ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.143
Ἔτι κἀκεῖνό τιϲ ἐπιζητήϲει , ὡϲ . « εἴπερ ἐκ τοῦ ῥήματοϲ παρυφίϲτατοι εὐθεῖα , οὕτωϲ καὶ ἐκ τῆϲ ἐμαυτόϲ καὶ ϲαυτόϲ ὑποϲτήϲεται πλαγία κατὰ τὸ ἄρχον μέροϲ τῆϲ ἀντωνυμίαϲ , ἐμαυτὸϲ ἔπαιϲα , τοιούτου ὄντοϲ τοῦ λόγου , ἐμὲ αὐτὸϲ ἔπαιϲα , ὡϲ εἰ καὶ χωρὶϲ τῆϲ ἐπιταγματικῆϲ φαίημεν ἐμέ φημι , καὶ οὐδὲν ἐμποδὼν τὸ ϲυϲτῆναι τὸ ἐμαυτὸϲ ἔπαιϲα » . ἀλλ’ ἔϲτι γε πρὸϲ τὸ τοιοῦτο φάναι , ὡϲ οὐ μία πλαγία ἐϲτὶν ἡ παρυφιϲταμένη , αἱ τρεῖϲ δέ τί γὰρ μᾶλλον ἐν τῷ ἐμαυτόϲ ἔγκειται ἡ ἐμέ ἢ ἐμοῦ ἢ ἐμοί ; καὶ ἦν χρεία τῶν τοιούτων πτώϲεων ὑπὲρ τοῦ τὸ κατάλληλον προφανὲϲ γίνεϲθαι , ἄδηλον δὲ γίνεται κατὰ τὴν ϲύνθεϲιν · περιϲϲὸν ἡγητέον τὸ ἄδηλον προκρῖναι τοῦ προφανοῦϲ καὶ ϲυνήθουϲ .
Lemmas: ἔτι ἐκεῖνος τις ἐπιζητέω , ὡς . « εἴπερ ἐκ ὁ ῥῆμα παρυφίστημι εὐθύς , οὕτως καί ἐκ ὁ ἐμαυτο͂ καί σαυτός ὑφίστημι πλάγιος κατά ὁ ἄρχω μέρος ὁ ἀντωνυμία , ἐμαυτο͂ παίω , τοιοῦτος εἰμί ὁ λόγος , ἐγώ αὐτός παίω , ὡς εἰ καί χωρίς ὁ ἐπιταγματικός φημί ἐγώ φημί , καί οὐδείς ἐμποδών ὁ συνίστημι ὁ ἐμαυτο͂ παίω » . ἀλλά εἰμί γε πρός ὁ τοιοῦτος φημί , ὡς οὐ εἷς πλάγιος εἰμί ὁ παρυφίστημι , ὁ τρεῖς δέ τίς γάρ μάλα ἐν ὁ ἐμαυτο͂ ἔγκειμαι ὁ ἐγώ ἤ ἐγώ ἤ ἐγώ ; καί εἰμί χρεία ὁ τοιοῦτος πτῶσις ὑπέρ ὁ ὁ κατάλληλος προφανής γίγνομαι , ἄδηλος δέ γίγνομαι κατά ὁ σύνθεσις · περισσός ἡγέομαι ὁ ἄδηλος προκρίνω ὁ προφανής καί συνήθης .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.144
Ἀλλ’ ἴϲωϲ πρὸϲ τὸ τοιοῦτόν τιϲ πάλιν ἐνϲτήϲεται , ὡϲ « τα ἀμφίβολα πρὸϲ τῶν ϲυνταϲϲομένων ἐκλύεται · εἴπερ οὖν τὰ ϲυνιόντα τῶν ῥημάτων οὐ πρὸϲ πᾶϲαν πλαγίαν πτῶϲιν εὐθέτιϲται ϲυνίϲταϲθαι , ἀλλ’ ἃ μὲν γενικὴν αἰτεῖ , ἃ δὲ αἰτιατικήν , τινὰ δὲ δοτικήν , διὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ τοῦ ῥήματοϲ τὸ ἄδηλον τῆϲ πτώϲεωϲ προφανὲϲ γενήϲεται . φέρε γὰρ εἶναι τὸ τοιοῦτον , ἐμαυτὸϲ ἀκούω · τὸ ἀκούω γενικὴν μηνύει ἐγκειμένην , ἐφ’ ἣν φέρεται · ἐμαυτὸϲ τύπτω · διὰ τοῦ τύπτω ἡ ἐμέ αἰτιατικὴ δηλωθήϲεται » . ἀλλ’ ἐκεῖνο πάλιν ἀνακύψει , ὡϲ ἔνια ἐπὶ δύο πτώϲειϲ φέρεται , τέμνω ϲέ - τέμνω ϲοί , γυμνάζω ϲέ γυμνάζω ϲοί · καὶ πῶϲ ἐπὶ τῶν τοιούτων τὸ ἐμαυτὸϲ διάκριϲιν τῆϲ πτώϲεωϲ ποιήϲεται ; οὐδὲ γὰρ ἐκ παραθέϲεωϲ ἄρθρων τὸ τοιοῦτο βοηθεῖται . μένον μέντοι τὸ ϲύνθετον ϲχῆμα τῇ ϲυνηθεϲτέρᾳ παραδόϲει διακρίνει τὸ ἐμαυτὸν τέμνω καὶ ἐμαυτῷ τέμνω .
Lemmas: ἀλλά ἴσως πρός ὁ τοιοῦτος τις πάλιν ἐνίστημι , ὡς « ὁ ἀμφίβολος πρός ὁ συντάσσω ἐκλύω · εἴπερ οὖν ὁ συνέρχομαι ὁ ῥῆμα οὐ πρός πᾶς πλάγιος πτῶσις εὐθετίζω συνίστημι , ἀλλά ὅς μέν γενικός αἰτέω , ὅς δέ αἰτιατικός , τις δέ δοτικός , διά ὁ σύνταξις ὁ ῥῆμα ὁ ἄδηλος ὁ πτῶσις προφανής γίγνομαι . φέρω γάρ εἰμί ὁ τοιοῦτος , ἐμαυτος ἀκούω · ὁ ἀκούω γενικός μηνύω ἔγκειμαι , ἐπί ὅς φέρω · ἐμαυτο͂ τύπτω · διά ὁ τύπτω ὁ ἐγώ αἰτιατικός δηλόω » . ἀλλά ἐκεῖνος πάλιν ἀνακύπτω , ὡς ἔνιοι ἐπί δύο πτῶσις φέρω , τέμνω σύ - τέμνω σύ , γυμνάζω σύ γυμνάζω σύ · καί πῶς ἐπί ὁ τοιοῦτος ὁ ἐμαυτο͂ διάκρισις ὁ πτῶσις ποιέω ; οὐδέ γάρ ἐκ παράθεσις ἄρθρον ὁ τοιοῦτος βοηθέω . μένω μέντοι ὁ σύνθετος σχῆμα ὁ συνήθης παράδοσις διακρίνω ὁ ἐμαυτοῦ τέμνω καί ἐμαυτοῦ τέμνω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.145
Τὸ δὲ μεῖζον , εἰ καί τιϲ ἀποϲταίη τῆϲ τοιαύτηϲ ἀποδείξεωϲ , πάλιν μάτην τὰ τῆϲ ζητήϲεωϲ καταϲτήϲεται · παραδεχθεῖϲα γὰρ ἡ ἐμαυτόϲ ἄκλιτοϲ γενήϲεται . οὔτε γὰρ κατὰ τὸν λόγον τῆϲ ϲυνθέϲεωϲ δύναται κλίνεϲθαι , λέγω ἐν μέϲῃ τῇ λέξει , καθὸ ἅπαξ ϲυντεθέντα τὰ πτωτικὰ ἄκλιτά ἐϲτιν · ἀλλ’ οὐδὲ κατὰ τὸ τέλοϲ · ἀεὶ γὰρ ἡ εὐθεῖα ἕϲτηκεν μετὰ τοῦ ῥήματοϲ , ἐγὼ ἀκούω ϲου , ἐγὼ ἐτίμων ϲε , ἐγώ ϲοι χαρίζομαι . οὐχὶ οὖν γενήϲεται ἄκλιτοϲ ἡ ἐμαυτόϲ κατὰ μὲν τὸ τέλοϲ διὰ τὸ ῥῆμα , κατὰ δὲ τὸ ἄρχον διὰ τὴν ϲύνθεϲιν ; καὶ εἰ τοῦτο ὑγιέϲ , πῶϲ οὐχὶ μάταιον τῆϲ ἐμαυτοῦ ζητεῖν εὐθεῖαν ; γενομένηϲ γὰρ ἡ εὐθεῖα οὐχ ἕξει πλαγίαν , καὶ δῆλον ὡϲ καὶ πάλιν τῶν πλαγίων οὐϲῶν οὐκ ἐγγενήϲεται ἡ εὐθεῖα .
Lemmas: ὁ δέ μέγας , εἰ καί τις ἀφίστημι ὁ τοιοῦτος ἀπόδειξις , πάλιν μάτην ὁ ὁ ζήτησις καθίστημι · παραδείκνυμι γάρ ὁ ἐμαυτο͂ ἄκλιτος γίγνομαι . οὔτε γάρ κατά ὁ λόγος ὁ σύνθεσις δύναμαι κλίνω , λέγω ἐν μέσος ὁ λέξις , καθό ἅπαξ συντίθημι ὁ πτωτικός ἄκλιτος εἰμί · ἀλλά οὐδέ κατά ὁ τέλος · ἀεί γάρ ὁ εὐθύς ἵστημι μετά ὁ ῥῆμα , ἐγώ ἀκούω σύ , ἐγώ τιμάω σύ , ἐγώ σύ χαρίζω . οὐ οὖν γίγνομαι ἄκλιτος ὁ ἐμαυτο͂ κατά μέν ὁ τέλος διά ὁ ῥῆμα , κατά δέ ὁ ἄρχω διά ὁ σύνθεσις ; καί εἰ οὗτος ὑγιής , πῶς οὐ μάταιος ὁ ἐμαυτοῦ ζητέω εὐθεῖα ; γίγνομαι γάρ ὁ εὐθεῖα οὐ ἔχω πλάγιος , καί δῆλος ὡς καί πάλιν ὁ πλάγιον εἰμί οὐ ἐγγίγνομαι ὁ εὐθεῖα .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.146
Ἀκολούθωϲ μέντοι προϲκείϲεται καὶ τὸ αἴτιον τοῦ μὴ ϲυντεθῆναι τὴν εὐθεῖαν . ἔϲτω γὰρ ϲύνταξιϲ ἡ ἐγὼ αὐτὸϲ ὕβριϲα καὶ παθητικῶϲ ἐγὼ αὐτὸϲ ὑβρίϲθην , ἐφ’ οἷϲ ὁμόλογόν ἐϲτιν ὡϲ ἐν δυϲὶ προϲώποιϲ αἱ ἐγγενόμεναί εἰϲ διαθέϲειϲ , ἥ τε τοῦ ὑβρίϲαντοϲ τε τοῦ ὑβριϲθέντοϲ . ( εἰ γὰρ πάλιν μοναδικὴ γένοιτο ἡ διάθεϲιϲ ἐκ τοῦ αὐτοῦ προϲώπου εἰϲ τὸ αὐτό , ὥϲτε φάναι ἐγὼ αὐτὸϲ ὕβριϲα ἐμέ , ὑποϲτρέψει τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ εἰϲ τὴν ϲύνθετον πλαγίαν ἐν τῷ ἐμαυτὸν ὕβριϲα ) — ϲαφὲϲ δὲ κἀκεῖνο , ὡϲ αἱ ϲυνθέϲειϲ πρὸϲ ἐξαλλαγὴν τῶν κατὰ παράθεϲιν ἐπενοήθηϲαν . εἰ γὰρ τὴν αὐτὴν ϲημαϲίαν εἶχον τοῖϲ κατὰ παράθεϲιν , κἂν πάντωϲ παρέλκοντα ἦν τὰ ϲυντιθέμενα τῶν ϲχημάτων . διαφέρει τὸ χὴν καὶ ἀλώπηξ τοῦ χηναλώπηξ , τὸ μιϲῶν γυναῖκα τοῦ μιϲογύνηϲ , ἄλλα πλεῖϲτα . εἰ δὴ οὖν τὸ ἐγὼ αὐτόϲ ϲυντεθὲν πλέον τι ἐϲήμαινεν τοῦ κατὰ παράθεϲιν , ἀναγκαία ἦν ἡ ϲύνθεϲιϲ · νυνὶ δὲ οὐχ οὕτωϲ ἔχει . ὅπου γ’ οὖν ἐγένετο διαφορά τιϲ ἐκ τῆϲ ϲυνθέϲεωϲ , ἐκεῖϲε καὶ προϲεχώρηϲεν τὰ τῆϲ ϲυνθέϲεωϲ . αἱ πλάγιαι ἁπλαῖ οὖϲαι ϲύνταξιν τὴν ἐφ’ ἕτερον πρόϲωπον ἔχουϲιν , ϲυντεθεῖϲαί γε μὴν ἠλλοτρίωνται τῆϲ μεταβάϲεωϲ τοῦ προϲώπου . ὅπερ οὐκ ἐνεχώρει , ὡϲ ἔφαμέν γε , καὶ ἐπὶ τῆϲ εὐθείαϲ . δεόντωϲ ἄρα ἡ εὐθεῖα ἀπροϲδεὴϲ ἐγένετο τῆϲ ϲυνθέϲεωϲ .
