ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.36
« 0ὐ γὰρ ἐκεῖνο πιθανόν , καθό φηϲιν Τρύφων ἐν τῷ περὶ προθέϲεων { p 34 Vels . } , ὡϲ ἡνωμέναι μέν εἰϲιν αἱ προθέϲειϲ μετὰ τῶν ῥημάτων , οὐ μὴν τὴν προϲγινομένην κλίϲιν ἔξωθεν ἐπιδέχονται , καθὸ προθέϲειϲ οὖϲαι οὐκ ὀφείλουϲιν πρὸ αὐτῶν τι ἔχειν . — πρῶτον μὲν ὅτι ἄπορον τὸ τὰ ὁπωϲδήποτε ϲυντεθέντα ἔτι μετακινεῖϲθαι , ὅπερ καὶ ἀπεδείχθη . τί γὰρ οὐ μᾶλλον , ὡϲ ἔφαμεν , παρακειμέναιϲ αὐταῖϲ τὸ τοιοῦτον παρακολουθεῖ ἤπερ ϲυντεθείϲαιϲ , — δεύτερον , εἶπερ καθὸ προθέϲειϲ εἰϲίν , διὰ τοῦτο οὐδ’ ἔξωθέν τι προϲγίνεται αὐταῖϲ , τί δή ποτε ἐπ’ ἐνίων προϲεγένετο , ἤνεπε , « παρηνόχληϲθε » { Demosth . de cor . § 51 } , ἠναντιούμην ; ἵνα μὴ λέγω καὶ κατὰ τὴν ϲυνήθειαν κεκάμμυκα , κεκάθικα .
Lemmas: « εὐ γάρ ἐκεῖνος πιθανός , καθό φημί Τρύφων ἐν ὁ περί πρόθεσις { p 34 Vels . } , ὡς ἑνόω μέν εἰμί ὁ πρόθεσις μετά ὁ ῥῆμα , οὐ μήν ὁ προσγίγνομαι κλίσις ἔξωθεν ἐπιδέχομαι , καθό πρόθεσις εἰμί οὐ ὀφείλω πρό ἑαυτοῦ τις ἔχω . — πρῶτος μέν ὅτι ἄπορος ὁ ὁ ὅπως συντίθημι ἔτι μετακινέω , ὅς καί ἀποδείκνυμι . τίς γάρ οὐ μάλα , ὡς φημί , παράκειμαι αὐτός ὁ τοιοῦτος παρακολουθέω ἤ συντίθημι , — δεύτερος , εἴπερ καθό πρόθεσις εἰμί , διά οὗτος οὐδέ ἔξωθεν τις προσγίγνομαι αὐτός , τίς δή ποτέ ἐπί ἔνιοι προσγίγνομαι , ἐνέπω , « παρενοχλέω » { Demosth . de cor . § 51 } , ἐναντιόομαι ; ἵνα μή λέγω καί κατά ὁ συνήθεια καμμύζω , καθίζω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.37
Ἀλλ’ εἰ καὶ τὰ τοιαῦτά τιϲ ποραπέμψαιτο ὡϲ οὐ δεόντωϲ κεκλιμένα , ἃ δὴ καὶ μάλιϲτα φυϲικῆϲ εἴχετο ἀκολουθίαϲ , ὡϲ ἐν ἑτέροιϲ ἐδιδάξαμεν , ἐκεῖνό γε μὴν ἔτι ἀναμένει , ὡϲ τότε ἡ πρόθεϲιϲ τῆϲ δεούϲηϲ ϲυντάξεωϲ τυγχάνει , ἡνίκα καὶ τὸ ὄνομα cόνεϲτιν αὐτῇ , τὸ καλεῖϲθαι πρόθεϲιϲ · ὁπηνίκα μέντοι ϲυντεθεῖϲα μετά τινοϲ μέρουϲ λόγου οὐκέτι οὐδὲ πρόθεϲιϲ καλεῖται , μέροϲ γενομένη τοῦ ὅλου ὀνόματοϲ , τὸ τηνικαῦτα οὐδὲ τὰ ἰδιώματα τῆϲ προθέϲεωϲ ἀναδέξεται .
Lemmas: ἀλλά εἰ καί ὁ τοιοῦτος τις ποραπέμψαιτο ὡς οὐ δεόντως κλίνω , ὅς δή καί μάλα φυσικός ἔχω ἀκολουθία , ὡς ἐν ἕτερος διδάσκω , ἐκεῖνος γε μήν ἔτι ἀναμένω , ὡς τότε ὁ πρόθεσις ὁ δέω σύνταξις τυγχάνω , ἡνίκα καί ὁ ὄνομα ὅς αὐτός , ὁ καλέω πρόθεσις · ὁπηνίκα μέντοι συντίθημι μετά τις μέρος λόγος οὐκέτι οὐδέ πρόθεσις καλέω , μέρος γίγνομαι ὁ ὅλος ὄνομα , ὁ τηνικαῦτα οὐδέ ὁ ἰδίωμα ὁ πρόθεσις ἀναδείκνυμι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.38
Παρὸν πιϲτώϲαϲθαι ἐκ τῶν προκατειλεγμένων . ὅταν γὰρ ἐν τῷ ἀνοίκτηϲ μέροϲ ὀνόματοϲ ἐγένετο , ἔϲχεν καὶ δευτερεύουϲαν τὴν ϲύνθεϲιν ἐν τῷ θυρανοίκτηϲ , καίτοι κατ’ ἀρχὰϲ ἀεὶ ϲυντιθεμένη · ὅτε ϲυνετέθη ἐν τῷ κατάδρομοϲ εἰϲ ὄνομα χωρήϲαϲα , ἔξωθεν προκείμενον ἔϲχε τὸ ἄρθρον , οὐκέτι τῷ λόγῳ τῆϲ προθέϲεωϲ ἀρκτικὴ γενομένη , δευτέρα δὲ τοῦ ἄρθρου . ἐδείκνυτο γοῦν ἐν παραθέϲει μὴ παραχωροῦϲα τοῦ τόπου τῷ ἄρθρῳ ἐν τῷ κατὰ Κτηϲιφῶντοϲ καὶ ἔτι κατὰ τοῦ Κτηϲιφῶντοϲ , ἐκ Λέϲβου καὶ ἐκ τῆϲ Λέϲβου . —
Lemmas: πάρειμι πιστόω ἐκ ὁ προκαταλέγω . ὅταν γάρ ἐν ὁ ἀνοίκτης μέρος ὄνομα γίγνομαι , ἔχω καί δευτερεύω ὁ σύνθεσις ἐν ὁ θυρανοίκτης , καίτοι κατά ἀρχή ἀεί συντίθημι · ὅτε συντίθημι ἐν ὁ κατάδρομος εἰς ὄνομα χωρέω , ἔξωθεν πρόκειμαι ἔχω ὁ ἄρθρον , οὐκέτι ὁ λόγος ὁ πρόθεσις ἀρκτικός γίγνομαι , δεύτερος δέ ὁ ἄρθρον . δείκνυμι γοῦν ἐν παράθεσις μή παραχωρέω ὁ τόπος ὁ ἄρθρον ἐν ὁ κατά Κτησιφῶν καί ἔτι κατά ὁ Κτησιφῶν , ἐκ Λέσβος καί ἐκ ὁ Λέσβος . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.39
Eἴπερ οὖν ἥνωτο καὶ ἐν τῷ καταγράφω , ἀδιάφορον εἰχε τὸ ἔξωθεν προϲκλιθῆνάι · ὡϲ γὰρ ἔφαμεν , οὐκέτι πρόθεϲιϲ , μέροϲ δὲ ῥήματοϲ . εἰ δὲ οὐ προϲδίδωϲι τῇ κλίϲει τὸ ἔξωθεν ἐγγενέϲθxι , ὁμόλογον ὅτι τὸ ἰδίωμα οὐκ ἄλλο τι ϲημαίνει ἢ τὴν περάθεϲιν . — ἀλλ’ οὐδὲ τὰ τοῦ τόνου ἀπεμφαίνοντά ἐϲτιν · ἰδοὺ γὰρ ἔχει τὸ ἰδίωμα τῆϲ παραθέϲεωϲ , τὸ ϲυντηρεῖν τοὺϲ τόνουϲ , κατεῖχον , καθῆψα , προῆλθον . καὶ ἐπὶ τῶν ὁμοίων ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ . »
Lemmas: Eἴπερ οὖν ἑνόω καί ἐν ὁ καταγράφω , ἀδιάφορος ἔχω ὁ ἔξωθεν προσκλίνω · ὡς γάρ φημί , οὐκέτι πρόθεσις , μέρος δέ ῥῆμα . εἰ δέ οὐ προσδίδωμι ὁ κλίσις ὁ ἔξωθεν ἐγγίγνομαι , ὁμόλογος ὅτι ὁ ἰδίωμα οὐ ἄλλος τις σημαίνω ἤ ὁ περάθεσιν . — ἀλλά οὐδέ ὁ ὁ τόνος ἀπεμφαίνω εἰμί · ἰδού γάρ ἔχω ὁ ἰδίωμα ὁ παράθεσις , ὁ συντηρέω ὁ τόνος , κατέχω , καθάπτω , προέρχομαι . καί ἐπί ὁ ὅμοιος ὁ αὐτός λόγος . »
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.40
Τούτοιϲ οὖν τοῖϲ λόγοιϲ τιϲ προϲέχων δόξει μετὰ πάϲηϲ ἀκριβείαϲ πιϲτοῦϲθαι ὡϲ μᾶλλον ἐν παραθέϲει εἰϲὶν αἱ προθέϲειϲ ἤπερ ἐν ϲυνθέϲει . Ἀλλ’ ἐϲτι πρὸϲ ἕκαϲτον τῶν εἰρημένων ὑπαντῆϲαι οὕτωϲ . οὐκ οἰητέον κεκλίϲθαι τὰ ἀπὸ προθέϲεωϲ ἀρχόμενα κατὰ τοὺϲ παρψχη μένουϲ χρόνουϲ , ϲυντεθεῖϲθαί γε μὴν κατὰ τὴν ἑκάϲτου διαφοράν . ῷ γὰρ λόγῳ παρὰ τὸ γράφω ἐγένετο καταγράφω , τούτῳ καὶ παρὰ τὸ ἔγραψα τὸ κατέγραψα . ἕκαϲτοϲ γὰρ τῶν προειρημένων χρόνων , ἐπαγγελλόμενοϲ καὶ τὴν τοῦ πράγματοϲ διάθεϲιν , τὴν αὐτὴν ἐκ τῶν προθέϲεων ϲχέϲιν παρεδέχετο ἐν τοῖϲ ἰδίοιϲ μεταϲχηματιϲμοῖϲ , ὅτι καὶ τὸ αὐτὸ πρᾶγμα ἐνέκειτο .
Lemmas: οὗτος οὖν ὁ λόγος τις προσέχω δοκέω μετά πᾶς ἀκρίβεια πιστόω ὡς μάλα ἐν παράθεσις εἰμί ὁ πρόθεσις ἤ ἐν σύνθεσις . ἀλλά εἰμί πρός ἕκαστος ὁ λέγω ὑπαντάω οὕτως . οὐ οἴομαι κλίνω ὁ ἀπό πρόθεσις ἄρχω κατά ὁ παρψχη μένος χρόνος , συντίθημι γε μήν κατά ὁ ἕκαστος διαφορά . ὅς γάρ λόγος παρά ὁ γράφω γίγνομαι καταγράφω , οὗτος καί παρά ὁ γράφω ὁ καταγράφω . ἕκαστος γάρ ὁ προλέγω χρόνος , ἐπαγγέλλω καί ὁ ὁ πρᾶγμα διάθεσις , ὁ αὐτός ἐκ ὁ πρόθεσις σχέσις παραδέχομαι ἐν ὁ ἴδιος μετασχηματισμός , ὅτι καί ὁ αὐτός πρᾶγμα ἔγκειμαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.41
Τούτου δὲ ἀπόδειξιϲ ἱκανωτάτη γένοιτο τὸ καὶ παρῳ χημένουϲ ἰδίᾳ ποτὲ ϲυντεθεῖϲθαι μὴ ὄντων ἐνεϲτώτων , καὶ ἔτι μέλλονταϲ καὶ ἐνεϲτῶταϲ οὐκ ὄντων παρψχημένων · ὅπερ εἰ παρείπετο τὸ ἐξ ἐνεϲτῶτοϲ ἄρχεϲθαι τὰϲ ϲυνθέϲειϲ καὶ μετιέναι ἐπὶ τοὺϲ παρψχημένουϲ , παρείπετο ἂν τὸ μὴ ἰδίᾳ ϲυντεθεῖϲθαι παρψχημένον χωρὶϲ τῆϲ κατὰ τὸν ἐνεϲτῶτα ϲυνθέϲεωϲ . κατέφαγόν φαμεν οὐδεμιᾶϲ οὔϲηϲ ὑπομνήϲεωϲ τοῦ ἐνεϲτῶτοϲ , καὶ ἔτι κατοίϲω οὐκ οὖϲηϲ χρήϲεωϲ τῆϲ κατὰ τὸν ἐνεϲτῶτα , οὐδὲ μὴν τῆϲ κατὰ τὸν παρψχημένον · καὶ ἔτι κατὰ τὸν ἐνεϲτῶτα ἄπειμί φαμεν οὐκ ὄντων προδήλων τῶν παρψχημένων . ἰδίᾳ ἄρα οἰητέον ἕκαϲτον χρόνον τὴν ϲύνθεϲιν ἀναδεδέχθαι , καθὸ ἕκαϲτοϲ ῥητὸϲ ὢν οὐκ ἐν ἅπαντι διαφόρῳ χρόνῳ ϲύνθεϲιν ἰδίαν ἀπηνέγκατο , οὐκ ἀναμείναϲ τὴν ἐξ ἐνεϲτῶτοϲ γενομένην ϲύνθεϲιν . ἔϲτιν εἰϲ τὸ τοιοῦτο πάμπολλα παραθέϲθαι .
