apollonius-dyscolus-grammar.de-conjunctionibus 495
οὐ γὰρ οἷόν τε εὑρέϲθαι τὸ υ ἐκθλιβόμενον , προϲλαμβανόμενον δὲ κατὰ τὰϲ γινομέναϲ ϲυναλοιφάϲ , ὡϲ ἐν τῷ δὴ αὖτε δηῦτε , ὁ αὐτόϲ ωὑτόϲ , ἐμέο αὐτοῦ ἐμωυτοῦ . ἧν ἂν οὖν καὶ μωῦν . Καὶ πρὸϲ τὸ τοιοῦτόν τινεϲ ἔφαϲαν , ὡϲ διὰ κακοφωνίαν ἐκθλιβείη τὸ υ . Δέον δὲ πρὸϲ μὲν τὸν ἀπὸ τῆϲ φωνῆϲ λόγον φάναι , ὡϲ οὐ παρὰ τὸν οὖν ἡ ϲύνθεϲιϲ , ἀλλὰ παρὰ τὸν ὦν , ὄντα καὶ Ἰωνικὸν καὶ Αἰολικὸν καὶ Δωρικόν . Ἀλλὰ πῶϲ παρὰ τοῖϲ Ἀθηναίοιϲ ; ὅτι δυνάμει Ἴωνεϲ . ἀλλ’ εἰ καὶ ἀπὸ Δωρίδοϲ διαλέκτου ἦν τι παρ’ Ἀθηναίοιϲ , οὐ ξένον , ὅπου γε καὶ δαρόν φαϲιν . — ἀλλὰ καὶ ἐπὶ ϲυναλοιφῆϲ ἔϲτι τὸ τοιοῦτον παραϲτῆϲαι . τὸ θάτερον παρ’ αὐτοῖϲ ἀϲύϲτατον , ἐὰν παρὰ τὸ ἕτερον ᾖ ϲυνηλιμμένον , εἴγε ἡ τοιαύτη ϲυνέλευϲιϲ εἰϲ τὴν ου δίφθογγον μεθίϲταται , τὸ ἐμόν τοὐμόν , τὸ ἔργον τοὖργον , τὸ ἔλαιον τοὔλαιον . πῶϲ οὖν τὸ ἕτερον οὐ θούτερον ; ψυχρὸν τὸ λέγειν , ὅτι ἀπὸ πληθυντικῆϲ ἐκφορᾶϲ εἰϲ ἑνικὴν μετῆλθε . πότε γὰρ πληθυντικὸν ἑνικὸν ἐκαAnιuνω . νόνιϲε ; καὶ πότε οὐχὶ αἱ παραθέϲειϲ κατὰ τοὺϲ ἰδίουϲ ἀριθμοὺϲ τὰϲ ϲυναλοιφὰϲ ἀναδέχονται ; ἔϲτω δὲ ἐν ὑποδείγματι τὸ ἔργον τοὖργον , τὰ ἔργα τἆργα . καὶ ὡϲ οὐχ ὑγιὲϲ τὸ λέγειν τοὖργα ἢ τἆργον , δῆλον ὡϲ καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου ταὐτὸν παρακολουθήϲει , καὶ ἡ ἀπολογία περιίϲταται εἰϲ ϲολοικιϲμόν . — ἄμεινον οὖν παραδέξαϲθαι Δωρικὴν μετάθεϲιν τοῦ ε εἰϲ τὸ α , καὶ ὡϲ ὁ ἀνήρ ἁνήρ , ὁ ἄνθρωποϲ ἅνθρωποϲ , οὕτωϲ τὸ ἅτερον θάτερόν ἐϲτι , καὶ ἄλλα , τὸ πεινῆν καὶ διψῆν . καὶ οὐκ ἐπὶ πλέον δεῖ περὶ τούτων παραθέϲθαι . Καθίϲταται οὖν κατὰ φωνὴν ὁ μῶν οὕτωϲ . πρὸϲ δὲ τὸν ἀπὸ τοῦ δηλουμένου λόγον ἐκεῖνα ἂν φήϲαιμεν . πρῶτον ὅτι αἱ ϲυνθετοι τῶν λέξεων οὐ τὸ αὐτὸ ἐπαγγέλλονται ταῖϲ ἁπλῶϲ ἐκφερομέναιϲ , ἐν τοῖϲ περὶ ϲχημάτων εἴρηται . καὶ ἐξ αὐτῶν τῶν ϲυνδέϲμων πλεῖϲτα ἔϲτι παραθέϲθαι , καθὸ ἑξῆϲ εἰρήϲεται , εἴγε ἄλλο μὲν τὸ καί , ἄλλο δὲ τὸ καίτοι δηλοῖ .
