ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.41
οὐδὲ γὰρ ἔχει ἀπολογίαν ἥνπερ ἔϲχον αἱ κατὰ τρίτον πρόϲωπον ἀντωνυμίαι , ὡϲ δυναμένων τῶν ὀνομάτων παρα λαμβάνεϲθαι περιϲϲαὶ αὗται ἐγένοντο · ἐφ᾿ ὧν ἦν ὁ λόγοϲ ὡϲ ἕνεκα τῆϲ δείξεωϲ ἢ τῆϲ ἀναφορᾶϲ παρειλημμέναι εἰϲίν , καθὸ ἠδυνάτει πάλιν τὸ ὄνομα τὸ τοιοῦτον ἐμφανίϲαι . παραλαμβανομένη γὰρ ἡ ϲύ κατὰ κλητικὴν οὔτε ἀναφορὰν ἠδύνατο παραϲτῆϲαι , δευτέρου γὰρ προϲώπου , οὔτε τὴν δεῖξιν , καθὸ οἱ προϲφωνούμενοι ἐπιϲτρέφονται καὶ οὐ δείκνυνται , ὅπου γε καὶ ἐπὶ τοὺϲ μὴ ὑπ᾿ ὄψιν πίπτονταϲ φθάνει ἡ κλητική . οἵ γ᾿ οὖν προϲφωνούμενοι διὰ τῆϲ ἀντωνυμίαϲ δυϲαναϲχέτωϲ ἔχουϲιν , ϲαφὲϲ ὅτι ἐπιζητοῦντεϲ τὸ ἴδινο ὄνομα , καίπερ ἐπὶ τῶν ϲυζύγων ἀντωνυμιῶν τοῦ τοιούτου παρεπομένου · οὐ γὰρ ἐνεχώρει ἡ ὀνοματικὴ θέϲιϲ , καθὼϲ ἐπεδείξαμεν . Πῶϲ οὖν ἡ οὐ δεόντωϲ παραλαμβανομένη ἀντωνυμία παρώϲεται μὲν τὴν ἀναγκαίωϲ παρειλημμένην κατὰ δεύτερον πρόϲωπον ἐν εὐθείᾳ πτώϲει , αὐτὴ δὲ ἀποίϲεται τὸ μόνηϲ εἶναι κλητικῆϲ ; Περιϲϲὸν οἶμαι ἐπειϲάγειν ἄλλαϲ ϲυντάξειϲ τοῦ λόγου ἀνενδοιάϲτωϲ ἀποδειχθέντοϲ .
Lemmas: οὐδέ γάρ ἔχω ἀπολογία ὅς ἔχω ὁ κατά τρίτος πρόσωπον ἀντωνυμία , ὡς δύναμαι ὁ ὄνομα παρά λαμβάνω περισσός οὗτος γίγνομαι · ἐπί ὅς εἰμί ὁ λόγος ὡς ἕνεκα ὁ δείξις ἤ ὁ ἀναφορά παραλαμβάνω εἰμί , καθό ἀδυνατέω πάλιν ὁ ὄνομα ὁ τοιοῦτος ἐμφανίζω . παραλαμβάνω γάρ ὁ σύ κατά κλητικός οὔτε ἀναφορά δύναμαι παρίστημι , δεύτερος γάρ πρόσωπον , οὔτε ὁ δεῖξις , καθό ὁ προσφωνέω ἐπιστρέφω καί οὐ δείκνυμι , ὅπου γε καί ἐπί ὁ μή ὑπό ὄψις πίπτω φθάνω ὁ κλητικός . ὁ γε οὖν προσφωνέω διά ὁ ἀντωνυμία δυσανάσχετος ἔχω , σαφής ὅτι ἐπιζητέω ὁ ἴδινο ὄνομα , καίπερ ἐπί ὁ σύζυγος ἀντωνυμία ὁ τοιοῦτος παρέπομαι · οὐ γάρ ἐγχωρέω ὁ ὀνοματικός θέσις , καθώς ἐπιδείκνυμι . Πῶς οὖν ὁ οὐ δεόντως παραλαμβάνω ἀντωνυμία παρόω μέν ὁ ἀναγκαῖος παραλαμβάνω κατά δεύτερος πρόσωπον ἐν εὐθύς πτῶσις , αὐτός δέ ἀποφέρω ὁ μόνος εἰμί κλητικός ; περισσός οἴομαι ἐπεισάγω ἄλλος σύνταξις ὁ λόγος ἀνενδοίαστος ἀποδείκνυμι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.42
Ἐκεὶνό γε μὴν οὐ δοκεῖ μοι παρέλκειν , τὸ καὶ ὑπὲρ τῶν ὑπολοίπων κλητικῶν , λέγω ἐν ἀντωνυμίαιϲ , προϲδιαϲαφῆϲαι , ὡϲ κατὰ 10 τὸν αὐτὸν μὲν λόγον καὶ αἱ δυϊκαὶ καὶ αἱ πληθυντικαὶ cύνειϲι καὶ ἐν κλητικῇ τοῦ αὐτοῦ ὑπόντοϲ λόγου , πάλιν ἐν ὁμοφωνίᾳ οὖϲαι ταῖϲ κατ᾿ εὐθεῖαν , οὔ γε μὴν ἐν πρώτῳ ἢ τρίτῳ , καθότι οὔτε ἑαυτόν τιϲ προϲκαλεῖται οὔτε τὰ ἀπόντα καὶ κεχωριϲμένα τῶν προϲώπων · κλητικὴ γὰρ παρόντοϲ προϲώπου πτῶϲίϲ ἐϲτιν , τοϲαύτην ἔχοντοϲ ἀπόϲταϲιν ἐφ᾿ ἣν ἂν ἡ φωνὴ ϲυντείνειεν . ὀρθῶϲ οὖν οὔτε ἡ αὐτόϲ κλητικὴν ἔχει , ἄπεϲτι γάρ , οὔτε ἡ ἐκεῖνοϲ · εἰϲ ἀπόϲταϲιν γὰρ προϲώπου ἐπενοήθη , ἥτιϲ μάχεται τῷ ἰδιώματι τῆϲ κλητικῆϲ . — ἡ γοῦν οὗτοϲ , οὐ ταὐτὰ ἐπιδεξαμένη ταῖϲ προκειμέναιϲ ἀντωνυμίαιϲ , δεόντωϲ καὶ ἐπὶ κλητικῆϲ τίθεται . δι᾿ ὃ καὶ μάτην κατεμέμψαντο τὴν τῶν ἀρχαίων χρῆϲιν , αὐτὸ μόνον ὑπολαβόντεϲ ὡϲ τὸ τρίτον πρόϲωπον ἐν ἀντωνυμίαιϲ ἀπαράδεκτόν ἐϲτι κλητικῆϲ πτώϲεωϲ . ἦν δὲ οὐ τὸ τρίτον , τὸ δὲ παρεπόμενον τῷ τρίτῳ , ἐπεὶ καὶ τὰ ὀνόματα τρίτου ἐϲτὶν προϲώπου καὶ οὐκ ἀμοιρεῖ κλητικῆϲ πτώϲεωϲ .
Lemmas: ἐκεῖνος γε μήν οὐ δοκέω ἐγώ παρέλκω , ὁ καί ὑπέρ ὁ ὑπόλοιπος κλητικός , λέγω ἐν ἀντωνυμία , προσδιασαφέω , ὡς κατά 10 ὁ αὐτός μέν λόγος καί ὁ δυικός καί ὁ πληθυντικός ὅς καί ἐν κλητικός ὁ αὐτός ὕπειμι λόγος , πάλιν ἐν ὁμοφωνία εἰμί ὁ κατά εὐθεῖα , οὐ γε μήν ἐν πρῶτος ἤ τρίτος , καθότι οὔτε ἑαυτοῦ τις προσκαλέω οὔτε ὁ ἄπειμι καί χωρίζω ὁ πρόσωπον · κλητικός γάρ πάρειμι πρόσωπον πτῶσις εἰμί , τοσοῦτος ἔχω ἀπόστασις ἐπί ὅς ἄν ὁ φωνή συντείνω . ὀρθός οὖν οὔτε ὁ αὐτός κλητικός ἔχω , ἄπειμι γάρ , οὔτε ὁ ἐκεῖνος · εἰς ἀπόστασις γάρ πρόσωπον ἐπινοέω , ὅστις μάχομαι ὁ ἰδίωμα ὁ κλητικός . — ὁ γοῦν οὗτος , οὐ αὐτός ἐπιδέχομαι ὁ πρόκειμαι ἀντωνυμία , δεόντως καί ἐπί κλητικός τίθημι . διά ὅς καί μάτην καταμέμφομαι ὁ ὁ ἀρχαῖος χρῆσις , αὐτός μόνος ὑπολαμβάνω ὡς ὁ τρίτος πρόσωπον ἐν ἀντωνυμία ἀπαράδεκτος εἰμί κλητικός πτῶσις . εἰμί δέ οὐ ὁ τρίτος , ὁ δέ παρέπομαι ὁ τρίτος , ἐπεί καί ὁ ὄνομα τρίτος εἰμί πρόσωπον καί οὐ ἀμοιρέω κλητικός πτῶσις .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.43
Ἀκόλουθόν ἐϲτιν διαλαβεῖν καὶ περὶ τῶν ἐν ταῖϲ κτητικαῖϲ κλητικῶν . Αἱ μὲν οὖν τοῦ πρώτου προϲώπου καὶ ἕνεκα τοῦ παρεπομένου λόγου ϲυνίϲτανται καὶ ἔτι τῆϲ ϲυνούϲηϲ χρήϲεωϲ . οἷόν τε γὰρ προϲφωνεῖν τὰ ὑπακουόμενα κτήματα , ὅπου γε καὶ ἐν εὐθείᾳ πρὸϲ πρόϲωπον λέγεται κατὰ τὰϲ ὑπαρκτικὰϲ ϲυντάξειϲ , ἡμέτεροϲ ὑπάρχειϲ φίλοϲ , ἐμὸϲ εἶ γνώριμοϲ . ἔϲτι δὲ καὶ τὰ τῆϲ χρήϲεωϲ , ἡνίκα ὁ Νέϲτωρ τοὺϲ ἰδίουϲ παῖδαϲ προϲφωνεῖ παῖδεϲ ἐμοί { γ 475 } , καὶ ἔτι παρὰ Καλλιμάχῳ ὦ ἐμαὶ τοῦ ἀπιόντοϲ ἄγκυραι { fr . 97 Schn . } , καὶ ἐπὶ τῆϲ ϲυλλαμβανούϲηϲ τοὺϲ ἄλλουϲ παῖδαϲ Ἀθηνᾶϲ ὧ πάτερ ἡμέτερε Κρονίδη { Θ 31 . α 45 et 81 . ω 473 } .
Lemmas: ἀκόλουθος εἰμί διαλαμβάνω καί περί ὁ ἐν ὁ κτητικός κλητικός . ὁ μέν οὖν ὁ πρῶτος πρόσωπον καί ἕνεκα ὁ παρέπομαι λόγος συνίστημι καί ἔτι ὁ σύνειμι χρῆσις . οἷος τε γάρ προσφωνέω ὁ ὑπακούω κτῆμα , ὅπου γε καί ἐν εὔθεια πρός πρόσωπον λέγω κατά ὁ ὑπαρκτικός σύνταξις , ἡμέτερος ὑπάρχω φίλος , ἐμός εἰμί γνώριμος . εἰμί δέ καί ὁ ὁ χρῆσις , ἡνίκα ὁ Νέστωρ ὁ ἴδιος παῖς προσφωνέω παῖς ἐγώ { γ 475 } , καί ἔτι παρά Καλλίμαχος ὦ ἐμός ὁ ἀπέρχομαι ἄγκυρα { fr . 97 Schn . } , καί ἐπί ὁ συλλαμβάνω ὁ ἄλλος παῖς Ἀθήνη ὦ πατήρ ἡμέτερος Κρονίδης { Θ 31 . α 45 et 81 . ω 473 } .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.44
Ἥ γε μὴν κατὰ τρίτον ὑπὸ μὲν τοῦ λόγου ϲυνίϲταται · οἷόν τε γὰρ τό τινοϲ κτῆμα προϲφωνεῖν , ὡϲ ἔϲτιν ἐπινοῆϲαι καὶ ἐπὶ τῶν κτητικῶν ὀνομάτων . καὶ ταῦτα γὰρ ἐν δυϲὶ τρίτοιϲ προϲώποιϲ καταγινόμενα ἔχει χρῆϲιν τῆϲ κλητικῆϲ , Ἀριϲτάρχειε , Αἰάντειε , Τελαμώνιε . ὅπερ ἂν ϲυμβαίη καὶ ἐπὶ τῶν ἀντωνυμιῶν · ϲυϲταίη γὰρ ἂν ἡ ϲφέτερε · οὔ γε μὴν τὰ τῆϲ χρήϲεωϲ ἐγένετο ἡμῖν ἐμφανῆ .
Lemmas: ὁ γε μήν κατά τρίτος ὑπό μέν ὁ λόγος συνίστημι · οἷος τε γάρ ὁ τις κτῆμα προσφωνέω , ὡς εἰμί ἐπινοέω καί ἐπί ὁ κτητικός ὄνομα . καί οὗτος γάρ ἐν δύο τρίτος πρόσωπον καταγίγνομαι ἔχω χρῆσις ὁ κλητικός , Ἀριστάρχειος , Αἰάντειος , Τελαμώνιος . ὅς ἄν συμβαίνω καί ἐπί ὁ ἀντωνυμία · συνίστημι γάρ ἄν ὁ σφέτερος · οὐ γε μήν ὁ ὁ χρῆσις γίγνομαι ἐγώ ἐμφανής .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.45
Τὰ γὰρ ἐπὶ δευτέρου προϲώπου οὐ μόνον ἡ χρῆϲιϲ κατέλειψεν , ἀλλὰ καὶ ὁ λόγοϲ ἀδυνατεῖ ϲυνέχειν , οὐχ , ὡϲ οἴεται Ἅβρων , ὅτι διάφοροϲ ὁ ἐπ᾿ αὐτοῖϲ ἀριθμὸϲ γενήϲεται . « τὸ γὰρ ὑμέτερε » , φηϲί , « πληθυντικὸν μὲν ἀκουϲθήϲεται κατὰ τὸν κτήτορα , ἑνικὸν δὲ κατὰ τὸ κτῆμα · καὶ ϲαφὲϲ ὅτι δώϲει τὸ ὑπάρξαι κλητικὴν δευτέρου προϲώπου ἰϲαρίθμου καθεϲτώϲηϲ τῆϲ ἀντωνυμίαϲ , εἴ τιϲ φαίη ὦ ὑμέτεροι » .