Lemmas: οὗτος δέ ἀπόδειξις ἱκανός γίγνομαι ὁ καί πείρω χάω ἴδιος ποτέ συντίθημι μή εἰμί ἐνίστημι , καί ἔτι μέλλω καί ἐνίστημι οὐ εἰμί παρέχω · ὅς εἰ παρέπομαι ὁ ἐκ ἐνίστημι ἄρχω ὁ σύνθεσις καί μεθίημι ἐπί ὁ παρέχω , παρέπομαι ἄν ὁ μή ἴδιος συντίθημι παρέχω χωρίς ὁ κατά ὁ ἐνίστημι σύνθεσις . κατεσθίω φημί οὐδείς εἰμί ὑπόμνησις ὁ ἐνίστημι , καί ἔτι καταφέρω οὐ εἰμί χρῆσις ὁ κατά ὁ ἐνίστημι , οὐδέ μήν ὁ κατά ὁ παρέχω · καί ἔτι κατά ὁ ἐνίστημι ἀπέρχομαι φημί οὐ εἰμί πρόδηλος ὁ παρέχω . ἴδιος ἄρα οἴομαι ἕκαστος χρόνος ὁ σύνθεσις ἀναδέχομαι , καθό ἕκαστος ῥητός εἰμί οὐ ἐν ἅπας διάφορος χρόνος σύνθεσις ἴδιος ἀποφέρω , οὐ ἀναμένω ὁ ἐκ ἐνίστημι γίγνομαι σύνθεσις . εἰμί εἰς ὁ τοιοῦτος πάμπολυς παρατίθημι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.42
Ἐκείνοιϲ μέντοι ϲυγκατατιθείμην τοῖϲ ϲχήμαϲι , λέγω τοῖϲ κατὰ τὰϲ προθέϲειϲ κλιθεῖϲι . τὴν γὰρ ἐκ τοῦ ἐνεϲτῶτοϲ γενομένην διαφορὰν κατὰ τοὺϲ παρῳχημένουϲ παρεδέξαντο αἱ προθέϲειϲ , ὡϲ ἔχει πάρὰ τὸ ἐνέπω τὸ πνεπον · ὅμοιον γάρ ἐϲτι τῷ λαυνον · καμμύω — ἐκάμμυον’ ὅμοιον γὰρ τῷ ἔκαμπτον . χρὴ νοεῖν ὅτι παρὰ τὸ ἐνοχλῶ ἐγένετο τὸ ἠνόχλουν , καὶ μετὰ τὴν κλίϲιν ἐπηνέχθη ϲύνθεϲιϲ ἡ τοῦ παρηνόχλουν .
Lemmas: ἐκεῖνος μέντοι συγκατατίθημι ὁ σχῆμα , λέγω ὁ κατά ὁ πρόθεσις κλίνω . ὁ γάρ ἐκ ὁ ἐνίστημι γίγνομαι διαφορά κατά ὁ παροίχομαι παραδέχομαι ὁ πρόθεσις , ὡς ἔχω παρά ὁ ἐνέπω ὁ πνεπον · ὅμοιος γάρ εἰμί ὁ λαυνός · καμμύω — καμμύω ὅμοιος γάρ ὁ κάμπτω . χρή νοέω ὅτι παρά ὁ ἐνοχλέω γίγνομαι ὁ ἀνοχλέω , καί μετά ὁ κλίσις ἐπιφέρω σύνθεσις ὁ ὁ παρενοχλέω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.43
Καὶ φαίνεται ὅτι ἐπεὶ μὴ πολλὴ ἡ τοιαύτη ποράθεϲίϲ ἐϲτιν τῶν κεκλιμένων , ἐν τῇ ἐπικρατείᾳ καθ’ ἕκαϲτον χρόνον προθέϲεων , τὰ τοιαῦτα ἐδόκει ἄλογα καθίϲταϲθαι . πρὸϲ οὕϲ γε ἔϲτι φάναι ὡϲ οὐ τὸ αὐτὸ ἀπαιτεῖ ὁ λόγοϲ ταῖϲ οὕτω ϲυντεειμέναιϲ προθέϲεϲιν . τί οὐχὶ παραιτούμεναι τὴν ἔξωθεν κλίϲιν ἐγγινομένην ἀποδιδοῦϲιν , ὥϲτε φάναι καθιζόμην καθῖϲα , λέγω μετὰ μακροῦ τοῦ ῖ , ὅπου γε καὶ μεταξὺ πεϲόντοϲ τοῦ ϲυνδέϲμου ἐγένετο κὰδ δ’ ἱε · ἐν θαλάμῳ { Γ 382 } , ὁμολόγωϲ οὖν γενομένηϲ ἔϲωθεν τῆϲ κλίϲεωϲ , ὅτι γενέϲθαι ξωθεν ἐδυνατεῖ;ἀδύνατον γὰρ ἐκϲτῆναι τὸν παρψχημένον χρόνον τῆϲ ἔϲωθεν προϲγενομένηϲκλίϲεωϲ . ὡϲ οὖν προείπομεν , τὰ τοιαῦτα τὴν ἐξ ἐνεϲτῶτοϲ ϲύνθεϲιν ἀναδεξάμενα μετῄει καὶ ἐπὶ τοὺϲ παρψχημένουϲ , οὐκ ἰδίᾳ ϲυντεθειμένουϲ , μεταληφθένταϲ δὲ ἐξ ἐνεϲτῶτοϲ .
Lemmas: καί φαίνω ὅτι ἐπεί μή πολύς ὁ τοιοῦτος ποράθεσίς εἰμί ὁ κλίνω , ἐν ὁ ἐπικράτεια κατά ἕκαστος χρόνος πρόθεσις , ὁ τοιοῦτος δοκέω ἄλογος καθίστημι . πρός ὅς γε εἰμί φημί ὡς οὐ ὁ αὐτός ἀπαιτέω ὁ λόγος ὁ οὕτως συντίθημι πρόθεσις . τίς οὐ παραιτέομαι ὁ ἔξωθεν κλίσις ἐγγίγνομαι ἀποδίδωμι , ὥστε φημί καθίζω καθίζω , λέγω μετά μακρός ὁ ι̅ , ὅπου γε καί μεταξύ πίπτω ὁ σύνδεσμος γίγνομαι κατά δέ εἶμι · ἐν θάλαμος { Γ 382 } , ὁμόλογος οὖν γίγνομαι ἔσωθεν ὁ κλίσις , ὅτι γίγνομαι ἔξωθεν ἀδυνατέω γάρ ἐξίστημι ὁ παρέχω χρόνος ὁ ἔσωθεν προσγενομένησκλίσεως . ὡς οὖν προλέγω , ὁ τοιοῦτος ὁ ἐκ ἐνίστημι σύνθεσις ἀναδέχομαι μετέρχομαι καί ἐπί ὁ παρέχω , οὐ ἴδιος συντίθημι , μεταλαμβάνω δέ ἐκ ἐνίστημι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.44
Ἑγὡ δὲ ὑπολαμβάνω καὶ ὅτι ἐν παρολκῇ αἱ προθέϲειϲ οὖϲαι κατὰ τὸ πλέον , καὶ ὡϲ οὐ γὰρ ὡϲ τὸ γράφω καὶ τὸ καταγράφω διάφορα , οὕτωϲ καὶ τὸ ? iζω καὶ καθίζω , εὕδω καὶ καθεύδω , ἔπω ἐνέπω , ὅπου γε καὶ εἰϲ ἕν ἁπλοῦν μεταλαμβάνεται . τὸ δὲ ὑπὲρ τῶν τοιούτων αὐτάρκωϲ ἐν ἑτέροιϲ ἡμῖν εἴρηται .
Lemmas: ἐγώ δέ ὑπολαμβάνω καί ὅτι ἐν παρολκή ὁ πρόθεσις εἰμί κατά ὁ πολύς , καί ὡς οὐ γάρ ὡς ὁ γράφω καί ὁ καταγράφω διάφορος , οὕτως καί ὁ ? iζω καί καθίζω , εὕδω καί καθεύδω , ἔπω ἐνέπω , ὅπου γε καί εἰς εἷς ἁπλόος μεταλαμβάνω . ὁ δέ ὑπέρ ὁ τοιοῦτος αὔταρκος ἐν ἕτερος ἐγώ λέγω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.45
Καὶ ἔϲτι καὶ ἀπὸ τῶν μετοχῶν ὁ λόγοϲ πάνυ ἀκριβέϲτατοϲ . εἰ δέδοται ὅτι καταγράφων ἕν ἐϲτι , καθὸ κατ’εὐθεῖαν ἡ πτῶϲιϲ , καθὸ ἡ παράθεϲιϲ τοῦ ἄρθρου πρὸ τῆϲ προθέϲεωϲ , δίδοτι ὅτι καὶ τὸ κατα γράφω ἕν ἐϲτιν · ἐν γὰρ τῷ αὐτῷ ϲχήματι καταγίνεται μετοχὴ καὶ ῥῆμα . ( διὰ τοῦτο τὸ ἀνατλάϲ μετοχή , ϲυνυπάρχοντοϲ τοῦ ἀνέτλην , οὐ μὴν τὸ πολύτλαϲ · ἰδίαν γὰρ ϲχέϲιν ἀναδεξαμένη ἡ μετοχὴ καὶ μὴ μετέχουϲα τῆϲ τοῦ ῥήματοϲ ϲχέϲεωϲ ἀπένευϲε τὸ καὶ εἶναι μετοχή . τὸν τοιοῦτον λόγον ἐντελῶϲ ἐξεθέμην ἐν τῷ περὶ μετοχῶν . )
Lemmas: καί εἰμί καί ἀπό ὁ μετοχή ὁ λόγος πάνυ ἀκριβής . εἰ δίδωμι ὅτι καταγράφω εἷς εἰμί , καθό κατ’ευθειος ὁ πτῶσις , καθό ὁ παράθεσις ὁ ἄρθρον πρό ὁ πρόθεσις , δίδωμι ὅτι καί ὁ κατά γράφω εἷς εἰμί · ἐν γάρ ὁ αὐτός σχῆμα καταγίγνομαι μετοχή καί ῥῆμα . ( διά οὗτος ὁ ἀνατλῆναι μετοχή , συνυπάρχω ὁ ἀνατλῆναι , οὐ μήν ὁ πολύτλας · ἴδιος γάρ σχέσις ἀναδέχομαι ὁ μετοχή καί μή μετέχω ὁ ὁ ῥῆμα σχέσις ἀπονεύω ὁ καί εἰμί μετοχή . ὁ τοιοῦτος λόγος ἐντελής ἐκτίθημι ἐν ὁ περί μετοχή . )
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.46
Ἔϲτιν καὶ τοῦτο προϲθεῖναι . εἶπερ αἱ εὐθεῖαι ϲυμφερόμεναι τοῖϲ ῥήμαϲι κατὰ τὸ αὐτὸ πρόϲωπον οὐ παραδέχονται καὶ προθέϲεωϲ πάράθεϲιν , ϲύνθεϲιν δὲ διὰ τὴν τοῦ ῥήματοϲ ϲύνοδον , πῶϲ οὐ βίαιον τὸ αἴτιον τοῦ μὴ ϲυνεῖναι τὴν παράθεϲιν τῶν προθέϲεων αὐτὸ ἐπιδέξαϲθαπι τὴν παράθεϲιν ; πάλιν γὰρ οὐδ’ ἡ κλητικὴ παράθεϲιν ἐπιδέχεται διὰ τὴν τοῦ ῥήματοϲ ϲύνοδον , οἶ γε μὴν ὑπόλοιποι τρεῖϲ πτώϲειϲ , καθὸ ἐξέφυγον τὴν τοῦ ῥήματοϲ ϲύνοδον . ἐδείξαμεν γὰρ ἐν τοῖϲ προειρημένοιϲ ὡϲ ἐν διαφόροιϲ προϲώποιϲ τὰ ῥήματα νοεῖται , ἡνίκα φαμὲν κατὰ Ἀλριϲτάρχου λέγει .
