ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.1
Ἐν ταῖϲ προεκδοθείϲαιϲ ἡμῖν εχολαῖϲ ἡ περὶ τὰϲ φωνὰϲ παράδοϲιϲ , καθὼϲ ἀπῄτει ὁ περὶ αὐτῶν λόγοϲ , κατείλεκται · ἡ δὲ νῦν ῥηθηϲομένη ἔκδοϲιϲ περιέξει τὴν ἐκ τούτων γινομένην ϲύντοξιν εἰϲ καταλληλότητα τοῦ αὐτοτελοῦϲ λόγου , ἣν πάνυ προῄρημαι , ἀναγκαιοτάτην οὖϲαν πρὸϲ ἐξήγηϲιν τῶν ποιημάτων , μετὰ πάϲηϲ ἀκριβείαϲ ἐκθέϲθαι .
Lemmas: ἐν ὁ προεκδίδωμι ἐγώ χολή ὁ περί ὁ φωνή παράδοσις , καθώς ἀπαιτέω ὁ περί αὐτός λόγος , καταλέγω · ὁ δέ νῦν ῥέομαι ἔκδοσις περιέχω ὁ ἐκ οὗτος γίγνομαι σύντοξιν εἰς καταλληλότης ὁ αὐτοτελής λόγος , ὅς πάνυ προαιρέω , ἀναγκαῖος εἰμί πρός ἐξήγησις ὁ ποίημα , μετά πᾶς ἀκρίβεια ἐκτίθημι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.2
Ἤδη γὰρ καὶ ἡ πρώτη ῥηθεῖϲα ἀμερὴϲ ὕλη τῶν ϲτοιχείων τοῦτο πολὺ πρότερον κατεπηγγείλατο , οὐχ ὡϲ ἔτυχεν ἐπιπλοκὰϲ ποιηϲαμένη τῶν ϲτοιχείων , ἀλλ᾿ ἐν τῇ κατὰ τὸ δέον ϲυντάξει , ἐξ ἧϲ ϲχεδὸν καὶ τὴν ὀνομαϲίαν εἴληχεν . ἥ τε ἐπαναβεβηκυῖα ϲυλλαβ ταὐτὸν ἀνεδέξατο , εἴγε αἱ ἐκ τούτων ϲυντόξειϲ ἀναπληρούμεναι κατὰ τὸ δέον ἀποτελοῦϲι τὴν λέξιν . καὶ ϲαφὲϲ ὅτι ἀκόλουθόν ἐϲτι τὸ καὶ τὰϲ λέξειϲ , μέροϲ οὔϲαϲ τοῦ κατὰ ϲύνταξιν αὐτοτελοῦϲ λόγου , τὸ κατάλληλον τῆϲ ϲυντάξεωϲ ἀναδέξαϲθαι · τὸ γὰρ ἐξ ἑκάϲτηϲ λέξεωϲ παρυφιϲτάμενον νοητὸν τρόπον τινὰ ϲτοιχεῖόν ἐϲτι τοῦ λόγου , καὶ ὡϲ τὰ ϲτοιχεῖα τὰϲ ϲυλλαβὰϲ ἀποτελεῖ κατὰ τὰϲ ἐπιπλοκάϲ , οὕτω καὶ ἡ ϲύνταξιϲ τῶν νοητῶν τρόπον τινὰ ϲυλλαβὰϲ ἀποτελέϲει διὰ τῆϲ ἐπιπλοκῆϲ τῶν λέξεων . καὶ ἔτι ὃν τρόπον ἐκ τῶν ϲυλλαβῶν ἡ λέξιϲ , οὕτωϲ ἐκ τῆϲ καταλληλότητοϲ τῶν νοητῶν ὁ αὐτοτελὴϲ λόγοϲ .
Lemmas: ἤδη γάρ καί ὁ πρῶτος λέγω ἀμερής ὕλη ὁ στοιχεῖον οὗτος πολύς πρότερος κατεπαγγέλλομαι , οὐ ὡς τυγχάνω ἐπιπλοκή ποιέω ὁ στοιχεῖον , ἀλλά ἐν ὁ κατά ὁ δέω σύνταξις , ἐκ ὅς σχεδόν καί ὁ ὀνομασία λαγχάνω . ὁ τε ἐπαναβαίνω συλλαβ αὐτός ἀναδέχομαι , εἰ ὁ ἐκ οὗτος συντοξεω ἀναπληρόω κατά ὁ δέω ἀποτελέω ὁ λέξις . καί σαφής ὅτι ἀκόλουθος εἰμί ὁ καί ὁ λέξις , μέρος εἰμί ὁ κατά σύνταξις αὐτοτελής λόγος , ὁ κατάλληλος ὁ σύνταξις ἀναδέχομαι · ὁ γάρ ἐκ ἕκαστος λέξις παρυφίστημι νοητός τρόπος τις στοιχεῖον εἰμί ὁ λόγος , καί ὡς ὁ στοιχεῖον ὁ συλλαβή ἀποτελέω κατά ὁ ἐπιπλοκή , οὕτως καί ὁ σύνταξις ὁ νοητός τρόπος τις συλλαβή ἀποτελέω διά ὁ ἐπιπλοκή ὁ λέξις . καί ἔτι ὅς τρόπος ἐκ ὁ συλλαβή ὁ λέξις , οὕτως ἐκ ὁ καταλληλότης ὁ νοητός ὁ αὐτοτελής λόγος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.3
Ἔϲτιν οὖν καὶ ἐκ τῶν παρεπομένων τὸ τοιοῦτον ἐπιδεῖξαι , ἐν οἷϲ δὶϲ τὸ αὐτὸ ϲτοιχεῖον παραλαμβάνεται , ἔλλαβεν , ἔννεπε · ἀλλὰ καὶ ϲυλλαβή , Λέλεξ , πάμπαν · ἀλλὰ καὶ λέξιϲ , Μῶϲ᾿ ἄγε , Μῶϲα λίγεια { Alcman . fr . 1 B4 . } , βαρὺϲ βαρὺϲ ϲύνοικοϲ { Sophocl . fr . 686 N2 . } . Ἀλλὰ καὶ μέχρι λόγου τὸ τοιοῦτο διήκει , ἡνίκα τὰ εἰρημένα αὖθιϲ ἐπαναλαμβάνεται , ὁτὲ μὲν ἀναγκαίωϲ , ὁτὲ δὲ ἐν παρολκῇ .
Lemmas: εἰμί οὖν καί ἐκ ὁ παρέπομαι ὁ τοιοῦτος ἐπιδείκνυμι , ἐν ὅς δίς ὁ αὐτός στοιχεῖον παραλαμβάνω , λαμβάνω , ἐνέπω · ἀλλά καί συλλαβή , Λέλεγες , πάμπαν · ἀλλά καί λέξις , Μοῦσα ἄγε , Μοῦσα λίγειος { Alcman . fr . 1 B4 . } , βαρύς βαρύς σύνοικος { Sophocl . fr . 686 N2 . } . ἀλλά καί μέχρι λόγος ὁ τοιοῦτος διήκω , ἡνίκα ὁ λέγω αὖθις ἐπαναλαμβάνω , ὅτε μέν ἀναγκαῖος , ὅτε δέ ἐν παρολκή .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.4
Καὶ πλεονάζει ϲτοιχεῖον , λέγω οὐ τὸ αὐτό . φαμὲν οὕτωϲ · τὸ ὕδωρ τῷ δ πλεονάζει , τοῦ ὕειν ἐγκειμένου , καὶ τὸ α ἐν τῷ ἀλαλητῷ , ὅπερ δύναται καὶ ἐν πλεοναϲμῷ ϲυλλαβῆϲ παραλαμβάνεϲθαι , ἐπεὶ καταχρηϲτικώτερον καὶ μονογράμματοι ἐκφωνήϲειϲ ϲυλλαβαὶ εἴρηνται . φαμὲν δὲ καὶ τὰ τοιαῦτα πλεονάζειν ϲυλλαβῇ · θήρεϲϲι , κύνεϲϲι , λελάχωϲι , ἄλλα πλεῖϲτα . πλεονάζουϲι δὲ καὶ λέξειϲ , ἕζομαι καθέζομαι , ἔπω ἐνέπω , ἀντίοϲ ἐναντίοϲ , οὐ ϲύ γ᾿ ἔπειτα Τυδέοϲ ἔκγονόϲ ἐϲϲι { Ε 8123 } ὅπου γε καὶ παραπληρωματικοὺϲ ϲυνδέϲμουϲ φαμέν . Φαμὲν δέ γε καὶ λόγουϲ ποτὲ παρέλκειν πρὸϲ οὐδὲν ϲυντείνονταϲ , εἴγε πλείουϲ ἀθετήϲειϲ ὑπ᾿ Ἀριϲτάρχου διὰ τοὺϲ τοιούτουϲ τρόπουϲ ἐγένοντο .
Lemmas: καί πλεονάζω στοιχεῖον , λέγω οὐ ὁ αὐτός . φημί οὕτως · ὁ ὕδωρ ὁ δ πλεονάζω , ὁ ὕω ἔγκειμαι , καί ὁ α ἐν ὁ ἀλαλητός , ὅς δύναμαι καί ἐν πλεονασμός συλλαβή παραλαμβάνω , ἐπεί καταχρηστικός καί μονογράμματος ἐκφώνησις συλλαβή λέγω . φημί δέ καί ὁ τοιοῦτος πλεονάζω συλλαβή · θήρ , κύων , λαγχάνω , ἄλλος πολύς . πλεονάζω δέ καί λέξις , ἕζομαι καθέζομαι , ἔπω ἐνέπω , ἀντίος ἐναντίος , οὐ σύ γε ἔπειτα Τυδεύς ἔκγονος εἰμί { Ε 8123 } ὅπου γε καί παραπληρωματικός σύνδεσμος φημί . φημί δέ γε καί λόγος ποτέ παρέλκω πρός οὐδείς συντείνω , εἰ πολύς ἀθέτησις ὑπό Ἀρίσταρχος διά ὁ τοιοῦτος τρόπος γίγνομαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.5
Ἀλλὰ καὶ ἐναντία πάθη ἐνδείᾳ ϲτοιχείου γίνεται , γαῖα αἶα , παρὰ τὸ ϲκῆπτρον ὁ ϲκηπτοῦχοϲ βαϲιλεύϲ · τῇδε ἔχει καὶ παρὰ τὸ φαιδρόϲ ὁ φαίδιμοϲ · αἱ τοιαῦται παραθέϲειϲ ϲχεδὸν ἀπερίληπτοί εἰϲι , πάμπολλοι οὖϲαι . ἀλλὰ καὶ ϲυλλαβῆϲ , ἡνίκα τὸ θέλω λῶ , ἡνίκα ὁ αἰγοπόλοϲ αἰπόλοϲ . ἀλλὰ καὶ λέξεωϲ , ἡνίκα ἀπαιτεῖ τὸ ἀλλ᾿ ὑμεῖϲ ἔρχεϲθε { Ι 649 } τὴν ἀπό πρόθεϲιν . καὶ τὸ πικρὰϲ ὠδῖναϲ ἔχουϲαι { Λ 271 } ἡ γὰρ αὐτοτέλεια τοῦ λόγου ὡϲ ϲτοιχεῖον ἐζήτηϲε τὴν παράπρόθεϲιν . τό τε ἀρνειὸν δ᾿ ἐμοὶ οἴῳ { ι 550 } λείπει τῷ ἄρθρῳ · ὁ γὰρ λόγοϲ τὴν ἀναφορὰν τοῦ ἀρνὸϲ ἐπιζητῶν τὴν τοῦ ἄρθρου ἐνδείκνυται ἔλλειψιν . —
Lemmas: ἀλλά καί ἐναντίος πάθος ἔνδεια στοιχεῖον γίγνομαι , γῆ αἶα , παρά ὁ σκῆπτρον ὁ σκηπτοῦχος βασιλεύς · τῇδε ἔχω καί παρά ὁ φαιδρός ὁ φαίδιμος · ὁ τοιοῦτος παράθεσις σχεδόν ἀπερίληπτος εἰμί , πάμπολυς εἰμί . ἀλλά καί συλλαβή , ἡνίκα ὁ ἐθέλω λάω , ἡνίκα ὁ αἰγοπόλος αἰπόλος . ἀλλά καί λέξις , ἡνίκα ἀπαιτέω ὁ ἀλλά σύ ἔρχομαι { Ι 649 } ὁ ἀπό πρόθεσις . καί ὁ πικρός ὠδίς ἔχω { Λ 271 } ὁ γάρ αὐτοτέλεια ὁ λόγος ὡς στοιχεῖον ζητέω ὁ παραπροθεσις . ὁ τε ἀρνειός δέ ἐγώ οἶος { ι 550 } λείπω ὁ ἄρθρον · ὁ γάρ λόγος ὁ ἀναφορά ὁ ἀρήν ἐπιζητέω ὁ ὁ ἄρθρον ἐνδείκνυμι ἔλλειψις . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.6
Ϲχεδὸν δὲ ὅλη ἡ πραγματεία ἡ εἰρηϲομένη καὶ τὰ τοιαῦτα ἅπαντα προϲδιακρινεῖ , ἐπεὶ πόθεν ἐϲτοχάϲατο Ζηνόδοτοϲ τὸ ὦλλοι { B 1 . Κ 1 } κατὰ ϲυνολοιφὴν τοῦ ἄρθρου γράφειν , εἰ μὴ ἐκ τῆϲ δεούϲηϲ ϲυντάξεωϲ κινούμενοϲ ; καὶ πόθεν Ἀρίϲταρχοϲ οὐκ ἔλεγε μὲν πλεονάζειν τὸ ἄρθρον , περιέγραφε δὲ ὡϲ ἐλλείποντοϲ ϲυνήθωϲ τοῖϲ ἄρθροιϲ τοῦ ποιητοῦ ; ἔχων γοῦν ἐκεῖϲε ἀφορμὴν τῆϲ ἀρθρικῆϲ γραφῆϲ , ἀπαιτοῦντοϲ τοῦ λόγου τὸ ἄρθρον , πρὸϲ τὸ ϲύνηθεϲ τοῦ ποιητοῦ ἑκὼν παρεπέμψατο , ἐκδεξάμενοϲ μᾶλλον τὸν δαί ϲύνδεϲμον ἤπερ τὸ αἱ ἄρθρον ἐν τῷ πῶϲ δαὶ τῶν ἄλλων Τρώων { Κ 408 } ἐπιδεδείξεται δὲ τὰ τοιαῦτα ἐν τοῖϲ κατὰ μέροϲ . —
Lemmas: σχεδόν δέ ὅλος ὁ πραγματεία ὁ λέγω καί ὁ τοιοῦτος ἅπας προσδιακρίνω , ἐπεί πόθεν στοχάζομαι Ζηνόδοτος ὁ ἀλλός { B 1 . Κ 1 } κατά συνολοιφημι ὁ ἄρθρον γράφω , εἰ μή ἐκ ὁ δέω σύνταξις κινέω ; καί πόθεν Ἀρίσταρχος οὐ λέγω μέν πλεονάζω ὁ ἄρθρον , περιγράφω δέ ὡς ἐλλείπω συνήθης ὁ ἄρθρον ὁ ποιητής ; ἔχω γοῦν ἐκεῖσε ἀφορμή ὁ ἀρθρικός γραφή , ἀπαιτέω ὁ λόγος ὁ ἄρθρον , πρός ὁ συνήθης ὁ ποιητής ἑκών παραπέμπω , ἐκδέχομαι μάλα ὁ δαί σύνδεσμος ἤ ὁ ὁ ἄρθρον ἐν ὁ πῶς δαί ὁ ἄλλος Τρώς { Κ 408 } ἐπιδείκνυμι δέ ὁ τοιοῦτος ἐν ὁ κατά μέρος . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.7
Προῦπτον δὲ ὅτι καὶ τὰ τοιαῦτα οὐκ ἀποκοπαί εἰϲιν , ὥϲ τινεϲ ὑπέλαβον , ἀλλ᾿ ἄνα , εἰ μέμονάϲ γε { Ι 247 } , πάρα δ᾿ ἀνήρ , ὃϲ καταθήϲει { π 45 } , ἀλλὰ πάθη λόγου ἐλλείποντα ῥήματι · πότε γὰρ ὅληϲ λέξεωϲ ἀποκοπὴ γίνεται ; μαρτυρεῖ καὶ αὐτὸ τὸ ὄνομα τοῦ πάθουϲ , εἴγε πᾶϲα ἀποκοπὴ μέροϲ τι τοῦ ὅλου λειπόμενον ὑπαγορεύει .
