ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.149
τοῦ μὲν οὖν πρώτου γραμματικὸϲ ἦλθεν ᾧ ὁ Τρύφων ὡμίληϲεν · ἐν γὰρ τῇ εὐθείᾳ τοῦ Τρύφων τὰ τοῦ ῥήματοϲ ἐνεγένετο · τοῦ δὲ δευτέρου ἄνδρα μοι ἔννεπε , Μοῦϲα , πολύτροπον , ὃϲ μάλα πολλά πλάγχθη { α 1 } οὐλομένην , ἣ μυρί᾿ Ἀχάιοῖϲ { A 2 } ἦϲαν μὲν γὰρ πλάγιαι , τῆϲ διαθέϲεωϲ ἠρτημένηϲ ἐκ τῶν Μουϲῶν , αἱ δ᾿ εὐθεῖαι ἐπηνέχθηϲαν διὰ τὸ τὸν ἄνδρα τὴν διάθεϲιν ἀναδεδέχθαι καὶ ἔτι τὴν μῆνιν ἔϲτι γὰρ ὃϲ ἐπλάγχθη , ἣ ἔθηκε μυρία κακὰ τοῖϲ Ἕλληϲι . καὶ ἔτι τοῦ τρίτου ἦ κε μέγ᾿ οἰμώξειε γέρων ἱππηλάτα Πηλεύϲ , ὅϲ ποτέ μ᾿ εἰρόμενοϲ μέγ᾿ ἐγήθεεν { H 125 et 127 } καὶ γὰρ τὸ οἰμώξειεν ἐπὶ τοῦ Πηλέωϲ τέθεικε καὶ τὸ γηθῆϲαι .
Lemmas: ὁ μέν οὖν πρῶτος γραμματικός ἔρχομαι ὅς ὁ Τρύφων ὁμιλέω · ἐν γάρ ὁ εὔθεια ὁ Τρύφων ὁ ὁ ῥῆμα ἐγγίγνομαι · ὁ δέ δεύτερος ἀνήρ ἐγώ ἐνέπω , Μοῦσα , πολύτροπος , ὅς μάλα πολύς πλάζω { α 1 } ὄλλυμι , ὅς μυρίος Ἀχαιός { A 2 } εἰμί μέν γάρ πλάγιος , ὁ διάθεσις ἀρτάω ἐκ ὁ Μοῦσα , ὁ δέ εὐθύς ἐπιφέρω διά ὁ ὁ ἀνήρ ὁ διάθεσις ἀναδέχομαι καί ἔτι ὁ μῆνις εἰμί γάρ ὅς πλάζω , ὅς τίθημι μυρίος κακός ὁ Ἕλλην . καί ἔτι ὁ τρίτος ἦ ἄν μέγας οἰμώζω γέρων ἱππηλάτης Πηλεύς , ὅς ποτέ ἐγώ ἔρομαι μέγας γηθέω { H 125 et 127 } καί γάρ ὁ οἰμώζω ἐπί ὁ Πηλεύς τίθημι καί ὁ γηθέω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.150
Ταύτῃ μοι δοκεῖ καὶ ἀκαταλλήλωϲ κείμενα τὰ ἄρθρα πρὸϲ τὰ προκείμενα πτωτικὰ λόγον κατάλληλον ϲυγκλείειν , καθό , τοῖϲ ῥή - μαϲι κατακλείοντα λόγον , τὴν τούτοιϲ ϲυνοδεύουϲαν πτῶϲιν μεταλαμβάνει , ὥϲτε τὴν ἀναφορὰν μὲν χαρίζεϲθαι τῷ ὀνόματι , τὴν δὲ πτῶϲιν τῷ ῥήματι , διεπεμψάμην φίλῳ ὃν καὶ Τρύφων γινώϲκει , εἴγε τὸ γινώϲκει αἰτιατικὴν ἀπαιτεῖ . Ἔτι τὸ Ἀρίϲταρχόϲ ἐϲτιν ὁ ἐξηγηϲάμενοϲ τὰ ποιήματα προφανῶϲ ἀνελλειπέϲ ἐϲτιν · εἰ μέντοι ἀντὶ τοῦ ὁ τὸ ὅϲ τιϲ θείη , οὐκέτι , Ἀρίϲταρχόϲ ἐϲτιν ὃϲ ἐξηγηϲάμενοϲ . τὰ ποιήματα . καὶ φαίνεται ὅτι , καθὼϲ προείπομεν , διὰ τὴν ἰδιότητα τοῦ ὑποτακτικοῦ ἄρθρου · προϲλαβὸν γοῦν τὸ ῥῆμα ἀπαρτίζει τὸν λόγον , Ἀρίϲταρχόϲ ἐϲτιν ὃϲ ἐξηγηϲάμενοϲ τὰ ποιήματα ἐθαυμάϲθη .
Lemmas: ταύτῃ ἐγώ δοκέω καί ἀκατάλληλος κεῖμαι ὁ ἄρθρον πρός ὁ πρόκειμαι πτωτικός λόγος κατάλληλος συγκλείω , καθό , ὁ ῥέω - πῆμα κατακλείω λόγος , ὁ οὗτος συνοδεύω πτῶσις μεταλαμβάνω , ὥστε ὁ ἀναφορά μέν χαρίζω ὁ ὄνομα , ὁ δέ πτῶσις ὁ ῥῆμα , διαπέμπω φίλος ὅς καί Τρύφων γιγνώσκω , εἰ ὁ γιγνώσκω αἰτιατικός ἀπαιτέω . ἔτι ὁ Ἀρίσταρχος εἰμί ὁ ἐξηγέομαι ὁ ποίημα προφανής ἀνελλειπής εἰμί · εἰ μέντοι ἀντί ὁ ὁ ὁ ὅς τις τίθημι , οὐκέτι , Ἀρίσταρχος εἰμί ὅς ἐξηγέομαι . ὁ ποίημα . καί φαίνω ὅτι , καθώς προλέγω , διά ὁ ἰδιότης ὁ ὑποτακτικός ἄρθρον · προσλαμβάνω γοῦν ὁ ῥῆμα ἀπαρτίζω ὁ λόγος , Ἀρίσταρχος εἰμί ὅς ἐξηγέομαι ὁ ποίημα θαυμάζω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.151
Προφανὲϲ οὖν ὅτι τὰ τῇ φωνῇ προτακτικὰ ἄρθρα οὐκ ἄλλωϲ οηθήϲεται ὅτι ἀνθ᾿ ὑποτακτικῶν ἐϲτιν , εἰ μὴ ἐπὶ ῥῆμα φέροιτο , ὅ ιον ὑποτακτικῶν , ἤδη καὶ τῆϲ τάξεωϲ τὸ τοιοῦτον μένηϲ , ὡϲ ἔχει τὸ τῷ οὐδὲ κρείων Ἀχελώϊοϲ ἰϲοφαρίζει { Φ 194 } . καὶ γὰρ ἕνεκα τῆϲ τάξεωϲ · μετὰ γὰρ τὸ ὄνομα τέθειται · καὶ ἔτι τῆϲ ϲυντάξεωϲ · φέρεται γὰρ ἐπὶ τὸ ἰϲοφαρίζει . Πότε μέντοι τὰ τοιαῦτα τῶν ἄρθρων οὔτε ὑποτακτικὰ εἶναι δύναται ἄρθρα οὔτε προτακτικά , ἀλλ᾿ ἀντωνυμικὰ ἢ ἀοριϲτούμενα μόρια , ἐπὰν τὰϲ ϲυντάξειϲ ἐπίωμεν τῶν ἀντωνυμιῶν , παραϲτήϲομεν .
Lemmas: προφανής οὖν ὅτι ὁ ὁ φωνή προτακτικός ἄρθρον οὐ ἄλλος οἴομαι ὅτι ἀντί ὑποτακτικός εἰμί , εἰ μή ἐπί ῥῆμα φέρω , ὁ ἴον ὑποτακτικός , ἤδη καί ὁ τάξις ὁ τοιοῦτος μένω , ὡς ἔχω ὁ ὁ οὐδέ κρείων Ἀχελῷος ἰσοφαρίζω { Φ 194 } . καί γάρ ἕνεκα ὁ τάξις · μετά γάρ ὁ ὄνομα τίθημι · καί ἔτι ὁ σύνταξις · φέρω γάρ ἐπί ὁ ἰσοφαρίζω . πότε μέντοι ὁ τοιοῦτος ὁ ἄρθρον οὔτε ὑποτακτικός εἰμί δύναμαι ἄρθρον οὔτε προτακτικός , ἀλλά ἀντωνυμικός ἤ ἀοριστέω μόριον , ἐπάν ὁ σύνταξις ἐπέρχομαι ὁ ἀντωνυμία , παρίστημι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.152
, Τούτων τῇδε ἐχόντων ἐπιϲτατέον τὸ καὶ θώρηχ᾿ · ὃ γὰρ ἦν οἱ , ἀπώλεϲε πιϲτὸϲ ἑταῖροϲ { Σ 460 } , πότερον τὸ ὁ προτακτικόν ἐϲτιν πρὸϲ τὸ πιϲτὸϲ ἑταῖροϲ , ἢ ἀνθ᾿ ὑποτακτικοῦ ἐϲτιν τοῦ ὅϲ , ἀναφερόμενον πρὸϲ τὸ θώρηκα , ἢ πρὸϲ τὸ ἑταῖροϲ καθ᾿ ὑποτακτικὴν ϲύνταξιν εἴρηται . ἀνέφικτον οὖν προτακτικὸν αὐτὸ παραδέξαϲθαι · οὐ γὰρ μετὰ προτακτικὸν ἄρθρον ῥῆμά ποτε ἐπιφέρεται , ἐπιφέρεται δὲ τὸ ἦν . ὃ οὐκ ἄλλο τι ἀπαιτήϲει ἢ ὑποτακτικὸν ἄρθρον , ὅπερ οὐ πιθανὸν ἐπὶ τὸν θώρακα ἀναφέρεϲθαι · οὐ γὰρ τοῦτον μόνον ἀπώλεϲεν ὁ Πάτροκλοϲ · ἅμα γὰρ ἀϲπίδα καὶ τρυφάλειαν καὶ καλὰϲ κνημῖδαϲ ἐπὶ ϲφυρίοιϲ ἀραρυίαϲ κω θώρηκα { Σ 458—460 } . καὶ ἐάν τιϲ τὸ τοιοῦτο παρῇ , ἔτι μάχεται τὸ ἀκατάλληλον τοῦ λόγου . δοθήϲεται γὰρ ὅτι ἡ ὕπαρξιϲ τοῦ θώρακοϲ διὰ τῆϲ τοῦ ἄρθρου ϲυντάξεωϲ νοεῖται , καθὼϲ προὐπεδείξαμεν · καὶ εἰ τοῦτο , πῶϲ τὸ πιϲτὸϲ ἑταῖροϲ ϲυναρτηθήϲεται μετὰ ῥήματοϲ ἑτέραϲ εὐθείαϲ νοουμένηϲ ϲὺν ἑτέρῳ ῥήματι τῷ ἦν ; πότε δύο εὐθεῖαι κατάλληλον λόγον ἐποίηϲαν ; ἄμεινον οὖν ἐκεῖνο φάναι , ὡϲ πλαγία καὶ εὐθεῖα κατάλληλον λόγον ποιεῖ .
Lemmas: , οὗτος τῇδε ἔχω ἐπιστατέον ὁ καί θώραξ · ὅς γάρ εἰμί ἕ , ἀπόλλυμι πιστός ἑταῖρος { Σ 460 } , πότερος ὁ ὁ προτακτικός εἰμί πρός ὁ πιστός ἑταῖρος , ἤ ἀντί ὑποτακτικός εἰμί ὁ ὅς , ἀναφέρω πρός ὁ θώραξ , ἤ πρός ὁ ἑταῖρος κατά ὑποτακτικός σύνταξις λέγω . ἀνέφικτος οὖν προτακτικός αὐτός παραδέχομαι · οὐ γάρ μετά προτακτικός ἄρθρον ῥῆμα ποτέ ἐπιφέρω , ἐπιφέρω δέ ὁ εἰμί . ὅς οὐ ἄλλος τις ἀπαιτέω ἤ ὑποτακτικός ἄρθρον , ὅς οὐ πιθανός ἐπί ὁ θώραξ ἀναφέρω · οὐ γάρ οὗτος μόνος ἀπόλλυμι ὁ Πάτροκλος · ἅμα γάρ ἀσπίς καί τρυφάλεια καί καλός κνημίς ἐπί σφυρίον ἀραρίσκω ὁ θώραξ { Σ 458—460 } . καί ἐάν τις ὁ τοιοῦτος παρέρχομαι , ἔτι μάχομαι ὁ ἀκατάλληλος ὁ λόγος . δίδωμι γάρ ὅτι ὁ ὕπαρξις ὁ θώραξ διά ὁ ὁ ἄρθρον σύνταξις νοέω , καθώς προεπιδείκνυμι · καί εἰ οὗτος , πῶς ὁ πιστός ἑταῖρος συναρτάω μετά ῥῆμα ἕτερος εὐθεῖα νοέω σύν ἕτερος ῥῆμα ὁ εἰμί ; πότε δύο εὐθεῖα κατάλληλος λόγος ποιέω ; ἀγαθός οὖν ἐκεῖνος φημί , ὡς πλάγιος καί εὐθύς κατάλληλος λόγος ποιέω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.153
ἡ οὖν εὐθεῖα ἡ διὰ τοῦ ὅ εἰϲ τὴν αὐτὴν εὐεῖαν παραλαμβανέϲθω τοῦ ἑταῖροϲ , ὃϲ ἦν αὐτῷ πιϲτὸϲ ἑταῖροϲ , ἀπώλεϲε τὰ προκατειλεγμένα , λέγω ἀϲπίδα καὶ τρυφάλειαν καὶ κολὰϲ κνημῖδαϲ καὶ θώρηκα · ἕτερα γὰρ ἀντὶ τούτων ἁπάντων ἐξαιτεῖται . χωρὶϲ εἰ μὲ θέλοι τιϲ αἰτιατικὴν ἔξωθεν προϲνεῖμαι , ἐφ᾿ ἣν πάντωϲ ἐνεχθήϲεται τὸ ἀπώλεϲεν καὶ ἡ πρόθεϲιϲ τοῦ ἄρθρου γένοιτο τοῦ ὅϲ , καὶ θώρηχ᾿ · ὃϲ γὰρ ὑπῆρχεν αὐτῷ , τοῦτον ἀπώλεϲεν ὁ πιϲτὸϲ ἑταῖροϲ .
