ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.110
Ϲυμφέρεται τοῖϲ ὀνόμαϲι καὶ ἡ τῶν μετοχῶν ϲύνταξιϲ , καθ᾿ ὃν ἐπεδείξαμεν λόγον ἐν τῷ περὶ μετοχῶν . μετὰ μὲν οὖν κυρίων , ἡνίκα οὕτω φαμέν , ὁ Πτολεμαῖοϲ γυμναϲιαρχήϲαϲ ἐτιμήθη , ὁ Διονύϲιοϲ τυραννήϲαϲ ἐμέμφθη , ὅπερ καὶ χωρὶϲ ἄρθρου τὸν αὐτὸν λόγον ϲυγκλείει . καὶ ἡ μὲν τοιαύτη ϲύνταξιϲ χρονικῶϲ νοεῖται , μετὰ τὸ γυμναϲιαρχῆϲαι ἐτιμήθη , μετὰ τὸ τυραννῆϲαι6 ἐμέμφθη . εἰ δὲ αἱ μετοχαὶ προϲλάβοιεν τὰ ἄρθρα , πλειόνων Πτολεμαίων ἐμφάνιϲιϲ νοεῖται , ὥϲτε οὐκ ἀπιθάνωϲ ἔϲτιν φάναι ὡϲ τὰ ἑνικὰ ἄρθρα παρεμφαίνειν καὶ πλῆθοϲ . εἰ γὰρ τῇδέ τιϲ ἀποφαίνοιτο , ὁ γυμναϲιαρχήϲαϲ Πτολεμαῖοϲ ἐτιμήθη , οὐχ ἕνα δηλώϲει Πτολεμαῖον , πλείοναϲ δέ , ἐξ ὧν ὁ εἷϲ τιμῆϲ μετέλαβεν . ὅτι γὰρ τὸ ἄρθρον αἴτιόν ἐϲτιν τῆϲ παρεμφάϲεωϲ τοῦ πλήθουϲ , ϲυμφανὲϲ ἐκ τοῦ ἀποβαλλομένου ἄρθρου · ὁ γυμναϲιαρχήϲαϲ Πτολεμαῖοϲ ἐτιμήθη , καὶ πάλιν τοῦ ἑνὸϲ νοουμένου Πτολεμαίου , γυμναϲιαρχήϲαϲ Πτολεμαῖοϲ ἐτιμήθη . —
Lemmas: συμφέρω ὁ ὄνομα καί ὁ ὁ μετοχή σύνταξις , κατά ὅς ἐπιδείκνυμι λόγος ἐν ὁ περί μετοχή . μετά μέν οὖν κύριος , ἡνίκα οὕτως φημί , ὁ Πτολεμαῖος γυμνασιαρχέω τιμάω , ὁ Διονύσιος τυραννεύω μέμφομαι , ὅς καί χωρίς ἄρθρον ὁ αὐτός λόγος συγκλείω . καί ὁ μέν τοιοῦτος σύνταξις χρονικός νοέω , μετά ὁ γυμνασιαρχέω τιμάω , μετά ὁ τυραννέω μέμφομαι . εἰ δέ ὁ μετοχή προσλαμβάνω ὁ ἄρθρον , πολύς Πτολεμαῖος ἐμφάνισις νοέω , ὥστε οὐ ἀπίθανος εἰμί φημί ὡς ὁ ἑνικός ἄρθρον παρεμφαίνω καί πλῆθος . εἰ γάρ τῇδε τις ἀποφαίνω , ὁ γυμνασιαρχέω Πτολεμαῖος τιμάω , οὐ εἷς δηλόω Πτολεμαῖος , πολύς δέ , ἐκ ὅς ὁ εἷς τιμή μεταλαμβάνω . ὅτι γάρ ὁ ἄρθρον αἴτιος εἰμί ὁ παρέμφασις ὁ πλῆθος , συμφανής ἐκ ὁ ἀποβάλλω ἄρθρον · ὁ γυμνασιαρχέω Πτολεμαῖος τιμάω , καί πάλιν ὁ εἷς νοέω Πτολεμαῖος , γυμνασιαρχέω Πτολεμαῖος τιμάω . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.111
Ἔϲτι καὶ ἐν προϲηγορικοῖϲ ἡ τοιαύτη ϲύνταξιϲ . ἐφ᾿ οὗ καὶ τρίτοϲ λόγοϲ ἀνακύπτει . καὶ ἔϲτω ὁ μὲν πρῶτοϲ τοιοῦτοϲ , χρονικὴν διαφορὰν παρεμφαίνων , ὁ παῖϲ δειπνήϲαϲ κοιμάϲθω · ὁ δὲ δεύτεροϲ , ἡνίκα πλῆθοϲ παρεμφαίνεται , ὁ δειπνήϲαϲ παῖϲ κοιμάϲθω , ἐφ᾿ οὗ καὶ ἀοριϲτώδηϲ ἡ ϲύνταξιϲ γίνεται τοῦ ἄρθρου , ἔνθεν καὶ οἱ ἀπὸ τῆϲ Ϲτοᾶϲ τὰ τοιαῦτα μόρια ἀοριϲτώδη ἐκάλεϲαν · τρίτοϲ δὲ ὃϲ τὴν αὐτὴν μὲν ἔχει ϲύνταξιν , οὐ μὴν ἀοριϲτωδῶϲ πάντωϲ νοεῖται , ἀναφορικῶϲ δέ . φέρε γάρ τινα δειπνῆϲαι τῶν παίδων καὶ κατὰ τούτου γίνεϲθαι τὰ τῆϲ προϲτάξεωϲ · καὶ πάλιν τὰ τοῦ λόγου τῇδε καταϲτήϲεται , ὁ δειπνήϲαϲ παῖϲ κοιμάϲθω , καθὼϲ εἰ ἐν παιϲὶν ἀτακτήϲειεν παῖϲ , ἐφ᾿ οὗ ἂν φαίη ὁ διδάϲκαλοϲ ὁ ἀτακτήϲαϲ παῖϲ τυπτέϲθω .
Lemmas: εἰμί καί ἐν προσηγορικός ὁ τοιοῦτος σύνταξις . ἐπί ὅς καί τρίτος λόγος ἀνακύπτω . καί εἰμί ὁ μέν πρῶτος τοιοῦτος , χρονικός διαφορά παρεμφαίνω , ὁ παῖς δειπνέω κοιμάω · ὁ δέ δεύτερος , ἡνίκα πλῆθος παρεμφαίνω , ὁ δειπνέω παῖς κοιμάω , ἐπί ὅς καί ἀοριστώδης ὁ σύνταξις γίγνομαι ὁ ἄρθρον , ἔνθεν καί ὁ ἀπό ὁ Στοά ὁ τοιοῦτος μόριον ἀοριστώδης καλέω · τρίτος δέ ὅς ὁ αὐτός μέν ἔχω σύνταξις , οὐ μήν ἀοριστώδης πάντως νοέω , ἀναφορικός δέ . φέρω γάρ τις δειπνέω ὁ παῖς καί κατά οὗτος γίγνομαι ὁ ὁ πρόσταξις · καί πάλιν ὁ ὁ λόγος τῇδε καθίστημι , ὁ δειπνέω παῖς κοιμάω , καθώς εἰ ἐν παῖς ἀτακτέω παῖς , ἐπί ὅς ἄν φημί ὁ διδάσκαλος ὁ ἀτακτέω παῖς τύπτω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.112
Οὐκ ἔϲτιν ἡ πρώτη ϲύνταξιϲ ἐντριβεϲτέρα χωρὶϲ ἄρθρων λεγομένη , καθάπερ ἡ ἐπὶ τῶν κυρίων , εἴγε τὰ κύρια διὰ τὴν ἐν αὐτοῖϲ ἰδιότητα οὐχ οὕτωϲ προϲδέεται τοῦ ἄρθρου , καθάπερ τὰ κοινὴν ἔννοιαν ἔχοντα . δυνάμει γὰρ ϲυϲτέλλεται ἐκ τῆϲ πολλῆϲ ποιότητοϲ τῇ παραθέϲει τοῦ ἄρθρου , εἴγε ἀοριϲτῶδεϲ μὲν τὸ παῖϲ δειπνήϲαϲ ἐκοιμήθη , οὐ μὴν τὸ ὁ παῖϲ δειπνήϲαϲ ἐκοιμήθη . εὐπαράδεκτον δὲ τὸ Πτολεμαῖοϲ δειμπαται . ἐκοιμήθη , οὐχ οὕτωϲ ἀπαιτοῦν τὸ ἄρθρον .
Lemmas: οὐ εἰμί ὁ πρῶτος σύνταξις ἐντριβής χωρίς ἄρθρον λέγω , καθά ὁ ἐπί ὁ κύριος , εἰ ὁ κύριος διά ὁ ἐν αὐτός ἰδιότης οὐ οὕτως προσδέω ὁ ἄρθρον , καθά ὁ κοινός ἔννοια ἔχω . δύναμις γάρ συστέλλω ἐκ ὁ πολύς ποιότης ὁ παράθεσις ὁ ἄρθρον , εἰ ἀοριστώδης μέν ὁ παῖς δειπνέω κοιμάω , οὐ μήν ὁ ὁ παῖς δειπνέω κοιμάω . εὐπαράδεκτος δέ ὁ Πτολεμαῖος δειμπαται . κοιμάω , οὐ οὕτως ἀπαιτέω ὁ ἄρθρον .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.113
Οἷόν τὲ ἐϲτιν τοῖϲ προϲηγορικοῖϲ ὀνόμαϲι προϲνέμειν ἄρθρον καὶ ταῖϲ ϲυνταϲϲομέναιϲ ϲομέναιϲ μετοχαῖϲ , ὁ παῖϲ ὁ δειπνήϲαϲ κοιμᾶται , καθότι καὶ ἐπὶ τῶν προϲηγορικῶν καὶ ἐπιθετικῶν , ὁ ἵπποϲ ὁ λευκὸϲ τρέχει · ὅπερ ταὐτὸν ϲυνάγει τοῖϲ ἀπὸ τοῦ ἐπιθετικοῦ ἀρχομένοιϲ ϲὺν τῷ ἄρθρῳ καὶ τοῖϲ ἀπὸ μετοχῆϲ , ὁ λευκὸϲ ἵπποϲ τρέχει , ὁ δειπνήϲαϲ παῖϲ κοιμᾶται . ἃ δὴ καὶ μᾶλλον καταλληλότερά ἐϲτιν τῶν ὑπερκειμένων .
Lemmas: οἷος τε εἰμί ὁ προσηγορικός ὄνομα προσνέμω ἄρθρον καί ὁ συντάσσω σομεναι μετοχή , ὁ παῖς ὁ δειπνέω κοιμάω , καθότι καί ἐπί ὁ προσηγορικός καί ἐπιθετικός , ὁ ἵππος ὁ λευκός τρέχω · ὅς αὐτός συνάγω ὁ ἀπό ὁ ἐπιθετικός ἄρχω σύν ὁ ἄρθρον καί ὁ ἀπό μετοχή , ὁ λευκός ἵππος τρέχω , ὁ δειπνέω παῖς κοιμάω . ὅς δή καί μάλα κατάλληλος εἰμί ὁ ὑπέρκειμαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.114
Ἔτι κἀκεῖνο τηρητέον , ὡϲ ἡ προϲτακτικὴ ἐκφορὰ τῶν ῥημάτων μάτων αἰτία γίνεται τοῦ ἀοριϲτωδῶϲ νοεῖϲθαι τὴν ϲύνταξιν τοῦ ἄρθρου καὶ τῆϲ μετοχῆϲ , ὁ τυραννοκτονήϲαϲ τιμάϲθω . ἡ γὰρ ὁριϲτικὴ ἔγκλιϲιϲ ἐπὶ ἐνεϲτῶϲι καὶ παρῳχημένοιϲ ἀναφορικωτέραν τὴν ϲύνταξιν ποιεῖται , ὁ τυραννοκτονήϲαϲ τιμᾶται , ὁ τυραννοκτονήϲαϲ ἐτιμήθη . πάλιν γὰρ ἡ τοῦ μέλλοντοϲ ἀοριϲτωδῶϲ νοεῖται καθ᾿ ἣην προεκτεθείμεθα τήρηϲιν , ὁ τυραννοκτονήϲαϲ τιμηθήϲεται , πάνυ εὐλόγωϲ , εἴγε τὰ γινόμενα καὶ γεγονότα εὔδηλα , τὰ δὲ ἐϲόμενα ἀδηλότερα καὶ ἐντεῦθεν ἀοριϲτοῦται τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ . Καὶ προφανῶϲ ἐκ τοῦ τοιούτου δείκνυται ὡϲ ἅπαντα τὰ προϲτακτικὰ ἐγκειμένην ἔχει τὴν τοῦ μέλλοντοϲ διάθεϲιν , προϲταϲϲόμενα ἢ εἰϲ παρατατικὴν διάθεϲιν ἢ εἰϲ ϲυντελικήν . ϲχεδὸν γὰρ ἐν ἴϲῳ ἐϲτὶν τὸ ὁ τυραννοκτονήϲαϲ τιμάϲθω τῷ τιμηθήϲεται κατὰ τὴν τοῦ χρόνου ἔννοιαν , τῇ ἐγκλίϲει διηλλαχόϲ , καθὸ τὸ μὲν προϲτακτικόν , τὸ δὲ ὁριϲτικόν . — (
Lemmas: ἔτι ἐκεῖνος τηρητέον , ὡς ὁ προστακτικός ἐκφορά ὁ ῥῆμα ματάω αἰτία γίγνομαι ὁ ἀοριστώδης νοέω ὁ σύνταξις ὁ ἄρθρον καί ὁ μετοχή , ὁ τυραννοκτονέω τιμάω . ὁ γάρ ὁριστικός ἔγκλισις ἐπί ἐνίστημι καί παροίχομαι ἀναφορικός ὁ σύνταξις ποιέω , ὁ τυραννοκτονέω τιμάω , ὁ τυραννοκτονέω τιμάω . πάλιν γάρ ὁ ὁ μέλλω ἀοριστώδης νοέω κατά εἰμί προεκτίθεμαι τήρησις , ὁ τυραννοκτονέω τιμάω , πάνυ εὔλογος , εἰ ὁ γίγνομαι καί γίγνομαι εὔδηλος , ὁ δέ εἰμί ἄδηλος καί ἐντεῦθεν ἀοριστόω ὁ ὁ σύνταξις . καί προφανής ἐκ ὁ τοιοῦτος δείκνυμι ὡς ἅπας ὁ προστακτικός ἔγκειμαι ἔχω ὁ ὁ μέλλω διάθεσις , προστάσσω ἤ εἰς παρατατικός διάθεσις ἤ εἰς συντελικός . σχεδόν γάρ ἐν ἴσος εἰμί ὁ ὁ τυραννοκτονέω τιμάω ὁ τιμάω κατά ὁ ὁ χρόνος ἔννοια , ὁ ἔγκλισις διαλλάσσω , καθό ὁ μέν προστακτικός , ὁ δέ ὁριστικός . — (
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.115
Πῶϲ οὖν οὐ γελοῖοί εἰϲιν οἱ ὑπολαβόντεϲ ῥήματα προϲτακτικὰ μέλλοντοϲ χρόνου , ὅπου γε πάντα ϲυνωθεῖται εἰϲ τὴν τοῦ μέλλοντοϲ ἔννοιαν ; ἐπὶ γὰρ μὴ γινομένοιϲ ἢ μὴ γεγονόϲιν ἡ πρόϲταξιc τὰ δὲ μὴ γινόυενα ἢ μὴ γεγονότα , ἐπιτηδειότητα δὲ ἔχοντα εἰϲ τὸ ἔϲεϲθαι , μέλλοντόϲ ἐϲτιν , Εἴγε καὶ τῶν προϲταχθέντων τὰ μὴ γινόμενα τὸν λόγον ἔχει μετὰ ἀποφάϲεωϲ καὶ τῆϲ τοῦ μέλλοντοϲ ἐννοίαϲ , οὐ δυνήϲομαι , οὐ ποιήϲω . κἂν γὰρ οὕτω φαμέν , οὐ δύναμαι βαϲτάϲαι , ἐν ἴϲῳ ἐϲτὶ τῷ οὐ δυνήϲομαι . εἰϲ τὸ γίνεϲθαι οὖν ἢ γενέϲθαι ἡ πρόϲταξιϲ γίνεται , ἀποφαϲκομένη μετὰ τῆϲ τοῦ μέλλοντοϲ ἐννοίαϲ , εἰϲ μὲν παράταϲιν , ϲκαπτέτω τὰϲ ἀμπέλουϲ , εἰϲ δὲ ϲυντελείωϲιν , ϲκαψάτω τὰϲ ἀμπέλουϲ .
