apollonius-dyscolus-grammar.de-conjunctionibus 521
πάλιν γὰρ παρελαμβάνετο εἰϲ δήλωϲίν τινοϲ ( καὶ ἐκκείϲθω ὑπόδειγμα τὸ ἐπὶ τοῦ ν , ὃ μάλιϲτα πάμπολλόν ἐϲτιν ἐν τῷ πλεοναϲμῷ , ἕνεκα εὐφωνίαϲ παραλαμβανόμενον ἐπὶ παντὸϲ βραχυκαταλήκτου ῥήματοϲ , ἔλεγεν , ἔλαβεν , καὶ ἐπὶ δοτικῶν τῶν εἰϲ ϲι ληγουϲῶν , παιϲίν , χρήμαϲιν · οὐ μὴν ἐν τῷ λέγει καὶ λέγειν . νῦν γὰρ ἐν λεκτῷ προϲῄει · ἐκ γὰρ ὁριϲτικοῦ ἀπαρέμφατον ἀκούομεν ) · τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον ἐδείχθη καὶ τὰ προκείμενα μόρια ὁτὲ μὲν ἕνεκα δηλουμένου παραλαμβανόμενα , ἅπερ ἦν καὶ ϲπανιώτατα , ὁτὲ δὲ ἕνεκα εὐφωνίαϲ , ὅπερ πλέον καθειϲτήκει . καὶ , ὡϲ ἔφαμεν , ἕνεκα τούτου ἐπεκράτηϲεν ἡ ὀνομαϲία . Προϲθείην δ’ ἂν καὶ τοῦτο , ὡϲ οὐδὲ ἀπὸ τοῦ δηλουμένου δυνατὸν ἦν τὴν ὀνομαϲίαν θέϲθαι . οἱ μὲν γὰρ ἄλλοι τῶν ϲυνδέϲμων ἐν πλείοϲιν ὄντεϲ φωναῖϲ ἓν ἐπηγγέλλοντο , τὸ ϲυμπλέκειν οἱ ϲυμπλεκτικοί , τὸ δὲ διαζευγνύειν οἱ διαζευκτικοί , τὸ δὲ διαπορεῖν οἱ διαπορητικοί , καὶ ἐπὶ τῶν ὑπολοίπων τὸ αὐτό . οἱ μέντοι παραπληρωματικοὶ οὐχ ἓν ἐπηγγέλλοντο κατὰ τὸ δηλούμενον , εἴγε ὁ μὲν δή περιγραφήν τινα ἐδήλου , ὁ δὲ πέρ ἐναντιότητά τινα μετ’ αὐξήϲεωϲ , καὶ ἔτι ὁ γέ μειότητα ἢ ἐπίταϲιν θαυμαϲμοῦ . καὶ εἰ διάφοροι κατὰ τὸ δηλούμενον , πῶϲ ῆν δυνατὸν μίαν ὀνομαϲίαν ἀπὸ τοῦ δηλουμένου χωρίϲαι ; οὔτε γὰρ περιγραφικοί , ἐπεὶ οὐ πάντεϲ , οὔτε ἐναντιωματικοί , ὡϲ πρόκειται . ὑγιῶϲ ἄρα ἀπὸ τοῦ πεπλεονακότοϲ ϲχήματοϲ ἐπικοίνωϲ κατὰ πάντων ἡ ὀνομαϲία ἐτέθη . — Καί μοι δοκεῖ παραπλήϲιόν τι ἀναδεδέχθαι τῷ καλουμένῳ παρωνύμῳ ὀνόματι . τὰ μὲν γὰρ ἄλλα ἰδικά , ἔχοντα ἓν τὸ δηλούμενον , ἔλαβε τὴν θέϲιν τοῦ ὀνόματοϲ ἀπὸ τοῦ δηλουμένου , τὰ πατρωνυμικὰ ἀπὸ τοῦ τὸν πατέρα δηλοῦν , τὰ κτητικὰ τὰ ὑπὸ τὴν κτῆϲιν πεπτωκότα , καὶ ἔτι τὰ ϲυγκριτικὰ καὶ τὰ ὑπόλοιπα . καὶ ἐπεὶ τὰ καλούμενα παρώνυμα ἐν πλείϲτοιϲ ϲημαινομένοιϲ κατεγίνετο , πάλιν εἰϲ μίαν ὀνομαϲίαν μετετίθετο , λέγω τὴν κοινῶϲ πᾶϲιν ἀκολουθήϲαϲαν , καθὸ πάντα παρηγμένα ἦν .