Lemmas: ὁ οὖν εὐθύς ὁ διά ὁ ὅς εἰς ὁ αὐτός ευαν παραλαμβάνω ὁ ἑταῖρος , ὅς εἰμί αὐτός πιστός ἑταῖρος , ἀπόλλυμι ὁ προκαταλέγω , λέγω ἀσπίς καί τρυφάλεια καί Κολᾶς κνημίς καί θώραξ · ἕτερος γάρ ἀντί οὗτος ἅπας ἐξαιτέω . χωρίς εἰ ἐγώ ἐθέλω τις αἰτιατικός ἔξωθεν προσνέμω , ἐπί ὅς πάντως ἐνεχθέω ὁ ἀπόλλυμι καί ὁ πρόθεσις ὁ ἄρθρον γίγνομαι ὁ ὅς , καί θώραξ · ὅς γάρ ὑπάρχω αὐτός , οὗτος ἀπόλλυμι ὁ πιστός ἑταῖρος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 1.154
Καὶ παρὰ Ἀλκαίῳ οἱ περὶ Ἀπίωνα τὸν Μόχθον τὸ Κυλλάναϲ ο μέδειϲ { fr . 5 Bergk4 } ἐν ῥήματοϲ ϲυντόξει ἤκουον , οὐ παραδεχόμενοι μετοχὴν τοιαύτην ἐκ βαρυτόνου ῥήματοϲ , εἴγε τῆϲ τοιαύτηϲ λήξεωϲ οὐκ ἔχονται κατὰ τὸ κοινὸν ἐκ βαρυτόνων οὖϲαι ῥημάτων . ἀλλὰ καὶ πρὸϲ τὸ τοιοῦτον ἐδείκνυτο ὡϲ καὶ περιϲπώμενον εἴη ῥῆμα τὸ μεδῶ , ἔνθεν καὶ τὸ Δωδώνηϲ μεδέων { Π 234 } , ἀφ᾿ οὗ τὸ μέδημι , ὡϲ οἴκημι , καὶ ἔτι ἡ μέδειϲ ϲυνοῦϲα μετοχὴ κατὰ τὸ ἀκόλουθον . κἀκ τῆϲ γραφῆϲ δὲ ϲυνηλέγχοντο , οὐκ οὔϲηϲ ποτὲ διὰ τοῦ ει κατὰ πᾶν δεύτερον πρόϲωπον παῤ Αἰολεῦϲιν .
Lemmas: καί παρά Ἀλκαῖος ὁ περί Ἀπίων ὁ Μόχθος ὁ Κυλλήνη ο̅ μέδω { fr . 5 Bergk4 } ἐν ῥῆμα συντοξεω ἀκούω , οὐ παραδέχομαι μετοχή τοιοῦτος ἐκ βαρύτονος ῥῆμα , εἰ ὁ τοιοῦτος λῆξις οὐ ἔχω κατά ὁ κοινός ἐκ βαρύτονος εἰμί ῥῆμα . ἀλλά καί πρός ὁ τοιοῦτος δείκνυμι ὡς καί περισπάω εἰμί ῥῆμα ὁ μέδω , ἔνθεν καί ὁ Δωδώνη μεδέων { Π 234 } , ἀπό ὅς ὁ μέδεμαι , ὡς οἰκμ́ω , καί ἔτι ὁ μέδω σύνειμι μετοχή κατά ὁ ἀκόλουθος . ἐκ ὁ γραφή δέ συνελέγχω , οὐ εἰμί ποτέ διά ὁ ε̅ι̅ κατά πᾶς δεύτερος πρόσωπον παρά Αἰολεύς .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.1
Τῇ προεκδοθείϲῃ ϲυντάξει τῶν ἄρθρων ἀκόλουθον ὑπολαμβάνω καὶ περὶ τῆϲ τῶν ἀντωνυμιῶν ϲυντάξεωϲ διαλαβεῖν · ἐκεῖνα μὲν γὰρ μετ’ ὀνομάτων ἐν τοῖϲ λόγοιϲ παρελαμβάνετο , αὗται δὲ ἀντ’ ὀνομάτων , οὐ παραδεχόμεναι τὴν τούτων προτακτικὴν ϲύνταξιν καθ᾿ ἃϲ προεκτεθείμεθα αἰτίαϲ .
Lemmas: ὁ προεκδίδωμι σύνταξις ὁ ἄρθρον ἀκόλουθος ὑπολαμβάνω καί περί ὁ ὁ ἀντωνυμία σύνταξις διαλαμβάνω · ἐκεῖνος μέν γάρ μετά ὄνομα ἐν ὁ λόγος παραλαμβάνω , οὗτος δέ ἀντί ὄνομα , οὐ παραδέχομαι ὁ οὗτος προτακτικός σύνταξις κατά ὅς προεκτίθεμαι αἰτία .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.2
Καὶ ϲαφέϲ ἐϲτιν ὅτι ἕνεκα τοῦ τοιούτου καὶ πτώϲεων ἐγένοντο δεκτικαί , ἵνα κατὰ παντὸϲ τοῦ ὀνόματοϲ ἀνθυπέλθωϲιν , καὶ προϲώπων ἁπάντων διακριτικαί , ἵνα τὸ ἐλλειπὲϲ τοῦ ὀνόματοϲ . λέγω τὴν τῶν προϲώπων διάκριϲιν , αὗται ἀνθυπενεχθεῖϲαι ἀναπληρώϲωϲιν , καὶ τοῦ μὲν ὀνόματοϲ ἔχωϲι τὴν πτῶϲιν , τοῦ δὲ ῥήματοϲ τὸ πρόϲωπον .
Lemmas: καί σαφής εἰμί ὅτι ἕνεκα ὁ τοιοῦτος καί πτῶσις γίγνομαι δεκτικός , ἵνα κατά πᾶς ὁ ὄνομα ἀνθυπέρχομαι , καί πρόσωπον ἅπας διακριτικός , ἵνα ὁ ἐλλιπής ὁ ὄνομα . λέγω ὁ ὁ πρόσωπον διάκρισις , οὗτος ἀνθυποφέρω ἀναπληρόω , καί ὁ μέν ὄνομα ἔχω ὁ πτῶσις , ὁ δέ ῥῆμα ὁ πρόσωπον .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.3
Ἕνθεν δι’ ὅλου κλίνονται , δύο τὰϲ γενικωτάταϲ κλίϲειϲ ἀποϲπάϲαϲαι , καὶ οὐ κατὰ ϲύγχυϲιν , ἀλλὰ κατὰ μεριϲμὸν τὸν δέοντα · τῷ μὲν γὰρ τέλει ἐνῆκε τὴν πτωτικὴν κλίϲιν , τῷ δὲ ἄρχοντι τὸν τῶν προϲώπων ἐπιμεριϲμόν · ϲαφὲϲ γὰρ ὅτι , εἰ κατὰ τὸ αὐτὸ μέροϲ αἱ δύο κλίϲειϲ ἐνεγένοντο , ϲυνέβη ἂν τῆϲ μὲν πτώϲεωϲ τὸ ἑτεροιούμενον ἀποτρίβεϲθαι τὸ τοῦ προϲώπου διακριτικόν , καὶ ἔμπαλιν τοῦ προϲώπου μεταβαίνοντοϲ παραφθείρεϲθαι τὸ τῆϲ πτώϲεωϲ ἰδίωμα . δι᾿ ὃ πτῶϲιν μὲν διακρίνουϲα ἀποτελεῖ τὸ ἐμοῦ καὶ ἐμοί καὶ ἐμέ , πρόϲωπον δὲ τὸ ἐμοῦ-ϲοῦ , πρόϲωπον δὲ καὶ πτῶϲιν τὸ ἐμοῦ - ϲοί · καὶ ἐν ἅπαϲιν ὥριϲται τοῖϲ προκατειλεγμένοιϲ διὰ τὸ ἐν ἑκατέρῳ μέρει ἐγχωρῆϲαν ἰδίωμα . ( ἑκάτεραι . γοῦν αἱ κλίϲειϲ ἀποϲτᾶϲαι ἐπὶ τὰ ἴδια μόρια , λέγω τὸ ὄνομα καὶ τὸ ῥῆμα , τῷ τέλει ϲυνεχρῶντο κατὰ τὴν κλίϲιν , καλόϲ καλοῦ , γράφω γράφειϲ γράφει , οὐκ ἀπιθάνωϲ καὶ τῆϲ ἀντωνυμίαϲ χρηϲαμένηϲ τῇ ὑποϲτολῇ τοῦ ϲ , οὔϲῃ διακριτικῇ τρίτου προϲώπου , ϲοί-οἷ , ὡϲ εἰ καὶ λέγειϲ λέγει ) .
Lemmas: ἔνθεν διά ὅλος κλίνω , δύο ὁ γενικός κλίσις ἀποσπάω , καί οὐ κατά σύγχυσις , ἀλλά κατά μερισμός ὁ δέω · ὁ μέν γάρ τέλος ἐνίημι ὁ πτωτικός κλίσις , ὁ δέ ἄρχων ὁ ὁ πρόσωπον ἐπιμερισμός · σαφής γάρ ὅτι , εἰ κατά ὁ αὐτός μέρος ὁ δύο κλίσις ἐγγίγνομαι , συμβαίνω ἄν ὁ μέν πτῶσις ὁ ἑτεροιόω ἀποτρίβω ὁ ὁ πρόσωπον διακριτικός , καί ἔμπαλιν ὁ πρόσωπον μεταβαίνω παραφθείρω ὁ ὁ πτῶσις ἰδίωμα . διά ὅς πτῶσις μέν διακρίνω ἀποτελέω ὁ ἐγώ καί ἐγώ καί ἐγώ , πρόσωπον δέ ὁ ἐμέω , πρόσωπον δέ καί πτῶσις ὁ ἐγώ - σύ · καί ἐν ἅπας ὁρίζω ὁ προκαταλέγω διά ὁ ἐν ἑκάτερος μέρος ἐγχωρέω ἰδίωμα . ( ἑκάτερος . γοῦν ὁ κλίσις ἀφίστημι ἐπί ὁ ἴδιος μόριον , λέγω ὁ ὄνομα καί ὁ ῥῆμα , ὁ τέλος συγχράομαι κατά ὁ κλίσις , καλός καλός , γράφω γράφω γράφω , οὐ ἀπίθανος καί ὁ ἀντωνυμία χράω ὁ ὑποστολή ὁ σ̅ , εἰμί διακριτικός τρίτος πρόσωπον , ἵημι , ὡς εἰ καί λέγω λέγω ) .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.4
Εὔηθεϲ μέντοι ὑπολαμβάνω , εἰ ἐξεργάϲεταί τιϲ διὰ τί μὴ μᾶλλον τὸ τέλοϲ προϲεχώρει τῷ προϲώπῳ , καθάπερ ἐπὶ τῶν ῥημάτων , ἤπερ τὸ ἄρχον . ἔδει γὰρ ἅπαξ ἐν ἑνὶ μέρει προϲχωρῆϲαι τὸ τέλοϲ , καὶ εἰ ἔϲτιν εἰπεῖν , εὐλόγωϲ τῷ πτωτικῷ , εἴγε καὶ πρότερον τοῦ ῥήματοϲ τὸ ὄνομα , καθὼϲ ἐπεδείξαμεν , καὶ δῆλον ὅτι τὸ τούτου ἰδίωμα ἐπικρατήϲει τοῦ τέλουϲ , λέγω τὴν πτῶϲιν . πρὸϲ οἷϲ καὶ ἀντωνυμία ἐϲτὶν τὸ ἀντ’ ὀνόματοϲ παραλαμβανόμενον καὶ ὄνομα μιμούμενον , καὶ ϲαφὲϲ ὅτι ἐπακολούθημά ἐϲτιν τὸ ἐγγινόμενον πρόϲωπον ) . καὶ εἰ τὰ τέλη ἐπικρατεῖ τῶν μερῶν τοῦ λόγου , τὸ δὲ τέλοϲ τῆϲ ἀντωνυμίαϲ πτῶϲίϲ ἐϲτιν , ἐπικρατήϲει ἄρα διὰ τοῦ τέλουϲ τὸ καλεῖϲθαι ἀντωνυμία , κἂν ῥήματοϲ ἰδίωμα παρειϲδύηται , λέγω τὸ πρόϲωπον .