Lemmas: πῶς οὖν οὐ γέλοιος εἰμί ὁ ὑπολαμβάνω ῥῆμα προστακτικός μέλλω χρόνος , ὅπου γε πᾶς συνωθέω εἰς ὁ ὁ μέλλω ἔννοια ; ἐπί γάρ μή γίγνομαι ἤ μή γίγνομαι ὁ πρόσταξις ὁ δέ μή γινουενη ἤ μή γίγνομαι , ἐπιτηδειότης δέ ἔχω εἰς ὁ εἰμί , μέλλω εἰμί , εἰ καί ὁ προστάσσω ὁ μή γίγνομαι ὁ λόγος ἔχω μετά ἀπόφασις καί ὁ ὁ μέλλω ἔννοια , οὐ δύναμαι , οὐ ποιέω . ἐάν γάρ οὕτως φημί , οὐ δύναμαι βαστάζω , ἐν ἴσος εἰμί ὁ οὐ δύναμαι . εἰς ὁ γίγνομαι οὖν ἤ γίγνομαι ὁ πρόσταξις γίγνομαι , ἀποφάσκω μετά ὁ ὁ μέλλω ἔννοια , εἰς μέν παράτασις , σκάπτω ὁ ἄμπελος , εἰς δέ συντελείωσις , σκάπτω ὁ ἄμπελος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.116
Τί δὲ τὸ ταράξαν τοὺϲ παραδεξαμένουϲ μέλλοντοϲ προϲτακτικά ; Μόνον τὸ γραψέτω καὶ γραψάτω καὶ τὸ οἶϲε θέειον , γρπΰ { χ 481 } , ἅπερ ἀπολύεται ἐντελέϲτερον ἐν τῷ περὶ προϲτακτικῶν · ἀπαιτοῦντοϲ δὲ καὶ νῦν τοῦ λόγου ὀλίγα παραθηϲόμεθα , ὅτι ποιητικώτερον μὲν τὸ οἶϲε κατ᾿ ἐναλλαγὴν εἴρηται φωνῆϲ τῆϲ φέρε , τῆϲ δὲ γραψάτω τὸ γραψέτω καὶ τὰ ὅμοια , οὐ κατὰ διάφορον μὲν χρόνον , κατὰ δὲ ἐκλογῆν ὀνόματοϲ , ὁπότερον εἴη κατωρθωμένον , καθάπερ ἤδη προεμελετήθη ἡ τοιαύτη ζήτηϲιϲ ἐν τῇ ὁριϲτικῇ ἐγκλίϲει , ἔγραψαϲ ἢ ἔγραψεϲ , οὐ διαφορᾶϲ οὔϲηϲ χρονικῆϲ , αὐτὸ δὲ μόνον γραφῆϲ , δυναμένηϲ οὐκ ἀπιθάνωϲ παραλαμβάνεϲθαι , ὡϲ ἐπιδείκνυμεν ἐν τῷ περὶ ῥημάτων . )
Lemmas: τίς δέ ὁ ταράσσω ὁ παραδέχομαι μέλλω προστακτικός ; μόνος ὁ γραψίημι καί γράφω καί ὁ φέρω θεῖος , γρύψ { χ 481 } , ὅς ἀπολύω ἐντελής ἐν ὁ περί προστακτικός · ἀπαιτέω δέ καί νῦν ὁ λόγος ὀλίγος παρατίθημι , ὅτι ποιητικός μέν ὁ φέρω κατά ἐναλλαγή λέγω φωνή ὁ φέρω , ὁ δέ γράφω ὁ γραψίημι καί ὁ ὅμοιος , οὐ κατά διάφορος μέν χρόνος , κατά δέ ἐκλογή ὄνομα , ὁπότερος εἰμί κατορθόω , καθά ἤδη προμελετάω ὁ τοιοῦτος ζήτησις ἐν ὁ ὁριστικός ἔγκλισις , γράφω ἤ γρείψω , οὐ διαφορά εἰμί χρονικός , αὐτός δέ μόνος γραφή , δύναμαι οὐ ἀπίθανος παραλαμβάνω , ὡς ἐπιδείκνυμι ἐν ὁ περί ῥῆμα . )
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.117
Αἱ προκείμεναι ϲυντάξειϲ , ὑποϲτελλομένων τῶν κυρίων ὀνομάτων , ἀδιαφόρωϲ ἔχουϲι τὰϲ ἀναϲτροφὰϲ χωρὶϲ ἄρθρου λεγομέναϲ , ἄνθρωποϲ δραμὼν ἐνίκηϲεν , δραμὼν ἄνθρωποϲ ἐνίκηϲεν · ἄνθρωπον ἀγαθὸν ὕβριϲαϲ , ἀγαθὸν ἄνθρωπον ὕβριϲαϲ . οὐκ ἐπιζητήϲει οὖν τὸ ἄνδρα πολύτροπον { α 1 } πάντωϲ ἄρθρον , χωρὶϲ εἰ μὴ τὸν κατ᾿ ἐξοχὴν ἄνδρα θέλοιμεν διαϲτεῖλαι , ( καθὼϲ ἐδιδάξαμεν κἀν ταῖϲ ἀρχαῖϲ ὡϲ καὶ ἐξοχῆϲ παραϲτατικὰ τὰ ἄρθρα , ὅτε οὕτω φαμέν , οὗτόϲ ἐϲτιν ὁ ἀνήρ , οὗτόϲ ἐϲτιν ὁ γραμματικόϲ ) , καθότι ἔϲτιν ἐπινοῆϲαι κἀν ταῖϲ κατὰ γενικὴν κτητικαῖϲ ϲυντάξεϲιν . —
Lemmas: ὁ πρόκειμαι σύνταξις , ὑποστέλλω ὁ κύριος ὄνομα , ἀδιάφορος ἔχω ὁ ἀναστροφή χωρίς ἄρθρον λέγω , ἄνθρωπος τρέχω νικάω , τρέχω ἄνθρωπος νικάω · ἄνθρωπος ἀγαθός ὑβρίζω , ἀγαθός ἄνθρωπος ὑβρίζω . οὐ ἐπιζητέω οὖν ὁ ἀνήρ πολύτροπος { α 1 } πάντως ἄρθρον , χωρίς εἰ μή ὁ κατά ἐξοχή ἀνήρ ἐθέλω διαστέλλω , ( καθώς διδάσκω ἐν ὁ ἀρχή ὡς καί ἐξοχή παραστατικός ὁ ἄρθρον , ὅτε οὕτως φημί , οὗτος εἰμί ὁ ἀνήρ , οὗτος εἰμί ὁ γραμματικός ) , καθότι εἰμί ἐπινοέω ἐν ὁ κατά γενικός κτητικός σύνταξις . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.118
μοναδικαὶ γὰρ οὖϲαι αἱ κτήϲειϲ τὸ ἄρθρον ἀπαιτοῦϲιν , οὐ τῇδε δὲ ἔχουϲαι 10 καὶ χωρὶϲ ἄρθρων λέγονται . τοῦ μὲν προτέρου ἡ ψυχή ϲου ἀγαθή ἐϲτιν , ἡ μοῖρα ἡ Νέϲτοροϲ πολυχρόνιοϲ ἦν τοῦ δὲ ἑτέρου θεράπαινά ϲου πρὸϲ ἐμὲ ἦλθεν , γνώριμοϲ Ἀριϲτάρχου διελέξατό μοι . ταῦτα γὰρ εἰ ἐθέλοι τιϲ μοναδικῶϲ ἐκθέϲθαι , προϲθήϲει ἄρθρον , ἡ θεράπαινά ϲου , ὁ γνώριμοϲ Ἀριϲτάρχου . καὶ πολλῶν ὑπουϲῶν νεῶν φαίη τιϲ ἂν ναῦϲ ϲου κατέπλευϲεν , ναῦϲ ϲου ἕϲτηκεν ἐν τῷ λιμένι · μοναδικῆϲ δὲ πάλιν τῆϲ κτήϲεωϲ νοουμένηϲ προϲθείη τιϲ ἂν τὸ ἄρθρον , καθὼϲ κἀκεῖνο νοητέον λείπειν νηῦϲ δέ μοι ἧδ᾿ ἕϲτηκεν { α 185 } , καθὼϲ ἐν ἑτέροιϲ ἐδιδάξαμεν . νῦν δ᾿ ὧδε ξὺν νηἴ κατήλυθον { α 182 } ὑπαγορεύει γὰρ ξὺν μιᾷ νηΐ · ξυμφανὲϲ κἀκ τοῦ ὧδε , ϲημαίνοντοϲ τὸ οὕτωϲ ὡϲ ὁρᾷϲ , οὐχ ὡϲ ἐπέβαλλεν βαϲιλεῖ . Προδήλωϲ οὖν κἀκεῖνο λείπει ἄρθρῳ μῆνιν ἄειδε θεά { A 1 } , τὴν Ἀχιλλέωϲ οὐλομένην μῆνιν ἓν γὰρ τὸ πάθοϲ , ὡϲ μοῖρα , ὡϲ ψυχή .
Lemmas: μοναδικός γάρ εἰμί ὁ κτῆσις ὁ ἄρθρον ἀπαιτέω , οὐ τῇδε δέ ἔχω 10 καί χωρίς ἄρθρον λέγω . ὁ μέν πρότερος ὁ ψυχή σύ ἀγαθός εἰμί , ὁ μοῖρα ὁ Νέστωρ πολυχρόνιος εἰμί ὁ δέ ἕτερος θεράπαινα σύ πρός ἐγώ ἔρχομαι , γνώριμος Ἀρίσταρχος διαλέγω ἐγώ . οὗτος γάρ εἰ ἐθέλω τις μοναδικός ἐκτίθημι , προστίθημι ἄρθρον , ὁ θεράπαινα σύ , ὁ γνώριμος Ἀρίσταρχος . καί πολύς ὕπειμι ναῦς φημί τις ἄν ναῦς σύ καταπλέω , ναῦς σύ ἵστημι ἐν ὁ λιμήν · μοναδικός δέ πάλιν ὁ κτῆσις νοέω προστίθημι τις ἄν ὁ ἄρθρον , καθώς ἐκεῖνος νοέω λείπω ναῦς δέ ἐγώ ὅδε ἵστημι { α 185 } , καθώς ἐν ἕτερος διδάσκω . νῦν δέ ὧδε σύν ναῦς κατέρχομαι { α 182 } ὑπαγορεύω γάρ σύν εἷς ναῦς · συμφανής ἐκ ὁ ὧδε , σημαίνω ὁ οὕτως ὡς ὁράω , οὐ ὡς ἐπιβάλλω βασιλεύς . πρόδηλος οὖν ἐκεῖνος λείπω ἄρθρον μῆνις ἀείδω θεά { A 1 } , ὁ Ἀχιλλεύς ὄλλυμι μῆνις εἷς γάρ ὁ πάθος , ὡς μοῖρα , ὡς ψυχή .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.119
Ἀκολούθωϲ χωρητέον καὶ ἐπὶ τὰϲ πυϲματικὰϲ ϲυντάξειϲ . Τὸ δὴ τίϲ ϲυντάϲϲεται κυρίοιϲ ὀνόμαϲιν μετὰ ῥήματοϲ τοῦ ὀνομάζεται ἤ ἔϲτιν ἤ τινοϲ τῶν ϲυνωνυμούντων , ἀνθυποφορὰν δὲ ἔχει τὴν ἐκ τοῦ πύϲματοϲ ἀντωνυμικήν , τίϲ Τρύφων ὀνομάζεται ; τίϲ Τρύφων λέγεται ; πρὸϲ ὅν φαμεν ἐγώ ἢ οὗτοϲ ἤ τι τῶν ϲυζύγων . ἢ ἀντεϲτραμμένωϲ μετὰ ἀντωνυμίαϲ , ἀνθυποφορᾶϲ οὔϲηϲ ὀνοματικῆϲ . διὰ μὲν γὰρ ἄγνοιαν καταϲτήματόϲ φηϲιν ὁ Νέϲτωρ τίϲ δ᾿ οὗτοϲ κατὰ νῆαϲ ἀνὰ ϲτρατὸν ἔρχεαι οἶοϲ { Κ 82 } ; ᾧ ἀνθυπηνέχθη τὸ γνώϲεαι Ἀτρείδην Ἀγαμέμνονα { Κ 88 } ὁ μέντοι Πρίαμοϲ ὁρῶν τὸν Ἀλγαμέμνονα πεῦϲιν ποιεῖται τὴν κατὰ τοῦ κυρίου ὀνόματοϲ , πρὸϲ ὃν πάλιν ὑπάγεται τὸ οὗτοϲ δ᾿ Ἀτρείδηϲ { Γ 178 } , ἀναγκαίωϲ ϲυνενεχθείϲηϲ τῷ ὀνόματι τῆϲ δεικτικῆϲ ἀντωνυμίαϲ , ἵνα ἀφορίϲῃ τὸ τοῦ Ἀγαμέμνονοϲ πρόϲωπον πολλῶν ϲυνόντων .