Lemmas: οὐ γάρ οἷος τε εὑρίσκω ὁ υ̅ ἐκθλίβω , προσλαμβάνω δέ κατά ὁ γίγνομαι συναλιφή , ὡς ἐν ὁ δή αὖτε δήω , ὁ αὐτός αὑτός , ἐγώ αὐτός ἐμαυτοῦ . εἰμί ἄν οὖν καί μῶν . καί πρός ὁ τοιοῦτος τις φημί , ὡς διά κακοφωνία ἐκθλιβή ὁ υ̅ . δέω δέ πρός μέν ὁ ἀπό ὁ φωνή λόγος φημί , ὡς οὐ παρά ὁ οὖν ὁ σύνθεσις , ἀλλά παρά ὁ οὖν , εἰμί καί Ἰωνικός καί Αἰολικός καί Δωρικός . ἀλλά πῶς παρά ὁ Ἀθηναῖος ; ὅτι δύναμις Ἴων . ἀλλά εἰ καί ἀπό Δωρίς διάλεκτος εἰμί τις παρά Ἀθηναῖος , οὐ ξένος , ὅπου γε καί δηρός φημί . — ἀλλά καί ἐπί συναλιφή εἰμί ὁ τοιοῦτος παρίστημι . ὁ ἕτερος παρά αὐτός ἀσύστατος , ἐάν παρά ὁ ἕτερος εἰμί συνείφω , εἰ ὁ τοιοῦτος συνέλευσις εἰς ὁ ο̅υ̅ δίφθογγος μεθίστημι , ὁ ἐμός ἐμός , ὁ ἔργον ἔργον , ὁ ἔλαιον ἔλαιον . πῶς οὖν ὁ ἕτερος οὐ θούς ; ψυχρός ὁ λέγω , ὅτι ἀπό πληθυντικός ἐκφορά εἰς ἑνικός μετέρχομαι . πότε γάρ πληθυντικός ἑνικός ἐκαAnιuνω . νονισος ; καί πότε οὐ ὁ παράθεσις κατά ὁ ἴδιος ἀριθμός ὁ συναλιφή ἀναδέχομαι ; εἰμί δέ ἐν ὑπόδειγμα ὁ ἔργον ἔργον , ὁ ἔργον ἐ͂ργον . καί ὡς οὐ ὑγιής ὁ λέγω ἔργον ἤ τἆργον , δῆλος ὡς καί ἐπί ὁ πρόκειμαι αὐτός παρακολουθέω , καί ὁ ἀπολογία περιίστημι εἰς σολοικισμός . — ἀγαθός οὖν παραδέχομαι Δωρικός μετάθεσις ὁ ε εἰς ὁ α , καί ὡς ὁ ἀνήρ ἀνήρ , ὁ ἄνθρωπος ἄνθρωπος , οὕτως ὁ ἕτερος ἕτερος εἰμί , καί ἄλλος , ὁ πεινάω καί διψάω . καί οὐ ἐπί πολύς δέω περί οὗτος παρατίθημι . καθίστημι οὖν κατά φωνή ὁ μῶν οὕτως . πρός δέ ὁ ἀπό ὁ δηλόω λόγος ἐκεῖνος ἄν φημί . πρῶτος ὅτι ὁ σύνθετος ὁ λέξις οὐ ὁ αὐτός ἐπαγγέλλω ὁ ἁπλῶς ἐκφέρω , ἐν ὁ περί σχῆμα λέγω . καί ἐκ αὐτός ὁ σύνδεσμος πολύς εἰμί παρατίθημι , καθό ἑξῆς λέγω , εἰ ἄλλος μέν ὁ καί , ἄλλος δέ ὁ καίτοι δηλόω .