Lemmas: εὐήθης μέντοι ὑπολαμβάνω , εἰ ἐξεργάζομαι τις διά τίς μή μάλα ὁ τέλος προσχωρέω ὁ πρόσωπον , καθά ἐπί ὁ ῥῆμα , ἤ ὁ ἄρχω . δέω γάρ ἅπαξ ἐν εἷς μέρος προσχωρέω ὁ τέλος , καί εἰ εἰμί λέγω , εὔλογος ὁ πτωτικός , εἰ καί πρότερος ὁ ῥῆμα ὁ ὄνομα , καθώς ἐπιδείκνυμι , καί δῆλος ὅτι ὁ οὗτος ἰδίωμα ἐπικρατέω ὁ τέλος , λέγω ὁ πτῶσις . πρός ὅς καί ἀντωνυμία εἰμί ὁ ἀντί ὄνομα παραλαμβάνω καί ὄνομα μιμέομαι , καί σαφής ὅτι ἐπακολούθημα εἰμί ὁ ἐγγίγνομαι πρόσωπον ) . καί εἰ ὁ τέλος ἐπικρατέω ὁ μέρος ὁ λόγος , ὁ δέ τέλος ὁ ἀντωνυμία πτῶσις εἰμί , ἐπικρατέω ἄρα διά ὁ τέλος ὁ καλέω ἀντωνυμία , ἐάν ῥῆμα ἰδίωμα παρεισδύνω , λέγω ὁ πρόσωπον .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.5
Εὔλογον ἡγοῦμαι πρὸ τῆϲ κατὰ μέροϲ ϲυντάξεωϲ προδιαϲαφῆϲαι τὰ ἐπακολουθοῦντα ἰδιώματα τοῖϲ μορίοιϲ ὑπὲρ τοῦ τὴν εἰρηϲομένην διδαϲκαλίαν τῆϲ ϲυντάξεωϲ εὐϲυνοπτοτέραν γενέϲθαι .
Lemmas: εὔλογος ἡγέομαι πρό ὁ κατά μέρος σύνταξις προδιασαφέω ὁ ἐπακολουθέω ἰδίωμα ὁ μόριον ὑπέρ ὁ ὁ λέγω διδασκαλία ὁ σύνταξις εὐσύνοπτος γίγνομαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.6
Πρόκειται μὲν οὖν ἡ ἐξαίρετοϲ κλίϲιϲ κατ’ ἀμφότερα μέρη , ϲύνεϲτιν δὲ δεῖξιϲ διττή , ἡ κατὰ ἀπόλυτον ἐκφοράν , ἔπαιϲέ με ( φανερὸν γὰρ ὅτι δεῖξιϲ , ἀλλ’ οὐκ ἐπιτεταμένη οὐδὲ πρόϲ τι ἀνατεινομένη ) , καὶ . ἀντιδιαϲταλτική , ἐμὲ αὐτὸν ἔπαιϲε · πρόδηλον γὰρ ὅτι ἐπιτέταται τὰ τῆϲ δείξεωϲ , καθάπερ τὰ ἐν τῇ ποιότητι ἐπινοεῖται . λευκόϲ ἀπολελυμένην ἔχει τὴν ποιότητα , ἐπιτεταμένην δὲ ἐν τῷ λευκότεροϲ πρὸϲ ἕτερον πρόϲωπον ὃ πάντωϲ ἐπιζητοῦμεν . ᾦ λόγῳ καὶ τὸ ἐμέ ἐπιτεῖναν τὴν δεῖξιν ἀπῄτηϲε πρὸϲ ὃ ἐπετάθη . δ’ ὅ τι μέντοι ἐν ἁπάϲαιϲ τὸ τοιοῦτον οὐκ ἐγχωρεῖ , ἐν τοῖϲ κατὰ μέροϲ εἰρήϲεται .
Lemmas: πρόκειμαι μέν οὖν ὁ ἐξαιρετός κλίσις κατά ἀμφότερος μέρος , σύνειμι δέ δεῖξις δισσός , ὁ κατά ἀπόλυτος ἐκφορά , παίω ἐγώ ( φανερός γάρ ὅτι δεῖξις , ἀλλά οὐ ἐπιτείνω οὐδέ πρός τις ἀνατείνω ) , καί . ἀντιδιασταλτικός , ἐγώ αὐτός παίω · πρόδηλος γάρ ὅτι ἐπιτείνω ὁ ὁ δείξις , καθά ὁ ἐν ὁ ποιότης ἐπινοέω . λευκός ἀπολύω ἔχω ὁ ποιότης , ἐπιτείνω δέ ἐν ὁ λευκός πρός ἕτερος πρόσωπον ὅς πάντως ἐπιζητέω . ὅς λόγος καί ὁ ἐγώ ἐπιτείνω ὁ δεῖξις ἀπαιτέω πρός ὅς ἐπιτείνω . δέ ὅς τις μέντοι ἐν ἅπας ὁ τοιοῦτος οὐ ἐγχωρέω , ἐν ὁ κατά μέρος λέγω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.7
Καλοῦνται αἱ ἐντελεῖϲ κατὰ τὴν φωνὴν καὶ τὸν διεγηγερμένον τόνον ὀρθοτονούμεναι , τάχα ϲυνωνυμοῦντοϲ τοῦ ὀρθοῦ καὶ τοῦ ὑγιοῦϲ · αἱ δὲ τὸν τόνον μετατιθεῖϲαι ὡϲπερεὶ βάροϲ ἀπὸ τῶν ἐγκλινόντων τὰ βάρη ἐφ’ ἕτερον ϲῶμα ἐγκλιτικαί · εἴγε τὸ ϲοὶ μὲν ἐγώ , ϲὺ δ’ ἐμοί { Δ 63 } μετὰ τῆϲ ἐντελοῦϲ γραφῆϲ καὶ τὸν ἴδιον τόνον ἔχει , τὸ δὲ καί μοι ταῦτ’ ἀγόρευϲον { ν 232 } παρῆκεν μὲν τὴν γραφήν , μετέθηκεν δὲ καὶ τὸν τόνον .
Lemmas: καλέω ὁ ἐντελής κατά ὁ φωνή καί ὁ διεγείρω τόνος ὀρθοτονέω , τάχα συνωνυμέω ὁ ὀρθός καί ὁ ὑγιής · ὁ δέ ὁ τόνος μετατίθημι ὡσπερεί βάρος ἀπό ὁ ἐγκλίνω ὁ βάρος ἐπί ἕτερος σῶμα ἐγκλιτικός · εἰ ὁ σύ μέν ἐγώ , σύ δέ ἐγώ { δ 63 } μετά ὁ ἐντελής γραφή καί ὁ ἴδιος τόνος ἔχω , ὁ δέ καί ἐγώ οὗτος ἀγορεύω { ν 232 } παρίημι μέν ὁ γραφή , μετατίθημι δέ καί ὁ τόνος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.8
Παρέπεται καὶ ἀναφορὰ κατὰ τὸ τρίτον πρόϲωπον , δι’ ἧϲ τὰ προκατειλεγμένα ὀνόματα ἀναπολούμενα ἀντονομάζεται , Ζεὺϲ δ’ ἐπεὶ οὖν Τρῶάϲ τε καὶ Ἕκτορα νηυϲὶ πέλαϲϲεν , αὐτὸϲ δὲ πάλιν τρέπεν ὄϲϲε φαεινώ { Ν 1 . 3 }
Lemmas: παρέπομαι καί ἀναφορά κατά ὁ τρίτος πρόσωπον , διά ὅς ὁ προκαταλέγω ὄνομα ἀναπολέω ἀντονομάζω , Ζεύς δέ ἐπεί οὖν Τρώς τε καί Ἕκτωρ ναῦς πελάζω , αὐτός δέ πάλιν τρέπω ὄσσε φαεινός { Ν 1 . 3 }
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.9
Ἐπεδείξαμεν ἐν τοῖϲ προεκδοθεῖϲιν ὡϲ αἱ τοιαῦται τῶν ἀντωνυμιῶν οὐχ ὡϲ ἔτυχον ἀνθ’ ἁπλῶν ὀνομάτων παρειλημμέναι εἰϲίν , ἀλλὰ δυνάμει ἀντὶ τῶν μετὰ ἄρθρων παραλαμβανομένων . οὐ γὰρ μόνον ἀντωνόμαϲται , καθάπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἔϲτιν ἀντωνυμιῶν ἐπινοῆϲαι , ἀλλὰ καὶ ἀναφέρεται , ὅπερ οὐκ ὀνομάτων ἴδιον , εἰ μὴ προϲλάβοιεν τὰ ἄρθρα .
Lemmas: ἐπιδείκνυμι ἐν ὁ προεκδίδωμι ὡς ὁ τοιοῦτος ὁ ἀντωνυμία οὐ ὡς τυγχάνω ἀντί ἁπλόος ὄνομα παραλαμβάνω εἰμί , ἀλλά δύναμις ἀντί ὁ μετά ἄρθρον παραλαμβάνω . οὐ γάρ μόνος ἀντονομάζω , καθά καί ἐπί ὁ ἄλλος εἰμί ἀντωνυμία ἐπινοέω , ἀλλά καί ἀναφέρω , ὅς οὐ ὄνομα ἴδιος , εἰ μή προσλαμβάνω ὁ ἄρθρον .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.10
ἐϲτιν καὶ οὕτωϲ φάναι · δι᾿ οὖ ἀντονομάζεται προκατειλεγμένου , διὰ τούτου ἐπιδέξεται τὴν ἀναφοράν , εἴγε ἰδίωμα ἀναφορᾶϲ προκατειλεγμένου προϲώπου δευτέρα γνῶϲιϲ , ἣν ἐπαγγέλλεται ἡ αὐτόϲ ἀντωνυμία .
Lemmas: εἰμί καί οὕτως φημί · διά ὅς ἀντονομάζω προκαταλέγω , διά οὗτος ἐπιδέχομαι ὁ ἀναφορά , εἰ ἰδίωμα ἀναφορά προκαταλέγω πρόσωπον δεύτερος γνῶσις , ὅς ἐπαγγέλλω ὁ αὐτός ἀντωνυμία .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.11
Δεδείξεται γὰρ ἐν τοῖϲ ἐξῆϲ ὡϲ αἱ δεικτικαὶ οὐκ εἰρημένων τῶν ὀνομάτων ἀνθυπηνέχθηϲαν , ἀλλ’ οὐ δυναμένων παραληφθῆναι . Καὶ οὕτωϲ μερίζονται εἰϲ δεικτικὰϲ καὶ ἀναφορικὰϲ εἰϲ μίαν ὀνομαϲίαν ϲυνελθοῦϲαι · κατὰ γὰρ ἑκατέραϲ τὰϲ διαφορὰϲ ἓν ϲυνάγεται τὸ ἀντονο ἢ γὰρ μὴ δυναμένων τῶν ὀνομάτων αὗται παραλαμβάνονται , ἢ εἰρημένων μέν , πάλιν δὲ μὴ δυναμένων παραλαμβάνεϲθαι . εἰ γάρ τιϲ ἀντὶ τοῦ αὐτὸϲ δὲ πάλιν τρέπεν ὄϲϲε φαεινώ { N 3 } ἀντιθῇ τὸ Ζεύϲ , οὐ ϲυνάξει τοὺϲ δύο λόγουϲ κατὰ τοῦ Διόϲ , ὡϲ ἀρχὴν δὲ λόγου ποιήϲεται . ὁ αὐτὸϲ δὲ λόγοϲ ἐπὶ ἁπαϲῶν τῶν οὕτωϲ παραλαμβανομένων · παρὸν γὰρ ἀντὶ τῶν ἀναφορικῶν τὰ ὀνόματα θέϲθαι καὶ τὰ τοῦ λόγου ἀλλοιῶϲαι .
Lemmas: δείκνυμι γάρ ἐν ὁ ἑξῆς ὡς ὁ δεικτικός οὐ λέγω ὁ ὄνομα ἀνθυποφέρω , ἀλλά οὐ δύναμαι παραλαμβάνω . καί οὕτως μερίζω εἰς δεικτικός καί ἀναφορικός εἰς εἷς ὀνομασία συνέρχομαι · κατά γάρ ἑκάτερος ὁ διαφορά εἷς συνάγω ὁ ἀντονο ἤ γάρ μή δύναμαι ὁ ὄνομα οὗτος παραλαμβάνω , ἤ λέγω μέν , πάλιν δέ μή δύναμαι παραλαμβάνω . εἰ γάρ τις ἀντί ὁ αὐτός δέ πάλιν τρέπω ὄσσε φαεινός { N 3 } ἀντιτίθημι ὁ Ζεύς , οὐ συνάγω ὁ δύο λόγος κατά ὁ Ζεύς , ὡς ἀρχή δέ λόγος ποιέω . ὁ αὐτός δέ λόγος ἐπί ἅπας ὁ οὕτως παραλαμβάνω · πάρειμι γάρ ἀντί ὁ ἀναφορικός ὁ ὄνομα τίθημι καί ὁ ὁ λόγος ἀλλοιόω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.12
ὁπηνίκα μέντοι τὸ ἐκεῖνοϲ καὶ τὸ οὗτοϲ οὐ δεικνῦϲιν τὰ ὑπ’ ὄψιν , ἀναφέρουϲι δέ , δεῖ νοεῖν ὅτι ἡ ἐκ τούτων δεῖξιϲ ἐπὶ τὸν νοῦν φέρεται , ὥϲτε τὰϲ μὲν τῆϲ ὄψεωϲ εἶναι δείξειϲ , τὰϲ δὲ τοῦ νοῦ . φύϲει γοῦν οὖϲαι δεικτικαὶ καὶ τὸ ἀντικείμενον ἄρθρον τῇ ϲυντάξει οὐ παραλαμβάνουϲιν .