Lemmas: ἀκόλουθος χωρέω καί ἐπί ὁ πυσματικός σύνταξις . ὁ δή τίς συντάσσω κύριος ὄνομα μετά ῥῆμα ὁ ὀνομάζω ἤ εἰμί ἤ τις ὁ συνωνυμέω , ἀνθυποφορά δέ ἔχω ὁ ἐκ ὁ πύσμα ἀντωνυμικός , τίς Τρύφων ὀνομάζω ; τίς Τρύφων λέγω ; πρός ὅς φημί ἐγώ ἤ οὗτος ἤ τις ὁ σύζυγος . ἤ ἀντιστρέφω μετά ἀντωνυμία , ἀνθυποφορά εἰμί ὀνοματικός . διά μέν γάρ ἄγνοια κατάστημα φημί ὁ Νέστωρ τίς δέ οὗτος κατά ναῦς ἀνά στρατός ἔρχομαι οἶος { Κ 82 } ; ὅς ἀνθυποφέρω ὁ γιγνώσκω Ἀτρείδης Ἀγαμέμνων { Κ 88 } ὁ μέντοι Πρίαμος ὁράω ὁ Ἀλγαμέμνονα πεῦσις ποιέω ὁ κατά ὁ κύριος ὄνομα , πρός ὅς πάλιν ὑπάγω ὁ οὗτος δέ Ἀτρείδης { Γ 178 } , ἀναγκαῖος συμφέρω ὁ ὄνομα ὁ δεικτικός ἀντωνυμία , ἵνα ἀφορίζω ὁ ὁ Ἀγαμέμνων πρόσωπον πολύς σύνειμι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.120
καὶ ϲαφὲϲ ἐντεῦθεν ὡϲ διὰ μὲν τῆϲ ὀνοματικῆϲ ϲυντάξεωϲ τὴν οὐϲίαν ἐπιζητοῦμεν τοῦ ὑποκειμένου ( ταύτην γὰρ μόνον αἱ ἀντωνυμίαι ἐμφαίνουϲι , τῆϲ ὑπ᾿ αὐτῶν δείξεωϲ ϲυνεξηγουμένηϲ τὰ παρεπόμενα , ἔνθεν ἐπὶ πᾶν ὑποκείμενον ϲυντείνουϲιν ) , διὰ μέντοι τῆϲ ἀντωνυμικῆϲ ϲυντάξεωϲ τῆϲ μὲν οὐϲίαϲ ἐπιλαμβανόμεθα , τῆϲ δὲ ἐπιτρεχούϲηϲ ἰδιότητοϲ κατὰ τὴν τοῦ ὀνόματοϲ θέϲιν οὐκέτι . καὶ δῆλον ὡϲ ἀντὶ τῶν κυρίων ὀνομάτων εἰϲὶν αἱ ἀντωνυμίαι , εἴγε διὰ τῆϲ ἐξ αὐτῶν πεύϲεωϲ τὰ κύρια νοεῖται , κἀκ τῆϲ τῶν κυρίων πάλιν τὰ ἀντωνυμικὰ ἀνθυπάγεται . —
Lemmas: καί σαφής ἐντεῦθεν ὡς διά μέν ὁ ὀνοματικός σύνταξις ὁ οὐσία ἐπιζητέω ὁ ὑπόκειμαι ( οὗτος γάρ μόνος ὁ ἀντωνυμία ἐμφαίνω , ὁ ὑπό αὐτός δείξις συνεξηγέομαι ὁ παρέπομαι , ἔνθεν ἐπί πᾶς ὑπόκειμαι συντείνω ) , διά μέντοι ὁ ἀντωνυμικός σύνταξις ὁ μέν οὐσία ἐπιλαμβάνω , ὁ δέ ἐπιτρέχω ἰδιότης κατά ὁ ὁ ὄνομα θέσις οὐκέτι . καί δῆλος ὡς ἀντί ὁ κύριος ὄνομα εἰμί ὁ ἀντωνυμία , εἰ διά ὁ ἐκ αὐτός πεῦσις ὁ κύριος νοέω , ἐκ ὁ ὁ κύριος πάλιν ὁ ἀντωνυμικός ἀνθυπάγω . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.121
Εἰ μέντοι γε μόνον παραλαμβάνοιτο τὸ τίϲ , οἷόν τέ ἐϲτιν καὶ τὰ ὑπόλοιπα ῥήματα ϲυντάϲϲεϲθαι , τίϲ περιπατεῖ ; τίϲ ἀναγινώϲκει , ἐφ᾿ ὧν ἀνθυπαγωγὴ γινομένη διὰ μὲν ἀντωνυμίαϲ οὐκέτι δέεται ἑτέραϲ πεύϲεωϲ , εἰ φαίημεν ἐγώ ἢ οὗτοϲ ( ὡριϲμένα γὰρ πρόϲωπα ἐμφαίνει ) , ἐπὶ δὲ ὀνομάτων διὰ τὴν παρεπομένην ὁμωνυμίαν οὐκ ἐν τῷ αὐτῷ ὁριϲμῷ ἀνθυπάγεται ἡ ϲύνταξιϲ . φαμένου γάρ τινοϲ Αἴαϲ , ἀνθυπαχθήϲεται ὁπότεροϲ ; διὰ τὴν προειρημένην ὁμωνυμίαν · ᾧ πάλιν ἀνθυπαχθήϲεται τὸ ἰδίᾳ παρακολουθῆϲαν τῷ ἑτέρῳ , καθὼϲ προείπομεν , μετὰ ϲυντάξεωϲ ἀρθρικῆϲ , τὸ ὁ μέγαϲ ἢ ὁ Τελαμώνιοϲ , Αἴαϲ δ᾿ ὁ μέγαϲ αἰὲν ἐφ᾿ Ἕκτορι { Π 358 } , πάνυ εὐλόγωϲ , ἐπεὶ τὰ ἐπιθετικὰ μετὰ κυρίων ἐκφερόμενα ϲὺν ἄρθρῳ παραλαμβάνεται · τοιοῦτον γάρ ἐϲτιν τὸ ὅλον , Αἴαϲ δ᾿ ὁ Τελαμώνιοϲ , Αἴαϲ δ᾿ ὁ μέγαϲ , Αἴαϲ δ᾿ ὁ Ϲαλαμίνιοϲ . πάλιν γὰρ ἐκεῖ ἐδείξαμεν λείπειν τὸ ἄρθρον , ἀλλά περ οἶοϲ ἴτω Τελαμώνιοϲ ἄλκιμοϲ Αἴαϲ { M 349 } .
Lemmas: εἰ μέντοι γε μόνος παραλαμβάνω ὁ τίς , οἷος τε εἰμί καί ὁ ὑπόλοιπος ῥῆμα συντάσσω , τίς περιπατέω ; τίς ἀναγιγνώσκω , ἐπί ὅς ἀνθυπαγωγή γίγνομαι διά μέν ἀντωνυμία οὐκέτι δέω ἕτερος πεῦσις , εἰ φημί ἐγώ ἤ οὗτος ( ὁρίζω γάρ πρόσωπον ἐμφαίνω ) , ἐπί δέ ὄνομα διά ὁ παρέπομαι ὁμωνυμία οὐ ἐν ὁ αὐτός ὁρισμός ἀνθυπάγω ὁ σύνταξις . φημί γάρ τις Αἴας , ἀνθυπάγω ὁπότερος ; διά ὁ προλέγω ὁμωνυμία · ὅς πάλιν ἀνθυπάγω ὁ ἴδιος παρακολουθέω ὁ ἕτερος , καθώς προλέγω , μετά σύνταξις ἀρθρικός , ὁ ὁ μέγας ἤ ὁ Τελαμώνιος , Αἴας δέ ὁ μέγας ἀεί ἐπί Ἕκτωρ { Π 358 } , πάνυ εὔλογος , ἐπεί ὁ ἐπιθετικός μετά κύριος ἐκφέρω σύν ἄρθρον παραλαμβάνω · τοιοῦτος γάρ εἰμί ὁ ὅλος , Αἴας δέ ὁ Τελαμώνιος , Αἴας δέ ὁ μέγας , Αἴας δέ ὁ Σαλαμίνιος . πάλιν γάρ ἐκεῖ δείκνυμι λείπω ὁ ἄρθρον , ἀλλά περ οἶος ἔρχομαι Τελαμώνιος ἄλκιμος Αἴας { M 349 } .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.122
Μετὰ μέντοι προϲηγορικῶν καὶ τῶν προειρημένων ῥημάτων ϲύνταξιϲ ταξιϲ ἀρθρικὴ γίνεται , τίϲ ὁ ἄνθρωποϲ καλεῖται . πάνυ εὐλόγωϲ · πάλιν γὰρ τὸ τίϲ τὸ ἴδιον ἐπιζητεῖ τοῦ ὀνόματοϲ , τοῦ κοινοῦ προεγνωϲμένου . Μετὰ δὲ τῶν μετοχῶν κατὰ τὴν τῶν ῥημάτων ἐπιφορὰν εἱ προϲθέϲειϲ τῶν ἄρθρων γίνονται , ἢ οὐ πάλιν . ϲυμφερέϲθω τὸ λέγεται , ὀνομάζεται , καλεῖται , καὶ ϲυνοιϲθήϲεται τὸ ἄρθρον , τίϲ ὁ δραμὼν καλεῖται ; τίϲ ὁ νικήϲαϲ ὀνομάζεται , εἰ μὴ γὰρ τῇδε ἔχοι , οὐδὲ τὸ ἄρθρον προϲτίθεται , τίϲ δραμὼν ἐϲτεφανώθη ; τίϲ παλαίϲαϲ ἐδοξάϲθη , τίϲ ἀναγνοὺϲ ἐτιμήθη ; καὶ πρόδηλοϲ πάλιν ἡ αἰτία , εἴγε τὰ μὲν μετὰ ἄρθρων εἰρημένα γνῶϲιν τούτου διὰ τῆϲ μετοχῆϲ ἐπαγγέλλεται , καθὸ μόνον ἐνήργηϲεν , οὐ μὴν τὴν ἰδίαν παρακολουθοῦϲαν θέϲιν τοῦ ὀνόματοϲ · ἡ γὰρ δίχα τοῦ ἄρθρου ϲύνταξιϲ λεγομένη ζητεῖ τὸ πρόϲωπον διὰ τοῦ τίϲ τὸ τῆϲ μετοχῆϲ . — (
Lemmas: μετά μέντοι προσηγορικός καί ὁ προλέγω ῥῆμα σύνταξις τάξις ἀρθρικός γίγνομαι , τίς ὁ ἄνθρωπος καλέω . πάνυ εὔλογος · πάλιν γάρ ὁ τίς ὁ ἴδιος ἐπιζητέω ὁ ὄνομα , ὁ κοινός προγιγνώσκω . μετά δέ ὁ μετοχή κατά ὁ ὁ ῥῆμα ἐπιφορά εἰ πρόσθεσις ὁ ἄρθρον γίγνομαι , ἤ οὐ πάλιν . συμφέρω ὁ λέγω , ὀνομάζω , καλέω , καί συμφέρω ὁ ἄρθρον , τίς ὁ τρέχω καλέω ; τίς ὁ νικάω ὀνομάζω , εἰ μή γάρ τῇδε ἔχω , οὐδέ ὁ ἄρθρον προστίθημι , τίς τρέχω στεφανόω ; τίς παλαίω δοξάζω , τίς ἀναγιγνώσκω τιμάω ; καί πρόδηλος πάλιν ὁ αἰτία , εἰ ὁ μέν μετά ἄρθρον λέγω γνῶσις οὗτος διά ὁ μετοχή ἐπαγγέλλω , καθό μόνος ἐνεργέω , οὐ μήν ὁ ἴδιος παρακολουθέω θέσις ὁ ὄνομα · ὁ γάρ δίχα ὁ ἄρθρον σύνταξις λέγω ζητέω ὁ πρόσωπον διά ὁ τίς ὁ ὁ μετοχή . — (
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.123
Ἐντεῦθεν οὖν ϲυνάγεται ὡϲ τὸ ἐρωμένη ὀνοματικὴν ἔχει ϲύνταξιν . ἰδοὺ γὰρ χωρὶϲ ἄρθρου φαμέν , ἐπιφερομένου ῥήματοϲ τοῦ ὀνομάζεται ἢ ἔϲτιν τινοϲ τῶν τοιούτων , τίϲ ἐρωμένη ἐϲτὶ θέωνοϲ ; ὡϲ εἰ καὶ φαίη τιϲ τίϲ δούλη ἐϲτὶ Θέωνοϲ ; ὅπερ οὐ παρακολουθήϲει , ὡϲ προείρηται , ἐν μετοχῇ , τίϲ νικωμένη ἐϲτὶν Θέωνοϲ , μετὰ μέντοι ἄρθρου καὶ τῆϲ ὑπό προθέϲεωϲ κατὰ γενικὴν τὴν ϲυνοῦϲαν διὰ τὸ πάθοϲ . ἐφ᾿ ἧϲ πάλιν ϲυντάξεωϲ οὐ παρείπετο , λέγω ἐπὶ τοῦ ἐρωμένη ἐϲτὶν θέωνοϲ · ἅπαξ γὰρ ἡ ϲύνταξιϲ οὐ παραδεξαμένη τὸ ἄρθρον οὐδὲ τὴν ὑπόλοιπον ϲύνταξιν τῆϲ μετοχῆϲ ἀπεδίδου . )
Lemmas: ἐντεῦθεν οὖν συνάγω ὡς ὁ ἐράω ὀνοματικός ἔχω σύνταξις . ἰδού γάρ χωρίς ἄρθρον φημί , ἐπιφέρω ῥῆμα ὁ ὀνομάζω ἤ εἰμί τις ὁ τοιοῦτος , τίς ἐράω εἰμί Θέων ; ὡς εἰ καί φημί τις τίς δούλη εἰμί Θέων ; ὅς οὐ παρακολουθέω , ὡς προλέγω , ἐν μετοχή , τίς νικάω εἰμί Θέων , μετά μέντοι ἄρθρον καί ὁ ὑπό πρόθεσις κατά γενικός ὁ σύνειμι διά ὁ πάθος . ἐπί ὅς πάλιν σύνταξις οὐ παρέπομαι , λέγω ἐπί ὁ ἐράω εἰμί Θέων · ἅπαξ γάρ ὁ σύνταξις οὐ παραδέχομαι ὁ ἄρθρον οὐδέ ὁ ὑπόλοιπος σύνταξις ὁ μετοχή ἀποδίδωμι . )
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.124
, Τὸ ποῖοϲ μετὰ προϲηγορικῶν ϲυνταϲϲόμενον , ἡνίκα τὸ ἔϲτιν ἐπιφέρεται , ἐπιδέχεται ϲύνταξιν τὴν τοῦ ἄρθρου , ποῖοϲ ὁ ἄνθρωπόϲ ἐϲτιν ; ἄλλου δὲ ῥήματοϲ ἐπιφερομένου ἀνέφικτοϲ ἡ πρόϲθεϲιϲ τοῦ ἄρθρου , ποῖοϲ ἄνθρωποϲ ἐνίκηϲεν ; Καὶ τὰ ὑπόλοιπα δὲ πευϲτικὰ περὶ τὰϲ αὐτὰϲ ϲυντάξειϲ καταγίνεται , πόϲοϲ ὄχλοϲ ἐν τῇ ἀγορᾷ διατρίβει ; πόϲοϲ ὄχλοϲ ἐϲτὶν ἐν Ἀλεξανδρείᾳ ; καὶ μετὰ ἄρθρου γὰρ ἡ τοιαύτη ϲύνταξιϲ . πηλίκοϲ ἄνθρωποϲ ἐνίκηϲεν τὰ Ὀλύμπια ; πηλίκοϲ ὁ παῖϲ , πηλίκοϲ ὁ ἀνήρ ἐϲτι ; πρόδηλον ὡϲ διὰ τὴν τοῦ ἔϲτιν ϲύνταξιν .
