apollonius-dyscolus-grammar.de-conjunctionibus 493
Τινὲϲ δὲ καὶ τῶν φιλοϲόφων εἰϲ ἀναπόληϲίν φαϲι τῆϲ ἐρωτήϲεωϲ τὸν ἆρα παραλαμβάνεϲθαι , καθότι καὶ εἰϲ πλείονα ϲυγκατάθεϲιν τὸ ναὶ γέγρα φα , καὶ εἰϲ μᾶλλον ὕπαρξιν τὸν καί ἐν τῷ καὶ γράφῶ . — ἔλοθε δὲ αὐτούϲ , ὅτι καὶ ἐν τῷ ἆρα ἡμέρα καὶ ἔτι τοῖϲ παραπληϲίοιϲ ἐλλειπτικόϲ ἐϲτιν ὁ λόγοϲ , ἀπεκδεχομένων ἡμῶν τὰϲ ϲυμβολικὰϲ φωνάϲ , λέγω τὴν οὔ καὶ τὴν ναί . τὰ γὰρ ἐντελῆ ἐϲτι τοιαῦτα , ἡμέρα ἐϲτὶν ἦ οὕ ; ἡμέρα ἐϲτὶν ἦ νύξ ; Τρύφων παρεγένετο ἦ οὔ ; Τ ρύ φ ων παρεγένετο ἦ Διον ύϲιοϲ : — Προϲθείημεν δ’ ἂν καὶ τοῦτο , ὡϲ καθόλου οἱ τοιοῦτοι λόγοι ἐκ διαζευκτικῆϲ φράϲεωϲ μετατέθεινται εἰϲ διαπορητικὴν ϲύνταξιν · καὶ γὰρ κατ’ ἐρώτηϲιν διαπορούντων ἡμῶν τι πρόϲ τιναϲ λόγουϲ καθ’ ὁριϲμὸν ἐκφερομένουϲ , παρα λαμβάνεται ἡ κατ’ ἐρώτηϲιν φράϲιϲ · περιπ ατεῖ Τρύφων . περιπατεῖ Τρύφων ; γέγραφα . γέγρα φαϲ ; ϲήμερον γέγραφα . ϲήμερον γέγρα φαϲ ; — τὰ δέοντα οὖν τούτων τῶν λόγων παραλαμβανέϲθω εἰϲ διάζευξιν · τῶν μὲν ὡριϲμένων , οἷον ἡμέρα ἐϲτὶν ἢ νύξ ἐϲτι . ( ϲαφὲϲ γὰρ ὅτι ὁ τὸ τοιοῦτον ἀποφαινόμενοϲ ἓν οἶδεν ἀληθὲϲ ὄν . ) οὐχὶ οὖν πάλιν ἐπὶ τοῦ τοιούτου λόγου γενήϲεταί τιϲ ὑπερώτηϲιϲ · ἡμέρα ἐϲτὶν ἦ νύξ ἐϲτι ; καὶ δῆλον ὅτι ὁ οὕτω λέγων ἀμφοτέρων ἐϲτὶ παραϲτατικόϲ , αἰτεῖ μέντοι τὸ ἕτερον , καθότι , ὡϲ ἔφαμεν , ὁ διεζευγμένοϲ ἐπαγγέλλεται τὸ ἕτερον . Οὐκ ἀπιθάνωϲ δὲ οἶμαι καὶ τὴν τοῦ ϲυνδέϲμου φωνὴν μετατεθεῖϲθαι τοῦ . νοῦ , καθότι καὶ ὅλη ἡ φράϲιϲ τὸ αὐτὸ ἀνεδέξατο · καθότι καὶ ἐκ τοῦ πλεονάϲαντοϲ ε ϲυμφανέϲ ἐϲτιν . ὡϲ γὰρ ἐν τῷ διαζευκτικῷ ἐϲτὶν ὁ ἠέ , οὕτωϲ καὶ ἐν τῷ διαπορητικῷ , ἧε χόλον παύϲειεν ἐρητύϲειέ τε θυμόν ( Α 192 ) . ἀλλὰ κἀκ τῆϲ τάξεωϲ . ὡϲ γὰρ τὰ διεζευγμένα ἀδιαφορεῖ , οὕτωϲ καὶ τὰ διηπορημένα , ἡμέρα ἐϲτὶν ἢ νύξ ἐϲτι , νύξ ἐϲτιν ἢ ἡμέρα ἐϲτίν . εἴτε γὰρ κατὰ διαπόρηϲιν εἴτε κατὰ διάζευξιν φαίημεν , ἀδιαφορεῖ .
