ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.189
Καὶ τοϲαῦτα εἴχομεν φάναι περὶ ἧϲ προεθέμεθα ἐκθέϲθαι ϲυντάξεωϲ τῶν ῥημάτων πρὸϲ τὰϲ πλαγίαϲ , ἐκείνου προδήλου καθεϲτῶτοϲ , ὡϲ οἱ διάφοροι χρόνοι ἐν τῇ κλίϲει καὶ ἔτι τὰ διάφορα πρόϲωπα αἵ τε ὑπόλοιποι ἐγκλίειϲ τῆϲ αὐτῆϲ ϲυντάξεωϲ ἔχονται . τὸ γὰρ τέμνοωι εὐκτικὸν ὸν πάλιν ἐπ’ αἰτιατικὴν φέρεται , κἆν προϲτακτικὸν ῇ κἆν ἀπαρέμφατον κἆν ὑποτακτικόν,κᾶν παρῳχημένου χρόνου κἆν μέλλοντοϲ , λέγω κατὰ τὰϲ ἐνεργητικὰϲ διαθέϲειϲ . ἔϲτι καὶ εἰϲ τοῦτο πάμπολλα παραθέϲθαι . — 190 ) . Ἀλλ’ οὐδὲ αἱ μετοχαὶ τὸ τοιοῦτον ἀποκλίνουϲιν , κἆν ἀποβάλωϲι τὸν τῶν προϲώπων μεριϲμὸν τάϲ τε παρεπομέναϲ ψυχικὰϲ διαθέϲειϲ τοῖϲ ῥήμαϲιν . ὡϲ γὰρ προείπομεν , ἐπὶ τὰϲ αὐτὰϲ πτώϲειϲ φέρονται , καίτοι τῶν ἄλλων πτωτικῶν , λέγω δὲ τῶν ἀπὸ ῥήματοϲ γεγονότων , οὐκ εἰϲ τὸ αὐτὸ τῆϲ ϲυντάξεωϲ φερομένων . ἔϲτι μὲν γὰρ τὸ κόπτω τοῦτον , οὐ μὴν τὸ κοπεὺϲ τοῦτον , κοπεὺϲ δὲ τούτου · καὶ αὐλεῖ μὲν τοῦτον , αὐλητὴϲ δὲ τούτου · γυμνάζει τοῦτον , γυμναϲτϲ δὲ τούτου . δι’ οὖ δείκνυται ὅτι πάντα μὲν ἐπὶ γενικὴν φέρεται τὰ πτωτικά , οὐ μὴν τὰ ἐν μετοχῇ γενόμενα . ϲυντάξεωϲ γὰρ τῆϲ αὐτῆϲ ἔχετάι τοῖϲ ῥήμαϲιν , καὶ διὰ τοῦπτο ϲυνέχεται τοῦ ἔτι ῥήματοϲ μετέχειν ἰδιότητα · γυμνάζων γὰρ τοῦτον καὶ αὐλῶν τοῦτον . τὸν τοιοῦτον λόγον ἀκριβέϲτερον ἐξεθέμεθα ἐν τῷ περὶ μετοχῆϲ ὑπηγορευμένῳ .
Lemmas: καί τοσοῦτος ἔχω φημί περί ὅς προτίθημι ἐκτίθημι σύνταξις ὁ ῥῆμα πρός ὁ πλάγιος , ἐκεῖνος πρόδηλος καθίστημι , ὡς ὁ διάφορος χρόνος ἐν ὁ κλίσις καί ἔτι ὁ διάφορος πρόσωπον ὁ τε ὑπόλοιπος ἐγκλίνω ὁ αὐτός σύνταξις ἔχω . ὁ γάρ τέμνω εὐκτικός εἰμί πάλιν ἐπί αἰτιατικός φέρω , ἐάν προστακτικός εἰμί ἐάν ἀπαρέμφατος ἐάν ὑποτακτικός παροίχομαι χρόνος ἐάν μέλλω , λέγω κατά ὁ ἐνεργητικός διάθεσις . εἰμί καί εἰς οὗτος πάμπολυς παρατίθημι . — 190 ) . ἀλλά οὐδέ ὁ μετοχή ὁ τοιοῦτος ἀποκλίνω , κἄν ἀποβάλλω ὁ ὁ πρόσωπον μερισμός ὁ τε παρέπομαι ψυχικός διάθεσις ὁ ῥῆμα . ὡς γάρ προλέγω , ἐπί ὁ αὐτός πτῶσις φέρω , καίτοι ὁ ἄλλος πτωτικός , λέγω δέ ὁ ἀπό ῥῆμα γίγνομαι , οὐ εἰς ὁ αὐτός ὁ σύνταξις φέρω . εἰμί μέν γάρ ὁ κόπτω οὗτος , οὐ μήν ὁ κοπεύς οὗτος , κοπεύς δέ οὗτος · καί αὐλέω μέν οὗτος , αὐλητής δέ οὗτος · γυμνάζω οὗτος , γυμναστής δέ οὗτος . διά ὅς δείκνυμι ὅτι πᾶς μέν ἐπί γενικός φέρω ὁ πτωτικός , οὐ μήν ὁ ἐν μετοχή γίγνομαι . σύνταξις γάρ ὁ αὐτός ἔχω ὁ ῥῆμα , καί διά τοῦπτο συνέχω ὁ ἔτι ῥῆμα μετέχω ἰδιότης · γυμνάζω γάρ οὗτος καί αὐλέω οὗτος . ὁ τοιοῦτος λόγος ἀκριβής ἐκτίθημι ἐν ὁ περί μετοχή ὑπαγορεύω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.1
Μετὰ τὰϲ τῶν ῥημάτων ϲυντάξειϲ , ᾶϲ ἐν τῷ πρὸ τούτου ἀνεπλπηρώϲαμεν , ὄντι τρίτῳ τῆϲ ὅληϲ πραγματείαϲ , μέτιμεν κὶ ἐπὶ τὸϲ τῶν προθέϲεων ϲυντάξειϲ , δεομέναϲ ἀποδείξεωϲ πάνυ ἀκριβεϲτάτηϲ , καθὸ δοκεῖ τὰ μόρια οἰϲ μὲν μέρεϲι τοῦ λόγου δόκηϲιν παρέχειν ϲυνθέϲεωϲ , οἰϲ δὲ παραθέϲεωϲ , ἔϲΘ’ ὅτε οὐ βοηθούμενα τόνων ἰδιώμαϲι , καθάπερ τὰ πλεῖϲτα τῶν μερῶν τοῦ λόγου διὰ τῆϲ ἑνώϲεωϲ τοῦ τόνου τὸ μοναδικὸν τῆϲ λέξεωϲ ὑπαγορεύει , τουτέϲτι τὸ ἕν μέροϲ λόγου ἢ διὰ τῆϲ μονῆϲ τῆϲ καθ’ ἕκαϲτον μόριον τὸ διϲϲὸν ἐμφαίνει τῶν λέξεων .
Lemmas: μετά ὁ ὁ ῥῆμα σύνταξις , οἰδάνω ἐν ὁ πρό οὗτος ἀναπληρόω , εἰμί τρίτος ὁ ὅλος πραγματεία , μετέρχομαι κίς ἐπί τός ὁ πρόθεσις σύνταξις , δέω ἀπόδειξις πάνυ ἀκριβής , καθό δοκέω ὁ μόριον οἶς μέν μέρος ὁ λόγος δόκησις παρέχω σύνθεσις , οἶς δέ παράθεσις , εἰμί ὅτε οὐ βοηθέω τόνος ἰδίωμα , καθά ὁ πολύς ὁ μέρος ὁ λόγος διά ὁ ἕνωσις ὁ τόνος ὁ μοναδικός ὁ λέξις ὑπαγορεύω , τουτέστι ὁ εἷς μέρος λόγος ἤ διά ὁ μονή ὁ κατά ἕκαστος μόριον ὁ δισσός ἐμφαίνω ὁ λέξις .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.2
Τὸ γὰρ Διὸϲ κόροϲ παροξυνόμενον μὲν τὴν γενικὴν · ἔχει ἰδίᾳ νοουμένην , ὅμοιον ὸν τῷ Διὸϲ υἱόϲ , προπαροξυνόμενον δὲ ὅμοιόν ἐϲτιν τῷ Διόγνητοϲ , Διόδοτοϲ · τό τε εὖ νοῶ δύο ἔχον περι - ϲπωμέναϲ ὁμολογεῖ τὴν ἐξ ἐπιρρήματοϲ καὶ ῥήματοϲ παράθεϲιν , καὶ τὸ Ἕλληϲ πόντοϲ κατὰ τὴν ἀρχὴν ἔχον τὴν ὀξεῖαν , καὶ τὸ ἐμοῦ αὐτοῦ δὶϲ ἔχον τὴν περιϲπωμένην . ταῦτα γὰρ καὶ τὰ τούτοιϲ ὅμοια , ἄπειρα ὄντα , ϲυνελθόντα μὲν κατὰ τὸν λόγον τῆϲ ϲυνθέϲεωϲ ἔχει καὶ τὸν τόνον ϲυνρημένον , οὐχ οὕτωϲ δὲ ἔχοντα καὶ τὰ τοῦ τόνου ἔχει ἀϲυνέλευϲτα , καθάπερ δὲ επομεν , ἐν τῇ κοθ’ ἑκαϲτον μόριον μονῇ τοῦ τόνου τὸ κατὰ παράθεϲιν ὁμολογεῖ . —
Lemmas: ὁ γάρ Ζεύς κόρος παροξύνω μέν ὁ γενικός · ἔχω ἴδιος νοέω , ὅμοιος εἰμί ὁ Ζεύς υἱός , προπαροξύνω δέ ὅμοιος εἰμί ὁ Διόγνητος , Διόδοτος · ὁ τε εὖ νοέω δύο ἔχω περί - σπάω ὁμολογέω ὁ ἐκ ἐπίρρημα καί ῥῆμα παράθεσις , καί ὁ Ἕλλη πόντος κατά ὁ ἀρχή ἔχω ὁ ὀξύς , καί ὁ ἐγώ αὐτός δίς ἔχω ὁ περισπάω . οὗτος γάρ καί ὁ οὗτος ὅμοιος , ἄπειρος εἰμί , συνέρχομαι μέν κατά ὁ λόγος ὁ σύνθεσις ἔχω καί ὁ τόνος συναίρω , οὐ οὕτως δέ ἔχω καί ὁ ὁ τόνος ἔχω ἀσυνέλευστος , καθά δέ ἔπω , ἐν ὁ ποτός ἕκαστος μόριον μονή ὁ τόνος ὁ κατά παράθεσις ὁμολογέω . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.3
Τὸ δὲ καταγράφω εἶτε δύο μέρη λόγου ἐϲτὶν εἶτε καὶ ἕν , οὐκ ἐνδείκνυται διὰ τῆϲ τάϲεωϲ . καὶ τὰ τούτοιϲ ὅμοια , τὸ ἀποίκου , καταφέροντοϲ , ἅπαντα τὰ τοιαῦτα , τῆϲ αὐτῆϲ ἔχεται ἀμφιβολίαϲ · ἀποψέ , ἀποδίϲ , καὶ ἐπὶ ϲυνδέϲμων καθότι , διότι ( δεδείξεται γὰρ ὅτι ἔγκεινται αmἱ προθέϲειϲ ) , ἄλλα πλεῖϲτα . ὑπὲρ ὦν τῆϲ ἀκριβείαϲ προεθέμεθα ἐκθέϲθαι . ἀλλ’ ἤδη καὶ ἐπ’ ἐνίων μορίων οὐκ ἔνεϲτιν ὑπὲρ τῶν τοιούτων μορίων ἐπιϲτῆϲαι , τῶν προθέϲεων μήτε κατὰ παράθεϲιν προθετικῶν οὐϲῶν μήτε κατὰ ϲύνθεϲιν , ὡϲ ἐπ’ ἀντωνυμιῶν τῶν τῆϲ εὐθείαϲ ἁπαϲῶν , ὦν καὶ τὸ ατιον τῆϲ ἀϲυνταξίαϲ παραθηϲόμεθα κατὰ τὸν προϲήκοντα λόγον .
