ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.154
Τούτων οὖν τῇδε ἐχόντων ἐπιϲτατέον τῷ ἐρίπω ῥήματι , εἰ loco Pindar ϲυνωνυμεῖ τῷ πίπτω , ῷ παράκειται κατὰ διάλεκτον γενομένη ὀξύτονοϲ μετοχὴ ἐριπών · καὶ εἰ τὸ πεϲών οὐκ ἔχει παθητικόν , ϲυϲτατὸν δέ ἐϲτιν φάναι πεϲόντι , δῆλον ὅτι καὶ τὸ ἐριπόντι Πολυνείκει παρὰ Πινδάρῳ { Olymp . II 48 Boeckh , 43 Schrodeer } ἀναλογώτερον καταϲτήϲεται διὰ τοῦ γραφόμενον . Ἀλλ’ εἰ ἦν ἀληθὲϲ τὸ ϲυνωνυμεῖν τὸ ἐρίπω τῷ πίπτω , οὐκ ἂν ὑπῆρχε τὸ ἐρίπεται , ὡϲ οὐδὲ τὸ πίπτεται . μήποτε γὰρ μᾶλλον τῷ βάλλω ϲυνωνυμεῖ , καὶ ὡϲ βάλλω ϲε , οὕτωϲ ἐρίπω ϲε , καὶ ὡϲ βληθέντι , οὕτωϲ ἐριπέντι . καὶ γὰρ τὸ ἐρέριπτο , ἐρέριπτο δὲ τεῖχοϲ Ἀχαιῶν { Ξ 15 } , οὐχ , ὡϲ οἴονταί τινεϲ , ἀπὸ τοῦ ῥίπτω κέκλιται · οἰκειότερον γάρ πωϲ τὸ καταϲτρέφεϲθαι τεῖχόϲ ἐϲτιν ἢ ῥίπτεϲθαι . ἔϲτι δὴ οὖν ἀπὸ τοῦ ἐρίπω , κατὰ παθητικὴν διάθεϲιν τρίτου προϲώπου κατὰ χρόνον τὸν ὑπερϲυντέλικον , κατὰ Ἀττικὴν διάλεκτον ϲυϲτολῆϲ γενομένηϲ τοῦ η εἰϲ ε , καθὼϲ ἔχει καὶ τὸ ξηρόν ξερόν , ποθῆϲαι ποθέϲαι · ἀπὸ τοῦ ἐρίπω ἤριπτο , ἐπρήριπτο , καὶ ἔτι ἐρέριπτο .
Lemmas: οὗτος οὖν τῇδε ἔχω ἐπιστατέον ὁ ἐρείπω ῥῆμα , εἰ loco Pindar συνωνυμέω ὁ πίπτω , ὅς παράκειμαι κατά διάλεκτος γίγνομαι ὀξύτονος μετοχή ἐρείπω · καί εἰ ὁ πίπτω οὐ ἔχω παθητικός , συστατός δέ εἰμί φημί πίπτω , δῆλος ὅτι καί ὁ ἐρείπω Πολυνείκης παρά Πίνδαρος { Olymp . II 48 Boeckh , 43 Schrodeer } ἀνάλογος καθίστημι διά ὁ γράφω . ἀλλά εἰ εἰμί ἀληθής ὁ συνωνυμέω ὁ ἐρείπω ὁ πίπτω , οὐ ἄν ὑπάρχω ὁ ἐρίπω , ὡς οὐδέ ὁ πίπτω . μήποτε γάρ μάλα ὁ βάλλω συνωνυμέω , καί ὡς βάλλω σύ , οὕτως ἐρείπω σύ , καί ὡς βάλλω , οὕτως ἐρείπω . καί γάρ ὁ ἐρείπω , ἐρείπω δέ τεῖχος Ἀχαιός { Ξ 15 } , οὐ , ὡς οἴομαι τις , ἀπό ὁ ῥίπτω κλίνω · οἰκεῖος γάρ πως ὁ καταστρέφω τεῖχος εἰμί ἤ ῥίπτω . εἰμί δή οὖν ἀπό ὁ ἐρείπω , κατά παθητικός διάθεσις τρίτος πρόσωπον κατά χρόνος ὁ ὑπερσυντέλικος , κατά Ἀττικός διάλεκτος συστολή γίγνομαι ὁ η̅ εἰς ε , καθώς ἔχω καί ὁ ξηρός ξερόν , ποθέω ποθέω · ἀπό ὁ ἐρείπω ἠίπω , ἐπρήριπτο , καί ἔτι ἐρείπω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.155
Τὰ δὴ προκατειλεγμένα τῶν ῥημάτων πρὸϲ εὐθείαϲ ϲύνταξιν ἀπαρτίζει διάνοιαν , περιπατεῖ Τρύφων , ζῇ Πλάτων , ἀναπνεῖ Διονύϲιοϲ , πλεῖ , τρέχει , χωρὶϲ εἰ μὴ ἐπὶ τῶν αὐτοπαθῶν αἰτήϲειέ τιϲ τὸ ποιοῦν τὸ πάθοϲ , φθίνει Θέων ὑπὸ τῆϲ λύπηϲ , πάϲχει θέων ὑπὸ τοῦ γυναίου , πυρέϲϲει Θέων διὰ τὸν κόπον . ἅπερ κἂν μὴ προϲκέηται , τῇ αὐτοτελείᾳ τὸ πάθοϲ ἀνενδοίαϲτόν ἐϲτιν , ἐπεὶ καὶ τῷ περιπατεῖ καὶ ζῇ καὶ ἀριϲτᾷ καὶ τοῖϲ ὁμοίοιϲ , αὐτοτελέϲιν οὖϲιν , προϲτίθεται ἔϲθ’ ὅτε τὸ ἐν γυμναϲίῳ ζῇ ἢ ἐν οἴκῳ . — ἥ γε μὴν παράθεϲιϲ τῶν ἄλλων ῥημάτων πάντωϲ τὸ ἡμιτελὲϲ καθίϲτηϲιν , ὡϲ ἔχει τὸ Τρύφων βλάπτει , Τρύφων φιλεῖ . δ’ ὂ καὶ τὰ τοιαῦτα οἱ ἀπὸ τῆϲ Ϲτοᾶϲ ἔλαττον ἢ κατηγορήματά φαϲιν , ὡϲ πρὸϲ ϲύγκριϲιν τῶν ἐν αὐτοτελείᾳ καταγινομένων ῥημάτων καὶ μὴ πάντωϲ ἐπιζητούντων πλαγίαν .
Lemmas: ὁ δή προκαταλέγω ὁ ῥῆμα πρός εὐθύς σύνταξις ἀπαρτίζω διάνοια , περιπατέω Τρύφων , ζάω Πλάτων , ἀναπνέω Διονύσιος , πλέω , τρέχω , χωρίς εἰ μή ἐπί ὁ αὐτοπαθής αἰτέω τις ὁ ποιέω ὁ πάθος , φθίω Θέων ὑπό ὁ λύπη , πάσχω Θέων ὑπό ὁ γύναιον , πυρέσσω Θέων διά ὁ κόπος . ὅς ἐάν μή πρόσκειμαι , ὁ αὐτοτέλεια ὁ πάθος ἀνενδοίαστος εἰμί , ἐπεί καί ὁ περιπατέω καί ζάω καί ἀριστάω καί ὁ ὅμοιος , αὐτοτελής εἰμί , προστίθημι εἰμί ὅτε ὁ ἐν γυμνάσιον ζάω ἤ ἐν οἶκος . — ὁ γε μήν παράθεσις ὁ ἄλλος ῥῆμα πάντως ὁ ἡμιτελής καθίστημι , ὡς ἔχω ὁ Τρύφων βλάπτω , Τρύφων φιλέω . δέ ὅς καί ὁ τοιοῦτος ὁ ἀπό ὁ Στοά ἐλαχύς ἤ κατηγόρημα φημί , ὡς πρός σύγκρισις ὁ ἐν αὐτοτέλεια καταγίγνομαι ῥῆμα καί μή πάντως ἐπιζητέω πλάγιος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.156
Οὐ μέντοι μοι δοκεῖ βίαιον εἶναι τὸ καὶ ἔνια τούτων τὸν αὐτὸν ἐπέχειν λόγον τοῖϲ προειρημένοιϲ , ὥϲτε μὴ πάντωϲ πλαγίαν ἐπιζητεῖν . αὐτὸ γὰρ μόνον μηνύειν ἐθέλοντεϲ τὰ ἐγκείμενα πάθη ἐρᾷ οὗτοϲ , φιλεῖ οὗτοϲ , ὡϲ εἰ καὶ ἐπ’ ἀναγνώϲματοϲ ἀναγινώϲκει οὗτοϲ , αὐτὸ μόνον τὸ πρᾶγμα μηνύοντεϲ · καὶ ἐν ἀποφάϲει γὰρ ἔϲτι φάναι οὐκ οἶδεν ἀναγινώϲκειν οὗτοϲ . παρὸν μέντοι ἐξεργαϲτικώτερον φάναι οὗτοϲ ἀναγινώϲκει Ἀλκαῖον , Ὅμηρον , οὗτοϲ φιλεῖ Διονύϲιον , οὗτοϲ ἐρᾷ Ἑλένηϲ . ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ καὶ ἐπὶ τοῦ τύπτειν καὶ τῶν δυναμένων ταὐτὸν παραϲτῆϲαι · οἷόν τε γὰρ φάναι οὗτοϲ τύπτει , ὡϲ εἰ καὶ οὖτοϲ ἠχεῖ ἢ ψοφεῖ , ὅτε καὶ ἐν ἀπαγορεύϲει φαμὲν μὴ τύπτε , μὴ βόα , οἷϲ πάλιν ἔϲτι προϲθεῖναι αἰτιατικὰϲ πτώϲειϲ . καὶ δῆλον ὅτι τούτων παθητικὰ γενήϲεται φερο μένων ἐπὶ πλαγίαν πτῶϲιν , οὐ μὴν τῶν δοκούντων κατ’ αὐτοτέλειαν τὸν λόγον καθιϲτάνειν καθὸ δυνάμει ὅμοια γέγονεν τοῖϲ προκατειλεγμένοιϲ , λέγω τὸ περιπατεῖν καὶ πλουτεῖν · πρόκειται γὰρ ὅτι τὰ τοιαῦτα οὐκ ἔχει πλαγίαν πτῶϲιν .
Lemmas: οὐ μέντοι ἐγώ δοκέω βίαιος εἰμί ὁ καί ἔνιοι οὗτος ὁ αὐτός ἐπέχω λόγος ὁ προλέγω , ὥστε μή πάντως πλάγιος ἐπιζητέω . αὐτός γάρ μόνος μηνύω ἐθέλω ὁ ἔγκειμαι πάθος ἐράω οὗτος , φιλέω οὗτος , ὡς εἰ καί ἐπί ἀνάγνωσμα ἀναγιγνώσκω οὗτος , αὐτός μόνος ὁ πρᾶγμα μηνύω · καί ἐν ἀπόφασις γάρ εἰμί φημί οὐ οἶδα ἀναγιγνώσκω οὗτος . πάρειμι μέντοι ἐξεργαστικός φημί οὗτος ἀναγιγνώσκω Ἀλκαῖος , Ὅμηρος , οὗτος φιλέω Διονύσιος , οὗτος ἐράω Ἑλένη . ὁ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ τύπτω καί ὁ δύναμαι αὐτός παρίστημι · οἷος τε γάρ φημί οὗτος τύπτω , ὡς εἰ καί οὗτος ἠχέω ἤ ψοφέω , ὅτε καί ἐν ἀπαγόρευσις φημί μή τύπτω , μή βοάω , ὅς πάλιν εἰμί προστίθημι αἰτιατικός πτῶσις . καί δῆλος ὅτι οὗτος παθητικός γίγνομαι Φέρο μένω ἐπί πλάγιος πτῶσις , οὐ μήν ὁ δοκέω κατά αὐτοτέλεια ὁ λόγος καθιστάνω καθό δύναμις ὅμοιος γίγνομαι ὁ προκαταλέγω , λέγω ὁ περιπατέω καί πλουτέω · πρόκειμαι γάρ ὅτι ὁ τοιοῦτος οὐ ἔχω πλάγιος πτῶσις .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.157
Ἔϲτιν οὖν καθολικώτερον φάναι ὡϲ τὰ πρὸϲ εὐθεῖαν ϲυναρ τώμενα τῶν ῥημάτων , οὐκ ἀπαιτοῦντα πλαγίαν πτῶϲιν , οὐδὲ παρακειμένην ἕξει παθητικὴν προφοράν · τά γε μὴν πλαγίαν ἀπαιτοῦντα πάντωc καὶ εἰϲ παθητικὴν τὴν ἐνεργητικὴν διάθεϲιν μεταϲτήϲειεν , ϲυμπαρα λαμβανομένηϲ γενικῆϲ μετὰ τῆϲ ὑπό προθέϲεωϲ , δέρομαι ὑπὸ Τρύφωνοϲ , τιμῶμαι ὑπὸ Θέωνοϲ . Καὶ αὕτη μὲν μόνη ἐϲτὶν τῶν ἡ ϲύνταξιϲ · τῶν γε μὴν ἐνεργητικῶν ἐϲτιν καὶ γενική , οὐ ϲυνούϲηϲ τῆϲ ὑπό προθέϲεωϲ , ὡϲ τὸ κυριεύω ϲοῦ , καὶ δοτική , ὡϲ τὸ παλαίω ϲοί , καὶ αἰτιατική , ὡϲ τὸ τιμῶ ϲέ .
