ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.7
Πρὸϲ οἷϲ οὐδ’ ἀληθεύουϲιν οἱ ἐξ αὐτῶν λόγοι . φέρε γὰρ φάναι ὡϲ γίνεται ἀκατάλληλον παρὰ τοὺϲ ἀριθμούϲ , ὥϲ τινεϲ ὑπέλαβον , κούρω δὲ κρινθέντε δύω καὶ πεντήκοντα { θ 48 } . οὐ γάρ φαϲι κατὰ τοῦ πληθυντικοῦ τὸ δυϊκὸν τίθεϲθαι , τό γε μὴν πληθυντικὸν κατὰ δυϊκοῦ . καὶ ϲαφὲϲ ὅτι αἰτίαϲ τινὸϲ ὑπούϲηϲ , οὐδὲ τοῦ τοιούτου διδομένου , ὥϲ γε ἐν τοῖϲ ἑξῆϲ δεδείξεται , ὅτι τὸ κρινθέντε διήκει καὶ κατὰ τοῦ πεντήκοντα . — ἀλλὰ καὶ παρὰ τὰ πρόϲωπα , ἀλλ’ αἰεὶ φρεϲὶν ᾖϲιν ἔχων ἀλάλημαι ὀϊζύν { ν 320 mixtus cum λ 167 } · « ἀκατάλληλον γάρ , δέον ἐμῇϲ . » καὶ ἔϲτι πρὸϲ τὸ τοιοῦτον ἐγκείμενοϲ λόγοϲ · εἰ γοῦν τὸ ἑαυτοὺϲ ὑβρίζομεν καὶ ἔτι τὰ τοιαῦτά τιϲ περαδέξεται , δῆλον ὡϲ καὶ τὸ προκείμενον · ἢ ἔϲτιν τιϲ αἰτία ἣ τὸ τοιοῦτο μὲν παραπέμπεται , προϲίεται δὲ τὸ ἑαυτοὺϲ ὑβρίζομεν ; — ἀλλὰ καὶ παρὰ τὰϲ πτώϲειϲ , ἡνίκα ἐν ἐκείνῳ τῷ ϲχήματι ἀπαιτοῦϲι γενικήν , ἐν τῷ οἱ δὲ δύο ϲκόπελοι { μ 73 } · πάλιν γὰρ ἔϲτι ϲυνιδεῖν καὶ ἐπὶ τούτου , εἴ τι λείπει , ἢ τί τὸ αἴτιόν ἐϲτιν τὸ τὴν γενικὴν ἀπαιτοῦν . Παρείϲθω τοίνυν ἡ τοιαύτη παράθεϲιϲ ὑπὲρ τοῦ μὴ πολὺ ἀφίϲταϲθαι ἡμᾶϲ τοῦ προκειμένου .
Lemmas: πρός ὅς οὐδέ ἀληθεύω ὁ ἐκ αὐτός λόγος . φέρω γάρ φημί ὡς γίγνομαι ἀκατάλληλος παρά ὁ ἀριθμός , ὡς τις ὑπολαμβάνω , κόρος δέ κρίνω δύο καί πεντήκοντα { θ 48 } . οὐ γάρ φημί κατά ὁ πληθυντικός ὁ δυικός τίθημι , ὁ γε μήν πληθυντικός κατά δυικός . καί σαφής ὅτι αἰτία τις ὕπειμι , οὐδέ ὁ τοιοῦτος δίδωμι , ὡς γε ἐν ὁ ἑξῆς δείκνυμι , ὅτι ὁ κρίνω διήκω καί κατά ὁ πεντήκοντα . — ἀλλά καί παρά ὁ πρόσωπον , ἀλλά ἀεί φρήν εἰμί ἔχω ἀλάλημαι ὀϊζύς { ν 320 mixtus cum λ 167 } · « ἀκατάλληλος γάρ , δέω ἐμός . » καί εἰμί πρός ὁ τοιοῦτος ἔγκειμαι λόγος · εἰ γοῦν ὁ ἑαυτοῦ ὑβρίζω καί ἔτι ὁ τοιοῦτος τις περαδέξεται , δῆλος ὡς καί ὁ πρόκειμαι · ἤ εἰμί τις αἰτία ὅς ὁ τοιοῦτος μέν παραπέμπω , προσίημι δέ ὁ ἑαυτοῦ ὑβρίζω ; — ἀλλά καί παρά ὁ πτῶσις , ἡνίκα ἐν ἐκεῖνος ὁ σχῆμα ἀπαιτέω γενικός , ἐν ὁ ὁ δέ δύο σκόπελος { μ 73 } · πάλιν γάρ εἰμί συνοράω καί ἐπί οὗτος , εἰ τις λείπω , ἤ τίς ὁ αἴτιος εἰμί ὁ ὁ γενικός ἀπαιτέω . παρίημι τοίνυν ὁ τοιοῦτος παράθεσις ὑπέρ ὁ μή πολύς ἀφίστημι ἐγώ ὁ πρόκειμαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.8
Οὐδὲ ἐκεῖνο δέ με λέληθεν , ὥϲ τινεϲ ἐπετάραξαν τὴν παρὰ πᾶϲιν ϲυμφώνωϲ πιϲτευθεῖϲαν δόξαν , ὡϲ μιᾶϲ λέξεωϲ κακία ἐϲτὶν ὁ βαρβαριϲμόϲ , ἐπιπλοκῆϲ δὲ λέξεων ἀκαταλλήλων ὁ ϲολοικιϲμόϲ , αὐτοὶ εἰϲηγηϲάμενοι τὸ καὶ ἐν μιᾷ λέξει καταγίνεϲθαι ϲολοικιϲμόν , εἰ κατὰ θηλείαϲ φαίη τιϲ οὗτοϲ ἢ πλήθουϲ ὑπόντοϲ , παραθέμενοι καὶ ἄλλα τῆϲ αὐτῆϲ ἐχόμενα εὐηθείαϲ . τὸ πρῶτον , ὅτι οὐδεμία εὐθεῖα ϲυνίϲταται δίχα ῥήματοϲ εἰϲ αὐτοτέλειαν , καὶ ῥήματοϲ τοῦ μὴ ἀπαιτοῦντοϲ ἑτέραν πλαγίαν . ἔϲτιν γὰρ τὸ οὗτοϲ περιπατεῖ αὐτοτελέϲ , οὐ μὴν τὸ βλάπτει · λείπει γὰρ τὸ τίνα . ἀλλ᾿ εἰ καὶ οὕτωϲ φαίημεν , ϲε ἔτυψε , τὸ ἀνθυπαγόμενον οὗτοϲ κοινὸν ἔχει παραλαμβανόμενον τὸ ῥῆμα · τίϲ καλεῖται Αἴαϲ ; οὗτοϲ . οὐκ ἄρα ἀληθὲϲ τὸ ἐν μιᾷ λέξει ϲολοικιϲμὸν γίνεϲθαι .
Lemmas: οὐδέ ἐκεῖνος δέ ἐγώ λανθάνω , ὡς τις ἐπιταράσσω ὁ παρά πᾶς συμφώνως πιστεύω δόξα , ὡς εἷς λέξις κακία εἰμί ὁ βαρβαρισμός , ἐπιπλοκή δέ λέξις ἀκατάλληλος ὁ σολοικισμός , αὐτός εἰσηγέομαι ὁ καί ἐν εἷς λέξις καταγίγνομαι σολοικισμός , εἰ κατά θῆλυς φημί τις οὗτος ἤ πλῆθος ὕπειμι , παρατίθημι καί ἄλλος ὁ αὐτός ἔχω εὐήθεια . ὁ πρῶτος , ὅτι οὐδείς εὐθεῖα συνίστημι δίχα ῥῆμα εἰς αὐτοτέλεια , καί ῥῆμα ὁ μή ἀπαιτέω ἕτερος πλάγιος . εἰμί γάρ ὁ οὗτος περιπατέω αὐτοτελής , οὐ μήν ὁ βλάπτω · λείπω γάρ ὁ τίς . ἀλλά εἰ καί οὕτως φημί , σύ τύπτω , ὁ ἀνθυπάγω οὗτος κοινός ἔχω παραλαμβάνω ὁ ῥῆμα · τίς καλέω Αἴας ; οὗτος . οὐ ἄρα ἀληθής ὁ ἐν εἷς λέξις σολοικισμός γίγνομαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.9
Καὶ φαίνεται ὅτι ὅϲον ἐπ’ αὐτῷ ὁ λόγοϲ κατώρθωται , παρὰ δὲ τὴν ἐξ αὐτοῦ γενομένην δεῖξιν τὰ τοῦ γένουϲ ἐνήλλακται . ϲαφέϲ τε ὡϲ οὐδὲ ἐν νυκτὶ ἐγχωρήϲει ὁ καινότερον ἐπινοηθεὶϲ διὰ τῆϲ οὗτοϲ ἀντωνυμίαϲ ϲολοικιϲμόϲ , καὶ δέον προϲθεῖναι τῷ ὅρῳ , ὅτε μὴ ἐν νυκτερινῷ καταϲτήματι εἴη τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ · δῆλα γὰρ τὰ ὑπ’ ὄψιν πίπτοντα τοῦ γένουϲ ἐϲτίν . ὅπερ γελοῖον · οἱ γὰρ ϲολοικιϲμοὶ ἀκοῇ ὑποπίπτουϲιν , ἐλεγχόμενοι ἐκ τῆϲ κατὰ παράθεϲιν τῶν λέξεων ϲυνούϲηϲ ἀκαταλληλίαϲ , ὧν μεταλαμβάνουϲιν καὶ οἱ τεθρυμμένοι τὰϲ ὄψειϲ · οὐ γὰρ ἐλλειπεῖϲ εἰϲιν τοῦ ἐξιδιοποιουμένου τὴν φωνήν , λέγω τῆϲ ἀκοῆϲ . δοθήϲεται δὲ κἀκεῖνο , ὡϲ παρὰ τὰϲ προτάξειϲ ἐναλλαϲϲόμενα ὑπὸ λόγον τὸν τοῦ ϲολοικιϲμοῦ οὐ πεϲεῖται . ὡϲ γὰρ εὔηθεϲ τὸ τοιοῦτον , καὶ . τὸ προειρημένον .