Lemmas: ἀκόλουθος μέντοι πρόσκειμαι καί ὁ αἴτιος ὁ μή συντίθημι ὁ εὐθεῖα . εἰμί γάρ σύνταξις ὁ ἐγώ αὐτός ὑβρίζω καί παθητικός ἐγώ αὐτός ὑβρίζω , ἐπί ὅς ὁμόλογος εἰμί ὡς ἐν δύο πρόσωπον ὁ ἐγγίγνομαι εἰς διάθεσις , ὁ τε ὁ ὑβρίζω τε ὁ ὑβρίζω . ( εἰ γάρ πάλιν μοναδικός γίγνομαι ὁ διάθεσις ἐκ ὁ αὐτός πρόσωπον εἰς ὁ αὐτός , ὥστε φημί ἐγώ αὐτός ὑβρίζω ἐγώ , ὑποστρέφω ὁ ὁ σύνταξις εἰς ὁ σύνθετος πλάγιος ἐν ὁ ἐμαυτοῦ ὑβρίζω ) — σαφής δέ ἐκεῖνος , ὡς ὁ σύνθεσις πρός ἐξαλλαγή ὁ κατά παράθεσις ἐπινοέω . εἰ γάρ ὁ αὐτός σημασία ἔχω ὁ κατά παράθεσις , ἄν πάντως παρέλκω εἰμί ὁ συντίθημι ὁ σχῆμα . διαφέρω ὁ χήν καί ἀλώπηξ ὁ χηναλώπηξ , ὁ μισέω γυνή ὁ μισογύνης , ἄλλος πολύς . εἰ δή οὖν ὁ ἐγώ αὐτός συντίθημι πολύς τις σημαίνω ὁ κατά παράθεσις , ἀναγκαῖος εἰμί ὁ σύνθεσις · νυνί δέ οὐ οὕτως ἔχω . ὅπου γε οὖν γίγνομαι διαφορά τις ἐκ ὁ σύνθεσις , ἐκεῖσε καί προσχωρέω ὁ ὁ σύνθεσις . ὁ πλάγιος ἁπλόος εἰμί σύνταξις ὁ ἐπί ἕτερος πρόσωπον ἔχω , συντίθημι γε μήν ἀλλοτριόω ὁ μετάβασις ὁ πρόσωπον . ὅς οὐ ἐγχωρέω , ὡς φημί γε , καί ἐπί ὁ εὐθεῖα . δεόντως ἄρα ὁ εὐθύς ἀπροσδεής γίγνομαι ὁ σύνθεσις .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.147
Οὐ μόνον δὲ αἱ ἀντωνυμίαι ἐκ τῶν πλαγίων ἀρχὴν ἔϲχον ϲυνθέϲεωϲ , ἀλλὰ καὶ τὸ ἀλλήλων · οὐ γὰρ δή γε ἡ τούτου εὐθεῖα πάλιν ϲυϲτατή . ἡ γὰρ τοῦ ῥήματοϲ ϲύνταξιϲ τὴν ἐν τοῖϲ δύο προϲώποιϲ μετάβαϲιν δηλοῖ · τὸ γὰρ ἀλλήλων ἤκουϲαν τοιοῦτόν τί ἐϲτιν , ἄλλοι ἄλλων , ἀλλήλουϲ ἔπαιϲαν , ἄλλοι ἄλλουϲ . ἐγγενομένηϲ γὰρ τῆϲ εὐθείαϲ ἐν τῷ ἄλληλοι νοηθήϲεται τὸ ἄλλοι ἄλλοι , ὅπερ ἄλογον · οὐ γὰρ κατακλείει διάνοιαν διὰ τὸ ἐπάλληλον τῶν δύο εὐθειῶν . —
Lemmas: οὐ μόνος δέ ὁ ἀντωνυμία ἐκ ὁ πλάγιον ἀρχή ἔχω σύνθεσις , ἀλλά καί ὁ ἀλλήλων · οὐ γάρ δή γε ὁ οὗτος εὐθύς πάλιν συστατός . ὁ γάρ ὁ ῥῆμα σύνταξις ὁ ἐν ὁ δύο πρόσωπον μετάβασις δηλόω · ὁ γάρ ἀλλήλων ἀκούω τοιοῦτος τίς εἰμί , ἄλλος ἄλλος , ἀλλήλων παίω , ἄλλος ἄλλος . ἐγγίγνομαι γάρ ὁ εὐθεῖα ἐν ὁ ἄλληλος νοέω ὁ ἄλλος ἄλλος , ὅς ἄλογος · οὐ γάρ κατακλείω διάνοια διά ὁ ἐπάλληλος ὁ δύο εὐθεῖα . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.148
Ἔϲτιν γε μὴν οὐχ ὅμοιον τῇ ἀντωνυμικῇ ϲυνθέϲει . ἡ μὲν γὰρ τὴν αὐτοπάθειαν ϲημαίνει , ἑαυτοὺϲ ἔτυψαν , ἡ δὲ τὴν ἐκ προϲώπων πρὸϲ ἕτερα πρόϲωπα μετάβαϲιν . τὸ γὰρ ἀλλήλουϲ τρώϲητε { π 293 , τ 12 } οὐ ταὐτόν ἐϲτιν τῷ ἑαυτοὺϲ τρώϲητε , ὥϲπερ καὶ τὸ Πινδαρικὸν οἱ περὶ Τρύφωνα { p 29 Vels . } ἐϲημειοῦντο ἐπί τε τοῦ Ὥτου καὶ τοῦ Ἐπιάλτου , ϲυγκατατιθέμενοι μὲν τῷ ἀλλαλοφόνουϲ ἐπάξαντο λόγχαϲ { fr . 137 Boeckh , 140 Βgk4 , 163 Schr . } , οὐ μὴν ἐν τῷ ἐνὶ ϲφίϲιν αὐτοῖϲ · οὐ γὰρ ἑαυτοῖϲ τὰ δόρατα ἐνῆκαν , ἀλλὰ ἀλλήλοιϲ .
Lemmas: εἰμί γε μήν οὐ ὅμοιος ὁ ἀντωνυμικός σύνθεσις . ὁ μέν γάρ ὁ αὐτοπάθεια σημαίνω , ἑαυτοῦ τύπτω , ὁ δέ ὁ ἐκ πρόσωπον πρός ἕτερος πρόσωπον μετάβασις . ὁ γάρ ἀλλήλων τιτρώσκω { π 293 , τ 12 } οὐ αὐτός εἰμί ὁ ἑαυτοῦ τιτρώσκω , ὥσπερ καί ὁ Πινδαρικός ὁ περί Τρύφων { p 29 Vels . } σημειόω ἐπί τε ὁ Ὦτος καί ὁ Ἐπιάλτης , συγκατατίθημι μέν ὁ ἀλληλοφόνοι πήγνυμι λόγχη { fr . 137 Boeckh , 140 Βgk4 , 163 Schr . } , οὐ μήν ἐν ὁ ἐν σφεῖς αὐτός · οὐ γάρ ἑαυτοῦ ὁ δόρυ ἐνίημι , ἀλλά ἀλλήλων .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.149
Φαίνεται δ᾿ ὅτι καὶ ἡ ἐξ αὐτοῦ ϲύνταξιϲ , πλαγίαν ἐπιζητοῦϲα καὶ εὐθεῖαν , δεόντωϲ τὴν εὐθεῖαν ἐν τῷ ἄρχοντι μέρει ἤνωϲεν , ἵνα κατὰ τὸν λόγον τῆϲ φωνῆϲ ἀκίνητοϲ μένῃ καὶ διὰ τὸ ϲυνερχόμενον ῥῆμα · τὸ τέλοϲ δὲ κινεῖται κατὰ τὸ δέον τῆϲ ϲυντάξεωϲ . ἐν γὰρ τῷ ἀλλήλουϲ ἔτυψαν τὸ ἔτυψαν πρὸϲ τὴν ἀρκτικὴν ϲύνθεϲιν ἀναφέρεται , ἄλλοι ἔτυψαν ἄλλουϲ , καὶ ἐπεὶ χρεία τῶν διαφόρων πλαγίων πτώϲεων , ἵνα τὰ ϲυνόντα τῶν ῥημάτων τοῦ καταλλήλου τύχῃ , εἰϲ τὸ κλιτικὸν μέροϲ παρελαμβάνοντο , λέγω τὸ τελικόν , ἵνα δεόντωϲ διὰ τὸ ἤκουϲαν γενικὴν ὁμολογήϲῃ , αἰτιατικήν τε ἐν τῷ ἀλλήλουϲ διὰ τὸ ἔτυψαν τι τῶν τοιούτων , καὶ ἔτι ἀλλήλοιϲ διὰ τὸ ἐχαρίϲαντο . πρόδηλον γὰρ πάλιν ὡϲ εἰ ἀνέϲτραπτο ἡ ϲύνθεϲιϲ , ἄκλιτον τὸ μόριον καθειϲτήκει , καθὸ πάλιν οὔτε τὰ ἡνωμένα κινεῖται οὔτε ἡ εὐθεῖα μετὰ τῶν ῥημάτων ἀφίϲταται τῆϲ τοιαύτηϲ ϲυντάξεωϲ .
Lemmas: φαίνω δέ ὅτι καί ὁ ἐκ αὐτός σύνταξις , πλάγιος ἐπιζητέω καί εὐθεῖα , δεόντως ὁ εὐθεῖα ἐν ὁ ἄρχω μέρος νοέω , ἵνα κατά ὁ λόγος ὁ φωνή ἀκίνητος μένω καί διά ὁ συνέρχομαι ῥῆμα · ὁ τέλος δέ κινέω κατά ὁ δέω ὁ σύνταξις . ἐν γάρ ὁ ἀλλήλων τύπτω ὁ τύπτω πρός ὁ ἀρκτικός σύνθεσις ἀναφέρω , ἄλλος τύπτω ἄλλος , καί ἐπεί χρεία ὁ διάφορος πλάγιος πτῶσις , ἵνα ὁ σύνειμι ὁ ῥῆμα ὁ κατάλληλος τυγχάνω , εἰς ὁ κλιτικός μέρος παραλαμβάνω , λέγω ὁ τελικός , ἵνα δεόντως διά ὁ ἀκούω γενικός ὁμολογέω , αἰτιατικός τε ἐν ὁ ἀλλήλων διά ὁ τύπτω τις ὁ τοιοῦτος , καί ἔτι ἀλλήλων διά ὁ χαρίζω . πρόδηλος γάρ πάλιν ὡς εἰ ἀναστρέφω ὁ σύνθεσις , ἄκλιτος ὁ μόριον καθίστημι , καθό πάλιν οὔτε ὁ ἑνόω κινέω οὔτε ὁ εὐθύς μετά ὁ ῥῆμα ἀφίστημι ὁ τοιοῦτος σύνταξις .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.150
Ἐπεὶ δὲ καὶ ταῖϲ ϲυνθέτοιϲ ἀντωνυμίαιϲ ἀριθμὸϲ πληθυντικὸϲ ϲύνεϲτιν ἐν τρίτοιϲ προϲώποιϲ , οὐ μὴν ἐν πρώτῳ καὶ δευτέρῳ , ἀνάγκη καὶ περὶ τοῦ τοιούτου τὸ δέον παραϲτῆϲαι . Τὸν μὲν οὖν Ἀρίϲταρχόν φαϲι μὴ παραδέχεϲθαι τὰϲ ἐγγενομέναϲ τῶν τρίτων προϲώπων ϲυνθέϲειϲ , καθὸ ἀνέφικτον τὸ ἑνικῶϲ ϲυντεθὲν πρόϲωπον εἰϲ πληθυντικὸν μετατίθεϲθαι , ὡϲ ἔχει τὸ ἑαυτόν τε καὶ ἑαυτούϲ , ἔτι ἐπιμαρτυρόμενον τὴν τοῦ πρώτου καὶ δευτέρου προϲώπου χρῆϲιν , ἥτιϲ οὐ γενομένη διήλεγχε τὴν κατὰ τὸ τρίτον οὐ δεόντωϲ γινομένην ϲύνθεϲιν , καὶ ἐκ τρίτου παρατιθέμενον τὴν Ὁμηρικὴν χρῆϲιν · πρὸϲ γὰρ ἀκολουθίαν τὴν τοῦ ἡμέαϲ αὐτούϲ καὶ ὑμέαϲ αὐτούϲ ἦν πάλιν τρίτου προϲώπου τὸ ϲφέαϲ αὐτούϲ .
