ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.114
ϲαφὲϲ κἀκ τοῦ παρεπομένου ἀριθμοῦ . ἡνίκα γὰρ δευτέρῳ προϲτάϲϲεται , ἑνικῶϲ μὲν γίνεται λέγε , πληθυντικῶϲ δὲ λέγετε . οὐ μὴν ἐν τῷ λεγέτω ταὐτὸν παρακολουθήϲει · τρίτου γὰρ καθεϲτῶτα τὴν ἐν τρίτοιϲ προϲώποιϲ διαλλαγὴν ἴϲχει τοῦ ἀριθμοῦ , λεγέτω λεγέτωϲαν , τοῦ ἐγκειμένου δευτέρου προϲώπου οὐδαμῶϲ τοιοῦτον ἀναδεχομένου . ὃ δὴ εἰ φύϲει προϲέκειτο κατὰ προϲώπου μεριϲμόν , ἀνεδέξατο ἂν καὶ τὸν ϲυνόντα ἀριθμὸν ἑνικὸν καὶ πληθυντικόν , καθάπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἀντωνυμιῶν , ἡμέτεροϲ , ἐμόϲ · νυνὶ δὲ τὸ λεγέτω καὶ λεγέτωϲαν καὶ τὰ ὅμοια οὐκ ἔχει διαϲτολὴν τῶν κατὰ τὸ δεύτερον πρόϲωπον ἐν ἀριθμῷ , πότερον ἑνί τιϲ ἀποφαίνεται περὶ ἑνὸϲ ἢ πλείοϲι περὶ ἑνὸϲ ἢ καὶ περὶ πλειόνων . οἷόν τε γάρ ἐϲτιν φάναι καὶ ἀθροίϲματι ἐγρηγορείτω ὁ ϲτρατηγὸϲ ὑμῶν καὶ ἑνὶ ἐγρηγορείτω ϲου ὁ δεϲπότηϲ , καὶ οὐδεμία ἐϲτὶν ἐναλλαγὴ ἢ μόνη ἡ κατὰ τὸ τρίτον νοουμένη , ἧϲ ἐϲτι καὶ τὰ πρόϲωπα .
Lemmas: σαφής ἐκ ὁ παρέπομαι ἀριθμός . ἡνίκα γάρ δεύτερος προστάσσω , ἑνικός μέν γίγνομαι λέγω , πληθυντικός δέ λέγω . οὐ μήν ἐν ὁ λέγω αὐτός παρακολουθέω · τρίτος γάρ καθίστημι ὁ ἐν τρίτος πρόσωπον διαλλαγή ἴσχω ὁ ἀριθμός , λέγω λέγω , ὁ ἔγκειμαι δεύτερος πρόσωπον οὐδαμῶς τοιοῦτος ἀναδέχομαι . ὅς δή εἰ φύσις πρόσκειμαι κατά πρόσωπον μερισμός , ἀναδέχομαι ἄν καί ὁ σύνειμι ἀριθμός ἑνικός καί πληθυντικός , καθά καί ἐπί ὁ ἀντωνυμία , ἡμέτερος , ἐμός · νυνί δέ ὁ λέγω καί λέγω καί ὁ ὅμοιος οὐ ἔχω διαστολή ὁ κατά ὁ δεύτερος πρόσωπον ἐν ἀριθμός , πότερος εἷς τις ἀποφαίνω περί εἷς ἤ πολύς περί εἷς ἤ καί περί πολύς . οἷος τε γάρ εἰμί φημί καί ἄθροισμα ἐγρηγορέω ὁ στρατηγός σύ καί εἷς ἐγρηγορέω σύ ὁ δεσπότης , καί οὐδείς εἰμί ἐναλλαγή ἤ μόνος ὁ κατά ὁ τρίτος νοέω , ὅς εἰμί καί ὁ πρόσωπον .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.115
Τὸ δὴ οὖν λεγέτω καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα ϲημαίνει ἀπόντων προϲώπων πρόϲταξιν , ἀναγκαίωϲ δευτέρου προϲώπου ἐναλλαϲϲομένωϲ παραλαμβανομένου εἰϲ μετάδοϲιν τῆϲ προϲτάξεωϲ , ἐπεὶ πάλιν ἡ πρόϲταξιϲ ἐκτὸϲ δευτέρου προϲώπου ἀϲύϲτατόϲ ἐϲτιν · ἔνθεν γὰρ καὶ ταῖϲ ἐν δευτέρῳ προϲώπῳ νοουμέναιϲ ἁπάντοτε κλητικαῖϲ ϲύνεϲτιν .
Lemmas: ὁ δή οὖν λέγω καί πᾶς ὁ τοιοῦτος σημαίνω ἄπειμι πρόσωπον πρόσταξις , ἀναγκαῖος δεύτερος πρόσωπον ἐναλλασσομένως παραλαμβάνω εἰς μετάδοσις ὁ πρόσταξις , ἐπεί πάλιν ὁ πρόσταξις ἐκτός δεύτερος πρόσωπον ἀσύστατος εἰμί · ἔνθεν γάρ καί ὁ ἐν δεύτερος πρόσωπον νοέω ἀπάντοτε κλητικός σύνειμι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.116
Πρόκειται δὲ ὡϲ τὸ πλέον ϲυνεμπίπτουϲι τῆϲ ὁριϲτικῆϲ ἐγκλίϲεωϲ κλίϲεωϲ αἱ φωναί , ὡϲ τὸ λέγετε καὶ λέγεϲθε καὶ ἔτι διανοεῖϲθε καὶ ἅπαντα τὰ τοιαῦτα . καὶ ἐπεὶ πάλιν αἱ κλητικαὶ ϲυνεμπίπτουϲι ταῖϲ εὐθείαιϲ , ϲυγγίνεται δ᾿ εὐθείαιϲ τὰ ὁριϲτικὰ καὶ ἔτι αἱ κλητικαὶ τοῖϲ προϲτακτικοῖϲ , πάλιν τὸ διανοεῖϲθε ἄνθρωποι οὔπω διακέκριται , εἰ μὴ ἐπιπροϲγένηται τὰ ἰδιάζοντα πρὸϲ ἑκάτερα τῶν μερῶν τοῦ λόγου . φήϲομεν γὰρ ἐπ᾿ εὐθείαϲ ἄνθρωποι ὄντεϲ διανοεῖϲθε , οὐχ ὡϲ οἴονταί τινεϲ κατὰ προϲτακτικὴν ἔγκλιϲιν , κατὰ δὲ ὁριϲτικήν , καθάπερ ἔϲτιν ἐπινοῆϲαι κἀπὶ τοῦ πρώτου καὶ τοῦ τρίτου , ἄνθρωποι ὄντεϲ διανοούμεθα , ἄνθρωποι ὄντεϲ διανοοῦνται . καὶ ἐκ τῆϲ ἑνικῆϲ ϲυντάξεωϲ προφανὴϲ ὁ λόγοϲ , ἄνθρωποϲ ὢν διανοῇ , ἄνθρωποϲ ὢν διανοοῦμαι καὶ ἔτι διανοεῖται · ἐφ᾿ ἧϲ ϲυντάξεωϲ κατὰ τὸ κλητικὸν αἱ δύο φωναὶ ἐναλλάϲϲονται , ἄνθρωπε διανοοῦ . ἀλλὰ κἀκ τῆϲ ϲυνούϲηϲ μετοχῆϲ προφανέϲ . οὐ γὰρ ϲυνίϲταται · ἡ ὤν μετοχὴ μετὰ κλητικῶν , μετὰ μέντοι τῶν εὐθειῶν · οὐ γάρ φαμεν ἄνθρωπε ὤν , ἄνθρωποϲ δὲ ὤν . ( οὕτωϲ ἀπεδείκνυτο καὶ ἡ ϲύ ὡϲ εἴη εὐθείαϲ ἐν τῷ ϲὺ ὤν ὡϲ εἰ καὶ ἐγὼ ὤν . )
Lemmas: πρόκειμαι δέ ὡς ὁ πολύς συνεμπίπτω ὁ ὁριστικός ἔγκλισις κλίσις ὁ φωνή , ὡς ὁ λέγω καί λέγω καί ἔτι διανοέω καί ἅπας ὁ τοιοῦτος . καί ἐπεί πάλιν ὁ κλητικός συνεμπίπτω ὁ εὐθεῖα , συγγίγνομαι δέ εὐθεῖα ὁ ὁριστικός καί ἔτι ὁ κλητικός ὁ προστακτικός , πάλιν ὁ διανοέω ἄνθρωπος οὔπω διακρίνω , εἰ μή ἐπιπροσγίγνομαι ὁ ἰδιάζω πρός ἑκάτερος ὁ μέρος ὁ λόγος . φημί γάρ ἐπί εὐθεῖα ἄνθρωπος εἰμί διανοέω , οὐ ὡς οἴομαι τις κατά προστακτικός ἔγκλισις , κατά δέ ὁριστικός , καθά εἰμί ἐπινοέω ἐπί ὁ πρῶτος καί ὁ τρίτος , ἄνθρωπος εἰμί διανοέω , ἄνθρωπος εἰμί διανοέω . καί ἐκ ὁ ἑνικός σύνταξις προφανής ὁ λόγος , ἄνθρωπος εἰμί διανοέω , ἄνθρωπος εἰμί διανοέω καί ἔτι διανοέω · ἐπί ὅς σύνταξις κατά ὁ κλητικός ὁ δύο φωνή ἐναλλάσσω , ἄνθρωπος διανοόω . ἀλλά ἐκ ὁ σύνειμι μετοχή προφανής . οὐ γάρ συνίστημι · ὁ εἰμί μετοχή μετά κλητικός , μετά μέντοι ὁ εὐθύς · οὐ γάρ φημί ἄνθρωπος εἰμί , ἄνθρωπος δέ εἰμί . ( οὕτως ἀποδείκνυμι καί ὁ σύ ὡς εἰμί εὐθεῖα ἐν ὁ σύ εἰμί ὡς εἰ καί ἐγώ εἰμί . )
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.117
Μἂν μετὰ ἄρθρου δὲ λέγομεν οἱ ἄνθρωποι διανοεῖϲθε , οὐ κατ᾿ ἐγκέλευϲιν τοῦ διανοεῖϲε , κατὰ δὲ τὴν ὑπάρχουϲαν ἑκάϲτῳ διάνοιαν , ἣν ὁριζόμεθα ἐν τῷ διανοεῖϲε , ὡϲ εἰ καὶ λέγοιμεν ὑπάρχει ἐν ὑμῖν τὸ λογιϲτικόν , τοῦ ἄρθρου μηνύοντοϲ τὴν εὐθεῖαν . — εἰ γὰρ προϲθείη τιϲ τὸ ὦ , γενήϲεται καὶ τὸ διανοεῖϲθε προϲτακτικόν , ὦ ἄνθρωποι διανοεῖϲθε . ἀλλ᾿ εἰ καὶ ἔτι τὸ ἄγε , ἄγε διανοεῖϲθε ἄνθρωποι . — ἐφ᾿ ἧϲ ϲυντάξεωϲ πάλιν εἴ τιϲ ἀντιθείη τὸ ὅτι , ὅτι διανοεῖϲθε , μεταϲτήϲεται τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ εἰϲ τὴν ὁριϲτικὴν ἔγκλιϲιν . Καὶ τοϲαῦτα μὲν περὶ τῶν ὁμοφωνούντων .
Lemmas: μείς μετά ἄρθρον δέ λέγω ὁ ἄνθρωπος διανοέω , οὐ κατά ἐγκέλευσις ὁ διανοέομαι , κατά δέ ὁ ὑπάρχω ἕκαστος διάνοια , ὅς ὁρίζω ἐν ὁ διανοέομαι , ὡς εἰ καί λέγω ὑπάρχω ἐν σύ ὁ λογιστικός , ὁ ἄρθρον μηνύω ὁ εὐθεῖα . — εἰ γάρ προστίθημι τις ὁ ὦ , γίγνομαι καί ὁ διανοέω προστακτικός , ὦ ἄνθρωπος διανοέω . ἀλλά εἰ καί ἔτι ὁ ἄγε , ἄγε διανοέω ἄνθρωπος . — ἐπί ὅς σύνταξις πάλιν εἰ τις ἀντιτίθημι ὁ ὅτι , ὅτι διανοέω , μεθίστημι ὁ ὁ σύνταξις εἰς ὁ ὁριστικός ἔγκλισις . καί τοσοῦτος μέν περί ὁ ὁμοφωνέω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.118
Περὶ δὲ τῶν μὴ ὁμοφωνούντων μήτε ἐν τοῖϲ ὀνόμαϲι μήτε ἐν τοῖϲ ῥήμαϲιν οὐδὲ κατ᾿ ὀλίγον τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ δεῖται λόγου , ἄνθρωποϲ ἔγραφεν , ἄνθρωπε γράφε . εἰ γὰρ ἀνὰ μέροϲ πάλιν τὸ ἕτερον γένοιτο ὁμόφωνον , τὸ ϲυμφερόμενον τὸ ἀμφίβολον ἀποτρίψεται . φέρε φάναι ἐπὶ τοῦ Ἑλικών καὶ τῶν ὁμοίων ὀνομάτων · προϲκείμενον γὰρ τὸ ὁριϲτικὸν εὐθείαϲ ϲύνταξιν ἀποτελεῖ , Ἑλικὼν γράφει , τό γε μὴν προϲτακτικὸν κλητικήν , Ἑλικὼν γράφε .
