖν , ἁπλαῖ λέξειϲ αἱ τοιαῦταί εἰϲιν , κατὰ τὰϲ ἀνταποδόϲειϲ διάφορον πνεῦμα ἀπαιτοῦϲαι . τὸ οἷοϲ ἀπὸ δαϲείαϲ ἤρξατο , καὶ πάλιν τὸ τούτου ϲύζυγον καὶ τὸ φωνῆεν παρῃτήϲατο καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἐν τῷ φωνήεντι , καὶ ἐντεῦθεν παρεδέξατο ψιλὸν ἀντίϲτοιχον τὸ τ , τοῖοϲ · καὶ ἔτι τὸ ποῖοϲ , ἀρξάμενον πάλιν ἀπὸ ψιλοῦ ἀντιϲτοίχου , ἔϲχε τὸ ϲύζυγον ἀναγκαίωϲ ἀπὸ φωνήεντοϲ ἀρχόμενον ἐν πνεύματι τῷ τοῦ οἷοϲ . — (
Lemmas: καθώς πρόκειμαι οὖν , ἁπλόος λέξις ὁ τοιοῦτος εἰμί , κατά ὁ ἀνταπόδοσις διάφορος πνεῦμα ἀπαιτέω . ὁ οἷος ἀπό δασύς ἄρχω , καί πάλιν ὁ οὗτος σύζυγος καί ὁ φωνήεις παραιτέομαι καί ὁ πνεῦμα ὁ ἐν ὁ φωνήεις , καί ἐντεῦθεν παραδέχομαι ψιλός ἀντίστοιχος ὁ τ , τοῖος · καί ἔτι ὁ ποῖος , ἄρχω πάλιν ἀπό ψιλός ἀντίστοιχος , ἔχω ὁ σύζυγος ἀναγκαῖος ἀπό φωνήεις ἄρχω ἐν πνεῦμα ὁ ὁ οἷος . — (
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.92
Διὰ τοῦτο καὶ ἡ Ἰωνικὴ μετάθεϲιϲ ἐξηλλάγη ἐπὶ τούτων τῶν μορίων , ἐπεὶ τὰ ψιλὰ εἰϲ δαϲέα μετατιθέαϲιν οἱ Ἴωνεϲ καὶ τὰ δαϲέα εἰϲ τὰ ψιλά , ὡϲ ἐπὶ τοῦ τάφοϲ τεθηπότεϲ , ἐνταῦθα , καὶ ἐπὶ τῶν ϲυναλοιφῶν , ἐϲκατορᾷϲ πόλιν { Anacr 1 5 Hergk4 } , οὐ μὴν ἐπὶ τοῦ ποῖοϲ καὶ τῶν ὁμοίων , εἴγε κοῖόϲ φαϲι καὶ κόϲοϲ . οὐ γὰρ διὰ τοῦ φ ἠδύνατο τὰ τοιαῦτα μόρια ἐκφέρεϲθαι διὰ τὸ ἀνταποδιδόμενον δαϲὺ φωνῆεν . ἀλλ᾿ οὐδ᾿ ἄλλο τι ϲύμφωνον ἐδύνατο παραδέξαϲθαι ἢ μόνον τὸ κ δέδεικται γὰρ ὅτι ἡ ἀνταπόδοϲιϲ ψιλὸν ἀπαιτεῖ ϲύμφωνον , ἀλλ᾿ οὐδὲν ἐλείπετο ψιλὸν ἢ τὸ τ , ὅπερ κατετέτακτο εἰϲ τὸ τοῖοϲ καὶ τόϲοϲ . )
Lemmas: διά οὗτος καί ὁ Ἰωνικός μετάθεσις ἐξαλλάσσω ἐπί οὗτος ὁ μόριον , ἐπεί ὁ ψιλός εἰς δασύς μετατίθημι ὁ Ἴων καί ὁ δασύς εἰς ὁ ψιλός , ὡς ἐπί ὁ τάφος τέθηπα , ἐνταῦθα , καί ἐπί ὁ συναλιφή , εἰσκαθοράω πόλις { Anacr 1 5 Hergk4 } , οὐ μήν ἐπί ὁ ποῖος καί ὁ ὅμοιος , εἰ κοῖος φημί καί κόσος . οὐ γάρ διά ὁ φ̅ δύναμαι ὁ τοιοῦτος μόριον ἐκφέρω διά ὁ ἀνταποδίδωμι δασύς φωνήεις . ἀλλά οὐδέ ἄλλος τις σύμφωνος δύναμαι παραδέχομαι ἤ μόνος ὁ κ δείκνυμι γάρ ὅτι ὁ ἀνταπόδοσις ψιλός ἀπαιτέω σύμφωνον , ἀλλά οὐδείς λείπω ψιλός ἤ ὁ τ , ὅς κατατάσσω εἰς ὁ τοῖος καί τόσος . )
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.93
Ἀλλ᾿ οὐδὲ αἱ τῶν Ἑλλήνων ϲυντάξειϲ ἀναδέξονται τὴν τῶν ἄρθρων παράθεϲιν , εἴγε ἐκ κοινῆϲ ἐννοίαϲ , λέγω τῆϲ τῶν ϲυνταγμάτων ἢ ποιημάτων , διάκριϲιν πρώτην δηλοῦϲι , πρῶτον Ἀλκαίου , Φοίνιϲϲαι Εὐριπίδου · ἐν γνώϲει γὰρ τὰ τοιαῦτα γενόμενα ἀκολούθωϲ τὸ ἄρθρον προϲλαμβάνει , αἱ Φοίνιϲϲαι Εὐριπίδου περιέχουϲι τὸν Θηβαϊκὸν πόλεμον , τὸ πρῶτον Ἀλκαίου ἀνέγνωμεν . Καὶ τοϲαῦτα μὲν περὶ τῶν ὀνομάτων τῶν χωρὶϲ ἄρθρου οὐ δυναμένων ἐκφέρεϲθαι καὶ ἔτι τῶν μὴ δυναμένων ἄρθρον προϲλαβεῖν .
