ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
apollonius-dyscolus-grammar.de-conjunctionibus 479
Ἡ προκατειλεγμένη σύνταξις περὶ συνδέσμων ὑπὸ πλειόνων γραμματικῶν , ἐλλιπεστέρα καθεστῶσα , τοὺς συνεχέστερον ἡμῖν ἐν ταῖς ϲχολικαῖϲ συγγυμνασίαις συνιόντας οὐκ ἔπειθε , καθότι οἱ μὲν αὐτὸ μόνον τὰ ὀνόματα τῶν συνδέσμων κατέλεξαν καὶ τὰς γινομένας μεταλήψεις ἐξ αὐτῶν εἰς αὐτούς , τουτέστι τοὺς ἰσοδυναμοῦντας ἀλλήλοις , οἱ δὲ περὶ προτάξεως καὶ ὑποτάξεως αὐτῶν , παρέντες τὰ ἀναγκαιότατα , λέγω τὰς ἐν αὐτοῖς δυνάμεις καὶ σχήματα καὶ ἄλλα πλεῖστα , ὑπὲρ ὧν εἰρήσεται · οἱ δὲ καὶ ὀνόμασιν ἀλλοτρίοις προσχρησάμενοι ἤπερ τοῖς εἰς γραμματικὴν συντείνουσι , Στωικὰς παρεισφέρουσι δόξας , ὧν ἡ παράδοσις οὐκ ἄγαν χρειώδης πρὸς τὴν εἰς γραμματικὴν συντείνουσαν τεχνολογίαν . ἔστι γοῦν πολλή τις καὶ δυσπερίληπτος περὶ τὰς φωνὰς τήρησις . κατορθοῦται πᾶσα διάλεκτος , πᾶς σχηματισμὸς συντείνων εἰς Ἑλληνικὴν παράδοσιν ἀναγνωσμάτων , ἧς οὐδὲ κατ’ ὀλίγον ἐπιψαύει ὁ παρὰ τοῖς Στωικοῖς περὶ φωνῆς λόγος . καὶ δῆλον ὡς καὶ ἐπὶ τῶνδε τῶν μορίων τὸ αὐτὸ παρακολουθήσει . πάλιν γὰρ ὑποσταλήσεται ὁ περὶ αὐτῶν λόγος ἐν φωνῇ καὶ δηλουμένῳ , ἐν ᾧ καὶ τὰ συνεμπεπτωκότα σχήματα διὰ τῆς συνούσης φράσεως ἐπικριθήσεται , τά τε ἁπλᾶ αὐτῆς καὶ τὰ σύνθετα , προσέτι καὶ τὰ δόξαν ἐσχηκότα συνδέσμων , οὐ μὴν ὄντα , τίνα τε αὐτῶν ἐγκλίσεως ἔτυχε καὶ τίνα οὔ . καὶ ἕνεκά γε τῶν τοιούτων παραδόσεων ἀναγκαίως εἰς σχολικὴν ἀντιβολὴν κατέστημεν , ἐκλεγόμενοι παρ’ ἑκάστου τῶν πρὸ ἡμῶν τὸ χρειῶδες .
Lemmas: ὁ προκαταλέγω σύνταξις περί σύνδεσμος ὑπό πολύς γραμματικός , ἐλλιπής καθίστημι , ὁ συνεχής ἐγώ ἐν ὁ σχολικός συγγυμνασία συνέρχομαι οὐ πείθω , καθότι ὁ μέν αὐτός μόνος ὁ ὄνομα ὁ σύνδεσμος καταλέγω καί ὁ γίγνομαι μετάληψις ἐκ αὐτός εἰς αὐτός , τουτέστι ὁ ἰσοδυναμέω ἀλλήλων , ὁ δέ περί πρόταξις καί ὑπόταξις αὐτός , παρίημι ὁ ἀναγκαῖος , λέγω ὁ ἐν αὐτός δύναμις καί σχῆμα καί ἄλλος πολύς , ὑπέρ ὅς λέγω · ὁ δέ καί ὄνομα ἀλλότριος προσχράομαι ἤ ὁ εἰς γραμματικός συντείνω , Στωϊκός παρεισφέρω δόξα , ὅς ὁ παράδοσις οὐ ἄγαν χρειώδης πρός ὁ εἰς γραμματικός συντείνω τεχνολογία . εἰμί γοῦν πολύς τις καί δυσπερίληπτος περί ὁ φωνή τήρησις . κατορθόω πᾶς διάλεκτος , πᾶς σχηματισμός συντείνω εἰς Ἑλληνικός παράδοσις ἀνάγνωσμα , ὅς οὐδέ κατά ὀλίγος ἐπιψαύω ὁ παρά ὁ Στωϊκός περί φωνή λόγος . καί δῆλος ὡς καί ἐπί ὅδε ὁ μόριον ὁ αὐτός παρακολουθέω . πάλιν γάρ ὑποστέλλω ὁ περί αὐτός λόγος ἐν φωνή καί δηλέομαι , ἐν ὅς καί ὁ συνεμπίπτω σχῆμα διά ὁ σύνειμι φράσις ἐπικρίνω , ὁ τε ἁπλόος αὐτός καί ὁ σύνθετος , προσέτι καί ὁ δόξα ἔχω σύνδεσμος , οὐ μήν εἰμί , τίς τε αὐτός ἔγκλισις τυγχάνω καί τίς οὐ . καί ἕνεκα γε ὁ τοιοῦτος παράδοσις ἀναγκαῖος εἰς σχολικός ἀντιβολή καθίστημι , ἐκλέγω παρά ἕκαστος ὁ πρό ἐγώ ὁ χρειώδης .
apollonius-dyscolus-grammar.de-conjunctionibus 480
πρὸς οἷς καὶ αὐτοί τι ἐπινοήσαντες μετὰ τῆς δεούσης σαφηνείας παραδώσομεν , οὐκ ἐκτὸς γινόμενοι κατὰ τὸ παντελὲς τῆς τῶν Στωικῶν δόξης . Ποσειδώνιος ἐν τῷ περὶ συνδέσμων ἀντιλέγων πρὸς τούς φάσκοντας , ὡς οἱ σύνδεσμοι οὐ δηλοῦσι μέν τι , αὐτὸ δὲ μόνον τὴν φράσιν συνδέουσι , φησὶν ὡς διαφέρει τὸ ἐπιδοῦναι τοῦ ἀποδοῦναι , ὡς τὸ ἀπαιτεῖν τοῦ προσαιτεῖν , καὶ ἄλλας τινὰς τοιαύτας συντάξεις , ἤδη πιστούμενος ὅτι ἕν μέρος λόγου ἥ τε πρόθεσις καὶ ὁ σύνδεσμος . ἐν γοῦν τῇ αὐτῇ πάλιν τῇ ἐναντιωτάτῃ πρὸς ἐκείνους ἀντιρρήσει ἐκτίθεται τοὺς κατὰ φύσιν συνδέσμους , φάσκων ὡς διὰ τὴν δύναμιν . . . . . τὸ ἵνα ἐπίρρημά φαμεν τοπικόν · ἡ γὰρ φράσις παρῃτεῖτο τὸ καλεῖν σύνδεσμον . ἀλλ’ οὐκέτι ἐν τῷ ἵνα εἴδομεν ἄμφω ( Α 363 ) . ὄφρα μὲν ἠὼς ἦν ( Θ 66 ) , χρονικὸν ἐπίρρημα · ὄφρα πεποίθῃς ( Α 524 ) , σύνδεσμος ἀποτελεστικός . — τί οὖν κωλύει κατὰ τοῦτον τὸν λόγον καὶ τὰ ἴσην δύναμιν ἀναδεδεγμένα συνδέσμοις μόρια καλεῖν συνδέσμους ὁμοφωνοῦνταϲ προθέσεσιν , οὐ μήν , ὡς ἐδόκει τῷ Ποσειδωνίῳ , καὶ τὰς ἐν τῷ τοιούτῳ δηλουμένῳ συνδέσμους καλεῖν , ἐπιδοῦναι , ἀποδοῦναι ; λέληθε Οὐ δ’ ἡμᾶς κἀκεῖνος ὁ λόγος , ὡς οὐδὲ κατὰ τὸ παντελὲς τοῖς συνδέσμοις ἀνθυπάγονται . εἰ δεινὰ δέδρακας · ἀνθ’ ὧν δεινὰ δέδρακας · ἰδοὺ γὰρ καὶ ἄρθρου παρέμπτωσις . καὶ ἔτι εἰ ἡμέρα ἐστί , φῶς ἐστί ·
Lemmas: πρός ὅς καί αὐτός τις ἐπινοέω μετά ὁ δέω σαφήνεια παραδίδωμι , οὐ ἐκτός γίγνομαι κατά ὁ παντελής ὁ ὁ Στωϊκός δόξα . Ποσειδώνιος ἐν ὁ περί σύνδεσμος ἀντιλέγω πρός ὁ φάσκω , ὡς ὁ σύνδεσμος οὐ δηλόω μέν τις , αὐτός δέ μόνος ὁ φράσις συνδέω , φημί ὡς διαφέρω ὁ ἐπιδίδωμι ὁ ἀποδίδωμι , ὡς ὁ ἀπαιτέω ὁ προσαιτέω , καί ἄλλος τις τοιοῦτος σύνταξις , ἤδη πιστόω ὅτι εἷς μέρος λόγος ὁ τε πρόθεσις καί ὁ σύνδεσμος . ἐν γοῦν ὁ αὐτός πάλιν ὁ ἐναντίος πρός ἐκεῖνος ἀντίρρησις ἐκτίθημι ὁ κατά φύσις σύνδεσμος , φάσκω ὡς διά ὁ δύναμις . . . . . ὁ ἵνα ἐπίρρημα φημί τοπικός · ὁ γάρ φράσις παραιτέομαι ὁ καλέω σύνδεσμος . ἀλλά οὐκέτι ἐν ὁ ἵνα ὁράω ἄμφω ( Α 363 ) . ὄφρα μέν ἠώς εἰμί ( Θ 66 ) , χρονικός ἐπίρρημα · ὄφρα πείθω ( Α 524 ) , σύνδεσμος ἀποτελεστικός . — τίς οὖν κωλύω κατά οὗτος ὁ λόγος καί ὁ ἴσος δύναμις ἀναδέχομαι σύνδεσμος μόριον καλέω σύνδεσμος ὁμοφωνέω πρόθεσις , οὐ μήν , ὡς δοκέω ὁ Ποσειδώνιον , καί ὁ ἐν ὁ τοιοῦτος δηλέομαι σύνδεσμος καλέω , ἐπιδίδωμι , ἀποδίδωμι ; λανθάνω Οὐ δέ ἐγώ ἐκεῖνος ὁ λόγος , ὡς οὐδέ κατά ὁ παντελής ὁ σύνδεσμος ἀνθυπάγω . εἰ δεινός δράω · ἀντί ὅς δεινός δράω · ἰδού γάρ καί ἄρθρον παρέμπτωσις . καί ἔτι εἰ ἡμέρα εἰμί , φάος εἰμί ·
apollonius-dyscolus-grammar.de-conjunctionibus 481
διὰ τὸ ἡμέραν εἶναι φῶς ἐστί · καὶ πάλιν παρεισέδυ τὸ ἄρθρον , καὶ ἀντὶ ὁριστικῶν ἀπαρέμφατα παρελήφθη . ὅτι δὲ κατὰ πολὺ τὰ μόρια χωριστέον , καθότι καὶ νῦν οἱ γραμμα . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ἡμέρα ἐστίν . . . . . . . . . σκότος ἐστί . . . . συνδέσμου διὰ τί ὁ ἄν ω οὐκ ἐπι . . . . . . . . . των , ἐν ᾧ ἐπεδείξαμεν . . . αι . οὐ γὰρ ἐν τῷ καθόλου τὸ τοιοῦτόν ἐστι . . . . . ον τέ ἐστιν εὑρέσθαι , ἐὰν θέλῃς . . . . κης ἀναγνοίην ἄν . ὥστε οὔτε περὶ . . . . ἐπιφορας διὰ τῶν αὐτῶν τοῦ λόγου . . . ἢ σύνθετον καταστήσεται . τὸ αὐτὸ ἄρα . . . ἐσμου ὁ ἐάν ἐπιζευκτικὸς ἐδείχθη γινόμενος . . . . ουν καὶ τῷ ἐπεί παράκειται ἐπεάν . . ἅπαντός τε γὰρ συνθέτου σχήματος . μία ἐστὶν . . . ἐὰν καὶ τὰ τῆς φωνῆς ὑπαγορεύει καὶ τὰ . . . εἴπερ οὖν ὁ ἐπεί ἔχει καὶ τὴν φωνὴν τοῦ . . . ἔχει δὲ καὶ τὸ δηλούμενον , ἐν οἶς ἀκολουθίας ἐστὶ παραστατικός , ἔχει δὲ καὶ δυνάμει τὸν ἐάν , συνεστῶτα ἐκ τοῦ εἴ καὶ ἄν , ἐν οἰς πάλιν φαμὲν . . . πῶς οὐχὶ βίαιον μὴ οὐχὶ παραδέξασθαι . προκειμένων ἀνδρῶν τὴν δόκησιν ; Ἠπορήθη πῶς σύνδεσμοι οἱ προκείμενοι , μαχομένην ἔχοντες τὴν ἐξ αὐτῶν δύναμιν τῇ θέσει τοῦ ὀνόματος , εἴγε τὸ συνδεῖν τῷ διαζευγνύειν μάχεται . Ἔχεται ἀπολογίας ἡ προκειμένη ἀπορία , ὡς καὶ ἐπ’ ἄλλων ἔστιν ἐπινοῆσαι · ὡς τὰ αὐτὰ ὄντα μαχομένην πολλάκις ὀνομασίαν ἀνεδέξατο . φαμὲν τὸ μάχομαι παθητικόν , καὶ δῆλον ὅτι τῷ τύπῳ τῆς φωνῆς · εἰ γὰρ ἀπὸ τοῦ δηλουμένου , δῆλον ὅτι ἐνεργητικόν .