Lemmas: περί δέ ὁ μή ὁμοφωνέω μήτε ἐν ὁ ὄνομα μήτε ἐν ὁ ῥῆμα οὐδέ κατά ὀλίγος ὁ ὁ σύνταξις δέω λόγος , ἄνθρωπος γράφω , ἄνθρωπος γράφω . εἰ γάρ ἀνά μέρος πάλιν ὁ ἕτερος γίγνομαι ὁμόφωνος , ὁ συμφέρω ὁ ἀμφίβολος ἀποτρίβω . φέρω φημί ἐπί ὁ Ἑλικών καί ὁ ὅμοιος ὄνομα · πρόσκειμαι γάρ ὁ ὁριστικός εὐθεῖα σύνταξις ἀποτελέω , Ἑλικών γράφω , ὁ γε μήν προστακτικός κλητικός , Ἑλικών γράφω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.119
ἢ ἀνάπαλιν ἐπὶ τοῦ ἤχει , λέγω κατὰ παρατατικὴν προφορὰν τοῦ τρίτου προϲώπου , ἤχει ποτὲ τὸ ἐν ( Δωδώνῃ χαλκεῖον · ἀλλὰ καὶ κατὰ προϲτακτικὴν προφοράν , ἡνίκα λέγω ἤχει ϲύ . ὃ προϲδεχόμενον τὸ τῆϲ εὐθείαϲ ϲχῆμα παρατατικὸν ἀποτελέϲει τὸ ἤχει , ἤχει ὁ τρίπουϲ , ἤχει ὁ ἄνθρωποϲ · ἢ πάλιν τὸ κλητικὸν τὸ προϲτακτικὸν ἀποτελέϲει , ἤχει ἄνθρωπε . ἐφ᾿ οὗ δὴ προϲγινομένη ἡ ὁμόφωνοϲ εὐθεῖα τέλεον ἀμφίβολον ποιήϲει τὴν ϲύνταξιν ἐν τῷ ἤχει Ἑλικών · ἐφ᾿ ἧϲ πάλιν ϲυντάξεωϲ χρεία ἐϲτὶ τῶν προκειμένων μορίων , ὁ Ἑλικὼν ἤχει , ἄγε ἤχει ὦ Ἑλικών , ὅτι ἤχει Ἑλικών . — οὐ λέληϲμαι ὅτι καὶ ἡ αὐτοτέλεια τεκμήριόν ἐϲτιν κλητικῆϲ · ἰδοὺ γὰρ καὶ αὐτὸ τὸ Ἑλικών ἐλλεῖπον μὲν ῥήματι εὐθεῖαν ὁμολογεῖ , οὐ τῇδε δὲ ἔχον κλητικῆϲ ἐϲτιν πτώϲεωϲ τὸ τοιοῦτον , οἷον ὦ Ἑλικῶν .
Lemmas: ἤ ἀνάπαλιν ἐπί ὁ ἠχέω , λέγω κατά παρατατικός προφορά ὁ τρίτος πρόσωπον , ἠχέω ποτέ ὁ ἐν ( Δωδώνη χαλκεῖον · ἀλλά καί κατά προστακτικός προφορά , ἡνίκα λέγω ἠχέω σύ . ὅς προσδέχομαι ὁ ὁ εὐθεῖα σχῆμα παρατατικός ἀποτελέω ὁ ἠχέω , ἠχέω ὁ τρίπους , ἠχέω ὁ ἄνθρωπος · ἤ πάλιν ὁ κλητικον ὁ προστακτικός ἀποτελέω , ἠχέω ἄνθρωπος . ἐπί ὅς δή προσγίγνομαι ὁ ὁμόφωνος εὐθύς τέλειος ἀμφίβολος ποιέω ὁ σύνταξις ἐν ὁ ἠχέω Ἑλικών · ἐπί ὅς πάλιν σύνταξις χρεία εἰμί ὁ πρόκειμαι μόριον , ὁ Ἑλικών ἠχέω , ἄγε ἠχέω ὦ Ἑλικών , ὅτι ἠχέω Ἑλικών . — οὐ λανθάνω ὅτι καί ὁ αὐτοτέλεια τεκμήριον εἰμί κλητικός · ἰδού γάρ καί αὐτός ὁ Ἑλικών ἐλλείπω μέν ῥῆμα εὐθεῖα ὁμολογέω , οὐ τῇδε δέ ἔχω κλητικός εἰμί πτῶσις ὁ τοιοῦτος , οἷος ὦ Ἑλικών .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.120
Ἐδείκνυμεν τοῦ ἐνεϲτῶτοϲ ἁπάντοτε τὰ πληθυντικὰ ϲυνεμπίπτοντα , πίπτοντα , ὧν ἡ διάκριϲιϲ ἐγίγνετο διὰ τοῦ ἄγε ἢ ὅτι , ὑποϲτελλομένου ἑνὸϲ ῥήματοϲ τοῦ ἐϲτε . τοῦτο γὰρ ἀπέβαλλε τὴν ἀμφιβολίαν , εἴγε βαρυνόμενον μὲν προϲτακτικόν ἐϲτιν , ὀξυνόμενον δὲ ὁριϲτικόν . καὶ ἴϲωϲ δόξει ὠλιγωρῆϲθαι τὰ τῆϲ φωνῆϲ , ὅτι μὴ τῷ καθολικῷ ὕπεϲτιν · καὶ ἤτοι τὸ ὀξυνόμενον ἡμάρτηται ἢ τὸ βαρυνόμενον προϲτακτικόν . —
Lemmas: δείκνυμι ὁ ἐνίστημι ἀπάντοτε ὁ πληθυντικός συνεμπίπτω , πίπτω , ὅς ὁ διάκρισις γίγνομαι διά ὁ ἄγε ἤ ὅτι , ὑποστέλλω εἷς ῥῆμα ὁ εἰμί . οὗτος γάρ ἀποβάλλω ὁ ἀμφιβολία , εἰ βαρύνω μέν προστακτικός εἰμί , ὀξύνω δέ ὁριστικός . καί ἴσως δοκέω ὀλιγωρέω ὁ ὁ φωνή , ὅτι μή ὁ καθολικός ὕπειμι · καί ἤτοι ὁ ὀξύνω ἁμαρτάνω ἤ ὁ βαρύνω προστακτικός . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.121
Ἐρ᾿ οὗ ἂν φαίη τιϲ ὡϲ ἅπαντα τὰ εἰϲ τε λήγοντα προϲτακτικὰ βαρύνεται , καὶ διὰ τοῦτο βαρυνόμενον τὸ ἔϲτε κατώρθωται , καὶ λείπεται τὸ ἐϲτέ ὠλιγωρῆϲθαι , ὅτι μὴ ὁμοφωνεῖ τῷ κατωρθωμένῳ . ἀλλ᾿ ὁμοτονεῖν θέλει τὰ δεύτερα ὁριϲτικὰ πληθυντικὰ τοῖϲ πρώτοιϲ , ἴμεν ἴτε , δίδομεν δίδοτε · εἰ οὖν ἐϲμέν , δῆλον ὅτι καὶ ἐϲτέ , ἡμάρτηται δὲ τὸ ἔϲτε προϲτακτικὸν βαρυνόμενον .
Lemmas: ἐρι ὅς ἄν φημί τις ὡς ἅπας ὁ εἰς τε λήγω προστακτικός βαρύνω , καί διά οὗτος βαρύνω ὁ ἔστε κατορθόω , καί λείπω ὁ εἰμί ὀλιγωρέω , ὅτι μή ὁμοφωνέω ὁ κατορθόω . ἀλλά ὁμοτονέω ἐθέλω ὁ δεύτερος ὁριστικός πληθυντικός ὁ πρῶτος , ἔρχομαι ἔρχομαι , δίδωμι δίδωμι · εἰ οὖν εἰμί , δῆλος ὅτι καί εἰμί , ἁμαρτάνω δέ ὁ ἔστε προστακτικός βαρύνω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.122
Τί οὖν χρὴ ἐπὶ τοῦ τοιούτου διαλαβεῖν ; ἢ ἐκεῖνο ἀποφήναϲθαι , ὡϲ ὀξύνεται μὲν τὸ ὁριϲτικὸν ἐν τῷ ἐϲμέν καὶ ἐϲτέ διὰ τὸ εἶναι ἐγκλιτικά , οἷϲ οὐ ϲύνεϲτι βαρὺ τὸ τέλοϲ · καὶ ἐπειδὴ ἐν τοῖϲ προϲτακτικοῖϲ ἀφίϲταται ἡ ἔγκλιϲιϲ , ϲυναφίϲταται καὶ ἡ ἐπὶ τέλουϲ ὀξεῖα , ἥτιϲ αἰτία ἦν τῆϲ ἐγκλίϲεωϲ . — διὰ τοῦτο τὸ μὲν εἰμί ὀξύνεται ὁριϲτικὸν ὄν , καθὸ ἐγκλιτικόν , οὐ μὴν τὸ ἴϲθι προϲτακτικόν , καθὸ οὐκ ἐγκλιτικόν , καίτοι πάλιν τῶν εἰϲ θι ληγόντων προϲτακτικῶν ὁμοτονούντων τοῖϲ εἰϲ μι ⟨ ὁριϲτικοῖϲ ⟩ , ζεύγνυμι ζεύγνυθι , εἶμι ἴθι . ( ἔνθεν οὐ ϲυγκατατίθεμαι τοῖϲ ἐν προϲτακτικῇ προφορᾷ ὀξυτονοῦϲι τὸ φαθί , ϲυνελεγχομένοιϲ κάκ τοῦ τρίτου προϲώπου τοῦ φάτω , ὃ δὴ ὁμότονον καθεϲτὼϲ τῷ δευτέρῳ ὁμοίωϲ τοῖϲ . ἄλλοιϲ ἤλεγχε τὴν παρὰ τὸ δέον ὀξεῖαν . )
Lemmas: τίς οὖν χρή ἐπί ὁ τοιοῦτος διαλαμβάνω ; ἤ ἐκεῖνος ἀποφαίνω , ὡς ὀξύνω μέν ὁ ὁριστικός ἐν ὁ εἰμί καί εἰμί διά ὁ εἰμί ἐγκλιτικός , ὅς οὐ σύνειμι βαρύς ὁ τέλος · καί ἐπειδή ἐν ὁ προστακτικός ἀφίστημι ὁ ἔγκλισις , συναφίστημι καί ὁ ἐπί τέλος ὀξύς , ὅστις αἰτία εἰμί ὁ ἔγκλισις . — διά οὗτος ὁ μέν εἰμί ὀξύνω ὁριστικός εἰμί , καθό ἐγκλιτικός , οὐ μήν ὁ οἶδα προστακτικός , καθό οὐ ἐγκλιτικός , καίτοι πάλιν ὁ εἰς θι λήγω προστακτικός ὁμοτονέω ὁ εἰς μι ⟨ ὁριστικός ⟩ , ζεύγνυμι ζεύγνυμι , ἔρχομαι ἔρχομαι . ( ἔνθεν οὐ συγκατατίθημι ὁ ἐν προστακτικός προφορά ὀξυτονέω ὁ φημί , συνελέγχω ἐκ ὁ τρίτος πρόσωπον ὁ φάτης , ὅς δή ὁμότονος καθίστημι ὁ δεύτερος ὅμοιος ὁ . ἄλλος ἐλέγχω ὁ παρά ὁ δέω ὀξύς . )
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.123
Ἑξῆϲ ῥητέον περὶ τῆϲ ὑποτακτικῆϲ ἐγκλίϲεωϲ ἥν τινεϲ καὶ διϲτακτικὴν ἀποφαίνονται ἀπὸ τοῦ ἐξ αὐτῆϲ δηλουμένου , καθάπερ καὶ . αἱ προκατειλεγμέναι ταὐτὸν ἀνεδέξαντο · ϲαφὲϲ γὰρ ὅτι ὡϲ τὸ ἐὰν γράφω καὶ τὰ τούτοιϲ ὅμοια διϲταγμὸν τοῦ ὡϲ ἐϲομένου πράγματοϲ ϲημίνει .
Lemmas: ἑξῆς λέγω περί ὁ ὑποτακτικός ἔγκλισις ὅς τις καί διστακτικός ἀποφαίνω ἀπό ὁ ἐκ αὐτός δηλόω , καθά καί . ὁ προκαταλέγω αὐτός ἀναδέχομαι · σαφής γάρ ὅτι ὡς ὁ ἐάν γράφω καί ὁ οὗτος ὅμοιος δισταγμός ὁ ὡς εἰμί πρᾶγμα σημίνει .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.124
Ἀλλ’ ἴϲωϲ ἀντικείϲεται τὸ μηδὲ αὐτὰ ἔχεϲθαι τῆϲ ἐννοίαϲ τοῦ διϲταγμοῦ , τὸν δὲ παρακείμενον ϲύνδεϲμον αἴτιον γίνεϲθαι τῆϲ διϲτακτικῆϲ ἐννοίαϲ . καὶ εἰ ἀπὸ τῆϲ δυνάμεωϲ τῶν ϲυνδέϲμων ἔοικεν τὰ ῥήματα ἀνάγεϲθαι , οὐδὲν κωλύει καὶ τὰϲ λοιπὰϲ ἐγκλίϲειϲ μετατίθεϲθαι τῆϲ ἰδίαϲ κλήϲεωϲ , ἀναδεξαμέναϲ τὴν ἐκ τῶν ϲυνδέϲμων δύναμιν . οὐ γὰρ ἔτι ὁριϲτικὸν τὸ εἰ ἔγραψα , εἰ ἐφιλολόγηϲα , οὐδὲ ταὐτόν ἐϲτι τὸ φιλολογήϲω τῷ ἤτοι φιλολογήϲω ἢ πορεύϲομαι εἰϲ περίπατον , οὐδὲ τὸ γράψαιμι ἄν εὐχὴν ἐπαγγέλλεται , ὁριϲμὸν δὲ τοῦ ἐϲομένου πράγματοϲ . ϲχεδόν τε ὑπὸ τὸν αὐτὸν διϲταγμὸν πίπτει τὸ εἰ περιπατεῖϲ κινῇ τῷ ἐὰν περιπατῇϲ κινηθήϲῃ , καὶ οὐ καλεῖται τὸ εἰ περιπατεῖϲ διϲτακτικόν .