Lemmas: εἰμί καί οὗτος προστίθημι . εἴπερ ὁ εὐθεῖα συμφέρω ὁ ῥῆμα κατά ὁ αὐτός πρόσωπον οὐ παραδέχομαι καί πρόθεσις παράθεσις , σύνθεσις δέ διά ὁ ὁ ῥῆμα σύνοδος , πῶς οὐ βίαιος ὁ αἴτιος ὁ μή σύνειμι ὁ παράθεσις ὁ πρόθεσις αὐτός ἐπιδέχομαι ὁ παράθεσις ; πάλιν γάρ οὐδέ ὁ κλητικός παράθεσις ἐπιδέχομαι διά ὁ ὁ ῥῆμα σύνοδος , ὁ γε μήν ὑπόλοιπος τρεῖς πτῶσις , καθό ἐκφεύγω ὁ ὁ ῥῆμα σύνοδος . δείκνυμι γάρ ἐν ὁ προλέγω ὡς ἐν διάφορος πρόσωπον ὁ ῥῆμα νοέω , ἡνίκα φημί κατά Ἀλριστάρχου λέγω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.47
ϲτιν καὶ ὁ ἀπὸ τοῦ τόνου λόγοϲ ϲυνάγων τὴν ἐγγενομένην ϲύνθεϲιν . τὸ μὲν γὰρ τὰϲ αὐτὰϲ τάϲειϲ φυλάττεϲθαι διόν ἐϲτι καὶ παραθέϲεωϲ καὶ ϲυνθέϲεωϲ · παρὰ τοῦ ϲοφοῦ ἦλθεν , παρὰ τὸν ϲοφὸν ἐγένετο · ἀλλὰ μὴν καὶ ἐν ϲυνθέϲει μονὴ τοῦ τόνου γίνεται , περικλυτόϲ , Παναχαιόϲ , ἀντεραϲτήϲ . τό γε μὴν ἀναβιβάζειν τὸν τόνον διόν ἐϲτιν ϲυνθέϲεωϲ . οὐχὶ οὖνἐν τῷ καθῆψα , ἐν τῷ προεῖχον μᾶλλον ϲύνθεϲιϲ ἢ παράθεϲιϲ , καὶ γὰρ ἀμφότερα δύναται εἶναι · ἔν γε μὴν τοῖϲ ἀναβιβαζομένοιϲ τὸ ἐξαίρετον τῆϲ ϲυνθέϲεώϲ ἐϲτιν . ἀνεβιβάϲθη τὸ κάθηται καὶ τὸ κατάκειται , τὸ ϲύνειμι , τὸ ϲύμφημι , τὸ ϲύνοιδα , κάτεχ’ οὐρανόν { ν 269 } , Νέϲτωρ δ’ αὖ τότ’ ἔφιζε { γ 411 } , ἔνεϲαν ϲτονόεντεϲ ὀϊϲτοί { φ 12 . 60 } , ξύνιϲαν μεγάλῳ ἀλαλητῷ { Ξ 393 } , ἄλλα πλεῖϲτα , ὑπὲρ ὧν τὰϲ αἰτίαϲ ἐκθηϲόμεθα · ὥϲ γε κεὶ ἐπὶ τῶν ὀνομάτων φαμέν τινα ϲυντιθέμενα ἀναβιβάζειν τὸν τόνον καί τινα τὴν ταυτότητα τοῦ τόνοο τηρεῖν .
Lemmas: εἰμί καί ὁ ἀπό ὁ τόνος λόγος συνάγω ὁ ἐγγίγνομαι σύνθεσις . ὁ μέν γάρ ὁ αὐτός τάσις φυλάσσω δῖος εἰμί καί παράθεσις καί σύνθεσις · παρά ὁ σοφός ἔρχομαι , παρά ὁ σοφός γίγνομαι · ἀλλά μήν καί ἐν σύνθεσις μονή ὁ τόνος γίγνομαι , περικλυτός , Παναχαιός , ἀντεραστής . ὁ γε μήν ἀναβιβάζω ὁ τόνος δῖος εἰμί σύνθεσις . οὐ σαλπάρω ὁ καθάπτω , ἐν ὁ προέχω μάλα σύνθεσις ἤ παράθεσις , καί γάρ ἀμφότερος δύναμαι εἰμί · ἐν γε μήν ὁ ἀναβιβάζω ὁ ἐξαιρετός ὁ σύνθεσις εἰμί . ἀναβιβάζω ὁ κάθημαι καί ὁ κατάκειμαι , ὁ σύνειμι , ὁ σύμφημι , ὁ σύνοιδα , κατέχω οὐρανός { ν 269 } , Νέστωρ δέ αὖ τότε ἐφίζω { γ 411 } , ἐνέζομαι στονόεις ὀϊστός { φ 12 . 60 } , συνέρχομαι μέγας ἀλαλητός { Ξ 393 } , ἄλλος πολύς , ὑπέρ ὅς ὁ αἰτία ἐκτίθημι · ὡς γε κύ ἐπί ὁ ὄνομα φημί τις συντίθημι ἀναβιβάζω ὁ τόνος καί τις ὁ ταυτότης ὁ τόνος τηρέω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.48
Τὸ δὲ μεῖζον , ὅλη ἡ προϲτακτικὴ ἔγκλιϲιϲ κατὰ τὴν τῶν ἐνεργητικῶν ῥημάτων προφορὰν οὖϲα διϲύλλαβοϲ ἀναβιβάζει τὸν τόνον , κάτελθε , κατάλαβε , περίγραφε , καὶ οὐδὲ κατ’ ὀλίγον διϲτάξαι ἔϲτιν περὶ τῆϲ ϲυνθέϲεωϲ . καὶ εἰ ὁμολόγωϲ τὰ τοιαῦτα ϲύνθετα , πῶϲ οὐκ ἆν δοθείη καὶ τὰ τῆϲ ὁριϲτικῆϲ ἐγκλίϲεωϲ ϲύνθετα μία γὰρ ἡ διάθεϲιϲ καὶ μία ϲυνδρομὴ τῆϲ προθέϲεωϲ καὶ μία ϲχέϲιϲ ἡ κατὰ τοῦ ῥήματοϲ .
Lemmas: ὁ δέ μέγας , ὅλος ὁ προστακτικός ἔγκλισις κατά ὁ ὁ ἐνεργητικός ῥῆμα προφορά εἰμί δισύλλαβος ἀναβιβάζω ὁ τόνος , κατέρχομαι , καταλαμβάνω , περιγράφω , καί οὐδέ κατά ὀλίγος διστάζω εἰμί περί ὁ σύνθεσις . καί εἰ ὁμόλογος ὁ τοιοῦτος σύνθετος , πῶς οὐ ἄν δίδωμι καί ὁ ὁ ὁριστικός ἔγκλισις σύνθετος εἷς γάρ ὁ διάθεσις καί εἷς συνδρομή ὁ πρόθεσις καί εἷς σχέσις ὁ κατά ὁ ῥῆμα .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.49
Ἰδοὺ δὴ καὶ ἡ ὑποτακτικὴ ἔγκλιϲιϲ ἐπιδέχεται τοὺϲ ἐπιζευκτικοὺϲ ϲυνδέϲμουϲ πρὸ τῶν προθέϲεων , ἐὰν καταλάβω , ἐὰν καταγράφω · ὅπερ οὐκ ἆν παρείπετο , τῶν προθέϲεων ἀεὶ τὸν ἀρκτικὸν τόπον ἐπεχουϲῶν . ϲαφὲϲ κἀκ τῶν λοιπῶν ἐγκλίϲεων , αἳ πρὸ τῶν προθέϲεων τὰ προϲγινόμενα αὐταῖϲ ἐπιρρήματα ἔξωθεν προϲλαμβάνουϲιν , εἴθε καταλάβοιμι , ἄγε κατάλαβε . Καὶ τοϲαῦτα ἆν εἶη περὶ τοῦ ἡνῶϲθαι τὰϲ προθέϲειϲ τοῖϲ ῥήμαϲιν .
Lemmas: ἰδού δή καί ὁ ὑποτακτικός ἔγκλισις ἐπιδέχομαι ὁ ἐπιζευκτικός σύνδεσμος πρό ὁ πρόθεσις , ἐάν καταλαμβάνω , ἐάν καταγράφω · ὅς οὐ ἄν παρέπομαι , ὁ πρόθεσις ἀεί ὁ ἀρκτικός τόπος ἐπέχω . σαφής ἐκ ὁ λοιπός ἔγκλισις , ὅς πρό ὁ πρόθεσις ὁ προσγίγνομαι αὐτός ἐπίρρημα ἔξωθεν προσλαμβάνω , εἴθε καταλαμβάνω , ἄγε καταλαμβάνω . καί τοσοῦτος ἄν εἰμί περί ὁ ἑνόω ὁ πρόθεσις ὁ ῥῆμα .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.50
Πρόδηλον ὡϲ καὶ αἱ ϲυνοῦϲαι μετοχαὶ μεταλαμβανόμεναι ἀπὸ τῶν ῥημάτων ϲχέϲιν τὴν αὐτὴν ἀναδέχονται , ὡϲ ἔχει ἡ παραϲτάϲ πρὸϲ τὸ παρέϲτη , περιφύϲ περιέφυν . οὕτωϲ γὰρ καὶ τὸ παραφέροντοϲ πάλιν ϲυνυπάρχοντοϲ τοῦ παραφέρω καταϲτήϲεται εἰϲ ἕν μέροϲ λόγου · εἰ μέντοι εἶη παρὰ τὸ φέρω , ἀφ’ οὖ φέρων καὶ φέροντοϲ , καθὼϲ προείπομεν , δύο μέρη λόγου γενήϲεται τὸ παρὰ φέροντοϲ , τοῦ ἄρθρου τιθεμένου μεταξὺ τῆϲ μετοχῆϲ καὶ τῆϲ προθέϲεωϲ .
Lemmas: πρόδηλος ὡς καί ὁ σύνειμι μετοχή μεταλαμβάνω ἀπό ὁ ῥῆμα σχέσις ὁ αὐτός ἀναδέχομαι , ὡς ἔχω ὁ παρίστημι πρός ὁ παρίστημι , περιφύω περιφύομαι . οὕτως γάρ καί ὁ παραφέρω πάλιν συνυπάρχω ὁ παραφέρω καθίστημι εἰς εἷς μέρος λόγος · εἰ μέντοι εἰμί παρά ὁ φέρω , ἀπό ὅς φέρω καί φέρω , καθώς προλέγω , δύο μέρος λόγος γίγνομαι ὁ παρά φέρω , ὁ ἄρθρον τίθημι μεταξύ ὁ μετοχή καί ὁ πρόθεσις .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.51
εἴπομεν ἐν τῷ περὶ μετοχῶν ὡϲ ἀληθέϲ ἐϲτι μᾶλλον καλεῖν τὰ ϲχήματα αὐτῶν παραϲύνθετα ἤπερ ϲύνθετα , καθὸ πᾶν μέροϲ λόγου ϲυντεθὲν καὶ εἰϲ ἕτερον ϲχῆμα μεταπεϲὸν ἔχει τὸ μεταπεπτωκὸϲ οὐκέτι ϲύνθετον , παραϲύνθετον δέ . ( ἔνθεν οὖν καὶ αἱ τάϲειϲ τῶν τε ἁπλῶν καὶ δοκούντων ϲυνθέτων εἶναι τὸν αὐτὸν ἐπέχουϲι τόνον , ἐπεὶ τὰ ἁπλᾶ καὶ παραϲύνθετα μιᾶϲ ἔχεται ἀναλογίαϲ , ὡϲ δείκνυται ἐν τῷ περὶ ϲχημάτων . ϲύνθετον γοῦν φαμεν τὸ ἐξ ὀξυτόνου εἰϲ βαρεῖαν τάϲιν μετεληλυθόϲ , ἐπὶ τῶν εἰϲ οϲ πάνϲοφοϲ , νεάοιδοϲ · παραϲύνθετον δὲ τὸ μὴ ἀνα - βιβάϲαν τὸν τόνον , καθὸ οὐδὲ ϲυνετέθειτο , ϲυνθέτῳ δὲ ῥήματι παρέκειτο , τῷ ἐπακούω τὸ ἀγορῆϲ ἐπακουὸν ἐόντα { Hesiod . O.et D . 29 } , τῷ λυραοιδῶ τὸ λυραοιδόϲ , μεϲῳδῶ μεϲψδόϲ , τῶν ϲεϲημειωμένων τὸ νῦν ὑποϲτελλομένων · οὐ γὰρ δή γε προηγουμένωϲ ὑπὲρ τῆϲ τούτων ἀναλογίαϲ προειλόμεθα διολαβεῖν . ) —
Lemmas: λέγω ἐν ὁ περί μετοχή ὡς ἀληθής εἰμί μάλα καλέω ὁ σχῆμα αὐτός παρασύνθετος ἤ σύνθετος , καθό πᾶς μέρος λόγος συντίθημι καί εἰς ἕτερος σχῆμα μεταπίπτω ἔχω ὁ μεταπίπτω οὐκέτι σύνθετος , παρασύνθετος δέ . ( ἔνθεν οὖν καί ὁ τάσις ὁ τε ἁπλόος καί δοκέω σύνθετος εἰμί ὁ αὐτός ἐπέχω τόνος , ἐπεί ὁ ἁπλόος καί παρασύνθετος εἷς ἔχω ἀναλογία , ὡς δείκνυμι ἐν ὁ περί σχῆμα . σύνθετος γοῦν φημί ὁ ἐκ ὀξύτονος εἰς βαρύς τάσις μετέρχομαι , ἐπί ὁ εἰς ος πάνσοφος , νεαοιδός · παρασύνθετος δέ ὁ μή ἀνα - βιβάς ὁ τόνος , καθό οὐδέ συντίθημι , σύνθετος δέ ῥῆμα παράκειμαι , ὁ ἐπακούω ὁ ἀγορά ἐπακουός εἰμί { Hesiod . O.et D . 29 } , ὁ λυραοιδός ὁ λυραοιδός , μεσῳδός μεσψδός , ὁ σημειόω ὁ νῦν ὑποστέλλω · οὐ γάρ δή γε προηγέομαι ὑπέρ ὁ οὗτος ἀναλογία προαιρέω διαλαμβάνω . ) —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.52
Ὁμόλογον δ’ ὅτι καὶ τὸ ἐξόν καὶ τὸ παρόν ϲχέϲιν τῶν προειρημένων μετοχῶν ἀναδέδεκται , παρακείμενα τῷ ἔξεϲτι καὶ τῷ πάρεϲτιν · ἅπερ ἐϲτὶν ἐν οὐδετέρᾳ καταλήξει δεόντωϲ , ἐπεὶ καὶ ἡ ἐξ αὐτῶν ϲύνταξιϲ ἐπὶτὰ ἀπαρέμφατα φέρεται ἐκ ϲυντάξεωϲ ῥηματικῆϲ τῆϲ πρὸϲ τὰ ἀπαρέμφατα , πάρεϲτι φιλολογεῖν παρὸν φιλολογεῖν , ἔξεϲτι καθεύδειν ἐξὸν καθεύδειν .