Lemmas: ἐπεί δέ καί ὁ σύνθετος ἀντωνυμία ἀριθμός πληθυντικός σύνειμι ἐν τρίτος πρόσωπον , οὐ μήν ἐν πρῶτος καί δεύτερος , ἀνάγκη καί περί ὁ τοιοῦτος ὁ δέω παρίστημι . ὁ μέν οὖν Ἀρίσταρχος φημί μή παραδέχομαι ὁ ἐγγίγνομαι ὁ τρίτος πρόσωπον σύνθεσις , καθό ἀνέφικτος ὁ ἑνικός συντίθημι πρόσωπον εἰς πληθυντικός μετατίθημι , ὡς ἔχω ὁ ἑαυτοῦ τε καί ἑαυτοῦ , ἔτι ἐπιμαρτύρομαι ὁ ὁ πρῶτος καί δεύτερος πρόσωπον χρῆσις , ὅστις οὐ γίγνομαι διελέγχω ὁ κατά ὁ τρίτος οὐ δεόντως γίγνομαι σύνθεσις , καί ἐκ τρίτος παρατίθημι ὁ Ὁμηρικός χρῆσις · πρός γάρ ἀκολουθία ὁ ὁ ἐγώ αὐτός καί σύ αὐτός εἰμί πάλιν τρίτος πρόσωπον ὁ σφεῖς αὐτός .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.151
Ὅ γε μὴν Ἄβρων πειρᾶται τοὺϲ τοιούτουϲ λόγουϲ ἀναϲκευάζειν τὴν χρῆϲιν ἐπάγων καὶ ταύτην πιϲτούμενοϲ ἐκ παραθέϲεων Πλατωνικῶν · καὶ ὡϲ ἔνδεκτον εἶναι ἀπὸ ἑνικῆϲ ϲυνθέϲεωϲ γίνεϲθαι πληθυντικὸν ἀριθμόν , ὅπου γε καὶ τὸ ἑνδέκατον ϲυντεθὲν ἀποτελεῖ τὸ ἑνδεκάτουϲ πληθυντικόν . « οὐ μήν » , φηϲίν , « εἀνάγκη τὸ ἐν τρίτῳ γενόμένον πάντωϲ καὶ ἐν πρώτῳ καὶ ἐν δευτέρῳ γίνεϲθαι » , τουτέϲτι τὸ μὴ πάντωϲ ἐξακολουθῆϲαι τῷ ἑαυτῶν ἢ ἑαυτούϲ τὸ ἐμαυτῶν ἢ ἐμαυτούϲ , « εἴγε καὶ τὰ ἐν τοῖϲ πρώτοιϲ καὶ δευτέροιϲ γινόμενα οὐ πάντωϲ καὶ ἐν τρίτοιϲ · εἰϲὶν γοῦν πρώτου καὶ δευτέρου προϲώπου δυϊκαὶ ὀρθῆϲ πτώϲεωϲ , οὐ μὴν τρίτου » . καὶ φαίνεται ὅτι εἰϲ τὸ τοιοῦτο κἀκεῖνο ἂν προϲήγαγεν 1 . τὸ ὡϲ ἡ ἐκεῖνόϲ ἐϲτιν ἐν τρίτοιϲ , οὐ μὴν ϲύζυγοι ταύτηϲ κατὰ πρῶτον καὶ δεύτερον , ἡ αὐτόϲ , ἡ οὗτοϲ , ἡ μίν . — 2 . καὶ ὅϲαι μὲν ἐν πρώτῳ καὶ δευτέρῳ δυϊκαί , ὀρθοτονοῦνται , αἱ δὲ κατὰ τὸ τρίτον μόνωϲ ἐγκλιτικαί . — 3 . καὶ κτητικαὶ εἰϲὶν πρώτου καὶ δευτέρου δυικαί , οὐ μὴν τρίτου . — φηϲὶ δέ που κἀκεῖνο , ὡϲ κατὰ τύχην τινὰ ἡ χρῆϲιϲ παρεώϲατο , καὶ οὐδὲν ἐμποδὼν ταὐτὸν παρηκολουθηκέναι ταῖϲ ϲυνθέτοιϲ ἀντωνυμίαιϲ .
Lemmas: ὁ γε μήν Ἅβρων πειράω ὁ τοιοῦτος λόγος ἀνασκευάζω ὁ χρῆσις ἐπάγω καί οὗτος πιστόω ἐκ παράθεσις Πλατωνικός · καί ὡς ἐνδεγής εἰμί ἀπό ἑνικός σύνθεσις γίγνομαι πληθυντικός ἀριθμός , ὅπου γε καί ὁ ἑνδέκατος συντίθημι ἀποτελέω ὁ ἑνδέκατος πληθυντικός . « οὐ μήν » , φημί , « ἀνάγκη ὁ ἐν τρίτος γίγνομαι πάντως καί ἐν πρῶτος καί ἐν δεύτερος γίγνομαι » , τουτέστι ὁ μή πάντως ἐξακολουθέω ὁ ἑαυτοῦ ἤ ἑαυτοῦ ὁ ἐμαυτοῦ ἤ ἐμαυτοῦ , « εἰ καί ὁ ἐν ὁ πρῶτος καί δεύτερος γίγνομαι οὐ πάντως καί ἐν τρίτος · εἰμί γοῦν πρῶτος καί δεύτερος πρόσωπον δυικός ὀρθός πτῶσις , οὐ μήν τρίτος » . καί φαίνω ὅτι εἰς ὁ τοιοῦτος ἐκεῖνος ἄν προσάγω 1 . ὁ ὡς ὁ ἐκεῖνος εἰμί ἐν τρίτος , οὐ μήν σύζυγος οὗτος κατά πρῶτος καί δεύτερος , ὁ αὐτός , ὁ οὗτος , ὁ μιν . — 2 . καί ὅσος μέν ἐν πρῶτος καί δεύτερος δυικός , ὀρθοτονέω , ὁ δέ κατά ὁ τρίτος μόνος ἐγκλιτικός . — 3 . καί κτητικός εἰμί πρῶτος καί δεύτερος δυικός , οὐ μήν τρίτος . — φημί δέ που ἐκεῖνος , ὡς κατά τύχη τις ὁ χρῆσις παρωθέω , καί οὐδείς ἐμποδών αὐτός παρακολουθέω ὁ σύνθετος ἀντωνυμία .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.152
Ὑπέρ γε μὴν τοῦ Ἀριϲτάρχου ἔϲτιν φάναι ὡϲ οὐ ϲυνεῖδε τὸ πρὸϲ αὐτοῦ εἰρημένον . οὐ γὰρ ἐν ἀγνοίᾳ ἦν τοῦ ἑνδέκατοι , οὐδ’ ὅτι ἀπὸ ἑνικῆϲ ϲυνθέϲεωϲ πληθυντικὸν γίνεται . ἔϲτι γὰρ ἐπινοῆϲαι τὸ πρὸϲ αὐτοῦ διαπορηθὲν οὕτωϲ . εἴπερ ἐκ δύο ἑνικῶν ϲυνέϲτηκεν τὸ ἑαυτόν , καὶ δύο ἑνικὰ ἐπὶ ἓν πρόϲωπον ϲυντείνει διάθεϲιν δηλοῦν τὴν ἐξ ἑαυτοῦ εἰϲ ἑαυτό , πῶϲ ἐκ τοῦ τοιούτου πλήθουϲ παρέμφαϲιϲ ἂν γένοιτο , τῆϲ μὲν κατ’ ἀρχὴν ϲυνθέϲεωϲ ἑνικὸν ἀριθμὸν ὑπαγορευούϲηϲ , τῆϲ δὲ κατὰ τὸ τέλοϲ πληθυντικόν ;
Lemmas: ὑπέρ γε μήν ὁ Ἀρίσταρχος εἰμί φημί ὡς οὐ συνοράω ὁ πρός αὐτός λέγω . οὐ γάρ ἐν ἄγνοια εἰμί ὁ ἑνδέκατος , οὐδέ ὅτι ἀπό ἑνικός σύνθεσις πληθυντικός γίγνομαι . εἰμί γάρ ἐπινοέω ὁ πρός αὐτός διαπορέω οὕτως . εἴπερ ἐκ δύο ἑνικός συνίστημι ὁ ἑαυτοῦ , καί δύο ἑνικός ἐπί εἷς πρόσωπον συντείνω διάθεσις δηλόω ὁ ἐκ ἑαυτοῦ εἰς ἑαυτοῦ , πῶς ἐκ ὁ τοιοῦτος πλῆθος παρέμφασις ἄν γίγνομαι , ὁ μέν κατά ἀρχή σύνθεσις ἑνικός ἀριθμός ὑπαγορεύω , ὁ δέ κατά ὁ τέλος πληθυντικός ;
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.153
Οὐ γάρ ἐϲτιν ὅμοιον τὸ ἑνδέκατοϲ καὶ ἑνδέκατοι · δύο γὰρ ὑποκειμένων παρέμπτωϲίϲ ἐϲτιν ἐν τῷ ἕνδεκα · μετὰ γὰρ δέκα εἷϲ . οὕτωϲ ἔχει καὶ τὸ ἑνδέκατοι · πάλιν γὰρ μετὰ δέκα οἱ πλείουϲ ὑπὸ τάξιν τὴν τοῦ ἕνδεκα ἐξαριθμούμενοι μετέϲχον τοῦ καλεῖϲθαι ἑνδέκατοι . « Ἀλλά » , φήϲει τιϲ , « πῶϲ τοῦ ἑνὸϲ ἐγκειμένου ἔμφαϲιϲ δευτέρου πληθυντικοῦ γίνεται ; » πρόϲκειται ὅτι τάξεωϲ ὀνόματά ἐϲτιν . — ἄλλωϲ τε αἱ δύο προϲώπων ἐμφατικαὶ ϲυνθέϲειϲ καὶ ἐξ ἑνικῆϲ ϲυνθέϲεωϲ πλῆθοϲ ὑπαγορεύουϲιν καὶ ἐκ πληθυντικῶν ἓν παρεμφαίνουϲιν · τὸ γὰρ φιλάνθρωποϲ ἑνικῶϲ ϲυντεθὲν πλῆθοϲ ὑπαγορεύει , καὶ ἐκ τῶν ἐναντίων πληθυντικῶϲ λεγόμενον τὸ φιλοπλάτωνεϲ ἕνα τὸν Πλάτωνα ϲημαίνει . οὐ δὴ οὖν παρηλλαγμένον καὶ τὸ ἑνδέκατοι ἐξ ἑνικῆϲ ϲυνθέϲεωϲ πλέον τι παραϲτῆϲαι · διάφορα γὰρ τὰ πρόϲωπα . ὅπερ οὐκ ἐνεχώρει ἐπὶ τῆϲ ἑαυτόν · ὡϲ γὰρ εἴπομεν , ἓν καὶ τὸ αὐτὸ πρόϲωπον .
Lemmas: οὐ γάρ εἰμί ὅμοιος ὁ ἑνδέκατος καί ἑνδέκατος · δύο γάρ ὑπόκειμαι παρέμπτωσις εἰμί ἐν ὁ ἕνδεκα · μετά γάρ δέκα εἷς . οὕτως ἔχω καί ὁ ἑνδέκατος · πάλιν γάρ μετά δέκα ὁ πολύς ὑπό τάξις ὁ ὁ ἕνδεκα ἐξαριθμέω μετέχω ὁ καλέω ἑνδέκατος . « ἀλλά » , φημί τις , « πῶς ὁ εἷς ἔγκειμαι ἔμφασις δεύτερος πληθυντικός γίγνομαι ; » πρόσκειμαι ὅτι τάξις ὄνομα εἰμί . — ἄλλος τε ὁ δύο πρόσωπον ἐμφατικός σύνθεσις καί ἐκ ἑνικός σύνθεσις πλῆθος ὑπαγορεύω καί ἐκ πληθυντικός εἷς παρεμφαίνω · ὁ γάρ φιλάνθρωπος ἑνικός συντίθημι πλῆθος ὑπαγορεύω , καί ἐκ ὁ ἐναντίος πληθυντικός λέγω ὁ φιλοπλάτων εἷς ὁ Πλάτων σημαίνω . οὐ δή οὖν παραλλάσσω καί ὁ ἑνδέκατος ἐκ ἑνικός σύνθεσις πολύς τις παρίστημι · διάφορος γάρ ὁ πρόσωπον . ὅς οὐ ἐγχωρέω ἐπί ὁ ἑαυτοῦ · ὡς γάρ λέγω , εἷς καί ὁ αὐτός πρόσωπον .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.154
Πῶϲ δ’ οὐχὶ εὔηθεϲ φάναι ἔλλειψιν κατὰ τύχην γεγενῆϲθαι τοῦ τρίτου προϲώπου κατ᾿ εὐθεῖαν πτῶϲιν ; λέγω ἐπὶ τοῦ δυϊκοῦ ἀριθμοῦ . φυϲικώτερον γὰρ ἡ ἀντωνυμία ἀπέϲτη , εἴγε οὐδέτεροϲ τῶν τόνων αὐτῆϲ παρεδέχετο , οὔτε ὁ ὀρθοτονούμενοϲ , ὅτι τρίτου προϲώπου δυϊκαῖϲ παρείπετο τὸ μόνωϲ ἐγκλίνεϲθαι , οὔτε ὁ ἐγκλιτικόϲ , εἴγε ἀδύνατον εὐθείαϲ πτώϲεωϲ ἐγκλιτικὴν εὑρέϲθαι ἀντωνυμίαν . ( ἡ γοῦν βιαϲθεῖϲ πρὸϲ Δωριέων , ἅμα τῷ ἐγκλιθῆναι παρεῖϲα τὴν οὐ δυναμένην ἐγκλιθῆναι πτῶϲιν , μεταπίπτει εἰϲ τὴν ϲυγγενῆ αἰτιατικήν . )
Lemmas: πῶς δέ οὐ εὐήθης φημί ἔλλειψις κατά τύχη γίγνομαι ὁ τρίτος πρόσωπον κατά εὐθύς πτῶσις ; λέγω ἐπί ὁ δυικός ἀριθμός . φυσικός γάρ ὁ ἀντωνυμία ἀφίστημι , εἰ οὐδέτερος ὁ τόνος αὐτός παραδέχομαι , οὔτε ὁ ὀρθοτονέω , ὅτι τρίτος πρόσωπον δυικός παρέπομαι ὁ μόνος ἐγκλίνω , οὔτε ὁ ἐγκλιτικός , εἰ ἀδύνατος εὐθύς πτῶσις ἐγκλιτικός εὑρίσκω ἀντωνυμία . ( ὁ γοῦν βιάζομαι πρός Δωριεύς , ἅμα ὁ ἐγκλίνω παρίημι ὁ οὐ δύναμαι ἐγκλίνω πτῶσις , μεταπίπτω εἰς ὁ συγγενής αἰτιατικός . )
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.155
Κτητική γε μὴν τρίτου προϲώπου δυϊκὴ οὐκ ἐγένετο , οὐχ , ὥϲ τινεϲ ᾠήθηϲαν , ὅτι οὐδὲ τρίτου προϲώπου δυικὴ ἔϲτι γενικῆϲ πτώϲεωϲ , ἀφ’ ἧϲ ἔδει παρῆχθαι τὴν κτητικήν , ἀλλ’ αἱ παρειλημμέναι δοτικαί εἰϲιν ἀντὶ γενικῶν · ἔϲτιν γὰρ καὶ ἕνεκα τῆϲ φωνῆϲ καὶ ἕνεκα τοῦ ϲημαινομένου . οὐ μὴν παρήχθη ἐξ αὐτῆϲ κτητικόν , καθότι ὑπεδείξαμεν ἐξ ὀρθοτονουμένων τὰϲ παραγωγὰϲ γίνεϲθαι .