Lemmas: εἰμί οὖν καθολικός φημί ὡς ὁ πρός εὐθεῖα συναρ τίω ὁ ῥῆμα , οὐ ἀπαιτέω πλάγιος πτῶσις , οὐδέ παράκειμαι ἔχω παθητικός προφορά · ὁ γε μήν πλάγιος ἀπαιτέω πάντω καί εἰς παθητικός ὁ ἐνεργητικός διάθεσις μεθίστημι , συμπαρά λαμβάνω γενικός μετά ὁ ὑπό πρόθεσις , δέρω ὑπό Τρύφων , τιμάω ὑπό Θέων . καί οὗτος μέν μόνος εἰμί ὁ ὁ σύνταξις · ὁ γε μήν ἐνεργητικός εἰμί καί γενικός , οὐ σύνειμι ὁ ὑπό πρόθεσις , ὡς ὁ κυριεύω σύ , καί δοτικός , ὡς ὁ παλαίω σύ , καί αἰτιατικός , ὡς ὁ τιμάω σύ .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.158
Ἡ δὴ προκειμένη ϲύνταξιϲ αὐτάρκηϲ καταϲτήϲεται τοῖϲ προαιρουμένοιϲ ἁπλούϲτερον τὰϲ παραδόϲειϲ τῶν λόγων παραλαμβάνειν · τοῖϲ μέντοι γε μετὰ πάϲηϲ ἀκριβείαϲ ἐπεξιοῦϲιν τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ τοῦ λόγου προϲγενήϲεται ἐπιϲτῆϲαι , τίνα τῶν ῥημάτων γενικὴν ἀπαιτεῖ καὶ τί τούτου τὸ σἴτιον , καὶ τίνα δοτικήν , ϲυνόντοϲ πάλιν τοῦ αἰτίου · τὸ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τῆϲ αἰτιατικῆϲ . καὶ δῆλον ὅτι διὰ τὸ ϲυνὸν πλῆθοϲ τῶν ῥημάτων καὶ τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ ἰδιώματα δυϲπερίληπτα γενήϲεται , ἅπερ οἶμαι κατὰ τὸ δέον προϲδιευκρινήϲειν .
Lemmas: ὁ δή πρόκειμαι σύνταξις αὐτάρκης καθίστημι ὁ προαιρέω ἁπλόος ὁ παράδοσις ὁ λόγος παραλαμβάνω · ὁ μέντοι γε μετά πᾶς ἀκρίβεια ἐπεξέρχομαι ὁ ὁ σύνταξις ὁ λόγος προσγίγνομαι ἐφίστημι , τίς ὁ ῥῆμα γενικός ἀπαιτέω καί τίς οὗτος ὁ σιτίον , καί τίς δοτικός , σύνειμι πάλιν ὁ αἴτιος · ὁ αὐτός καί ἐπί ὁ αἰτιατικός . καί δῆλος ὅτι διά ὁ σύνειμι πλῆθος ὁ ῥῆμα καί ὁ ὁ σύνταξις ἰδίωμα δυσπερίληπτος γίγνομαι , ὅς οἴομαι κατά ὁ δέω προσδιευκρινέω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.159
Α μὲν οὖν ἐκ τῆϲ εὐθείαϲ ἐγγινόμεναι δράϲειϲ ϲχεδὸν ἐπ’ αἰτιατικὴν ἅπαϲαι ϲυντείνουϲιν , παρυφιϲταμένου καὶ τοῦ ἐνεργοῦντοϲ καὶ τοῦ τὸ πάθοϲ ἀναδεχομένου , ὡϲ ἐν τῷ δέρω ϲε , τύπτω ϲε , τῶν παθόντων κατὰ παθητικὴν ϲύνταξιν ἀνθυπαγομένων εἰϲ εὐθεῖαν τῶν τε δραϲάντων εἰϲ γενικὴν μετὰ τῆϲ ὑπό , ἐγὼ δέρομαι ὑπὸ ϲοῦ · καὶ διὰ τί μετὰ τῆϲ ὑπό , ἐν τοῖϲ ἑξῆϲ εἰρήϲεται . Ἡ δὲ προκειμένη ϲύνταξιϲ , κἂν ϲωματικῶϲ τὰ τῆϲ ἐνεργείαϲ ϲημαίνῃ κἂν ἔτι ψυχικῶϲ , ὡϲ εἴπομεν , μιᾶϲ καὶ τῆϲ αὐτῆϲ ϲυντάξεωϲ ἔχεται . καὶ ἐπεὶ πολλαχῶϲ ἔϲτι τὸ διατίθεϲθαι , πλεῖϲτοι καὶ τρόποι παρακολουθήϲουϲι τῶν ῥημάτων κατὰ τὰϲ ἰδιότηταϲ τῶν ἐνεργειῶν .
Lemmas: Α μέν οὖν ἐκ ὁ εὐθεῖα ἐγγίγνομαι δρᾶσις σχεδόν ἐπί αἰτιατικός ἅπας συντείνω , παρυφίστημι καί ὁ ἐνεργέω καί ὁ ὁ πάθος ἀναδέχομαι , ὡς ἐν ὁ δέρω σύ , τύπτω σύ , ὁ πάσχω κατά παθητικός σύνταξις ἀνθυπάγω εἰς εὐθύς ὁ τε δράω εἰς γενικός μετά ὁ ὑπό , ἐγώ δέρω ὑπό σύ · καί διά τίς μετά ὁ ὑπό , ἐν ὁ ἑξῆς λέγω . ὁ δέ πρόκειμαι σύνταξις , ἐάν σωματικός ὁ ὁ ἐνέργεια σημαίνω ἐάν ἔτι ψυχικός , ὡς λέγω , εἷς καί ὁ αὐτός σύνταξις ἔχω . καί ἐπεί πολλαχῶς εἰμί ὁ διατίθημι , πολύς καί τρόπος παρακολουθέω ὁ ῥῆμα κατά ὁ ἰδιότης ὁ ἐνέργεια .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.160
εἰϲὶ μὲν γὰρ ϲωματικαὶ διαθέϲειϲ αἱ τοιαῦται , τρίβω ϲε , νίπτω ϲε , ῥήϲϲω ϲε , ἕλκω ϲε , βιάζομαι , χαλῶ , γυμνάζω , νύϲϲω , κνήθω , ξύω , ϲμῶ , βρέχω , τύπτω , παίω , λούω , δεϲμεύω , λύω , πλήϲϲω , φονεύω , κτείνω , φθείρω , καίω , φλέγω , καθίζω , θερίζω , ζημιῶ , βλάπτω . καὶ ϲωματικῶϲ καὶ ψυχικῶϲ ὑβρίζω · καὶ γὰρ καὶ διὰ χειρῶν καὶ ψυχικῆϲ διαθέϲεωϲ , καθὸ ἔχει καὶ τὸ λοιδορῶ καὶ τὸ κακολογῶ , ἀνιῶ , λυπῶ . καὶ ὅϲα ἐπ’ ἐγκωμίων , ὑμνῶ ϲε , μεγαλύνω ϲε , ᾄδω , μέλπω , δοξάζω , κλείω , ἀφ’ οὗ καὶ τὸ κλέοϲ , αἰνῶ . καὶ ἐπὶ τῶν διακρουϲτικῶν , παραλογίζομαί ϲε , κλέπτω , ἀπατῶ , περιγελῶ , παίζω , ἀπαφῶ , ἐξαπατῶ , πλανῶ . καὶ ὅϲα κατ’ ἀπόϲταϲιν τῶν ὑποκειμένων , ὡϲ ἐπὶ τοῦ ζητῶ ϲε ἢ εὑρίϲκω . καὶ ὅϲα ἐν ἐπικρατείᾳ , ἔχω , κρατῶ , φυλάϲϲω , τηρῶ , εἴργω . καὶ . τὸ μὲν ἐρίζω ϲοι , παλαίω ϲοι καὶ τὰ τούτοιϲ ὅμοια δοτικὴν παραδέχεται διὰ λόγον ὃν ἐκθηϲόμεθα · τό γε μὴν νικῶ ἐν ἐπικρατείᾳ πάλιν γινόμενον αἰτιατικῇ ϲυμφέρεται . ὁμοίωϲ καὶ αἱ ϲεπτικώτερον παραλαμβανόμεναι ϲυντάξειϲ · πολλῶν γὰρ ἀποφάϲειϲ ἐνεργειῶν , ὧν περιληπτικόνἐϲτιν τὸ ϲέβομαι · ἐντρέπομαι , αἰϲχύνομαι , προϲκυνῶ , θωπεύω , κολακεύω , ἅζομαι . καὶ ὅϲαι ἐν ὑπονοίᾳ εἰϲὶν ψυχικῆϲ διαθέϲεωϲ , ϲυντείνουϲαι ἐπί τι , οἴομαί ϲε , ὑπολαμβάνω , ὑπονοῶ , ὑφορῶμαι .
Lemmas: εἰμί μέν γάρ σωματικός διάθεσις ὁ τοιοῦτος , τρίβω σύ , νίζω σύ , ῥήγνυμι σύ , ἕλκω σύ , βιάζω , χαλάω , γυμνάζω , νύσσω , κνήθω , ξύω , σμάω , βρέχω , τύπτω , παίω , λούω , δεσμεύω , λύω , πλήσσω , φονεύω , κτείνω , φθείρω , καίω , φλέγω , καθίζω , θερίζω , ζημιόω , βλάπτω . καί σωματικός καί ψυχικός ὑβρίζω · καί γάρ καί διά χείρ καί ψυχικός διάθεσις , καθό ἔχω καί ὁ λοιδορέω καί ὁ κακολογέω , ἀνιάω , λυπέω . καί ὅσος ἐπί ἐγκώμιον , ὑμνέω σύ , μεγαλύνω σύ , ἀείδω , μέλπω , δοξάζω , κλείω , ἀπό ὅς καί ὁ κλέος , αἰνέω . καί ἐπί ὁ διακρουστικός , παραλογίζομαι σύ , κλέπτω , ἀπατάω , περιγελάω , παίζω , ἀφαφάω , ἐξαπατάω , πλανάω . καί ὅσος κατά ἀπόστασις ὁ ὑπόκειμαι , ὡς ἐπί ὁ ζητέω σύ ἤ εὑρίσκω . καί ὅσος ἐν ἐπικράτεια , ἔχω , κρατέω , φυλάσσω , τηρέω , ἔργω . καί . ὁ μέν ἐρίζω σύ , παλαίω σύ καί ὁ οὗτος ὅμοιος δοτικός παραδέχομαι διά λόγος ὅς ἐκτίθημι · ὁ γε μήν νικάω ἐν ἐπικράτεια πάλιν γίγνομαι αἰτιατικός συμφέρω . ὅμοιος καί ὁ σεπτικός παραλαμβάνω σύνταξις · πολύς γάρ ἀπόφασις ἐνέργεια , ὅς περιληπτικός ὁ σέβω · ἐντρέπω , αἰσχύνω , προσκυνέω , θωπεύω , κολακεύω , ἅζομαι . καί ὅσος ἐν ὑπόνοια εἰμί ψυχικός διάθεσις , συντείνω ἐπί τις , οἴομαι σύ , ὑπολαμβάνω , ὑπονοέω , ὑφοράω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.161
Καὶ τὰ προαιρετικὰ δὲ τῶν ῥημάτων τὰ τῆϲ διαθέϲεωϲ ἔχει ϲυντείνοντα κατ’ αἰτιατικὴν πτῶϲιν ἐπὶ πάντα τὰ πρόϲωπα , ὦν ἐϲτιν καὶ ἐλλείπῃ , εἰ γένοιτο ἐκ πρώτου πρὸϲ δεύτερον καὶ τρίτον ἢ ἐκ τρίτου πρὸϲ δεύτερον καὶ πρῶτον · ὅπερ ἔϲτιν ἐπιτομώτερον φράϲαι , εἰ ἐν διαβάϲει εἴη τὰ τοῦ προϲώπου . τὸ γὰρ βούλομαι προαιροῦμαι ἀναγινώϲκειν οὐ δέεται τῆϲ προϲδιαϲτελλούϲηϲ ἀντωνυμίαϲ , ἐπεὶ δυνάμει ἐν αὐτοπαθείᾳ ἔχει τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ ( ἐπεί τοι πάλιν ἦν ὁ λόγοϲ τοιοῦτοϲ , βούλομαι ἐμαυτὸν πλουτεῖν , βούλομαι ἐμαυτὸν περιπατεῖν , τουτέϲτιν διατίθεμαι εἰϲ τὸ περιπατεῖν , εἰϲ τὸ πλουτεῖν . )
Lemmas: καί ὁ προαιρετικός δέ ὁ ῥῆμα ὁ ὁ διάθεσις ἔχω συντείνω κατά αἰτιατικός πτῶσις ἐπί πᾶς ὁ πρόσωπον , ὅς εἰμί καί ἐλλείπω , εἰ γίγνομαι ἐκ πρῶτος πρός δεύτερος καί τρίτος ἤ ἐκ τρίτος πρός δεύτερος καί πρῶτος · ὅς εἰμί ἐπίτομος φράζω , εἰ ἐν διάβασις εἰμί ὁ ὁ πρόσωπον . ὁ γάρ βούλομαι προαιρέω ἀναγιγνώσκω οὐ δέω ὁ προσδιαστέλλω ἀντωνυμία , ἐπεί δύναμις ἐν αὐτοπάθεια ἔχω ὁ ὁ σύνταξις ( ἐπεί τοι πάλιν εἰμί ὁ λόγος τοιοῦτος , βούλομαι ἐμαυτοῦ πλουτέω , βούλομαι ἐμαυτοῦ περιπατέω , τουτέστι διατίθημι εἰς ὁ περιπατέω , εἰς ὁ πλουτέω . )
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.162
Ἐν τοῖϲ γοῦν διαβιβαζομένοιϲ προϲώποιϲ ἀνάγκη τὸ ἀντωνυμικὸν ἐγγενέϲθαι , βούλομαί ϲε γράφειν , βούλομαί ϲε Διονύϲιον φιλεῖν · εἰ γὰρ μὴ τῇδε γένοιτο , πάλιν ϲυνδραμεῖται τὸ ἀπαρέμφατον τῷ βούλομαι καὶ οὕτωϲ ὡϲ αὐτοπαθὲϲ ἔϲται , ϲυμπαραλαμβανομένηϲ μὲν τῆϲ ἐμαυτόν ἀντωνυμίαϲ , ἐὰν καὶ τὸ ῥῆμα ἐπὶ πλαγίαν φέρηται , οὐ ϲυμπαραλαμβανομένηϲ δέ , εἰ μὴ τῇδ’ ἔχοι . τοῦ μὲν προτέρου ἐϲτὶν τὸ γυμνάζω ϲέ βούλομαι γυμνάζειν ἐμαυ τόν , δέρω ϲέ βούλομαι δέρειν ἐμαυτόν · τοῦ δὲ δευτέρου ἐϲτὶ πλουτῶ ἀδιαβίβαϲτον , ἐξ οὗ οὐ πάντωϲ ἐπιζητήϲει τὸ βούλομαι πλου τεῖν ἐμαυτόν , ἀλλὰ καὶ χωρὶϲ τῆϲ ἀντωνυμίαϲ . ταὐτὸ καὶ ἐπὶ τοῦ βούλομαι περιπατεῖν καὶ τῶν ὁμοίων , ὥϲτε ϲυνάγεϲθαι τὸ ἐκ μὲν τῆϲ προτέραϲ ϲυντάξεωϲ πάντωϲ ἐπιζητεῖν τὴν ἐμαυτόν ἀντωνυμίαν ( ὡϲ ἐν τῷ βούλομαι βλάπτειν , βούλομαι φιλεῖν ) , οὐ μὴν ἐπὶ τοῦ περιπατεῖν , τρέχειν καὶ τῶν ὁμοίων .
