apollonius-dyscolus-grammar.de-conjunctionibus 494
— ὁμολόγωϲ οὖν οἱ κατ’ ἀρχὴν τιθέμενοι ϲύνδεϲμοι τῶν προκειμένων λόγων καὶ κατὰ φωνὴν διαλλαγὴν ἔϲχον , ὥϲτε ἐν μὲν διαζευκτικῷ παραλαμβάνεϲθαι τὸν ἤτοι , ἐν δὲ διαπορητικῷ τὸν ἆρα , ἤτοι Τρύφων πα ρέϲται ἢ Θέων , ἆρα Τρύφων παραγεν ήϲεται ἧ Θέων ; μόνου τοῦ κατ’ ἀρχὴν ἤ κοινῶϲ εἰλημμένου ἐπί τε διαζεύξεωϲ ἐπί τε διαπορήϲεωϲ . Eἴρηται ὡϲ τὸ α τοῦ ἆρα εἰϲ η μετετίθετο παρὰ ταῖϲ ἄλλαιϲ διαλέκτοιϲ , ὑπεϲταλμένηϲ τῆϲ Ἀττικῆϲ καὶ κοινῆϲ . καί πού τινεϲ ἐπὶ τῆϲδε τῆϲ μεταθέϲεωϲ ἐπιϲτοῦντο , ὡϲ τὸ μακρὸν α εἰϲ η μετατίθεται παρ’ Ἴωϲιν , οὐ τὸ βραχύ , καθότι ὁ ἐν βραχεῖ τῷ α λεγόμενοϲ ἄρα ϲυλλογιϲτικόϲ ἐϲτι καλούμενοϲ ἢ ἐπιφορικόϲ , ὃν οὐ μετατιθεῖϲι . καὶ ἀντέλεγε Τρύφων ( p . 36 Velsen ) , παρατιθέμενοϲ ὡϲεὶ καὶ τὸ βραχὺ α εἰϲ η μετατίθεται , ὡϲ τὸ ἀναιδείην ἐπιειμένε ( Α 149 ) , διπλάϲιον διπλήϲιον , τὴν ἀμαιμάκετον Ϲκύλλην , πείνη δ’ οὔ ποτε δῆμον ἐπέρχεται ( ο 407 ) , ὕψι δ’ ἀέλλη ( Π 374 ) . ἐρχῆν δὲ κἀκεῖνο παραθέϲθαι , ὡϲ καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ϲυνδέϲμου ἡ μετάθεϲιϲ γεγόνοι . τὸ γὰρ ἦρά νύ τοι μεγάλων δώρων ἐπεμαίετο θυμόϲ ( Κ 401 ) οὐκ ἀπὸ τοῦ διαπορητικοῦ · οὐδὲ τὸ . ἧρά νύ μοι ξεῖνοϲ πατρώιόϲ ἐϲϲι παλαιόϲ ( Ζ 215 ) , ἦρά νύ τοι πολλοὶ δεδμήατο κοῦροι Ἀχαιῶν ( Γ 183 ) · τοιοῦτον γάρ τί φηϲι · ξένοϲ ἄρα πατρ ώιοϲ εἶ , μεγάλων ἄρα δώρ ων ἐπιθυμεῖϲ . καὶ ἐπ’ ἄλλων πολλῶν . Μῶν . Ϲυνήθηϲ ἐϲτὶ ποιηταῖϲ . καὶ πρόϲ τινων . . . ὡϲ εἴη ϲυνεϲτὼϲ ἐκ τοῦ μή καὶ οὖν . πρὸϲ οὓϲ ἀντιτίθηϲι Τρύφων ( p . 36 Velsen ) κἀκ τοῦδηλουμένου κἀκ τῆϲ φωνῆϲ . ἐκ μὲν οὖν τοῦ δηλουμένου , ὡϲ ἀϲυϲτατεῖἡ μή ἀπαγόρευϲιϲ μετὰ ϲυλλογιϲτικοῦ τοῦ οὖν διαπορητικὸν ἀποτελέϲαι , εἴγε διαφέρει τὸ ϲυλλογίζεϲθαι τοῦ διαπορεῖν . καὶ ἔτι ὡϲ ὁ οὖν ἐν ὑποτάξει ἐϲτίν , ὁ δὲ μῶν προτακτικόϲ . ἐκ δὲ τῆϲ φωνῆϲ , καθὸ ὁ μῶν ϲύνδεϲμοϲ τὸ υ ἐκθλίβει ·