Lemmas: ἀλλά ἴσως ἀντίκειμαι ὁ μηδέ αὐτός ἔχω ὁ ἔννοια ὁ δισταγμός , ὁ δέ παράκειμαι σύνδεσμος αἴτιος γίγνομαι ὁ διστακτικός ἔννοια . καί εἰ ἀπό ὁ δύναμις ὁ σύνδεσμος ἔοικα ὁ ῥῆμα ἀνάγω , οὐδείς κωλύω καί ὁ λοιπός ἔγκλισις μετατίθημι ὁ ἴδιος κλῆσις , ἀναδέχομαι ὁ ἐκ ὁ σύνδεσμος δύναμις . οὐ γάρ ἔτι ὁριστικός ὁ εἰ γράφω , εἰ φιλολογέω , οὐδέ αὐτός εἰμί ὁ φιλολογέω ὁ ἤτοι φιλολογέω ἤ πορεύω εἰς περίπατος , οὐδέ ὁ γράφω ἄν εὐχή ἐπαγγέλλω , ὁρισμός δέ ὁ εἰμί πρᾶγμα . σχεδόν τε ὑπό ὁ αὐτός δισταγμός πίπτω ὁ εἰ περιπατέω κινέω ὁ ἐάν περιπατέω κινέω , καί οὐ καλέω ὁ εἰ περιπατέω διστακτικός .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.125
Ἀλλὰ πρὸϲ τὴν τοιαύτην ἀντίρρηϲιν ἐνὸν ὑπαντῆϲαι ὡϲ αἱ μὲν ἄλλαι ἐγκλίϲειϲ ἐκτὸϲ οὖϲαι τῶν ϲυνδέϲμων τὸ ἐξ αὑτῶν δηλούμενον ἀνεδέξαντο , ἐξ οὗ καὶ τὴν θέϲιν ἔϲχον τοῦ ὀνόματοϲ . προῦπτον γὰρ ὅτι τὸ γράψαιμι εὐχῆϲ ἐϲτιν παραϲτατικὸν καὶ τὸ περιπατῶ ὁριϲμοῦ · ὅθεν εἰ ταύταιϲ προϲγένοιτό τιϲ ϲυνδεϲμικὴ ϲύνταξιϲ , οὐκ ἐκ ταύτῃϲ ἕξουϲιν τὴν θέϲιν τοῦ ὀνόματοϲ , ἐκ δὲ τῆϲ φύϲει αὐταῖϲ ἐγκειμένηϲ ἐγκλίϲεωϲ , καθὸ καὶ αὐτοὶ οἱ ϲύνδεϲμοι ἐκ τῆϲ ἰδίαϲ παρεμφάϲεωϲ τὴν θέϲιν τοῦ ὀνόματοϲ ἀνεδέξαντο , διαζευκτικοὶ καλούμενοι , δυνητικοί , ϲυναπτικοὶ καὶ ἄλλοι οἱ ὑπόλοιποι . ὅθεν εἰ καὶ τῇ καλουμένῃ διϲτακτικῇ ἐγκλίϲει παρείπετο τὸ ἐκτὸϲ ϲυνδέϲμου ϲημαίνειν τι , κἂν πάντωϲ τὴν ἐκ τούτου ὀνομαϲίαν ἀνεδέξατο . νυνὶ δὲ οὐδέποτε ἐμόναϲεν ἐκτὸϲ ϲυνδέϲμου , καὶ οὕτωϲ ἄδηλον ἔϲχε τὸ ϲημαινόμενον , καὶ διὰ τοῦτο αὐτό , οὐκ ἔχουϲα ἰδίᾳ δηλούμενον , παρεδέξατο ἐκ δυνάμεωϲ τοῦ ϲυνδέϲμου τὴν τοῦ ὀνόματοϲ θέϲιν εἰληφέναι . —
Lemmas: ἀλλά πρός ὁ τοιοῦτος ἀντίρρησις ἔνειμι ὑπαντάω ὡς ὁ μέν ἄλλος ἔγκλισις ἐκτός εἰμί ὁ σύνδεσμος ὁ ἐκ ἑαυτοῦ δηλέομαι ἀναδέχομαι , ἐκ ὅς καί ὁ θέσις ἔχω ὁ ὄνομα . πρόοπτος γάρ ὅτι ὁ γράφω εὐχή εἰμί παραστατικός καί ὁ περιπατέω ὁρισμός · ὅθεν εἰ οὗτος προσγίγνομαι τις συνδεσμικός σύνταξις , οὐ ἐκ οὗτος ἔχω ὁ θέσις ὁ ὄνομα , ἐκ δέ ὁ φύσις αὐτός ἔγκειμαι ἔγκλισις , καθό καί αὐτός ὁ σύνδεσμος ἐκ ὁ ἴδιος παρέμφασις ὁ θέσις ὁ ὄνομα ἀναδέχομαι , διαζευκτικός καλέω , δυνητικός , συναπτικός καί ἄλλος ὁ ὑπόλοιπος . ὅθεν εἰ καί ὁ καλέω διστακτικός ἔγκλισις παρέπομαι ὁ ἐκτός σύνδεσμος σημαίνω τις , ἄν πάντως ὁ ἐκ οὗτος ὀνομασία ἀναδέχομαι . νυνί δέ οὐδέποτε μονάζω ἐκτός σύνδεσμος , καί οὕτως ἄδηλος ἔχω ὁ σημαίνω , καί διά οὗτος αὐτός , οὐ ἔχω ἴδιος δηλέομαι , παραδέχομαι ἐκ δύναμις ὁ σύνδεσμος ὁ ὁ ὄνομα θέσις λαμβάνω . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.126
Ἦν δ’ ἂν ὁ λόγοϲ πάνυ εὐπαράδεκτοϲ , εἰ τὰ καλούμενα ὑποτακτικὰ ῥήματα ϲυντάξει μιᾷ ἐκέχρητο ϲυνδεϲμικῇ τῇ προκειμένῃ . νυνὶ δὲ καὶ οἱ καλούμενοι ἀποτελεϲτικοὶ ἐπὶ τὴν αὐτὴν ϲύνταξιν φέρονται , ἡνίκα φαμὲν Τρύφων περιπατεῖ ἵνα ὑγιάνῃ ἢ δὸϲ τὸν χάρτην ἵνα γράψω · καίτοι μᾶλλον ἀποτελεϲτικὰ . ὀφείλει καλεῖϲθαι τὰ ῥήματα ἢ διϲτακτικά . ἀλλ’ οὐδὲ ἀποτελεϲτικά · ἰδοὺ γὰρ καὶ κατ’ αἰτιολογικὴν ϲύνταξιν , ἡνίκα φαμὲν ἵνα ἀναγνῶ ἐτιμήθην , ἵνα ἀναϲτῶ ἠνιάθη Τρύφων . ὑγιῶϲ ἄρα ἀπὸ ἑνὸϲ τοῦ παρακολουθοῦντοϲ τῇ προκειμένῃ ἐγκλίϲει , τοῦ μὴ ϲυνίϲταϲθαι αὐτὴν εἰ μὴ ὑποταγείη τοῖϲ προκειμένοιϲ ϲυνδέϲμοιϲ , εἴρηται ὑποτακτική .
Lemmas: εἰμί δέ ἄν ὁ λόγος πάνυ εὐπαράδεκτος , εἰ ὁ καλέω ὑποτακτικός ῥῆμα σύνταξις εἷς χράω συνδεσμικός ὁ πρόκειμαι . νυνί δέ καί ὁ καλέω ἀποτελεστικός ἐπί ὁ αὐτός σύνταξις φέρω , ἡνίκα φημί Τρύφων περιπατέω ἵνα ὑγιαίνω ἤ δίδωμι ὁ χάρτης ἵνα γράφω · καίτοι μάλα ἀποτελεστικός . ὀφείλω καλέω ὁ ῥῆμα ἤ διστακτικός . ἀλλά οὐδέ ἀποτελεστικός · ἰδού γάρ καί κατά αἰτιολογικός σύνταξις , ἡνίκα φημί ἵνα ἀναγιγνώσκω τιμάω , ἵνα ἀνίστημι ἀνιάω Τρύφων . ὑγιής ἄρα ἀπό εἷς ὁ παρακολουθέω ὁ πρόκειμαι ἔγκλισις , ὁ μή συνίστημι αὐτός εἰ μή ὑποτάσσω ὁ πρόκειμαι σύνδεσμος , λέγω ὑποτακτικός .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.127
Ὅτι δὲ καὶ ἐπ’ ἄλλων μερῶν λόγου μερικὴ διαφωνία αἰτία γίνεται τοῦ εἰϲ κοινὸν ὄνομα ἀνάγεϲθαι τὴν θέϲιν , ϲαφέϲ ἐϲτι καὶ ἐξ αὐτῶν τῶν ϲυνδέϲμων . οἱ μὲν γὰρ ἄλλοι ἀπ’ ἰδίαϲ δυνάμεωϲ ἀναδεχόμενοι τὴν θέϲιν ἔϲχον τῶν ὀνομάτων , ἀπὸ τοῦ ἐν ϲυναφείᾳ τοὺϲ λόγουϲ ἐπάγειν ϲυναπτικοί , ἢ ἀπὸ τοῦ διαζευγνύειν διαζευκτικοί , καὶ ἅπαντεϲ οἱ ὑπόλοιποι · οἵ γε μὴν καλούμενοι παραπληρωματικοὶ οὐκ ἀπὸ τοῦ δηλουμένου τὴν θέϲιν ἔϲχον . οὐ γὰρ ἀληθέϲ ἐϲτιν , ὥϲ τινεϲ ὑπέλαβον , μόνον αὐτοὺϲ ἀναπληροῦν τὸ κεχηνὸϲ τῆϲ ἑρμηνείαϲ καὶ διὰ τοῦτο εἰρῆϲθαι παραπληρωματικούϲ · ὅτι γὰρ ἕκαϲτοϲ αὐτῶν ἔχει τινὰ δύναμιν , παρεϲτήϲαμεν ἐν τῷ περὶ ϲυνδέϲμων . οὐ γὰρ ταὐτόν ἐϲτι τὸ τοῦτό μοι χάριϲαι τῷ τοῦτό γέ μοι χάριϲαι { Callim . frg . anon . 259 , II 752 Sehn . } , οὐδὲ τὸ ἀγαθὸϲ ὤν τῷ ἀγαθόϲ περ ἐών { Α 131 } · οὐδὲ τὸ αὐτὸ ἐμφαίνει τὸ οἱ μὲν παρ’ ὄχεϲφι τῷ οἱ μὲν δὴ παρ’ ὄχεϲφι { O 3 } · παραγραφῆϲ γὰρ λόγου ϲημεῖόν ἐϲτιν ὁ δή . —
Lemmas: ὅτι δέ καί ἐπί ἄλλος μέρος λόγος μερικός διαφωνία αἰτία γίγνομαι ὁ εἰς κοινός ὄνομα ἀνάγω ὁ θέσις , σαφής εἰμί καί ἐκ αὐτός ὁ σύνδεσμος . ὁ μέν γάρ ἄλλος ἀπό ἴδιος δύναμις ἀναδέχομαι ὁ θέσις ἔχω ὁ ὄνομα , ἀπό ὁ ἐν συνάφεια ὁ λόγος ἐπάγω συναπτικός , ἤ ἀπό ὁ διαζεύγνυμαι διαζευκτικός , καί ἅπας ὁ ὑπόλοιπος · ὁ γε μήν καλέω παραπληρωματικός οὐ ἀπό ὁ δηλόω ὁ θέσις ἔχω . οὐ γάρ ἀληθής εἰμί , ὡς τις ὑπολαμβάνω , μόνος αὐτός ἀναπληρόω ὁ χάσκω ὁ ἑρμηνεία καί διά οὗτος λέγω παραπληρωματικός · ὅτι γάρ ἕκαστος αὐτός ἔχω τις δύναμις , παρίστημι ἐν ὁ περί σύνδεσμος . οὐ γάρ αὐτός εἰμί ὁ οὗτος ἐγώ χαρίζω ὁ οὗτος γε ἐγώ χαρίζω { Callim . frg . anon . 259 , II 752 Sehn . } , οὐδέ ὁ ἀγαθός εἰμί ὁ ἀγαθός περ εἰμί { Α 131 } · οὐδέ ὁ αὐτός ἐμφαίνω ὁ ὁ μέν παρά ὄχος ὁ ὁ μέν δή παρά ὄχος { O 3 } · παραγραφή γάρ λόγος σημεῖον εἰμί ὁ δή . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.128
οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνο ἐξαίρετόν ἐϲτιν , τὸ αὐτοὺϲ μόνον ἐν πλεονάϲματι εὑρίϲκεϲθαι · ἀλλὰ ϲχεδὸν τὸ τοιοῦτον πάθοϲ ϲύνεϲτι καὶ κατὰ τῶν ὑπολοίπων ϲυνδέϲμων , τὸν καὶ Μηριόνηϲ πρότεροϲ { N 306 } , ἤτοι μὲν Μενέλαοϲ { Γ 213 } , καί τε χαλιφρονέοντα { ψ 13 } · μυρία ἔϲτιν εἰϲ τὸ τοιοῦτο παραθέϲθαι . ἀλλ’ οὐδὲ ἴδιον ϲυνδέϲμων τὸ ἐν πλεοναϲμῷ καταγίνεϲθαι · ϲχεδὸν γὰρ ἐπὶ πάϲαϲ τὰϲ λέξειϲ τὸ τοιοῦτον ϲυντείνει .