Lemmas: ὁ γάρ ἐπί δεύτερος πρόσωπον οὐ μόνος ὁ χρῆσις καταλείβω , ἀλλά καί ὁ λόγος ἀδυνατέω συνέχω , οὐ , ὡς οἴομαι Ἅβρων , ὅτι διάφορος ὁ ἐπί αὐτός ἀριθμός γίγνομαι . « ὁ γάρ ὑμέτερος » , φημί , « πληθυντικός μέν ἀκούω κατά ὁ κτήτωρ , ἑνικός δέ κατά ὁ κτῆμα · καί σαφής ὅτι δίδωμι ὁ ὑπάρχω κλητικός δεύτερος πρόσωπον ἰσάριθμος καθίστημι ὁ ἀντωνυμία , εἰ τις φημί ὦ ὑμέτερος » .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.46
ἔϲτιν οὖν αἴτιον τοῦ μὴ ϲυνίϲταϲθαι τὴν ἀντωνυμίαν τὸ διάφορον τῆϲ πτώϲεωϲ , ἔχοντοϲ τοῦ λόγου οὕτωϲ . πᾶν πρόϲωπον πληθυντικὸν ϲυνέϲτηκεν ἐξ ἑνικῶν ὁμοιοπτώτων , ἐάν τε κατὰ ϲύλληψιν διαφόρων προϲώπων , ἐάν τε καὶ ἐξ ὁμοειδῶν ϲυνεϲτήκῃ . διαφόρων μὲν οὖν προϲώπων , ἐμὲ καὶ ϲὲ καὶ τοῦτον ἐθεάϲατο Τρύφων , ὃ γενήϲεται ἡμᾶϲ ἐθεάϲατο Τρύφων · ἐμοὶ καὶ ϲοὶ καὶ τοῖϲ περὶ Διονύϲιον ἐλάληϲεν Τρύφων , ὃ γενήϲεταιι ἡμῖν ἐλάληϲεν ἐκ δὲ τῶν αὐτῶν προϲώπων ϲὲ καὶ ϲὲ ἐθεάϲατο Δίων — ὑμᾶϲ ἐθεάϲατο Δίων , τοῦτον καὶ τοῦτον μέμφομαι — τούτουϲ μέμφομαι . δεδομένου δὲ τοῦ τοιούτου δίδοται κἀκεῖνο , ὡϲ πάντα τὰ δεύτερα πρόϲωπα προϲφώνηϲιν ἔχει τὴν πρὸϲ αὐτά , ὡϲ ἔχει τὸ ὑμῶν , ὑμᾶϲ . τὸ δὴ οὖν ὑμέτεροι δευτέρουἐϲτὶν προϲώπου κατ᾿ ἄμφω τὰ πρόϲωπα · καὶ γὰρ προϲφωνοῦνται οἱ κτήτορεϲ ἕνεκα τῆϲ ἐγκειμένηϲ ἀντωνυμίαϲ , καὶ τὰ κτήματα ἕνεκα τῆϲ ἐγγενομένηϲ κλητικῆϲ . ἀμφότερα οὖν δεύτερα καθεϲτῶτα διάφορά ἐϲτιν κατὰ τὰϲ πτώϲειϲ , εἴγε γενικὴ μὲν ἔγκειται τῶν κτητόρων , κλητικὴ δὲ τῶν κτημάτων . δι᾿ ὃ καὶ οὐκ ἀπερειδόμενοι μόνον πρὸϲ τὴν χρῆϲιν περιγράφομεν τὰϲ ἀντωνυμίαϲ , πρὸϲ δὲ τὸν ἐκτεθειμένον λόγον .
Lemmas: εἰμί οὖν αἴτιος ὁ μή συνίστημι ὁ ἀντωνυμία ὁ διάφορος ὁ πτῶσις , ἔχω ὁ λόγος οὕτως . πᾶς πρόσωπον πληθυντικός συνίστημι ἐκ ἑνικός ὁμοιόπτωτος , ἐάν τε κατά σύλληψις διάφορος πρόσωπον , ἐάν τε καί ἐκ ὁμοειδής συνίστημι . διάφορος μέν οὖν πρόσωπον , ἐγώ καί σύ καί οὗτος θεάομαι Τρύφων , ὅς γίγνομαι ἐγώ θεάομαι Τρύφων · ἐγώ καί σύ καί ὁ περί Διονύσιος λαλέω Τρύφων , ὅς γίγνομαι ἐγώ λαλέω ἐκ δέ ὁ αὐτός πρόσωπον σύ καί σύ θεάομαι Δίων — σύ θεάομαι Δίων , οὗτος καί οὗτος μέμφομαι — οὗτος μέμφομαι . δίδωμι δέ ὁ τοιοῦτος δίδωμι ἐκεῖνος , ὡς πᾶς ὁ δεύτερος πρόσωπον προσφώνησις ἔχω ὁ πρός αὐτός , ὡς ἔχω ὁ σύ , σύ . ὁ δή οὖν ὑμέτερος δευτερουειμι πρόσωπον κατά ἄμφω ὁ πρόσωπον · καί γάρ προσφωνέω ὁ κτήτωρ ἕνεκα ὁ ἔγκειμαι ἀντωνυμία , καί ὁ κτῆμα ἕνεκα ὁ ἐγγίγνομαι κλητικός . ἀμφότερος οὖν δεύτερος καθίστημι διάφορος εἰμί κατά ὁ πτῶσις , εἰ γενικός μέν ἔγκειμαι ὁ κτήτωρ , κλητικός δέ ὁ κτῆμα . διά ὅς καί οὐ ἀπερείδω μόνος πρός ὁ χρῆσις περιγράφω ὁ ἀντωνυμία , πρός δέ ὁ ἐκτίθημι λόγος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.47
Ἔτι δὲ καὶ ἡ χρῆϲιϲ τῆϲ ἐμόϲ τὸ κλητικὸν παρέωϲται , ὅπερ ἦν ὁμόφωνον αἰτιατικῇ τῇ ἐμέ . καὶ ἴϲωϲ τοῦτο αἴτιον ἐγίνετο τῆϲ ἐλλείψεωϲ , καθὸ παραλαμβανόμενον ἔμφαϲιν ἀκαταλλήλου λόγου παριϲτάνει . δεόντωϲ γ᾿ οὖν Ἀττικῷ ϲχήματι ϲυνεχρήϲατο ὁ ποιητὴϲ κατεπείξαντοϲ τοῦ λόγου παραλαβεῖν τὸ κλητικὸν ϲχῆμα ἐν τῷ γαμβρὸϲ ἐμὸϲ θύγατέρ τε { τ 406 } . πῶϲ ἄρ᾿ οὐ δοθείη καὶ διὰ τὸν προεκκείμενον λόγον καὶ διὰ τὰ ϲυνυπάρχοντα αὐτῷ ἑνικὰ κατὰ γένοϲ , οὐδετέρωϲ μὲν τέκνον ἐμόν { λ 155 } , θηλυκῶϲ δὲ μῆτερ ἐμή { λ 164 } ; τούτων γὰρ ὑπαρχόντων ἀνάγκη καὶ τὸ ἀρϲενικὸν ϲυνυπάρχειν .
Lemmas: ἔτι δέ καί ὁ χρῆσις ὁ ἐμός ὁ κλητικός παρωθέω , ὅς εἰμί ὁμόφωνος αἰτιατικός ὁ ἐγώ . καί ἴσως οὗτος αἴτιος γίγνομαι ὁ ἔλλειψις , καθό παραλαμβάνω ἔμφασις ἀκατάλληλος λόγος παριστάνω . δεόντως γε οὖν Ἀττικός σχῆμα συγχράω ὁ ποιητής κατεπείγω ὁ λόγος παραλαμβάνω ὁ κλητικός σχῆμα ἐν ὁ γαμβρός ἐμός θυγάτηρ τε { τ 406 } . πῶς ἄρα οὐ δίδωμι καί διά ὁ προέκκειμαι λόγος καί διά ὁ συνυπάρχω αὐτός ἑνικός κατά γένος , οὐδέτερος μέν τέκνον ἐμός { λ 155 } , θηλυκός δέ μήτηρ ἐμός { λ 164 } ; οὗτος γάρ ὑπάρχω ἀνάγκη καί ὁ ἀρσενικός συνυπάρχω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.48
Εἴρηται ἡμῖν περὶ ϲυνεμπτώϲεωϲ τῆϲ ἐμοῦ , πότε κτητική ἐϲτι καὶ πότε πρωτόἡνίκα καὶ περὶ τῆϲ ζηνοδοτείοιυ γραφῆϲ διαλαμβάνομεν . — πρόδηλόϲ τέ ἐϲτι καὶ ἡ ἐμοί ἀντωνυμία ϲυνεμπίπτουϲα πληθυντικῇ ϲυνάρθρῳ καὶ δοτικῇ ἑνικῇ κατὰ πρῶτον καὶ δεύτερον , οὐ μὴν κατὰ τρίτον · ὀρθοτονομένη γὰρ ἡ ἑνικὴ περιϲπᾶται , ἣ γε μὴν κτητικὴ ὀξύνεται . ϲαφὲϲ δ᾿ ὅτι καὶ ἐγκλιθεῖϲαι αἱ πρωτότυποι ἀποβάλλουϲι τὴν ϲυνέμπτωϲιν . δι᾿ ὃ κἀκεῖνο τὸ ἀνάγνωϲμα οὐκ ἐγκλινόμενον τὴν κτητικὴν ἀντωνυμίαν ϲημαίνει , οἱ δὲ οἳ ἐβλάφθηϲαν { Ψ 387 } · ἐγκλιτικῶϲ γε μὴν ἀναγνωϲθέν , ἡνίκα ὀξύνομεν τὴν δέ ϲυλλαβήν , ἔθοϲ τηρεῖ Ὁμηρικὸν τὸ δοτικὴν ἀντὶ γενικῆϲ παρειλῆφθαι .
Lemmas: λέγω ἐγώ περί συνέμπτωσις ὁ ἐγώ , πότε κτητικός εἰμί καί πότε πρωτόνικος καί περί ὁ ζηνοδοτείοιυ γραφή διαλαμβάνω . — πρόδηλος τε εἰμί καί ὁ ἐγώ ἀντωνυμία συνεμπίπτω πληθυντικός σύναρθρος καί δοτικός ἑνικός κατά πρῶτος καί δεύτερος , οὐ μήν κατά τρίτος · ὀρθοτονέω γάρ ὁ ἑνικός περισπάω , ὁ γε μήν κτητικός ὀξύνω . σαφής δέ ὅτι καί ἐγκλίνω ὁ πρωτότυπος ἀποβάλλω ὁ συνέμπτωσις . διά ὅς ἐκεῖνος ὁ ἀνάγνωσμα οὐ ἐγκλίνω ὁ κτητικός ἀντωνυμία σημαίνω , ὁ δέ ὅς βλάπτω { Ψ 387 } · ἐγκλιτικός γε μήν ἀναγιγνώσκω , ἡνίκα ὀξύνω ὁ δέ συλλαβή , ἔθος τηρέω Ὁμηρικός ὁ δοτικός ἀντί γενικός παραλαμβάνω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.49
Εἴπομεν καὶ περὶ ϲυνεμπτώϲεωϲ τῆϲ τῶν ἄρθρων , ὡϲ τὰ ὑποτακτικὰ ταῖϲ κτητικαῖϲ κατὰ τρίτον πρόϲωπον ὁμοφωνεῖ , καὶ ὡϲ πάλιν διὰ τὸ τοιοῦτον πτωτικῶν μὲν ϲυνόντων κτητικαί εἰϲιν ἀντωνυμίαι τὰ τοιαῦτα , ὃν γόνον { λ 234 } , οὕνεκ᾿ ἂρ᾿ οὐχ ῷ πατρί { ν 265 } , ᾧ θυμῷ εἴξαϲα { ε 126 } , ᾗ κεφαλ φορέειν { Π 800 } , ἦε ὃν αὐτοῦ χρεῖοϲ { α 409 } . ῥημάτων δὲ ἐπιφερομένων πάλινκατάλληλα τὰ ϲχήματα γίνεται ἀρθρικὴν ἀναδεξάμενα ϲύνταξιν , εἴγε καὶ τὸ τοιοῦτον ἐδείχθη , ὡϲ καὶ τὰ ὑποτακτικὰ ἄρθρα ἐπὶ ῥῆμα φέρεται , ἣ μυρί᾿ Ἀχαιοῖϲ ἄλγε᾿ ἔθηκεν { Α 2 } , τοῦ ἐξῆϲ ὄντοϲ ἢ ἔθηκεν μυρία κακὰ τοῖϲ Ἕλληϲιν · ὅϲ ποτέ μ᾿ εἰρόμενοϲ { H 127 } , ὃϲ εἰρόμενόϲ με . Δυϲέφικτόν ἐϲτιν τὴν ἐν ἅπαϲι τοῖϲ μέρεϲιν τοῦ λόγου ϲυνέμπτωϲιν παραθέϲθαι · ἀρκετὴ γάρ ἐϲτι καὶ ἡ προκειμένη εἰϲ τὸ παραϲτῆϲαι τὴν ὑπόλοιπον ϲυνέμπτωϲιν .