Lemmas: διά ὁ ἡμέρα εἰμί φάος εἰμί · καί πάλιν παρεισδύνω ὁ ἄρθρον , καί ἀντί ὁριστικός ἀπαρέμφατος παραλαμβάνω . ὅτι δέ κατά πολύς ὁ μόριον χωριστέος , καθότι καί νῦν ὁ γραμμα . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ἡμέρα εἰμί . . . . . . . . . σκότος εἰμί . . . . σύνδεσμος διά τίς ὁ ἄν ω̅ οὐ ἐπι . . . . . . . . . ὁ , ἐν ὅς ἐπιδείκνυμι . . . ὁ . οὐ γάρ ἐν ὁ καθόλου ὁ τοιοῦτος εἰμί . . . . . ον τε εἰμί εὑρίσκω , ἐάν ἐθέλω . . . . κα ἀναγιγνώσκω ἄν . ὥστε οὔτε περί . . . . ἐπιφόρας διά ὁ αὐτός ὁ λόγος . . . ἤ σύνθετος καθίστημι . ὁ αὐτός ἄρα . . . ἑσμός ὁ ἄν ἐπιζευκτικός δείκνυμι γίγνομαι . . . . ουν καί ὁ ἐπεί παράκειμαι ἐπειδάν . . ἅπας τε γάρ σύνθετος σχῆμα . εἷς εἰμί . . . ἐάν καί ὁ ὁ φωνή ὑπαγορεύω καί ὁ . . . εἴπερ οὖν ὁ ἐπεί ἔχω καί ὁ φωνή ὁ . . . ἔχω δέ καί ὁ δηλέομαι , ἐν ὅς ἀκολουθία εἰμί παραστατικός , ἔχω δέ καί δύναμις ὁ ἐάν , συνίστημι ἐκ ὁ εἰ καί ἄν , ἐν ὅς πάλιν φημί . . . πῶς οὐ βίαιος μή οὐ παραδέχομαι . πρόκειμαι ἀνήρ ὁ δόκησις ; ἀπορέω πῶς σύνδεσμος ὁ πρόκειμαι , μάχομαι ἔχω ὁ ἐκ αὐτός δύναμις ὁ θέσις ὁ ὄνομα , εἰ ὁ συνδέω ὁ διαζεύγνυμαι μάχομαι . ἔχω ἀπολογία ὁ πρόκειμαι ἀπορία , ὡς καί ἐπί ἄλλος εἰμί ἐπινοέω · ὡς ὁ αὐτός εἰμί μάχομαι πολλάκις ὀνομασία ἀναδέχομαι . φημί ὁ μάχομαι παθητικός , καί δῆλος ὅτι ὁ τύπος ὁ φωνή · εἰ γάρ ἀπό ὁ δηλόω , δῆλος ὅτι ἐνεργητικός .
apollonius-dyscolus-grammar.de-conjunctionibus 484
λέγω δὲ λόγον τὸν δι’ ἑαυτοῦ ἐπαγγελλόμένον συνάφειαν . ἐφ’ οὖ γὰρ ὁ διαζευκτικός , ἐκεῖ οὐχ ὁ συναπτικός · καὶ ὅπου ὁ συναπτικός , · ἐκεῖ οὐκέτι ὁ διαζευκτικός . καὶ σαφὲς ἐκ τοῦ προκειμένου , ὡς μάχεται ἥ τε τῶν συναπτικῶν ἐπαγγελία , καὶ ἔτι τῶν συμπλεκτικῶν , πρὸς τὴν τῶν διαζευκτικῶν , καθ’ ἕνα τρόπον τῶν συμπλεκτικῶν ἀδιαφορούντων . ὡς γὰρ οἱ διαζευκτικοὶ οὐκ ἐν ἀκολουθίᾳ , οὐδ’ οἱ συμπλεκτικοί . εἰ γὰρ ὧδ’ ἀποφαινοίμεθα , ἤτοι ἡμέρα ἐστὶν ἢ νύξ ἐστιν , ἢ καὶ κατὰ ἀναστροφήν , ἤτοι νύξ ἐστιν ἢ ἡμέρα ἐστίν , ἀδιαφορεῖ , ὡς εἰ καὶ Ἀπολλώνιος παρέσται καὶ Τρύφων παρέσται , καὶ Τρύφων παρέσται καὶ Ἀπολλώνιος . Μηδὲ τὸ πρὸς τῶν Στωικῶν λεγόμενον παραλείπωμεν , παρ’ οἶς ἐστί τις διαφορὰ ἐν τοῖς κατὰ φύσιν διεζευγμένοις μαχομένου καὶ ἀντικειμένου . καὶ ἦν μαχόμενον τὸ μὴ δυνάμενον κατὰ τὸ αὐτὸ παραληφθῆναι , ὑπὲρ οὗ καὶ ἐν τοῖς προκειμένοις εἴρηται , ἡμέρα ἐστὶν ἢ νύξ ἐστιν , ἢ φθέγγομαι ἢ σιγῶ , καὶ ἔτι τὰ τούτοις ὅμοια . ἀντικείμενον δὲ τὸ πλεονάζον ἀποφάσει , ὅπερ δυνάμει πάλιν μαχόμενον , ἢ φθέγγομαι ἢ οὐ φθέγγομαι , ἢ ἡμέρα ἐστὶν ἢ οὐκ ἔστιν ἡμέρα . ὁ γὰρ ἕτερος λόγος ἐπλεόνασε τῇ ἀποφάσει . ἡ γὰρ φ . . . . ἢ κάθημαι ἢ οὐ κάθημαι . καὶ τοῦτό φασιν διαφέρειν τὸ ἀντικείμενον τοῦ μαχομένου , ἡ τῷ μὲν μαχομένῳ πάντως τι ἀντιστατοῦν ἐπιφέρεται , τῷ δὲ ἀντικειμένῳ οὐκέτι . μὲν γὰρ εἰ οὕτως ἐπηνέχθη . . . . . . οὐκ ἔστιν ἡμέρα . δύο δὲ εἰ ουτ . . . . ἐστὶν ἡμέρα ἢ ἡμέρα ἐστίν . πλ . . . . γων ἔχει περισσὴν τὴν ἀπόφαϲιν . . . . . . ἡμέρα οὐκ ἔστιν ἢ οὐχ ἡμέρα ἐστίν . . . τῶν λόγων μιᾷ ἀποφάσει πλεον . . . . . τήρησις παρὰ τοῖς Στωικοῖς ἀντικειμένου καὶ μαχομένου . χρὴ μέντοι γινώσκειν ο . . . τὸ δηλούμενον .
Lemmas: λέγω δέ λόγος ὁ διά ἑαυτοῦ ἐπαγγέλλω συνάφεια . ἐπί ὅς γάρ ὁ διαζευκτικός , ἐκεῖ οὐ ὁ συναπτικός · καί ὅπου ὁ συναπτικός , · ἐκεῖ οὐκέτι ὁ διαζευκτικός . καί σαφής ἐκ ὁ πρόκειμαι , ὡς μάχομαι ὁ τε ὁ συναπτικός ἐπαγγελία , καί ἔτι ὁ συμπλεκτικός , πρός ὁ ὁ διαζευκτικός , κατά εἷς τρόπος ὁ συμπλεκτικός ἀδιαφορέω . ὡς γάρ ὁ διαζευκτικός οὐ ἐν ἀκολουθία , οὐδέ ὁ συμπλεκτικός . εἰ γάρ ὧδε ἀποφαίνω , ἤτοι ἡμέρα εἰμί ἤ νύξ εἰμί , ἤ καί κατά ἀναστροφή , ἤτοι νύξ εἰμί ἤ ἡμέρα εἰμί , ἀδιαφορέω , ὡς εἰ καί Ἀπολλώνιος πάρειμι καί Τρύφων πάρειμι , καί Τρύφων πάρειμι καί Ἀπολλώνιος . Μήδος ὁ πρός ὁ Στωϊκός λέγω παραλείπω , παρά ὅς εἰμί τις διαφορά ἐν ὁ κατά φύσις διαζεύγνυμαι μάχομαι καί ἀντίκειμαι . καί εἰμί μάχομαι ὁ μή δύναμαι κατά ὁ αὐτός παραλαμβάνω , ὑπέρ ὅς καί ἐν ὁ πρόκειμαι λέγω , ἡμέρα εἰμί ἤ νύξ εἰμί , ἤ φθέγγομαι ἤ σιγάω , καί ἔτι ὁ οὗτος ὅμοιος . ἀντίκειμαι δέ ὁ πλεονάζω ἀπόφασις , ὅς δύναμις πάλιν μάχομαι , ἤ φθέγγομαι ἤ οὐ φθέγγομαι , ἤ ἡμέρα εἰμί ἤ οὐ εἰμί ἡμέρα . ὁ γάρ ἕτερος λόγος πλεονάζω ὁ ἀπόφασις . ὁ γάρ φ . . . . ἤ κάθημαι ἤ οὐ κάθημαι . καί οὗτος φημί διαφέρω ὁ ἀντίκειμαι ὁ μάχομαι , ὁ ὁ μέν μάχομαι πάντως τις ἀντιστατέω ἐπιφέρω , ὁ δέ ἀντίκειμαι οὐκέτι . μέν γάρ εἰ οὕτως ἐπιφέρω . . . . . . οὐ εἰμί ἡμέρα . δύο δέ εἰ ουτ . . . . εἰμί ἡμέρα ἤ ἡμέρα εἰμί . πλ . . . . γῆ ἔχω περισσός ὁ ἀπόφασις . . . . . . ἡμέρα οὐ εἰμί ἤ οὐ ἡμέρα εἰμί . . . ὁ λόγος εἷς ἀπόφασις πλεον . . . . . τήρησις παρά ὁ Στωϊκός ἀντίκειμαι καί μάχομαι . χρή μέντοι γιγνώσκω ο̅ . . . ὁ δηλέομαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-conjunctionibus 485
ἐν ᾧ γὰρ ἀποφάσκομεν τὸ ἡμέραν εἶναι , ἐν τούτῳ καταλείπεται τὸ νύκτα εἶναι . ο . . . δὲ εἴρηται μαχόμενον ἀπὸ τῶν ἐν μάχῃ . . . οἷς παρέπεται τὸ μὴ συνεῖναι . φαμὲν γ . . . τησιν καὶ ἔτι ξυμβασίας τὰς φιλίας . . . . . καὶ τὰ κατὰ φύσιν ἦν διαζευκτικά . Ἔστι καὶ τρίτη διαφορὰ τῶν προκειμένων συνδέσμων , ἡ παραδια ζευκτικὴ καλουμένη , ἐπαγγελίαν ἔχουσα τοιαύτην , ἢ τὸ ἓν ἢ καὶ τὸ συνὸν ἢ καὶ τὰ συνόντα τιθέναι . διαφέρει δὲ τοῦ διαζευκτικοῦ τοῦ ἓν μόνον ἐπαγγελλομένου . καὶ ἡ γινομένη ἐν αὐτοῖς σύνδεσις οὐκ ἂν δύναιτό ποτε ἀπὸ τῶν μαχομένων παραληφθῆναι , ἀπὸ δὲ τῶν ἑτέρων λόγων . οἷόν τε γάρ ἐστι τὸν παραδιαζευκτικὸν καὶ εἰς τὸν καί μεταλαμβάνεσθαι , παρεστήσαμεν δὲ ὡς τὰ φύσει διεζευγμένα οὔ ποτε συμπλακήσεται . ἐκκείσθω δὲ ὑποδείγματα . ὁ ἀποφηνάμενος οὕτως , ἢ νέος ἠὲ παλαιός ( Ξ 108 ) , οὐχὶ τὸ ἕτερον ἀπαγορεύει , ὡς νέος μὲν βουλὴν εἰσηγησάσθω , παλαιὸϲ δὲ μή , ἢ παλαιὸς μέν , νέος δὲ μή , ἀλλὰ τοιοῦτόν τι ἀπαιτεῖ , κἂν νέος εἰσηγῆ ται κἂν παλαιός , παραδέξομαι . ὥστε ἢ τὸ ἓν αἰτεῖ ἢ τὰ δύο . καὶ αἱ τοιαῦται δὲ φράσεις οὕτως ἔχουσιν , ἢ Ἀλκαϊκόν μοι χρῆσον ἢ Σαπφικόν . οὐ γὰρ ἐν ἀποφάσει τὸ ἕτερον , ὥσπερ ἐστὶν ἐπὶ τοῦ ἰατροῦ ἀποφαινομένου ἢ ῥοφημάτιον δὸς ἢ σευτλίον . . . . . . . . . γένοιτο . λέγω δὲ ἐπὶ τοῦ προ . . . . . χρήσαντος . ἐφ’ οὗ δὲ ἄγαν . . . . . αυται τῶν ἐλέγχων ἐπιγραφαὶ . . . . . Ἀχαιοὶ ἢ Πελοποννήσιοι · καὶ . . . . . .