Lemmas: ὁπηνίκα μέντοι ὁ ἐκεῖνος καί ὁ οὗτος οὐ δείκνυμι ὁ ὑπό ὄψις , ἀναφέρω δέ , δέω νοέω ὅτι ὁ ἐκ οὗτος δεῖξις ἐπί ὁ νόος φέρω , ὥστε ὁ μέν ὁ ὄψις εἰμί δεῖξις , ὁ δέ ὁ νόος . φύσις γοῦν εἰμί δεικτικός καί ὁ ἀντίκειμαι ἄρθρον ὁ σύνταξις οὐ παραλαμβάνω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.13
, Καὶ ἔτι ἐξαιρέτωϲ καὶ τὰ τρίτα πρόϲωπα ἐν διαφόροιϲ φωναῖϲ διάφορα τρίτα ἀποτελοῦϲιν , τῶν ῥημάτων διὰ μιᾶϲ φωνῆϲ ἐπὶ πλείονα πρόϲωπα ϲυντεινόντων , γράφει Διονύϲιοϲ ἢ Τρύφων τιϲ ἄλλοϲ τῶν δυναμένων τὸ πρᾶγμα παραδέξαϲθαι . οὐ μὴν ἐπὶ τῶν ἀντωνυμιῶν , εἴγε ἀναφορικὴ μὲν ἡ αὐτόϲ , δεικτικὴ δὲ ἡ ἐκεῖνοϲ καὶ ἔτι ἡ οὗτοϲ , διαφέρουϲα τῷ διαϲτήματι τῆϲ δείξεωϲ . ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ κἀπὶ τῆϲ ὅδε .
Lemmas: , καί ἔτι ἐξαιρετός καί ὁ τρίτος πρόσωπον ἐν διάφορος φωνή διάφορος τρίτος ἀποτελέω , ὁ ῥῆμα διά εἷς φωνή ἐπί πολύς πρόσωπον συντείνω , γράφω Διονύσιος ἤ Τρύφων τις ἄλλος ὁ δύναμαι ὁ πρᾶγμα παραδέχομαι . οὐ μήν ἐπί ὁ ἀντωνυμία , εἰ ἀναφορικός μέν ὁ αὐτός , δεικτικός δέ ὁ ἐκεῖνος καί ἔτι ὁ οὗτος , διαφέρω ὁ διάστημα ὁ δείξις . ὁ αὐτός λόγος ἐπί ὁ ὅδε .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.14
, Καὶ ἐπεὶ ἔφαμεν τὰϲ δεικτικὰϲ ἐπιτείνεϲθαι εἰϲ πλείονα δεῖξιν , αἱ δὲ προκείμεναι φωναὶ οὐκ ἠδύναντο τὸ διϲϲὸν τοῦ τόνου ἀναδέξαϲθαι , καθάπερ ἡ ἐμοῦ καὶ ἐμοί καὶ αἱ ϲύζυγοι , διὰ τὴν ἐπὶ τέλουϲ βαρεῖαν , εἰϲ παραγωγὴν τὴν διὰ τοῦ ι μετῆλθον , ἐπιϲπώμεναι κατὰ τοῦ τέλουϲ τὴν ὀξεῖαν εἰϲ ἐμφανιϲμὸν τῆϲ πλείονοϲ ἐπιτάϲεωϲ , καθάπερ καὶ αἱ προκατειλεγμέναι κατὰ πρῶτον καὶ δεύτερον πρόϲωπον , ἐκεινοϲί οὑτοϲί ὁδί . ( προῦπτον γὰρ ὅτι ϲτερομένη ἡ αὐτόϲ τῆϲ δείξεωϲ ϲυνεϲτέρετο καὶ παραγωγῆϲ τῆϲ ἐπαγομένηϲ ἐπὶ πλείονα δεῖξιν . ) δοκεῖ δέ μοι μηδὲ ἀλλοτρίωϲ ἡ παραγωγὴ τοῦ ι παραδεδέχθαι · ἦν γὰρ τοῦτο θεματικὸν ἐν τρίτῳ προϲώπῳ τῆϲ εὐθείαϲ .
Lemmas: , καί ἐπεί φημί ὁ δεικτικός ἐπιτείνω εἰς πολύς δεῖξις , ὁ δέ πρόκειμαι φωνή οὐ δύναμαι ὁ δισσός ὁ τόνος ἀναδέχομαι , καθά ὁ ἐγώ καί ἐγώ καί ὁ σύζυγος , διά ὁ ἐπί τέλος βαρύς , εἰς παραγωγή ὁ διά ὁ ι̅ μετέρχομαι , ἐπισπάω κατά ὁ τέλος ὁ ὀξύς εἰς ἐμφανισμός ὁ πολύς ἐπίτασις , καθά καί ὁ προκαταλέγω κατά πρῶτος καί δεύτερος πρόσωπον , ἐκεινώ οὗτος ὅδε . ( πρόοπτος γάρ ὅτι στέρομαι ὁ αὐτός ὁ δείξις συστέρομαι καί παραγωγή ὁ ἐπάγω ἐπί πολύς δεῖξις . ) δοκέω δέ ἐγώ μηδέ ἀλλότριος ὁ παραγωγή ὁ ι̅ παραδέχομαι · εἰμί γάρ οὗτος θεματικός ἐν τρίτος πρόσωπον ὁ εὐθεῖα .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.15
Πῶϲ οὖν οὐκ εὐήθειϲ οἱ περὶ Ἅβρωνα καταδραμόντεϲ Ἀριϲτάρχου ὡϲ οὐ δεόντωϲ φαμένου κατὰ πρόϲωπα ϲυζύγουϲ τὰϲ ἀντωνυμίαϲ , « καθὸ κοινὸϲ ὁ ὅροϲ καὶ ῥημάτων , καὶ μᾶλλόν γε αὐτῶν . ϲυζυγοῦϲιν γὰρ αἱ φωναὶ κατά τε ποιότητα τῶν ϲτοιχείων καὶ κατὰ ποϲότητα τῶν ϲυλλαβῶν , καὶ φαίνεται ὅτι καὶ κατὰ χρόνον καὶ τάϲιν · ταῖϲ γε μὴν ἀντωνυμίαιϲ οὐ ϲυνῆν τὸ τοιοῦτον , εἴγε αἱ πλείουϲ ἀϲύζυγοι , ὡϲ ϲαφέϲ ἐϲτιν τοῖϲ κλίναϲιν τὰϲ ἀντωνυμίαϲ » . Φαίνεται γὰρ ὅτι ὁ μὲν Ἀρίϲταρχοϲ οὐ τὴν φωνὴν ὡρίϲατο τῆϲ ἀντωνυμίαϲ , ἀλλὰ τὸ ἐξ αὐτῆϲ παρυφιϲτάμενον , καθὼϲ καὶ ἅπαντεϲ οἱ ὅροι ἔχουϲιν . φαϲὶν γοῦν ἀϲυνάρθρουϲ ἀντωνυμίαϲ , καὶ ὅϲον ἐπὶ τῇ φωνῇ , οὐκ εἰϲὶν ἀϲύναρθροι , ἐπεί φαμεν ἡ ἐγώ μόνωϲ ὀρθοτονεῖται , ἡ ἔγωγε Ἀττική ἐϲτιν . —
Lemmas: πῶς οὖν οὐ εὐήθης ὁ περί Ἅβρων κατατρέχω Ἀρίσταρχος ὡς οὐ δεόντως φημί κατά πρόσωπον σύζυγος ὁ ἀντωνυμία , « καθό κοινός ὁ ὅρος καί ῥῆμα , καί μάλα γε αὐτός . συζυγέω γάρ ὁ φωνή κατά τε ποιότης ὁ στοιχεῖον καί κατά ποσότης ὁ συλλαβή , καί φαίνω ὅτι καί κατά χρόνος καί τάσις · ὁ γε μήν ἀντωνυμία οὐ σύνειμι ὁ τοιοῦτος , εἰ ὁ πολύς ἀσύζυγος , ὡς σαφής εἰμί ὁ κλίνω ὁ ἀντωνυμία » . φαίνω γάρ ὅτι ὁ μέν Ἀρίσταρχος οὐ ὁ φωνή ὁρίζω ὁ ἀντωνυμία , ἀλλά ὁ ἐκ αὐτός παρυφίστημι , καθώς καί ἅπας ὁ ὅρος ἔχω . φημί γοῦν ἀσύναρθρος ἀντωνυμία , καί ὅσος ἐπί ὁ φωνή , οὐ εἰμί ἀσύναρθρος , ἐπεί φημί ὁ ἐγώ μόνος ὀρθοτονέω , ὁ ἐγώ Ἀττικός εἰμί . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.16
Ἐκεῖνο οὖν ἀντωνυμία , τὸ μετὰ δείξεωϲ ἢ ἀναφορᾶϲ ἀντονομαζόμενον , ᾧ οὐ ϲύνεϲτιν τὸ ἄρθρον . ἰδοὺ οὖν ὁ ὁριϲμὸϲ τῶν προϲώπων ἄχρι τοῦ τρίτου διῆλθεν · καὶ γὰρ ἀναφερόμεναι ὁρίζονται , καθὸ τὰ πρόϲωπα ἐγνώϲθη , καὶ δεικνύμεναι , καθὸ τὰ πρόϲωπα ὑπ᾿ ὄψιν ἐϲτί . καὶ τοῦτό ἐϲτιν ἡ ϲυζυγία τῶν ἀντωνυμιῶν . τὰ γὰρ ῥήματα ἀϲύζυγα · ὁριζόμενα γὰρ κατὰ πρῶτον καὶ δεύτερον ἀοριϲτοῦται κατὰ τὸ τρίτον , τοῦ ἀϲτράπτει καὶ τῶν τοιούτων ὑποϲτελλομένων , καθὸ ἡ τοιαύτη ἐνέργεια ἐξαιρέτωϲ τῷ Διὶ ἀναπέμπεται , ὥϲτε οὐ τὸ ῥῆμα ὥριϲται , ὁ δὲ τούτου τὴν διάθεϲιν ἐνεργῶν .
Lemmas: ἐκεῖνος οὖν ἀντωνυμία , ὁ μετά δείξις ἤ ἀναφορά ἀντονομάζω , ὅς οὐ σύνειμι ὁ ἄρθρον . ἰδού οὖν ὁ ὁρισμός ὁ πρόσωπον ἄχρι ὁ τρίτος διέρχομαι · καί γάρ ἀναφέρω ὁρίζω , καθό ὁ πρόσωπον γιγνώσκω , καί δείκνυμι , καθό ὁ πρόσωπον ὑπό ὄψις εἰμί . καί οὗτος εἰμί ὁ συζυγία ὁ ἀντωνυμία . ὁ γάρ ῥῆμα ἀσύζυγος · ὁρίζω γάρ κατά πρῶτος καί δεύτερος ἀοριστόω κατά ὁ τρίτος , ὁ ἀστράπτω καί ὁ τοιοῦτος ὑποστέλλω , καθό ὁ τοιοῦτος ἐνέργεια ἐξαιρετός ὁ Ζεύς ἀναπέμπω , ὥστε οὐ ὁ ῥῆμα ὁρίζω , ὁ δέ οὗτος ὁ διάθεσις ἐνεργέω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.17
Πρόδηλοϲ οὖν ἡ πολυμερὴϲ τῶν φωνῶν θέϲιϲ ὑπὲρ τοῦ μὴ διὰ μιᾶϲ φωνῆϲ διάφορα πρόϲωπα λέγεϲθαι . παρηκολούθηϲεν γὰρ τὸ καὶ αὐτὰϲ ἐν τρίτοιϲ ἀοριϲτοῦϲθαι , εἴγε μία λέξιϲ πλείονα ϲημαίνουϲα ἀορίϲτου παρεμπτώϲεωϲ αἰτία γίνεται .
Lemmas: πρόδηλος οὖν ὁ πολυμερής ὁ φωνή θέσις ὑπέρ ὁ μή διά εἷς φωνή διάφορος πρόσωπον λέγω . παρακολουθέω γάρ ὁ καί αὐτός ἐν τρίτος ἀοριστόω , εἰ εἷς λέξις πολύς σημαίνω ἀόριστος παρέμπτωσις αἰτία γίγνομαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.18
Ἔτι τὰ μὲν ἄλλα τῶν πτωτικῶν ἀπ’ εὐθείαϲ λημματιζομένηϲ γενικὴν καὶ τὰϲ ὑπολοίπουϲ πτώϲειϲ πρὸϲ ἀκολουθίαν τῆϲ εὐθείαϲ ἀποτελεῖ , οὐχ ὑποϲτελλομένου τοῦ ἄρθρου , εἴγε καὶ αὐτὸ ἐδείχθη ἐν τῇ δεούϲῃ ἀκολουθίᾳ κεκλιμένον · αἱ δὲ προκείμεναι πρωτότυποι ἀντωνυμίαι θεματικώτερον ἐκλίθηϲαν , οὐ δυναμένηϲ τῆϲ ἐγώ κατὰ λόγον τῶν πτωτικῶν τὴν ἐμοῦ γενικὴν παραδέξαϲθαι , οὐδὲ μὴν τῆϲ ἐμοῦ τὴν ἐμοί ἢ ἐμέ , δεόντωϲ καὶ τῶν παρεπομένων ἀριθμῶν ἐξαλλαγέντων πάλιν θεματικῶϲ . ἀδύνατον γὰρ τὴν μὴ κλιθεῖϲαν γενικὴν ἐξ εὐθείαϲ ἀριθμὸν ἀκόλουθον παραϲτῆϲαι · κλιθεῖϲα γὰρ ϲυγκλίνει τοὺϲ ἀριθμοὺϲ καὶ τὰϲ ἐξῆϲ πτώϲειϲ .