Lemmas: λέγω καί περί συνέμπτωσις ὁ ὁ ἄρθρον , ὡς ὁ ὑποτακτικός ὁ κτητικός κατά τρίτος πρόσωπον ὁμοφωνέω , καί ὡς πάλιν διά ὁ τοιοῦτος πτωτικός μέν σύνειμι κτητικός εἰμί ἀντωνυμία ὁ τοιοῦτος , ὅς γόνος { λ 234 } , οὕνεκα ἄρα οὐ ὅς πατήρ { ν 265 } , ὅς θυμός εἴκω { ε 126 } , ἑός κεφαλ φορέω { Π 800 } , ἤ ἑός αὐτός χρέος { α 409 } . ῥῆμα δέ ἐπιφέρω πάλινκατάλληλα ὁ σχῆμα γίγνομαι ἀρθρικός ἀναδέχομαι σύνταξις , εἰ καί ὁ τοιοῦτος δείκνυμι , ὡς καί ὁ ὑποτακτικός ἄρθρον ἐπί ῥῆμα φέρω , ὅς μυρίος Ἀχαιός ἄλγος τίθημι { Α 2 } , ὁ ἑξῆς εἰμί ὅς τίθημι μυρίος κακός ὁ Ἕλλην · ὅς ποτέ ἐγώ ἔρομαι { H 127 } , ὅς ἔρομαι ἐγώ . δυσέφικτος εἰμί ὁ ἐν ἅπας ὁ μέρος ὁ λόγος συνέμπτωσις παρατίθημι · ἀρκετός γάρ εἰμί καί ὁ πρόκειμαι εἰς ὁ παρίστημι ὁ ὑπόλοιπος συνέμπτωσις .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.50
Οὐ μὴν ἐκεῖνο ἄξιόν ἐϲτι παραλιπεῖν , δι᾿ ὅτι ἐπὶ μὲν ἀρϲενικῶν καὶ θηλυκῶν πληθυντικῶν προφανὲϲ γίνεται τὸ ἀκατάλληλον ποιουμένων μένων ϲύνταξιν τὴν πρὸϲ τὸ ἑνικόν , εἰ φαίημεν οἱ ἄνδρεϲ λέγει , αἱ γυναῖκεϲ λέγει , οὐ μὴν κατ᾿ οὐδετέραν προφοράν , κἂνμ τὸ αὐτὸ δηλούμενον ᾖ μόνον τοῦ χαρακτῆροϲ ἐνηλλαγμένου , εἰ φαίημεν τὰ γύναια λέγει . οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνο τὸ ἄπορον ἐπιλύει , ὡϲ Βοιώτιόν ἐϲτιν ἔθοϲ , ὅμοιον τῷ παρὰ Πινδάρῳ ἀχεῖται ὀμφαὶ μελέων ϲὺν αὐλοῖϲ fr . 45 , 18 Boeckh , 75 , 18 Schroeder } αὐτὸ γὰρ τοῦτο ἐπιζητεῖ ὁ λόγοϲ , ὡϲ λανθάνει τὸ ϲχῆμα τὸ τοῦ οὐδετέρου . ὅτι γὰρ οὐδὲν ἡ τοῦ γένουϲ ϲύνταξιϲ ὑπεκλύει τὸν λόγον , ὡϲ ὅτι τὰ οὐδέτερα ἁρμόδιά ἐϲτιν τοῖϲ ἑνικοῖϲ , ϲαφὲϲ ἐκ τοῦ ἐν μὲν τοῖϲ ἀπτώτοιϲ ἀδιαφορεῖν τὴν τῶν γενῶν ϲύνταξιν · πᾶν γὰρ μέροϲ λόγου ἄπτωτον μίαν καὶ τὴν αὐτὴν ἔχει ϲύνταξιν ἅπαϲι τοῖϲ γένεϲιν . —
Lemmas: οὐ μήν ἐκεῖνος ἄξιος εἰμί παραλείπω , διά ὅτι ἐπί μέν ἀρσενικός καί θηλυκός πληθυντικός προφανής γίγνομαι ὁ ἀκατάλληλος ποιέω μένω σύνταξις ὁ πρός ὁ ἑνικός , εἰ φημί ὁ ἀνήρ λέγω , ὁ γυνή λέγω , οὐ μήν κατά οὐδέτερος προφορά , κἂνμ ὁ αὐτός δηλέομαι εἰμί μόνος ὁ χαρακτήρ ἐναλλάσσω , εἰ φημί ὁ γύναιον λέγω . οὐδέ γάρ ἐκεῖνος ὁ ἄπορος ἐπιλύω , ὡς Βοιώτιος εἰμί ἔθος , ὅμοιος ὁ παρά Πίνδαρος ἠχέω ὀμφή μέλος σύν αὐλός fr . 45 , 18 Boeckh , 75 , 18 Schroeder } αὐτός γάρ οὗτος ἐπιζητέω ὁ λόγος , ὡς λανθάνω ὁ σχῆμα ὁ ὁ οὐδέτερος . ὅτι γάρ οὐδείς ὁ ὁ γένος σύνταξις ὑπεκλύω ὁ λόγος , ὡς ὅτι ὁ οὐδέτερος ἁρμόδιος εἰμί ὁ ἑνικός , σαφής ἐκ ὁ ἐν μέν ὁ ἄπτωτος ἀδιαφορέω ὁ ὁ γένος σύνταξις · πᾶς γάρ μέρος λόγος ἄπτωτος εἷς καί ὁ αὐτός ἔχω σύνταξις ἅπας ὁ γένεσις . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.51
Ἕϲτιν δὲ καὶ οὕτωϲ φάναι . ἐδείξαμεν ἐν τοῖϲ προκειμένοιϲ ὡϲ οὐδὲν μέροϲ λόγου γίνεται ἀκατάλληλον ἐν ᾧ μὴ διεκρίθῃ , ὡϲ τὰ ἐπιρρήματα ἐν ἀριθμῷ , χωρὶϲ εἰ μὴ αὐτὰ δηλώϲειεν ἀριθμόν , οὐδ᾿ ἐν διαφόροιϲ χρόνοιϲ , χωρὶϲ εἰ μὴ αὐτὰ πάλιν διαϲτείλειε χρόνον , ὡϲ ἐν τῷ χθέϲ , αὔριον καὶ ἄλλοιϲ οἷϲ παρεθέμεθα . οἱ ϲύνδεϲμοι ἀριθμὸν οὐκ ἐπιδεξάμενοι οὐδὲ παρὰ τοὺϲ ἀριθμοὺϲ ἁμαρτάνονται , ἀλλ᾿ οὐδὲ γένοϲ . πρόδηλον τὸ εἰρημένον ἐπὶ πάντων τῶν μερῶν τοῦ λόγου . τὰ δὴ ῥήματα γένοϲ μὲν οὐ διακρίνει , ἀριθμὸν δὲ καὶ πρόϲωπον καὶ ἄλλα περὶ ἃ καταγίνεται . οὐκ ἄρα ὀφείλει γινώϲκειν ἐν διαφόρῳ ϲχήματι τὸ οὐδέτερον καὶ ἐν διαφόρῳ τὸ ἀρϲενικὸν ἢ θηλυκόν · πῶϲ οὖν φαμεν λέγουϲιν οἱ ἄνθρωποι καὶ λέγει τὰ παιδία ; εἰ δὲ ἀριθμὸν παρεμφαίνει , ϲαφὲϲ ὅτι ϲυμπληθυνθήϲεται τοῖϲ ϲυνοῦϲι πληθυντικοῖϲ , καὶ δῆλον ὅτι τὸ ϲπάρτα λέλυνται { B 135 } ἀναλογώτερον τοῦ δοῦρα ϲέϲηπεν { B 135 } . —
Lemmas: ἕστiν δέ καί οὕτως φημί . δείκνυμι ἐν ὁ πρόκειμαι ὡς οὐδείς μέρος λόγος γίγνομαι ἀκατάλληλος ἐν ὅς μή διακρίνω , ὡς ὁ ἐπίρρημα ἐν ἀριθμός , χωρίς εἰ μή αὐτός δηλόω ἀριθμός , οὐδέ ἐν διάφορος χρόνος , χωρίς εἰ μή αὐτός πάλιν διαστέλλω χρόνος , ὡς ἐν ὁ χθές , αὔριον καί ἄλλος ὅς παρατίθημι . ὁ σύνδεσμος ἀριθμός οὐ ἐπιδέχομαι οὐδέ παρά ὁ ἀριθμός ἁμαρτάνω , ἀλλά οὐδέ γένος . πρόδηλος ὁ λέγω ἐπί πᾶς ὁ μέρος ὁ λόγος . ὁ δή ῥῆμα γένος μέν οὐ διακρίνω , ἀριθμός δέ καί πρόσωπον καί ἄλλος περί ὅς καταγίγνομαι . οὐ ἄρα ὀφείλω γιγνώσκω ἐν διάφορος σχῆμα ὁ οὐδέτερος καί ἐν διάφορος ὁ ἀρσενικός ἤ θηλυκός · πῶς οὖν φημί λέγω ὁ ἄνθρωπος καί λέγω ὁ παιδίον ; εἰ δέ ἀριθμός παρεμφαίνω , σαφής ὅτι συμπληθύνω ὁ σύνειμι πληθυντικός , καί δῆλος ὅτι ὁ σπάρτον λύω { B 135 } ἀνάλογος ὁ δόρυ σήπω { B 135 } . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.52
Παρὸν κἀκ τῶν πρώτων καὶ δευτέρων προϲώπων διελέγξαι τὸ ϲχῆμα . εἰ γὰρ ὑγιὲϲ τὸ φάναι φιλοπονοῦμεν παιδία ὄντα , οὐχὶ φιλοπονῶ παιδία ὄντα , καὶ ἔτι ἐπὶ δευτέρων προϲώπων ταὐτόν , πῶϲ οὐ δοθήϲεται ἄλογον μὲν καθίϲταϲθαι τὸ φιλοπονεῖ παιδία ὄντα ; Καὶ αὕτη μὲν ἀπόδειζίϲ ἐϲτιν τοῦ ὑγιοῦϲ λόγου .
Lemmas: πάρειμι ἐκ ὁ πρῶτος καί δεύτερος πρόσωπον διελέγχω ὁ σχῆμα . εἰ γάρ ὑγιής ὁ φημί φιλοπονέω παιδίον εἰμί , οὐ φιλοπονέω παιδίον εἰμί , καί ἔτι ἐπί δεύτερος πρόσωπον αὐτός , πῶς οὐ δίδωμι ἄλογος μέν καθίστημι ὁ φιλοπονέω παιδίον εἰμί ; καί οὗτος μέν ἀπόδειζίς εἰμί ὁ ὑγιής λόγος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.53
Αἴτιον μέντοι ὑπολαμβάνω τοῦ παραδέξαϲθαι τὴν ἑνικὴν ϲύνταξιν τὰ ῥήματα οὐκ ἄλλο τι ἢ τὴν ὁμοφωνίαν τῆϲ εὐθείαϲ ὡϲ πρὸϲ τὴν αἰτιατικήν , ὅπερ οὐ παρείπετο τοῖϲ τε ἀρρενικοῖϲ καὶ θηλυκοῖϲ . δι᾿ ὃ καὶ ἐν τῇ εὐθείᾳ προφανὴϲ ἡ ἀκαταλληλότηϲ γίνεται ἐν τῷ οἱ ἄνδρεϲ γράφει , οὐ μὴν ἐν αἰτιατικῇ · ἐν μεταβάϲει γὰρ τὸ πρόϲωπον νοεῖται τοῦ γράφει , ἄνδραϲ γράφει . ἀναμεριϲθεῖϲαι οὖν αἱ πτώϲειϲ ἐν ἰδίαιϲ φωναῖϲ διέκριναν τό τε κατάλληλον καὶ τὸ ἀκατάλληλον . οὐ τοῦ τοιούτου δὲ παρεπομένου κατ᾿ οὐδέτερον ϲχῆμα ϲυνέβαινε τὸ μὲν ἕτερον φυϲικώτερόν πωϲ ἔχειν , λέγω τὸ κατ᾿ αἰτιατικήν , φέρε εἰπεῖν γράφει τὰ παιδία , ὡϲ εἰ καὶ γράφει τοὺϲ παῖδαϲ · καὶ ἐπεὶ ἐν μὲν τῷ ἀρϲενικῷ οὐχ αἱ αὐταὶ φωναί , γράφει γὰρ οἱ παῖδεϲ , ὅπερ ἦν ἀνακόλουθον , ἐν δὲ τῷ οὐδετέρῳ ταὐτόν , τῇ πρὸϲ τὴν αἰτιατικὴν ὁμοφωνίᾳ τὸ ϲχῆμα δύϲληπτον ἐποίει τὸ ἀκατάλληλον . — Ἐδείχθη ἄρα καὶ δι᾿ ὅτι ἀκατάλληλον καὶ δι’ ὅτι λανθάνει .