Lemmas: κτητικός γε μήν τρίτος πρόσωπον δυικός οὐ γίγνομαι , οὐ , ὡς τις οἴομαι , ὅτι οὐδέ τρίτος πρόσωπον δυικός εἰμί γενικός πτῶσις , ἀπό ὅς δέω παράγω ὁ κτητικός , ἀλλά ὁ παραλαμβάνω δοτικός εἰμί ἀντί γενικός · εἰμί γάρ καί ἕνεκα ὁ φωνή καί ἕνεκα ὁ σημαίνω . οὐ μήν παράγω ἐκ αὐτός κτητικός , καθότι ὑποδείκνυμι ἐκ ὀρθοτονέω ὁ παραγωγή γίγνομαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.156
Ἀλλὰ μὴν καὶ ἐν τοῖϲ προειρημένοιϲ εἴρηται ὡϲ δεόντωϲ πλείονεϲ ἐκ πρώτων καὶ δευτέρων ἢ ἐκ τρίτων προϲώπων ἐγένοντο ἀντωνυμίαι . πῶϲ δ’ οὐ δοθήϲεται τὸ ἔλαττον ὑπὸ τοῦ πλείονοϲ διελχεϲθαι , οὐ μόνον ἐν παραθέϲει τῶν λέξεων , ἀλλὰ καὶ ὅτε ἡ ϲυμπεφωνημένη παρὰ πᾶϲιν ἱϲτορία τὴν παρηλλαγμένην πρόϲ τινοϲ οὐ προϲίεται , καὶ ϲχεδὸν ἐπὶ ἁπάντων τὸ τοιοῦτον ϲυμφωεῖν ; οὐ δὴ κατὰ τύχην πλείονα ϲχήματα δύναται ϲεϲιγῆϲθαι τῶν ὄντων · ὡϲ γὰρ πρόκειται , ἐκ τῶν ἐναντίων δύναται .
Lemmas: ἀλλά μήν καί ἐν ὁ προλέγω λέγω ὡς δεόντως πολύς ἐκ πρῶτος καί δεύτερος ἤ ἐκ τρίτος πρόσωπον γίγνομαι ἀντωνυμία . πῶς δέ οὐ δίδωμι ὁ ἐλαχύς ὑπό ὁ πολύς διαλέγω , οὐ μόνος ἐν παράθεσις ὁ λέξις , ἀλλά καί ὅτε ὁ συμφωνέω παρά πᾶς ἱστορία ὁ παραλλάσσω πρός τις οὐ προσίημι , καί σχεδόν ἐπί ἅπας ὁ τοιοῦτος συμφωνέω ; οὐ δή κατά τύχη πολύς σχῆμα δύναμαι σιγάω ὁ εἰμί · ὡς γάρ πρόκειμαι , ἐκ ὁ ἐναντίος δύναμαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.157
ἀλλ’ οὐδ’ ὑπ’ ἀκολουθίαν τὰ ὁπωϲ ἐκλιπόντα ἐϲτίν . γυνῆϲ γοῦν οὔ φαμεν , καὶ οὐ πάντωϲ τὰ τοιαῦτα ϲυνεκλείπει · ἀλλ’ οὐδ’ ὁ μεγάλοϲ , καὶ οὐ πάντα εἰϲ λοϲ λήγοντα ϲυνεξέλιπεν , ἄλλα πλεῖϲτα . πρὸϲ οἷϲ ἀντὶ τούτων ἑτέρα θέϲιϲ ἔϲτιν ἰϲοδυναμοῦϲα , ἡ γυναικόϲ ἀντὶ τοῦ γυνῆϲ , ἡ μέγαϲ ἀντὶ τοῦ μεγάλοϲ , ἡ ὕδωρ ἀντὶ τοῦ ὕδαϲ . πῶϲ οὖν ἡ ἐμαυτῶν καὶ αἱ ἑξῆϲ μετὰ τῶν ϲυνόντων προϲώπων ὡϲ ἐξ ἐπιτάγματοϲ ἀπεώϲθηϲαν καὶ τοῦ κοινοῦ ἔθουϲ καὶ τοῦ παρὰ ποιηταῖϲ ; οἷϲ προϲφιλὲϲ μᾶλλον μεταδιώκειν τὸ παρηλλαγμένον τῆϲ ϲυνήθουϲ χρήϲεωϲ . δίδοται γοῦν καὶ ἐν ἀντωνυμίαιϲ ϲέο φάναι αὐτοὺϲ καὶ μίν καὶ ἄλλα πλεῖϲτα .
Lemmas: ἀλλά οὐδέ ὑπό ἀκολουθία ὁ ὅπως ἐκλείπω εἰμί . γυνή γοῦν οὐ φημί , καί οὐ πάντως ὁ τοιοῦτος συνεκλείπω · ἀλλά οὐδέ ὁ μεγάλος , καί οὐ πᾶς εἰς λος λήγω συνεκλείπω , ἄλλος πολύς . πρός ὅς ἀντί οὗτος ἕτερος θέσις εἰμί ἰσοδυναμέω , ὁ γυνή ἀντί ὁ γυνή , ὁ μέγας ἀντί ὁ μεγάλος , ὁ ὕδωρ ἀντί ὁ ὕδης . πῶς οὖν ὁ ἐμαυτοῦ καί ὁ ἑξῆς μετά ὁ σύνειμι πρόσωπον ὡς ἐκ ἐπίταγμα ἀπωθέω καί ὁ κοινός ἔθος καί ὁ παρά ποιητής ; ὅς προσφιλής μάλα μεταδιώκω ὁ παραλλάσσω ὁ συνήθης χρῆσις . δίδωμι γοῦν καί ἐν ἀντωνυμία σύ φημί αὐτός καί μιν καί ἄλλος πολύς .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.158
Λείπεταί γ’οὖν ἐκεῖνο προϲδιαϲαφῆϲαι , εἴπερ τὸ ϲφέαϲ αὐτούϲ ἀναλογώτερον τοῦ ἑαυτούϲ , τί δή ποτε , καὶ εἰ ἐν ἐλάττονι λόγῳ τὸ ἑαυτούϲ τετόλμηται κατὰ τρίτον πρόϲωπον ἐγγενέϲθαι , — τί μὴ καὶ κατὰ τὸ αὐτὸ ἀκόλουθον καὶ ἐν τῷ ἡμέαϲ αὐτούϲ ἐνεχώρηϲεν , κἂν πάλιν ἐν ἐλάττονι λόγῳ καταγίνηται , τὸ ἐμαυτούϲ , ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ καὶ ἐπὶ τοῦ δευτέρου προϲώπου .
Lemmas: λείπω ἄγω ἐκεῖνος προσδιασαφέω , εἴπερ ὁ σφεῖς αὐτός ἀνάλογος ὁ ἑαυτοῦ , τίς δή ποτέ , καί εἰ ἐν ἐλαχύς λόγος ὁ ἑαυτοῦ τολμάω κατά τρίτος πρόσωπον ἐγγίγνομαι , — τίς μή καί κατά ὁ αὐτός ἀκόλουθος καί ἐν ὁ ἐγώ αὐτός ἐγχωρέω , ἐάν πάλιν ἐν ἐλαχύς λόγος καταγίγνομαι , ὁ ἐμαυτοῦ , ὁ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ δεύτερος πρόσωπον .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.159
Ἐπιδέδεικται ἐν τοῖϲ προκειμένοιϲ ὡϲ ἐπενοήθηϲαν αἱ ϲύνθετοι ἀντωνυμίαι εἰϲ τὸ μὴ παραδέξαϲθαι διαφόρου προϲώπου ϲύνταξιν , τῶν ἁπλῶν ϲυνταϲϲομένων διαφόροιϲ προϲ — ἦν δὲ κἀκεῖνο ἀληθέϲ ὡϲ ἅπαν πληθυντικὸν πρώτου προϲώπου καὶ δευτέρου ϲύλληψιν ἀναδέχεται διαφόρων προϲώπων . τὸ γὰρ ἡμᾶϲ τοιοῦτόν ἐϲτιν , ἐμὲ καὶ ϲὲ κἀκεῖνον , ἢ ἐμὲ καὶ ὑμᾶϲ , ἢ ἐμὲ καὶ αὐτούϲ . ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ καὶ ἐπὶ τοῦ δευτέρου · πάλιν γὰρ τὸ ὑμᾶϲ ϲὲ καὶ αὐτούϲ ἐϲτιν . — πῶϲ οὖν ἡ ἐμαυτοῦ ἀντωνυμία καὶ αἱ ϲύζυγοι ἐπιδέξονται ἀριθμὸν μαχόμενον τῷ ἰδιώματι τῆϲ ϲυνθέϲεωϲ , καθὸ διάφορα πρόϲωπα νοηθήϲεται , ἐκ ϲυλλήψεωϲ γενόμενα δευτέρου καὶ τρίτου καὶ πρώτου , τό γε μὴν τρίτον πρόϲωπον , ἀπεωϲμένον τῆϲ προειρημένηϲ τηρήϲεωϲ , λέγω τῶν διαφόρων προϲώπων , εὐέφικτον ἔϲχεν τὴν εἰϲ τὸ πληθυντικὸν μετάθεϲιν · ἦν γὰρ ἐκ τῶν αὐτῶν προϲώπων ϲυνεϲτηκόϲ .
Lemmas: ἐπιδείκνυμι ἐν ὁ πρόκειμαι ὡς ἐπινοέω ὁ σύνθετος ἀντωνυμία εἰς ὁ μή παραδέχομαι διάφορος πρόσωπον σύνταξις , ὁ ἁπλόος συντάσσω διάφορος προς — εἰμί δέ ἐκεῖνος ἀληθής ὡς ἅπας πληθυντικός πρῶτος πρόσωπον καί δεύτερος σύλληψις ἀναδέχομαι διάφορος πρόσωπον . ὁ γάρ ἐγώ τοιοῦτος εἰμί , ἐγώ καί σύ ἐκεῖνος , ἤ ἐγώ καί σύ , ἤ ἐγώ καί αὐτός . ὁ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ δεύτερος · πάλιν γάρ ὁ σύ σύ καί αὐτός εἰμί . — πῶς οὖν ὁ ἐμαυτοῦ ἀντωνυμία καί ὁ σύζυγος ἐπιδέχομαι ἀριθμός μάχομαι ὁ ἰδίωμα ὁ σύνθεσις , καθό διάφορος πρόσωπον νοέω , ἐκ σύλληψις γίγνομαι δεύτερος καί τρίτος καί πρῶτος , ὁ γε μήν τρίτος πρόσωπον , ἀπωθέω ὁ προλέγω τήρησις , λέγω ὁ διάφορος πρόσωπον , εὐέφικτος ἔχω ὁ εἰς ὁ πληθυντικός μετάθεσις · εἰμί γάρ ἐκ ὁ αὐτός πρόσωπον συνίστημι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.160
Φαίνεται δ’ ὅτι καὶ κατὰ τὸν προειρημένον λόγον οὐκ ἀπορήϲει τιϲ δι’ ἣν αἰτίαν ἐκ πληθυντικῶν πληθυντικαὶ ϲυνθέϲειϲ οὐκ ἐγένοντο · ἐκ γὰρ τῶν ἁπλῶν πληθυντικῶν ἀντωνυμιῶν ἔϲτιν ἐπινοῆϲαι τὸ μαχόμενον ὡϲ πρὸϲ τὴν ϲύνθετον ἀντωνυμίαν . εἴπομεν γὰρ ὅτι ἐπιμιξίαι διαφόρων προϲώπων εἰϲὶν ἐν πληθυντικοῖϲ · περιϲϲὸν οὖν τὸ τὰϲ πληθυντικὰϲ ἀντωνυμίαϲ ϲυντίθεϲθαι , ὅπου γε αἱ ἑνικαὶ ἀντωνυμίαι ϲυντεθεῖϲαι παρέμειναν τῷ ἑνικῷ ἀριθμῷ . ἀλλ’ οὐδὲ τὸ ϲφέαϲ αὐτούϲ καὶ τὰ τοιαῦτα , οὐκ ὄντα ἐκ διαφόρων προϲώπων , ϲυνετέθη , καθὸ τὸ ἐϲόμενον ἐξ αὐτῶν εὔχρηϲτον ἡ προειληφυῖα πληθυντικὴ προφορὰ περιέγραψεν , εἰϲ ἣν καὶ μεταλαμβάνονται · νονται · ϲφέαϲ αὐτοὺϲ ἀρτύναντεϲ { N 152 } , ἑαυτοὺϲ παραϲκευάϲαντεϲ .