Lemmas: ἐν ὁ γοῦν διαβιβάζω πρόσωπον ἀνάγκη ὁ ἀντωνυμικός ἐγγίγνομαι , βούλομαι σύ γράφω , βούλομαι σύ Διονύσιος φιλέω · εἰ γάρ μή τῇδε γίγνομαι , πάλιν συντρέχω ὁ ἀπαρέμφατος ὁ βούλομαι καί οὕτως ὡς αὐτοπαθής εἰμί , συμπαραλαμβάνω μέν ὁ ἐμαυτοῦ ἀντωνυμία , ἐάν καί ὁ ῥῆμα ἐπί πλάγιος φέρω , οὐ συμπαραλαμβάνω δέ , εἰ μή τῇδε ἔχω . ὁ μέν πρότερος εἰμί ὁ γυμνάζω σύ βούλομαι γυμνάζω μαυ ὁ , δέρω σύ βούλομαι δέρω ἐμαυτοῦ · ὁ δέ δεύτερος εἰμί πλουτέω ἀδιαβίβαστος , ἐκ ὅς οὐ πάντως ἐπιζητέω ὁ βούλομαι πλόος ἐγώ ἐμαυτοῦ , ἀλλά καί χωρίς ὁ ἀντωνυμία . αὐτός καί ἐπί ὁ βούλομαι περιπατέω καί ὁ ὅμοιος , ὥστε συνάγω ὁ ἐκ μέν ὁ πρότερος σύνταξις πάντως ἐπιζητέω ὁ ἐμαυτοῦ ἀντωνυμία ( ὡς ἐν ὁ βούλομαι βλάπτω , βούλομαι φιλέω ) , οὐ μήν ἐπί ὁ περιπατέω , τρέχω καί ὁ ὅμοιος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.163
Ἴϲωϲ τιϲ οἰήϲεται τὸ βούλομαι , προαιροῦμαι , θέλω , τὰ τούτοιϲ ὅμοια ἐπ’ αἰτιατικὴν πτῶϲιν μὴ φέρεϲθαι , τά γε μὴν ϲυμφερόμενα ῥήματα . ἔϲτω γάρ τι βλάπτω ϲε , γράφω ϲε , ἀφ’ οὐ ἂν γένοιτο θέλω ϲε βλάπτειν , θέλω ϲε γράφειν , ὥϲτε τῶν ἀπρεμφάτων εἶναι τὴν ϲύνταξιν , μὴ τῶν ἐγκειμένων ὁριϲτικῶν . καὶ ἔτι ἐξ ἐκείνου πιϲτώϲεται , ὡϲ τὸ ἀκούειν ἐπὶ γενικὴν φερόμενον · δι’ ὃ καὶ ἕνεκα τούτου πάλιν τὸ θέλω ἀκούειν Διονυϲίου γενικὴν ϲύνταξιν ἀνεδέξατο , ἕνεκα τοῦ τὸ ἀκούω ἐπὶ γενικὴν φέρεϲθαι .
Lemmas: ἴσως τις οἴομαι ὁ βούλομαι , προαιρέω , ἐθέλω , ὁ οὗτος ὅμοιος ἐπί αἰτιατικός πτῶσις μή φέρω , ὁ γε μήν συμφέρω ῥῆμα . εἰμί γάρ τις βλάπτω σύ , γράφω σύ , ἀπό ὅς ἄν γίγνομαι ἐθέλω σύ βλάπτω , ἐθέλω σύ γράφω , ὥστε ὁ ἀπρεμφάτων εἰμί ὁ σύνταξις , μή ὁ ἔγκειμαι ὁριστικός . καί ἔτι ἐκ ἐκεῖνος πιστόω , ὡς ὁ ἀκούω ἐπί γενικός φέρω · διά ὅς καί ἕνεκα οὗτος πάλιν ὁ ἐθέλω ἀκούω Διονύσιος γενικός σύνταξις ἀναδέχομαι , ἕνεκα ὁ ὁ ἀκούω ἐπί γενικός φέρω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.164
Ἔϲτιν δὲ τὸ τοιοῦτο ληρῶδεϲ . ὡϲ γὰρ προείπομεν , πάντωϲ τὰ προαιρετικὰ ἐπ’ αἰτιατικὴν φέρεται . προϲλαμβάνοντα ἑτέραν πτῶϲιν , ἐὰν καὶ τὸ ϲυνταϲϲόμενον ἀπαρέμφατον ἐκ ῥήματοϲ ϲυνεϲτήκει του φερομένου ἐπὶ πλαγίαν πτῶϲιν · εἰ γὰρ μὴ τῇδε ἔχοι , μόνη αἰτιατικὴ παραλαμβάνεται ἡ ἐκ τοῦ προαιρετικοῦ . τοῦ μὲν οὖν προτέρου λόγου θέλω ϲε ἀκούειν Διονυϲίου · παρείληπται γὰρ ἡ ϲέ αἰτιατικὴ διὰ τὸ θέλω , ἤ γε μὴν γενική , λέγω ἡ τοῦ Διονυϲίου , διὰ τὸ ἀκούειν . πάλιν ἔϲτι τι ϲοὶ χαρίζομαι , καὶ πάντωϲ γενήϲεται θέλω ϲε χαρίζεϲθαι Διονυϲίῳ , προϲγενομένηϲ πάλιν τῆϲ αἰτιατικῆϲ καθ’ ὃν εἴπομεν λόγον , καὶ ϲυνούϲηϲ δοτικῆϲ διὰ τὸ χάρίζεϲθαι . ἔνθεν δὲ καὶ δύο αἰτιατικαὶ ἀνακύπτουϲιν , εἰ καὶ τὸ ῥῆμα ἐπ’ αἰτιατικὴν πάντωϲ φέροιτο , ὡϲ ἔχει τὸ βλάπτω ϲε θέλω ϲε βλάπτειν Διονύϲιον θέλω Διονύϲιον βλάπτειν Ἀπολλώνιον , περὶ ὦν καὶ τῆϲ ἀμφιβολίαϲ διελεξάμεθα . τοῦ δὲ ἑτέρου ἦν τὸ πλουτῶ ἀδιαβίβαϲτον , τὸ περιπατῶ , τὸ ζῶ , ἄλλα πλεῖϲτα . οὐ δὴ ἐν τῷ βούλομαί ϲε ζῆν λείπει ἑτέρα πτῶϲιϲ διὰ τὸ ἀδιαβίβαϲτον τοῦ ῥήματοϲ , ἡ μέντοι αἰτιατικὴ ἔγκειται ἡ προϲγενομένη ἐκ τῆϲ προαιρετικῆϲ ϲυντάξεωϲ . Καὶ οὕτωϲ ἀπεδείχθη ὡϲ τὰ προαιρετικὰ ῥήματα φέρεται ἐπ’ αἰτιατικήν .
Lemmas: εἰμί δέ ὁ τοιοῦτος ληρώδης . ὡς γάρ προλέγω , πάντως ὁ προαιρετικός ἐπί αἰτιατικός φέρω . προσλαμβάνω ἕτερος πτῶσις , ἐάν καί ὁ συντάσσω ἀπαρέμφατος ἐκ ῥῆμα συνίστημι τις φέρω ἐπί πλάγιος πτῶσις · εἰ γάρ μή τῇδε ἔχω , μόνος αἰτιατικός παραλαμβάνω ὁ ἐκ ὁ προαιρετικός . ὁ μέν οὖν πρότερος λόγος ἐθέλω σύ ἀκούω Διονύσιος · παραλαμβάνω γάρ ὁ σύ αἰτιατικός διά ὁ ἐθέλω , ὁ γε μήν γενικός , λέγω ὁ ὁ Διονύσιος , διά ὁ ἀκούω . πάλιν εἰμί τις σύ χαρίζω , καί πάντως γίγνομαι ἐθέλω σύ χαρίζω Διονύσιος , προσγίγνομαι πάλιν ὁ αἰτιατικός κατά ὅς λέγω λόγος , καί σύνειμι δοτικός διά ὁ χαρίζομαι . ἔνθεν δέ καί δύο αἰτιατικός ἀνακύπτω , εἰ καί ὁ ῥῆμα ἐπί αἰτιατικός πάντως φέρω , ὡς ἔχω ὁ βλάπτω σύ ἐθέλω σύ βλάπτω Διονύσιος ἐθέλω Διονύσιος βλάπτω Ἀπολλώνιον , περί ὅς καί ὁ ἀμφιβολία διαλέγω . ὁ δέ ἕτερος εἰμί ὁ πλουτέω ἀδιαβίβαστος , ὁ περιπατέω , ὁ ζάω , ἄλλος πολύς . οὐ δή ἐν ὁ βούλομαι σύ ζάω λείπω ἕτερος πτῶσις διά ὁ ἀδιαβίβαστος ὁ ῥῆμα , ὁ μέντοι αἰτιατικός ἔγκειμαι ὁ προσγίγνομαι ἐκ ὁ προαιρετικός σύνταξις . καί οὕτως ἀποδείκνυμι ὡς ὁ προαιρετικός ῥῆμα φέρω ἐπί αἰτιατικός .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.165
Καὶ ὅϲα ἐπ’ ἀνακρίϲεωϲ παραλαμβάνεται ἢ ἐπ’ ἐρωτήϲεωϲ , ἐξετάζω ϲε , ἀνακρίνω ϲε , ἐγὼ δ’ ἐρέεινον ἁπάϲαϲ { λ 234 } . καὶ ἕνεκα τούτου τὸ πεύθεϲθαι καταλλήλου ἔχεται φερόμενον ἐπ’ αἰτιατικήν , κατὰ τὴν Ὁμηρικὴν χρῆϲιν ϲημαῖνον τὸ ἀκούομεν ἢ ἠκούετο ἐν τῷ πευθόμεθ’ ᾖχι ἕκαϲτοϲ { γ 87 } καὶ πεύθετο γὰρ Κύπρον δέ { Λ 21 } , οὐχ ὅτε κατὰ πεύϲεωϲ παραλαμβάνεται ἐν τῷ πυνθάνομαι ϲοῦ . πρόκειται γὰρ ἡ ϲυζυγία τῶν τοιούτων ἐπ’ αἰτιατικὴν φερομένη . — Ὁμοίωϲ καὶ τὰ ἐπ’ οἴκτου παραλαμβανόμενα , ὡϲ ἐπὶ τοῦ μύρεϲθαι , ὀδύρεϲθαι , γοᾶν , κλαίειν , οἰκτίζειν , θρηνεῖν , αἰάζειν · τὸ γὰρ οἰμώζειν καὶ αὐτοπάθειαν ϲημαίνει . καὶ ὅϲα κλῆϲιν ὑπαγορεύει , φωνῶ ϲε , βοῶ ϲε , κλῄζω , καλῶ · προφανὴϲ ἡ γινομένη ἐνέργεια ἐκ τῶν εὐθειῶν ἐπὶ τὴν αἰτιατικήν .