Lemmas: αἴτιος μέντοι ὑπολαμβάνω ὁ παραδέχομαι ὁ ἑνικός σύνταξις ὁ ῥῆμα οὐ ἄλλος τις ἤ ὁ ὁμοφωνία ὁ εὐθεῖα ὡς πρός ὁ αἰτιατικός , ὅς οὐ παρέπομαι ὁ τε ἀρρενικός καί θηλυκός . διά ὅς καί ἐν ὁ εὔθεια προφανής ὁ ἀκαταλληλότης γίγνομαι ἐν ὁ ὁ ἀνήρ γράφω , οὐ μήν ἐν αἰτιατικός · ἐν μετάβασις γάρ ὁ πρόσωπον νοέω ὁ γράφω , ἀνήρ γράφω . ἀναμερίζω οὖν ὁ πτῶσις ἐν ἴδιος φωνή διακρίνω ὁ τε κατάλληλος καί ὁ ἀκατάλληλος . οὐ ὁ τοιοῦτος δέ παρέπομαι κατά οὐδέτερος σχῆμα συμβαίνω ὁ μέν ἕτερος φυσικός πως ἔχω , λέγω ὁ κατά αἰτιατικός , φέρω λέγω γράφω ὁ παιδίον , ὡς εἰ καί γράφω ὁ παῖς · καί ἐπεί ἐν μέν ὁ ἀρσενικός οὐ ὁ αὐτός φωνή , γράφω γάρ ὁ παῖς , ὅς εἰμί ἀνακόλουθος , ἐν δέ ὁ οὐδέτερος αὐτός , ὁ πρός ὁ αἰτιατικός ὁμοφωνία ὁ σχῆμα δύσληπτος ποιέω ὁ ἀκατάλληλος . — δείκνυμι ἄρα καί διά ὅτι ἀκατάλληλος καί διά ὅστις λανθάνω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.54
Ἐξῆϲ ῥητέον καὶ περὶ τῆϲ καθολικῆϲ ϲυντάξεωϲ τῶν ῥημάτων , ἣν πάνυ διείληφα πολυμερεϲτάτην οὖϲαν δεῖϲθαι οὐ μετρίαϲ ἐπιϲτάϲεωϲ · 1 . αἵ τε γὰρ παρεπόμεναι ἐγκλίϲειϲ λόγον ἀπαιτήϲουϲι τῆϲ ϲυντάξεωϲ , καὶ 2 . οἱ ἐν αὐταῖϲ ἀναμεριϲθέντεϲ χρόνοι , καὶ 3 . ἡ ϲυμπαρεπομένη διάθεϲιϲ , ἐνεργητικὴ οὖϲα ἢ παθητική , καὶ ἡ μεταξὺ τούτων πεπτωκυῖα μέϲη , οὐ προϲχωροῦϲα οὐδετέρᾳ , κοὶ 4 . τὰ ἐγγινόμενα πρόϲωπα ἐν τῷ καθόλου ἢ μερικῶϲ ἢ οὐδ᾿ ὅλωϲ , καὶ 5 . εἰ ἅπαϲιν ϲύμφωνοί εἰϲιν αἱ . δύο διαθέϲειϲ , ἥ τε ἐνεργητικὴ καὶ ἡ παθητική , 6 . τίνα τε αὐτῶν πλαγίαιϲ θέλει ἐπαρτᾶϲθαι , καὶ πότερον ἀδιαφόρωϲ ἢ κατὰ μεριϲμὸν τὸν δέοντα τῶν πτώϲεων . εἰϲὶ καὶ ἄλλαι ἰδικώτεραι ϲυντάξειϲ τῶν προκατειλεγμένων , ἃϲ κατὰ τὸ ἐπιβάλλον διακρινοῦμεν .
Lemmas: ἑξῆς λέγω καί περί ὁ καθολικός σύνταξις ὁ ῥῆμα , ὅς πάνυ διαλαμβάνω πολυμερής εἰμί δέω οὐ μέτριος ἐπίστασις · 1 . ὁ τε γάρ παρέπομαι ἔγκλισις λόγος ἀπαιτέω ὁ σύνταξις , καί 2 . ὁ ἐν αὐτός ἀναμερίζω χρόνος , καί 3 . ὁ συμπαρέπομαι διάθεσις , ἐνεργητικός εἰμί ἤ παθητικός , καί ὁ μεταξύ οὗτος πίπτω μέσος , οὐ προσχωρέω οὐδέτερος , κοί 4 . ὁ ἐγγίγνομαι πρόσωπον ἐν ὁ καθόλου ἤ μερικός ἤ οὐδέ ὅλως , καί 5 . εἰ ἅπας σύμφωνος εἰμί ὁ . δύο διάθεσις , ὁ τε ἐνεργητικός καί ὁ παθητικός , 6 . τίς τε αὐτός πλάγιος ἐθέλω ἐπαρτάω , καί πότερος ἀδιάφορος ἤ κατά μερισμός ὁ δέω ὁ πτῶσις . εἰμί καί ἄλλος ἰδικός σύνταξις ὁ προκαταλέγω , ὅς κατά ὁ ἐπιβάλλω διακρίνω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.55
Ἡ ἀπαρέμφατοϲ ἔγκλιϲιϲ διϲτάζεται πρόϲ τινων εἰ ἔγκλιϲιϲ καὶ εἰ ὅλωϲ ῥήματα τὰ ἀπαρέμφατα · « Τί γὰρ μὴ μᾶλλον ἐπιρρήματα ἐκ ῥημάτων γενόμενα ; » καὶ εἴη ἂν τὰ ϲυνηγοροῦντα τῷ λόγῳ τοιαῦτα . « Τοῖϲ ῥήμαϲιν ἐξαίρετοϲ παρέπεται ἡ ψυχικὴ θιάθεϲιϲ , ὅπερ οὐ ϲύνεϲτι τοῖϲ ἀπαρεμφάτοιϲ , καὶ τὸ ἐν ἀριθμοῖϲ καὶ προϲώποιϲ καταγίνεϲθαι , ὧν τῆϲ διαφορᾶϲ οὐκ ἔτυχεν τὸ ἀπαρέμφατον , καθὸ καὶ ἡ ἐξ αὐτῶν μεταληφθεῖϲα μετοχὴ ϲτερουμένη τῶν προκειμένων καὶ τῆϲ τῶν ῥημάτων ἰδέαϲ ἀπεβλήθη . οὐ γὰρ δή γε ὁ μεταϲχηματιϲμὸϲ τοῦ χρόνου ἐν τῷ γράφειν ἢ γράψαι καὶ ἔτι ἡ ϲυνοῦϲα διάθεϲιϲ ϲυνάξει τὸ ῥήματα αὐτὰ πάντωϲ καλεῖϲθαι , ἐπεὶ ταὐτὸν ϲύνεϲτι τῇ μετοχῇ καὶ οὐ ῥήματα αἱ μετοχαί . »
Lemmas: ὁ ἀπαρέμφατος ἔγκλισις διστάζω πρός τις εἰ ἔγκλισις καί εἰ ὅλος ῥῆμα ὁ ἀπαρέμφατος · « τίς γάρ μή μάλα ἐπίρρημα ἐκ ῥῆμα γίγνομαι ; » καί εἰμί ἄν ὁ συνηγορέω ὁ λόγος τοιοῦτος . « ὁ ῥῆμα ἐξαίρετος παρέπομαι ὁ ψυχικός θιάθεσις , ὅς οὐ σύνειμι ὁ ἀπαρέμφατος , καί ὁ ἐν ἀριθμός καί πρόσωπον καταγίγνομαι , ὅς ὁ διαφορά οὐ τυγχάνω ὁ ἀπαρέμφατος , καθό καί ὁ ἐκ αὐτός μεταλαμβάνω μετοχή στερέω ὁ πρόκειμαι καί ὁ ὁ ῥῆμα ἰδέα ἀποβάλλω . οὐ γάρ δή γε ὁ μετασχηματισμός ὁ χρόνος ἐν ὁ γράφω ἤ γράφω καί ἔτι ὁ σύνειμι διάθεσις συνάγω ὁ ῥῆμα αὐτός πάντως καλέω , ἐπεί αὐτός σύνειμι ὁ μετοχή καί οὐ ῥῆμα ὁ μετοχή . »
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.56
Πόθεν δέ , ὅτι ἐπιρρήματα ; 1 . « Καθότι ἔγκλιϲιϲ μὲν διάφοροϲ φοροϲ κατὰ ϲύνταξιν τοῦ αὐτοῦ προϲώπου οὐ παραλαμβάνεται · οὐ γάρ φαμεν γράφειϲ λέξαιϲ τι τῶν τοιούτων μὴ δυναμένων παραλαμβάνεϲθαι , ἀλλά φαμεν θέλειϲ γράφειν , ἀναγινώϲκειν βούλει . — 2 . ἴδιον δὲ ἦν ἐπιρρημάτων τὸ ϲὺν ῥήμαϲι παραλαμβάνεϲθαι προτακτικῶϲ ἢ ὑποτακτικῶϲ , ὅπερ παρείπετο τῷ γράφειν θέλω , θέλω γράφειν , ὡϲ εἰ καὶ Ἑλληνιϲτὶ λέγω , λέγω Ἑλληνιϲτί . — 3 . καὶ ὡϲ τὸ Ἑλληνιϲτί προϲλαβὸν τὸ λέγω ἀπαρτίζει τὸν λόγον , οὕτω τὸ γράφειν προϲλαβὸν τὸ θέλω . — 4 . καὶ ὡϲ ἀδιαφορεῖ κατὰ παντὸϲ ἀριθμοῦ τὰ ἐπιρρήματα , οὕτωϲ καὶ τὸ γράφειν θέλω ἢ θέλομεν . — 5 . καὶ ὡϲ ἀδιαφορεῖ κατὰ τὰ πρόϲωπα , Ἑλληνιϲτὶ λέγω , Ἑλληνιϲτὶ λέγειϲ , οὕτωϲ τὸ γράφειν θέλω , γράφειν θέλειϲ . — 6 . καὶ εἰ ἀπὸ ῥημάτων ἔϲθ᾿ ὅτε τὰ ἐπιρρήματα παράγεται , ὡϲ αὐτῷ τῷ Ἑλληνιϲτί τὸ ἑλληνίζω παράκειται , οὐ κωλύει καὶ τὸ γράφω παρακεῖϲθαι τῷ γράφειν , οὐ μαχομένου τοῦ διαφόρου χρόνου · δύναται γὰρ κατὰ χρόνον τὸ ἐπίρρημα ἀποτελεῖϲθαι , καθὸ ἔϲτιν ἐπινοῆϲαι κἀπὶ τῶν μετοχῶν , εἴγε τῷ μὲν γράφω ἡ γράφων παράκειται , τῷ δὲ ἔγραψα ἡ γράψαϲ . τῷ γὰρ αὐτῷ λόγῳ καὶ τῷ γράφω τὸ γράφειν παρακείϲεται , τῷ τε ἔγραψα τὸ γράψαι . »
Lemmas: πόθεν δέ , ὅτι ἐπίρρημα ; 1 . « καθότι ἔγκλισις μέν διάφορος φόρος κατά σύνταξις ὁ αὐτός πρόσωπον οὐ παραλαμβάνω · οὐ γάρ φημί γράφω λέγω τις ὁ τοιοῦτος μή δύναμαι παραλαμβάνω , ἀλλά φημί ἐθέλω γράφω , ἀναγιγνώσκω βούλομαι . — 2 . ἴδιος δέ εἰμί ἐπίρρημα ὁ σύν ῥῆμα παραλαμβάνω προτακτικός ἤ ὑποτακτικός , ὅς παρέπομαι ὁ γράφω ἐθέλω , ἐθέλω γράφω , ὡς εἰ καί Ἑλληνιστί λέγω , λέγω Ἑλληνιστί . — 3 . καί ὡς ὁ Ἑλληνιστί προσλαμβάνω ὁ λέγω ἀπαρτίζω ὁ λόγος , οὕτως ὁ γράφω προσλαμβάνω ὁ ἐθέλω . — 4 . καί ὡς ἀδιαφορέω κατά πᾶς ἀριθμός ὁ ἐπίρρημα , οὕτως καί ὁ γράφω ἐθέλω ἤ ἐθέλω . — 5 . καί ὡς ἀδιαφορέω κατά ὁ πρόσωπον , Ἑλληνιστί λέγω , Ἑλληνιστί λέγω , οὕτως ὁ γράφω ἐθέλω , γράφω ἐθέλω . — 6 . καί εἰ ἀπό ῥῆμα εἰμί ὅτε ὁ ἐπίρρημα παράγω , ὡς αὐτός ὁ Ἑλληνιστί ὁ ἑλληνίζω παράκειμαι , οὐ κωλύω καί ὁ γράφω παράκειμαι ὁ γράφω , οὐ μάχομαι ὁ διάφορος χρόνος · δύναμαι γάρ κατά χρόνος ὁ ἐπίρρημα ἀποτελέω , καθό εἰμί ἐπινοέω ἐπί ὁ μετοχή , εἰ ὁ μέν γράφω ὁ γράφω παράκειμαι , ὁ δέ γράφω ὁ γράφω . ὁ γάρ αὐτός λόγος καί ὁ γράφω ὁ γράφω παράκειμαι , ὁ τε γράφω ὁ γράφω . »
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.57
Ἄλλ᾿ ἔϲτιν γε πρὸϲ ταῦτα φάναι . καὶ πρὸϲ μὲν τὴν ϲύνταξιν τοῦ θέλω γράφειν καὶ τῶν τοιούτων , ὡϲ οὐκ ἐν τῷ καθόλου δίδοται τὸ κατὰ τοῦ αὐτοῦ προϲώπου διαφόρουϲ ἐγκλίϲειϲ μὴ παραλαμβάνεϲθαι · φαμὲν γὰρ ἐὰν ἀναγινώϲκῃϲ πρόϲεχε , ἐὰν διαλέγῃ ἐπίϲτρεφε ϲεαυτόν , πρὸϲ τῷ μηδὲ ἐν τῷ καθόλου τὴν τοιαύτην ϲύνταξιν διήκειν · φαμὲν γὰρ προαιροῦμαι ἀναγινώϲκειν καὶ φιλῶ γράφειν , οὐ μὴν γελῶ γράφειν οὐδὲ ϲκάλλω λέγειν , ἅπερ εἰ κατὰ τὸν λόγον ἦν τῶν ἐπιρρημάτων , οὐκ ἂν ἦν τι ἐμποδὼν τὸ τὰ ἐπιρρήματα ἐπὶ ῥήματα φέρεϲθαι .