Lemmas: πρόοπτος δέ ὅτι καί ὁ τοιοῦτος οὐ ἀποκοπή εἰμί , ὡς τις ὑπολαμβάνω , ἀλλά ἀνά , εἰ μέμονα γε { Ι 247 } , πάρειμι δέ ἀνήρ , ὅς κατατίθημι { π 45 } , ἀλλά πάθος λόγος ἐλλείπω ῥῆμα · πότε γάρ ὅλος λέξις ἀποκοπή γίγνομαι ; μαρτυρέω καί αὐτός ὁ ὄνομα ὁ πάθος , εἰ πᾶς ἀποκοπή μέρος τις ὁ ὅλος λείπω ὑπαγορεύω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.8
Οὐκ ἀπίθανον δ᾿ οἶμαι κἀκεῖνο παραϲτῆϲαι . Παρεπόμενόν ἐϲτιν ἔϲθ᾿ ὅτε ταῖϲ λέξεϲιν καὶ παρὰ τὰϲ γραφὰϲ ἁμαρτάνεϲθαι , ἃϲ ἢ προφανῶϲ ἔϲτι καταλαβέϲθαι διὰ τῆϲ ἀκοῆϲ , ἀδήλου τοῦ τοιούτου ὄντοϲ κατὰ τὸν ἐπιλογιϲμὸν ἐξέταϲιϲ κατορθοῖ , ἣν κολοῦμεν λόγον τὸν περὶ ὀρθογραφίαϲ . Τοιοῦτόν τι παρεπόμενον ὑπολαμβάνω κἀν τοῖϲ λόγοιϲ . ἐπὰν γὰρ τὰ μὴ δέοντα τῶν λέξεων ἐπιϲυναφθῇ , τὸ τοιοῦτο καλοῦμεν ϲολοικιϲμόν , ὡϲ τῶν ϲτοιχείων τοῦ λόγου ἀκαταλλήλωϲ ϲυνελθόντων . εἴπερ οὖν ἔϲτιν μαθεῖν τἀκριβὲϲ τῆϲ γραφῆϲ , μαθεῖν ἄρα ἔϲτι καὶ τἀκριβὲϲ τῆϲ ϲυντόξεωϲ τοῦ λόγου . κοινὸν ἔθοϲ , ὑποτακτικὰϲ δὲ τὰϲ διὰ τοῦ γμ ἢ κμ ἢ χμ · ἔτι τε λπκτικὰϲ μερῶν λόγου τὰϲ εἰϲ τὸ λϲ , ρϲ , νϲ , ἄλλαϲ πλείϲταϲ . ἀλλὰ καὶ ἐπὶ λέξεων τὸ αὐτό · προθέϲειϲ γοῦν καλοῦμεν καὶ προτακτικὰ ἄρθρα καὶ ὑποτακτικὰ καὶ ἔτι ἐπιρρήματα , ἃ μᾶλλον ἀπὸ τῆϲ ϲυντάξεωϲ τὴν ὀνομαϲίαν ἔλαβεν ἤπερ ἀπὸ τοῦ δηλουμένου . Καὶ ἐν λόγῳ δὲ ἔϲτι τὸ τοιοῦτον εὑρέϲθαι , ὁπότε τὰ ἐκ ϲυνημμένων ἀληθεύει προλημματιζόμενα τῶν ἐπιφερομένων , ὥϲπερ ἔγκειται κατὰ τὴν πρώτην τοῦ λόγου ϲυναφήν , εἰ τῇδέ τιϲ ἀποφαίνοιτο , εἰ περιπατεῖ Διονύϲιοϲ , κινεῖται · οὐ μὴν , εἰ Διονύϲιοϲ κινεῖται , περιπατεῖ . ἀντιϲτρέφοντοϲ γὰρ τοῦ λόγου οὐκ ἀληθεύει τὸ ὅλον .
Lemmas: οὐ ἀπίθανος δέ οἴομαι ἐκεῖνος παρίστημι . παρέπομαι εἰμί εἰμί ὅτε ὁ λέξις καί παρά ὁ γραφή ἁμαρτάνω , ὅς ἤ προφανής εἰμί καταλαμβάνω διά ὁ ἀκοή , ἄδηλος ὁ τοιοῦτος εἰμί κατά ὁ ἐπιλογισμός ἐξέτασις κατορθόω , ὅς κολούω λόγος ὁ περί ὀρθογραφία . τοιοῦτος τις παρέπομαι ὑπολαμβάνω ἐν ὁ λόγος . ἐπάν γάρ ὁ μή δέω ὁ λέξις ἐπισυνάπτω , ὁ τοιοῦτος καλέω σολοικισμός , ὡς ὁ στοιχεῖον ὁ λόγος ἀκατάλληλος συνέρχομαι . εἴπερ οὖν εἰμί μανθάνω ἀκριβής ὁ γραφεύς , μανθάνω ἄρα εἰμί καί ἀκριβής ὁ συντοξις ὁ λόγος . κοινός ἔθος , ὑποτακτικός δέ ὁ διά ὁ γμ ἤ κ ἤ χμηʹ · ἔτι τε λπκτικαι Μέρα λόγος ὁ εἰς ὁ λς , ρς , ΝΣ , ἄλλος πλεῖστος . ἀλλά καί ἐπί λέξις ὁ αὐτός · πρόθεσις γοῦν καλέω καί προτακτικός ἄρθρον καί ὑποτακτικός καί ἔτι ἐπίρρημα , ὅς μᾶλλον ἀπό ὁ σύνταξις ὁ ὀνομασία λαμβάνω ἤ ἀπό ὁ δηλέομαι . καί ἐν λόγος δέ εἰμί ὁ τοιοῦτος εὑρίσκω , ὁπότε ὁ ἐκ συνάπτω ἀληθεύω προλημματίζω ὁ ἐπιφέρω , ὥσπερ ἔγκειμαι κατά ὁ πρῶτος ὁ λόγος συναφή , εἰ τῇδε τις ἀποφαίνω , εἰ περιπατέω Διονύσιος , κινέω · οὐ μήν , εἰ Διονύσιος κινέω , περιπατέω . ἀντιστρέφω γάρ ὁ λόγος οὐ ἀληθεύω ὁ ὅλος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.10
Ϲτοιχεῖον ἔϲθ᾿ ὅτε εἰϲ δύο μερίζεται τρόπῳ ϲυλλαβικῷ , ἧδε ἕαδε ἀλλὰ καὶ δύο εἰϲ ἓν ϲυναλείφεται , βέλεα βέλη . καὶ ϲυλλαβὴ εἰϲ δύο μερίζεται ( λέγω τὴν κυρίωϲ ϲυλλαβήν ) , κοῖλον κόϊλον · ἀλλὰ καὶ δύο ϲυλλαβαὶ εἰϲ μίαν ϲυνίαϲιν , ἡνίκα παρὰ τὴν γήραϊ τριϲύλλαβον διϲύλλαβόν φαμεν τὴν γήρᾳ , παρὰ τὴν Ἀΐδηϲ Ἅιδηϲ . ἀλλὰ καὶ . λέξειϲ , ἡνίκα ἡ ἀκρόπολιϲ πόλιϲ ἄκρη , ἡ καλλίχοροϲ { λ 581 } χορῷ καλή { Π 180 } , καὶ ἔτι ϲύαγρον ϲῦν ἄγριον { I 539 } ἀλλὰ καὶ τὰ διαλελυμένα ϲυνίζει , ὡϲ ὑφ᾿ ἓν μέροϲ λόγου ἀνέγνωμεν τὸ παϲιμέλουϲα { μ 70 } κοὶ κηρεϲϲιφορήτουϲ { Θ 527 } . Ἀλλὰ κἀν τοῖϲ λόγοιϲ οἱ παρεπόμενοι ϲύνδεϲμοι ἔϲθ᾿ ὅτε ἑνοῦϲι δύο λόγουϲ ἢ καὶ πλείουϲ , καθάπερ οἱ ϲυνδεόμενοι λόγοι ἐκ ϲυνημμένων ἢ παραϲυνημμένων ἢ καὶ ἔτι ϲυμπεπλεγμένων · ἢ πάλιν ἀποϲτάντεϲ διάλυϲιν τῶν λόγων ποιοῦνται , ὡϲ ἔχει τὸ ᾔομεν , ὡϲ ἐκέλευεϲ , ἀνὰ δρυμά , φαίδιμ᾿ Ὀδυϲϲεῦ · εὕρομεν ἐν βήϲϲῃϲι τετυγμένα δώματα καλά { κ 251 — 2 } . ἔδει γὰρ ϲυμπλέξαι τῷ καί · καὶ εὕρομεν ἐν βήϲϲῃϲι .
Lemmas: στοιχεῖον εἰμί ὅτε εἰς δύο μερίζω τρόπος συλλαβικός , ἧδε ἁνδάνω ἀλλά καί δύο εἰς εἷς συναλείφω , βέλος βέλος . καί συλλαβή εἰς δύο μερίζω ( λέγω ὁ κύριος συλλαβή ) , κοῖλος κόϊλον · ἀλλά καί δύο συλλαβή εἰς εἷς συνέρχομαι , ἡνίκα παρά ὁ γῆρας τρισύλλαβος δισύλλαβος φημί ὁ γῆρας , παρά ὁ ᾍδης ᾍδης . ἀλλά καί . λέγω , ἡνίκα ὁ ἀκρόπολις πόλις ἄκρος , ὁ καλλίχορος { λ 581 } χορός καλός { Π 180 } , καί ἔτι σύαγρος ὗς ἄγριος { I 539 } ἀλλά καί ὁ διαλύω συνίζω , ὡς ὑπό εἷς μέρος λόγος ἀναγιγνώσκω ὁ πασιμέλουσα { μ 70 } κοί κηρεσσιφόρητος { Θ 527 } . ἀλλά ἐν ὁ λόγος ὁ παρέπομαι σύνδεσμος εἰμί ὅτε ἑνόω δύο λόγος ἤ καί πολύς , καθά ὁ συνδέω λόγος ἐκ συνάπτω ἤ παρασυνάπτω ἤ καί ἔτι συμπλέκω · ἤ πάλιν ἀφίστημι διάλυσις ὁ λόγος ποιέω , ὡς ἔχω ὁ ἔρχομαι , ὡς κελεύω , ἀνά δρυμός , φαίδιμος Ὀδυσσεύς · εὑρίσκω ἐν βῆσσα τεύχω δῶμα καλός { κ 251 — 2 } . δέω γάρ συμπλέκω ὁ καί · καί εὑρίσκω ἐν βῆσσα .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.11
Ϲτοιχεῖα ὑπερτίθεται , ἡνίκα ἡ κραδία καρδία , παρὰ τὸ ϲκέπω τὸ ϲκέποϲ καὶ πέϲκοϲ { Nicand . Ther . 549 } . ἀλλὰ καὶ ϲυλλαβαί ἡνίκα τὸ ἐξαπίνηϲ ἐξαίφνηϲ , ἡνίκα τὸ ὄρωρεν ὤρορεν { δ 712 . ψ 222 } . ἀλλὰ καὶ λέξειϲ , ὅτε ἡ οἰνοφόροϲ φερέοινοϲ γῆ λέγεται , οἵ τε ἀνδρόγυνοι γύνανδροι { Sophocl . frg . 878 N2 } . Ἀλλὰ καὶ λόγοι , τὰϲ μὲν ἄρα θρέψαϲα τεκοῦϲά τε { μ 134 } αὐτὰρ ὅ γ᾿ εἴϲω ἴεν καὶ ὑπέρβη λάϊνον οὐδόν { π 41 } .