Lemmas: φαίνω δέ ὅτι καί κατά ὁ προλέγω λόγος οὐ ἀπορέω τις διά ὅς αἰτία ἐκ πληθυντικός πληθυντικός σύνθεσις οὐ γίγνομαι · ἐκ γάρ ὁ ἁπλόος πληθυντικός ἀντωνυμία εἰμί ἐπινοέω ὁ μάχομαι ὡς πρός ὁ σύνθετος ἀντωνυμία . λέγω γάρ ὅτι ἐπιμιξία διάφορος πρόσωπον εἰμί ἐν πληθυντικός · περισσός οὖν ὁ ὁ πληθυντικός ἀντωνυμία συντίθημι , ὅπου γε ὁ ἑνικός ἀντωνυμία συντίθημι παραμένω ὁ ἑνικός ἀριθμός . ἀλλά οὐδέ ὁ σφεῖς αὐτός καί ὁ τοιοῦτος , οὐ εἰμί ἐκ διάφορος πρόσωπον , συντίθημι , καθό ὁ εἰμί ἐκ αὐτός εὔχρηστος ὁ προλαμβάνω πληθυντικός προφορά περιγράφω , εἰς ὅς καί μεταλαμβάνω · νοντ · σφεῖς αὐτός ἀρτύω { N 152 } , ἑαυτοῦ παρασκευάζω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.161
Ἐπεὶ οὖν ἐδείχθηϲαν ἀϲύνθετοι πληθυντικαὶ ἀντωνυμίαι κατὰ τὸ προειρημένον τήρημα , φέρε καὶ εἰϲ ἐντέλειαν τοῦ λόγου περὶ τοῦ ἡμεδαπόϲ καὶ ὑμεδαπόϲ διαλάβωμεν , ἐπεί τινεϲ οὐδὲ κατ’ ὀλίγον ἐνδοιάζουϲιν ὡϲ παρὰ τὸ ἡμῶν καὶ τὸ ἔδαφοϲ τὰ τῆϲ ϲυνθέϲεωϲ ἀπετελέϲθη . οἶϲ ἄν τιϲ ϲυνηγορήϲειεν μαρτυρόμενοϲ καὶ τὸν ἀπὸ τῆϲ φωνῆϲ λόγον καὶ τὸν ἀπὸ τοῦ δηλουμένου , εἴγε παντὶ ϲυνθέτῳ τὸ τοιοῦτο παρακολουθεῖ . — ἐν γὰρ τῷ μιϲογύνηϲ καὶ τὸ μιϲεῖν ἔγκειται καὶ ἡ γυνή , καὶ ἐν τῷ φιλόπονοϲ τὸ φιλεῖν καὶ ὁ πόνοϲ . οὐ γὰρ τὰ ἐν μιᾷ λέξει ἁπλῇ πλείονα ϲημαίνοντα ϲύνθετα , ὡϲ ἐπὶ τοῦ τοξότηϲ , ϲκυτεύϲ , κἂν ἐνέργειαν ϲημαίνῃ τὴν τοῦ τέμνειν , εἰ μὴ καὶ τὴν φωνὴν προϲλάβοι ἐν τῷ ϲκυτοτόμοϲ . — ἐντεῦθεν τὸ Ἀρίϲταρχοϲ καὶ τὰ τούτῳ ὅμοια κύρια ὄντα πρὸϲ ἐνίων οὐ κατηριθμεῖτο εἰϲ τὰ ϲύνθετα , ὅγι μὴ καὶ τοῖϲ δηλουμένοιϲ ἐκέχρητο . ἀλλ’ ἐπί γε τούτων ἐδείκνυτο ὡϲ ἡ πρώτη ϲύνθεϲιϲ ἐπεκράτει , καθὼϲ ἔχει τὸ ἀρίϲταρχοϲ Ζεύϲ παρὰ τοῖϲ περὶ Βακχυλίδην { XII 58 Blass.3 , fr . 52 Bergk4 } , καὶ οὐχ ἡ ἐξ ὑϲτέρου γενομένη ϲυμβολικὴ μετάθεϲιϲ . — ἐγκειμένων οὖν καὶ τῶν φωνῶν καὶ τῶν ϲημαινομένων ἀκώλυτον τὸ φάναι ϲύνθετα τὰ ϲχήματα .
Lemmas: ἐπεί οὖν δείκνυμι ἀσύνθετος πληθυντικός ἀντωνυμία κατά ὁ προλέγω τήρημα , φέρω καί εἰς ἐντέλεια ὁ λόγος περί ὁ ἡμεδαπός καί ὑμεδαπός διαλαμβάνω , ἐπεί τις οὐδέ κατά ὀλίγος ἐνδοιάζω ὡς παρά ὁ ἐγώ καί ὁ ἔδαφος ὁ ὁ σύνθεσις ἀποτελέω . οἶς ἄν τις συνηγορέω μαρτύρομαι καί ὁ ἀπό ὁ φωνή λόγος καί ὁ ἀπό ὁ δηλόω , εἰ πᾶς σύνθετος ὁ τοιοῦτος παρακολουθέω . — ἐν γάρ ὁ μισογύνης καί ὁ μισέω ἔγκειμαι καί ὁ γυνή , καί ἐν ὁ φιλόπονος ὁ φιλέω καί ὁ πόνος . οὐ γάρ ὁ ἐν εἷς λέξις ἁπλόος πολύς σημαίνω σύνθετος , ὡς ἐπί ὁ τοξότης , σκυτεύς , ἐάν ἐνέργεια σημαίνω ὁ ὁ τέμνω , εἰ μή καί ὁ φωνή προσλαμβάνω ἐν ὁ σκυτοτόμος . — ἐντεῦθεν ὁ Ἀρίσταρχος καί ὁ οὗτος ὅμοιος κύριος εἰμί πρός ἔνιοι οὐ καταριθμέω εἰς ὁ σύνθετος , ἔμφλοξ μή καί ὁ δηλέομαι χράω . ἀλλά ἐπί γε οὗτος δείκνυμι ὡς ὁ πρῶτος σύνθεσις ἐπικρατέω , καθώς ἔχω ὁ ἀρίσταρχος Ζεύς παρά ὁ περί Βακχυλίδης { XII 58 Blass.3 , fr . 52 Bergk4 } , καί οὐ ὁ ἐκ ὕστερος γίγνομαι συμβολικός μετάθεσις . — ἔγκειμαι οὖν καί ὁ φωνή καί ὁ σημαίνω ἀκώλυτος ὁ φημί σύνθετος ὁ σχῆμα .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.162
« Ἀλλ’ ἔδει » , φαϲίν , « αὐτὰ βαρύνεϲθαι , καθὼϲ ἔχει τὸ ἄξιφοϲ , δύϲριγοϲ , εὔτειχοϲ » . τὸ τοιοῦτο δ’ οὐ ϲυνεκτικόν · ἰδοὺ γὰρ καὶ ἐπ’ ἄλλων ϲυνθέϲεων διάφοροι τόνοι ἐγένοντο . ὀξύνεται τὸ εὐτελήϲ , εὐειδήϲ , ἀλλ’ οὐκέτι τὸ εὐμήκηϲ , μεγακήτηϲ , καθὸ τὸ η ἔχει παρεδρευόμενον . τί οὖν ἐμποδίζει τὸ φάναι · τὰ παρὰ τὸ ἔδαφοϲ ϲυντι ὀξύνεται , καθὸ καὶ τὰ παρὰ τὸ ἔργον ἐν τῷ κακοεργό ὑπουργόϲ , εἰ μὴ τὰ ῥήματα προϋπέϲτη , λέγω τὸ ὑπουργῶ καὶ τὰ ὄμοια . — « Ἀλλὰ κοινά » , φαϲίν , « αὐτὰ ἔδει εἶναι . » πρὸϲ ὃ ἔϲτιν πάλιν φάναι ὡϲ ἅποξ εἰ δέδοται ἡ ὀξεῖα τάϲιϲ , ϲυνδοθήϲεται καὶ ἡ τοῦ γένουϲ παραλλαγή , εἴγε τὰ κοινὰ καὶ ἐν βαρείᾳ τάϲει ἐϲτί , κακόπαϲτοϲ , δύϲριγοϲ , κακόπαθοϲ .
Lemmas: « ἀλλά δέω » , φημί , « αὐτός βαρύνω , καθώς ἔχω ὁ ἄξιφος , δύσριγος , εὔτειχος » . ὁ τοιοῦτος δέ οὐ συνεκτικός · ἰδού γάρ καί ἐπί ἄλλος σύνθεσις διάφορος τόνος γίγνομαι . ὀξύνω ὁ εὐτελής , εὐειδής , ἀλλά οὐκέτι ὁ εὐμήκης , μεγακήτης , καθό ὁ η̅ ἔχω παρεδρεύω . τίς οὖν ἐμποδίζω ὁ φημί · ὁ παρά ὁ ἔδαφος συντι ὀξύνω , καθό καί ὁ παρά ὁ ἔργον ἐν ὁ κακοεργός ὑπουργός , εἰ μή ὁ ῥῆμα προυφίστημι , λέγω ὁ ὑπουργέω καί ὁ ὅμοιος . — « ἀλλά κοινός » , φημί , « αὐτός δέω εἰμί . » πρός ὅς εἰμί πάλιν φημί ὡς ἅπτω εἰ δίδωμι ὁ ὀξύς τάσις , συνδίδωμι καί ὁ ὁ γένος παραλλαγή , εἰ ὁ κοινός καί ἐν βαρύς τάσις εἰμί , κακόπαστος , δύσριγος , κακόπαθος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.163
οὖν κᾳὶ τὰ τῆϲ ἀναϲκευῆϲ ἀκριβέϲτερα , εἰ τῇδέ τιϲ ἀποφαίνοιτο , ὡϲ οὐδέποτε ἀντωνυμία πρώτου ἢ δευτέρου προϲώπου ϲυντίθεται μετὰ ἄλλου μέρουϲ λόγου , καὶ ὡϲ οὐδέποτε πληθυντικὴ ἀντωνυμία ϲυντίθεται · παράγονται γὰρ μᾶλλον αἱ ἀντωνυμίαι ἤπερ ϲυντίθενται μετὰ ἄλλου μέρουϲ λόγου , καθάπερ παρὰ τὸ ἐμοῦ ἐμόϲ , νῶιν νωίτεροϲ , ἡμῶν ἡμέτεροϲ . εἰ γὰρ δοθείη τὰ τῆϲ ϲυνθέϲεωϲ , οὐ ϲυϲτήϲεται οὔτε ἐν ἀντωνυμίαιϲ τὰ ϲχήματα οὔτε ἐν ὀνόμαϲιν . εἰ γὰρ ἐν ταῖϲ ϲυνθέϲεϲιν τὰ τέλη ἐπικρατεῖ ( εἴγε τὸ μιϲάνθρωποϲ ὄνομα κἂν τὸ μιϲεῖν ῥῆμα ἐνυπάρχει , καὶ τὸ εὐϲεβῶ ῥῆμα κἂν τὸ εὖ ἐπίρημα ἔγκειται , ὁμοίωϲ καὶ τὸ χειρογραφῶ κἂν ἡ χείρ ϲυνυπάρχει · καὶ ἕνεκα τοῦ τοιούτου πᾶν μέροϲ λόγου ἔϲτιν ἐπινοῆϲαι τὸ αὐτό , καὶ ἁπλοῦν καὶ ϲύνθετον , λέγω τὸ δυνάμενον ϲυντεθῆναι , οὐ μὴν τὴν πρόθεϲιν καίτοι ἀπειράκιϲ τοῦ μορίου ϲυντεθειμένου , καθὸ ἡ ϲύνθεϲιϲ ἁπάντοτε αὐτῆϲ ἐν ἀρχῇ ἐϲτιν , ἡ δὲ ἀρχὴ οὐκ ἐπικρατεῖ ) — εἰ δὴ τοῦτο ἀληθέϲ , πῶϲ οὐκ ὄνομα τὸ ἡμεδαπόϲ , εἰ τὸ ἔδαφοϲ ἔγκειται ; ἀλλὰ πῶϲ ὄνομα τὸ ἀντ’ ὀνόματοϲ παραλαμβανόμενον ; πῶϲ ὄνομα ὡριϲμένου προϲώπου διάκριϲιν ποιεῖται , φαμὲν γὰρ ἡμεδαπόϲ καὶ ὑμεδαπόϲ , ἑαυτούϲ τε ἀντονομάζοντεϲ καὶ πρὸϲ οὓϲ ἡ ἀπόταϲιϲ .