Lemmas: ἀλλά εἰμί γε πρός οὗτος φημί . καί πρός μέν ὁ σύνταξις ὁ ἐθέλω γράφω καί ὁ τοιοῦτος , ὡς οὐ ἐν ὁ καθόλου δίδωμι ὁ κατά ὁ αὐτός πρόσωπον διάφορος ἔγκλισις μή παραλαμβάνω · φημί γάρ ἐάν ἀναγιγνώσκω προσέχω , ἐάν διαλέγω ἐπιστρέφω σεαυτοῦ , πρός ὁ μηδέ ἐν ὁ καθόλου ὁ τοιοῦτος σύνταξις διήκω · φημί γάρ προαιρέω ἀναγιγνώσκω καί φιλέω γράφω , οὐ μήν γελάω γράφω οὐδέ σκάλλω λέγω , ὅς εἰ κατά ὁ λόγος εἰμί ὁ ἐπίρρημα , οὐ ἄν εἰμί τις ἐμποδών ὁ ὁ ἐπίρρημα ἐπί ῥῆμα φέρω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.58
Ἔϲτιν οὖν τῆϲ ϲυντάξεωϲ αἰτία ἥδε . τῶν ῥημάτων μέν ἐϲτιν ἐμπεριεκτικὰ πραγμάτων , ἐφ᾿ ἃ καὶ ἡ ὁριϲτικὴ ἔγκλιϲιϲ ἐπερείδεται καὶ αἱ ὑπόλοιποι , ὡϲ τὸ γράφω , ἐρέϲϲω , τύπτω · ἃ δὲ αὐτὸ μόνον προαίρεϲιν ψυχῆϲ ὁρίζεται , ἐλλείποντα τῷ πράγματι , ὡϲ τὸ θέλω , βούλομαι , προθυμοῦμαι , ἃ δὴ ὡϲπερεὶ κενὰ ὄντα ἀναπληροῦνται τῇ τοῦ πράγματοϲ παραθέϲει , ὅπερ οὐκ ἄλλο τί ἐϲτιν ἢ τὸ προκείμενον ἀπαρέμφατον , γενικώτατον καθεϲτὼϲ τῶν ἄλλων ῥημάτων , ὡϲ ἐν τοῖϲ ἑξῆϲ δεδείξεται , θέλω περιπατεῖν , βούλομαι γράφειν . τά γε μὴν ἀπειληφότα διὰ τοῦ ἐπακολουθοῦντοϲ ὁριϲμοῦ τὸ πρᾶγμα ἀπροϲδεῆ καθειϲτήκει ὡϲ πρὸϲ τὴν ϲύνταξιν τῶν ἀπαρεμφάτων · ἐγκειμένου γὰρ τοῦ τύπτειν ἐν τῷ τύπτω περιϲϲὸν τὸ ἐπάγειν ἕτερον πρᾶγμα , τύπτω γράφειν , οὐ μὴν ἐν τῷ θέλω γράφειν .
Lemmas: εἰμί οὖν ὁ σύνταξις αἰτία ὅδε . ὁ ῥῆμα μέν εἰμί ἐμπεριεκτικός πρᾶγμα , ἐπί ὅς καί ὁ ὁριστικός ἔγκλισις ἐπερείδω καί ὁ ὑπόλοιπος , ὡς ὁ γράφω , ἐρέσσω , τύπτω · ὅς δέ αὐτός μόνος προαίρεσις ψυχή ὁρίζω , ἐλλείπω ὁ πρᾶγμα , ὡς ὁ ἐθέλω , βούλομαι , προθυμέομαι , ὅς δή ὡσπερεί κενός εἰμί ἀναπληρόω ὁ ὁ πρᾶγμα παράθεσις , ὅς οὐ ἄλλος τις εἰμί ἤ ὁ πρόκειμαι ἀπαρέμφατος , γενικός καθίστημι ὁ ἄλλος ῥῆμα , ὡς ἐν ὁ ἑξῆς δείκνυμι , ἐθέλω περιπατέω , βούλομαι γράφω . ὁ γε μήν ἀπολαμβάνω διά ὁ ἐπακολουθέω ὁρισμός ὁ πρᾶγμα ἀπροσδεής καθίστημι ὡς πρός ὁ σύνταξις ὁ ἀπαρέμφατος · ἔγκειμαι γάρ ὁ τύπτω ἐν ὁ τύπτω περισσός ὁ ἐπάγω ἕτερος πρᾶγμα , τύπτω γράφω , οὐ μήν ἐν ὁ ἐθέλω γράφω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.59
Καθὼϲ ἔφαμεν , ἔϲτιν γενικωτάτη ἡ τῶν ἀπαρεμφάτων ἔγκλιϲιϲ , ἀναγκαίωϲ λείπουϲα τοῖϲ προδιαπορηθεῖϲι , τοῖϲ προϲώποιϲ καὶ τῷ παρεπομένῳ ἀριθμῷ , ὃϲ οὐ φύϲει παρέπεται τῷ ῥήματι , παρακολούθημα δὲ γίνεται προϲώπων τῶν μετειληφότων τοῦ πράγματοϲ . αὐτὸ γὰρ τὸ πρᾶγμα ἕν ἐϲτιν , τὸ γράφειν , τὸ περιπατεῖν · ὅπερ ἐγγινόμενον ἐν προϲώποιϲ ποιεῖ τὸ περιπατῶ , τὸ περιπατοῦμεν , τὸ περιπατοῦϲιν . — Οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνο ἀληθεύϲει , ὡϲ τὸ ῥῆμα δεκτικόν ἐϲτιν προϲώπων πάλιν γὰρ ἐκ τοῦ παρεπομένου τὸ τοιοῦτον ἐπεγένετο . τὰ γὰρ πρόϲωπα τοῦ πράγματοϲ εἰϲ πρόϲωπα ἀνεμερίϲθη , περιπατῶ , περιπατεῖϲ , περιπατεῖ · αὐτό γε μὴν ἐκτὸϲ ὂν προϲώπων καὶ ἀριθμῶν ϲυμφέρεται ἅπαϲιν ἀριθμοῖϲ καὶ ἅπαϲι προϲώποιϲ . — Ἀλλ᾿ οὐδὲ ψυχικὴν διάθεϲιν τὸ ῥῆμα ἐπιδέχεται . πάλιν γὰρ τὰ μετειληφότα πρόϲωπα τοῦ πράγματοϲ τὴν ἐν αὑτοῖϲ διάθεϲιν ὁμολογεῖ διὰ τοῦ ῥήματοϲ · τὰ δέ , ὡϲ οὐκέτι ἐγγενόμενα ἐν προϲώποιϲ , οὐδὲ τὸ ἐν τούτοιϲ ἐπιγενόμενον ἐνδιάετον τῆϲ ψυχῆϲ ὁμολογεῖ .
Lemmas: καθώς φημί , εἰμί γενικός ὁ ὁ ἀπαρέμφατος ἔγκλισις , ἀναγκαῖος λείπω ὁ προδιαπολέγω , ὁ πρόσωπον καί ὁ παρέπομαι ἀριθμός , ὅς οὐ φύσις παρέπομαι ὁ ῥῆμα , παρακολούθημα δέ γίγνομαι πρόσωπον ὁ μεταλαμβάνω ὁ πρᾶγμα . αὐτός γάρ ὁ πρᾶγμα εἷς εἰμί , ὁ γράφω , ὁ περιπατέω · ὅς ἐγγίγνομαι ἐν πρόσωπον ποιέω ὁ περιπατέω , ὁ περιπατέω , ὁ περιπατέω . — οὐδέ γάρ ἐκεῖνος ἀληθεύω , ὡς ὁ ῥῆμα δεκτικός εἰμί πρόσωπον πάλιν γάρ ἐκ ὁ παρέπομαι ὁ τοιοῦτος ἐπιγίγνομαι . ὁ γάρ πρόσωπον ὁ πρᾶγμα εἰς πρόσωπον ἀναμερίζω , περιπατέω , περιπατέω , περιπατέω · αὐτός γε μήν ἐκτός εἰμί πρόσωπον καί ἀριθμός συμφέρω ἅπας ἀριθμός καί ἅπας πρόσωπον . — ἀλλά οὐδέ ψυχικός διάθεσις ὁ ῥῆμα ἐπιδέχομαι . πάλιν γάρ ὁ μεταλαμβάνω πρόσωπον ὁ πρᾶγμα ὁ ἐν ἑαυτοῦ διάθεσις ὁμολογέω διά ὁ ῥῆμα · ὁ δέ , ὡς οὐκέτι ἐγγίγνομαι ἐν πρόσωπον , οὐδέ ὁ ἐν οὗτος ἐπιγίγνομαι ἐνδιάω ὁ ψυχή ὁμολογέω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.60
Ἴδιον οὖν ῥήματόϲ ἐϲτιν ἐν ἰδίοιϲ μεταϲχηματιϲμοῖϲ διάφοροϲ χρόνοϲ διάθεϲίϲ τε ἡ ἐνεργητικὴ καὶ παθητικὴ καὶ ἔτι ἡ μέϲη · ὧν πάντων μετέλαβεν τὸ γενικώτατον ῥῆμα , λέγω τὸ ἀπαρέμφατον , ἐπεὶ εἴπερ τῇ φύϲει ἦν ἀπαρέμφατον , πῶϲ ταῦτα παρεμφαίνει ; ἔϲτι γοῦν ἐπινοῆϲαι τὸ γενικώτατον ὄνομα ἐν θέϲει ἰδίᾳ καταγινόμενον ἢ κοινῇ ἐν πτώϲει τῇ παρεπομένῃ , ἐν γένει τῷ δέοντι · τό γε μὴν ἰδικώτατον καταγίνεϲθαι ἐν πατρωνυμικῇ ἐννοίᾳ ἢ ἐν κτητικῇ καὶ ἔτι ταῖϲ ὑπολοίποιϲ · καὶ δῆλον ὅτι οὐκ ἂν θαρρήϲειέ τιϲ φάναι μὴ εἶναι ὄνομα ὃ μή ἐϲτιν πατρωνυμικὸν ἢ κτητικὸν ἤ τι τῶν ὑπὸ τοιοῦτο πιπτόντων . τούτῳ οὖν τῷ λόγῳ παραδεξόμεθα τὸ ὁριϲτικὸν ῥῆμα καὶ εὐκτικὸν καὶ ἔτι τὰ ὑπόλοιπα εἴδη τοῦ γενικοῦ ῥήματοϲ , ὃ δὴ οὐ πάντωϲ ϲτερήϲεται τοῦ μὴ ῥῆμα εἶναι , ἐὰν μὴ ὑπαγορεύῃ τὴν ἰδικὴν ϲημαϲίαν .