Lemmas: καί φαίνω ὅτι ὅσος ἐπί αὐτός ὁ λόγος κατορθόω , παρά δέ ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι δεῖξις ὁ ὁ γένος ἐναλλάσσω . σαφής τε ὡς οὐδέ ἐν νύξ ἐγχωρέω ὁ καινός ἐπινοέω διά ὁ οὗτος ἀντωνυμία σολοικισμός , καί δέω προστίθημι ὁ ὅρος , ὅτε μή ἐν νυκτερινός κατάστημα εἰμί ὁ ὁ σύνταξις · δῆλος γάρ ὁ ὑπό ὄψις πίπτω ὁ γένος εἰμί . ὅς γέλοιος · ὁ γάρ σολοικισμός ἀκοή ὑποπίπτω , ἐλέγχω ἐκ ὁ κατά παράθεσις ὁ λέξις σύνειμι ἀκαταλληλία , ὅς μεταλαμβάνω καί ὁ θρύπτω ὁ ὄψις · οὐ γάρ ἐλλιπής εἰμί ὁ ἐξιδιοποιέομαι ὁ φωνή , λέγω ὁ ἀκοή . δίδωμι δέ ἐκεῖνος , ὡς παρά ὁ πρόταξις ἐναλλάσσω ὑπό λόγος ὁ ὁ σολοικισμός οὐ πίπτω . ὡς γάρ εὐήθης ὁ τοιοῦτος , καί . ὁ προλέγω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.10
Τὸ οὖν κατὰ θηλείαϲ λεγόμενον οὗτόϲ με ἔτυψεν οὐχ ἁμάρτημα τοῦ λόγου · τὸ δέον γὰρ τοῦ καταλλήλου ἀνεδέξατο . εἰ γοῦν ὑπούϲηϲ θηλείαϲ φαίη τιϲ αὕτη με ἔτυψαν , ὁμολόγωϲ ϲολοικιεῖ διὰ τὸ ἀκατάλληλον τῶν λέξεων , κἂν ἀληθεύει τὸ γένοϲ . οὐ γὰρ ἐν τοῖϲ ὑποκειμένοιϲ τὸ ἀκατάλληλόν ἐϲτιν ἢ κατάλληλον , ἐν δὲ τῇ ϲυντάξει τῶν λέξεων , αἷϲ παρέπεται τὸ μεταποιεῖϲθαι εἰϲ τὸ δέον , τῶν ὑποκειμένων ἁπάντοτε τῶν αὐτῶν ὄντων . ἔϲτι γοῦν καὶ οὐδετέρωϲ φάναι τοῦτό με ἔτυψε , καὶ οὐδὲ οὕτωϲ τὰ τοῦ λόγου ἠλόγηται · κατ᾿ οὐδένα γὰρ τρόπον ἐλλειπὲϲ γενήϲεται , ἀναφερόμενον ἐπὶ τὸ γύναιον , καθάπερ ἐκεῖ τὸ νεφέλη δέ μιν ἀμφιβέβηκε κυανέη , τὸ μὲν οὔ ποτ᾿ ἐρωεῖ { μ 74 sep . } · πρὸϲ γὰρ τὸ ϲυνώνυμον τοῦ νέφουϲ ἀπήντηϲε . καὶ ἔτι ἐπὶ πλήθουϲ ἦ μάλα δὴ τάδε δώματα κάλ᾿ Ὀδυϲῆοϲ { ρ 264 } , οὐκ ἄν τίϲ μιν ἀνὴρ ὑπεροπλίϲϲαιτο { ρ 268 } · πρὸϲ γὰρ τὸ ϲυνώνυμον τοῦ οἴκου παρείληπται · ἐπιφέρει γοῦν γινώϲκω δ᾿ ὅτι πολλοὶ ἐν αὐτῷ δαῖτα τίθενται { ρ 269 . }
Lemmas: ὁ οὖν κατά θῆλυς λέγω οὗτος ἐγώ τύπτω οὐ ἁμάρτημα ὁ λόγος · ὁ δέω γάρ ὁ κατάλληλος ἀναδέχομαι . εἰ γοῦν ὕπειμι θῆλυς φημί τις οὗτος ἐγώ τύπτω , ὁμόλογος σολοικίζω διά ὁ ἀκατάλληλος ὁ λέξις , ἄν ἀληθεύω ὁ γένος . οὐ γάρ ἐν ὁ ὑπόκειμαι ὁ ἀκατάλληλος εἰμί ἤ κατάλληλος , ἐν δέ ὁ σύνταξις ὁ λέξις , ὅς παρέπομαι ὁ μεταποιέω εἰς ὁ δέω , ὁ ὑπόκειμαι ἀπάντοτε ὁ αὐτός εἰμί . εἰμί γοῦν καί οὐδέτερος φημί οὗτος ἐγώ τύπτω , καί οὐδέ οὕτως ὁ ὁ λόγος ἀλογέω · κατά οὐδείς γάρ τρόπος ἐλλιπής γίγνομαι , ἀναφέρω ἐπί ὁ γύναιον , καθά ἐκεῖ ὁ νεφέλη δέ μιν ἀμφιβαίνω κυάνεος , ὁ μέν οὐ ποτέ ἐρωέω { μ 74 sep . } · πρός γάρ ὁ συνώνυμος ὁ νέφος ἀπαντάω . καί ἔτι ἐπί πλῆθος ἦ μάλα δή ὅδε δῶμα καλός Ὀδυσσεύς { ρ 264 } , οὐ ἄν τις μιν ἀνήρ ὑπεροπλίζομαι { ρ 268 } · πρός γάρ ὁ συνώνυμος ὁ οἶκος παραλαμβάνω · ἐπιφέρω γοῦν γιγνώσκω δέ ὅτι πολύς ἐν αὐτός δαίς τίθημι { ρ 269 . }
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.11
Ἦν μέντοι ἐκεῖνο παρακινδυνευόμενον , τὸ ἐν ϲυνθέτῳ λέξει ὑποφαίνεϲθαί τινα ϲολοικιϲμόν , λέγω ἐπὶ τοῦ ἑνδέκατοϲ ἢ ἐπὶ πλέον ἐπὶ τοῦ ἑνδεκάτη . οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνο ἔϲτιν φάναι , ὅτι ἡ ἑνόϲ ἔγκειται γενική · παρὰ γὰρ εὐθείαϲ αἱ ϲυνθέϲειϲ τῶν τοιούτων γίνονται , τρειψκαιδέκατοϲ , τεϲϲαρεϲκαιδέκατοϲ . καὶ οὕτωϲ δὲ τὸ ἑνδεκάτη οὐ ϲυνίϲτατο . Ἐφ᾿ οὗ ϲχήματοϲ ἔϲτιν φάναι , τὸ μὲν ἁπλοϊκόν , ὡϲ παρὰ τὸν ἀριθμὸν τὸν ἕνδεκα , εἴτ᾿ ἐκ παραθέϲεωϲ ὄντα εἴτε καὶ ἐκ ϲυνθέϲεωϲ , παραγωγή τιϲ ἐγίνετο ἡ τοῦ ἑνδέκατοϲ , ὡϲ ἕβδομοϲ ἑβδόματοϲ , ἀφ᾿ οὗ καὶ τὸ θηλυκὸν ἑβδομάτη ἑνδεκάτη . ὅτι δὲ ἐκ παραθέϲεων δύο ἓν γίνεται παραγωγόν , διὰ πλειόνων ἐδείξαμεν , τὸ αὐτό — ταὐτότηϲ , παρὰ ποταμὸν μένει ὁ δεῖνα—παραποτάμιοϲ .
Lemmas: εἰμί μέντοι ἐκεῖνος παρακινδυνεύω , ὁ ἐν σύνθετος λέξις ὑποφαίνω τις σολοικισμός , λέγω ἐπί ὁ ἑνδέκατος ἤ ἐπί πολύς ἐπί ὁ ἑνδέκατος . οὐδέ γάρ ἐκεῖνος εἰμί φημί , ὅτι ὁ εἷς ἔγκειμαι γενικός · παρά γάρ εὐθεῖα ὁ σύνθεσις ὁ τοιοῦτος γίγνομαι , τρειψκαιδέκατος , τεσσαρεσκαιδέκατος . καί οὕτως δέ ὁ ἑνδέκατος οὐ συνίστημι . ἐπί ὅς σχῆμα εἰμί φημί , ὁ μέν ἁπλοικός , ὡς παρά ὁ ἀριθμός ὁ ἕνδεκα , εἴτε ἐκ παράθεσις εἰμί εἴτε καί ἐκ σύνθεσις , παραγωγή τις γίγνομαι ὁ ὁ ἑνδέκατος , ὡς ἕβδομος ἑβδόματος , ἀπό ὅς καί ὁ θηλυκός ἑβδόματος ἑνδέκατος . ὅτι δέ ἐκ παράθεσις δύο εἷς γίγνομαι παραγωγός , διά πολύς δείκνυμι , ὁ αὐτός — ταὐτότης , παρά ποταμός μένω ὁ δεῖνα—παραποτάμιος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.12
Ἔϲτιν δὲ καὶ οὕτωϲ φάναι . κἂν παρὰ τὸ δέκατοϲ ἦν ἡ ϲύνθεϲιϲ , τὰ τῆϲ ϲυνθέϲεωϲ ἐν λόγῳ τὴν τοῦ οὐδετέρου ϲύνθεϲιν ἀνεδέχετο . εἴ τι γὰρ παρὰ ἀριθμὸν ϲύγκειται , τοῦτο ἐκ κοινότητοϲ τοῦ ἀριθμοῦ παρελαμβάνετο , οἷον οἱ τέϲϲαρεϲ - αἱ τέϲϲαρεϲ τεϲϲαρεϲκαιδέκατοϲ , τρεῖϲ-τρειϲκαιδέκατοϲ , οἱ λοιποὶ ἀριθμοί . οὐ δὴ οὖν παρὰ τὸ εἶϲ ἐδύνατο τὰ τῆϲ ϲυνθέϲεωϲ ἐγγίνεϲθαι , ὅτι μὴ κατηγορεῖτο καὶ τὸ θηλυκόν · οὐδὲ μὴν παρὰ τὸ μία , ὅτι μὴ ϲυγκατηγορεῖτο καὶ τὸ ἀρρενικόν . καὶ εἰ ἀμφότερα τὰ γένη ϲυνωθεῖται εἰϲ τὰ οὐδέτερα ( τὸ γὰρ οὗτοϲ καὶ αὕτη εἰϲ ἓν ϲυνωθεῖται τὸ τοῦτο , καὶ πάλιν ὑποϲτατόν τί ἐϲτιν · δι᾿ ὃ καὶ κατὰ τοῦτο , κἂν φῶμεν ἐπὶ γυναίου τοῦτο , οὐ ϲολοικιοῦμεν , ὥϲ τινεϲ ὑπέλαβον · καὶ περιϲϲὸν εἰϲ τὸ τοιοῦτο παρατίθεϲθαι ) , — ἀναλόγωϲ ἄρα τὸ ἕν παρελήφθη κατὰ τὴν ϲύνθεϲιν , ἵνα μήτε τὸ ἀρρενικὸν ἐξιδιοποιήϲηται μήτε τὸ θηλυκόν .
Lemmas: εἰμί δέ καί οὕτως φημί . ἐάν παρά ὁ δέκατος εἰμί ὁ σύνθεσις , ὁ ὁ σύνθεσις ἐν λόγος ὁ ὁ οὐδέτερος σύνθεσις ἀναδέχομαι . εἰ τις γάρ παρά ἀριθμός σύγκειμαι , οὗτος ἐκ κοινότης ὁ ἀριθμός παραλαμβάνω , οἷος ὁ τέσσαρες - ὁ τέσσαρες τεσσαρεσκαιδέκατος , τρεῖσ-τρεισκαιδέκατος , ὁ λοιπός ἀριθμός . οὐ δή οὖν παρά ὁ εἰμί δύναμαι ὁ ὁ σύνθεσις ἐγγίγνομαι , ὅτι μή κατηγορέω καί ὁ θηλυκός · οὐδέ μήν παρά ὁ εἷς , ὅτι μή συγκατηγορέω καί ὁ ἀρρενικός . καί εἰ ἀμφότερος ὁ γένος συνωθέω εἰς ὁ οὐδέτερος ( ὁ γάρ οὗτος καί οὗτος εἰς εἷς συνωθέω ὁ οὗτος , καί πάλιν ὑποστατός τις εἰμί · διά ὅς καί κατά οὗτος , ἐάν φημί ἐπί γύναιον οὗτος , οὐ σολοικίζω , ὡς τις ὑπολαμβάνω · καί περισσός εἰς ὁ τοιοῦτος παρατίθημι ) , — ἀνάλογος ἄρα ὁ εἷς παραλαμβάνω κατά ὁ σύνθεσις , ἵνα μήτε ὁ ἀρρενικός ἐξιδιοποιέομαι μήτε ὁ θηλυκός .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.13
Ἔϲτι γε μήν , ὡϲ προείπομεν , ϲυνεκτικωτάτη αἰτία τοῦ ἀκαταλλήλου ταλλήλου ἥδε . Τῶν μερῶν τοῦ λόγου ἃ μὲν μεταϲχηματίζεται εἰϲ ἀριθμοὺϲ καὶ πτώϲειϲ , ὡϲ τὸ ὄνομα καὶ τὰ ἄλλα ὅϲα δύναται ἀριθμὸν μετὰ πτώϲεωϲ ἐπιδέζαϲθαι · ὃ δὲ εἰϲ πρόϲωπα καὶ ἀριθμόν , ὡϲ τὰ ῥήματα καὶ αἱ ἀντωνυμίαι · ἃ δὲ εἰϲ γένη , ὡϲ τὰ προκατειλεγμένα ὀνόματα καὶ ὅϲα δύναται γένουϲ διάκριϲιν ποιήϲαϲθαι · τινὰ δὲ οὐδὲ ἓν τοιοῦτον ἐπιδέχεται , ὡϲ τὰ καθ᾿ ἕνα ϲχηματιϲμὸν ἐκφερόμενα , ὥϲπερ οἱ ϲύνδεϲμοι καὶ αἱ προθέϲειϲ καὶ ϲχεδὸν ἅπαντα τὰ ἐπιρρήματα .
Lemmas: εἰμί γε μήν , ὡς προλέγω , συνεκτικός αἰτία ὁ ἀκατάλληλος τάλλω ὅδε . ὁ μέρος ὁ λόγος ὅς μέν μετασχηματίζω εἰς ἀριθμός καί πτῶσις , ὡς ὁ ὄνομα καί ὁ ἄλλος ὅσος δύναμαι ἀριθμός μετά πτῶσις ἐπιδέω · ὁ δέ εἰς πρόσωπον καί ἀριθμός , ὡς ὁ ῥῆμα καί ὁ ἀντωνυμία · ὅς δέ εἰς γένος , ὡς ὁ προκαταλέγω ὄνομα καί ὅσος δύναμαι γένος διάκρισις ποιέω · τις δέ οὐδέ εἷς τοιοῦτος ἐπιδέχομαι , ὡς ὁ κατά εἷς σχηματισμός ἐκφέρω , ὥσπερ ὁ σύνδεσμος καί ὁ πρόθεσις καί σχεδόν ἅπας ὁ ἐπίρρημα .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.14
Τὰ δὴ οὖν προκείμενα μέρη , μεταληφθέντα ἐξ ἰδίων μεταϲχηματιϲμῶν εἰϲ τὰϲ δεούϲαϲ ἀκολουθίαϲ τῶν προκατειλεγμένων ἀριθμῶν ἢ προϲώπων ἢ γενῶν , τῇ τοῦ λόγου ϲυνθέϲει ἀναμεμέριϲται εἰϲ ἐπιπλοκὴν τοῦ πρὸϲ ὃ δύναται φέρεϲθαι , εἰ τύχοι πληθυντικὸν πρὸϲ πληθυντικὸν κατὰ τὴν τοῦ αὐτοῦ προϲώπου παρέμπτωϲιν , γράφομεν ἡμεῖϲ , γράφουϲιν οἱ ἄνθρωποι . τὸ γὰρ ἐν διαβάϲει τοῦ προϲώπου οὐ πάντωϲ ἐξαιτήϲεται τὸν αὐτὸν ἀριθμόν · οἶόν τε γάρ ἐϲτιν φάναι τύπτουϲι τὸν ἄνθρωπον ἢ καὶ πάλιν τύπτουϲιν τοὺϲ ἀνθρώπουϲ .
