apollonius-dyscolus-grammar.de-conjunctionibus 498
Προϲθείημεν δ’ ἂν τῷ λόγῳ καὶ τοῦτο , ὡϲ εὐλόγωϲ οὐδὲ ἡ α ϲτέρηϲιϲ παρακείϲεται τοῖϲ ϲυνδέϲμοιϲ , ἐπεὶ πάντοτε ἐν ϲυνθέϲει ἐϲτί , καὶ ἔϲτιν ἀνατρεπτικὴ τοῦ πρὸϲ ὃ ϲυντίθεται . εἴπερ οὖν τὸ τοιοῦτον παρείπετο , καὶ ἡ δύναμιϲ τῶν ϲυνδέϲμων ἀνῃρεῖτο , καὶ δῆλον ὡϲ οὐ ϲύνδεϲμοι . ἔτι εἴπερ τὸ ἕκητι ϲύνδεϲμοϲ αἰτιολογικόϲ , δῆλον ὡϲ οὐ τὸ ἀέκητι · ϲτέρηϲιϲ γὰρ τῆϲ αἰτιολογίαϲ . Ἀλλὰ πάλιν ἦν ἐκεῖνο ἀδύνατον τὸ μὴ εἰϲ ταὐτὸν εἶδοϲ παραλαμβάνεϲθαι τὸ ἐν ϲτερήϲει παραλαμβάνοι0 μενον μέροϲ λόγου , φυλάττον τὴν αὐτὴν κατάληξιν καὶ τὸ αὐτὸ δηλούμενον , αὐτὸ μόνον τῆϲ ϲτερήϲεωϲ περιττευούϲηϲ . ὃν γὰρ τρόπον τὸ ἑκών τῷ ἀέκων ταὐτόν , οὕτω καὶ τὸ ἀέκητι ταὐτὸν ἔϲται τῷ ἕκητι · οὐδενὶ γὰρ διαφέρει , ὡϲ ἔφαμεν , εἰ μὴ τῇ ϲτερήϲει . εἴρηται δὲ ὅτι ἀδύνατον τὸ ἀέκητι ϲύνδεϲμον εἶναι · ἄλογον ἄρα καὶ τὸ ἕκητι ϲύνδεϲμον εἶναι . Προϲθείημεν δ’ ἂν καὶ τοῦτο , ὡϲ ἐν τοῖϲ ϲυνδέϲμοιϲ ἡ οὔ ἀπόφαϲιϲ ὅτε πρόϲειϲιν ἐν παραθέϲει , οὐ τὸν ϲύνδεϲμον ἀναιρεῖ μόνον , τὴν δὲ ὅλην φράϲιν . φημὶ δὲ τοῦτο , καθὸ ἡ οὔ ἀπόφαϲιϲ , ἀναιροῦϲά τινα μέρη λόγου , καὶ εἰϲ τὴν α μεταλαμβάνεται ϲτέρηϲιν , οὐ φίλοϲ ἄφιλοϲ , οὐ ϲέβω ἀϲεβῶ , οὐχ οἱόν τε δ’ ἐϲτὶν εὑρεῖν , καθότι προείπομεν , ἐν ϲτερήϲει ποτὲ ϲύνδεϲμον παραλαμβανόμενον . τὸ ὅλον οὖν ἀναιρεῖ ἡ ἀπόφαϲιϲ , οὐχὶ τὸν ϲύνδεϲμον . φαίνεται οὖν ὅτι καὶ ἐν τῷ ἕκητι κατὰ τὸ αὐτὸ προϲεληλύθει ἡ οὔ ἀπόφαϲιϲ , οὐχ ἕκητι Ἀπολλωνίου , ὁμοίωϲ τῷ οὐχ ἕνεκα Ἀπολλωνίου , οὐ χάριν Ἀπολλωνίου , οὐχ ὅτι ἔγραψα . Ἀλλ’ οὐδὲ ἐπίρρημα , φηϲὶν ὁ Τρύφων ( p . 39 Velsen ) , πάνυ ἀκριβῶϲ καὶ τῷ ϲχηματιϲμῷ προϲελθὼν καὶ τῇ τάϲει . εἰ γὰρ παρὰ τὸ ἑκών τὸ ἐπίρρημα ἐγένετο , κἂν ὠξύνετο , εἴγε τὰ ἐν παραγωγῇ , κἂν μακρῷ τῷ ι χρῆται κἂν βραχεῖ , ὀξύνεται , Ἑλληνιϲτί , ἀμογητί , πανοικί . πῶϲ οὖν βαρύνεται τὸ ἕκητι ;