Lemmas: ὁ δέ καταγράφω ἄγω δύο μέρος λόγος εἰμί εἰμί καί εἷς , οὐ ἐνδείκνυμι διά ὁ τάσις . καί ὁ οὗτος ὅμοιος , ὁ ἄποικος , καταφέρω , ἅπας ὁ τοιοῦτος , ὁ αὐτός ἔχω ἀμφιβολία · ἀποψέ , ἀποδίς , καί ἐπί σύνδεσμος καθότι , διότι ( δείκνυμι γάρ ὅτι ἔγκειμαι αmἱ πρόθεσις ) , ἄλλος πολύς . ὑπέρ ὅς ὁ ἀκρίβεια προτίθημι ἐκτίθημι . ἀλλά ἤδη καί ἐπί ἔνιοι μόριον οὐ ἔνειμι ὑπέρ ὁ τοιοῦτος μόριον ἐφίστημι , ὁ πρόθεσις μήτε κατά παράθεσις προθετικός εἰμί μήτε κατά σύνθεσις , ὡς ἐπί ἀντωνυμία ὁ ὁ εὐθεῖα ἅπας , ὅς καί ὁ ἀτίω ὁ ἀσυνταξία παρατίθημι κατά ὁ προσήκω λόγος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.4
Πρὸ μέντοι τῆϲ κατὰ μέροϲ αὐτῶν ϲυντάξεωϲ οὐκ ἄκαιρον ὑπὸ λαμβάνω ἐκθέϲθαι περὶ τῶν ἠπορημένων ἐν τοῖϲ μορίοιϲ . « Oὑ γάρ » , φαϲί , εδεόντωϲ τὰ τοῦ τόνου ἀμείβεται εἰϲ βαρεῖαν τάϲιν , ἐπὰν τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ ἐναλλαγό . τουτέϲτιν ἐπὰν προθέειϲ οὗϲαι μὴ ἀναδέξωνται τὸ προκεῖϲθαι κατὰ τὰϲ ϲυντάξειϲ · οὐδὲ γὰρ τὰ ἄλλα μέρη τοῦ λόγου ἀμείψαντα τὴν τάξιν ἀμείβει καὶ τὴν τάϲιν , πρὸϲ τῷ μηδὲ ἐξωμαλίϲθαι τὰ τῆϲ ἀναϲτροφῆϲ , εἴγε οὐχ ἅπαϲαι μετατεθεῖϲαι τῆϲ τάξεωϲ μετατίθενται καὶ τοῦ τόνου . τί δὲ μᾶλλον αὗταί εἰϲιν αἱ μετατιθέμεναι ἦπερ τὰ μόρια ἅ πρὸϲ αὐτὰϲ ρτηντο ; τὸ γὰρ ἔπτυϲε πουλὺ κάτα { Calimachi ? OSehneider II 752 } ἀπαιτεῖ τὸ κατέπτυϲεν ἐν καταλληλότητι , καὶ οὐ μᾶλλον ἡ πρόθεϲιϲ μετατίθεται περ τὸ ῥῆμα · Ἰθάκην κάτα κοιρανέουϲιν { α 24 } , τὰ τούτοιϲ ὅμοια . »
Lemmas: πρό μέντοι ὁ κατά μέρος αὐτός σύνταξις οὐ ἄκαιρος ὑπό λαμβάνω ἐκτίθημι περί ὁ ἀπορέω ἐν ὁ μόριον . « ὑ γάρ » , φημί , δήω ὁ ὁ τόνος ἀμείβω εἰς βαρύς τάσις , ἐπάν ὁ ὁ σύνταξις ἐναλλάσσω . τουτέστι ἐπάν προθέω εἰμί μή ἀναδέχομαι ὁ πρόκειμαι κατά ὁ σύνταξις · οὐδέ γάρ ὁ ἄλλος μέρος ὁ λόγος ἀμείβω ὁ τάξις ἀμείβω καί ὁ τάσις , πρός ὁ μηδέ ἐξομαλίζω ὁ ὁ ἀναστροφή , εἰ οὐ ἅπας μετατίθημι ὁ τάξις μετατίθημι καί ὁ τόνος . τίς δέ μάλα οὗτος εἰμί ὁ μετατίθημι ἤ ὁ μόριον ὅς πρός αὐτός ρτηντο ; ὁ γάρ πτύω πολύς κατά { Calimachi ? OSehneider II 752 } ἀπαιτέω ὁ καταπτύω ἐν καταλληλότης , καί οὐ μάλα ὁ πρόθεσις μετατίθημι περ ὁ ῥῆμα · Ἰθάκη κατά κοιρανέω { α 24 } , ὁ οὗτος ὅμοιος . »
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.5
Καὶ πρὸϲ μὲν τὸ τοιοῦτον ἁπλῆ ἡ ὑπάτηϲιϲ , ὡϲ ἤδη ὁμόλογόν ἐϲτιν , καθάπερ καὶ ἐν τοῖϲ προκειμένοιϲ ἀπεδείξαμεν , ὡϲ τὰ προκείμενα μόρια διὰ τῆϲ ἐξαιρέτου ϲυντάξεωϲ , λέγω τῆϲ προθετικῆϲ , τὴν ὀνομαϲίαν ἀπηνέγκατο . ἔνθεν γὰρ καὶ οἱ ἀπὸ τῆϲ Ϲτοᾶϲ προθετικοὺϲ ἐκάλουν ϲυνδέϲμουϲ τὰϲ προθέϲειϲ , ἄμεινον ἡγηϲάμενοι ἀπὸ τῆϲ ἐξαιρέτου ϲυν - τάξεωϲ τὴν ὀνομαϲίαν θέϲθαι ἤπερ ἀπὸ τῆϲ δυνάμεωϲ , καθάπερ οἵ τε ϲυναπτικοὶ καὶ ϲυμπλεκτικοὶ καὶ οἱ ὑπόλοιποι . οὐ δὴ οὖν τὰ ἄλλα μέρη τοῦ λόγου ἐξαιρέτου ϲυντάξεωϲ ἔτυχεν , ἵνα πρὸϲ τὸ μετατιθέμενον κατηγορῇ καὶ τῆϲ μεταθέϲεωϲ .
Lemmas: καί πρός μέν ὁ τοιοῦτος ἁπλόος ὁ ὕπατος , ὡς ἤδη ὁμόλογος εἰμί , καθά καί ἐν ὁ πρόκειμαι ἀποδείκνυμι , ὡς ὁ πρόκειμαι μόριον διά ὁ ἐξαιρετός σύνταξις , λέγω ὁ προθετικός , ὁ ὀνομασία ἀποφέρω . ἔνθεν γάρ καί ὁ ἀπό ὁ Στοά προθετικός καλέω σύνδεσμος ὁ πρόθεσις , ἀγαθός ἡγέομαι ἀπό ὁ ἐξαιρετός σῦς - τάξις ὁ ὀνομασία τίθημι ἤ ἀπό ὁ δύναμις , καθά ὁ τε συναπτικός καί συμπλεκτικός καί ὁ ὑπόλοιπος . οὐ δή οὖν ὁ ἄλλος μέρος ὁ λόγος ἐξαιρετός σύνταξις τυγχάνω , ἵνα πρός ὁ μετατίθημι κατηγορέω καί ὁ μετάθεσις .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.6
( τὰ γοῦν θέϲιν εἰληχότα μοναδικὴν οὐδὲ μετατίθεται τῆϲ τάξεωϲ , ἵνα καὶ τῆϲ ἀμφιβολίαϲ ἐπικοινωνήϲῃ , ὡϲ ἐπὶ ϲυνδέϲμων μὲν ὁ ἤτοι προτακτικὸϲ καὶ οὔποτε ὑποτακτικόϲ , ἐπὶ δὲ ῥημάτων τὰ καλούμενα ὑποτακτικὰ ῥήματα οὔποτε χωρὶϲ ὑποταγῆϲ ἐϲτι τῆϲ τάξεωϲ τῶν ἐπιζευκτικῶν ϲυνδέϲμων . ἀλλ’ οὐδὲ αἱ καλούμεναι ἐγκλιτικαὶ ἀντωνυμίαι δίχα μορίων λέγονται τῶν πρὸϲ ἃ ἐγκεκλιμέναι εἰϲίν , τίμηϲόν με , δόϲ μοι . οὐδὲ γὰρ παραδεκτέοϲ ἐκεῖνοϲ ὁ λόγοϲ , ὁ εἰρημένοϲ ἐν τῷ περὶ ἄρθρων Τρύφωνοϲ { p 25 Vels . } , ὡϲ τὰ ὑποτακτικά ποτε ἄρθρα προτακτικὰ γίνεται ἐν τῷ ὅϲ ἆν ἔλθῃ μεινάτω με · τίνοϲ γὰρ πτωτικοῦ προετάγη ; πῶϲ δέ γε ὑποτακτικὸν τὸ τοιοῦτον ἄρθρον οὐκ ἀναπολοῦν τὸ προῦποκείμενον ὄνομα , τοὐναντίον δὲ ἀοριϲτούμενον κατ’ ἀρχὴν τῶν λόγων , οὐ μὴν μόνον , ἀλλ’ οὐδ’ ἐν πτωτικῷ τὸ ὅϲτιϲ · ἐχρῆν γὰρ καὶ τῶν ἄλλων πτωτικῶν καὶ μὴ ἀοριϲτουμένων προτάϲϲεϲθαι , ἐν οἰϲ καὶ αὐτὸ ϲυναοριϲτοῦται πλέον τοῦ τίϲ , ὅπερ ἐναντιώτατόν ἐϲτιν τῶν ἄρθρων · τὰ γὰρ ἀοριϲτωδῶϲ ποτε νοούμενα ἡ τοῦ ἄρθρου παράθεϲιϲ ὑπὸ ὁριϲμὸν τοῦ προϲώπου ἄγει , ὁ ἄνθρωποϲ παρεγένετο , τὸν ποιητὴν ἐθαύμαϲα ) . —
Lemmas: ( ὁ γοῦν θέσις λαγχάνω μοναδικός οὐδέ μετατίθημι ὁ τάξις , ἵνα καί ὁ ἀμφιβολία ἐπικοινωνέω , ὡς ἐπί σύνδεσμος μέν ὁ ἤτοι προτακτικός καί οὔποτε ὑποτακτικός , ἐπί δέ ῥῆμα ὁ καλέω ὑποτακτικός ῥῆμα οὔποτε χωρίς ὑποταγή εἰμί ὁ τάξις ὁ ἐπιζευκτικός σύνδεσμος . ἀλλά οὐδέ ὁ καλέω ἐγκλιτικός ἀντωνυμία δίχα μόριον λέγω ὁ πρός ὅς ἐγκλίνω εἰμί , τιμάω ἐγώ , δίδωμι ἐγώ . οὐδέ γάρ παραδεκτέος ἐκεῖνος ὁ λόγος , ὁ λέγω ἐν ὁ περί ἄρθρον Τρύφων { p 25 Vels . } , ὡς ὁ ὑποτακτικός ποτέ ἄρθρον προτακτικός γίγνομαι ἐν ὁ ὅς ἄν ἔρχομαι μένω ἐγώ · τίς γάρ πτωτικός προτάσσω ; πῶς δέ γε ὑποτακτικός ὁ τοιοῦτος ἄρθρον οὐ ἀναπολέω ὁ προυπόκειμαι ὄνομα , ἐναντίος δέ ἀοριστέω κατά ἀρχή ὁ λόγος , οὐ μήν μόνος , ἀλλά οὐδέ ἐν πτωτικός ὁ ὅστις · χρή γάρ καί ὁ ἄλλος πτωτικός καί μή ἀοριστέω προτάσσω , ἐν οἶς καί αὐτός συναοριστόω πολύς ὁ τίς , ὅς ἐναντίος εἰμί ὁ ἄρθρον · ὁ γάρ ἀοριστώδης ποτέ νοέω ὁ ὁ ἄρθρον παράθεσις ὑπό ὁρισμός ὁ πρόσωπον ἄγω , ὁ ἄνθρωπος παραγίγνομαι , ὁ ποιητής θαυμάζω ) . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.7
αἱ δὴ οὖν προθέϲειϲ οὐ κατάρξαϲαι τῶν λέξεων ὁμόλογον ἔχουϲιν τὴν μετάθεϲιν , κἆν τὰ δευτερεύοντα ἦ μετατεθειμένα κατὰ τὴν ἀρχήν · πάλιν γὰρ αὐταὶ δεύτεραι γενόμεναι καὶ τῆϲ δεούϲηϲ τάξεωϲ ϲτερούμενmι ὁμολογοῦϲιν μετατεθεῖϲθαι . γελοῖον οὖν μοι δοκεῖ τὸ ζητεῖν πότερον αὗταί εἰϲιν αἱ μετατιθέμεναι ἢ τὰ ταύταιϲ δευτερεύοντα μόρια .