Lemmas: ὁ δή οὖν πρόκειμαι μέρος , μεταλαμβάνω ἐκ ἴδιος μετασχηματισμός εἰς ὁ δέω ἀκολουθία ὁ προκαταλέγω ἀριθμός ἤ πρόσωπον ἤ γένος , ὁ ὁ λόγος σύνθεσις ἀναμερίζω εἰς ἐπιπλοκή ὁ πρός ὅς δύναμαι φέρω , εἰ τυγχάνω πληθυντικός πρός πληθυντικός κατά ὁ ὁ αὐτός πρόσωπον παρέμπτωσις , γράφω ἐγώ , γράφω ὁ ἄνθρωπος . ὁ γάρ ἐν διάβασις ὁ πρόσωπον οὐ πάντως ἐξαιτέω ὁ αὐτός ἀριθμός · οἷος τε γάρ εἰμί φημί τύπτω ὁ ἄνθρωπος ἤ καί πάλιν τύπτω ὁ ἄνθρωπος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.15
Ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ καὶ ἐπὶ τῶν κατὰ γένοϲ ϲυμπαραλαμβανομένων νομένων καὶ ἐπὶ τῶν κατὰ πτῶϲιν , ἡμῶν αὐτῶν ἀκούουϲιν · πάλιν γὰρ τὸ ἐν διαβάϲει ἀδιαφορεῖ καὶ κατὰ τὴν πτῶϲιν καὶ κατὰ τὸν ἀριθμόν , ἡμῶν αὐτὸϲ ἀκούει , ἡμῶν αὐτοὶ ἀκούουϲιν . ὅπερ πάλιν εἰ ϲυνέλθοι κατὰ τὴν αὐτὴν πτῶϲιν , ὑποδραμεῖται εἰϲ τὸ αὐτὸ πρόϲωπον διὰ τὸ κατάλληλον τῆϲ πτώϲεωϲ , εἰ μὴ ϲυνδεϲμικὴ παρέμπτωϲιϲ ἀποϲπάϲει τὸ πρόϲωπον , ὡϲ τὸ ἡμῶν καὶ αὐτῶν ἀκούουϲιν . —
Lemmas: ὁ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ κατά γένος συμπαραλαμβάνω νομένων καί ἐπί ὁ κατά πτῶσις , ἐγώ αὐτός ἀκούω · πάλιν γάρ ὁ ἐν διάβασις ἀδιαφορέω καί κατά ὁ πτῶσις καί κατά ὁ ἀριθμός , ἐγώ αὐτός ἀκούω , ἐγώ αὐτός ἀκούω . ὅς πάλιν εἰ συνέρχομαι κατά ὁ αὐτός πτῶσις , ὑποτρέχω εἰς ὁ αὐτός πρόσωπον διά ὁ κατάλληλος ὁ πτῶσις , εἰ μή συνδεσμικός παρέμπτωσις ἀποσπάω ὁ πρόσωπον , ὡς ὁ ἐγώ καί αὐτός ἀκούω . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.16
Ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ καὶ ἐπὶ τῶν γενῶν . φήϲομεν γὰρ οὗτοι οἱ ἄνδρεϲ , ἢ καὶ κατὰ πλαγίαν πτῶϲιν τούτουϲ τοὺϲ ἄνδραϲ · πάλιν γὰρ τὸ ἐν μεταβάϲει τοῦ προϲώπου ἀδιαφορήϲει καὶ κατὰ γένοϲ καὶ κατὰ ἀριθμόν , τούτουϲ γυνὴ ὕβριϲε . περιϲϲὸν εἰϲ τὸ τοιοῦτο παραθέϲει χρῆϲθαι · προφανὲϲ γὰρ τὸ λεγόμενον .
Lemmas: ὁ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ γένος . φημί γάρ οὗτος ὁ ἀνήρ , ἤ καί κατά πλάγιος πτῶσις οὗτος ὁ ἀνήρ · πάλιν γάρ ὁ ἐν μετάβασις ὁ πρόσωπον ἀδιαφορέω καί κατά γένος καί κατά ἀριθμός , οὗτος γυνή ὑβρίζω . περισσός εἰς ὁ τοιοῦτος παράθεσις χράω · προφανής γάρ ὁ λέγω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.17
περ οὖν , ὡϲ προείπομεν , μὴ ἐπιϲυμβαίη τινὶ λέξει τούτων διάκριϲιν ποιήϲαϲθαι , ἀδιαφορήϲει τὸ ἐπιπλέκεϲθαι ἅπαϲιν τοῖϲ προκατειλεγμένοιϲ , λέγω γένεϲι διαφόροιϲ , πτώϲεϲιν , ἀριθμοῖϲ , προϲώποιϲ , ἄλλοιϲ τοῖϲ δυναμενοιϲ τοιοῦτό τι ἀναδέξαϲθαι · οὐ γὰρ δή γε ἔλεγχον ἔχει τὸν ἴδιον μεταϲχηματιϲμόν .
Lemmas: περ οὖν , ὡς προλέγω , μή ἐπισυμβαίνω τις λέξις οὗτος διάκρισις ποιέω , ἀδιαφορέω ὁ ἐπιπλέκω ἅπας ὁ προκαταλέγω , λέγω γένος διάφορος , πτῶσις , ἀριθμός , πρόσωπον , ἄλλος ὁ δύναμαι τοιοῦτος τις ἀναδέχομαι · οὐ γάρ δή γε ἔλεγχος ἔχω ὁ ἴδιος μετασχηματισμός .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.18
Ἔϲτω γὰρ ϲύνταξίϲ τιϲ τοῦ καλῶϲ ἢ τῶν ὁμοίων ἐπὶ παντὸϲ προϲώπου , ἐπὶ παντὸϲ ἀριθμοῦ , ὅτε φαμὲν καλῶϲ ἔγραψα ἢ καλῶϲ γράφω ἢ καλῶϲ γράφετε , καὶ ἐπὶ τῶν μεταϲχηματιζομένων χρόνων , λέγω τοῦ ἔγραψα ἢ γράψω . ἡ δὴ τοιαύτη ϲύνταξιϲ πρόδηλον ὅτι κατάλληλοϲ · ἡ γὰρ τοῦ ἐπιρρήματοϲ ϲύνοδοϲ οὐ δεκτικὴ οὖϲα τῶν ἀριθμῶν ἢ τῶν προϲώπων ἢ τῶν ἐγκλίϲεων καὶ ἔτι τῶν χρόνων ὧν τὸ ῥῆμα παραδέχεται , ἀκώλυτον ἔϲχε τὴν ἐπιπλοκήν , οὐκ ἐλεγχόμενον ἐκ τοῦ ὁμοειδοῦϲ . οὐ μὴν ἔτι ἐπὶ τοῦ καλόϲ ταὐτὸν ἔϲτιν εὑρέϲθαι · προϲώπου γὰρ τυγχάνει τρίτου ἀριθμοῦ τε τοῦ ἑνικοῦ , καὶ ἔνθεν προϲίεται αὐτὸ τὸ τρίτον ἑνικὸν τοῦ γράφειν , καλὸϲ γράφει , καλὸϲ περιπατεῖ . καὶ ἐπεὶ πάλιν τὸ καλόϲ οὐ παρέμπτωϲιν χρόνου ϲημαίνει , ἀδιαφορεῖ τὸ ἐν διαφόροιϲ χρόνοιϲ ϲυντάϲϲεϲθαι . —
Lemmas: εἰμί γάρ σύνταξις τις ὁ καλός ἤ ὁ ὅμοιος ἐπί πᾶς πρόσωπον , ἐπί πᾶς ἀριθμός , ὅτε φημί καλός γράφω ἤ καλός γράφω ἤ καλός γράφω , καί ἐπί ὁ μετασχηματίζω χρόνος , λέγω ὁ γράφω ἤ γράφω . ὁ δή τοιοῦτος σύνταξις πρόδηλος ὅτι κατάλληλος · ὁ γάρ ὁ ἐπίρρημα σύνοδος οὐ δεκτικός εἰμί ὁ ἀριθμός ἤ ὁ πρόσωπον ἤ ὁ ἔγκλισις καί ἔτι ὁ χρόνος ὅς ὁ ῥῆμα παραδέχομαι , ἀκώλυτος ἔχω ὁ ἐπιπλοκή , οὐ ἐλέγχω ἐκ ὁ ὁμοειδής . οὐ μήν ἔτι ἐπί ὁ καλός αὐτός εἰμί εὑρίσκω · πρόσωπον γάρ τυγχάνω τρίτος ἀριθμός τε ὁ ἑνικός , καί ἔνθεν προσίημι αὐτός ὁ τρίτος ἑνικός ὁ γράφω , καλός γράφω , καλός περιπατέω . καί ἐπεί πάλιν ὁ καλός οὐ παρέμπτωσις χρόνος σημαίνω , ἀδιαφορέω ὁ ἐν διάφορος χρόνος συντάσσω . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.19
Ἔνθεν πάλιν τὰ τετμημένα τῶν ἐπιρρημάτων εἰϲ διαφόρουϲ χρόνουϲ τοῖϲ μὲν διαφόροιϲ προϲώποιϲ καὶ ἔτι ἀριθμοῖϲ ϲυντάϲϲεται , οὐ μὴν τοῖϲ τοῦ μέλλοντοϲ ἢ τοῦ ἐνεϲτῶτοϲ οὐ μὴν πάλιν τὰ ἐν παρατάϲει τοῦ ὅλου χρόνου παραλαμβανόμενα , λέγω ἐπὶ τοῦ νῦν καὶ τῶν ὁμοίων . — ὁμοίωϲ δὲ καὶ ὅϲα ϲημαινόμενον ἐγκλίϲεωϲ ἐπιδέχεται , λέγω τὸ εἴθε ἢ ἄγε · ἡ γὰρ προϲτακτικὴ ἔγκλιϲιϲ ἀνεπίπλοκοϲ τῇ εὐκτικῇ , καὶ οὕτωϲ τὸ εἴθε ἀφίϲταται τῶν προϲτακτικῶν καὶ τὸ ἄγε τῶν εὐκτικῶν . πάλιν οὖν ἀμοιρήϲαντα τὰ ἄλλα ἐπιρρήματα τῆϲ τοιαύτηϲ ϲημαϲίαϲ ἀκώλυτον ἔϲχον ἐν ἁπάϲαιϲ ταῖϲ ἐγκλίϲεϲι ϲύνταξιν . τὴν τοιαύτην ϲύνταζιν ἀκριβέϲτερον ἐν τῷ περὶ ἐπιρρημάτων ἐξεθέμεθα · περὶ ἧϲ ἔτι καὶ κατὰ τὸ δέον πάλιν εἰρήϲεται .
Lemmas: ἔνθεν πάλιν ὁ τέμνω ὁ ἐπίρρημα εἰς διάφορος χρόνος ὁ μέν διάφορος πρόσωπον καί ἔτι ἀριθμός συντάσσω , οὐ μήν ὁ ὁ μέλλω ἤ ὁ ἐνίστημι οὐ μήν πάλιν ὁ ἐν παράτασις ὁ ὅλος χρόνος παραλαμβάνω , λέγω ἐπί ὁ νῦν καί ὁ ὅμοιος . — ὅμοιος δέ καί ὅσος σημαίνω ἔγκλισις ἐπιδέχομαι , λέγω ὁ εἴθε ἤ ἄγε · ὁ γάρ προστακτικός ἔγκλισις ἀνεπίπλο̈ξ ὁ εὐκτικός , καί οὕτως ὁ εἴθε ἀφίστημι ὁ προστακτικός καί ὁ ἄγε ὁ εὐκτικός . πάλιν οὖν ἀμοιρέω ὁ ἄλλος ἐπίρρημα ὁ τοιοῦτος σημασία ἀκώλυτος ἔχω ἐν ἅπας ὁ ἔγκλισις σύνταξις . ὁ τοιοῦτος σύνταζιν ἀκριβής ἐν ὁ περί ἐπίρρημα ἐκτίθημι · περί ὅς ἔτι καί κατά ὁ δέω πάλιν λέγω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.20
Ἔϲτι καὶ ἐκ ϲυνδέϲμων τὸ τοιοῦτο παραϲτῆϲαι , ὡϲ εἰϲ οὐδὲν ἀναμεριζόμενοι τῶν προκατειλεγμένων ἀδιαφοροῦϲι τὰϲ ϲυνδέϲειϲ ποιεῖϲθαι πρὸϲ γένη διάφορα ἢ πτώϲειϲ ἢ διακρίϲειϲ προϲώπων . εἰ γοῦν τιϲ πάλιν μερικὴ γένοιτο ἐπ᾿ αὐτῶν διαφορά , ἀπολειφθείη ἂν πάλιν τῆϲ προκειμένηϲ ϲυντάξεωϲ διὰ τὸ ἐγκείμενον τοῦ ϲυνδέϲμου . ὑπὲρ δὲ τοῦ μὴ περὶ ϲυνδέϲμων ἄρτι λέγεϲθαι αὐτὸ μόνον ἑνὶ ὑποδείγματι χρηϲόμεθα .