Lemmas: ἔτι ὁ μέν ἄλλος ὁ πτωτικός ἀπό εὐθεῖα λημματίζω γενικός καί ὁ ὑπόλοιπος πτῶσις πρός ἀκολουθία ὁ εὐθεῖα ἀποτελέω , οὐ ὑποστέλλω ὁ ἄρθρον , εἰ καί αὐτός δείκνυμι ἐν ὁ δέω ἀκολουθία κλίνω · ὁ δέ πρόκειμαι πρωτότυπος ἀντωνυμία θεματικός κλίνω , οὐ δύναμαι ὁ ἐγώ κατά λόγος ὁ πτωτικός ὁ ἐγώ γενικός παραδέχομαι , οὐδέ μήν ὁ ἐγώ ὁ ἐγώ ἤ ἐγώ , δεόντως καί ὁ παρέπομαι ἀριθμός ἐξαλλάσσω πάλιν θεματικός . ἀδύνατος γάρ ὁ μή κλίνω γενικός ἐκ εὐθεῖα ἀριθμός ἀκόλουθος παρίστημι · κλίνω γάρ συγκλίνω ὁ ἀριθμός καί ὁ ἑξῆς πτῶσις .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.19
διὰ τοῦτο καὶ τοῖϲ ἑτεροκλίτοιϲ παρηκολούθει τιϲ εὐθεῖα τῆϲ γενικῆϲ τὰ λοιπὰ ϲχήματα ἀποδιδούϲηϲ , οἷον ἡ μεγάλου ἐποίηϲε τὸ μεγάλοι , καὶ ἐκ λήμματοϲ τοῦ τοιούτου ἡ μεγάλοϲ εὐθεῖα διαϲῴζεται . καὶ ὁμοίωϲ ἡ ὕδατοϲ καὶ ἔτι ἡ γυναικόϲ ἥ τε πολλοῦ · πολλοί γὰρ καὶ ὕδατα καὶ γυναῖκεϲ , καὶ διὰ τοῦτο ϲυνυπῆρχεν τὸ πολλόϲ , τὸ γύναιξ , τὸ ὕδαϲ .
Lemmas: διά οὗτος καί ὁ ἑτερόκλιτος παρακολουθέω τις εὐθεῖα ὁ γενικός ὁ λοιπός σχῆμα ἀποδίδωμι , οἷος ὁ μέγας ποιέω ὁ μέγας , καί ἐκ λῆμμα ὁ τοιοῦτος ὁ μεγάλος εὐθύς διασῴζω . καί ὅμοιος ὁ ὕδωρ καί ἔτι ὁ γυνή ὅς τε πολύς · πολύς γάρ καί ὕδωρ καί γυνή , καί διά οὗτος συνυπάρχω ὁ πολύς , ὁ γύναιξ , ὁ ὕδης .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.20
διὰ τοῦτο οὖν ἡ ἐμοῦ οὐ κλιθεῖϲα , γενομένη δὲ ἐν θέματι , καὶ τὸ ἀκόλουθον τῶν πτώϲεων παρῃτήϲατο καὶ τοὺϲ ἀκολούθουϲ ἀριθμούϲ . ἡ γοῦν ἐκεῖνοϲ καὶ αἱ ϲύζυγοι κλιθεῖϲαι ἔϲχον καὶ τὰ ϲυμπαρεπόμενα ἀκόλουθα .
Lemmas: διά οὗτος οὖν ὁ ἐγώ οὐ κλίνω , γίγνομαι δέ ἐν θέμα , καί ὁ ἀκόλουθος ὁ πτῶσις παραιτέομαι καί ὁ ἀκόλουθος ἀριθμός . ὁ γοῦν ἐκεῖνος καί ὁ σύζυγος κλίνω ἔχω καί ὁ συμπαρέπομαι ἀκόλουθος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.21
Σαφὲϲ οὖν ὅτι ληροῦϲιν οἱ ἐγχρονίϲαντεϲ εἰϲ τὸ ἐπιϲκώπτειν τὰϲ φωνὰϲ ὡϲ ἀνακολούθουϲ καὶ παραλόγουϲ , παρατιθέμενοι τὴν ἀπὸ τῶν ὀνομάτων ἀναλογίαν , ὅπου οὐδὲ ἐκεῖνο αὐτοῖϲ δέδοται , τὸ παντὶ ὀνόματι πᾶν ἀντιπαραβάλλειν . ἀλλ’ ὑποτομὴ εἰϲ τὸ τοιοῦτον ἄπειρόϲ ἐϲτίν τιϲ · τοῦ ὁμοίου ἀκολουθίᾳ ἀντιπαραβάλλονται αἱ λέξειϲ , καὶ εἰ τοῦτο , πῶϲ οὐ μάταιον τὸ διάφορα μέρη λόγου ἀντιπαραβάλλειν ; οὐδὲν δὲ ἐκώλυεν , ἐπειδὴ καὶ προϲώπων διακριτικόν ἐϲτιν τὸ μόριον , ἀντιπαραθέϲθαι τὰϲ φωνὰϲ τῶν ῥημάτων , καὶ οὕτω πάλιν τὰϲ ἀντωνυμίαϲ τοῦ δέοντοϲ περιγράφειν .
Lemmas: σαφής οὖν ὅτι ληρέω ὁ ἐγχρονίζω εἰς ὁ ἐπισκώπτω ὁ φωνή ὡς ἀνακόλουθος καί παράλογος , παρατίθημι ὁ ἀπό ὁ ὄνομα ἀναλογία , ὅπου οὐδέ ἐκεῖνος αὐτός δίδωμι , ὁ πᾶς ὄνομα πᾶς ἀντιπαραβάλλω . ἀλλά ὑποτομή εἰς ὁ τοιοῦτος ἄπειρος εἰμί τις · ὁ ὅμοιος ἀκολουθία ἀντιπαραβάλλω ὁ λέξις , καί εἰ οὗτος , πῶς οὐ μάταιος ὁ διάφορος μέρος λόγος ἀντιπαραβάλλω ; οὐδείς δέ κωλύω , ἐπειδή καί πρόσωπον διακριτικός εἰμί ὁ μόριον , ἀντιπαρατίθημι ὁ φωνή ὁ ῥῆμα , καί οὕτως πάλιν ὁ ἀντωνυμία ὁ δέω περιγράφω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.22
Ἴϲωϲ οὖν ἐκείνῳ τιϲ ἐπιϲτήϲειεν , ἕνεκα τίνοϲ τὸ ἀκόλουθον ἀπένευϲαν αἱ ἀντωνυμίαι , καὶ διὰ τί οὐ πᾶϲαι . Ἡ τῶν ὀνομάτων θέϲιϲ ἐπενοήθη εἰϲ ποιότηταϲ κοινὰϲ ἢ ἰδίαϲ , ὡϲ ἄνθρωποϲ , Πλάτων , καὶ ἐπεὶ οὔτε ϲὺν δείξει τὰ τοιαῦτα οὔτε ἀναφορᾷ , πάμπολλοϲ ἡ ἐπὶ τούτων θέϲιϲ ἐγίνετο , ἵν᾿ ἑκάϲτου τὸ χαρακτηριϲτικὸν ἀπονείμῃ τὴν ἑκάϲτου τῶν ὑποκειμένων ποιότητα . ( οὐ μετρίωϲ γ’ οὖν τὰϲ ποιότηταϲ ἐπιταράττουϲιν αἱ ϲυνεμπεϲοῦϲαι θέϲειϲ ἐν τε προϲηγορικοῖϲ καὶ κυρίοιϲ ὀνόμαϲιν , δι᾿ ὃ καὶ ἐϲτέρετο τὸ διὰ τῶν ὀνομάτων νοούμενον πρόϲωπον τοῦ ὁριϲμοῦ . ) καὶ ἕνεκα τοῦ τοιούτου ἰδιάϲαϲα ἡ εὐθεῖα καθ’ ἕκατον χαρακτῆρα , ἅπῄτει τὰϲ πλαγίαϲ ἀνηκούϲαϲ πρὸϲ τὸ ἴδιον τῆϲ εὐθείαϲ .
Lemmas: ἴσως οὖν ἐκεῖνος τις ἐφίστημι , ἕνεκα τίς ὁ ἀκόλουθος ἀπονεύω ὁ ἀντωνυμία , καί διά τίς οὐ πᾶς . ὁ ὁ ὄνομα θέσις ἐπινοέω εἰς ποιότης κοινός ἤ ἴδιος , ὡς ἄνθρωπος , Πλάτων , καί ἐπεί οὔτε σύν δεῖξις ὁ τοιοῦτος οὔτε ἀναφορά , πάμπολλος ὁ ἐπί οὗτος θέσις γίγνομαι , ἵνα ἕκαστος ὁ χαρακτηριστικός ἀπονέμω ὁ ἕκαστος ὁ ὑπόκειμαι ποιότης . ( οὐ μέτριος γε οὖν ὁ ποιότης ἐπιταράσσω ὁ συνεμπίπτω θέσις ἐν τε προσηγορικός καί κύριος ὄνομα , διά ὅς καί στέρομαι ὁ διά ὁ ὄνομα νοέω πρόσωπον ὁ ὁρισμός . ) καί ἕνεκα ὁ τοιοῦτος ἰδιάζω ὁ εὐθεῖα κατά ἕκατος χαρακτήρ , ἀπαιτέω ὁ πλάγιος ἀνήκω πρός ὁ ἴδιος ὁ εὐθεῖα .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.23
ἐντεῦθεν οὖν ἀναγκαίωϲ καὶ τὰ γένη παρειϲάγεται , ἵνα μετὰ τῆϲ ποιότητοϲ τοῦ χαρακτῆροϲ ϲυνδιαϲτείλῃ τὸ γένοϲ . — ἐντεῦθεν ϲυνεπενοήθηϲαν καὶ ἐπιθετικαὶ θέϲειϲ , ἵνα καὶ τὰ παρακολουθήϲαντα τοῖϲ κοινῶϲ ἢ ἰδίωϲ νοουμένοιϲ ἀναπληρωθῇ , τῷ μὲν ἵπποϲ , εἰ τύχοι , τὸ λευκόϲ ἢ τὸ ταχύϲ , τῷ δὲ Πλάτωνι τὸ ϲοφόϲ , τὸ ἀγαθόϲ , ἄλλα τε πάμπολλα τὰ δυνάμενα παρέπεϲθαι . — ἐντεῦθεν καὶ αἱ ϲυνθέϲειϲ ἐπενοήθηϲαν , μιϲάνθρωποϲ , φερέπονοϲ , φιλόλογοϲ , αἵπερ ἐξ ἐπιϲυμβεβηκότων ἐνεγίνοντο .