Lemmas: ἀλλά οὐδέ ὁ ὁ Ἕλλην σύνταξις ἀναδέχομαι ὁ ὁ ἄρθρον παράθεσις , εἰ ἐκ κοινός ἔννοια , λέγω ὁ ὁ σύνταγμα ἤ ποίημα , διάκρισις πρῶτος δηλόω , πρῶτος Ἀλκαῖος , Φοῖνιξ Εὐριπίδης · ἐν γνῶσις γάρ ὁ τοιοῦτος γίγνομαι ἀκόλουθος ὁ ἄρθρον προσλαμβάνω , ὁ Φοῖνιξ Εὐριπίδης περιέχω ὁ Θηβαικός πόλεμος , ὁ πρῶτος Ἀλκαῖος ἀναγιγνώσκω . καί τοσοῦτος μέν περί ὁ ὄνομα ὁ χωρίς ἄρθρον οὐ δύναμαι ἐκφέρω καί ἔτι ὁ μή δύναμαι ἄρθρον προσλαμβάνω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.94
Ἑξῆϲ ῥητέον περὶ τῆϲ τῶν ἄρθρων ϲυντάξεωϲ πρὸϲ τὰϲ 15 5 c . XXVII . ἀντωνυμίαϲ , ἅϲ τινεϲ ἐξαιρέτωϲ ϲυνάρθρουϲ καὶ ἀϲυνάρθρουϲ ἐκάλεϲαν , ὡϲ οὐ δυναμένων τῶν προκατειλεγμένων ὀνομάτων ἀϲυνάρθρων καλεῖϲθαι . ϲθαι . καὶ ἴϲωϲ ἂν εἴη μᾶλλον ἡ τοιαύτη θέϲιϲ , καθὸ τὰ μὴ προϲλαβόντα οὐδ᾿ ὅλωϲ εὐπαράδεκτά ἐϲτιν εἰϲ τὴν πρόϲθεϲιν τῶν ἄρθρων . καὶ γὰρ τὰ ἐν ϲτερήϲει λέγομενα ἐν ἐπιβάλλοντοϲ ἀτευξίᾳ νοεῖται . ἡνίκα γὰρ λέγομεν ἄτεχνον αὐλητήν ἐπιβαλλούϲηϲ τῆϲ τέχνηϲ ἀτευξίαν παρίϲταμεν . καὶ οὕτω φαμὲν οὗτοϲ ἄφιλοϲ · δέον γὰρ φιλικὸν εἶναι . εἰ οὖν ἐν τοῖϲ ὀνόμαϲι ϲυμπαρεπόμενα τὰ ἄρθρα , καὶ τοῖϲ ἀτευκτήϲαϲι παρείπετο ἂν τὸ καἀϲύναρθρα λεῖϲθαι ἀϲυνάρθροιϲ ὀνόμαϲιν . εἴπερ οὖν ἀναφορᾶϲ μὴ οὔϲηϲ παρέπεται πεται ἡ τοιαύτη θέϲιϲ , ἐξ ἰδίαϲ ἐννοίαϲ ἀναγομένου τοῦ ὀνόματοϲ , πῶϲ οὐ μᾶλλον τοῖϲ μηδ᾿ ὅλωϲ δυναμένοιϲ μορίοιϲ ἐν παραδοχῇ τεῦ ἄρθρου γενέϲθαι ἡ τοιαύτη θέϲιϲ παρακολουθήϲει ; ὥϲ γε ἐκ τῶν εἰρημένων δεδείξεται .
Lemmas: ἑξῆς λέγω περί ὁ ὁ ἄρθρον σύνταξις πρός ὁ 15 5 c . XXVII . ἀντωνυμία , ὅς τις ἐξαίρετος σύναρθρος καί ἀσύναρθρος καλέω , ὡς οὐ δύναμαι ὁ προκαταλέγω ὄνομα ἀσύναρθρος καλέω . ἕπομαι . καί ἴσως ἄν εἰμί μάλα ὁ τοιοῦτος θέσις , καθό ὁ μή προσλαμβάνω οὐδέ ὅλως εὐπαράδεκτος εἰμί εἰς ὁ πρόσθεσις ὁ ἄρθρον . καί γάρ ὁ ἐν στέρησις λέγω ἐν ἐπιβάλλω ἀτευξία νοέω . ἡνίκα γάρ λέγω ἄτεχνος αὐλητής ἐπιβάλλω ὁ τέχνη ἀτευξία παρίστημι . καί οὕτως φημί οὗτος ἄφιλος · δέω γάρ φιλικός εἰμί . εἰ οὖν ἐν ὁ ὄνομα συμπαρέπομαι ὁ ἄρθρον , καί ὁ ἀτευκτέω παρέπομαι ἄν ὁ καἀσύναρθρα λείω ἀσύναρθρος ὄνομα . εἴπερ οὖν ἀναφορά μή εἰμί παρέπομαι πω ὁ τοιοῦτος θέσις , ἐκ ἴδιος ἔννοια ἀνάγω ὁ ὄνομα , πῶς οὐ μᾶλλον ὁ μηδέ ὅλως δύναμαι μόριον ἐν παραδοχή σύ ἄρθρον γίγνομαι ὁ τοιοῦτος θέσις παρακολούθησις ; ὡς γε ἐκ ὁ λέγω δείκνυμι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.95
Οὐχὶ οὖν ἄπορον ἔϲται πῶϲ τὰ μὲν ὀνόματα μετὰ ἄρθρων ἐκφέρεται , αἱ δὲ ἀντὶ τούτων παραλαμβανόμεναι ἀντωνυμίαι ἀπεώϲαντο τὴν τῶν ἄρθρων παράεθεϲιν , τάχα καὶ τῆϲ φωνῆϲ ἐπιζητούϲηϲ τὴν τῶν ἄρθρων ϲύνταξιν ἕνεκα τοῦ ϲυτκεχυμένου κατὰ τὴν φωνὴν γένουϲ ; Ἔϲτιν οὖν πρὸϲ τὸ τοιοῦτον φάναι · ὥϲπερ καὶ αὐτὰ τὰ ὀνόματα διά τινα παρεπόμενα οὐδ᾿ ὅλωϲ δύναται ἄρθρον ποραδέξαϲθαι , ὡϲ ἐδείχθη , τὸν αὐτὸν ἄρα τρόπον καὶ τὰ μόρια τὰ ἀντὶ τούτων παραλαμβανόμενα ὑφέξει αἰτίαν τῆϲ ὑποϲτολῆϲ τῶν ἄρθρων .
Lemmas: οὐ οὖν ἄπορος εἰμί πῶς ὁ μέν ὄνομα μετά ἄρθρον ἐκφέρω , ὁ δέ ἀντί οὗτος παραλαμβάνω ἀντωνυμία ἀπωθέω ὁ ὁ ἄρθρον παράεθεσιν , τάχα καί ὁ φωνή ἐπιζητέω ὁ ὁ ἄρθρον σύνταξις ἕνεκα ὁ συτκεχυμενω κατά ὁ φωνή γένος ; εἰμί οὖν πρός ὁ τοιοῦτος φημί · ὥσπερ καί αὐτός ὁ ὄνομα διά τις παρέπομαι οὐδέ ὅλως δύναμαι ἄρθρον ποραδέξασθαι , ὡς δείκνυμι , ὁ αὐτός ἄρα τρόπος καί ὁ μόριον ὁ ἀντί οὗτος παραλαμβάνω ὑπέχω αἰτία ὁ ὑποστολή ὁ ἄρθρον .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.96
προϲώπων ἀοριϲτουμένων διακριτικά ἐϲτι τὰ μόρια , διὸ καὶ τὰ ἐξ αὐτῶν πρόϲωπα νοούμενα ὁριϲμῷ καταλαμβάνεται . καὶ ϲαφὲϲ ὅτι αἱ ἐξ αὐτῶν δείξειϲ πρῶδεικτικῶν , ἀκωλύτωϲ προϲαρτᾶϲθαι . Ἀλλ᾿ οὐδ᾿ αὗται δέονται τοῦ ἄρθρου · δἰ αὑτῶν γάρ εἰϲιν ἀναφορικαί , ὥϲ γε καὶ ἐπιδείξομεν ἀμοιβὴν γινομένην αὐτῶν τε καὶ τῶν ἄρθρων .
