apollonius-dyscolus-grammar.de-conjunctionibus 519
ἐψεύϲατο , καὶ μὴν ἀγαθόϲ ἐϲτι . πῶϲ γὰρ ἄν τιϲ ἐπὶ τῶν τοιούτων ϲυντάξεων παρέλκειν φαίη τοὺϲ ϲυνδέϲμουϲ ; ἕνεκα τούτου τὸ ἀγαθόϲ περ ἐών , θεοείκελ’ Ἀχιλλεῦ ( Α 131 ) εἰϲ τὸν δή μεταλαμβάνεται , ὅτι μὴ κυρίωϲ τὸ δηλούμενον αὐτοῦ ἀπαιτεῖ ὁ λόγοϲ . — Ὁ ἤ διαζευκτικὸϲ ἐπηύξηται διὰ τοῦ τοί , οἷον ἐν τῷ ἤτοι . ἀλλ’ οὐκέτι ἐν τῷ μέντοι οὐδὲ ἐν τῷ καίτοι . πάλιν γὰρ διαφέρει τὸ καίτοι παρῃτήϲα τό με τοῦ καὶ παρῃτήϲατό με . ὅ τε μέντοι οὐχ ὁ αὐτὸϲ τῷ μέν , τῷ δὲ δέ . ἐφ’ οὗ πάλιν καὶ ὁ γέ πλεονάζει ἐν τῷ μέν τοί γε . — Ἔτι ὁ δή ὡϲ μὲν παρέλκει , παντὶ προῦπτον · ὡϲ δὲ καὶ πολλάκιϲ μετάβαϲιν λόγου ποιεῖται , ϲαφὲϲ ἐκ τῶν τοιούτων οἱ μὲν δὴ παρ’ ὄχεϲφιν ἐρητύοντο μένοντεϲ ( O 3 ) , καὶ τῶν παραπληϲίων . νοοῦμεν γὰρ λόγου ἔκλειψιν καὶ ἀρχὴν ἑτέρου , ὡϲ εἰ καὶ ἐν περιγραφῇ κατελιμπάνετο ὁμοίωϲ τῷ ὣϲ οἱ μὲν Τρῶεϲ φυλακὰϲ ἔχον ( Ι 1 ) , ὣϲ ὁ μὲν ἐνθ’ ἠρᾶτο ( η 1 ) . Ἀλλὰ μὴν καὶ ἐν τοῖϲ καλουμένοιϲ πρὸϲ ἡμῶν μὲν ϲυλλογιϲτικοῖϲ , πρὸϲ δὲ τῶν Ϲτωικῶν ἐπιφορικοῖϲ ἔϲτι παραδέξαϲθαι τὴν ϲημαϲίαν αὐτῶν . τὸν τοίνυν ἐκ δύο παραπληρωματικῶν ϲυνεϲτῶτα , καὶ ἔτι μετὰ τοῦ γάρ ἐν τῷ τοιγάρτοι , καὶ μετὰ τοῦ οὖν τοιγαροῦν . δύναμιν γὰρ ἔχουϲιν οἱ τοιοῦτοι ἴϲην τῷ ἄρα ϲυϲτελλομένῳ κατὰ τὸ α . καὶ εἴρηνται μὲν ἐπιφορικοί , καθὸ ἐπιφέρονται τοῖϲ λελημματιϲμένοιϲ , ἀλλὰ μὴν ἡμέρα ἐϲτί , φ ῶϲ ἄρα ἐϲτί , τοιγαροῦν φῶϲ ἐϲτί , φῶϲ τοίνυν ἐϲτί · ϲυλλογιϲτικοὶ δέ , καθότι ἐπί τιϲιν ἀποδείξεϲιν , ἐπιϲυλλογιζόμενοι τὸ ϲυναγόμενον , προϲχρώμεθα τοῖϲ ϲυνδέϲμοιϲ τοῖϲδε , ἔχειϲ μου π έν τε δραχμάϲ , ἔχειϲ δὲ καὶ τρεῖ ϲ , ἔχειϲ ἄρα ὀκτὼ δραχμάϲ , ἔχειϲ τοίνυν ὀκτ ὼ δραχμάϲ . Ἄπειροϲ ἡ καθ’ ἕνα ἕκαϲτον ϲύνδεϲμον ἀπόδειξιϲ εἰϲ τὸ ὅτι καὶ δηλοῦϲί τι οἱ παραπληρωματικοί .