Lemmas: ἐν ὅς γάρ ἀποφάσκω ὁ ἡμέρα εἰμί , ἐν οὗτος καταλείπω ὁ νύξ εἰμί . ὁ . . . δέ λέγω μάχομαι ἀπό ὁ ἐν μάχη . . . ὅς παρέπομαι ὁ μή σύνειμι . φημί γ . . . ἀλλότης καί ἔτι ξυμβασία ὁ φιλία . . . . . καί ὁ κατά φύσις εἰμί διαζευκτικός . εἰμί καί τρίτος διαφορά ὁ πρόκειμαι σύνδεσμος , ὁ Παραδιά ζευκτικός καλέω , ἐπαγγελία ἔχω τοιοῦτος , ἤ ὁ εἷς ἤ καί ὁ σύνειμι ἤ καί ὁ σύνειμι τίθημι . διαφέρω δέ ὁ διαζευκτικός ὁ εἷς μόνος ἐπαγγέλλω . καί ὁ γίγνομαι ἐν αὐτός σύνδεσις οὐ ἄν δύναμαι ποτέ ἀπό ὁ μάχομαι παραλαμβάνω , ἀπό δέ ὁ ἕτερος λόγος . οἷος τε γάρ εἰμί ὁ παραδιαζευκτικός καί εἰς ὁ καί μεταλαμβάνω , παρίστημι δέ ὡς ὁ φύσις διαζεύγνυμαι οὐ ποτέ συμπλέκω . ἔκκειμαι δέ ὑπόδειγμα . ὁ ἀποφαίνω οὕτως , ἤ νέος ἤ παλαιός ( Ξ 108 ) , οὐ ὁ ἕτερος ἀπαγορεύω , ὡς νέος μέν βουλή εἰσηγέομαι , παλαιός δέ μή , ἤ παλαιός μέν , νέος δέ μή , ἀλλά τοιοῦτος τις ἀπαιτέω , ἐάν νέος εἰσηγέομαι ται ἐάν παλαιός , παραδέχομαι . ὥστε ἤ ὁ εἷς αἰτέω ἤ ὁ δύο . καί ὁ τοιοῦτος δέ φράσις οὕτως ἔχω , ἤ Ἀλκαικός ἐγώ χράω ἤ Σαπφικός . οὐ γάρ ἐν ἀπόφασις ὁ ἕτερος , ὥσπερ εἰμί ἐπί ὁ ἰατρός ἀποφαίνω ἤ ῥοφημάτιον δίδωμι ἤ σευτλίον . . . . . . . . . γίγνομαι . λέγω δέ ἐπί ὁ προ . . . . . χράω . ἐπί ὅς δέ ἄγαν . . . . . αὐτός ὁ ἔλεγχος ἐπιγραφή . . . . . Ἀχαιός ἤ Πελοποννήσιος · καί . . . . . .
apollonius-dyscolus-grammar.de-conjunctionibus 487
ἤτοι Ἀπολλώνιος παρέσται ἢ Διονύσιος ἢ Τρύφων . ὁ δὲ ἠέ τοῦ ἤ διαφέρει , ᾑ ὁ μὲν συνηθέστερος . . ὁ δὲ ποιητικός . Τὴν τῶν προκατειλεγμένων τάξιν ἔστιν οἰκείως ἐκδέξασθαι . οἱ συναπτι κοὶ καὶ ὅσοι ἀκολουθίαν ἐπαγγέλλονται ἐν ἀρχῇ τῶν λόγων παραλαμβανόμενοι , οὐκ ἂν εὖ τεθεῖεν ἐν μεταξύτητι · οἱ δὲ διαζευκτικοὶ οὐκ ἂν παραληφθεῖεν , εἰ μὴ ἐν μεταξύτητι τεθεῖεν . ὡς ἔφαμεν οὖν , τῇ δυνάμει τῶν συνδέσμων ἡ θέσις ᾠκείωται . τὸ μὲν γὰρ συναπτικὸν τὴν συνάφειαν ἐπαγγελλόμενον ἔχει ἡνωμένην τῷ λόγῳ τὴν τάξιν , τὸ δὲ διαζευκτικὸν δηλοῦν τὸ ἀσυνύπαρκτον μεσάζεται κατὰ τὴν τάξιν τῶν λόγων , ὡσανεὶ ἀπεῖργον τὸν ἕτερον τοῦ ἑτέρου λόγον . καὶ διὰ τοῦτο ἐν ἀρχῇ τοῦ λόγου τιθέμενοι οἱ διαζευκτικοὶ οὔ ποτε συνδέουσι τοὺς λόγους · ἤτοι ἡμέρα ἐστί νύξ ἐστιν . εἰ δὲ οὕτως ἀποφαινοίμεθα · ἤτοι ἡμέρα ἐστὶν ἢ νύξ ἐστίν , οἰκείως ὁ λόγος συνδέδεται . καὶ ἀποβληθεὶς μὲν ὁ ἤτοι ἔτι τὴν διάζευξιν ἕξει , καθὸ εἰς τὴν οἰκείαν χώραν ἐτάχθη ὁ σύνδεσμος · ἀποβληθεὶς δὲ ὁ ἤ οὐ ποιήσει λόγον , εἴγε πάλιν μὴ δεόντως ἐτέτακτο ὁ ἤτοι . Ἔστι καὶ τρίτη διαφορὰ τοῦ ἤ συνδέσμου , ἥτις καλεῖται διαϲαφητική . τοῦ μὲν γὰρ προτέρου ὕπαρξιν διασαφεῖ , τοῦ δὲ ἐπιφερομένου ἀναίρεσιν , βούλομαι πλουτεῖν ἢ πένεσθαι , βούλομαι φιλολογεῖν ἢ σχολάζειν . ποιεῖται καὶ μετὰ τοῦ πέρ τὴν σύνταξιν , ἡμέρα ἐστὶν ἤπερ νύξ . ἴδιον δὲ ἔχει παρὰ τοὺς προκειμένους συνδέσμους τὸ ἐν ἀρχῇ μὴ παραλαμβάνεσθαι , καθάπερ ἔχουσιν οἵ τε διαζευκτικοὶ καὶ παραδιαζευκτικοί , ἤτοι ἡμέρα ἐστὶν ἢ νύξ ἐϲτιν . τῷ μέντοι διαϲαφητικῷ ϲυνδέϲμῳ οὐκ ἄλλο τι ϲύνεϲτι μόριον ἢ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον .
Lemmas: ἤτοι Ἀπολλώνιος πάρειμι ἤ Διονύσιος ἤ Τρύφων . ὁ δέ ἤ ὁ ἤ διαφέρω , ᾗ ὁ μέν συνήθης . . ὁ δέ ποιητικός . ὁ ὁ προκαταλέγω τάξις εἰμί οἰκεῖος ἐκδέχομαι . ὁ συνάπτω κοί καί ὅσος ἀκολουθία ἐπαγγέλλω ἐν ἀρχή ὁ λόγος παραλαμβάνω , οὐ ἄν εὖ τίθημι ἐν μεταξύτης · ὁ δέ διαζευκτικός οὐ ἄν παραλαμβάνω , εἰ μή ἐν μεταξύτης τίθημι . ὡς φημί οὖν , ὁ δύναμις ὁ σύνδεσμος ὁ θέσις οἰκειόω . ὁ μέν γάρ συναπτικός ὁ συνάφεια ἐπαγγέλλω ἔχω ἑνόω ὁ λόγος ὁ τάξις , ὁ δέ διαζευκτικός δηλόω ὁ ἀσυνύπαρκτος μεσάζω κατά ὁ τάξις ὁ λόγος , ὡσανεί ἀπείργω ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος λόγος . καί διά οὗτος ἐν ἀρχή ὁ λόγος τίθημι ὁ διαζευκτικός οὐ ποτέ συνδέω ὁ λόγος · ἤτοι ἡμέρα εἰμί νύξ εἰμί . εἰ δέ οὕτως ἀποφαίνω · ἤτοι ἡμέρα εἰμί ἤ νύξ εἰμί , οἰκεῖος ὁ λόγος συνδέω . καί ἀποβάλλω μέν ὁ ἤτοι ἔτι ὁ διάζευξις ἔχω , καθό εἰς ὁ οἰκεῖος χώρα τάσσω ὁ σύνδεσμος · ἀποβάλλω δέ ὁ ἤ οὐ ποιέω λόγος , εἰ πάλιν μή δεόντως τάσσω ὁ ἤτοι . εἰμί καί τρίτος διαφορά ὁ ἤ σύνδεσμος , ὅστις καλέω διασαφητικός . ὁ μέν γάρ πρότερος ὕπαρξις διασαφέω , ὁ δέ ἐπιφέρω ἀναίρεσις , βούλομαι πλουτέω ἤ πένομαι , βούλομαι φιλολογέω ἤ σχολάζω . ποιέω καί μετά ὁ περ ὁ σύνταξις , ἡμέρα εἰμί ἤ νύξ . ἴδιος δέ ἔχω παρά ὁ πρόκειμαι σύνδεσμος ὁ ἐν ἀρχή μή παραλαμβάνω , καθά ἔχω ὁ τε διαζευκτικός καί παραδιαζευκτικός , ἤτοι ἡμέρα εἰμί ἤ νύξ εἰμί . ὁ μέντοι διασαφητικός σύνδεσμος οὐ ἄλλος τις σύνειμι μόριον ἤ ὁ μάλα καί ἥσσων .
apollonius-dyscolus-grammar.de-conjunctionibus 489
ὡϲεὶ ἐπικριτικὴ γενομένη τῆϲ διαζεύξεωϲ . ἐκκείϲθωϲαν γὰρ αἱ διαφοραί . ἐπαγγέλλεται γὰρ τὸ διαζευκτικόν , ἐὰν τοῦτο , οὐ τοῦτο · εἰ τοῦτο μή , τοῦτο . καὶ ἔτι , ἢ τοῦτο ἢ καὶ τὸ ϲυνὸν ἢ τὰ ϲυνόντα . . . ὅπερ καλεῖται παραδιαζευκτικόν . τὸ δὲ λειπόμενον , τοῦτο , οὐ τοῦτο . τέθειται γὰρ τὸ πλουτεῖν βούλομαι ἀνῃρημένου τοῦ πένεϲθαι . καί μοι δοκεῖ ἕνεκα τούτου ϲύνδεϲμον ἔξωθεν μηκέτι παραδεδέχθαι ὁ τοιοῦτοϲ λόγοϲ , εἰϲ δὲ ἐπίταϲιν τὸ ἐπιτατικὸν ἐπίρρημα , λέγω τὸ μᾶλλον . ἐπεὶ δὲ τὸ μὲν ἐν ἀρχῇ τού λόγου ἀναδεξάμενον τὸν ἤ ἢ τὸν ἤτοι ἀναμφίλεκτόν ἐϲτιν ἢ διαζευκτικὸν ἢ παραδιαζευκτικόν , τὸ δὲ μὴ οὕτωϲ ἔχον ἤτοι πάλιν διαζευκτικόν ἐϲτιν ἢ καὶ διαϲαφητικόν , φαίνεται ὅτι διὰ τὸ τοιοῦτον ἀμφίβολον . . . τοῦ τε διαϲαφητικοῦ καὶ τοῦ διαζευo κτικοῦ . ἐπὶ μὲν τοῦ βούλομ’ ἐγὼ λαὸν ϲάον ἔμμεναι ἢ ἀπολέϲθαι ( Α 117 ) οὐ διϲτάζομεν , ὅτι ὁ ἤ νῦν διαϲαφητικόϲ , εἴγε ἐν διαζεύξει γινόμενον γέλοιον · ἐπὶ μέντοι τοῦ πάντεϲ κ’ ἀρηϲαίατ’ ἐλαφρότεροι πόδαϲ εἶναι ἢ ἀφνειότεροι χρυϲοῖό τε ἐϲθῆτόϲ τε ( α 164 ) ὅ . . . . τὸν ἕτερον νῦν παραδέξαϲθαι . τὸν δὲ ἕτερον . . . . . δύναται γὰρ διαζευκτικὸϲ εἰρῆϲθαι τοῦ . . . πληροῦντοϲ . εὔξονται ταχεῖϲ γενέϲθαι , ἵνα ἀποφύγωϲιν Ὀδυϲϲέα , ἢ ἄγαν πλούϲιοι , ἵνα πείϲωϲι . . . εἴη παραπληρωματικὸϲ ὁ κέ . φαίνεται ὅτι διαϲαφητικόϲ ἐϲτι . μᾶλλον γὰρ εὔξονται ταχεῖϲ γενέϲθαι ἤπερ ἄγαν πλούϲιοι . ὅπερ καὶ μᾶλλον , καὶ καθόλου . . . . ϲύνδεϲμοϲ καὶ καθὸ ὑποβάλλει ὁ λόγοϲ . . . . που Εὐρύμαχ᾽ , οὐδ’ εἰ μοι πατρώια πάντ’ ἀποδοῖτε ( χ 61 ) . Ἑξῆϲ ῥητέον περὶ τῶν διαπορητικῶν .