Lemmas: πρόσωπον ἀοριστέω διακριτικός εἰμί ὁ μόριον , διό καί ὁ ἐκ αὐτός πρόσωπον νοέω ὁρισμός καταλαμβάνω . καί σαφής ὅτι ὁ ἐκ αὐτός δεῖξις πρωδεικτικως , ἀκωλύτως προσαρτάω . ἀλλά οὐδέ αὐτός δέω ὁ ἄρθρον · διά αὐτός γάρ εἰμί ἀναφορικός , ὅς γε καί ἐπιδείκνυμι ἀμοιβή γίγνομαι αὐτός τε καί ὁ ἄρθρον .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.98
Ἀλλὰ πῶϲ πάλιν ἡ αὐτόϲ ἄρθρον προϲέλαβεν , εἴπερ αἱ ἀναφορικαὶ φορικαὶ οὐ προϲλαμβάνουϲι ; Καὶ πρὸϲ τοῦτο δὲ ἔϲτι φάναι ὡϲ καὶ ἐν ἄλλοιϲ μορίοιϲ τὸ τοιοῦτον ἔϲτιν εὑρέϲθαι , εἴγε ἔγκειται ἐν τῷ Πριαμίδηϲ ὁ υἱόϲ , καὶ οὐκ ἀναγκαίωϲ πρόϲκειται ἐν τῷ Πριαμίδην νόθον υἱόν { Λ 490 } . ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖϲ ϲυγκριτικοῖϲ ἔγκειται τὸ μᾶλλον , καὶ πολλάκιϲ ϲυμπαραλαμβάνεται ἡ τοῦ μᾶλλον ϲύνταξιϲ , ῥηΐτεροι γὰρ μᾶλλον Ἀχαιοῖϲι δὴ ἔϲεϲθε { Ω 243 } τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον ἔγκειται μὲν ἐν τῇ αὐτόϲ ἡ ἀναφορά · ὁπηνίκα δ᾿ ἑτέρα προϲγίνεται , τὸ ἐγκείμενον τῆϲ ἀναφορᾶϲ ἐν τῇ αὐτόϲ ϲυμπαραλαμβάνεται διὰ τοῦ ὁ ἄρθρου , δηλοῦντοϲ καὶ αὐτοῦ ἀναφοράν , καὶ οὕτωϲ δὶϲ ἀναφέρεται , ὡϲ δὶϲ ἐπιτέταται τὸ ῥηΐτεροι γὰρ μᾶλλον Ἀχαιοῖϲι δὴ ἔϲεϲθε . Προφανὲϲ δὲ ὅτι τῇ ϲυνηθεϲτέρᾳ ἀντωνυμίᾳ προϲεχώρηϲε τὸ τῆϲ ϲυντάξεωϲ . ἣ τε γὰρ οἷ καὶ ἡ ἕ καὶ ἡ μίν καὶ αἱ ϲύζυγοι οὐδὲ ῥηταὶ ὅ τι μὴ παρὰ ποιηταῖϲ , ἀλλὰ καὶ ϲύζυγοι ταῖϲ κατὰ τὸ πρῶτον καὶ δεύτερον , ὧν ἡ ϲύνταξιϲ ἀπαράδεκτοϲ .
Lemmas: ἀλλά πῶς πάλιν ὁ αὐτός ἄρθρον προσλαμβάνω , εἴπερ ὁ ἀναφορικός φορικός οὐ προσλαμβάνω ; καί πρός οὗτος δέ εἰμί φημί ὡς καί ἐν ἄλλος μόριον ὁ τοιοῦτος εἰμί εὑρίσκω , εἰ ἔγκειμαι ἐν ὁ Πριαμίδης ὁ υἱός , καί οὐ ἀναγκαῖος πρόσκειμαι ἐν ὁ Πριαμίδης νόθος υἱός { Λ 490 } . ἀλλά καί ἐν ὁ συγκριτικός ἔγκειμαι ὁ μάλα , καί πολλάκις συμπαραλαμβάνω ὁ ὁ μάλα σύνταξις , ῥᾴδιος γάρ μάλα Ἀχαιός δή εἰμί { Ω 243 } ὁ αὐτός δή τρόπος ἔγκειμαι μέν ἐν ὁ αὐτός ὁ ἀναφορά · ὁπηνίκα δέ ἕτερος προσγίγνομαι , ὁ ἔγκειμαι ὁ ἀναφορά ἐν ὁ αὐτός συμπαραλαμβάνω διά ὁ ὁ ἄρθρον , δηλόω καί αὐτός ἀναφορά , καί οὕτως δίς ἀναφέρω , ὡς δίς ἐπιτείνω ὁ ῥᾴδιος γάρ μάλα Ἀχαιός δή εἰμί . προφανής δέ ὅτι ὁ συνήθης ἀντωνυμία προσχωρέω ὁ ὁ σύνταξις . ὁ τε γάρ ἕ καί ὁ ἕ καί ὁ μιν καί ὁ σύζυγος οὐδέ ῥητός ὅς τις μή παρά ποιητής , ἀλλά καί σύζυγος ὁ κατά ὁ πρῶτος καί δεύτερος , ὅς ὁ σύνταξις ἀπαράδεκτος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.99
Μηδὲ ἐκεῖνό γε παραλελείφθω , ὡϲ ἐξαιρέτωϲ ἡ Ἀττικὴ χρῆϲιϲ οὐ δεόντωϲ ἐπὶ μόνηϲ αἰτιατικῆϲ τὸ ἄρθρον παρελάμβανεν , ὡϲ ἐν τῷ τὸν ἐμέ , τὸν ϲέ . αὐτίκα γοῦν καὶ παρὰ Καλλιμάχῳ τὸν ϲὲ Κροτωπιάδην { fr . 315a Schn . } , ναὶ μὰ τὸν αὐτὸν ἐμέ { fr . 315b Schn . } . χωρὶϲ εἰ μὴ τὸ ἄρθρον ἐξοχὴν παρίϲτηϲιν ἐν τῷ « τὸν ϲὲ Κροτωπιάδην » , εἴγε πάλιν ἡ τοιαύτη ϲύνταξιϲ ἐπίφοροϲ πρὸϲ τὴν τοῦ ἄρθρου παράθεϲιν . προείρηται δὲ ἡμῖν ὡϲ καὶ ἐξοχῆϲ ἕνεκα τὰ ἄρθρα παραλαμβάνεται .
Lemmas: Μήδος ἐκεῖνος γε παραλείπω , ὡς ἐξαιρετός ὁ Ἀττικός χρῆσις οὐ δεόντως ἐπί μόνος αἰτιατικός ὁ ἄρθρον παραλαμβάνω , ὡς ἐν ὁ ὁ ἐγώ , ὁ σύ . αὐτίκα γοῦν καί παρά Καλλίμαχος ὁ σύ Κροτωπιάδης { fr . 315a Schn . } , ναί μά ὁ αὐτός ἐγώ { fr . 315b Schn . } . Χωρὶς εἰ μή ὁ ἄρθρον ἐξοχή παρίστημι ἐν ὁ « ὁ σύ Κροτωπιάδης » , εἰ πάλιν ὁ τοιοῦτος σύνταξις ἐπίφορος πρός ὁ ὁ ἄρθρον παράθεσις . προλέγω δέ ἐγώ ὡς καί ἐξοχή ἕνεκα ὁ ἄρθρον παραλαμβάνω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.100
Ἀλλὰ καὶ τὰϲ καλουμέναϲ ϲυνάρθρουϲ ἀντωνυμίαϲ , ἐν πρώτῳ καὶ δευτέρῳ προϲώπῳ δεικτικῶϲ παραλαμβανομέναϲ , οἰεταί τιϲ παραδέχεϲθαι TTζῇββ37ζ73ζζ δέχεϲθαι τὰ ἄρθρα ἐν τῷ ὁ ἐμόϲ , ὁ ϲόϲ ἢ ὁ ἡμέτεροϲ . ἦν δὲ ἡ ϲύνταξιϲ οὐ τοῦ ἀντωνυμικοῦ προϲώπου , λέγω τοῦ κατὰ τὸν κτήτορα , τοῦ δὲ ὑπακουομένου κατὰ τὸ κτῆμα , λέγω τοῦ δοῦλοϲ ἢ οἶκοϲ ἤ τινοϲ τῶν τοιούτων .
