ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.75
4 . Καὶ τὰ μὲν τῆϲ φωνῆϲ οὕτωϲ καταϲτατέον , τά γε μὴν τῆϲ ϲυντάξεωϲ ἀναπληρωθείη . Δοκεῖἑνικῶϲ ϲυντάϲϲεϲθαι διαφόροιϲ προϲώποιϲ καὶ ἀριθμοῖϲ , ῥῆμα καθεϲτὼϲ ὁριϲτικόν · ὅπερ οὐ παρείπετο , εἰ τὴν ϲύνταξιν ἐλάμβανε τῶν προϲώπων καὶ τῶν ἀριθμῶν . ἔϲτιν γὰρ τὸ δεῖ ἡμᾶϲ γράφειν ἔχον ϲύνταξιν τοῦ δεῖ πρὸϲ τὸ γράφειν , οὐ πρὸϲ τὸ ἡμᾶϲ . καὶ διὰ τοῦτο ἁπάντοτε ἐν τῇ τοιαύτῃ ϲυντάξει οὔτε πρόϲωπον διακρίνει · οὔτε ἀριθμόν , ἐπεὶ ᾧ ϲυμφέρεται τούτων ἐϲτὶν ἀπαρέμφατον , καὶ διὰ τοῦτο οὐ ϲυμμετατίθεται τῷ οὐ μετατιθεμένῳ , λέγω δὲ τῷ ἀπαρεμφάτῳ .
Lemmas: 4 . καί ὁ μέν ὁ φωνή οὕτως καταστατέον , ὁ γε μήν ὁ σύνταξις ἀναπληρόω . δοκειενικος συντάσσω διάφορος πρόσωπον καί ἀριθμός , ῥῆμα καθίστημι ὁριστικός · ὅς οὐ παρέπομαι , εἰ ὁ σύνταξις λαμβάνω ὁ πρόσωπον καί ὁ ἀριθμός . εἰμί γάρ ὁ δέω ἐγώ γράφω ἔχω σύνταξις ὁ δέω πρός ὁ γράφω , οὐ πρός ὁ ἐγώ . καί διά οὗτος ἀπάντοτε ἐν ὁ τοιοῦτος σύνταξις οὔτε πρόσωπον διακρίνω · οὔτε ἀριθμός , ἐπεί ὅς συμφέρω οὗτος εἰμί ἀπαρέμφατος , καί διά οὗτος οὐ συμμετατίθημι ὁ οὐ μετατίθημι , λέγω δέ ὁ ἀπαρέμφατος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.76
5 . Ἔϲτιν γὰρ καὶ τὸ δηλούμενον τοιοῦτον . τῶν οὖν γινομένων πραγμάτων ἐλλειπέϲτερον ἀποτελουμένων ἡ ἐγγινομένη παράθεϲιϲ τῶν προκατειλεγμένων ῥημάτων παρελαμβάνετο εἰϲ ἐντέλειαν τῶν προϲηκόντων . τὸ γὰρ δεῖ φιλολογεῖν τοιοῦτόν ἐϲτιν , ἐπεὶ λείπει τὸ φιλολογεῖν φιλολογῶμεν , ὡϲ εἰ καὶ αὐτῷ τῷ λείπει προϲχρηϲαίμεθα , οὐδὲν ἔλαττον τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ ἐνδεῆ καταϲτήϲεται , λείπει τὸ φιλολογεῖν ἡμᾶϲ , λείπει τὸ φιλολογεῖν ἐμέ , καὶ οὐκ ἔϲτιν ὅϲτιϲ τολμήϲει φάναι τὸ λείπει ἐπίρρημα , κἂν ἀπειράκιϲ καθ᾿ ἕνα ϲχηματιϲμὸν ἐκφέρηται ἕνεκα τῆϲ ϲυνούϲηϲ ϲυντάξεωϲ τοῦ ἀπαρεμφάτου . —
Lemmas: 5 . ἔρτις γάρ καί ὁ δηλέομαι τοιοῦτος . ὁ οὖν γίγνομαι πρᾶγμα ἐλλιπής ἀποτελέω ὁ ἐγγίγνομαι παράθεσις ὁ προκαταλέγω ῥῆμα παραλαμβάνω εἰς ἐντέλεια ὁ προσήκω . ὁ γάρ δέω φιλολογέω τοιοῦτος εἰμί , ἐπεί λείπω ὁ φιλολογέω φιλολογέω , ὡς εἰ καί αὐτός ὁ λείπω προσχράομαι , οὐδείς ἐλαχύς ὁ ὁ σύνταξις ἐνδεής καθίστημι , λείπω ὁ φιλολογέω ἐγώ , λείπω ὁ φιλολογέω ἐγώ , καί οὐ εἰμί ὅστις τολμάω φημί ὁ λείπω ἐπίρρημα , ἐάν ἀπειράκις κατά εἷς σχηματισμός ἐκφέρω ἕνεκα ὁ σύνειμι σύνταξις ὁ ἀπαρέμφατος . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.77
6 . Αὕτη γὰρ καὶ μόνη ἂν εἴη αἰτία τοῦ μὴ ἐν τοῖϲ ἐπιϲταλτικοῖϲ τῶν ἀπαρεμφάτων παραλαμβάνεϲθαι . εἴπομεν γὰρ ὡϲ τοῖϲ τοιούτοιϲ ἀπαρεμφάτοιϲ ὑπακουόμενόν ἐϲτι τὸ ῥῆμα τὸ λέγει ἢ εὔχεται , Διονυϲίῳ Ἀπολλώνιοϲ λέγει χαίρειν ἢ εὔχεται · ἀϲύϲτατον δὲ παραδέξαϲθαι ἀπαρέμφατον δύο ϲυντάξειϲ ὁριϲτικῶν ῥημάτων , ἑνόϲ γε μήν . καὶ διὰ τοῦτό φαμεν θέλει γράφειν , δεῖ γράφειν · ἐγκειμένου γε μὴν ἐν τῷ Διονυϲίῳ χαίρειν τοῦ λέγει ἢ εὔχεται ἀϲύϲτατον τὸ ἐπεντεθῆναι τὸ χρή ἢ δεῖ , εἰ μὴ ἀποϲταίη ἡ ἐπιϲταλτικὴ ϲύνταξιϲ , ἐφ’ ἧϲ ἂν λοιπὸν φαίημεν δεῖ χαίρειν . ἄλλωϲ τε προϲγίνεται τῷ ἐπιϲτελλομένῳ τὸ χαίρειν , οὐχὶ ἀφίϲταται , ὅπερ ἐν τῷ δεῖ χαίρειν ἐγγενήϲεται .
Lemmas: 6 . οὗτος γάρ καί μόνος ἄν εἰμί αἰτία ὁ μή ἐν ὁ ἐπισταλτικός ὁ ἀπαρέμφατος παραλαμβάνω . λέγω γάρ ὡς ὁ τοιοῦτος ἀπαρέμφατος ὑπακούω εἰμί ὁ ῥῆμα ὁ λέγω ἤ εὔχομαι , Διονύσιος Ἀπολλώνιος λέγω χαίρω ἤ εὔχομαι · ἀσύστατος δέ παραδέχομαι ἀπαρέμφατος δύο σύνταξις ὁριστικός ῥῆμα , εἷς γε μήν . καί διά οὗτος φημί ἐθέλω γράφω , δέω γράφω · ἔγκειμαι γε μήν ἐν ὁ Διονύσιος χαίρω ὁ λέγω ἤ εὔχομαι ἀσύστατος ὁ ἐπεντίθημι ὁ χρή ἤ δέω , εἰ μή ἀφίστημι ὁ ἐπισταλτικός σύνταξις , ἐπί ὅς ἄν λοιπός φημί δέω χαίρω . ἄλλος τε προσγίγνομαι ὁ ἐπιστέλλω ὁ χαίρω , οὐ ἀφίστημι , ὅς ἐν ὁ δέω χαίρω ἐγγίγνομαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.78
Ἑξῆϲ ῥητέον καὶ περὶ τῶν ϲυνταϲϲομένων πτώϲεων τοῖϲ ἀπα ρεμφάτοιϲ . Καὶ πρῶτόν γε ἐξεταϲτέον , εἰ ἀληθεύει τὸ ἐπὶ αἰτιατικὴν αὐτὰ πάντωϲ φέρεϲθαι , ὡϲ ἐν τῷ χρή καὶ δεῖ , χρὴ ἀναγινώϲκειν Διονύϲιον , καὶ τοῖϲ τοιούτοιϲ . ἦν μέντοι τὸ ἀληθεῦον τοῦ λόγου , ὡϲ οὐκ αὐτὰ τὰ ἀπαρέμφατα πάντωϲ αἰτιατικὴν ἀπαιτεῖ , πτῶϲιν δὲ τὴν καὶ ἐν τοῖϲ ὁριϲτικοῖϲ καὶ τῇ ὑπολοίπῳ ἐγκλίϲει ϲυνταϲϲομένην . ἔϲτι γὰρ τὰ τοῦ λόγου οὕτωϲ ἔχοντα .
Lemmas: ἑξῆς λέγω καί περί ὁ συντάσσω πτῶσις ὁ ἀπος ρεμφάτοις . καί πρῶτος γε ἐξεταστέον , εἰ ἀληθεύω ὁ ἐπί αἰτιατικός αὐτός πάντως φέρω , ὡς ἐν ὁ χρή καί δέω , χρή ἀναγιγνώσκω Διονύσιος , καί ὁ τοιοῦτος . εἰμί μέντοι ὁ ἀληθεύω ὁ λόγος , ὡς οὐ αὐτός ὁ ἀπαρέμφατος πάντως αἰτιατικός ἀπαιτέω , πτῶσις δέ ὁ καί ἐν ὁ ὁριστικός καί ὁ ὑπόλοιπος ἔγκλισις συντάσσω . εἰμί γάρ ὁ ὁ λόγος οὕτως ἔχω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.79
τὸ χρή καὶ τὸ δεῖ αἴτια γίνεται αἰτιατικῆϲ παραθέϲεωϲ , καθὸ ῥήματα ὄντα πλαγίαν ἀπαιτεῖ τὴν δέουϲαν , καθὸ καὶ ἄλλοιϲ πλείϲτοιϲ ῥήμαϲι τὸ τοιοῦτο παρηκολούθει , τὸ ἐπὶ γενικὴν φέρεϲθαι ἢ ἐπὶ δοτικὴν ἢ αἰτιατικήν . ᾧ γὰρ λόγῳ καὶ ἡ τοῦ λείπει ϲύνταξιϲ πάλιν ἐπ᾿ αἰτιατικὴν φέρεται , λείπει Δίωνα , λείπει ἐμέ , τούτῳ τῷ λόγῳ καὶ τὸ δεῖ ἐπ᾿ αἰτιατικὴν φέρεται , δεῖ ἐμέ , δεῖ ϲέ · τοῦτο γάρ ἐϲτιν τὸ κατάλληλον τοῦ λόγου , δεῖ ἐμὲ ἀκούειν . οὐ γάρ , ὡϲ ἔφαμεν , ἡ τῶν ἀπαρεμφάτων χρῆϲιϲ τὸ τοιοῦτον ἀπαιτεῖ · πρόκειται γοῦν ἡ ἐπιϲταλτικὴ ϲύνταξιϲ οὐκ οὔϲηϲ αἰτιατικῆϲ πτώϲεωϲ . ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖϲ τοιούτοιϲ , τῷ περιπατεῖν ἥδομαι καὶ περιπατεῖν θέλω ἤπερ γράφειν , ἐθέλει κοιμᾶϲθαι ἢ περιπατεῖν · ὧν εἴ τιϲ ἀφέλοι τὰ ϲυνόντα μόρια καὶ προϲθείη τὸ δεῖ , πάντωϲ ὑπακουϲθήϲεται καὶ ἡ αἰτιατική , δεῖ περιπατεῖν , χρὴ διαλέγεϲθαι .
Lemmas: ὁ χρή καί ὁ δέω αἴτιος γίγνομαι αἰτιατικός παράθεσις , καθό ῥῆμα εἰμί πλάγιος ἀπαιτέω ὁ δέω , καθό καί ἄλλος πολύς ῥῆμα ὁ τοιοῦτος παρακολουθέω , ὁ ἐπί γενικός φέρω ἤ ἐπί δοτικός ἤ αἰτιατικός . ὅς γάρ λόγος καί ὁ ὁ λείπω σύνταξις πάλιν ἐπί αἰτιατικός φέρω , λείπω Δίων , λείπω ἐγώ , οὗτος ὁ λόγος καί ὁ δέω ἐπί αἰτιατικός φέρω , δέω ἐγώ , δέω σύ · οὗτος γάρ εἰμί ὁ κατάλληλος ὁ λόγος , δέω ἐγώ ἀκούω . οὐ γάρ , ὡς φημί , ὁ ὁ ἀπαρέμφατος χρῆσις ὁ τοιοῦτος ἀπαιτέω · πρόκειμαι γοῦν ὁ ἐπισταλτικός σύνταξις οὐ εἰμί αἰτιατικός πτῶσις . ἀλλά καί ἐν ὁ τοιοῦτος , ὁ περιπατέω ἥδομαι καί περιπατέω ἐθέλω ἤ γράφω , ἐθέλω κοιμάω ἤ περιπατέω · ὅς εἰ τις ἀφαιρέω ὁ σύνειμι μόριον καί προστίθημι ὁ δέω , πάντως ὑπακούω καί ὁ αἰτιατικός , δέω περιπατέω , χρή διαλέγω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.80
Οὐχὶ οὖν καὶ τὰ ἀπαρέμφατα οἶδεν αἰτιατικήν ; Οὐ τὴν ἐν τῷ καθόλου , ἀλλὰ τὴν ἐμφερομένην ἐν ταῖϲ ὑπολοίποιϲ ἐγκλίϲεϲιν , φιλεῖ Θέωνα , φίλει Τρύφωνα , ἐὰν φιλῇ Τρύφωνα , καὶ οὕτωϲ γίνεται φηϲὶ φιλεῖν Τρύφωνα . ἔνθεν γὰρ καὶ δύο αἰτιατικαὶ προϲγίνονται τῇ τοιαύτῃ ϲυντάξει .