Lemmas: ἴδιος οὖν ῥῆμα εἰμί ἐν ἴδιος μετασχηματισμός διάφορος χρόνος διάθεσις τε ὁ ἐνεργητικός καί παθητικός καί ἔτι ὁ μέσος · ὅς πᾶς μεταλαμβάνω ὁ γενικός ῥῆμα , λέγω ὁ ἀπαρέμφατος , ἐπεί εἴπερ ὁ φύσις εἰμί ἀπαρέμφατος , πῶς οὗτος παρεμφαίνω ; εἰμί γοῦν ἐπινοέω ὁ γενικός ὄνομα ἐν θέσις ἴδιος καταγίγνομαι ἤ κοινός ἐν πτῶσις ὁ παρέπομαι , ἐν γένος ὁ δέω · ὁ γε μήν ἰδικός καταγίγνομαι ἐν πατρωνυμικός ἔννοια ἤ ἐν κτητικός καί ἔτι ὁ ὑπόλοιπος · καί δῆλος ὅτι οὐ ἄν θαρσέω τις φημί μή εἰμί ὄνομα ὅς μή εἰμί πατρωνυμικός ἤ κτητικός ἤ τις ὁ ὑπό τοιοῦτος πίπτω . οὗτος οὖν ὁ λόγος παραδέχομαι ὁ ὁριστικός ῥῆμα καί εὐκτικός καί ἔτι ὁ ὑπόλοιπος εἶδος ὁ γενικός ῥῆμα , ὅς δή οὐ πάντως στερέω ὁ μή ῥῆμα εἰμί , ἐάν μή ὑπαγορεύω ὁ ἰδικός σημασία .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.61
Ἕϲτιν καὶ οὕτωϲ ἐπιδεῖξαι . Καθόλου πᾶν παρηγμένον ἀπό τινοϲ ἀνάλυϲιν ἔχει τὴν πρὸϲ τὸ πρωτότυπον μετὰ λέξεωϲ τῆϲ ϲημαινούϲηϲ ταὐτὸν τῇ παραγωγῇ . παρὰ τὴν Ἕκτοροϲ γενικὴν ἀποτελεῖται τὸ Ἑκτορίδηϲ , ᾧ καὶ προϲγίνεται τὸ υἱόϲ , καὶ διὰ τοῦτο ἀναλύεται εἰϲ τὸ Ἕκτοροϲ υἱόϲ . παρὰ τὸ γοργόϲ ἀποτελεῖται τὸ γοργότεροϲ προϲγινομένου τοῦ μᾶλλον , ὃ δὴ πάλιν ἀνάλυϲιν ἔχει εἰϲ τὸ γοργὸϲ μᾶλλον . παρὰ τοὺϲ ἵππουϲ ἐμπεριεκτικόν τι ἀποτελεῖται , τὸ ἱππών , ὃ δὴ πάλιν ἀναλύεται εἰϲ τὸ ἵππουϲ ϲυνέχον . καὶ περιϲϲὸν ἂν εἴη εἰϲ τὸ τοιοῦτο παρατίθεϲθαι · δῆλον γὰρ τὸ εἰρημένον . Καὶ δὴ πᾶϲα ἔγκλιϲιϲ οὐκ εἰϲ ἄλλο τι μεταλαμβάνεται ἢ εἰϲ ἀπαρέμφατον μετὰ λέξεωϲ τῆϲ ϲημαινούϲηϲ ταὐτὸν τῇ ἐγκλίϲει , ὅτε οὕτωϲ φαμέν , περιπατῶ — ὡριϲάμην περιπατεῖν , περιπατοῖμι — ηὐξάμην περιπατεῖν , περιπάτει — προϲέταξα περιπατεῖν . Πῶϲ οὖν οὐ βίαιον τὸ τὰ ϲυνεκτικώτατα τῶν ἁπάντων ῥημάτων περιγράφειν τῆϲ τῶν ῥημάτων ἐννοίαϲ ;
Lemmas: ἕστiν καί οὕτως ἐπιδείκνυμι . καθόλου πᾶς παράγω ἀπό τις ἀνάλυσις ἔχω ὁ πρός ὁ πρωτότυπος μετά λέξις ὁ σημαίνω αὐτός ὁ παραγωγή . παρά ὁ Ἕκτωρ γενικός ἀποτελέω ὁ Ἑκτορίδης , ὅς καί προσγίγνομαι ὁ υἱός , καί διά οὗτος ἀναλύω εἰς ὁ Ἕκτωρ υἱός . παρά ὁ γοργός ἀποτελέω ὁ γοργός προσγίγνομαι ὁ μάλα , ὅς δή πάλιν ἀνάλυσις ἔχω εἰς ὁ γοργός μάλα . παρά ὁ ἵππος ἐμπεριεκτικός τις ἀποτελέω , ὁ ἱππών , ὅς δή πάλιν ἀναλύω εἰς ὁ ἵππος συνέχω . καί περισσός ἄν εἰμί εἰς ὁ τοιοῦτος παρατίθημι · δῆλος γάρ ὁ λέγω . καί δή πᾶς ἔγκλισις οὐ εἰς ἄλλος τις μεταλαμβάνω ἤ εἰς ἀπαρέμφατος μετά λέξις ὁ σημαίνω αὐτός ὁ ἔγκλισις , ὅτε οὕτως φημί , περιπατέω — ὁρίζω περιπατέω , περιπατέω — εὔχομαι περιπατέω , περιπατέω — προστάσσω περιπατέω . πῶς οὖν οὐ βίαιος ὁ ὁ συνεκτικός ὁ ἅπας ῥῆμα περιγράφω ὁ ὁ ῥῆμα ἔννοια ;
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.62
Οὐ λέληϲμαι ὡϲ ἐν ἑτέροιϲ ϲυμφερόμενόϲ τιϲι τὴν ὁριϲτικὴν ἔγκλιϲιν παρεδεχόμην ὡϲ πρωτεύουϲαν τῶν ἄλλων . ἀλλ᾿ οὖν γε ἡ ἀκριβὴϲ ἐξέταϲιϲ τοῦ λόγου κατηνάγκαϲε τὸ μεταθέϲθαι , ϲυγχωρουμένου ἐκείνου , ὡϲ δεόντωϲ ἀπὸ τῆϲ ὁριϲτικῆϲ ἐγκλίϲεωϲ ἀρχόμεθα , οὐχ ὡϲ πρώτηϲ οὔϲηϲ , ὡϲ δὲ ἐκφανεϲτάτηϲ οὔϲηϲ καὶ πολλῆϲ καὶ δυναμένηϲ διδάξαι καὶ τὰϲ ἐγγενομέναϲ ϲυνεμπτώϲειϲ καὶ τὰ ἐγγενόμενα πάθη καὶ παραγωγάϲ , οὐδὲ τοῦ τοιούτου μαχομένου , καθὸ ἐν τοῖϲ τοιούτοιϲ ἐλλειπεϲτέρα ἡ ἀπαρέμφατοϲ ἔγκλιϲιϲ , εἴγε καὶ τὰ πρωτότυπα τῶν λέξεων ἐν ἐλάττονι καταγίνεται ὕλῃ τῶν παραγωγῶν .
Lemmas: οὐ λανθάνω ὡς ἐν ἕτερος συμφέρω τις ὁ ὁριστικός ἔγκλισις παραδέχομαι ὡς πρωτεύω ὁ ἄλλος . ἀλλά οὖν γε ὁ ἀκριβής ἐξέτασις ὁ λόγος καταναγκάζω ὁ μετατίθημι , συγχωρέω ἐκεῖνος , ὡς δεόντως ἀπό ὁ ὁριστικός ἔγκλισις ἄρχω , οὐ ὡς πρῶτος εἰμί , ὡς δέ ἐκφανής εἰμί καί πολύς καί δύναμαι διδάσκω καί ὁ ἐγγίγνομαι συνέμπτωσις καί ὁ ἐγγίγνομαι πάθος καί παραγωγή , οὐδέ ὁ τοιοῦτος μάχομαι , καθό ἐν ὁ τοιοῦτος ἐλλιπής ὁ ἀπαρέμφατος ἔγκλισις , εἰ καί ὁ πρωτότυπος ὁ λέξις ἐν ἐλαχύς καταγίγνομαι ὕλη ὁ παραγωγή .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.63
Οἶμαι δὲ καὶ τὸ Ὁμηρικὸν ἔθοϲ , ἐκϲτὰν τῆϲ προϲτακτικηϲ ϲυντάξεωϲ , δεόντωϲ ἀνθυπαλλάξαι τὴν ἀπϲρέμφατον ἔγκλιϲιν , οὖϲαν γενικήν εἰϲ ἣν καὶ ἐδείχθη ἅπαντα τὰ ἰδικὰ μεταλαμβανόμενα . Οὕτωϲ γὰρ ἔχει καὶ ἡ ἐπιϲταλτικὴ ϲύντοξιϲ , Τρύφων Θέωνι χαίρειν , τοῦτο διαφέρουϲα τῆϲ Ὁμηρικῆϲ ϲυνηθείαϲ , καθὸ ἡ μὲν ἐπὶ τὸ προϲτακτικὸν φύϲει καταφέρεται , καὶ οἷόν τέ ἐϲτιν ἐπ᾿ αὐτῆϲ τὰ προϲτακτικὰ παραλαμβάνειν , προϲῆπται μέντοι τῷ δοθέντι ϲχήματι τοῦ λόγου · οὐ μὴν ἔτι τὸ ἐν τῇ ἐπιϲταλτικῇ ϲυντάξει ἠδύνατο τοιοῦτον παραδέξαϲθαι . ἔχει γὰρ ὁ λόγοϲ οὕτωϲ .
Lemmas: οἴομαι δέ καί ὁ Ὁμηρικός ἔθος , ἐξίστημι ὁ προστακτικός σύνταξις , δεόντως ἀνθυπαλλάσσω ὁ ἀπσρέμφατον ἔγκλισις , εἰμί γενικός εἰς ὅς καί δείκνυμι ἅπας ὁ ἰδικός μεταλαμβάνω . οὕτως γάρ ἔχω καί ὁ ἐπισταλτικός σύντοξις , Τρύφων Θέων χαίρω , οὗτος διαφέρω ὁ Ὁμηρικός συνήθεια , καθό ὁ μέν ἐπί ὁ προστακτικός φύσις καταφέρω , καί οἷος τε εἰμί ἐπί αὐτός ὁ προστακτικός παραλαμβάνω , προσάπτω μέντοι ὁ δίδωμι σχῆμα ὁ λόγος · οὐ μήν ἔτι ὁ ἐν ὁ ἐπισταλτικός σύνταξις δύναμαι τοιοῦτος παραδέχομαι . ἔχω γάρ ὁ λόγος οὕτως .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.64
Εἴπομεν ὡϲ ἀναγκαίωϲ ἡ εὐθεῖα τῶν κυρίων ὀνομάτων παραλαβάνεται · ἀλλὰ καὶ ἡ δοτική , ἣν περιποιεῖται ἡ τοῦ λόγου ϲύνταξιϲ , οὐ δυναμένη τὴν προϲτακτικὴν ἔγκλιϲιν παραδέξαϲθαι , ἀλλ᾿ οὐδ᾿ ἄλλην τινά . ἔϲτι γὰρ τῷ Διονυϲίῳ χαίρειν ἐν ἶϲῳ τὸ Διονύϲιε χαῖρε , ὅπερ οὐ δύναται ἐγχωρῆϲαι , ἐπεὶ ἡ προϲτακτικὴ ἔγκλιϲιϲ καὶ ἔτι ἡ κλητικὴ πτῶϲιϲ ἐπὶ παροῦϲι τοῖϲ προϲώποιϲ ϲύνεϲτιν , ᾧ δὲ τὰ τοῦ λόγου ἐπιϲτέλλεται , ἄπεϲτι , καὶ αὐτὸϲ δὲ ὁ ἐπιϲτέλλων παρὼν ἀπόντοϲ ϲύνταξιν ποιεῖται . ἡ γὰρ εὐθεῖα τῶν ὀνομάτων δέδεικται ὡϲ τρίτον ἐϲτὶν πρόϲωπον . ( ἐδείξαμεν γὰρ ὡϲ οὐ προϲεχώρει ἡ ἐν εὐθείαιϲ ἀντωνυμικὴ ϲύνταξιϲ , ἐν δείξει οὖϲα τῶν παρόντων προϲώπων . ὃ πάλιν οὐκ ἐνεχώρει τῷ λόγῳ , εἴγε ἀμφότερα τὰ πρόϲωπα οὐχ ὁρώμενά ἐϲτιν , τό τε τοῦ ἐπιϲτέλλοντοϲ καὶ τὸ τοῦ ἐπιϲτελλομένου . ) ϲυνούϲηϲ οὖν τῆϲ εὐθείαϲ καὶ ἔτι τῆϲ δοτικῆϲ κατὰ τὸ τρίτον πρόϲωπον ἀνάγκη πᾶϲα καὶ τὰ ϲυνταϲϲόμενα ῥήματα ἐν τρίτῳ καταγίνεϲθαι , καὶ ϲυντάϲϲεϲθαι οὐκ ἐν ἄλλῃ γε πτώϲει ἢ τῇ εὐθείᾳ .
Lemmas: λέγω ὡς ἀναγκαῖος ὁ εὐθεῖα ὁ κύριος ὄνομα παραλαβάνω · ἀλλά καί ὁ δοτικός , ὅς περιποιέω ὁ ὁ λόγος σύνταξις , οὐ δύναμαι ὁ προστακτικός ἔγκλισις παραδέχομαι , ἀλλά οὐδέ ἄλλος τις . εἰμί γάρ ὁ Διονύσιος χαίρω ἐν ἴσος ὁ Διονύσιος χαίρω , ὅς οὐ δύναμαι ἐγχωρέω , ἐπεί ὁ προστακτικός ἔγκλισις καί ἔτι ὁ κλητικός πτῶσις ἐπί πάρειμι ὁ πρόσωπον σύνειμι , ὅς δέ ὁ ὁ λόγος ἐπιστέλλω , ἄπειμι , καί αὐτός δέ ὁ ἐπιστέλλω πάρειμι ἄπειμι σύνταξις ποιέω . ὁ γάρ εὐθύς ὁ ὄνομα δείκνυμι ὡς τρίτος εἰμί πρόσωπον . ( δείκνυμι γάρ ὡς οὐ προσχωρέω ὁ ἐν εὐθεῖα ἀντωνυμικός σύνταξις , ἐν δεῖξις εἰμί ὁ πάρειμι πρόσωπον . ὅς πάλιν οὐ ἐγχωρέω ὁ λόγος , εἰ ἀμφότερος ὁ πρόσωπον οὐ ὁράω εἰμί , ὁ τε ὁ ἐπιστέλλω καί ὁ ὁ ἐπιστέλλω . ) σύνειμι οὖν ὁ εὐθεῖα καί ἔτι ὁ δοτικός κατά ὁ τρίτος πρόσωπον ἀνάγκη πᾶς καί ὁ συντάσσω ῥῆμα ἐν τρίτος καταγίγνομαι , καί συντάσσω οὐ ἐν ἄλλος γε πτῶσις ἤ ὁ εὐθύς .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.65
Τό γ᾿ οὖν προκείμενον ῥῆμα ἐπὶ τὴν εὐθεῖαν ϲυντείνειεν · Ἀπολλώνιοϲ Διονυϲίῳ χαιρέτω ἢ καὶ ἔτι χαίρει ἢ χαίροι . ἀλλ᾿ ἵνα δῶμεν τὰ τοῦ λόγου κατάλληλα εἶναι , ἐκεῖνο ϲαφέϲτατόν ἐϲτιν , ὅτι τὸ κατὰ τὴν εὐθεῖαν μετέλαβεν τοῦ χαίρειν , οὐχὶ τὸ κατὰ δοτικήν · ἦν γε μὴν τοὐναντίον τὸ προϲχωροῦν τῷ ἐπιϲτελλομένῳ τὸ χαίρειν , ὡϲ εἰ καὶ τοῖϲ ὑπ’ ὄψιν ϲυνοῦϲίν φαμεν τὸ χαῖρε , οὐχ ἑαυτοῖϲ προϲτιθέντεϲ τὸ χαίροιμι ἢ χαίρω . οὐ δυναμένου οὖν τοῦ τοιούτου παραλαμβάνεϲθαι ἀνάγκη πᾶϲα εἰϲ τὸ γενικὸν ἀπαρέμφατον μεταλαμβάνεϲθαι τὴν ϲύνταξιν , ϲυνηθέϲτερον ὑπακουομένηϲ τῆϲ ϲυντάξεωϲ τῆϲ λέγει ἢ εὔχεται , Τρύφων Θέωνι λέγει χαίρειν , ϲυνήθωϲ καὶ ἅλλων ὑπακουομένων , ὡϲ κόπτων ἀμφοτέρῃϲιν { ϲ 28 } , ὕει , βροντᾶ . ἐξαιρέτωϲ γε μὴν καὶ τῶν ῥημάτων αἱ ἐγκλίϲειϲ ἔχουϲιν ἐγκείμενα ῥήματα , καθὼϲ ἐδείξαμεν ὅτι ἐν τῷ χαίροιϲἔγκειται τὸ εὔχεϲθαι , ἐν τῷ χαῖρε τὸ προϲτάξαι , ἅπερ μετὰ τῶν ἀπαρεμφάτων παραλαμβάνεται , ὁπηνίκα καὶ ἐγκλίϲειϲ εἰϲ αὐτὰ μετατίθενται .