Lemmas: ἀλλά καί ὁ καλέω σύναρθρος ἀντωνυμία , ἐν πρῶτος καί δεύτερος πρόσωπον δεικτικός παραλαμβάνω , οἴομαι τις παραδέχομαι TTζῇββ37ζ73ζζ δέχομαι ὁ ἄρθρον ἐν ὁ ὁ ἐμός , ὁ σός ἤ ὁ ἡμέτερος . εἰμί δέ ὁ σύνταξις οὐ ὁ ἀντωνυμικός πρόσωπον , λέγω ὁ κατά ὁ κτήτωρ , ὁ δέ ὑπακούω κατά ὁ κτῆμα , λέγω ὁ δοῦλος ἤ οἶκος ἤ τις ὁ τοιοῦτος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.101
, Ἅβρων μέντοι ἐν τῷ περὶ ἀντωνυμίαϲ οὐκ εἶναί φηϲι τὰ ἄρθρα τῶν ὑπακουομένων , λόγῳ τοιούτῳ . « Εἴπερ τὰ ἄρθρα ἐπὶ τὰ ὑπακουόμενα φέρεται , πάντωϲ ἂν τὴν αὐτὴν καταλληλότητα ἐφύλαϲϲον ὑπερβιβαϲθέντα πρὸ τῶν ὀνομάτων · οὐ ταὐτὸν δέ ἐϲτι τὸ ὁ ἐμὸϲ πατήρ τῷ ἐμὸϲ ὁ πατήρ . — καὶ εἰ ἐν τοῖϲ τοιούτοιϲ ἀνεπληρώθη τὸ ἄρθρον τοῦ ὀνόματοϲ , πῶϲ ἔτι τὸ ἐμόϲ ἄρθρον προϲλαμβάνει , ὁ πατὴρ ὁ ἐμὸϲ φιλοϲοφεῖ , εἰ μὴ ἡ ἀντωνυμία ἄρθρου εἴχετο ; » καὶ ἕνεκα τῆϲ τοιαύτηϲ ϲυντάξεωϲ ἔδοξε καὶ τῇ τοιαύτῃ ἀντωνυμίᾳ ἴδιον ἄρθρον προϲνέμειν καὶ τῷ ὑπακουομένῳ κτήματι . —
Lemmas: , Ἅβρων μέντοι ἐν ὁ περί ἀντωνυμία οὐ εἰμί φημί ὁ ἄρθρον ὁ ὑπακούω , λόγος τοιοῦτος . « εἴπερ ὁ ἄρθρον ἐπί ὁ ὑπακούω φέρω , πάντως ἄν ὁ αὐτός καταλληλότης φυλάσσω ὑπερβιβάζω πρό ὁ ὄνομα · οὐ αὐτός δέ εἰμί ὁ ὁ ἐμός πατήρ ὁ ἐμός ὁ πατήρ . — καί εἰ ἐν ὁ τοιοῦτος ἀναπληρόω ὁ ἄρθρον ὁ ὄνομα , πῶς ἔτι ὁ ἐμός ἄρθρον προσλαμβάνω , ὁ πατήρ ὁ ἐμός φιλοσοφέω , εἰ μή ὁ ἀντωνυμία ἄρθρον ἔχω ; » καί ἕνεκα ὁ τοιοῦτος σύνταξις δοκέω καί ὁ τοιοῦτος ἀντωνυμία ἴδιος ἄρθρον προσνέμω καί ὁ ὑπακούω κτῆμα . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.102
Ἔϲτι δὲ παραπέμπεϲθαι τὴν τοιαύτην πιθανότητα . πρῶτον εἰ ἑκατέρῳ μορίῳ πρόϲεϲτιν ἄρθρον , τί οὐκ ἤρξατο ἀπὸ τοῦ ὁ ἐμόϲ καὶ ἐπήνεγκε τὸ ὁ πατήρ μετὰ τοῦ ἄρθρου , καὶ φαίνεται ὅτι οὐκ ἐν ἴϲῳ τὰ τοῦ λόγου ἐγένετο · ἐπὶ μὲν γὰρ τῆϲ προτέραϲ δύο ἦν τὰ ἄρθρα , ἐπὶ δὲ τῆϲ δευτέραϲ ἀδύνατον ἦν δύο ἄρθρα παραθέϲθαι . — δεύτερον οὐ παρὰ τὰϲ μεταθέϲειϲ τῶν ἄρθρων καὶ τὰϲ ἐξ αὐτῶν γινομεναϲ διαφορὰϲ τῆϲ φράϲεωϲ ἀποϲτήϲεται τοῦ μὴ ϲυμφέρεϲθαι τοῖϲ ὀνόμαϲι τὰ ἄρθρα , εἴγε διαφέρει τὸ οἱ νῦν ἄνθρωποι ἀγαθοί εἰϲι τοῦ νῦν οἱ ἄνθρωποι ἀγαθοί εἰϲι , καὶ οὐκ ἔϲτιν ὅϲτιϲ τολμήϲει φάναι ὅτι οὐ τὸ οἱ τοῦ ἄνθρωποι ἐϲτὶν ἄρθρον . οὐκ ἄρα παρὰ τὴν ἐξαλλαγὴν τῆϲ φράϲεωϲ κατὰ τὴν μετάθεϲιν οὐχὶ τοῦ κτήματόϲ ἐϲτι τὸ ἄρθρον ἐν τῷ ὁ ἐμὸϲ πατήρ καὶ ἐν τῷ ἐμὸϲ ὁ πατήρ . τὴν γὰρ 15 τούτων διαφορὰν κατὰ τὸ δέον ἀκριβώϲομεν . — τὸ μέντοι δύο ἄρθρα κατὰ μιᾶϲ πτώϲεωϲ φέρεϲθαι οὐκ ἔϲτιν ἀϲύϲτατον . ἔϲτι γοῦν φάναι ὁ πατὴρ ὁ ἐκείνου , καὶ προφανὲϲ ὅτι τῷ πατήρ τὰ δύο ἄρθρα ϲυντείωει , ἐπεὶ πῶϲ ἡ ἀπαράδεκτοϲ ἀντωνυμία τῶν ἄρθρων ἐν γενικῇ πτώϲει εὐθείαϲ ἄρθρον παραδέχεται ; ἀλλὰ καὶ ἔτι ἐπ᾿ ὀνομάτων , ὁ δοῦλοϲ ὁ τοῦ Ἀριϲτάρχου πρὸϲ ἐμὲ ἦλθεν · ἰδοὺ γὰρ καὶ ἡ γενικὴ τὸ ἴδιον ἀπέχει ἄρθρον , καὶ τὰ λειπόμενα δύο ἄρθρα εἰϲ μίαν τὴν εὐθεῖαν ἀναφέρεται . οὐκ ἄρα ἐν τῷ ὁ πατὴρ ὁ ἐμόϲ κατηνάγκαϲται τὸ ἕτερον τῶν ἄρθρων ἐπὶ τὴν ἀντωνυμίαν φέρεϲθαι .