Lemmas: οὐδέ γάρ ἐκεῖνος ἐξαιρετός εἰμί , ὁ αὐτός μόνος ἐν πλεόνασμα εὑρίσκω · ἀλλά σχεδόν ὁ τοιοῦτος πάθος σύνειμι καί κατά ὁ ὑπόλοιπος σύνδεσμος , ὁ καί Μηριόνης πρότερος { N 306 } , ἤτοι μέν Μενέλαος { Γ 213 } , καί τε χαλιφρονέω { ψ 13 } · μυρίος εἰμί εἰς ὁ τοιοῦτος παρατίθημι . ἀλλά οὐδέ ἴδιος σύνδεσμος ὁ ἐν πλεονασμός καταγίγνομαι · σχεδόν γάρ ἐπί πᾶς ὁ λέξις ὁ τοιοῦτος συντείνω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.129
καὶ εἰ ἀπὸ τοῦ πλεονάζοντοϲ ἡ θέϲιϲ τοῦ ὀνόματοϲ , τίϲ ἡ ἀποκλήρωϲιϲ τοῦ ἐπὶ τῶν ϲυνδέϲμων τὸ τοιοῦτο πορη κολουθηκέναι , λέγω τῶν παραπληρωματικῶν , ἢ ὅτι οἱ μὲν ἄλλοι ϲύνδεϲμοι , διάφοροι ὄντεϲ κατὰ τὰϲ φωνάϲ , μίαν δύναμιν ἐπηγγέλλοντο , ἐξ ἧϲ καὶ τὴν θέϲιν τοῦ ὀνόματοϲ ἀνεδέχοντο , οὐ μὴν τοῖϲ παραπληρω ματικοῖϲ ταὐτὸν ϲυνηκολούθει , ϲχεδὸν γὰρ ἕκαϲτοϲ αὐτῶν ἴδιόν τι ἐπηγγέλλετο , μείωϲιν μὲν ὁ γέ ἐν τῷ τοῦτό γέ μοι χάριϲαι { Callim . frg . anon . 259 Schn . } , παραγραφὴν λόγου ὁ δή , ἐναντιότητα ὁ πέρ μετ’ αὐξήϲεωϲ ἐμφατικῆϲ . ἦν οὖν ἀνέφικτον τὸ ἐκ τοῦ ϲημαινομένου τὴν ὀνομαϲίαν αὐτοὺϲ ἀναδέχεϲθαι διὰ τὸν προκείμενον λόγον . κοινὸν οὖν παρείπετο αὐτοῖϲ τὸ πλεονάζειν κατὰ τὸ μὴ ἐλλεῖπον , καὶ ἐκ τοῦ κοινῶϲ παρεπομένου τὸ ὄνομα ἀνεδέξαντο , οὐ διαψευδόμενοι τὴν θέϲιν τοῦ ὀνόματοϲ . —
Lemmas: καί εἰ ἀπό ὁ πλεονάζω ὁ θέσις ὁ ὄνομα , τίς ὁ ἀποκλήρωσις ὁ ἐπί ὁ σύνδεσμος ὁ τοιοῦτος ἔπορον κολούω , λέγω ὁ παραπληρωματικός , ἤ ὅτι ὁ μέν ἄλλος σύνδεσμος , διάφορος εἰμί κατά ὁ φωνή , εἷς δύναμις ἐπαγγέλλω , ἐκ ὅς καί ὁ θέσις ὁ ὄνομα ἀναδέχομαι , οὐ μήν ὁ παραπληρόω μητικός αὐτός συνακολουθέω , σχεδόν γάρ ἕκαστος αὐτός ἴδιος τις ἐπαγγέλλω , μείωσις μέν ὁ γε ἐν ὁ οὗτος γε ἐγώ χαρίζω { Callim . frg . anon . 259 Schn . } , παραγραφή λόγος ὁ δή , ἐναντιότης ὁ περ μετά αὔξησις ἐμφατικός . εἰμί οὖν ἀνέφικτος ὁ ἐκ ὁ σημαίνω ὁ ὀνομασία αὐτός ἀναδέχομαι διά ὁ πρόκειμαι λόγος . κοινός οὖν παρέπομαι αὐτός ὁ πλεονάζω κατά ὁ μή ἐλλείπω , καί ἐκ ὁ κοινός παρέπομαι ὁ ὄνομα ἀναδέχομαι , οὐ διαψεύδω ὁ θέσις ὁ ὄνομα . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.130
Ὁ τοιοῦτοϲ λόγοϲ ϲυντείνει καὶ ἐπὶ τὰ παρώνυμα τῶν ὀνομάτων καὶ τὰ ῥηματικά . καὶ γὰρ ταῦτα ἐκ τῆϲ προϋφεϲτώϲηϲ ὕληϲ τὴν ὀνο μαϲίαν ἀνεδέξαντο · ἠδυνάτει γὰρ ἐκ τοῦ δηλουμένου ἕνεκα τῆϲ ἐν αὐτοῖϲ γινομένηϲ παμπόλλου διαφορᾶϲ , εἴγε πάλιν τὰ ἄλλα τῶν ἰδικῶν ἑνὶ δηλουμένῳ ἐκέχρητο , ἐξ οὐ καὶ τὴν θέϲιν τοῦ ὀνόματοϲ ἀνεδέχετο .
Lemmas: ὁ τοιοῦτος λόγος συντείνω καί ἐπί ὁ παρώνυμος ὁ ὄνομα καί ὁ ῥηματικός . καί γάρ οὗτος ἐκ ὁ προυφίστημι ὕλη ὁ ὀνο μασία ἀναδέχομαι · ἀδυνατέω γάρ ἐκ ὁ δηλόω ἕνεκα ὁ ἐν αὐτός γίγνομαι πάμπολυς διαφορά , εἰ πάλιν ὁ ἄλλος ὁ ἰδικός εἷς δηλέομαι χράω , ἐκ ὅς καί ὁ θέσις ὁ ὄνομα ἀναδέχομαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.131
Ἡ προκειμένη ἔγκλιϲιϲ μετὰ τοῦ ἐάν ϲυνδέϲμου καὶ τῶν ἰϲο δυναμούντων ἐπὶ μέλλοντα φέρεται ἢ ἐνεϲτῶτα , ἐὰν φιλολογῶ παρα γενήϲεται Δίων , ἐὰν ἀναγινώϲκω παραγίνεται Τρύφων · ἀκα - τάλληλον γὰρ τὸ ἐν παρῳχημένῳ . ὁμοίωϲ καὶ ὁ ἵνα ἀποτελεϲτικόϲ , ἵνα φιλολογήϲω παραγενήϲεται Τρύφων καὶ ἔτι παραγίνεται . εἰ γὰρ ἐγγένοιτο παρῳχημένου ϲύνταξιϲ , δύναται ὁ αἰτιώδηϲ ἀκούεϲθαι , ἵνα φιλολογήϲω παρεγενήθη Τρύφων · ἐν ἴϲῳ γάρ ἐϲτιν τῷ διότι ἐφιλολόγηϲα παρεγενήθη Τρύφων . οὐ τοῦτο δέ φημι , ὅτι καὶ . ἀποτελεϲτικῶϲ πάλιν οὐ δύναται ἀκούεϲθαι · δυνατὸν γὰρ πάλιν οὕτωϲ ἀκούειν , εἰϲ τὸ φιλολογῆϲαί με παρεγενήθη Τρύφων . — ἐπὶ τοῖϲ οὖν ἐϲομένοιϲ ἡ ϲύνταξιϲ τοῦ αἰτιολογικοῦ οὐκ ἂν γένοιτο · ἐπὶ γὰρ γεγονόϲιν αἱ αἰτίαι ἐπιλέγονται . ὅθεν καταλληλότεροϲ γίνεται ὁ αἰτιολογικὸϲ ἐπιφερομένων τῶν παρῳχημένων · ἵνα ὑβρίϲω Θέωνα , οὐ φήϲομεν ἀγανακτήϲει Δίων , ἠγανάκτηϲεν δέ . ἐπί γε μὴν τοῦ ἀποτελεϲτικοῦ ἔνεϲτι φάναι ἵνα ὑβρίϲω Θέωνα παρέϲται Τρύφων .
Lemmas: ὁ πρόκειμαι ἔγκλισις μετά ὁ ἐάν σύνδεσμος καί ὁ ἰος δυναμόω ἐπί μέλλω φέρω ἤ ἐνίστημι , ἐάν φιλολογέω παρά γίγνομαι Δίων , ἐάν ἀναγιγνώσκω παραγίγνομαι Τρύφων · ἀκή - τάλλω γάρ ὁ ἐν παροίχομαι . ὅμοιος καί ὁ ἵνα ἀποτελεστικός , ἵνα φιλολογέω παραγίγνομαι Τρύφων καί ἔτι παραγίγνομαι . εἰ γάρ ἐγγίγνομαι παροίχομαι σύνταξις , δύναμαι ὁ αἰτιώδης ἀκούω , ἵνα φιλολογέω παραγίγνομαι Τρύφων · ἐν ἴσος γάρ εἰμί ὁ διότι φιλολογέω παραγίγνομαι Τρύφων . οὐ οὗτος δέ φημί , ὅτι καί . ἀποτελεστικός πάλιν οὐ δύναμαι ἀκούω · δυνατός γάρ πάλιν οὕτως ἀκούω , εἰς ὁ φιλολογέω ἐγώ παραγίγνομαι Τρύφων . — ἐπί ὁ οὖν εἰμί ὁ σύνταξις ὁ αἰτιολογικός οὐ ἄν γίγνομαι · ἐπί γάρ γίγνομαι ὁ αἰτία ἐπιλέγω . ὅθεν κατάλληλος γίγνομαι ὁ αἰτιολογικός ἐπιφέρω ὁ παροίχομαι · ἵνα ὑβρίζω Θέων , οὐ φημί ἀγανακτέω Δίων , ἀγανακτέω δέ . ἐπί γε μήν ὁ ἀποτελεστικός ἔνειμι φημί ἵνα ὑβρίζω Θέων πάρειμι Τρύφων .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.132
Ἀκόλουθόν ἐϲτιν ἐκθέϲθαι καὶ περὶ τῆϲ ϲυντάξεωϲ τῶν ὑποτακτικῶν , ἀπὸ ποίαϲ ἐγκλίϲεωϲ οἱ παρατιθέμενοι ϲύνδεϲμοι ἀφιϲτᾶϲι τὰ ῥήματα . ( ἔφαμεν γὰρ ἐν τοῖϲ προκειμένοιϲ τὰ τοιαῦτα ῥήματα μὴ ϲυνίϲταϲθαι χωρὶϲ τῶν ϲυνδέϲμων ) ϲαφὲϲ γὰρ ὅτι πᾶν ὅ ἐϲτι μέροϲ λόγου ἐν παραθέϲει ϲυνδέϲμου , τὸ αὐτὸ πάντωϲ καὶ κατ’ ἰδίαν ῥητὸν ἦν . οὐ γὰρ δή γε ἓν μέροϲ λόγου τὸ ἐὰν δράμῃϲ , ἐὰν γράψῆϲ , ἵνα δῶμεν τὸ μὴ πάντωϲ ῥητὸν εἶναι τὸ ϲυντεθειμένον κατ’ ἰδίαν , ὥϲ γε ἐνόν ἐϲτιν εὑρέϲθαι μυρία ϲχήματα ἐν ϲυνθέϲει μεταπεποιημένα κατὰ τὴν ϲύνθεϲιν , ὧν τὸ διαλυόμενον κατ’ ἰδίαν οὐκ ἔϲτιν ῥητόν . παρὰ τὸ ϲέβομαι ἐγένετο εὐϲεβήϲ , καὶ οὐ ῥητὸν κατ’ ἰδίαν τὸ ϲεβήϲ · ὁμοίωϲ καὶ τὸ πρωτοπαγήϲ παρὰ τὸ ἐπάγη , καὶ οὐ ῥητὸν τὸ παγήϲ · γείνω ἀγενήϲ . οὐ δὴ οὖν , ὡϲ ἔφαμεν , ἓν ἔϲται τὸ ἐὰν λάβῃϲ , ἵνα μὴ πάντωϲ τὸ λάβῃϲ καταναγκάζηται κατ’ ἰδίαν λέγεϲθαι . —
Lemmas: ἀκόλουθος εἰμί ἐκτίθημι καί περί ὁ σύνταξις ὁ ὑποτακτικός , ἀπό ποῖος ἔγκλισις ὁ παρατίθημι σύνδεσμος ἀφίστημι ὁ ῥῆμα . ( φημί γάρ ἐν ὁ πρόκειμαι ὁ τοιοῦτος ῥῆμα μή συνίστημι χωρίς ὁ σύνδεσμος ) σαφής γάρ ὅτι πᾶς ὅς εἰμί μέρος λόγος ἐν παράθεσις σύνδεσμος , ὁ αὐτός πάντως καί κατά ἴδιος ῥητός εἰμί . οὐ γάρ δή γε εἷς μέρος λόγος ὁ ἐάν τρέχω , ἐάν γράφω , ἵνα δίδωμι ὁ μή πάντως ῥητός εἰμί ὁ συντίθημι κατά ἴδιος , ὡς γε ἔνειμι εἰμί εὑρίσκω μυρίος σχῆμα ἐν σύνθεσις μεταποιέω κατά ὁ σύνθεσις , ὅς ὁ διαλύω κατά ἴδιος οὐ εἰμί ῥητός . παρά ὁ σέβω γίγνομαι εὐσεβής , καί οὐ ῥητός κατά ἴδιος ὁ σεβής · ὅμοιος καί ὁ πρωτοπαγής παρά ὁ πήγνυμι , καί οὐ ῥητός ὁ παγής · γίγνομαι ἀγενής . οὐ δή οὖν , ὡς φημί , εἷς εἰμί ὁ ἐάν λαμβάνω , ἵνα μή πάντως ὁ λαμβάνω καταναγκάζω κατά ἴδιος λέγω . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.133
δὲ καὶ τὸ τοιοῦτον δεῖται ἀποδείξεωϲ , βραχέα παραθηϲόμεθα ὑπὲρ τοῦ μὴ ἡνῶϲθαι εἰϲ ἓν μέροϲ λόγου τοὺϲ ϲυνδέϲμουϲ τοῖϲ ῥήμαϲιν . πόθεν γὰρ αἱ μεϲαζόμεναι λέξειϲ παρεμπίπτουϲιν ; ἐὰν ϲήμερον καὶ αὔριον ἀκούϲῃϲ , ἀντιλήψει τῶν λεγομένων . ἀλλ’ ἐπεὶ καὶ . ἐν ϲυνθέτοιϲ τὸ τοιοῦτον ἐγγίνεται , ὡϲ ἐν τῷ λέων κατὰ ταῦρον ἐδηδώϲ { P 542 } , νήπιοι οἳ κατὰ βοῦϲ περίονοϲ Ἠελίοιο ἤϲθιον { α 8 seq . } , ἐκεῖνό γε ὁμόλογόν ἐϲτιν ὡϲ τὸ ἵνα δράμῃϲ , ὄφρα πεποίθῃϲ { Α 524 et ν 344 } , τὰ τούτοιϲ ὅμοια τὴν ἐν ἑκατέρῳ μέρει λόγου τάϲιν ἀναδέχεται , ὡϲ ἂν παραθέϲεωϲ οὔϲηϲ καὶ οὐ ϲυνθέϲεωϲ . — πρὸϲ οἷϲ οὐδὲ οἱ ϲύνδεϲμοι ϲυνϲιν . καθ’ ἓν μέροϲ λόγου , οἵ τε ϲυντεθειμένοι μόνοι εἰϲὶν ϲυναπτικοί .