Lemmas: οὐ οὖν καί ὁ ἀπαρέμφατος οἶδα αἰτιατικός ; οὐ ὁ ἐν ὁ καθόλου , ἀλλά ὁ ἐμφέρω ἐν ὁ ὑπόλοιπος ἔγκλισις , φιλέω Θέων , φιλέω Τρύφων , ἐάν φιλέω Τρύφων , καί οὕτως γίγνομαι φημί φιλέω Τρύφων . ἔνθεν γάρ καί δύο αἰτιατικός προσγίγνομαι ὁ τοιοῦτος σύνταξις .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.81
γενικῆϲ μὲν γὰρ καὶ δοτικῆϲ γίνεται ϲύνταξιϲ , ὅταν πάλιν καὶ ἡ ὑπόλοιποϲ ἔγκλιϲιϲ ἐπὶ γενικὴν φέρηται , ἀκούει Τρύφωνοϲ , ἢ ἐπὶ δοτικήν , δίδωϲι Τρύφωνι , καὶ πάλιν ἐπὶ τῶν ἑξῆϲ ἐγκλίϲεων , ἐξ ὧν πάλιν τὰ μεταλαμβανόμενα ἀπαρέμφατα ταὐτὸ ἀναδέχεται , φηϲὶν ἀκούειν Τρύφωνοϲ , φηϲὶν διδόναι Τρύφωνι . οἷϲ εἴ τιϲ προϲθείη τὸ δεῖ , ὑφελόμενοϲ ἀναγκαίωϲ τὸ φηϲίν , καθὼϲ ἐπεδείξαμεν , πάλιν προϲγενήϲεται καὶ ἡ αἰτιατική , δεῖ ἀκούειν Τρύφωνοϲ Ἀπολλώνιον , δεῖ ἐρᾶν Θέωνοϲ ἐμέ , δεῖ ϲοι Τρύφωνα χαρίζεϲθαι . — (
Lemmas: γενικός μέν γάρ καί δοτικός γίγνομαι σύνταξις , ὅταν πάλιν καί ὁ ὑπόλοιπος ἔγκλισις ἐπί γενικός φέρω , ἀκούω Τρύφων , ἤ ἐπί δοτικός , δίδωμι Τρύφων , καί πάλιν ἐπί ὁ ἑξῆς ἔγκλισις , ἐκ ὅς πάλιν ὁ μεταλαμβάνω ἀπαρέμφατος αὐτός ἀναδέχομαι , φημί ἀκούω Τρύφων , φημί δίδωμι Τρύφων . ὅς εἰ τις προστίθημι ὁ δέω , ὑφαιρέω ἀναγκαῖος ὁ φημί , καθώς ἐπιδείκνυμι , πάλιν προσγίγνομαι καί ὁ αἰτιατικός , δέω ἀκούω Τρύφων Ἀπολλώνιον , δέω ἐράω Θέων ἐγώ , δέω σύ Τρύφων χαρίζω . — (
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.82
ἐὰν γὰρ ἐπὶ τούτων τὴν αἰτιατικὴν ὑποϲτέλλειν ἐθέλῃ τιϲ τῇ δεούϲῃ ϲυντάξει , ὁμόλογοϲ ἔϲται τῇ λειπούϲῃ αἰτιατικῇ , εἰ οὕτωϲ φαίημεν , δεῖ ϲοι χαρίζεϲθαι , δεῖ ϲου ἀκούειν · πάντωϲ γὰρ αἰτιατική ἐϲτιν ἡ ὑπακουομένη , ἣν ἀπολαβὼν ὁ λόγοϲ τὸ ἑαυτοῦ τέλοϲ παραϲτήϲει , ἐπεὶ εἰ μὴ ἔλιπεν , ἔδει τὸ προϲενεχθὲν ὡϲ ἐν πλεοναϲμῷ τῆϲ αἰτιατικῆϲ καταγίνεϲθαι , δεῖ ϲοι χαρίζεϲθαι ἐμέ , δεῖ ἀκούειν ϲου Δίωνα . )
Lemmas: ἐάν γάρ ἐπί οὗτος ὁ αἰτιατικός ὑποστέλλω ἐθέλω τις ὁ δέω σύνταξις , ὁμόλογος εἰμί ὁ λείπω αἰτιατικός , εἰ οὕτως φημί , δέω σύ χαρίζω , δέω σύ ἀκούω · πάντως γάρ αἰτιατικός εἰμί ὁ ὑπακούω , ὅς ἀπολαμβάνω ὁ λόγος ὁ ἑαυτοῦ τέλος παρίστημι , ἐπεί εἰ μή λείπω , δέω ὁ προσφέρω ὡς ἐν πλεονασμός ὁ αἰτιατικός καταγίγνομαι , δέω σύ χαρίζω ἐγώ , δέω ἀκούω σύ Δίων . )
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.83
Τούτων οὖν τῇδε ἐχόντων , ἐὰν ὡϲ εἴπομεν τὸ ῥῆμα φύϲει φέρηται ἐπ᾿ αἰτιατικήν , λέγω τὸ ἀπαρέμφατον , τὸ τηνικαῦτα καὶ δύο αἰτιατικαὶ προϲγίνονται , μία μὲν ἐκ ϲυντάξεωϲ τοῦ δεῖ καὶ χρή , ἑτέρα δὲ ἐκ τῆϲ τοῦ ἀπαρεμφάτου ϲυντάξεωϲ , ὡϲ ἔχει τὰ τοιαῦτα , δεῖ Τρύφωνα διδάϲκειν Διονύϲιον , δεῖ ϲὲ ἐμὲ τιμᾶν .
Lemmas: οὗτος οὖν ὅδε ἔχω , ἐάν ὡς λέγω ὁ ῥῆμα φύσις φέρω ἐπί αἰτιατικός , λέγω ὁ ἀπαρέμφατος , ὁ τηνικαῦτα καί δύο αἰτιατικός προσγίγνομαι , εἷς μέν ἐκ σύνταξις ὁ δέω καί χρή , ἕτερος δέ ἐκ ὁ ὁ ἀπαρέμφατος σύνταξις , ὡς ἔχω ὁ τοιοῦτος , δέω Τρύφων διδάσκω Διονύσιος , δέω σύ ἐγώ τιμάω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.84
Ἕϲτι καὶ ἑτέρα ϲύνταξιϲ δύο αἰτιατικὰϲ ἀποτελοῦϲα , ὁπηνίκα καὶ τὰ ἐγκείμενα ῥήματα ἐπ᾿ αἰτιατικὰϲ φέρεται , οἷον τὸ ἀναγκάϲαι , τὸ ποιῆϲαι , τὰ ὅμοια · φέρεται γὰρ ἐπ᾿ αἰτιατικήν . ἀλλὰ καὶ τὸ ἑλεῖν , ὑβρίϲαι , τὰ τούτοιϲ ὅμοια . ἐφ᾿ ἧϲ ἂν ϲυντάξεωϲ γένοιτο ἀνάγκαϲόν με ὑβρίϲαι ϲε , ποίηϲον Τρύφωνα φιλεῖν Ἀπολλώνιον .
Lemmas: εἰμί καί ἕτερος σύνταξις δύο αἰτιατικός ἀποτελέω , ὁπηνίκα καί ὁ ἔγκειμαι ῥῆμα ἐπί αἰτιατικός φέρω , οἷος ὁ ἀναγκάζω , ὁ ποιέω , ὁ ὅμοιος · φέρω γάρ ἐπί αἰτιατικός . ἀλλά καί ὁ αἱρέω , ὑβρίζω , ὁ οὗτος ὅμοιος . ἐπί ὅς ἄν σύνταξις γίγνομαι ἀναγκάζω ἐγώ ὑβρίζω σύ , ποιέω Τρύφων φιλέω Ἀπολλώνιον .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.85
Ἑκ δὴ τῶν τοιούτων ϲυντάξεων καὶ τὰ ἀμφίβολα γίνεται . γενικῆϲ μὲν γὰρ ϲυνούϲηϲ ἢ δοτικῆϲ εὔληπτα τὰ τοῦ λόγου ἐϲτίν , λέγουϲι Τρύφωνα ἀκούειν Ἀπολλωνίου , ποίηϲον Τρύφωνα χάριϲαϲθαι Ἀπολλωνίῳ · οὐ μὴν ἐν τῷ δὸϲ δέ τ᾿ ἔμ᾿ ἄνδρα ἑλεῖν { ε 118 } , ϲυνέβη ἐμὲ φιλεῖν Τρύφωνα · προϲνεῦον γὰρ τὸ ἀπαρέμφατον ἀμφοτέραιϲ ταῖϲ αἰτιατικαῖϲ οὐκ ἐμφανῆ καθίϲτηϲι τὸν ἐνεργοῦντα καὶ τὸν ἐνεργούμενον .
Lemmas: ἐκ δή ὁ τοιοῦτος σύνταξις καί ὁ ἀμφίβολος γίγνομαι . γενικός μέν γάρ σύνειμι ἤ δοτικός εὔληπτος ὁ ὁ λόγος εἰμί , λέγω Τρύφων ἀκούω Ἀπολλώνιον , ποιέω Τρύφων χαρίζομαι Ἀπολλώνιον · οὐ μήν ἐν ὁ δίδωμι δέ τε ἐγώ ἀνήρ αἱρέω { ε 118 } , συμβαίνω ἐγώ φιλέω Τρύφων · προσνεύω γάρ ὁ ἀπαρέμφατος ἀμφότερος ὁ αἰτιατικός οὐ ἐμφανής καθίστημι ὁ ἐνεργέω καί ὁ ἐνεργέω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.86
Τὰ μέντοι τῆϲ διαλύϲεωϲ οὕτωϲ ἂν ἔχοι . εἴπερ ἐκ τοῦ πλουτεῖ Τρύφων , ὑγιαίνει Τρύφων γίνεται μετάληψιϲ φαϲὶ . Τρύφωνα πλουτεῖν , λέγουϲι Τρύφωνα ὑγιαίνειν , δῆλον ὡϲ καὶ ἐπὶ τῶν ὁμοίων ταὐτὸν γενήϲεται . ἔϲτω γάρ τι Θέων ὕβριϲε Δίωνα , προδήλου ὄντοϲ τοῦ ὑβρίϲαντοϲ καὶ τοῦ ὑβριϲθέντοϲ · ἐξ οὗ κατὰ τὴν αὐτὴν διάθεϲιν μεταληφθήϲεται λέγουϲι Θέωνα ὑβρίϲαι Δίωνα · καὶ δῆλόν ἐϲτιν ὡϲ τὸ ῥῆμα πρόϲκειται τῇ προτέρᾳ αἰτιατικῇ , ᾗ καὶ προϲέκειτο κατ᾿ εὐθεῖαν , Τρύφων ὕβριϲε , λέγουϲι Τρύφωνα ὑβρίϲαι , ἐπιφερομένου τοῦ διατιθεμένου προϲώπου , φέρε εἰπεῖν Δίωνα , Θέωνα . ἐκ δὴ τοῦ τοιούτου ἡ πρωτεύουϲα αἰτιατικὴ μετὰ τοῦ ἀπαρεμφάτου προϲχωρήϲει καὶ τῇ ἐνεργητικῇ διαθέϲει , καὶ εἰ ὧδέ τιϲ ἀποφαίνοιτο , περιέχει ὁ οὐρανὸϲ τὴν γῆν ἐξ οὗ γενήϲεται λέγουϲι τὸν οὐρανὸν περιέχειν τὴν γῆν , καὶ ἀνάπαλιν , περιέχει ἡ γῆ τὸν οὐρανόν , λέγουϲι τὴν γῆν περιέχειν τὸν οὐρανόν . —
Lemmas: ὁ μέντοι ὁ διάλυσις οὕτως ἄν ἔχω . εἴπερ ἐκ ὁ πλουτέω Τρύφων , ὑγιαίνω Τρύφων γίγνομαι μετάληψις φημί . Τρύφων πλουτέω , λέγω Τρύφων ὑγιαίνω , δῆλος ὡς καί ἐπί ὁ ὅμοιος αὐτός γίγνομαι . εἰμί γάρ τις Θέων ὑβρίζω Δίων , πρόδηλος εἰμί ὁ ὑβρίζω καί ὁ ὑβρίζω · ἐκ ὅς κατά ὁ αὐτός διάθεσις μεταλαμβάνω λέγω Θέων ὑβρίζω Δίων · καί δῆλος εἰμί ὡς ὁ ῥῆμα πρόσκειμαι ὁ πρότερος αἰτιατικός , ὅς καί πρόσκειμαι κατά εὐθεῖα , Τρύφων ὑβρίζω , λέγω Τρύφων ὑβρίζω , ἐπιφέρω ὁ διατίθημι πρόσωπον , φέρω λέγω Δίων , Θέων . ἐκ δή ὁ τοιοῦτος ὁ πρωτεύω αἰτιατικός μετά ὁ ἀπαρέμφατος προσχωρέω καί ὁ ἐνεργητικός διάθεσις , καί εἰ ὧδε τις ἀποφαίνω , περιέχω ὁ οὐρανός ὁ γῆ ἐκ ὅς γίγνομαι λέγω ὁ οὐρανός περιέχω ὁ γῆ , καί ἀνάπαλιν , περιέχω ὁ γῆ ὁ οὐρανός , λέγω ὁ γῆ περιέχω ὁ οὐρανός . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.87
Κἀκεῖνο γὰρ ὁμόλογόν ἐϲτιν , ὅτι ἡ ἐνεργητικὴ διάθεϲιϲ προτέρα τῆϲ παθητικῆϲ · τότε γὰρ πέπονθεν , ὅτε καὶ ἀναδέδεκται τὴν ἐνεργητικὴν διάθεϲιν , ὥϲ γε καὶ τὰ τούτων ἀποφατικὰ ὁμολογεῖ . ὁ γὰρ λέγων οὐκ ἔδειρα ἀναιρεῖ τὴν προκατάρξαϲαν διάθεϲιν τοῦ ὁμολογήϲαντοϲ προϲώπου τὴν παθητικὴν διάθεϲιν ἐν τῷ δαρῆναι . καὶ εἰ τοῦτο ὑγιέϲ , εὔλογον ἂν εἴη τὸ προϲχωροῦν ῥῆμα τῇ προτέρᾳ αἰτιατικῇ τὴν ἐνεργητικὴν διάθεϲιν ἐμφανίζειν , καὶ τὴν δευτέραν παραλαμβανομένην αἰτιατικὴν ἐν πάθει καταγίνεϲθαι , ἐπεὶ καὶ δεύτερα τὰ πάθη τῶν ἐνεργειῶν ἐϲτιν , ϲυνέβη ἐμὲ φιλεῖν Ἀπολλώνιον · τοιοῦτο γὰρ ἂν εἴη , ἐγὼ φιλῶ Ἀπολλώνιον . καὶ δῆλον ὅτι τὸ τοιοῦτο ὑπερβατόν ἐϲτιν , τὸ δὸϲ δέ τ᾿ ἔμ᾿ ἄνδρα ἑλεῖν { Ε 118 } , τόνδε τὸν ἄνδρα . Καὶ τοϲαῦτα μὲν περὶ ϲυντάξεωϲ τῶν ἀπαρεμφάτων .