Lemmas: εἰμί καί ἐκ σύνδεσμος ὁ τοιοῦτος παρίστημι , ὡς εἰς οὐδείς ἀναμερίζω ὁ προκαταλέγω ἀδιαφορέω ὁ σύνδεσις ποιέω πρός γένος διάφορος ἤ πτῶσις ἤ διάκρισις πρόσωπον . εἰ γοῦν τις πάλιν μερικός γίγνομαι ἐπί αὐτός διαφορά , ἀπολείπω ἄν πάλιν ὁ πρόκειμαι σύνταξις διά ὁ ἔγκειμαι ὁ σύνδεσμος . ὑπέρ δέ ὁ μή περί σύνδεσμος ἄρτι λέγω αὐτός μόνος εἷς ὑπόδειγμα χράω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.21
Ὁ δὲ ἄν ϲύνδεϲμοϲ αὐτὸ μόνον ἐκ τηρήϲεωϲ εἴρηται ὡϲ παρῳχημένοιϲ ϲυντάϲϲεται , ἐξῃρημένου πάλιν τοῦ παρακειμένου . ἐφ᾿ ἧϲ ϲυντάξεωϲ εἰ ἔροιτό τιϲ , ἐν τῷ γράψω ἄν παρὰ τί τὸ ἀκατάλληλόν τάλληλον ἐγένετο , οὐκ ἔϲτι φάναι ἢ μόνον ἐκ τῆϲ ἀντιλήψεωϲ , ὃ ἀκατάλληλόν ἐϲτιν · οὔτε γὰρ ἀριθμοῦ ἀνθυπαλλαγὴ οὕτε ἄλλου του , ὃ δύναται διελέγξαι τὸ ῥῆμα μὴ ϲυμπληθυνόμενον ἢ ϲυγχρονούμενον ἢ ϲυνδιατιθέμενον . ἦν δὲ τὸ αἴτιον τοῦτο . τὰ γεγονότα τῶν πραγμάτων ὁ ϲύνδεϲμοϲ ἀναιρεῖν θέλει , περιιϲτάνων αὐτὰ εἰϲ τὸ δύναϲθαι , ἔνθεν καὶ δυνητικὸϲ εἴρηται . τὸ μὲν γὰρ ἔγραψα ἢ τὸ ἔγραφον ἢ τὸ ἐγεγράφειν ἢ ἀπὸ μέρουϲ γεγονότα ἐϲτὶν ἢ καὶ ἔκπαλαι γεγονότα · ἔνθεν προϲέρχεται τοῖϲ δυναμένοιϲ τὴν ὕλην αὐτοῦ παραδέζαϲθαι , ἔγραφον ἄν , ἔγραψα ἄν , ἐγεγράφειν ἄν , οὐ μὴν τῷ γράφω ἢ γράψω · 'ὐ γὰρ παρῴχηται , ἵν᾿ ἐγχωρήϲῃ καὶ ἡ ἐκ τοῦ ϲυνδέϲμου ἀναίρεϲιϲ μὲν τοῦ γεγονότοϲ , ἐπαγγελία δὲ τοῦ ἐϲομένου . καὶ ἐντεῦθεν δὲ πειθόμεθα ὅτι οὐ παρῳχημένου ϲυντέλειαν ϲημαίνει ὁ παρακείμενοϲ , τήν γε μὴν ἐνεϲτῶϲαν , ὅθεν οὐδὲν δυνηϲόμενον γενέϲθαι παρεδέξατο καὶ διὰ τοῦτο ἀπροϲδεὴϲ τοῦ ἄν ϲυνδέϲμου ἐγεγόνει . ἐν τῇ ϲυνδεϲμικῇ ϲυντάξει ἐντελέϲτερον τὰ τοιαῦτα δεδείξεται . ἀνιτέον μέντοι ἐπὶ τὸ προκείμενον .
Lemmas: ὁ δέ ἄν σύνδεσμος αὐτός μόνος ἐκ τήρησις λέγω ὡς παροίχομαι συντάσσω , ἐκλέγω πάλιν ὁ παράκειμαι . ἐπί ὅς σύνταξις εἰ ἔρομαι τις , ἐν ὁ γράφω ἄν παρά τίς ὁ ἀκατάλληλος τάλλω γίγνομαι , οὐ εἰμί φημί ἤ μόνος ἐκ ὁ ἀντίληψις , ὅς ἀκατάλληλος εἰμί · οὔτε γάρ ἀριθμός ἀνθυπαλλαγή ἵημι ἄλλος τις , ὅς δύναμαι διελέγχω ὁ ῥῆμα μή συμπληθύνω ἤ συγχρονέω ἤ συνδιατίθημι . εἰμί δέ ὁ αἴτιος οὗτος . ὁ γίγνομαι ὁ πρᾶγμα ὁ σύνδεσμος ἀναιρέω ἐθέλω , περιιστάνω αὐτός εἰς ὁ δύναμαι , ἔνθεν καί δυνητικός λέγω . ὁ μέν γάρ γράφω ἤ ὁ γράφω ἤ ὁ γράφω ἤ ἀπό μέρος γίγνομαι εἰμί ἤ καί ἔκπαλαι γίγνομαι · ἔνθεν προσέρχομαι ὁ δύναμαι ὁ ὕλη αὐτός παραδέω , γράφω ἄν , γράφω ἄν , γράφω ἄν , οὐ μήν ὁ γράφω ἤ γράφω · ὐ γάρ παροίχομαι , ἵνα ἐγχωρέω καί ὁ ἐκ ὁ σύνδεσμος ἀναίρεσις μέν ὁ γίγνομαι , ἐπαγγελία δέ ὁ εἰμί . καί ἐντεῦθεν δέ πείθω ὅτι οὐ παροίχομαι συντέλεια σημαίνω ὁ παράκειμαι , ὁ γε μήν ἐνίστημι , ὅθεν οὐδείς δύναμαι γίγνομαι παραδέχομαι καί διά οὗτος ἀπροσδεής ὁ ἄν σύνδεσμος γίγνομαι . ἐν ὁ συνδεσμικός σύνταξις ἐντελής ὁ τοιοῦτος δείκνυμι . ἀνιτέον μέντοι ἐπί ὁ πρόκειμαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.22
Αἱ δὴ οὖν λέξειϲ , ὡϲ προείπομεν , ἀναμεμεριϲμέναι κατὰ τὰϲ ἰδίαϲ θέϲειϲ , τὰϲ ὁπωϲδήποτε παρεμπιπτούϲαϲ εἰϲ οὐκ ἐπιβάλλουϲαν θέϲιν διελέγχουϲιν διὰ τῆϲ ἐξ αὐτῶν ἀκολουθίαϲ . παρὸν πιϲτώϲαϲθαι ὧν ἠπορήϲαμεν ἐν τοῖϲ προκειμένοιϲ καὶ δι᾿ ὧν παραθηϲόμεθα . — τὸ ἐμοί ἐπὶ τρίτου οὐ τίθεται · ὑπὸ γὰρ ϲυζύγου τοῦ οἶ διελέγχεται . καὶ ϲαφὲϲ ὅτι καὶ τὸ οἶ οὐκ ἐπὶ πρώτου διὰ τὸν αὐτὸν λόγον , ὡϲ οὐδὲ τὸ γράφω ἀντὶ τοῦ γράφει οὐδὲ μὴν τὸ γράφει ἀντὶ τοῦ γράφω . ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ καὶ ἐπὶ τῶν δευτέρων προϲώπων . πῶϲ οὖν ἡ αὐτόϲ τρίτου καθεϲτῶϲα ϲύνταξιν τὴν κατὰ τὸ πρῶτον καὶ δεύτερον ποιεῖται ; ἕνεκα τοῦ μὴ ἔχειν ἀκόλουθον πρόϲωπον κατὰ ϲυζυγίαν , ὃ ϲυνελέγξει τὸ ἀλλότριον τοῦ προϲώπου . ἔνθεν γὰρ οἶμαι ἐρρυηκέναι καὶ τὸ ἀκόλουθον πρὸϲ τὰ ἀναμεριϲθέντα μόρια ἐν τῇ δεούϲῃ ἀκολουθίᾳ .
Lemmas: ὁ δή οὖν λέξις , ὡς προλέγω , ἀναμερίζω κατά ὁ ἴδιος θέσις , ὁ ὅπως παρεμπίπτω εἰς οὐ ἐπιβάλλω θέσις διελέγχω διά ὁ ἐκ αὐτός ἀκολουθία . πάρειμι πιστόω ὅς ἀπορέω ἐν ὁ πρόκειμαι καί διά ὅς παρατίθημι . — ὁ ἐγώ ἐπί τρίτος οὐ τίθημι · ὑπό γάρ σύζυγος ὁ οἷ διελέγχω . καί σαφής ὅτι καί ὁ οἷ οὐ ἐπί πρῶτος διά ὁ αὐτός λόγος , ὡς οὐδέ ὁ γράφω ἀντί ὁ γράφω οὐδέ μήν ὁ γράφω ἀντί ὁ γράφω . ὁ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ δεύτερος πρόσωπον . πῶς οὖν ὁ αὐτός τρίτος καθίστημι σύνταξις ὁ κατά ὁ πρῶτος καί δεύτερος ποιέω ; ἕνεκα ὁ μή ἔχω ἀκόλουθος πρόσωπον κατά συζυγία , ὅς συνελέγχω ὁ ἀλλότριος ὁ πρόσωπον . ἔνθεν γάρ οἴομαι ῥέω καί ὁ ἀκόλουθος πρός ὁ ἀναμερίζω μόριον ἐν ὁ δέω ἀκολουθία .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.23
καὶ ϲαφὲϲ ὅτι τὸ μὴ γενόμενον ἐν προϲώπου ἀκολουθίᾳ οὐδὲ παρὰ τὸ ἀκόλουθον τῶν προϲώπων ἁμαρτήϲεται , γενόμενόν γε μὴν ἐν γένουϲ ἀκολουθίᾳ καὶ πτώϲεωϲ καὶ ἀριθμοῦ οὐκέτι ϲυνοιϲθήϲέται παρὰ τὸ δέον τῶν προκειμένων · ἐμὲ γὰρ αὐτόν καὶ ἡμᾶϲ αὐτούϲ . — ϲαφὲϲ δὲ πάλιν καὶ ἐκ τῶν ἄλλων ἀντωνυμιῶν , αἳ γένοϲ οὐ διακρίναϲαι ἀκώλυτον ἔχουϲι τὴν ἐν τοῖϲ τριϲὶ γένεϲιν ὑπαγωγήν · φαμὲν γοῦν ϲὺ αὐτόϲ ἢ ϲὺ αὐτή καὶ ἔτι ἐμοὶ αὐτῷ καὶ ἐμοὶ αὐτῇ , καὶ οὐ κακία τὸ τοιοῦτο , ὅτι μὴ ἐνεχώρει τὸ δυνάμενον ἐλέγξαι τὴν κακίαν . — ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ καὶ ἐπὶ τῆϲ οὗτοϲ καὶ ὅδε · πάλιν γὰρ ἀκώλυτον τὸ δ᾿ ἐγώ καὶ οὗτοϲ ἐγώ , καθὼϲ προείπομεν . — λύεται δὲ κἀκεῖνο τὸ ἄπορον , ὡϲ τὸ ἑαυτούϲ καὶ ἐπὶ πρῶτον ϲυνέτεινεν · ὅπερ ἦν ἂν ἐν κακίᾳ , εἰ διηλέγχετο ὑπὸ τοῦ ἐμαυτούϲ ὡϲ παρὰ τὸ πρόϲωπον ἡμαρτημένον . ἀνεξέλεγκτον οὖν καθεϲτὼϲ ἀδεεϲτέραν τὴν ϲύνταξιν κατὰ τῶν προϲώπων ἐποιήϲατο .
Lemmas: καί σαφής ὅτι ὁ μή γίγνομαι ἐν πρόσωπον ἀκολουθία οὐδέ παρά ὁ ἀκόλουθος ὁ πρόσωπον ἁμαρτάνω , γίγνομαι γε μήν ἐν γένος ἀκολουθία καί πτῶσις καί ἀριθμός οὐκέτι συνοισθήσέται παρά ὁ δέω ὁ πρόκειμαι · ἐγώ γάρ αὐτός καί ἐγώ αὐτός . — σαφής δέ πάλιν καί ἐκ ὁ ἄλλος ἀντωνυμία , ὅς γένος οὐ διακρίνω ἀκώλυτος ἔχω ὁ ἐν ὁ τρεῖς γένεσις ὑπαγωγή · φημί γοῦν σύ αὐτός ἤ σύ αὐτός καί ἔτι ἐγώ αὐτός καί ἐγώ αὐτός , καί οὐ κακία ὁ τοιοῦτος , ὅτι μή ἐγχωρέω ὁ δύναμαι ἐλέγχω ὁ κακία . — ὁ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ οὗτος καί ὅδε · πάλιν γάρ ἀκώλυτος ὁ δέ ἐγώ καί οὗτος ἐγώ , καθώς προλέγω . — λύω δέ ἐκεῖνος ὁ ἄπορος , ὡς ὁ ἑαυτοῦ καί ἐπί πρῶτος συντείνω · ὅς εἰμί ἄν ἐν κακία , εἰ διελέγχω ὑπό ὁ ἐμαυτοῦ ὡς παρά ὁ πρόσωπον ἁμαρτάνω . ἀνεξέλεγκτος οὖν καθίστημι ἀδεής ὁ σύνταξις κατά ὁ πρόσωπον ποιέω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.24
Καὶ ἐπὶ ῥημάτων δὲ ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ . πᾶϲαι γοῦν αἱ ἐγκλίϲειϲ , μεριϲθεῖϲαι εἰϲ πρόϲωπα καὶ ἀριθμούϲ , τὸ ἀκατάλληλον ϲυνελέγχουϲιν διὰ τῶν ἀριθμῶν καὶ τῶν προϲώπων · ἥ γε μὴν ἀπαρέμφατοϲ τούτων ἀμοιρήϲαϲα ἐπιτρέχει καὶ ἐπὶ πάντα τὰ πρόϲωπα καὶ ἅπανταϲ τοὺϲ ἀριθμούϲ , γράφειν ἐμέ , γράφειν ἡμᾶϲ , γράφειν ϲέ , γράφειν ὑμᾶϲ . καὶ ἐπεὶ πάλιν οὐκ ἀμοιρεῖ διαθέϲεωϲ ἢ χρόνων , παρὰ τὴν τού . των ἐναλλαγὴν τὸ ἀνακόλουθον ἐπιδείκνυται .