Lemmas: εἰμί δέ παραπέμπω ὁ τοιοῦτος πιθανότης . πρῶτος εἰ ἑκάτερος μόριον πρόσειμι ἄρθρον , τίς οὐ ἄρχω ἀπό ὁ ὁ ἐμός καί ἐπιφέρω ὁ ὁ πατήρ μετά ὁ ἄρθρον , καί φαίνω ὅτι οὐ ἐν ἴσος ὁ ὁ λόγος γίγνομαι · ἐπί μέν γάρ ὁ πρότερος δύο εἰμί ὁ ἄρθρον , ἐπί δέ ὁ δεύτερος ἀδύνατος εἰμί δύο ἄρθρον παρατίθημι . — δεύτερος οὐ παρά ὁ μετάθεσις ὁ ἄρθρον καί ὁ ἐκ αὐτός γίνομαι διαφορά ὁ φράσις ἀφίστημι ὁ μή συμφέρω ὁ ὄνομα ὁ ἄρθρον , εἰ διαφέρω ὁ ὁ νῦν ἄνθρωπος ἀγαθός εἰμί ὁ νῦν ὁ ἄνθρωπος ἀγαθός εἰμί , καί οὐ εἰμί ὅστις τολμάω φημί ὅτι οὐ ὁ ὁ ὁ ἄνθρωπος εἰμί ἄρθρον . οὐ ἄρα παρά ὁ ἐξαλλαγή ὁ φράσις κατά ὁ μετάθεσις οὐ ὁ κτῆμα εἰμί ὁ ἄρθρον ἐν ὁ ὁ ἐμός πατήρ καί ἐν ὁ ἐμός ὁ πατήρ . ὁ γάρ 15 οὗτος διαφορά κατά ὁ δέω ἀκριβόω . — ὁ μέντοι δύο ἄρθρον κατά εἷς πτῶσις φέρω οὐ εἰμί ἀσύστατος . εἰμί γοῦν φημί ὁ πατήρ ὁ ἐκεῖνος , καί προφανής ὅτι ὁ πατήρ ὁ δύο ἄρθρον συντείωει , ἐπεί πῶς ὁ ἀπαράδεκτος ἀντωνυμία ὁ ἄρθρον ἐν γενικός πτῶσις εὐθεῖα ἄρθρον παραδέχομαι ; ἀλλά καί ἔτι ἐπί ὄνομα , ὁ δοῦλος ὁ ὁ Ἀρίσταρχος πρός ἐγώ ἔρχομαι · ἰδού γάρ καί ὁ γενικός ὁ ἴδιος ἀπέχω ἄρθρον , καί ὁ λείπω δύο ἄρθρον εἰς εἷς ὁ εὐθεῖα ἀναφέρω . οὐ ἄρα ἐν ὁ ὁ πατήρ ὁ ἐμός καταναγκάζω ὁ ἕτερος ὁ ἄρθρον ἐπί ὁ ἀντωνυμία φέρω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.103
Ἡ οὖν ἐμοῦ δὶϲ οὖϲα γενικὴ τὸ μὲν τοῦ κτήτοροϲ ἔϲχε πρόϲωπον ἀντωνυμικόν ( ἐξ οὗ καὶ τὴν ὀνομαϲίαν εἶχε , τὸ ἀντωνυμία καλεῖϲθαι ) , ὅπερ ὁμολογεῖ τὴν δεῖξίν του ὡριϲμένου προϲώπου καὶ ἔχει τὴν μετάβαϲιν τὴν ἐπὶ τὸ δεύτερον καὶ τρίτον τὸ δὲ ἕτερον τοῦ ὑπακουομένου κτήματοϲ , ὃ κλίϲιν ποιεῖται τὴν εἰϲ τὰϲ πτώϲειϲ μετάθεϲίν τε τὴν εἰϲ τὰ γένη ἀριθμούϲ τε τοὺϲ κατ᾿ ἀκολουθίαν τοῖϲ ὀνόμαϲιν . τὸ γὰρ ἀντωνυμικὸν πρόϲωπον ἐν γενικῆ μόνον νοούμενον ἄκλιτόν ἐϲτιν εἰϲ τὰϲ πτώϲειϲ · ἡ γὰρ πτῶϲιϲ ἡ γενικὴ κρατεῖ τὴν κτητικὴν ἔννοιαν . διὰ τοῦτο κοὶ πᾶϲα κτητικὴ ἀτωνυμία μετὰ τοῦ κτήματοϲ εἰϲ γενικὴν ἀναλύεται . καὶ φαίνεται ὅτι αἱ μὲν πρωτότυποι οὐ κλίνονται εἰϲ τὰϲ πτώϲειϲ , αἱ δὲ κτητικαὶ οὐκ εἰϲ ἄλλο τι ἢ εἰϲ πτώϲειϲ , εἰϲ γένη καὶ εἰϲ ἀριθμούϲ . —
Lemmas: ὁ οὖν ἐγώ δίς εἰμί γενικός ὁ μέν ὁ κτήτωρ ἔχω πρόσωπον ἀντωνυμικός ( ἐκ ὅς καί ὁ ὀνομασία ἔχω , ὁ ἀντωνυμία καλέω ) , ὅς ὁμολογέω ὁ δεῖξις τις ὁρίζω πρόσωπον καί ἔχω ὁ μετάβασις ὁ ἐπί ὁ δεύτερος καί τρίτος ὁ δέ ἕτερος ὁ ὑπακούω κτῆμα , ὅς κλίσις ποιέω ὁ εἰς ὁ πτῶσις μετάθεσις τε ὁ εἰς ὁ γένος ἀριθμός τε ὁ κατά ἀκολουθία ὁ ὄνομα . ὁ γάρ ἀντωνυμικός πρόσωπον ἐν γενικής μόνος νοέω ἄκλιτος εἰμί εἰς ὁ πτῶσις · ὁ γάρ πτῶσις ὁ γενικός κρατέω ὁ κτητικός ἔννοια . διά οὗτος κοί πᾶς κτητικός ατωνυεις μετά ὁ κτῆμα εἰς γενικός ἀναλύω . καί φαίνω ὅτι ὁ μέν πρωτότυπος οὐ κλίνω εἰς ὁ πτῶσις , ὁ δέ κτητικός οὐ εἰς ἄλλος τις ἤ εἰς πτῶσις , εἰς γένος καί εἰς ἀριθμός . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.104
Καὶ ἕνεκα τούτων τοῖϲ δύο προϲώποιϲ ἴδια μόρια παρίϲταται , τῷ μὲν ὀνοματικῷ τὸ ἄρθρον , τῷ δὲ ἀντωνυμικῷ ἡ ϲυνή - θωϲ ἐπιταϲϲομένη ἐπιταγματικὴ ἀντωνυμία κατὰ μίαν πτῶϲιν τὴν γενικήν , ἣν καί φαμεν μόνην ἐγκεῖϲθαι ἐν τῇ κτητικῇ ἀντωνυμίᾳ , ἀλλ᾿ ἐμὸν αὐτοῦ χρεῖοϲ , ὅ μοι κακὸν ἔμπεϲεν οἴκῳ { β 45 } , αὐτῶν γὰρ ϲφετέρῃϲιν ἀταϲθαλίῃϲιν { α 7 } , ἦ ἑὸν αὐτοῦ χρεῖοϲ { α 409 } . ἐν δὲ ἁπάϲαιϲ πτώϲεϲι τὸ ἄρθρον , καθὸ ἡ τοῦ κτήματοϲ πτῶϲιϲ , κλίνεται , ὁ ἐμόϲ , τοῦ ἐμοῦ , τῷ ἐμῷ . ϲυμμεταπίπτει τε καὶ ἐπὶ τοῦ γένουϲ , ἡ ἐμή , τὸ ἐμόν · προφανὲϲ γὰρ ὅτι ἓν καὶ τὸ αὐτὸ πρόϲωπον τοῦ κτήτοροϲ , διάφορα δὲ τὰ κτήματα ἐν γένει . ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ κἀπὶ τοῦ ἀριθμοῦ · ἔϲτω γὰρ πάλιν εἷϲ μὲν ὁ κτήτωρ , πλείονα δὲ τὰ κτήματα κατὰ πᾶν γένοϲ , οἱ ἐμοί , αἱ ἐμαί , τὰ ἐμά . κἂν ἀμειφθῇ δὲ τὰ τοῦ ἀριθμοῦ , καὶ τὰ τοῦ ἄρθρου ϲυναμείβεται . φέρε δὲ πλείοναϲ ἑνὸϲ ἀγροῦ ἐπικρατεῖν · φαίηϲ ἂν ὁ ἡμέτεροϲ ἀγρὸϲ ϲκάπτεται , τοῦ ἄρθρου ἑνουμένου πρὸϲ τὸ ὑποκείμενον κτῆμα . καθὼϲ οὖν πρόκειται , ἐν ταῖϲ τοιαύταιϲ ϲυντάξεϲιν οὐδ᾿ ὅλωϲ ἐπὶ τὴν δεῖξιν φέρεται τῶν ἀντωνυμιῶν τὰ ϲυναρτώμενα ἄρθρα . ( Καὶ αὕτη δέ ἐϲτιν ἀπόδειξιϲ τοῦ τὸ ὦ μὴ εἶναι ἄρθρον , καθὸ προτίθεται ἔϲθ᾿ ὅτε δεικτικῆϲ τῆϲ οὗτοϲ . )
Lemmas: καί ἕνεκα οὗτος ὁ δύο πρόσωπον ἴδιος μόριον παρίστημι , ὁ μέν ὀνοματικός ὁ ἄρθρον , ὁ δέ ἀντωνυμικός ὁ συνίημι - θώς ἐπιτάσσω ἐπιταγματικός ἀντωνυμία κατά εἷς πτῶσις ὁ γενικός , ὅς καί φημί μόνος ἔγκειμαι ἐν ὁ κτητικός ἀντωνυμία , ἀλλά ἐμός αὐτός χρέος , ὅς ἐγώ κακός ἐμπίπτω οἶκος { Β 45 } , αὐτός γάρ σφέτερος ἀτασθαλία { α 7 } , ἦ ἑός αὐτός χρέος { α 409 } . ἐν δέ ἅπας πτῶσις ὁ ἄρθρον , καθό ὁ ὁ κτῆμα πτῶσις , κλίνω , ὁ ἐμός , ὁ ἐμός , ὁ ἐμός . συμμεταπίπτω τε καί ἐπί ὁ γένος , ὁ ἐμός , ὁ ἐμός · προφανής γάρ ὅτι εἷς καί ὁ αὐτός πρόσωπον ὁ κτήτωρ , διάφορος δέ ὁ κτῆμα ἐν γένος . ὁ αὐτός λόγος ἐπί ὁ ἀριθμός · εἰμί γάρ πάλιν εἷς μέν ὁ κτήτωρ , πολύς δέ ὁ κτῆμα κατά πᾶς γένος , ὁ ἐμός , ὁ ἐμός , ὁ ἐμός . ἐάν ἀμείβω δέ ὁ ὁ ἀριθμός , καί ὁ ὁ ἄρθρον συναμείβω . φέρω δέ πολύς εἷς ἀγρός ἐπικρατέω · φημί ἄν ὁ ἡμέτερος ἀγρός σκάπτω , ὁ ἄρθρον ἑνόω πρός ὁ ὑπόκειμαι κτῆμα . καθώς οὖν πρόκειμαι , ἐν ὁ τοιοῦτος σύνταξις οὐδέ ὅλως ἐπί ὁ δεῖξις φέρω ὁ ἀντωνυμία ὁ συναρτάω ἄρθρον . ( καί οὗτος δέ εἰμί ἀπόδειξις ὁ ὁ ὦ μή εἰμί ἄρθρον , καθό προτίθημι εἰμί ὅτε δεικτικός ὁ οὗτος . )
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.105
Καὶ τοϲαῦτα περί τε τῶν μοναδικῶϲ προϲλαμβανόντων τὰ ἄρθρα καὶ ἔτι τῶν ἀπροϲλήπτων . Ἥ γε μὴν ὑπόλοιποϲ ϲύνταξιϲ κατὰ 25 μίαν προφορὰν πτωτικοῦ πρὸϲ τὸ δέον τοῦ λόγου τὰ ἄρθρα προϲλή - ψεται ἢ οὐ προϲλήψεται , ἵπποϲ τρέχει , ἢ ἐπὶ προεγνωϲμένῳ τῷ ἵππῳ ὁ ἵπποϲ τρέχει · πλοῖον κατέπλευϲεν , τὸ πλοῖον κατέπλευϲεν . ἔνθεν φαμὲν λείπειν τὸ ἄρθρον ἐν τῷ ἀρνειὸν δ᾿ ἐμοὶ οἴῳ ἐϋκνήμιδεϲ ἑταῖροι { ι 550 } , καθὸ περὶ ἐκείνου διαλέγεται τοῦ προκατειλεγμένου ἐν τῷ ὕϲτατοϲ ἀρνειὸϲ μήλων ἔϲτειχε θύραζε { ι 444 } τοῦ κτὰ νῶτα λαβών { ι 433 } . εἰ γὰρ μὴ οὕτωϲ εἴη , οὐ λείπει τὸ ἄρθρον . πληρέϲτερον γὰρ ἐκεῖ προϲκείϲεται , τὰ δὲ μῆλα λαβὼν ἀπεδειροτόμηϲα { λ 35 } · προκατείλεκτο γὰρ καθ᾿ ὃν καιρὸν ἐνεβιβάζετο ὑπὸ τῆϲ Κίρκηϲ .
Lemmas: καί τοσοῦτος περί τε ὁ μοναδικός προσλαμβάνω ὁ ἄρθρον καί ἔτι ὁ ἀπρόσληπτος . ὁ γε μήν ὑπόλοιπος σύνταξις κατά 25 εἷς προφορά πτωτικός πρός ὁ δέω ὁ λόγος ὁ ἄρθρον προσλή - ψεται ἤ οὐ προσλαμβάνω , ἵππος τρέχω , ἤ ἐπί προγιγνώσκω ὁ ἵππος ὁ ἵππος τρέχω · πλοῖον καταπλέω , ὁ πλοῖον καταπλέω . ἔνθεν φημί λείπω ὁ ἄρθρον ἐν ὁ ἀρνειός δέ ἐγώ οἶος ἐϋκνήμις ἑταῖρος { ι 550 } , καθό περί ἐκεῖνος διαλέγω ὁ προκαταλέγω ἐν ὁ ὕστερος ἀρνειός μῆλον στείχω θύραζε { ι 444 } ὁ κτάομαι νῶτον λαμβάνω { ι 433 } . εἰ γάρ μή οὕτως εἰμί , οὐ λείπω ὁ ἄρθρον . πλήρης γάρ ἐκεῖ πρόσκειμαι , ὁ δέ μῆλον λαμβάνω ἀποδειροτομέω { λ 35 } · προκαταλέγω γάρ κατά ὅς καιρός ἐμβιβάζω ὑπό ὁ Κίρκη .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.106