Lemmas: ἐντεῦθεν οὖν ἀναγκαῖος καί ὁ γένος παρεισάγω , ἵνα μετά ὁ ποιότης ὁ χαρακτήρ συνδιαστέλλω ὁ γένος . — ἐντεῦθεν συνεπινοέω καί ἐπιθετικός θέσις , ἵνα καί ὁ παρακολουθέω ὁ κοινός ἤ ἴδιος νοέω ἀναπληρόω , ὁ μέν ἵππος , εἰ τυγχάνω , ὁ λευκός ἤ ὁ ταχύς , ὁ δέ Πλάτων ὁ σοφός , ὁ ἀγαθός , ἄλλος τε πάμπολυς ὁ δύναμαι παρέπομαι . — ἐντεῦθεν καί ὁ σύνθεσις ἐπινοέω , μισάνθρωπος , φερέπονος , φιλόλογος , ὅς ἐκ ἐπισυμβαίνω ἐγγίγνομαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.24
Αἱ μέντοι ἀντωνυμίαι εἰϲ οὐδὲν ἄλλο ἀποβλέπουϲαι διὰ τῆϲ ἐν αὐταῖϲ ἐγκειμένηϲ δείξεωϲ ἢ εἰϲ τὴν ὑποκειμένην οὐϲίαν , ἔχουϲιν εὔληπτα καὶ τὰ ἐπιϲυμβεβηκότα τῇ ποιότητι , λέγω τὰ δυνάμενα δι᾿ ὄψεωϲ ἐπινοηθῆναι , λευκὸν ἢ μέλαν , μακρὸν ἢ βραχύ . ( οὐχ ὑπὸ δεῖξιν γὰρ πιπτούϲηϲ τῆϲ ψυχῆϲ οὐδὲ τὰ ταύτῃ ὑποτρέχοντα εὐϲύνοπτα ἂν γένοιντο πρὸϲ τῶν ἀντωνυμιῶν . ) ἔνθεν τοὺϲ πολλοὺϲ χαρακτῆραϲ παρῃτημέναι εἰϲὶν αἱ ἀντωνυμίαι . ἑκάϲτη γὰρ αὐτῶν καθ’ ἑκάϲτην πτῶϲιν ἀντὶ πάντων ὀνομάτων παραλαμβάνεται · καὶ εἰ τοῦτο ἀληθέϲ , φυϲικώτερον ἄρα ἀφέϲτηκεν ἡ ἐν τοῖϲ ὀνόμαϲιν ἀκόλουθοϲ κλίϲιϲ , ἵνα μὴ ἀντὶ ἅπαντοϲ ὀνόματοϲ παραλαμβανόμεναι μιᾷ καταλήξει τῇ ἐκ τούτων ὑποπέϲωϲιν . ( διὸ καὶ τὰ γένη οὐκ ἐκκοπτόμενα ἰδίοιϲ τέλεϲιν κατάλληλον ἔϲχεν τὴν ἐν τοῖϲ τριϲὶ γένεϲιν θέϲιν διὰ μιᾶϲ ϲυλλαβῆϲ , εἴγε καὶ ἡ ἐξ αὐτῶν δεῖξιϲ αὐτὸ μόνον οὐϲίαν παρεμφαίνει . ) —
Lemmas: ὁ μέντοι ἀντωνυμία εἰς οὐδείς ἄλλος ἀποβλέπω διά ὁ ἐν αὐτός ἔγκειμαι δείξις ἤ εἰς ὁ ὑπόκειμαι οὐσία , ἔχω εὔληπτος καί ὁ ἐπισυμβαίνω ὁ ποιότης , λέγω ὁ δύναμαι διά ὄψις ἐπινοέω , λευκός ἤ μέλας , μακρός ἤ βραχύς . ( οὐ ὑπό δεῖξις γάρ πίπτω ὁ ψυχή οὐδέ ὁ οὗτος ὑποτρέχω εὐσύνοπτος ἄν γίγνομαι πρός ὁ ἀντωνυμία . ) ἔνθεν ὁ πολύς χαρακτήρ παραιτέομαι εἰμί ὁ ἀντωνυμία . ἕκαστος γάρ αὐτός κατά ἕκαστος πτῶσις ἀντί πᾶς ὄνομα παραλαμβάνω · καί εἰ οὗτος ἀληθής , φυσικός ἄρα ἀφίστημι ὁ ἐν ὁ ὄνομα ἀκόλουθος κλίσις , ἵνα μή ἀντί ἅπας ὄνομα παραλαμβάνω εἷς κατάληξις ὁ ἐκ οὗτος ὑποπίπτω . ( διό καί ὁ γένος οὐ ἐκκόπτω ἴδιος τέλος κατάλληλος ἔχω ὁ ἐν ὁ τρεῖς γένεσις θέσις διά εἷς συλλαβή , εἰ καί ὁ ἐκ αὐτός δεῖξις αὐτός μόνος οὐσία παρεμφαίνω . ) —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.25
καὶ γὰρ εἰ ϲυνεμπέϲοι λῆξιϲ ὀνοματικὴ αὐτῇ ἰδία τοῦ ϲυνόντοϲ ἀριθμοῦ , ὑπεκλύεται τοῦ ἀκολούθου ἐκ τῆϲ ἐγγινομένηϲ κλίϲεωϲ , ὡϲ ἔχει ἡ ἐγώ καὶ ἡ ἐμοῦ . ἐφ’ ἧϲ καὶ αἱ διάλεκτοι οὐ τὴν αὐτὴν λῆξιν ἐπεμέτρηϲαν , ἄλλωϲ τὰϲ φωνὰϲ προενεγκάμεναι ἤπερ τὰϲ γενικὰϲ τῶν ὀνομάτων · ἐμεῖο γὰρ καὶ ἐμεῦ , οὐχ ὡϲ ἡ Ἀτρείδεω καὶ ἡ Ἀτρείδαο ἢ καλοῖο . ( ἡ γοῦν ὁμόφωνοϲ κτητική , ὀνόματοϲ ἤδη τὸ τέλοϲ ἀναδεδεγμένη , ἐφ’ ὃ καὶ φέρεται , πάλιν τὸ δέον ἀνεδέξατο κατὰ τὰϲ διαλέκτουϲ , ἐμοῖο ὡϲ καλοῖο . )
Lemmas: καί γάρ εἰ συνεμπίπτω λῆξις ὀνοματικός αὐτός ἴδιος ὁ σύνειμι ἀριθμός , ὑπεκλύω ὁ ἀκόλουθος ἐκ ὁ ἐγγίγνομαι κλίσις , ὡς ἔχω ὁ ἐγώ καί ὁ ἐγώ . ἐπί ὅς καί ὁ διάλεκτος οὐ ὁ αὐτός λῆξις ἐπιμετρέω , ἄλλος ὁ φωνή προφέρω ἤ ὁ γενικός ὁ ὄνομα · ἐγώ γάρ καί ἐγώ , οὐ ὡς ὁ Ἀτρείδης καί ὁ Ἀτρείδης ἤ καλός . ( ὁ γοῦν ὁμόφωνος κτητικός , ὄνομα ἤδη ὁ τέλος ἀναδέχομαι , ἐπί ὅς καί φέρω , πάλιν ὁ δέω ἀναδέχομαι κατά ὁ διάλεκτος , ἐμός ὡς καλός . )
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.26
Καθὼϲ πρόκειται οὖν , ἀναφερόμεναι ἢ δεικνύμεναι ἀπροϲδεεῖϲ εἰϲι τῶν παρεπομένων τῷ ὀνόματι , ἀλλὰ ἀντίκειται τε ἐκεῖνοϲ καὶ ἡ αὐτόϲ . ( ἡ γὰρ οὗτοϲ παραγωγῆϲ κατάληξιν ἔχει , οὐκ ἀντωνυμίαϲ , καθὸ καὶ τὸ τημοῦτοϲ ἐπίρρημα ὂν παραγωγῆϲ τῆϲ αὐτῆϲ ἔτυχεν . ) καὶ οὐκ ἀπεμφαῖνον δύο ἀντικεῖϲθαι ἁπαϲῶν τὸ δέον ϲχῆμα ἀναδεδεγμένων . μήποτε δὲ εὐλόγωϲ καὶ διὰ τῆϲ φωνῆϲ ϲυνεπίϲχυϲαν ὁρίϲαι τὸ ὑποκείμενον . ἡ γὰρ ἐξ αὐτῶν νοουμένη ἀπόϲταϲιϲ ἀμαυροτέραν τὴν δεῖξιν καθιϲτάνει , καὶ ἔνθεν παρειϲεδύετο τὸ γένοϲ , οὐχ ἵνα τὴν οὐϲίαν παραϲτήϲῃ , ἀλλ’ ἵνα τὸ γένοϲ διαϲτείλῃ . ( τὰ γοῦν κοινὰ λεγόμενα ἐν γένει , λέγω ἐπὶ τῶν προϲηγορικῶν , ἐξ ἀποϲτήματοϲ ἐπινοηθέντα οὐκ ἐξίϲχυϲεν τὸ γένοϲ διαϲτεῖλαι , λέγω ἐπὶ τοῦ ἵπποϲ ἢ ἄνθρωποϲ · πληϲιάϲαϲι δὲ αὐτοῖϲ καὶ δήλοιϲ γενομένοιϲ κατὰ τὸ γένοϲ ϲυνεγένετο καὶ τὸ ἄρθρον . ) πολλῷ δὲ μᾶλλον καὶ ἡ αὐτόϲ · τὰ γὰρ ἀπόντα τῶν τρίτων προϲώπων ἀναφέρουϲα ὑπόμνηϲιν καὶ τοῦ γένουϲ ἐποιεῖτο διὰ τοῦ χαρακτῆροϲ .
Lemmas: καθώς πρόκειμαι οὖν , ἀναφέρω ἤ δείκνυμι ἀπροσδεής εἰμί ὁ παρέπομαι ὁ ὄνομα , ἀλλά ἀντίκειμαι τε ἐκεῖνος καί ὁ αὐτός . ( ὁ γάρ οὗτος παραγωγή κατάληξις ἔχω , οὐ ἀντωνυμία , καθό καί ὁ τημοῦτος ἐπίρρημα εἰμί παραγωγή ὁ αὐτός τυγχάνω . ) καί οὐ ἀπεμφαίνω δύο ἀντίκειμαι ἅπας ὁ δέω σχῆμα ἀναδέχομαι . μήποτε δέ εὔλογος καί διά ὁ φωνή συνεπισχύω ὁρίζω ὁ ὑπόκειμαι . ὁ γάρ ἐκ αὐτός νοέω ἀπόστασις ἀμαυρός ὁ δεῖξις καθιστάνω , καί ἔνθεν παρεισδύνω ὁ γένος , οὐ ἵνα ὁ οὐσία παρίστημι , ἀλλά ἵνα ὁ γένος διαστέλλω . ( ὁ γοῦν κοινός λέγω ἐν γένος , λέγω ἐπί ὁ προσηγορικός , ἐκ ἀπόστημα ἐπινοέω οὐ ἐξισχύω ὁ γένος διαστέλλω , λέγω ἐπί ὁ ἵππος ἤ ἄνθρωπος · πλησιάζω δέ αὐτός καί δῆλος γίγνομαι κατά ὁ γένος συγγίγνομαι καί ὁ ἄρθρον . ) πολύς δέ μάλα καί ὁ αὐτός · ὁ γάρ ἄπειμι ὁ τρίτος πρόσωπον ἀναφέρω ὑπόμνησις καί ὁ γένος ποιέω διά ὁ χαρακτήρ .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.27
Ἀλλ’ ἐκεῖνο λείπεται , τίνοϲ ἕνεκα εἰϲ οϲ κατέληξαν , πλείϲτηϲ οὔϲηϲ καταλήξεωϲ ὀνομάτων · ἢ ὅτι γενικωτέρα ἐϲτὶν ἡ εἰϲ οϲ κατάληξιϲ . διὰ τοῦτο καὶ τὰ ἄρθρα , πᾶϲιν ὀνόμαϲι παρατιθέμενα , ἐν ταύτῃ τῇ καταλήξει ἐγένετο , καὶ αὐταὶ αἱ παραχθεῖϲαι ἀντωνυμίαι εἰϲ ὀνόματοϲ κτῆϲιν , ὡϲ ἐπὶ τῆϲ ὁ ἐμόϲ καὶ τῶν ϲυζύγων , καὶ ϲχεδὸν ἅπαϲαι αἱ πτωτικαὶ πεύϲειϲ , ἐπιζητοῦϲαι πᾶν ὄνομα , ποῖοϲ , πόϲοϲ , πηλίκοϲ , ποδαπόϲ . πρόϲκειται τὸ ϲχεδόν διὰ τὸ τίϲ , ὅπερ οὐδὲ αὐτὸ ἐκτόϲ ἐϲτιν τῆϲ εἰϲ οϲ καταλήξεωϲ , εἴγε τὸ τίοϲ παῤ Αἰολεῦϲιν τῆϲ εἰϲ οc εὐθείαϲ ἔτυχεν , ϲυνεπιϲχύοντοϲ καὶ τοῦ ἰϲοδυναμοῦντοϲ αὐτῷ , λέγω τοῦ ὅϲ , ᾧ καὶ ϲυμφέρεται ἐν τῷ ὅϲτιϲ ἐμὸν παρὰ ϲῆμα { Callimachi epigr . 21 . AP VII 525 } καὶ ἐν τῷ ὅϲτιϲ ἐπὶ δεῖπνον ὀψὲ κληθεὶϲ ἔρχεται { Corp . Paroemior . II p 577 } .
Lemmas: ἀλλά ἐκεῖνος λείπω , τίς ἕνεκα εἰς ος καταλήγω , πολύς εἰμί κατάληξις ὄνομα · ἤ ὅτι γενικός εἰμί ὁ εἰς ος κατάληξις . διά οὗτος καί ὁ ἄρθρον , πᾶς ὄνομα παρατίθημι , ἐν οὗτος ὁ κατάληξις γίγνομαι , καί αὐτός ὁ παράγω ἀντωνυμία εἰς ὄνομα κτῆσις , ὡς ἐπί ὁ ὁ ἐμός καί ὁ σύζυγος , καί σχεδόν ἅπας ὁ πτωτικός πεῦσις , ἐπιζητέω πᾶς ὄνομα , ποῖος , πόσος , πηλίκος , ποδαπός . πρόσκειμαι ὁ σχεδόν διά ὁ τίς , ὅς οὐδέ αὐτός ἐκτός εἰμί ὁ εἰς ος κατάληξις , εἰ ὁ τίος παρά Αἰολεύς ὁ εἰς ὅ εὐθεῖα τυγχάνω , συνεπισχύω καί ὁ ἰσοδυναμέω αὐτός , λέγω ὁ ὅς , ὅς καί συμφέρω ἐν ὁ ὅστις ἐμός παρά σῆμα { Callimachi epigr . 21 . AP VII 525 } καί ἐν ὁ ὅστις ἐπί δεῖπνον ὀψέ καλέω ἔρχομαι { Corp . Paroemior . II p 577 } .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.28
Ῥητέον δὲ καὶ περὶ τῶν τῇ φωνῇ ἄρθρων καθεϲτώτων , τῇ δὲ ἐξ αὐτῶν μεταλήψει ἀντωνυμιῶν , ὁ γὰρ ἦλθε θοὰϲ ἐπὶ νῆαϲ Ἀχαιῶν { Α 12 } ἀντὶ τοῦ οὗτοϲ · τὸν δ’ ἀπαμειβόμενοϲ { e . g . A 84 } · ὣϲ ἡ ῥίμφα θέουϲα { ν 88 } εἵνεκα τῆϲ ἀρετῆϲ ἐριδαίνομεν { β 206 } , ὃ μεταλαμβάνεται μὲν εἰϲ τὸ ταύτηϲ , προϲλαμβάνει δὲ ἔξωθεν δεόντωϲ τὸ ἄρθρον , καὶ καθόλου περὶ ἁπάντων τῶν τοιούτων .
Lemmas: λέγω δέ καί περί ὁ ὁ φωνή ἄρθρον καθίστημι , ὁ δέ ἐκ αὐτός μετάληψις ἀντωνυμία , ὁ γάρ ἔρχομαι θοός ἐπί ναῦς Ἀχαιός { Α 12 } ἀντί ὁ οὗτος · ὁ δέ ἀπαμείβομαι { e . g . A 84 } · ὡς ὁ ῥίμφα θέω { ν 88 } ἕνεκα ὁ ἀρετή ἐριδαίνω { Β 206 } , ὅς μεταλαμβάνω μέν εἰς ὁ οὗτος , προσλαμβάνω δέ ἔξωθεν δεόντως ὁ ἄρθρον , καί καθόλου περί ἅπας ὁ τοιοῦτος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.29
Αἱ ὀνοματικαὶ πτώϲειϲ καὶ αἱ ἀντὶ τούτων παραλαμβανόμεναι ἀντωνυμίαι ϲύνταξιν τὴν αὐτὴν ποιοῦνται τοῖϲ ῥήμαϲιν , ὡϲ ἔχει τὸ Τρύφων διδάϲκει καὶ οὗτοϲ διδάϲκει · αἱ γε μὴν πλάγιαι τὴν ἐκ τῶν εὐθειῶν ϲύνταξιν ἀναδέχονται , τῶν μεταξὺ πιπτόντων ῥημάτων ἐνδεικνυμένων τὴν ἑκάϲτηϲ διάθεϲιν , ὡϲ ἔχει τὸ Θέωνα διδάϲκει Τρύφων , τοῦτον φιλῶ ἐγώ , φιλεῖ Θέων .