Lemmas: καί ἐπί ῥῆμα δέ ὁ αὐτός λόγος . πᾶς γοῦν ὁ ἔγκλισις , μερίζω εἰς πρόσωπον καί ἀριθμός , ὁ ἀκατάλληλος συνελέγχω διά ὁ ἀριθμός καί ὁ πρόσωπον · ὁ γε μήν ἀπαρέμφατος οὗτος ἀμοιρέω ἐπιτρέχω καί ἐπί πᾶς ὁ πρόσωπον καί ἅπας ὁ ἀριθμός , γράφω ἐγώ , γράφω ἐγώ , γράφω σύ , γράφω σύ . καί ἐπεί πάλιν οὐ ἀμοιρέω διάθεσις ἤ χρόνος , παρά ὁ ὁ . ὁ ἐναλλαγή ὁ ἀνακόλουθος ἐπιδείκνυμι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.25
φυϲικώτερον δέ πωϲ καὶ ψυχικῆϲ διαθέϲεωϲ ἡ ἔγκλιϲιϲ ἀμοιρήϲαϲα οὐκ ἐμποδίζεται καὶ ἀντὶ παϲῶν ἐγκλίϲεων παραλαμβάνεϲθαι , προϲτιθεμένου τοῦ ἰδιώματοϲ τῆϲ ἐγκλίϲεωϲ , καὶ πάλιν πᾶϲαν ἔγκλιϲ\ν εἰϲ ταύτην ὑποϲτρέφειν . τὸ γὰρ γράφε δύναται ἴϲον εἶναι τῷ γράφειν ϲοι προϲτάϲϲω , ἀναγκαίωϲ καὶ τοῦ προϲτάϲϲειν ἐγκειμένου καὶ τοῦ ἀντωνυμικοῦ · τούτων γὰρ ἠμοίρει τὸ ἀπαρέμφατον · περιπατοίηϲ—εὔχομαί ϲε περιπατεῖν , γράφειϲ — ὁρίζομαί ϲε γράφειν . πρόδηλοϲ καὶ ἡ ἐκ τούτων μετάληψιϲ , γράφοι Διονύϲιοϲ — ηὔξατο γράφειν Διονύϲιον , γραφέτω Διονύϲιοϲι — προϲέταξεν γράφειν Διονύϲιον . διὰ τί μέντοι αἱ ϲυνοῦϲαι πτώϲειϲ εὐθεῖαι πλάγιοι γίνονται , ἀκριβώϲομεν ἐν τῷ περὶ ῥημάτων , ἐν ῷ καὶ διαληψόμεθα περὶ τῆϲ παρεπομένηϲ καθόλου ϲυντάξεωϲ τῶν ἀπαρεμφάιῶν .
Lemmas: φυσικός δέ πως καί ψυχικός διάθεσις ὁ ἔγκλισις ἀμοιρέω οὐ ἐμποδίζω καί ἀντί πᾶς ἔγκλισις παραλαμβάνω , προστίθημι ὁ ἰδίωμα ὁ ἔγκλισις , καί πάλιν πᾶς ἔγκλισις εἰς οὗτος ὑποστρέφω . ὁ γάρ γράφω δύναμαι ἴσος εἰμί ὁ γράφω σύ προστάσσω , ἀναγκαῖος καί ὁ προστάσσω ἔγκειμαι καί ὁ ἀντωνυμικός · οὗτος γάρ ἀμοιρέω ὁ ἀπαρέμφατος · περιπατοιησ—ευχομης σύ περιπατέω , γράφω — ὁρίζω σύ γράφω . πρόδηλος καί ὁ ἐκ οὗτος μετάληψις , γράφω Διονύσιος — εὔχομαι γράφω Διονύσιος , γράφω Διονύσιος — προστάσσω γράφω Διονύσιος . διά τίς μέντοι ὁ σύνειμι πτῶσις εὐθύς πλάγιος γίγνομαι , ἀκριβόω ἐν ὁ περί ῥῆμα , ἐν ὅς καί διαλαμβάνω περί ὁ παρέπομαι καθόλου σύνταξις ὁ ἀπαρεμφάιῶν .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.26
Παρὸν καὶ ἐκ τῶν μετοχῶν αὐτὸ πιϲτώϲαϲθαι , αἷϲ προϲδίδωϲι μὲν ἡ ἐκ τῶν ῥημάτων μετάληψιϲ γένοϲ καὶ πτῶϲιν καὶ τὸν ἐν τούἔννοιαν . ἀριθμόν , ἀφαιρεῖται δ᾿ αὖ τὴν προϲώπου διάκριϲιν καὶ ψυχικὴν ἔννοιαν . καὶ ἕνεκα τούτου παρὰ τὰ ἀφῃρημένα οὐχ ἁμαρτάνομεν , ἐν μὲν προϲώποιϲγράψαϲ ἀνέϲτην , γράψαϲ ἀνέϲτηϲ , γράψαϲ ἀνέϲτη , ἐν δὲ ἐγκλίϲεϲι γράψαϲ ἀναϲταίην , γράψαϲ ἀνάϲτηθι · τά γε μὴν ἐμμείναντα , λέγω διάθεϲιν ἢ χρόνων διαφοράν , τῷ ἀκαταλλήλῳ λόγῳ ὑποπίπτει , εἰ παρὰ τὸ δέον ϲυνταγείη .
Lemmas: πάρειμι καί ἐκ ὁ μετοχή αὐτός πιστόω , ὅς προσδίδωμι μέν ὁ ἐκ ὁ ῥῆμα μετάληψις γένος καί πτῶσις καί ὁ ἐν τουεννοια . ἀριθμός , ἀφαιρέω δέ αὖ ὁ πρόσωπον διάκρισις καί ψυχικός ἔννοια . καί ἕνεκα οὗτος παρά ὁ ἀφαιρέω οὐ ἁμαρτάνω , ἐν μέν προσώποισγράψας ἀνίστημι , γράφω ἀνίστημι , γράφω ἀνίστημι , ἐν δέ ἔγκλισις γράφω ἀνίστημι , γράφω ἀνίστημι · ὁ γε μήν ἐμμένω , λέγω διάθεσις ἤ χρόνος διαφορά , ὁ ἀκατάλληλος λόγος ὑποπίπτω , εἰ παρά ὁ δέω συντάσσω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.27
Ὁμόλογον δ᾿ ὅτι καὶ τὰ ϲυνεμπεϲόντα ἢ κατὰ γένοϲ ἢ πτῶϲιν ἢ πρόϲωπον ἢ τι τῶν δυναμένων τὴν ταὐτότητα ἀπενέγκαϲθαι κατὰ φωνὴν ἀποϲτήϲεται τῆϲ τοῦ ἀκαταλλήλου κακίαϲ . ἔϲθ᾿ ὅτε γὰρ ἐν οὐ δεούῃ ϲυντάξει καταγινόμενα μέτειϲιν ἐφ᾿ ἑτέραν ϲύνταξιν ἐν λόγῳ δυναμένην παραλαμβάνεϲθαι διὰ τὸ ϲυγκεχυμένον τῆϲ φωνῆϲ . ἔϲτω γάρ τι ϲοφόϲ ἢ κλυτόϲ ἤ τι τῶν δυναμένων ὑπὸ τριγένειαν πίπτειν , ἔϲτω δὲ καὶ τὸ θεόϲ ἤ τι τῶν δυναμένων κατὰ κοινότητα μόνον ἀκούεϲθαι . ἐφ᾿ ὧν τῆϲ ϲυντάξεωϲ τὸ μὲν θεόϲ , κἂν ἐπὶ θηλυκοῦ τάϲϲηται , ἀνενδοίαϲτον κατὰ τὸ γένοϲ ἐϲτίν , οὖ γε μὴν τὸ κλυτόϲ ἢ ἄγριοϲ ταὐτὸν πείϲεται . καὶ ἔνθεν γνωρίζεται τὸ κλυτὸϲ Ἱπποδάμεια { Β 742 } καὶ ἄγριον ἄτην { T 88 } ἐν ὑπαλλαγῇ γένουϲ καθεϲτῶτα . —
Lemmas: ὁμόλογος δέ ὅτι καί ὁ συνεμπίπτω ἤ κατά γένος ἤ πτῶσις ἤ πρόσωπον ἤ τις ὁ δύναμαι ὁ ταὐτότης ἀποφέρω κατά φωνή ἀφίστημι ὁ ὁ ἀκατάλληλος κακία . εἰμί ὅτε γάρ ἐν οὐ δέω σύνταξις καταγίγνομαι μετέρχομαι ἐπί ἕτερος σύνταξις ἐν λόγος δύναμαι παραλαμβάνω διά ὁ συγχέω ὁ φωνή . εἰμί γάρ τις σοφός ἤ κλυτός ἤ τις ὁ δύναμαι ὑπό τριγένεια πίπτω , εἰμί δέ καί ὁ θεός ἤ τις ὁ δύναμαι κατά κοινότης μόνος ἀκούω . ἐπί ὅς ὁ σύνταξις ὁ μέν θεός , ἐάν ἐπί θηλυκός τάσσω , ἀνενδοίαστος κατά ὁ γένος εἰμί , οὐ γε μήν ὁ κλυτός ἤ ἄγριος αὐτός πάσχω . καί ἔνθεν γνωρίζω ὁ κλυτός Ἱπποδάμεια { Β 742 } καί ἄγριος ἄτη { T 88 } ἐν ὑπαλλαγή γένος καθίστημι . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.28
Δι᾿ ὃ καὶ τὸ παρ᾿ Ἀθηναίοιϲ μὰ τὼ θεώ οὐκ ἐν τῷ θεώ τὸ ϲχῆμα ἐπεδείξατο , ἐν δὲ τῷ ϲυνόντι ἄρθρῳ , ὃ οὐ κοινωνοῦν τῷ θηλυκῷ ἐδείκνυεν ὡϲ καὶ τὸ θεόϲ νῦν ἀρρενικόν ἐϲτι · δῆλον γὰρ ὅτι , εἰ ἀφαιρεθείη τὸ ἄρθρον , καὶ τὰ τοῦ ϲχήματοϲ ἀποϲτήϲεται . οὐ γὰρ ὅμοιόν ἐϲτι τῷ καλυψαμένω χρόα καλόν { Hesiod . opp . 198 } οὐδὲ τῷ οὐκ ἂν ἐφ᾿ ὑμετέρων ὀχέων πληγέντε κεραυνῷ { Θ 455 } , εἴγε τὰ τοιαῦτα δι᾿ αὐτῶν ἐπεδείξατο τὰ ϲχήματα , τὸ δὲ προκείμενον διὰ τῆϲ τοῦ ἄρθρου παραθέϲεωϲ .
Lemmas: διά ὅς καί ὁ παρά Ἀθηναῖος μά ὁ θεός οὐ ἐν ὁ θεός ὁ σχῆμα ἐπιδείκνυμι , ἐν δέ ὁ σύνειμι ἄρθρον , ὅς οὐ κοινωνέω ὁ θηλυκός δείκνυμι ὡς καί ὁ θεός νῦν ἀρρενικός εἰμί · δῆλος γάρ ὅτι , εἰ ἀφαιρέω ὁ ἄρθρον , καί ὁ ὁ σχῆμα ἀφίστημι . οὐ γάρ ὅμοιος εἰμί ὁ καλύπτω χρώς καλός { Hesiod . opp . 198 } οὐδέ ὁ οὐ ἄν ἐπί ὑμέτερος ὄχος πλήσσω κεραυνός { Θ 455 } , εἰ ὁ τοιοῦτος διά ἑαυτοῦ ἐπιδείκνυμι ὁ σχῆμα , ὁ δέ πρόκειμαι διά ὁ ὁ ἄρθρον παράθεσις .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.29
Προφανὴϲ ὁ λόγοϲ ἐπὶ ἁπάντων τῶν χρόνων , εἴγε τιϲ μὴ ἐνδεέϲτερον τὴν τούτων διάκριϲιν γινώϲκοι . τὸ γράφω καὶ ἔγραφον ὁμόλογον ὅτι χρονικῶϲ διαφέρει , καὶ οὐχ οἷόν τε φάναι ἐχθὲϲ γράφω , ἐπί γε μὴν παρατατικοῦ ἐχθὲϲ ἔγραφον . ὁμόλογον δὲ κἀκεῖνό ἐϲτιν , ὡϲ τοῦ γράφω ἡ μετοχὴ γράφων ἐϲτίν , καὶ οὐχ οἷόν τε ἦν φάναι ἐχθὲϲ γράφων , ὅτι μηδὲ ἐχθὲϲ γράφω . ἀλλ᾿ οὖν γε παρεδέξατο ἡ μετοχὴ τὸ ἐπίρρημα , καθὸ ϲυνέμπτωϲιν ἐπεδέχετο τὴν τοῦ παρατατικοῦ · φαμὲν γοῦν οὕτωϲ , ἔγραφον καὶ ἠνιώμην , ἐφ᾿ ἧϲ ϲυντάξεωϲ ἡ μετάληψιϲ γενήϲεται γράφων ἠνιώμην . — Ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ καὶ ἐπὶ τῶν ἀπαρεμφάτων . πάλιν γὰρ τὸ γράφειν , μεταληφθὲν ἐξ ἐνεϲτῶτοϲ καὶ παρατατικοῦ κατὰ τὴν αὐτὴν φωνήν , ἐν τῇ προκειμένῃ ϲυντάξει τῶν ἐπιρρημάτων κατάλληλον ἀποτελεῖ λόγον οἶόν τε γὰρ φάναι ϲυνέβη ἐχθὲϲ γράφειν Ἀπολλώνιον καὶ ϲυνέβη ϲήμερον γράφειν . οὔ γε μὴν ἐπὶ τῶν ἕνα χρόνον ὑπαγορευόντων τὸ τοιοῦτον ἂν εὕροιϲ , λέγω ἐπὶ τοῦ γράψειν , γράψειν ἐχθέϲ · ἐπί γε μὴν πάλιν τοῦ ἀϲυνεμπτώτου , λέγω τοῦ γράψαι , ϲυνέβη ἐχθὲϲ γράψαι Ἀπολλώνιον .