Διήκει ὁ λόγοϲ ἐπὶ πάϲηϲ τῆϲ τῶν ῥημάτων ϲυντάξεωϲ , ὑποϲτελλομένων τῶν ἐϲομένην ὕπαρξιν δηλούντων . ἔϲτω δὲ ὑποδείγματα , Διονύϲιοϲ ὁ γνώριμόϲ μου θέλει φιλολογεῖν , οὗτοϲ ὁ ἄνθρωποϲ θέλει ἀναγινώϲκειν · καὶ ἐπὶ τῶν ὁμοίων ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ . εἰ μέντοι ἐπιφέροιτο τὸ γενέϲθαι , τὸ καλεῖϲθαι , τὰ τούτοιϲ ϲύζυγα , ἀποϲτήϲεται τὸ ἄρθρον , Διονύϲιοϲ θέλει μοι γνώριμοϲ γενέϲθαι , Θέων γραμματικὸϲ θέλει καλεῖϲθαι , πάνυ εὐλόγωϲ · ἐϲομένην γὰρ ποιότητα τὸ ῥῆμα ὑπαγορεύει , τὸ δὲ ἄρθρον τὴν γενομένην οἶδεν . — εἰ γοῦν προϲθείη τιϲ καὶ τὸ ἄρθρον , ἕτερον προϲθήϲει ἐπιθετικόν , ἐφ᾿ ὃ ἐπενεχθήϲεται τὸ ῥῆμα , ἐπεὶ τὸ ἄρθρον ἀπηνέγκατο τὸ ἕτερον , ὡϲ ἂν ἐν γνώϲει προϋφεϲτώϲῃ , Διονύϲιοϲ ὁ γνώριμόϲ μου θέλει γενέϲθαι φιλόϲοφοϲ . ( προφανὲϲ γὰρ πάλιν ὅτι , εἰ τὸ ἄρθρον τιϲ ἀφέλοι , ἀκατάλληλον τὸ τοῦ λόγου γένοιτ᾿ ἄν , τοῦ ῥήματοϲ οὐ δυναμένου εἰϲ τὰ δύο ἐπίθετα ἐγχωρῆϲαι . καὶ κατ᾿ ἄλλαϲ δὲ ϲυντάξειϲ δύο ὀνομάτων εἰϲ ἕν πρόϲωπον ϲυντεινόντων διαφορά τίϲ ἐϲτι τῶν προκατειλεγμένων ῥημάτων . ἐξ ὧν καὶ ὁ Τρύφων { p 24 Vele . } ἤρξατο τὴν ἐν τοῖϲ ἄρθροιϲ ϲύνταξιν παραδιδόναι , τῶν προκατειλεγμένων τρόπων οὐδὲ ἔννοιαν παραθέμενοϲ . )
Lemmas: διήκω ὁ λόγος ἐπί πᾶς ὁ ὁ ῥῆμα σύνταξις , ὑποστέλλω ὁ εἰμί ὕπαρξις δηλόω . εἰμί δέ ὑπόδειγμα , Διονύσιος ὁ γνώριμος ἐγώ ἐθέλω φιλολογέω , οὗτος ὁ ἄνθρωπος ἐθέλω ἀναγιγνώσκω · καί ἐπί ὁ ὅμοιος ὁ αὐτός λόγος . εἰ μέντοι ἐπιφέρω ὁ γίγνομαι , ὁ καλέω , ὁ οὗτος σύζυγος , ἀφίστημι ὁ ἄρθρον , Διονύσιος ἐθέλω ἐγώ γνώριμος γίγνομαι , Θέων γραμματικός ἐθέλω καλέω , πάνυ εὔλογος · εἰμί γάρ ποιότης ὁ ῥῆμα ὑπαγορεύω , ὁ δέ ἄρθρον ὁ γίγνομαι οἶδα . — εἰ γοῦν προστίθημι τις καί ὁ ἄρθρον , ἕτερος προστίθημι ἐπιθετικός , ἐπί ὅς ἐπιφέρω ὁ ῥῆμα , ἐπεί ὁ ἄρθρον ἀποφέρω ὁ ἕτερος , ὡς ἄν ἐν γνῶσις προυφίστημι , Διονύσιος ὁ γνώριμος ἐγώ ἐθέλω γίγνομαι φιλόσοφος . ( προφανής γάρ πάλιν ὅτι , εἰ ὁ ἄρθρον τις ἀφαιρέω , ἀκατάλληλος ὁ ὁ λόγος γίγνομαι ἄν , ὁ ῥῆμα οὐ δύναμαι εἰς ὁ δύο ἐπίθετος ἐγχωρέω . καί κατά ἄλλος δέ σύνταξις δύο ὄνομα εἰς εἷς πρόσωπον συντείνω διαφορά τις εἰμί ὁ προκαταλέγω ῥῆμα . ἐκ ὅς καί ὁ Τρύφων { p 24 Vele . } ἄρχω ὁ ἐν ὁ ἄρθρον σύνταξις παραδίδωμι , ὁ προκαταλέγω τρόπος οὐδέ ἔννοια παρατίθημι . )
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.107
, Τὰ δὲ ἐπιθετικὰ ἐπὰν ϲυντάϲϲηται κυρίοιϲ ὀνόμαϲι , πάντωϲ ϲὺν ἄρθροιϲ λέγεται , εἰ μὴ τὰ ὑπαρκτικὰ τῶν ῥημάτων ἐπιφέροιτο , ὁ γραμματικὸϲ Τρύφων ἀναγινώϲκει , ὁ φιλόϲοφοϲ Δίων περιπατεῖ . καὶ οὐκ ἄλλωϲ ἀποϲτήϲεται τὸ ἄρθρον , εἰ μὴ ὑπαρκτικὴ μετοχὴ ἐπενεχθείη , γραμματικὸϲ ὢν Τρύφων ἀναγινώϲκει , φιλόϲοφοϲ ὢν Δίων διαλέγεται , πάνυ εὐλόγωϲ διὰ τὴν νῦν ἐμφανιζομένην ποιότητα διὰ τῆϲ ὤν . οὐ γὰρ ἐν ῥήματι τὸ τοιοῦτον ἐδύνατο παραληφθῆναι ἕνεκα τοῦ ἐπιφερομένου ῥήματοϲ , ἐπεὶ δύο ῥήματα οὐ δύναται μίαν ϲύνταξιν ἐπιδέξαϲθαι δίχα ϲυμπλοκῆϲ . καὶ ϲαφὲϲ ἐκ τοῦ ὑποδείγματοϲ , τοῦ μὲν προειρημένου ὁ φιλόϲοφοϲ Δίων διαλέγεται , τοῦ δὲ δευτέρου φιλόϲοφοϲ ὢν Δίων διαλέγεται , τοῦ δὲ τρίτου φιλόϲοφόϲ ἐϲτι Δίων καὶ διαλέγεται · οὐ γὰρ ϲυϲτήϲεται δίχα τοῦ καί ϲυνδέϲμου , φιλόϲοφόϲ ἐϲτι Δίων διαλέγεται.(εἴρηται δὲ ἀκριβέϲτερον ἡ τοιαύτη ϲύνταξιϲ ἐν τῷ περὶ μετοχῶν , ἐν ᾧ καὶ ἐπεδείξαμεν ὡϲ τὸ αὐτὰρ ὁ βηριϲον τε καὶ Ἄντιφον ἐξεναρίξων { Λ 101 } , εἰ μέν ἐϲτιν ὄνομα τὸ βηριϲον , ἐπὶ ῥῆμα πάντωϲ τὸ ϲυγκλεῖον τὴν διάνοιαν ἀναχθήϲεται τὸ τέλοϲ , λέγω τὸ ἐξενάριξεν · εἰ δὲ ἔγκειται τὸ βῆ ῥῆμα , ἀνέφικτον μὲν τὸ τοῦ ῥήματοϲ , κατάλληλον δὲ τὸ τῆϲ μετοχῆϲ , λέγω τὸ ἐξεναρίξων . )