Lemmas: δέ καί ὁ τοιοῦτος δέω ἀπόδειξις , βραχύς παρατίθημι ὑπέρ ὁ μή ἑνόω εἰς εἷς μέρος λόγος ὁ σύνδεσμος ὁ ῥῆμα . πόθεν γάρ ὁ μεσάζω λέξις παρεμπίπτω ; ἐάν σήμερον καί αὔριον ἀκούω , ἀντιλαμβάνω ὁ λέγω . ἀλλά ἐπεί καί . ἐν σύνθετος ὁ τοιοῦτος ἐγγίγνομαι , ὡς ἐν ὁ λέων κατά ταῦρος ἐσθίω { P 542 } , νήπιος ὅς κατά βοῦς περίων Ἥλιος ἐσθίω { α 8 seq . } , ἐκεῖνος γε ὁμόλογος εἰμί ὡς ὁ ἵνα τρέχω , ὄφρα πείθω { Α 524 et ν 344 } , ὁ οὗτος ὅμοιος ὁ ἐν ἑκάτερος μέρος λόγος τάσις ἀναδέχομαι , ὡς ἄν παράθεσις εἰμί καί οὐ σύνθεσις . — πρός ὅς οὐδέ ὁ σύνδεσμος συνίημι . κατά εἷς μέρος λόγος , ὁ τε συντίθημι μόνος εἰμί συναπτικός .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.134
Ἔϲτιν οὖν ἡ πρώτη ἐκφορὰ τῶν ὑποτακτικῶν ὁριϲτική , ἣν οἱ παρατεθέντεϲ ϲύνδεϲμοι ἐν φωνῆϲ ἰδιώμαϲιν κατέϲτηϲαν . δι’ ὃ καὶ προϲεγένετο ἡ κλῆϲιϲ , ἐπεί τοί γε , εἰ ἐφυλάϲϲετο τὸ ἔλαβεϲ ἐν τῷ ἐὰν λάβῃϲ , ϲυνέμεινεν ἂν καὶ ἡ αὐτὴ ὀνομαϲία τῆϲ ἐγκλίϲεωϲ , καὶ εἰ μὴ ὁριϲμὸν ἐϲήμαινεν , καθὼϲ καὶ ἐν τοῖϲ προκειμένοιϲ παρεϲτήϲαμεν ὡϲ καὶ τὸ ἔγραψα ἄν , οὐκ ἐμφανίζον ὁριϲμὸν τοῦ πράγματοϲ , καλεῖται ὁριϲτικὸν διὰ τὸ ϲυνημμένον ϲχῆμα τῇ ἐγκλίϲει . ἅμα οὖν καὶ τῷ τὴν φωνὴν ἀποϲτῆναι ἐν τῷ ἐὰν λάβῃϲ , ἐὰν δράμῃϲ , ϲυναπέϲτη καὶ ἡ ὀνομαϲία τῆϲ ἐγκλίϲεωϲ .
Lemmas: εἰμί οὖν ὁ πρῶτος ἐκφορά ὁ ὑποτακτικός ὁριστικός , ὅς ὁ παρατίθημι σύνδεσμος ἐν φωνή ἰδίωμα καθίστημι . διά ὅς καί προσγίγνομαι ὁ κλῆσις , ἐπεί τοι γε , εἰ φυλάσσω ὁ λαμβάνω ἐν ὁ ἐάν λαμβάνω , συμμένω ἄν καί ὁ αὐτός ὀνομασία ὁ ἔγκλισις , καί εἰ μή ὁρισμός σημαίνω , καθώς καί ἐν ὁ πρόκειμαι παρίστημι ὡς καί ὁ γράφω ἄν , οὐ ἐμφανίζω ὁρισμός ὁ πρᾶγμα , καλέω ὁριστικός διά ὁ συνάπτω σχῆμα ὁ ἔγκλισις . ἅμα οὖν καί ὁ ὁ φωνή ἀφίστημι ἐν ὁ ἐάν λαμβάνω , ἐάν τρέχω , συναφίστημι καί ὁ ὀνομασία ὁ ἔγκλισις .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.135
Προφανῶϲ γὰρ αἱ φωναὶ διέϲτηϲαν εἰϲ μείζονα χρόνον ἐν τοῖϲ ϲυνοῦϲιν βραχέϲι φωνήεϲιν κατὰ τὰϲ ὁριϲτικὰϲ ἐγκλίϲειϲ , τῶν ὑπολοίπων ϲυλλαβῶν ϲυμμενουϲῶν . 1 . εἰϲ μαι λήγει τὸ ὁριϲτικόν , λέγομαι , ἀλλὰ καὶ τὸ λέγωμαι , ἐπεὶ ποία οἰκειότηϲ πρὸϲ εὐκτικὸν τὸ λεγοίμην ἢ τὸ ἀϲύϲτατον προϲτακτικὸν ἢ πρὸϲ ἀπαρέμφα τον τὸ λέγεϲθαι ; — 2 . ὁμοφωνεῖ δ’ ἐν τῷ δευτέρῳ , ὅτι λέγῃ ἢ ἐὰν λέγῃ , τοῦ λέγοιο ἢ λέγου οὐδεμίαν οἰκειότητα ἐχόντων πρὸϲ τὴν ὑποτακτικὴν φωνήν . — 3 . τὰ τρίτα ἐϲτὶ πληθυντικὰ λέγοιεν ἢ λεγέτωϲαν , τό γε μὴν ὁριϲτικὸν λέγουϲιν , καὶ πάλιν τούτῳ ϲυμφέρεται τὸ λέγωϲιν , ἐὰν λέγωϲιν . — 4 . ὁμοφωνεῖ δὲ ἁπάντοτε κατὰ δευτέραν ϲυζυγίαν τῶν περιϲπωμένων , ἐπί τε προϲώπων τῶν κατ’ ἐνεϲτῶτα , λέγω δὲ κατ’ ἐνεργητικὴν κατάληξιν , ἐὰν λέγω ὅτι λέγω , ἐπί τε δευτέρων προϲώπων ἁπάντοτε παθητικῶν , ὅτι λέγῃ ϲύ ἐὰν λέγῃ ϲύ , ὅτι νοῇ ϲύ ἐὰν νοῇ ϲύ . περιϲϲὸν ἡγοῦμαι τὸν λόγον ἐπὶ πλέον προάγειν · προφανὴϲ γάρ .
Lemmas: προφανής γάρ ὁ φωνή διΐστημι εἰς μέγας χρόνος ἐν ὁ σύνειμι βραχύς φωνήεις κατά ὁ ὁριστικός ἔγκλισις , ὁ ὑπόλοιπος συλλαβή συμμένω . 1 . εἰς μαι λήγω ὁ ὁριστικός , λέγω , ἀλλά καί ὁ λέγω , ἐπεί ποῖος οἰκειότης πρός εὐκτικός ὁ λέγω ἤ ὁ ἀσύστατος προστακτικός ἤ πρός ἀπαρέμφα τον ὁ λέγω ; — 2 . ὁμοφωνέω δέ ἐν ὁ δεύτερος , ὅτι λέγω ἤ ἐάν λέγω , ὁ λέγω ἤ λέγω οὐδείς οἰκειότης ἔχω πρός ὁ ὑποτακτικός φωνή . — 3 . ὁ τρίτος εἰμί πληθυντικός λέγω ἤ λέγω , ὁ γε μήν ὁριστικός λέγω , καί πάλιν οὗτος συμφέρω ὁ λέγω , ἐάν λέγω . — 4 . ὁμοφωνέω δέ ἀπάντοτε κατά δεύτερος συζυγία ὁ περισπάω , ἐπί τε πρόσωπον ὁ κατά ἐνίστημι , λέγω δέ κατά ἐνεργητικός κατάληξις , ἐάν λέγω ὅτι λέγω , ἐπί τε δεύτερος πρόσωπον ἀπάντοτε παθητικός , ὅτι λέγω σύ ἐάν λέγω σύ , ὅτι νοέω σύ ἐάν νοέω σύ . περισσός ἡγέομαι ὁ λόγος ἐπί πολύς προάγω · προφανής γάρ .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.136
Ἄλλωϲ τε ἐδείξαμεν τὴν ὁριϲτικὴν ἔγκλιϲιν κατάρχουϲαν τῶν ἐγκλίϲεων , ὡϲ ἂν ἐμφανεϲτάτηνοὖϲαν καὶ πλείοϲι τομαῖϲ χρόνων προϲκεχρημένην καὶ ταῖϲ ϲυνούϲαιϲ φωναῖϲ · ὅθεν εἰ τὰ εὐκτικὰ καὶ τὰ προϲτακτικὰ κανόνα ἔχει τὴν ὁριϲτικὴν ἔγκλιϲιν , περιϲϲὸν ἂν εἴη τὸ ζητεῖν εἰ καὶ τὰ ὑποτακτικὰ ἐξ αὐτῆϲ μετείληπται .
Lemmas: ἄλλος τε δείκνυμι ὁ ὁριστικός ἔγκλισις κατάρχω ὁ ἔγκλισις , ὡς ἄν ἐμφανής καί πολύς τομή χρόνος προσχράω καί ὁ σύνειμι φωνή · ὅθεν εἰ ὁ εὐκτικός καί ὁ προστακτικός κανών ἔχω ὁ ὁριστικός ἔγκλισις , περισσός ἄν εἰμί ὁ ζητέω εἰ καί ὁ ὑποτακτικός ἐκ αὐτός μεταλαμβάνω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.137
Ὀφειλόμενόν ἐϲτι κεὶ τῇ ϲυντάξει τῶν ἐπιζευκτικῶν ἐπιϲτῆϲαι , τί δή ποτε τὰ τέλη παρῃτήϲαντο τῶν παρῳχημένων φωνῶν · οὐ γὰρ ἐφικτὴ ἡ ϲύνταξιϲ τοῦ ἐὰν ἔλεγον , ἐὰν πέποιθα καὶ τῶν παραπληϲίων , καίτοι τῶν παραθέϲεων , ὡϲ ἔφαμεν , οὐ μεταποιουϲῶν τὰ τέλη τῶν οἷϲ παράκεινται .