Lemmas: καί ὅσος ἐπί ἀνάκρισις παραλαμβάνω ἤ ἐπί ἐρώτησις , ἐξετάζω σύ , ἀνακρίνω σύ , ἐγώ δέ ἐρεείνω ἅπας { λ 234 } . καί ἕνεκα οὗτος ὁ πυνθάνομαι κατάλληλος ἔχω φέρω ἐπί αἰτιατικός , κατά ὁ Ὁμηρικός χρῆσις σημαίνω ὁ ἀκούω ἤ ἀκούω ἐν ὁ πυνθάνομαι ᾗ ἕκαστος { γ 87 } καί πυνθάνομαι γάρ Κύπρος δέ { Λ 21 } , οὐ ὅτε κατά πεῦσις παραλαμβάνω ἐν ὁ πυνθάνομαι σύ . πρόκειμαι γάρ ὁ συζυγία ὁ τοιοῦτος ἐπί αἰτιατικός φέρω . — ὅμοιος καί ὁ ἐπί οἶκτος παραλαμβάνω , ὡς ἐπί ὁ μύρω , ὀδύρομαι , γοάω , κλαίω , οἰκτίζω , θρηνέω , αἰάζω · ὁ γάρ οἰμώζω καί αὐτοπάθεια σημαίνω . καί ὅσος κλῆσις ὑπαγορεύω , φωνέω σύ , βοόω σύ , κλῄζω , καλέω · προφανής ὁ γίγνομαι ἐνέργεια ἐκ ὁ εὐθεῖα ἐπί ὁ αἰτιατικός .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.166
Καὶ ἕνεκα τοῦ τοιούτου ἐπιϲτάϲεωϲ ἄξια τὰ τοιαῦτα , τρέμω ϲε , φεύγω ϲε , φρίϲϲω ϲε , τοῦτον φοβοῦμαι , ὡϲ οὐδεμιᾶϲ ὄντα ἐνεργείαϲ ἐμφατικὰ φέρεται ἐπ’ αἰτιατικήν . μᾶλλον γὰρ αὐτοπάθειαν ϲημαίνει τὸ φρίϲϲειν καὶ φεύγειν διὰ φόβον , καὶ ἔτι τὸ τρέμειν καὶ τὰ παραπλήϲια , ϲυνεπιϲχύοντοϲ καὶ τοῦ μὴ γίνεϲθαι ἐπὶ τῶν τοιούτων ϲυντάξεων παθητικὰϲ διαθέϲειϲ . εἰ γὰρ τῆϲ αὐτῆϲ ϲυντάξεωϲ εἴχετο τῷ ὑβρίζω ϲε , δέρω ϲε τὸ φρίϲϲω ϲε καὶ τὸ τρέμω ϲε , καὶ πάντωϲ εἶχεν ἀντιπαρακείμενα τὸ τρέμομαι , φεύγομαι , φρίϲϲομαι , ὁμοίωϲ τῷ ὑβρίζομαι , δέρομαι . χρὴ οὖν νοεῖν ὡϲ οὐ μόνον ποιητικὴ ἄδεια ἐν ἐλλείψει λέξεων καταγίνεται , ἀλλὰ καὶ ϲυνήθειϲ λόγοι . λείπειν φαμὲν τὸ ὁρμήϲει πεδίοιο { N 64 } τῇ διά προθέϲει , τὸ καὶ οὔ τι πολὺν χρόνον { Μ 9 } , τοῦ ἐντελοῦϲ ὄντοϲ διὰ τό , ἴθυϲε μάχη πεδίοιο { Z 2 } τῇ διά . ἔϲτι δὴ οὖν καὶ ἡ προκειμένη ϲύνταξιϲ ἐν πλήρει λόγῳ καθιϲταμένη οὕτω τρέμω διὰ ϲέ , φεύγω διὰ ϲέ · ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ καὶ ἐπὶ τοῦ φρίϲϲω , φοβοῦμαι καὶ τῶν ὁμοίων . καὶ διὰ τοῦτο εὔλογοϲ ἡ ὑποπαραίτηϲιϲ τῶν παθητικῶν ϲχημάτων .
Lemmas: καί ἕνεκα ὁ τοιοῦτος ἐπίστασις ἄξιος ὁ τοιοῦτος , τρέμω σύ , φεύγω σύ , φρίσσω σύ , οὗτος φοβέω , ὡς οὐδείς εἰμί ἐνέργεια ἐμφατικός φέρω ἐπί αἰτιατικός . μάλα γάρ αὐτοπάθεια σημαίνω ὁ φρίσσω καί φεύγω διά φόβος , καί ἔτι ὁ τρέμω καί ὁ παραπλήσιος , συνεπισχύω καί ὁ μή γίγνομαι ἐπί ὁ τοιοῦτος σύνταξις παθητικός διάθεσις . εἰ γάρ ὁ αὐτός σύνταξις ἔχω ὁ ὑβρίζω σύ , δέρω σύ ὁ φρίσσω σύ καί ὁ τρέμω σύ , καί πάντως ἔχω ἀντιπαράκειμαι ὁ τρέμω , φεύγω , φρίσσω , ὅμοιος ὁ ὑβρίζω , δέρω . χρή οὖν νοέω ὡς οὐ μόνος ποιητικός ἄδεια ἐν ἔλλειψις λέξις καταγίγνομαι , ἀλλά καί συνήθης λόγος . λείπω φημί ὁ ὅρμησις πεδίον { N 64 } ὁ διά πρόθεσις , ὁ καί οὐ τις πολύς χρόνος { Μ 9 } , ὁ ἐντελής εἰμί διά ὁ , ἰθύω μάχη πεδίον { Z 2 } ὁ διά . εἰμί δή οὖν καί ὁ πρόκειμαι σύνταξις ἐν πλήρης λόγος καθίστημι οὕτως τρέμω διά σύ , φεύγω διά σύ · ὁ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ φρίσσω , φοβέω καί ὁ ὅμοιος . καί διά οὗτος εὔλογος ὁ ὑποπαραίτησις ὁ παθητικός σχῆμα .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.167
Καὶ ὅϲα παρορμητικά ἐϲτιν , ὡϲ τὸ ὀτρύνειν , ἐρεθίζειν , ὀρίνειν , παρορμᾶν , διεγείρειν . καὶ ὅϲα ἱκετείαν ϲημαίνει , γουνοῦμαί ϲε ἄναϲϲα { ζ 142 } , ἐρωτῶ ϲε νῦν ἐν ἴϲῳ τῷ παρακαλῶ ϲε , λιτανεύω , τὴν ἱκόμην φεύγων { Ξ 260 } ἀντὶ τοῦ ἱκέτευϲα , τοὔνεκα νῦν τὰ ϲὰ γούναθ’ ἱκάνω πολλὰ μογήϲαϲ { γ 92 cum η 14 confusus } . καὶ δῆλον ὅτι τὸ δέομαι ϲοῦ οὐ κατὰ τῆϲ τοιαύτηϲ ἐννοίαϲ παραλαμβάνεται · τοιοῦτο γάρ τι ϲημαίνει · τῆϲ ϲῆϲ βοηθείαϲ λείπομαι .
Lemmas: καί ὅσος παρορμητικός εἰμί , ὡς ὁ ὀτρύνω , ἐρεθίζω , ὀρίνω , παρορμάω , διεγείρω . καί ὅσος ἱκετεία σημαίνω , γουνόομαι σύ ἄνασσα { ζ 142 } , ἐρωτάω σύ νῦν ἐν ἴσος ὁ παρακαλέω σύ , λιτανεύω , ὁ ἱκνέομαι φεύγω { Ξ 260 } ἀντί ὁ ἱκετεύω , ἕνεκα νῦν ὁ σός γόνυ ἱκάνω πολύς μογέω { γ 92 cum ὁ 14 confusus } . καί δῆλος ὅτι ὁ δέω σύ οὐ κατά ὁ τοιοῦτος ἔννοια παραλαμβάνω · τοιοῦτος γάρ τις σημαίνω · ὁ σός βοήθεια λείπω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.168
Καὶ ὡϲ προείρηται , πολυμερεϲτάτη ἐϲτὶν ἡ κατ’ αἰτιατικὴν ϲύνταξιϲ , ἑνὶ ϲυμφωνοῦϲα τῷ ἀναδέχεϲθαι τὴν ἐξ εὐθείαϲ ἐνεργητικὴν μααvκ . β 167 . Nec minus verba impellendi cum accusativo construuntur , διάθεϲιν , ὁρκίζω ϲε , πείθω ϲε , κακίζω ϲε , ϲωφρονίζω ϲε , θλίβω , θερμαίνω , ψύχω , διατιθῶ . αὐτάρκηϲ δὲ εἰϲ ἀφορμὴν τῶν ὑπολοίπων ῥημάτων ἡ προκειμένη ϲύνταξιϲ καθέϲτηκεν .
Lemmas: καί ὡς προλέγω , πολυμερής εἰμί ὁ κατά αἰτιατικός σύνταξις , εἷς συμφωνέω ὁ ἀναδέχομαι ὁ ἐκ εὐθύς ἐνεργητικός μααvκ . Β 167 . Nec minus verba impellendi cum accusativo construuntur , διάθεσις , ὁρκίζω σύ , πείθω σύ , κακίζω σύ , σωφρονίζω σύ , θλίβω , θερμαίνω , ψύχω , διατίθημι . αὐτάρκης δέ εἰς ἀφορμή ὁ ὑπόλοιπος ῥῆμα ὁ πρόκειμαι σύνταξις καθίστημι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.169
Ἴϲωϲ δόξει μὴ ἐξωμαλίϲθαι ἡ ἐκ τῶν αἰϲθήϲεων ἐνέργεια , ἐπεὶ αὐτὸ τὸ αἰϲθάνεϲθαι ἐπὶ γενικὴν φέρεται , καὶ ἔτι τὰ μερικώερον παραλαμβανόμενα , τὸ ἀκούειν , τὸ ὀϲφραίνεϲθαι , γεύεϲθαι , ἅπτεϲθαι · οὐ μὴν ἔτι τὸ βλέπειν ( ἐπὶ γὰρ αἰτιατικὴν φέρεται ) καὶ τὰ τούτῳ ϲυνωνυμοῦντα , ὁρῶμαί ϲε , θεῶμαί ϲε , λεύϲϲω , δέρκομαι , ὀπτεύω . καὶ δοκεῖ μοι τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ πάνυ δεόντωϲ καθίϲταϲθαι .
Lemmas: ἴσως δοκέω μή ἐξομαλίζω ὁ ἐκ ὁ αἴσθησις ἐνέργεια , ἐπεί αὐτός ὁ αἰσθάνομαι ἐπί γενικός φέρω , καί ἔτι ὁ μερικός παραλαμβάνω , ὁ ἀκούω , ὁ ὀσφραίνομαι , γεύω , ἅπτω · οὐ μήν ἔτι ὁ βλέπω ( ἐπί γάρ αἰτιατικός φέρω ) καί ὁ οὗτος συνωνυμέω , ὁράω σύ , θεάομαι σύ , λεύσσω , δέρκομαι , ὀπτεύω . καί δοκέω ἐγώ ὁ ὁ σύνταξις πάνυ δεόντως καθίστημι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.170
Α μὲν οὖν ἐκ τῶν αἰϲθήϲεων διαθέϲειϲ πεῖϲιν ἀναλαμβάνουϲι τὴν ἀπὸ τῶν ἔξωθεν εἴγε καὶ ἀκουϲίωϲ ἐπειϲιοῦϲα τῇ ἀκοῇ ἡ φωνὴ προϲδιατίθηϲι τὸ ὅλον ϲῶμα · τε γὰρ τῶν πριόνων ἦχοι καὶ αἱ βρονταὶ οὐχ ὑπεχομένην ἔχουϲι τὴν ἀκοὴν τῇ φωνῇ . τοῦ μέντοι πάθουϲ ἐγγίζει ἡ κατὰ γενικὴν ϲύνταξιϲ , καθὼϲ εἴπομεν · οὐ μέντοι μετὰ τῆϲ ὑπό τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ γίνεται , καθὸ καὶ ἐνέργεια ϲύνεϲτιν ἡ γενομένη ἐκ τῆϲ διαθέϲεωϲ , ἐπεὶ τὸ ἅπτεϲθαι μετ’ ἐνεργείαϲ καὶ ἀντιδιατίθεται διὰ τῆϲ τῶν θερμῶν ἐπαφῆϲ ἢ ψυχρῶν ἢ ἄλλων τῶν τοιούτων . οὕτωϲ ἔχει τὸ ὀϲφραίνεϲθαι , τὸ γεύεϲθαι · περιϲϲὸν ἂν εἴη περὶ τῆϲ τῶν τοιούτων ἀντιδιαθέϲεωϲ διαλαμβάνειν , καθὸ πρόδηλόν ἐϲτιν ὡϲ ἀεὶ ἡ γινομένη τῶν πικρῶν γεῦϲιϲ ἀντιδιατίθηϲι τὴν γεῦϲιν καὶ τῶν δυϲωδῶν ἡ ὄϲγρηϲιϲ τὴν ὄϲφρηϲιν .