Lemmas: στοιχεῖον ὑπερτίθημι , ἡνίκα ὁ καρδία καρδία , παρά ὁ σκέπω ὁ σκέπος καί πέσκος { Nicand . Ther . 549 } . ἀλλά καί συλλαβή ἡνίκα ὁ ἐξαπίνης ἐξαίφνης , ἡνίκα ὁ ὄρνυμι ὄρνυμι { δ 712 . ψ 222 } . ἀλλά καί λέγω , ὅτε ὁ οἰνοφόρος φερέοινος γῆ λέγω , ὁ τε ἀνδρόγυνος γύνανδρος { Sophocl . frg . 878 N2 } . ἀλλά καί λόγος , ὁ μέν ἄρα τρέφω τίκτω τε { μ 134 } ἀτάρ ὁ γε εἴσω ἔρχομαι καί ὑπερβαίνω λάϊνος οὐδός { π 41 } .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.12
Ἔτι ὃν τρόπον τῶν ϲτοιχείων ἃ μέν ἐϲτιν φωνήεντα , ἃ καθ᾿ ἑαυτὰ φωνὴν ἀποτελεῖ , ἃ δὲ ϲύμφωνα , ἅπερ ἄνευ τῶν φωνηέντων οὐκ ἔχει ῥητὴν τὴν ἐκφώνηϲιν , τὸν αὐτὸν τρόπον ἔϲτιν ἐπινοῆϲαι κἀπὶ τῶν λέξεων . αἱ μὲν γὰρ αὐτῶν τρόπον τινὰ τῶν φωνηέντων ῥηταί εἰϲι , καθάπερ ἐπὶ τῶν ῥημάτων ἔϲτιν ἐπινοῆϲαι , ὀνομάτων , ἀντωνυμιῶν , ἐπιρρημάτων , ἅπερ ἐπιλέγεται ταῖϲ γινομέναιϲ ἐνεργείαιϲ , ἡνίκα ἐπιφθεγγόμεθα τὸ κάλλιϲτα τοῖϲ κατὰ τὸ δέον τι ἐνεργοῦϲιν , ἢ ὑγιῶϲ ἢ καλῶϲ · αἱ δὲ ὡϲπερεὶ ϲύμφωνα ἀναμένουϲι τὰ φωνήεντα , τουτέϲτιν τὰ προκατειλεγμένα τῶν μερῶν τοῦ λόγου , οὐ δυνάμεναι κατ᾿ ἰδίαν ῥηταὶ εἶναι , καθάπερ ἐπὶ τῶν προθέϲεων , τῶν ἄρθρων , τῶν ϲυνδέϲμων · τὰ γὰρ τοιαῦτα τῶν μορίων ἀεὶ ϲυϲϲημαίνει , εἴγε ἐν γενικῇ μὲν λέγομεν δι᾿ Ἀπολλωνίου , ὡϲεὶ γινώϲκοντοϲ Ἀπολλωνίου , κατὰ δὲ τὴν αἰτιατικὴν πτῶϲιν δι᾿ Ἀπολλώνιον , ὡϲ ἂν αὐτοῦ αἰτίου ὄντοϲ . οἵ τε ϲύνδεϲμοι πρὸϲ τὰϲ τῶν λόγων τάξειϲ ἢ ἀκολουθίαϲ τὰϲ ἰδίαϲ δυνάμειϲ παρεμφαίτουϲιν , ὅτε ϲυμπλεκτικῶϲ μὲν ἀκούεται ὁ ἤτοι ὅ γ᾿ ὣϲ εἰπὼν κατ᾿ ἄρ᾿ ἕζετο { Α 68 } . ἐν ἴϲῃ γὰρ δυνάμει τοῦ μέν παρείληπται , δι᾿ ὃ καὶ κατὰ τὴν ἑξῆϲ ϲυμπλοκὴν ἀναγκαίωϲ ὁ δέ ἐπηνέχθη ἐν τῷ τοῖϲι δ᾿ ἀνέϲτη { Α 68 } . τῇδε ἔχει καὶ τὰ ἄρθρα · ϲυμφερόμενα γὰρ τοῖϲ ὀνόμαϲιν τὴν ἐν αὑτοῖϲ δύναμιν ἐπαγγέλλεται , οὐκ ἔχοντα δὲ τῇδε μεθίϲταται εἰϲ τὰϲ καλουμέναϲ ἀντωνυμίαϲ , ὡϲ δεδείξεται ἐν τοῖϲ κατὰ μέροϲ , ἔνθα καὶ ἐπιδείξομεν τὸ αἴτιον , καθότι καὶ ἐπ᾿ ἄλλων μερῶν λόγου ταὐτὸ παρακολουθήϲει , ὥϲπερ πολλάκιϲ καὶ τὰ ὀνόματα ἐπιρρηματικῶϲ ἀκούεται .
Lemmas: ἔτι ὅς τρόπος ὁ στοιχεῖον ὅς μέν εἰμί φωνήεις , ὅς κατά ἑαυτοῦ φωνή ἀποτελέω , ὅς δέ σύμφωνος , ὅς ἄνευ ὁ φωνήεις οὐ ἔχω ῥητός ὁ ἐκφώνησις , ὁ αὐτός τρόπος εἰμί ἐπινοέω ἐπί ὁ λέξις . ὁ μέν γάρ αὐτός τρόπος τις ὁ φωνήεις ῥητός εἰμί , καθά ἐπί ὁ ῥῆμα εἰμί ἐπινοέω , ὄνομα , ἀντωνυμία , ἐπίρρημα , ὅς ἐπιλέγω ὁ γίγνομαι ἐνέργεια , ἡνίκα ἐπιφθέγγομαι ὁ καλός ὁ κατά ὁ δέω τις ἐνεργέω , ἤ ὑγιής ἤ καλός · ὁ δέ ὡσπερεί σύμφωνος ἀναμένω ὁ φωνήεις , τουτέστι ὁ προκαταλέγω ὁ μέρος ὁ λόγος , οὐ δύναμαι κατά ἴδιος ῥητός εἰμί , καθά ἐπί ὁ πρόθεσις , ὁ ἄρθρον , ὁ σύνδεσμος · ὁ γάρ τοιοῦτος ὁ μόριον ἀεί συσσημαίνομαι , εἰ ἐν γενικός μέν λέγω διά Ἀπολλώνιον , ὡσεί γιγνώσκω Ἀπολλώνιον , κατά δέ ὁ αἰτιατικός πτῶσις διά Ἀπολλώνιον , ὡς ἄν αὐτός αἴτιος εἰμί . ὁ τε σύνδεσμος πρός ὁ ὁ λόγος τάξις ἤ ἀκολουθία ὁ ἴδιος δύναμις παρεμφαιτους , ὅτε συμπλεκτικός μέν ἀκούω ὁ ἤτοι ὁ γε ὡς λέγω κατά ἄρα ἕζομαι { Α 68 } . ἐν ἴσος γάρ δύναμις ὁ μέν παραλαμβάνω , διά ὅς καί κατά ὁ ἑξῆς συμπλοκή ἀναγκαῖος ὁ δέ ἐπιφέρω ἐν ὁ ὁ δέ ἀνίστημι { Α 68 } . τῇδε ἔχω καί ὁ ἄρθρον · συμφέρω γάρ ὁ ὄνομα ὁ ἐν ἑαυτοῦ δύναμις ἐπαγγέλλω , οὐ ἔχω δέ τῇδε μεθίστημι εἰς ὁ καλέω ἀντωνυμία , ὡς δείκνυμι ἐν ὁ κατά μέρος , ἔνθα καί ἐπιδείκνυμι ὁ αἴτιος , καθότι καί ἐπί ἄλλος μέρος λόγος αὐτός παρακολουθέω , ὥσπερ πολλάκις καί ὁ ὄνομα ἐπιρρηματικός ἀκούω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.13
Ἴϲωϲ δὲ καὶ ἡ τάξιϲ τῶν ϲτοιχείων ἐν λόγῳ παραλαμβανομένη τοῦ δι᾿ ὅ τι τὸ α πρόκειται , εἶτα μετ᾿ αὐτὸ τὸ β , ἀπαιτήϲει καὶ τὴν κατὰ λόγον τῶν μερῶν τοῦ λόγου τάξιν , δι᾿ ὅ τι τὸ ὄνομα πρόκειται , μεθ᾿ ὅ ἐϲτι τὸ ῥῆμα καὶ τὰ ὑπόλοιπα μέρη τοῦ λόγου , ὡϲεὶ καὶ πάλιν ἐν ταῖϲ πτώϲεϲιν ἡ λεγομένη εὐθεῖα καὶ γενικὴ καὶ αἱ ὑπόλοιποι , ἔν τε ταῖϲ χρονικαῖϲ τομαῖϲ κατὰ τὰ ῥήματα ὁ ἐνεϲτώϲ , εἶτα ὁ παρατατικὸϲ καὶ οἱ ἑξῆϲ χρόνοι , ἔν τε γένεϲι τὸ ἀρϲενικόν , μεθ᾿ ὃ τὸ θηλυκὸν καὶ τρίτον τὸ τούτων ἀποφατικὸν οὐδέτερον , καὶ ἐπ᾿ ἄλλων πλείϲτων , περὶ ὧν ἰδίᾳ ποιηϲόμεθα ϲυναγωγήν . κατεπεῖγον μέντοι ἐϲτὶν ἕνεκα τῶν προεκκειμένων λόγων ἀντιπαραβάλλεϲθαι τὴν τάξιν τῶν μερῶν τοῦ λόγου . ἴϲωϲ τινὲϲ ἀπειρότερον ἀναϲτρέφοντεϲ περὶ τὰ τοιαῦτα τὰϲ ἰδίαϲ ἀπειρίαϲ παραμυθοῦνται , ὡϲ οὐ δέον περὶ τὰϲ τοιαύταϲ ζητήϲειϲ καταγίνεϲθαι , ὑπολαβόντεϲ τὰ τοιαῦτα κατὰ τύχην τεθεματίϲθαι . ἀλλὰ τούτοιϲ γε προϲγενήϲεται ἐν τοῖϲ καθόλου μηδὲν ἐν τάξει παραλαμβάνειν μηδὲ παρὰ τάξιν τι ἡμαρτῆϲθαι , ὅπερ πάντῃ ἠλίθιον · εἰ γὰρ ἐπὶ τινῶν δοίηϲ , ἀνάγκη κἀπὶ πάντων δοῦναι .