Lemmas: ὀφείλω εἰμί κύ ὁ σύνταξις ὁ ἐπιζευκτικός ἐφίστημι , τίς δή ποτέ ὁ τέλος παραιτέομαι ὁ παροίχομαι φωνή · οὐ γάρ ἐφικτός ὁ σύνταξις ὁ ἐάν λέγω , ἐάν πείθω καί ὁ παραπλήσιος , καίτοι ὁ παράθεσις , ὡς φημί , οὐ μεταποιέω ὁ τέλος ὁ ὅς παράκειμαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.138
Φαίνεται δ’ ὅτι τῆϲ τοιαύτηϲ ἀκαταλληλίαϲ ἐϲτὶν αἴτιον τὸ μάχεϲθαι τοὺϲ παρῳχημένουϲ χρόνουϲ τῇ ἐκ τῶν ϲυνδέϲμων δυνάμει . διϲταγμὸν γὰρ τῶν ὡϲ ἐϲομένων πραγμάτων παριϲτῶοιν , καὶ ἔτι τῶν ὡϲ τελεϲθηϲομένων , οὓϲ καὶ ἀποτελεϲτικοὺϲ ϲυνέβη καλεῖϲθαι · πόθεν οὖν τὸ γεγονὸϲ τῷ ἐϲομένῳ ϲυνοιϲθήϲεται ; ἔνθεν οὖν ἀϲύϲτατον τὸ ἐὰν ἔλαβον , ἴνα ἀνέγνων , καὶ ἔτι ἐπὶ τῶν ὁμοειδῶν ϲυνδέϲμων , ϲυϲτατὸν δὲ τὸ ἵνα ἀναγνῶ , ἐὰν ἀναγνῶ · τέλει γὰρ ἐχρήϲατο τὰ ῥήματα οὐ δυναμένῳ χρόνον παρῳχημένον ϲημᾶναι κατὰ πρῶτον πρόϲωπον . ( ὦν τὰ δεύτερα καὶ τρίτα ὀφείλοντα ἰϲοχρονεῖν ἢ τὸ αὐτὸ ω παραδέξεται ἢ τὸ ἰϲόχρονον η ϲυγγραφομένου · τοῦ ι , καθὸ ἡ ἐν πρώτῳ γενομένη κατάληξιϲ τοῦ ω τὴν ἐν δευτέροιϲ καὶ τρίτοιϲ προϲώποιϲ ἐκφορὰν ἔχει μετὰ φωνήεντοϲ ϲυνόντοϲ τοῦ ι , τοῦ τοιούτου ἐντελέϲτερον ἀποδεικνυμένου ἐν τῷ περὶ ὀρθογραφίαϲ . ) —
Lemmas: φαίνω δέ ὅτι ὁ τοιοῦτος ἀκαταλληλία εἰμί αἴτιος ὁ μάχομαι ὁ παροίχομαι χρόνος ὁ ἐκ ὁ σύνδεσμος δύναμις . δισταγμός γάρ ὁ ὡς εἰμί πρᾶγμα παρίστημι , καί ἔτι ὁ ὡς τελέω , ὅς καί ἀποτελεστικός συμβαίνω καλέω · πόθεν οὖν ὁ γίγνομαι ὁ εἰμί συμφέρω ; ἔνθεν οὖν ἀσύστατος ὁ ἐάν λαμβάνω , ἵνα ἀναγιγνώσκω , καί ἔτι ἐπί ὁ ὁμοειδής σύνδεσμος , συστατός δέ ὁ ἵνα ἀναγιγνώσκω , ἐάν ἀναγνέω · τέλος γάρ χράω ὁ ῥῆμα οὐ δύναμαι χρόνος παροίχομαι σημαίνω κατά πρῶτος πρόσωπον . ( ὅς ὁ δεύτερος καί τρίτος ὀφείλω ἰσοχρονέω ἤ ὁ αὐτός ω̅ παραδείκνυμι ἤ ὁ ἰσόχρονος η̅ συγγράφω · ὁ ι̅ , καθό ὁ ἐν πρῶτος γίγνομαι κατάληξις ὁ ω̅ ὁ ἐν δεύτερος καί τρίτος πρόσωπον ἐκφορά ἔχω μετά φωνήεις σύνειμι ὁ ι̅ , ὁ τοιοῦτος ἐντελής ἀποδείκνυμι ἐν ὁ περί ὀρθογραφία . ) —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.139
Φαίνεται οὖν ὅτι ὁ αἰτιολογικὸϲ ϲύνδεϲμοϲ τῇ πρὸϲ τὸν ἀποτελεϲτικὸν ὁμοφωνίᾳ ϲυνήρπαϲε καὶ τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ εἰϲ ταὐτό , τάχα καὶ τῆϲ ἐπιρρηματικῆϲ ὁμοφωνίαϲ ϲυλλαμβανομένηϲ τῷ λόγῳ · ϲυνταϲϲόμενα γὰρ τὰ ὁριϲτικὰ μετὰ τοῦ νᾷ ἐνδείκνυται τὸ τοπικὸν ἐπίρρημα , ἵνα τ’ ἔτραφεν ἠδ’ ἐγένοντο { κ 417 } . ὁμόλογον γὰρ ὅτι οἱ αἰτιολογικοὶ παρῳχημένοιϲ χρόνοιϲ ϲυντάϲϲονται , ὅτι ἔγραψα , ὅτι ἐνόηϲα .
Lemmas: φαίνω οὖν ὅτι ὁ αἰτιολογικός σύνδεσμος ὁ πρός ὁ ἀποτελεστικός ὁμοφωνία συναρπάζω καί ὁ ὁ σύνταξις εἰς αὐτός , τάχα καί ὁ ἐπιρρηματικός ὁμοφωνία συλλαμβάνω ὁ λόγος · συντάσσω γάρ ὁ ὁριστικός μετά ὁ νή ἐνδείκνυμι ὁ τοπικός ἐπίρρημα , ἵνα τε τρέφω ἠδέ γίγνομαι { κ 417 } . ὁμόλογος γάρ ὅτι ὁ αἰτιολογικός παροίχομαι χρόνος συντάσσω , ὅτι γράφω , ὅτι νοέω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.140
Ἐχρῆν μέντοι γινώϲκειν ὡϲ αἱ ἐγγινόμεναι παραθέϲειϲ ἐξ ἐνεϲτώτων εἰϲὶν καὶ παρῳχημένων , τοιοῦτόν τι τῆϲ ϲυντάξεωϲ ἐπαγγελλομένηϲ ἐν τῷ ἐὰν μάθω , εἰ ἀνύϲαιμι τὸ μαθεῖν , ἐὰν δράμω , ε praesenttium et ἀνύϲαιμι τὸ δραμεῖν · ἔν γε μὴν τῷ ἐὰν τρέχω , ἐὰν ἐν παρατάϲει numquam futuris cum γένωμαι τοῦ τρέχειν . καὶ ἔνθεν ἀνέφικτοϲ ἡ τοῦ μέλλοντοϲ ϲύνταξιϲ · αὐτοὶ γὰρ οἱ ϲύνδεϲμοι τὸ ὡϲ ἐϲόμενον ϲημαίνουϲιν εἰϲ παράταϲιν ἢ ἄνυϲ . τί οὐ περιϲπῶϲιν ; ὁ γὰρ λόγοϲ αὐτῶν ἐξ ἀϲυϲτάτου λήμματοϲ ϲννέϲτηκεν . ἦν δὲ τὸ δελεάϲαν τὴν τούτων ἄγνοιαν ἡ γενομένη ὁμοφωνία ἐκ τοῦ εἰϲ α λήγοντοϲ ἀορίϲτου , ἔχουϲα οὕτωϲ . ὁ προϲγενόμενοϲ χρόνοϲ ἐν τοῖϲ ὁριϲτικοῖϲ ἅμα τῷ μεταϲτῆναι τὴν ὁριϲτικὴν ἔγκλιϲιν περι γράφεται · παρὰ γὰρ τὸ ἔλεξα εὐκτικὸν μὲν γίνεται τὸ λέξαιμι , ἀπαρέμφατον δὲ τὸ λέξαι , προϲτακτικὸν δὲ τὸ λέξον . καὶ δὴ οὖν ἐν τῇ ὑποτακτικῇ ἐγκλίϲει ταὐτὸν παρείπετο μεταποιουμένου τοῦ τέλουϲ εἰϲ τὸ ω , καθότι καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων παρῳχημένων ταὐτὸν ϲυνέβαινεν · ἔφαγονἐὰν φάγω , ἔδραμον ἐὰν δράμω , καὶ οὕτωϲ τὸ ἔλεξα ἐὰν λέξω γίνεται ὅμοιον ὁριϲτικῷ μέλλοντι τῷ λέξω . ὅτι γὰρ οὐχ ἡ ϲύνταξίϲι ἐϲτιν τοῦ μέλλοντοϲ τοῦ ἀχωρίϲτου , ϲαφὲϲ ἐκ τῆϲ προκειμένηϲ ϲυντάξεωϲ · ἧϲ εἰ μὴ μεταλάβοιεν οἱ ἐντελέϲτερον τῶν λόγων ατακούοντεϲ , δυϲπειθέϲτερον ἀναϲτρέφουϲιν .
Lemmas: χρή μέντοι γιγνώσκω ὡς ὁ ἐγγίγνομαι παράθεσις ἐκ ἐνίστημι εἰμί καί παροίχομαι , τοιοῦτος τις ὁ σύνταξις ἐπαγγέλλω ἐν ὁ ἐάν μανθάνω , εἰ ἀνύω ὁ μανθάνω , ἐάν τρέχω , ε praesenttium et ἀνύω ὁ τρέχω · ἐν γε μήν ὁ ἐάν τρέχω , ἐάν ἐν παράτασις numquam futuris cum γίγνομαι ὁ τρέχω . καί ἔνθεν ἀνέφικτος ὁ ὁ μέλλω σύνταξις · αὐτός γάρ ὁ σύνδεσμος ὁ ὡς εἰμί σημαίνω εἰς παράτασις ἤ Ἀνῦς . τίς οὐ περισπάω ; ὁ γάρ λόγος αὐτός ἐκ ἀσύστατος λῆμμα σννέστηκεν . εἰμί δέ ὁ δελεάζω ὁ οὗτος ἄγνοια ὁ γίγνομαι ὁμοφωνία ἐκ ὁ εἰς α λήγω ἀόριστος , ἔχω οὕτως . ὁ προσγίγνομαι χρόνος ἐν ὁ ὁριστικός ἅμα ὁ μεθίστημι ὁ ὁριστικός ἔγκλισις περί γράφω · παρά γάρ ὁ λέγω εὐκτικός μέν γίγνομαι ὁ λέγω , ἀπαρέμφατος δέ ὁ λέγω , προστακτικός δέ ὁ λέγω . καί δή οὖν ἐν ὁ ὑποτακτικός ἔγκλισις αὐτός παρέπομαι μεταποιέω ὁ τέλος εἰς ὁ ω , καθότι καί ἐπί ὁ ἄλλος παροίχομαι αὐτός συμβαίνω · εφαγονεος ἐσθίω , τρέχω ἐάν τρέχω , καί οὕτως ὁ λέγω ἐάν λέγω γίγνομαι ὅμοιος ὁριστικός μέλλω ὁ λέγω . ὅτι γάρ οὐ ὁ σύνταξις εἰμί ὁ μέλλω ὁ ἀχώριστος , σαφής ἐκ ὁ πρόκειμαι σύνταξις · ὅς εἰ μή μεταλαμβάνω ὁ ἐντελής ὁ λόγος ατακουω , δυσπειθής ἀναστρέφω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.142
Ἵν’ οὖν εὐϲύνοπτοϲ ἅπαϲιν ἡ ϲύνταξιϲ γένηται , καὶ τοὺϲ ἀπὸ τῆϲ φωνῆϲ λόγουϲ ϲυντρέχονταϲ τῇ προειρημένῃ ϲυντάξει παραθήϲομαι , πρῶτον παραλαβών , ὑπὲρ οὗ ἐϲτιν ἡ ζήτηϲιϲ , μαρτύριον τὸ τοὺϲ Δωριεῖϲ καθ᾿ ὅληϲ τῆϲ ἐγκλίϲεωϲ τὴν περιϲπωμένην φυλάττειν ἐν μέλλοντι , οὐ μὴν ἐν ὑποτακτικοῖϲ , ὅτι μηδὲν ἔϲτιν ὑποτακτικὸν μέλλοντοϲ . —
Lemmas: ἵνα οὖν εὐσύνοπτος ἅπας ὁ σύνταξις γίγνομαι , καί ὁ ἀπό ὁ φωνή λόγος συντρέχω ὁ προλέγω σύνταξις παρατίθημι , πρῶτος παραλαμβάνω , ὑπέρ ὅς εἰμί ὁ ζήτησις , μαρτύριον ὁ ὁ Δωριεύς κατά ὅλος ὁ ἔγκλισις ὁ περισπάω φυλάσσω ἐν μέλλω , οὐ μήν ἐν ὑποτακτικός , ὅτι μηδείς εἰμί ὑποτακτικός μέλλω . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.143
Δεύτερον καὶ τὸν ἀπὸ τῆϲ Ἀτθίδοϲ ϲχηματιϲμόν . κατὰ μέλλοντά φαϲιν λυριῶ καὶ κομιῶ , κατὰ δὲ ἀόριϲτον ἐλύριϲα , ἐκόμιϲα · τί οὖν οὖ φαϲιν καὶ ἐὰν λυριῶ καὶ ἐὰν κομιῶ , ϲὺν δὲ τῷ ϲ , ϲυνούϲηϲ καὶ τῆϲ βαρείαϲ τοῦ ἀορίϲτου καὶ τῆϲ γραφῆϲ ;