Lemmas: ὁ ὀνοματικός πτῶσις καί ὁ ἀντί οὗτος παραλαμβάνω ἀντωνυμία σύνταξις ὁ αὐτός ποιέω ὁ ῥῆμα , ὡς ἔχω ὁ Τρύφων διδάσκω καί οὗτος διδάσκω · ὁ γε μήν πλάγιος ὁ ἐκ ὁ εὐθεῖα σύνταξις ἀναδέχομαι , ὁ μεταξύ πίπτω ῥῆμα ἐνδείκνυμι ὁ ἕκαστος διάθεσις , ὡς ἔχω ὁ Θέων διδάσκω Τρύφων , οὗτος φιλέω ἐγώ , φιλέω Θέων .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.30
ἔϲτιν γε μὴν κἀκεῖνοϲ ὁ λόγοϲ ἀληθήϲ , ὡϲ ϲύνεϲτι τὰ ἄρθρα μετὰ τῶν ὀνομάτων ἀνθ’ ὧν παραλαμβάνεται ἡ ἀντωνυμία , οὐ ϲημαίνοντα τὰϲ πηλικότηταϲ ἢ ποιότηταϲ ἤ τι τῶν παρεπομένων τοῖϲ ὀνόμαϲιν , καθὸ ὑπεδείξαμεν καὶ ἐπὶ τῶν ἀντωνυμιῶν τὸ αὐτό · ὡϲ γὰρ τὸ οὗτοϲ κατὰ παντὸϲ ὑποκειμένου παραλαμβάνεται , καὶ τὰ ἄρθρα ϲὺν παντὶ ὑποκειμένῳ παραλαμβάνεται , ὁ μέγαϲ , ὁ βραχύϲ , ὁ λευκόϲ , ὁ χρυϲοῦϲ .
Lemmas: εἰμί γε μήν ἐκεῖνος ὁ λόγος ἀληθής , ὡς σύνειμι ὁ ἄρθρον μετά ὁ ὄνομα ἀντί ὅς παραλαμβάνω ὁ ἀντωνυμία , οὐ σημαίνω ὁ πηλικότης ἤ ποιότης ἤ τις ὁ παρέπομαι ὁ ὄνομα , καθό ὑποδείκνυμι καί ἐπί ὁ ἀντωνυμία ὁ αὐτός · ὡς γάρ ὁ οὗτος κατά πᾶς ὑπόκειμαι παραλαμβάνω , καί ὁ ἄρθρον σύν πᾶς ὑπόκειμαι παραλαμβάνω , ὁ μέγας , ὁ βραχύς , ὁ λευκός , ὁ χρύσεος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.31
καὶ τούτων τῇδε ἐχόντων , ὅταν τὸ ἄρθρον μὴ μετ’ ὀνόματοϲ παραλαμβάνηται , ποιήϲηται δὲ ϲύνταξιν ὀνόματοϲ ἣν προεκτεθείμεθα , ἐκ πάϲηϲ ἀνάγκηϲ εἰϲ ἀντωνυμίαν μεταληφθήϲεται , εἴγε οὐκ ἐγγινόμενον μετ’ ὀνόματοϲ δυνάμει ἀντὶ ὀνόματοϲ παρελήφθη · καὶ ἐντεῦθεν ἡ ϲύνταξιϲ αὐτοῦ προϲεχώρει εἰϲ ἀντωνυμικὴν μετάληψιν . ἔϲτω γάρ τι τοιοῦτον , Χρύϲηϲ γὰρ ἦλθε θοὰϲ ἐπὶ νῆαϲ Ἀχαιῶν { cfr A 12 } , καὶ ἔτι μετὰ ἄρθρου ὁ γὰρ Χρύϲηϲ ἦλθεν θοὰϲ ἐπὶ νῆαϲ Ἀχαιῶν · καὶ ϲαφὲϲ ὅτι ἡ ἔλλειψιϲ τοῦ ὀνόματοϲ τῷ ἄρθρῳ παραδώϲει τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ , καὶ οὐκ ἄλλο τι γενήϲεται τὸ ἄρθρον ἢ ἀντωνυμία , ἐϲτιν ἀντὶ παντὸϲ ὀνόματοϲ , ἐπεὶ καὶ αὐτὸ μετὰ παντὸϲ ὀνόματοϲ , οὐκ ἐμποδιζόμενον ἐν ποιότητι ἢ ἄλλῳ τινὶ τῶν παρεπομένων , καθὼϲ εἴπομεν . ἐν μέντοι τοῖϲ ἑξῆϲ δεδείξεται , πότε οἱ λόγοι τὰ ὀνόματα παραιτοῦνται ἀντιπαραδεχόμενοι τὰϲ ἀντωνυμίαϲ . (
Lemmas: καί οὗτος ὅδε ἔχω , ὅταν ὁ ἄρθρον μή μετά ὄνομα παραλαμβάνω , ποιέω δέ σύνταξις ὄνομα ὅς προεκτίθεμαι , ἐκ πᾶς ἀνάγκη εἰς ἀντωνυμία μεταλαμβάνω , εἰ οὐ ἐγγίγνομαι μετά ὄνομα δύναμις ἀντί ὄνομα παραλαμβάνω · καί ἐντεῦθεν ὁ σύνταξις αὐτός προσχωρέω εἰς ἀντωνυμικός μετάληψις . εἰμί γάρ τις τοιοῦτος , Χρύσης γάρ ἔρχομαι θοός ἐπί ναῦς Ἀχαιός { cfr A 12 } , καί ἔτι μετά ἄρθρον ὁ γάρ Χρύσης ἔρχομαι θοός ἐπί ναῦς Ἀχαιός · καί σαφής ὅτι ὁ ἔλλειψις ὁ ὄνομα ὁ ἄρθρον παραδίδωμι ὁ ὁ σύνταξις , καί οὐ ἄλλος τις γίγνομαι ὁ ἄρθρον ἤ ἀντωνυμία , εἰμί ἀντί πᾶς ὄνομα , ἐπεί καί αὐτός μετά πᾶς ὄνομα , οὐ ἐμποδίζω ἐν ποιότης ἤ ἄλλος τις ὁ παρέπομαι , καθώς λέγω . ἐν μέντοι ὁ ἑξῆς δείκνυμι , πότε ὁ λόγος ὁ ὄνομα παραιτέομαι ἀντιπαραδέχομαι ὁ ἀντωνυμία . (
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.32
Καὶ ἡ μὲν τοιαύτη ϲύνταξιϲ προϋφεϲτώτων ὀνομάτων , καθ’ ὧν ἀναφέρεται τὰ ἄρθρα , ποιεῖται ἀντωνυμικὴν μετάληψιν · ἡ μέντοι μὴ οὕτωϲ ἔχουϲα , αὐτόθεν δὲ ἐν προλήψει του ἐϲομένου προϲώπου , ἀόριϲτον μετάληψιν τῶν ἄρθρων ποιεῖται , ὡϲ τὰ τοιαῦτα ἔχει , ὁ περιπατῶν κινεῖται , καὶ ἔτι ἐν ὑποτακτικοῖϲ ὃc ἂν παραγένηται ἀναγινωϲκέτω , πάνυ εὐλόγωϲ · ϲυμφερόμενον γὰρ παντὶ ὀνόματι καὶ ἐπὶ πᾶν ὄνομα ἀναδραμεῖται ἓν καθεϲτηκόϲ , ὅπερ ἴδιον ἀορίϲτου . — ὑγιῶϲ ἄρα τὰ ἄρθρα ἢ εἰϲ ὡριϲμένα πρόϲωπα παραλαμβάνεται , τὰϲ ἀντωνυμίαϲ , ἢ εἰϲ τὸ ἀοριϲτότατον , λέγω τὸ τίϲ · οὐ γὰρ πόρρω πέπτωκε τὸ ὁ περιπατῶν κινεῖται τοῦ εἴ τιϲ περιπατεῖ κινεῖται , οὐδὲ τὸ ὃϲ ἂν ἔλθῃ τοῦ εἰ τιϲ ἂν ἔλθῃ . — εἰ γοῦν ϲυνενεχθείη τι τῶν ὀνομάτων ταῖϲ προκειμέναιϲ ϲυντάξεϲι , καὶ αὐτὰ καταϲτήϲεται εἰϲ τὸν ἴδιον μεριϲμόν , ὁ Διονύϲιοϲ περιπατῶν κινεῖται Τρύφων κοιμᾶται , ὃϲ μενεῖ με διαναϲτάϲ ) .
Lemmas: καί ὁ μέν τοιοῦτος σύνταξις προυφίστημι ὄνομα , κατά ὅς ἀναφέρω ὁ ἄρθρον , ποιέω ἀντωνυμικός μετάληψις · ὁ μέντοι μή οὕτως ἔχω , αὐτόθεν δέ ἐν πρόληψις τις εἰμί πρόσωπον , ἀόριστος μετάληψις ὁ ἄρθρον ποιέω , ὡς ὁ τοιοῦτος ἔχω , ὁ περιπατέω κινέω , καί ἔτι ἐν ὑποτακτικός ὅς ἄν παραγίγνομαι ἀναγιγνώσκω , πάνυ εὔλογος · συμφέρω γάρ πᾶς ὄνομα καί ἐπί πᾶς ὄνομα ἀνατρέχω εἷς καθίστημι , ὅς ἴδιος ἀόριστος . — ὑγιής ἄρα ὁ ἄρθρον ἤ εἰς ὁρίζω πρόσωπον παραλαμβάνω , ὁ ἀντωνυμία , ἤ εἰς ὁ ἀόριστος , λέγω ὁ τίς · οὐ γάρ πρόσω πίπτω ὁ ὁ περιπατέω κινέω ὁ εἰ τις περιπατέω κινέω , οὐδέ ὁ ὅς ἄν ἔρχομαι ὁ εἰ τις ἄν ἔρχομαι . — εἰ γοῦν συμφέρω τις ὁ ὄνομα ὁ πρόκειμαι σύνταξις , καί αὐτός καθίστημι εἰς ὁ ἴδιος μερισμός , ὁ Διονύσιος περιπατέω κινέω Τρύφων κοιμάω , ὅς μένω ἐγώ διανίσταμαι ) .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.33
Δεόντωϲ δ᾿ ἂν καὶ ἀντωνυμίαι ῥηθεῖεν κατὰ τοὺϲ μεριϲμούϲ , καθότι καὶ ἄλλα μέρη λόγου , πάλιν μετατεθέντα τῆϲ ἰδίαϲ ϲυντάξεωϲ καὶ ἄλλων ἀναπληρώϲαντα τὰϲ ἰδιότηταϲ , πάλιν τῆϲ τούτων ὀνομαϲίαϲ ἔτυχεν , ὡϲ ἔχει ἅπαντα τὰ ὀνοματικὰ ἐπιρρήματα , πυκνά , κάλλιϲτα , ἥδιϲτα , ἰδίᾳ , δημοϲίᾳ , τόνῳ , κύκλῳ , καὶ ὅτε αἱ μετοχαὶ εἰϲ ὀνομάτων ϲύντοξιν παραλαμβάνονται , ὡϲ τὸ ἐρωμένη , εἱμαρμένη · ἐφ’ ὧν χρὴ αὐτὸ μόνον τὴν μετάπτωϲιν διδάϲκειν . οὐ γὰρ μᾶλλον αἱ . φωναὶ ἐπικρατοῦϲι κατὰ τοὺϲ μεριϲμοὺϲ ὡϲ τὰ ἐξ αὐτῶν ϲημαινόμενα .
Lemmas: δεόντως δέ ἄν καί ἀντωνυμία λέγω κατά ὁ μερισμός , καθότι καί ἄλλος μέρος λόγος , πάλιν μετατίθημι ὁ ἴδιος σύνταξις καί ἄλλος ἀναπληρόω ὁ ἰδιότης , πάλιν ὁ οὗτος ὀνομασία τυγχάνω , ὡς ἔχω ἅπας ὁ ὀνοματικός ἐπίρρημα , πυκνός , καλός , ἡδύς , ἴδιος , δημοσίᾳ , τόνος , κύκλος , καί ὅτε ὁ μετοχή εἰς ὄνομα σύντοξιν παραλαμβάνω , ὡς ὁ ἐράω , μείρομαι · ἐπί ὅς χρή αὐτός μόνος ὁ μετάπτωσις διδάσκω . οὐ γάρ μάλα ὁ . φωνή ἐπικρατέω κατά ὁ μερισμός ὡς ὁ ἐκ αὐτός σημαίνω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.34
Ὁμολόγωϲ γ’ οὖν καὶ ἡ οὗτοϲ , παραχθεῖϲα ἐξ ἄρθρου τοῦ ὁ καὶ ὅϲ ϲημαίνοντοϲ οὐκ ἀρθρικὴν ϲύνταξιν ἀλλὰ ἀντωνυμικήν , εἰϲ τὰϲ ἀντωνυμίαϲ ἐχώρηϲεν ( οὐ γὰρ θεματική ἐϲτιν , ὥϲ τινεϲ ᾠήθηϲαν ) . ϲαφὲϲ ἐκ τῶν ϲυμπαρεπομένων .
