apollonius-dyscolus-grammar.de-conjunctionibus 499
— Ἔτι οὐδέποτε ἐπίρρημα ϲὺν ϲτερήϲει ἀποτελεῖται . τὰ γὰρ ὄντα παραϲύνθετά ἐϲτι . τῷ ἀϲέμνωϲ τὸ ἄϲεμνοϲ παράκειται , τῷ ἀψευδῶϲ τὸ ἀψευδήϲ , τῷ ἀκλαυτί τὸ ἄκλαυτοϲ , τῷ ἀθεωρητί τὸ ἀθεώρητοϲ . — Ϲαφῶϲ παραδίδοται ὁ τοιοῦτοϲ λόγοϲ ἐν τῷ περὶ ἐπιρρημάτων . ὥϲτε καὶ κατὰ τοῦτο ἀϲύϲτατον τὸ ἀέκητι , κἂν ἐπίρρημα καθεϲτήκῃ τὸ ἕκητι . Ἔδει τὸν Τρύφωνα καὶ τὴν φωνὴν καταϲτῆϲαι τοῦ ἕκητι . εἰ ὅλωϲ δύναται τῇ ἑκών παρακεῖϲθαι . καί φηϲιν ὅτι , καθὸ ἠλογήθη ἡ φωνή , δύναται ἐπίρρημα καθίϲταϲθαι , ἠλογημένον ἐν τῇ τάϲει , καθότι καὶ ἐν αὐτῇ τῇ φωνῇ . ἔδει δὲ καὶ περὶ τῆϲ α ϲτερήϲεωϲ λόγον τινὰ ποιήϲαϲθαι , ἐπεί τοί γε ἐπίρρημα καθεϲτὸϲ ἀκατάϲτατον γενήϲεται καὶ ἐν τάϲει ἀνακόλουθον πρὸϲ τὴν ἑκών , ἄλογον ἔχον τὴν ϲύνθεϲιν . καὶ οὐδὲν κωλύϲει ἕνεκα τούτου τὸ αὐτὸ ἁμάρτημα μετατιθέναι ἐπὶ τὸν ϲύνδεϲμον , κἂν ϲύνδεϲμοϲ καταϲταίη τὸ ἀέκητι . Ῥητέον οὖν ὑπὲρ τοῦ ϲχηματιϲμοῦ τοῦ ἕκητι , ὅτι ἀπὸ ϲυνθέτων πολλάκιϲ ἀποτελεῖται ἁπλᾶ , καὶ δη . . . . θοϲ ὑπαντᾷ τῇ καλουμενῃ ἀφαιρέϲει · ὃν γὰρ τρόπον ἐπὶ τῶν ἁπλῶν ϲχημάτων τὸ λειπόμενον πάντωϲ τοῦ ὅλου δηλουμένου ἐϲτὶ παραϲτατικόν , τὸν αὐτὸν τρόπον τὸ λειπόμενον ἁπλοῦν δηλώϲει τοῦ ὅλου τὴν ϲύνθεϲιν ἐκ τοῦ δηλουμένου , ἐπεὶ τὸ ἀφῃρημένον ἐν λεκτῷ καθειϲτήκει . ἐκκείϲθω δὲ ὑποδείγματα . τὸ ἠνορέη διαφέρει τοῦ ἀνδρία , ᾗ τὸ μὲν ἐξ ἁπλοῦ ἐγένετο τοῦ ἀνδρόϲ , τὸ δὲ ἐκ ϲυνθέτου τοῦ εὐήνωρ · οὐ γὰρ ἂν ἄλλωϲ τὸ κατ’ ἀρχὴν α εἰϲ η μετέπεϲεν , οὐδὲ μὴν τὸ η εἰϲ τὸ ω , εἰ μὴ παρέποιτο ϲύνθεϲιϲ ὡϲ ἐν τῷ ἀντήνωρ καὶ ἀγαπήνωρ , Ἐλπήνωρ . ἦν οὖν καὶ τὸ εὐήνωρ , ἀφ’ οὗ κτητικὴ παραγωγὴ ἔπιπτεν εὐηνόρεια ὡϲ ῾Ἑκτόρεια κ . . ρεια καὶ πρακτόρεια , εὐηνορέα καὶ ἔτι Ἰωνικῶϲ εὐηνορέη , ὡϲ Ἑκτορέη . ὁμολόγωϲ οὖν ἐν ἀφαιρέϲει τοῦ εὖ τὸ ἠνορέη , καὶ οὐκ ἀϲυνήθωϲ τοῦ εὖ παρ’ αὐτῷ λείποντοϲ . οὕτω γὰρ ἔχει τὸ δόμοιϲ ἔνι ποιητοῖϲι ( v 306 ) , τοῖϲ εὖ πεποιημιένοιϲ .