Lemmas: ἐκεῖνος γάρ ὁμόλογος εἰμί , ὅτι ὁ ἐνεργητικός διάθεσις πρότερος ὁ παθητικός · τότε γάρ πάσχω , ὅτε καί ἀναδέχομαι ὁ ἐνεργητικός διάθεσις , ὡς γε καί ὁ οὗτος ἀποφατικός ὁμολογέω . ὁ γάρ λέγω οὐ δέρω ἀναιρέω ὁ προκατάρχομαι διάθεσις ὁ ὁμολογέω πρόσωπον ὁ παθητικός διάθεσις ἐν ὁ δέρω . καί εἰ οὗτος ὑγιής , εὔλογος ἄν εἰμί ὁ προσχωρέω ῥῆμα ὁ πρότερος αἰτιατικός ὁ ἐνεργητικός διάθεσις ἐμφανίζω , καί ὁ δεύτερος παραλαμβάνω αἰτιατικός ἐν πάθος καταγίγνομαι , ἐπεί καί δεύτερος ὁ πάθος ὁ ἐνέργεια εἰμί , συμβαίνω ἐγώ φιλέω Ἀπολλώνιον · τοιοῦτος γάρ ἄν εἰμί , ἐγώ φιλέω Ἀπολλώνιον . καί δῆλος ὅτι ὁ τοιοῦτος ὑπερβατός εἰμί , ὁ δίδωμι δέ τε ἐγώ ἀνήρ αἱρέω { Ε 118 } , ὅδε ὁ ἀνήρ . καί τοσοῦτος μέν περί σύνταξις ὁ ἀπαρέμφατος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.88
Ἀκολούθωϲ ῥητέον καὶ περὶ τῶν ὑπολοίπων ἐγκλίϲεων , αἷϲ παρέπεται ἀπὸ τῶν ἐν αὐταῖϲ δηλουμένων πραγμάτων τὴν θέϲιν τοῦ ὀνόματοϲ ἀναδεδέχθαι . Ἡ μὲν γὰρ καλουμένη ὁριϲτικὴ καλεῖται καὶ ἀποφατική . καὶ δῆλον ὅτι κοινῆϲ μὲν ἐννοίαϲ εἴχετο τὸ καλεῖϲθαι αὐτὴν ἀποφατικήν , εἴγε καὶ τὸ ἀποφαίνεϲθαι κατὰ πάϲηϲ φράϲεωϲ παραλαμβάνεται , ἀλλὰ καὶ ἐπιρρήματά τινα ἀποφαικὰ καλοῦμεν · ἰδίαϲ μέντοι ἐννοίαϲ ἔχεται ἡ ὁριϲτική · διὰ γὰρ ταύτηϲ ἀποφαινόμενοι ὁριζόμεθα .
Lemmas: ἀκόλουθος λέγω καί περί ὁ ὑπόλοιπος ἔγκλισις , ὅς παρέπομαι ἀπό ὁ ἐν αὐτός δηλέομαι πρᾶγμα ὁ θέσις ὁ ὄνομα ἀναδέχομαι . ὁ μέν γάρ καλέω ὁριστικός καλέω καί ἀποφατικός . καί δῆλος ὅτι κοινός μέν ἔννοια ἔχω ὁ καλέω αὐτός ἀποφατικός , εἰ καί ὁ ἀποφαίνω κατά πᾶς φράσις παραλαμβάνω , ἀλλά καί ἐπίρρημα τις ἀποφαικὰ καλέω · ἴδιος μέντοι ἔννοια ἔχω ὁ ὁριστικός · διά γάρ οὗτος ἀποφαίνω ὁρίζω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.89
Ἕνθεν γὰρ καὶ οἱ καλούμενοι διαβεβαιωτικοὶ ϲύνδεϲμοι καὶ ἔτι αἰτιολογικοὶ ϲυντείνουϲιν ἐπὶ ταύτην . ὁριζόμενοι γάρ φαμεν γέγραφα , καὶ ἐπιδιαβεβαιούμενοι ὅτι γέγραφα εἰϲ ἐπίταϲιν τοῦ ὁριϲμοῦ · πρὸϲ ὃ ἀνθυπάγετα πάλιν τούτου ἐναντίον κατὰ ἀπόφαϲιν ὅτι οὔ . ἀλλὰ καὶ ἐπὶ αἰτιολογικῆϲ ἐννοίαϲ · ὡϲ γὰρ καταφαϲκομένου τοῦ περιπατῶ ἐπὶ λήμματι τῷ τοιούτῳ τὸ αἰτιῶδεϲ ϲυνταχθήϲεται , ὅτι περιπατῶ κινοῦμαι . ( ὅπερ οὐκ ἀληθεύϲει , εἰ ἀναϲτροφὴν τὰ τοῦ λόγου , ὅτι κινοῦμαι περιπατῶ . καὶ δῆλον ὅτι οὐ διὰ τὸν ὁριϲμὸν τὸν ἐγκείμενον τοῖϲ ῥήμαϲιν , διὰ δὲ τὸ ἀκόλουθον τὸ ἐκ τοῦ ϲυνδέϲμου ἐγγινόμενον , ἐπεὶ ὅϲον ἐπ᾿ αὐτοῖϲ τὰ ῥήματα κατ᾿ ἰδίαν ταϲϲόμενα διὰ τὸν ἐγκείμενον ὁριϲμὸν ἀληθεύει · κινοῦμαι , περιπατῶ . )
Lemmas: ἔνθεν γάρ καί ὁ καλέω διαβεβαιωτικός σύνδεσμος καί ἔτι αἰτιολογικός συντείνω ἐπί οὗτος . ὁρίζω γάρ φημί γράφω , καί ἐπιδιαβεβαιόω ὅτι γράφω εἰς ἐπίτασις ὁ ὁρισμός · πρός ὅς ἀνθυπάγω πάλιν οὗτος ἐναντίος κατά ἀπόφασις ὅτι οὐ . ἀλλά καί ἐπί αἰτιολογικός ἔννοια · ὡς γάρ καταφάσκω ὁ περιπατέω ἐπί λῆμμα ὁ τοιοῦτος ὁ αἰτιώδης συντάσσω , ὅτι περιπατέω κινέω . ( ὅς οὐ ἀληθεύω , εἰ ἀναστροφή ὁ ὁ λόγος , ὅτι κινέω περιπατέω . καί δῆλος ὅτι οὐ διά ὁ ὁρισμός ὁ ἔγκειμαι ὁ ῥῆμα , διά δέ ὁ ἀκόλουθος ὁ ἐκ ὁ σύνδεσμος ἐγγίγνομαι , ἐπεί ὅσος ἐπί αὐτός ὁ ῥῆμα κατά ἴδιος τάσσω διά ὁ ἔγκειμαι ὁρισμός ἀληθεύω · κινέω , περιπατέω . )
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.90
Ϲαφὲϲ οὖν ὅτι καὶ ἐγκειμένην ἔχει τὴν κατάφαϲιν . καὶ ἕνεκα τούτου τὸ καλούμενον ἀποφατικὸν ἐπίρρημα , ὡϲ ἂν μαχόμενον τῇ ναί καταφάϲει , ἐπιτρέχει τὴν ὁριϲτικὴν ἔγκλιϲιν , ἵνα τὴν ἐγκειμένην κατάφαϲιν ἀποϲτήϲῃ , οὐ γράφει , οὐ περιπατεῖ · οὐ μὴν ἔτι τὴν εὐκτικὴν προϲτακτικήν · οὐδὲ γὰρ ἔγκειται ἐν ταῖϲ τοιαύταιϲ ἐγκλίϲεϲιν ἡ μαχομένη μένη τῇ ἀποφάϲει κατάφαϲιϲ , ἣν ὡϲ προείπομεν ϲυνέβη ἀναιρεῖϲθαι ὑπὸ τῆϲ οὔ ἀποφάϲεωϲ . δι᾿ ὅτι μέντοι ἡ μή ἀπαγόρευϲιϲ ἐπὶ τὰϲ προειρημέναϲ ἐγκλίϲειϲ ϲυντείνει , ἐν τῷ περὶ αὐτῶν εἰρήϲεται · φαμὲν γὰρ μὴ γίνωϲκε , μὴ γνοίηϲ , μὴ γνῷϲ . — ·
Lemmas: σαφής οὖν ὅτι καί ἔγκειμαι ἔχω ὁ κατάφασις . καί ἕνεκα οὗτος ὁ καλέω ἀποφατικός ἐπίρρημα , ὡς ἄν μάχομαι ὁ ναί κατάφασις , ἐπιτρέχω ὁ ὁριστικός ἔγκλισις , ἵνα ὁ ἔγκειμαι κατάφασις ἀφίστημι , οὐ γράφω , οὐ περιπατέω · οὐ μήν ἔτι ὁ εὐκτικός προστακτικός · οὐδέ γάρ ἔγκειμαι ἐν ὁ τοιοῦτος ἔγκλισις ὁ μάχομαι μένω ὁ ἀπόφασις κατάφασις , ὅς ὡς προλέγω συμβαίνω ἀναιρέω ὑπό ὁ οὐ ἀπόφασις . διά ὅτι μέντοι ὁ μή ἀπαγόρευσις ἐπί ὁ προλέγω ἔγκλισις συντείνω , ἐν ὁ περί αὐτός λέγω · φημί γάρ μή γιγνώσκω , μή γιγνώσκω , μή γιγνώσκω . — ·
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.91
Χρὴ μέντοι νοεῖν ὅτι οὐδὲ ἐπὶ τὴν ἀπαρέμφατον ϲυντείνει ἡ οὔ ἀπόφαϲιϲ · οὐδὲ γὰρ δι᾿ αὐτῆϲ τι καταφάϲκεται . ἐν γὰρ τῷ οὐ δεῖ γράφειν πάλιν τὸ ὁριϲτικόν ἐϲτιν ῥῆμα τὸ ἀποφαϲκόμενον , λέγω τὸ δεῖ ἢ χρή , ὡϲ εἰ καὶ λέγοιμεν οὐ λείπει τὸ φιλολογεῖν . καὶ διὰ τῆϲ τοιαύτηϲ ϲυντάξεωϲ ἄρα δέεικται ὅτι τὸ χρή καὶ τὸ δεῖ ὁριϲτικὰ ῥήματα .
Lemmas: χρή μέντοι νοέω ὅτι οὐδέ ἐπί ὁ ἀπαρέμφατος συντείνω ὁ οὐ ἀπόφασις · οὐδέ γάρ διά αὐτός τις καταφάσκω . ἐν γάρ ὁ οὐ δέω γράφω πάλιν ὁ ὁριστικός εἰμί ῥῆμα ὁ ἀποφάσκω , λέγω ὁ δέω ἤ χρή , ὡς εἰ καί λέγω οὐ λείπω ὁ φιλολογέω . καί διά ὁ τοιοῦτος σύνταξις ἄρα δείκνυμι ὅτι ὁ χρή καί ὁ δέω ὁριστικός ῥῆμα .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.92
Ὁμόλογον δ᾿ ὅτι καὶ ἡ καλουμένη ὑποτακτικὴ ἔγκλιϲιϲ , ϲυνηρτιϲμένη οἷϲ ὑποτέτακται , τὴν ἐκ τούτων δύναμιν ἀναδεξαμένη ἀπροϲδεὴϲ γενήϲεται τῆϲ οὔ ἀποφάϲεωϲ . μετὰ γοῦν τὴν τούτων ϲύνταξιν οἷόν τε πάλιν ἐϲτὶν αὐτὴν ἀποφαίνεϲθαι , ἐὰν θέλῃϲ οὐκ ἀναγινώϲκω ἢ οὐκ ἀναγνώϲομαι , καὶ μάλιϲτά γε ἐπὶ ἐνεϲτῶτοϲ καὶ μέλλοντοϲ · δι᾿ ὅτι γὰρ οἱ παρῳχημένοι οὐ παραλαμβάνονται ἐν ὑποτακτικοῖϲ , ἐν τῷ ἰδίᾳ περὶ αὐτῶν εἰρήϲεται .