Lemmas: Α μέν οὖν ἐκ ὁ αἴσθησις διάθεσις πεῖσις ἀναλαμβάνω ὁ ἀπό ὁ ἔξωθεν εἰ καί ἀκούσιος ἐπεισέρχομαι ὁ ἀκοή ὁ φωνή προσδιατίθημι ὁ ὅλος σῶμα · τε γάρ ὁ πρίων ἦχος καί ὁ βροντή οὐ ὑπέχω ἔχω ὁ ἀκοή ὁ φωνή . ὁ μέντοι πάθος ἐγγίζω ὁ κατά γενικός σύνταξις , καθώς λέγω · οὐ μέντοι μετά ὁ ὑπό ὁ ὁ σύνταξις γίγνομαι , καθό καί ἐνέργεια σύνειμι ὁ γίγνομαι ἐκ ὁ διάθεσις , ἐπεί ὁ ἅπτω μετά ἐνέργεια καί ἀντιδιατίθεμαι διά ὁ ὁ θερμός ἐπαφή ἤ ψυχρός ἤ ἄλλος ὁ τοιοῦτος . οὕτως ἔχω ὁ ὀσφραίνομαι , ὁ γεύω · περισσός ἄν εἰμί περί ὁ ὁ τοιοῦτος ἀντιδιάθεσις διαλαμβάνω , καθό πρόδηλος εἰμί ὡς ἀεί ὁ γίγνομαι ὁ πικρός γεῦσις ἀντιδιατίθεμαι ὁ γεῦσις καί ὁ δυσώδης ὁ ὄσγρησις ὁ ὄσφρησις .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.171
Ἥ γε μὴν ἐκ τοῦ ὁρᾶν διάθεϲιϲ ἐνεργεϲτάτη ἐϲτὶν καὶ ἐπὶ πλέον διαβιβαζομένη , ὡϲ κἀκεῖνο μαρτυρεῖ , οὔ τέ τοι ὀξύτατον κεφαλῆϲ ἐκδέρκετον ὄϲϲε { ψ 477 } . οὐδὲ γὰρ εἰϲ τὸ ἀντιπαθεῖν ὑπὸ τῶν ἔξωθεν εὐδιάθετοϲ , ἐπεὶ τὸ προϲδιατιθὲν εἴργεται ὑπὸ τῆϲ καταμύϲεωϲ τῶν ὀφθαλμῶν .
Lemmas: ὁ γε μήν ἐκ ὁ ὁράω διάθεσις ἐνεργός εἰμί καί ἐπί πολύς διαβιβάζω , ὡς ἐκεῖνος μαρτυρέω , οὐ τε σύ ὀξύς κεφαλή ἐκδέρκομαι ὄσσε { ψ 477 } . οὐδέ γάρ εἰς ὁ ἀντιπαθέω ὑπό ὁ ἔξωθεν εὐδιάθετος , ἐπεί ὁ προσδιατίθημι ἔργω ὑπό ὁ κατάμυσις ὁ ὀφθαλμός .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.172
Τὸ ἀνώμαλον τῆϲ ϲυντάξεωϲ κατήπειξεν ἡμᾶϲ εἰϲ τοιαύτην ἐκτροπὴν λόγου ϲυγκαταβῆναι . φαίνεται δ’ ὅτι καὶ τὸ φιλεῖν τοῦ ἐρᾶν διοίϲει , καθότι ἡ μὲν ἐκ τοῦ φιλεῖν ἐγγινομένη διάθεϲιϲ ἐνεργείαϲ ὄνομα ϲημαίνει · οἱ γοῦν φιλοῦντεϲ παιδεύουϲιν , πάλιν τῆϲ διαθέϲεωϲ κοινῆϲ τοῖϲ προκειμένοιϲ ἐπ’ αἰτιατικὴν ϲυντεινούϲηϲ . οὕτωϲ ἔχει καὶ τὸ διδάϲκειν καὶ τὸ πείθειν . τό γε μὴν ἐρᾶν ὁμολογεῖ τὸ προϲδιατίθεϲθαι ὑπὸ τοῦ ἐρωμένου . δι’ ὃ καὶ δεόντωϲ ἡ Ϲαπφῶ ἐπιτεταμένῳ μᾶλλον ὀνόματι ἐχρήϲατο , εγω δε κην’ οττωτιϲ εραται { fr . 101 Ahrens , 13 Βergk4 } . καὶ ϲαφέϲ ἐϲτιν ὡϲ ϲυνετοῦ μέν ἐϲτι καὶ ἀγαθοῦ τὸ φιλεῖν , καθάπερ καὶ πατέρεϲ παῖδαϲ φιλοῦϲιν , οὐ μὴν ϲυνετοῦ τὸ ἐρᾶν , ἀλλ’ ἤδη παρεθεϲθαι τὸ λογιϲτικόν . Οὐ χρὴ ἄρα ἀπορεῖν ἕνεκα τίνοϲ τὸ μὲν φιλῶ ἐπ’ αἰτιατικὴν φέρεται , τὸ δὲ ἐρῶ ἐπὶ γενικήν .
Lemmas: ὁ ἀνώμαλος ὁ σύνταξις κατεπείγω ἐγώ εἰς τοιοῦτος ἐκτροπή λόγος συγκαταβαίνω . φαίνω δέ ὅτι καί ὁ φιλέω ὁ ἐράω διαφέρω , καθότι ὁ μέν ἐκ ὁ φιλέω ἐγγίγνομαι διάθεσις ἐνέργεια ὄνομα σημαίνω · ὁ γοῦν φιλέω παιδεύω , πάλιν ὁ διάθεσις κοινός ὁ πρόκειμαι ἐπί αἰτιατικός συντείνω . οὕτως ἔχω καί ὁ διδάσκω καί ὁ πείθω . ὁ γε μήν ἐράω ὁμολογέω ὁ προσδιατίθημι ὑπό ὁ ἐράω . διά ὅς καί δεόντως ὁ Σαπφώ ἐπιτείνω μάλα ὄνομα χράω , εγω δε κην’ οττωτ ερατ { fr . 101 Ahrens , 13 Βergk4 } . καί σαφής εἰμί ὡς συνετός μέν εἰμί καί ἀγαθός ὁ φιλέω , καθά καί πατήρ παῖς φιλέω , οὐ μήν συνετός ὁ ἐράω , ἀλλά ἤδη παρίημι ὁ λογιστικός . οὐ χρή ἄρα ἀπορέω ἕνεκα τίς ὁ μέν φιλέω ἐπί αἰτιατικός φέρω , ὁ δέ λέγω ἐπί γενικός .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.173
Καὶ τὸ κήδεϲθαι δὲ καὶ προνοεῖϲθαι καὶ φροντίζειν , De verbos curandi ἐπὶ γενικὴν φερόμενα , μετ’ ἐνεργείαϲ τῆϲ τοῦ φροντίζειν ἔχει ἐγκείμε νον καὶ τὸ πάϲχειν ὑπέρ τινων , καὶ εὐλόγωϲ τὰ τῆϲ γενικῆϲ ϲυμπαρείληπται .
Lemmas: καί ὁ κήδω δέ καί προνοέω καί φροντίζω , De verbos curandi ἐπί γενικός φέρω , μετά ἐνέργεια ὁ ὁ φροντίζω ἔχω ἔγκειμαι νος καί ὁ πάσχω ὑπέρ τις , καί εὔλογος ὁ ὁ γενικός συμπαραλαμβάνω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.174
Ὁμοίωϲ ἐπὶ γενικὴν φέρεται καὶ ὅϲα ἐπικράτειάν τινων ϲημαίνει εἰϲ τὴν τῶν ὑπερεχόντων ἢ κυριευόντων διάθεϲιν κατὰ λόγον οὐκ ἀπίθανον . προφανὲϲ γάρ ἐϲτιν ὡϲ χωρὶϲ γενικῆϲ κτῆμα οὐκ ἔϲτιν ἐπινοῆϲαι . διὰ τοῦτο τὰ κτητικὰ εἰϲ γενικὰϲ ἀναλύεται καὶ ἀπὸ γενικῶν παράγεται ἔν τε ὀνόμαϲιν ἔν τε ἀντωνυμίαιϲ , ἁπάντων τῶν δυναμένων κτῆϲιν ἀναδέξαϲθαι . διὰ τοῦτο τὸ μὲν Νέα πόλιϲ καὶ τὰ ὅμοια δύο ὀνόματα καθεϲτῶτα ἐν ἰδίοιϲ τόνοιϲ δὶϲ κλίνεται , οὐ μὴν τὸ Κόρακοϲ πέτρα ἢ ὑὸϲ κύαμοϲ , Ὄνου γνάθοϲ , Ἀχαιῶν λιμήν · κλιθείϲηϲ γὰρ τῆϲ γενικῆϲ ϲυνοίχεται καὶ τὰ τῆϲ ἐπικρατήϲεωϲ . Ἔϲτιν οὖν ἡ προκειμένη ϲυζυγία τῶν ῥημάτων τοιαύτη . κτῆμα τῶν βαϲιλέων οἱ ὑπόντεϲ . διὰ τοῦτο βαϲιλεύω τούτων , ἡγεμονεύω , ϲτρατηγῶ , τυραννῶ . διὰ τοῦτο ἀπαράδεκτοϲ ἡ δοτικὴ ἐν τῷ Μυρμιδόνεϲϲιν ἄναϲϲε { Α 180 } · ἡ γὰρ τοῦ ἄναϲϲε ϲύνταξιϲ τὴν γενικὴν ἀπῄτηϲεν . οὕτωϲ ἔχει τὸ κυριεύω , δεϲπόζω , κρατῶ , ἄλλα πλεῖϲτα τῆϲ ἴϲηϲ ἐννοίαϲ ἐχόμενα . —
Lemmas: ὅμοιος ἐπί γενικός φέρω καί ὅσος ἐπικράτεια τις σημαίνω εἰς ὁ ὁ ὑπερέχω ἤ κυριεύω διάθεσις κατά λόγος οὐ ἀπίθανος . προφανής γάρ εἰμί ὡς χωρίς γενικός κτῆμα οὐ εἰμί ἐπινοέω . διά οὗτος ὁ κτητικός εἰς γενικός ἀναλύω καί ἀπό γενικός παράγω ἐν τε ὄνομα ἐν τε ἀντωνυμία , ἅπας ὁ δύναμαι κτῆσις ἀναδέχομαι . διά οὗτος ὁ μέν Νέα πόλις καί ὁ ὅμοιος δύο ὄνομα καθίστημι ἐν ἴδιος τόνος δίς κλίνω , οὐ μήν ὁ Κόραξ πέτρα ἤ ὗς κύαμος , Ὄνος γνάθος , Ἀχαιός λιμήν · κλίνω γάρ ὁ γενικός συνοίχομαι καί ὁ ὁ ἐπικράτησις . εἰμί οὖν ὁ πρόκειμαι συζυγία ὁ ῥῆμα τοιοῦτος . κτῆμα ὁ βασιλεύς ὁ ὕπειμι . διά οὗτος βασιλεύω οὗτος , ἡγεμονεύω , στρατηγέω , τυραννεύω . διά οὗτος ἀπαράδεκτος ὁ δοτικός ἐν ὁ Μυρμιδόνες ἀνάσσω { Α 180 } · ὁ γάρ ὁ ἀνάσσω σύνταξις ὁ γενικός ἀπαιτέω . οὕτως ἔχω ὁ κυριεύω , δεσπόζω , κρατέω , ἄλλος πολύς ὁ ἴσος ἔννοια ἔχω . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.175
Εἰκόϲ τινα φήϲειν ὡϲ τὰ τοῦ λόγου ἀντέϲτραπται . ἐν γὰρ τοῖϲ ὀνόμαϲιν ὁ ἐπικρατῶν ἐν γενικῇ νοεῖται πτώϲει ὅ τε ἐπικρατούμενοϲ ἐν εὐθείᾳ , Ἀριϲτάρχου δοῦλοϲ , βαϲιλέωϲ οἰκέτηϲ · ἔν γε μὴν τῇ προκειμένῃ ϲυντάξει ὁ μὲν ἐπικρατῶν νοεῖται ἐν εὐθείᾳ , ὁ δ’ ἐπικρατούαμενοϲ ἐν γενικῇ · δεϲπόζω γὰρ ἐγὼ τούτων καὶ ἔτι κυριεύω . —
Lemmas: ἔοικα τις φημί ὡς ὁ ὁ λόγος ἀντιστρέφω . ἐν γάρ ὁ ὄνομα ὁ ἐπικρατέω ἐν γενικός νοέω πτῶσις ὁ τε ἐπικρατέω ἐν εὔθεια , Ἀρίσταρχος δοῦλος , βασιλεύς οἰκέτης · ἐν γε μήν ὁ πρόκειμαι σύνταξις ὁ μέν ἐπικρατέω νοέω ἐν εὐθύς , ὁ δέ ἐπικρατέω ἐν γενικός · δεσπόζω γάρ ἐγώ οὗτος καί ἔτι κυριεύω . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.176
πρὸϲ ὃν ἂν φήϲαιμεν , τὸ πρῶτον , οὐ τὸ αὐτὸ μέροϲ λόγου ὄνομα καὶ ῥῆμα , καὶ εἰ τοῦτο , οὐ πάντωϲ καὶ τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ εἰϲ ταὐτὸ ϲυνελεύϲεται , ἣ ἕν μόνον αἰτήϲει τὴν γενικήν , ἧϲ χωρὶϲ οὐδέποτε κτῆϲιϲ ἐπινοεῖται . — δεύτερον πάνυ ἀναγκαίωϲ τὰ τοῦ λόγου ἀνεϲτράφη . ῥημάτων γὰρ ϲυντάξειϲ ποιούμεθα πρὸϲ πτωτικά , τὰ δὲ ῥήματα πτῶϲιν ἔχει ὀρθὴν παρυφιϲταμένην ἡ καὶ ϲυμφέρεται , ἐκ δ’ αὐτῶν ἤρτηται ἡ διάθεϲιϲ τῆϲ ἐπικρατείαϲ , ἥτιϲ οὐκ ἄν νοοῖτο ἢ ἐκ γενικῆϲ πτώϲεωϲ , καθὼϲ προείρηται . ἀνάγκη οὖν πᾶϲα τὸ παρυφιϲτάμενον πρόϲωπον ἐκ τῶν ῥημάτων ἐν πτώϲει ὀρθῇ καταγίνεϲθαι , τὸ δὲ τούτῳ πρόϲωπον ἀνθυπαγόμενον μὴ ἐν ἄλλῃ πτώϲει καταγίνεϲθαι ἢ τῇ γενικῇ , ἧϲ ἄνευ οὐ ϲυνίϲταται κτητικὴ ϲύνταξιϲ , καθὼϲ προείπομεν . — ἔϲτι γοῦν κἀκεῖνο ἐκ τρίτου προϲθεῖναι , ὡϲ καὶ τὰ ἐξ αὐτῶν παρυφιϲτάμενα ὀνόματα πάλιν γενικὰϲ ἀπαιτεῖ . τῷ τυραννῶ ὁ τύραννοϲ παράκειται , καὶ μία ϲύνταξιϲ ἡ ἐξ ἀμφοτέρων . ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ ἐπὶ τοῦ βαϲιλεύϲ καὶ βαϲιλεύω , ϲτρατηγόϲ—ϲτρατηγῶ , δεϲπότηϲ — δεϲπόζω , κύριοϲ — κυριεύω .