Lemmas: ὁ γε οὖν πρόκειμαι ῥῆμα ἐπί ὁ εὐθεῖα συντείνω · Ἀπολλώνιος Διονύσιος χαίρω ἤ καί ἔτι χαίρω ἤ χαίρω . ἀλλά ἵνα δίδωμι ὁ ὁ λόγος κατάλληλος εἰμί , ἐκεῖνος σαφής εἰμί , ὅτι ὁ κατά ὁ εὐθύς μεταλαμβάνω ὁ χαίρω , οὐ ὁ κατά δοτικός · εἰμί γε μήν ἐναντίος ὁ προσχωρέω ὁ ἐπιστέλλω ὁ χαίρω , ὡς εἰ καί ὁ ὑπό ὄψις σύνειμι φημί ὁ χαίρω , οὐ ἑαυτοῦ προστίθημι ὁ χαίρω ἤ χαίρω . οὐ δύναμαι οὖν ὁ τοιοῦτος παραλαμβάνω ἀνάγκη πᾶς εἰς ὁ γενικός ἀπαρέμφατος μεταλαμβάνω ὁ σύνταξις , συνήθης ὑπακούω ὁ σύνταξις ὁ λέγω ἤ εὔχομαι , Τρύφων Θέων λέγω χαίρω , συνήθης καί ἄλλος ὑπακούω , ὡς κόπτω ἀμφότερος { Σ 28 } , ὕω , βροντάω . ἐξαιρετός γε μήν καί ὁ ῥῆμα ὁ ἔγκλισις ἔχω ἔγκειμαι ῥῆμα , καθώς δείκνυμι ὅτι ἐν ὁ χαίρω ὁ εὔχομαι , ἐν ὁ χαίρω ὁ προστάσσω , ὅς μετά ὁ ἀπαρέμφατος παραλαμβάνω , ὁπηνίκα καί ἔγκλισις εἰς αὐτός μετατίθημι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.66
Τὸ δὲ οὖν Διονυϲίῳ χαίρειν ἔχει ϲυνυπάρχον ῥῆμά τι τῶν προκειμένων , φέρε εἰπεῖν τὸ εὔχεται ἢ λέγει , ὅπερ ϲυνηθέϲτερον · ἔννοιαν γὰρ προϲτακτικωτέραν ὑπαγορεύει , ᾗ καὶ ἐν δευτέροιϲ προϲώποιϲ ϲυγχρώμεθα τὴν εὐκτικὴν παραπεμπόμενοι , οὕτωϲ ἐχόντων καὶ τῶν Ὁμηρικῶν ἄνδρα μοι ἔννεπε , Μοῦϲα { α 1 } , χαῖρε , ξεῖνε { θ 461 } , μῆνιν ἄειδε , θεά { Α 1 } ἐνθένδε γὰρ καὶ προειλόμην φάναι ὡϲ ἀντὶ προϲτακτικῶν τὰ ἀπαρέμφατα παρείληπται κατὰ τὴν τοιαύτην ϲύνταξιν . — ϲαφὲϲ γὰρ ὅτι καὶ τῷ ὑπακουομένῳ ῥήματι προϲχωρεῖ τὰ τῆϲ αὐτοτελείαϲ . οὐ γὰρ ἡ ἐξ ἀπαρεμφάτου ϲύνταξιϲ κατακλείει λόγον , εἰ μὴ ἀναπληρωθείη δι᾿ ὧν ἀπαρέμφατόϲ ἐϲτι . τὸ δὴ οὖν Θέων Ἀπολλωνίῳ χαίρειν οὐκ ἂν εἴη αὐτοτελέϲ , εἰ μή , ὡϲ εἴπομεν , τὸ ϲυνυπάρχον ἐγκέοιτο ῥῆμα . Καὶ τοϲαῦτα μὲν περὶ τῆϲ ἐπιϲταλτικῆϲ ϲυτάξεωϲ .
Lemmas: ὁ δέ οὖν Διονύσιος χαίρω ἔχω συνυπάρχω ῥῆμα τις ὁ πρόκειμαι , φέρω λέγω ὁ εὔχομαι ἤ λέγω , ὅς συνήθης · ἔννοια γάρ προστακτικός ὑπαγορεύω , ὅς καί ἐν δεύτερος πρόσωπον συγχράομαι ὁ εὐκτικός παραπέμπω , οὕτως ἔχω καί ὁ Ὁμηρικός ἀνήρ ἐγώ ἐνέπω , Μοῦσα { α 1 } , χαίρω , ξένος { θ 461 } , μῆνις ἀείδω , θεά { Α 1 } ἐνθένδε γάρ καί προαιρέω φημί ὡς ἀντί προστακτικός ὁ ἀπαρέμφατος παραλαμβάνω κατά ὁ τοιοῦτος σύνταξις . — σαφής γάρ ὅτι καί ὁ ὑπακούω ῥῆμα προσχωρέω ὁ ὁ αὐτοτέλεια . οὐ γάρ ὁ ἐκ ἀπαρέμφατος σύνταξις κατακλείω λόγος , εἰ μή ἀναπληρόω διά ὅς ἀπαρέμφατος εἰμί . ὁ δή οὖν Θέων Ἀπολλώνιον χαίρω οὐ ἄν εἰμί αὐτοτελής , εἰ μή , ὡς λέγω , ὁ συνυπάρχω ἔγκειμαι ῥῆμα . καί τοσοῦτος μέν περί ὁ ἐπισταλτικός συταξις .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.67
Ἐχομένωϲ ῥητέον καὶ περὶ τῆϲ ὑπολοίπου ϲυντάξεωϲ τῶν ἀπαρεμφάτων . Τὸ δεῖ γράφειν , δεῖ ἀναγινώϲκειν , χρὴ φιλολογεῖν καὶ τὰ τούτοιϲ ὅμοια ϲαφὲϲ ὅτι τῆϲ ἐπιϲταλτικῆϲ ϲυντάξεωϲ διαφέρει . ἐκείνη μὲν γὰρ ἀπροϲδεὴϲ τῶν προκειμένων μορίων , λέγω τοῦ χρή καὶ τοῦ δεῖ ἡ δὲ οὐ ϲυγκλείει διάνοιαν χωρὶϲ τούτων , δεῖ ἀναγινώϲκειν Τρύφωνα , δεῖ ἀκούειν ϲου , χρὴ ὁμιλεῖν Τρύφωνι . καὶ τί ποτε τὸ ποιοῦν ἐϲτιν ἐν μὲν τῇ ἐπιϲταλτικῇ ϲυντάξει τὸ ἀκατάλληλον , ἄξιον διαλαβεῖν , προευκρινηθέντοϲ γε τοῦ τοιούτου , λέγω δὴ τοῦ τίνι μέρει λόγου ὑπαχθήϲεται τὸ χρή καὶ τὸ δεῖ . περὶ ὧν καὶ ἐν τῷ περὶ ἐπιρρημάτων ἀπαιτοῦντοϲ τοῦ λόγου ἐξεθέμεθα · καὶ νῦν δὲ ἐπιτομωτέρᾳ χρηϲόμεθα φράϲει ὑπὲρ τοῦ ταὐτὸν ϲυμπαραϲτῆϲαι , εὔλογον ἡγούμενοι ἀνελλειπῆ τὴν πραγματείαν καθίϲταϲθαι .
Lemmas: ἐχομένως λέγω καί περί ὁ ὑπόλοιπος σύνταξις ὁ ἀπαρέμφατος . ὁ δέω γράφω , δέω ἀναγιγνώσκω , χρή φιλολογέω καί ὁ οὗτος ὅμοιος σαφής ὅτι ὁ ἐπισταλτικός σύνταξις διαφέρω . ἐκεῖνος μέν γάρ ἀπροσδεής ὁ πρόκειμαι μόριον , λέγω ὁ χρή καί ὁ δέω ὁ δέ οὐ συγκλείω διάνοια χωρίς οὗτος , δέω ἀναγιγνώσκω Τρύφων , δέω ἀκούω σύ , χρή ὁμιλέω Τρύφων . καί τίς ποτέ ὁ ποιέω εἰμί ἐν μέν ὁ ἐπισταλτικός σύνταξις ὁ ἀκατάλληλος , ἄξιος διαλαμβάνω , προευκρινέω γε ὁ τοιοῦτος , λέγω δή ὁ τίς μέρος λόγος ὑπάγω ὁ χρή καί ὁ δέω . περί ὅς καί ἐν ὁ περί ἐπίρρημα ἀπαιτέω ὁ λόγος ἐκτίθημι · καί νῦν δέ ἐπίτομος χράω φράσις ὑπέρ ὁ αὐτός συμπαρίστημι , εὔλογος ἡγέομαι ἀνελλειπής ὁ πραγματεία καθίστημι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.68
Ἡ μὲν οὖν ϲυνηγορία τοῦ τὰ προκείμενα μόρια ἐπιρρήματα εἶναι γένοιτ᾿ ἂν τοιαύτη . « 1 . Καθάπερ τῆϲ εὐκτικῆϲ ἐγκλίϲεωϲ ἐπί τινοϲ ϲυντάξεωϲ προηγεῖται ἐπίρρημα τὸ εἴθε καὶ ἐπὶ τῆϲ προϲτακτικῆϲ τὸ ἄγε , τοῦτον τὸν τρόπον καὶ ἐπὶ τῆϲ ἀπαρεμφάτου ἡγήϲεται τὸ χρή καὶ τὸ δεῖ ἐπιρρήματα .
Lemmas: ὁ μέν οὖν συνηγορία ὁ ὁ πρόκειμαι μόριον ἐπίρρημα εἰμί γίγνομαι ἄν τοιοῦτος . « 1 . καθά ὁ εὐκτικός ἔγκλισις ἐπί τις σύνταξις προηγέομαι ἐπίρρημα ὁ εἴθε καί ἐπί ὁ προστακτικός ὁ ἄγε , οὗτος ὁ τρόπος καί ἐπί ὁ ἀπαρέμφατος ἡγέομαι ὁ χρή καί ὁ δέω ἐπίρρημα .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.69
2 . Οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνό τιϲ οἰήϲεται , ὡϲ ϲύνδεϲμοί εἰϲιν , καθὸ οὐ ϲυνδέουϲιν ἐπιφορὰν ἑτέρου λόγου , ὅπερ ἴδιον ϲυνδέϲμων , ἐμφαίνουϲίν τε ἐπίταϲιν ὡϲ καὶ τὸ μάλα ἢ ἄγαν , καὶ ἔτι ἐν ϲυνθέϲει τοιαύτῃ καταγίνονται , ἣ οὐ παρακολουθεῖ ϲυνδέϲμοιϲ , ῥήμαϲι δὲ ἢ ἐπιρρήμεϲιν · φαμὲν γὰρ ἀποδίϲ , ἀπεχθέϲ , ἀπῆλθεν , ἄπεϲτιν · εἶχε δὲ οὕτω καὶ τὸ ἀποδεῖ , ἀπόχρη .
Lemmas: 2 . οὐδέ γάρ ἐκεῖνος τις οἴομαι , ὡς σύνδεσμος εἰμί , καθό οὐ συνδέω ἐπιφορά ἕτερος λόγος , ὅς ἴδιος σύνδεσμος , ἐμφαίνω τε ἐπίτασις ὡς καί ὁ μάλα ἤ ἄγαν , καί ἔτι ἐν σύνθεσις τοιοῦτος καταγίγνομαι , ὅς οὐ παρακολουθέω σύνδεσμος , ῥῆμα δέ ἤ ἐπίρρημα · φημί γάρ ἀποδίς , ἀπεχθής , ἀπέρχομαι , ἄπειμι · ἔχω δέ οὕτως καί ὁ ἀποδέω , ἀποχράω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.70
3 . Ὁμόλογον δὲ κἀκεῖνο , ὡϲ τὰ ἐπιρρήματα ϲύνεϲτιν διαφόροιϲ προϲώποιϲ , ϲύνεϲτιν διαφόροιϲ ἀριθμοῖϲ , καλῶϲ γράφω ἢ καὶ γράφομεν καὶ ἔτι ἐπὶ τῶν ἑξῆϲ προϲώπων · τά γε μὴν ῥήματα ϲυμπληθύνεται καὶ ϲυμμεταβαίνει τοῖϲ προϲώποιϲ , ἡμεῖϲ ιγράφομεν , ὑμεῖϲ γράφετε . οὐ μὴν τὸ χρή καὶ τὸ δεῖ · χρὴ γὰρ ἡμᾶϲ γράφειν , χρὴ ἐμὲ γράφειν , καὶ δεῖ ϲὲ ἀναγινώϲκειν , δεῖ ὑμᾶϲ διαλέγεϲθαι . καὶ ἕνεκα πάλιν τοῦ τοιούτου μᾶλλον ἐπιρρήματά ἐϲτιν .