Lemmas: ὁμόλογος δέ ὅτι καί ὁ καλέω ὑποτακτικός ἔγκλισις , συναρτίζω ὅς ὑποτάσσω , ὁ ἐκ οὗτος δύναμις ἀναδέχομαι ἀπροσδεής γίγνομαι ὁ οὐ ἀπόφασις . μετά γοῦν ὁ οὗτος σύνταξις οἷος τε πάλιν εἰμί αὐτός ἀποφαίνω , ἐάν ἐθέλω οὐ ἀναγιγνώσκω ἤ οὐ ἀναγιγνώσκω , καί μάλα γε ἐπί ἐνίστημι καί μέλλω · διά ὅστις γάρ ὁ παροίχομαι οὐ παραλαμβάνω ἐν ὑποτακτικός , ἐν ὁ ἴδιος περί αὐτός λέγω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.93
Ἡ δὴ οὖν προκειμένη ἡ ὁριϲτικὴ ἔγκλιϲιϲ τὴν ἐγκειμένην κα τάφαϲιν ἀποβάλλουϲα μεθίϲταται καὶ τοῦ καλεῖϲθαι ὁριϲτική . εἰϲ γὰρ ἐπερώτηϲιν τῶν πραγμάτων ἐγχωρεῖ , ἡνίκα φαμὲν γέγραφαϲ ; λελάληκαϲ ; καὶ εἰ μὲν μὴ εἴη τὸ τοιοῦτον ἀληθέϲ , φαμὲν οὔ · εἰ δὲ ἀληθὲϲ εἴη τὸ γεγραφέναι , φαμὲν ναί . καὶ οὕτωϲ ἡ ἐπερώτηϲιϲ ἀπληρωθεῖϲα διὰ τῆϲ καταφάϲεωϲ ὑποϲτρέφει εἰϲ τὸ εἶναι ὁριϲτική . — καὶ μεγίϲτη ἂν εἴη ἔνδειξιϲ τοῦ τοιούτου τὸ ἔϲθ᾿ ὅτε τῷ ναί μὴ χρῆϲθαι μορίῳ , ῥήματι δὲ τῷ αὐτῷ δι᾿ ὁριϲτικῆϲ προφορᾶϲ , ὡϲ ἂν ἐγκειμένηϲ τῆϲ καταφάϲεωϲ · πρὸϲ γὰρ τὸ γράφειϲ ; κατ᾿ ἐπερώτηϲίν φαμεν γράφω ἢ κατὰ βεβαίωϲιν τοῦ ὁριϲμοῦ , δυνάμει διπλαϲιάϲαντεϲ τὴν κατάφαϲιν , ναὶ γράφω . οὕτωϲ ἔχει καὶ τὸ ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα , γέρον , κατὰ μοῖραν ἔειπεϲ { e . g . A 286 } , οὐκ ἀλόγου τοῦ τοιούτου ὄντοϲ , εἴγε ἐν τοῖϲ προκειμένοιϲ παρεϲτήϲαμεν ὅτι πολλάκιϲ τὰ ἰϲοδυναμοῦντα παραλλήλωϲ τίθεται εἰϲ πλείονα ἔμφαϲιν , ὡϲ τὸ τάχιον περιπάτει καὶ μᾶλλον τάχιον περιπάτει .
Lemmas: ὁ δή οὖν πρόκειμαι ὁ ὁριστικός ἔγκλισις ὁ ἔγκειμαι ἄν τάφας ἀποβάλλω μεθίστημι καί ὁ καλέω ὁριστικός . εἰς γάρ ἐπερώτησις ὁ πρᾶγμα ἐγχωρέω , ἡνίκα φημί γράφω ; λαλέω ; καί εἰ μέν μή εἰμί ὁ τοιοῦτος ἀληθής , φημί οὐ · εἰ δέ ἀληθής εἰμί ὁ γράφω , φημί ναί . καί οὕτως ὁ ἐπερώτησις ἀπληρωθεῖσα διά ὁ κατάφασις ὑποστρέφω εἰς ὁ εἰμί ὁριστικός . — καί μέγας ἄν εἰμί ἔνδειξις ὁ τοιοῦτος ὁ εἰμί ὅτε ὁ ναί μή χράω μόριον , ῥῆμα δέ ὁ αὐτός διά ὁριστικός προφορά , ὡς ἄν ἔγκειμαι ὁ κατάφασις · πρός γάρ ὁ γράφω ; κατά ἐπερώτησις φημί γράφω ἤ κατά βεβαίωσις ὁ ὁρισμός , δύναμις διπλασιάζω ὁ κατάφασις , ναί γράφω . οὕτως ἔχω καί ὁ ναί δή οὗτος γε πᾶς , γέρων , κατά μοῖρα λέγω { e . g . A 286 } , οὐ ἄλογος ὁ τοιοῦτος εἰμί , εἰ ἐν ὁ πρόκειμαι παρίστημι ὅτι πολλάκις ὁ ἰσοδυναμέω παράλληλος τίθημι εἰς πολύς ἔμφασις , ὡς ὁ ταχύς περιπατέω καί μάλα ταχύς περιπατέω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.94
Ὁμοίωϲ δὲ καὶ ἡ εὐκτικὴ ἔγκλιϲιϲ ἀπὸ τῆϲ γινομένηϲ εὐχῆϲ κατὰ παραγωγὴν τῆϲ κλήεωϲ ἔτυχεν . Εἰ οὖν ἐϲτιν τὰ τῆϲ εὐχῆϲ ἐπιρρήματα παραϲτατικά , αἴθ᾿ ἔγω , χρυϲοϲτέφαν᾿ Ἀφροδίτα , τόνδε τὸν πάλον λαχοίην { Sapph . fr . 9 B4 . } αἴθ᾿ οὕτωϲ ἐπὶ πᾶϲι χόλον τελέϲει᾿ Ἀγαμέμνων { Δ 178 } · καὶ μήποτε τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ δόξῃ κατὰ παρολκὴν ἔχειν τὰ ϲυνόντα ἐπιρρήματα , καθὸ ἡ ἔγκλιϲιϲ δυνάμει ἐγκείμενον ἔχει τὸ εἴθε . ( ἐπὶ μὲν γὰρ τοῦ εἴθε ἔγραψε Τρύφων , εἴθε ἐλάληϲε καὶ ἐπὶ τῶν τοιούτων δῆλον ὅτι ἐν τῷ δέοντι παράκειται τὸ εἴθε , ἵνα ἡ ὁριϲτικὴ ἔγκλιϲιϲ διὰ τοῦ παρακειμένου εὐκτικοῦ ἐπιρρήματοϲ εὐκτικὴν ϲύνταξιν ἀναδέξηται · δῆλον γὰρ ὡϲ διαφέρει τὸ ἔγραψεν Τρύφων τοῦ εἴθε ἔγραψεν Τρύφων . ) ἀλλὰ ϲαφὲϲ ὅτι εἰϲ πλείοναϲ ἐπιτάϲειϲ τῶν ϲημαινομένων αἱ τοιαῦται παραθέϲειϲ γίνονται , ὡϲ παρεϲτήϲαμεν καὶ ἐπὶ τοῦ ναὶ γράφω καὶ ἄλλων πλειόνων .
Lemmas: ὅμοιος δέ καί ὁ εὐκτικός ἔγκλισις ἀπό ὁ γίγνομαι εὐχή κατά παραγωγή ὁ κλήεως τυγχάνω . εἰ οὖν εἰμί ὁ ὁ εὐχή ἐπίρρημα παραστατικός , εἴθε ἐγώ , χρυσοστέφανος Ἀφροδίτη , ὅδε ὁ πάλος λαγχάνω { Sapph . fr . 9 B4 . } εἴθε οὕτως ἐπί πᾶς χόλος τελέω Ἀγαμέμνων { δ 178 } · καί μήποτε ὁ ὁ σύνταξις δοκέω κατά παρολκή ἔχω ὁ σύνειμι ἐπίρρημα , καθό ὁ ἔγκλισις δύναμις ἔγκειμαι ἔχω ὁ εἴθε . ( ἐπί μέν γάρ ὁ εἴθε γράφω Τρύφων , εἴθε λαλέω καί ἐπί ὁ τοιοῦτος δῆλος ὅτι ἐν ὁ δέω παράκειμαι ὁ εἴθε , ἵνα ὁ ὁριστικός ἔγκλισις διά ὁ παράκειμαι εὐκτικός ἐπίρρημα εὐκτικός σύνταξις ἀναδέχομαι · δῆλος γάρ ὡς διαφέρω ὁ γράφω Τρύφων ὁ εἴθε γράφω Τρύφων . ) ἀλλά σαφής ὅτι εἰς πολύς ἐπίτασις ὁ σημαίνω ὁ τοιοῦτος παράθεσις γίγνομαι , ὡς παρίστημι καί ἐπί ὁ ναί γράφω καί ἄλλος πολύς .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.95
Χρὴ μέντοι νοεῖν ὡϲ διαφέρει ἡ ἐκ τῶν ῥημάτων εὐκτικὴ ἔγκλιϲιϲ τῆϲ ἐπιρρηματικῆϲ τῷ τὰ μὲν ῥήματα μετὰ τοῦ ϲυνόντοϲ πράγματοϲ ϲημαίνειν τὴν εὐκτικὴν διάθεϲιν · τὸ γὰρ γράφοιμι εὐχή ἐϲτιν πράγματοϲ τοῦ γράφειν καὶ τὸ φιλολογοῖμι τοῦ φιλολογεῖν , τό γε μὴν εἴθε ϲχεδὸν ὄνομά ἐϲτιν εὐχῆϲ · οὐ γὰρ ϲυμπαρίϲταται καὶ τὸ ἐν τίνι τὰ τῆϲ εὐχῆϲ .
Lemmas: χρή μέντοι νοέω ὡς διαφέρω ὁ ἐκ ὁ ῥῆμα εὐκτικός ἔγκλισις ὁ ἐπιρρηματικός ὁ ὁ μέν ῥῆμα μετά ὁ σύνειμι πρᾶγμα σημαίνω ὁ εὐκτικός διάθεσις · ὁ γάρ γράφω εὐχή εἰμί πρᾶγμα ὁ γράφω καί ὁ φιλολογέω ὁ φιλολογέω , ὁ γε μήν εἴθε σχεδόν ὄνομα εἰμί εὐχή · οὐ γάρ συμπαρίστημι καί ὁ ἐν τίς ὁ ὁ εὐχή .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.96
Τὸ τοιοῦτον καὶ ἐπ᾿ ἄλλων πλείϲτων παρεπόμε νον ἔϲτιν ἐπιδεῖξαι . 1 . τὸ λευκότεροϲ ἐπιτέταται εἰϲ τὴν τοῦ λευκοῦ ποιότητα καὶ ἔτι τὸ γλυκύτεροϲ εἰϲ τὴν τοῦ γλυκέοϲ · κοινῆϲ μέντοι ἐπιτάϲεωϲ ὀνόματά ἐϲτι τὰ τοιαῦτα , βελτίων , ἄριϲτοϲ , ἀμείνων . 2 . ἀλλ᾿ εἰ καὶ τὰ τοιαῦτα ἔχεταί τινοϲ ἐννοίαϲ , ἀφ᾿ ἧϲ καὶ τὴν ὀνομαϲίαν εἴληφε , καὶ τροπικώτερον μετῆλθεν εἰϲ κοινὴν ἐπίταϲιν ( ὡϲ τὸ ἁλιεύϲ , κἂν ποτάμιοϲ ᾖ , καὶ ἡ πυξίϲ , κἂν διαφόρου ὕληϲ τύχῃ ) , ἐκεῖνο μέντοι ὁμόλογόν ἐϲτιν , ὡϲ τὸ εἰϲ διαφέρει τοῦ Αἴαϲ , ᾗ αὐτὸ μόνον ὄνομά ἐϲτιν ἀριθμοῦ τὸ εἷϲ , τὸ δὲ Αἴαϲ μετὰ ἰδίαϲ ποιότητοϲ παρυφιϲτάμενον ἔχει τὸ εἷϲ . 3 . καὶ ἔτι τὸ ἐγώ πρὸϲ τὸ γράφω , καθὸ μετὰ πράγματοϲ καὶ τῶν ϲυμπαρεπομένων τὸ γράφω ἐγκείμενον ἔχει τὸ ἐγώ , αὐτή γε μὴν ἡ ἀντωνυμία αὐτὸ μόνον ὄνομά ἐϲτι προϲώπου . 4 . ἔτι καὶ τὸ Ἰλιόθεν διαφέρει τοῦ ἄλλοθεν , καθὸ τὸ μὲν Ἰλιόθεν μετὰ τῆϲ ἐκ τοῦ τόπου ϲημαϲίαϲ ϲυμπαρίϲτηϲι καὶ τὸ ἴδιον τοῦ τόπου , τό γε μὴν ἄλλοθεν αὐτὸ μόνον παρίϲτηϲιν τὴν ἐκ τόπου ϲχέϲιν . 5 . ἔτι καὶ τὸ τάχιϲτοϲ μετά τινοϲ ὑποκειμένου τὴν ἐπίταϲιν ϲημαίνει , οὐ μὴν τὸ ἄγαν · αὐτὸ γὰρ μόνον ὄνομα ἐπιτάϲεώϲ ἐϲτιν . 6 . οὕτωϲ ἔχει καὶ τὸ γράψον ὡϲ πρὸϲ τὸ ἄγε · πάλιν γὰρ μόνον ὄνομα προϲτάξεώϲ ἐϲτι τὸ ἄγε , τὸ δὲ γράψον μετὰ τῆϲ ἐγκειμένηϲ προϲτάξεωϲ καὶ τὸ πρᾶγμα ὑπαγορεύει καὶ τοὺϲ ϲυνόνταϲ ἀριθμούϲ , ἔτι καὶ τὰ πρόϲωπα . ἔϲτιν πλεῖϲτα εἰϲ τὸ τοιοῦτο παραθέϲθαι .