Lemmas: , ὁ ποῖος μετά προσηγορικός συντάσσω , ἡνίκα ὁ εἰμί ἐπιφέρω , ἐπιδέχομαι σύνταξις ὁ ὁ ἄρθρον , ποῖος ὁ ἄνθρωπος εἰμί ; ἄλλος δέ ῥῆμα ἐπιφέρω ἀνέφικτος ὁ πρόσθεσις ὁ ἄρθρον , ποῖος ἄνθρωπος νικάω ; καί ὁ ὑπόλοιπος δέ πευστικός περί ὁ αὐτός σύνταξις καταγίγνομαι , πόσος ὄχλος ἐν ὁ ἀγορά διατρίβω ; πόσος ὄχλος εἰμί ἐν Ἀλεξάνδρεια ; καί μετά ἄρθρον γάρ ὁ τοιοῦτος σύνταξις . πηλίκος ἄνθρωπος νικάω ὁ Ὀλύμπιος ; πηλίκος ὁ παῖς , πηλίκος ὁ ἀνήρ εἰμί ; πρόδηλος ὡς διά ὁ ὁ εἰμί σύνταξις .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.125
Τὸ τίϲ καὶ τὸ πότεροϲ καὶ ἐπὶ πλαγίουϲ πληθυντικὰϲ φέρεται πάντωϲ ϲὺν ἄρθροιϲ λεγομέναϲ , χωρὶϲ εἰ μὴ ἀντωνυμικαὶ εἴηϲαν , τίϲ τῶν ἑταίρων παραγίνεται ; τίϲ τῶν Τρώων ὑπερμαχεῖ ; καὶ ἐπὶ κυρίων , πότεροϲ τῶν Αἰάντων ἰϲχυρότεροϲ , ἐφ᾿ ὧν πάλιν ἡ προαποδεδομένη ἀνθυπαγωγὴ παραλαμβάνεται . καὶ ἔτι ἐπ᾿ ἀντωνυμιῶν , τίϲ ἡμῶν ; πότεροϲ ὑμῶν πότεροϲ αὐτῶν ; ( πῶϲ οὖν οὐ γελοῖοι οἱ καὶ τὸ ἄλλοϲ ἀντωνυμίαν παραδεξάμενοι ; ἰδοὺ γὰρ ϲὺν ἄρθροιϲ φαμὲν τίϲ τῶν ἄλλων ἀνθρώπων ; )
Lemmas: ὁ τίς καί ὁ πότερος καί ἐπί πλάγιος πληθυντικός φέρω πάντως σύν ἄρθρον λέγω , χωρίς εἰ μή ἀντωνυμικός εἰμί , τίς ὁ ἑταῖρος παραγίγνομαι ; τίς ὁ Τρώς ὑπερμαχέω ; καί ἐπί κύριος , πότερος ὁ Αἴας ἰσχυρός , ἐπί ὅς πάλιν ὁ προαποδίδωμι ἀνθυπαγωγή παραλαμβάνω . καί ἔτι ἐπί ἀντωνυμία , τίς ἐγώ ; πότερος σύ πότερος αὐτός ; ( πῶς οὖν οὐ γέλοιος ὁ καί ὁ ἄλλος ἀντωνυμία παραδέχομαι ; ἰδού γάρ σύν ἄρθρον φημί τίς ὁ ἄλλος ἄνθρωπος ; )
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.126
Τῶν προειρημένων ϲυντάξεων αἱ μὴ δυνάμεναι τὰ ἄρθρα προϲλαβεῖν , ἀμείψαϲαι τὸ πτωτικὸν πύϲμα εἰϲ ἐπιρρηματικόν , δεκτικαὶ γίνονται ἄρθρου . ποῖοϲ ἄνθρωποϲ ἐνίκηϲεν ; πῶϲ ὁ ἄνθρωποϲ ἐνίκηϲεν , τίϲ δραμὼν ἐνίκηϲεν ; πῶϲ ὁ δραμὼν ἐνίκηϲεν ; πόϲοϲ ὄχλοϲ παραγίνεται , πότε ὁ ὄχλοϲ παραγίνεται ; Ἔϲτω οὖν καὶ τοιαύτη ἡ ϲύνταξιϲ , ποῖαι τῶν Τρώων φυλακαὶ φυλάϲϲονται ; καὶ κατὰ τὴν προκειμένην αἰτίαν μεταλαμβανέϲθω τὸ ἐπίρρημα , καὶ πάντωϲ ἄρθρον ἀπαιτήϲει , πῶϲ αἱ τῶν Τρώων φυλακαί ;
Lemmas: ὁ προλέγω σύνταξις ὁ μή δύναμαι ὁ ἄρθρον προσλαμβάνω , ἀμείβω ὁ πτωτικός πύσμα εἰς ἐπιρρηματικός , δεκτικός γίγνομαι ἄρθρον . ποῖος ἄνθρωπος νικάω ; πῶς ὁ ἄνθρωπος νικάω , τίς τρέχω νικάω ; πῶς ὁ τρέχω νικάω ; πόσος ὄχλος παραγίγνομαι , πότε ὁ ὄχλος παραγίγνομαι ; εἰμί οὖν καί τοιοῦτος ὁ σύνταξις , ποῖος ὁ Τρώς φυλακή φυλάσσω ; καί κατά ὁ πρόκειμαι αἰτία μεταλαμβάνω ὁ ἐπίρρημα , καί πάντως ἄρθρον ἀπαιτέω , πῶς ὁ ὁ Τρώς φυλακή ;
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.127
Τί οὖν οὐχὶ προϲεπηνέχθη ἐκεῖ πρὸϲ τοῦ Ἀριϲτάρχου , πῶϲ δαὶ τῶν ἄλλων Τρώων { K 408 } , καὶ τοῦ λόγου ἀπαιτοῦντοϲ τὸ ἄρθρον καὶ τῆϲ φωνῆϲ ἐγκειμένηϲ τοῦ ἄρθρου ; πρὸϲ οἷϲ οὐ μόνον διὰ τὸ προειρημένον πύϲμα τὸ ἄρθρον ὀφείλει παραλαμβάνεϲθαι , ἀλλὰ καὶ καθὸ αἱ γενικαὶ μετὰ ἄρθρου λεγόμεναι κατὰ ϲύνταξιν τὴν τῶν κτημάτων ἔχουϲιν καὶ τὰ κτήματα ϲὺν ἄρθροιϲ λεγόμενα , αἱ τῶν Ἑλλήνων πόλειϲ ἐπανέϲτηϲαν τοῖϲ βαρβάροιϲ . ἀϲύνετον γὰρ τὸ δίχα τοῦ ἄρθρου · χρὴ γὰρ ἀμφότερα ϲυναναφέρεϲθαι , ἐπεί τοι , εἰ λείψει τὸ ἄρθρον τοῦ πόλειϲ , ἔϲται ὁ λόγοϲ παραλαμβάνων τὸ τινέϲ , μερικωτέραϲ τῆϲ ἐπαναϲτάϲεωϲ γινομένηϲ , τῶν Ἑλλήνων τινὲϲ πόλειϲ ἐπανέϲτηϲαν . καὶ κατὰ τὸ τοιοῦτον ἄρα τὸ πῶϲ δαὶ τῶν ἄλλων Τρώων ἄρθρον ϲυνέξει .
Lemmas: τίς οὖν οὐ προσεπιφέρω ἐκεῖ πρός ὁ Ἀρίσταρχος , πῶς δαί ὁ ἄλλος Τρώς { K 408 } , καί ὁ λόγος ἀπαιτέω ὁ ἄρθρον καί ὁ φωνή ἔγκειμαι ὁ ἄρθρον ; πρός ὅς οὐ μόνος διά ὁ προλέγω πύσμα ὁ ἄρθρον ὀφείλω παραλαμβάνω , ἀλλά καί καθό ὁ γενικός μετά ἄρθρον λέγω κατά σύνταξις ὁ ὁ κτῆμα ἔχω καί ὁ κτῆμα σύν ἄρθρον λέγω , ὁ ὁ Ἕλλην πόλις ἐπανίστημι ὁ βάρβαρος . ἀσύνετος γάρ ὁ δίχα ὁ ἄρθρον · χρή γάρ ἀμφότερος συναναφέρω , ἐπεί τοι , εἰ λείπω ὁ ἄρθρον ὁ πόλις , εἰμί ὁ λόγος παραλαμβάνω ὁ τις , μερικός ὁ ἐπανάστασις γίγνομαι , ὁ Ἕλλην τις πόλις ἐπανίστημι . καί κατά ὁ τοιοῦτος ἄρα ὁ πῶς δαί ὁ ἄλλος Τρώς ἄρθρον συνέχω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.128
Ἀλλὰ φαίνεται ὅτι τὸν Ἀρίϲταρχον ἐκίνει τὸ ἔθιμον τοῦ ποιητοῦ , ὡϲ ϲυνήθωϲ μὲν ἐλλείπει τοῖϲ ἄρθροιϲ , ϲυνάπτει δὲ μετὰ τὰ πύϲματα τὸν δαί ϲύνδεϲμον , « τίϲ δαί ἐϲτιν ὅδε ὅμιλοϲ » ; { ex α 225 factum } ποῦ δαὶ νηῦϲ ἕϲτηκεν { ω 299 } ; κατὰ γὰρ τὴν προειρημένην ϲύνταξιν ἐπὶ τούτου πάλιν λείπει τὸ ἄρθρον · καὶ ἦν ἐγκείμενοϲ ὁ δαί ϲύνδεϲμοϲ , λείποντοϲ ἑνικοῦ ἄρθρου , λέγω τοῦ ἡ . καὶ ϲαφὲϲ ὅτι κατὰ τὴν τοιαύτην ϲύνταξιν πρόδηλα τὰ τοῦ λόγου καθειϲτήκει , λέγω ἡ λεῖψιϲ μὲν τοῦ ἄρθρου , παράθεϲιϲ δὲ ἡ τοῦ δαί ϲυνδέϲμου . καὶ οὕτωϲ ἀκριβέϲτερον τὸ Ὁμηρικὸν ἔθοϲ ἀπεδείκνυτο . — (
Lemmas: ἀλλά φαίνω ὅτι ὁ Ἀρίσταρχος κινέω ὁ ἔθιμος ὁ ποιητής , ὡς συνήθης μέν ἐλλείπω ὁ ἄρθρον , συνάπτω δέ μετά ὁ πύσμα ὁ δαί σύνδεσμος , « τίς δαί εἰμί ὅδε ὅμιλος » ; { ex α 225 factum } ποῦ δαί ναῦς ἵστημι { ω 299 } ; κατά γάρ ὁ προλέγω σύνταξις ἐπί οὗτος πάλιν λείπω ὁ ἄρθρον · καί εἰμί ἔγκειμαι ὁ δαίς σύνδεσμος , λείπω ἑνικός ἄρθρον , λέγω ὁ ὁ . καί σαφής ὅτι κατά ὁ τοιοῦτος σύνταξις πρόδηλος ὁ ὁ λόγος καθίστημι , λέγω ὁ λεῖψις μέν ὁ ἄρθρον , παράθεσις δέ ὁ ὁ δαίς σύνδεσμος . καί οὕτως ἀκριβής ὁ Ὁμηρικός ἔθος ἀποδείκνυμι . — (
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.129
καὶ γὰρ ἐπ᾿ ἄλλων τὸ δέον ἦν παραδέξαϲθαι , καὶ τὸ ϲύνηθεϲ προὐκρίνετο · ϲὺ δὲ θᾶϲϲον Ἀθηναίῃ ἐπίτειλαι { Δ 64 } , λέγω κατὰ προϲτακτικὴν προφορὰν προπαροξύνειν . ἀλλ᾿ ἦν ἄλλα τινὰ τὰ διδάϲκοντα ἀπαρεμφάτωϲ ἀναγνῶναι , εὐθέωϲ ἐκ παρακειμένου τοῦ πειρᾶν δ᾿ ὥϲ κεν Τρῶεϲ { Δ 66 } καὶ ἐκ τοῦ τὰ δ᾿ ἄποινα δέχεϲθαι { Α 20 } καὶ πλείϲτων ἄλλων . )
Lemmas: καί γάρ ἐπί ἄλλος ὁ δέω εἰμί παραδέχομαι , καί ὁ συνήθης προκρίνω · σύ δέ ταχύς Ἀθήνη ἐπιτέλλω { δ 64 } , λέγω κατά προστακτικός προφορά προπαροξύνω . ἀλλά εἰμί ἄλλος τις ὁ διδάσκω ἀπαρέμφατος ἀναγιγνώσκω , εὐθύς ἐκ παράκειμαι ὁ πειράω δέ ὡς ἄν Τρώς { δ 66 } καί ἐκ ὁ ὁ δέ ἄποινα δέχομαι { Α 20 } καί πολύς ἄλλος . )
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.130
Αἰτία δ᾿ ἐϲτὶν τοῦ τὰ πευϲτικὰ ἐπιρρήματα εὐπαράδεκτον ποιεῖϲθαι τὴν τῶν ἄρθρων ἐπένθεϲιν , καθὸ οὐκέτι τὰ ϲυνόντα πτωτικὰ πάντωϲ ἐν ἀγνοίᾳ ἐϲτίν . ἡ γὰρ ἐκ τῶν πυϲμάτων ἄγνοια ἐπιρρηματικὴ οὖϲα ἐπὶ τὰ ῥήματα φέρεται , εἴγε ὁ οὕτω λέγων ποῖοϲ ἄνθρωποϲ ἐνίκηϲεν , τὸν μὲν ἄνθρωπον ἀγνοεῖ , τὸ δὲ πρᾶγμα κατέλαβεν , τὸ ὅτι ἐνίκηϲεν · ὁ δὲ οὕτω λέγων , ὅτι πῶϲ ὁ ἄνθρωποϲ ἐνίκηϲεν ὁμολογεῖ μὲν εἰδέναι τὸν ἄνθρωπον , τὴν δὲ γενομένην πρᾶξιν εἰϲ τὸ νικῆϲαι ἀγνοεῖ .