Lemmas: οὖν παι ὁ ὁ ἀνασκευή ἀκριβής , εἰ τῇδε τις ἀποφαίνω , ὡς οὐδέποτε ἀντωνυμία πρῶτος ἤ δεύτερος πρόσωπον συντίθημι μετά ἄλλος μέρος λόγος , καί ὡς οὐδέποτε πληθυντικός ἀντωνυμία συντίθημι · παράγω γάρ μάλα ὁ ἀντωνυμία ἤ συντίθημι μετά ἄλλος μέρος λόγος , καθά παρά ὁ ἐγώ ἐμός , ἐγώ νωΐτερος , ἐγώ ἡμέτερος . εἰ γάρ δίδωμι ὁ ὁ σύνθεσις , οὐ συνίστημι οὔτε ἐν ἀντωνυμία ὁ σχῆμα οὔτε ἐν ὄνομα . εἰ γάρ ἐν ὁ σύνθεσις ὁ τέλος ἐπικρατέω ( εἰ ὁ μισάνθρωπος ὄνομα ἐάν ὁ μισέω ῥῆμα ἐν-ὑπάρχω , καί ὁ εὐσεβέω ῥῆμα ἐάν ὁ εὖ ἐπίρημα ἔγκειμαι , ὅμοιος καί ὁ χειρογραφημί ἐάν ὁ χείρ συνυπάρχω · καί ἕνεκα ὁ τοιοῦτος πᾶς μέρος λόγος εἰμί ἐπινοέω ὁ αὐτός , καί ἁπλόος καί σύνθετος , λέγω ὁ δύναμαι συντίθημι , οὐ μήν ὁ πρόθεσις καίτοι ἀπειράκις ὁ μόριον συντίθημι , καθό ὁ σύνθεσις ἀπάντοτε αὐτός ἐν ἀρχή εἰμί , ὁ δέ ἀρχή οὐ ἐπικρατέω ) — εἰ δή οὗτος ἀληθής , πῶς οὐ ὄνομα ὁ ἡμεδαπός , εἰ ὁ ἔδαφος ἔγκειμαι ; ἀλλά πῶς ὄνομα ὁ ἀντί ὄνομα παραλαμβάνω ; πῶς ὄνομα ὁρίζω πρόσωπον διάκρισις ποιέω , φημί γάρ ἡμεδαπός καί ὑμεδαπός , ἑαυτοῦ τε ἀντονομάζω καί πρός ὅς ὁ ἀπότασις .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.164
« Ἀλλά » , φήϲει τιϲ , « καὶ αἱ παραγωγαὶ ἐπικρατοῦϲιν , εἴγε παρὰ τὸ ὀψέ ὀψινόϲ οὐκ ἐπίρρημα , τό τε παρὰ τὸ ποιῶ ῥῆμα ὄνομα , τὸ ποιητήϲ . οὕτωϲ εἰ παραγωγὸν τὸ ἡμεδαπόϲ , δοθείη ἂν τὸ πᾶν ὄνομα εἶναι . » πρὸϲ ὃν φήϲομεν · τὸ ὀψινόϲ ἀπέϲτηϲε τὸ ἐπίρρημα πτῶϲιν καὶ γένοϲ ἐπιδεξάμενον , ἐπιθετικῶϲ ἐπ’ ὄνομα φερόμενον καὶ οὐκέτι ἐπὶ ῥῆμα , εἴγε διαφέρει τὸ ὀψὲ ἦλθε τοῦ ὀψινὸϲ ὁ Διονύϲιοϲ ἦλθεν · εἴγε τὸ ὁ ποιητήϲ οὐκ ἐν ἀκολουθίᾳ ἐνέργειαν καὶ πάθοϲ ἔχει , οὐ προϲώπου διάκριϲιν , οὐ χρόνου μεταϲχηματιϲμόν . τὸ μέντοι ἡμεδαπόϲ , ἐπεὶ ἀντ’ ὀνόματόϲ ἐϲτιν , ἔτι τὰ πρόϲωπα διακρίνει · οὐκ ἀπέϲτη οὖν τοῦ ἰδιώματοϲ , καὶ ἕνεκα τούτου οὐδὲ τῆϲ ὀνομαϲίαϲ ϲυναποϲτήϲεται , ᾧ λόγῳ καὶ τὸ ἡμέτεροϲ μένει ἔτι ἀντωνυμία , κἂν ἡ κατὰ τὸ τέλοϲ παραγωγὴ ὀνοματικὴ καθειϲτήκει · ἅπαντα γὰρ πάλιν διαϲῴζει τὰ τῆϲ ἀντωνυμίαϲ .
Lemmas: « ἀλλά » , φημί τις , « καί ὁ παραγωγή ἐπικρατέω , εἰ παρά ὁ ὀψέ ὀψινός οὐ ἐπίρρημα , ὁ τε παρά ὁ ποιέω ῥῆμα ὄνομα , ὁ ποιητής . οὕτως εἰ παραγωγός ὁ ἡμεδαπός , δίδωμι ἄν ὁ πᾶς ὄνομα εἰμί . » πρός ὅς φημί · ὁ ὀψινός ἀφίστημι ὁ ἐπίρρημα πτῶσις καί γένος ἐπιδέχομαι , ἐπιθετικός ἐπί ὄνομα φέρω καί οὐκέτι ἐπί ῥῆμα , εἰ διαφέρω ὁ ὀψέ ἔρχομαι ὁ ὀψινός ὁ Διονύσιος ἔρχομαι · εἰ ὁ ὁ ποιητής οὐ ἐν ἀκολουθία ἐνέργεια καί πάθος ἔχω , οὐ πρόσωπον διάκρισις , οὐ χρόνος μετασχηματισμός . ὁ μέντοι ἡμεδαπός , ἐπεί ἀντί ὄνομα εἰμί , ἔτι ὁ πρόσωπον διακρίνω · οὐ ἀφίστημι οὖν ὁ ἰδίωμα , καί ἕνεκα οὗτος οὐδέ ὁ ὀνομασία συναφίστημι , ὅς λόγος καί ὁ ἡμέτερος μένω ἔτι ἀντωνυμία , ἐάν ὁ κατά ὁ τέλος παραγωγή ὀνοματικός καθίστημι · ἅπας γάρ πάλιν διασῴζω ὁ ὁ ἀντωνυμία .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.165
Τοῦ τοιούτου δὲ ἀποδειχθέντοϲ καὶ τὰ προειρημένα ϲυλλήψεται τῷ λόγῳ , οὐ μὴν ϲυνεκτικὰ γενήϲεται , καθὼϲ πρόκειται , ἔτι καὶ τῆϲ γραφῆϲ ὁμολογούϲηϲ τὸ μὴ ἔχειν τὸ ἔδαφοϲ . — ἡ ψευδὴϲ οὖν ὑπόληψιϲ ἐγένετο ἐκ τοῦ τὴν παραγωγὴν ὁμοίαν καθίϲταϲθαι τῇ τοῦ ἐδάφουϲ φωνῇ , καθότι καὶ ἄλλαι πλεῖϲταί εἰϲι τοιαῦται δόξαι , εἴγε τὸ χαλκήρηϲ οὐ τὸ ἀρηρέναι ἔχει , ὅμοιον δέ ἐϲτιν τῷ Φανίαϲ καὶ Ἀρχίαϲ καὶ Γοργίαϲ · οὐδὲ μὴν ἔχει τὸ τηρεῖν τὸ μελιτηρὸν ἀγγεῖον , ἀπὸ γενικῆϲ δὲ τῆϲ μέλιτοϲ , ὡϲ δείματοϲ δειματηρόϲ , καμάτου καματηρόϲ , ὀλίϲθου ὀλιϲθηρόϲ · ἔϲτιν εἰϲ τὸ τοιοῦτο πάμπολλα παραθέϲθαι . — ὃν οὖν τρόπον καὶ ἄλλαι παραγωγαὶ λέξεωϲ ϲημαινόμενον ἀποτελοῦϲιν εἰϲ ἣν καὶ μεταλαμβάνονται ( Κρονίδηϲ γὰρ ὁ τοῦ Κρόνου υἱόϲ , καὶ γοργότεροϲ ὁ μᾶλλόν τινοϲ γοργόϲ , καὶ ἐν ἐπιρρήμαϲιν οἴκοθι ἐν οἴκῳ ) , τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον καὶ τὸ ἡμεδαπόϲ ἐθνικῶϲ παραχθὲν μετὰ τῆϲ παραγωγῆϲ καὶ τὸ ϲημαινόμενον ἔϲχεν ϲυντρέχον τῇ μεταλήψει τοῦ ὀνόματοϲ .
Lemmas: ὁ τοιοῦτος δέ ἀποδείκνυμι καί ὁ προλέγω συλλαμβάνω ὁ λόγος , οὐ μήν συνεκτικός γίγνομαι , καθώς πρόκειμαι , ἔτι καί ὁ γραφή ὁμολογέω ὁ μή ἔχω ὁ ἔδαφος . — ὁ ψευδής οὖν ὑπόληψις γίγνομαι ἐκ ὁ ὁ παραγωγή ὅμοιος καθίστημι ὁ ὁ ἔδαφος φωνή , καθότι καί ἄλλος πολύς εἰμί τοιοῦτος δόξα , εἰ ὁ χαλκήρης οὐ ὁ ἀραρίσκω ἔχω , ὅμοιος δέ εἰμί ὁ Φανίας καί Ἀρχίας καί Γοργίας · οὐδέ μήν ἔχω ὁ τηρέω ὁ μελιτηρός ἀγγεῖον , ἀπό γενικός δέ ὁ μέλι , ὡς δεῖμα δειματηρός , κάματος καματηρός , ὄλισθος ὀλισθηρός · εἰμί εἰς ὁ τοιοῦτος πάμπολυς παρατίθημι . — ὅς οὖν τρόπος καί ἄλλος παραγωγή λέξις σημαίνω ἀποτελέω εἰς ὅς καί μεταλαμβάνω ( Κρονίδης γάρ ὁ ὁ Κρόνος υἱός , καί γοργός ὁ μάλα τις γοργός , καί ἐν ἐπίρρημα οἴκοθι ἐν οἶκος ) , ὁ αὐτός δή τρόπος καί ὁ ἡμεδαπός ἐθνικός παράγω μετά ὁ παραγωγή καί ὁ σημαίνω ἔχω συντρέχω ὁ μετάληψις ὁ ὄνομα .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.166
Χρὴ μέντοι κἀκεῖνο ἐπιϲτῆϲαι , δι’ ἣν αἰτίαν ἀπὸ μόνων πληθυντικῶν ἡ παραγωγὴ ἐγένετο , τῶν κτητικῶν ἀντωνυμιῶν καθ’ ἕκαϲτον ἀριθμὸν παρηγμένων , καὶ δι’ ὅ τι μέχρι τρίτον ἡ παραγωγὴ οὐ ϲυνέτεινεν . ἀντὶ γὰρ τῆϲ ϲφεδαπόϲ τὸ ἀλλοδαπόϲ παρήχθη , καὶ οὐ τολμῶ τοῦτο φάναι , ὡϲ τὸ ἄλλοϲ ἀντωνυμία ἐϲτίν , ὅπου γε καὶ μάχεται τῇ ἐννοίᾳ τῶν ἀντωνυμιῶν ὃ γὰρ ὁρίζει ἡ ἀντωνυμία , ταῦτα ὑπὸ τοῦ ἄλλοϲ ἀναιρούμενα ἀοριϲτοῦται , ἄλλοϲ , οὐκ ἐγώ · ἄλλοϲ , οὐ ϲύ .