Lemmas: δεύτερος καί ὁ ἀπό ὁ Ἀτθίς σχηματισμός . κατά μέλλω φημί λυρίζω καί κομίζω , κατά δέ ἀόριστος λυρίζω , κομίζω · τίς οὖν οὐ φημί καί ἐάν λυρίζω καί ἐάν κομίζω , σύν δέ ὁ σ̅ , σύνειμι καί ὁ βαρύς ὁ ἀόριστος καί ὁ γραφή ;
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.144
Τρίτον ἡ πέμπτη ϲυζυγία κατὰ τὴν παρεδρεύουϲαν τοῦ εἰϲ τὸ α λήγοντοϲ ἀορίϲτου καὶ ἔτι κατὰ τὴν παρεδρεύουϲαν τοῦ μέλλοντοϲ τῷ ἐναντίῳ χρῆται χρόνῳ . ὁ μὲν γὰρ ἀόριϲτοϲ πάντωϲ μακρὰν αἰτεῖ , ὥϲτε καὶ ἐκ βραχείαϲ τῆϲ κατὰ τὸν ἐνεϲτῶτα μακρὰν γίνεϲθαι , ὡϲ δέρω ἔδειρα , νέμωἔνειμα · ὅ γε μὴν μέλλων βραχεῖαν , ὡϲ καὶ ἐκ μακρᾶϲ βραχεῖαν γίνεϲθαι , κείρω κερῶ , φθείρω φθερῶ . καὶ εἰ τοῦτο , πῶϲ οὐκ ἂν δοίημεν τὸ ἐὰν νείμω καὶ ἐὰν δείρω ὡϲ δὴ μόνου ἐϲτὶν ἀορίϲτου , ὅπου γε τὸ ἀνεφικτότατον τοῦ μέλλοντοϲ παρέλαβεν , λέγω δὲ μακράν , μετεδίωξεν δὲ τὸ ἴδιον τοῦ εἰϲ α λήγοντοϲ ἀορίϲτου , τὸ μακρῷ παρεδρεύεϲθαι ; —
Lemmas: τρίτος ὁ πέμπτος συζυγία κατά ὁ παρεδρεύω ὁ εἰς ὁ α λήγω ἀόριστος καί ἔτι κατά ὁ παρεδρεύω ὁ μέλλω ὁ ἐναντίος χράω χρόνος . ὁ μέν γάρ ἀόριστος πάντως μακρός αἰτέω , ὥστε καί ἐκ βραχύς ὁ κατά ὁ ἐνίστημι μακρός γίγνομαι , ὡς δέρω δέρω , νέμων · ὁ γε μήν μέλλω βραχύς , ὡς καί ἐκ μακρός βραχύς γίγνομαι , κείρω κείρω , φθείρω φθείρω . καί εἰ οὗτος , πῶς οὐ ἄν δίδωμι ὁ ἐάν νέμω καί ἐάν δέρω ὡς δή μόνος εἰμί ἀόριστος , ὅπου γε ὁ ἀνέφικτος ὁ μέλλω παραλαμβάνω , λέγω δέ μακρός , μεταδιώκω δέ ὁ ἴδιος ὁ εἰς α λήγω ἀόριστος , ὁ μακρός παρεδρεύω ; —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.145
Τέταρτον οἱ ζητοῦντεϲ κατὰ τί οἱ ὑποτακτικοὶ . μέλλοντεϲ οὐ περιϲπῶνται παρὰ Δωριεῦϲιν , γελοῖόν τι πείϲονται , ὡϲεὶ λεληϲμένοι τῶν ϲυνήθων φωνῶν τῷ ζητεῖν διὰ τί οἱ Δωρικοὶ μέλλοντεϲ οὐ περιϲπῶνται , τῶν κοινῶν πολὺ πρότερον τὸ τοιοῦτον ἀναδεδεγμένων . πῶϲ γὰρ πρὸϲ τὸ τοιοῦτον οὐκ ἔϲτι φάναι , διὰ τί τὸ πλυνῶ περιϲπᾶται , οὐ μὴν τὸ ἐὰν πλύνω ; ἤη ὅτι διὰ τῆϲ περιϲπωμένηϲ ἐμφανιζό μενοϲ ὁ μέλλων τὸ δέον τοῦ λόγου καθιϲτάνει . ὡϲ εἴ γε πάλιν ϲυνετονοῦτο τῷ ἀορίϲτῳ , κἂν τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ ἐλάνθανεν , ὡϲ ἐπὶ τοῦ ϲτήϲω καὶ ἔϲτηϲα ἐὰν ϲτήϲω . —
Lemmas: τέταρτος ὁ ζητέω κατά τίς ὁ ὑποτακτικός . μέλλω οὐ περισπάω παρά Δωριεύς , γέλοιος τις πάσχω , ὡσεί λανθάνω ὁ συνήθης φωνή ὁ ζητέω διά τίς ὁ Δωρικός μέλλω οὐ περισπάω , ὁ κοινός πολύς πρότερος ὁ τοιοῦτος ἀναδέχομαι . πῶς γάρ πρός ὁ τοιοῦτος οὐ εἰμί φημί , διά τίς ὁ πλύνω περισπάω , οὐ μήν ὁ ἐάν πλύνω ; αποδοτέος ὅτι διά ὁ περισπάω ἐμφανίζω μένος ὁ μέλλω ὁ δέω ὁ λόγος καθιστάνω . ὡς εἰ γε πάλιν συντονόω ὁ ἀόριστος , ἄν ὁ ὁ σύνταξις λανθάνω , ὡς ἐπί ὁ ἵστημι καί ἵστημι ἐάν ἵστημι . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.146
Πέμπτον ὅτι τὸ δώϲω καὶ τὸ θήϲω , ἐὰν προϲλάβῃ τινὰ τῶν ἐπιζευκτικῶν , ἀκατάλληλον λόγον ἀποτελεῖ . πόθεν ῥήματι εἰϲ ω λήγοντι οὐ ϲυνάπτονται ἐπιζευκτικοί , ὁπότε καὶ τὰ τέλη εἰϲ ω τρέπουϲιν ; ἢ ὅτι οὐκ ἦν ὁ ἔδωϲα καὶ ἔθηϲα διὰ τοῦ ϲ γραφόμενοϲ , ἵνα τὸ μεταπῖπτον α εἰϲ ω τὸ δέον τοῦ καταλλήλου παραϲτήϲῃ . ὠλιγωρημένοι γὰρ οἱ ἀόριϲτοι μετὰ τὴν ὁριϲτικὴν ἔγκλιϲιν ἐϲιγήθηϲαν , καὶ οὕτωϲ οὐκ ὄντων ἀορίϲτων οὐδὲ τὰ τῆϲ ἐγκλίϲεωϲ ἐγίνετο νετο . — τῶν εἰϲ μι ληγόντων οὐκ εἰϲὶ δεύτεροι μέλλοντεϲ , εἰϲὶν δὲ ἀόριϲτοι δεύτεροι , οἷον ἔδων , ἀπέδων , ἔθην , ἀφ’ οὖ ἐθέμην . καὶ ἐπεὶ ἦϲαν ἀόριϲτοι , ἦν καὶ ὑποτακτικὴ ἔγκλιϲιϲ κατ’ αὐτῶν , ἐὰν ἐὰν δῶ . — δέδεικται ἄρα ὡϲ μελλόντων μὲν ὄντων , οὐ μὴν ἀορίϲτων , ἡ ὑποτακτικὴ ἔγκλιϲιϲ ἀκατάλληλοϲ · ἀορίϲτων δὲ ὄντων , οὐ μὴν μελλόντων , κατάλληλοϲ καὶ ἡ ὑποτακτικὴ ἔγκλιϲιϲ .
Lemmas: πέμπτος ὅτι ὁ δίδωμι καί ὁ τίθημι , ἐάν προσλαμβάνω τις ὁ ἐπιζευκτικός , ἀκατάλληλος λόγος ἀποτελέω . πόθεν ῥῆμα εἰς ω̅ λήγω οὐ συνάπτω ἐπιζευκτικός , ὁπότε καί ὁ τέλος εἰς ω̅ τρέπω ; ἤ ὅτι οὐ εἰμί ὁ δῴζω καί θέω διά ὁ σ̅ γράφω , ἵνα ὁ μεταπίπτω α εἰς ω̅ ὁ δέω ὁ κατάλληλος παρίστημι . ὀλιγωρέω γάρ ὁ ἀόριστος μετά ὁ ὁριστικός ἔγκλισις σιγάω , καί οὕτως οὐ εἰμί ἀόριστος οὐδέ ὁ ὁ ἔγκλισις γίγνομαι Νέτο . — ὁ εἰς μι λήγω οὐ εἰμί δεύτερος μέλλω , εἰμί δέ ἀόριστος δεύτερος , οἷος δίδωμι , ἀποδίδωμι , θάω , ἀπό ὅς τίθημι . καί ἐπεί εἰμί ἀόριστος , εἰμί καί ὑποτακτικός ἔγκλισις κατά αὐτός , ἐάν ἐάν δίδωμι . — δείκνυμι ἄρα ὡς μέλλω μέν εἰμί , οὐ μήν ἀόριστος , ὁ ὑποτακτικός ἔγκλισις ἀκατάλληλος · ἀόριστος δέ εἰμί , οὐ μήν μέλλω , κατάλληλος καί ὁ ὑποτακτικός ἔγκλισις .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.147
Ἀκόλουθόν ἐϲτιν διαλαβεῖν καὶ περὶ τῆϲ ἐγγινομένηϲ διαθέϲεωϲ καθ’ ἑκάϲτην ἔγκλιϲιν , ἧϲ οὐδὲ τὰ ἀπαρέμφατα ἐκτὸϲ ἐγένετο διὰ τὸ κατηναγκαϲμένον τοῦ ϲυνέπεϲθαι ἅπαϲι τοῖϲ χρόνοιϲ ἢ ἐνεργητικῶϲ ἢ παθητικῶϲ ἢ καὶ ἔτι μέϲωϲ . Ἔϲτιν οὖν ἐπιϲτῆϲαι τὸ πρῶτον , εἰ ἐν ἅπαϲι τοῖϲ ῥήμαϲι ϲύνεϲτιν τὸ διϲϲὸν τῆϲ διαθέϲεωϲ , ϲυνούϲηϲ τῆϲ προειρημένηϲ μεϲότητοϲ ( ὡϲεὶ καὶ ἐπὶ τῆϲ τῶν ὀνομάτων κατὰ γένοϲ διακρίϲεωϲ , εἰ ἅπαϲι παρέποιτο τὸ ἐν παραϲχηματιϲμοῖϲ καταγίνεϲθαι θηλυκοῦ τε καὶ οὐδετέρου ) · ἤη οἷϲ μὲν παρακολουθήϲει τὸ αὐτὸ μόνον ἐν ταῖϲ ἐγκλίϲεϲιν καταγίνεϲθαι , ἐν ὁριϲτικῇ ἀποφάϲει ἢ εὐκτικῇ καὶ . ἐπὶ τῶν ὑπολοίπων , οὐ μὴν κατὰ διάθεϲιν ἐνεργητικὴν ἢ παθητικήν · καὶ ἔτι οἷϲ μὲν μετὰ τῆϲ ὁριϲτικῆϲ ἐγκλίϲεωϲ καὶ ἔτι τῶν ὑπολοίπων διάθεϲιν δηλοῦν ἐνεργητικήν , οὐ μὴν ἐπιδεχομένοιϲ τὴν ἔϲτιν δὲ τὸ λεγόμενον τοιοῦτον .
Lemmas: ἀκόλουθος εἰμί διαλαμβάνω καί περί ὁ ἐγγίγνομαι διάθεσις κατά ἕκαστος ἔγκλισις , ὅς οὐδέ ὁ ἀπαρέμφατος ἐκτός γίγνομαι διά ὁ καταναγκάζω ὁ συνέπομαι ἅπας ὁ χρόνος ἤ ἐνεργητικός ἤ παθητικός ἤ καί ἔτι μέσος . εἰμί οὖν ἐφίστημι ὁ πρῶτος , εἰ ἐν ἅπας ὁ ῥῆμα σύνειμι ὁ δισσός ὁ διάθεσις , σύνειμι ὁ προλέγω μεσότης ( ὡσεί καί ἐπί ὁ ὁ ὄνομα κατά γένος διάκρισις , εἰ ἅπας παρεφίημι ὁ ἐν παρασχηματισμός καταγίγνομαι θηλυκός τε καί οὐδέτερος ) · αποδοτέος ὅς μέν παρακολουθέω ὁ αὐτός μόνος ἐν ὁ ἔγκλισις καταγίγνομαι , ἐν ὁριστικός ἀπόφασις ἤ εὐκτικός καί . ἐπί ὁ ὑπόλοιπος , οὐ μήν κατά διάθεσις ἐνεργητικός ἤ παθητικός · καί ἔτι ὅς μέν μετά ὁ ὁριστικός ἔγκλισις καί ἔτι ὁ ὑπόλοιπος διάθεσις δηλόω ἐνεργητικός , οὐ μήν ἐπιδέχομαι ὁ εἰμί δέ ὁ λέγω τοιοῦτος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.148
Οὐκ εἶ τι ῥῆμα ὁριϲτικόν ἐϲτιν τινοϲ ἄλληϲ ἐγκλίϲεωϲ , τοῦτο πάντωϲ ἐν διαθέϲει καταγίνεται τῇ ἐνεργητικῇ . χρὴ γὰρ νοεῖν ὅτι ἡ ἐνέργεια ὡϲ πρὸϲ ὑποκείμενόν τι διαβιβάζεται , ὡϲ τὸ τέμνει . τόπτει , τὰ τούτοιϲ παραπλήϲια · ἧϲ καὶ τὸ παθητικὸν ἐκ προϋφεϲτώcηϲ ἐνεργητικῆϲ διαθέϲεωϲ ἀνάγεται , δέρεται , τύπτεται . οὐ δὴ τούτοιϲ ὅμοιά ἐϲτιν τὸ ὑπάρχω , τὸ ζῶ , τὸ εἰμί , τὸ πνέω , τὸ φρονῶ , τὰ ὅμοια .