Lemmas: — ἔτι οὐδέποτε ἐπίρρημα σύν στέρησις ἀποτελέω . ὁ γάρ εἰμί παρασύνθετος εἰμί . ὁ ἄσεμνος ὁ ἄσεμνος παράκειμαι , ὁ ἀψευδής ὁ ἀψευδής , ὁ ἀκλαυστεί ὁ ἄκλαυστος , ὁ ἀθεωρητί ὁ ἀθεώρητος . — σαφής παραδίδωμι ὁ τοιοῦτος λόγος ἐν ὁ περί ἐπίρρημα . ὥστε καί κατά οὗτος ἀσύστατος ὁ ἀέκητι , ἐάν ἐπίρρημα καθίστημι ὁ ἕκητι . δέω ὁ Τρύφων καί ὁ φωνή καθίστημι ὁ ἕκητι . εἰ ὅλος δύναμαι ὁ ἑκών παράκειμαι . καί φημί ὅτι , καθό ἀλογέω ὁ φωνή , δύναμαι ἐπίρρημα καθίστημι , ἀλογέω ἐν ὁ τάσις , καθότι καί ἐν αὐτός ὁ φωνή . δέω δέ καί περί ὁ α στέρησις λόγος τις ποιέω , ἐπεί τοι γε ἐπίρρημα καθίστημι ἀκατάστατος γίγνομαι καί ἐν τάσις ἀνακόλουθος πρός ὁ ἑκών , ἄλογος ἔχω ὁ σύνθεσις . καί οὐδείς κωλύω ἕνεκα οὗτος ὁ αὐτός ἁμάρτημα μετατίθημι ἐπί ὁ σύνδεσμος , ἐάν σύνδεσμος καθίστημι ὁ ἀέκητι . λέγω οὖν ὑπέρ ὁ σχηματισμός ὁ ἕκητι , ὅτι ἀπό σύνθετος πολλάκις ἀποτελέω ἁπλόος , καί δή . . . . ἄνθος ὑπαντάω ὁ καλέω ἀφαίρεσις · ὅς γάρ τρόπος ἐπί ὁ ἁπλόος σχῆμα ὁ λείπω πάντως ὁ ὅλος δηλόω εἰμί παραστατικός , ὁ αὐτός τρόπος ὁ λείπω ἁπλόος δηλόω ὁ ὅλος ὁ σύνθεσις ἐκ ὁ δηλόω , ἐπεί ὁ ἀφαιρέω ἐν λεκτός καθίστημι . ἔκκειμαι δέ ὑπόδειγμα . ὁ ἠνορέη διαφέρω ὁ ἀνδρεία , ὅς ὁ μέν ἐκ ἁπλόος γίγνομαι ὁ ἀνήρ , ὁ δέ ἐκ σύνθετος ὁ εὐήνωρ · οὐ γάρ ἄν ἄλλος ὁ κατά ἀρχή α εἰς η̅ μεταπίπτω , οὐδέ μήν ὁ η̅ εἰς ὁ ω̅ , εἰ μή παρεφίημι σύνθεσις ὡς ἐν ὁ ἀντήνωρ καί ἀγαπήνωρ , Ἐλπήνωρ . εἰμί οὖν καί ὁ εὐήνωρ , ἀπό ὅς κτητικός παραγωγή πίπτω εὐηνόρεια ὡς ῾Ἑκτόρεια κ . . ῥεῖα καί πρακτόρεια , εὐηνορής καί ἔτι Ἰωνικός εὐηνόρεος , ὡς Ἕκτωρ . ὁμόλογος οὖν ἐν ἀφαίρεσις ὁ εὖ ὁ ἠνορέη , καί οὐ ἀσυνήθης ὁ εὖ παρά αὐτός λείπω . οὕτως γάρ ἔχω ὁ δόμος ἐν ποιητός ( v 306 ) , ὁ εὖ ποιέω .