Lemmas: ὁ τοιοῦτος καί ἐπί ἄλλος πολύς παρεπόμε νος εἰμί ἐπιδείκνυμι . 1 . ὁ λευκός ἐπιτείνω εἰς ὁ ὁ λευκός ποιότης καί ἔτι ὁ γλυκύς εἰς ὁ ὁ γλυκύς · κοινός μέντοι ἐπίτασις ὄνομα εἰμί ὁ τοιοῦτος , ἀγαθός , ἀγαθός , ἀγαθός . 2 . ἀλλά εἰ καί ὁ τοιοῦτος ἔχω τις ἔννοια , ἀπό ὅς καί ὁ ὀνομασία λαμβάνω , καί τροπικός μετέρχομαι εἰς κοινός ἐπίτασις ( ὡς ὁ ἁλιεύς , ἐάν ποτάμιος εἰμί , καί ὁ πυξίς , ἐάν διάφορος ὕλη τυγχάνω ) , ἐκεῖνος μέντοι ὁμόλογος εἰμί , ὡς ὁ εἰς διαφέρω ὁ Αἴας , ὅς αὐτός μόνος ὄνομα εἰμί ἀριθμός ὁ εἷς , ὁ δέ Αἴας μετά ἴδιος ποιότης παρυφίστημι ἔχω ὁ εἷς . 3 . καί ἔτι ὁ ἐγώ πρός ὁ γράφω , καθό μετά πρᾶγμα καί ὁ συμπαρέπομαι ὁ γράφω ἔγκειμαι ἔχω ὁ ἐγώ , αὐτός γε μήν ὁ ἀντωνυμία αὐτός μόνος ὄνομα εἰμί πρόσωπον . 4 . ἔτι καί ὁ Ἰλιόθεν διαφέρω ὁ ἄλλοθεν , καθό ὁ μέν Ἰλιόθεν μετά ὁ ἐκ ὁ τόπος σημασία συμπαρίστημι καί ὁ ἴδιος ὁ τόπος , ὁ γε μήν ἄλλοθεν αὐτός μόνος παρίστημι ὁ ἐκ τόπος σχέσις . 5 . ἔτι καί ὁ ταχύς μετά τις ὑπόκειμαι ὁ ἐπίτασις σημαίνω , οὐ μήν ὁ ἄγαν · αὐτός γάρ μόνος ὄνομα ἐπίτασις εἰμί . 6 . οὕτως ἔχω καί ὁ γράφω ὡς πρός ὁ ἄγω · πάλιν γάρ μόνος ὄνομα πρόσταξις εἰμί ὁ ἄγε , ὁ δέ γράφω μετά ὁ ἔγκειμαι πρόσταξις καί ὁ πρᾶγμα ὑπαγορεύω καί ὁ σύνειμι ἀριθμός , ἔτι καί ὁ πρόσωπον . εἰμί πολύς εἰς ὁ τοιοῦτος παρατίθημι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.97
Τό γε μὴν αἴθ᾿ ὄφελεϲ παρὰ νηυϲὶν ἀδάκρυτοϲ καὶ ἀπήμων ἧϲθα { A 415 . 6 } καὶ τὸ ὡϲ ὄφελεϲ ϲὺ μὲν αὖθι μετ᾿ ἀθανάτῃϲ ἁλίῃϲι ναίειν , Πηλεὺϲ δὲ θνητὴν ἀγαγέϲθαι ἄκοιτιν { Σ 86 . 7 } οὐ χρὴ παραλαμβάνειν εἰϲ τὸν τῶν παραλλήλων λόγον · ἰδοῦ γὰρ ἐκ τοῦ ὤφελον παρυφίϲταται καὶ προϲώπου διάκριϲιϲ , ἥτιϲ οὐ ϲύνεϲτιν τῷ εἴθε . καὶ δῆλον ὅτι ἕνεκα τοῦ τοιούτου τὸ μὲν εἴθε ϲυντάϲϲεται εὐκτικοῖϲ , οἷϲ ϲύνεϲτι τὸ διακρῖναι πρόϲωπον , αἴθ᾿ οὕτωϲ , Εὔμαιε , φίλοϲ Διὶ πατρὶ γένοιο { ξ 440 } αἴθ᾿ οὕτωϲ ἐπὶ πᾶϲι χόλον τελέϲει᾿ Ἀγαμέμνων { Δ 178 } ἀλλὰ παρεϲτήϲαμεν ὡϲ καὶ ἐν ὁριϲτικοῖϲ ἐν τῷ εἴθ᾿ ἔγραψε Τρύφων · οὐ μὴν τοῖϲ ἀπαρεμφάτοιϲ , ἐπεὶ καὶ διὰ τοῦ ἐπιρρήματοϲ καὶ διὰ τοῦ ϲυνόντοϲ ἀπαρεμφάτου ἄδηλον ποίῳ προϲώπῳ τὰ τῆϲ εὐχῆϲ ἐπιγίνεται . ὅθεν εἰϲ ἀναπλήρωϲιν τοῦ λείποντοϲ τὸ ὄφελον παραλαμβάνεται , εἰϲ ἐμφανιϲμὸν προϲώπου ᾧ τὰ τῆϲ εὐχῆϲ περιγίνεται · ἐν γὰρ τῷ αἴθ᾿ ὄφελεϲ παρὰ νηυϲὶν ἀδάκρυτοϲ καὶ ἀπήμων ἧϲθαι { A 415 . 6 } νοεῖται ὁ Ἀχιλλεύϲ , πρὸϲ ὃν ἡ ἀπόταϲιϲ τοῦ λόγου , οὐκ ἐξ ἄλλου του ἢ τοῦ ὄφελεϲ . Καὶ τοϲαῦτα μὲν περὶ ϲυντάξεωϲ τοῦ εἴθε καὶ τῶν ὁμοίων .
Lemmas: ὁ γε μήν εἴθε ὀφείλω παρά ναῦς ἀδάκρυτος καί ἀπήμων εἰμί { A 415 . 6 } καί ὁ ὡς ὀφείλω σύ μέν αὖθι μετά ἀθάνατος ἅλιος ναίω , Πηλεύς δέ θνητός ἄγω ἄκοιτις { Σ 86 . 7 } οὐ χρή παραλαμβάνω εἰς ὁ ὁ παράλληλος λόγος · ἰδού γάρ ἐκ ὁ ὀφείλω παρυφίστημι καί πρόσωπον διάκρισις , ὅστις οὐ σύνειμι ὁ εἴθε . καί δῆλος ὅτι ἕνεκα ὁ τοιοῦτος ὁ μέν εἴθε συντάσσω εὐκτικός , ὅς σύνειμι ὁ διακρίνω πρόσωπον , εἴθε οὕτως , Εὔμαιος , φίλος Ζεύς πατήρ γίγνομαι { ξ 440 } εἴθε οὕτως ἐπί πᾶς χόλος τελέω Ἀγαμέμνων { δ 178 } ἀλλά παρίστημι ὡς καί ἐν ὁριστικός ἐν ὁ εἴτε γράφω Τρύφων · οὐ μήν ὁ ἀπαρέμφατος , ἐπεί καί διά ὁ ἐπίρρημα καί διά ὁ σύνειμι ἀπαρέμφατος ἄδηλος ποῖος πρόσωπον ὁ ὁ εὐχή ἐπιγίγνομαι . ὅθεν εἰς ἀναπλήρωσις ὁ λείπω ὁ ὄφελον παραλαμβάνω , εἰς ἐμφανισμός πρόσωπον ὅς ὁ ὁ εὐχή περιγίγνομαι · ἐν γάρ ὁ εἴθε ὀφείλω παρά ναῦς ἀδάκρυτος καί ἀπήμων ἧμαι { A 415 . 6 } νοέω ὁ Ἀχιλλεύς , πρός ὅς ὁ ἀπότασις ὁ λόγος , οὐ ἐκ ἄλλος τις ἤ ὁ ὀφείλω . καί τοσοῦτος μέν περί σύνταξις ὁ εἴθε καί ὁ ὅμοιος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.98
Ἤδη μέντοι καὶ περὶ τῆϲ ἐγγινομένηϲ χρονικῆϲ διαθέϲεωc ἐν τῇ ἐγκλίϲει διαποροῦϲί τινεϲ , ὡϲ μάτην εἰϲκυκλεῖται ἡ τῶν παρῳχημένων χρόνων φωνὴ κατὰ τὴν ἔγκλιϲιν , ὡϲ οὐ δυναμένου τοῦ τοιούτου ϲυϲτῆναι , καθὸ καὶ ἐπ᾿ ἄλλων μερῶν λόγου δηλουμένου παρέμπτωϲιϲ αἰτία γίνεται τοῦ μὴ ϲυνίϲταϲθαι ϲχήματά τινα τῆϲ λέξεωϲ , ἐν ῥήμαϲιν ἡ τοῦ πλουτῶ ἢ ὑπάρχω ἤ τινοϲ τῶν τοιούτων παθητικὴ ἐκφορά , καὶ ἐπὶ τοῦ μάχομαι ἡ ἐνεργητική · καὶ ἐν γένεϲι , καθὸ οὔτε τοῦ ἐκτροῦϲα τὸ ἀρρενικόν τιϲ ζητήϲει , οὔτε τοῦ ἄρϲην τὸ θηλυκόν . καὶ ἦν εἰϲ τὸ τοιοῦτο παράθεϲιϲ δυϲπερίληπτοϲ . καὶ δὴ οὖν ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἐκεῖνό φαϲιν · « εἰ ἐν τοῖϲ οὐκ οὖϲιν αἱ εὐχαὶ γίνονται εἰϲ τὸ ἐγγενέϲθαι , πῶϲ τὰ γενόμενα εὐχῆϲ ἔτι δέεται ; »
Lemmas: ἤδη μέντοι καί περί ὁ ἐγγίγνομαι χρονικός διάθεσις ἐν ὁ ἔγκλισις διαπορέω τις , ὡς μάτην εἰσκυκλέω ὁ ὁ παροίχομαι χρόνος φωνή κατά ὁ ἔγκλισις , ὡς οὐ δύναμαι ὁ τοιοῦτος συνίστημι , καθό καί ἐπί ἄλλος μέρος λόγος δηλόω παρέμπτωσις αἴτιος γίγνομαι ὁ μή συνίστημι σχῆμα τις ὁ λέξις , ἐν ῥῆμα ὁ ὁ πλουτέω ἤ ὑπάρχω ἤ τις ὁ τοιοῦτος παθητικός ἐκφορά , καί ἐπί ὁ μάχομαι ὁ ἐνεργητικός · καί ἐν γένος , καθό οὔτε ὁ ἐκτρέω ὁ ἀρρενικός τις ζητέω , οὔτε ὁ ἄρσην ὁ θηλυκός . καί εἰμί εἰς ὁ τοιοῦτος παράθεσις δυσπερίληπτος . καί δή οὖν ἐπί ὁ πρόκειμαι ἐκεῖνος φημί · « εἰ ἐν ὁ οὐ εἰμί ὁ εὐχή γίγνομαι εἰς ὁ ἐγγίγνομαι , πῶς ὁ γίγνομαι εὐχή ἔτι δέω ; »
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.99
Πρὸϲ ὃ ἔϲτιν φάναι ὡϲ πᾶϲα ἀνάγκη ὑπάρξαι καὶ τὴν ἐκ παρῳχημένου εὐχήν . φέρε γὰρ τὸν ἐπιβάλλοντα χρόνον τοῦ γινομένου ἀγῶνοϲ Ὀλυμπίαϲι παρῳχῆϲθαι , καὶ πατέρα εὔχεϲθαι ὑπὲρ παιδὸϲ ἀγωνιϲαμένου περὶ τῆϲ τούτου νίκηϲ · καὶ δῆλον ὡϲ οὔτε ποιήϲεται εὐχὴν διὰ τῆϲ τοῦ ἐϲομένου χρόνου οὔτε μὴν τοῦ κατὰ τὸν ἐνεϲτῶτα παρατεινομένου ( τὰ γὰρ τοῦ παρῳχημένου ἀντίκειται ) , ἐξ οὗ ἂν ἀκολούθωϲ γένοιτο ἡ εὐχὴ εἴθε νενικήκοι μου ὁ παῖϲ , εἴθε δεδοξαϲμένοϲ εἶη .