Lemmas: ὁμόλογος γε οὖν καί ὁ οὗτος , παράγω ἐκ ἄρθρον ὁ ὁ καί ὅς σημαίνω οὐ ἀρθρικός σύνταξις ἀλλά ἀντωνυμικός , εἰς ὁ ἀντωνυμία χωρέω ( οὐ γάρ θεματικός εἰμί , ὡς τις οἴομαι ) . σαφής ἐκ ὁ συμπαρέπομαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.35
Ἀπὸ παντὸϲ ἀρϲενικοῦ πρωτοτύπου ἢ παραγωγοῦ τοῦ εἰϲ οϲ λήγοντοϲ θηλυκὸν γίνεται τοῦ τέλουϲ εἰϲ η ἢ εἰϲ α μακρὸν μεταπίπτοντοϲ , ὅ τι μὴ μόνον ἐκ τῆϲ προκειμένηϲ παραγωγῆϲ · ἡ γὰρ τοιαύτη παραγωγὴ ὑποϲτρέφει εἰϲ τὸ πρωτότυπον κατὰ γένοϲ , τηλίκοϲ τηλικοῦτοϲ — τηλίκη τηλικαύτη , καὶ ἔτι ἐπὶ οὐδετέρων · ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ καὶ ἐπὶ τοῦ τοϲοῦτοϲ , τοιοῦτοϲ . ὅπερ παρηκολούθει καὶ τῇ ὗτοϲ · ὡϲ οὗτοϲ οὐκ ἔχει τὸ θηλυκὸν οὕτη , ἀλλὰ πάλιν παρὰ τὸ ἡ αὕτη . καὶ ἐπεὶ τὸ οὐδέτερον , λέγω τὸ τό , ἀπὸ τοῦ τ ἤρχετο , καὶ τὸ τοῦτο ἀπὸ τοῦ τ ἤρχετο .
Lemmas: ἀπό πᾶς ἀρσενικός πρωτότυπος ἤ παραγωγός ὁ εἰς ο̅ς̅ λήγω θηλυκός γίγνομαι ὁ τέλος εἰς η̅ ἤ εἰς α μακρός μεταπίπτω , ὅς τις μή μόνος ἐκ ὁ πρόκειμαι παραγωγή · ὁ γάρ τοιοῦτος παραγωγή ὑποστρέφω εἰς ὁ πρωτότυπος κατά γένος , τηλίκος τηλικοῦτος — τηλίκος τηλίκαυτος , καί ἔτι ἐπί οὐδέτερος · ὁ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ τοσοῦτος , τοιοῦτος . ὅς παρακολουθέω καί ὁ ὗτος · ὡς οὗτος οὐ ἔχω ὁ θηλυκός ἔτος , ἀλλά πάλιν παρά ὁ ὁ οὗτος . καί ἐπεί ὁ οὐδέτερος , λέγω ὁ ὁ , ἀπό ὁ τ ἄρχω , καί ὁ οὗτος ἀπό ὁ τ ἄρχω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.36
καὶ κατὰ πτῶϲιν δὲ παράγεται . οὐ γὰρ ἀπὸ τοῦ τηλικαῦται γενικήν φαμεν τὴν τηλικαύτων ἢ ἀπὸ τοῦ τοιαῦται τοιαύτων , καθὸ ἔϲτιν ἐπινοῆϲαι ἐπὶ ἁπάντων θηλυκῶν · αὐταί γοῦν αὐτῶν φαμεν , καὶ ἔτι ἀπὸ τοῦ ἀνεπεκτάτου τοῖαι τοίων , τηλίκαι τηλίκων . καὶ ϲαφὲϲ ὅτι παρὰ μὲν τὸ τηλίκαι τὸ τηλικαῦται , παρὰ δὲ τὸ τηλίκων τὸ τηλικούτων . ταὐτὸν οὖν παρηκολούθει καὶ ἐπὶ τοῦ αἱ - αὗται , καὶ ἐπεὶ εἴχετο παραγωγῆϲ τῆϲ προκειμένηϲ , οὐκέτι αὕτων , καθὼϲ καὶ ἐπὶ τοῦ ὀξυτόνου πρόκειται αὐταί αὐτῶν . πάλιν οὖν τὸ τούτων ἔπιπτεν ἀπὸ γενικῆϲ πρωτοτύπου τῆϲ τῶν , τοῦ τ ϲυμπαραλαμβανομένου , ὅπερ ἐπὶ τῆϲ εὐθείαϲ οὐ ϲυμπαρελαμβάνετο , ἐπὶ δὲ τῆϲ γενικῆϲ · αἱ γὰρ καὶ τῶν . — (
Lemmas: καί κατά πτῶσις δέ παράγω . οὐ γάρ ἀπό ὁ τηλικοῦτος γενικός φημί ὁ τήλικατος ἤ ἀπό ὁ τοιοῦτος τόιατος , καθό εἰμί ἐπινοέω ἐπί ἅπας θηλυκός · αὐτός γοῦν αὐτός φημί , καί ἔτι ἀπό ὁ ἀνεπέκτατος τοῖος τοῖος , τηλίκος τήλιξ . καί σαφής ὅτι παρά μέν ὁ τηλίκος ὁ τηλικοῦτος , παρά δέ ὁ τήλιξ ὁ τηλικοῦτος . αὐτός οὖν παρακολουθέω καί ἐπί ὁ ὁ - οὗτος , καί ἐπεί ἔχω παραγωγή ὁ πρόκειμαι , οὐκέτι αὑτάω , καθώς καί ἐπί ὁ ὀξύτονος πρόκειμαι αὐτός αὐτός . πάλιν οὖν ὁ οὗτος πίπτω ἀπό γενικός πρωτότυπος ὁ ὁ , ὁ τ συμπαραλαμβάνω , ὅς ἐπί ὁ εὐθεῖα οὐ συμπαραλαμβάνω , ἐπί δέ ὁ γενικός · ὁ γάρ καί ὁ . — (
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.37
Τῇ προκειμένῃ παραγωγῇ ϲυνυπάρχει ἑτέρα παραγωγὴ ἡ διὰ τοῦ δε , οὖϲα ϲυνηθεϲτέρα ποιηταῖϲ , τοῖοϲ τοιόϲδε , τόϲοϲ τοϲόϲδε , ἧϲ τὸ μεταλαμβανόμενον εἰϲ παραγωγὴν τὴν διὰ τοῦ ουτοϲ ἐγχωρεῖ , τοιόνδε τοιοῦτον , τοϲόνδε τοϲοῦτον . ἔϲτιν οὖν καὶ τὸ ὅδε , μεταλαμβανόμενον εἰϲ τὸ οὗτοϲ , ἐκ ϲυντάξεωϲ τῆϲ διὰ τοῦ ὁ παραχθέν . )
Lemmas: ὁ πρόκειμαι παραγωγή συνυπάρχω ἕτερος παραγωγή ὁ διά ὁ δε , εἰμί συνήθης ποιητής , τοῖος τοιόσδε , τόσος τοσόσδε , ὅς ὁ μεταλαμβάνω εἰς παραγωγή ὁ διά ὁ ους ἐγχωρέω , τοιόσδε τοιοῦτος , τοσόσδε τοσοῦτος . εἰμί οὖν καί ὁ ὅδε , μεταλαμβάνω εἰς ὁ οὗτος , ἐκ σύνταξις ὁ διά ὁ ὁ παράγω . )
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.38
Οὐ χρὴ ἄρα ϲυγκατατίθεϲθαι Ἅβρωνι ὅτι ἡ οὗτοϲ παρῆκται ἐξ ἄρθρου , καθότι καὶ ἐξ ἐπιρρήματοϲ τοῦ ὀψέ ἄλλο μέροϲ λόγου γέγονεν τὸ ὀψινόϲ . ἐν μὲν γὰρ ταῖϲ ἄλλαιϲ παραγωγαῖϲ ἀδιαφορεῖ τὸ τοιοῦτον , ἔν γε μὴν τῇ προκειμένῃ ἀδύνατόν ἐϲτιν εἰϲ ἄλλο μέροϲ λόγου ἐγχωρῆϲαι τὸ πρωτότυπον , ὅπου γε ἐδείχθη οὐ μόνον τὸ αὐτὸ μέροϲ λόγου αἰτοῦν , ἀλλὰ καὶ ταὐτὸ γένοϲ καὶ τὴν αὐτὴν πτῶϲιν καὶ τὸν αὐτὸν ἀριθμόν . δεόντωϲ οὖν φαμεν ὡϲ ἐκ τῆϲ ἀντωνυμικῆϲ ϲυντάξεωϲ τοῦ ἄρθρου ἡ παραγωγὴ ἐγίνετο , καὶ ὡϲ ποιητικὸν μὲν τὸ φάναι τηλίκοϲ τοῖοϲ , ϲύνηθεϲ δὲ τὸ τηλικοῦτοϲ τοιοῦτοϲ , τὸν αὐτὸν τρόπον ποιητικὸν τὸ ὅϲ , ὃϲ γάρ ῥα μάλιϲτα ἥνδανε κηρύκων { ρ 172 } ϲύνηθεϲ δὲ τὸ ἐξ αὐτοῦ μεταλαμβανόμενον , οὗτοϲ γάρ .
Lemmas: οὐ χρή ἄρα συγκατατίθημι Ἅβρων ὅτι ὁ οὗτος παράγω ἐκ ἄρθρον , καθότι καί ἐκ ἐπίρρημα ὁ ὀψέ ἄλλος μέρος λόγος γίγνομαι ὁ ὀψινός . ἐν μέν γάρ ὁ ἄλλος παραγωγή ἀδιαφορέω ὁ τοιοῦτος , ἐν γε μήν ὁ πρόκειμαι ἀδύνατος εἰμί εἰς ἄλλος μέρος λόγος ἐγχωρέω ὁ πρωτότυπος , ὅπου γε δείκνυμι οὐ μόνος ὁ αὐτός μέρος λόγος αἰτέω , ἀλλά καί αὐτός γένος καί ὁ αὐτός πτῶσις καί ὁ αὐτός ἀριθμός . δεόντως οὖν φημί ὡς ἐκ ὁ ἀντωνυμικός σύνταξις ὁ ἄρθρον ὁ παραγωγή γίγνομαι , καί ὡς ποιητικός μέν ὁ φημί τηλίκος τοῖος , συνήθης δέ ὁ τηλικοῦτος τοιοῦτος , ὁ αὐτός τρόπος ποιητικός ὁ ὅς , ὅς γάρ ἄρα μάλα ἁνδάνω κῆρυξ { ρ 172 } συνήθης δέ ὁ ἐκ αὐτός μεταλαμβάνω , οὗτος γάρ .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.39
Κἀκεῖνο δὲ προϲθετέον , ὡϲ ἐνέλειψεν ἡ εὐθεῖα τῷ τ , καθὼϲ ἐπεδείξαμεν κἀν τῷ περὶ ἄρθρων . πάλιν οἱ Δωριεῖϲ οὐκ ἐπλεόναϲαν ἐν τῷ ταῦται καὶ τοῦτοι , ἀλλ’ ἀπέδωκαν τὸ προοφειλόμενον , ὡϲ δέδεικται καὶ ἐπὶ τῶν ἄρθρων . ὁμολογοῦϲι καὶ αἱ πλάγιοι ἀπὸ τοῦ τ ἀρξάμεναι καὶ τοῦ οὐδετέρου ἡ εὐθεῖα καὶ τὸ κατὰ τὴν εὐθεῖαν πνεῦμα . πότε γὰρ ἡ ου δίφθογγοϲ δαϲύνεται , ὅπου γε καὶ τὰ δαϲυνόμενα ἐγγινομένηϲ αὐτῆϲ ψιλὰ γίνεται , ὅλοϲ οὖλοϲ , ὅροϲ οὖροϲ ; δαϲύνεται δὲ τὸ οὕνεκα διὰ τὸ τούνεκα . οὐκ ἂν οὖν ἄλλωϲ δαϲυνθείη τὸ οὗτοι , εἰ μὴ ἀπολογίαν τὴν ἔλλειψιν τοῦ τ .
Lemmas: ἐκεῖνος δέ προστίθημι , ὡς ἐλλείβω ὁ εὐθεῖα ὁ τ̅ , καθώς ἐπιδείκνυμι ἐν ὁ περί ἄρθρον . πάλιν ὁ Δωριεύς οὐ πλεονάζω ἐν ὁ ταῦτα καί τοῦτις , ἀλλά ἀποδίδωμι ὁ προοφείλω , ὡς δείκνυμι καί ἐπί ὁ ἄρθρον . ὁμολογέω καί ὁ πλάγιος ἀπό ὁ τ ἄρχω καί ὁ οὐδέτερος ὁ εὐθύς καί ὁ κατά ὁ εὐθεῖα πνεῦμα . πότε γάρ ὁ οὐ δίφθογγος δασύνω , ὅπου γε καί ὁ δασύνω ἐγγίγνομαι αὐτός ψιλός γίγνομαι , ὅλος οὖλος , ὅρος οὖρος ; δασύνω δέ ὁ οὕνεκα διά ὁ ένεκα . οὐ ἄν οὖν ἄλλος δασύνω ὁ οὗτος , εἰ μή ἀπολογία ὁ ἔλλειψις ὁ τ .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.40
Τὴν τῶν ὀνομάτων ϲύνταξιν ἀνθυπῆλθον αἱ ἀντωνυμίαι οὐχ , ὥϲ τινεϲ ᾠήθηϲαν , δι’ ἄγνοιαν τῶν ὀνομάτων · ποία γὰρ ἄγνοια τῶν ὀνομάτων ἐν τῷ ϲοὶ μὲν ἐγώ , ϲὺ δ’ ἐμοί { Δ 63 } ; ἀλλὰ ϲαφὲϲ ὅτι οὐ δυναμένων τῶν ὀνομάτων ἐν τοῖϲ πρώτοιϲ καὶ δευτέροιϲ προϲώποιϲ καταγίνεϲθαι , καθὼϲ δεδείξεται . —
Lemmas: ὁ ὁ ὄνομα σύνταξις ἀνθυπέρχομαι ὁ ἀντωνυμία οὐ , ὡς τις οἴομαι , διά ἄγνοια ὁ ὄνομα · ποῖος γάρ ἄγνοια ὁ ὄνομα ἐν ὁ σύ μέν ἐγώ , σύ δέ ἐγώ { δ 63 } ; ἀλλά σαφής ὅτι οὐ δύναμαι ὁ ὄνομα ἐν ὁ πρῶτος καί δεύτερος πρόσωπον καταγίγνομαι , καθώς δείκνυμι . —