Lemmas: ὁμόλογος δέ ὅτι καί ὁ ἔξεστι καί ὁ πάρειμι σχέσις ὁ προλέγω μετοχή ἀναδέχομαι , παράκειμαι ὁ ἔξεστι καί ὁ πάρειμι · ὅς εἰμί ἐν οὐδέτερος κατάληξις δεόντως , ἐπεί καί ὁ ἐκ αὐτός σύνταξις πίσσα ἀπαρέμφατος φέρω ἐκ σύνταξις ῥηματικός ὁ πρός ὁ ἀπαρέμφατος , πάρειμι φιλολογέω πάρειμι φιλολογέω , ἔξεστι καθεύδω ἔξεστι καθεύδω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.53
Ταῖϲ ἀτωνυμίαιϲ οὐδέποτε ἐν ϲυνθέϲει αἱ προθέϲειϲ ϲύνειϲι , κατὰ μέντοι τάϲιν τὴν ὀρθὴν ἐν ταῖϲ πλαγίαιϲ πτώϲεϲι , κατὰ ϲοῦ , περὶ ϲοῦ δι’ ὅτι δὲ μετ’ ὀρθῆϲ τάϲεωϲ , ἐν τοῖϲ προεκδοθεῖϲιν εἴρηται . ὁμολόγωϲ οὖν ταῖϲ κατὰ τὴν εὐθεῖαν οὐδ’ ὅλωϲ ϲυντετάξεται ἡ πρόθεϲιϲ οὕτε κατὰ παράθεϲιν οὔτε κατὰ ϲύνθεϲιν διὰ τὸ ἀνέφικτον τῆϲ ϲυνθέϲεωϲ . ἤδη μέντοι οὐκ ἐν ἀντωνυμικῇ ϲυντάξει τετόλμηται τὸ ἐπέκεινα ( καὶ ἔτι ἐν ἐπιρρηματικῇ τὸ ἔπειτα κατὰ χρονικὴν ἔννοιαν , ἐφ’ οὗ καὶ τὰ τῆϲ μεταλήψεωϲ εἰϲ τὸ μεταλαμβανόμενον τῆϲ ἀντωνυμίαϲ μεταφράζεται , μετὰ ταῦτα ) .
Lemmas: ὁ ατωνυμιος οὐδέποτε ἐν σύνθεσις ὁ πρόθεσις σύνειμι , κατά μέντοι τάσις ὁ ὀρθός ἐν ὁ πλάγιος πτῶσις , κατά σύ , περί σύ διά ὅστις δέ μετά ὀρθός τάσις , ἐν ὁ προεκδίδωμι λέγω . ὁμόλογος οὖν ὁ κατά ὁ εὐθεῖα οὐδέ ὅλως συντάσσω ὁ πρόθεσις ἵημι κατά παράθεσις οὔτε κατά σύνθεσις διά ὁ ἀνέφικτος ὁ σύνθεσις . ἤδη μέντοι οὐ ἐν ἀντωνυμικός σύνταξις τολμάω ὁ ἐπέκεινα ( καί ἔτι ἐν ἐπιρρηματικός ὁ ἔπειτα κατά χρονικός ἔννοια , ἐπί ὅς καί ὁ ὁ μετάληψις εἰς ὁ μεταλαμβάνω ὁ ἀντωνυμία μεταφράζω , μετά οὗτος ) .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.54
Τοῖϲ γε μὴν ἄρθροιϲ οὐ ῥητοῖϲ οὖϲι κατ’ ἰδίαν , ἀλλ’ οὐδὲ ϲυντιθεμένοιϲ , ἀεὶ δὲ ἐν παραθέϲει οὖϲι τῶν πτωτικῶν κατὰ τὴν αὐτὴν ϲύντοξιν , τούτοιϲ αἱ προθέϲειϲ παράκεινται , τοῦ τοιούτου ἐν τοῖϲ προειρημένοιϲ ἠκριβωμένου .
Lemmas: ὁ γε μήν ἄρθρον οὐ ῥητός εἰμί κατά ἴδιος , ἀλλά οὐδέ συντίθημι , ἀεί δέ ἐν παράθεσις εἰμί ὁ πτωτικός κατά ὁ αὐτός σύντοξιν , οὗτος ὁ πρόθεσις παράκειμαι , ὁ τοιοῦτος ἐν ὁ προλέγω ἀκριβόω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.55
Ἐν αὐταῖϲ γε μὴν αἱ προθέϲειϲ καὶ ϲυντίθενται καὶ παρατίθενται . δεδομένου γὰρ τοῦ ὡϲ ἐν εὐθείᾳ ϲυντίθενται αἱ προθέϲειϲ , δοθήϲεται καὶ ἓν εἰναι τὸ παρακαταθήκη · καὶ δεδομένου τοῦ ὅτι ἐν ϲυνθέϲει ἁπάντοτε μετὰ τῶν ῥημάτων αἱ προθέϲειϲ , δοθείη ὅτι καὶ ἐν ϲυνθέϲεωϲ λόγῳ τὸ « έξυπανέϲτη » { B267 » } . καἔτι ἕν τὸ ἀναγινώϲκειν , ἓν καὶ τὸ ἀναγινώϲκοντα . καὶ δῆλον ὅτι , εἰ προϲγένοιτο ἑτέρα πρόθεϲιϲ τῷ τοιούτῳ ϲχήματι , οὐ ϲυνούϲηϲ ϲυντάξεωϲ τῆϲ κατὰ τὰ ῥήματα , ἡ μὲν προϲγεγονυῖα ἐν παραθέϲει εἰρήϲεται , ἡ δὲ ϲυνοῦϲα τῷ ῥήματι ἐν ϲυνθέϲει · ἀναγινώϲκω – ἀναγινώϲκοντα – παρὰ ἀναγινώϲκοντα , καὶ ἔτι μετὰ τοῦ ἄρθρου παρὰ τὸν ἀναγινώϲκοντα · εἰ δὲ οὕτω τιϲ φαίη παραναγινώϲκοντα , καὶ ὡϲ ἔξωθεν τὸ ἄρθρον προϲγενήϲετάι , τὸν παραναγινώϲκοντα .
Lemmas: ἐν αὐτός γε μήν ὁ πρόθεσις καί συντίθημι καί παρατίθημι . δίδωμι γάρ ὁ ὡς ἐν εὔθεια συντίθημι ὁ πρόθεσις , δίδωμι καί εἷς εἰμί ὁ παρακαταθήκη · καί δίδωμι ὁ ὅτι ἐν σύνθεσις ἀπάντοτε μετά ὁ ῥῆμα ὁ πρόθεσις , δίδωμι ὅτι καί ἐν σύνθεσις λόγος ὁ « έξυπανέστη » { B267 » } . κατέρχομαι εἷς ὁ ἀναγιγνώσκω , εἷς καί ὁ ἀναγιγνώσκω . καί δῆλος ὅτι , εἰ προσγίγνομαι ἕτερος πρόθεσις ὁ τοιοῦτος σχῆμα , οὐ σύνειμι σύνταξις ὁ κατά ὁ ῥῆμα , ὁ μέν προσγίγνομαι ἐν παράθεσις λέγω , ὁ δέ σύνειμι ὁ ῥῆμα ἐν σύνθεσις · ἀναγιγνώσκω – ἀναγιγνώσκω – παρά ἀναγιγνώσκω , καί ἔτι μετά ὁ ἄρθρον παρά ὁ ἀναγιγνώσκω · εἰ δέ οὕτως τις φημί παραναγιγνώσκω , καί ὡς ἔξωθεν ὁ ἄρθρον προσγίγνομαι , ὁ παραναγιγνώσκω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.56
ξῆϲ ῥητέον καὶ περὶ ϲυντάξεωϲ τῆϲ τῶν ἐπιρρημάτων , καὶ πρῶτόν γε περὶ τῶν ἐκ ϲυντάξεωϲ προθετικῆϲ πρόληψιν ἀναδεξαμένων oa~ aaεnω’ ὡϲ εἶη ἐπιρρήματα . Ἡρακλείδηϲ Γfrg.1 Cohn ] γοῦν ἐπιμερίζων τὰϲ Eῇiῇ οὐ δυναμέναϲ λέξειϲ ὀξεῖανἐπιδέξαϲθαι ἐν τῷ περὶ καθολικῆϲ προϲψδίαϲ , φηϲὶν ὡϲ ἀϲύϲτατον εἶη τὸ εἰϲό ἐπίρρημα ἐν ὀξείᾳ τάϲει καταγίνεϲθαι , καθὸ τὰ εἰϲ λήγοντα τῶν τοῦ λόγου μερῶν ἀπέϲτραπται τὴν ἐπὶ τέλουϲ ὀξεῖαν , ὑπεξαιρούμενοϲ τήν τε ἀπό πρόθεϲιν καὶ τὴν ὑπό , καθὸ τούτων ἕν ἰδίωμά ἐϲτιν ἡ ἐπὶ τέλουϲ ὀξεῖα . φαίνεται δ’ ὅτι καὶ ἡ τοῦ αὐτόϲ οὐδετέρα ἀντωνυμία εἰϲ λήξαϲα εἶχε τὴν τόνου ὑποπαραίτηϲιν , καθὸ ϲυνετονοῦτο τῇ ἀρϲενικῇ τάϲει · οὐ δὴ οὖν τιϲ ἀφορμὴ περὶ τῆϲ ἐγγινομένηϲ ὀξείαϲ ἐν τῷ εἰϲό . οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνο πιθανὸν οἰητέον , ὡϲ παρὰ τὸ ἕωϲ ἐπίρρημα ἐϲχημάτιϲται ἁπάντων τῶν παρεπομένων ἐν ὑπερβατῷ γενομένων · ὁ γὰρ χρόνοϲ ὁ ἐπὶ τοῦ τέλουϲ μετῄει ἐπὶ τὸ ἄρχον , καὶ τὸ ἐπὶ τέλουϲ ϲ ἐν μεϲότητι παρελαμβάνετο , καὶ ἡ ἐν ἀρχῇ ὀξεῖα μετὰ τοῦ ϲυνόντοϲ πνεύματοϲ μετετίθετο ἐπὶ τὸ τέλοϲ . —
Lemmas: ξέω λέγω καί περί σύνταξις ὁ ὁ ἐπίρρημα , καί πρῶτος γε περί ὁ ἐκ σύνταξις προθετικός πρόληψις ἀναδέχομαι oa~ ὕω ὡς εἰμί ἐπίρρημα . Ἡρακλείδης Γfrg.1 Cohn ] γοῦν ἐπιμερίζω ὁ ὅς οὐ δύναμαι λέξις οξειανεπιδεχομαι ἐν ὁ περί καθολικός προσψδίας , φημί ὡς ἀσύστατος εἰμί ὁ εἰσὸ ἐπίρρημα ἐν ὀξύς τάσις καταγίγνομαι , καθό ὁ εἰς λήγω ὁ ὁ λόγος μέρος ἀποστρέφω ὁ ἐπί τέλος ὀξύς , ὑπεξαιρέω ὁ τε ἀπό πρόθεσις καί ὁ ὑπό , καθό οὗτος εἷς ἰδίωμα εἰμί ὁ ἐπί τέλος ὀξύς . φαίνω δέ ὅτι καί ὁ ὁ αὐτός οὐδέτερος ἀντωνυμία εἰς λήγω ἔχω ὁ τόνος ὑποπαραίτησις , καθό συντονόω ὁ ἀρσενικός τάσις · οὐ δή οὖν τις ἀφορμή περί ὁ ἐγγίγνομαι ὀξύς ἐν ὁ εἰσὸ . οὐδέ γάρ ἐκεῖνος πιθανός οἴομαι , ὡς παρά ὁ ἕως ἐπίρρημα σχηματίζω ἅπας ὁ παρέπομαι ἐν ὑπερβατόν γίγνομαι · ὁ γάρ χρόνος ὁ ἐπί ὁ τέλος μετέρχομαι ἐπί ὁ ἄρχω , καί ὁ ἐπί τέλος σ̅ ἐν μεσότης παραλαμβάνω , καί ὁ ἐν ἀρχή ὀξύς μετά ὁ σύνειμι πνεῦμα μετατίθημι ἐπί ὁ τέλος . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.57
Ἄμεινον ἐκδέξαϲθαι ὡϲ ἐκ παραθέϲεωϲ προθετικῆϲ καὶ ἀρθρικῆϲ ϲυντάξεωϲ παρυφίϲτατο χρονικὴ ϲύνταξιϲ , τῶν λέξεων κατὰ τὴν ϲυνοῦϲαν παράθεϲιν τὰ παρεπόμενα αὑταῖϲ ἀναδεξαμένων.ἐνεκλίνετοι γὰρ ἡ πρόθεϲιϲ ἐξ ὀξείαϲ τάϲεωϲ εἰϲ παράθεϲιν παραλαμβανομένη , ὅπερ παρεπόμενόν ἐϲτιν πάϲῃ προθέϲει · μόριόν τε τὸ ο ὠξύνετο μετὰ τοῦ ϲυνόντοϲ πνεύματοϲ , ὃ παρεπόμενον ἦν πάϲῃ λέξειοὐκ ἐχούϲῃ παρ’ αὺτῇ τέραν λέξιν . τοῦτο δέ φημι , ἐπεὶ πᾶϲαι αἱ ὀξύτονοι κφοραὶ ἐν παραΘέϲει οὖϲι ἑτέρων λέξεων εἰϲ βαρεῖαν μετατίθενται , ὡϲ ἐν τῷ εἴ μὴ μητρυιὴ { ε 389 } καὶ τοῖϲ ὁμοίοιϲ .