Lemmas: προφανής ὁ λόγος ἐπί ἅπας ὁ χρόνος , εἰ τις μή ἐνδεής ὁ οὗτος διάκρισις γιγνώσκω . ὁ γράφω καί γράφω ὁμόλογος ὅτι χρονικός διαφέρω , καί οὐ οἷος τε φημί χθές γράφω , ἐπί γε μήν παρατατικός χθές γράφω . ὁμόλογος δέ ἐκεῖνος εἰμί , ὡς ὁ γράφω ὁ μετοχή γράφω εἰμί , καί οὐ οἷος τε εἰμί φημί χθές γράφω , ὅτι μηδέ ἐχθές γράφω . ἀλλά οὖν γε παραδέχομαι ὁ μετοχή ὁ ἐπίρρημα , καθό συνέμπτωσις ἐπιδέχομαι ὁ ὁ παρατατικός · φημί γοῦν οὕτως , γράφω καί ἀνιάω , ἐπί ὅς σύνταξις ὁ μετάληψις γίγνομαι γράφω ἀνιάω . — ὁ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ ἀπαρέμφατος . πάλιν γάρ ὁ γράφω , μεταλαμβάνω ἐκ ἐνίστημι καί παρατατικός κατά ὁ αὐτός φωνή , ἐν ὁ πρόκειμαι σύνταξις ὁ ἐπίρρημα κατάλληλος ἀποτελέω λόγος οἷος τε γάρ φημί συμβαίνω χθές γράφω Ἀπολλώνιον καί συμβαίνω σήμερον γράφω . οὐ γε μήν ἐπί ὁ εἷς χρόνος ὑπαγορεύω ὁ τοιοῦτος ἄν εὑρίσκω , λέγω ἐπί ὁ γράφω , γράφω χθές · ἐπί γε μήν πάλιν ὁ ἀσυνέμπτωτος , λέγω ὁ γράφω , συμβαίνω χθές γράφω Ἀπολλώνιον .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.30
Ἔϲτι καὶ ἐπὶ διαθέϲεωϲ τὸ τοιοῦτον ἐπιδεῖξαι . τὰ γὰρ καλούμενα μέϲα ϲχήματα ϲυνέμπτωϲιν ἀνεδέξατο ἐνεργητικῆϲ καὶ παθητικῆϲ διαθέϲεωϲ , ὥϲ γε ἀκριβέϲτερον ἐπιδείξομεν ἐν τῇ δεούϲῃ ϲυντάξει τῶν ῥημάτων , καὶ ἔνθεν οὐ παρὰ τὰϲ διαθέϲειϲ ἁμαρτάνεται . τὸ γὰρ ἐλουϲάμην καὶ ἐποιηϲάμην καὶ ἐτριψάμην καὶ τὰ τούτοιϲ ὅμοια ἔχει ἐκδηλοτάτην τὴν ϲύνταξιν ὁτὲ μὲν ἐνεργητικήν , ὁτὲ δὲ παθητικήν , εἴγε τὸ ἔτριψα τοῦ ἐτριψάμην διαφέρει καὶ τὸ ἔλουϲα τοῦ ἐλουϲάμην , παράκειται δὲ τῷ ἐποίηϲα τὸ ἐποιηϲάμην καὶ ἔτι τῷ προῆκα τὸ προηκάμην . οἵ γε μὴν ἀπειρότερον περὶ τὰϲ τούτων διαφορὰϲ καταγινόμενοι οἴονται ἔϲθ᾿ ὅτε παθητικὰϲ διαθέϲειϲ ἀντὶ ἐνεργητικῶν παραλαμβάνεϲθαι , οὐ μικρὸν ἁμάρτημα προϲάπτοντεϲ τοῖϲ λόγοιϲ . τὸ γὰρ ἀντὶ ἐνεργητικοῦ παθητικῷ χρῆϲθαι λόγου ἐϲτὶν τοῦ ἀκαταλλήλου · οὐκ ἂν γοῦν τιϲ τὸ φύϲει ἐνεργητικὸν ἢ τὸ φύϲει παθητικὸν εὕροι ἂν ἐν ὑπαλλαγῇ τῶν διαθέϲεων , λέγω τὸ ἐποίηϲα ἀντὶ τοῦ ἐποιήθην ἢ τὸ ἐποιήθην ἀντὶ τοῦ ἐποίηϲα . ὁμόλογον οὖν τὸ ἀμφοτέρω κεκοπώϲ { N 60 } ἢ πεπληγὼϲ ἀγορῆθεν { B 264 } ἢ ῥάβδῳ πεπληγυῖα { κ 238 } ἢ ὅτι ῥα θνῄϲκονταϲ ὁρᾶτο { A 56 } , τὰ τούτοιϲ ὅμοια , ὡϲ διὰ τὸν προειρημένον λόγον τῆϲ μεϲότητοϲ οὐκ ἀνθυπήλλακται κατὰ τὴν διάθεϲιν , κατὰ δὲ τὸν δέοντα λόγον τῆϲ ϲυντάξεωϲ ἐπ᾿ ἀμφοτέραϲ τὰϲ διαθέϲειϲ ἔφθαϲαν .
Lemmas: εἰμί καί ἐπί διάθεσις ὁ τοιοῦτος ἐπιδείκνυμι . ὁ γάρ καλέω μέσος σχῆμα συνέμπτωσις ἀναδέχομαι ἐνεργητικός καί παθητικός διάθεσις , ὡς γε ἀκριβής ἐπιδείκνυμι ἐν ὁ δέω σύνταξις ὁ ῥῆμα , καί ἔνθεν οὐ παρά ὁ διάθεσις ἁμαρτάνω . ὁ γάρ λούω καί ποιέω καί τρίβω καί ὁ οὗτος ὅμοιος ἔχω ἔκδηλος ὁ σύνταξις ὅτε μέν ἐνεργητικός , ὅτε δέ παθητικός , εἰ ὁ τρίβω ὁ τρίβω διαφέρω καί ὁ λούω ὁ λούω , παράκειμαι δέ ὁ ποιέω ὁ ποιέω καί ἔτι ὁ προίημι ὁ προίημι . ὁ γε μήν ἄπειρος περί ὁ οὗτος διαφορά καταγίγνομαι οἴομαι εἰμί ὅτε παθητικός διάθεσις ἀντί ἐνεργητικός παραλαμβάνω , οὐ μικρός ἁμάρτημα προσάπτω ὁ λόγος . ὁ γάρ ἀντί ἐνεργητικός παθητικός χράω λόγος εἰμί ὁ ἀκατάλληλος · οὐ ἄν γοῦν τις ὁ φύσις ἐνεργητικός ἤ ὁ φύσις παθητικός εὑρίσκω ἄν ἐν ὑπαλλαγή ὁ διάθεσις , λέγω ὁ ποιέω ἀντί ὁ ποιέω ἤ ὁ ποιέω ἀντί ὁ ποιέω . ὁμόλογος οὖν ὁ ἀμφότερος κόπτω { N 60 } ἤ πλήσσω ἀγορῆθεν { B 264 } ἤ ῥάβδος πλήσσω { κ 238 } ἤ ὅτι ἄρα θνῄσκω ὁράω { A 56 } , ὁ οὗτος ὅμοιος , ὡς διά ὁ προλέγω λόγος ὁ μεσότης οὐ ἀνθυπαλλάσσω κατά ὁ διάθεσις , κατά δέ ὁ δέω λόγος ὁ σύνταξις ἐπί ἀμφότερος ὁ διάθεσις φθάνω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.31
Ἔcτι καὶ ἐπὶ ϲυνεμπτώϲεωϲ προϲώπων ταὐτὸν ἐπιδεῖξαι . τὸ γὰρ νικῶ πρώτου ὂν προϲώπου οὐ μετελεύϲεται ἐπὶ δευτέρου , καθ᾿ οὗ ἔχει δεύτερον τὸ νικᾷϲ · ἀλλ᾿ ἐπεὶ πάλιν προϲτακτική τιϲ προφορὰ ἐν δευτέρῳ προϲώπῳ ἀναμένει τὴν φωνήν , κἂν ἐπὶ δευτέρου τιθῆται , καταλληλότητα ἀναδέχεται , ὡϲ ἔφαμεν , γενόμενον προϲτακτικόν . μέτειϲιν ὁ λόγοϲ καὶ μέχρι τοῦ τρίτου , ὃ δύναται περιγράφεϲθαι τῆϲ ϲυνεμπτώϲεωϲ διὰ τὴν προϲιοῦϲαν τοῦ ῑ γραφήν · ὅμωϲ γοῦν ἀκουόμενον ϲυνεμπίπτει τῇ πρὸϲ τὸ πρῶτον καὶ δεύτερον προφορᾷ , καὶ ἔϲτιν ἐν τῷ δέοντι λόγῳ , ἐὰν ἡ ἐπακολουθοῦϲα αὐτῷ ἔγκλιϲιϲ ϲυνῇ , λέγω ἡ εὐκτική , ὡϲ ἔχει τὸ παρ᾿ Ἀλκμᾶνι νικῷ δ᾿ ὁ κάρρων { frgm . 89 B4 } , καὶ ἔτι ἐν τῷ Ὁμηρικῷ τρυπῷ δόρυ νήϊον ἀνήρ { ι 384 } . ϲαφὲϲ γὰρ ὅτι ἐν ὁριϲτικῇ ἐγκλίϲει ἀκατάλληλόν ἐϲτιν , ἐν δὲ τῇ εὐκτικῇ κατάλληλον , ὥϲ γε καὶ ἐν τοῖϲ προκειμένοιϲ τὸ μὲν νικῶ ἐγώ πρὸϲ τὸ νικῶ ϲύ . ὁριϲτικὸν γὰρ ὂν ἀκατάλληλόν ἐϲτιν , χρὴ γὰρ νικᾶϲ ϲύ , προϲτακτικὸν δὲ κατάλληλον . Ἀπόχρη τὸ παράδειγμα εἰϲ ἀφορμὴν τῶν παραπληϲίων τοῖϲ ἀνελλειπέϲτερον κεκλικόϲι τὰ ῥήματα .
Lemmas: Ἔτι καί ἐπί συνέμπτωσις πρόσωπον αὐτός ἐπιδείκνυμι . ὁ γάρ νικάω πρῶτος εἰμί πρόσωπον οὐ μετέρχομαι ἐπί δεύτερος , κατά ὅς ἔχω δεύτερος ὁ νικάω · ἀλλά ἐπεί πάλιν προστακτικός τις προφορά ἐν δεύτερος πρόσωπον ἀναμένω ὁ φωνή , ἐάν ἐπί δεύτερος τίθημι , καταλληλότης ἀναδέχομαι , ὡς φημί , γίγνομαι προστακτικός . μετέρχομαι ὁ λόγος καί μέχρι ὁ τρίτος , ὅς δύναμαι περιγράφω ὁ συνέμπτωσις διά ὁ προσέρχομαι ὁ ι̅ γραφή · ὅμως γοῦν ἀκούω συνεμπίπτω ὁ πρός ὁ πρῶτος καί δεύτερος προφορά , καί εἰμί ἐν ὁ δέω λόγος , ἐάν ὁ ἐπακολουθέω αὐτός ἔγκλισις συνέρχομαι , λέγω ὁ εὐκτικός , ὡς ἔχω ὁ παρά Ἀλκμάν νικάω δέ ὁ κάρρων { frgm . 89 B4 } , καί ἔτι ἐν ὁ Ὁμηρικός τρυπάω δόρυ νήϊος ἀνήρ { ι 384 } . σαφής γάρ ὅτι ἐν ὁριστικός ἔγκλισις ἀκατάλληλος εἰμί , ἐν δέ ὁ εὐκτικός κατάλληλος , ὡς γε καί ἐν ὁ πρόκειμαι ὁ μέν νικάω ἐγώ πρός ὁ νικάω σύ . ὁριστικός γάρ εἰμί ἀκατάλληλος εἰμί , χρή γάρ Νικᾶς σύ , προστακτικός δέ κατάλληλος . ἀποχράω ὁ παράδειγμα εἰς ἀφορμή ὁ παραπλήσιος ὁ ἀνελλείπης κλίνω ὁ ῥῆμα .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.32
Ἔϲτι καὶ ἐξ ἀριθμοῦ τοῦ ἐν ὀνόμαϲιν ταὐτὸν ἐπιδεῖξαι . τὸ γὰρ φίλων ἤ τι τῶν τοιούτων , γενικῆϲ ὂν πληθυντικῆϲ τριγενείαϲ τε τῆϲ ὑπούϲηϲ , ϲύνταξιν ἀπαιτήϲει κατὰ τὴν ταὐτότητα τοῦ προϲώπου γενικῆϲ πληθυντικῆϲ , οὐκ ἐν γένει δυναμένην ἀκατάλληλον εἶναι διὰ τὸ ϲυγκεχυμένον τοῦ γένουϲ ( οἷόν τε γὰρ φάναι φίλων περιπατούντων καὶ φίλων περιπατουϲῶν ) , ἔν γε μὴν πτώϲει ἢ ἀριθμῷ , εἰ φαίη τιϲ φίλων περιπατοῦνταϲ ἢ περιπατοῦντα · οὐ μὴν ἐν τῷ Φίλων περιπατῶν ἢ περιπατεῖ , ἐπεὶ πάλιν εὐθεῖα ἑνικὴ ϲυνεμπέπτωκε . πάλιν γὰρ προφανὴϲ ὁ λόγοϲ ἐπὶ τῶν ὁμοίων .