Lemmas: αἰτία δέ εἰμί ὁ ὁ πευστικός ἐπίρρημα εὐπαράδεκτος ποιέω ὁ ὁ ἄρθρον ἐπένθεσις , καθό οὐκέτι ὁ σύνειμι πτωτικός πάντως ἐν ἄγνοια εἰμί . ὁ γάρ ἐκ ὁ πύσμα ἄγνοια ἐπιρρηματικός εἰμί ἐπί ὁ ῥῆμα φέρω , εἰ ὁ οὕτως λέγω ποῖος ἄνθρωπος νικάω , ὁ μέν ἄνθρωπος ἀγνοέω , ὁ δέ πρᾶγμα καταλαμβάνω , ὁ ὅτι νικάω · ὁ δέ οὕτως λέγω , ὅτι πῶς ὁ ἄνθρωπος νικάω ὁμολογέω μέν οἶδα ὁ ἄνθρωπος , ὁ δέ γίγνομαι πρᾶξις εἰς ὁ νικάω ἀγνοέω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.131
Ἑξῆϲ ῥητέον καὶ περὶ τῆϲ τῶν κτητικῶν ἀντωνυμιῶν ϲυντάξεωϲ . τάξεωϲ . Αὗται δὴ προταϲϲόμεναι τῶν κτητικῶϲ νοουμένων ὀνομάτων χωρὶϲ μὲν ἄρθρων πλῆθοϲ παρεμφαίνουϲιν , ἐμὸϲ οἰκέτηϲ προϲῆλθεν , καθὼϲ δὲ εἴπομεν , προϲλαβοῦϲαι ἄρθρον ὡϲ μοναδικὴν κτῆϲιν παρεμφαίνουϲιν , ὁ ἐμὸϲ οἰκέτηϲ παρεγένετο . διὸ καὶ λείπει τὰ τοιαῦτα ἄρθροιϲ , ϲὸϲ δέ που ἔκφυγε κῆραϲ ἀδελφεόϲ { δ 512 } περὶ ἑνὸϲ γὰρ τοῦ Ἀγαμέμνονοϲ ἀποφαίνεται · πατὴρ δ᾿ ἐμὸϲ οὐτίκ᾿ ὀϊϲθείϲ { 1 453 } μία γὰρ κτῆϲιϲ ἡ τῶν πατέρων .
Lemmas: ἑξῆς λέγω καί περί ὁ ὁ κτητικός ἀντωνυμία σύνταξις . τάξις . οὗτος δή προτάσσω ὁ κτητικός νοέω ὄνομα χωρίς μέν ἄρθρον πλῆθος παρεμφαίνω , ἐμός οἰκέτης προσέρχομαι , καθώς δέ λέγω , προσλαμβάνω ἄρθρον ὡς μοναδικός κτῆσις παρεμφαίνω , ὁ ἐμός οἰκέτης παραγίγνομαι . διό καί λείπω ὁ τοιοῦτος ἄρθρον , σός δέ που ἐκφεύγω κήρ ἀδελφός { δεσποινίδα 512 } περί εἷς γάρ ὁ Ἀγαμέμνων ἀποφαίνω · πατήρ δέ ἐμός οὐτίκη οἴομαι { 1 453 } εἷς γάρ κτῆσις ὁ ὁ πατήρ .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.132
καὶ μᾶλλον τὸ ἑξῆϲ ἐϲτιν ὁ δὲ ἐμὸϲ πατὴρ ὀϊϲθείϲ . εἰ γὰρ προτεθείη μὲν τὸ ὄνομα , ἐπενεχθείη δὲ ἡ ἀντωνυμία , πάντωϲ καὶ τὸ τῆϲ ὑπάρξεωϲ ῥῆμα ἐπενεχθήϲεται , βεβαίωϲιν τῷ κτήτορι δηλοῦν , ὁ πατὴρ ἐμόϲ ἐϲτιν , ὁ ἀγρὸϲ ἐμόϲ ἐϲτιν . εἰ μέντοι ἀναϲτραφείη ἡ ἀντωνυμία , ἡ ὑπόλοιποϲ χρῆϲιϲ τῶν ῥημάτων εὐπαράδεκτοϲ , ὁ ἐμὸϲ πατὴρ τρέχει , νικᾷ , ὑβρίζει , ὑβρίζεται · εἰ δὲ καὶ τῷ ὁ πατὴρ ἐμόϲ προϲθείημεν ἕτερον ἄρθρον , ἔχοι ἂν τὴν αὐτὴν ϲύνταξιν τῇ προειρημένῃ . οῦ μὲν πρώτου ὁ πατὴρ ἐμόϲ ἐϲτιν , τοῦ δὲ δευτέρου ὁ ἐμὸϲ πατὴρ φιλοϲοφεῖ , τοῦ δὲ τρίτου ὁ πατὴρ ὁ ἐμὸϲ φιλοϲοφεῖ . ἢ δώϲει τιϲ οὖν , ὡϲ ἔφαμεν , τὸ ἑξῆϲ εἶναι ὁ δὲ ἐμὸϲ πατὴρ ὀϊϲθείϲ , ἢ ἑτέρου πρόϲθεϲιν ἄρθρου πρὸ τοῦ ἐμόϲ , πάλιν τοῦ δέ ὑπερβιβαζομένου , ὁ δὲ πατὴρ ὁ ἐμὸϲ ὀϊϲθείϲ .
Lemmas: καί μάλα ὁ ἑξῆς εἰμί ὁ δέ ἐμός πατήρ οἴομαι . εἰ γάρ προτίθημι μέν ὁ ὄνομα , ἐπιφέρω δέ ὁ ἀντωνυμία , πάντως καί ὁ ὁ ὕπαρξις ῥῆμα ἐπιφέρω , βεβαίωσις ὁ κτήτωρ δηλόω , ὁ πατήρ ἐμός εἰμί , ὁ ἀγρός ἐμός εἰμί . εἰ μέντοι ἀναστρέφω ὁ ἀντωνυμία , ὁ ὑπόλοιπος χρῆσις ὁ ῥῆμα εὐπαράδεκτος , ὁ ἐμός πατήρ τρέχω , νικάω , ὑβρίζω , ὑβρίζω · εἰ δέ καί ὁ ὁ πατήρ ἐμός προστίθημι ἕτερος ἄρθρον , ἔχω ἄν ὁ αὐτός σύνταξις ὁ προλέγω . ὅς μέν πρῶτος ὁ πατήρ ἐμός εἰμί , ὁ δέ δεύτερος ὁ ἐμός πατήρ φιλοσοφέω , ὁ δέ τρίτος ὁ πατήρ ὁ ἐμός φιλοσοφέω . ἤ δίδωμι τις οὖν , ὡς φημί , ὁ ἑξῆς εἰμί ὁ δέ ἐμός πατήρ οἴομαι , ἤ ἕτερος πρόσθεσις ἄρθρον πρό ὁ ἐμός , πάλιν ὁ δέ ὑπερβιβάζω , ὁ δέ πατήρ ὁ ἐμός οἴομαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.133
Χρὴ δὲ γινώϲκειν ὡϲ ἡ ἀντωνυμικὴ ϲύνταξιϲ ἀρξαμένη ἀπαράδεκτόϲ ράδεκτόϲ ἐϲτιν δύο ἄρθρων , ὁ ἐμὸϲ ἀγρόϲ , ὁ ἐμὸϲ δοῦλοϲ · καθὼϲ πρόκειται δέ , ἡ τοῦ ὀνόματοϲ πρόταξιϲ καὶ δύο ἄρθρων ἐϲτὶν δεκτική , ὁ δοῦλοϲ ὁ ἐμόϲ , ὁ πατὴρ ὁ ϲόϲ , τῶν δύο ἄρθρων δύο ἀναφορὰϲ διαφόρουϲ δηλούντων . ἐν μὲν γὰρ τῷ ὁ δοῦλοϲ τοιοῦτόν τί ἐϲτιν , οὐκ ἄλλοϲ ἢ ἐκεῖνοϲ ὁ πάλαι νοούμενοϲ · ἐν δὲ τῷ ὁ ϲόϲ ὁ οὐκ ἄλλου ἢ τοῦ ἔκπαλαι νοουμένου δεϲπότου , καθὼϲ ἐπεδείξαμεν ἐν τῷ ὁ πατὴρ ὁ ἐκείνου . ὁμοίωϲ δὲ κὰν τῷ ὁ πατὴρ ὁ ἐμόϲ τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ τὸν αὐτὸν ἐπέχει λόγον · τὸ γὰρ πρόϲωπον τὸ τῆϲ ἀντωνυμίαϲ , ὡϲ εἴπομεν , γενικῆϲ ἐϲτιν , εἰϲ ἣν καὶ μεταλαμβάνεται , ὁ πατήρ μου . (
Lemmas: χρή δέ γιγνώσκω ὡς ὁ ἀντωνυμικός σύνταξις ἄρχω ἀπαράδεκτος ράδεκτός εἰμί δύο ἄρθρον , ὁ ἐμός ἀγρός , ὁ ἐμός δοῦλος · καθώς πρόκειμαι δέ , ὁ ὁ ὄνομα πρόταξις καί δύο ἄρθρον εἰμί δεκτικός , ὁ δοῦλος ὁ ἐμός , ὁ πατήρ ὁ σός , ὁ δύο ἄρθρον δύο ἀναφορά διάφορος δηλόω . ἐν μέν γάρ ὁ ὁ δοῦλος τοιοῦτος τίς εἰμί , οὐ ἄλλος ἤ ἐκεῖνος ὁ πάλαι νοέω · ἐν δέ ὁ ὁ σός ὁ οὐ ἄλλος ἤ ὁ ἔκπαλαι νοέω δεσπότης , καθώς ἐπιδείκνυμι ἐν ὁ ὁ πατήρ ὁ ἐκεῖνος . ὅμοιος δέ ἐν ὁ ὁ πατήρ ὁ ἐμός ὁ ὁ σύνταξις ὁ αὐτός ἐπέχω λόγος · ὁ γάρ πρόσωπον ὁ ὁ ἀντωνυμία , ὡς λέγω , γενικός εἰμί , εἰς ὅς καί μεταλαμβάνω , ὁ πατήρ ἐγώ . (
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.134
Καὶ ἔνθεν τρία ἄρθρα παραλαμβάνεται κατὰ δύο ὀνομάτων κατὰ τὴν προειρημένην τήρηϲιν , ὁ φίλοϲ ὁ τοῦ ἀνθρώπου · διὰ μὲν τοῦ πρώτου οὐκ ἄλλοϲ ἢ ὁ προεγνωϲμένοϲ , διὰ δὲ τοῦ δευτέρου οὐκ ἄλλου ἢ τοῦ προγινωϲκομένου ἀνθρώπου , οὗ καὶ τὸ τρίτον ἐϲτὶν ἄρθρον . ἐν γοῦν τῷ ὁ πατὴρ ὁ τούτου οὐ προϲτίθεται τὸ τοῦ ἄρθρον , οὐδὲ ἐν τῷ ὁ πατὴρ ὁ ἐκείνου , ἐπεί γε οὐ δύνανται αἱ τοιαῦται γενικαὶ ἀντωνυμιῶν δεικτικαὶ οὖϲαι ἄρθρον ἀναδέξαϲθαι , καθὼϲ ἐπεδείξαμεν . ) .