Lemmas: ὡσεί ἐπικριτικός γίγνομαι ὁ διάζευξις . ἔκκειμαι γάρ ὁ διαφορά . ἐπαγγέλλω γάρ ὁ διαζευκτικός , ἐάν οὗτος , οὐ οὗτος · εἰ οὗτος μή , οὗτος . καί ἔτι , ἤ οὗτος ἤ καί ὁ σύνειμι ἤ ὁ σύνειμι . . . ὅς καλέω παραδιαζευκτικός . ὁ δέ λείπω , οὗτος , οὐ οὗτος . τίθημι γάρ ὁ πλουτέω βούλομαι ἀναιρέω ὁ πένομαι . καί ἐγώ δοκέω ἕνεκα οὗτος σύνδεσμος ἔξωθεν μηκέτι παραδέχομαι ὁ τοιοῦτος λόγος , εἰς δέ ἐπίτασις ὁ ἐπιτατικός ἐπίρρημα , λέγω ὁ μάλα . ἐπεί δέ ὁ μέν ἐν ἀρχή ὁ λόγος ἀναδέχομαι ὁ ἤ ἤ ὁ ἤτοι ἀναμφίλεκτος εἰμί ἤ διαζευκτικός ἤ παραδιαζευκτικός , ὁ δέ μή οὕτως ἔχω ἤτοι πάλιν διαζευκτικός εἰμί ἤ καί διασαφητικός , φαίνω ὅτι διά ὁ τοιοῦτος ἀμφίβολος . . . ὁ τε διασαφητικός καί ὁ διαζευo κτιπου . ἐπί μέν ὁ βούλομαι ἐγώ λαός σῶς εἰμί ἤ ἀπόλλυμι ( Α 117 ) οὐ διστάζω , ὅτι ὁ ἤ νῦν διασαφητικός , εἰ ἐν διάζευξις γίγνομαι γέλοιος · ἐπί μέντοι ὁ πᾶς ἄν ἀράομαι ἐλαφρός πούς εἰμί ἤ ἀφνειός χρυσός τε ἐσθής τε ( α 164 ) ὅς . . . . ὁ ἕτερος νῦν παραδέχομαι . ὁ δέ ἕτερος . . . . . δύναμαι γάρ διαζευκτικός λέγω ὁ . . . πληρόω . εὔχομαι ταχύς γίγνομαι , ἵνα ἀποφεύγω Ὀδυσσεύς , ἤ ἄγαν πλούσιος , ἵνα πείθω . . . εἰμί παραπληρωματικός ὁ ἄν . φαίνω ὅτι διασαφητικός εἰμί . μάλα γάρ εὔχομαι ταχύς γίγνομαι ἤ ἄγαν πλούσιος . ὅς καί μάλα , καί καθόλου . . . . σύνδεσμος καί καθό ὑποβάλλω ὁ λόγος . . . . που Εὐρύμαχος , οὐδέ εἰ ἐγώ πατρώϊος πᾶς ἀποδίδωμι ( χ 61 ) . ἑξῆς λέγω περί ὁ διαπορητικός .
apollonius-dyscolus-grammar.de-conjunctionibus 490
Ἆρα . Οὗτοϲ κατὰ πᾶϲαν διάλεκτον , ὑπεϲταλμένηϲ τῆϲ κοινῆϲ καὶ Ἀττικῆϲ , ἦρα λέγεται · ἦρ’ ἔτι παρθενίαϲ ἐπιβάλλομαι , Ϲαπφώ ( fr . 52 Ahrens , 102 Bergk3 ) . ἧρ’ ἔϲτι θ’ ὕδωρ ϲ .... ( lyr . gr . III3 p . 1358 Bergk ) ἐπὶ τοῦ τοιούτου οὐκ ἐμποδίζοντόϲ τινοϲ ϲυναλοιφὴν ἐκδέξαϲθαι , Τρύφων ( p . 35 Velsen ) φηϲὶν ἀποκοπὴν παρηκολουθηκέναι . καὶ ἔτι ἧρά κεν ἐν δεϲμοῖϲ ἐθέλοιϲ . παρ’ Ἀλκμᾶνι ( fr . 61 Bergk3 ) ἦρα τὸν Φοῖβον ὄνειρον εἶδον . Ἀρχίλοχοϲ ( fr . 86 Bergk3 ) μέντοι κοινότερον ἔφη ὡϲ ἆρ’ ἀλώπηξ καἰετὸϲ ξυνωνίην . Καί πού τινεϲ τὸν ἤ τὸν αὐτὸν ἐξεδέξαντο τῷ ἄρα , ὡϲ ἀποκοπῆϲ γεγενημένηϲ ἀπὸ τοῦ ἦρα , ὡϲεὶ καὶ εἴ τιϲ ἐκδέξαιτο τὸ δῶμα καὶ τὸ δῶ . ἀλλ’ οὐκ ἔϲτιν ὑγιέϲ , οὐ τοῦτό μου ἀποφαινομένου , ὡϲ οὐκ ἔνδεκτον ἀποκοπῆναι ϲύνδεϲμον · δεδείξεται γὰρ τὸ τοιοῦτον . τὸ γοῦν ὅ μοι γέραϲ ἔρχεται ἄλλῃ ( Α 120 ) οὐκ ἄν ποτε ἀποδεξαίμην , καθό τινεϲ ᾠήθηϲαν , ἄρθρον ἀντὶ ϲυνδέϲμου παρειλῆφθαι , μᾶλλον δὲ ἀποκοπὴν εἶναι τοῦ ὅτι . ἀλλ’ οὐχ , ὥϲ τινεϲ , ὁ ἤ ἐν ἀποκοπῇ γενόμενοϲ τοῦ ἦρα . ϲαφὲϲ ἐντεῦθεν . πᾶϲα λέξιϲ ὁτιδήποτε παθοῦϲα ἔχει καὶ τὸ ἴδιον δηλούμενον , καὶ εἴ τινοϲ τάξεωϲ τύχοι , ταύτηϲ πάλιν οὐ μετατίθεται . φαμὲν δῶ · . . . . . . . . . . . ἀλλὰ πάλιν δηλοῦται τὸ δῶμα . . . . . . τὰ πάθη οὐ τῶν δηλουμένων . . . . . . καὶ ἡ παρά λέγεται πάρ , πὰρ Ζηνί , παρφολω . . . δηλοῖ ἐντελοῦϲ τῆϲ πάρα . ἀλλὰ μὴν . πιϲο . . . οὐ παρὰ τὸ πάθοϲ ἐναλλαγὴν τῆϲ . . . . . ἐν .
Lemmas: ἆρα . οὗτος κατά πᾶς διάλεκτος , ὑποστέλλω ὁ κοινός καί Ἀττική , ἄρα λέγω · ἄρα ἔτι παρθενία ἐπιβάλλω , Σαπφώ ( fr . 52 Ahrens , 102 Bergk3 ) . ἄρα εἰμί τε ὕδωρ σ̅ .... ( lyr . gr . III3 p . 1358 Bergk ) ἐπί ὁ τοιοῦτος οὐ ἐμποδίζω τις συναλοιφή ἐκδέχομαι , Τρύφων ( p . 35 Velsen ) φημί ἀποκοπή παρακολουθέω . καί ἔτι ἄρα ἄν ἐν δεσμός ἐθέλω . παρά Ἀλκμάν ( fr . 61 Bergk3 ) ἤρα ὁ Φοῖβος ὄνειρος ὁράω . Ἀρχίλοχος ( fr . 86 Bergk3 ) μέντοι κοινός φημί ὡς ἆρα ἀλώπηξ ἀετός ξυνωνία . καί που τις ὁ ἤ ὁ αὐτός ἐκδέχομαι ὁ ἄρα , ὡς ἀποκοπή γίγνομαι ἀπό ὁ ἤρα , ὡσεί καί εἰ τις ἐκδείκνυμι ὁ δῶμα καί ὁ δῶμα . ἀλλά οὐ εἰμί ὑγιής , οὐ οὗτος ἐγώ ἀποφαίνω , ὡς οὐ ἐνδεγής ἀποκόπτω σύνδεσμος · δείκνυμι γάρ ὁ τοιοῦτος . ὁ γοῦν ὅς ἐγώ γέρας ἔρχομαι ἄλλῃ ( Α 120 ) οὐ ἄν ποτέ ἀποδέχομαι , καθό τις οἴομαι , ἄρθρον ἀντί σύνδεσμος παραλαμβάνω , μάλα δέ ἀποκοπή εἰμί ὁ ὅτι . ἀλλά οὐ , ὡς τις , ὁ ἤ ἐν ἀποκοπή γίγνομαι ὁ ἤρα . σαφής ἐντεῦθεν . πᾶς λέξις ὅστις πάσχω ἔχω καί ὁ ἴδιος δηλέομαι , καί εἰ τις τάξις τυγχάνω , οὗτος πάλιν οὐ μετατίθημι . φημί δῶμα · . . . . . . . . . . . ἀλλά πάλιν δηλόω ὁ δῶμα . . . . . . ὁ πάθος οὐ ὁ δηλέομαι . . . . . . καί ὁ παρά λέγω παρά , παρά Ζεύς , παρφολω . . . δηλόω ἐντελής ὁ παρά . ἀλλά μήν . πίσος . . . οὐ παρά ὁ πάθος ἐναλλαγή ὁ . . . . . ἐν .