Lemmas: 3 . ὁμόλογος δέ ἐκεῖνος , ὡς ὁ ἐπίρρημα σύνειμι διάφορος πρόσωπον , σύνειμι διάφορος ἀριθμός , καλός γράφω ἤ καί γράφω καί ἔτι ἐπί ὁ ἑξῆς πρόσωπον · ὁ γε μήν ῥῆμα συμπληθύνω καί συμμεταβαίνω ὁ πρόσωπον , ἐγώ γράφω , σύ γράφω . οὐ μήν ὁ χρή καί ὁ δέω · χρή γάρ ἐγώ γράφω , χρή ἐγώ γράφω , καί δέω σύ ἀναγιγνώσκω , δέω σύ διαλέγω . καί ἕνεκα πάλιν ὁ τοιοῦτος μάλα ἐπίρρημα εἰμί .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.71
4 . Οὐδὲ γὰρ ἐνὸν φάναι ὡϲ ῥήματά ἐϲτιν ἀπαρέμφατα , οἷϲ παρακολουθεῖ τὸ μὴ εἰϲ ἀριθμὸν διάφορον παραλαμβάνεϲθαι , τὸ μὴ προϲδιακρίνειν πρόϲωπον , περὶ ὧν καὶ ἐν τοῖϲ προκειμένοιϲ ἐκτεθείμεθα . ἰδοὺ γὰρ οὔτε τὰ τῆϲ φωνῆϲ ὑπακούει ἰδιώματα οὔτε τὰ τῆϲ ϲυντάξεωϲ . ποῖον γὰρ ἀπαρέμφατον εἰϲ ει δίφθογγον λήγει ἢ εἰϲ η ; ἢ πότε ἀπαρέμφατα δύο μετὰ πτωτικοῦ τινοϲ λόγον παρίϲτηϲιν , φαμὲν δέ γε δεῖ περιπατεῖν Διονύϲιον . καὶ ἕνεκα τούτου ἀποϲτήϲεται τοῦ μεριϲμοῦ τῶν ἀπερεμφάτων . οὐ μὴν πάλιν ὑποϲταλήϲεται τοῖϲ λοιποῖϲ ῥήμαϲι , καθὸ πάλιν ἀντίκειται τὸ ἀδιάκριτον πρόϲωπον καὶ ἔτι ὁ μὴ παρακο λουθῶν ἀριθμόϲ , ὃϲ ἦν κοινὸϲ ἁπάντων ῥημάτων . »
Lemmas: 4 . οὐδέ γάρ ἔνειμι φημί ὡς ῥῆμα εἰμί ἀπαρέμφατος , ὅς παρακολουθέω ὁ μή εἰς ἀριθμός διάφορος παραλαμβάνω , ὁ μή προσδιακρίνω πρόσωπον , περί ὅς καί ἐν ὁ πρόκειμαι ἐκτίθημι . ἰδού γάρ οὔτε ὁ ὁ φωνή ὑπακούω ἰδίωμα οὔτε ὁ ὁ σύνταξις . ποῖος γάρ ἀπαρέμφατος εἰς ε̅ι̅ δίφθογγος λήγω ἤ εἰς η̅ ; ἤ πότε ἀπαρέμφατος δύο μετά πτωτικός τις λόγος παρίστημι , φημί δέ γε δέω περιπατέω Διονύσιος . καί ἕνεκα οὗτος ἀφίστημι ὁ μερισμός ὁ ἀπερεμφάτων . οὐ μήν πάλιν ὑποσταλάω ὁ λοιπός ῥῆμα , καθό πάλιν ἀντίκειμαι ὁ ἀδιάκριτος πρόσωπον καί ἔτι ὁ μή παραπο λοκορυς ἀριθμός , ὅς εἰμί κοινός ἅπας ῥῆμα . »
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.72
Ἀλλ᾿ ἔϲτι γε πρὸϲ ταῦτα φάναι · 1 . Εἰ ἔϲτιν ἐπιρρήματα αὐτὸ μόνον φερόμενα ἐπὶ ἀπαρέμφατα , ὡϲ τὸ εἴθε ἐπὶ εὐκτικὰ καὶ τὸ ἄγε ἐπὶ προϲτακτικά , τί δή ποτε οὐ ϲυμφέρεται τοῖϲ κατ᾿ εὐθεῖαν προϲώποιϲ ; ὡϲ ἔχει τὸ εἴθε ἐγὼ γράφοιμι , εἴθε ἡμεῖϲ γράφοιμεν , ἄγε γράφωμεν ἡμεῖϲ , ἄγε γράφετε ὑμεῖϲ . οὐδὲ γὰρ ἔϲτι φάναι δεῖ ἐγὼ γράφειν οὐδὲ χρὴ ὑμεῖϲ γράφειν , τῆϲ τῶν ἐπιρρημάτων ϲυντάξεωϲ τὸ τοιοῦτον οὐκ ἐμποδιζούϲηϲ , εἴθε ὑμεῖϲ ἀκούοιτε , εἴθε ὑμᾶϲ θεάϲαιτο , εἴθε ὑμῶν ἀκούοι · ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ καὶ ἐπὶ τῶν ὁμοίων . —
Lemmas: ἀλλά εἰμί γε πρός οὗτος φημί · 1 . εἰ εἰμί ἐπίρρημα αὐτός μόνος φέρω ἐπί ἀπαρέμφατος , ὡς ὁ εἴθε ἐπί εὐκτικός καί ὁ ἄγε ἐπί προστακτικός , τίς δή ποτέ οὐ συμφέρω ὁ κατά εὐθεῖα πρόσωπον ; ὡς ἔχω ὁ εἴθε ἐγώ γράφω , εἴθε ἐγώ γράφω , ἄγε γράφω ἐγώ , ἄγε γράφω σύ . οὐδέ γάρ εἰμί φημί δέω ἐγώ γράφω οὐδέ χρή σύ γράφω , ὁ ὁ ἐπίρρημα σύνταξις ὁ τοιοῦτος οὐ ἐμποδίζω , εἴθε σύ ἀκούω , εἴθε σύ θεάομαι , εἴθε σύ ἀκούω · ὁ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ ὅμοιος . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.73
2 . Ἴδιον ῥημάτων τὸ ἐν παρῳχημένοιϲ χρόνοιϲ καὶ χρόνον ἔξωθεν προϲλαμβάνειν , οὐ μὴν ἐπιρρημάτων . φαμὲν ϲήμερον γράφω , ϲήμε ρον ἔγραφον , τοῦ μὲν ῥήματοϲ προϲλαμβάνοντοϲ κατ᾿ ἀρχὴν χρόνον , τοῦ δὲ ἐπιρρήματοϲ ϲυναρχομένου . φαμὲν δέ γε δεῖ γράφειν καὶ ἔδει γράφειν , καὶ τὸ μὲν ἔδει χρόνον προϲέλαβεν ὁμοίωϲ τῷ ἔπλει καὶ ἔπνει , τό γε μὴν γράφειν οὐ προϲελάμβανε . καὶ τάχα τὸ παρακινδθνευόμενον εἶναι ἐπίρρημα ἔνδειξιν ἱκανὴν τοῦ εἶναι ῥῆμα παρίϲτηϲιν , τὸ δὲ γράφειν παρεκινδυνεύετο εἰ ῥῆμα ἦν , περὶ οὗ πᾶϲαν ἀκρίβειαν εἰϲηνεγκάμεθα ὡϲ ἔϲτι γενικώτατον τῶν ἄλλων ῥημάτων . πρὸϲ οἷϲ καὶ διπλαϲιάζεται , ὅπερ ἴδιον ῥημάτων , ὡϲ ἐν τῷ γεγραφέναι καὶ τοῖϲ ὁμοίοιϲ . οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνό φαμεν , ὡϲ τὰ μὴ προϲειληφότα κατὰ τοὺϲ παρῳχημένουϲ τῶν χρόνων οὐχὶ ῥήματά ἐϲτιν , ἐπεὶ καὶ αἱ ἑξῆϲ ἐγκλίϲειϲ ἅπαϲαι οὐ προϲλαμβάνουϲιν ( μόνη γὰρ ἡ ὁριϲτική ) , ἀλλ᾿ ἐκεῖνο ἦν ἀληθέϲ , ὡϲ τὰ προϲλαβόντα ῥήματοϲ μεριϲμὸν ὑπαγορεύει , ὑπεδείκνυτο δὲ καὶ τὸ ἐχρῆν καὶ τὸ ἔδει προϲειληφότα · οἷϲ καὶ ὡϲ ῥήμαϲι ϲύνεϲτιν ἀπαρέμφατα τὸ χρῆναι καὶ τὸ δεῖϲθαι , καθότι καὶ ϲτῆναι καὶ πνεῖϲθαι .
Lemmas: 2 . ἴδιος ῥῆμα ὁ ἐν παροίχομαι χρόνος καί χρόνος ἔξωθεν προσλαμβάνω , οὐ μήν ἐπίρρημα . φημί σήμερον γράφω , Σῆμε ἀντίμοιρος γράφω , ὁ μέν ῥῆμα προσλαμβάνω κατά ἀρχή χρόνος , ὁ δέ ἐπίρρημα συνάρχω . φημί δέ γε δέω γράφω καί δέω γράφω , καί ὁ μέν δέω χρόνος προσλαμβάνω ὅμοιος ὁ πλέω καί πνέω , ὁ γε μήν γράφω οὐ προσλαμβάνω . καί τάχα ὁ παρακινδυνεύω εἰμί ἐπίρρημα ἔνδειξις ἱκανός ὁ εἰμί ῥῆμα παρίστημι , ὁ δέ γράφω παρακινδυνεύω εἰ ῥῆμα εἰμί , περί ὅς πᾶς ἀκρίβεια εἰσφέρω ὡς εἰμί γενικός ὁ ἄλλος ῥῆμα . πρός ὅς καί διπλασιάζω , ὅς ἴδιος ῥῆμα , ὡς ἐν ὁ γράφω καί ὁ ὅμοιος . οὐδέ γάρ ἐκεῖνος φημί , ὡς ὁ μή προσλαμβάνω κατά ὁ παροίχομαι ὁ χρόνος οὐ ῥῆμα εἰμί , ἐπεί καί ὁ ἑξῆς ἔγκλισις ἅπας οὐ προσλαμβάνω ( μόνος γάρ ὁ ὁριστικός ) , ἀλλά ἐκεῖνος εἰμί ἀληθής , ὡς ὁ προσλαμβάνω ῥῆμα μερισμός ὑπαγορεύω , ὑποδείκνυμι δέ καί ὁ χρή καί ὁ δέω προσλαμβάνω · ὅς καί ὡς ῥῆμα σύνειμι ἀπαρέμφατος ὁ χρή καί ὁ δέω , καθότι καί ἵστημι καί πνέω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-constructione 3.74
3 . Ἀλλὰ καὶ ἐκ τῶν τόνων ἔϲτιν αὐτὰ καταλαβέϲθαι . περιϲπᾶται τὸ δεῖ ὁμοίωϲ τῷ πλεῖ . οὐχὶ οὖν καὶ ἐπιρρήματα περιϲπᾶται , ὡϲ τὸ πεῖ , αὐτεῖ , τουτεῖ τὸ πρῶτον Δώρια , ὅπερ οὐ παρείπετο τῷ δεῖ · τὸ δεύτερον ἀντιπαρακειμένου τοῦ ποῦ καὶ ἔτι τοῦ οὗ καὶ αὐτοῦ ϲύνεϲτι τὸ πεῖ , τὸ εἷ , τὸ αὐτεῖ , ὅπερ οὐ παρείπετο πάλιν τῷ δεῖ · ἦν γὰρ κατὰ ϲυναίρεϲιν ἐκ τοῦ δέει , ϲυνῃρημένον ὁμοίωϲ τῷ πλέει καὶ ῥέει καὶ χέει , πρῶτον δὲ πρόϲωπον ἔχει τὸ δέω ὡϲ πνέω . — ἦν δὲ κἀπὶ τοῦ χρή τι πάθοϲ παρεπόμενον , ὅπερ ἔϲτιν εὑρέϲθαι καὶ ἐπὶ ἑτέρου ῥήματοϲ . τοῦ δέω ϲημαίνοντοϲ τὸ ἐνδέομαι , ϲυνωνυμεῖ τὸ χρῶ καὶ χρέω , ἀφ᾿ ὧν καὶ τὸ δέοϲ καὶ τὸ χρέοϲ . καὶ δὴ παρείπετο τῷ χρῶ παραγωγὴ ἡ τοῦ χρῆμι , ὡϲ φημί , ἀφ᾿ οὗ τρίτον πρόϲωπον χρῆϲι ὡϲ φηϲί , ἐξ οὐ τὸ χρή ἐν ἀποκοπῇ ἀπετελεῖτο ὁμοίωϲ τῷ παρὰ Ἀνακρέοντι ϲὲ γάρ φη Τργήλιοϲ ἐμμελέωϲ διϲκεῖν { fr . 40 B.4 } .
Lemmas: 3 . ἀλλά καί ἐκ ὁ τόνος εἰμί αὐτός καταλαμβάνω . περισπάω ὁ δέω ὅμοιος ὁ πλέω . οὐ οὖν καί ἐπίρρημα περισπάω , ὡς ὁ πεῖ , αὐτεῖ , τουτεῖ ὁ πρῶτος Δώριος , ὅς οὐ παρέπομαι ὁ δέω · ὁ δεύτερος ἀντιπαράκειμαι ὁ ποῦ καί ἔτι ὁ ὅς καί αὐτός σύνειμι ὁ πεῖ , ὁ εἰ , ὁ αὐτεῖ , ὅς οὐ παρέπομαι πάλιν ὁ δέω · εἰμί γάρ κατά συναίρεσις ἐκ ὁ δέος , συλλέγω ὅμοιος ὁ πλέω καί ῥέω καί χέω , πρῶτος δέ πρόσωπον ἔχω ὁ δέω ὡς πνέω . — εἰμί δέ ἐπί τίς χρή τις πάθος παρέπομαι , ὅς εἰμί εὑρίσκω καί ἐπί ἕτερος ῥῆμα . ὁ δέω σημαίνω ὁ ἐνδέω , συνωνυμέω ὁ χράω καί χράω , ἀπό ὅς καί ὁ δέος καί ὁ χρέος . καί δή παρέπομαι ὁ χράω παραγωγή ὁ ὁ χρῆ , ὡς φημί , ἀπό ὅς τρίτος πρόσωπον χράω ὡς φημί , ἐκ ὅς ὁ χρή ἐν ἀποκοπή ἀποτελέω ὅμοιος ὁ παρά Ἀνακρέων σύ γάρ φή Τργήλιος ἐμμελής δισκέω { fr . 40 B.4 } .