Lemmas: πρός ὅς ἄν φημί , ὁ πρῶτος , οὐ ὁ αὐτός μέρος λόγος ὄνομα καί ῥῆμα , καί εἰ οὗτος , οὐ πάντως καί ὁ ὁ σύνταξις εἰς αὐτός συνέρχομαι , ὅς εἷς μόνος αἰτέω ὁ γενικός , ὅς χωρίς οὐδέποτε κτῆσις ἐπινοέω . — δεύτερος πάνυ ἀναγκαῖος ὁ ὁ λόγος ἀναστρέφω . ῥῆμα γάρ σύνταξις ποιέω πρός πτωτικός , ὁ δέ ῥῆμα πτῶσις ἔχω ὀρθός παρυφίστημι ὁ καί συμφέρω , ἐκ δέ αὐτός ἀρτέομαι ὁ διάθεσις ὁ ἐπικράτεια , ὅστις οὐ ἄν νοέω ἤ ἐκ γενικός πτῶσις , καθώς προλέγω . ἀνάγκη οὖν πᾶς ὁ παρυφίστημι πρόσωπον ἐκ ὁ ῥῆμα ἐν πτῶσις ὀρθός καταγίγνομαι , ὁ δέ οὗτος πρόσωπον ἀνθυπάγω μή ἐν ἄλλος πτῶσις καταγίγνομαι ἤ ὁ γενικός , ὅς ἄνευ οὐ συνίστημι κτητικός σύνταξις , καθώς προλέγω . — εἰμί γοῦν ἐκεῖνος ἐκ τρίτος προστίθημι , ὡς καί ὁ ἐκ αὐτός παρυφίστημι ὄνομα πάλιν γενικός ἀπαιτέω . ὁ τυραννεύω ὁ τύραννος παράκειμαι , καί εἷς σύνταξις ὁ ἐκ ἀμφότερος . ὁ αὐτός λόγος ἐπί ὁ βασιλεύς καί βασιλεύω , στρατηγόσ—στρατηγῶ , δεσπότης — δεσπόζω , κύριος — κυριεύω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.177
Χωρητέον δὲ καὶ ἐπὶ τὰ τῇ δοτικῇ ϲυνταϲϲόμενα . Καὶ δὴ ἅπαντα τὰ περιποίηϲιν δηλοῦντα , εἶἴε καὶ τῶν ἐν λόγῳ εἶτε καὶ τῶν ἐν ϲώματι , ἐπὶ δοτικὴν φέρεται , ὡϲ ἔχει τὰ τοιαῦτα , λέγω ϲοί , ὡϲεὶ . λόγου ϲοι μεταδίδωμι · ϲαφὲϲ γὰρ ὅτι τὸ λέγω ϲε κλέπτην τοιοῦτόν τι ϲημαίνει , δι’ οὐ προΐεμαι λόγου ὁρίζομαί ϲε δεδρακέναι τὰ τῆϲ κλοπῆϲ . καὶ δεόντωϲ πάλιν τὰ τῆϲ ἐνεργείαϲ τῆϲ διὰ τοῦ λέγειν ἐπὶ δοτικὴν ϲυνέτεινεν · καθάπερ καὶ ἐπὶ ϲώματοϲ τέμνω ϲοί , ὡϲεὶ περιποιῶ ϲοί τι μέροϲ του ϲώματοϲ . τό γε μὴν τέμνω ϲέ πάλιν , τὴν ἐνέργειαν ἐπιφέρον κατὰ τοῦ ὑποκειμένου , ϲυνῆλθεν ὁμοίωϲ εἰϲ τὴν αἰτιατικὴν ϲύνταξιν . —
Lemmas: χωρέω δέ καί ἐπί ὁ ὁ δοτικός συντάσσω . καί δή ἅπας ὁ περιποίησις δηλόω , ἀνακαλέω καί ὁ ἐν λόγος εἰμί καί ὁ ἐν σῶμα , ἐπί δοτικός φέρω , ὡς ἔχω ὁ τοιοῦτος , λέγω σύ , ὡσεί . λόγος σύ μεταδίδωμι · σαφής γάρ ὅτι ὁ λέγω σύ κλέπτης τοιοῦτος τις σημαίνω , διά ὅς προίημι λόγος ὁρίζω σύ δράω ὁ ὁ κλοπή . καί δεόντως πάλιν ὁ ὁ ἐνέργεια ὁ διά ὁ λέγω ἐπί δοτικός συντείνω · καθά καί ἐπί σῶμα τέμνω σύ , ὡσεί περιποιέω σύ τις μέρος τις σῶμα . ὁ γε μήν τέμνω σύ πάλιν , ὁ ἐνέργεια ἐπιφέρω κατά ὁ ὑπόκειμαι , συνέρχομαι ὅμοιος εἰς ὁ αἰτιατικός σύνταξις . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.178
Ἐφ’ ὧν δὴ ϲυντάξεων χρὴ νοεῖν ὡϲ οὐ τὸ ἐκ τῆϲ δοτικῆϲ πρόϲωπον νοούμενον ὁμολογήϲει τὸ τέμνομαι , εἴγε αὐτῷ μὲν τὰ τῆϲ ἐνεργείαϲ οὐ προϲδιετέθη , τῇ μέντοι ἐγκειμένῃ αἰτιατικῇ , ἧϲ καὶ μόνηϲ ἄν εἴη τὸ παθητικόν , λέγω τὸ τέμνομαι . ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ ἐπὶ πάντων τῶν οὕτωϲ νοουμένων . ᾄδω ϲοί , καὶ δῆλον ὡϲ οὐ τούτου παθητικὸν τὸ ᾄδομαι , τοῦ δὲ ᾄδω ϲέ · καὶ κωμψδῶ ϲοί καὶ κωμῳδῶ ϲέ , ὑμνῶ ϲοί καὶ ὑμνῶ ϲέ . κιθαρίζω ϲοι , τραγῳδῶ ϲοι , ἀναγινώϲκω ϲοι , φαίνω ϲοι , κιρνῶ ϲοι , ϲτορνύω , δωροῦμαι , χαρίζομαι , αὐλῶ ϲοι , νῦν τῆϲ ϲυντάξεωϲ περιποίηϲίν τινα τοῦ αὐλεῖν ϲημαινούϲηϲ .
Lemmas: ἐπί ὅς δή σύνταξις χρή νοέω ὡς οὐ ὁ ἐκ ὁ δοτικός πρόσωπον νοέω ὁμολογέω ὁ τέμνω , εἰ αὐτός μέν ὁ ὁ ἐνέργεια οὐ προσδιατίθημι , ὁ μέντοι ἔγκειμαι αἰτιατικός , ὅς καί μόνος ἄν εἰμί ὁ παθητικός , λέγω ὁ τέμνω . ὁ αὐτός λόγος ἐπί πᾶς ὁ οὕτως νοέω . ἀείδω σύ , καί δῆλος ὡς οὐ οὗτος παθητικός ὁ ἀείδω , ὁ δέ ἀείδω σύ · καί κωμψδῶ σύ καί κωμῳδέω σύ , ὑμνέω σύ καί ὑμνέω σύ . κιθαρίζω σύ , τραγῳδέω σύ , ἀναγιγνώσκω σύ , φαίνω σύ , κιρνάω σύ , στόρεννυμι , δωρέω , χαρίζω , αὐλέω σύ , νῦν ὁ σύνταξις περιποίησις τις ὁ αὐλέω σημαίνω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.179
ἑτέραϲ γὰρ ἐννοίαϲ ἔχεται τὸ αὐλῶ τοῖϲ αὐλοῖϲ , τοῦ αὐλεῖν ἀκουομένου κατὰ μὲν τὴν προτέραν ϲύνταξιν ἐκ ϲυναμφοτέρου , λέγω τῆϲ ἐνεργείαϲ τοῦ αὐλεῖν καὶ αὐτῶν τῶν αὐλῶν , ἐξ ἧϲ ἐϲτι τὸ αὐλῶ τοῖϲ θεαταῖϲ · τῆϲ δὲ ἑτέραϲ ϲυντάξεωϲ , ὅτε τὸ αὐλεῖν ϲημαίνει τὴν εἴδηϲιν τῆϲ αὐλήϲεωϲ , ἐξ ἧϲ γίνεται τὸ τοῖϲ αὐλοῖϲ αὐλεῖν ἐν ἴϲῳ τῷ διὰ τῶν αὐλῶν τὰ τῆϲ τέχνηϲ ἐπιδείκνυϲθαι , καθάπερ ἡ διὰ τῶν ὀργάνων ἐναλλαγὴ γινομένη ἀποτελεῖ τὸ ϲυρίζει τοῖϲ αὐλοῖϲ ἢ αὐλεῖ τῇ ϲύριγγι .