Lemmas: ἴσως δέ καί ὁ τάξις ὁ στοιχεῖον ἐν λόγος παραλαμβάνω ὁ διά ὅς τις ὁ α πρόκειμαι , εἶτα μετά αὐτός ὁ β , ἀπαιτέω καί ὁ κατά λόγος ὁ μέρος ὁ λόγος τάξις , διά ὅς τις ὁ ὄνομα πρόκειμαι , μετά ὅς εἰμί ὁ ῥῆμα καί ὁ ὑπόλοιπος μέρος ὁ λόγος , ὡσεί καί πάλιν ἐν ὁ πτῶσις ὁ λέγω εὐθύς καί γενικός καί ὁ ὑπόλοιπος , ἐν τε ὁ χρονικός τομή κατά ὁ ῥῆμα ὁ ἐνεστώς , εἶτα ὁ παρατατικός καί ὁ ἑξῆς χρόνος , ἐν τε γένος ὁ ἀρσενικός , μετά ὅς ὁ θηλυκός καί τρίτος ὁ οὗτος ἀποφατικός οὐδέτερος , καί ἐπί ἄλλος πολύς , περί ὅς ἴδιος ποιέω συναγωγή . κατεπείγω μέντοι εἰμί ἕνεκα ὁ προέκκειμαι λόγος ἀντιπαραβάλλω ὁ τάξις ὁ μέρος ὁ λόγος . ἴσως τις ἄπειρος ἀναστρέφω περί ὁ τοιοῦτος ὁ ἴδιος ἀπειρία παραμυθέομαι , ὡς οὐ δέω περί ὁ τοιοῦτος ζήτησις καταγίγνομαι , ὑπολαμβάνω ὁ τοιοῦτος κατά τύχη τεθοματίζω . ἀλλά οὗτος γε προσγίγνομαι ἐν ὁ καθόλου μηδείς ἐν τάξις παραλαμβάνω μηδέ παρά τάξις τις ἁμαρτάνω , ὅς πάντῃ ἠλίθιος · εἰ γάρ ἐπί τις δίδωμι , ἀνάγκη ἐπί πᾶς δίδωμι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.14
Ἔϲτιν οὖν ἡ τάξιϲ μίμημα τοῦ αὐτοτελοῦϲ λόγου , πάνυ ἀκριβῶϲ πρῶτον τὸ ὄνομα θεματίϲαϲα , μεθ᾿ ὃ τὸ ῥῆμα , εἴγε πᾶϲ λόγοϲ ἄνευ τούτων οὐ ϲυγκλείεται . παρὸν γοῦν πιϲτώϲαϲθαι ἐκ ϲυντάξεωϲ οἶον περιεχούϲηϲ τὰ μέρη τοῦ λόγου , ἐξ ἧϲ εἴπερ ὑποϲταλήϲεται ὄνομα ἢ ῥῆμα , τὰ τοῦ λόγου οὐ ϲυγκλείεται , εἰ μέντοι πάντα τὰ ὑπόλοιπα , οὐ πάντωϲ ἐλλείπει ὁ λόγοϲ . ὁ αὐτὸϲ ἄνθρωποϲ ὀλιϲθήϲαϲ ϲήμερον ρον κατέπεϲεν · ἔγκειται τὰ μέρη τοῦ λόγου παρὰ τὸν ϲύνδεϲμον , ἐπεὶ προϲτεθεὶϲ ἕτερον λόγον ἀπαιτήϲει . φέρε οὖν ἐλλεῖψαι τὸ ὄνομα ἢ τὸ ῥῆμα , καὶ ἐλλείψει ὁ λόγοϲ , ἐπιζητῶν ὅπου μὲν τὸ ῥῆμα , ὅπου δὲ τὸ ὄνομα , ὁ αὐτὸϲ ὀλιϲθήϲαϲ ϲήμερον κατέπεϲεν ἢ ὁ αὐτὸϲ ἄνθρωποϲ ὀλιϲθήϲαϲ ϲήμερον . εἰ μέντοι τιϲ ὑφέλοι τὸ ἐπίρρημα , οὐ πάντωϲ λείψει ὁ λόγοϲ · ὁ αὐτὸϲ ἄνθρωποϲ ὀλιϲθήϲαϲ πεϲεν . ἀλλ᾿ εἰ καὶ τὴν μετοχήν , οὐδ᾿ οὕτωϲ λείψει , οὐδ᾿ εἰ τὴν πρόθεϲιν · ὁ αὐτὸϲ ἄνθρωποϲ ἔπεϲεν · οὐδ᾿ εἰ τὸ ἀντωνυμικόν · λελείψεται γὰρ τὸ ὁ ἄνθρωπωϲ ἔπεϲεν . ἀλλ᾿ οὐδ᾿ εἰ τὸ ἄρθρον · τὸ γὰρ ἄνθρωποϲ ἔπεϲεν οὐ πάντωϲ ἀναφορὰν φορὰν ζητεῖ , πρώτην δ᾿ ἀφήγηϲιν τοῦ ἀνθρώπου . —
Lemmas: εἰμί οὖν ὁ τάξις μίμημα ὁ αὐτοτελής λόγος , πάνυ ἀκριβής πρῶτος ὁ ὄνομα θεματίζω , μετά ὅς ὁ ῥῆμα , εἰ πᾶς λόγος ἄνευ οὗτος οὐ συγκλείω . πάρειμι γοῦν πιστόω ἐκ σύνταξις οἷος περιέχω ὁ μέρος ὁ λόγος , ἐκ ὅς εἴπερ ὑποστέλλω ὄνομα ἤ ῥῆμα , ὁ ὁ λόγος οὐ συγκλείω , εἰ μέντοι πᾶς ὁ ὑπόλοιπος , οὐ πάντως ἐλλείπω ὁ λόγος . ὁ αὐτός ἄνθρωπος ὀλισθάνω σήμερον ἀντίμοιρος καταπίπτω · ἔγκειμαι ὁ μέρος ὁ λόγος παρά ὁ σύνδεσμος , ἐπεί προστίθημι ἕτερος λόγος ἀπαιτέω . φέρω οὖν ἐλλείβω ὁ ὄνομα ἤ ὁ ῥῆμα , καί ἐλλείπω ὁ λόγος , ἐπιζητέω ὅπου μέν ὁ ῥῆμα , ὅπου δέ ὁ ὄνομα , ὁ αὐτός ὀλισθάνω σήμερον καταπίπτω ἤ ὁ αὐτός ἄνθρωπος ὀλισθάνω σήμερον . εἰ μέντοι τις ὑφαιρέω ὁ ἐπίρρημα , οὐ πάντως λείπω ὁ λόγος · ὁ αὐτός ἄνθρωπος ὀλισθάνω πίπτω . ἀλλά εἰ καί ὁ μετοχή , οὐδέ οὕτως λείπω , οὐδέ εἰ ὁ πρόθεσις · ὁ αὐτός ἄνθρωπος πίπτω · οὐδέ εἰ ὁ ἀντωνυμικός · λείπω γάρ ὁ ὁ ἄνθρωπος πίπτω . ἀλλά οὐδέ εἰ ὁ ἄρθρον · ὁ γάρ ἄνθρωπος πίπτω οὐ πάντως ἀναφορά φορά ζητέω , πρῶτος δέ ἀφήγησις ὁ ἄνθρωπος . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.15
Οὐ τοῦτο δέ φημι , ὅτι οὐχὶ καὶ ἐξ ἀντωνυμίαϲ αὐτοτέλεια ϲυνίϲταται , ὅπου φαμὲν οὕτωϲ , ἐγὼ περιπατῶ , ϲὺ περιπατεῖϲ . τότε γὰρ ϲυνίϲταται ἡ αὐτοτέλεια , ὅταν ἀντ᾿ ὀνόματοϲ παραληφθῇ ἡ ἀντωνυμία καὶ δυνάμει πάλιν ἡ αὐτὴ ϲύνταξιϲ ᾖ . ὁπότε δὲ ἀνθυπάγεται ἀντωνυμία , ἐν τοῖϲ κατὰ μέροϲ εἰρήϲεται , καὶ ποῖα ῥήματα πρὸϲ τὰϲ εὐθείαϲ μόνον ϲυναρτᾶται , καὶ τίνα αὐτῶν πλαγίαϲ ἐπιζητεῖ .
Lemmas: οὐ οὗτος δέ φημί , ὅτι οὐ καί ἐκ ἀντωνυμία αὐτοτέλεια συνίστημι , ὅπου φημί οὕτως , ἐγώ περιπατέω , σύ περιπατέω . τότε γάρ συνίστημι ὁ αὐτοτέλεια , ὅταν ἀντί ὄνομα παραλαμβάνω ὁ ἀντωνυμία καί δύναμις πάλιν ὁ αὐτός σύνταξις εἰμί . ὁπότε δέ ἀνθυπάγω ἀντωνυμία , ἐν ὁ κατά μέρος λέγω , καί ποῖος ῥῆμα πρός ὁ εὐθεῖα μόνος συναρτάω , καί τίς αὐτός πλάγιος ἐπιζητέω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.16
Καὶ τοῦ ῥήματοϲ δὲ ἀναγκαίωϲ πρόκειται τὸ ὄνομα , ἐπεὶ τὸ διατιθέναι καὶ τὸ διατίθεϲθαι ϲώματοϲ ἴδιον , τοῖϲ δὲ ϲώμαϲιν ἐπίκειται ἡ θέϲιϲ τῶν ὀνομάτων , ἐξ ὦν ἡ ἰδιότηϲ τοῦ ῥήματοϲ , λέγω τὴν ἐνέργειαν καὶ τὸ πάθοϲ . — (
Lemmas: καί ὁ ῥῆμα δέ ἀναγκαῖος πρόκειμαι ὁ ὄνομα , ἐπεί ὁ διατίθημι καί ὁ διατίθημι σῶμα ἴδιος , ὁ δέ σῶμα ἐπίκειμαι ὁ θέσις ὁ ὄνομα , ἐκ ὅς ὁ ἰδιότης ὁ ῥῆμα , λέγω ὁ ἐνέργεια καί ὁ πάθος . — (
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.17
Παρυφίϲταται οὖν ἡ εὐθεῖα ἐν αὐτοῖϲ τοῖϲ ῥήμαϲιν , κατὰ μὲν τὸ πρῶτον καὶ δεύτερον ὁριζομένη , κατὰ δὲ τὸ τρίτον διὰ τὸ ἄπειρα εἶναι τὰ τρίτα ἀοριϲτουμένη , χωρὶϲ εἰ μὴ ἐξαίρετοϲ ἐνέργεια γένοιτο καθάπερ ἐπὶ τοῦ ἀϲτράπτει καὶ βροντᾷ . ) —
Lemmas: παρυφίστημι οὖν ὁ εὐθύς ἐν αὐτός ὁ ῥῆμα , κατά μέν ὁ πρῶτος καί δεύτερος ὁρίζω , κατά δέ ὁ τρίτος διά ὁ ἄπειρος εἰμί ὁ τρίτος ἀοριστέω , χωρίς εἰ μή ἐξαιρετός ἐνέργεια γίγνομαι καθά ἐπί ὁ ἀστράπτω καί βροντάω . ) —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.18
. Κατεκράτηϲεν οὖν καὶ ἡ ἀπ᾿ αὐτοῦ θέϲιϲ τὸ πάντα τὰ τοῦ λόγου μέρη καλεῖϲθαι ὀνόματα , ὡϲ ἂν αὐτοῦ προϋφεϲτῶτοϲ . εἰ γὰρ ἐκ τῶν ἐναντίων τιϲ ἐκεῖνο ἀποφαίνοιτο , ὡϲ ἐκ τῆϲ κοινῆϲ ὀνομαϲίαϲ τῶν λέξεων αὐτὸ ἀπηνέγκατο τὴν ἁπάντων ὀνομαϲίαν , καὶ κατὰ τοῦτο ἂν πρωτεύοι , θέϲιν τὴν πρώτην τῶν λέξεων ἐπιδεξάμενον , καθότι καὶ δείκνυμεν ὡϲ ἕνεκα τῆϲ εὑρέϲεωϲ τῶν ϲτοιχείων πάντα τὰ ϲτοιχεῖα παρὰ τὸ ἀλφεῖν ἠδύνατο μιᾷ ὀνομαϲίᾳ χρήϲαϲθαι τῇ τοῦ α , ὅπερ ἀφείλετο τὴν πάντων ὀνομαϲίαν διὰ τὴν ἐν αὐτῷ γενομένην πρώτην θέϲιν , ϲυνδραμόντοϲ καὶ τοῦ ἀπ᾿ αὐτοῦ φθόγγου · ϲυνέτρεχε γὰρ ἡ τοῦ ἀλφεῖν ἀρχὴ τῇ ἐκφωνήϲει τοῦ ϲτοιχείου , τῶν ὑπολειπομένων ἰδίαϲ ἐπεκτάϲειϲ εἰληφότων .
Lemmas: . κατακρατέω οὖν καί ὁ ἀπό αὐτός θέσις ὁ πᾶς ὁ ὁ λόγος μέρος καλέω ὄνομα , ὡς ἄν αὐτός προυφίστημι . εἰ γάρ ἐκ ὁ ἐναντίος τις ἐκεῖνος ἀποφαίνω , ὡς ἐκ ὁ κοινός ὀνομασία ὁ λέξις αὐτός ἀποφέρω ὁ ἅπας ὀνομασία , καί κατά οὗτος ἄν πρωτεύω , θέσις ὁ πρῶτος ὁ λέξις ἐπιδέχομαι , καθότι καί δείκνυμι ὡς ἕνεκα ὁ εὕρεσις ὁ στοιχεῖον πᾶς ὁ στοιχεῖον παρά ὁ ἀλφάνω δύναμαι εἷς ὀνομασία χράω ὁ ὁ α , ὅς ἀφαιρέω ὁ πᾶς ὀνομασία διά ὁ ἐν αὐτός γίγνομαι πρῶτος θέσις , συντρέχω καί ὁ ἀπό αὐτός φθόγγος · συντρέχω γάρ ὁ ὁ ἀλφάνω ἀρχή ὁ ἐκφώνησις ὁ στοιχεῖον , ὁ ὑπολείπω ἴδιος ἐπέκτασις λαμβάνω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.19