Lemmas: πρός ὅς εἰμί φημί ὡς πᾶς ἀνάγκη ὑπάρχω καί ὁ ἐκ παροίχομαι εὐχή . φέρω γάρ ὁ ἐπιβάλλω χρόνος ὁ γίγνομαι ἀγών Ὀλυμπία παροίχομαι , καί πατήρ εὔχομαι ὑπέρ παῖς ἀγωνίζομαι περί ὁ οὗτος νίκη · καί δῆλος ὡς οὔτε ποιέω εὐχή διά ὁ ὁ εἰμί χρόνος οὔτε μήν ὁ κατά ὁ ἐνίστημι παρατείνω ( ὁ γάρ ὁ παροίχομαι ἀντίκειμαι ) , ἐκ ὅς ἄν ἀκόλουθος γίγνομαι ὁ εὐχή εἴθε νικάω ἐγώ ὁ παῖς , εἴθε δοξάζω εἰμί .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.100
Ἕϲτι καὶ οὕτωϲ φάναι , ὡϲ ἀληθεύει ὅτι ἐπὶ τοῖϲ μὴ ϲυνοῦϲιν αἱ εὐχαὶ γίνονται · οὐ ϲυνόντοϲ γὰρ τοῦ φιλολογεῖν φαίημεν ἂν φιλολογῖμι , λογοῖμι , οὐ ϲυνόντοϲ τοῦ πλουτεῖν τὸ πλουτοῖμι · χρὴ μέντοι νοεῖν ὡϲ τὸ ἐξαιτούμενον ἐκ τοῦ εὐκτικοῦ ἢ εἰϲ παράταϲιν τοῦ ἐνεϲτῶτοϲ παραλαμβάνεται , ἵνα ἐν αὐτῷ διαγίνηται , ὡϲ εἴ τιϲ φαίη ζώοιμι ὦ θεοί , ἢ εἰϲ τελείωϲιν τῶν μὴ ὄντων πραγμάτων , ὡϲ ὁ Ἀγαμέμνων εὔχεται , εἴθε ὦ θεοὶ πορθήϲαιμι τὴν Ἴλιον · εὐχὴ γὰρ νῦν γίνεται εἰϲ τὸ παρῳχημένον καὶ ϲυντελὲϲ τοῦ χρόνου . τὴν γὰρ παράταϲιν ἀπευκταίαν ἕξει · πορθοῦντι γὰρ αὐτῷ τὴν Ἴλιον ἐννέα δὴ βεβάαϲι Διὸϲ μεγάλου ἐνιαυτοί , καὶ δὴ δοῦρα ϲέϲηπε νεῶν καὶ ϲπάρτα λέλυνται { B 134 seq . } . καθότι πάλιν κατὰ τὸ ἐναντίον ἔϲτιν ἐπινοῆϲαι ἐπὶ τοῦ ζώοιμι . οὐ γὰρ δή γέ τιϲ παραλήψεται εἰϲ εὐχὴν τὴν τοῦ ζῆν ϲυντέλειαν ἐν τῷ ζήϲαιμι . ἡ γὰρ τοιαύτη ϲυντέλεια τῆϲ εὐχῆϲ δυνάμει περιγράφει τὴν τοῦ βίου διατριβήν .
Lemmas: εἰμί καί οὕτως φημί , ὡς ἀληθεύω ὅτι ἐπί ὁ μή σύνειμι ὁ εὐχή γίγνομαι · οὐ σύνειμι γάρ ὁ φιλολογέω φημί ἄν φιλολογέω , λογέω , οὐ σύνειμι ὁ πλουτέω ὁ πλουτέω · χρή μέντοι νοέω ὡς ὁ ἐξαιτέω ἐκ ὁ εὐκτικός ἤ εἰς παράτασις ὁ ἐνίστημι παραλαμβάνω , ἵνα ἐν αὐτός διαγίγνομαι , ὡς εἰ τις φημί ζάω ὦ θεός , ἤ εἰς τελείωσις ὁ μή εἰμί πρᾶγμα , ὡς ὁ Ἀγαμέμνων εὔχομαι , εἴθε ὦ θεός πορθέω ὁ Ἴλιος · εὐχή γάρ νῦν γίγνομαι εἰς ὁ παροίχομαι καί συντελής ὁ χρόνος . ὁ γάρ παράτασις ἀπευκταῖος ἔχω · πορθέω γάρ αὐτός ὁ Ἴλιος ἐννέα δή βαίνω Ζεύς μέγας ἐνιαυτός , καί δή δόρυ σήπω ναῦς καί σπάρτον λύω { B 134 seq . } . καθότι πάλιν κατά ὁ ἐναντίος εἰμί ἐπινοέω ἐπί ὁ ζάω . οὐ γάρ δή γε τις παραλαμβάνω εἰς εὐχή ὁ ὁ ζάω συντέλεια ἐν ὁ ζάω . ὁ γάρ τοιοῦτος συντέλεια ὁ εὐχή δύναμις περιγράφω ὁ ὁ βίος διατριβή .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.101
Τὸ αὐτὸ ἄπορον μέτειϲι καὶ ἐπὶ τὰ προϲτακτικά . πάλιν γὰρ τὰ οὐ γενόμενα προϲτάϲϲεται , καὶ ἀληθὲϲ ὅτι τὰ παρῳχημένα γέγον . καὶ κατὰ τὸ αὐτὸ οὐ χρὴ παρῳχημένου χρόνου προϲτακτικὸν παραλαμβάνειν . Καὶ ἔϲτιν γε πάλιν ἐπὶ τῶν τοιούτων ταὐτὸν φάναι , ὡϲ τὸ πρῶτον διαφέρει τὸ κλειέϲθω ἡ θύρα τοῦ κεκλείϲθω , καθὸ ἡ μὲν κατὰ τὸν ἐνεϲτῶτα ἐκφορὰ ὑπαγορεύει τὴν ὑπόγυον πρόϲταξιν , ὅπερ ἐνεϲτῶτοϲ τοῦ παρατεινομένου ἦν ἴδιον , τό γε μὴν κεκλείϲθω τὴν ἔκπαλαι ὀφείλουϲαν διάθεϲιν γενέϲθαι .
Lemmas: ὁ αὐτός ἄπορος μετέρχομαι καί ἐπί ὁ προστακτικός . πάλιν γάρ ὁ οὐ γίγνομαι προστάσσω , καί ἀληθής ὅτι ὁ παροίχομαι γίγνομαι . καί κατά ὁ αὐτός οὐ χρή παροίχομαι χρόνος προστακτικός παραλαμβάνω . καί εἰμί γε πάλιν ἐπί ὁ τοιοῦτος αὐτός φημί , ὡς ὁ πρῶτος διαφέρω ὁ κλέω ὁ θύρα ὁ κλῄζω , καθό ὁ μέν κατά ὁ ἐνίστημι ἐκφορά ὑπαγορεύω ὁ ὑπόγυος πρόσταξις , ὅς ἐνίστημι ὁ παρατείνω εἰμί ἴδιος , ὁ γε μήν κλῄζω ὁ ἔκπαλαι ὀφείλω διάθεσις γίγνομαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.102
Ἀλλὰ καὶ εἴπομεν ὡϲ ἃ μὲν προϲτάϲϲεται αὐτῶν εἰϲ παράταϲιν . ὁ γὰρ ἀποφαινόμενοϲ οὕτωϲ , γράφε , ϲάρου , ϲκάπτε , ἐν παρατάϲει τῆϲ διαθέϲεωϲ τὴν πρόϲταξιν ποιεῖται , ὡϲ ἔχει καὶ τὸ βάλλ᾿ οὕτωϲ , αἴ κέν τι φόωϲ Δαναοῖϲι γένηαι { Θ 282 } · φηϲὶ γὰρ ἐν τῷ πολέμῳ καταγίνου εἰϲ τὸ βάλλειν . ὅ γε μὴν λέγων κατὰ τὴν τοῦ παρῳχημένου προφορὰν γράψον , ϲκάψον , οὐ μόνον τὸ μὴ γινόμενον προϲτάϲϲει , ἀλλὰ καὶ τὸ γινόμενον ἐν παρατάϲει ἄπαγορεύει εἴγε καὶ τοῖϲ γράφουϲιν ἐν πλείονι χρόνῳ προϲφωνοῦμεν τὸ γράψον , τοιοῦτόν τι φάϲκοντεϲ , μὴ ἐμμένειν τῇ παρατάϲει , ἀνύϲαι δὲ τὸ γράφειν .
Lemmas: ἀλλά καί λέγω ὡς ὅς μέν προστάσσω αὐτός εἰς παράτασις . ὁ γάρ ἀποφαίνω οὕτως , γράφω , σαρόω , σκάπτω , ἐν παράτασις ὁ διάθεσις ὁ πρόσταξις ποιέω , ὡς ἔχω καί ὁ βάλλω οὕτως , εἰ ἄν τις φόως Δαναοί γίγνομαι { Θ 282 } · φημί γάρ ἐν ὁ πόλεμος καταγίγνομαι εἰς ὁ βάλλω . ὁ γε μήν λέγω κατά ὁ ὁ παροίχομαι προφορά γράφω , σκάπτω , οὐ μόνος ὁ μή γίγνομαι προστάσσω , ἀλλά καί ὁ γίγνομαι ἐν παράτασις ἀπαγορεύω εἰ καί ὁ γράφω ἐν πολύς χρόνος προσφωνέω ὁ γράφω , τοιοῦτος τις φάσκω , μή ἐμμένω ὁ παράτασις , ἀνύω δέ ὁ γράφω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.103
Τὰ δεύτερα πρόϲωπα τῶν προϲτακτικῶν πρόδηλον ἔχει τὴν ϲύνταξιν , κἂν ὁμόφωνα καθεϲτήκῃ τῇ ὁριϲτικῇ ἐγκλίϲει · ἡ γὰρ ϲυνοῦϲα αὐτοῖϲ κλητικὴ ἀφίϲτηϲι τὴν ἀμφιβολίαν τὴν πρὸϲ τὸ ὁριϲτικόν , καὶ τὸ ϲυνταϲϲόμενον ἐπίρρημα , λέγω δὴ τὸ ἄγε , ὥϲ γε ἐν τοῖϲ ἑξῆϲ παραϲτήϲομεν . τὰ γὰρ τρίτα καὶ τῇ φωνῇ ἰδιάϲαντα οὐδὲ κατ᾿ ὀλίγον ἀμφιβάλλεται .
Lemmas: ὁ δεύτερος πρόσωπον ὁ προστακτικός πρόδηλος ἔχω ὁ σύνταξις , ἐάν ὁμόφωνος καθίστημι ὁ ὁριστικός ἔγκλισις · ὁ γάρ σύνειμι αὐτός κλητικός ἀφίστημι ὁ ἀμφιβολία ὁ πρός ὁ ὁριστικός , καί ὁ συντάσσω ἐπίρρημα , λέγω δή ὁ ἄγε , ὡς γε ἐν ὁ ἑξῆς παρίστημι . ὁ γάρ τρίτος καί ὁ φωνή ἰδιάζω οὐδέ κατά ὀλίγος ἀμφιβάλλω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.104
Τά γε μὴν τοῦ πρώτου προϲώπου πρόϲ τινων οὐδὲ παραλαμβάνεται , λαμβάνεται , λόγοιϲ τοιούτοιϲ . κεχωρίϲθαι φαϲὶ δεῖν τὸν προϲτάϲϲοντα τοῦ προϲταϲϲομένου , « ὅπερ οὐκ ἔϲτιν ἐπινοῆϲαι ἐν πρώτῳ προϲώπῳ · ἐϲτιν γὰρ πρῶτον τὸ ὑπὲρ ἑαυτοῦ ἀποφαινόμενον , δεύτερον δὲ τὸ πρὸϲ ὃ ἡ ἀπόταϲιϲ ὑπὲρ αὐτοῦ τοῦ προϲφωνουμένου , εἰϲ ὃ καὶ ἐγχωρεῖ ἡ ἔγκλιϲιϲ ἐν τῷ φεῦγε , λέγε , γράφε . »
Lemmas: ὁ γε μήν ὁ πρῶτος πρόσωπον πρός τις οὐδέ παραλαμβάνω , λαμβάνω , λόγος τοιοῦτος . χωρίζω φημί δέω ὁ προστάσσω ὁ προστάσσω , « ὅς οὐ εἰμί ἐπινοέω ἐν πρῶτος πρόσωπον · εἰμί γάρ πρῶτος ὁ ὑπέρ ἑαυτοῦ ἀποφαίνω , δεύτερος δέ ὁ πρός ὅς ὁ ἀπότασις ὑπέρ αὐτός ὁ προσφωνέω , εἰς ὅς καί ἐγχωρέω ὁ ἔγκλισις ἐν ὁ φεύγω , λέγω , γράφω . »
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.105
ἀλλὰ κἀκεῖνο δῆλόν ἐϲτιν , ὡϲ αἱ κλητικαὶ ἐν δυϲὶ προϲώποιϲ καταγίνονται , τῷ τε προϲκαλοῦντι καὶ τῷ προϲκαλουμένῳ · καὶ διὰ τοῦτο τῶν κατὰ τὸ πρῶτον πρόϲωπον ἀντωνυμιῶν κλητικαὶ οὐκ ἦϲαν , τῶν γε μὴν πάλιν κατὰ τὸ δεύτερον . ϲαφὲϲ οὖν ὅτι καὶ ἐκ τῆϲ τοιαύτηϲ ϲυντάξεωϲ δείκνυται ὡϲ πρώτου προϲώπου οὐκ ἔϲτι προϲτακτικά · τὴν γὰρ ἐκ τῶν κλητικῶν ϲύνταξιν ἀναδέχονται , τιϲ ἐδέδεικτο ἀϲύϲτατοϲ κατὰ τὸ πρῶτον πρόϲωπον . καὶ ὡϲ οὐκ ἔϲτιν ἐπινοῆϲαι ἑαυτόν τινα προϲκαλούμενον διὰ τὸ ἀχώριϲτον τοῦ προϲώπου , οὕτωϲ οὐδὲ ἑαυτῷ προϲτάϲϲοντα διὰ τὸ ἀχώριϲτον τοῦ προϲώπου · πᾶν γὰρ προϲτακτικὸν ἐκ προϲώπου ἐπικρατοῦντοϲ ϲυνέϲτηκεν ὡϲ πρὸϲ ἐπικρατούμενον .