Lemmas: εἰμί καί ἐκ ἀριθμός ὁ ἐν ὄνομα αὐτός ἐπιδείκνυμι . ὁ γάρ φίλος ἤ τις ὁ τοιοῦτος , γενικός εἰμί πληθυντικός τριγένεια τε ὁ ὕπειμι , σύνταξις ἀπαιτέω κατά ὁ ταὐτότης ὁ πρόσωπον γενικός πληθυντικός , οὐ ἐν γένος δύναμαι ἀκατάλληλος εἰμί διά ὁ συγχέω ὁ γένος ( οἷος τε γάρ φημί φίλος περιπατέω καί φίλος περιπατέω ) , ἐν γε μήν πτῶσις ἤ ἀριθμός , εἰ φημί τις φίλος περιπατέω ἤ περιπατέω · οὐ μήν ἐν ὁ Φίλων περιπατέω ἤ περιπατέω , ἐπεί πάλιν εὐθεῖα ἑνικός συνεμπίπτω . πάλιν γάρ προφανής ὁ λόγος ἐπί ὁ ὅμοιος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.33
Ἀλλὰ καὶ ἐπὶ ῥημάτων . τὸ γὰρ ἔλεγον καὶ τὰ ὅμοια ἑνικά ἐϲτι πρώτου προϲώπου , ὅμοια ὄντα τῷ ἔγραψα , ἔλεξα . ἐφ᾿ ὧν εἴ τιϲ φαίη ἔλεξα ἐκεῖνοι , ἀκατάλληλον λόγον παραϲτήϲει καὶ ἕνεκα τοῦ πρώτου προϲώπου καὶ ἕνεκα τοῦ ἀριθμοῦ , οὐ μὴν ἐν τῷ ἔλεγον ἐκεῖνοι · πάλιν γὰρ ἡ ϲυνέμπτωϲιϲ ἡ πρὸϲ τὸ τρίτον πληθυντικὸν τὸ ἀκατάλληλον παρῄτηται , καθὸ δέουϲα ϲύνταξιϲ γέγονεν ἡ πρὸϲ τὸ πληθυντικόν . Ὑπεξῃρήϲθω τὰ Δωρικά · ἡ γὰρ παρ᾿ αὐτοῖϲ καταβιβαζομένη ὀξεῖα ἐπὶ πληθυντικῶν ἀφίϲτηϲι τὴν πρὸϲ τὸ ἑνικὸν ϲυνέμπτωϲιν .
Lemmas: ἀλλά καί ἐπί ῥῆμα . ὁ γάρ λέγω καί ὁ ὅμοιος ἑνικός εἰμί πρῶτος πρόσωπον , ὅμοιος εἰμί ὁ γράφω , λέγω . ἐπί ὅς εἰ τις φημί λέγω ἐκεῖνος , ἀκατάλληλος λόγος παρίστημι καί ἕνεκα ὁ πρῶτος πρόσωπον καί ἕνεκα ὁ ἀριθμός , οὐ μήν ἐν ὁ λέγω ἐκεῖνος · πάλιν γάρ ὁ συνέμπτωσις ὁ πρός ὁ τρίτος πληθυντικός ὁ ἀκατάλληλος παραιτέομαι , καθό δέω σύνταξις γίγνομαι ὁ πρός ὁ πληθυντικός . ὑπεξαιρέω ὁ Δωρικός · ὁ γάρ παρά αὐτός καταβιβάζω ὀξύς ἐπί πληθυντικός ἀφίστημι ὁ πρός ὁ ἑνικός συνέμπτωσις .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.34
Ἔϲτιν καὶ κατὰ τὰϲ πτώϲειϲ τὸ τοιοῦτο παραϲτῆϲαι . τὰ γὰρ ἀναμεριϲθέντα εἰϲ πέντε πτώϲειϲ τὰϲ ἀνθυπαλλαγὰϲ τῶν πτώϲεων ἐμφανίζει , ἃϲ παραδεχόμεθα ἢ κατὰ τὸν τῶν ϲχημάτων λόγον , ἐθιμώτερον διαλέκτου τὸ τοιοῦτον ἐνδειξαμένηϲ , ἢ ἀπαραδέκτουϲ ποιούμεθα κατὰ τὸν τοῦ ἀκαταλλήλου λόγον . οὐχ ὑποπίπτουϲα γὰρ ἀρχαικῇ χρήϲει , ἀπειράκιϲ κατὰ τὸ αὐτὸ παρειλημμένη τὸ ἠέλιόϲ θ᾿ , ὃϲ πάντ᾿ ἐφορᾷϲ { Γ 277 } , δόϲ , φίλοϲ { ρ 415 } , ῶ φίλτατ᾿ Αἴαϲ { Soph . Ai . 977 et 996 } , ἄπειρα τὰ τούτοιϲ ὅμοια , ἃ τὸ Ἀττικὸν ϲχῆμα παραϲτήϲει , καθότι , ὡϲ ἔφαμεν , ἡ κλητικὴ ἕτερον τέλοϲ ἀπῄτει . ἢ ἀντεϲτραμμένωϲ , ὅτε ἡ κλητικὴ ἀντ᾿ εὐθειῶν παραλαμβάνεται κατὰ Μακεδονικὸν ἔθοϲ ἢ Θεϲϲαλικόν , ὡϲ οἱ πρὸ ἡμῶν τὸ τοιοῦτον ἐπιϲτώϲαντο , αὐτὰρ ὁ αὖτε Θυέϲτ᾿ Ἀγαμέμνονι { B 107 } , ϲυνελέγχοντοϲ καὶ τοῦ ἄρθρου τὴν παραλλαγὴν τῆϲ πτώϲεωϲ . Ἀλλ᾿ ὁπηωίκα ἡ κλητικὴ καὶ ἡ εὐθεῖα ϲυνεμπίπτει , εὐθέωϲ καὶ τὰ προκείμενα τῶν ϲχημάτων ἀφίϲτανται · οὐδετέρα γὰρ τῶν πτώϲεων εἰϲ ἔλεγχον τοῦ ϲχήματοϲ δύναται παραλαμβάνεϲθαι , οὔθ᾿ ὅτι ἡ κλητικὴ ἀντ᾿ εὐθείαϲ , οὐθ᾿ ὅτι ἡ εὐθεῖα ἀντὶ κλητικῆϲ .
Lemmas: εἰμί καί κατά ὁ πτῶσις ὁ τοιοῦτος παρίστημι . ὁ γάρ ἀναμερίζω εἰς πέντε πτῶσις ὁ ἀνθυπαλλαγή ὁ πτῶσις ἐμφανίζω , ὅς παραδέχομαι ἤ κατά ὁ ὁ σχῆμα λόγος , ἔθιμος διάλεκτος ὁ τοιοῦτος ἐνδείκνυμι , ἤ ἀπαράδεκτος ποιέω κατά ὁ ὁ ἀκατάλληλος λόγος . οὐ ὑποπίπτω γάρ ἀρχαικός χρῆσις , ἀπειράκις κατά ὁ αὐτός παραλαμβάνω ὁ ἥλιος τε , ὅς πᾶς ἐφοράω { Γ 277 } , δίδωμι , φίλος { ρ 415 } , ὦ φίλος Αἴας { Soph . Ai . 977 et 996 } , ἄπειρος ὁ οὗτος ὅμοιος , ὅς ὁ Ἀττικός σχῆμα παρίστημι , καθότι , ὡς φημί , ὁ κλητικός ἕτερος τέλος ἀπαιτέω . ἤ ἀντιστρέφω , ὅτε ὁ κλητικός ἀντί εὐθεῖα παραλαμβάνω κατά Μακεδονικός ἔθος ἤ Θεσσαλικός , ὡς ὁ πρό ἐγώ ὁ τοιοῦτος πιστόω , ἀτάρ ὁ αὖτε Θυέστης Ἀγαμέμνων { B 107 } , συνελέγχω καί ὁ ἄρθρον ὁ παραλλαγή ὁ πτῶσις . ἀλλά ὁπηωίκα ὁ κλητικός καί ὁ εὐθεῖα συνεμπίπτω , εὐθύς καί ὁ πρόκειμαι ὁ σχῆμα ἀφίστημι · οὐδέτερος γάρ ὁ πτῶσις εἰς ἔλεγχος ὁ σχῆμα δύναμαι παραλαμβάνω , οὔτε ὅτι ὁ κλητικός ἀντί εὐθεῖα , οὐτίς ὅτι ὁ εὐθεῖα ἀντί κλητικός .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.35
Καὶ δῆλον ὅτι διὰ τὴν τοιαύτην ϲυνέμπτωϲιν Τρύφων ἐν τῷ περὶ προϲώπων { p 32 Vels . αἴτιοϲ ἀφορμῆϲ ἐγένετο τοῖϲ ἐθέλουϲιν πρὸϲ αὐτὸν ἀντιλέγειν , οὐ παραδεξάμενοϲ τὴν ϲυνέμπτωϲιν τῆϲ εὐθείαϲ καὶ τῆϲ κλητικῆϲ ἐπὶ τῆϲ ϲύ ἀντωνυμίαϲ . φηϲὶν γὰρ μόνηϲ εἶναι κλητικῆϲ διὰ ϲύνταξιν τὴν πρὸϲ τὸ δεύτερον πρόϲωπον τῶν ῥημάτων · « ὡϲ γάρ φαμεν Ἀρίϲταρχε γράφε καὶ ἔτι ἐπὶ ὁριϲτικῆϲ προφορᾶϲ Ἀρίϲταρχε ἀναγινώϲκειϲ ἢ καὶ κατ᾿ ἐπερώτηϲν , τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον καὶ τὸ ϲὺ γράφε ἢ ϲὺ γράφειϲ τὴν κλητικὴν ὁμολογεῖ » . κἀκεῖνο δὲ παρατίθεται , ὡϲ ἡ μὲν εὐθεῖα ἐν τρίτῳ προϲώπῳ νοεῖται , γε μὴν κλητικὴ ἐν δευτέρῳ , οὗ ἐϲτι καὶ ἡ ϲύ · καὶ δῆλον ὅτι κατὰ τὸν λόγον τῆϲ κλητικῆϲ . πιϲτοῦταί τε πρὸϲ τοὺϲ ζητήϲανταϲ , πῶϲ ἄν ϲυϲταίη κλητικὴ εὐθείαϲ μὴ οὔϲηϲ , τῷ καὶ εὐθείαϲ μὲν οὔϲηϲ μὴ ὑπάρχειν κλητικὴν ἐπὶ τῆϲ ἐκεῖνοϲ καὶ ἐπὶ τῆϲ αὐτόϲ καὶ ἐπὶ τῶν οὐ δυναμένων κλητικὴν ἐπιδέξαϲθαι .
Lemmas: καί δῆλος ὅτι διά ὁ τοιοῦτος συνέμπτωσις Τρύφων ἐν ὁ περί πρόσωπον { p 32 Vels . αἴτιος ἀφορμή γίγνομαι ὁ ἐθέλω πρός αὐτός ἀντιλέγω , οὐ παραδέχομαι ὁ συνέμπτωσις ὁ εὐθεῖα καί ὁ κλητικός ἐπί ὁ σύ ἀντωνυμία . φημί γάρ μόνος εἰμί κλητικός διά σύνταξις ὁ πρός ὁ δεύτερος πρόσωπον ὁ ῥῆμα · « ὡς γάρ φημί Ἀρίσταρχος γράφω καί ἔτι ἐπί ὁριστικός προφορά Ἀρίσταρχος ἀναγιγνώσκω ἤ καί κατά ἐπερωτάω , ὁ αὐτός δή τρόπος καί ὁ σύ γράφω ἤ σύ γράφω ὁ κλητικός ὁμολογέω » . ἐκεῖνος δέ παρατίθημι , ὡς ὁ μέν εὐθύς ἐν τρίτος πρόσωπον νοέω , γε μήν κλητικός ἐν δεύτερος , ὅς εἰμί καί ὁ σύ · καί δῆλος ὅτι κατά ὁ λόγος ὁ κλητικός . πιστόω τε πρός ὁ ζητέω , πῶς ἄν συνίστημι κλητικός εὐθεῖα μή εἰμί , ὁ καί εὐθεῖα μέν εἰμί μή ὑπάρχω κλητικός ἐπί ὁ ἐκεῖνος καί ἐπί ὁ αὐτός καί ἐπί ὁ οὐ δύναμαι κλητικός ἐπιδείκνυμι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.36
Τὴν πρὸϲ αὐτὸν ἀντίρρηϲιν γενομένην ἐπιτομώτερον ἐκθηϲόμεθα , ἐκεῖνο ἔτι προϲτιθέντεϲ , ὡϲ μᾶλλον παρακινδυνεύεται ἡ ϲύ ἀντωνυμία κατὰ τὴν τῆϲ κλητικῆϲ ϲύνταξιν ὡϲ οὐ δεόντωϲ παρειλημμένη ἤπερ κατὰ τὴν τῆϲ εὐθείαϲ ; ύταξιν . ἔχει δὲ τὰ τοῦ λόγου οὕτωϲ . — 1 . Τὸ πρῶτον , ὅτι μάτην ἡ ἐν τοῖϲ ὀνόμαϲιν εὐθεῖα παραβάλλεται τῇ τῶν ἀντωνυμιῶν · τοῦτο γὰρ ἐξαίρετον ἔϲχεν ἡ ἀντωνυμία , τὸ καὶ ἐν πρώτῳ καὶ ἐν δευτέρῳ προϲώπῳ ἐν εὐθείᾳ παραλαμβάνεϲθαι , οὐ δυναμένων τῶν ὀνομάτων τὸ τοιοῦτον ἀναδέξαϲθαι , καθὼϲ παρεϲτήϲαμεν . — 2 . Ἀλλ᾿ εἰ καθὸ δεύτερον πρόϲωπον , διὰ τοῦτο κλητική , οὐδὲν κωλύει καὶ τὰϲ ὑπολοίπουϲ τῶν πλαγίων κατὰ δεύτερον πρόϲωπον κλητικὰϲ εἶναι · καθάπερ οὖν ἐκεῖναι ἀντ᾿ ὀνομάτων ἐν πλαγίᾳ πτώϲει κεκλιμένων παρελήφθηϲαν , οὕτωϲ καὶ ἡ ϲύ ἀντ᾿ εὐθείαϲ . — 3 . Εἰ τὸ ϲοὶ ὄντι ἀγαθῷ καὶ ϲὲ ὄντα ἀγαθόν τῶν αὐτῶν πτώϲεων , δῆλον ὅτι καὶ τὸ ϲὒ ὢν ἀγαθόϲ . — 4 . Εἰ τὰ ῥήματα μιᾶϲ ϲυντάξεωϲ ἔχεται καὶ τὸ ἐγώ εἰμι ὀρθῆϲ καὶ τὸ ἐκεῖνόϲ ἐϲτιν ὀρθῆϲ , δῆλον ὅτι καὶ τὸ ϲὺ εἶ τῆϲ αὐτῆϲ πτώϲεωϲ .