Lemmas: ἀγαθός ἐκδέχομαι ὡς ἐκ παράθεσις προθετικός καί ἀρθρικός σύνταξις παρυφίστημι χρονικός σύνταξις , ὁ λέξις κατά ὁ σύνειμι παράθεσις ὁ παρέπομαι ἑαυτοῦ ἀναδείκνυμι γάρ ὁ πρόθεσις ἐκ ὀξύς τάσις εἰς παράθεσις παραλαμβάνω , ὅς παρέπομαι εἰμί πᾶς πρόθεσις · μόριον τε ὁ ο̅ ὀξύνω μετά ὁ σύνειμι πνεῦμα , ὅς παρέπομαι εἰμί πᾶς λεξειου ἔχω παρά ἑαυτοῦ τέρα λέξις . οὗτος δέ φημί , ἐπεί πᾶς ὁ ὀξύτονος κφορω ἐν παράθεσις εἰμί ἕτερος λέξις εἰς βαρύς μετατίθημι , ὡς ἐν ὁ εἰ μή μητρυιά { ε 389 } καί ὁ ὅμοιος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.58
Οὅτωϲ ἔχει καὶ τὸ ἐξ oὗ , ἐν ᾦ , ἀφ’ οὖ , καθότι ἔϲτιν ἐπινοῆϲαι καὶ ἐν ὀνόμαϲι τὸ τοιοῦτον παρεπόμενον , ἐν οἴκῳ , ἐκ Λέϲβου , εἰϲ οἶκον · ἔννοια γὰρ τοπικὴ ἡ ἐκ τούτων μία , ἰϲοδυναμοῦϲα ἐπιρρῇ ματικῇ παραγωγῇ , λέγω τῇ Λεϲβόθεν , οἴκαδε,οἶκοθι . ( παρεϲτήϲαμεν δὲ καὶ ἀλλαχόθι ὡϲ τὸ οἶκον δέ , Οὔλυμπον δέ , τὰ τούτοιϲ ὅμοια , δύο μέρη λόγου καθεϲτῶτα εἰϲ ϲύνταξιν μίαν ἐπιρρήματοϲ παραλαμβάνεται , καὶ ἐκεῖνο προϲδιαϲαφήϲαντεϲ , ὡϲ εἰ προθέϲειϲ ἀντὶ ϲυνδέϲμων παραλαμβάνονται , οὐ βίαιον καὶ τὸ ϲύνδεϲμον ἀντὶ προθέϲεων ἀνθυπάγεϲθαι . )
Lemmas: Οὔτως ἔχω καί ὁ ἐκ ὅς , ἐν ὅς , ἀπό ὅς , καθότι εἰμί ἐπινοέω καί ἐν ὄνομα ὁ τοιοῦτος παρέπομαι , ἐν οἶκος , ἐκ Λέσβος , εἰς οἶκος · ἔννοια γάρ τοπικός ὁ ἐκ οὗτος εἷς , ἰσοδυναμέω ἐπιρρέω ματικῇ παραγωγή , λέγω ὁ Λέσβος , οἴκαδε,οἶκοθι . ( παρίστημι δέ καί ἀλλαχόθι ὡς ὁ οἶκος δέ , Ὄλυμπος δέ , ὁ οὗτος ὅμοιος , δύο μέρος λόγος καθίστημι εἰς σύνταξις εἷς ἐπίρρημα παραλαμβάνω , καί ἐκεῖνος προσδιασαφέω , ὡς εἰ πρόθεσις ἀντί σύνδεσμος παραλαμβάνω , οὐ βίαιος καί ὁ σύνδεσμος ἀντί πρόθεσις ἀνθυπάγω . )
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.59
Ἀλλ’ ἐκεῖνό γέ τιϲ ἐπιζητήϲει , πῶϲ ταῦτα τοπικῆϲ ἐννοίαϲ ἐϲτὶ παρεμφατικά , χρονικῆϲ δὲ τὰ ἐκ τῆϲ ἀρθρικῆϲ ϲυντάξεωϲ , ἔχοντοϲ καὶ τοῦ τοιούτου λόγον , ὡϲ ἀναγκαίωϲ μὲν τὸ ἐν οἶκῳ καὶ ἐξ οἶκου τοπικὴν ϲχέϲιν ϲημαίνει , ἐπεὶ καὶ αὐτὰ πολὺ πρότερον τόπον ἐϲήμαινεν · τά γε μὴν ἄρθρα οὐδὲν τοιοῦτον ϲημαίνοντα ἢ μόνον ἀναφορικὴν ἔννοιαν , ἥτιϲ χρονικὴν ἔμφαϲιν παρίϲτηϲιν , εἴγε τὸ ἀναφέρειν χρόνου ὑπόμνηϲίϲ ἐϲτιν ἐν ὦ προεγεγόνει τὸ ἀναφερόμενον , ἀκολούθωϲ κατὰ τὴν προειρημένην ϲύνταξιν χρονικῆϲ παρεμφάϲεωϲ γενήϲεται παρεμφατικά .
Lemmas: ἀλλά ἐκεῖνος γε τις ἐπιζητέω , πῶς οὗτος τοπικός ἔννοια εἰμί παρεμφατικός , χρονικός δέ ὁ ἐκ ὁ ἀρθρικός σύνταξις , ἔχω καί ὁ τοιοῦτος λόγος , ὡς ἀναγκαῖος μέν ὁ ἐν οἶκος καί ἐκ οἶκος τοπικός σχέσις σημαίνω , ἐπεί καί αὐτός πολύς πρότερος τόπος σημαίνω · ὁ γε μήν ἄρθρον οὐδείς τοιοῦτος σημαίνω ἤ μόνος ἀναφορικός ἔννοια , ὅστις χρονικός ἔμφασις παρίστημι , εἰ ὁ ἀναφέρω χρόνος ὑπόμνησις εἰμί ἐν ὅς προγίγνομαι ὁ ἀναφέρω , ἀκόλουθος κατά ὁ προλέγω σύνταξις χρονικός παρέμφασις γίγνομαι παρεμφατικός .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.60
οὐκ ἐπεὶ δὲ ἐκ παραθέϲεώϲ φαμεν τὰ τοιαῦτα μόρια ϲυνίϲταϲθαι , πάντωϲ καὶ κατὰ τὸν μεριϲμὸν τῶν μερῶν τοῦ λόγου τῆϲ ϲυντόξεωϲ ἀποϲτήϲεται , καθάπερ γε καὶ τὰ ἄλλα μέρη τοῦ λόγου οὐ ϲυντάξεωϲ ἀποϲτήϲεται τῷ παραλόγῳ τῶν εἰρημένων φωνῶν . δύο μέρη λόγου ἐϲτίν , τῇ μέντοι ἐξ ἑκατέρου ϲυνόδῳ ἕν τι παρυφίϲταται . δι’ ὃ καὶ ὡϲ ἡνωμένα αὐτὰ παρεδεξάμεθα , λέγω τὸ εἰϲ ὅ , ἐν ῷ καὶ ἐξ οὗ καὶ ἔτι ἐπὶ τῶν προειρημένων ἐπιρρηματικῶν , οἶκον δέ , ἀγρὸν δέ .
Lemmas: οὐ ἐπεί δέ ἐκ παράθεσις φημί ὁ τοιοῦτος μόριον συνίστημι , πάντως καί κατά ὁ μερισμός ὁ μέρος ὁ λόγος ὁ συντοξις ἀφίστημι , καθά γε καί ὁ ἄλλος μέρος ὁ λόγος οὐ σύνταξις ἀφίστημι ὁ παράλογος ὁ λέγω φωνή . δύο μέρος λόγος εἰμί , ὁ μέντοι ἐκ ἑκάτερος σύνοδος εἷς τις παρυφίστημι . διά ὅς καί ὡς ἑνόω αὐτός παραδέχομαι , λέγω ὁ εἰς ὅς , ἐν ὅς καί ἐκ ὅς καί ἔτι ἐπί ὁ προλέγω ἐπιρρηματικός , οἶκος δέ , ἀγρός δέ .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.61
Παραθήϲομαι κα τὸ πρὸϲ τοῦ Ἡρακλείδου { frg . 2 Cohn } εἰρημένον , ὡϲ καὶ τὸ ἐπεί χρονικὸν ἐπίρρημα ἐκ τῆϲ προειρημένηϲ ϲυντάξεωϲ ἐγένετο . ἐκ τοπικοῦ γὰρ ἐπιρρήματοϲ τοῦ οὗ , φηϲίν , ἀπετελεῖτο Δωρικὴ μετάληψιϲ ἡ εἷ , ὁμοίωϲ τῷ ποῦ καὶ πεῖ , αὐτοῦ - αὐτεῖ , ῷ ϲυνει πρόθεϲιϲ ἡ ἐπί , ἡ νῦν ἰϲοδυναμοθϲα τῇ ἀπό , καθὸ καὶ ἐν ἑτέροιϲ ἡ ἀπό ἀντὶ τῆϲ ἐπί τὸ γὰρ « ἀπομηνίϲαϲ » [ H 230 ἐϲτὶν ἐν ἴϲῳ τῷ ἐπιμηνίϲαϲ . εἰϲ δὲ τππν τοῦ ἀνδρὸϲ ϲυνηγορίαν καὶ τὰ τθϲ ϲυναλιφῆϲ οὐκ ἐμποδιεῖ τὸν λόγον · ἀπειράκιϲ γὰρ τὰ Δωρικὰ διὰ ψιλῶν τὰϲ ϲυναλιφὰϲ ποιεῖται , κὼ τοξόταϲ Ἡρακλέηϲ · κάλλιϲτ’ ὑπαυλέν · κἀ μεγαϲθενὴϲ Ἀϲαναία · Μελάμποδά τ’ Ἀρπόλυκόν τε · ἄρχοιμεν γὰρ κξθραϲίων { Alemanis , apud Bergkium4 fr . adesp.34-37 AB 697 } . —
Lemmas: παρατίθημι ἄν ὁ πρός ὁ Ἡρακλείδης { frg . 2 Cohn } λέγω , ὡς καί ὁ ἐπεί χρονικός ἐπίρρημα ἐκ ὁ προλέγω σύνταξις γίγνομαι . ἐκ τοπικός γάρ ἐπίρρημα ὁ ὅς , φημί , ἀποτελέω Δωρικός μετάληψις ὁ εἰ , ὅμοιος ὁ ποῦ καί πεῖ , αὐτός - αὐτεῖ , ὅς συνέρχομαι πρόθεσις ὁ ἐπί , ὁ νῦν ἰσοδυναμοθσα ὁ ἀπό , καθό καί ἐν ἕτερος ὁ ἀπό ἀντί ὁ ἐπί ὁ γάρ « ἀπομηνίω » [ H 230 εἰμί ἐν ἴσος ὁ ἐπιμηνίω . εἰς δέ τππν ὁ ἀνήρ συνηγορία καί ὁ τθς συναλιφή οὐ ἐμποδίζω ὁ λόγος · ἀπειράκις γάρ ὁ Δωρικός διά ψιλός ὁ συναλιφή ποιέω , ὁ τοξότης Ἡρακλέης · καλός ὑπαύλω · κἀς μεγασθενής Ἀσαναία · Μελαμπόδης τε Ἁρπόλυκος τε · ἄρχω γάρ κξθρασίων { Alemanis , apud Bergkium4 fr . adesp.34-37 AB 697 } . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.62
Φαίνεται δὲ ὅτι καὶ εἰ δοίη τιϲ τὴν ἐναλλαγὴν τῆϲ προθέϲεωϲ καὶ τὴν ϲυναλιφήν , καθὸ ϲυνηγορήϲαμεν , μάχεται τὰ τῆϲ τόϲεωϲ · τοῖϲ γὰρ κοινοῖϲ ϲυμπεριϲπᾶται καὶ τὰ εἰϲ ει λήγοντα ἐπιρρήματα , τῷ ποῦ τὸ πεῖ , τῷ αὐτοῦ τὸ αὐτεῖ , ὅπερ οὐ παρείπετο τῷ ἐπε . ἀλλὰ καὶ τὸ ϲημαινόμενον · τὰ γὰρ μεταπίπτοντα παρὰ ταῖϲ διέκτοιϲ τῆϲ φωῆῆϲ ἀμοιβὴν ϲημαίνει , οὐ τοῦ δηλουμένου . οὐ δὴ οὖν τὸ ἐπεί τόπον παρεμ φαίνει , ὦϲπερ ἔχει τὸ « εἷ ἷὰ τῶν χοιραγχᾶν { Sophron . mim . 86 Atr . , 98 Kaibel } . δι’ δ καὶ παραδεξαίμεθα ἂν ἐκεῖνο , ὡϲ καὶ ἐπ’ ἄλλων ϲυνδέϲμων παρεπόμενόν ἐϲτι , τὸ ϲυνωνυμεῖν ϲυνδέϲμουϲ ἐπιρρήμαϲιν καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου ϲχήματοϲ . ϲύνδεϲμόϲ ἐϲτιν τὸ ὄφρα ὄφρα πεποίθῃϲ { Α 524 . ν 344 } , ἀλλὰ καὶ χρονικὸν ἐπίρρημα , ὄφρα μὲν ἠὼϲ ἦν { Θ 66 . ι 56 } . ὁ δὲ αὐτὸϲ λόγοϲ καὶ ἐπὶ τοῦ ὅπωϲ καὶ ἐπὶ τοῦ ἵνα πρὸϲ τοπικὸν ἐπίρρημα .