Lemmas: ἀλλά ἐκεῖνος δῆλος εἰμί , ὡς ὁ κλητικός ἐν δύο πρόσωπον καταγίγνομαι , ὁ τε προσκαλέω καί ὁ προσκαλέω · καί διά οὗτος ὁ κατά ὁ πρῶτος πρόσωπον ἀντωνυμία κλητικός οὐ εἰμί , ὁ γε μήν πάλιν κατά ὁ δεύτερος . σαφής οὖν ὅτι καί ἐκ ὁ τοιοῦτος σύνταξις δείκνυμι ὡς πρῶτος πρόσωπον οὐ εἰμί προστακτικός · ὁ γάρ ἐκ ὁ κλητικός σύνταξις ἀναδέχομαι , τις δείκνυμι ἀσύστατος κατά ὁ πρῶτος πρόσωπον . καί ὡς οὐ εἰμί ἐπινοέω ἑαυτοῦ τις προσκαλέω διά ὁ ἀχώριστος ὁ πρόσωπον , οὕτως οὐδέ ἑαυτοῦ προστάσσω διά ὁ ἀχώριστος ὁ πρόσωπον · πᾶς γάρ προστακτικός ἐκ πρόσωπον ἐπικρατέω συνίστημι ὡς πρός ἐπικρατέω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.106
Οἵ γε μὴν παραδεχόμενοι τὴν ἐν πρώτοιϲ προϲώποιϲ ἐπιγινομένην πρόϲταξιν , οὐκ ἀναϲκευάϲαντεϲ τοὺϲ προκειμένουϲ λόγουϲ , παρατίθενται ὡϲ προϲτακτικὰ ἐν τῇ χρήϲει , φεύγωμεν ϲὺν νηυϲὶ φίλην ἐϲ πατρίδα γαῖαν ( B 140 et l 27 } , ἀλλ᾿ ἄγε δὴ χαζώμεθ᾿ ἐφ᾿ ἵππῶν { Ε 249 } , καὶ ἅπαντα κατὰ τὴν κοινὴν χρῆϲιν οὕτω λεγόμενα . ἐξ ὧν πειρῶνται καὶ τὰ ἑνικὰ παραλαμβάνειν . « ὃν γὰρ τρόπον τῶν δευτέρων πληθυντικῶν ἡ παραλήγουϲα ἀποβάλλουϲα τὴν τε λήγουϲα γίνεται τῶν ἑνικῶν , λέγετε λέγε , νοεῖτε νόει , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τῶν πρώτων ἡ παραλήυουϲα ἀποβαλοῦϲα τὸ μεν καταϲτήϲει τὸ ἑνικὸν προϲτακτικόν , φέρω μεν φέρω , ἀριθμήϲωμεν ἀριθμήϲω . καὶ οὐ ξένον εἰ ὁμοφωνεῖ ταῖϲ ὁριϲτικαῖϲ φωναῖϲ , ὅπου γε καὶ ἡ ἐν δευτέροιϲ προϲώποιϲ ὁμοφωνία ἐγγίνεται . »
Lemmas: ὁ γε μήν παραδέχομαι ὁ ἐν πρῶτος πρόσωπον ἐπιγίγνομαι πρόσταξις , οὐ ἀνασκευάζω ὁ πρόκειμαι λόγος , παρατίθημι ὡς προστακτικός ἐν ὁ χρῆσις , φεύγω σύν ναῦς φίλος εἰς πατρίς γῆ ( B 140 et l 27 } , ἀλλά ἄγε δή χάζω ἐπί ἵππος { Ε 249 } , καί ἅπας κατά ὁ κοινός χρῆσις οὕτως λέγω . ἐκ ὅς πειράω καί ὁ ἑνικός παραλαμβάνω . « ὅς γάρ τρόπος ὁ δεύτερος πληθυντικός ὁ παραλήγω ἀποβάλλω ὁ τε λήγω γίγνομαι ὁ ἑνικός , λέγω λέγω , νοέω νοέω , ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ πρῶτος ὁ παραλύω ἀποβάλλω ὁ μεν καθίστημι ὁ ἑνικός προστακτικός , φέρω μέν φέρω , ἀριθμέω ἀριθμέω . καί οὐ ξένος εἰ ὁμοφωνέω ὁ ὁριστικός φωνή , ὅπου γε καί ὁ ἐν δεύτερος πρόσωπον ὁμοφωνία ἐγγίγνομαι . »
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.107
« πρόδηλον κἀκ τῆϲ ϲυντάξεωϲ τῆϲ ἄγε λέγωμεν , ἄγε φέρωμεν , ἧϲ τὸ ἑνικὸν γενήϲεται φέρε λέγω , φέρε ἀριθμήϲω . ( τὸ γοῦν δεύτερον πρόϲωπον τῆϲ ὁριϲτικῆϲ ἐγκλίϲεωϲ , οὐ ϲυνεμπῖπτον τῇ προϲτακτικῇ ἐγκλίϲει , οὐδὲ τὴν τούτων ϲύνταξιν ἀναδέχετάι · τίϲ γὰρ ἂν φαίη φέρε λέγειϲ ἢ φέρε ἀριθμήϲειϲ ; ) οὕτωϲ δ᾿ ἔχει κἀκεῖνο ἀλλ᾿ ἄγε δὴ τὰ χρήματ᾿ ἀριθμήϲω καὶ ἴδωμαι { ν 215 } · ἀλλ᾿ ἄγ᾿ ἐγών , ὃϲ ϲεῖο γεραίτεροϲ εὔχομαι εἶναι , ἐξείπω { l 60 seq . } »
Lemmas: « πρόδηλος ἐκ ὁ σύνταξις ὁ ἄγε λέγω , ἄγε φέρω , ὅς ὁ ἑνικός γίγνομαι φέρω λέγω , φέρω ἀριθμέω . ( ὁ γοῦν δεύτερος πρόσωπον ὁ ὁριστικός ἔγκλισις , οὐ συνεμπίπτω ὁ προστακτικός ἔγκλισις , οὐδέ ὁ οὗτος σύνταξις ἀναδέχομαι · τίς γάρ ἄν φημί φέρω λέγω ἤ φέρω ἀριθμέω ; ) οὕτως δέ ἔχω ἐκεῖνος ἀλλά ἄγε δή ὁ χρῆμα ἀριθμέω καί ὁράω { ν 215 } · ἀλλά ἄγε ἐγώ , ὅς σύ γεραιός εὔχομαι εἰμί , ἐκλέγω { l 60 seq . } »
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.108
Ἐμοί γε μὴν δοκεῖ τὰ τῆϲ ἐγκλίϲεωϲ ἐπιτεταράχθαι , ἐπεὶ ϲχεδὸν ἐγκλίϲειϲ δύο ϲυνωθοῦϲιν εἰϲ μίαν ἔγκλιϲιν . ἔχει δὲ τὰ τῆϲ ἀπο δείξεωϲ τῇδε . Δέδοται ὅτι οὐ προϲκαλούμεθα ἑαυτούϲ , οὐδὲ μὴν προϲτάϲϲομεν ϲτάϲϲομεν ἑαυτοῖϲ , καθ᾿ ἣν εἴπομεν ἔννοιαν τῶν προϲτακτικῶν . ὑποτιθέμεθα μέντοι ἑαυτοῖϲ , ὥϲ γε ἔχει ἐπὶ τοῦ Διόϲ . ἐν γὰρ πολλαῖϲ ὑποθήκαιϲ ἐγγενόμενοϲ καὶ μίαν ἀρίϲτην ὑπονοήϲαϲ τοιοῦτό τι εἶπε , πέμψω ἐπ᾿ Ἀτρείδῃ Ἀγαμέμνονι οὖλον ὄνειρον · οὗ πάλιν ἡ μετάληψιϲ γενήϲεται εἰϲ ἀπαρέμφατον κατὰ τὸ διηγηματικόν , πέμψαι ἐπ᾿ Ἀτρείδῃ Ἀγαμέμνονι οὖλον ὄνειρον { B 6 } . —
Lemmas: ἐγώ γε μήν δοκέω ὁ ὁ ἔγκλισις ἐπιταράσσω , ἐπεί σχεδόν ἔγκλισις δύο συνωθέω εἰς εἷς ἔγκλισις . ἔχω δέ ὁ ὁ ἀπος δεῖξις τῇδε . δίδωμι ὅτι οὐ προσκαλέω ἑαυτοῦ , οὐδέ μήν προστάσσω στάσσω ἑαυτοῦ , κατά ὅς λέγω ἔννοια ὁ προστακτικός . ὑποτίθημι μέντοι ἑαυτοῦ , ὡς γε ἔχω ἐπί ὁ Ζεύς . ἐν γάρ πολύς ὑποθήκη ἐγγίγνομαι καί εἷς ἀγαθός ὑπονοέω τοιοῦτος τις λέγω , πέμπω ἐπί Ἀτρείδης Ἀγαμέμνων οὖλος ὄνειρος · ὅς πάλιν ὁ μετάληψις γίγνομαι εἰς ἀπαρέμφατος κατά ὁ διηγηματικός , πέμπω ἐπί Ἀτρείδης Ἀγαμέμνων οὖλος ὄνειρος { B 6 } . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.109
Ἀπὸ δὴ τοῦ τοιούτου ἑνικοῦ μετῄει καὶ πληθυντικὸϲ ἀριθμόϲ , ἐπιϲπώμενοϲ τὴν ἐκ δευτέρων καὶ τρίτων προϲώπων ϲύλληψιν , πέμψωμεν , ἀριθμήϲωμεν · ἣν μάλιϲτα καὶ εὔχρηϲτον ὑπολαμβάνω καθίϲταϲθαι ὡϲ πρὸϲ τὰ ἐπικρατοῦντα πρόϲωπα , εἴγε ϲύνταξιν ἐπικρατουμένων προϲώπων ἄντικρυϲ οὐκ ἀναδέχεται . εἴπομεν γὰρ ὡϲ τὰ προϲτακτικὰ ἐξ ἐπικρατούντων ἐϲτὶν προϲώπων καὶ ἐξ ἐπικρατουμένων , ἃ καὶ τὴν πρόϲταξιν ἀναδέχεται τοῦ πράγματοϲ . ἱν᾿ οὖν ἐκκλίνῃ τὴν ἐν δευτέροιϲ προϲώποιϲ γινομένην πρόϲταξιν , ϲύλληψιν ἀναδέχεται τὴν εἰϲ τὸ πρῶτον , ἥτιϲ κατὰ τὸ ἑνικὸν ἐδείχθη ὑποθετική . καὶ δῆλον ὅτι τῇ ἐπικρατείᾳ τῇ κατὰ τὸ πρῶτον καὶ τὰ ϲυγγενόμενα πρόϲωπα τῆϲ αὐτῆϲ ἐγκλίϲεωϲ ἐτύγχανεν . τοιοῦτο γάρ ἐϲτι καὶ τὸ πρὸϲ Ϲθενέλου εἰρημένον ἀλλ᾿ ἄγε δὴ χαζώμεθ᾿ ἐφ᾿ ἵππων { ε 249 } , ἵνα μὴ ἐν τῷ ὑπερέχοντι προϲώπῳ προϲτάξῃ ἐν τῷ χάζου . τοιοῦτό ἐϲτιν καὶ τὸ πρὸϲ Νέϲτοροϲ εἰρημένον ἀλλ᾿ ἄνδραϲ κτείνωμεν { Ζ 70 } · ἑαυτὸν γὰρ ϲυλλαβὼν προθυμοτέρουϲ καθίϲτηϲι τοὺϲ Ἕλληναϲ εἰϲ τὸν κατεπείγοντα πόλεμον .