Οὐκ ἀλόγωϲ δὲ ἐκείνῳ οἶμαί τιϲ ἐπιϲτήϲει , τί δή ποτε οὐχὶ μετὰ τὴν τοῦ ὀνόματοϲ θέϲιν τὸ ἀντὶ τούτου μόριον παραλαμβανόμενον ὑπετάγη , λέγω δὴ τὴν ἀντωνυμίαν , εἴγε κατὰ ἀμοιβὴν τοῦ ὀνόματοϲ πάλιν ϲὺν τῷ ῥήματι ϲυνέχει τὸν λόγον . Περὶ οὗ ἂν προφανὴϲ ἀπόδειξιϲ γένοιτο ἥδε , ὡϲ ἕνεκα τῆϲ τῶν ῥημάτων ϲυνόδου ἐπενοήθηϲαν αἱ ἀντωνυμίαι . ἐπεὶ γὰρ τὰ ὀνόματα τρίτων προϲώπων ἐϲτὶν ἀποφατικά , καθὸ αἱ ἀπ᾿ αὐτῶν θέϲειϲ γινόμεναι οὔτε ἐπὶ τοῦ ἀποφαινομένου προϲώπου εἰϲὶν , ὅπερ ἐϲτὶν ἴδιον πρώτου προϲώπου · οὐ γὰρ δή γε ἑαυτοῖϲ τίθενται οἱ παῖδεϲ τὰ ὀνόματα , οὐδὲ πρὸϲ αὐτοὺϲ ἀποφαινόμενοι τὰϲ ὀνομαϲίαϲ ποιούμεθα , ὅπερ ἐϲτὶ δευτέρου προϲώπου · — ἦν δὲ τὰ ῥήματα ἐν τριϲὶν προϲώποιϲ καταγινόμενα , καὶ διὰ τοῦτο προϲεπενοεῖτο ἡ ἀντωνυμία ἐν προϲώποιϲ ὡριϲμένοιϲ καταγινομένη , ἀνταναπληροῦϲα καὶ τὴν θέϲιν τοῦ ὀνόματοϲ καὶ τὴν τάξιν τοῦ ῥήματοϲ , ὡϲ ἐν τοῖϲ τοιούτοιϲ ἐγὼ γράφω , ϲὺ γράφειϲ · καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἐνεποδίζετο τὸ ἐν τρίτῳ λέγειν προϲώπῳ Ἀρίϲταρχοϲ ἀναγινώϲκει , ὡϲ ἂν δύο τρίτων ϲυνόντων . ( οὐ τοῦτο δὲ παρίϲτημι , ὡϲ αἱ κατὰ τὸ τρίτον πρόϲωπον ἀντωνυμίαι περιτταί εἰϲι , δυναμένων τῶν ὀνομάτων κατὰ τὸ τρίτον πρόϲωπον παραλαμβάνεϲθαι · δι᾿ ὅ τι γὰρ καὶ ἐν τρίτοιϲ προϲώποιϲ καταγίνονται αἱ ἀντωνυμίαι , ἐν τοῖϲ κατὰ μέροϲ εἰρήϲεται . ) καὶ εἰ τοῦτο ἀληθέϲ , προφανὲϲ ὅτι προϋποϲτήϲεται ἡ τῶν ῥημάτων τάξιϲ τῶν δι᾿ αὐτὰ ἐπινοηθειϲῶν ἀντωνυμιῶν . —
Lemmas: οὐ ἄλογος δέ ἐκεῖνος οἴομαι τις ἐφίστημι , τίς δή ποτέ οὐ μετά ὁ ὁ ὄνομα θέσις ὁ ἀντί οὗτος μόριον παραλαμβάνω ὑποτάσσω , λέγω δή ὁ ἀντωνυμία , εἰ κατά ἀμοιβή ὁ ὄνομα πάλιν σύν ὁ ῥῆμα συνέχω ὁ λόγος . περί ὅς ἄν προφανής ἀπόδειξις γίγνομαι ὅδε , ὡς ἕνεκα ὁ ὁ ῥῆμα σύνοδος ἐπινοέω ὁ ἀντωνυμία . ἐπεί γάρ ὁ ὄνομα τρίτος πρόσωπον εἰμί ἀποφατικός , καθό ὁ ἀπό αὐτός θέσις γίγνομαι οὔτε ἐπί ὁ ἀποφαίνω πρόσωπον εἰμί , ὅς εἰμί ἴδιος πρῶτος πρόσωπον · οὐ γάρ δή γε ἑαυτοῦ τίθημι ὁ παῖς ὁ ὄνομα , οὐδέ πρός αὐτός ἀποφαίνω ὁ ὀνομασία ποιέω , ὅς εἰμί δεύτερος πρόσωπον · — εἰμί δέ ὁ ῥῆμα ἐν τρεῖς πρόσωπον καταγίγνομαι , καί διά οὗτος προσεπινοέω ὁ ἀντωνυμία ἐν πρόσωπον ὁρίζω καταγίγνομαι , ἀνταναπληρόω καί ὁ θέσις ὁ ὄνομα καί ὁ τάξις ὁ ῥῆμα , ὡς ἐν ὁ τοιοῦτος ἐγώ γράφω , σύ γράφω · καί διά οὗτος οὐ ἐμποδίζω ὁ ἐν τρίτος λέγω πρόσωπον Ἀρίσταρχος ἀναγιγνώσκω , ὡς ἄν δύο τρίτος σύνειμι . ( οὐ οὗτος δέ παρίστημι , ὡς ὁ κατά ὁ τρίτος πρόσωπον ἀντωνυμία περισσός εἰμί , δύναμαι ὁ ὄνομα κατά ὁ τρίτος πρόσωπον παραλαμβάνω · διά ὅς τις γάρ καί ἐν τρίτος πρόσωπον καταγίγνομαι ὁ ἀντωνυμία , ἐν ὁ κατά μέρος λέγω . ) καί εἰ οὗτος ἀληθής , προφανής ὅτι προυφίστημι ὁ ὁ ῥῆμα τάξις ὁ διά αὐτός ἐπινοέω ἀντωνυμία . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.20
Τὸ δὲ μεῖζον , τὰ ῥήματα προϲώπων τῶν κατ᾿ εὐθεῖαν νοουμένων ἐϲτὶ παραϲτατικά , ἅπερ ἀπολύτωϲ νοεῖται · ὁ γὰρ ἀποφαινόμενοϲ περιπατῶ ἢ γράφω οὐ πρὸϲ ἔνδειξιν ἑτέρου προϲώπου ὁρίζεται · αἱ δὲ ἀντωνυμίαι εἰϲ διάκριϲιν προϲώπου ἐπινοηθεῖϲαι ἐν μὲν ταῖϲ πλαγίαιϲ πτώϲεϲιν ἦϲαν καὶ ἐγκλιτικαί , αἵπερ εἰϲὶν ἀπολύτων προϲώπων παραϲτατικαί , παραλαμβάνονται δὲ καὶ εἰϲ ὀρθὴν τάϲιν εἰϲ παρέμπτωϲιν ἀντιδιαϲτελλομένου προϲώπου , ὡϲ ἔχει τὸ παῖδα δ᾿ ἐμοὶ λύϲαιτε { A 20 } πρὸϲ τὸ ὑμῖν μὲν θεοὶ δοῖεν { A 18 } καὶ τὸ ἡ δ᾿ ἐμὲ χειρὸϲ ἑλοῦϲα { μ 33 } . πρὸϲ τὸ φίλων ἀπάνευθεν ἑταίρων { μ 33 } . πῶϲ οὖν αἱ τῆϲ εὐθείαϲ πτώϲεωϲ ἀντωνυμίαι τὸ ἐγκλινόμενον πρόϲωπον οὐ παρεδέχοντο ; ἢ ὅτι προϋφεϲτώτων τῶν ῥημάτων καὶ ἀναπληρούντων τὸ τῆϲ εὐθείαϲ ἀπόλυτον πρόϲωπον εἰϲ οὐδὲν χρειῶδεϲ ἐπενοοῦντο αἱ τῆϲ εὐθείαϲ ἐγκλιτικαὶ ἀντωνυμίαι , τάχα παρελκόμεναι πλέον τῶν παραπληρωματικῶν ϲυνδέϲμων , οὓϲ ἀποδείξομεν καὶ ἀναγκαίωϲ παραλαμβανομένουϲ . ( ἡ γοῦν ἐγκλιθεῖϲα τῆϲ ὀρθῆϲ πτώϲεωϲ παρὰ Δωριεῦϲι τύ ἀναγκαίωϲ παρέφθειρε καὶ τὴν εὐθεῖαν , μεταϲτᾶϲα εἰϲ τὴν ϲυγγενῆ αἰτιατικήν . ) καὶ φαίνεται ὅτι ἐνέμειναν αἱ τῆϲ εὐθείαϲ ἀντωνυμίαι οὐ δι᾿ ἄλλο τι ἢ καθὸ τὰ ῥήματα , οὐ δυνάμενα παραϲτῆϲαι τὴν ἀντιδιαϲτολήν , ϲυμπαρελάμβανε τὴν ἀντωνυμίαν ἕνεκα τοῦ ἐξαιρέτου αὐτῆϲ ἰδιώματοϲ , λέγω τῆϲ ἀντιδιαϲτολῆϲ .
Lemmas: ὁ δέ μέγας , ὁ ῥῆμα πρόσωπον ὁ κατά εὐθεῖα νοέω εἰμί παραστατικός , ὅς ἀπόλυτος νοέω · ὁ γάρ ἀποφαίνω περιπατέω ἤ γράφω οὐ πρός ἔνδειξις ἕτερος πρόσωπον ὁρίζω · ὁ δέ ἀντωνυμία εἰς διάκρισις πρόσωπον ἐπινοέω ἐν μέν ὁ πλάγιος πτῶσις εἰμί καί ἐγκλιτικός , ὅς εἰμί ἀπόλυτος πρόσωπον παραστατικός , παραλαμβάνω δέ καί εἰς ὀρθός τάσις εἰς παρέμπτωσις ἀντιδιαστέλλω πρόσωπον , ὡς ἔχω ὁ παῖς δέ ἐγώ λύω { A 20 } πρός ὁ σύ μέν θεός δίδωμι { A 18 } καί ὁ ὁ δέ ἐγώ χείρ αἱρέω { μ 33 } . πρός ὁ φίλος ἀπάνευθε ἑταῖρος { μ 33 } . πῶς οὖν ὁ ὁ εὐθύς πτῶσις ἀντωνυμία ὁ ἐγκλίνω πρόσωπον οὐ παραδέχομαι ; ἤ ὅτι προυφίστημι ὁ ῥῆμα καί ἀναπληρόω ὁ ὁ εὐθεῖα ἀπόλυτος πρόσωπον εἰς οὐδείς χρειώδης ἐπινοέω ὁ ὁ εὐθεῖα ἐγκλιτικός ἀντωνυμία , τάχα παρέλκω πολύς ὁ παραπληρωματικός σύνδεσμος , ὅς ἀποδείκνυμι καί ἀναγκαῖος παραλαμβάνω . ( ὁ γοῦν ἐγκλίνω ὁ ὀρθός πτῶσις παρά Δωριεύς σύ ἀναγκαῖος παραφθείρω καί ὁ εὐθεῖα , μεθίστημι εἰς ὁ συγγενής αἰτιατικός . ) καί φαίνω ὅτι ἐμμένω ὁ ὁ εὐθεῖα ἀντωνυμία οὐ διά ἄλλος τις ἤ καθό ὁ ῥῆμα , οὐ δύναμαι παρίστημι ὁ ἀντιδιαστολή , συμπαραλαμβάνω ὁ ἀντωνυμία ἕνεκα ὁ ἐξαιρετός αὐτός ἰδίωμα , λέγω ὁ ἀντιδιαστολή .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.21
Καὶ ἡ μετοχὴ δὲ κατὰ τὴν δέουϲαν ἀκολουθίαν κατελέχθη μετὰ τὸ ῥῆμα , τῆϲ τάξεωϲ ἐκφαινούϲηϲ τὴν ἐκ τοῦ ῥήματοϲ μετάπτωϲιν εἰϲ αὐτήν ( ὥϲ γε ἐν τῷ περὶ μετοχῆϲ διὰ πλειόνων παρεϲτήϲαμεν ὡϲ ἀναγκαίωϲ αἱ μεταλήψειϲ τῶν ῥημάτων ἐγίνοντο εἰϲ πτωτικὰ ϲχήματα ϲὺν τοῖϲ παρεπομένοιϲ γένεϲι , τῶν ῥημάτων οὐ δυναμένων τὴν καταλληλότητα παραϲτῆϲαι ) . —
Lemmas: καί ὁ μετοχή δέ κατά ὁ δέω ἀκολουθία καταλέγω μετά ὁ ῥῆμα , ὁ τάξις ἐκφαίνω ὁ ἐκ ὁ ῥῆμα μετάπτωσις εἰς αὐτός ( ὡς γε ἐν ὁ περί μετοχή διά πολύς παρίστημι ὡς ἀναγκαῖος ὁ μετάληψις ὁ ῥῆμα γίγνομαι εἰς πτωτικός σχῆμα σύν ὁ παρέπομαι γένος , ὁ ῥῆμα οὐ δύναμαι ὁ καταλληλότης παρίστημι ) . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.22
Προφανὲϲ δ᾿ ὅτι καὶ ἡ ἐγγενομένη θέϲιϲ τοῦ ὀνόματοϲ οὐκ ἄλλωϲ ἂν ἐφυλάχθη , εἰ μὴ μετὰ τὸ ὄνομα καὶ τὸ ῥῆμα τὸ ἐκ τούτων ἐκ καταφάϲεωϲ ἠρτημένον μόριον παρελαμβάνετο , ὡϲ καὶ μετὰ τὸ ἀρρενικὸν καὶ θηλυκὸν τὸ τούτων ἀποφατικὸν εἰ γὰρ μὴ παραδεξαίμεθα τὴν τῶν προκειμένων μορίων προτέραν θέϲιν , καταλελείψεται τὸ μηδὲ μετοχὴν καλεῖν μηδὲ μὴν οὐδέτερον , ἐπεὶ τίνων δύο προϋφεϲτώτων γένοιτο ἂν ἀποφατικὸν τὸ οὐδέτερον , τίνων δὲ μεθέξει ἡ μετοχή ; ἀλλ᾿ οὐδὲ ἄλλου μορίου δύναιτο ἄν τιϲ παρέμπτωϲιν ποιήϲαϲθαι , λέγω ἀντωνυμίαϲ , ἐπιρρήματοϲ , ϲυνδέϲμου , ἄλλου του · οὐδὲ γὰρ τῆϲ τούτων ἰδιότητοϲ μετέϲχεν .
Lemmas: προφανής δέ ὅτι καί ὁ ἐγγίγνομαι θέσις ὁ ὄνομα οὐ ἄλλος ἄν φυλάσσω , εἰ μή μετά ὁ ὄνομα καί ὁ ῥῆμα ὁ ἐκ οὗτος ἐκ κατάφασις ἀρτάω μόριον παραλαμβάνω , ὡς καί μετά ὁ ἀρρενικός καί θηλυκός ὁ οὗτος ἀποφατικός εἰ γάρ μή παραδέχομαι ὁ ὁ πρόκειμαι μόριον πρότερος θέσις , καταλείπω ὁ μηδέ μετοχή καλέω μηδέ μήν οὐδέτερος , ἐπεί τίς δύο προυφίστημι γίγνομαι ἄν ἀποφατικός ὁ οὐδέτερος , τίς δέ μετέχω ὁ μετοχή ; ἀλλά οὐδέ ἄλλος μόριον δύναμαι ἄν τις παρέμπτωσις ποιέω , λέγω ἀντωνυμία , ἐπίρρημα , σύνδεσμος , ἄλλος τις · οὐδέ γάρ ὁ οὗτος ἰδιότης μετέχω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.23
Οὐχ ὡϲ ἔτυχε δὲ καὶ ἡ τοῦ ἄρθρου τάξιϲ προϲερρίφη , ρεύουϲα μὲν τὸ ϲυνηρτημένον τοῖϲ εἰρημένοιϲ πτωτικοῖϲ , ἐκκλίναϲα δὲ τὴν ἀπαράδεκτον τῶν ἄρθρων ἀντωνυμίαν , ὅπου γε καὶ μέχρι ῥήματοϲ ἡ τούτου ϲυνάρτηϲίϲ ἐϲτιν , τὸ φιλολογεῖν καλόν ἐϲτιν , τῷ γράφειν ἥδομαι .