Lemmas: ψεύδω , καί μήν ἀγαθός εἰμί . πῶς γάρ ἄν τις ἐπί ὁ τοιοῦτος σύνταξις παρέλκω φημί ὁ σύνδεσμος ; ἕνεκα οὗτος ὁ ἀγαθός περ εἰμί , θεοείκελος Ἀχιλλεύς ( Α 131 ) εἰς ὁ δή μεταλαμβάνω , ὅτι μή κύριος ὁ δηλέομαι αὐτός ἀπαιτέω ὁ λόγος . — ὁ ἤ διαζευκτικός ἐπαυξάνω διά ὁ τοι , οἷος ἐν ὁ ἤτοι . ἀλλά οὐκέτι ἐν ὁ μέντοι οὐδέ ἐν ὁ καίτοι . πάλιν γάρ διαφέρω ὁ καίτοι παραιτέομαι ὁ ἐγώ ὁ καί παραιτέομαι ἐγώ . ὁ τε μέντοι οὐ ὁ αὐτός ὁ μέν , ὁ δέ δέ . ἐπί ὅς πάλιν καί ὁ γε πλεονάζω ἐν ὁ μέν τοι γε . — ἔτι ὁ δή ὡς μέν παρέλκω , πᾶς πρόοπτος · ὡς δέ καί πολλάκις μετάβασις λόγος ποιέω , σαφής ἐκ ὁ τοιοῦτος ὁ μέν δή παρά ὄχος ἐρητύω μένω ( O 3 ) , καί ὁ παραπλήσιος . νοέω γάρ λόγος ἔκλειψις καί ἀρχή ἕτερος , ὡς εἰ καί ἐν περιγραφή καταλείπω ὅμοιος ὁ ὡς ὁ μέν Τρώς φυλακή ἔχω ( Ι 1 ) , ὡς ὁ μέν ἔνθα ἀράομαι ( ὁ 1 ) . ἀλλά μήν καί ἐν ὁ καλέω πρός ἐγώ μέν συλλογιστικός , πρός δέ ὁ Στωϊκός ἐπιφορικός εἰμί παραδέχομαι ὁ σημασία αὐτός . ὁ τοίνυν ἐκ δύο παραπληρωματικός συνίστημι , καί ἔτι μετά ὁ γάρ ἐν ὁ τοιγάρ , καί μετά ὁ οὖν τοιγαροῦν . δύναμις γάρ ἔχω ὁ τοιοῦτος ἴσος ὁ ἄρα συστέλλω κατά ὁ α . καί λέγω μέν ἐπιφορικός , καθό ἐπιφέρω ὁ λημματίζω , ἀλλά μήν ἡμέρα εἰμί , φ ῶς ἄρα εἰμί , τοιγαροῦν φάος εἰμί , φάος τοίνυν εἰμί · συλλογιστικός δέ , καθότι ἐπί τις ἀπόδειξις , ἐπισυλλογίζομαι ὁ συνάγω , προσχράω ὁ σύνδεσμος ὅδε , ἔχω ἐγώ π εἰμί τε δραχμή , ἔχω δέ καί τρέω Σ , ἔχω ἄρα ὀκτώ δραχμή , ἔχω τοίνυν Οκτώβριος ὦ δραχμή . ἄπειρος ὁ κατά εἷς ἕκαστος σύνδεσμος ἀπόδειξις εἰς ὁ ὅτι καί δηλόω τις ὁ παραπληρωματικός .