apollonius-dyscolus-grammar.de-conjunctionibus 491
εἴπερ οὖν καὶ ὁ ἦρα μόνωϲ ὢν προτακτικὸϲ ἀπεκέκοπτο , καὶ πάλιν κατ’ ἀρχὰϲ παρελαμβάνετο . ὅπερ οὐ παρείπετο · εἰϲ γὰρ τοὐναντίον ἐχώρηϲε , τὸ ἐν μέϲῃ τῇ φράϲει παραλαμβάνεϲθαι . — ἀλλ’ οὐδ’ ὁ ἐν ἀρχῇ ἤ πάλιν ἀποκοπή ἐϲτι τοῦ ἦρα . φαμὲν γὰρ . . . ἢ δολιχὴ νοῦϲοϲ Ἄρτεμιϲ ἰοχέαιρα ( λ 172 ) · ἦν γὰρ ἂν περιϲπώμενοϲ , εἴγε ἡ βαρεῖα ἀποκοπτομένη τὸν αὐτὸν τηρεῖ τόνον ἐν τῷ ὑπολειπομένῳ , δῶμα δῶ . — ( καὶ ἕνεκά γε τούτου τὴν νῶι ἀντωνυμίαν , μονοϲύλλαβον εὑριϲκομένην παρ’ Ἀττικοῖϲ ἐν τῷ νώ , οὔ φαμεν ἀποκεκόφθαι . ἢ εἴπερ ἀποκοπή , ὑφ’ ἑτέρου λόγου τὰ τοῦ τόνου μετετέθη · οὗ τὴν ἀπόδειξιν ἐν τῷ περὶ ἀντωνυμιῶν ἐξεθέμην ) . — ϲαφὲϲ οὖν ὅτι οὔτε ἡ τοῦ προτακτικοῦ φωνὴ ἀπεκόπη τοῦ ἦρα διὰ τὸν τόνον , οὔτε ἡ τοῦ ὑποτακτικοῦ διὰ τὴν ϲύνταξιν . — Τρύφων ( p . 36 Velsen ) δέ φηϲιν ὡϲ ὁ διαζευκτικὸϲ ἤ παραλαμβάνεται εἰϲ τούϲ διαπορητικοὺϲ κατ’ ἀρχὰϲ λόγουϲ , ὡϲ ἐπὶ τοῦ ἢ ἤδη ϲάφα οἶδεν ( ω 404 ) · ἢ δολιχὴ νοῦϲοϲ , ἦ Ἄρτεμιϲ ἰοχέαιρα ( λ 172 ) . οὐ πάνυ δὲ ἀναγκαῖον . τί γὰρ τὸ κωλῦόν ἐϲτιν ὁμοφωνεῖν τῷ διαζευκτικῷ τὸν ἤ ϲύνδεϲμον , ὄντα διαπορητικόν , εἴγε καὶ ἐπ’ ἄλλων πλειόνων τὸ αὐτὸ παρέπεται ; Μηδ’ ἐκεῖνο δὲ παραλείπωμεν , ὥϲ τινεϲ ὑπέλαβον τὸν ἆρα ϲύνδεϲμον μὴ εἶναι , εἴγε τοῦ ἰδίου τῶν ϲυνδέϲμων ἐκτὸϲ πίπτει . τὸ ἡμέρα ἐϲτίν αὐτοτελέϲ , ἀλλὰ τὸ ἤτοι ἡμέρα ἐϲτίν οὐκ αὐτοτελέϲ , οὐδὲ τὴν αὐτὴν θέϲιν ἐπαγγελλόμενον τῷ ἡμέρα ἐϲτίν · καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων τὸ αὐτό · ἐν μέντοι γε τῷ ἡμέρα ἐϲτί , λέγω κατ’ ἐρώτηϲιν , οὐδὲν πλεῖον νοεῖται μετὰ τοῦ ἆρα . εἴτε ἄρα τὸ πρότερον αὐτοτελέϲ , καὶ τὸ μετὰ τοῦ ἆρα · εἴτε ἐλλειπέϲ , πάλιν τὸ αὐτό . —
Lemmas: εἴπερ οὖν καί ὁ ἤρα μόνος εἰμί προτακτικός ἀποκόπτω , καί πάλιν κατά ἀρχή παραλαμβάνω . ὅς οὐ παρέπομαι · εἰς γάρ ἐναντίος χωρέω , ὁ ἐν μέσος ὁ φράσις παραλαμβάνω . — ἀλλά οὐδέ ὁ ἐν ἀρχή ἤ πάλιν ἀποκοπή εἰμί ὁ ἤρα . φημί γάρ . . . ἤ δολιχός νόσος Ἄρτεμις ἰοχέαιρα ( λ 172 ) · εἰμί γάρ ἄν περισπάω , εἰ ὁ βαρύς ἀποκόπτω ὁ αὐτός τηρέω τόνος ἐν ὁ ὑπολείπω , δῶμα δῶμα . — ( καί ἕνεκα γε οὗτος ὁ ἐγώ ἀντωνυμία , μονοσύλλαβος εὑρίσκω παρά Ἀττικός ἐν ὁ νόος , οὐ φημί ἀποκόπτω . ἤ εἴπερ ἀποκοπή , ὑπό ἕτερος λόγος ὁ ὁ τόνος μετατίθημι · ὅς ὁ ἀπόδειξις ἐν ὁ περί ἀντωνυμία ἐκτίθημι ) . — σαφής οὖν ὅτι οὔτε ὁ ὁ προτακτικός φωνή ἀποκόπτω ὁ ἤρα διά ὁ τόνος , οὔτε ὁ ὁ ὑποτακτικός διά ὁ σύνταξις . — Τρύφων ( p . 36 Velsen ) δέ φημί ὡς ὁ διαζευκτικός ἤ παραλαμβάνω εἰς ὁ διαπορητικός κατά ἀρχή λόγος , ὡς ἐπί ὁ ἤ ἤδη σάφα οἶδα ( ω 404 ) · ἤ δολιχός νόσος , ἦ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα ( λ 172 ) . οὐ πάνυ δέ ἀναγκαῖος . τίς γάρ ὁ κωλύω εἰμί ὁμοφωνέω ὁ διαζευκτικός ὁ ἤ σύνδεσμος , εἰμί διαπορητικός , εἰ καί ἐπί ἄλλος πολύς ὁ αὐτός παρέπομαι ; μηδέ ἐκεῖνος δέ παραλείπω , ὡς τις ὑπολαμβάνω ὁ ἆρα σύνδεσμος μή εἰμί , εἰ ὁ ἴδιος ὁ σύνδεσμος ἐκτός πίπτω . ὁ ἡμέρα εἰμί αὐτοτελής , ἀλλά ὁ ἤτοι ἡμέρα εἰμί οὐ αὐτοτελής , οὐδέ ὁ αὐτός θέσις ἐπαγγέλλω ὁ ἡμέρα εἰμί · καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁ αὐτός · ἐν μέντοι γε ὁ ἡμέρα εἰμί , λέγω κατά ἐρώτησις , οὐδείς πολύς νοέω μετά ὁ ἆρα . εἴτε ἄρα ὁ πρότερος αὐτοτελής , καί ὁ μετά ὁ ἆρα · εἴτε ἐλλιπής , πάλιν ὁ αὐτός . —
apollonius-dyscolus-grammar.de-conjunctionibus 497
ὁ μὲν γὰρ καί ϲύνδεϲμοϲ ἐπὶ τῶν κατὰ τὸν αὐτὸν καιρὸν παραλαμβανομένων ἐϲτίν ( ὑφ’ ἕνα γὰρ καιρὸν γραφόντων τινῶν φαμεν καὶ Διονύϲιοϲ ἔγραφε καὶ Ἀπ ολλ ώνιοϲ ) , καὶ δῆλον ὅτι διὰ τοῦτο καὶ ἀθροιϲτικόϲ · ὁ δὲ εἶτα χρόνου τομὴν ἐπαγγέλλεται . ὁ γὰρ λέγων Ἀριϲτοφάνηϲ ἔγρα ψεν , εἶτα Ἀπολλώνιοϲ τάξεώϲ ἐϲτι παραϲτατικόϲ . προϲθείημεν δ’ ἂν ὅτι καὶ τοῖϲ κατὰ ἀριθμὸν παραλαμβανομένοιϲ ϲύνεϲτιν , Ἀρίϲτα ρχοϲ πρῶτοϲ ἔγραψε ν , εἶτα δεύτεροϲ Ἀριϲτοφάνηϲ , εἶτα τρίτοϲ καὶ τὰ ἑξῆϲ . εἰ καὶ τὸ δεύτερόϲ τιϲ βαϲτάξειε , μένει τὸ ἐν δευτέρᾳ τάξει νοούμενον , Ἀρί ϲταρχοϲ πρῶτοϲ ἔγρα ψεν , εἶτα Διονύϲιοϲ . εἰ μέντοι τὸν καί παραλαμβάνοιμεν , ἀμφότεροι γίγνονται . διὰ τούτων οὖν θεματικὸν τὸν ϲύνδεϲμον ἐξεδέχετο . — εἶτά φηϲι · χωρὶϲ εἰ μὴ ἐπεκτέταται ὁ καί , ὡϲ ὁ δή , ἀποβολῆϲ γενομένηϲ τοῦ ι καὶ εὐλόγου ἐκτάϲεωϲ τοῦ α , καθότι καὶ τὸ κλαίειν κλάειν . ἦν δ’ ἂν τοῦτο πιθανόν , εἰ πάντοτε ἀντὶ τοῦ καί παρελαμβάνετο ὁ κᾶτα . καὶ φαίνεται ὅτι , δι’ οὐ ᾐτήϲατο ὑποϲτολὴν τοῦ ι , διὰ τούτου οἱ ἀξιοῦντεϲ τὸ εἶτα ἐγκεῖϲθαι κατορθοῦϲι τὸν κᾶτα . ὡϲ γὰρ τὸ καὶ ἐμέ κἀμέ , οὕτω καὶ τὸ καὶ εἶτα , ἐνδεῆϲαν τῷ δευτέρῳ ι , ὑποϲυνήλιπται ἐν τῷ κᾶτα . Πρὸ τῆϲ καταλογῆϲ τῶν αἰτιολογικῶν ἐπιϲτατέον μορίῳ τῷ ἕκητι , τί ποτ’ ἂν εἴη μέροϲ λόγου . καὶ δῆλον ὅτι , εἰ ϲημαίνοι τὸ ἕνεκα . ϲύνδεϲμοϲ ἂν εἴη αἰτιολογικόϲ , ἰϲοδυναμῶν τῷ ἕνεκα καὶ χάριν · εἰ δὲ μὴ δηλοῖ μὲν τὸ ἕνεκα , τὸ δὲ ἑκοντηδόν , ἕκητι ϲοῦ ὡϲ εἰ ἑκόντοϲ , δῆλον ὡϲ ἐπίρρημα . — Ἀλλά φηϲιν ὁ Τρύφων ( p . 39 Velsen ) , ὡϲ ἀδύνατον ἂν εἴη ϲύνδεϲμον αὐτὸ ἐκδέξαϲθαι , καθὸ οὔ ποτε οἱ ϲύνδεϲμοι τὴν α ϲτέρηϲιν ἀναδέχονται , ἔϲτι δὲ τὸ ἀέκητι ἐν ϲτερήϲει τοῦ ἕκητι .
Lemmas: ὁ μέν γάρ καί σύνδεσμος ἐπί ὁ κατά ὁ αὐτός καιρός παραλαμβάνω εἰμί ( ὑπό εἷς γάρ καιρός γράφω τις φημί καί Διονύσιος γράφω καί Ἄπιος ὄλλυμι ὤνιος ) , καί δῆλος ὅτι διά οὗτος καί ἀθροιστικός · ὁ δέ εἶτα χρόνος τομή ἐπαγγέλλω . ὁ γάρ λέγω Ἀριστοφάνης γράω ψε , εἶτα Ἀπολλώνιος τάξις εἰμί παραστατικός . προστίθημι δέ ἄν ὅτι καί ὁ κατά ἀριθμός παραλαμβάνω σύνειμι , Ἀρίστα ρχος πρῶτος γράφω ν , εἶτα δεύτερος Ἀριστοφάνης , εἶτα τρίτος καί ὁ ἑξῆς . εἰ καί ὁ δεύτερος τις βαστάζω , μένω ὁ ἐν δεύτερος τάξις νοέω , ἀήρ Στάρχος πρῶτος γράω ψε , εἶτα Διονύσιος . εἰ μέντοι ὁ καί παραλαμβάνω , ἀμφότερος γίγνομαι . διά οὗτος οὖν θεματικός ὁ σύνδεσμος ἐκδέχομαι . — εἶτα φημί · χωρίς εἰ μή ἐπεκτείνω ὁ καί , ὡς ὁ δή , ἀποβολή γίγνομαι ὁ ι̅ καί εὔλογος ἔκτασις ὁ α , καθότι καί ὁ κλαίω κλαίω . εἰμί δέ ἄν οὗτος πιθανός , εἰ πάντοτε ἀντί ὁ καί παραλαμβάνω ὁ κᾆτα . καί φαίνω ὅτι , διά ὅς αἰτέω ὑποστολή ὁ ι̅ , διά οὗτος ὁ ἀξιόω ὁ εἶτα ἔγκειμαι κατορθόω ὁ κᾆτα . ὡς γάρ ὁ καί ἐγώ ἐγώ , οὕτως καί ὁ καί εἶτα , ἐνδέω ὁ δεύτερος ι̅ , ὑποσυνιύπω ἐν ὁ κᾆτα . πρό ὁ καταλογή ὁ αἰτιολογικός ἐπιστατέον μόριον ὁ ἕκητι , τίς ποτέ ἄν εἰμί μέρος λόγος . καί δῆλος ὅτι , εἰ σημαίνω ὁ ἕνεκα . σύνδεσμος ἄν εἰμί αἰτιολογικός , ἰσοδυναμέω ὁ ἕνεκα καί χάριν · εἰ δέ μή δηλόω μέν ὁ ἕνεκα , ὁ δέ ἑκοντηδόν , ἕκητι σύ ὡς εἰ ἑκών , δῆλος ὡς ἐπίρρημα . — ἀλλά φημί ὁ Τρύφων ( p . 39 Velsen ) , ὡς ἀδύνατος ἄν εἰμί σύνδεσμος αὐτός ἐκδέχομαι , καθό οὐ ποτέ ὁ σύνδεσμος ὁ α στέρησις ἀναδέχομαι , εἰμί δέ ὁ ἀέκητι ἐν στέρησις ὁ ἕκητι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-conjunctionibus 500
— εἰϲ τὸν τοιοῦτον λόγον καὶ ἄλλα πλεῖϲτα ἔϲτι παραθέϲθαι . τὸ γὰρ φρονεῖν ἢ ψευδήϲ ἢ ϲαφήϲ οὐκ ἄλλωϲ ἂν καταϲταίη , εἰ μὴ δοθείη ὅτι δεύτερα εἴη τῶν καλουμένων ϲυνθέτων . καὶ τὸ ἀλλ’ ἄνα , μηκέτι κεῖϲο ( Ϲ 178 ) , καὶ τὸ πάρα δ’ ἀνήρ ( π 45 ) εἰϲ τὸ αὐτὸ ϲυναχθήϲεται . γείτονεϲ ἠδὲ ἔται ( δ 16 ) , ἀϲτυγείτονεϲ . ἔτι δὲ καὶ τὸ ἐν πύλῳ ἐν νεκύεϲϲι ( Ε 397 ) , προπύλῳ . ἦν οὖν τι ῥῆμα τὸ ἀεκάζω , ἔνθεν τὸ πόλλ’ ἀεκαζομένη ( Ζ 458 ) , ᾡ παρέκειτο ἐπίρρημα τὸ ἀεκαϲτί , ὡϲ ἰάζω ἰαϲτί , αἰολίζω αἰολιϲτί , δωρίζω δωριϲτί . τοῦτο ἐν ἐνδείᾳ τοῦ ϲ καὶ Ἰωνικῇ μεταθέϲει τοῦ α εἰϲ η , καθότι καὶ τὸ διπλάϲιον διπλήϲιον , ἀποτελεῖ τὸ ἀέκητι , πάνυ εὐλόγωϲ τοῦ τόνου ἀναβιβαϲθέντοϲ , καὶ καθότι ἔνδεια πολλάκιϲ τοῦ ϲ ἀναβιβαϲμὸν τοῦ τόνου ἀποτελεῖ , οὐταϲμένοι οὐτάμενοι , ϲυνεληλαϲμένοι ϲυνεληλάμενοι , δεϲποϲτήϲ δεϲπότηϲ , ἐργαϲτήϲ ἐργάτηϲ , καὶ καθότι τὰ πάθη τοῖϲ τύποιϲ ϲυνεκτρέχει . ἴϲωϲ γὰρ καὶ τὰ προκείμενα τῶν λέξεων ἕνεκα τῶν τύπων μετετίθει τοὺϲ τόνουϲ . — ἔϲτι πάμπολλα εἰϲ τὸ τοιοῦτο παρατίθεϲθαι . — καὶ ἐπὶ τοῦ οὖν προκειμένου ῥητέον ὅτι κατὰ ἀμφότερα τὴν βαρύτητα παραιτεῖται , εἴγε τὰ εἰϲ ι λήγοντα ἐπιρρήματα ὀξύνεται τότε ὅτε παραγώγων χαρακτῆρα ἀναδέδεκται , ῥηματικὰ μὲν ὄντα διὰ ϲυϲτελλομένου τοῦ ι , ὀνοματικὰ δὲ διὰ μακροῦ τοῦ ι . φωνου . τοῦ ἐν τῷ ὀνόματι . τοῦ μὲν προτέρου αἰολιϲτί , ἰαϲτί · τοῦ δὲ δευτέρου ἀκόνητοϲ ἀκονητί , παμμαχί , πανθοινί . Οὐκέτι οὕτωϲ οὖν ἔχον καὶ τὸ ἀέκητι διὰ τὰ προειρημένα πάθη μετῄει εἰϲ βαρύτητα ὁμοίωϲ τῷ ἶφι καὶ αὖθι . — ὡϲ οὖν ἔφαμεν , τῇ ἀφαιρέϲει τῆϲ α ϲτερήϲεωϲ καὶ τὸ ἕκητι ἐγεγόνει .