Lemmas: φαίνω δέ ὅτι καί εἰ δίδωμι τις ὁ ἐναλλαγή ὁ πρόθεσις καί ὁ συναλιφή , καθό συνηγορέω , μάχομαι ὁ ὁ τόση · ὁ γάρ κοινός συμπερισπάω καί ὁ εἰς ε̅ι̅ λήγω ἐπίρρημα , ὁ ποῦ ὁ πεῖ , ὁ αὐτός ὁ αὐτεῖ , ὅς οὐ παρέπομαι ὁ ἔπω . ἀλλά καί ὁ σημαίνω · ὁ γάρ μεταπίπτω παρά ὁ διεκτος ὁ φωῆῆς ἀμοιβή σημαίνω , οὐ ὁ δηλόω . οὐ δή οὖν ὁ ἐπεί τόπος παρεμ φαίνω , ὥσπερ ἔχω ὁ « εἰ ἰά ὁ χοιράγχη { Sophron . mim . 86 Atr . , 98 Kaibel } . διά δ καί παραδέχομαι ἄν ἐκεῖνος , ὡς καί ἐπί ἄλλος σύνδεσμος παρέπομαι εἰμί , ὁ συνωνυμέω σύνδεσμος ἐπίρρημα καί ἐπί ὁ πρόκειμαι σχῆμα . σύνδεσμος εἰμί ὁ ὄφρα ὄφρα πείθω { Α 524 . ν 344 } , ἀλλά καί χρονικός ἐπίρρημα , ὄφρα μέν ἠώς εἰμί { Θ 66 . ι 56 } . ὁ δέ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ ὅπως καί ἐπί ὁ ἵνα πρός τοπικός ἐπίρρημα .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.63
Μηδὲ ἐκεῖνο δὲ παρείϲθω , ὡϲ τὰ προκείμενα μόρια ϲυνωνυμεῖ καὶ τοπικῇ ϲχέϲει , ἀρθρικῆϲ μᾶλλον ἐννοίαϲ ὄντα παρεμφατικά · ἃ καὶ εμάλιϲτα ἐπιζητεῖ τὴν τοῦ τόπου ἐπίζευξιν , ἐν ῷ τόπῳ ἔμειναϲ , ἐξ οὗ τόπου ἀπῆλθον , εἰϲ ὃ ἐπορευόμην χωρίον , τῶν προθέϲεων πάλιν παρειλημμένων εἰϲ τοπικὴν ϲχέϲιν ὁμοίωϲ τοῖϲ πτωτικοῖϲ · ὁμόλόγον γὰρ ὅτι καὶ τὸ εἰϲ ὃ ἐπορευόμην χωρίον οὐκ ἄλληϲ πτώϲεώϲ ἐϲτιν ἢ τῆϲ αἰτιατικῆϲ , προδεδειγμένου τοῦ ἐν εὐθείᾳ μὴ δύναϲθαι τὰϲ προθέϲειϲ καταγίνεϲθαι , τοῦ τε ἀρϲενικοῦ ϲυνομολογοῦντοϲ · εἰϲ γὰρ ὃν ἐπορευόμην τόπον . — Καὶ τοϲαῦτα μὲν περὶ τῶν ἐκ παραθέϲεωϲ γενομένων χρονικῶν ἐπιρρημάτων .
Lemmas: Μήδος ἐκεῖνος δέ παρίημι , ὡς ὁ πρόκειμαι μόριον συνωνυμέω καί τοπικός σχέσις , ἀρθρικός μάλα ἔννοια εἰμί παρεμφατικός · ὅς καί εμάλιστα ἐπιζητέω ὁ ὁ τόπος ἐπίζευξις , ἐν ὅς τόπος μένω , ἐκ ὅς τόπος ἀπέρχομαι , εἰς ὅς πορεύω χωρίον , ὁ πρόθεσις πάλιν παραλαμβάνω εἰς τοπικός σχέσις ὅμοιος ὁ πτωτικός · ὁμόλογος γάρ ὅτι καί ὁ εἰς ὅς πορεύω χωρίον οὐ ἄλλος πτῶσις εἰμί ἤ ὁ αἰτιατικός , προδείκνυμι ὁ ἐν εὐθύς μή δύναμαι ὁ πρόθεσις καταγίγνομαι , ὁ τε ἀρσενικός συνομολογέω · εἰς γάρ ὅς πορεύω τόπος . — καί τοσοῦτος μέν περί ὁ ἐκ παράθεσις γίγνομαι χρονικός ἐπίρρημα .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.64
Ἑξῆϲ ῥητέον καὶ περὶ τῆϲ πρὸϲ τὰ ἐπιρρήματα ϲυντάξεωϲ τῶν προκειμένων μορίων . τὸ δὴ ἐπάνω , περικυκλῳ , ὑποκάτω , ἀποδίϲ , ἀποψέ , τὰ τούτοιϲ παραπλήϲια ἔχεϲθαι ϲυνθέϲεωϲ τῆϲ πρὸϲ τὰϲ προθέϲειϲ αὐτὸ μόνον ὑπέλαβον οἱ πρὸ ἡμῶν , οὐδεμίαν ἀκριβῆ ἀπόδειξιν ποιηϲάμενοι , δι’ ἧϲ τὸ διϲταζόμενον τῆϲ ϲυντάξεωϲ περιεγράφετο . τί γὰρ οὐ μᾶλλόν ἐϲτι τὸ ἀποψέ δύο μέρη λόγου ἤπερ ἕν , τά τε τούτῳ ὅμοια . χρὴ οὖν ἀνταναπληρῶϲαι τὴν τοῦ τοιούτου ἀπόδειξιν , πότε κοθ’ ἕν μέροϲ λόγου τὸ τοιοῦτο νοηθήϲεται καὶ πότε οὔ . —
Lemmas: ἑξῆς λέγω καί περί ὁ πρός ὁ ἐπίρρημα σύνταξις ὁ πρόκειμαι μόριον . ὁ δή ἐπάνω , περίκυκλος , ὑποκάτω , ἀποδίς , ἀποψέ , ὁ οὗτος παραπλήσιος ἔχω σύνθεσις ὁ πρός ὁ πρόθεσις αὐτός μόνος ὑπολαμβάνω ὁ πρό ἐγώ , οὐδείς ἀκριβής ἀπόδειξις ποιέω , διά ὅς ὁ διστάζω ὁ σύνταξις περιγράφω . τίς γάρ οὐ μάλα εἰμί ὁ ἀποψέ δύο μέρος λόγος ἤ εἷς , ὁ τε οὗτος ὅμοιος . χρή οὖν ἀνταναπληρόω ὁ ὁ τοιοῦτος ἀπόδειξις , πότε ποτός εἷς μέρος λόγος ὁ τοιοῦτος νοέω καί πότε οὐ . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.65
Ἐν δὴ ταῖϲ προκειμέναιϲ ϲυντάξεϲιν ἐντελῶϲ ἀπεδείκνυτο , ὡϲ αἱ προθέϲειϲ αὐτὸ μόνον ἰδίᾳ νοοῦνται καὶ κατὰ παράθεϲιν ἀναμεμεριϲμέναι ταῖϲ πλαγίαιϲ πτώϲεϲιν ( οὐ γὰρ πᾶϲαι κατὰ παϲῶν διήκουϲιν , καθάπερ κἀν τῇ ὑπηγορευμένῃ εἰϲαγωγῇ ἀπεδείξαμεν ) , ἔν γε μὴν τοῖϲ ἀπτώτοιϲ καθ’ ἕνα ϲχηματιϲμὸν παρελαμβάνοντο . ἔνθεν κατὰ τοῦτο μετὰ καὶ ἄλλων ὦν παρεϲτήϲαμεν αἰτίων , οὐ παρετίθετο τῇ εὐθείᾳ ἔτι ἀπτώτῳ οὔϲῃ . δι’ ὃ δὴ πᾶϲα ἀνάγκη ταὐτὸν παραδέξαϲθαι καὶ ἐπὶ τῶν ἐπιρρημάτων , οὐκ ἐχόντων πλαγίαϲ πτώϲειϲ , δι’ ὦν ἐπινοηθήϲονται παρα . κείμεναι αἱ προθέϲειϲ . — οὐ δόξει τὸ δι’ ὅτι ἀντικεῖϲθαι · ἐδείξαμεν γὰρ ὅτι αἰτιατικὴ ἐγκειμένη ἐϲτὶ μετὰ τῆϲ διά προθέϲεωϲ , καὶ οὐχ ὁ ὅτι ϲύνδεϲμοϲ , ἐπεὶ κἂν πάντωϲ ἕν μέροϲ λόγου καθειϲτήκει , καθάπερ ἔχει καὶ ὁ ἐπεί παραϲυναπτικὸϲ ϲυγκείμενοϲ ἐκ τοῦ εἴ ϲυνδέϲμου καὶ τῆϲ ἐπί προθέϲεωϲ , ὥϲ φηϲι καὶ Ποϲειδώνιοϲ .
Lemmas: ἐν δή ὁ πρόκειμαι σύνταξις ἐντελής ἀποδείκνυμι , ὡς ὁ πρόθεσις αὐτός μόνος ἴδιος νοέω καί κατά παράθεσις ἀναμερίζω ὁ πλάγιος πτῶσις ( οὐ γάρ πᾶς κατά πᾶς διήκω , καθά ἐν ὁ ὑπαγορεύω εἰσαγωγή ἀποδείκνυμι ) , ἐν γε μήν ὁ ἄπτωτος κατά εἷς σχηματισμός παραλαμβάνω . ἔνθεν κατά οὗτος μετά καί ἄλλος ὅς παρίστημι αἴτιος , οὐ παρατίθημι ὁ εὔθεια ἔτι ἄπτωτος εἰμί . διά ὅς δή πᾶς ἀνάγκη αὐτός παραδέχομαι καί ἐπί ὁ ἐπίρρημα , οὐ ἔχω πλάγιος πτῶσις , διά ὅς ἐπινοέω παρά . κεῖμαι ὁ πρόθεσις . — οὐ δοκέω ὁ διά ὅστις ἀντίκειμαι · δείκνυμι γάρ ὅτι αἰτιατικός ἔγκειμαι εἰμί μετά ὁ διά πρόθεσις , καί οὐ ὁ ὅτι σύνδεσμος , ἐπεί ἄν πάντως εἷς μέρος λόγος καθίστημι , καθά ἔχω καί ὁ ἐπεί παρασυναπτικός σύγκειμαι ἐκ ὁ εἰ σύνδεσμος καί ὁ ἐπί πρόθεσις , ὡς φημί καί Ποσειδώνιος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.66
Εὔλογον δὲ κἀκεῖνο προϲθεῖναι . εἶπερ ϲυμφέρεται τὰ ἐπιρρήματα τοῖϲ ῥήμαϲιν καὶ . τούτων μία ϲύνταξίϲ ἐϲτιν ἁπάντοτε , δῆλον ὡϲ τὸ αὐτὸ ἀναδέξεται τῷ 338 b πρὸϲ ὃ φέρεται . εἰ δὲ αἱ προθέϲειϲ μετὰ τῶν ῥημάτων ἔν μέροϲ λόγου , καὶ τὰ ἐπιρρήματα ταὐτὸν ἀναδέχεται , ϲυνεπαγόμενα τὴν πρόθεϲιν ἐπὶ τὰ ῥήματα .