Lemmas: καί ἔνθεν τρεῖς ἄρθρον παραλαμβάνω κατά δύο ὄνομα κατά ὁ προλέγω τήρησις , ὁ φίλος ὁ ὁ ἄνθρωπος · διά μέν ὁ πρῶτος οὐ ἄλλος ἤ ὁ προγιγνώσκω , διά δέ ὁ δεύτερος οὐ ἄλλος ἤ ὁ προγιγνώσκω ἄνθρωπος , ὅς καί ὁ τρίτος εἰμί ἄρθρον . ἐν γοῦν ὁ ὁ πατήρ ὁ οὗτος οὐ προστίθημι ὁ ὁ ἄρθρον , οὐδέ ἐν ὁ ὁ πατήρ ὁ ἐκεῖνος , ἐπεί γε οὐ δύναμαι ὁ τοιοῦτος γενικός ἀντωνυμία δεικτικός εἰμί ἄρθρον ἀναδέχομαι , καθώς ἐπιδείκνυμι . ) .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.135
Μὴ ποραλελείφθω δὲ κἀκεῖνο , ὡϲ τὰ ἐπιτρέχοντα πτωτικὰ τὴν τῶν προϲηγορικῶν θέϲιν , προϲλαμβάνοντα κατ᾿ ἀρχὴν τοῦ λόγου ἄρθρον , ἐμποδίζει τὴν τοῦ ἑτέρου ἄρθρου παρείϲδυϲιν . οἷόν τε γάρ ἐϲτιν φάναι ὁ ἄνθρωποϲ ὁ ἀγαθόϲ , οὐ μὴν ὁ ἀγαθὸϲ ὁ ἄνθρωποϲ · ὁ δοῦλοϲ ὁ ἐμόϲ , οὐ μὴν ὁ ἐμὸϲ ὁ δοῦλοϲ · ὁ παῖϲ ὁ γράψαϲ , οὐ μὴν ὁ γράψαϲ ὁ παῖϲ . καὶ ϲαφὲϲ ὅτι αἰτία ἐϲτὶν τοιαύτη . ἐπεὶ γὰρ τὰ ἐπιθετικώτερον ἀκουόμενα φέρεται ἐπὶ τὰ ὑποκείμενα . οὐ μὴν τὰ ὑποκείμενα πάντωϲ ἐπὶ τὰ ἐπιθετικά , εἴγε τὸ ἄνθρωποϲ οὐκ ἐπιζητεῖ τὸ λόγιοϲ , τό γε μὴν λόγιοϲ τὸ ἄνθρωποϲ , ϲυμβαίνει καὶ τὴν ϲυνοῦϲαν ἀναφορὰν ἐν τῷ ὁ λόγιοϲ ϲυμφέρεϲθαι ἐπὶ τὸ ἄνθρωποϲ , καὶ ὡϲ οὐκ ἔϲτι προϲθεῖναι μετὰ τὸ λόγιοϲ τὸ αὐτὸ ἐπιθετικὸν λόγιοϲ , οὕτωϲ οὐδὲ μετὰ τὸ ὁ ἐν τῷ ὁ λόγιοϲ ἄνθρωποϲ ἕτερον ἄρθρον προανενήνεκται γὰρ διὰ τοῦ ϲυνόντοϲ ἐπιθέτου .
Lemmas: μή ποραλελειφθανω δέ ἐκεῖνος , ὡς ὁ ἐπιτρέχω πτωτικός ὁ ὁ προσηγορικός θέσις , προσλαμβάνω κατά ἀρχή ὁ λόγος ἄρθρον , ἐμποδίζω ὁ ὁ ἕτερος ἄρθρον παρείσδυσις . οἷος τε γάρ εἰμί φημί ὁ ἄνθρωπος ὁ ἀγαθός , οὐ μήν ὁ ἀγαθός ὁ ἄνθρωπος · ὁ δοῦλος ὁ ἐμός , οὐ μήν ὁ ἐμός ὁ δοῦλος · ὁ παῖς ὁ γράφω , οὐ μήν ὁ γράφω ὁ παῖς . καί σαφής ὅτι αἰτία εἰμί τοιοῦτος . ἐπεί γάρ ὁ ἐπιθετικός ἀκούω φέρω ἐπί ὁ ὑπόκειμαι . οὐ μήν ὁ ὑπόκειμαι πάντως ἐπί ὁ ἐπιθετικός , εἰ ὁ ἄνθρωπος οὐ ἐπιζητέω ὁ λόγιος , ὁ γε μήν λόγιος ὁ ἄνθρωπος , συμβαίνω καί ὁ σύνειμι ἀναφορά ἐν ὁ ὁ λόγιος συμφέρω ἐπί ὁ ἄνθρωπος , καί ὡς οὐ εἰμί προστίθημι μετά ὁ λόγιος ὁ αὐτός ἐπιθετικός λόγιος , οὕτως οὐδέ μετά ὁ ὁ ἐν ὁ ὁ λόγιος ἄνθρωπος ἕτερος ἄρθρον προαναφέρω γάρ διά ὁ σύνειμι ἐπίθετον .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.136
Τρύφων { p 25 Vels . } φηϲὶν προτάττεϲθαι καὶ τῶν ἄλλων 25 πλαγίων τὸ ἄρθρον τὸ ὁ μετοχῆϲ ἐπιφερομένηϲ καὶ τῆϲ οὗτοϲ ἀντωνυμίαϲ μετὰ ῥήματοϲ τοῦ ἔϲτιν , ὁ τὸν ἄνθρωπον ὑβρίϲαϲ οὗτόϲ ἐϲτιν . οὐδὲν δὲ κωλύει καθολικώτερον φάναι · καὶ εὐθείαϲ οἱοϲδήποτε ῥημάτων τε τῶν ὕπαρξιν ϲημαινόντων ἢ ὀνομαϲτικὴν ἢ οὐϲιώδη , ὁ τὸν ἄνθρωπον ὑβρίϲαϲ Θέων ὀνομάζεται , ὁ τὸν ἄνθρωπον λακτίϲαϲ ἵπποϲ ἐϲτίν , ὁ τὸν ἄνθρωπον ὑβρίϲαϲ ἐγώ εἰμι · ἐπεξεργάϲαϲθαί τε τὴν αἰτίαν οὕτωϲ ἔχουϲαν .
Lemmas: Τρύφων { p 25 Vels . } φημί προτάσσω καί ὁ ἄλλος 25 πλάγιον ὁ ἄρθρον ὁ ὁ μετοχή ἐπιφέρω καί ὁ οὗτος ἀντωνυμία μετά ῥῆμα ὁ εἰμί , ὁ ὁ ἄνθρωπος ὑβρίζω οὗτος εἰμί . οὐδείς δέ κωλύω καθολικός φημί · καί εὐθεῖα οἱοσδήποτε ῥῆμα τε ὁ ὕπαρξις σημαίνω ἤ ὀνομαστικός ἤ οὐσιώδης , ὁ ὁ ἄνθρωπος ὑβρίζω Θέων ὀνομάζω , ὁ ὁ ἄνθρωπος λακτίζω ἵππος εἰμί , ὁ ὁ ἄνθρωπος ὑβρίζω ἐγώ εἰμί · ἐπεξεργάζομαι τε ὁ αἰτία οὕτως ἔχω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.137
Αἱ πλάγιαι ϲυντάϲϲονται ταῖϲ εὐθείαιϲ μεταξὺ πίπτοντοϲ ῥήματοϲ , οὗ τὰ τῆϲ διαθέϲεωϲ ἐπὶ τὴν πλαγίαν μέτειϲιν ἐκ τῆϲ ϲυνούϲηϲ εὐθείαϲ , τὸν ἄνθρωπον ὕβριϲεν Θέων , τὸν ἄνθρωπον ἐλάκτιϲεν ἵπποϲ . ἐφ᾿ ἧϲ δὴ ϲυντάξεωϲ εἰ προϲθείημεν τὸ ἄρθρον πρὸ τῆϲ ἐγκειμένηϲ εὐθείαϲ , μένει τὰ τοῦ λόγου , τὸν ἄνθρωπον ὕβριϲεν ὁ Θέων , τὸν ἄνθρωπον ἐλάκτιϲεν ὁ ἵπποϲ · εἰ μέντοι πρὸ τῆϲ αἰτιατικῆϲ , οὐ γενήϲεται τὰ τοῦ λόγου κατάλληλα , ὁ τὸν ἄνθρωπον ὕβριϲε Θέων τὸ γὰρ ἄρθρον ἀποϲτὰν τῆϲ εὐθείαϲ τὸν λόγον παραφθείρει . καὶ ἔνθεν τὸ ῥῆμα μετοχὴ γίνεται , ἵνα ἀποδῷ τῷ ἄρθρῳ καὶ τὴν ὀρθὴν πτῶϲιν καὶ τὸ ἀρϲενικὸν γένοϲ . καὶ ἐπεὶ ἀδύνατόν ἐϲτιν δίχα ῥήματοϲ λόγον ϲυγκλείεϲθαι , παραλαμβάνεται ῥῆμά τι τῶν ὕπαρξιν δηλούντων , ἵνα τὴν τοῦ δράϲαντοϲ προϲώπου διάθεϲιν δηλώϲῃ , ἐπεὶ καὶ προϲώπων ἡ μετοχὴ ἀμοιρεῖ , ὁ τὸν ἄνθρωπον ὑβρίϲαϲ Τρύφων ἐϲτίν ἢ Τρύφων ὀνομάζεται .
Lemmas: ὁ πλάγιος συντάσσω ὁ εὐθεῖα μεταξύ πίπτω ῥῆμα , ὅς ὁ ὁ διάθεσις ἐπί ὁ πλάγιος μετέρχομαι ἐκ ὁ σύνειμι εὐθεῖα , ὁ ἄνθρωπος ὑβρίζω Θέων , ὁ ἄνθρωπος λακτίζω ἵππος . ἐπί ὅς δή σύνταξις εἰ προστίθημι ὁ ἄρθρον πρό ὁ ἔγκειμαι εὐθεῖα , μένω ὁ ὁ λόγος , ὁ ἄνθρωπος ὑβρίζω ὁ Θέων , ὁ ἄνθρωπος λακτίζω ὁ ἵππος · εἰ μέντοι πρό ὁ αἰτιατικός , οὐ γίγνομαι ὁ ὁ λόγος κατάλληλος , ὁ ὁ ἄνθρωπος ὑβρίζω Θέων ὁ γάρ ἄρθρον ἀφίστημι ὁ εὐθεῖα ὁ λόγος παραφθείρω . καί ἔνθεν ὁ ῥῆμα μετοχή γίγνομαι , ἵνα ἀποδίδωμι ὁ ἄρθρον καί ὁ ὀρθός πτῶσις καί ὁ ἀρσενικός γένος . καί ἐπεί ἀδύνατος εἰμί δίχα ῥῆμα λόγος συγκλείω , παραλαμβάνω ῥῆμα τις ὁ ὕπαρξις δηλόω , ἵνα ὁ ὁ δράω πρόσωπον διάθεσις δηλόω , ἐπεί καί πρόσωπον ὁ μετοχή ἀμοιρέω , ὁ ὁ ἄνθρωπος ὑβρίζω Τρύφων εἰμί ἤ Τρύφων ὀνομάζω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.138
Καὶ ἐπὶ τῶν ἀντωνυμιῶν αὐτὸ μόνον τὸ ἔϲτιν ἔγκλιμα τούτου παραλαμβάνεται , οὗτόϲ ἐϲτιν ἢ οὗτοϲ ἦν , ἐγώ εἰμι , ϲὺ εἶ οὐϲίαϲ γὰρ μόνηϲ εἰϲὶ ϲημαντικαὶ αἱ ἀντωνυμίαι , ἥνπερ ϲημαίνει τὸ εἰμί · τοῖϲ δὲ ὀνόμαϲι τὸ ὀνομάζεται καὶ τὰ ϲύζυγα , ἐπεὶ ὀνομάτων ἴδιον τὸ ὀνομάζεϲθαι ἢ καλεῖϲθαι , ὁ τὸν ἄνθρωπον ὑβρίϲαϲ Τρύφων λέγεται ἢ καλεῖται . Οὐχὶ οὖν καὶ τὸ ἔϲτι ϲυντάϲϲεται ; Πάνυ εὐλόγωϲ , ἐπεὶ ἐνυπάρχει τοῖϲ μὲν ὀνομαζομένοιϲ τὸ οὐϲιῶδεϲ , οὐ μὴν τοῖϲ οὐϲιώδεϲιν ἡ ἰδία θέϲιϲ τῶν ὀνομάτων . οὐ γὰρ εἰ οὗτοϲ , πάντωϲ καὶ Οδυϲϲεύϲ · εἰ δέ τιϲ Ὀδυϲϲεύϲ , πάντωϲ καὶ οὗτοϲ , οὗτοϲ δ᾿ αὖ Λαερτιάδηϲ πολύμητιϲ Ὀδυϲϲεύϲ { Γ 200 } .