Lemmas: ὁ δή οὖν πρόθεσις οὐ κατάρχω ὁ λέξις ὁμόλογος ἔχω ὁ μετάθεσις , ἐάν ὁ δευτερεύω ἤ μετατίθημι κατά ὁ ἀρχή · πάλιν γάρ αὐτός δεύτερος γίγνομαι καί ὁ δέω τάξις στερέω ὁμολογέω μετατίθημι . γέλοιος οὖν ἐγώ δοκέω ὁ ζητέω πότερος οὗτος εἰμί ὁ μετατίθημι ἤ ὁ οὗτος δευτερεύω μόριον .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.8
Ἔcτι δὲ καὶ ὑπὲρ τῆϲ ἀμειβομένηϲ τάϲεωϲ κατ’ αὐτὰϲ φάναι , 5 De De anastrophe accentus praepositionus . ὡϲ τὸ πρῶτον καὶ ἐν ἄλλοιϲ μέρεϲι τοῦ λόγου ἐξαίρετά τινα παρέπεται , ἃ οὐ πάντωϲ ϲυμφερόμενα τοῖϲ ἄλλοιϲ ἄπορα καταϲτήϲεται , ὥϲ γε ἔϲτιν ἐπινοῆϲαι ἐπὶ τῶν ἐγκλιτικῶν μορίων καὶ ἔτι ἐπὶ τῶν πυϲμάτων κατὰ βαρεῖαν τάϲιν καὶ τῶν ἀορίϲτων κατ’ ὀξεῖαν . οὐ δὴ οὖν ἀπψδὸν τὸ τὴν πρόθεϲιν διτονεῖν , ὅπερ ἐπικοινωνεῖ καὶ ἀντωνυμίαιϲ ἐγκλινομέναιϲ καὶ ὀρθοτονουμέναιϲ , τῷ ωϲ ἐν ἀρχῇ τιθεμένῳ καὶ ἐν μέϲῃ λέξει , καθὸ περιϲπᾶται , παραπληρωματικῷ τῷ η περιϲπωμένῳ μὲν καῖ ἀρχὴν τῶν λόγων , οὐ μὴν κατὰ τὰϲ ὑποτακτικὰϲ ϲυντάξειϲ , ὡϲ ἐν τῷ τί ἤ δὲ ϲὺ νόϲφιν ἀπ’ ὄλλων { Ο 244 } , ὅτι κάλλιϲτον ἢ κατὰ Ξάνθιππον { ? } . ἔϲτι καὶ ἄλλα ἐπινοῆϲαι μυρία . —
Lemmas: Ἔτι δέ καί ὑπέρ ὁ ἀμείβω τάσις κατά αὐτός φημί , 5 De De anastrophe accentus praepositionus . ὡς ὁ πρῶτος καί ἐν ἄλλος μέρος ὁ λόγος ἐξαιρετός τις παρέπομαι , ὅς οὐ πάντως συμφέρω ὁ ἄλλος ἄπορος καθίστημι , ὡς γε εἰμί ἐπινοέω ἐπί ὁ ἐγκλιτικός μόριον καί ἔτι ἐπί ὁ πύσμα κατά βαρύς τάσις καί ὁ ἀόριστος κατά ὀξύς . οὐ δή οὖν ἀποδίδωμι ὁ ὁ πρόθεσις διτονέω , ὅς ἐπικοινωνέω καί ἀντωνυμία ἐγκλίνω καί ὀρθοτονέω , ὁ ως ἐν ἀρχή τίθημι καί ἐν μέσος λέξις , καθό περισπάω , παραπληρωματικός ὁ η̅ περισπάω μέν καί ἀρχή ὁ λόγος , οὐ μήν κατά ὁ ὑποτακτικός σύνταξις , ὡς ἐν ὁ τίς ἤ δέ σύ νόσφι ἀπό ὄλλω { ὁ 244 } , ὅτι καλῶς ἤ κατά Ξάνθιππος { ? } . εἰμί καί ἄλλος ἐπινοέω μυρίος . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.9
Μήποτε δὲ καὶ δεόντωϲ τὸ διϲϲὸν τοῦ τόνου παρέπεται . τὰ μὲν γὰρ ἄλλα μέρη τοῦ λόγου μίαν ἔχει ϲύνταξιν ἐφ’ ἣην καὶ φέρεται , ὡϲ τὰ ἐπιρρήματα ἔπειϲι τοῖϲ ῥήμαϲι , κἄν μεταξὺ μέρη λόγου πλείονα πίπτῃ , τὰ δὲ ἄρθρα ὡϲ πρὸϲ τὰ πτωτικά , τά τε ὀνόματα ἐπὶ τὰ ϲυνόντα τῶν ῥημάτων , καὶ αὐτῶν τῶν ῥημάτων ὑποϲτροφὴν ποιουμένων ὡϲ πρὸϲ τὰ ὀνόματα ἢ πρὸϲ τὰ ἀντωνυμικά , ἅπερ πάλιν ἀντὶ ὀνομάτων παρολαμβάνεται · αἱ μέντοι προθέϲειϲ δύο ϲυντάξειϲ ἀναδεξάμεναι , τήν τε πρὸϲ τὰ ὀνόματα καὶ ἔτι πρὸϲ τὰ ἐήματα , δεόντωϲ παραδέξονται καὶ τὸ ἐναλλαϲϲόμενον τοῦ τόνου , ὅπερ ὑποϲτρέφον διὰ τῆϲ τάϲεωϲ ϲυϲϲημαίνει καὶ τὸ ἀναβιβαζόμενον τῆϲ προθέϲεωϲ , ἐπιμένον δὲ κατὰ τὴν ἰδίαν τάϲιν ϲημαίνει καὶ τὴν δέουϲαν ϲύνταξιν τῆϲ προθέϲεωϲ . —
Lemmas: μήποτε δέ καί δεόντως ὁ δισσός ὁ τόνος παρέπομαι . ὁ μέν γάρ ἄλλος μέρος ὁ λόγος εἷς ἔχω σύνταξις ἐπί εἰμί καί φέρω , ὡς ὁ ἐπίρρημα ἔπειμι ὁ ῥῆμα , ἐάν μεταξύ μέρος λόγος πολύς πίπτω , ὁ δέ ἄρθρον ὡς πρός ὁ πτωτικός , ὁ τε ὄνομα ἐπί ὁ σύνειμι ὁ ῥῆμα , καί αὐτός ὁ ῥῆμα ὑποστροφή ποιέω ὡς πρός ὁ ὄνομα ἤ πρός ὁ ἀντωνυμικός , ὅς πάλιν ἀντί ὄνομα παρολαμβανω · ὁ μέντοι πρόθεσις δύο σύνταξις ἀναδέχομαι , ὁ τε πρός ὁ ὄνομα καί ἔτι πρός ὁ ἦμαρ , δεόντως παραδέχομαι καί ὁ ἐναλλάσσω ὁ τόνος , ὅς ὑποστρέφω διά ὁ τάσις συσσημαίνομαι καί ὁ ἀναβιβάζω ὁ πρόθεσις , ἐπιμένω δέ κατά ὁ ἴδιος τάσις σημαίνω καί ὁ δέω σύνταξις ὁ πρόθεσις . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.10
τὸ γοῦν θάκην κάτα κοιρανέουϲι { α 24 } διὰ τοῦ ἀρκτικοῦ τόνου , λέγω τῆϲ ἀναϲτροφῆϲ , ϲυϲϲημαίνει καὶ τὸ ἀναβιβαζόμενον τῆϲ προέϲεωϲ , οὐχ οὕτωϲ δὲ ἔχον ϲύνταξιν τὴν ἐπὶ τὸ ῥῆμα παραδέχεται . καὶ ἕνεκα τούτου εὐπαράδεκτοϲ καὶ ἡ διϲϲὴ τάϲιϲ τῶν προθέϲεων . ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ καὶ ἐπὶ τοῦ εύρε δὲ Πατρόκλῳ πέρι κείμενον ὃν φίλον υἱόν { T 4 } , καὶ γὰρ ὅτε πρώτιϲτον ἐμοῖϲ ἔπι δέλτον ἔθηκα γοόναϲιν { Csimachi ? frgm.anon . 261,II 752 OSchn . } . καὶ ἔτι ἐν δυϲὶν ὀνόμαϲι , μόχn ἔνι κυδιανείρᾳ { Z 124 . H 113 . Θ 448 . 391 } , ποταμῷ ἔπι δινήεντι { Θ 490 } , ποταμοῦ ὄπο ελλήεντοϲ { B 659 . 839 . Μ 97 . 0 531 } . ὑπὲρ ὦν τῆϲ διαφορᾶϲ κατὰ τὸ δέον ἐκθηϲόμεθα , ἐν ῷ καὶ παραϲτήϲομεν γὰρ νῦν προκείμενον ἡμῖν ἐϲτιν παραϲτῆϲαι , ὡϲ ἀναγκαίωϲ οἱ ϲτοιχειωταὶ ἐπενόηϲαν τὴν ἐπ’ αὐταῖϲ γενομένην διϲϲὴν τάϲιν , ὁμολόγωϲ καὶ τῶν φωνῶν προευθετιϲμένων εἰϲ τὸν προκείμενον λόγον , εἴγε ἁπάϲαιϲ παρεπόμενόν ἐϲτιν τὸ ὀξύνεϲθαι , τῶν ἄλλων μερῶν τοῦ λόγου ποικιλω τερῶν ὄντων κατὰ τὰϲ τάϲειϲ · οὐ γὰρ τὸ μεταπῖπτον τῆϲ τάϲεωϲ εἰϲ τὸν αὐτὸν εὐθετιϲμὸν ὑπῆρχεν , ὅϲ γε καὶ παρηκολούθει ταῖϲ προθέϲεϲιν . —
Lemmas: ὁ γοῦν θήκη κατά κοιρανέω { α 24 } διά ὁ ἀρκτικός τόνος , λέγω ὁ ἀναστροφή , συσσημαίνομαι καί ὁ ἀναβιβάζω ὁ πρόεσις , οὐ οὕτως δέ ἔχω σύνταξις ὁ ἐπί ὁ ῥῆμα παραδέχομαι . καί ἕνεκα οὗτος εὐπαράδεκτος καί ὁ δισσός τάσις ὁ πρόθεσις . ὁ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ εὑρίσκω δέ Πάτροκλος περί κεῖμαι ἑός φίλος υἱός { T 4 } , καί γάρ ὅτε πρῶτος ἐμός ἐπί δέλτος τίθημι γοόνασιν { Csimachi ? frgm.anon . 261,II 752 OSchn . } . καί ἔτι ἐν δύο ὄνομα , μόσχ ἐν κυδιάνειρα { Z 124 . H 113 . Θ 448 . 391 } , ποταμός ἐπί δινήεις { Θ 490 } , ποταμός οπός ελλήεντος { B 659 . 839 . Μ 97 . 0 531 } . ὑπέρ ὅς ὁ διαφορά κατά ὁ δέω ἐκτίθημι , ἐν ὅς καί παρίστημι γάρ νῦν πρόκειμαι ἐγώ εἰμί παρίστημι , ὡς ἀναγκαῖος ὁ στοιχειωτής ἐπινοέω ὁ ἐπί αὐτός γίγνομαι δισσός τάσις , ὁμόλογος καί ὁ φωνή προευθετίζω εἰς ὁ πρόκειμαι λόγος , εἰ ἅπας παρέπομαι εἰμί ὁ ὀξύνω , ὁ ἄλλος μέρος ὁ λόγος ποικίλος τέρας εἰμί κατά ὁ τάσις · οὐ γάρ ὁ μεταπίπτω ὁ τάσις εἰς ὁ αὐτός εὐθετισμός ὑπάρχω , ὅς γε καί παρακολουθέω ὁ πρόθεσις . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.11
Διὰ τοῦτο καὶ ἐπεκτεινόμεναι ϲυνέλκουϲι κατὰ τὸ τέλοϲ τὴν ὀξεῖαν , ὡϲ ἔχει ἡ ἐνί καὶ ἡ προτί . — διὰ τοῦτο οὐδ’ οἱ περὶ τὸν Ἀλριϲτοφάνη ἠξίωϲαν βαρύνειν τὰ μόρια κατὰ τὴν Αἰολίδα διάλεκτον , ἵνα μὴ τὸ ἴδιον τῆϲ προθέϲεωϲ ἀποϲτήϲωϲιν , λέγω τὴν ἀναϲτροφήν · εἰ γὰρ καὶ ἐβαρύνθηϲαν , ἀνθελκόμεναι ἀπὸ τῆϲ τοῦ ῥήματοϲ ϲυντάξεωϲ ἢ τοῦ διὰ τὸ αὐτὸ καὶ κατ’ ἀρχὴν καὶ κατὰ τέλοϲ βραχεῖαι · ὁ γὰρ βραχὺϲ χρόνοϲ εὐμετάθετοϲ κατὰ τάϲιν , ὅπου γε καὶ ἡ Αἰολὶϲ μετατιθεῖϲα τοὺϲ τόνουϲ τοὺϲ κατὰ τὸ τέλοϲ ἐκ βραχείαϲ ϲυλλαβῆϲ μετατίθηϲι κατὰ τὸ πλέον . πλεονάϲαϲαι οὖν χρόνῳ ἐλλείπουϲι καὶ τῇ ἀναϲτροφῇ , ὡωϲ ἡ καταί , ὑπαί καὶ αἱ τοιαῦται . Ἀλλ’ οὐ πᾶϲαι ἀναϲτρέφονται . οὐδὲ γὰρ πᾶϲα ἀντωνυμία καὶ ἐγκλίνεται καὶ ὀρθοτονεῖται , ἀλλ’ ἐπὶ τὸ πλέον ταύταιϲ παρέπεται · οὐδὲ πάντα τὰ πύϲματα ἐν βαρείᾳ ἐϲτὶ τάϲει , ἀλλ’ οὐδὲ ἄλλα πλεῖϲτα ἐξωμάλιϲται .
Lemmas: διά οὗτος καί ἐπεκτείνω συνέλκω κατά ὁ τέλος ὁ ὀξύς , ὡς ἔχω ὁ ἐν καί ὁ πρός . — διά οὗτος οὐδέ ὁ περί ὁ αλριστοφανος ἀξιόω βαρύνω ὁ μόριον κατά ὁ Αἰολεύς διάλεκτος , ἵνα μή ὁ ἴδιος ὁ πρόθεσις ἀφίστημι , λέγω ὁ ἀναστροφή · εἰ γάρ καί βαρύνω , ἀνθέλκω ἀπό ὁ ὁ ῥῆμα σύνταξις ἤ ὁ διά ὁ αὐτός καί κατά ἀρχή καί κατά τέλος βραχύς · ὁ γάρ βραχύς χρόνος εὐμετάθετος κατά τάσις , ὅπου γε καί ὁ Αἰολίς μετατίθημι ὁ τόνος ὁ κατά ὁ τέλος ἐκ βραχύς συλλαβή μετατίθημι κατά ὁ πολύς . πλεονάζω οὖν χρόνος ἐλλείπω καί ὁ ἀναστροφή , ὡως ὁ καταί , ὑπό καί ὁ τοιοῦτος . ἀλλά οὐ πᾶς ἀναστρέφω . οὐδέ γάρ πᾶς ἀντωνυμία καί ἐγκλίνω καί ὀρθοτονέω , ἀλλά ἐπί ὁ πολύς οὗτος παρέπομαι · οὐδέ πᾶς ὁ πύσμα ἐν βαρύς εἰμί τάσις , ἀλλά οὐδέ ἄλλος πολύς ἐξομαλίζω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.12
Προτιθέμεναι δὴ τῶν τοῦ λόγου μερῶν ἢ κατὰ ϲύνθεϲίν εἰϲιν ἢ κατὰ παράθεϲιν . Ἐν μὲν οὖν ταῖϲ εὐθείαιϲ τῶν πτωτικῶν καὶ ἔτι ταῖϲ ϲυνυπαρχούϲαιϲ κλητικαῖϲ οὐκ ἔϲτι τὴν παράθεϲιν τῶν προθέϲεων ἐπινοῆϲαι . πρόδηλον γὰρ ὅτι τὸ ϲύνοικοϲ , ἐπίκουροϲ , ϲύνδουλοϲ , ὑπέρδουλοϲ , πάροικοϲ , μέτοικοϲ , ἔκδηλοϲ , ἀνάδρομοϲ , περίοπτοϲ , περιφόρητοϲ ϲύνθεϲιν τὴν τῶν μερῶν ἀνεδέξαντο , οὐ μόνον διὰ τὸν ἀναδραμότα τόνον κατὰ τὴν ϲύνθεϲιν ( ἐπεὶ καὶ τινά γε ϲυνεφύλαξε τὴν αὐτὴν τάϲιν καὶ οὐ τῇ μονῇ τοῦ τόνου ἀπολύεται τῆϲ ϲυνθέϲεωϲ , ὡϲ ἔχει τὸ περικλυτόϲ , ἀναδρομή , ϲυνοχή , καταμονή , ἄλλα πλεῖϲτα ) , ἀλλὰ καὶ ἐκ τοῦ ϲυνυπάρχειν κατὰ πάντα ϲχηματιϲμὸν τὴν πρόθεϲιν , ὅπερ οὐ παρεπόμενόν ἐϲτι ταῖϲ ἐκ παραθέϲεωϲ , ὡϲ ἔχει τὸ κατὰ Κτηϲιφῶντοϲ , ὑπὲρ Ἀριϲτάρχου , οὐ ϲυμφερόμενα κατὰ πᾶϲαν πτῶϲιν διὰ τῆϲ αὐτῆϲ ϲυντάξεωϲ · τά γε μὴν προεκκείμενα κατὰ τὴν εὐθεῖαν κατὰ πᾶϲαν πτῶϲιν ϲύνεϲτιν .
