apollonius-dyscolus-grammar.de-conjunctionibus 505
περϲίη , ἧϲ τ’ ἕνεκεν πένθοϲ ἀπωμόϲατο , ἰωνίζοντοϲ πολλάκιϲ τοῦ Καλλιμάχου ( fr . 485 Schneider ) ὑπολαβόντοϲ αὐτοῦ καὶ τ . . . καὶ τὸ τοὔνεκα οὕτωϲ ἔχειν . καὶ οὐκ ἔϲτιν ε . . ματοϲ ἡ αὐτὴ ἀπολογία . οὐ γὰρ οἷόν τε τὸ . . . ξαϲθαι τοὔνεκεν , ἐπεὶ οὐδέποτε τὰ ἄρθρα τ . . τῆϲ ἐκθλίψεωϲ παραδέχεται . Ἕνεκεν . Ποιητικώτερον μετὰ τοῦ ι λέγεται , καθότι καὶ τὸ κ . . οὗτοϲ ὁ ϲύνδεϲμοϲ πάντοτε ἐπὶ γενικὴν πτωτικοῦ φέρεται , ἕνεκα ἐμοῦ , ἕνεκα αὐτοῦ , ἕνεκα Ἀπολλωνίου . ἐπαινετέα γοῦν τὰ παρὰ τῷ ποιητῇ , εἵνεκα τῆϲ ἀρετῆϲ ἐριδαίνομεν ( β 206 ) , εἵνεκα Νηλῆοϲ κούρηϲ ( ο 233 ) , εἵνεκ’ ἐμεῖο κυνόϲ ( Ζ 356 ) · εἴγε πάλιν καὶ παρατετηρημένωϲ τὸ οὕνεκα ἐπὶ ῥῆμα φέρεται , οὕνεκα τὸν Χρύϲην ἠτίμαϲεν ( Α 11 ) . ἀλλὰ κἂν δύο μέρη λόγου καθεϲτήκῃ τὸ οὕνεκα , ἔχει προκειμένην τὴν τοῦ γενικήν . τὸ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τοῦ οὕνεκα . ἐπίμεμπτοι οὖν οἱ τὰϲ ϲυντάξειϲ παραϲυγχέοντεϲ , ὧν ἐϲτι Καλλίμαχοϲ · οὐδ’ ἕνεκ’ Εὐρυνόμη Τιτηνιάϲ ( fr . 471 Schneider ) , εἵνεκεν οὐχ ἓν ἄειϲμα διηνεκέϲ ( fr . 287 Schneider ) · φέρεται γὰρ ὁ ϲύνδεϲμοϲ ἐπὶ τὸ ἤνυϲα , καὶ δέον τῷ οὕνεκα καταχρήϲαϲθαι . Γἀρ . Τὴν αὐτὴν ϲύνταξιν ποιεῖ τὸ μόριον τῷ ὅτι , δύναμίν τε τὴν αὐτήν . ἔχει δὲ παραλλαγὰϲ τὸ μὴ ζητεῖϲθαι πόϲα μέρη λόγου , τὸ ἐν ἀρχῇ μὴ παραλαμβάνεϲθαι τῶν λόγων , ἐν ὑποτάξει δέ . διὸ καὶ κατ’ ἀρχὴν τιθέμενα τὰ αἴτια μετὰ τῶν προτακτικῶν ϲυνδέϲμων εἰϲ δευτέραν τάξιν μεθίϲτηϲι , καὶ οὕτωϲ ἀληθεύει ὁ λόγοϲ . ἔϲτω δὲ ὑποδείγματα ὅτι ἡμέρα ἐϲτί , φῶϲ ἐϲτιν . εἰ ἀφέλοιμεν τὸν ὅτι καὶ προϲθείημεν τὸν γάρ , ψευδὴϲ ὁ λόγοϲ γίνεται , καθὸ τοῦ αἰτίου ἠλλοτρίωται . οἱ γὰρ αἰτιώδειϲ ϲύνδεϲμοι μετὰ τῶν αἰτίων θέλουϲι παραλαμβάνεϲθαι . τὸ ἡμέρα ἐϲτίν αἴτιόν ἐϲτι τοῦ φῶϲ εἶναι · ὅτι ἡμέρα ἐϲτί , φῶϲ ἐϲτι . φῶϲ γάρ ἐϲτιν ·