Lemmas: καί ἐπί ὁ ἀντωνυμία αὐτός μόνος ὁ εἰμί ἔγκλιμα οὗτος παραλαμβάνω , οὗτος εἰμί ἤ οὗτος εἰμί , ἐγώ εἰμί , σύ εἰμί οὐσία γάρ μόνος εἰμί σημαντικός ὁ ἀντωνυμία , ὅς σημαίνω ὁ εἰμί · ὁ δέ ὄνομα ὁ ὀνομάζω καί ὁ σύζυγος , ἐπεί ὄνομα ἴδιος ὁ ὀνομάζω ἤ καλέω , ὁ ὁ ἄνθρωπος ὑβρίζω Τρύφων λέγω ἤ καλέω . οὐ οὖν καί ὁ εἰμί συντάσσω ; πάνυ εὔλογος , ἐπεί ἐν-ὑπάρχω ὁ μέν ὀνομάζω ὁ οὐσιώδης , οὐ μήν ὁ οὐσιώδης ὁ ἴδιος θέσις ὁ ὄνομα . οὐ γάρ εἰ οὗτος , πάντως καί Οδυσσεύς · εἰ δέ τις Ὀδυσσεύς , πάντως καί οὗτος , οὗτος δέ αὖ Λαερτιάδης πολύμητις Ὀδυσσεύς { Γ 200 } .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.139
A τοιαῦται ϲυντάξειϲ ἐγχωροῦϲιν καὶ ἐπὶ γενικῶν καὶ ἐπὶ δοτικῶν , τῶν γενικῶν ἐξαίρετον ἐχουϲῶν τὸ καὶ μετοχῆϲ μὴ ἐπιφερομένηϲ προϲλαμβάνειν ἄρθρον , ὃ πάντωϲ φέρεται ἐπὶ τὸ κτῆμα , ὃ ἐξ αὐτῆϲ μόνηϲ νοεῖται , διὸ καὶ ἐξαίρετον ἔϲχεν τὴν ϲύνταξιν , ὁ τοῦ ἀνθρώπου οἰκέτηϲ ἔδραμεν . εἰ γὰρ μὴ τῇδε ἔχοι , ἐπὶ ῥῆμα δὲ φέροιτο , οὐδὲ προϲλαμβάνει τὸ ἄρθρον , ἀνθρώπου ἀκούω , ἀγροῦ δεϲπόζω .
Lemmas: A τοιοῦτος σύνταξις ἐγχωρέω καί ἐπί γενικός καί ἐπί δοτικός , ὁ γενικός ἐξαιρετός ἔχω ὁ καί μετοχή μή ἐπιφέρω προσλαμβάνω ἄρθρον , ὅς πάντως φέρω ἐπί ὁ κτῆμα , ὅς ἐκ αὐτός μόνος νοέω , διό καί ἐξαιρετός ἔχω ὁ σύνταξις , ὁ ὁ ἄνθρωπος οἰκέτης τρέχω . εἰ γάρ μή τῇδε ἔχω , ἐπί ῥῆμα δέ φέρω , οὐδέ προσλαμβάνω ὁ ἄρθρον , ἄνθρωπος ἀκούω , ἀγρός δεσπόζω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.140
Ϲὺν δυϲὶν ἄρθροιϲ λέγεται ἐν προϲηγορικοῖϲ , καθ᾿ ἣν προεκτεθείμεθα ϲύνταξιν , τὸ τῆϲ ἐλάφου ἔκγονον , ὁ τοῦ ἀνθρώπου υἱόϲ . μετὰ δὲ κυρίων οὐ λυπεῖ κἂν χωρὶϲ τοῦ ἰδίου ἄρθρου , ὁ Ἀριϲτάρχου γνώριμοϲ , ὁ Ἀπολλωνίου φίλοϲ . καὶ κατὰ τὸ τοιοῦτο κυρίου ϲύνταξιν ἀποφέρεται τὸ βαϲιλεύϲ · φαμὲν γὰρ ὁ βαϲιλέωϲ παρεγένετο , τῶν ἄλλων προϲηγορικῶν ἀπαραδέκτων ὄντων . Καὶ μήποτε εὐλόγωϲ τὰ προϲηγορικὰ δύο ἄρθρα αἰτεῖ . οὐ γὰρ ἔνδεκτον ἀναφέρεϲθαι κτῆμά τινοϲ , τοῦ κτήτοροϲ μὴ οὐχὶ προαναφερομένου · ἢ γὰρ ἀμφότερα χωρὶϲ ἄρθρου , λέοντοϲ ϲκυμνίον ἔδραμεν , ἢ ἀμφότερα ϲυνανενεχθήϲεται , τὸ τοῦ λέοντοϲ ϲκυμνίον ἔδραμε . τὰ μέντοι κύρια διὰ τῆϲ ἰδίαϲ θέϲεωϲ ἀναπολούμενα οὐχ οὕτωϲ προϲδέεται τοῦ ἄρθρου . ταύτῃ μοι δοκεῖ εὐπαράδεκτον γίνεϲθαι καὶ τὸ ὁ βαϲιλέωϲ οἰκέτηϲ , καθὸ δυνάμει κύριόν ἐϲτιν ὄνομα τὸ ὁ βαϲιλεύϲ . νοεῖται γὰρ ἐκ τοῦ ἐπικρατοῦντοϲ ὁ Πτολεμαῖοϲ , καὶ μᾶλλόν γε ἰδιάζεται τοῦ Πτολεμαίου , εἴγε ὁμώνυμοι μὲν Πτολεμαῖοι , εἷϲ δὲ εἰϲ ὃν τὰ τῆϲ βαϲιλείαϲ ἀνηνέχθη .
Lemmas: σύν δύο ἄρθρον λέγω ἐν προσηγορικός , κατά ὅς προεκτίθεμαι σύνταξις , ὁ ὁ ἔλαφος ἔκγονος , ὁ ὁ ἄνθρωπος υἱός . μετά δέ κύριος οὐ λυπέω ἐάν χωρίς ὁ ἴδιος ἄρθρον , ὁ Ἀρίσταρχος γνώριμος , ὁ Ἀπολλώνιον φίλος . καί κατά ὁ τοιοῦτος κύριος σύνταξις ἀποφέρω ὁ βασιλεύς · φημί γάρ ὁ βασιλεύς παραγίγνομαι , ὁ ἄλλος προσηγορικός ἀπαράδεκτος εἰμί . καί μήποτε εὔλογος ὁ προσηγορικός δύο ἄρθρον αἰτέω . οὐ γάρ ἐνδεγής ἀναφέρω κτῆμα τις , ὁ κτήτωρ μή οὐ προαναφέρω · ἤ γάρ ἀμφότερος χωρίς ἄρθρον , λέων σκυμνίον τρέχω , ἤ ἀμφότερος συναναφέρω , ὁ ὁ λέων σκυμνίον τρέχω . ὁ μέντοι κύριος διά ὁ ἴδιος θέσις ἀναπολέω οὐ οὕτως προσδέω ὁ ἄρθρον . οὗτος ἐγώ δοκέω εὐπαράδεκτος γίγνομαι καί ὁ ὁ βασιλεύς οἰκέτης , καθό δύναμις κύριος εἰμί ὄνομα ὁ ὁ βασιλεύς . νοέω γάρ ἐκ ὁ ἐπικρατέω ὁ Πτολεμαῖος , καί μάλα γε ἰδιάζω ὁ Πτολεμαῖος , εἰ ὁμώνυμος μέν Πτολεμαῖος , εἷς δέ εἰς ὅς ὁ ὁ βασιλεία ἀναφέρω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.141
Ἔϲτιν δὲ καὶ ἑτέρα ϲύνταξιϲ μετοχικὴ μετὰ ἀπαρεμφάτου ῥήματοϲ καὶ τῆϲ ὑπολοίπου ϲυντάξεωϲ , ἣν προεκτεθείμεθα , ὁ τὸν ἄνθρωπον θέλων ὑβρίϲαι οὗτόϲ ἐϲτιν . καὶ καθόλου ἡ τῶν προαιρετικῶν ῥημάτων ϲύνταξιϲ εἰϲ μετοχὴν μεταλαμβανομένη οὕτω καθίϲτηϲιν τὸν λόγον . διότι μέντοι τὰ προαιρετικὰ ῥήματα ἐξαιρέτωϲ ἀπαιτεῖ ἀπαρεμφάτων ϲύνταξιν , κατὰ τὸν δέοντα καιρὸν παραϲτήϲομεν . ( Κατὰ δὴ τὰϲ προειρημέναϲ ϲυντάξειϲ ἡ ἑκών μετοχὴ ἀποϲτήϲεται τῆϲ τῶν μετοχῶν ἐννοίαϲ · οὔτε γὰρ μετὰ ἀπαρεμφάτου ϲυγκλείει λόγον οὔτε χωρὶϲ ἀπαρεμφάτου , ὁ τὸν ἄνθρωπον ἑκὼν ὑβρίϲαι οὗτόϲ ἐϲτι . καὶ γὰρ χωρὶϲ τοῦ ἀπαρεμφάτου ἀκατάλληλοϲ ὁ λόγοϲ . εἴρηται ἡμῖν ἀκριβέϲτερον ἐν τῷ περὶ μετοχῶν ἡ αἰτία τῆϲ ἀκαταλληλότητοϲ . )
Lemmas: εἰμί δέ καί ἕτερος σύνταξις μετοχικός μετά ἀπαρέμφατος ῥῆμα καί ὁ ὑπόλοιπος σύνταξις , ὅς προεκτίθεμαι , ὁ ὁ ἄνθρωπος ἐθέλω ὑβρίζω οὗτος εἰμί . καί καθόλου ὁ ὁ προαιρετικός ῥῆμα σύνταξις εἰς μετοχή μεταλαμβάνω οὕτως καθίστημι ὁ λόγος . διότι μέντοι ὁ προαιρετικός ῥῆμα ἐξαιρετός ἀπαιτέω ἀπαρέμφατος σύνταξις , κατά ὁ δέω καιρός παρίστημι . ( κατά δή ὁ προλέγω σύνταξις ὁ ἑκών μετοχή ἀφίστημι ὁ ὁ μετοχή ἔννοια · οὔτε γάρ μετά ἀπαρέμφατος συγκλείω λόγος οὔτε Χωρὶς ἀπαρέμφατος , ὁ ὁ ἄνθρωπος ἑκών ὑβρίζω οὗτος εἰμί . καί γάρ χωρίς ὁ ἀπαρέμφατος ἀκατάλληλος ὁ λόγος . λέγω ἐγώ ἀκριβής ἐν ὁ περί μετοχή ὁ αἰτία ὁ ἀκαταλληλότης . )
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.142
Ἑξῆϲ ῥητέον καὶ περὶ τῶν ὑποτακτικῶν ἄρθρων , ἅπερ οὐ μόνον τάξει καὶ φωνῇ διαφέρει τῶν προτακτικῶν , ἀλλὰ καὶ ἐν ϲυντάξει πάνυ διαφόρῳ . καὶ πρόδηλα μὲν τὰ διάφορα τῆϲ φωνῆϲ καὶ τῆϲ τάξεωϲ , οὐ μὴν καὶ τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ , περὶ ἧϲ καὶ προειλάμεθα ἐκθέϲθαι .
Lemmas: ἑξῆς λέγω καί περί ὁ ὑποτακτικός ἄρθρον , ὅς οὐ μόνος τάξις καί φωνή διαφέρω ὁ προτακτικός , ἀλλά καί ἐν σύνταξις πάνυ διάφορος . καί πρόδηλος μέν ὁ διάφορος ὁ φωνή καί ὁ τάξις , οὐ μήν καί ὁ ὁ σύνταξις , περί ὅς καί προαιρέω ἐκτίθημι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.143
Τὰ προτακτικὰ τῶν ἄρθρων ϲυνοδεύει τοῖϲ ὀνόμαϲιν εἰϲ τὸ αὐτὸ ῥῆμα καὶ εἰϲ τὴν αὐτὴν μετοχήν , ἄνθρωποϲ περιπατεῖ , ἀνθρώπου ᾄδοντοϲ ἤκουϲα · καὶ ἔτι ϲὺν ἄρθρῳ . ὅπερ ἀδύνατον ἐγχωρῆϲαι ἐν ὑποτακτικῷ , λέγω κατὰ ἑνικὴν ϲύνταξιν · ἑτέρου γὰρ πάντωϲ ῥήματοϲ παρέμπτωϲιν αἰτεῖ , ἦλθεν γραμματικὸϲ ὃϲ διελέξατο , ὃϲ ἀνέγνω , κἂν ἐν μεταβάϲει γένηται τὰ τοῦ ῥήματοϲ , λέγω ἐν ἑτέρῳ προϲώπῳ , ἀνθρώπῳ ὡμίληϲα ᾧ παρέϲχον ξενίαν . εἰ μέντοι τιϲ τῇ προκειμένῃ ϲυντάξει προϲδῷ τὰ προτακτικὰ ἄρθρα , ἀϲύϲτατοϲ ὁ λόγοϲ γενήϲεται , ὁ γραμματικὸϲ ἦλθεν διελέξατο , τῷ ἀνθρώπῳ ὡμίληϲα παρέϲχον ξενίαν , χωρὶϲ εἰ μὴ ϲυμπλεκτικὸν ϲύνδεϲμον λάβοιεν , δυνάμενον εἰϲ κοινότητα τοῦ ἀνθρώπου παραλαμβάνεϲθαι · καὶ προῦπτον ὅτι τὸν καί ἤ τινα τῶν τούτῳ ἰϲοδυναμούντων , ὡϲ ἀκριβέϲτερον ἐντελῶϲ ἐπεδείξαμεν ἐν τῇ τῶν ϲυνδέϲμων ϲυντάξει . καθίϲταται γοῦν οὕτωϲ , ὁ γραμματικὸϲ παρεγένετο καὶ διελέξατο , τῷ ἀνθρώπῳ καὶ παρέϲχον ξενίαν .