Lemmas: εὔλογος δέ ἐκεῖνος προστίθημι . εἴπερ συμφέρω ὁ ἐπίρρημα ὁ ῥῆμα καί . οὗτος εἷς σύνταξις εἰμί ἀπάντοτε , δῆλος ὡς ὁ αὐτός ἀναδείκνυμι ὁ 338 b πρός ὅς φέρω . εἰ δέ ὁ πρόθεσις μετά ὁ ῥῆμα εἷς μέρος λόγος , καί ὁ ἐπίρρημα αὐτός ἀναδέχομαι , συνεπάγω ὁ πρόθεσις ἐπί ὁ ῥῆμα .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.67
Εἰκόϲ τινα φήϲειν ὡϲ ἡ ἐγγινομένη ἐπ’ ἐνίων ἐπένθεϲιϲ τοῦ ἄρθρου τὸν προκείμενον λόγον διαβάλλει · « επῶϲ γὰρ τὸ ἡνωμένον τῆϲ προθέϲεωϲ παραδέξεται τὴν ἐπένθεϲιν τοῦ ἄρθρου , ὅπου γε καὶ τὴν ἐν τοῖϲ ὀνόμαϲιν ἀμφιβολίαν ἡ τοῦ ἄρθρου ἐπένθεϲιϲ ππεριέτραφε τῷ μὴ ἡνῶϲθαι τὴν πρόθεϲιν , παρὰ τοῦ νόμου , παρὰ τοῦ φέροντοϲ τοιοῦτον οὖν καὶ τὸ ἀπὸ τοῦ νῦν , ἀπὸ τῆϲ ϲήμερον , ἀπὸ τῆϲ αὔριον » .
Lemmas: ἔοικα τις φημί ὡς ὁ ἐγγίγνομαι ἐπί ἔνιοι ἐπένθεσις ὁ ἄρθρον ὁ πρόκειμαι λόγος διαβάλλω · « Ἐπῶς γάρ ὁ ἑνόω ὁ πρόθεσις παραδείκνυμι ὁ ἐπένθεσις ὁ ἄρθρον , ὅπου γε καί ὁ ἐν ὁ ὄνομα ἀμφιβολία ὁ ὁ ἄρθρον ἐπένθεσις περιτρέφω ὁ μή ἑνόω ὁ πρόθεσις , παρά ὁ νόμος , παρά ὁ φέρω τοιοῦτος οὖν καί ὁ ἀπό ὁ νῦν , ἀπό ὁ σήμερον , ἀπό ὁ αὔριον » .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.68
Ἕcτι δὲ καὶ πρὸϲ τὸ τοιοῦτον φάναι ὡϲ παρυφίϲταται ἐνίοιϲ τῶν ἐπιρρημάτων ἡ πτωτικὴ ἔννοια , ἐφ’ ἧϲ τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ τείνει . ἐν γὰρ τῷ ϲήμερον ἔγκειται ἡ ἡμέρα , οὐκ ἔχουϲα ἀναϲτροφὴν πρὸϲ τὸ ϲήμερον . ( οὐ γὰρ εἶ τι ἡμέρα , τοῦτο καὶ ϲήμερον , ἐπεὶ ϲυντείνει καὶἐπὶ τὸ αὔριον καὶ ἐπὶ τὸ χθέϲ , ἅπερ πάλιν ἐγκειμένην ἔχει ἡμέραν , ὥϲτε πάλιν , εἶ τι ἔϲτι μὲν αὔριον ἢ ἐχθέϲ , τοῦτο ἐπιδέχεται καὶ τὴν ἡμέραν , οὐ μήν , ὡϲ ἔφην , κατὰ ἀναϲτροφήν . ) ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ καὶ ἐπὶ τοῦ νῦν · πάλιν γὰρ χρόνου ἐϲτὶ τοῦ γενικωτάτου ἐμπεριεκτικόν , οὐ τέμνον τὸ ἐπιμεριζόμενον τοῦ χρόνου , διῆκον μέντοι δι’ ὅλου , ὡϲπερεὶ γενικὸν ὄνομα .
Lemmas: Ἕτι δέ καί πρός ὁ τοιοῦτος φημί ὡς παρυφίστημι ἔνιοι ὁ ἐπίρρημα ὁ πτωτικός ἔννοια , ἐπί ὅς ὁ ὁ σύνταξις τείνω . ἐν γάρ ὁ σήμερον ἔγκειμαι ὁ ἡμέρα , οὐ ἔχω ἀναστροφή πρός ὁ σήμερον . ( οὐ γάρ εἰ τις ἡμέρα , οὗτος καί σήμερον , ἐπεί συντείνω καὶἐπὶ ὁ αὔριον καί ἐπί ὁ χθές , ὅς πάλιν ἔγκειμαι ἔχω ἡμέρα , ὥστε πάλιν , εἰ τις εἰμί μέν αὔριον ἤ χθές , οὗτος ἐπιδέχομαι καί ὁ ἡμέρα , οὐ μήν , ὡς φημί , κατά ἀναστροφή . ) ὁ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ νῦν · πάλιν γάρ χρόνος εἰμί ὁ γενικός ἐμπεριεκτικός , οὐ τέμνω ὁ ἐπιμερίζω ὁ χρόνος , διήκω μέντοι διά ὅλος , ὡσπερεί γενικός ὄνομα .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.69
Ἐὰν οὖν ὡϲ πρὸϲ τὸ ἐγκείμενον τῆϲ ἡμέραϲ τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ ἐγγίνηται , πᾶϲα ἀνάγκη τὴν μὲν πρόθεϲιν νοεῖν κατὰ παράθεϲιν , ἐπεὶ κατὰ πλαγίαϲ ὀνόματοϲ φέρεται , καὶ πᾶϲα ἀνάγκη τὸ ἄρθρον προϲτίθεϲθαι , ἵνα τὸ ὑπακουόμενον πτωτικὸν νοῆται . ἐξαίρετοϲ γὰρ ἡ τῶν ἄρθρων παράθεϲιϲ ὡϲ πρὸϲ τὰ πτωτικά , ἐπεὶ πῶϲ γινώϲκει τὸ ϲήμερον τὸ τῆϲ ἄρθρον καὶ θηλυκὸν ὂν καὶ γενικῆϲ πτώϲεωϲ καὶ ἑνικόν , τῶν ἐπιρρημάτων οὐδὲν τοιοῦτον ἐμφανιζόντων ( ἔϲτι γοῦν οἶϲ οὐδὲ παρυφίϲταταί τι τοιοῦτο πτωτικόν , ἅ δὴ καὶ ϲτέρεται τῆϲ τοιαύτηϲ ϲυντάξεωϲ , ὡϲ ἔχει τὸ ἀποδίϲ , ἀποτρίϲ . )
Lemmas: ἐάν οὖν ὡς πρός ὁ ἔγκειμαι ὁ ἡμέρα ὁ ὁ σύνταξις ἐγγίγνομαι , πᾶς ἀνάγκη ὁ μέν πρόθεσις νοέω κατά παράθεσις , ἐπεί κατά πλάγιος ὄνομα φέρω , καί πᾶς ἀνάγκη ὁ ἄρθρον προστίθημι , ἵνα ὁ ὑπακούω πτωτικός νοέω . ἐξαιρετός γάρ ὁ ὁ ἄρθρον παράθεσις ὡς πρός ὁ πτωτικός , ἐπεί πῶς γιγνώσκω ὁ σήμερον ὁ ὁ ἄρθρον καί θηλυκός εἰμί καί γενικός πτῶσις καί ἑνικός , ὁ ἐπίρρημα οὐδείς τοιοῦτος ἐμφανίζω ( εἰμί γοῦν οἶς οὐδέ παρυφίστημι τις τοιοῦτος πτωτικός , ὅς δή καί στέρομαι ὁ τοιοῦτος σύνταξις , ὡς ἔχω ὁ ἀποδίς , ἀποτρίς . )
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.70
καὶ ἀνάπαλινδὲοὐ γινώϲκει τὴν παράθεϲιν τῆϲ προθέϲεωϲ κατ’ ἰδίαν , εἰ μὴ πρότερον προϲγένοιτο ἡ τοῦ ἄρθρου παράθεϲιϲ , καὶ μόνωϲ ἐπὶ τὸ ϲυνυπακουόμενον φέρεται , ὡϲ ἔχει τὰ τοιαῦτα , ἐν τῇ αὔριον , ἐν τῇ ἐχθέϲ · ἅπερ οὐκ ἄν τιϲ ἐπινοήϲειεν δίχα τῶν ἄρθρων ἀποφήναϲθαι , καθὸ αἱ πρόθεϲειϲ μόνον ἐπὶ τὰ πτωτικὰ ἐφέροντο , οὐ μὴν ἠδύναντο παρακεῖϲθαι τοῖϲ ἐπιρρήμαϲιν · οὐ γὰρ οἶόν τε φάναι ἐν ϲήμερον οὐδὲ ἐξ αὔριον .
Lemmas: καί ἀνάπαλινδὲοὐ γιγνώσκω ὁ παράθεσις ὁ πρόθεσις κατά ἴδιος , εἰ μή πρότερος προσγίγνομαι ὁ ὁ ἄρθρον παράθεσις , καί μόνος ἐπί ὁ συνυπακούω φέρω , ὡς ἔχω ὁ τοιοῦτος , ἐν ὁ αὔριον , ἐν ὁ χθές · ὅς οὐ ἄν τις ἐπινοέω δίχα ὁ ἄρθρον ἀποφαίνω , καθό ὁ πρόθεσις μόνος ἐπί ὁ πτωτικός φέρω , οὐ μήν δύναμαι παράκειμαι ὁ ἐπίρρημα · οὐ γάρ οἷος τε φημί ἐν σήμερον οὐδέ ἐκ αὔριον .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.71
Ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ καὶ ἐν τοῖϲ τοιούτοιϲ , ἐν τῷ ὑποκάτω , ἐν τῷ ἐπάνω · πρὸϲ γὰρ πάλιν τὸ ἐγκείμενον τοῦ τόπου ἡ τοῦ ἄρθρου παράθεϲίϲ ἐϲτι μετὰ τῆϲ καταρχούϲηϲ προθέϲεωϲ ἐν παραθέϲει . δι’ δ καὶ ἐν τοῖϲ μεριϲμοῖϲ χρὴ νοεῖν τὴν μὲν προτέραν πρόθεϲιν ἐπὶ τὸ ἐγκείμενον τῆϲ δοτικῆϲ μετὰ τοῦ ϲυνόντοϲ ἄρθρου ἐν παραθέϲει καθίϲταϲθαι , τὴν δὲ δευτέραν κατὰ ϲύνθεϲιν οὖϲαν τοῦ τοπικοῦ ἐπιρρήματοϲ .
Lemmas: ὁ αὐτός λόγος καί ἐν ὁ τοιοῦτος , ἐν ὁ ὑποκάτω , ἐν ὁ ἐπάνω · πρός γάρ πάλιν ὁ ἔγκειμαι ὁ τόπος ὁ ὁ ἄρθρον παράθεσις εἰμί μετά ὁ κατάρχω πρόθεσις ἐν παράθεσις . διά δεσποινίδα καί ἐν ὁ μερισμός χρή νοέω ὁ μέν πρότερος πρόθεσις ἐπί ὁ ἔγκειμαι ὁ δοτικός μετά ὁ σύνειμι ἄρθρον ἐν παράθεσις καθίστημι , ὁ δέ δεύτερος κατά σύνθεσις εἰμί ὁ τοπικός ἐπίρρημα .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.72
Δείκνυται ἄρα διὰ τοῦ τοιούτου ὡϲ τὸ ἀπεχθέϲ οὐ δύναται προϲλαβεῖν τὸ ἄρθρον , ὅτι ἐπὶ τὸ χρονικὸν ἐπίρρημα φέρεται · ἕν γὰρ μέροϲ λόγου . τὸ μέντοι ἀπὸ τῆϲ ἐχθέϲ ἰδίαϲ ϲυντάξεωϲ ἔχεται , τῆϲ πρὸϲ τὸ ἐπιφερόμενον ὄνομα , ὅμοιον καθεϲτὼϲ τῷ ἐκ τῆϲ ϲήμερον ὃ πάντωϲ κατ’ ἐπένθεϲιν τὴν τοῦ ἄρθρου ἐγεγόνει · οὐ γὰρ ἦν τι ἐκ ϲήμερον . — Τῆϲ τοιαύτηϲ οὖν ἀποδείξεωϲ , ὡϲ ἔφαμεν , ἐδέετο ὁ προκείμενοϲ λόγοϲ ὑπὲρ τοῦ πιθανώτερον τὸν ἐπιμεριϲμὸν γίνεϲθαι .