Lemmas: περσία , ὅς τε ἕνεκα πένθος ἀπόμνυμι , ἰωνίζω πολλάκις ὁ Καλλίμαχος ( fr . 485 Schneider ) ὑπολαμβάνω αὐτός καί τ . . . καί ὁ ἕνεκα οὕτως ἔχω . καί οὐ εἰμί ε . . μα ὁ αὐτός ἀπολογία . οὐ γάρ οἷος τε ὁ . . . ξομαι ἕνεκα , ἐπεί οὐδέποτε ὁ ἄρθρον τ . . ὁ ἔκθλιψις παραδέχομαι . ἕνεκα . ποιητικός μετά ὁ ι̅ λέγω , καθότι καί ὁ κ . . οὗτος ὁ σύνδεσμος πάντοτε ἐπί γενικός πτωτικός φέρω , ἕνεκα ἐγώ , ἕνεκα αὐτός , ἕνεκα Ἀπολλώνιον . ἐπαινετέον γοῦν ὁ παρά ὁ ποιητής , ἕνεκα ὁ ἀρετή ἐριδαίνω ( Β 206 ) , ἕνεκα Νηλεύς κόρη ( ὁ 233 ) , ἕνεκα ἐγώ κύων ( Ζ 356 ) · εἰ πάλιν καί παρατετηρημένως ὁ οὕνεκα ἐπί ῥῆμα φέρω , οὕνεκα ὁ Χρύσης ἀτιμάζω ( Α 11 ) . ἀλλά ἐάν δύο μέρος λόγος καθίστημι ὁ οὕνεκα , ἔχω πρόκειμαι ὁ ὁ γενικός . ὁ αὐτός καί ἐπί ὁ οὕνεκα . ἐπίμεμπτος οὖν ὁ ὁ σύνταξις παρασυγχέω , ὅς εἰμί Καλλίμαχος · οὐδέ ἕνεκα Εὐρυνόμη Τιτηνιάς ( fr . 471 Schneider ) , ἕνεκα οὐ εἷς ἄεισμα διηνεκής ( fr . 287 Schneider ) · φέρω γάρ ὁ σύνδεσμος ἐπί ὁ ἀνύω , καί δέω ὁ οὕνεκα καταχράομαι . γάρ . ὁ αὐτός σύνταξις ποιέω ὁ μόριον ὁ ὅτι , δύναμις τε ὁ αὐτός . ἔχω δέ παραλλαγή ὁ μή ζητέω πόσος μέρος λόγος , ὁ ἐν ἀρχή μή παραλαμβάνω ὁ λόγος , ἐν ὑπόταξις δέ . διό καί κατά ἀρχή τίθημι ὁ αἴτιος μετά ὁ προτακτικός σύνδεσμος εἰς δεύτερος τάξις μεθίστημι , καί οὕτως ἀληθεύω ὁ λόγος . εἰμί δέ ὑπόδειγμα ὅτι ἡμέρα εἰμί , φάος εἰμί . εἰ ἀφαιρέω ὁ ὅτι καί προστίθημι ὁ γάρ , ψευδής ὁ λόγος γίγνομαι , καθό ὁ αἴτιος ἀλλοτριόω . ὁ γάρ αἰτιώδης σύνδεσμος μετά ὁ αἴτιος ἐθέλω παραλαμβάνω . ὁ ἡμέρα εἰμί αἴτιος εἰμί ὁ φάος εἰμί · ὅτι ἡμέρα εἰμί , φάος εἰμί . φάος γάρ εἰμί ·