Lemmas: προστίθημι δέ ἄν ὁ λόγος καί οὗτος , ὡς εὔλογος οὐδέ ὁ α στέρησις παράκειμαι ὁ σύνδεσμος , ἐπεί πάντοτε ἐν σύνθεσις εἰμί , καί εἰμί ἀνατρεπτικός ὁ πρός ὅς συντίθημι . εἴπερ οὖν ὁ τοιοῦτος παρέπομαι , καί ὁ δύναμις ὁ σύνδεσμος ἀναιρέω , καί δῆλος ὡς οὐ σύνδεσμος . ἔτι εἴπερ ὁ ἕκητι σύνδεσμος αἰτιολογικός , δῆλος ὡς οὐ ὁ ἀέκητι · στέρησις γάρ ὁ αἰτιολογία . ἀλλά πάλιν εἰμί ἐκεῖνος ἀδύνατος ὁ μή εἰς αὐτός εἶδος παραλαμβάνω ὁ ἐν στέρησις παραλαμβάνω μένω μέρος λόγος , φυλάσσω ὁ αὐτός κατάληξις καί ὁ αὐτός δηλέομαι , αὐτός μόνος ὁ στέρησις περισσεύω . ὅς γάρ τρόπος ὁ ἑκών ὁ ἄκων αὐτός , οὕτως καί ὁ ἀέκητι αὐτός εἰμί ὁ ἕκητι · οὐδείς γάρ διαφέρω , ὡς φημί , εἰ μή ὁ στέρησις . λέγω δέ ὅτι ἀδύνατος ὁ ἀέκητι σύνδεσμος εἰμί · ἄλογος ἄρα καί ὁ ἕκητι σύνδεσμος εἰμί . προστίθημι δέ ἄν καί οὗτος , ὡς ἐν ὁ σύνδεσμος ὁ οὐ ἀπόφασις ὅτε πρόσειμι ἐν παράθεσις , οὐ ὁ σύνδεσμος ἀναιρέω μόνος , ὁ δέ ὅλος φράσις . φημί δέ οὗτος , καθό ὁ οὐ ἀπόφασις , ἀναιρέω τις μέρος λόγος , καί εἰς ὁ α μεταλαμβάνω στέρησις , οὐ φίλος ἄφιλος , οὐ σέβω ἀσεβέω , οὐ οἷος τε δέ εἰμί εὑρίσκω , καθότι προλέγω , ἐν στέρησις ποτέ σύνδεσμος παραλαμβάνω . ὁ ὅλος οὖν ἀναιρέω ὁ ἀπόφασις , οὐ ὁ σύνδεσμος . φαίνω οὖν ὅτι καί ἐν ὁ ἕκητι κατά ὁ αὐτός προσέρχομαι ὁ οὐ ἀπόφασις , οὐ ἕκητι Ἀπολλώνιον , ὅμοιος ὁ οὐ ἕνεκα Ἀπολλώνιον , οὐ χάριν Ἀπολλώνιον , οὐ ὅτι γράφω . ἀλλά οὐδέ ἐπίρρημα , φημί ὁ Τρύφων ( p . 39 Velsen ) , πάνυ ἀκριβής καί ὁ σχηματισμός προσέρχομαι καί ὁ τάσις . εἰ γάρ παρά ὁ ἑκών ὁ ἐπίρρημα γίγνομαι , ἄν ὀξύνω , εἰ ὁ ἐν παραγωγή , ἐάν μακρός ὁ ι̅ χράω ἐάν βραχύς , ὀξύνω , Ἑλληνιστί , ἀμογητί , πανοικί . πῶς οὖν βαρύνω ὁ ἕκητι ;