Lemmas: χρή μέντοι ἐκεῖνος ἐφίστημι , διά ὅς αἰτία ἀπό μόνος πληθυντικός ὁ παραγωγή γίγνομαι , ὁ κτητικός ἀντωνυμία κατά ἕκαστος ἀριθμός πάρειμι , καί διά ὅς τις μέχρι τρίτος ὁ παραγωγή οὐ συντείνω . ἀντί γάρ ὁ σφεδαπός ὁ ἀλλοδαπός παράγω , καί οὐ τολμάω οὗτος φημί , ὡς ὁ ἄλλος ἀντωνυμία εἰμί , ὅπου γε καί μάχομαι ὁ ἔννοια ὁ ἀντωνυμία ὁ γάρ ὁρίζω ὁ ἀντωνυμία , οὗτος ὑπό ὁ ἄλλος ἀναιρέω ἀοριστόω , ἄλλος , οὐ ἐγώ · ἄλλος , οὐ σύ .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.167
Πρὸϲ μὲν οὖν τὸ πρότερον ἔϲτιν φάναι , ὡϲ μᾶλλον ἀνέφικτον ἦν ἐξ ἑνικῶν ἢ δυϊκῶν ἐθνικὴν παραγωγὴν γενέϲθαι · οὐ γὰρ δή τιϲ ἐπινοήϲει ἔθνοϲ ἐν ἑνὶ ἀνθρώπῳ ἢ δυϲίν , ἐν μέντοι ἀπείροιϲ , οἷον ὁ φάμενοϲ οὗτοϲ ἡμεδαπόϲ ἐϲτι ϲυλλαμβάνει ἑαυτόν τε καὶ τοὺϲ ϲὺν αὐτῷ πολίταϲ . τό γε μὴν ἐμόϲ , ἡμέτεροϲ , φερόμενα ἐπὶ πάντα τὰ δυνάμενα ὑπὸ κτῆϲιν πίπτειν , ἀδιάφορον ἔϲχε τὸ ἀπὸ παντὸϲ ἀριθμοῦ τὴν παραγωγὴν ἀναδέξαϲθαι . ( δι’ ὃ τῷ μὲν ἡμέτεροϲ ὑπακούεται τὸ οὐ μὴν τῷ ἡμεδαπόϲ · εἰϲ γὰρ τὸ τοιοῦτον ἡ παραγωγὴ ἐμόναϲεν . )
Lemmas: πρός μέν οὖν ὁ πρότερος εἰμί φημί , ὡς μάλα ἀνέφικτος εἰμί ἐκ ἑνικός ἤ δυικός ἐθνικός παραγωγή γίγνομαι · οὐ γάρ δή τις ἐπινοέω ἔθνος ἐν εἷς ἄνθρωπος ἤ δύο , ἐν μέντοι ἄπειρος , οἷος ὁ φημί οὗτος ἡμεδαπός εἰμί συλλαμβάνω ἑαυτοῦ τε καί ὁ σύν αὐτός πολίτης . ὁ γε μήν ἐμός , ἡμέτερος , φέρω ἐπί πᾶς ὁ δύναμαι ὑπό κτῆσις πίπτω , ἀδιάφορος ἔχω ὁ ἀπό πᾶς ἀριθμός ὁ παραγωγή ἀναδέχομαι . ( διά ὅς ὁ μέν ἡμέτερος ὑπακούω ὁ οὐ μήν ὁ ἡμεδαπός · εἰς γάρ ὁ τοιοῦτος ὁ παραγωγή μονάζω . )
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.168
'Υπὲρ δὲ τοῦ τὴν ἐν τῷ τρίτῳ προϲώπῳ μὴ παραδεδέχθαι οἰήϲεταί τιϲ αἴτιον τὸ ἀϲύνηθεϲ τῆϲ ἀντωνυμίαϲ · ὅπερ οὐ πιθανόν . ἔϲτι γοῦν καὶ τὸ ϲφετερίζεϲθαι παρηγμένον ἀπὸ ἀϲυνήθουϲ τῆϲ ϲφῶν ( καὶ ἔτι τὸ μὲν μῆλον ἀϲύνηθεϲ ὡϲ πρὸϲ τὴν ὀνομαϲίαν τὴν τοῦ προβάτου , οὐ μὴν τὸ ἀπ’ αὐτοῦ παραγωγόν , λέγω τὸ μηλωτή · καὶ ἔτι τὸ δέρκεϲθαι , οὐ μὴν τὸ δορκάϲ ἢ ϲύνθετον τὸ ὀξυδορκεῖν ) . — 169 . φαίνεται γὰρ ὅτι φυϲικώτερόν πωϲ τὰ τῆϲ ἐλλείψεωϲ ἐγένετο . ὃν γὰρ τρόπον οὐκ ἀπίθανοϲ ἀφορμὴ ἐγένετο τῆϲ ἐν τρίτοιϲ ϲυνθέϲεωϲ , λέγω κατὰ τὸ πληθυντικόν , τῆϲ ἐν πρώτῳ καὶ δευτέρῳ προϲώπῳ οὐκ ἐγγενομένηϲ , τὸν αὐτὸν τρόπον ἐγγενομένων κατὰ τὴν παραγωγὴν τῶν κατὰ τὸ πρῶτον καὶ δεύτερον οὐκ ἐξακολουθήϲει τὸ πάντωϲ καὶ κατὰ τὸ τρίτον τὴν παραγωγὴν γενέϲθαι . καὶ δῆλον ὅτι αἰτίαϲ ὑπούϲηϲ . ὁμόλογόν ἐϲτιν ὡϲ τὰ πρῶτα καὶ δεύτερα πληθυντικὰ ϲύλληψιν εἰϲ ἑαυτὰ ποιεῖται τῶν κατὰ τὸ τρίτον διαφόρων προϲώπων . ὁ γὰρ λέγων ἡμᾶϲ ἑαυτόν τε λέγει καὶ τὰ ϲυνόντα ἔξωθεν αὐτῷ πρόϲωπα , καὶ . ἀποτεινόμενόϲ τιϲ ἐρεῖ πρόϲ τινα ὑμᾶϲ , ϲυλλαμβάνων πάλιν καὶ τὸ παρὸν πρόϲωπον καὶ τὰ ἀπόντα . ἀπὸ δὴ τούτων ἐθνικὴ παραγωγὴ γινομένη τῇ ἐπικρατείᾳ τῶν ἐγκειμένων ἑνικῶν κατὰ τὸ πρῶτον καὶ δεύτερον ἓν καὶ τὸ αὐτὸ ἔθνοϲ παραϲτήϲει . τό γε μὴν τρίτον ἐκ πλειόνων τρίτων νοούμενον οὐ ποιήϲεται ἐθνικὴν παραγωγήν · δηλώϲει γὰρ οὐχ ἓν ἔθνοϲ , ἀλλὰ πάντα τὰ δυνάμενα ἐμπεριλαμβάνεϲθαι κατὰ τὸ τρίτον πληθυντικόν . οὐ γάρ , ὡϲ ἔφαμεν , ἓν ἐξ ἑνικῆϲ ἐπικρατείαϲ τρίτον ἐϲτίν , ἵν’ οὕτωϲ καὶ ἡ ἐθνικὴ παραγωγὴ μία νοηθῇ ὡϲ ἐπὶ τοῦ ἡμεδαπόϲ .
Lemmas: Υπέρ δέ ὁ ὁ ἐν ὁ τρίτος πρόσωπον μή παραδέχομαι οἴομαι τις αἴτιος ὁ ἀσυνήθης ὁ ἀντωνυμία · ὅς οὐ πιθανός . εἰμί γοῦν καί ὁ σφετερίζω παράγω ἀπό ἀσυνήθης ὁ σφεῖς ( καί ἔτι ὁ μέν μῆλον ἀσυνήθης ὡς πρός ὁ ὀνομασία ὁ ὁ πρόβατον , οὐ μήν ὁ ἀπό αὐτός παραγωγός , λέγω ὁ μηλωτή · καί ἔτι ὁ δέρκομαι , οὐ μήν ὁ δορκάς ἤ σύνθετος ὁ ὀξυδορκέω ) . — 169 . φαίνω γάρ ὅτι φυσικός πως ὁ ὁ ἔλλειψις γίνομαι . ὅς γάρ τρόπος οὐ ἀπίθανος ἀφορμή γίνομαι ὁ ἐν τρίτος σύνθεσις , λέγω κατά ὁ πληθυντικός , ὁ ἐν πρῶτος καί δεύτερος πρόσωπον οὐ ἐγγίγνομαι , ὁ αὐτός τρόπος ἐγγίγνομαι κατά ὁ παραγωγή ὁ κατά ὁ πρῶτος καί δεύτερος οὐ ἐξακολουθέω ὁ πάντως καί κατά ὁ τρίτος ὁ παραγωγή γίγνομαι . καί δῆλος ὅτι αἴτιος ὕπειμι . ὁμόλογος εἰμί ὡς ὁ πρῶτος καί δεύτερος πληθυντικός σύλληψις εἰς ἑαυτοῦ ποιέω ὁ κατά ὁ τρίτος διάφορος πρόσωπον . ὁ γάρ λέγω ἐγώ ἑαυτοῦ τε λέγω καί ὁ σύνειμι ἔξωθεν αὐτός πρόσωπον , καί . ἀποτείνω τις λέγω πρός τις σύ , συλλαμβάνω πάλιν καί ὁ πάρειμι πρόσωπον καί ὁ ἄπειμι . ἀπό δή οὗτος ἐθνικός παραγωγή γίγνομαι ὁ ἐπικράτεια ὁ ἔγκειμαι ἑνικός κατά ὁ πρῶτος καί δεύτερος εἷς καί ὁ αὐτός ἔθνος παρίστημι . ὁ γε μήν τρίτος ἐκ πολύς τρίτος νοέω οὐ ποιέω ἐθνικός παραγωγή · δήλωσις γάρ οὐ εἷς ἔθνος , ἀλλά πᾶς ὁ δύναμαι ἐμπεριλαμβάνω κατά ὁ τρίτος πληθυντικός . οὐ γάρ , ὡς φημί , εἷς ἐκ ἑνικός ἐπικράτεια τρίτος εἰμί , ἵνα οὕτως καί ὁ ἐθνικός παραγωγή εἷς νοέω ὡς ἐπί ὁ ἡμεδαπός .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 2.170
Ἄλλωϲ τε ἐγχωρούντων τῶν ἐθνικῶν ὀνομάτων κατὰ τὸ τρίτον παραλαμβάνεϲθαι τὰ τοῦ ἐπιμεριϲμοῦ τῶν ἐθνικῶν γίνεται , ὅτε φαμὲν Περγαμηνόϲ , Ἐδεϲϲηνόϲ , Ἀλεξανδρεύϲ . ὅπερ οὐκ ἐνεχώρει ἐπὶ πρώτου καὶ δευτέρου , λέγω τὰ ὀνόματα παραλαμβάνεϲθαι . εἰ γοῦν Ἀθηναῖοϲ ἀφορῶν εἰϲ Ἀθηναῖον εἴποι ὅδε Ἀθηναίων πολίτηϲ ἐϲτίν , ἑαυτὸν ἀποϲτήϲει τοῦ ἔθνουϲ , καθὸ οὐ ϲυνείληπται τοῖϲ Ἀθηναίοιϲ · ϲυλλαμβανόμενοϲ δὲ ἐν πρώτῳ γενήϲεται προϲώπῳ , καθότι αὐτὸϲ ἀποφαίνεται . καὶ εἰ τὸ ἐν πρώτῳ προϲώπῳ παραλαμβανόμενον ὄνομα μὲν οὐ δύναται εἶναι , ἀντωνυμία δέ , ϲαφὲϲ ὅτι ἀντονομάϲει ἑαυτόν . καὶ εἰ τὸ πρῶτον ἐπικρατεῖ τῶν διαφόρων προϲώπων , οὐκ ἄλλο τι ἐγγενήϲεται ἢ τὸ ἡμεδαπόϲ , ὅπερ τὴν ἀνάλυϲιν ἕξει εἰϲ τὸ ἡμῶν πολίτηϲ , καθότι καὶ τὸ Κρονίδηϲ εἰϲ τὸ τοῦ Κρόνου υἱόϲ , καὶ τὰ τούτοιϲ ὅμοια . ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ καὶ ἐπὶ τοῦ δευτέρου προϲώπου . ἐπὶ γὰρ τρίτου γινωϲκόμενα μὲν τὰ ἔθνη παραληφθήϲεται αὐτοῖϲ τοῖϲ ὀνόμαϲιν , καθώϲ ἔφαμεν , οὐ μὴν γινωϲκόμενα παραγωγὴν ἀναδέξεται ἐξ ὀνόματοϲ τοῦ ἀναιροῦντοϲ τὰϲ θέϲειϲ τῶν ὀνομάτων , λέγω τοῦ ἄλλων . τὸ γὰρ ἀλλοδαπόϲ ἀποφάϲκει τὸ οὐχ ἡμεδαπόϲ ἐϲτιν , οὐχ ὑμεδαπόϲ , οὐκ Ἀθηναίων πολίτηϲ . κατ’ οὐδένα λόγον ἄρα τοῖϲ ἀντωνυμικοῖϲ ϲυζυγεῖ τῷ ἡμεδαπόϲ καὶ ὑμεδαπόϲ , κατὰ δὲ ἀναίρεϲιν τῶν προειρημένων ἐθνῶν .
Lemmas: ἄλλος τε ἐγχωρέω ὁ ἐθνικός ὄνομα κατά ὁ τρίτος παραλαμβάνω ὁ ὁ ἐπιμερισμός ὁ ἐθνικός γίγνομαι , ὅτε φημί Περγαμηνός , Ἐδεσσηνός , Ἀλεξανδρεύς . ὅς οὐ ἐγχωρέω ἐπί πρῶτος καί δεύτερος , λέγω ὁ ὄνομα παραλαμβάνω . εἰ γοῦν Ἀθηναῖος ἀφοράω εἰς Ἀθηναῖος λέγω ὅδε Ἀθηναῖος πολίτης εἰμί , ἑαυτοῦ ἀφίστημι ὁ ἔθνος , καθό οὐ συλλαμβάνω ὁ Ἀθηναῖος · συλλαμβάνω δέ ἐν πρῶτος γίγνομαι πρόσωπον , καθότι αὐτός ἀποφαίνω . καί εἰ ὁ ἐν πρῶτος πρόσωπον παραλαμβάνω ὄνομα μέν οὐ δύναμαι εἰμί , ἀντωνυμία δέ , σαφής ὅτι ἀντονομάζω ἑαυτοῦ . καί εἰ ὁ πρῶτος ἐπικρατέω ὁ διάφορος πρόσωπον , οὐ ἄλλος τις ἐγγίγνομαι ἤ ὁ ἡμεδαπός , ὅς ὁ ἀνάλυσις ἔχω εἰς ὁ ἐγώ πολίτης , καθότι καί ὁ Κρονίδης εἰς ὁ ὁ Κρόνος υἱός , καί ὁ οὗτος ὅμοιος . ὁ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ δεύτερος πρόσωπον . ἐπί γάρ τρίτος γιγνώσκω μέν ὁ ἔθνος παραλαμβάνω αὐτός ὁ ὄνομα , καθώς φημί , οὐ μήν γιγνώσκω παραγωγή ἀναδείκνυμι ἐκ ὄνομα ὁ ἀναιρέω ὁ θέσις ὁ ὄνομα , λέγω ὁ ἄλλος . ὁ γάρ ἀλλοδαπός ἀποφάσκω ὁ οὐ ἡμεδαπός εἰμί , οὐ ὑμεδαπός , οὐ Ἀθηναῖος πολίτης . κατά οὐδείς λόγος ἄρα ὁ ἀντωνυμικός συζυγέω ὁ ἡμεδαπός καί ὑμεδαπός , κατά δέ ἀναίρεσις ὁ προλέγω ἔθνος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.1
Τῶν ἐξαιρέτωϲ παρεπομένων ταῖϲ ἀντωνυμίαιϲ κατειλεγμένων ἐν τῷ πρὸ τούτου , ἀναγκαίωϲ καὶ περὶ τῶν κοινῇ αὐταῖϲ παρεπομένων μετὰ καὶ τῶν ἄλλων τοῦ λόγου μερῶν πειραϲόμεθα διαλαβεῖν , καθὸ ὃ μὲν αἴτια γίνεται ϲ,ἀκαταλληλότητο ἃ δὲ ἀδιαφορεῖ , ὥϲ γε ἔϲτιν τὸ πρῶτον ἐπινοῆϲαι ἐξ αὐτῶν τῶν ἀντωνυμιῶν . —
Lemmas: ὁ ἐξαιρετός παρέπομαι ὁ ἀντωνυμία καταλέγω ἐν ὁ πρό οὗτος , ἀναγκαῖος καί περί ὁ κοινῇ αὐτός παρέπομαι μετά καί ὁ ἄλλος ὁ λόγος μέρος πειράω διαλαμβάνω , καθό ὁ μέν αἴτιος γίγνομαι σ,ἀκαταλληλότητο ὅς δέ ἀδιαφορέω , ὡς γε εἰμί ὁ πρῶτος ἐπινοέω ἐκ αὐτός ὁ ἀντωνυμία . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.2
Ἐπιταγματικὴν καλοῦϲιν τὴν αὐτόϲ , καθό , φαϲίν , ἐπιτάϲϲεται ἅπαϲιν τοῖϲ ἀντωνυμικοῖϲ προϲώποιϲ . καὶ εἰ μὲν ἐξαιρέτωϲ , ϲαφὲϲ ὅτι οὐκ ἀληθεύουϲιν · ἰδοὺ γὰρ καὶ ἡ ὅδε , ὅδ’ ἐγὼ χείρων { ? } , κεῖνοϲ μὲν δὴ ὅδ’ αὐτὸϲ ἐγώ , πάτερ { ω 321 } · οὗτοϲ ἐγὼ ταχυτᾶτι ( Pind.Ol . IV 26 Boeckh , 22 Schroed . } . εἰ δὲ κατὰ τὸ πλέον παρὰ τὰϲ ἄλλαϲ , ϲυγκαταθείμην ἂν τῷ λόγῳ · οὐ γὰρ δή γε θαρρήϲει τιϲ ἀλόγουϲ τὰϲ τοιαύταϲ ϲυντάξειϲ φάναι , τῶν ἐλλογιμωτάτων ἀνδρῶν χρηϲαμένων καὶ τοῦ λόγου οὐκ ἐμποδίζοντοϲ , ὡϲ δείξω . δῆλον οὖν ὡϲ ἡ κατὰ πολὺ γενομένη ϲύνταξιϲ ἀπηνέγκατο τὴν ὀνομαϲίαν , ᾧ λόγῳ καὶ ἄλλα κατὰ τὸ πλέον ἐπεκράτηϲεν .