Lemmas: ὁ προτακτικός ὁ ἄρθρον συνοδεύω ὁ ὄνομα εἰς ὁ αὐτός ῥῆμα καί εἰς ὁ αὐτός μετοχή , ἄνθρωπος περιπατέω , ἄνθρωπος ἀείδω ἀκούω · καί ἔτι σύν ἄρθρον . ὅς ἀδύνατος ἐγχωρέω ἐν ὑποτακτικός , λέγω κατά ἑνικός σύνταξις · ἕτερος γάρ πάντως ῥῆμα παρέμπτωσις αἰτέω , ἔρχομαι γραμματικός ὅς διαλέγω , ὅς ἀναγιγνώσκω , ἐάν ἐν μετάβασις γίγνομαι ὁ ὁ ῥῆμα , λέγω ἐν ἕτερος πρόσωπον , ἄνθρωπος ὁμιλέω ὅς παρέχω ξενία . εἰ μέντοι τις ὁ πρόκειμαι σύνταξις προσδίδωμι ὁ προτακτικός ἄρθρον , ἀσύστατος ὁ λόγος γίγνομαι , ὁ γραμματικός ἔρχομαι διαλέγω , ὁ ἄνθρωπος ὁμιλέω παρέχω ξενία , χωρίς εἰ μή συμπλεκτικός σύνδεσμος λαμβάνω , δύναμαι εἰς κοινότης ὁ ἄνθρωπος παραλαμβάνω · καί πρόοπτος ὅτι ὁ καί ἤ τις ὁ οὗτος ἰσοδυναμέω , ὡς ἀκριβής ἐντελής ἐπιδείκνυμι ἐν ὁ ὁ σύνδεσμος σύνταξις . καθίστημι γοῦν οὕτως , ὁ γραμματικός παραγίγνομαι καί διαλέγω , ὁ ἄνθρωπος καί παρέχω ξενία .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.144
Καὶ φυϲικώτερόν πωϲ ἔϲτιν τὸ τοιοῦτον ἐπινοῆϲαι . ὡϲ ἔφαμεν , τὸ ὑποτακτικὸν ἄρθρον ἐπὶ ῥῆμα ἴδιον φέρεται , ϲυνδεδεμένον διὰ τῆϲ ἀναφορᾶϲ τῷ προκειμένῳ ὀνόματι , καὶ ἐντεῦθεν ἁπλοῦν λόγον οὐ παριϲτάνει κατὰ τὴν τῶν δύο ῥημάτων ϲύνταξιν , λέγω τὴν ἐν τῷ ὀνόματι καὶ τὴν ἐν αὐτῷ τῷ ἄρθρῳ . ὅπερ πάλιν παρείπετο τῷ καί ϲυνδέϲμῳ · κοινὸν μὲν παρελάμβανεν τὸ ὄνομα τὸ προκείμενον , ϲυμπλέκων δὲ ἕτερον λόγον πάντωϲ καὶ ἕτερον ῥῆμα παρελάμβανεν . καὶ οὕτω τὸ παρεγένετο ὁ γραμματικὸϲ ὃϲ διελέξατο δυνάμει τὸ αὐτὸ ἀποτελεῖ τῷ ὁ γραμματικὸϲ παρεγένετο καὶ διελέξατο , ἐγγιζούϲηϲ καὶ τῆϲ ὀνομαϲίαϲ τῶν μορίων · τὸ γὰρ ϲυνηρτῆϲθαι καὶ ϲυνδεδέϲθαι οὐ μακρὰν τῆϲ ϲυνωνυμίαϲ πέπτωκεν .
Lemmas: καί φυσικός πως εἰμί ὁ τοιοῦτος ἐπινοέω . ὡς φημί , ὁ ὑποτακτικός ἄρθρον ἐπί ῥῆμα ἴδιος φέρω , συνδέω διά ὁ ἀναφορά ὁ πρόκειμαι ὄνομα , καί ἐντεῦθεν ἁπλόος λόγος οὐ παριστάνω κατά ὁ ὁ δύο ῥῆμα σύνταξις , λέγω ὁ ἐν ὁ ὄνομα καί ὁ ἐν αὐτός ὁ ἄρθρον . ὅς πάλιν παρέπομαι ὁ καί σύνδεσμος · κοινός μέν παραλαμβάνω ὁ ὄνομα ὁ πρόκειμαι , συμπλέκω δέ ἕτερος λόγος πάντως καί ἕτερος ῥῆμα παραλαμβάνω . καί οὕτως ὁ παραγίγνομαι ὁ γραμματικός ὅς διαλέγω δύναμις ὁ αὐτός ἀποτελέω ὁ ὁ γραμματικός παραγίγνομαι καί διαλέγω , ἐγγίζω καί ὁ ὀνομασία ὁ μόριον · ὁ γάρ συναρτάω καί συνδέω οὐ μακρός ὁ συνωνυμία πίπτω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.145
, Ἔϲτιν δὲ καὶ ἄλλη ϲύνταξιϲ · ἰϲοδυναμοῦϲα τῇ ὑποτακτικῇ ϲυντάξει τῶν ἄρθρων , ἡ διὰ τῶν ἀναφορικῶν ἀντωνυμιῶν , ἀνθρώπῳ ὡμίληϲα καὶ αὐτῷ παρέϲχον ξενίαν , γραμματικὸϲ παρεγένετο καὶ οὗτοϲ διελέξατο . πάλιν γὰρ ἡ ἐτκειμένη ἀναφορὰ ἐν τῷ ἄρθρῳ ϲυνυπῆρχε ταῖϲ τοιαύταιϲ ἀντωνυμίαιϲ , καὶ ἔνθεν τὰ τοῦ λόγου καθίϲτατο ἐγγίζοντα ἑαυτῶν .
Lemmas: , ἔρτις δέ καί ἄλλος σύνταξις · ἰσοδυναμέω ὁ ὑποτακτικός σύνταξις ὁ ἄρθρον , ὁ διά ὁ ἀναφορικός ἀντωνυμία , ἄνθρωπος ὁμιλέω καί αὐτός παρέχω ξενία , γραμματικός παραγίγνομαι καί οὗτος διαλέγω . πάλιν γάρ ὁ τίκτω ἀναφορά ἐν ὁ ἄρθρον συνυπάρχω ὁ τοιοῦτος ἀντωνυμία , καί ἔνθεν ὁ ὁ λόγος καθίστημι ἐγγίζω ἑαυτοῦ .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.146
Οὐχὶ οὖν ὑπολάβοι τιϲ ὑφ᾿ ἓν μέροϲ λόγου πίπτειν τὰ μόρια ; Οὐ πάντωϲ · οὐ γὰρ ὅτι τὸ παρεπόμενον τοῖϲ ἄρθροιϲ ἀπηνέγκαντο , καὶ ἄρθρα ἐϲτίν , εἴγε καὶ ἄλλοιϲ διαφόροιϲ διέϲτηκε τὰ μόρια . καὶ γὰρ καὶ τὰ ῥήματα τὸ εὔχρηϲτον τῶν κατεὐθεῖαν ἀντωνυμιῶν ἀπηνέγκαντο , καὶ οὐ πάντωϲ ἓν μέροϲ λόγου · πάλιν γὰρ καὶ αὐτὰ πολλοῖϲ διέϲτηκεν ἰδιώμαϲιν . ἀλλὰ καὶ προεκτεθείμεθα ὅτι ἀντὶ τῶν ὑποτακτικῶν ἄρθρων ἀθροιϲτικὸϲ ϲύνδεϲμοϲ παραλαμβάνεται , καὶ οὐχὶ ἓν μέροϲ λόγου οἱ ἀθροιϲτικοὶ ϲύνδεϲμοι καὶ τὰ ἄρθρα .
Lemmas: οὐ οὖν ὑπολαμβάνω τις ὑπό εἷς μέρος λόγος πίπτω ὁ μόριον ; οὐ πάντως · οὐ γάρ ὅτι ὁ παρέπομαι ὁ ἄρθρον ἀποφέρω , καί ἄρθρον εἰμί , εἰ καί ἄλλος διάφορος διΐστημι ὁ μόριον . καί γάρ καί ὁ ῥῆμα ὁ εὔχρηστος ὁ κατευθείαν ἀντωνυμία ἀποφέρω , καί οὐ πάντως εἷς μέρος λόγος · πάλιν γάρ καί αὐτός πολύς διΐστημι ἰδίωμα . ἀλλά καί προεκτίθεμαι ὅτι ἀντί ὁ ὑποτακτικός ἄρθρον ἀθροιστικός σύνδεσμος παραλαμβάνω , καί οὐ εἷς μέρος λόγος ὁ ἀθροιστικός σύνδεσμος καί ὁ ἄρθρον .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.147
ἀλλ᾿οὐδὲ κατὰ τὴν αὐτὴν ϲύνταξιν ϲυμφέρονται αἱ ἀντωνυμίαι · νυμίαι · αἰτοῦϲιν γὰρ πάλιν τὸν ϲύνδεϲμον , γραμματικὸϲ παρεγένετο καὶ οὗτοϲ διελέξατο · προῦπτον ὅτι , εἰ ὑφέλοι τιϲ τὸν ϲύνδεϲμον , ἀϲύνετα τὰ τοῦ λόγου γίνεται . ( πρὸϲ οἷϲ καὶ δύναται καὶ δεικτικώτερον αὐτὸ τὸ πρόϲωπον νοεῖϲθαι , γραμματικὸϲ παρεγένετο καὶ οὗτοϲ διελέξατο , λέγω δεικτικῶϲ · καὶ ἔτι ἐπὶ τῆϲ αὐτόϲ ἀναφορικῆϲ τὸ κατ᾿ ἐξοχὴν πρόϲωπον νοούμενον , γραμματικὸϲ παρεγένετο καὶ αὐτὸϲ διελέξατο , ὡϲ εἴ τιϲ οὕτω λέγοι , ὁ δεϲπότηϲ , ὁ κύριοϲ . ) εἰ μέντοι τῇ ἀρθρικῇ ϲυντάξει ἐπενθείη τιϲ τὸν ϲύνδεϲμον , ϲαφὲϲ ὅτι τὸ ἄρθρον τοῦ ϲυνηρτῆϲθαι οὐκ ἀνοίϲει τὸ προκείμενον ὄνομα , ἄλλο δέ τι ἀοριϲτωδῶϲ νοούμενον , ἀνθρώπῳ ὡμίληϲα καὶ ᾧ ξενίαν παρέϲχον . Πῶϲ οὖν τοϲαύτηϲ διαφορᾶϲ οὔϲηϲ παραδέξεταί τιϲ τὸ ὑφ᾿ ἕν μέροϲ λόγου ὑπάγειν τὰ ἄρθρα καὶ τὰϲ ἀντωνυμίαϲ ;
Lemmas: ἀλλοειδής κατά ὁ αὐτός σύνταξις συμφέρω ὁ ἀντωνυμία · νυμίαι · αἰτέω γάρ πάλιν ὁ σύνδεσμος , γραμματικός παραγίγνομαι καί οὗτος διαλέγω · πρόοπτος ὅτι , εἰ ὑφαιρέω τις ὁ σύνδεσμος , ἀσύνετος ὁ ὁ λόγος γίγνομαι . ( πρός ὅς καί δύναμαι καί δεικτικός αὐτός ὁ πρόσωπον νοέω , γραμματικός παραγίγνομαι καί οὗτος διαλέγω , λέγω δεικτικός · καί ἔτι ἐπί ὁ αὐτός ἀναφορικός ὁ κατά ἐξοχή πρόσωπον νοέω , γραμματικός παραγίγνομαι καί αὐτός διαλέγω , ὡς εἰ τις οὕτως λέγω , ὁ δεσπότης , ὁ κύριος . ) εἰ μέντοι ὁ ἀρθρικός σύνταξις ἐπεντίθημι τις ὁ σύνδεσμος , σαφής ὅτι ὁ ἄρθρον ὁ συναρτάω οὐ ἄνοισις ὁ πρόκειμαι ὄνομα , ἄλλος δέ τις ἀοριστώδης νοέω , ἄνθρωπος ὁμιλέω καί ὅς ξενία παρέχω . πῶς οὖν τοσοῦτος διαφορά εἰμί παραδείκνυμι τις ὁ ὑπό εἷς μέρος λόγος ὑπάγω ὁ ἄρθρον καί ὁ ἀντωνυμία ;
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.148
Ἔτι τὰ ὑποτακτικὰ ἄρθρα ἀδιαφορεῖ πρὸϲ τὸ κατάλληλον τῆϲ πτώϲεωϲ τῶν προταϲϲομένων αὐτῶν ὀνομάτων , πρὸϲ ἃ καὶ ἀναπέμπει πέμπει τὴν ἀναφοράν , ἄνθρωποϲ ἦλθεν ὃν ἐξένιϲα , φίλου ἤκουϲα ᾧ καὶ πρώην ϲυνέβαλον . καὶ ἐξ εὐθείαϲ μὲν ὀνόματοϲ παράθεϲιϲ γίνεται καὶ πλαγίαϲ πτώϲεωϲ , ἐπὰν ἑτέρῳ προϲώπῳ ἡ διάθεϲιϲ τοῦ ῥήματοϲ προϲγίνηται · ἐκ δὲ πλαγίαϲ ὀνόματοϲ εὐθείαϲ ἐπιφέρεται ἄρθρα , ἐπὰν ἡ τοῦ ἄρθρου ἀναφορὰ τὸ ῥῆμα προϲνείμῃ τῷ προκειμένῳ ὀνόματι τῷ κατὰ τὴν πλαγίαν . τότε γὰρ δύο εὐθεῖαι νοοῦνται , λέγω τοῦ ὀνόματοϲ ματοϲ καὶ τοῦ ὑποτακτικοῦ ἄρθρου , ὅταν τὸ αὐτὸ πρόϲωπον τὰϲ δύο διαθέϲειϲ ϲυνέχῃ .
Lemmas: ἔτι ὁ ὑποτακτικός ἄρθρον ἀδιαφορέω πρός ὁ κατάλληλος ὁ πτῶσις ὁ προτάσσω αὐτός ὄνομα , πρός ὅς καί ἀναπέμπω πέμπω ὁ ἀναφορά , ἄνθρωπος ἔρχομαι ὅς ξενίζω , φίλος ἀκούω ὅς καί πρῴην συμβάλλω . καί ἐκ εὐθύς μέν ὄνομα παράθεσις γίγνομαι καί πλάγιος πτῶσις , ἐπάν ἕτερος πρόσωπον ὁ διάθεσις ὁ ῥῆμα προσγίγνομαι · ἐκ δέ πλάγιος ὄνομα εὐθεῖα ἐπιφέρω ἄρθρον , ἐπάν ὁ ὁ ἄρθρον ἀναφορά ὁ ῥῆμα προσνέμω ὁ πρόκειμαι ὄνομα ὁ κατά ὁ πλάγιος . τότε γάρ δύο εὐθεῖα νοέω , λέγω ὁ ὄνομα μα καί ὁ ὑποτακτικός ἄρθρον , ὅταν ὁ αὐτός πρόσωπον ὁ δύο διάθεσις συνέχω .