Lemmas: προτίθημι δή ὁ ὁ λόγος μέρος ἤ κατά σύνθεσις εἰμί ἤ κατά παράθεσις . ἐν μέν οὖν ὁ εὐθεῖα ὁ πτωτικός καί ἔτι ὁ συνυπάρχω κλητικός οὐ εἰμί ὁ παράθεσις ὁ πρόθεσις ἐπινοέω . πρόδηλος γάρ ὅτι ὁ σύνοικος , ἐπίκουρος , σύνδουλος , ὑπέρδουλος , πάροικος , μέτοικος , ἔκδηλος , ἀνάδρομος , περίοπτος , περιφόρητος σύνθεσις ὁ ὁ μέρος ἀναδέχομαι , οὐ μόνος διά ὁ ἀνατρέχω τόνος κατά ὁ σύνθεσις ( ἐπεί καί τις γε συμφυλάσσω ὁ αὐτός τάσις καί οὐ ὁ μονή ὁ τόνος ἀπολύω ὁ σύνθεσις , ὡς ἔχω ὁ περικλυτός , ἀναδρομή , συνοχή , καταμονή , ἄλλος πολύς ) , ἀλλά καί ἐκ ὁ συνυπάρχω κατά πᾶς σχηματισμός ὁ πρόθεσις , ὅς οὐ παρέπομαι εἰμί ὁ ἐκ παράθεσις , ὡς ἔχω ὁ κατά Κτησιφῶν , ὑπέρ Ἀρίσταρχος , οὐ συμφέρω κατά πᾶς πτῶσις διά ὁ αὐτός σύνταξις · ὁ γε μήν προέκκειμαι κατά ὁ εὐθεῖα κατά πᾶς πτῶσις σύνειμι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.13
Ἀλλὰ μὴν ἔτι κἀκ τῆϲ τοῦ ἄρθρου παραθέϲεωϲ . πρωτευούϲῃ γὰρ τῇ προθέϲει κατὰ παράθεϲιν παραχωρεῖ τῆϲ προθέϲεωϲ , μετιὸν ἐφ’ ὃ ϲυνήρτηται · οὐ μὴν ἢν ϲύνθεϲιϲ ᾖ , εἴγε μέροϲ ὀνόματοϲ γενομένη ἕξει προκείμενον τὸ καλούμενον προτακτικὸν ἄρθρον τῶν ὀνομάτων . τοῦ μὲν προτέρου περὶ Ἀριϲτάρχου περὶ τοῦ Ἀριϲτάρχου , κατὰ Κτηϲιφῶντοϲ κατὰ τοῦ Κτηϲιφῶντοϲ , περὶ ϲτεφάνου περὶ τοῦ ϲτεφάνου , τοῦ δὲ δευτέρου ὁ περικλυτόϲ , ὁ ϲύνδουλοϲ , ὁ μέτοικοϲ . ἕνεκα τοῦ τοιούτου καὶ τὰ ὑπ’ ἀμφιβολίαν πίπτοντα ἐκλύεται τοῦ ἀμφιβόλου προϲλαβόντα τὰ ἄρθρα · διοίϲει γὰρ τὸ παρὰ τοῦ νόμου , παρὰ τοῦ φέροντοϲ τῶν τοιούτων τοῦ παραφέροντοϲ , τοῦ παρανόμου , ὑπὲρ ὡν καὶ ἀλλαχόθι ἡμῖν ἠκρίβωται .
Lemmas: ἀλλά μήν ἔτι ἐκ ὁ ὁ ἄρθρον παράθεσις . πρωτεύω γάρ ὁ πρόθεσις κατά παράθεσις παραχωρέω ὁ πρόθεσις , μετέρχομαι ἐπί ὅς συναρτάω · οὐ μήν ἐάν σύνθεσις εἰμί , εἰ μέρος ὄνομα γίγνομαι ἔχω πρόκειμαι ὁ καλέω προτακτικός ἄρθρον ὁ ὄνομα . ὁ μέν πρότερος περί Ἀρίσταρχος περί ὁ Ἀρίσταρχος , κατά Κτησιφῶν κατά ὁ Κτησιφῶν , περί στέφανος περί ὁ στέφανος , ὁ δέ δεύτερος ὁ περικλυτός , ὁ σύνδουλος , ὁ μέτοικος . ἕνεκα ὁ τοιοῦτος καί ὁ ὑπό ἀμφιβολία πίπτω ἐκλύω ὁ ἀμφίβολος προσλαμβάνω ὁ ἄρθρον · διαφέρω γάρ ὁ παρά ὁ νόμος , παρά ὁ φέρω ὁ τοιοῦτος ὁ παραφέρω , ὁ παράνομος , ὑπέρ ὅς καί ἀλλαχόθι ἐγώ ἀκριβόω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.14
Ἕθεν ἕν μέροϲ λόγου ποιήϲει τὸ προπροκυλινδόμενοϲ { Χ 221 . 525 , ὑποπεπτηῶτεϲ { B 312 } · μέροϲ τε λέξεωϲ ἄν εἴη ἡ κατά ἐν τῷ λέων κατὰ ταῦρον ἐδηδώϲ { P 542 } ἤπερ λόγου , εἴγε τὰ μέρη τοῦ λόγου ἐκ παραθέϲεωϲ νοεῖται , οὐκ ἐκ ϲυνθέϲεωϲ διιϲτανόμενα , καθότι καὶ ἐν ἄλλοιϲ δεδείξεται τὸ τοιοῦτον . ἀλλ’ οὐδὲ τὸ γέλαϲϲε δὲ πᾶϲα περὶ χθών { Τ 362 } παράκειται τῇ εὐθείᾳ κατὰ λόγον τὸν τῆϲ προθέϲεωϲ , ἐπιρρήματοϲ δὲ τοῦ πέριξ · ἢ καθ’ ὑπερβατόν ἐϲτι πρὸϲ τὴν τοῦ ῥήματοϲ ϲύνοδον , ἵνα ᾖ περιεγέλαϲε περιϲϲῶϲ ἐλαμπρύνθη . τὴν γὰρ ϲύνθετον ϲχέϲιν ἀπείργει καὶ ἡ τάϲιϲ , ὅτι μηδὲ ἀνεβίβαϲε τὸν τόνον ὡϲ τὸ αὐτόχθων καὶ ἐνοϲίχθων , καὶ ἡ τοῦ ϲημαινομένου ἔννοια · μένει γὰρ ἔτι τὸ θηλυκὸν ὄνομα , τῆϲ ϲυνθέϲεωϲ μεταβατικὸν ἐχούϲηϲ τὸν λόγον · οὐ γὰρ δή γε ἐν τῷ αὐτόχθων καὶ ἐνοϲίχθων ἡ γῆ νοεῖται , ὁ δ’ ἐκ γῆϲ γενόμενοϲ ἢ τῆϲ γῆϲ ἐπικρατῶν .
Lemmas: ὅς εἷς μέρος λόγος ποιέω ὁ προπροκυλίνδομαι { Χ 221 . 525 , ὑποπίπτω { B 312 } · μέρος τε λέξις ἄν εἰμί ὁ κατά ἐν ὁ λέων κατά ταῦρος ἐσθίω { P 542 } ἤ λόγος , εἰ ὁ μέρος ὁ λόγος ἐκ παράθεσις νοέω , οὐ ἐκ σύνθεσις διιστάνω , καθότι καί ἐν ἄλλος δείκνυμι ὁ τοιοῦτος . ἀλλά οὐδέ ὁ γελάω δέ πᾶς περί χθών { Τ 362 } παράκειμαι ὁ εὔθεια κατά λόγος ὁ ὁ πρόθεσις , ἐπίρρημα δέ ὁ πέριξ · ἤ κατά ὑπερβατός εἰμί πρός ὁ ὁ ῥῆμα σύνοδος , ἵνα εἰμί περιγελάω περισσός λαμπρύνω . ὁ γάρ σύνθετος σχέσις ἀπείργω καί ὁ τάσις , ὅτι μηδέ ἀναβιβάζω ὁ τόνος ὡς ὁ αὐτόχθων καί ἐνοσίχθων , καί ὁ ὁ σημαίνω ἔννοια · μένω γάρ ἔτι ὁ θηλυκός ὄνομα , ὁ σύνθεσις μεταβατικός ἔχω ὁ λόγος · οὐ γάρ δή γε ἐν ὁ αὐτόχθων καί ἐνοσίχθων ὁ γῆ νοέω , ὁ δέ ἐκ γῆ γίγνομαι ἤ ὁ γῆ ἐπικρατέω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.15
Καὶ ἡ μὲν τοιαύτη παράθεϲιϲ ἁπλῆϲ ἔχεται τηρήϲεωϲ , τό γε μὴν ἐξεργαϲτικὸν τοῦ λόγου φυϲικωτέραν ἐνδείκνυται τήρηϲιν . αἱ εὐθεῖαι καὶ αἱ κλητικαὶ ἓν πρόϲωπον δηλοῦϲι μετὰ τῶν ϲυνόντων ῥημάτων , Τρόφων ἀναγινώϲκει — Τρύφων ἀναγίνωϲκε . Τρόφων παρα λαμβάνει — Τρύφων παραλάμβανε , τῶν ἄλλων πτώϲεων ἐν δυϲὶ προϲώποιϲ νοουμένων , Τρύφωνι λέγει , ρύφωνα φιλεῖ , Τρύφωνοϲ ἀκούει , ὁμολόγωϲ εὐθειῶν ἔξωθεν προϲγινομένων . τούτων δὴ δεδειγμένων κατὰ ϲύνταξιν τὴν προϲήκουϲαν οὐκ ἄν δυνηθείη ἐν παραθέϲει ἡ πρόθεϲιϲ τῆϲ εὐθείαϲ ποτὲ εἶναι , πρῶτον ὅτι τὸ ἐκ τῶν προθέϲεων ϲυνδηλούμενον ἐπιδέχεται ἡ ἐκ τοῦ ῥήματοϲ παρυφιϲταμένη ϲχέϲιϲ . ἔϲτω γάρ τι Πλάτων , ἔϲτω δέ τι καὶ βαίνει , καὶ πρόθεϲίϲ τιϲ ἡ ἔν , ἡ ϲύν , ἡ κατά , ἡ ἀνά ἢ ἄλλη τιϲ τῶν τοιούτων · ἣ οὐκ ἐπ’ ὄλλο νεύϲει μέροϲ λόγου ἢ τὸ δυνάμενον τὴν ἐξ αὐτῶν ϲχέϲιν ἀναδέξαϲθαι . καὶ δὴ ἐμπλάτων μὲν οὐ γενήϲεται , τὸ δὲ ἐμβαίνει · οὐδὲ τὸ ϲυμπλάτων , τὸ δὲ ϲυμβαίνει , διαβαίνει , περιβαίνει . ἕνεκά γε τοῦ τοιούτου ἑνὸϲ ὄντοϲ προϲώπου τοῦ ὅλου , λέγω τοῦ Πλάτων βαίνει , τὸ προϲγινόμενον ἔξωθεν προθετικὸν ἐπὶ τὸ ῥῆμα νεύϲει , ὡϲπερεὶ προτακτικὸν ϲτοιχεῖον πρὸ ὑποτακτικοῦ κειϲόμενον . —
Lemmas: καί ὁ μέν τοιοῦτος παράθεσις ἁπλόος ἔχω τήρησις , ὁ γε μήν ἐξεργαστικός ὁ λόγος φυσικός ἐνδείκνυμι τήρησις . ὁ εὐθεῖα καί ὁ κλητικός εἷς πρόσωπον δηλόω μετά ὁ σύνειμι ῥῆμα , Τρόφων ἀναγιγνώσκω — Τρύφων ἀναγιγνώσκω . Τρόφων παρά λαμβάνω — Τρύφων παραλαμβάνω , ὁ ἄλλος πτῶσις ἐν δύο πρόσωπον νοέω , Τρύφων λέγω , ρυφωνη φιλέω , Τρύφων ἀκούω , ὁμόλογος εὐθεῖα ἔξωθεν προσγίγνομαι . οὗτος δή δείκνυμι κατά σύνταξις ὁ προσήκω οὐ ἄν δύναμαι ἐν παράθεσις ὁ πρόθεσις ὁ εὐθεῖα ποτέ εἰμί , πρῶτος ὅτι ὁ ἐκ ὁ πρόθεσις συνδηλόω ἐπιδέχομαι ὁ ἐκ ὁ ῥῆμα παρυφίστημι σχέσις . εἰμί γάρ τις Πλάτων , εἰμί δέ τις καί βαίνω , καί πρόθεσις τις ὁ ἐν , ὁ σύν , ὁ κατά , ὁ ἀνά ἤ ἄλλος τις ὁ τοιοῦτος · ὁ οὐ ἐπί Όλλο νεύω μέρος λόγος ἤ ὁ δύναμαι ὁ ἐκ αὐτός σχέσις ἀναδέχομαι . καί δή ἐμπλάτω μέν οὐ γίγνομαι , ὁ δέ ἐμβαίνω · οὐδέ ὁ συμπλάτω , ὁ δέ συμβαίνω , διαβαίνω , περιβαίνω . ἕνεκα γε ὁ τοιοῦτος εἷς εἰμί πρόσωπον ὁ ὅλος , λέγω ὁ Πλάτων βαίνω , ὁ προσγίγνομαι ἔξωθεν προθετικός ἐπί ὁ ῥῆμα νεύω , ὡσπερεί προτακτικός στοιχεῖον πρό ὑποτακτικός κεῖμαι . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.16