Lemmas: ἐπιταγματικός καλέω ὁ αὐτός , καθό , φημί , ἐπιτάσσω ἅπας ὁ ἀντωνυμικός πρόσωπον . καί εἰ μέν ἐξαιρετός , σαφής ὅτι οὐ ἀληθεύω · ἰδού γάρ καί ὁ ὅδε , ὅδε ἐγώ κακός { ? } , ἐκεῖνος μέν δή ὅδε αὐτός ἐγώ , πατήρ { ω 321 } · οὗτος ἐγώ ταχυτής ( Pind.Ol . IV 26 Boeckh , 22 Schroed . } . εἰ δέ κατά ὁ πολύς παρά ὁ ἄλλος , συγκατατίθημι ἄν ὁ λόγος · οὐ γάρ δή γε θαρσέω τις ἄλογος ὁ τοιοῦτος σύνταξις φημί , ὁ ἐλλόγιμος ἀνήρ χράω καί ὁ λόγος οὐ ἐμποδίζω , ὡς δείκνυμι . δῆλος οὖν ὡς ὁ κατά πολύς γίγνομαι σύνταξις ἀποφέρω ὁ ὀνομασία , ὅς λόγος καί ἄλλος κατά ὁ πολύς ἐπικρατέω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.3
Διαπορῶ γε μὴν τί δή ποτε αἱ μὲν τοῦ πρώτου καὶ δευτέρου οὐ μετίαϲιν ἐπὶ τὰ τρίτα πρόϲωπα , τά γε μὴν τρίτα πρόϲωπα μετίαϲιν ἐπὶ τὰ πρῶτα καὶ δεύτερα , καὶ πάλιν οὐχ ἅπαντα . ἰδοὺ γὰρ ἡ καὶ ἡ ἕο καὶ αἱ ϲύζυγοι ἑνικαὶ ἁπλαῖ οὖϲαι ἐπὶ τὰ πρῶτα ἢ δεύτερα πρόϲωπα οὐ μετέρχονται , γε μὴν μεταλαμβανομένη ἐξ αὐτῶν αὐτόϲ , αὐτὸϲ ἑκών οἱ δῶκα { δ 649 } , αὐτὸϲ νῦν ἴδε πῶμα { θ 443 } . τὸ δὲ μεῖζον , πρὸϲ ἁπάντων ὡμολόγηται ὅτι ἡ ἑαυτοῦ καὶ ἑαυτόν καὶ αἱ ϲύζυγοι ἐκ δύο τρίτων ϲυντεθειμέναι εἰϲίν , ἐξ ὧν καὶ αἱ πληθυντικαὶ ἑαυτῶν , ἑαυτούϲ , αἵπερ κατὰ πρῶτον καὶ δεύτερον παραλαμβάνονται . πῶϲ οὖν οὐκ ἄλογον τὸ καθ’ ἑνικὴν ϲύνταξιν ἀποράδεκτον ἐν πληθυντικῇ μεταπτώϲει εὐπαράδεκτον γίνεϲθαι ; οὐ γάρ φαμεν ἑαυτὸν ὕβριϲα ἢ ἑαυτὸν ὕβριϲαϲ , ἑαυτοὺϲ δὲ ὑβρίϲαμεν .
Lemmas: διαπορέω γε μήν τίς δή ποτέ ὁ μέν ὁ πρῶτος καί δεύτερος οὐ μετέρχομαι ἐπί ὁ τρίτος πρόσωπον , ὁ γε μήν τρίτος πρόσωπον μετέρχομαι ἐπί ὁ πρῶτος καί δεύτερος , καί πάλιν οὐ ἅπας . ἰδού γάρ ὁ καί ὁ ἕ καί ὁ σύζυγος ἑνικός ἁπλόος εἰμί ἐπί ὁ πρῶτος ἤ δεύτερος πρόσωπον οὐ μετέρχομαι , γε μήν μεταλαμβάνω ἐκ αὐτός αὐτός , αὐτός ἑκών ἕ δίδωμι { δεσποινίδα 649 } , αὐτός νῦν ὁράω πῶμα { θ 443 } . ὁ δέ μέγας , πρός ἅπας ὁμολογέω ὅτι ὁ ἑαυτοῦ καί ἑαυτοῦ καί ὁ σύζυγος ἐκ δύο τρίτος συντίθημι εἰμί , ἐκ ὅς καί ὁ πληθυντικός ἑαυτοῦ , ἑαυτοῦ , ὅς κατά πρῶτος καί δεύτερος παραλαμβάνω . πῶς οὖν οὐ ἄλογος ὁ κατά ἑνικός σύνταξις ἀποράδεκτον ἐν πληθυντικός μετάπτωσις εὐπαράδεκτος γίγνομαι ; οὐ γάρ φημί ἑαυτοῦ ὑβρίζω ἤ ἑαυτοῦ ὑβρίζω , ἑαυτοῦ δέ ὑβρίζω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.4
Ἔϲτιν γε μὴν ϲυνελόντι ἐκεῖνο φάναι · μὴ ἄρα αἱ τοιαῦται ϲυντάξειϲ ϲολοικιϲμὸν ὑπαγορεύουϲιν παρὰ τὴν τῶν προϲώπων μεταλλαγήν . εἰ γάρ τί ἐϲτιν ἐν τρίτῳ , τοῦτο ἐν πρώτῳ παραλαμβανόμενον ἢ δευτέρῳ ἀκατάλληλον ποιεῖ λόγον . ( καὶ ἀνάπαλιν εἴ τί ἐϲτιν ἐν πρώτῳ καὶ δευτέρῳ , τοῦτο ἐν τρίτῳ παραλαμβανόμενον τὴν αὐτὴν ἀκαταλληλότητα παρέξει , εἰ τῇδέ τιϲ ἀποφαίνοιτο , γράφω ἐγώ , γράφειϲ ϲύ , γράφουϲιν ἡμεῖϲ ) καὶ εἰ τοῦτο ἀληθέϲ , πῶϲ τὸ ἑαυτούϲ τρίτον καὶ ἐκ τρίτων γενόμενον κατάλληλον ποιεῖ λόγον ἐν τῷ πρώτῳ καὶ δευτέρῳ ; τὸ γὰρ δέον ἐϲτὶν ἑαυτοὺϲ τύπτουϲιν , οὐ μὴν τὸ ἑαυτοὺϲ τύπτομεν .
Lemmas: εἰμί γε μήν συναιρέω ἐκεῖνος φημί · μή ἄρα ὁ τοιοῦτος σύνταξις σολοικισμός ὑπαγορεύω παρά ὁ ὁ πρόσωπον μεταλλαγή . εἰ γάρ τις εἰμί ἐν τρίτος , οὗτος ἐν πρῶτος παραλαμβάνω ἤ δεύτερος ἀκατάλληλος ποιέω λόγος . ( καί ἀνάπαλιν εἰ τις εἰμί ἐν πρῶτος καί δεύτερος , οὗτος ἐν τρίτος παραλαμβάνω ὁ αὐτός ἀκαταλληλότης παρέχω , εἰ τῇδε τις ἀποφαίνω , γράφω ἐγώ , γράφω σύ , γράφω ἐγώ ) καί εἰ οὗτος ἀληθής , πῶς ὁ ἑαυτοῦ τρίτος καί ἐκ τρίτος γίγνομαι κατάλληλος ποιέω λόγος ἐν ὁ πρῶτος καί δεύτερος ; ὁ γάρ δέω εἰμί ἑαυτοῦ τύπτω , οὐ μήν ὁ ἑαυτοῦ τύπτω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.5
Ἀλλὰ πάλιν πᾶν ἀκατάλληλον ἔχει ἐπανόρθωϲιν διὰ τοῦ ἀκολούθου ϲχήματοϲ . εἴπερ οὖν ϲολοικιϲμὸϲ τὸ ἑαυτοὺϲ ὑβρίζομεν , τί τὸ ἐπανορθοῦν τὸ ϲχῆμα , φήϲει τιϲ τὸ ἡμᾶϲ ὑβρίζομεν οὔ φημι ἕνεκα μόνον χρήϲεωϲ , ἀλλὰ καὶ ἕνεκα ἀποδείξεωϲ ἧϲ προεξεθέμην τοῦ μὴ δύναϲθαι μετὰ τῶν ϲυζύγων ῥημάτων ἁπλᾶϲ ὑπάρχειν τὰϲ ἀντωνυμίαϲ , ὁ τι μὴ μόνον ἐπὶ τῆϲ εὐθείαϲ , ἐγὼ ὕβριϲα , ἡμεῖϲ ὑβρίϲαμεν · τὸ γὰρ ἐμὲ ὕβριϲα εἰϲ τὸ ἐμαυτόν μεταλαμβάνεται . οὐ δὴ οὖν ϲυϲτήϲεται τὸ ἡμᾶϲ ὑβρίϲαμεν ἢ ἡμῖν ἐλαλήϲαμεν .
Lemmas: ἀλλά πάλιν πᾶς ἀκατάλληλος ἔχω ἐπανόρθωσις διά ὁ ἀκόλουθος σχῆμα . εἴπερ οὖν σολοικισμός ὁ ἑαυτοῦ ὑβρίζω , τίς ὁ ἐπανορθόω ὁ σχῆμα , φημί τις ὁ ἐγώ ὑβρίζω οὐ φημί ἕνεκα μόνος χρῆσις , ἀλλά καί ἕνεκα ἀπόδειξις ὅς προεκτίθεμαι ὁ μή δύναμαι μετά ὁ σύζυγος ῥῆμα ἁπλόος ὑπάρχω ὁ ἀντωνυμία , ὅς τις μή μόνος ἐπί ὁ εὐθεῖα , ἐγώ ὑβρίζω , ἐγώ ὑβρίζω · ὁ γάρ ἐγώ ὑβρίζω εἰς ὁ ἐμαυτοῦ μεταλαμβάνω . οὐ δή οὖν συνίστημι ὁ ἐγώ ὑβρίζω ἤ ἐγώ λαλέω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.6
Χρὴ οὖν ἐπιϲτήϲανταϲ ἐκθέϲθαι τί δήποτ’ ἔϲτι τὸ ποιοῦν τὸ ἀκατάλληλον , οὐ παραθέϲει τρόπων χρηϲάμενον μάτην , καθάπερ τινὲϲ εure,aua ι αὐτὸ μόνον ἐκήρυξαν τοὺϲ ϲολοικιϲμούϲ , οὐ μὴν ἐδίδαξαν τὸ ποιοῦν ὅπερ εἴ τιϲ μὴ ϲυνίδοι , εἰϲ οὐδὲν ϲυντείνουϲαν ἕξει τὴν παράθεϲιν τῶν τρόπων .
Lemmas: χρή οὖν ἐφίστημι ἐκτίθημι τίς δήποτε εἰμί ὁ ποιέω ὁ ἀκατάλληλος , οὐ παράθεσις τρόπος χράω μάτην , καθά τις εἴα ι αὐτός μόνος κηρύσσω ὁ σολοικισμός , οὐ μήν διδάσκω ὁ ποιέω ὅς εἰ τις μή συνοράω , εἰς οὐδείς συντείνω ἔχω ὁ παράθεσις ὁ τρόπος .