Lemmas: οὐ ὡς τυγχάνω δέ καί ὁ ὁ ἄρθρον τάξις προσρίπτω , ῥεύω μέν ὁ συναρτάω ὁ λέγω πτωτικός , ἐκκλίνω δέ ὁ ἀπαράδεκτος ὁ ἄρθρον ἀντωνυμία , ὅπου γε καί μέχρι ῥῆμα ὁ οὗτος συνάρτησις εἰμί , ὁ φιλολογέω καλός εἰμί , ὁ γράφω ἥδομαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.24
Οὐ δεήϲετει ἐπιϲτάϲεωϲ ἡ ὑποῦϲα ἀντωνυμία , ὅπου γε καὶ παρεκινδύνευε μετὰ τὴν τοῦ ὀνόματοϲ θέϲιν παραλαμβάνεϲθαι . δ᾿ ὅτι καὶ τὸ ἀντί τινοϲ παραλαμβανόμενον μεταγενεϲτέραν θέϲιν ὁμολογεῖ τοῦ μετά τινοϲ . καὶ εἰ τὸ ἄρθρον μετὰ ὀνόματοϲ καὶ ἡ ἀντωνυμία ἀντ’ ὀνόματοϲ , δέδοται ὅτι τὸ ϲυνυπάρχον ἄρθρον τῷ ὀνόματι πρεϲβύτερόν ἐϲτι τῆϲ ἀντωνυμίαϲ . —
Lemmas: οὐ δέω ἐπίστασις ὁ ὕπειμι ἀντωνυμία , ὅπου γε καί παρακινδυνεύω μετά ὁ ὁ ὄνομα θέσις παραλαμβάνω . δέ ὅτι καί ὁ ἀντί τις παραλαμβάνω μεταγενής θέσις ὁμολογέω ὁ μετά τις . καί εἰ ὁ ἄρθρον μετά ὄνομα καί ὁ ἀντωνυμία ἀντί ὄνομα , δίδωμι ὅτι ὁ συνυπάρχω ἄρθρον ὁ ὄνομα πρέσβυς εἰμί ὁ ἀντωνυμία . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.25
Ἴϲωϲ γὰρ καὶ αἱ ἀναφορικαὶ ἀττωνυμίαι ἀντ’ ὀνομάτων εἰϲὶ τῶν ϲὺν ἄρθροιϲ λεγομένων · οὐ γὰρ δή γε τὰ ὀνόματα ἐξ αὑτῶν ἀναφορὰν παρίϲτηϲιν , εἰ μὴ ϲυμπαραλάβοιεν τὸ ἄρθρον , οὗ ἐξαίρετόϲ ἐϲτιν ἡ ἀναφορά · δυνάμει ἄρα ἀντὶ ἄρθρων παραλαμβάνεται . ( αὐτὰ γοῦν τὰ ἄρθρα τῆϲ πρὸϲ τὰ ὀνόματα ϲυναρτήϲεωϲ ἀποϲτάντα εἰϲ τὴν ὑποτεταγμένην ἀντωνυμίαν μεταπίπτει , ὡϲ ἐν τοῖϲ τοιούτοιϲ , ὁ γὰρ ἦλθε θοὰϲ ἐπὶ νῆαϲ Ἀχαιῶν { Α 12 } . ὃϲ γάρ ῥα μάλιϲτα ἥνδανε κηρύκων { ρ 172 } , τὸν δ’ ἀπαμειβόμενοϲ { e . g . Α 84 } . ὑπὲρ τῆϲ τοιαύτηϲ ϲυντάξεωϲ κατὰ τὸν προϲήκοντα λόγον ἐντελῶϲ τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ ἀποδείξομεν . )
Lemmas: ἴσως γάρ καί ὁ ἀναφορικός ἀττωνυμίαι ἀντί ὄνομα εἰμί ὁ σύν ἄρθρον λέγω · οὐ γάρ δή γε ὁ ὄνομα ἐκ ἑαυτοῦ ἀναφορά παρίστημι , εἰ μή συμπαραλαμβάνω ὁ ἄρθρον , ὅς ἐξαιρετός εἰμί ὁ ἀναφορά · δύναμις ἄρα ἀντί ἄρθρον παραλαμβάνω . ( αὐτός γοῦν ὁ ἄρθρον ὁ πρός ὁ ὄνομα συνάρτησις ἀφίστημι εἰς ὁ ὑποτάσσω ἀντωνυμία μεταπίπτω , ὡς ἐν ὁ τοιοῦτος , ὁ γάρ ἔρχομαι θοός ἐπί ναῦς Ἀχαιός { Α 12 } . ὅς γάρ ἄρα μάλα ἁνδάνω κῆρυξ { ρ 172 } , ὁ δέ ἀπαμείβομαι { e . g . Α 84 } . ὑπέρ ὁ τοιοῦτος σύνταξις κατά ὁ προσήκω λόγος ἐντελής ὁ ὁ σύνταξις ἀποδείκνυμι . )
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.26
Φαίνεται δ᾿ ὅτι καὶ ἡ πρόθεϲιϲ οὐ πρώτην ἔχουϲα θέϲιν καὶ . ἀρχαιοτέραν τῶν ἄλλων λέξεων τῇδε κατελέχθη , ὅπου γε οὐκ ἀπ’ ἰδίαϲ ἐννοίαϲ τὴν ὀνομαϲίαν εἴληχεν , ἀλλ’ ἐκ τοῦ τῶν προϋπόντων μορίων προτίθεϲθαι , ἅπερ εἰ μὴ προϋφεϲτήκοι , οὐδ’ αὐτὴ ϲυϲτήϲεται , καθὼϲ ἐπεδείκνυμεν κἀπὶ τῆϲ μετοχῆϲ . ἔνθα γοῦν καὶ τῆϲ τάξεωϲ ἔτυχεν , εἴγε ὁτὲ μὲν κατὰ ϲύνθεϲιν , ὁτὲ δὲ κατὰ παράθεϲιν προτίθεται τῶν κατειλεγμένων μορίων , ὥϲτε μεταγενεϲτέρα μέν ἐϲτι τῇ φύϲει , τῇ δὲ ϲυντάξει ἀρκτική ( καθότι ἔϲτι νοῆϲαι κἀπὶ τοῦ καλουμένου προτακτικοῦ ἄρθρου · οὐ γὰρ δή γε , ὅτι καὶ προτάϲϲεται , καὶ πρεϲβύτερον τῶν ὀνομάτων · ἰδοὺ γὰρ παρατιθέμενον τοῖϲ ὀνόμαϲι τὴν ἔκπαλαι τούτων γνῶϲιν ἀναπολεῖ ) .
Lemmas: φαίνω δέ ὅτι καί ὁ πρόθεσις οὐ πρῶτος ἔχω θέσις καί . ἀρχαῖος ὁ ἄλλος λέξις τῇδε καταλέγω , ὅπου γε οὐ ἀπό ἴδιος ἔννοια ὁ ὀνομασία λαγχάνω , ἀλλά ἐκ ὁ ὁ προύπειμι μόριον προτίθημι , ὅς εἰ μή προυφίστημι , οὐδέ αὐτός συνίστημι , καθώς ἐπιδείκνυμι ἐπί ὁ μετοχή . ἔνθα γοῦν καί ὁ τάξις τυγχάνω , εἰ ὅτε μέν κατά σύνθεσις , ὅτε δέ κατά παράθεσις προτίθημι ὁ καταλέγω μόριον , ὥστε μεταγενής μέν εἰμί ὁ φύσις , ὁ δέ σύνταξις ἀρκτικός ( καθότι εἰμί νοέω ἐπί ὁ καλέω προτακτικός ἄρθρον · οὐ γάρ δή γε , ὅτι καί προτάσσω , καί πρέσβυς ὁ ὄνομα · ἰδού γάρ παρατίθημι ὁ ὄνομα ὁ ἔκπαλαι οὗτος γνῶσις ἀναπολέω ) .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.27
Κἀπειδὴ τὸ ἐπίρρημα δυνάμει ἐϲτὶ ῥήματοϲ ἐπιθετικὴ ϲύνταξιϲ , ὡϲ καὶ ἡ ἐγγενομένη θέϲιϲ τοῦ ὀνόματοϲ μαρτυρεῖ , δεύτερον δὲ τὸ ῥῆμα τοῦ ὀνόματοϲ , δεύτερον ἄρα καὶ τὸ ἐπίρρημα προθέϲεωϲ τῆϲ κατὰ ϲύνθεϲιν καὶ παράθεϲιν προτιθεμένηϲ τῶν ὀνομάτων .
Lemmas: ἐπειδή ὁ ἐπίρρημα δύναμις εἰμί ῥῆμα ἐπιθετικός σύνταξις , ὡς καί ὁ ἐγγίγνομαι θέσις ὁ ὄνομα μαρτυρέω , δεύτερος δέ ὁ ῥῆμα ὁ ὄνομα , δεύτερος ἄρα καί ὁ ἐπίρρημα πρόθεσις ὁ κατά σύνθεσις καί παράθεσις προτίθημι ὁ ὄνομα .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.28
Ἐπὶ πᾶϲι δὲ τοῖϲ κατειλεγμένοιϲ ὁ τούτων ϲυνδετικὸϲ ϲύνδεϲμοϲ παρελαμβάνετο , οὐδὲν δυνάμενοϲ ἰδίᾳ παραϲτῆϲαι χωρὶϲ τῆϲ τῶν λέξεων ὕληϲ , καθάπερ οἱ τῶν ϲωμάτων δεϲμοὶ οὐκ εἰϲὶ χρειώδειϲ ἀνυποϲτάτων ὄντων τῶν ϲωμάτων .
Lemmas: ἐπί πᾶς δέ ὁ καταλέγω ὁ οὗτος συνδετικός σύνδεσμος παραλαμβάνω , οὐδείς δύναμαι ἴδιος παρίστημι χωρίς ὁ ὁ λέξις ὕλη , καθά ὁ ὁ σῶμα δεσμός οὐ εἰμί χρειώδης ἀνυπόστατος εἰμί ὁ σῶμα .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.29
Ἔϲτι δὲ καὶ διὰ πλειόνων τὰ τῆϲ τάξεωϲ ἀποδεῖξαι · ἀλλ᾿ ἐπεὶ οὐ περὶ ταύτηϲ ϲκοπὸϲ ἡμῖν πρόκειται , αὐτοῦ που περιγραπτέον τὸν λόγον .
Lemmas: εἰμί δέ καί διά πολύς ὁ ὁ τάξις ἀποδείκνυμι · ἀλλά ἐπεί οὐ περί οὗτος σκοπός ἐγώ πρόκειμαι , αὐτοῦ που περιγραπτέον ὁ λόγος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.30
Κἀκεῖνό γε πρῶτον ἐπιϲτατέον πρὸ τῆϲ κατὰ μέροϲ τοῦ λόγου ϲυντάξεωϲ , τί δή ποτε τὰ πευϲτικὰ τῶν μορίων εἰϲ δύο μέρη λόγου ἐχώρηϲε , λέγω τὸ ὀνοματικὸν καὶ τὸ ἐπιρρηματικόν , καὶ διὰ τί οὐκ εἰϲ ἓν ὀνοματικὸν καὶ ἓν ἐπιρρηματικόν , ἀλλ’ εἰϲ πλείονα , οἷον τίϲ , ποῖοϲ , πόϲοϲ , πόϲτοϲ , πηλίκοϲ , ποδαπόϲ , — πῶϲ , πότε , πηνίκα , ποῦ , πῇ , πόθεν . ἢ καὶ αὕτη ἀπόδειξίϲ ἐϲτι τοῦ τὰ ἐμψυχότατα μέρη τοῦ λόγου δύο εἶναι , ὄνομα καὶ ῥῆμα , ἅπερ οὐκ ἐν γνώϲει ὄντα τὴν κατ᾿ αὐτῶν πεῦϲιν ἔχει ϲυνεχῶϲ παραλαμβανομένην ; ἦν δὲ καὶ ἐν πλείοϲιν ὀνοματικοῖϲ καὶ ἐν πλείοϲιν ἐπιρρηματικοῖϲ διὰ λόγον τοιοῦτον .