Lemmas: — εἰς ὁ τοιοῦτος λόγος καί ἄλλος πολύς εἰμί παρατίθημι . ὁ γάρ φρονέω ἤ ψευδής ἤ σαφής οὐ ἄλλος ἄν καθίστημι , εἰ μή δίδωμι ὅτι δεύτερος εἰμί ὁ καλέω σύνθετος . καί ὁ ἀλλά ἀνά , μηκέτι κεῖμαι ( Σ 178 ) , καί ὁ παρά δέ ἀνήρ ( π 45 ) εἰς ὁ αὐτός συνάγω . γείτων ἠδέ ἔτης ( δεσποινίδα 16 ) , ἀστυγείτων . ἔτι δέ καί ὁ ἐν πύλος ἐν νέκυς ( Ε 397 ) , πρόπυλον . εἰμί οὖν τις ῥῆμα ὁ ἀεκάζω , ἔνθεν ὁ πολύς ἀεκαζόμενος ( Ζ 458 ) , ὅς παράκειμαι ἐπίρρημα ὁ ἀεκαστί , ὡς ἰάζω Ἰαστί , αἰολίζω αἰολιστί , δωρίζω Δωριστί . οὗτος ἐν ἔνδεια ὁ σ̅ καί Ἰωνικός μετάθεσις ὁ α εἰς η̅ , καθότι καί ὁ διπλάσιος διπλάσιος , ἀποτελέω ὁ ἀέκητι , πάνυ εὔλογος ὁ τόνος ἀναβιβάζω , καί καθότι ἔνδεια πολλάκις ὁ σ̅ ἀναβιβασμός ὁ τόνος ἀποτελέω , οὐτάζω οὐτάω , συνελαύνω μισυνελῄλκω , δεσποστής δεσπότης , ἐργαστής ἐργάτης , καί καθότι ὁ πάθος ὁ τύπος συνεκτρέχω . ἴσως γάρ καί ὁ πρόκειμαι ὁ λέξις ἕνεκα ὁ τύπος μετατίθημι ὁ τόνος . — εἰμί πάμπολυς εἰς ὁ τοιοῦτος παρατίθημι . — καί ἐπί ὁ οὖν πρόκειμαι λέγω ὅτι κατά ἀμφότερος ὁ βαρύτης παραιτέομαι , εἰ ὁ εἰς ι̅ λήγω ἐπίρρημα ὀξύνω τότε ὅτε παράγωγον χαρακτήρ ἀναδέχομαι , ῥηματικός μέν εἰμί διά συστέλλω ὁ ι̅ , ὀνοματικός δέ διά μακρός ὁ ι̅ . φῳνω . ὁ ἐν ὁ ὄνομα . ὁ μέν πρότερος αἰολιστί , Ἰαστί · ὁ δέ δεύτερος ἀκόνητος ἀκονητί , παμμαχί , πανθοινί . οὐκέτι οὕτως οὖν ἔχω καί ὁ ἀέκητι διά ὁ προλέγω πάθος μετέρχομαι εἰς βαρύτης ὅμοιος ὁ ἶφι καί αὖθι . — ὡς οὖν φημί , ὁ ἀφαίρεσις ὁ α στέρησις καί ὁ ἕκητι γίγνομαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-conjunctionibus 501
Οἱ αἰτιολογικοὶ ϲύνδεϲμοι καὶ ἀκολουθίαϲ εἰϲὶ πάλιν δεκτικοὶ καὶ ὑπάρξεωϲ , ὡϲ καὶ ϲχεδὸν τοῖϲ παραϲυναπτικοῖϲ οἱ αὐτοί εἰϲι . τοιοῦτον γάρ ἐϲτι τὸ νοούμενον ἐν τοῖϲ παραϲυναπτικοῖϲ · εἰ τὸ πρὸτερον ἀληθέϲ , καὶ τὸ δεύτερον · τὸ δεύτερον , ὅτι καὶ τὸ πρῶτον . τὸν γοῦν ἐπεί ϲύνδεϲμόν τινεϲ ἀδιαφόρωϲ ἔταξαν καὶ εἰϲ τοὺϲ αἰτιολογικούϲ , ὡϲ τῶν παραϲυνημμένων καὶ αἰτιολογικῶν ταὐτὸ δηλούντων . . . μέντοι καί τινέϲ φαϲιν ὡϲ οἱ μὲν αἰτιολογικοὶ ϲύνδεϲμοι . . ἀπὸ τοῦ δηλουμένου τὴν ὀνομαϲίαν ἔϲχον , οἱ δὲ ϲυναπτικοὶ ἀπὸ τῆϲ φωνῆϲ , ἐπεὶ κατὰ ϲυνάφειαν τὸ ἐπιφερόμενον αἰτοῦϲι . Καὶ τοϲαῦτα μὲν περὶ τῆϲ ἐννοίαϲ τῶν αἰτιολογικῶν . Ὅτι . Τὸ προκείμενον μόριον διαφορὰϲ ἔχει τέϲϲαραϲ , δύο ϲυνδεϲμικὰϲ καὶ δύο πτωτικάϲ , καθὼϲ καὶ Τρύφων ( p . 40 Velsen ) παρέθετο . Ϲύνδεϲμοϲ μὲν οὖν ἐϲτιν αἰτιολογικὸϲ οὕτωϲ , ὅτι ἡμέρα ἐϲτί , φῶϲ ἐϲτίν · ὅτι περιπατῶ , κιν οῦμαι · ὅτι ἠπαιδεύτηϲαϲ , δαρήϲῃ . καὶ ἦν πάλιν τὸ τοιοῦτον ἐκ τοῦ ϲυνδέϲμου ᾐτιολογημένον , τὰ δὲ δύο τὰ πρότερα αὐτόθεν πάλιν εἶχε τὴν ἐπιφορὰν ἀληθῆ · ἐπεὶ οὐ πάντωϲ ὅτι ἀνέγνωϲ τιμηθήϲῃ · οὐ γὰρ πάντωϲ ϲύνεϲτι τῷ ἀναγνῶναι τὸ τιμηθῆναι . Τρύφων Φηϲὶ ( p . 40 Velsen ) τὸν ὅτι ϲύνδεϲμον καὶ πτωτικοῖϲ καὶ ἀπτώτοιϲ ϲυντάϲϲεϲθαι · ὅτι ὁ ἥλιοϲ ὑπὲρ γῆν ἐϲτίν , ἡμέρα ἐϲτίν · ὅτι περι πατῶ , κινοῦμαι . τὸ δὲ ἀληθὲϲ τῇδε ἔχει . ὁ ὅτι ϲύνδεϲμοϲ μόνωϲ φέρεται ἐπὶ τὰ ὁριϲτικὰ τῶν ῥημάτων , ὥϲτε τὰ ϲυνταϲϲόμενα πτωτικὰ ἢ ἄλλα τινὰ ἐν ὑπερβατῷ λαμβάνεϲθαι . ὅτι καλῶϲ ἀναγιν ώϲκω · τὸ γὰρ ἀκολουθοῦν ἐϲτιν ὅτι ἀνα γιν ώϲκω καλῶϲ · ὅτι ἐϲτὶν ἥλιοϲ ὑπὲρ γῆν . μετὰ γοῦν μόνου ὁριϲτικοῦ καὶ αὐτοτελὲϲ γίνεται , μετὰ δὲ ἄλλου τοῦτο ἀδύνατον , εἰ μὴ ἐπενεχθείη ῥῆμα πάλιν ὁριϲτικόν .
Lemmas: ὁ αἰτιολογικός σύνδεσμος καί ἀκολουθία εἰμί πάλιν δεκτικός καί ὕπαρξις , ὡς καί σχεδόν ὁ παρασυναπτικός ὁ αὐτός εἰμί . τοιοῦτος γάρ εἰμί ὁ νοέω ἐν ὁ παρασυναπτϊκός · εἰ ὁ πρότερος ἀληθής , καί ὁ δεύτερος · ὁ δεύτερος , ὅτι καί ὁ πρῶτος . ὁ γοῦν ἐπεί σύνδεσμος τις ἀδιάφορος τάσσω καί εἰς ὁ αἰτιολογικός , ὡς ὁ παρασυνάπτω καί αἰτιολογικός αὐτός δηλόω . . . μέντοι καί τις φημί ὡς ὁ μέν αἰτιολογικός σύνδεσμος . . ἀπό ὁ δηλόω ὁ ὀνομασία ἔχω , ὁ δέ συναπτικός ἀπό ὁ φωνή , ἐπεί κατά συνάφεια ὁ ἐπιφέρω αἰτέω . καί τοσοῦτος μέν περί ὁ ἔννοια ὁ αἰτιολογικός . ὅτι . ὁ πρόκειμαι μόριον διαφορά ἔχω τέσσαρες , δύο συνδεσμικός καί δύο πτωτικός , καθώς καί Τρύφων ( p . 40 Velsen ) παρατίθημι . σύνδεσμος μέν οὖν εἰμί αἰτιολογικός οὕτως , ὅτι ἡμέρα εἰμί , φάος εἰμί · ὅτι περιπατέω , κίς Ουμάι · ὅτι ἀπαιδευτέω , δέρω . καί εἰμί πάλιν ὁ τοιοῦτος ἐκ ὁ σύνδεσμος αἰτιολογέω , ὁ δέ δύο ὁ πρότερος αὐτόθεν πάλιν ἔχω ὁ ἐπιφορά ἀληθής · ἐπεί οὐ πάντως ὅτι ἀναγιγνώσκω τιμάω · οὐ γάρ πάντως σύνειμι ὁ ἀναγιγνώσκω ὁ τιμάω . Τρύφων φημί ( p . 40 Velsen ) ὁ ὅτι σύνδεσμος καί πτωτικός καί ἄπτωτος συντάσσω · ὅτι ὁ ἥλιος ὑπέρ γῆ εἰμί , ἡμέρα εἰμί · ὅτι περί πατέω , κινέω . ὁ δέ ἀληθής τῇδε ἔχω . ὁ ὅτι σύνδεσμος μόνος φέρω ἐπί ὁ ὁριστικός ὁ ῥῆμα , ὥστε ὁ συντάσσω πτωτικός ἤ ἄλλος τις ἐν ὑπερβατόν λαμβάνω . ὅτι καλός ἀνάγω ὠθέω · ὁ γάρ ἀκολουθέω εἰμί ὅτι ἀνα γιν ὠθέω καλῶς · ὅτι εἰμί ἥλιος ὑπέρ γῆ . μετά γοῦν μόνος ὁριστικός καί αὐτοτελής γίγνομαι , μετά δέ ἄλλος οὗτος ἀδύνατος , εἰ μή ἐπιφέρω ῥῆμα πάλιν ὁριστικός .