Lemmas: πάλιν γάρ παραλαμβάνω εἰς δήλωσις τις ( καί ἔκκειμαι ὑπόδειγμα ὁ ἐπί ὁ ν , ὅς μάλα πάμπολλος εἰμί ἐν ὁ πλεονασμός , ἕνεκα εὐφωνία παραλαμβάνω ἐπί πᾶς βραχυκατάληκτος ῥῆμα , λέγω , λαμβάνω , καί ἐπί δοτικός ὁ εἰς σι λήγω , παῖς , χρῆμα · οὐ μήν ἐν τίς λέγω καί λέγω . νῦν γάρ ἐν λεκτός προσέρχομαι · ἐκ γάρ ὁριστικός ἀπαρέμφατος ἀκούω ) · ὁ αὐτός δή τρόπος δείκνυμι καί ὁ πρόκειμαι μόριον ὅτε μέν ἕνεκα δηλόω παραλαμβάνω , ὅς εἰμί καί σπάνιος , ὅτε δέ ἕνεκα εὐφωνία , ὅς πολύς καθίστημι . καί , ὡς φημί , ἕνεκα οὗτος ἐπικρατέω ὁ ὀνομασία . προστίθημι δέ ἄν καί οὗτος , ὡς οὐδέ ἀπό ὁ δηλόω δυνατός εἰμί ὁ ὀνομασία τίθημι . ὁ μέν γάρ ἄλλος ὁ σύνδεσμος ἐν πολύς εἰμί φωνή εἷς ἐπαγγέλλω , ὁ συμπλέκω ὁ συμπλεκτικός , ὁ δέ διαζεύγνυμαι ὁ διαζευκτικός , ὁ δέ διαπορέω ὁ διαπορητικός , καί ἐπί ὁ ὑπόλοιπος ὁ αὐτός . ὁ μέντοι παραπληρωματικός οὐ εἷς ἐπαγγέλλω κατά ὁ δηλέομαι , εἰ ὁ μέν δή περιγραφή τις δηλόω , ὁ δέ περ ἐναντιότης τις μετά αὔξησις , καί ἔτι ὁ γε μειότης ἤ ἐπίτασις θαυμασμός . καί εἰ διάφορος κατά ὁ δηλέομαι , πῶς εἰμί δυνατός εἷς ὀνομασία ἀπό ὁ δηλόω χωρίζω ; οὔτε γάρ περιγραφικός , ἐπεί οὐ πᾶς , οὔτε ἐναντιωματικός , ὡς πρόκειμαι . ὑγιής ἄρα ἀπό ὁ πλεονάζω σχῆμα ἐπίκοινος κατά πᾶς ὁ ὀνομασία τίθημι . — καί ἐγώ δοκέω παραπλήσιος τις ἀναδέχομαι ὁ καλέω παρώνυμος ὄνομα . ὁ μέν γάρ ἄλλος ἰδικός , ἔχω εἷς ὁ δηλέομαι , λαμβάνω ὁ θέσις ὁ ὄνομα ἀπό ὁ δηλόω , ὁ πατρωνυμικός ἀπό ὁ ὁ πατήρ δηλόω , ὁ κτητικός ὁ ὑπό ὁ κτῆσις πίπτω , καί ἔτι ὁ συγκριτικός καί ὁ ὑπόλοιπος . καί ἐπεί ὁ καλέω παρώνυμος ἐν πολύς σημαίνω καταγίγνομαι , πάλιν εἰς εἷς ὀνομασία μετατίθημι , λέγω ὁ κοινός πᾶς ἀκολουθέω , καθό πᾶς πάρειμι εἰμί .