( Ἕφαμεν γὰρ καὶ κατὰ τὰϲ ἀρχὰϲ τῆϲ ἐκδόϲεωϲ , ὡϲ τὰ ϲτοιχεῖα τοῦ λόγου τὸν αὐτὸν τρόπον ἐπέχει τοῖϲ ϲτοιχείοιϲ τῆϲ λέξεωϲ · καὶ ὡϲ ἔϲτι προτακτικὰ ϲτοιχεῖα ϲτοιχείων καὶ οὐχ ἅπαντα ἁπάντων , οὕτωϲ καὶ λέξειϲ προτακτικαὶ οὖϲαι οὐχ ἁπάντων προτετάξονται , τῶν γε μὴν δυναμένων τὴν ἐξ αὐτῶν ϲύνταξιν ἀναδέξαϲθαι . φέρε γάρ που ϲυλλαβὴν εἶναι τοιαύτην , τὴν τρα , τὴν κλα , καὶ ἐπιέναι τὸ ϲ · οὐ δὴ προϲχωρεῖ πρὸ τοῦ ρ ἢ πρὸ τοῦ λ · οὐ γὰρ δὴ τούτων προτακτικὸν τὸ ϲ , τοῦ γε μὴν κ καὶ τ , καὶ οὕτωϲ τὸ ϲκλα καὶ ϲτρα ϲυντετάξεται . φέρε δὴ καὶ εἶναί τι Τῖρυϲ , καὶ τούτῳ προϲτίθεται τὸ ν , λέγω κατὰ τὸ τέλοϲ · οὐ δὴ προϲκείϲεται μετὰ τὸ ϲ , καίτοι τελικὸν ὄν πολλῆϲ λέξεωϲ , καθὸ τὸ ϲ τοῦ ν οὐ προηγεῖται , ἀνά - παλιν μέντοι , ὥϲ γε παρ’ Ἀργείοιϲ πάμπολλόϲ ἐϲτιν ἡ τοιαύτη ϲύνταξιϲ . )
Lemmas: ( φημί γάρ καί κατά ὁ ἀρχή ὁ ἔκδοσις , ὡς ὁ στοιχεῖον ὁ λόγος ὁ αὐτός τρόπος ἐπέχω ὁ στοιχεῖον ὁ λέξις · καί ὡς εἰμί προτακτικός στοιχεῖον στοιχεῖον καί οὐ ἅπας ἅπας , οὕτως καί λέξις προτακτικός εἰμί οὐ ἅπας προσετάζω , ὁ γε μήν δύναμαι ὁ ἐκ αὐτός σύνταξις ἀναδέχομαι . φέρω γάρ που συλλαβή εἰμί τοιοῦτος , ὁ τρα , ὁ κλα , καί ἐπέρχομαι ὁ σ̅ · οὐ δή προσχωρέω πρό ὁ ρ̅ ἤ πρό ὁ λ · οὐ γάρ δή οὗτος προτακτικός ὁ σ̅ , ὁ γε μήν κ καί τ , καί οὕτως ὁ σκλα καί στρα συντάσσω . φέρω δή καί εἰμί τις Τῖρυς , καί οὗτος προστίθημι ὁ ν , λέγω κατά ὁ τέλος · οὐ δή πρόσκειμαι μετά ὁ σ̅ , καίτοι τελικός εἰμί πολύς λέξις , καθό ὁ σ̅ ὁ ν οὐ προηγέομαι , ἀνά - πάλιν μέντοι , ὡς γε παρά Ἀργεῖος πάμπολλος εἰμί ὁ τοιοῦτος σύνταξις . )
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.17
οὐ δὴ οὖν προϲγινομένηϲ προθέϲεωϲ ἐν τῷ αὐτῷ προϲώπῳ , λέγω ἐπὶ τοῦ Πλάτων διαλέγεται , μεθήϲει ἡ ῥηματικὴ ϲύνταξιϲ τὸ προτακτικὸν αὐτῆϲ ϲτοιχεῖον κατὰ ϲύνθεϲιν , λέγω τὸ προϲδιαλέγεται . εἰ γοῦν καὶ ἡ ὀνοματικὴ θέϲιϲ ϲχέϲιν δύναιτο ἐπιδέξαϲθαι τὴν ἐκ τῆϲ προθέϲεωϲ , τὸ τηνικαῦτα ἔϲτιν ἐπινοῆϲαι ϲυνενουμένην τῷ ὀνόματι τὴν πρόθεϲιν · ὁ γὰρ περίεργοϲ οὐ πόρρωθέν ἐϲτιν τοῦ περιεργάζεϲθαι , οὐδὲ ὁ μέτοικοϲ τοῦ μετοικεῖν , οὐδὲ ὁ περίοπτοϲ τοῦ περιόπτεϲθαι , οὐδὲ ὁ ἐπίκουροϲ τοῦ ἐπικουρεῖν . ( οὐ γὰρ ἀντίκειται , κἄν ϲυμβολικῶϲ κέηται · ἡ γὰρ τῆϲ ϲυνθέϲεωϲ πρώτη ϲύνοδόϲ ἐϲτι κατὰ τὴν ἐπιθετικὴν προφοράν , ϲυμβολικώτερόν πωϲ μετατεθειμένη . ἀλλὰ μὴν καὶ τὸ Ἀντίθεοϲ , Ἀντίπατροϲ καὶ τὰ τούτοιϲ ἔτι ὅμοια δυνάμει τὴν ἐκ γενικῆϲ παράθεϲιν ὁμολογεῖ · ἀντὶ γὰρ θεοῦ ἤ πατρὸϲ παραλαμβάνεται · ϲαφὲϲ οὖν ὅτι καὶ τὰ ϲυντεθέντα ϲυνέχει πόλιν τὸ ἰδίωμα . ) τῶν δὴ οὖν ῥημάτωνκατὰτὸν προειρημένονλόγον ϲυντιθεμένων μετὰ τῶν προθέϲεων , οὐ μὴν παρατιθεμένων , ὡϲ δεδείξεται , ἀνάγκη πᾶϲα καὶ τὰϲ ὀνομαϲτικὰϲ πτώϲειϲ , ἔννοιαν ῥηματικὴν ὁμολογούϲαϲ , τὸ αὐτὸ τοῖϲ ῥήμαϲιν ἄναδέχεϲθαι .
Lemmas: οὐ δή οὖν προσγίγνομαι πρόθεσις ἐν ὁ αὐτός πρόσωπον , λέγω ἐπί ὁ Πλάτων διαλέγω , μεθίημι ὁ ῥηματικός σύνταξις ὁ προτακτικός αὐτός στοιχεῖον κατά σύνθεσις , λέγω ὁ προσδιαλέγομαι . εἰ γοῦν καί ὁ ὀνοματικός θέσις σχέσις δύναμαι ἐπιδείκνυμι ὁ ἐκ ὁ πρόθεσις , ὁ τηνικαῦτα εἰμί ἐπινοέω συνενόω ὁ ὄνομα ὁ πρόθεσις · ὁ γάρ περίεργος οὐ πρόσωθεν εἰμί ὁ περιεργάζομαι , οὐδέ ὁ μέτοικος ὁ μετοικέω , οὐδέ ὁ περίοπτος ὁ περιόπτω , οὐδέ ὁ ἐπίκουρος ὁ ἐπικουρέω . ( οὐ γάρ ἀντίκειμαι , ἐάν συμβολικός κεῖμαι · ὁ γάρ ὁ σύνθεσις πρῶτος σύνοδος εἰμί κατά ὁ ἐπιθετικός προφορά , συμβολικός πως μετατίθημι . ἀλλά μήν καί ὁ Ἀντίθεος , Ἀντίπατρος καί ὁ οὗτος ἔτι ὅμοιος δύναμις ὁ ἐκ γενικός παράθεσις ὁμολογέω · ἀντί γάρ θεός ἤ πατήρ παραλαμβάνω · σαφής οὖν ὅτι καί ὁ συντίθημι συνέχω πόλις ὁ ἰδίωμα . ) ὁ δή οὖν ῥημάτωνκατὰτὸν προλέγω συντίθημι μετά ὁ πρόθεσις , οὐ μήν παρατίθημι , ὡς δείκνυμι , ἀνάγκη πᾶς καί ὁ ὀνομαστικός πτῶσις , ἔννοια ῥηματικός ὁμολογέω , ὁ αὐτός ὁ ῥῆμα ἀναδέχομαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.18
Αἱ γοῦν πλάγιαι πτώϲειϲ ἀποϲτᾶϲαι τῆϲ ϲυνόδου τῶν ῥημάτων , τουτέϲτιν τὸ αὐτὸ πρόϲωπον οὐ δηλοῦϲαι , καὶ τοῦ ϲχήματοϲ ἀπηλλο . τριώθηϲαν · τὸ γὰρ ἐναντίον ἀναδέχονται παράθεϲιν ἀντὶ ϲυνθέϲεωϲ . καὶ πρὸϲ τὸ ἡνωμένον μὲν πρόϲωπον , ὡϲ προείπομεν , καὶ τὰ τῆϲ ϲυνθέϲεωϲ ὁμοίωϲ ϲυνήνωται , πρὸϲ δὲ τὸ ἀφιϲτάμενον τῆϲ πλαγίαϲ ϲυναπέϲτη καὶ τὰ τῆϲ ϲυνθέϲεωϲ , μερικωτέραϲ λοιπὸν παραθέϲεωϲ γινομένηϲ ἤ διηκούϲηϲ καθ’ ἕνα ϲχηματιϲμόν , περὶ Ἀπολλωνίου , ἐν Ἀπολλωνίῳ καὶ τὰ τούτοιϲ ὅμοια .
Lemmas: ὁ γοῦν πλάγιος πτῶσις ἀφίστημι ὁ σύνοδος ὁ ῥῆμα , τουτέστι ὁ αὐτός πρόσωπον οὐ δηλόω , καί ὁ σχῆμα ἀπηλλο . τριωθεω · ὁ γάρ ἐναντίος ἀναδέχομαι παράθεσις ἀντί σύνθεσις . καί πρός ὁ ἑνόω μέν πρόσωπον , ὡς προλέγω , καί ὁ ὁ σύνθεσις ὅμοιος συνενόω , πρός δέ ὁ ἀφίστημι ὁ πλάγιος συναφίστημι καί ὁ ὁ σύνθεσις , μερικός λοιπός παράθεσις γίγνομαι ἤ διήκω κατά εἷς σχηματισμός , περί Ἀπολλώνιον , ἐν Ἀπολλώνιον καί ὁ οὗτος ὅμοιος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.19
Εκόϲ τινα φήϲειν καὶ ἐν πλαγίαιϲ ϲύνθεϲιν ἐπινοεῖν , βόλου περιβόλου , δρόμου καταδρόμου καὶ ἐν τοῖϲ ὁμοίοιϲ · ὃν λήϲεται ὡϲ οὐκ ἔϲτιν αὐτόθεν ϲύνθεϲιϲ , εὐθείαϲ δὲ ϲυντεθείϲηϲ κλίϲιϲ μεταπεποιημένη , ὡϲ καὶ ἐν τοῖϲ ἑξῆϲ δεδείξεται .
Lemmas: ἐπίτεξ τις φημί καί ἐν πλάγιος σύνθεσις ἐπινοέω , βόλος περίβολος , δρόμος κατάδρομος καί ἐν ὁ ὅμοιος · ὅς λανθάνω ὡς οὐ εἰμί αὐτόθεν σύνθεσις , εὐθεῖα δέ συντίθημι κλίσις μεταποιέω , ὡς καί ἐν ὁ ἑξῆς δείκνυμι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.20
Εἰκὸϲ δὲ κἀκεῖνο ὑπονοήϲειν , ὡϲ « οὐ κατὰ τὰϲ πλαγίαϲ αἱ προθέϲειϲ estπαρατίθενται , ἐν δὲ ὑπερβιβαϲμῷ πρὸϲ τὰ ῥήματα ἀνατεινόμεναι , κατὰ Ἀπολλωνίου ἐλάληϲα — κατελάληϲα Ἀπολλωνίου , ϲὺν Ἀπολ — λωνίῳ ἦμην — ϲυνήμην Ἀπολλωνίῳ , περὶ τὸν καμπτῆρα ἔδρα - μον — περιέδραμον τὸν καμπτῆρα , πρὸϲ Τρύφωνα εἶπον προϲεῖπον Τρύφωνα , ἀπὸ Ἀλεξανδρείαϲ ἔδραμον — ἀπέδραμον Ἀλεξανδρείαϲ . κἄν διαφέρῃ κατὰ τὸ δηλούμενον τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ , καθ’ ὑπερβιβαϲμοὺϲ γίνεταί πωϲ ἡ διαφορά , ὁ νῦν ἄνθρωποϲ νῦν ὁ ἄνθρωποϲ , τότε ὁ Πτολεμαῖοϲ ὁ τότε Πτολεμαῖοϲ , ἐμὸϲ ὁ δοῦλοϲ — ὁ ἐμὸϲ δοῦλοϲ .