apollonius-dyscolus-grammar.de-conjunctionibus 504
τηνικαῦτα δεῖ παραδέχεϲθαι τὸν ϲχηματιϲμὸν ϲύνθετον , ὡϲ ἔχει τὸ φιλάνθρωποϲ , φιλοπλάτων , αὐτάρεϲκοϲ . πολὺ δὲ μᾶλλον ἐπὶ τοῦ προκειμένου ϲχήματοϲ ἔϲτι τὸν λόγον παραδέξαϲθαι , ἐπεὶ παράθεϲιν τῶν λέξεων ὑπαγορεύει , καθὼϲ πρόκειται . Ῥητέον οὖν , ὡϲ ὅτε τὸ οὕνεκα ἴϲην δύναμιν ἔχει τῷ ὅτι , οὕνεκα τὸν Χρύϲην ( Α 11 ) , οὕνεκ’ ἄρ’ οὐχ ᾧ πατρί ( ν 265 ) , ἁπλοῦν καταϲτήϲεται · ἐν παραθέϲει δὲ δύο μερῶν λόγου , ὅτε δηλοῖ τὸ οὗ ἕνεκα ( ᾧ λόγῳ καὶ τὸ ὅτι ἓν καθειϲτήκει καὶ δύο , παρεϲχηματιϲμένον τῷ ὅϲ τιϲ ) . ἐκκείϲθω δὲ καὶ ὑποδείγματα · οὕνεκα δεῦρ’ ἱκόμεϲθα θοῇ ϲὺν νηὶ μελαίνῃ ( γ 61 ) · ἡ δ’ Ἄτη ϲθεναρή τε καὶ ἀρτίποϲ , οὕνεκα πάϲαϲ ( Ι 505 ) . Ἀλλ’ ἐκεῖνο δόξει παραλελεῖφθαι , τὸ τὰ ἐν ἀνταποδόϲει ἐν ἁπλοῖϲ καθίϲταϲθαι . οὐκ ἔχει δὲ τῇδε τὸ τοὔνεκα · καθ’ ἕκαϲτον γὰρ ἡ παράθεϲιϲ ἐγένετο τῶν μορίων , ὥϲτε παρὰ μὲν τὸ οὗ οὕνεκα γίνεϲθαι , παρὰ δὲ τὸ τοῦ τοὔνεκα . καὶ τὰ τοῦ τόνου δὲ ἐπιλελύϲθω . ἡνίκα γὰρ περιϲπωμένη καὶ ὀξεῖα ϲύνειϲι , λείπονται δὲ δύο ϲυλλαβαί , πάντωϲ καὶ ὁ τόνοϲ εἰϲ ὀξεῖαν μεθίϲταται , ὧ Ἄπολλον Ὤπολλον . . . . . ὦ ἄναϲϲα ὤναϲϲα . προϲέθηκα . . . . . . . λειπομέναϲ διὰ τὸ ὦναξ . τ . . . . . . ρατον τοῦ ἕνεκα τοὔνεκα ϲυμ . . . . . ἔτι εἰϲ ἀπόδειξιν τοῦ λόγου καὶ τὸ ἀϲυν . . . καὶ ἐν γένουϲ παραλλαγῇ καὶ ἀριθμοῦ · τοῦ εἵνεκα ϲὺ ϲτεναχίζων ( π 188 ) , τῆϲ ἕνεκεν καὶ νῆεϲ ( ρ 288 ) τῶν ἐν ϲυ . . λην ὁδόν ἴϲωϲ φηϲὶν ὁ Τρύφων τὸ τ προ . . . . . τῷ ·
Lemmas: τηνικαῦτα δέω παραδέχομαι ὁ σχηματισμός σύνθετος , ὡς ἔχω ὁ φιλάνθρωπος , φιλοπλάτων , αὐτάρεσκος . πολύς δέ μάλα ἐπί ὁ πρόκειμαι σχῆμα εἰμί ὁ λόγος παραδέχομαι , ἐπεί παράθεσις ὁ λέξις ὑπαγορεύω , καθώς πρόκειμαι . λέγω οὖν , ὡς ὅτε ὁ οὕνεκα ἴσος δύναμις ἔχω ὁ ὅτι , οὕνεκα ὁ Χρύσης ( Α 11 ) , οὕνεκα ἄρα οὐ ἑός πατήρ ( ν 265 ) , ἁπλόος καθίστημι · ἐν παράθεσις δέ δύο μέρος λόγος , ὅτε δηλόω ὁ ὅς ἕνεκα ( ὅς λόγος καί ὁ ὅτι εἷς καθίστημι καί δύο , παρασχηματίζω ὁ ὅς τις ) . ἔκκειμαι δέ καί ὑπόδειγμα · οὕνεκα δεῦρο ἱκνέομαι θοός σύν ναῦς μέλας ( γ 61 ) · ὁ δέ Ἄτη σθεναρός τε καί ἀρτίπος , οὕνεκα πᾶς ( Ι 505 ) . ἀλλά ἐκεῖνος δοκέω παραλείπω , ὁ ὁ ἐν ἀνταπόδοσις ἐν ἁπλόος καθίστημι . οὐ ἔχω δέ ὅδε ὁ ἕνεκα · κατά ἕκαστος γάρ ὁ παράθεσις γίγνομαι ὁ μόριον , ὥστε παρά μέν ὁ ὅς οὕνεκα γίγνομαι , παρά δέ ὁ ὁ ἕνεκα . καί ὁ ὁ τόνος δέ ἐπιλύω . ἡνίκα γάρ περισπάω καί ὀξύς σύνειμι , λείπω δέ δύο συλλαβή , πάντως καί ὁ τόνος εἰς ὀξύς μεθίστημι , ὦ Ἀπόλλων Ὤπολλος . . . . . ὦ ἄνασσα ἄνασσα . προστίθημι . . . . . . . λείπω διά ὁ ἄναξ . τ . . . . . . ρατον ὁ ἕνεκα ἕνεκα συμ . . . . . ἔτι εἰς ἀπόδειξις ὁ λόγος καί ὁ ἀσυν . . . καί ἐν γένος παραλλαγή καί ἀριθμός · ὁ ἕνεκα σύ στεναχίζω ( π 188 ) , ὁ ἕνεκα καί ναῦς ( ρ 288 ) ὁ ἐν συ . . Λην ὁδός ἴσως φημί ὁ Τρύφων ὁ τ προ . . . . . ὁ ·
apollonius-dyscolus-grammar.de-conjunctionibus 506
ὡϲ προεῖπον , ψευδὴϲ ὁ λόγοϲ . εἰ δὲ τὸ αἴτιον πρὸϲ τῷ ϲυνδέϲμῳ γένοιτο , ἀληθεύϲει καὶ ὁ λόγοϲ · φ ῶϲ ἐϲτιν , ἡμέρα γάρ ἐϲτιν . ὅτι μὲν οὖν τοὺϲ πρώτουϲ λόγουϲ ἐν ϲυντάξει ὁ γάρ δευτέρουϲ ἀποτελεῖ , ἐδείχθη . — Ἀλλὰ μὴν καὶ ϲυνήθωϲ ὁ ποιητὴϲ ἀρκτικῷ αὐτῷ προϲχρῆται . καὶ οὐ τοῦτο τεκμήριον τοῦ τὸν λόγον ἀποδοκιμάζεϲθαι , εἴγε καὶ τὰ τοιαῦτα Ἀρίϲταρχοϲ παρεϲημειώϲατο ὡϲ ἀνατεθειμένα Ὁμηρικῇ ϲυνηθείᾳ , καθότι καὶ ἐπ’ ἄλλων πλείϲτων ἰδιάϲαντά τινά ἐϲτι παρ’ αὐτῷ . καὶ δῆλον ὅτι ἐν τῷ Ἀτρείδη , νῦν γάρ ϲε ἄναξ ἐθέλουϲιν ( B 284 ) ὑπερβεβίβαϲται ἡ φράϲιϲ . δέον γὰρ οὕτωϲ ἐκδέξαϲθαι · οἱ Ἕλληνεϲ ν ῦν οὐκ ἐκτελέϲουϲί ϲοι τὰ τῆ ϲ ὑποϲχέϲεωϲ · θέλουϲι γὰρ ἐλέγχιϲτόν ϲε ποιῆϲαι . ἴϲωϲ δὲ κἀκεῖνοϲ οὕτωϲ ἔχει · ὦ Κίρκη , τίϲ γὰρ ταύτην ὁδὸν ἡγεμονεύϲει ; εἰϲ Ἄϊδοϲ δ’ οὔ πώ τιϲ ἀφίκετο ( κ 501—2 ) · ὦ Κίρκη , εἰϲ Ἄϊδοϲ δὲ οὔ π ώ τιϲ ἀφίκετο · τίϲ γὰρ ταύτην ὁδ ὸν ἡγεμονεύϲει ; Τρύφων ( p . 40 Velsen ) μέντοι φηϲὶν ἐπὶ τοῦ τοιούτου ϲυν δέϲμουϲ ἀντιπαρειλῆφθαι , τὸν γάρ ἀντὶ τοῦ δέ καὶ τὸν δέ ἀντὶ τοῦ γάρ · τίϲ δὲ ταύτην τὴν ὁδὸν ἡγεμονεύϲει ; εἰϲ Ἄϊδοϲ γὰρ οὔ πώ τιϲ ἀφίκετο . καὶ οὐκ ἔϲτιν ἀϲύνηθεϲ τὸν δέ εἰϲ τὸν γάρ μεταλαμβάνεϲθαι . βέλοϲ δ’ εἰϲ ἐγκέφαλον δῦ ( Θ 85 ) · αἰτία γάρ ἐϲτι τοῦ ἀναπαλῆναι τὸν ἵππον . θάμβηϲεν δ’ Ἀχιλεύϲ , μετὰ δ’ ἐτράπετ’ , αὐτίκα δ’ ἔγνω Παλλάδ’ Ἀθηναίην , δεινὼ δέ οἱ ὄϲϲε φάανθεν ( Α 199 — 200 ) · ἵν’ οὕτωϲ τὸ καταπληκτικὸν τῆϲ θεοῦ μηνύϲῃ . ἀλλὰ δύναται ὁ γάρ πλεονάζειν ἐπὶ τῆϲ ἀνταποδόϲεωϲ , ὡϲ Τρύφων , ὁμοίωϲ τῶ τίϲ γὰρ ὅδ’ ἄλλοϲ Ἀχαιὸϲ ἀνὴρ ἠύϲ τε μέγαϲ τε ( Γ 226 ) καὶ ἐπὶ τοῦ αἲ γὰρ Τηλέμαχον βάλοι ( ρ 251 ) ·
Lemmas: ὡς προλέγω , ψευδής ὁ λόγος . εἰ δέ ὁ αἴτιος πρός ὁ σύνδεσμος γίγνομαι , ἀληθεύω καί ὁ λόγος · φ ῶς εἰμί , ἡμέρα γάρ εἰμί . ὅτι μέν οὖν ὁ πρῶτος λόγος ἐν σύνταξις ὁ γάρ δεύτερος ἀποτελέω , δείκνυμι . — ἀλλά μήν καί συνήθης ὁ ποιητής ἀρκτικός αὐτός προσχράομαι . καί οὐ οὗτος τεκμήριον ὁ ὁ λόγος ἀποδοκιμάζω , εἰ καί ὁ τοιοῦτος Ἀρίσταρχος παρασημειόω ὡς ἀνατίθημι Ὁμηρικός συνήθεια , καθότι καί ἐπί ἄλλος πολύς ἰδιάζω τις εἰμί παρά αὐτός . καί δῆλος ὅτι ἐν ὁ Ἀτρείδης , νῦν γάρ σύ ἄναξ ἐθέλω ( B 284 ) ὑπερβεβιβάζω ὁ φράσις . δέω γάρ οὕτως ἐκδέχομαι · ὁ Ἕλλην ν ύς οὐ ἐκτελέω σύ ὁ ὁ Σ ὑπόσχεσις · ἐθέλω γάρ ἐλεγχής σύ ποιέω . ἴσως δέ ἐκεῖνος οὕτως ἔχω · ὦ Κίρκη , τίς γάρ οὗτος ὁδός ἡγεμονεύω ; εἰς ᾍδης δέ οὐ πω τις ἀφικνέομαι ( Κ 501—2 ) · ὦ Κίρκη , εἰς ᾍδης δέ οὐ π ὅς τις ἀφικνέομαι · τίς γάρ οὗτος ὅδε εἰμί ἡγεμονεύω ; Τρύφων ( p . 40 Velsen ) μέντοι φημί ἐπί ὁ τοιοῦτος σῦς δεσμεύω ἀντιπαραλαμβάνω , ὁ γάρ ἀντί ὁ δέ καί ὁ δέ ἀντί ὁ γάρ · τίς δέ οὗτος ὁ ὁδός ἡγεμονεύω ; εἰς ᾍδης γάρ οὐ πω τις ἀφικνέομαι . καί οὐ εἰμί ἀσυνήθης ὁ δέ εἰς ὁ γάρ μεταλαμβάνω . βέλος δέ εἰς ἐγκέφαλος δύω ( Θ 85 ) · αἰτία γάρ εἰμί ὁ ἀναπειλέω ὁ ἵππος . θαμβέω δέ Ἀχιλλεύς , μετά δέ τρέπω , αὐτίκα δέ γιγνώσκω Παλλάς Ἀθήνη , δεινός δέ ἕ ὄσσε φαίνω ( Α 199 — 200 ) · ἵνα οὕτως ὁ καταπληκτικός ὁ θεός μηνύω . ἀλλά δύναμαι ὁ γάρ πλεονάζω ἐπί ὁ ἀνταπόδοσις , ὡς Τρύφων , ὅμοιος ὁ τίς γάρ ὅδε ἄλλος Ἀχαιός ἀνήρ ἐύς τε μέγας τε ( Γ 226 ) καί ἐπί ὁ εἰ γάρ Τηλέμαχος βάλλω ( ρ 251 ) ·