Lemmas: , ὁ δέ ἐπιθετικός ἐπάν συντάσσω κύριος ὄνομα , πάντως σύν ἄρθρον λέγω , εἰ μή ὁ ὑπαρκτικός ὁ ῥῆμα ἐπιφέρω , ὁ γραμματικός Τρύφων ἀναγιγνώσκω , ὁ φιλόσοφος Δίων περιπατέω . καί οὐ ἄλλος ἀφίστημι ὁ ἄρθρον , εἰ μή ὑπαρκτικός μετοχή ἐπιφέρω , γραμματικός εἰμί Τρύφων ἀναγιγνώσκω , φιλόσοφος εἰμί Δίων διαλέγω , πάνυ εὔλογος διά ὁ νῦν ἐμφανίζω ποιότης διά ὁ εἰμί . οὐ γάρ ἐν ῥῆμα ὁ τοιοῦτος δύναμαι παραλαμβάνω ἕνεκα ὁ ἐπιφέρω ῥῆμα , ἐπεί δύο ῥῆμα οὐ δύναμαι εἷς σύνταξις ἐπιδείκνυμι δίχα συμπλοκή . καί σαφής ἐκ ὁ ὑπόδειγμα , ὁ μέν προλέγω ὁ φιλόσοφος Δίων διαλέγω , ὁ δέ δεύτερος φιλόσοφος εἰμί Δίων διαλέγω , ὁ δέ τρίτος φιλόσοφος εἰμί Δίων καί διαλέγω · οὐ γάρ συνίστημι δίχα ὁ καί σύνδεσμος , φιλόσοφος εἰμί Δίων διαλέγω δέ ἀκριβής ὁ τοιοῦτος σύνταξις ἐν ὁ περί μετοχή , ἐν ὅς καί ἐπιδείκνυμι ὡς ὁ ἀτάρ ὁ βηρισος τε καί Ἄντιφος ἐξεναρίζω { Λ 101 } , εἰ μέν εἰμί ὄνομα ὁ βηρισον , ἐπί ῥῆμα πάντως ὁ συγκλείω ὁ διάνοια ἀνάγω ὁ τέλος , λέγω ὁ ἐξεναρίζω · εἰ δέ ἔγκειμαι ὁ βαίνω ῥῆμα , ἀνέφικτος μέν ὁ ὁ ῥῆμα , κατάλληλος δέ ὁ ὁ μετοχή , λέγω ὁ ἐξεναρίζω . )
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.108
Τῇ προκειμένῃ ϲυντάξει ἄρα διαφόρωϲ τὰ ἄρθρα προϲτεθήϲεται , εἰ , ὡϲ εἴπομεν , τὰ ἐπιφερόμενα ῥήματα πρώτηϲ κατηγοροίη ποιότητοϲ . πάλιν δὲ ἔϲτω ὑποδείγματα τοῦ μὲν προτέρου ὁ γραμμα τικὸϲ Τρύφων ἀείδει ( ἦν γὰρ ἀϲύνετον φάναι ὁ Τρύφων γραμματικὸϲ ἀείδει ) · τοῦ δὲ δευτέρου ὁ Τρύφων γραμματικὸϲ καλεῖται · ται · ὁ γραμματικὸϲ Τρύφων παρεγένετο , ὁ Τρύφων γραμματικὸϲ εγένετο . καὶ ϲαφὲϲ ὅτι τὰ ῥήματα κατηγοροῦντα τοῦ ἐπιθετικοῦ εὐλόγωϲ τὴν τοῦ ἄρθρου ϲύνταξιν παρείλετο . ( ἔνθεν δὲ τὰ τῆϲ ἀναϲτροφῆϲ δῆλα , οὕνεκα τὸν Χρύϲην ἠτίμαϲεν ἀρητῆρα { A 11 } . εἰ γὰρ ἀφέλοι τιϲ τὸ ἠτίμαϲεν , ἀντιθείη δὲ τὸ ὠνόμαϲε , διάφορον πάλιν ἕξει τὴν ϲύνταξιν , οὕνεκα τὸν Χρύϲην ὠνόμαϲεν ἀρητῆρα . )
Lemmas: ὁ πρόκειμαι σύνταξις ἄρα διάφορος ὁ ἄρθρον προστίθημι , εἰ , ὡς λέγω , ὁ ἐπιφέρω ῥῆμα πρῶτος κατηγορέω ποιότης . πάλιν δέ εἰμί ὑπόδειγμα ὁ μέν πρότερος ὁ γράμμα τικός Τρύφων ἀείδω ( εἰμί γάρ ἀσύνετος φημί ὁ Τρύφων γραμματικός ἀείδω ) · ὁ δέ δεύτερος ὁ Τρύφων γραμματικός καλέω · ται · ὁ γραμματικός Τρύφων παραγίγνομαι , ὁ Τρύφων γραμματικός γίνομαι . καί σαφής ὅτι ὁ ῥῆμα κατηγορέω ὁ ἐπιθετικός εὔλογος ὁ ὁ ἄρθρον σύνταξις παραιρέω . ( ἔνθεν δέ ὁ ὁ ἀναστροφή δῆλος , οὕνεκα ὁ Χρύσης ἀτιμάζω ἀρητήρ { A 11 } . εἰ γάρ ἀφαιρέω τις ὁ ἀτιμάζω , ἀντιτίθημι δέ ὁ ὀνομάζω , διάφορος πάλιν ἔχω ὁ σύνταξις , οὕνεκα ὁ Χρύσης ὀνομάζω ἀρητήρ . )
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.109
, Ἡ αὐτὴ ϲύνταξιϲ καὶ ἐν προϲηγορικοῖϲ καὶ ἐπιθετικοῖϲ , ὁ λευκὸϲ ἵπποϲ τρέχει , ὁ ἵπποϲ λευκόϲ ἐϲτιν . εἰ μέντοι εἴη δύο ἐπιθετικά , δύο καὶ τὰ ἄρθρα προϲγίνεται , πάλιν τῶν προειρημένων ῥημάτων ὑποϲτελλομένων , ὁ ϲεμνόϲ , ὁ καλὸϲ ὑβρίζεται · ὁ φρόνιμοϲ , ὁ ἀγαθὸϲ ἐξέϲτη τοῦ καθήκοντοϲ . προῦπτον τὸ ἀκατάλληλον , εἰ ὑφέλοι τιϲ τὸ ἕτερον τῶν ἄρθρων . καὶ δῆλόν ἐϲτιν ὡϲ οὐ τὸ ἕτερον θατέρῳ ἐκχωρεῖ τοῦ ἄρθρου , καθὸ ἀπὸ μιᾶϲ ὕληϲ τῶν ὀνομάτων ἄγεται . τοῦ δὲ ἑτέρου ὁ ϲεμνὸϲ ϲοφόϲ ἐϲτιν , ὁ ϲεμνὸϲ φρόνιμόϲ ἐϲτιν , ὁ ϲώφρων ἀγαθόϲ ἐϲτιν , ὁ ἀγαθὸϲ ϲώφρων ἐϲτίν · καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ῥημάτων ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ .
Lemmas: , ὁ αὐτός σύνταξις καί ἐν προσηγορικός καί ἐπιθετικός , ὁ λευκός ἵππος τρέχω , ὁ ἵππος λευκός εἰμί . εἰ μέντοι εἰμί δύο ἐπιθετικός , δύο καί ὁ ἄρθρον προσγίγνομαι , πάλιν ὁ προλέγω ῥῆμα ὑποστέλλω , ὁ σεμνός , ὁ καλός ὑβρίζω · ὁ φρόνιμος , ὁ ἀγαθός ἐξίστημι ὁ καθήκω . πρόοπτος ὁ ἀκατάλληλος , εἰ ὑφαιρέω τις ὁ ἕτερος ὁ ἄρθρον . καί δῆλος εἰμί ὡς οὐ ὁ ἕτερος ἕτερος ἐκχωρέω ὁ ἄρθρον , καθό ἀπό εἷς ὕλη ὁ ὄνομα ἄγω . ὁ δέ ἕτερος ὁ σεμνός σοφός εἰμί , ὁ σεμνός φρόνιμος εἰμί , ὁ σώφρων ἀγαθός εἰμί , ὁ ἀγαθός σώφρων εἰμί · καί ἐπί ὁ ἄλλος ῥῆμα ὁ αὐτός λόγος .