Lemmas: ἔοικα δέ ἐκεῖνος ὑπονοέω , ὡς « οὐ κατά ὁ πλάγιος ὁ πρόθεσις παρατίθημι , ἐν δέ ὑπερβιβασμός πρός ὁ ῥῆμα ἀνατείνω , κατά Ἀπολλώνιον λαλέω — καταλαλέω Ἀπολλώνιον , σύν ἀπολ — λώνιος εἰμί — σύνειμι Ἀπολλώνιον , περί ὁ καμπτήρ δράω - νυμφότιμον — περιτρέχω ὁ καμπτήρ , πρός Τρύφων λέγω προσεῖπον Τρύφων , ἀπό Ἀλεξάνδρεια τρέχω — ἀποτρέχω Ἀλεξάνδρεια . ἐάν διαφέρω κατά ὁ δηλέομαι ὁ ὁ σύνταξις , κατά ὑπερβιβασμός γίγνομαι πως ὁ διαφορά , ὁ νῦν ἄνθρωπος νῦν ὁ ἄνθρωπος , τότε ὁ Πτολεμαῖος ὁ τότε Πτολεμαῖος , ἐμός ὁ δοῦλος — ὁ ἐμός δοῦλος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.21
Ἕϲτι δὲ καὶ πρὸϲ τὸ τοιοῦτον φάναι , ὡϲ τὰ τοιαῦτα μὲν ἐντῷ ὑπερβιβαϲμῷ τὴν αὐτὴν ἔχει καταλληλότητα , κἄν ποϲὴν ἔχῃ διαφορὰν τοῦ ϲημαινομένου · τὰ δὲ τῶν προθέϲεων καὶ ἐν ὑπερβιβαϲμῷ διάφορον πτῶϲιν ἶϲχει , καὶ ϲχεδὸν τὰ πλείονα οὐχ ὑπερβιβάζεται , πρὸϲ Ἀπολλώνιον ἔρχομαι , προϲέρχομαι δὲ Ἀπολλωνίῳ , πρὸϲ Τρύφωνα λαλῶ καὶ προϲλαλῶ Τρύφωνι , καὶ ἔϲτι μέν που καταφέρω οἶνον οὐ μὴνκατ’οἶνον φέρω , καὶ περὶ τοῦ φίλου λέγω , οὐ μὴν περιλέγω τοῦ φίλου . πλείϲτην ἔϲτιν εἰϲ τὸ τοιοῦτον παράθεϲιν ποιήϲαϲθαι . δι’ οὗ προδηλότατα δείκνυται ὡϲ οἶδαϲιν αἱ προθέϲειϲ ϲύνταξιν τὴν πρὸϲ τὰϲ πλαγίουϲ , οὐ δυνάμεναι ἐπ’ ὄλλο τι ϲυνενεχθῆναι , εἰ μὴ πρότερον ϲυμπεριλάβοιεν τὴν πλαγίαν πτῶϲιν . ὑπὲρ ὦν τῆϲ διαφορᾶϲ κατὰ τὸ ἑξῆϲ ἐροῦμεν .
Lemmas: εἰμί δέ καί πρός ὁ τοιοῦτος φημί , ὡς ὁ τοιοῦτος μέν ἐντός ὑπερβιβασμός ὁ αὐτός ἔχω καταλληλότης , ἐάν ποσός ἔχω διαφορά ὁ σημαίνω · ὁ δέ ὁ πρόθεσις καί ἐν ὑπερβιβασμός διάφορος πτῶσις ἴσχω , καί σχεδόν ὁ πολύς οὐ ὑπερβιβάζω , πρός Ἀπολλώνιον ἔρχομαι , προσέρχομαι δέ Ἀπολλώνιον , πρός Τρύφων λαλέω καί προσλαλέω Τρύφων , καί εἰμί μέν που καταφέρω οἶνος οὐ μηνκατ’οινος φέρω , καί περί ὁ φίλος λέγω , οὐ μήν περιλέγω ὁ φίλος . πολύς εἰμί εἰς ὁ τοιοῦτος παράθεσις ποιέω . διά ὅς πρόδηλος δείκνυμι ὡς οἶδα ὁ πρόθεσις σύνταξις ὁ πρός ὁ πλάγιος , οὐ δύναμαι ἐπί Όλλο τις συμφέρω , εἰ μή πρότερος συμπεριλαμβάνω ὁ πλάγιος πτῶσις . ὑπέρ ὅς ὁ διαφορά κατά ὁ ἑξῆς λέγω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.22
Ἕτι τῇ προκειμένῃ ϲυντάξει οἰήϲεταί τιϲ τὰ τοιαῦτα ἀντικεῖϲθm , : παρ’ ὀλίγον Τρύφων ὦλιϲθεν , μετ’ ὀλίγον Δίων παρέϲται , παρὰ τί ἥμαρτεν Θέων ; τὸ γὰρ τί καὶ τὸ ὀλίγον καὶ ἔτι τὰ προκείμενα δόξει ἐν εὐθείᾳ ϲυντάξει παράθεϲιν τῶν προθέϲεων ἀναδεδέχθαι , κἄν ἔτι κατὰ πλαγίαν πτῶϲιν τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ γένηται , παρ’ ὀλίγον Τρύφωνι ϲυνέβη τιμηθῆναι , κατὰ τί θέωνα ὑβρίζειϲ ; —
Lemmas: ἔτι ὁ πρόκειμαι σύνταξις οἴομαι τις ὁ τοιοῦτος ἀντίκειμαι , : παρά ὀλίγος Τρύφων ὀλισθάνω , μετά ὀλίγος Δίων πάρειμι , παρά τίς ἁμαρτάνω Θέων ; ὁ γάρ τίς καί ὁ ὀλίγος καί ἔτι ὁ πρόκειμαι δοκέω ἐν εὐθύς σύνταξις παράθεσις ὁ πρόθεσις ἀναδέχομαι , ἐάν ἔτι κατά πλάγιος πτῶσις ὁ ὁ σύνταξις γίγνομαι , παρά ὀλίγος Τρύφων συμβαίνω τιμάω , κατά τίς Θέων ὑβρίζω ; —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.23
Ἅπερ ἔϲτιν ἀπολύϲαϲθαι οὕτωϲ , ὡϲ ἐν ὑπακουομέναιϲ αἰτιατικαῖϲ τὰ τοῦ λόγου κατέϲτη . τὸ γὰρ παρὰ τί Τρύφων ἥμαρτεν ; ἐν αἰτίῳ ἔξωθεν ὑπακουομένῳ κατ’ αἰτιατικὴν πτῶϲιν , ὡϲ εἰ καὶ οὕτωϲ τιϲ λέγοι , παρὰ ποίαν αἰτίαν ἥμαρτεν Τρύφων . οὕτωϲ ἔχει τὸ μετὰ μικρόν καὶ τὸ μετ’ ὀλίγον ἐλεύϲεται Τρύφων · ὑπακούεται γὰρ μετὰ μικρὸν διάϲτημα τοῦ χρόνου . ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ ἐπὶ ἁπάντων τῶν τοιούτων , ὥϲτε πάλιν κατὰ παράθεϲιν αἰτιατικῆϲ πτώϲεωϲ νοεῖϲθαι τὰϲ προθέϲειϲ . τὸ γὰρ παρὰ τί λείπει ὁ λόγοϲ ; ἐν ἴϲῳ ἐϲτὶ τῷ παρὰ τίνα λέξιν λείπει ὁ λόγοϲ ; παρὰ τίνα φράϲιν , καὶ ὡϲ οὐκ ἔϲτιν ἐπινοῆϲαι ἐν εὐθείᾳ ϲυντάξει φάναι τὸ παρὰ τίϲ , κατὰ δὲ αἰτιατικὴν τὸ παρὰ τίνα , οὕτωϲ χρὴ νοεῖν ὡωϲ καὶ τὸ τί καθεϲτὼϲ τῆϲ μὲν εὐθείαϲ οὐ παραδέξεται τὴν παράθεϲιν , αἰτιατικῆϲ γε μήν , ὅτε φαμὲν παρὰ τί .
Lemmas: ὅς εἰμί ἀπολύω οὕτως , ὡς ἐν ὑπακούω αἰτιατικός ὁ ὁ λόγος καθίστημι . ὁ γάρ παρά τίς Τρύφων ἁμαρτάνω ; ἐν αἴτιος ἔξωθεν ὑπακούω κατά αἰτιατικός πτῶσις , ὡς εἰ καί οὕτως τις λέγω , παρά ποῖος αἰτία ἁμαρτάνω Τρύφων . οὕτως ἔχω ὁ μετά μικρός καί ὁ μετά ὀλίγος ἔρχομαι Τρύφων · ὑπακούω γάρ μετά μικρός διάστημα ὁ χρόνος . ὁ αὐτός λόγος ἐπί ἅπας ὁ τοιοῦτος , ὥστε πάλιν κατά παράθεσις αἰτιατικός πτῶσις νοέω ὁ πρόθεσις . ὁ γάρ παρά τίς λείπω ὁ λόγος ; ἐν ἴσος εἰμί ὁ παρά τίς λέξις λείπω ὁ λόγος ; παρά τίς φράσις , καί ὡς οὐ εἰμί ἐπινοέω ἐν εὐθύς σύνταξις φημί ὁ παρά τίς , κατά δέ αἰτιατικός ὁ παρά τίς , οὕτως χρή νοέω ὡως καί ὁ τίς καθίστημι ὁ μέν εὐθεῖα οὐ παραδείκνυμι ὁ παράθεσις , αἰτιατικός γε μήν , ὅτε φημί παρά τίς .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.24
Ἀλλ’ ἐκεῖνο πάλιν ἀντικείϲεται . ἔφαμεν ἐν τοῖϲ προκειμένοιϲ τὰϲ τῶν ἄρθρων ϲυντάξειϲ ἐν μὲν παραθέϲει τῶν προθέϲεων μετ’ αὐτὰϲ τίθεϲθαι , ἐν δὲ ϲυνθέϲει πρὸ αὐτῶν τίθεϲθαι · φαμὲν δέ γε τὸ παρὰ τί ; τοῦ τοιούτου οὐ προϲγινομένου , εἰ μὴ πολὺ πρότερον ἡ πρόθεϲιϲ ἥνωτο .
Lemmas: ἀλλά ἐκεῖνος πάλιν ἀντίκειμαι . φημί ἐν ὁ πρόκειμαι ὁ ὁ ἄρθρον σύνταξις ἐν μέν παράθεσις ὁ πρόθεσις μετά αὐτός τίθημι , ἐν δέ σύνθεσις πρό αὐτός τίθημι · φημί δέ γε ὁ παρά τίς ; ὁ τοιοῦτος οὐ προσγίγνομαι , εἰ μή πολύς πρότερος ὁ πρόθεσις ἑνόω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.25
Πρὸϲ ὃ ἔϲτιν πάλιν ὑπαντῆϲαι . τὸ πρῶτον , οὐδ’ ὅλωϲ τὸ τί δύναται παραδέξαϲθαι ἄρθρον · ἀπροϲδεεῖϲ γὰρ τῶν ἄρθρων αἱ . πεύϲειϲ , καθὼϲ ἐπεδείχθη . τὸ δεύτερον , ἡ προκειμένη ϲύνταξιϲ οὐχ ὡϲ ἐγκειμένου τοῦ πύϲματοϲ τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ τοῦ ἄρθρου ἐποιήϲατο , λέγω ἐν τῷ τὸ παρὰ τί , ἀλλ’ ἔϲτιν ὅληϲ τῆϲ ϲυντάξεωϲ καὶ τοῦ νοουμένου ἔξωθεν πράγματοϲ τὸ ἄρθρον , ὥϲ γε ἔϲτιν ἐπινοῆϲαι καὶ ἐπὶ τῆϲ τῶν ἀπαρεμφάτων ϲυντάξεωϲ , ὅτε φαμὲν τὸ γράφειν , τὸ περιπατεῖν · οὐ γὰρ δὴ τῶν διαθέϲεων τὸ ἄρθρον ἐϲτὶν ἤη τῶν χρόνων , τοῦ δὲ παρυφιϲταμένου πράγματοϲ . παρὸν τὸν λόγον πιϲτώϲαϲθαι καὶ διὰ ϲυντάξεωϲ λόγου . ἔϲτω γάρ τι τοιοῦτον , μὴ παρὰ τοῦτο ποίηϲώμεθα , ἐξ ἧϲ ϲυντόξεωϲ παρυφίϲταταί τι πάλιν πρᾶγμα , οὗ γίνεται τὸ ἄρθρον , τὸ μὴ παρὰ τοῦτο ποιηϲώμεθα . Οὐ δὴ οὖν τὸ παρὰ τί ἐν ϲυνθέϲει τὰ τῆϲ προθέϲεωϲ ἀνεδέξατο διὰ τὸ προϲγεγενημένον ἔξωθεν ἄρθρον .