Lemmas: ἀπό δή ὁ τοιοῦτος ἑνικός μετέρχομαι καί πληθυντικός ἀριθμός , ἐπισπάω ὁ ἐκ δεύτερος καί τρίτος πρόσωπον σύλληψις , πέμπω , ἀριθμέω · ὅς μάλα καί εὔχρηστος ὑπολαμβάνω καθίστημι ὡς πρός ὁ ἐπικρατέω πρόσωπον , εἰ σύνταξις ἐπικρατέω πρόσωπον ἄντικρυς οὐ ἀναδέχομαι . λέγω γάρ ὡς ὁ προστακτικός ἐκ ἐπικρατέω εἰμί πρόσωπον καί ἐκ ἐπικρατέω , ὅς καί ὁ πρόσταξις ἀναδέχομαι ὁ πρᾶγμα . ἵνα οὖν ἐκκλίνω ὁ ἐν δεύτερος πρόσωπον γίγνομαι πρόσταξις , σύλληψις ἀναδέχομαι ὁ εἰς ὁ πρῶτος , ὅστις κατά ὁ ἑνικός δείκνυμι ὑποθετικός . καί δῆλος ὅτι ὁ ἐπικράτεια ὁ κατά ὁ πρῶτος καί ὁ συγγίγνομαι πρόσωπον ὁ αὐτός ἔγκλισις τυγχάνω . τοιοῦτος γάρ εἰμί καί ὁ πρός Σθένελος λέγω ἀλλά ἄγε δή χάζω ἐπί ἵππος { ε 249 } , ἵνα μή ἐν ὁ ὑπερέχω πρόσωπον προστάσσω ἐν ὁ χάζω . τοιοῦτος εἰμί καί ὁ πρός Νέστωρ λέγω ἀλλά ἀνήρ κτείνω { Ζ 70 } · ἑαυτοῦ γάρ συλλαμβάνω πρόθυμος καθίστημι ὁ Ἕλλην εἰς ὁ κατεπείγω πόλεμος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.110
Οὐ δὲ οὖν δεύτερα καὶ τρίτα ὑπολαμβάνω πρόϲωπα εἶναι τῶν τοιούτων ὑποθετικῶν · ἴνα γὰρ μὴ γένηται δεύτερον , πρῶτον ἐγένετο καθ᾿ ἣν εἴπομεν ϲύλληψιν τῶν ἑνικῶν . ἔϲτι καὶ διὰ τῆϲ φωνῆϲ τὸ τοιοῦτον παραϲτῆϲαι . πάϲηϲ ἐγκλίϲεωϲ τὰ δεύτερα πρόϲωπα πληθυντικὰ εἰϲ τε λήγοντα ἰϲοχρονεῖ κατὰ τὴν παρεδρεύουϲαν τοῖϲ πρώτοιϲ , λέγοιμεν λέγοιτε , λέγομεν λέγετε . διὰ τοῦτό φαμεν τῷ ῥιπτοῦμεν παρακεῖϲθαι τὸ ῥιπτεῖτε , τῷ δὲ ῥίπτομεν τὸ ῥίπτετε . περιϲϲὸν ὑποδείγμαϲιν χρῆϲθαι καθολικοῦ ὄντοϲ τοῦ λόγου . πῶϲ οὖν καὶ κατὰ τὸν λόγον τῆϲ φωνῆϲ παρακείϲεται τῷ φεύγετε τὸ φεύγωμεν ; τὰ εἰϲ θε λήγοντα μιᾷ ἐνδεῖ ϲυλλαβῇ τῶν εἰϲ θα ληγόντων κατὰ πᾶϲαν ἔγκλιϲιν · οὐκ ἄρα καὶ κατὰ τὸ τοιοῦτον τῷ πεποιηκώμεθα παρακείϲεται δεύτερον τὸ πεποίηϲθε .
Lemmas: οὐ δέ οὖν δεύτερος καί τρίτος ὑπολαμβάνω πρόσωπον εἰμί ὁ τοιοῦτος ὑποθετικός · ἵνα γάρ μή γίγνομαι δεύτερος , πρῶτος γίγνομαι κατά ὅς λέγω σύλληψις ὁ ἑνικός . εἰμί καί διά ὁ φωνή ὁ τοιοῦτος παρίστημι . πᾶς ἔγκλισις ὁ δεύτερος πρόσωπον πληθυντικός εἰς τε λήγω ἰσοχρονέω κατά ὁ παρεδρεύω ὁ πρῶτος , λέγω λέγω , λέγω λέγω . διά οὗτος φημί ὁ ῥίπτω παράκειμαι ὁ ῥίπτω , ὁ δέ ῥίπτω ὁ ῥίπτω . περισσός ὑπόδειγμα χράω καθολικός εἰμί ὁ λόγος . πῶς οὖν καί κατά ὁ λόγος ὁ φωνή παράκειμαι ὁ φεύγω ὁ φεύγω ; ὁ εἰς θε λήγω εἷς ἐνδέω συλλαβή ὁ εἰς θα λήγω κατά πᾶς ἔγκλισις · οὐ ἄρα καί κατά ὁ τοιοῦτος ὁ πιποιηκῄσκω παράκειμαι δεύτερος ὁ ποιέω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.111
Φαίνεται οὖν ὅτι τὸ λεῖπον τῶν προϲτακτικῶν προϲώπων , λέγω τὸ πρῶτον , καὶ τὰ λείποντα τῶν ὑποθετικῶν δεύτερα καὶ τρίτα εἰϲ ἕνωϲιν ἄγει τὸ τὰϲ δύο ἐγκλίϲειϲ παραλαμβάνεϲθαι , ἵν᾿ ἑκατέρα ἀνταναπληρωθῇ τοῦ λείποντοϲ , τῶν ἐγκλίϲεων καὶ κατὰ τὸ ϲημαινόμενον ϲυντρεχουϲῶν . Εἰ δέ τινεϲ προϲβιάϲονται καὶ ἐν δευτέροιϲ προϲώποιϲ καταγίνεϲθαι τὰ ὑποθετικὰ καθ᾿ ὁμοφωνίαν τὴν πρὸϲ τὰ προϲτακτικά , ἐκεῖνο ἂν φαίημεν , ὡϲ ϲυνοῦϲα ἡ διὰ τοῦ ἄγε ϲύντοξιϲ ἐξαίρετον καταϲτήϲει τὴν προϲτακτικὴν ἔγκλιϲιν · προφανῶϲ γὰρ τὸ ἐγκελευϲτικὸν ἐπίρρημα ἐπέτεινε τὴν πρόϲταξιν .
Lemmas: φαίνω οὖν ὅτι ὁ λείπω ὁ προστακτικός πρόσωπον , λέγω ὁ πρῶτος , καί ὁ λείπω ὁ ὑποθετικός δεύτερος καί τρίτος εἰς ἕνωσις ἄγω ὁ ὁ δύο ἔγκλισις παραλαμβάνω , ἵνα ἑκάτερος ἀνταναπληρόω ὁ λείπω , ὁ ἔγκλισις καί κατά ὁ σημαίνω συντρέχω . εἰ δέ τις προσβιάζομαι καί ἐν δεύτερος πρόσωπον καταγίγνομαι ὁ ὑποθετικός κατά ὁμοφωνία ὁ πρός ὁ προστακτικός , ἐκεῖνος ἄν φημί , ὡς σύνειμι ὁ διά ὁ ἄγε σύντοξις ἐξαιρετός καθίστημι ὁ προστακτικός ἔγκλισις · προφανής γάρ ὁ ἐγκελευστικός ἐπίρρημα ἐπιτείνω ὁ πρόσταξις .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.112
Ἐχομένωϲ ῥητέον καὶ περὶ τῶν κατὰ τρίτον πρόϲωπον προϲτακτικῶν , δὴ καὶ αὐτὰ δευτέρου προϲώπου φαϲὶν εἶναι , διαφέρειν δὲ τῶν προκειμένων , καθὸ ἐκεῖνα μὲν αὐτόθεν τὴν πρόϲτοξιν τοῦ πράγματοϲ παραδέχεται , ταῦτα δὲ ἐγκελεύεται εἰϲ ἑτέρων προϲώπων πρόϲταξιν . « το γὰρ λεγέτω καὶ τὰ ὅμοια ϲαφὲϲ ὅτι καὶ τὰϲ ἐγκελεύϲειϲ ἔχει διττάϲ , τήν τε ἐν δευτέρῳ καταγινομένην καὶ τὴν ἐξ αὐτοῦ εἰϲ τρίτον μετιοῦϲαν , καθάπερ ἔϲτιν ἐπινοῆϲαι καὶ ἐπὶ τῶν μονοπροϲώπων καὶ διπροϲώπων ἀντωνυμιῶν · ἡ μὲν γὰρ ἐγώ καὶ αἱ ϲύζυγοι καὶ ἅπαξ ἑνικῶϲ νοούμεναί εἰϲιν καὶ ἓν πρόϲωπον ὑπαγορεύουϲιν , ἥ γε μὴν ἐμόϲ καὶ δὶϲ ἑνικῶϲ νοεῖται καὶ δύο πρόϲωπα παρεμφαίνει . ἴϲωϲ δὲ καὶ ἡ ὀρθοτονουμένη ἀντωνυμία , κἂν ἁπλῆ ᾖ , διὰ τῆϲ ἐπιούϲηϲ διαϲτολῆϲ τὸ διϲϲὸν πρόϲωπον ὑπαγορεύει , καὶ τὰ ϲυγκριτικὰ καὶ τὰ πρόϲ τι ἅπαντα , καὶ δὴ οὖν τὸ λεγέτω δεύτερον καὶ τρίτον ὑπαγορεύει . »
Lemmas: ἐχομένως λέγω καί περί ὁ κατά τρίτος πρόσωπον προστακτικός , δή καί αὐτός δεύτερος πρόσωπον φημί εἰμί , διαφέρω δέ ὁ πρόκειμαι , καθό ἐκεῖνος μέν αὐτόθεν ὁ πρόστοξιν ὁ πρᾶγμα παραδέχομαι , οὗτος δέ ἐγκελεύω εἰς ἕτερος πρόσωπον πρόσταξις . « ὁ γάρ λέγω καί ὁ ὅμοιος σαφής ὅτι καί ὁ ἐγκέλευσις ἔχω δισσός , ὁ τε ἐν δεύτερος καταγίγνομαι καί ὁ ἐκ αὐτός εἰς τρίτος μετέρχομαι , καθά εἰμί ἐπινοέω καί ἐπί ὁ μονοπρόσωπος καί διπρόσωπος ἀντωνυμία · ὁ μέν γάρ ἐγώ καί ὁ σύζυγος καί ἅπαξ ἑνικός νοέω εἰμί καί εἷς πρόσωπον ὑπαγορεύω , ὁ γε μήν ἐμός καί δίς ἑνικός νοέω καί δύο πρόσωπον παρεμφαίνω . ἴσως δέ καί ὁ ὀρθοτονέω ἀντωνυμία , ἐάν ἁπλόος εἰμί , διά ὁ ἐπέρχομαι διαστολεύς ὁ δισσός πρόσωπον ὑπαγορεύω , καί ὁ συγκριτικός καί ὁ πρός τις ἅπας , καί δή οὖν ὁ λέγω δεύτερος καί τρίτος ὑπαγορεύω . »
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.113
Ἀλλ᾿ ἐϲτι γε πρὸϲ ταῦτα φάναι ὡϲ οὐ ψεῦδοϲ μέν ἐϲτι τὸ παρεμπίπτειν διϲϲὸν πρόϲωπον , οὔτε μὴν ὅτι ἐν δευτέρῳ προϲώπῳ καταγίνεται · οὔ γε μὴν ἐξαιρέτωϲ ἐπὶ τῶν προϲτακτικῶν τὸ τοιοῦτον ἐγχωρήϲει · πολὺ γὰρ πρότερον καὶ ἐπὶ τῆϲ ὁριϲτικῆϲ ἐγκλίϲεωϲ τὸ τοιοῦτον ἂν παρέποιτο . ἀποφαινόμεθα γὰρ καὶ πρόϲ τιναϲ περί τινοϲ , ὀρθῶϲ διαλέγεται Τρύφων , ἡμέρα ἐϲτίν · καὶ οὐ πάντωϲ τὰ τοιαῦτα , αῦτα , ὅτι πρόϲ τινά ἐϲτι , καὶ δεύτερα εἰρήϲεται . διὸ καὶ ἐπίμεμπτοι οἱ ἀφοριϲάμενοι τὸ δεύτερον πρόϲωπον « πρὸϲ ὃν ὁ λόγοϲ » , ὅτι μὴ προϲτιθέαϲι « καὶ περὶ αὐτοῦ τοῦ προϲφωνουμένου » . καὶ δὴ τὰ προκείμενα προϲτάϲϲεται μὲν δευτέροιϲ προϲώποιϲ , οὐ μὴν δεύτερά ἐϲτιν · οὐ γὰρ κατὰ τῶν προϲφωνουμένων αἱ προϲτάξειϲ γίνονται , κατὰ δὲ τῶν ἐν τρίτοιϲ νοουμένων .
Lemmas: ἀλλά εἰμί γε πρός οὗτος φημί ὡς οὐ ψεῦδος μέν εἰμί ὁ παρεμπίπτω δισσός πρόσωπον , οὔτε μήν ὅτι ἐν δεύτερος πρόσωπον καταγίγνομαι · οὐ γε μήν ἐξαιρετός ἐπί ὁ προστακτικός ὁ τοιοῦτος ἐγχωρέω · πολύς γάρ πρότερος καί ἐπί ὁ ὁριστικός ἔγκλισις ὁ τοιοῦτος ἄν παρεφίημι . ἀποφαίνω γάρ καί πρός τις περί τις , ὀρθός διαλέγω Τρύφων , ἡμέρα εἰμί · καί οὐ πάντως ὁ τοιοῦτος , ἀϋτή , ὅτι πρός τις εἰμί , καί δεύτερος λέγω . διό καί ἐπίμεμπτος ὁ ἀφορίζω ὁ δεύτερος πρόσωπον « πρός ὅς ὁ λόγος » , ὅτι μή προστίθημι « καί περί αὐτός ὁ προσφωνέω » . καί δή ὁ πρόκειμαι προστάσσω μέν δεύτερος πρόσωπον , οὐ μήν δεύτερος εἰμί · οὐ γάρ κατά ὁ προσφωνέω ὁ πρόσταξις γίγνομαι , κατά δέ ὁ ἐν τρίτος νοέω .