Lemmas: οὐ εἰ τις ῥῆμα ὁριστικός εἰμί τις ἄλλος ἔγκλισις , οὗτος πάντως ἐν διάθεσις καταγίγνομαι ὁ ἐνεργητικός . χρή γάρ νοέω ὅτι ὁ ἐνέργεια ὡς πρός ὑπόκειμαι τις διαβιβάζω , ὡς ὁ τέμνω . τόπτει , ὁ οὗτος παραπλήσιος · ὅς καί ὁ παθητικός ἐκ προϋφίστημι ἐνεργητικός διάθεσις ἀνάγω , δέρω , τύπτω . οὐ δή οὗτος ὅμοιος εἰμί ὁ ὑπάρχω , ὁ ζάω , ὁ εἰμί , ὁ πνέω , ὁ φρονέω , ὁ ὅμοιος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.149
τῶν δὴ τοιούτων ἀναλόγωϲ ἡ παθητικὴ ἔγκλιϲιϲ ὑποϲταλήϲεται , ὅτι μηδὲ διὰ τῆϲ ἐνεργητικῆϲ ἐγκλίϲεωϲ τὰ ἐνεργούμενα πρόϲωπα παρέϲτηϲαν , ἃ πάντωϲ διατεθέντα τὸ παθεῖν ὁμολογήϲει . ( εἰ γοῦν τὸ φρονῶ ἐν ϲυνθέϲει γένοιτο καταφρονῶ , τὴν ἐκ τοῦ φρονεῖν διάθεϲιν μεταβιβάϲαν ἐπί τι ὑποκείμενον ἐν τῷ καταφρονῶ ϲου , ἀκώλυτον ἕξει τὴν ἀντιπαρακειμένην παθητικὴν διάθεϲιν , καταφρονοῦμαι ὑπὸ ϲοῦ . ) ὡϲ οἱ τὰ τοιαῦτα ῥήματα κλίνοντεϲ καὶ εἰϲ παθητικὰϲ ἐκφορὰϲ ὁμόλογοί εἰϲι μελετήματα φωνῆϲ παραλαμβάνοντεϲ , οὐ μὴν φυϲικὴν κλίϲιν οὐδὲ ϲυϲτατήν , ὡϲ εἰ καὶ ἀρϲενικόν τιϲ ἀποφαίνοιτο τοῦ ὑϲτερική ἢ ἔτι τοῦ ἐκτροῦϲα ἤ τι τῶν κατὰ φωνὴν μὲν δυναμένων ἐπὶ τοῖϲ μὴ οὕτωϲ ἔχουϲιν , ὁμόλογον ὅτι οὐ ϲυϲτήϲεται παθητικὰ τοῦ πάϲχω , χαίρω , ἐρυθριῶ , θνῄϲκω , γηρῶ , θάλλω , οὐρητιῶ , τοιοῦτον γάρ τι παρακολουθήϲει , ὡϲ εἰ καὶ ἀρϲενικοῦ ὀνόματοϲ ἀρϲενικόν τιϲ ζητήϲειεν ἢ θηλυκοῦ θηλυκόν · οὐ δὴ οὖν παθητικοῦ ὄν τοϲ παθητικόν τιϲ ζητήϲειε . — 151 . τὰ γοῦν διὰ τοῦ μέϲου ἐνεϲτῶτοϲ ἐν τύπῳ παθητικῷ ἐνέργειαν ϲημαίνοντα ἀπαράδεκτον ἔχει τὴν διὰ τοῦ ω κατάληξιν , ἐνεργητικὴν οὖϲαν , ἐπεὶ τὸ ταύτηϲ εὔχρηϲτον διὰ τοῦ careant . προειρημένου μέϲου ἐνεϲτῶτοϲ κατείληπτο , ὡϲ ἔχει τὸ βιάζομαί ϲε μάχομαί ϲοι , χρῶμαί ϲοι καὶ ἄλλα πλεῖϲτα . ϲαφὲϲ οὖν ὅτι παντὸϲ παθητικοῦ εἰϲ μαι λήγοντοϲ ἐνεργητικὸν ἔϲτιν παραδέξαϲθαι , ἐὰν μετὰ τῆϲ καταλήξεωϲ ϲυντρέχῃ καὶ τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ , ἵϲταμαι ὑπὸ ϲοῦἵϲτημι ϲέ , δέρομαι ὑπὸ ϲοῦ δέρω ϲέ , ἕλκομαι ὑπὸ ϲοῦ ἕλκω ϲέ · οὐχὶ τὸ πέταμαι ὑπὸ ϲοῦ , διὰ τοῦτο οὐδὲ τὸ πέτημι ϲέ . ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ καὶ ἐπὶ τοῦ ἄγαμαι , δύναμαι , ἔραμαι .
Lemmas: ὁ δή τοιοῦτος ἀνάλογος ὁ παθητικός ἔγκλισις ὑποστέλλω , ὅτι μηδέ διά ὁ ἐνεργητικός ἔγκλισις ὁ ἐνεργέω πρόσωπον παρίστημι , ὅς πάντως διατίθημι ὁ πάσχω ὁμολογέω . ( εἰ γοῦν ὁ φρονέω ἐν σύνθεσις γίγνομαι καταφρονέω , ὁ ἐκ ὁ φρονέω διάθεσις μεταβιβάζω ἐπί τις ὑπόκειμαι ἐν ὁ καταφρονέω σύ , ἀκώλυτος ἔχω ὁ ἀντιπαράκειμαι παθητικός διάθεσις , καταφρονέω ὑπό σύ . ) ὡς ὁ ὁ τοιοῦτος ῥῆμα κλίνω καί εἰς παθητικός ἐκφορά ὁμόλογος εἰμί μελέτημα φωνή παραλαμβάνω , οὐ μήν φυσικός κλίσις οὐδέ συστατός , ὡς εἰ καί ἀρσενικός τις ἀποφαίνω ὁ ὑστερικός ἤ ἔτι ὁ ἐκτρέω ἤ τις ὁ κατά φωνή μέν δύναμαι ἐπί ὁ μή οὕτως ἔχω , ὁμόλογος ὅτι οὐ συνίστημι παθητικός ὁ πάσχω , χαίρω , ἐρυθριάω , θνῄσκω , γηράσκω , θάλλω , οὐρητιάω , τοιοῦτος γάρ τίς παρακολούθησις , ὡς εἰ καί ἀρσενικός ὄνομα ἀρσενικός τις ζητέω ἤ θηλυκός θηλυκός · οὐ δή οὖν παθητικός εἰμί ὅς παθητικός τις ζητέω . — 151 . ὁ γοῦν διά ὁ μέσος ἐνίστημι ἐν τύπος παθητικός ἐνέργεια σημαίνω ἀπαράδεκτος ἔχω ὁ διά ὁ ω κατάληξις , ἐνεργητικός εἰμί , ἐπεί ὁ οὗτος εὔχρηστος διά ὁ careant . προλέγω μέσος ἐνίστημι καταλαμβάνω , ὡς ἔχω ὁ βιάζω σύ μάχομαι σύ , χράω σύ καί ἄλλος πλεῖστος . σαφής οὖν ὅτι πᾶς παθητικός εἰς μής λήγω ἐνεργητικός εἰμί παραδέχομαι , ἐάν μετά ὁ κατάληξις συντρέχω καί ὁ ὁ σύνταξις , ἵστημι ὑπό ἵστημι σύ , δέρω ὑπό σύ δέρω σύ , ἕλκω ὑπό σύ ἕλκω σύ · οὐ ὁ πέτομαι ὑπό σύ , διά οὗτος οὐδέ ὁ πετάω σύ . ὁ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ ἄγαμαι , δύναμαι , ἔραμαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.152
Ἔϲτιν ἃ καὶ διάθεϲιν ϲημαίνει ἐνεργητικήν , οὐ μὴν ἔχει ἀντι - παρακειμένην παθητικὴν ἐκφοράν , καθὸ τὰ διατιθέμενα ἄψυχα καθεϲτῶτα οὐκ ἠδύνατο ὁμολογῆϲαι τὸ παθεῖν , εἰ μὴ τὸν αὐτῶν τιϲ λόγον διαθεῖτο , ὡϲ ἔχει τὸ περιπατῶ . τούτου γὰρ οὐ ϲυϲτατὸν τὸ περιπατοῦμαι οὐδὲ τὸ περιπατῇ , καθὸ οὐδὲ πρὸϲ τὰ ἄψυχα αἱ ἀποτάϲειϲ τῶν λόγων , οὐδὲ ἐξ ἀψύχων αἱ ἀποφάϲειϲ γίνονται , περί γε μὴν αὐτῶν , περιπατεῖται ἡ ὁδόϲ , οἰκεῖται ἡ γῆ . ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ ἐπὶ τοῦ πλέω , τρέχω καὶ ἁπάντων τῶν τοιούτων . διαθέϲεωϲ ἐνεργητικῆϲ ἐϲτι τὸ δωρίζω , αἰολίζω καὶ τὰ παραπλήϲια · ἀλλ’ οὐ ϲυϲτατὰ τὸ δωρίζομαι , αἰολίζομαι · τό γε μὴν αἰολίζεται τὰ Ἀλκαίου ποιήμα τα , δωρίζεται τὰ Ἀλκμᾶνοϲ . —
Lemmas: εἰμί ὅς καί διάθεσις σημαίνω ἐνεργητικός , οὐ μήν ἔχω ἀντι - παράκειμαι παθητικός ἐκφορά , καθό ὁ διατίθημι ἄψυχος καθίστημι οὐ δύναμαι ὁμολογέω ὁ πάσχω , εἰ μή ὁ αὐτός τις λόγος διαθέω , ὡς ἔχω ὁ περιπατέω . οὗτος γάρ οὐ συστατός ὁ περιπατέω οὐδέ ὁ περιπατέω , καθό οὐδέ πρός ὁ ἄψυχος ὁ ἀπότασις ὁ λόγος , οὐδέ ἐκ ἄψυχος ὁ ἀπόφασις γίγνομαι , περί γε μήν αὐτός , περιπατέω ὁ ὁδός , οἰκέω ὁ γῆ . ὁ αὐτός λόγος ἐπί ὁ πολύς , τρέχω καί ἅπας ὁ τοιοῦτος . διάθεσις ἐνεργητικός εἰμί ὁ δωρίζω , αἰολίζω καί ὁ παραπλήσιος · ἀλλά οὐ συστατός ὁ δωρίζω , αἰολίζω · ὁ γε μήν αἰολίζω ὁ Ἀλκαῖος ποιήμα τος , δωρίζω ὁ Ἀλκμάν . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.153
τὸ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τοῦ ἀριϲτῶ , δειπνῶ . προδήλου ὄντοϲ τοῦ λόγοω περιϲϲὸν ἐγχρονίζειν ἐν τοῖϲ ὑποδείγμαϲι . ϲαφὲϲ γὰρ ὅτι καὶ τὸ δειπνίζω ἢ ἀριϲτίζω , ἐπιδεξάμενα . πλαγίαν πτῶϲιν τὴν αἰτιατικὴν ὡϲ πρὸϲ ἔμψυχον , ἀνελλειπὲϲ ἔχει τὸ ἀριϲτίζομαι καὶ δειπνίζομαι . τοιοῦτον γάρ ἐϲτιν , ἄριϲτον παρέχω τινὶ καὶ δεῖπνον , ὥϲτε διαφέρειν τὸ ἀριϲτῶ τοῦ ἀριϲτίζω , ἡ τὸ μὲν ἀριϲτῶ ὑποφαίνει ἀρίϲτου μεταλαμβάνω , τό γε μὴν ἀριϲτίζω ἀρίϲτου μεταδίδωμί τινι · ᾦ καὶ τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ ἐγγενόμενα , ὡϲ ἔφαμεν , τὸ παθητικὸν ἀπετέλεϲεν . ( τὴν αὐτὴν ἔχει διαφορὰν καὶ τὸ γαμῶ ποὸϲ τὸ γαμίζω · ἔϲτι γὰρ τὸ μὲν πρότερον γάμου μεταλαμβάνω , τὸ δὲ γαμίζω γάμου τινὶ μεταδίδωμι . τό γε μὴν γαμῶ παθητικῶϲ κλίνεται , καθὸ τὰ τῆϲ διαθέϲεωϲ πρὸϲ ϲύνταξιν ἐμψύχου προϲώπου κατεγίνετο . )
Lemmas: ὁ αὐτός καί ἐπί ὁ ἀριστάω , δειπνέω . πρόδηλος εἰμί ὁ λογόω περισσός ἐγχρονίζω ἐν ὁ ὑπόδειγμα . σαφής γάρ ὅτι καί ὁ δειπνίζω ἤ ἀριστίζω , ἐπιδέχομαι . πλάγιος πτῶσις ὁ αἰτιατικός ὡς πρός ἔμψυχος , ἀνελλειπής ἔχω ὁ ἀριστίζω καί δειπνίζω . τοιοῦτος γάρ εἰμί , ἄριστον παραχώννυμι τις καί δεῖπνον , ὥστε διαφέρω ὁ ἀριστάω ὁ ἀριστίζω , ὁ ὁ μέν ἀριστάω ὑποφαίνω ἄριστον μεταλαμβάνω , ὁ γε μήν ἀριστίζω ἄριστον μεταδίδωμι τις · ὅς καί ὁ ὁ σύνταξις ἐγγίγνομαι , ὡς φημί , ὁ παθητικός ἀποτελέω . ( ὁ αὐτός ἔχω διαφορά καί ὁ γαμέω ποιός ὁ γαμίζω · εἰμί γάρ ὁ μέν πρότερος γάμος μεταλαμβάνω , ὁ δέ γαμίζω γάμος τις μεταδίδωμι . ὁ γε μήν γαμέω παθητικός κλίνω , καθό ὁ ὁ διάθεσις πρός σύνταξις ἔμψυχος πρόσωπον καταγίγνομαι . )