Lemmas: πρός ὅς εἰμί πάλιν ὑπαντάω . ὁ πρῶτος , οὐδέ ὅλως ὁ τίς δύναμαι παραδέχομαι ἄρθρον · ἀπροσδεής γάρ ὁ ἄρθρον ὁ . Πεύσεις , καθώς ἐπιδείκνυμι . ὁ δεύτερος , ὁ πρόκειμαι σύνταξις οὐ ὡς ἔγκειμαι ὁ πύσμα ὁ ὁ σύνταξις ὁ ἄρθρον ποιέω , λέγω ἐν ὁ ὁ παρά τίς , ἀλλά εἰμί ὅλος ὁ σύνταξις καί ὁ νοέω ἔξωθεν πρᾶγμα ὁ ἄρθρον , ὡς γε εἰμί ἐπινοέω καί ἐπί ὁ ὁ ἀπαρέμφατος σύνταξις , ὅτε φημί ὁ γράφω , ὁ περιπατέω · οὐ γάρ δή ὁ διάθεσις ὁ ἄρθρον εἰμί αποδοτέος ὁ χρόνος , ὁ δέ παρυφίστημι πρᾶγμα . πάρειμι ὁ λόγος πιστόω καί διά σύνταξις λόγος . εἰμί γάρ τις τοιοῦτος , μή παρά οὗτος ποιέω , ἐκ ὅς συντοξις παρυφίστημι τις πάλιν πρᾶγμα , ὅς γίγνομαι ὁ ἄρθρον , ὁ μή παρά οὗτος ποιέω . οὐ δή οὖν ὁ παρά τίς ἐν σύνθεσις ὁ ὁ πρόθεσις ἀναδέχομαι διά ὁ προσγίγνομαι ἔξωθεν ἄρθρον .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.26
Τῆϲ αὐτῆϲ ἐπιϲτόϲεωϲ ἔχεται καὶ τὸ διότι καὶ καθότι , πότερον ἐν παραθέϲει τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ καθέϲτηκεν ἢ ϲυνθέϲει , καὶ πότερον ἐπὶ ἄπτωτον τὸ ὅτι λόγῳ τῷ ϲυνδεϲμικῷ ἐπὶ πτωτικόν , ὃ δὴ παράκειται οὐδέτερον ὸν τῷ ὅτιϲ , ἕν μέροϲ λόγου καθεϲτώϲ , ὅμοιον τῷ ὁποῖον , ὁπόϲον · ἢ ἐπὶ τὸ ἐν δυϲὶν μέρεϲι λόγου νοούμενον , ὃ δὴ ἀπ’ ἀρϲενικῆϲ πέπτωκε ϲυντάξεωϲ κατὰ παραλληλότητα , λέγω τῆϲ ὅϲ τιϲ , ῷ καὶ θηλυκὸν παράκειται ἐν δυϲὶ μέρεϲι λόγου πάλιν τὸ ἣ τιϲ , ᾦ πάντωϲ ϲύνεϲτι καὶ οὐδέτερον ἐν δυϲὶν μέρεϲι λόγου τὸ τι , οὐκ ἀγνοοῦντόϲ μου ὅτι καὶ ἐν ϲυνδέϲμῳ τῷ ὅτι ἐϲτὶν ἐγκειμένη ἑτέρα ϲημαϲία , ἣν νοοῦμεν διαβεβαιωτικῶϲ , ὅτε οὕτω φαμέν , ὅτι νικῶ ϲε , ὅτι πλείονά ϲου ἀναγινώϲκω , διαφερούϲηϲ ϲυντάξεωϲ τῆϲ οὕτω νοουμένηϲκατ’αίτιολογικὴν ἐκφοράν , ὅτι πλείονά ϲου ἀναγινώϲκω ϲυνετώτερόϲ ϲου καθέϲτηκα . ὑπὲρ ἧϲ διαφορᾶϲ ἠκριβώϲαμεν καὶ ἐν τῷ περὶ ϲυνδέϲμων , ἀλλὰ τὸ νῦν γε τῆϲ τῶν προθέϲεων ϲυντάξεωϲ τὸ τοιοῦτον ἀπαιτούϲηϲ αὐτὸ μόνον τὸ κατὰ τὰϲ προθέϲειϲ ἀπορούμενον παραϲτήϲομεν .
Lemmas: ὁ αὐτός ἐπιστόσεως ἔχω καί ὁ διότι καί καθότι , πότερος ἐν παράθεσις ὁ ὁ σύνταξις καθίστημι ἤ σύνθεσις , καί πότερος ἐπί ἄπτωτος ὁ ὅτι λόγος ὁ συνδεσμικός ἐπί πτωτικός , ὅς δή παράκειμαι οὐδέτερος εἰμί ὁ ὅστις , εἷς μέρος λόγος καθίστημι , ὅμοιος ὁ ὁποῖος , ὁπόσος · ἤ ἐπί ὁ ἐν δύο μέρος λόγος νοέω , ὅς δή ἀπό ἀρσενικός πίπτω σύνταξις κατά παραλληλότης , λέγω ὁ ὅς τις , ὅς καί θηλυκός παράκειμαι ἐν δύο μέρος λόγος πάλιν ὁ ὅς τις , ὅς πάντως σύνειμι καί οὐδέτερος ἐν δύο μέρος λόγος ὁ τις , οὐ ἀγνοέω ἐγώ ὅτι καί ἐν σύνδεσμος ὁ ὅτι εἰμί ἔγκειμαι ἕτερος σημασία , ὅς νοέω διαβεβαιωτικός , ὅτε οὕτως φημί , ὅτι νικάω σύ , ὅτι πολύς σύ ἀναγιγνώσκω , διαφέρω σύνταξις ὁ οὕτως νοουμενησκατ’αιτιολογικος ἐκφορά , ὅτι πολύς σύ ἀναγιγνώσκω συνετός σύ καθίστημι . ὑπέρ ὅς διαφορά ἀκριβόω καί ἐν ὁ περί σύνδεσμος , ἀλλά ὁ νῦν γε ὁ ὁ πρόθεσις σύνταξις ὁ τοιοῦτος ἀπαιτέω αὐτός μόνος ὁ κατά ὁ πρόθεσις ἀφοράω παρίστημι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.27
Ὡϲ μὲν οὖν καὶ κατά τιναϲ ἄλλαϲ παραθέϲειϲ αἱ προθέϲειϲ ϲυνδεϲμιῆϲ ϲυντάξεωϲ γίνονται παρεμφατικαί , λέλεκται ἡμῖν . ἐξ ὧν καὶ ἡ ἀφορμὴ εἴρηται παρὰ Ϲτωϊκοῖϲ τοῦ καλεῖϲθαι αὐτὰϲ προθετικοὺϲ ϲυνδέϲμουϲ · τὸ γὰρ ἕνεκα τίνοϲ λυπῇ ; καὶ διὰ τί λυπῇ ; ἐν ἶϲψ ἐϲτί , καὶ τὸ ἐκ τῆϲ ῥᾳθυμίαϲ ἐν ἶϲῳ ἐϲτὶν τῷ ἕνεκα τῆϲ ῥᾳθυμίαϲ . οὐ δὴ οὖν ἀπεμφαῖνον καὶ τὰ προκείμενα μόρια , λέγω τὸ διότι , καθότι , παραδεξάμενα τὰϲ προθέϲειϲ ϲυνδεϲμικὴν ἐπέχειν ϲύνταξιν .
Lemmas: ὡς μέν οὖν καί κατά τις ἄλλος παράθεσις ὁ πρόθεσις συνδεσμέω σύνταξις γίγνομαι παρεμφατικός , λέγω ἐγώ . ἐκ ὅς καί ὁ ἀφορμή λέγω παρά Στωϊκός ὁ καλέω αὐτός προθετικός σύνδεσμος · ὁ γάρ ἕνεκα τίς λυπέω ; καί διά τίς λυπέω ; ἐν ἴσος εἰμί , καί ὁ ἐκ ὁ ῥαθυμία ἐν ἴσος εἰμί ὁ ἕνεκα ὁ ῥαθυμία . οὐ δή οὖν ἀπεμφαίνω καί ὁ πρόκειμαι μόριον , λέγω ὁ διότι , καθότι , παραδέχομαι ὁ πρόθεσις συνδεσμικός ἐπέχω σύνταξις .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.28
Πρόδηλον γὰρ κἀκ τῆϲ ϲυνούϲηϲ δαϲείαϲ ὡϲ οὐχ ἕν ἁπλοῦν ἐϲτιν τὸ διότι , καθὸ οὐ παρεμπίπτει ἡ ἐν τοῖϲ φωνήεϲι δαϲεῖα ἐν μέϲαιϲ ταῖϲ λέξεϲιν , ἕνεκα τοῦ τοιούτου ϲεϲημειωμένων ἐνίων ὡϲ ἀλόγων ὄντων ἢ ἀπὸ Λακωνικῆϲ διαλέκτου παρειϲδεδυκότων εἰϲ τὰϲ ἄλλαϲ διαλέκτουϲ , ὑπὲρ ὧν ἐν τῷ περὶ πνευμάτων ἠκριβώϲαμεν . ἀλλ’ οὐ τοῦτό φημι αὔταρκεϲ , διότι ϲυνεϲτάναι ἐκ διαφόρων μερῶν τοῦ λόγου , ἐπεὶ οὐδὲν ἐκώλυεν τοῖϲ ϲεϲημειωμένοιϲ ὅμοια αὐτὰ καθίϲταϲθαι , τῷ εὐο , εἶἑν καὶ ἔτι τῷ παρ’ Ἀττικοῖϲ ταὦϲ .
Lemmas: πρόδηλος γάρ ἐκ ὁ σύνειμι δασύς ὡς οὐ εἷς ἁπλόος εἰμί ὁ διότι , καθό οὐ παρεμπίπτω ὁ ἐν ὁ φωνή δασύς ἐν μέσος ὁ λέξις , ἕνεκα ὁ τοιοῦτος σημειόω ἔνιοι ὡς ἄλογος εἰμί ἤ ἀπό Λακωνικός διάλεκτος παρεισδύνω εἰς ὁ ἄλλος διάλεκτος , ὑπέρ ὅς ἐν ὁ περί πνεῦμα ἀκριβόω . ἀλλά οὐ οὗτος φημί αὐτάρκης , διότι συνίστημι ἐκ διάφορος μέρος ὁ λόγος , ἐπεί οὐδείς κωλύω ὁ σημειόω ὅμοιος αὐτός καθίστημι , ὁ εὐ , εἰμί καί ἔτι ὁ παρά Ἀττικός ταώς .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.29
Ἀλλὰ καὶ τὰ παρεπόμενα ϲυνομολογεῖ · πρῶτον αὐταὶ αἱ φωναί , τε διά καὶ ὅτι . καὶ τὸ τὴν διά μηδέποτε ἐν ϲυνθέϲει αἰτιολογικῶϲ παραλαμβάνεϲθαι , ὡϲ ἐν τῷ διάδρομοϲ ἢ διατρέχω , ἐν δὲ παραθέϲει πτώϲεωϲ αἰτιατικῆϲ , διὰ Τρύφωνα , διὰ τὴν ἡμέραν . καὶ ἐντεῦθεν ὁμολογεῖται ὡϲ οὐδὲ τὸ ὅτι ϲύνδεϲμόϲ ἐϲτιν , ἀλλὰ πτωτικὸν μόριον τῆϲ αἰτιατικῆϲ πτώϲεωϲ , εἴγε ἐδείχθη ὅτι οὐδὲ ἐν παραθέϲει ἐϲτὶν ἡ εὐθεῖα τῶν προθέϲεων καὶ ὡϲ ἐν εὐθείᾳ ἡ διά ϲυνδεϲμικὴν οὐκ ἐπέχει ϲύνταξιν .
Lemmas: ἀλλά καί ὁ παρέπομαι συνομολογέω · πρῶτος αὐτός ὁ φωνή , τε διά καί ὅτι . καί ὁ ὁ διά μηδέποτε ἐν σύνθεσις αἰτιολογικός παραλαμβάνω , ὡς ἐν ὁ διάδρομος ἤ διατρέχω , ἐν δέ παράθεσις πτῶσις αἰτιατικός , διά Τρύφων , διά ὁ ἡμέρα . καί ἐντεῦθεν ὁμολογέω ὡς οὐδέ ὁ ὅτι σύνδεσμος εἰμί , ἀλλά πτωτικός μόριον ὁ αἰτιατικός πτῶσις , εἰ δείκνυμι ὅτι οὐδέ ἐν παράθεσις εἰμί ὁ εὐθεῖα ὁ πρόθεσις καί ὡς ἐν εὔθεια ὁ διά συνδεσμικός οὐ ἐπέχω σύνταξις .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.30
Λειπόμενον οὖν ἐϲτιν ἐκεῖνο παραϲτῆϲαι , εἰ ἑνὸϲ ὄντοϲ τοῦ ὅτι κατ’ αἰτιατικὴν πτῶϲιν ἡ διά πρόκειται , ἢ δύο ὄντοιν κατὰ παράθεϲιν τοῦ ὅ καὶ τί , ὃ δὴ ἐκ ϲυντάξεωϲ ἀρϲενικῆϲ τῆϲ ὅϲ τιϲ μετείληπτο εἰϲ οὐδετέραν · ῷ καὶ μᾶλλον τὰ τοῦ λόγου ὑπάγεται . ἰδοὺ γὰρ καὶ ἐπὶ τῶν ἑτέρων γενῶν , λέγω τοῦ τε ἀρϲενικοῦ καὶ τοῦ θηλυκοῦ , ἀ δὴ κατ’ αἰτιατικὴν οὐδέποτε ϲυνεμπίπτει , τὰ τῆϲ διαϲτολῆϲ ἔκδηλα ἐγένετο . ἧϲ γὰρ πτώϲεωϲ ἔτυχεν τὸ δι’ ὅν τινα λόγον καὶ δι’ ἥν τινα αἰτίαν , καὶ ἔτι ἐπὶ πληθυντικοῦ ἀριθμοῦ δι’ οὕϲ τιναϲ καὶ δι’ ἅϲ τιναϲ , καὶ τὸ δι’ ὅ τι . προφανὲϲ γενήϲεται ὡϲ εἶη ἐν τριϲὶ μέρεϲι λόγου , προθέϲεωϲ τῆϲ διά κατὰ ϲυνδεϲμικὴν ϲύνταξιν φερομένηϲ ἐπ’ αἰτιατικὴν καὶ παραλλήλων δύο πτωτικῶν , τοῦ ὅ καὶ τοῦ τί , πτώϲεωϲ ὄντων οὐκ ἄλληϲ ἢ αἰτιατικῆϲ . ἡ αὐτὴ ἀπόδειξιϲ ϲύνεϲτι καὶ ἐπὶ τοῦ καθότι .