Lemmas: ἐκεῖνος γε πρῶτος ἐπιστατέον πρό ὁ κατά μέρος ὁ λόγος σύνταξις , τίς δή ποτέ ὁ πευστικός ὁ μόριον εἰς δύο μέρος λόγος χωρέω , λέγω ὁ ὀνοματικός καί ὁ ἐπιρρηματικός , καί διά τίς οὐ εἰς εἷς ὀνοματικός καί εἷς ἐπιρρηματικός , ἀλλά εἰς πολύς , οἷος τίς , ποῖος , πόσος , πόστος , πηλίκος , ποδαπός , — πῶς , πότε , πηνίκα , ποῦ , πῇ , πόθεν . ἤ καί οὗτος ἀπόδειξις εἰμί ὁ ὁ ἔμψυχος μέρος ὁ λόγος δύο εἰμί , ὄνομα καί ῥῆμα , ὅς οὐ ἐν γνῶσις εἰμί ὁ κατά αὐτός πεῦσις ἔχω συνεχής παραλαμβάνω ; εἰμί δέ καί ἐν πολύς ὀνοματικός καί ἐν πολύς ἐπιρρηματικός διά λόγος τοιοῦτος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.31
Ὕπαρξίν τινοϲ ὑποκειμένου ἐπιζητοῦντέϲ φαμεν τίϲ κινεῖται ; τίϲ περιπατεῖ ; τίϲ λαλεῖ ; προδήλου μὲν οὔϲηϲ τῆϲ κινήϲεωϲ , τῆϲ περιπατήϲεωϲ , τῆϲ λαλιᾶϲ , τοῦ δὲ ἐνεργοῦντοϲ προϲώπου ἀδήλου καθεϲτῶτοϲ . ἔνθεν καὶ αἱ ἀνθυπαγωγαὶ ὀνοματικαὶ γίνονται , προϲηγορικαὶ ἢ κύριαι , τῶν κυρίων ἐμφανιζόντων καὶ τὴν γενικὴν οὐϲίαν · φαμὲν γὰρ ἢ ἄνθρωποϲ περιπατεῖ ἵπποϲ ἢ Τρύφων ἐγκειμένου πάλιν τοῦ ἀνθρώπου · ἢ μόριον τὸ ἀντ’ ὀνόματοϲ παραλαμβανόμενον , λέγω τοῦ κυρίου , ὅτε φαμὲν ἐγώ . —
Lemmas: ὕπαρξις τις ὑπόκειμαι ἐπιζητέω φημί τίς κινέω ; τίς περιπατέω ; τίς λαλέω ; πρόδηλος μέν εἰμί ὁ κίνησις , ὁ περιπάτησις , ὁ λαλιά , ὁ δέ ἐνεργέω πρόσωπον ἄδηλος καθίστημι . ἔνθεν καί ὁ ἀνθυπαγωγή ὀνοματικός γίγνομαι , προσηγορικός ἤ κύριος , ὁ κύριος ἐμφανίζω καί ὁ γενικός οὐσία · φημί γάρ ἤ ἄνθρωπος περιπατέω ἵππος ἤ Τρύφων ἔγκειμαι πάλιν ὁ ἄνθρωπος · ἤ μόριον ὁ ἀντί ὄνομα παραλαμβάνω , λέγω ὁ κύριος , ὅτε φημί ἐγώ . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.32
Κἀπεὶ οὐκ ἐμφανῆ ἦν τὰ ἐπιϲυμβαίνοντα τοῖϲ προκειμένοιϲ ὀνόμαϲιν ( αὐτὸ γὰρ μόνον τὸ τίϲ ὄνομα τὰ τῆϲ οὐϲίαϲ ἐπεζήτει , ᾗ ἐπέτρεχε τὸ ποιὸν καὶ τὸ ποϲὸν καὶ τὸ πηλίκον ) , προϲεπενοεῖτο καὶ ἡ κατὰ τούτων πεῦϲιϲ , ὅτε κατὰ μὲν ποιότητα ζητοῦντεϲ λέγομεν ποῖοϲ , κατὰ δὲ ποϲότητα πόϲοϲ , κατὰ δὲ πηλικότητα πηλίκοϲ , καὶ ἐν παραγωγῇ ἐθνικῇ τῇ ἀπὸ τοῦ ποῖοϲ τὸ ποδαπόϲ . ᾧ λόγῳ καὶ τὸ ἡμεδαπόϲ , ἔχον τὴν ἀντωνυμικὴν θέϲιν , καὶ ἔτι τὸ ὑμεδαπόϲ τό τε παρὰ τὸ ἄλλοϲ ἀλλοδαπόϲ , πάλιν τὴν ἀναίρεϲιν τῶν προϲώπων τῆν ἐθνικῆϲ παραγωγῆϲ ἐπαγγελλομένηϲ . ὥϲτε ἀνθυπάγεϲθαι μὲν τῷ ποῖοϲ , προλελημματιϲμένον ἀπὸ τοῦ τίϲ , ὡϲ κατ’ ἐπιθετικὴν πεῦϲιν , εἰ τύχοι , ὁ γραμματικόϲ , ὁ μουϲικόϲ , ὁ δρομεύϲ , ἔχοντοϲ τοῦ λόγου τῇδε , τίϲ ἀναγινώϲκει ; Τρύφων · πότεροϲ ἢ ποῖοϲ ; ὁ γραμματικόϲ ἢ ὁ ῥήτωρ , ἅπαντα τὰ δυνάμενα ἐπιϲυμβαίνειν τοῖϲ ἐκ τοῦ τίϲ ἀνθυπαγομένοιϲ ὀνόμαϲι κατ᾿ ἐπιθετικὴν ἔννοιαν . δι᾿ ὅ τι μέντοι τὰ ἀνθυπαγόμενα μετὰ τοῦ ἄρθρου τὴν ἀπόδοϲιν ἔχει , ὕϲτερον εἰρήϲεται . ἀλλ᾿ ἐπειδὴ καί τινα ἔϲτι δι᾿ ἑνικοῦ χαρακτῆροϲ πλῆθοϲ ἐμφαίνοντα , καὶ τούτων τῇ ἀγνοίᾳ ἡ πεῦϲιϲ χαρακτῆρα ἀπένειμε , λέγω ἐν τῷ πόϲοϲ , ὅτε ἐπὶ πλήθουϲ πυνθανόμεθα · καὶ ὅτε τάξιν τὴν καθ᾿ ἕκαϲτον ἀριθμὸν ἐπὶ πλήθουϲ ἐπιζητοῦμεν , ὡϲ ἐν τῷ πόϲτοϲ · καὶ ὡϲ προείπομεν , ἐπὶ μεγέθουϲ πηλίκοϲ , καὶ ἐπὶ ἐθνικῆϲ ἐννοίαϲ ποδαπόϲ .
Lemmas: ἐπεί οὐ ἐμφανής εἰμί ὁ ἐπισυμβαίνω ὁ πρόκειμαι ὄνομα ( αὐτός γάρ μόνος ὁ τίς ὄνομα ὁ ὁ οὐσία ἐπιζητέω , ὅς ἐπιτρέχω ὁ ποιός καί ὁ ποσός καί ὁ πηλίκος ) , προσεπινοέω καί ὁ κατά οὗτος πεῦσις , ὅτε κατά μέν ποιότης ζητέω λέγω ποῖος , κατά δέ ποσότης πόσος , κατά δέ πηλικότης πηλίκος , καί ἐν παραγωγή ἐθνικός ὁ ἀπό ὁ ποῖος ὁ ποδαπός . ὅς λόγος καί ὁ ἡμεδαπός , ἔχω ὁ ἀντωνυμικός θέσις , καί ἔτι ὁ ὑμεδαπός ὁ τε παρά ὁ ἄλλος ἀλλοδαπός , πάλιν ὁ ἀναίρεσις ὁ πρόσωπον τῆν ἐθνικός παραγωγή ἐπαγγέλλω . ὥστε ἀνθυπάγω μέν ὁ ποῖος , προλημματίζω ἀπό ὁ τίς , ὡς κατά ἐπιθετικός πεῦσις , εἰ τυγχάνω , ὁ γραμματικός , ὁ μουσικός , ὁ δρομεύς , ἔχω ὁ λόγος τῇδε , τίς ἀναγιγνώσκω ; Τρύφων · πότερος ἤ ποῖος ; ὁ γραμματικός ἤ ὁ ῥήτωρ , ἅπας ὁ δύναμαι ἐπισυμβαίνω ὁ ἐκ ὁ τίς ἀνθυπάγω ὄνομα κατά ἐπιθετικός ἔννοια . διά ὅς τις μέντοι ὁ ἀνθυπάγω μετά ὁ ἄρθρον ὁ ἀπόδοσις ἔχω , ὕστερον λέγω . ἀλλά ἐπειδή καί τις εἰμί διά ἑνικός χαρακτήρ πλῆθος ἐμφαίνω , καί οὗτος ὁ ἄγνοια ὁ πεῦσις χαρακτήρ ἀπονέμω , λέγω ἐν ὁ πόσος , ὅτε ἐπί πλῆθος πυνθάνομαι · καί ὅτε τάξις ὁ κατά ἕκαστος ἀριθμός ἐπί πλῆθος ἐπιζητέω , ὡς ἐν ὁ πόστος · καί ὡς προλέγω , ἐπί μέγεθος πηλίκος , καί ἐπί ἐθνικός ἔννοια ποδαπός .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.33
ἔϲθ᾿ ὅτε ἀνθυπάγεται καὶ τὰ ἐν ποιότητι , εἰ τύχοι , ὅτε λέγομεν ποδαπόϲ ἐϲτι Τρύφων , μέλαϲ ἢ λευκόϲ τι τοιοῦτον · ἅπερ οἶμαι οὐκ ἀληθῶϲ ἀνθυπάγεϲθαι τῇ ἐθνικῇ παραγωγῇ , ἀλλὰ τῇ πρὸϲ τοῦ πρωτοτύπου πεύϲει , λέγω τῇ ποῖοϲ , τούτῳ μέντοι διοίϲοντα , ᾗ τὰ 25 μὲν ἐκ τοῦ ποῖοϲ ἀνθυπαγόμενα μετὰ τοῦ ἄρθρου ῥητά ἐϲτι , ποῖοϲ Τρύφων εἰ τύχοι ὁ μέλαϲ ὁ λευκόϲ · ὁπότεροϲ Αἴαϲ ; ὁ Λοκρόϲ ἢ ὁ Τελαμώνιοϲ . ποδαπόϲ ἐϲτι Τρύφων ; τὸ μὲν ἀνενδοίαϲτον καὶ ὑγιὲϲ Ἀλεξανδρεύϲ , Ἀθηναῖοϲ · τὸ δὲ παρεμπῖπτον διὰ τὴν πρὸϲ τοῦ πρωτοτύπου , ὡϲ ἔφαμεν , πεῦϲιν ὁ μέλαϲ ἢ ὁ λευκόϲ . —
Lemmas: εἰμί ὅτε ἀνθυπάγω καί ὁ ἐν ποιότης , εἰ τυγχάνω , ὅτε λέγω ποδαπός εἰμί Τρύφων , μέλας ἤ λευκός τις τοιοῦτος · ὅς οἴομαι οὐ ἀληθής ἀνθυπάγω ὁ ἐθνικός παραγωγή , ἀλλά ὁ πρός ὁ πρωτότυπος πεῦσις , λέγω ὁ ποῖος , οὗτος μέντοι διαφέρω , ὅς ὁ 25 μέν ἐκ ὁ ποῖος ἀνθυπάγω μετά ὁ ἄρθρον ῥητός εἰμί , ποῖος Τρύφων εἰ τυγχάνω ὁ μέλας ὁ λευκός · ὁπότερος Αἴας ; ὁ Λοκρός ἤ ὁ Τελαμώνιος . ποδαπός εἰμί Τρύφων ; ὁ μέν ἀνενδοίαστος καί ὑγιής Ἀλεξανδρεύς , Ἀθηναῖος · ὁ δέ παρεμπίπτω διά ὁ πρός ὁ πρωτότυπος , ὡς φημί , πεῦσις ὁ μέλας ἤ ὁ λευκός . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.34
Ἤδη μέντοι ὑπ’ ὄψιν πιπτούϲηϲ τῆϲ οὐϲίαϲ καὶ τῆϲ ποιότητοϲ καὶ ἔτι τῶν ϲυμπαρεπομένῳν , ἔτι προϲγίνεται πεῦϲιϲ ἡ κατὰ τὴν ἰδιότητα τοῦ ὀνόματοϲ . ἀφορᾷ γοῦν ὁ Πρίαμοϲ { Γ 226 } πάντα τὰ προειρημένα , τὴν μὲν οὐϲίαν ἐν τῷ ὅδε , καὶ τὸ ἔθνοϲ ἐν τῷ Ἀχαιὸϲ ἀνήρ , καὶ τὴν ποιότητα ἐν τῷ ἠΰϲ , καὶ τὴν πηλικότητα ἐν τῷ μέγαϲ , οὐ μὴν τὴν ἰδιότητα τοῦ ὀνόματοϲ · ὅθεν ἀναπληροῦται ἐν τῷ οὗτοϲ δ’ Αἴαϲ ἐϲτὶ πελώριοϲ { Γ 229 } .
Lemmas: ἤδη μέντοι ὑπό ὄψις πίπτω ὁ οὐσία καί ὁ ποιότης καί ἔτι ὁ συμπαρέπομαι , ἔτι προσγίγνομαι πεῦσις ὁ κατά ὁ ἰδιότης ὁ ὄνομα . ἀφοράω γοῦν ὁ Πρίαμος { Γ 226 } πᾶς ὁ προλέγω , ὁ μέν οὐσία ἐν ὁ ὅδε , καί ὁ ἔθνος ἐν ὁ Ἀχαιός ἀνήρ , καί ὁ ποιότης ἐν ὁ ἐύς , καί ὁ πηλικότης ἐν ὁ μέγας , οὐ μήν ὁ ἰδιότης ὁ ὄνομα · ὅθεν ἀναπληρόω ἐν ὁ οὗτος δέ Αἴας εἰμί πελώριος { Γ 229 } .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.35
Καὶ τὰ ἐπιρρήματα δὲ φέρεται ἐπὶ τὰϲ ἀγνοουμέναϲ διαθέϲειϲ · ἢ κατὰ ποιότητα τῆϲ πράξεωϲ , ὥϲ φαμεν πῶϲ ἀνέγνω ; ἀνθυπάγοντεϲ δυνάμει ἐπιθετικὸν τὸ ἐπίρρημα , εἰ τύχοι , καλῶϲ , ῥητορικῶϲ , φιλοϲόφωϲ · — ἢ οὐ τοῦτο ἐπιζητοῦντεϲ , χρόνον δὲ καθ’ ὃν τὰ τῆϲ διαέϲεωϲ ἐγένετο , πότε , πηνίκα ; οἷϲ ἀνθυπάγεται πάλιν ἐχθέϲ , πρώην , πάλαι · ἢ τόπον ἐν ᾧ τὰ τῆϲ πράξεωϲ γίνεται , ποῦ νῦν δεῦρο κιὼν λίπεϲ Ἕκτορα { Κ 406 } ; καὶ διαφορᾷ τῇ ἐκ τόπου ἢ εἰϲ τόπον , πῇ ἔβη Ἀνδρομόχη { Ζ 377 } ; πόθεν παρεγένου ; γινώϲκει γοῦν Ὀδυϲϲεὺϲ πόθεν ἦλθεν ὁ Ἐλπήνωρ , καὶ οὔ φηϲι πόθεν ἦλθεϲ ; οὐ μὴν τὴν ἔφοδον , δι᾿ ὅ φηϲι πῶϲ ἦλθεϲ { λ 57 } ; Ὡϲ μὲν οὖν τὰ προκείμενα μόρια ἀναγκαίωϲ ἢ ἐπιρρηματικά ἐϲτιν ἢ ὀνοματικά , ἀπεδείχθη · περὶ ὧν τῆϲ ϲυντάξεωϲ κατὰ τὸ ἑξῆϲ εἰρήϲεται .