apollonius-dyscolus-grammar.de-conjunctionibus 511
πολλάκι γοῦν τὰ δίχα τοῦ π ἰϲοδυναμοῦντα τοῖϲ διὰ τοῦ ο παραγομένοιϲ , οἷοϲ ἦν Τ ῥυφων , τοιοῦτοϲ ἦν καὶ Διονύϲιοϲ · ὁπόϲοϲ ἦν ὄχλοϲ ἐν τῷ θεάτρ ῳ , τοϲοῦτοϲ κἀ ν τῇ ἀγορᾷ . τοιοῦτον οὖν ἐϲτι τὸ κείνου , ὅπωϲ δὴ δηρὸν ἀποίχεται ( δ 109 ) · ἀντὶ γὰρ τοῦ ὡϲ . Ὄφρα . Πάλιν τὸ προκείμενον μόριον , ϲύνδεϲμοϲ καθεϲτηκόϲ , ἰϲοδυναμεῖ τῷ ἵνα καὶ ὅπωϲ , οὐκέτι μέντοι ἐπίρρημα ὄν , ὅμοιον χρονικῷ τῷ ἕωϲ παραλαμβανόμενον , ὄφρα μὲν ἠὼϲ ἦν ( Θ 66 ) · ἐν ἴϲῳ γάρ ἐϲτι τῷ ἕωϲ . καὶ οἶμαί γε , ὡϲ ἐπίρρημα καθεϲτηκὸϲ καὶ ἀνταπόδοϲιν ἐπιδέχεται ἐν τῷ τόφρα μάλ’ ἀμφοτέρων βέλε’ ἥπτετο ( Θ 67 ) . ἕνεκα τούτου καὶ τὸ ἐξ αὐτοῦ μεταφραζόμενον , λέγω δὲ τὸ ἕωϲ . ὡϲ δὲ εἴπομεν , καὶ ϲυνδεϲμικὸν παραλαμβάνεται , ἰϲοδυναμοῦν τῷ ἵνα καὶ τῷ ὅπωϲ , ὅθ’ οὕτωϲ ϲυντάϲϲεται , ὄφρα πεποίθῃϲ ( Α 524 . ν 344 ) . δῆλον γὰρ ὡϲ ἕνεκα τῆϲ ἰϲοδυναμίαϲ τοῦ ἵνα πάλιν τὰ ϲυνόντα ῥήματα ὑποτακτικὰ ἀποτελοῦνται . — Ϲεϲημειώϲθω δὲ ὅτι μόνον τῶν εἰϲ α ληγόντων ἀνταποδοτικῶν ἀνεπέκτατόν ἐϲτιν · ἰδοὺ γὰρ τὸ τηνίκα τηνικαῦτα λέγεται , τόϲα τοϲαῦτα , τοῖα τοιαῦτα . ἴϲωϲ δὲ ὅτι οὐ τὴν αὐτὴν ἔχει ἐξαρίθμηϲιν , εἴγε τῷ μὲν τηνίκα καὶ τοῖϲ ὁμοίοιϲ παράκειται πηνίκα ὁπηνίκα , τῷ δὲ τόφρα οὐκέτι . ἴϲωϲ δὲ καὶ διὰ τὸ ϲυνωνυμοῦν αὐτῷ , τὸ ἕωϲ . Μηδὲ ἐκεῖνο δὲ παραλειπτέον , ὡϲ ὁ ἵνα καὶ οἱ ἰϲοδυναμοῦντεϲ ϲύνδεϲμοι παρὰ τὸ διάφορον τῆϲ ϲυντάξεωϲ , λέγω τὸ ἀποτελεϲτικὸν καὶ αἰτιολογικόν , καὶ διαφόρουϲ ἕξουϲι τούϲ ϲυνταϲϲομένουϲ χρόνουϲ , ὥϲτε τὸν μὲν ἀποτελεϲτικὸν καὶ μέλλουϲι ϲυντάϲϲεϲθαι ,
Lemmas: πολλάκις γοῦν ὁ δίχα ὁ π ἰσοδυναμέω ὁ διά ὁ ο̅ παράγω , οἷος εἰμί Τ ῥύφω , τοιοῦτος εἰμί καί Διονύσιος · ὁπόσος εἰμί ὄχλος ἐν ὁ θεάτρ ῳ , τοσοῦτος καί ἐν ὁ ἀγορά . τοιοῦτος οὖν εἰμί ὁ ἐκεῖνος , ὅπως δή δηρός ἀποίχομαι ( δ 109 ) · ἀντί γάρ ὁ ὡς . ὄφρα . πάλιν ὁ πρόκειμαι μόριον , σύνδεσμος καθίστημι , ἰσοδυναμέω ὁ ἵνα καί ὅπως , οὐκέτι μέντοι ἐπίρρημα εἰμί , ὅμοιος χρονικός ὁ ἕως παραλαμβάνω , ὄφρα μέν ἠώς εἰμί ( Θ 66 ) · ἐν ἴσος γάρ εἰμί ὁ ἕως . καί οἴομαι γε , ὡς ἐπίρρημα καθίστημι καί ἀνταπόδοσις ἐπιδέχομαι ἐν ὁ τόφρα μάλα ἀμφότερος βέλος ἅπτω ( Θ 67 ) . ἕνεκα οὗτος καί ὁ ἐκ αὐτός μεταφράζω , λέγω δέ ὁ ἕως . ὡς δέ λέγω , καί συνδεσμικός παραλαμβάνω , ἰσοδυναμέω ὁ ἵνα καί ὁ ὅπως , ὅτε οὕτως συντάσσω , ὄφρα πείθω ( Α 524 . ν 344 ) . δῆλος γάρ ὡς ἕνεκα ὁ ἰσοδυναμία ὁ ἵνα πάλιν ὁ σύνειμι ῥῆμα ὑποτακτικός ἀποτελέω . — σημειόω δέ ὅτι μόνος ὁ εἰς α λήγω ἀνταποδοτικός ἀνεπέκτατος εἰμί · ἰδού γάρ ὁ τηνίκα τηνικαῦτα λέγω , τόσος τοσοῦτος , τοῖος τοιοῦτος . ἴσως δέ ὅτι οὐ ὁ αὐτός ἔχω ἐξαρίθμησις , εἰ ὁ μέν τηνίκα καί ὁ ὅμοιος παράκειμαι πηνίκα ὁπηνίκα , ὁ δέ τόφρα οὐκέτι . ἴσως δέ καί διά ὁ συνωνυμέω αὐτός , ὁ ἕως . Μήδος ἐκεῖνος δέ παραλείπω , ὡς ὁ ἵνα καί ὁ ἰσοδυναμέω σύνδεσμος παρά ὁ διάφορος ὁ σύνταξις , λέγω ὁ ἀποτελεστικός καί αἰτιολογικός , καί διάφορος ἔχω ὁ συντάσσω χρόνος , ὥστε ὁ μέν ἀποτελεστικός καί μέλλω συντάσσω ,
apollonius-dyscolus-grammar.de-conjunctionibus 513
τὸ γὰρ ποῦ περιϲπῶμεν , ἀλλ’ οὐκέτι ἐν τῷ Ὀδυϲϲῆοϲ δέ που εὐνή ( π 34 ) παραπληρωματικῷ · καὶ τὸ νῦν , ἀλλ’ οὐκέτι ἐν τῷ καί νύ κεν ( δ 363 ) · τὸ μέντοι ὅπωϲ καὶ τὰ τούτοιϲ ὅμοια , ὡϲ πρόκειται , ταὐτά εἰϲιν ἐν ἐπιρρήμαϲι καὶ ϲυνδέϲμοιϲ . — Ἔϲτι δὲ εἰπεῖν , ὡϲ τὸ μὲν νῦν οὐδ’ ὅλωϲ ὁμοφωνεῖ , εἴγε πάντοτε μὲν τὸ ἐπίρρημα διὰ δύο , ὁ δὲ ϲύνδεϲμοϲ οὐ πάντωϲ · καὶ εἰ τοῦτο , οὐ πάντωϲ ὁμοφωνεῖ . — ἀλλ’ οὐδὲ τὸ πού ϲύνδεϲμόϲ ἐϲτι παραπληρωματικόϲ · οὐ γὰρ δή γε τὰ πλεονάϲαντα μόρια ἐν λόγῳ ϲύνδεϲμοι παραπληρωματικοί . ἰδοὺ γὰρ καὶ ἄλλα ἐπιρρήματα παρέλκει , καὶ οὐ πάντωϲ ϲύνδεϲμοι · ἐπὶ μὲν τοῦ βίου ὅϲτιϲ θέλει ὑπαγέτω , καὶ ἔτι παρὰ τῷ ποιητῇ ὡϲ δ’ ὅτ’ ἐν οὐρανῷ ἄϲτρα φαεινήν ( Θ 555 ) , εἰ δ’ ἄγε νῦν φίλε Φοῖβε ( Π 667 ) , οὐ ϲύ γ’ ἔπειτα Τυδέοϲ ἔκγονόϲ ἐϲϲι ( Ε 813 ) , ϲοὶ δ’ οὔπω μάλα πάγχυ θεοὶ μάκαρεϲ κοτέουϲι ( Ξ 143 ) . κατὰ τοῦτο οὖν πλεοναζέτω καὶ τὸ νῦν εἴ τί που ἔϲτι , πίθοιό μοι ( δ 193 ) καὶ Ὀδυϲϲῆοϲ δέ που εὐνή ( π 34 ) , καὶ ὅϲα ἐϲτὶ τοιαῦτα . ἀλλ’ εἰ καὶ ϲύνδεϲμόϲ ἐϲτι τὸ πού , ἰδοὺ ὁμόφωνον ἐπιρρήματι ἐν τῷ εἴ που ἐϲαθρήϲειεν ( Γ 450 ) . ὅνπερ γὰρ τρόπον τοῖϲ ἄλλοιϲ πύϲμαϲι παράκεινται ἀόριϲτοι προφοραί , τὸ πλέον ἐν χρόνοιϲ δυϲὶν ἐγκλιτικαὶ καθεϲτῶϲαι , πῶϲ ἦλθεν ; ἦλθέ πωϲ · τίϲ ἔγρα ψεν ; ἔγραψέ τιϲ · πότε ἦλθεν ; ἦλθέ ποτε · τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τῷ ποῦ παρακείϲεται ἐγκλιτικὸν ἀόριϲτον τὸ πού .
Lemmas: ὁ γάρ ποῦ περισπάω , ἀλλά οὐκέτι ἐν ὁ Ὀδυσσεύς δέ που εὐνή ( π 34 ) παραπληρωματικός · καί ὁ νῦν , ἀλλά οὐκέτι ἐν ὁ καί νῦν ἄν ( δεσποινίδα 363 ) · ὁ μέντοι ὅπως καί ὁ οὗτος ὅμοιος , ὡς πρόκειμαι , αὐτός εἰμί ἐν ἐπίρρημα καί σύνδεσμος . — εἰμί δέ λέγω , ὡς ὁ μέν νῦν οὐδέ ὅλως ὁμοφωνέω , εἰ πάντοτε μέν ὁ ἐπίρρημα διά δύο , ὁ δέ σύνδεσμος οὐ πάντως · καί εἰ οὗτος , οὐ πάντως ὁμοφωνέω . — ἀλλά οὐδέ ὁ που σύνδεσμος εἰμί παραπληρωματικός · οὐ γάρ δή γε ὁ πλεονάζω μόριον ἐν λόγος σύνδεσμος παραπληρωματικός . ἰδού γάρ καί ἄλλος ἐπίρρημα παρέλκω , καί οὐ πάντως σύνδεσμος · ἐπί μέν ὁ βίος ὅστις ἐθέλω ὑπάγω , καί ἔτι παρά ὁ ποιητής ὡς δέ ὅτε ἐν οὐρανός ἄστρον φαεινός ( Θ 555 ) , εἰ δέ ἄγε νῦν φίλος Φοῖβος ( Π 667 ) , οὐ σύ γε ἔπειτα Τυδεύς ἔκγονος εἰμί ( Ε 813 ) , σύ δέ οὔπω μάλα πάγχυ θεός μάκαρ κοτέω ( Ξ 143 ) . κατά οὗτος οὖν πλεονάζω καί ὁ νῦν εἰ τις που εἰμί , πείθω ἐγώ ( δεσποινίδα 193 ) καί Ὀδυσσεύς δέ που εὐνή ( π 34 ) , καί ὅσος εἰμί τοιοῦτος . ἀλλά εἰ καί σύνδεσμος εἰμί ὁ που , ἰδού ὁμόφωνος ἐπίρρημα ἐν ὁ εἰ που εἰσαθρέω ( Γ 450 ) . ὅς γάρ τρόπος ὁ ἄλλος πύσμα παράκειμαι ἀόριστος προφορά , ὁ πολύς ἐν χρόνος δύο ἐγκλιτικός καθίστημι , πῶς ἔρχομαι ; ἔρχομαι πως · τίς γράω ψε ; γράφω τις · πότε ἔρχομαι ; ἔρχομαι ποτέ · ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ ποῦ παράκειμαι ἐγκλιτικός ἀόριστος ὁ που .