Lemmas: λείπω οὖν εἰμί ἐκεῖνος παρίστημι , εἰ εἷς εἰμί ὁ ὅτι κατά αἰτιατικός πτῶσις ὁ διά πρόκειμαι , ἤ δύο εἰμί κατά παράθεσις ὁ ὅς καί τίς , ὅς δή ἐκ σύνταξις ἀρσενικός ὁ ὅς τις μεταλαμβάνω εἰς οὐδέτερος · ὅς καί μάλα ὁ ὁ λόγος ὑπάγω . ἰδού γάρ καί ἐπί ὁ ἕτερος γένος , λέγω ὁ τε ἀρσενικός καί ὁ θηλυκός , ὅς δή κατά αἰτιατικός οὐδέποτε συνεμπίπτω , ὁ ὁ διαστολεύς ἔκδηλος γίγνομαι . ὅς γάρ πτῶσις τυγχάνω ὁ διά ὅς τις λόγος καί διά ὅς τις αἰτία , καί ἔτι ἐπί πληθυντικός ἀριθμός διά ὅς τις καί διά ὅς τις , καί ὁ διά ὅς τις . προφανής γίγνομαι ὡς εἰμί ἐν τρεῖς μέρος λόγος , πρόθεσις ὁ διά κατά συνδεσμικός σύνταξις φέρω ἐπί αἰτιατικός καί παράλληλος δύο πτωτικός , ὁ ὅς καί ὁ τίς , πτῶσις εἰμί οὐ ἄλλος ἤ αἰτιατικός . ὁ αὐτός ἀπόδειξις σύνειμι καί ἐπί ὁ καθότι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.31
Ὁμολόγωϲ δεήϲει καὶ ἐν τῇ τοιαύτῃ ϲυντάξει , διὰ τὸ ἡμέραν εἶναι , διὰ τὸ φῶϲ εἶναι , τὸ τό μὴ ἔχεϲθαι ἄλληϲ πτώϲεωϲ ἢ τῆϲ προειρημένηϲ αἰτιατικῆϲ . ἔϲτι καὶ . ἐκ τῶν ἀνθυπαγομένων λόγων προϲαποδεῖξαι τὸν λόγον . ἰδοὺ γὰρ προϲανταποδίδοται τὸ δι’ὅν τινα λόγον ταῦτα ἐγένετο , διὰ τοῦτον καὶ ταῦτα ϲυμβήϲεται , καὶ ἔτι δι’ ἤν τινα αἰτίαν , διὰ ταύτην · παρακολουθήϲει καὶ τὰ ἀπὸ τοῦ οὐδετέρου , διότι ἡμέρα ἐϲτίν , διὰ τοῦτο φῶϲ ἐϲτιν , πάλιν τοῦ ἀνταποδιδομένου νοουμένου κατ’ αἰτιατικὴν πτῶϲιν .
Lemmas: ὁμόλογος δέω καί ἐν ὁ τοιοῦτος σύνταξις , διά ὁ ἡμέρα εἰμί , διά ὁ φάος εἰμί , ὁ ὁ μή ἔχω ἄλλος πτῶσις ἤ ὁ προλέγω αἰτιατικός . εἰμί καί . ἐκ ὁ ἀνθυπάγω λόγος προσαποδείκνυμι ὁ λόγος . ἰδού γάρ προσανταποδίδωμι ὁ ὅδιος τις λόγος οὗτος γίγνομαι , διά οὗτος καί οὗτος συμβαίνω , καί ἔτι διά ὅς τις αἰτία , διά οὗτος · παρακολουθέω καί ὁ ἀπό ὁ οὐδέτερος , διότι ἡμέρα εἰμί , διά οὗτος φάος εἰμί , πάλιν ὁ ἀνταποδίδωμι νοέω κατά αἰτιατικός πτῶσις .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.32
Καὶ τοϲαῦτα μὲν περὶ τῶν παρατιθεμένων προθέϲεων κατὰ τὰϲ ὀνοματικὰϲ ϲυντάξειϲ καὶ τῶν ϲυντιθεμένων · τοῖϲ γε μὴν ῥήμαϲι ϲυντάϲϲονται ἁπάντοτε κατὰ τὴν ϲύνθεϲιν · ἐν γὰρ τῷ καταγράφω καἰ τῳ « ἐξυπανέϲτη » { B26 καί τῳ « επαρακατατιθέμεθα » { Aeschin . contra Timarch . § 9 } καὶ εἴ τινα ἄλλα τοιαῦτά ἐϲτι . καὶ ἶϲωϲ τὸ τοιοῦτο δόξει οὐκ ἀληθεύειν δεόμενον λόγου τοῦ ἀποδεικνύντοϲ τὴν ἐν αὐτοῖϲ ϲύνθεϲιν . φέρε γὰρ φάναι ὡϲ μᾶλλον παράκεινται τοῖϲ ῥήμαϲιν ἤπερ ϲυνήνωνται , ϲυνηγορίαϲ οὔϲηϲ τοιαύτηϲ .
Lemmas: καί τοσοῦτος μέν περί ὁ παρατίθημι πρόθεσις κατά ὁ ὀνοματικός σύνταξις καί ὁ συντίθημι · ὁ γε μήν ῥῆμα συντάσσω ἀπάντοτε κατά ὁ σύνθεσις · ἐν γάρ ὁ καταγράφω καί ὁ « ἐξυπανίστημι » { B26 καί ὁ « παρακατατίθημι » { Aeschin . contra Timarch . § 9 } καί εἰ τις ἄλλος τοιοῦτος εἰμί . καί ἴσως ὁ τοιοῦτος δοκέω οὐ ἀληθεύω δέω λόγος ὁ ἀποδείκνυμι ὁ ἐν αὐτός σύνθεσις . φέρω γάρ φημί ὡς μάλα παράκειμαι ὁ ῥῆμα ἤ συνενόω , συνηγορία εἰμί τοιοῦτος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.33
« Τὰ ὁπωϲδήποτε ϲυντεθέντα τῶν μερῶν τοῦ λόγου , κοΘ’ ὃ μέροϲ ἥνωται , ἀμετάθετά ἐϲτιν , τά γε μὴν παρακείμενα διάφορονἔϲθ’ ὅγε τὴν παράθεϲιν ποιεῖται . καὶ πρόδηλα μὲν τὰ ἀπὸ λειπούϲηϲ φωνῆϲ ϲυντεθειμένα , ὡϲ ἔχει τὸ λεοντόφωνοϲ , ληνόδωροϲ , κυνόδηκτοϲ , χειρογράφῳ , παιδαγωγῶ · οὐ γὰρ δή γε ἐπὶ τούτων κατὰ τὰϲ διαφόρουϲ κλίϲειϲ τὰ τῆϲ ϲυναφείαϲ τῶν λέξεών ποτε μετατίθεται . ἀλλὰ καὶ ἔτι τὰ ἐκ τελείων φωνῶν ϲυντεθειμένα μετὰ τῆϲ ϲυνούϲηϲ τάϲεωϲ καὶ με τὰ τῆϲ μὴ μεταπιπτούϲηϲ λέξεωϲ πρόδηλον ἴϲχει τὴν ϲύνθεϲιν ὡϲ ἔχει τὸ κεραϲφόροϲ , ἑωϲφόροϲ , Ἀϲτυάναξ , τεραϲκόποϲ , Διόϲκοροϲ . —
Lemmas: « ὁ ὅπως συντίθημι ὁ μέρος ὁ λόγος , κοθώ ὅς μέρος ἑνόω , ἀμετάθετος εἰμί , ὁ γε μήν παράκειμαι διαφορέω ὅσγε ὁ παράθεσις ποιέω . καί πρόδηλος μέν ὁ ἀπό λείπω φωνή συντίθημι , ὡς ἔχω ὁ λεοντόφωνος , ληνόδωρος , κυνόδηκτος , χειρογραφέω , παιδαγωγέω · οὐ γάρ δή γε ἐπί οὗτος κατά ὁ διάφορος κλίσις ὁ ὁ συνάφεια ὁ λέξις ποτέ μετατίθημι . ἀλλά καί ἔτι ὁ ἐκ τέλειος φωνή συντίθημι μετά ὁ σύνειμι τάσις καί ἐγώ ὁ ὁ μή μεταπίπτω λέξις πρόδηλος ἴσχω ὁ σύνθεσις ὡς ἔχω ὁ κερασφόρος , ἑωσφόρος , Ἀστυάναξ , τερασκόπος , Διόσκοροι . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.34
Τά γε μὴν ἐν παραθέϲει ὄντα ἔχει τὸ καὶ μετατίθεϲθαι , ὡϲ τὸ Νέα πόλιϲ — Nέαϲ πόλεωϲ , ἀγαθοῦ δαίμονοϲ , Ἀρείου πάγου , ϲυνεπιϲχύοντοϲ καὶ τοῦ δὶϲ παραλαμβανομένου τόνου . ἀλλ’ ἔτι καὶ ἐπ’ αὐτῶν τῶν προθέϲεων , ἡνίκα ἐδιδάχθημεν τὸ παρανόμου , τὸ περικλυτοῦ τῇ τοῦ ἄρθρου προϲόδῳ παράθεϲιν μὲν ὁμολογεῖν ἀφιϲταμένηϲ τῆϲ προθέϲεωϲ πρὸ τοῦ ἐπεντιθεμένου ἄρθρου , οἷον παρὰ τοῦ νόμου , ϲύνθεϲιν δέ , εἰ ἡνωμένηϲ τῆϲ προθέϲεωϲ , ἔξωθεν προϲγινομένου τοῦ ἄρθρου , οὕτωϲ ἔχει τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ , τοῦ παρανόμου , τοῦ περικλυτοῦ . —
Lemmas: ὁ γε μήν ἐν παράθεσις εἰμί ἔχω ὁ καί μετατίθημι , ὡς ὁ Νέα πόλις — εἶμι πόλις , ἀγαθός δαίμων , Ἄρειος πάγος , συνεπισχύω καί ὁ δίς παραλαμβάνω τόνος . ἀλλά ἔτι καί ἐπί αὐτός ὁ πρόθεσις , ἡνίκα διδάσκω ὁ παράνομος , ὁ περικλυτός ὁ ὁ ἄρθρον πρόσοδος παράθεσις μέν ὁμολογέω ἀφίστημι ὁ πρόθεσις πρό ὁ ἐπεντίθημι ἄρθρον , οἷος παρά ὁ νόμος , σύνθεσις δέ , εἰ ἑνόω ὁ πρόθεσις , ἔξωθεν προσγίγνομαι ὁ ἄρθρον , οὕτως ἔχω ὁ ὁ σύνταξις , ὁ παράνομος , ὁ περικλυτός . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.35
Καὶ δὴ οὖν ἐν τῷ καταγράφω , εἰ μὲν ϲυνῆπται τὰ τῆϲ προθέϲεωϲ , πάντωϲ καὶ ἀμετάβλητα κατὰ τὸν προειρημένον λόγον · εἰ δὲ μὴ οὕτωϲ ἔχει , κλίϲιν δὲ τὴν δέουϲαν ἀναδέχεται , ὡϲ εἰ καὶ ἁπλᾶ καθειϲτήκει , ϲαφὲϲ ὅτι παράκειται μᾶλλον ἡ πρόθεϲιϲ ἤπερ ϲύγκειται . καὶ ὥϲπερ παραδεξαμένη τὸ ἄρθρον ἐν τοὶϲ πτωτικοῖϲ ἐδίδαξεν τὴν παράθεϲιν , οὕτωϲ παραδεξαμένη τὴν γινομένην κλίϲιν ἔϲωθεν ταὐτὸν ἐπιδείξεται , ὅπου γε καὶ τοὺϲ διπλαϲιαϲμοὺϲ ἐπιδέχεται , καταγράφω — καταγέγραφα , καταλαλῶ — καταλελάληκα . »
Lemmas: καί δή οὖν ἐν ὁ καταγράφω , εἰ μέν συνάπτω ὁ ὁ πρόθεσις , πάντως καί ἀμετάβλητος κατά ὁ προλέγω λόγος · εἰ δέ μή οὕτως ἔχω , κλίσις δέ ὁ δέω ἀναδέχομαι , ὡς εἰ καί ἁπλόος καθίστημι , σαφής ὅτι παράκειμαι μάλα ὁ πρόθεσις ἤ σύγκειμαι . καί ὥσπερ παραδέχομαι ὁ ἄρθρον ἐν ὅς πτωτικός διδάσκω ὁ παράθεσις , οὕτως παραδέχομαι ὁ γίγνομαι κλίσις ἔσωθεν αὐτός ἐπιδείκνυμι , ὅπου γε καί ὁ διπλασιασμός ἐπιδέχομαι , καταγράφω — καταγράφω , καταλαλέω — καταλαλέω . »