Lemmas: ἕτερος γάρ ἔννοια ἔχω ὁ αὐλέω ὁ αὐλός , ὁ αὐλέω ἀκούω κατά μέν ὁ πρότερος σύνταξις ἐκ συναμφότεροι , λέγω ὁ ἐνέργεια ὁ αὐλέω καί αὐτός ὁ αὐλός , ἐκ ὅς εἰμί ὁ αὐλέω ὁ θεατής · ὁ δέ ἕτερος σύνταξις , ὅτε ὁ αὐλέω σημαίνω ὁ εἴδησις ὁ αὔλησις , ἐκ ὅς γίγνομαι ὁ ὁ αὐλός αὐλέω ἐν ἴσος ὁ διά ὁ αὐλός ὁ ὁ τέχνη ἐπιδείκνυμι , καθά ὁ διά ὁ ὄργανον ἐναλλαγή γίγνομαι ἀποτελέω ὁ συρίζω ὁ αὐλός ἤ αὐλέω ὁ σῦριγξ .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.180
Τὸ τοιοῦτον ἔϲτιν ἐπινοῆϲαι καὶ ἐπ’ ἄλλων ῥημάτων , εἴγε τὸ ἀκούει ποτὲ μὲν ϲημαίνει αὐτὴν τὴν μετάληψιν τῆϲ ἀκοῆϲ , ὡϲ ἔχει ἐπὶ τῶν ἤχων καὶ βόμβων κω βροντῶν . παϲῶν τῶν οὐκ ἐγγραμμάτων φωνῶν , ἐξ οὗ φαμεν καὶ ὀξθηκόοθϲ τινὰϲ εἶναι . ἀλλ᾿ ἔϲτιν ὅπου τὸ ϲυνιέναι τῶν ἠκουϲμένων · τὸ γὰρ Νέϲτορα δ’ οὐκ ἔλαθεν ἰαχή { Ξ 1 } οὐχ ἁπλοῦν τι ϲημαίνει , ὡϲ οὐκ ἔλαθεν αὐτὸν ἡ φωνή , ἀλλὰ τοιοῦτόν τι , μεταλαβὼν τῆϲ φωνῆϲ ϲυνῆκεν καὶ τὴν ἐν τοῖϲ πολέμοιϲ πρᾶξιν . φαμὲν δέ γε καὶ οὕτωϲ , οὐκ ἀκούει ὁ δεῖνα τῶν λεγομένων , τουτέϲτι τῆϲ μὲν φωνῆϲ μεταλαμβάνει , οὐ μὴν τῶν δι’ αὐτῆϲ λεγομένων . ἔϲτιν κἀκ τρίτου , ἡνίκα νοεῖται τὸ ϲυγκατατίθεται τοῖϲ ὑπ’ ἐμοῦ λεγομένοιϲ , ἀκούει μου ὁ δεῖνα , ἐπήκοόϲ μού ἐϲτιν , καὶ πάλιν οὐκ ἀκούει , ἐξ οὖ γίνεται τὸ ἀνήκοόϲ ἐϲτιν ὁ δεῖνα . —
Lemmas: ὁ τοιοῦτος εἰμί ἐπινοέω καί ἐπί ἄλλος ῥῆμα , εἰ ὁ ἀκούω ποτέ μέν σημαίνω αὐτός ὁ μετάληψις ὁ ἀκοή , ὡς ἔχω ἐπί ὁ ἦχος καί βόμβος πω βροντή . πᾶς ὁ οὐ ἐγγράμματος φωνή , ἐκ ὅς φημί καί ὀξθηκόοθς τις εἰμί . ἀλλά εἰμί ὅπου ὁ συνίημι ὁ ἀκούω · ὁ γάρ Νέστωρ δέ οὐ λανθάνω ἰαχή { Ξ 1 } οὐ ἁπλόος τις σημαίνω , ὡς οὐ λανθάνω αὐτός ὁ φωνή , ἀλλά τοιοῦτος τις , μεταλαμβάνω ὁ φωνή συνίημι καί ὁ ἐν ὁ πόλεμος πρᾶξις . φημί δέ γε καί οὕτως , οὐ ἀκούω ὁ δεῖνα ὁ λέγω , τουτέστι ὁ μέν φωνή μεταλαμβάνω , οὐ μήν ὁ διά αὐτός λέγω . εἰμί ἐκ τρίτος , ἡνίκα νοέω ὁ συγκατατίθημι ὁ ὑπό ἐγώ λέγω , ἀκούω ἐγώ ὁ δεῖνα , ἐπήκοος ἐγώ εἰμί , καί πάλιν οὐ ἀκούω , ἐκ ὅς γίγνομαι ὁ ἀνήκοος εἰμί ὁ δεῖνα . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.181
τοιοῦτόν ἐϲτιν καὶ τὸ οὐδ’ ἐϲάκουϲε πολύτλαϲ δῖοϲ Ὀδυϲϲεύϲ { Θ 97 } · ἢ γὰρ κατὰ τὸν πρῶτον λόγον , οἷον τῆϲ φωνῆϲ οὐ μετέλαβεν διὰ τὸν ἐπιόντα θόρυβον · ἢ μετέλαβεν , οὐ μὴν τῷ Διομήδει ἐπείϲθη ἀντιϲτατοῦντοϲ θεοῦ . εἰϲ τοῦτο γοῦν τινεϲ ἀναφέρουϲι τὸ Τυδείδη , μή τ’ ἄρ με μάλ’ αἴνεε μή τέ τι νείκει { Κ 249 } , ἐφ’ οὗ δύναιτ’ ἀντιπαραιτηϲάμενοϲ τὸ ἄγαν ἐπαινεῖϲθαι ϲυμπαραιτεῖϲθαι καὶ τὸ μὴ ὀνειδίζεϲθαι · ἁρμόζει γοῦν τὸ ἐπιφερόμενον πρὸϲ ἀμφότερα , εἰδόϲι γάρ τοι ταῦτα μετ’ Ἀργείοιϲ ἀγορεύειϲ { K 250 } .
Lemmas: τοιοῦτος εἰμί καί ὁ οὐδέ εἰσακούω πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς { Θ 97 } · ἤ γάρ κατά ὁ πρῶτος λόγος , οἷος ὁ φωνή οὐ μεταλαμβάνω διά ὁ ἐπέρχομαι θόρυβος · ἤ μεταλαμβάνω , οὐ μήν ὁ Διομήδης πείθω ἀντιστατέω θεός . εἰς οὗτος γοῦν τις ἀναφέρω ὁ Τυδεΐδης , μή τε ἄρα ἐγώ μάλα αἰνέω μή τε τις νεικέω { Κ 249 } , ἐπί ὅς δύναμαι ἀντιπαραιτέομαι ὁ ἄγαν ἐπαινέω συμπαραιτέομαι καί ὁ μή ὀνειδίζω · ἁρμόζω γοῦν ὁ ἐπιφέρω πρός ἀμφότερος , οἶδα γάρ σύ οὗτος μετά Ἀργεῖος ἀγορεύω { K 250 } .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.182
Οὕτωϲ ἔχει τὸ ἀναγινώϲκω . ἔϲθ’ ὅτε γὰρ ἀκούεται αὐτὸ μόνον ἁπλῆ ἀνάγνωϲιϲ , ἡνίκα καὶ παῖϲ φηϲιν οὐκ ἀνέγνων . ἢ καὶ τὸ ϲυναμφότερον αὐτῶν , λέγω δὲ τὸ ἐν διανοίᾳ καταγίνεϲθαι τῶν ποιημάτων · φαμὲν γὰρ οὐκ ἀνέγνω ὁ δεῖνα Ἀλκαῖον , οὐκ ἀνέγνω Ὅμηρον . Ἔϲτιν ἐπ’ ἄλλων τὸ τοιοῦτον ἐπιδεῖξαι , ὅπερ νῦν οὐκ ἐπιζητεῖ ἡ προκειμένη ϲύνταξιϲ · προυθέμεθα γὰρ ἅπαξ τὰϲ πλαγίαϲ ϲυντάξαι τοῖϲ ῥήμαϲιν , οὐ μὴν τὰ ποικίλωϲ παρυφιϲτανόμενα ἐκ τῶν ῥημάτων .
Lemmas: οὕτως ἔχω ὁ ἀναγιγνώσκω . εἰμί ὅτε γάρ ἀκούω αὐτός μόνος ἁπλόος ἀνάγνωσις , ἡνίκα καί παῖς φημί οὐ ἀναγιγνώσκω . ἤ καί ὁ συναμφότεροι αὐτός , λέγω δέ ὁ ἐν διάνοια καταγίγνομαι ὁ ποίημα · φημί γάρ οὐ ἀναγιγνώσκω ὁ δεῖνα Ἀλκαῖος , οὐ ἀναγιγνώσκω Ὅμηρος . εἰμί ἐπί ἄλλος ὁ τοιοῦτος ἐπιδείκνυμι , ὅς νῦν οὐ ἐπιζητέω ὁ πρόκειμαι σύνταξις · προτίθημι γάρ ἅπαξ ὁ πλάγιος συντάσσω ὁ ῥῆμα , οὐ μήν ὁ ποικίλος παρυφιστάνω ἐκ ὁ ῥῆμα .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.183
Τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον , ὡϲ ἔφαμεν , ἔχει καὶ τὰ ἐπὶ τῶν ϲωμάτων , φέρω ϲοί , ἄγω ϲοί , πάλιν διαφορᾶϲ οὔϲηϲ τοῦ φέρω ϲέ καὶ ἄγω ϲέ . ὥϲτε ὁμολογεῖϲθαι ὡϲ ἅπαϲα τοιαύτη δοτικὴ ϲυνέχει ἐν ἑαυτῇ τὴν αἰτιατικήν , ἣν καὶ ἔξωθεν προϲλαμβάνει , ἄγω ϲοι τὸν παῖδα , φέρω ϲοι τὸν οἶνον , τέμνω ϲοι τὸ κρέαϲ , ἀναγινώϲκω ϲοι Ἀλκαῖον , κωμῳδῶ ϲοι τοὺϲ Ἐπιτρέπονταϲ · ὦν , ὡϲ ἔφαμεν , καὶ αἱ παθητικαί εἰϲιν ϲυντάξειϲ . — οὐκ ἀπιθάνωϲ δή μοι Ὅμηροϲ δοκεῖ ἐν τῇ τοιαύτῃ ϲυντάξει τῶν πτώϲεων προτίθεϲθαι τὴν δοτικὴν τῆϲ αἰτιατικῆϲ , καθότι καὶ ταύτηϲ ἐϲτὶν ἐμπεριεκτική .
Lemmas: ὁ αὐτός δή τρόπος , ὡς φημί , ἔχω καί ὁ ἐπί ὁ σῶμα , φέρω σύ , ἄγω σύ , πάλιν διαφορά εἰμί ὁ φέρω σύ καί ἄγω σύ . ὥστε ὁμολογέω ὡς ἅπας τοιοῦτος δοτικός συνέχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ αἰτιατικός , ὅς καί ἔξωθεν προσλαμβάνω , ἄγω σύ ὁ παῖς , φέρω σύ ὁ οἶνος , τέμνω σύ ὁ κρέας , ἀναγιγνώσκω σύ Ἀλκαῖος , κωμῳδέω σύ ὁ Ἐπιτρέπω · ὅς , ὡς φημί , καί ὁ παθητικός εἰμί σύνταξις . — οὐ ἀπίθανος δή ἐγώ Ὅμηρος δοκέω ἐν ὁ τοιοῦτος σύνταξις ὁ πτῶσις προτίθημι ὁ δοτικός ὁ αἰτιατικός , καθότι καί οὗτος εἰμί ἐμπεριεκτικός .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.184
Ὁμοίωϲ δὲ καὶ ἐπὶ δοτικὴν φέρεται καὶ τὸ ὑπηρετῶ ϲοι , δουλεύω ϲοι , ἕπομαί ϲοι , ἀκολουθῶ ϲοι , ἥκω ϲοι · τῶν γὰρ ἐν αὐτοῖϲ ἐγκειμένων ἐνεργειῶν περιποιητικαί εἰϲι . τὸ γὰρ δουλεύειν πάϲηϲ ὑπηρεϲίαϲ ἐμπεριεκτικόν ( ἧϲ τὰ εἴδη πάλιν ἐπιμεριζόμενα τῇ ἐνεργητικῇ διαθέϲειτὴν αἰτιατικὴν ἀπαιτεῖ , τρίβω ϲε , λούω ϲε , νίπτω ϲε , κείρω , κοϲμῶ , ϲμῶ , ἀναδῶ , ἐμπλέκω , λαμπρύνω , φαιδρύνω ) . Καὶ τὸ εἴκειν δέ , πάϲηϲ ἀντιθέϲεωϲ ἐμπεριεκτικὸν ὄν , καὶ τὸ ὑποχωρεῖν πᾶϲι . τῷ αὐτῷ λόγῳ εἰϲ δοτικὴν κατήντηϲεν .
Lemmas: ὅμοιος δέ καί ἐπί δοτικός φέρω καί ὁ ὑπηρετέω σύ , δουλεύω σύ , ἕπομαι σύ , ἀκολουθέω σύ , ἥκω σύ · ὁ γάρ ἐν αὐτός ἔγκειμαι ἐνέργεια περιποιητικός εἰμί . ὁ γάρ δουλεύω πᾶς ὑπηρεσία ἐμπεριεκτικός ( ὅς ὁ εἶδος πάλιν ἐπιμερίζω ὁ ἐνεργητικός διατίθημι αἰτιατικός ἀπαιτέω , τρίβω σύ , λούω σύ , νίζω σύ , κείρω , κοσμέω , σμάω , ἀναδέω , ἐμπλέκω , λαμπρύνω , φαιδρύνω ) . καί ὁ εἴκω δέ , πᾶς ἀντίθεσις ἐμπεριεκτικός εἰμί , καί ὁ ὑποχωρέω πᾶς . ὁ αὐτός λόγος εἰς δοτικός καταντάω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.185
Καὶ τὰ ἐξ ἴϲηϲ διαθέϲεωϲ ἀναγόμενα , τουτέϲτι τὰ ἐν δυϲὶ προϲώποιϲ τὴν αὐτὴν ἔχοντα ἐνέργειαν κατ’ ἀλλήλων , ἐν δοτικῇ καταγίνεται , ὡϲ ἔχει τὸ μάχομαί ϲοι , παλαίω ϲοι , γυμνάζομαί ϲοι , ἱππάζομαι , ἀνθιϲτάνομαι , μονομαχῶ , παγκρατιάζω . Καὶ ὅτι μὲν ἔδει τὰ τοιαῦτα ἐπὶ πλαγίαν φέρεϲθαι , παντὶ προῦπτον ἐγκειμένηϲ διαβιβαϲτικῆϲ διαθέϲεωϲ ἐπὶ πρόϲωπον ὑποκείμενον , ὡϲ κατ’ ἀρχὰϲ εἴπομεν , δυνάμενον ὁμολογῆϲαι τὴν εἰϲ αὐτὸ χωρήϲαϲαν διάθεϲιν · νοεῖται γοῦν ἐπὶ δύο ἐμψύχων τὸ παλαίειν , τὸ παγκρατιάζειν . ἀλλ’ οὖν γε ἡ μεγίϲτη ἐνέργεια ἀπαιτήϲαϲα αἰτιατικὴν εἰϲ ἕν μόνον καταγίνεται τὸ διατίθεϲθαι ἐξ εὐθείαϲ , μὴ μὴν προϲδιατιθέναι , ὡϲ ἔχει τὸ δέρω ϲε , τύπτω ϲε , παίω ϲε · ὁ γὰρ οὕτωϲ ὁριζόμενοϲ οὐχ ὁμολογεῖ τὸ ἀντιπαίεϲθαι . οὐ δὴ οὖν τὰ προκείμενα ῥήματα τὸ τοιοῦτον ἐπηγγέλλετο , καὶ ϲαφὲϲ ὅτι ἕνεκα τούτου οὐδὲ ἐπιδέξεται αἰτιατικήν · ἦν γὰρ ἐγκειμένη ἡ αὐτὴ διάθεϲιϲ ἐκ τοῦ ἑτέρου προϲώπου , τὸ ἀντιπαίεϲθαι τὸν παγκρατιάζοντα . — .