Lemmas: δείκνυμι ἄρα διά ὁ τοιοῦτος ὡς ὁ ἀπεχθής οὐ δύναμαι προσλαμβάνω ὁ ἄρθρον , ὅτι ἐπί ὁ χρονικός ἐπίρρημα φέρω · εἷς γάρ μέρος λόγος . ὁ μέντοι ἀπό ὁ χθές ἴδιος σύνταξις ἔχω , ὁ πρός ὁ ἐπιφέρω ὄνομα , ὅμοιος καθίστημι ὁ ἐκ ὁ σήμερον ὅς πάντως κατά ἐπένθεσις ὁ ὁ ἄρθρον γίγνομαι · οὐ γάρ εἰμί τις ἐκ σήμερον . — ὁ τοιοῦτος οὖν ἀπόδειξις , ὡς φημί , δέω ὁ πρόκειμαι λόγος ὑπέρ ὁ πιθανός ὁ ἐπιμερισμός γίγνομαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.73
Ἑξῆς διαληπτέον καὶ περὶ τοῦ ἐξαίφνηϲ , πότερον ἥνωται καἰ τύποϲ ἐϲτὶν ἐπιρρηματικόϲ , ἢ ἐκ προθετικῆϲ ϲυντάξεωϲ ἐπιρρήματοϲ ἔννοιαν παρίϲτηϲι , καθάπερ ἔϲτιν ἐπινοῆϲαι ἄπειρα τοιαῦτα , οἰϲ καὶ ἀντιπαράκειται ἐπιρρήματα τὴν αὐτὴν ϲχέϲιν ϲημαίνοντα , εἰϲ οἶκον ἀπέρχομαι — οἴκαδε ἀπέρχομαι , ἐξ οἴκου παρεγενόμην — οἴκοθεν παρεγενόμην , ἐν οἶκῳ ϲε μένω — οἶκοθί ϲε μένω . ταύτηϲ τῆϲ ϲυντάξεωϲ ἔφαμεν καὶ τὸ οἶκον δ’ ἐϲελεύϲομαι { Ζ 365 } ὡϲ πρὸϲ τὸ οἴκαδε , ἀποδείξαντεϲ ὡϲ δύο μέρη λόγου ἐϲτὶν τὸ οἶκον δέ . καὶ δὴ τὸ προκείμενον μόριον διὰ τὸ ἐπακολουθῆϲαν πάθοϲ τῇ φωνῇ οὐ προφανῆ τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ κατέϲτηϲε , τῶν οὕτω γινομένων ἁπάντων κατ’ οὐδένα τρόπον ἐπιϲτάϲεωϲ τυχόντων , καθάπερ πρόκειται . —
Lemmas: ἑξῆς διαλαμβάνω καί περί ὁ ἐξαίφνης , πότερος ἑνόω καί τύπος εἰμί ἐπιρρηματικός , ἤ ἐκ προθετικός σύνταξις ἐπίρρημα ἔννοια παρίστημι , καθά εἰμί ἐπινοέω ἄπειρος τοιοῦτος , οἶς καί ἀντιπαράκειμαι ἐπίρρημα ὁ αὐτός σχέσις σημαίνω , εἰς οἶκος ἀπέρχομαι — οἴκαδε ἀπέρχομαι , ἐκ οἶκος παραγίγνομαι — οἴκοθεν παραγίγνομαι , ἐν οἶκος σύ μένω — οἴκοθι σύ μένω . οὗτος ὁ σύνταξις φημί καί ὁ οἶκος δέ εἰσέρχομαι { Ζ 365 } ὡς πρός ὁ οἴκαδε , ἀποδείκνυμι ὡς δύο μέρος λόγος εἰμί ὁ οἶκος δέ . καί δή ὁ πρόκειμαι μόριον διά ὁ ἐπακολουθέω πάθος ὁ φωνή οὐ προφανής ὁ ὁ σύνταξις καθίστημι , ὁ οὕτως γίγνομαι ἅπας κατά οὐδείς τρόπος ἐπίστασις τυγχάνω , καθά πρόκειμαι . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.74
παρὰ δὴ τὸ ἀφανήϲ ὄνομα ἀπετελεῖτό τι θηλυκὸν κοπτὰ παρώνυμον ϲχηματιϲμόν , ἀφανία καὶ ἀφάνεια . διϲϲὰ γὰρ τὰ τοιαῦτα , εὑϲεβήϲ εὐϲέβεια , ἀφ’ οὗ πάλιν τὸ εὐϲεβίη τέθνηκεν { fort . Callimachi , frgm.519 Schn . } , εὐμάθεια , ἀλλὰ μὴν καὶ εὐμαθία , εὐμαθίην ῥτεῖτο διδοὺϲ ἐμέ { Callimachi epigr . 49 Sehn . , Anth . Pal . VI 310 , I 397,12 Stadim } . οὕτωϲ ἔχει καὶ τὸ ἀδρανίη τόδε πολλόν { fort . Callimachi , 520 Schn . } . παρὰ δὴ τὸ προκείμενον ὄνομα παρείπετό τιϲ ϲύντοξιϲ ἐκ γενικῆϲ πτώϲεωϲ τὸ ἐξ ἀφανίαϲ , ὡϲ καὶ παρὰ τὸ αὐτόϲ πάλιν τι ἐγένετο θηλυκὸν ἐξ αὐτῆϲ κατ’ ἐπιρρηματικὴν ϲύνταξιν · ἐξ αὐτῆϲ ἴωμεν πρὸϲ Διονύϲιον . περᾶ δὴ οὖν τὴν προκειμένην ϲύνταξιν ϲυγκοπὴ μὲν τοῦ α κτὰ μέϲην ϲυλλαβὴν ἐγίνετο , μεθ’ ὑπερβιβαϲμοῦ κατὰ τὸ ἄρχον μέροϲ τοῦ παραλήγοντοϲ i , δ δὴ καὶ ατιον ἦν τοῦ εἰϲ α καταλήγειν τὸ μόριον . καὶ φαίνετάι ὅτι ἀναγκαίωϲ καὶ τὸ λγον α μεταλαμβάνει εἰϲ τὸ η , τοῦ αἰτίου τῆϲ λήξεωϲ ἀφιϲταμένου κατὰ τὸ περβατόν · καὶ οὕτω τὸ ἐξαίφνηϲ ἀποτελεῖται .
Lemmas: παρά δή ὁ ἀφανής ὄνομα ἀποτελέω τις θηλυκός κοπτός παρώνυμος σχηματισμός , ἀφανία καί ἀφάνεια . δισσός γάρ ὁ τοιοῦτος , εὐσεβής εὐσέβεια , ἀπό ὅς πάλιν ὁ εὐσεβία θνῄσκω { fort . Callimachi , frgm.519 Schn . } , εὐμάθεια , ἀλλά μήν καί εὐμάθεια , εὐμάθεια ῥέω δίδωμι ἐγώ { Callimachi epigr . 49 Sehn . , Anth . Pal . VI 310 , I 397,12 Stadim } . οὕτως ἔχω καί ὁ ἀδρανία ὅδε πολύς { fort . Callimachi , 520 Schn . } . παρά δή ὁ πρόκειμαι ὄνομα παρέπομαι τις σύντοξις ἐκ γενικός πτῶσις ὁ ἐκ ἀφανία , ὡς καί παρά ὁ αὐτός πάλιν τις γίγνομαι θηλυκός ἐκ αὐτός κατά ἐπιρρηματικός σύνταξις · ἐκ αὐτός ἔρχομαι πρός Διονύσιος . περάω δή οὖν ὁ πρόκειμαι σύνταξις συγκοπή μέν ὁ α κτάομαι μέσος συλλαβή γίγνομαι , μετά ὑπερβιβασμός κατά ὁ ἄρχω μέρος ὁ παραλήγω i , δεσποινίδα δή καί ἀτίω εἰμί ὁ εἰς α καταλήγω ὁ μόριον . καί φαίνω ὅτι ἀναγκαῖος καί ὁ λγον α μεταλαμβάνω εἰς ὁ η̅ , ὁ αἴτιος ὁ λῆξις ἀφίστημι κατά ὁ περβατόν · καί οὕτως ὁ ἐξαίφνης ἀποτελέω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.75
Οὅτε δὲ τὸ α ϲυγκόπτεϲθαι ξένον , ἐπεὶ οὕτωϲ ἔχει τὸ ϲπάργανον , τὸ ἕδνον , τὸ τέκνον , τὸ δάκνω , τὸ Ἐριχθονίδαι , ἄλλα μυρία · οὕτε μὴν ὑπὲρβιβάζεϲθαι τὰ ϲτοιχεῖα · τὰ γὰρ ἀπειρέϲια ἀπερείϲια . ἴϲωϲ δὲκαὶ παρὰ τὸ δόρυ ἡ δόρυοϲ γενική , ὅτε φαμὲν δουρόϲ · γόνυοϲ γουνόϲ · ἔφην δὲ ἐν διϲταγμῷ , μὴ ἄρα τοῦ γούνατοϲ καὶ δούρατόϲ εἰϲι ϲυγκοπαί .
Lemmas: Οὔτος δέ ὁ α συγκόπτω ξένος , ἐπεί οὕτως ἔχω ὁ σπάργανον , ὁ ἕδνον , ὁ τέκνον , ὁ δάκνω , ὁ Ἐριχθονίδης , ἄλλος μυρίος · ἵημι μήν ὑπερβιβάζω ὁ στοιχεῖον · ὁ γάρ ἀπειρέσιος ἀπερείσιος . ἴσως δέκα παρά ὁ δόρυ ὁ δόρυ γενικός , ὅτε φημί δόρυ · γόνυ γόνυ · φημί δέ ἐν δισταγμός , μή ἄρα ὁ γόνυ καί δόρυ εἰμί συγκοπή .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 4.76
Παρὸν δὲ κἀκ τοῦ ἀντιπαρακειμένου ἐπιρρήματοϲ τὸ πάθοϲ ἐπιδεῖξαι . ἰδοὺ γὰρ παρὰ τὸ ἀφανήϲ ὄνομα ἦν ἀποτελούμενον ἐπίρρημα παρακείμενον ὁμότονον γενικῇ πληθυντικῇ τῇ ἀφανῶν , τὸ ἀφανῶϲ ( ὡϲ καὶ εὐϲεβῶν – εὐϲεβῶϲ · ἃ δὴ ἔφαμεν ϲυνυπάρχειν καὶ ϲυντονοῦϲθαι ταῖϲ τοιαύταιϲ γενικαῖϲ ) . ἐφ’ οὗ δὴ πάλιν τὸ προκείμενον πάθοϲ ἐπακολουθεῖ . καὶ ἐπεὶ οὐκέτι ϲυνείχετο ὑπὸ τῆϲ ϲυνούϲηϲ γενικϲ διὰ τὸ ἐπακολουθῆϲαν πάθοϲ , οὐδὲ τὴν ταύτηϲ τάϲιν ἀνεδέχετο ( ὡϲ γὰρ ἔφαμεν , ϲυνυπαρχουϲῶν τῶν γενικῶν ϲυνυπάρχει καὶ τὰ τοῦ τόνου ) . μετῄει οὖν εἰϲ βαρεῖαν τάϲιν , δεόντωϲ καὶ τὸ ϲ ἀποβάλλον . ἔϲΘ’ ὅτε γὰρ πάλιν ἡ τοιαύτη κατάληξιϲ μετὰ τοῦ προκειμένου τόνου καὶ τὸ ϲ ἀποϲτάντοϲ δὲ τοῦ τόνου ἦν ἔνδεκτον ϲυναποϲτῆναι καὶ τὸ ϲ , καθότι καὶ τῶν εἰϲ ω ληγόντων ἐπιρρημάτων τὴν τάϲιν μετελάμβανεν , ἅπερ οὐκέτι τριγενέϲιν ὀνόμαϲιν ἀνθυπήγετο , ὡϲ ἔχει τὸ ἔϲω , κάτω , κύκλῳ , τόνῳ .
Lemmas: πάρειμι δέ ἐκ ὁ ἀντιπαράκειμαι ἐπίρρημα ὁ πάθος ἐπιδείκνυμι . ἰδού γάρ παρά ὁ ἀφανής ὄνομα εἰμί ἀποτελέω ἐπίρρημα παράκειμαι ὁμότονος γενικός πληθυντικός ὁ ἀφανής , ὁ ἀφανής ( ὡς καί εὐσεβέω – εὐσεβής · ὅς δή φημί συνυπάρχω καί συντονόω ὁ τοιοῦτος γενικός ) . ἐπί ὅς δή πάλιν ὁ πρόκειμαι πάθος ἐπακολουθέω . καί ἐπεί οὐκέτι συνέχω ὑπό ὁ σύνειμι γενικός διά ὁ ἐπακολουθέω πάθος , οὐδέ ὁ οὗτος τάσις ἀναδέχομαι ( ὡς γάρ φημί , συνυπάρχω ὁ γενικός συνυπάρχω καί ὁ ὁ τόνος ) . μετέρχομαι οὖν εἰς βαρύς τάσις , δεόντως καί ὁ σ̅ ἀποβάλλω . εἰμί ὅτε γάρ πάλιν ὁ τοιοῦτος κατάληξις μετά ὁ πρόκειμαι τόνος καί ὁ σ̅ ἀφίστημι δέ ὁ τόνος εἰμί ἑνδεκτός συναφίστημι καί ὁ σ̅ , καθότι καί ὁ εἰς ω̅ λήγω ἐπίρρημα ὁ τάσις μεταλαμβάνω , ὅς οὐκέτι τριγενής ὄνομα ἀνθυπάγω , ὡς ἔχω ὁ ἔσω , κάτω , κύκλος , τόνος .