Lemmas: καί ὁ ἐπίρρημα δέ φέρω ἐπί ὁ ἀγνοέω διάθεσις · ἤ κατά ποιότης ὁ πρᾶξις , ὡς φημί πῶς ἀναγιγνώσκω ; ἀνθυπάγω δύναμις ἐπιθετικός ὁ ἐπίρρημα , εἰ τυγχάνω , καλός , ῥητορικός , φιλόσοφος · — ἤ οὐ οὗτος ἐπιζητέω , χρόνος δέ κατά ὅς ὁ ὁ διαέσεως γίγνομαι , πότε , πηνίκα ; ὅς ἀνθυπάγω πάλιν χθές , πρῴην , πάλαι · ἤ τόπος ἐν ὅς ὁ ὁ πρᾶξις γίγνομαι , ποῦ νῦν δεῦρο κίω λείπω Ἕκτωρ { Κ 406 } ; καί διαφορά ὁ ἐκ τόπος ἤ εἰς τόπος , πῇ βαίνω Ἀνδρομόχη { Ζ 377 } ; πόθεν παραγίγνομαι ; γιγνώσκω γοῦν Ὀδυσσεύς πόθεν ἔρχομαι ὁ Ἐλπήνωρ , καί οὐ φημί πόθεν ἔρχομαι ; οὐ μήν ὁ ἔφοδος , διά ὅς φημί πῶς ἔρχομαι { λ 57 } ; ὡς μέν οὖν ὁ πρόκειμαι μόριον ἀναγκαῖος ἤ ἐπιρρηματικός εἰμί ἤ ὀνοματικός , ἀποδείκνυμι · περί ὅς ὁ σύνταξις κατά ὁ ἑξῆς λέγω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.36
, Ἑπεὶ οὖν τὰ ὑπόλοιπα τῶν μερῶν τοῦ λόγου ἀνάγεται πρὸϲ τὴν τοῦ ῥήματοϲ καὶ τοῦ ὀνόματοϲ ϲύνταξιν , ἐξ ἧϲ καὶ τὴν τοῦ ὀνόματοϲ ἔϲχε θέϲιν , δέον διαλαβεῖν περὶ ἑκάϲτου τοῦ τε ϲυμπαραλαμβανομένου καὶ τοῦ ἀνθυπαγομένου ἢ καὶ ϲυμπαραλαμβανομένου , ὡϲ αἱ ἀντωνυμίαι ἀντὶ τῶν ὀνομάτων καὶ μετὰ τῶν ὀνομάτων , καὶ ἔτι αἱ μετοχαὶ ἀντὶ τῶν ῥημάτων καὶ μετὰ τῶν ῥημάτων , καὶ ἐπὶ τῶν ἑξῆϲ μερῶν τοῦ λόγου .
Lemmas: , ἐπεί οὖν ὁ ὑπόλοιπος ὁ μέρος ὁ λόγος ἀνάγω πρός ὁ ὁ ῥῆμα καί ὁ ὄνομα σύνταξις , ἐκ ὅς καί ὁ ὁ ὄνομα ἔχω θέσις , δέω διαλαμβάνω περί ἕκαστος ὁ τε συμπαραλαμβάνω καί ὁ ἀνθυπάγω ἤ καί συμπαραλαμβάνω , ὡς ὁ ἀντωνυμία ἀντί ὁ ὄνομα καί μετά ὁ ὄνομα , καί ἔτι ὁ μετοχή ἀντί ὁ ῥῆμα καί μετά ὁ ῥῆμα , καί ἐπί ὁ ἑξῆς μέρος ὁ λόγος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.37
Τὰ μὲν οὖν ἄρθρα ἡ τῶν ὀνομάτων ϲύνταξιϲ παραλαμβάνει καὶ ἔτι ἡ τῶν ῥημάτων , ὡϲ ἔνεϲτιν ἐπὶ τῶν ἀπαρεμφάτων φάναι τὸ φιλοϲοφεῖν ὠφέλιμον , τῷ περιπατεῖν ἥδομοι , καὶ ἔτι ἐπὶ παντὶ μέρει λόγου οὐδὲν ϲημαίνοντι πλέον ἢ αὐτὸ μόνον τὸ ὄνομα τῆϲ φωνῆϲ , ὥϲτε πρὸϲ τὸ ὑπακουόμενον ἔξωθεν τὸ ἄρθρον ἀνατείνεϲθαι , ὁ μέν προτακτικόϲ ἐϲτι τοῦ δέ · ἀνάγεται γὰρ πρὸϲ τὸ ϲύνδεϲμοϲ · τὸ λέγε προϲτακτικόν ἐϲτι · δῆλον ὡϲ πρὸϲ τὸ ῥῆμα . καὶ ἐπί γε τῶν πτωτικῶν . ὅτε γάρ φαμεν ὁ Ἀρίϲταρχοϲ , πρὸϲ τὸ νοούμενον γένοϲ τὸ ἄρθρον παρατίθεμεν · ὅτε δὲ οὕτωϲ , τὸ Ἀρίϲταρχοι προπαροξύνεται , τὸ Ἀρίϲταρχοι εἰϲ οι λήγει , πρὸϲ τὸ ὄνομα τῆϲ φωνῆϲ φαμεν , ὑπακουομένου τοῦ ὀνόματοϲ , καθότι καὶ εἴ τιϲ οὕτωϲ εἶποι , ἡ ϲήμερον , ἡ χθέϲ . δι᾿ ὃ καὶ ἑνικῶϲ πάντοτε τὰ τοιαῦτα ἄρθρα παραλαμβάνεται . πᾶν γὰρ μέροϲ λόγου ἕν ἐϲτιν , ἐξ αὐτῶν γε μὴν παρυφίϲταταί τινα πληθυντικά . ἓν γὰρ τὸ ἄνθρωποι ὅϲον ἐφ’ ἑαυτῷ κατὰ τὸν μεριϲμὸν τοῦ λόγου , παριϲτάνει ἐκ τοῦ δηλουμένου πληθυντικὴν ἔννοιαν . ἀλλὰ καὶ ὅτε τινὲϲ ἀποφαίνονται ἀϲυνάρθρουϲ τὰϲ ἀντωνυμίαϲ , οὐ πρὸϲ τὴν φωνὴν ἀποτείνονται , πρὸϲ δὲ τὸ ἐξ αὐτῆϲ δηλούμενον , ὃ μετὰ δείξεώϲ ἐϲτι προϲώπων παραϲτατικόν · ἐπειδὴ πάλιν ὅϲον ἐφ’ ἑαυτῇ ἡ φωνὴ προϲλαμβάνει ἄρθρον , ὅτε φαμέν ἡ ἐγώ μόνον ὀρθοτονεῖται , ἡ ϲοί ἐγκλίνεται .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἄρθρον ὁ ὁ ὄνομα σύνταξις παραλαμβάνω καί ἔτι ὁ ὁ ῥῆμα , ὡς ἔνειμι ἐπί ὁ ἀπαρέμφατος φημί ὁ φιλοσοφέω ὠφέλιμος , ὁ περιπατέω ἥδω , καί ἔτι ἐπί πᾶς μέρος λόγος οὐδείς σημαίνω πολύς ἤ αὐτός μόνος ὁ ὄνομα ὁ φωνή , ὥστε πρός ὁ ὑπακούω ἔξωθεν ὁ ἄρθρον ἀνατείνω , ὁ μέν προτακτικός εἰμί ὁ δέ · ἀνάγω γάρ πρός ὁ σύνδεσμος · ὁ λέγω προστακτικός εἰμί · δῆλος ὡς πρός ὁ ῥῆμα . καί ἐπί γε ὁ πτωτικός . ὅτε γάρ φημί ὁ Ἀρίσταρχος , πρός ὁ νοέω γένος ὁ ἄρθρον παρατίθημι · ὅτε δέ οὕτως , ὁ Ἀρίσταρχος προπαροξύνω , ὁ Ἀρίσταρχος εἰς οι λήγω , πρός ὁ ὄνομα ὁ φωνή φημί , ὑπακούω ὁ ὄνομα , καθότι καί εἰ τις οὕτως λέγω , ὁ σήμερον , ὁ χθές . διά ὅς καί ἑνικός πάντοτε ὁ τοιοῦτος ἄρθρον παραλαμβάνω . πᾶς γάρ μέρος λόγος εἷς εἰμί , ἐκ αὐτός γε μήν παρυφίστημι τις πληθυντικός . εἷς γάρ ὁ ἄνθρωπος ὅσος ἐπί ἑαυτοῦ κατά ὁ μερισμός ὁ λόγος , παριστάνω ἐκ ὁ δηλόω πληθυντικός ἔννοια . ἀλλά καί ὅτε τις ἀποφαίνω ἀσύναρθρος ὁ ἀντωνυμία , οὐ πρός ὁ φωνή ἀποτείνω , πρός δέ ὁ ἐκ αὐτός δηλέομαι , ὅς μετά δείξις εἰμί πρόσωπον παραστατικός · ἐπειδή πάλιν ὅσος ἐπί ἑαυτοῦ ὁ φωνή προσλαμβάνω ἄρθρον , ὅτε φημί ὁ ἐγώ μόνος ὀρθοτονέω , ὁ σύ ἐγκλίνω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.38
Οὐ μετρίωϲ δέ τινεϲ ἐϲφάληϲαν ὑπολαβόντεϲ τὴν παράθεϲιν τῶν ἄρθρων εἰϲ γένουϲ διάκριϲιν παρατίεϲθαι τοῖϲ ὀνόμαϲι . πρὸϲ οὓϲ ἀντείρηται διὰ πλειόνων ἐν τῷ περὶ γενῶν · καὶ νῦν δὲ ἀπαιτούϲηϲ τῆϲ ϲυντάξεωϲ ὀλίγα πρὸϲ αὐτοὺϲ ἐκθηϲόμεθα , ἅπερ διελέγξειε τὴν διεψευϲμένην αὐτῶν δόξαν .
Lemmas: οὐ μέτριος δέ τις σφάλλω ὑπολαμβάνω ὁ παράθεσις ὁ ἄρθρον εἰς γένος διάκρισις παρατίθημι ὁ ὄνομα . πρός ὅς ἀντερῶ διά πολύς ἐν ὁ περί γένος · καί νῦν δέ ἀπαιτέω ὁ σύνταξις ὀλίγος πρός αὐτός ἐκτίθημι , ὅς διελέγχω ὁ διαψεύδω αὐτός δόξα .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.39
Πρῶτον ὅτι οὐδὲν μέροϲ λόγου ἐπενοήθη εἰϲ διάκριϲιν ἀμφιβολίαϲ ἑτέρου μέρουϲ λόγου , ἕκαϲτον δὲ αὐτῶν ἐξ ἰδίαϲ ἐννοίαϲ ἀνάγεται , ὡϲ δεδείξεται ἐν τοῖϲ ἑξῆϲ . ἐπιλύεται γοῦν ἡ τοῦ γένουϲ ϲύνοδοϲ ἐκ τῶν παρεπομένων μερῶν τοῦ λόγου , καθότι καὶ τὰ ἄλλα μόρια ἐν πλείοϲι ϲημαινομένοιϲ γινόμενα διὰ μιᾶϲ φωνῆϲ τῇ προειρημένῃ ϲυντάξει ἀπολύεται τῆϲ ἀμφιβόλου προφορᾶϲ . οὐ ϲυνόντοϲ γοῦν τοῦ ἄρθρου ἐν τῷ ϲώφρων οὖϲα Ἑλένη ἡρπάγη ὑπὸ Ἀλεξάνδρου τὸ ἀμφίβολον τοῦ ϲώφρων ἐκ τῶν ϲυμπαρεπομένων ἀπέβαλε · τὸ μέντοι ἐκ τῶν θεῶν ἐπεκλώϲθη Ὀδυϲϲεῖ τὸ μὴ θανεῖν κατὰ θάλαϲϲαν , κἂν μετὰ τοῦ ἄρθρου λέγηται , ἀλλ᾿ ὅμωϲ ἐπικρατεῖται πρὸϲ τῆϲ ἀμφιβολίαϲ τοῦ γένουϲ , πότερον οἱ θεοὶ ἢ αἱ Μοῖραι . πῶϲ οὖν οὐ γέλοιον εἰϲ διάκριϲιν γένουϲ παραλαμβάνεϲθαι τὰ ἄρθρα , ὅπου γε ἄρθρου μὲν ὄντοϲ ἀμφιβάλλεται τὸ γένοϲ , μὴ ὄντοϲ δὲ ἀπολύεται τῆϲ ἀμφιβολίαϲ ;
Lemmas: πρῶτος ὅτι οὐδείς μέρος λόγος ἐπινοέω εἰς διάκρισις ἀμφιβολία ἕτερος μέρος λόγος , ἕκαστος δέ αὐτός ἐκ ἴδιος ἔννοια ἀνάγω , ὡς δείκνυμι ἐν ὁ ἑξῆς . ἐπιλύω γοῦν ὁ ὁ γένος σύνοδος ἐκ ὁ παρέπομαι μέρος ὁ λόγος , καθότι καί ὁ ἄλλος μόριον ἐν πολύς σημαίνω γίγνομαι διά εἷς φωνή ὁ προλέγω σύνταξις ἀπολύω ὁ ἀμφίβολος προφορά . οὐ σύνειμι γοῦν ὁ ἄρθρον ἐν ὁ σώφρων εἰμί Ἑλένη ἁρπάζω ὑπό Ἀλέξανδρος ὁ ἀμφίβολος ὁ σώφρων ἐκ ὁ συμπαρέπομαι ἀποβάλλω · ὁ μέντοι ἐκ ὁ θεός ἐπικλώθω Ὀδυσσεύς ὁ μή θνῄσκω κατά θάλασσα , ἐάν μετά ὁ ἄρθρον λέγω , ἀλλά ὅμως ἐπικρατέω πρός ὁ ἀμφιβολία ὁ γένος , πότερος ὁ θεός ἤ ὁ Μοῖρα . πῶς οὖν οὐ γέλοιος εἰς διάκρισις γένος παραλαμβάνω ὁ ἄρθρον , ὅπου γε ἄρθρον μέν εἰμί ἀμφιβάλλω ὁ γένος , μή εἰμί δέ ἀπολύω ὁ ἀμφιβολία ;