Lemmas: — ὁμόλογος οὖν ὁ κατά ἀρχή τίθημι σύνδεσμος ὁ πρόκειμαι λόγος καί κατά φωνή διαλλαγή ἔχω , ὥστε ἐν μέν διαζευκτικός παραλαμβάνω ὁ ἤτοι , ἐν δέ διαπορητικός ὁ ἆρα , ἤτοι Τρύφων απά ῥέω ἤ Θέων , ἆρα Τρύφων παράγω ἵημι ἦ Θέων ; μόνος ὁ κατά ἀρχή ἤ κοινός λαμβάνω ἐπί τε διάζευξις ἐπί τε διαπόρησις . ὁράω ὡς ὁ α ὁ ἆρα εἰς η̅ μετατίθημι παρά ὁ ἄλλος διάλεκτος , ὑποστέλλω ὁ Ἀττική καί κοινός . καί που τις ἐπί ὅδε ὁ μετάθεσις πιστόω , ὡς ὁ μακρός α εἰς η̅ μετατίθημι παρά Ἴων , οὐ ὁ βραχύς , καθότι ὁ ἐν βραχύς ὁ α λέγω ἄρα συλλογιστικός εἰμί καλέω ἤ ἐπιφορικός , ὅς οὐ μετατίθημι . καί ἀντιλέγω Τρύφων ( p . 36 Velsen ) , παρατίθημι ὡσεί καί ὁ βραχύς α εἰς η̅ μετατίθημι , ὡς ὁ ἀναίδεια ἐπιέννυμι ( Α 149 ) , διπλάσιος διπλάσιος , ὁ ἀμαιμάκετος Σκύλλα , πεῖνα δέ οὐ ποτέ δῆμος ἐπέρχομαι ( ὁ 407 ) , ὕψι δέ ἄελλα ( Π 374 ) . ἐρχῆν δέ ἐκεῖνος παρατίθημι , ὡς καί ἐπί αὐτός ὁ σύνδεσμος ὁ μετάθεσις γίγνομαι . ὁ γάρ ἄρα νῦν σύ μέγας δῶρον ἐπιμαίομαι θυμός ( Κ 401 ) οὐ ἀπό ὁ διαπορητικός · οὐδέ ὁ . ἄρα νῦν ἐγώ ξένος πατρώϊος εἰμί παλαιός ( Ζ 215 ) , ἄρα νῦν σύ πολύς δαμάζω κοῦρος Ἀχαιός ( Γ 183 ) · τοιοῦτος γάρ τις φημί · ξένος ἄρα πατρ οἶος εἰμί , μέγας ἄρα δῶρον ων ἐπιθυμέω . καί ἐπί ἄλλος πολύς . μῶν . συνήθης εἰμί ποιητής . καί πρός τις . . . ὡς εἰμί συνίστημι ἐκ ὁ μή καί οὖν . πρός ὅς ἀντιτίθημι Τρύφων ( p . 36 Velsen ) ἐκ τουδηλουμενοω ἐκ ὁ φωνή . ἐκ μέν οὖν ὁ δηλόω , ὡς ἀσυστατέω μή ἀπαγόρευσις μετά συλλογιστικός ὁ οὖν διαπορητικός ἀποτελέω , εἰ διαφέρω ὁ συλλογίζομαι ὁ διαπορέω . καί ἔτι ὡς ὁ οὖν ἐν ὑπόταξις εἰμί , ὁ δέ μῶν προτακτικός . ἐκ δέ ὁ φωνή , καθό ὁ μῶν σύνδεσμος ὁ υ̅ ἐκθλίβω ·