Lemmas: τις δέ καί ὁ φιλόσοφος εἰς ἀναπόλησις φημί ὁ ἐρώτησις ὁ ἆρα παραλαμβάνω , καθότι καί εἰς πολύς συγκατάθεσις ὁ ναί γράω φάω , καί εἰς μάλα ὕπαρξις ὁ καί ἐν ὁ καί γράφω . — ἔρχομαι δέ αὐτός , ὅτι καί ἐν ὁ ἆρα ἡμέρα καί ἔτι ὁ παραπλήσιος ἐλλειπτικός εἰμί ὁ λόγος , ἀπεκδέχομαι ἐγώ ὁ συμβολικός φωνή , λέγω ὁ οὐ καί ὁ ναί . ὁ γάρ ἐντελής εἰμί τοιοῦτος , ἡμέρα εἰμί ἦ οὐ ; ἡμέρα εἰμί ἦ νύξ ; Τρύφων παραγίγνομαι ἦ οὐ ; Τ ῥν φ ων παραγίγνομαι ἦ Δῖος ύσιος : — προστίθημι δέ ἄν καί οὗτος , ὡς καθόλου ὁ τοιοῦτος λόγος ἐκ διαζευκτικός φράσις μετατίθημι εἰς διαπορητικός σύνταξις · καί γάρ κατά ἐρώτησις διαπορέω ἐγώ τις πρός τις λόγος κατά ὁρισμός ἐκφέρω , παρά λαμβάνω ὁ κατά ἐρώτησις φράσις · περιπ ἀτέω Τρύφων . περιπατέω Τρύφων ; γράφω . γράω φημί ; σήμερον γράφω . σήμερον γράω φημί ; — ὁ δέω οὖν οὗτος ὁ λόγος παραλαμβάνω εἰς διάζευξις · ὁ μέν ὁρίζω , οἷος ἡμέρα εἰμί ἤ νύξ εἰμί . ( σαφής γάρ ὅτι ὁ ὁ τοιοῦτος ἀποφαίνω εἷς οἶδα ἀληθής εἰμί . ) οὐ οὖν πάλιν ἐπί ὁ τοιοῦτος λόγος γίγνομαι τις ὑπερώτησις · ἡμέρα εἰμί ἦ νύξ εἰμί ; καί δῆλος ὅτι ὁ οὕτως λέγω ἀμφότερος εἰμί παραστατικός , αἰτέω μέντοι ὁ ἕτερος , καθότι , ὡς φημί , ὁ διαζεύγνυμαι ἐπαγγέλλω ὁ ἕτερος . οὐ ἀπίθανος δέ οἴομαι καί ὁ ὁ σύνδεσμος φωνή μετατίθημι ὁ . νόος , καθότι καί ὅλος ὁ φράσις ὁ αὐτός ἀναδέχομαι · καθότι καί ἐκ ὁ πλεονάζω ε συμφανής εἰμί . ὡς γάρ ἐν ὁ διαζευκτικός εἰμί ὁ ἤ , οὕτως καί ἐν ὁ διαπορητικός , ἤ χόλος παύω ἐρητύω τε θυμός ( Α 192 ) . ἀλλά ἐκ ὁ τάξις . ὡς γάρ ὁ διαζεύγνυμαι ἀδιαφορέω , οὕτως καί ὁ διαπορέω , ἡμέρα εἰμί ἤ νύξ εἰμί , νύξ εἰμί ἤ ἡμέρα εἰμί . εἴτε γάρ κατά διαπόρησις εἴτε κατά διάζευξις φημί , ἀδιαφορέω .