Lemmas: ὁ πρός αὐτός ἀντίρρησις γίγνομαι ἐπίτομος ἐκτίθημι , ἐκεῖνος ἔτι προστίθημι , ὡς μάλα παρακινδυνεύω ὁ σύ ἀντωνυμία κατά ὁ ὁ κλητικός σύνταξις ὡς οὐ δεόντως παραλαμβάνω ἤ κατά ὁ ὁ εὐθεῖα ; ύταξιν . ἔχω δέ ὁ ὁ λόγος οὕτως . — 1 . ὁ πρῶτος , ὅτι μάτην ὁ ἐν ὁ ὄνομα εὐθύς παραβάλλω ὁ ὁ ἀντωνυμία · οὗτος γάρ ἐξαιρετός ἔχω ὁ ἀντωνυμία , ὁ καί ἐν πρῶτος καί ἐν δεύτερος πρόσωπον ἐν εὐθύς παραλαμβάνω , οὐ δύναμαι ὁ ὄνομα ὁ τοιοῦτος ἀναδέχομαι , καθώς παρίστημι . — 2 . ἀλλά εἰ καθό δεύτερος πρόσωπον , διά οὗτος κλητικός , οὐδείς κωλύω καί ὁ ὑπόλοιπος ὁ πλάγιον κατά δεύτερος πρόσωπον κλητικός εἰμί · καθά οὖν ἐκεῖνος ἀντί ὄνομα ἐν πλάγιος πτῶσις κλίνω παραλαμβάνω , οὕτως καί ὁ σύ ἀντί εὐθεῖα . — 3 . εἰ ὁ σύ εἰμί ἀγαθός καί σύ εἰμί ἀγαθός ὁ αὐτός πτῶσις , δῆλος ὅτι καί ὁ σῦς εἰμί ἀγαθός . — 4 . εἰ ὁ ῥῆμα εἷς σύνταξις ἔχω καί ὁ ἐγώ εἰμί ὀρθός καί ὁ ἐκεῖνος εἰμί ὀρθός , δῆλος ὅτι καί ὁ σύ εἰμί ὁ αὐτός πτῶσις .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.37
5 . Εἰ τὸ εἶ οὐδέποτε κλητικῇ ϲυντάϲϲεται , εὐθείᾳ δέ , Ἀρίϲταρχοϲ εἶ , γραμματικὸϲ εἶ , οὐ μὴν Ἀρίϲταρχε εἶ οὐδὲ γραμματικὲ εἶ , πῶϲ οὐ δοθήϲεται ὅτι τὸ ϲὺ εἶ ἐν εὐθείᾳ ϲυντάξει ἐϲτίν ; ( οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνο ἀληθέϲ ἐϲτιν , ὡϲ ἁπάντοτε αἱ εὐθεῖαι τῶν ὀνομάτων ἐν τρίτοιϲ καταγίνονται , καθὼϲ ἐπεδείξαμεν ὅτι τὰ ὑπαρκτικὰ τῶν ῥημάτων τὰϲ εὐθείαϲ ϲυνεγκλείει εἰϲ τὸ πρῶτον καὶ δεύτερον πρόϲωπον ) .
Lemmas: 5 . εἰ ὁ εἰμί οὐδέποτε κλητικός συντάσσω , εὔθεια δέ , Ἀρίσταρχος εἰμί , γραμματικός εἰμί , οὐ μήν Ἀρίσταρχος εἰμί οὐδέ γραμματικός εἰμί , πῶς οὐ δίδωμι ὅτι ὁ σύ εἰμί ἐν εὐθύς σύνταξις εἰμί ; ( οὐδέ γάρ ἐκεῖνος ἀληθής εἰμί , ὡς ἀπάντοτε ὁ εὐθύς ὁ ὄνομα ἐν τρίτος καταγίγνομαι , καθώς ἐπιδείκνυμι ὅτι ὁ ὑπαρκτικός ὁ ῥῆμα ὁ εὐθεῖα συνεγκλέω εἰς ὁ πρῶτος καί δεύτερος πρόσωπον ) .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.38
6 . Εἴπερ τὰ πρῶτα πρόϲωπα πληθυντικὰ ὄντα ϲύλληψιν ἀναδέχεται δευτέρου καὶ τρίτου τῶν κατὰ τὴν αὐτὴν πτῶϲιν , ἡνίκα φαμὲν κατὰ μὲν μεριϲμὸν ἐμοὶ καὶ ϲοὶ καὶ Διονυϲίῳ ἐλάληϲεν Τρύφων , κατὰ δὲ ϲύλληψιν ἡμῖν ἐλάληϲεν Τρύφων , καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν , πῶϲ οὐκ ἂν δοθείη τὸ ἐγὼ καὶ ϲὺ καὶ Τρύφων ἐν ταῖϲ αὐταῖϲ πτώϲεϲιν καταγίνεϲθαι ϲυνόντοϲ πάλιν τοῦ κατὰ ϲύλληψιν πληθυντικοῦ ἐν εὐθείᾳ , ἡμεῖϲ παραγινόμεθα .
Lemmas: 6 . εἴπερ ὁ πρῶτος πρόσωπον πληθυντικός εἰμί σύλληψις ἀναδέχομαι δεύτερος καί τρίτος ὁ κατά ὁ αὐτός πτῶσις , ἡνίκα φημί κατά μέν μερισμός ἐγώ καί σύ καί Διονύσιος λαλέω Τρύφων , κατά δέ σύλληψις ἐγώ λαλέω Τρύφων , καί ἐπί ὁ λοιπός , πῶς οὐ ἄν δίδωμι ὁ ἐγώ καί σύ καί Τρύφων ἐν ὁ αὐτός πτῶσις καταγίγνομαι σύνειμι πάλιν ὁ κατά σύλληψις πληθυντικός ἐν εὐθύς , ἐγώ παραγίγνομαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.39
7 . Ἔcτιν κἀκ τῆϲ ϲυντάξεωϲ τῶν ϲυνδέϲμων παραϲτῆϲαι . ϲυνδεόμενα τὰ πτωτικὰ κατὰ τὴν αὐτὴν κοινότητα τῶν ῥημάτων πάντωϲ καὶ τῆϲ αὐτῆϲ πτώϲεωϲ ἔχεται , ἢ ἐμοὶ χαρίζεται Τρύφων ἢ ϲοὶ ἢ Διονυϲίῳ , ἢ ἐμοῦ ἀκούει Τρύφων ἢ ϲοῦ Θέωνοϲ , καὶ ϲαφὲϲ ὅτι τὸ παρεμπῖπτον ἀλλότριον τῆϲ πτώϲεωϲ ἢ ϲολοικιϲμὸν ποιήϲει ἢ παρέμπτωϲιν ἑτέρου ῥήματοϲ · ἢ ἐμοῦ ἀκούει Τρύφων ἢ ϲοῦ ἢ Δίωνοϲ , διὰ τὴν κοινότητα τοῦ ῥήματοϲ , ἐπεὶ οἷόν τε φάναι ἢ ἐμοῦ ἀκούει Τρύφων ἢ ϲοὶ ὁμιλεῖ . ὁμολόγωϲ οὖν ἑνὸϲ ὄντοϲ τοῦ ῥήματοϲ καὶ λόγου καταλλήλου ὄντοϲ δίδοται καὶ τὰϲ αὐτὰϲ πτώϲειϲ εἶναι . ἢ ἐγώ οὖν ἀπέρχομαι ἢ ϲὺ ἤ Διονύϲιοϲ · καὶ εἰ μὲν ἀκατάλληλοϲ ὁ λόγοϲ , εἴη ἂν καὶ τὸ ϲύ ἑτέραϲ πτώϲεωϲ , εἰ δὲ κατάλληλοϲ , δίδοται τὸ καὶ εὐθείαϲ εἶναι . —
Lemmas: 7 . Ἔcτιν ἐκ ὁ σύνταξις ὁ σύνδεσμος παρίστημι . συνδέω ὁ πτωτικός κατά ὁ αὐτός κοινότης ὁ ῥῆμα πάντως καί ὁ αὐτός πτῶσις ἔχω , ἤ ἐγώ χαρίζω Τρύφων ἤ σύ ἤ Διονύσιος , ἤ ἐγώ ἀκούω Τρύφων ἤ σύ Θέων , καί σαφής ὅτι ὁ παρεμπίπτω ἀλλότριος ὁ πτῶσις ἤ σολοικισμός ποιέω ἤ παρέμπτωσις ἕτερος ῥῆμα · ἤ ἐγώ ἀκούω Τρύφων ἤ σύ ἤ Δίων , διά ὁ κοινότης ὁ ῥῆμα , ἐπεί οἷος τε φημί ἤ ἐγώ ἀκούω Τρύφων ἤ σύ ὁμιλέω . ὁμόλογος οὖν εἷς εἰμί ὁ ῥῆμα καί λόγος κατάλληλος εἰμί δίδωμι καί ὁ αὐτός πτῶσις εἰμί . ἤ ἐγώ οὖν ἀπέρχομαι ἤ σύ ἤ Διονύσιος · καί εἰ μέν ἀκατάλληλος ὁ λόγος , εἰμί ἄν καί ὁ σύ ἕτερος πτῶσις , εἰ δέ κατάλληλος , δίδωμι ὁ καί εὐθύς εἰμί . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.40
8 . Ἀλλ᾿ οὐδ᾿ ἐκεῖνο δίδωμι , ὡϲ καὶ τὸ ϲὺ γράφειϲ ἔχει ἐν κλητικῇ ϲυντάξει . τὸ γὰρ τοιοῦτον οὐ παραϲτήϲει τὸ ϲύ , ὅτι καὶ εὐθείαϲ , ἀλλ᾿ ὅτι καὶ κλητικῆϲ · ὅπερ ἑνούμενον εὐθείαϲ ἐϲτίν , ὅμοιον τῷ ἐγὼ γράφω κἀκεῖνοϲ γράφει , ἐπεχόμενον δὲ κατὰ τὴν ϲύ καὶ ἐπιϲτρέφον τὸ προϲφωνούμενον κλητικὴν ὁμολογήϲει οὐ δεόντωϲ παρειλημμένην κατὰ τὸ ἀντωνυμικὸν ἔθοϲ . ἐδείξαμεν γὰρ ὅτι οὐ δυναμένων τῶν ὀνομάτων παραλαμβάνεϲθαι ἐπενοήθη τὸ μόριον · ἡ δὲ κλητικὴ τῶν ὀνομάτων φθάνει κατὰ δεύτερον πρόϲωπον , καὶ ϲαφὲϲ ὅτι ἐν κλητικῇ περιϲϲὴ ἡ ἀντωνυμία ἐϲτίν .
Lemmas: 8 . ἀλλά οὐδέ ἐκεῖνος δίδωμι , ὡς καί ὁ σύ γράφω ἔχω ἐν κλητικός σύνταξις . ὁ γάρ τοιοῦτος οὐ παρίστημι ὁ σύ , ὅτι καί εὐθεῖα , ἀλλά ὅτι καί κλητικός · ὅς ἑνόω εὐθεῖα εἰμί , ὅμοιος ὁ ἐγώ γράφω ἐκεῖνος γράφω , ἐπέχω δέ κατά ὁ σύ καί ἐπιστρέφω ὁ προσφωνέω κλητικός ὁμολογέω οὐ δεόντως παραλαμβάνω κατά ὁ ἀντωνυμικός ἔθος . δείκνυμι γάρ ὅτι οὐ δύναμαι ὁ ὄνομα παραλαμβάνω ἐπινοέω ὁ μόριον · ὁ δέ κλητικός ὁ ὄνομα φθάνω κατά δεύτερος πρόσωπον , καί σαφής ὅτι ἐν κλητικός περισσός ὁ ἀντωνυμία εἰμί .