Lemmas: καί ὁ ἐκ ἴσος διάθεσις ἀνάγω , τουτέστι ὁ ἐν δύο πρόσωπον ὁ αὐτός ἔχω ἐνέργεια κατά ἀλλήλων , ἐν δοτικός καταγίγνομαι , ὡς ἔχω ὁ μάχομαι σύ , παλαίω σύ , γυμνάζω σύ , ἱππάζομαι , ἀνθιστάνω , μονομαχέω , παγκρατιάζω . καί ὅτι μέν δέω ὁ τοιοῦτος ἐπί πλάγιος φέρω , πᾶς πρόοπτος ἔγκειμαι διαβιβαστικός διάθεσις ἐπί πρόσωπον ὑπόκειμαι , ὡς κατά ἀρχή λέγω , δύναμαι ὁμολογέω ὁ εἰς αὐτός χωρέω διάθεσις · νοέω γοῦν ἐπί δύο ἔμψυχος ὁ παλαίω , ὁ παγκρατιάζω . ἀλλά οὖν γε ὁ μέγας ἐνέργεια ἀπαιτέω αἰτιατικός εἰς εἷς μόνος καταγίγνομαι ὁ διατίθημι ἐκ εὐθύς , μή μήν προσδιατίθημι , ὡς ἔχω ὁ δέρω σύ , τύπτω σύ , παίω σύ · ὁ γάρ οὕτως ὁρίζω οὐ ὁμολογέω ὁ ἀντιπαίω . οὐ δή οὖν ὁ πρόκειμαι ῥῆμα ὁ τοιοῦτος ἐπαγγέλλω , καί σαφής ὅτι ἕνεκα οὗτος οὐδέ ἐπιδέχομαι αἰτιατικός · εἰμί γάρ ἔγκειμαι ὁ αὐτός διάθεσις ἐκ ὁ ἕτερος πρόσωπον , ὁ ἀντιπαίω ὁ παγκρατιάζω . — .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.186
Τ οὖν εἰϲ δοτικὴν ἐχώρηϲεν , ὅτι καὶ ἡ γενικὴ ἐμερίζετο εἰϲ παθητικὴν διάθεϲιν . ἀποϲτήϲεται ἄρα ἀμφοτέρων τῶν πτώϲεων ἡ τοιαύτη ϲύνταξιϲ , καὶ οὐκ ἄλλην ἐπιδέξετxι ἢ μόνην τὴν δοτικήν , ἐξ ἧϲ καὶ εὐέφικτον τὸ ἀντιπεριποιούμενον τῶν διαθέϲεων . ἔϲτι γοῦν μοναδικὴ μὲν διάθεϲιϲ ἡ γυμνάζω ϲέ , ἀντιπεριποιουμένη δὲ ἐκ τοῦ ἴϲου ἡ γυμνάζομαι ϲοί ἱππάζω ϲέ , ἔξ ἧϲ τὸ παθητικὸν ἱππάζομαι ὑπὸ ϲοῦ καὶ πάλιν τὸ ἐξ ἴϲου ἀναγόμενον ἱππάζομαι ϲοί . πλεῖϲτα καὶ εἰϲ τὸ τοιοῦτον ἔϲτι παραθέϲθαι , ἅπερ παραπεμπτέον . οὕτωϲ δ’ οἶμαι ἔχειν καὶ τὸ πείθομαι ὑπὸ ϲοῦ , καὶ οὐκ ἄλλο τι ϲημαίνει τὸ πείθομαι ϲοί ἢ τὴν ἐξ ἀλλήλων πρὸϲ ἀλλήλουϲ γινομένην πειϲμονήν .
Lemmas: Τ οὖν εἰς δοτικός χωρέω , ὅτι καί ὁ γενικός μερίζω εἰς παθητικός διάθεσις . ἀφίστημι ἄρα ἀμφότερος ὁ πτῶσις ὁ τοιοῦτος σύνταξις , καί οὐ ἄλλος ἐπιδέχομαι ἤ μόνος ὁ δοτικός , ἐκ ὅς καί εὐέφικτος ὁ ἀντιπεριποιέομαι ὁ διάθεσις . εἰμί γοῦν μοναδικός μέν διάθεσις ὁ γυμνάζω σύ , ἀντιπεριποιέομαι δέ ἐκ ὁ ἴσος ὁ γυμνάζω σύ ἱππάζομαι σύ , ἐκ ὅς ὁ παθητικός ἱππάζομαι ὑπό σύ καί πάλιν ὁ ἐκ ἴσος ἀνάγω ἱππάζομαι σύ . πολύς καί εἰς ὁ τοιοῦτος εἰμί παρατίθημι , ὅς παραπεμπτέος . οὕτως δέ οἴομαι ἔχω καί ὁ πείθω ὑπό σύ , καί οὐ ἄλλος τις σημαίνω ὁ πείθω σύ ἤ ὁ ἐκ ἀλλήλων πρός ἀλλήλων γίγνομαι πεισμονή .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.187
Ἔϲτι καὶ ἐπὶ τρίτου προϲώπου τὸ μέλει καὶ μεταμέλει δοτικῇ ϲυνταϲϲόμενα , ὡϲ ἔχει τὸ μέλει Τρύφωνι καὶ ἔτι μεταμέλει . ἅπερ παρὰ τὴν τῶν ἄλλων ῥημάτων ϲύνταξιν ἐξήλλακται , καθὸ πάντα μὲν εὐθείᾳ ϲυντάϲϲεται μόνῃ , ὡϲ Θέων περιπατεῖ , ἣ καὶ ϲυντείνει πλαγίᾳ , περὶ ἧϲ καὶ τὴν ϲύνταξιν ἐποιηϲάμεθα . οὐ μὴν τοῖϲ προκειμένοιϲ . τοιοῦτον ϲύνεϲτιν · μεταμέλει γὰρ Ϲωκράτει καὶ ἔτι μέλει , τῆϲ ὀρθῆϲ οὐ ϲυνούϲηϲ . δι’ ὃ καὶ παραϲυμβάματα αὐτὰ ἐκάλεϲαν οἱ ἀπὸ τῆϲ Ϲτοᾶϲ , τῶν ἄλλων ῥημάτων κατὰ τὰϲ ϲυμβαινούϲαϲ διαθέϲειϲ παρ’ αὐτοῖϲ ϲυμβαμάτων προϲαγορευομένων ἢ καὶ ἔτι κατηγορημάτων · καὶ τὸ μὲν ἀπαρτίζον τὴν διάνοιαν παραϲύμβαμα , λέγω τὸ μέλει κράτει , τὸ δὲ ἐλλειπτικὸν ἔλαττον ἢ παραϲύμβαμα , λέγω δὴ τὸ μέλει . —
Lemmas: εἰμί καί ἐπί τρίτος πρόσωπον ὁ μέλω καί μεταμέλομαι δοτικός συντάσσω , ὡς ἔχω ὁ μέλω Τρύφων καί ἔτι μεταμέλομαι . ὅς παρά ὁ ὁ ἄλλος ῥῆμα σύνταξις ἐξαλλάσσω , καθό πᾶς μέν εὔθεια συντάσσω μόνος , ὡς Θέων περιπατέω , ὅς καί συντείνω πλάγιος , περί ὅς καί ὁ σύνταξις ποιέω . οὐ μήν ὁ πρόκειμαι . τοιοῦτος σύνειμι · μεταμέλομαι γάρ Σωκράτης καί ἔτι μέλω , ὁ ὀρθός οὐ σύνειμι . διά ὅς καί παρασύμβαμα αὐτός καλέω ὁ ἀπό ὁ Στοά , ὁ ἄλλος ῥῆμα κατά ὁ συμβαίνω διάθεσις παρά αὐτός σύμβαμα προσαγορεύω ἤ καί ἔτι κατηγόρημα · καί ὁ μέν ἀπαρτίζω ὁ διάνοια παρασύμβαμα , λέγω ὁ μέλω κράτος , ὁ δέ ἐλλειπτικός ἐλαχύς ἤ παρασύμβαμα , λέγω δή ὁ μέλω . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.188
Ὅπερ ἐπινοῶ καὶ αὐτὸ ἀναδέχεϲθαι νοουμένην εὐθεῖαν τὴν κατὰ τοῦ παρυφιϲταμένου πράγματοϲ ἐν τῷ μέλει . παρὸν δὲ τὸν λόγον οὕτω πιϲτώϲαϲθαι . δίδοται ὅτι τὸ μέλει ῥῆμα τρίτου προϲώπου ἐϲτί , καὶ ϲαφὲϲ ὅτι ἐκ πρώτου καὶ δευτέρου γεγενημένον , λέγω τοῦ μέλω , μέλειϲ . καὶ εἰ δίδοται τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ τοῦ πρώτου καὶ δευτέρου μετιέναι καὶ ἐπὶ τὸ τρίτον , λέγω κατὰ τὰϲ πτώϲειϲ καὶ τοὺϲ ἀριθμούϲ , ὡϲ ἐπὶ τοῦ ἐγὼ φροντίζω — ϲὺ φροντίζειϲ ἐκεῖνοϲ φροντίζει , δοθήϲεται καὶ ἐπὶ τοῦ μέλω . ἔϲτιν οὖν τὸ ἐγὼ μέλω ϲοί ἐν εὐθείᾳ καὶ δοτικῇ , καὶ ἔτι ϲὺ μέλειϲ ἐμοί · ὅπερ ἀπαιτήϲει κατὰ τὴν ϲύνταξιν ἐν τρίτῳ , ἐν τῷ μέλει Ϲωκράτει , οὐκ ἄλλο τι ἢ τὸ παρυφιϲτάμενον πρᾶγμα ἐν εὐθείᾳ νοούμενον . τοιοῦτο γάρ ἐϲτιν τὸ νοούμενον , μέλει τὸ φιλοϲοφεῖν Πλάτωνι — φροντίδα Πλάτωνι ἐμποιεῖ ἡ φιλοϲοφία , μέλει θέωνι τὸ πλουτεῖν ὁ πλοῦτοϲ φροντίδα ἐμποιεῖ Θέωνι χρὴ οὖν νοεῖν ὅτι τὸ μέλει Ϲωκράτει ἐν τῷ ὑπακουομένῳ πράγματι τὴν εὐθεῖαν ἔχει . ἔϲτιν οὖν τὸ σἴτιον τοῦ καὶ μόνον τὸ μέλει παραλαμβάνεϲθαι τὸ δεκτικὸν αὐτὸ εἶναι παντόϲ του ἐπιϲυμβαίνοντοϲ πράγματοϲ . δι’ ὃ τὸ μέλει Θέωνι ἐδόκει ἐν αὐτοτελείᾳ καθίϲταϲθαι · παντὸϲ γάρ του παρυφιϲταμένουπράγματοϲκοινῶϲ ὑπακουομένου περὶ παντὸϲ γὰρ ] ἐπιϲυμβαίνοντοϲ , ὡϲ ἔφαμεν , τὸ μέλει ῥῆμα παραλαμβάνεται .
Lemmas: ὅς ἐπινοέω καί αὐτός ἀναδέχομαι νοέω εὐθεῖα ὁ κατά ὁ παρυφίστημι πρᾶγμα ἐν ὁ μέλος . πάρειμι δέ ὁ λόγος οὕτως πιστόω . δίδωμι ὅτι ὁ μέλω ῥῆμα τρίτος πρόσωπον εἰμί , καί σαφής ὅτι ἐκ πρῶτος καί δεύτερος γίγνομαι , λέγω ὁ μέλω , μέλω . καί εἰ δίδωμι ὁ ὁ σύνταξις ὁ πρῶτος καί δεύτερος μεθίημι καί ἐπί ὁ τρίτος , λέγω κατά ὁ πτῶσις καί ὁ ἀριθμός , ὡς ἐπί ὁ ἐγώ φροντίζω — σύ φροντίζω ἐκεῖνος φροντίζω , δίδωμι καί ἐπί ὁ μέλω . εἰμί οὖν ὁ ἐγώ μέλω σύ ἐν εὔθεια καί δοτικός , καί ἔτι σύ μέλω ἐγώ · ὅς ἀπαιτέω κατά ὁ σύνταξις ἐν τρίτος , ἐν ὁ μέλω Σωκράτης , οὐ ἄλλος τις ἤ ὁ παρυφίστημι πρᾶγμα ἐν εὔθεια νοέω . τοιοῦτος γάρ εἰμί ὁ νοέω , μέλω ὁ φιλοσοφέω Πλάτων — φροντίς Πλάτων ἐμποιέω ὁ φιλοσοφία , μέλω Θέων ὁ πλουτέω ὁ πλοῦτος φροντίς ἐμποιέω Θέων χρή οὖν νοέω ὅτι ὁ μέλω Σωκράτης ἐν ὁ ὑπακούω πρᾶγμα ὁ εὐθεῖα ἔχω . εἰμί οὖν ὁ σιτίον ὁ καί μόνος ὁ μέλω παραλαμβάνω ὁ δεκτικός αὐτός εἰμί πᾶς τις ἐπισυμβαίνω πρᾶγμα . διά ὅς ὁ μέλω Θέων δοκέω ἐν αὐτοτέλεια καθίστημι · πᾶς γάρ τις παρυφισταμενουπραγματοσκοινεω ὑπακούω περί πᾶς γάρ ] ἐπισυμβαίνω , ὡς φημί , ὁ μέλω ῥῆμα παραλαμβάνω .