apollonius-dyscolus-grammar.de-conjunctionibus 486
οὕτως ἂν ἔχοι . φωνή ἐστιν . . . . . . η τὸ ἴδιον αἰσθητὸν ἀκοῆς . . . . . ἐζητήθη διότι οὐ τακτέοι εἰσὶν εἰς τοὺς ϲυμπλεκτικούϲ , εἴγε ἀκώλυτον ἔχουσι τὴν εἰς αὐτοὺς μετάληψιν , καὶ νέος παλαιός καὶ παλαιὸς . . . μα ἐστι τοι οἱόν τε δρᾶσαι ἢ παθεῖν . . . δρᾶσαι . καί φησι Τρύφων ( p . 35 Velsen ) , ὡς οὐ πάντως τὰμεταλαμβανόμενα εἰς τὸ αὐτὸ εἶδος ἐπάγεται . τὸ ἀκολουθεῖ ῥῆμα μετάληψιν ἔχει τὴν εἰς τὸν εἴ σύνδεσμον · ἀκολουθεῖ τῷ ἡμέραν εἶναι τὸ φῶς εἶναι · ἴσον γὰρ τῷ εἰ ἡμέρα ἐστί , φῶς ἐστίν . ἄλλως τε τὸ μὲν συμπλεκτικὸν ἐξ ἀνάγκης πάντα τίθησι , καὶ νέος καὶ παλαιός · τὸ δὲ παραδιαζευκτικὸν οὐκέτι , ἀλλὰ ἢ καὶ τὸ ἓν ἢ καὶ τὰ ἕτερα ἢ καὶ τὰ ἐπιφερόμενα . προσθείημεν δ’ ἂν καὶ τοῦτο . ὃν τρόπον ὁ καλούμενος παρασυναπτικός , ἔχων καὶ ἐπαγγελίαν τὴν τοῦ συμπλεκτικοῦ , ἐν οἷς συμπλέκει λόγους , ἔχων δὲ καὶ τὴν τοῦ συναπτικοῦ , ἐν οἷς ἀκολουθίας ἐστὶ παραστατικός , οὐκ ἀπὸ τῆς δυνάμεως τῶν ϲυνδέϲμων τὴν ὀνομασίαν εἴληφε , καλούμενος συμπλεκτικὸς ἢ συναπτικός , παρὰ δὲ τὸ συνημμένον ληφθεὶς παρασυναπτικὸς ὠνομάσθη , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ οἱ καλούμενοι παραδιαζευκτικοί , ἔχοντες μὲν τοῦ διαζευκτικοῦ τὸ ἓν παραλαμβάνειν , ἔχοντες δὲ καὶ τοῦ συμπλεκτικοῦ τὸ καὶ ἕν καὶ τὰ ἕτερα , πάλιν ἔτυχον τῆς ὀνομασίας , κληθέντες παραδιαζευκτικοί . Καὶ τοσαῦτα μὲν περὶ τῆς ἐννοίας τῶν προκειμένων συνδέσμων . ῥητέον δὲ καὶ ὑπὲρ τῆς τάξεως . ὁ ἤ καὶ ὁ ἠέ διαφέρουσι τοῦ ἤτοι , καθότι οἱ μὲν καὶ προτακτικοί εἰσι καὶ ὑποτακτικοί , κτείνῃς ἠὲ δόλῳ ἢ ἀμφαδόν ( α 296 ) , ἠὲ διαπραθέειν ἢ ἄνδιχα πάντα δάσασθαι ( Σ 511 ) . ὁ δὲ ἤτοι μόνως προτακτικός · οὐ γὰρ ἄν ποτε φήσαιμεν ἢ ἡμέρα ἐστὶν ἤτοι νύξ ἐστι . καὶ ἔτι ὁ μὲν ἤτοι ἅπαξ παραλαμβάνεται , οἱ δὲ ἄλλοι ἐπὶ πλεῖον παραλαμβάνονται κατὰ τὰς συνδέσεις ,
Lemmas: οὕτως ἄν ἔχω . φωνή εἰμί . . . . . . ὁ ὁ ἴδιος αἰσθητός ἀκοή . . . . . ζητέω διότι οὐ τακτέον εἰμί εἰς ὁ συμπλεκτικός , εἰ ἀκώλυτος ἔχω ὁ εἰς αὐτός μετάληψις , καί νέος παλαιός καί παλαιός . . . πήδημα εἰμί σύ οἷος τε δράω ἤ πάσχω . . . δράω . καί φημί Τρύφων ( p . 35 Velsen ) , ὡς οὐ πάντως τὰμεταλαμβανόμενα εἰς ὁ αὐτός εἶδος ἐπάγω . ὁ ἀκολουθέω ῥῆμα μετάληψις ἔχω ὁ εἰς ὁ εἰ σύνδεσμος · ἀκολουθέω ὁ ἡμέρα εἰμί ὁ φάος εἰμί · ἴσος γάρ ὁ εἰ ἡμέρα εἰμί , φάος εἰμί . ἄλλος τε ὁ μέν συμπλεκτικός ἐκ ἀνάγκη πᾶς τίθημι , καί νέος καί παλαιός · ὁ δέ παραδιαζευκτικός οὐκέτι , ἀλλά ἤ καί ὁ εἷς ἤ καί ὁ ἕτερος ἤ καί ὁ ἐπιφέρω . προστίθημι δέ ἄν καί οὗτος . ὅς τρόπος ὁ καλέω παρασυναπτικός , ἔχω καί ἐπαγγελία ὁ ὁ συμπλεκτικός , ἐν ὅς συμπλέκω λόγος , ἔχω δέ καί ὁ ὁ συναπτικός , ἐν ὅς ἀκολουθία εἰμί παραστατικός , οὐ ἀπό ὁ δύναμις ὁ σύνδεσμος ὁ ὀνομασία λαμβάνω , καλέω συμπλεκτικός ἤ συναπτικός , παρά δέ ὁ συνάπτω λαμβάνω παρασυναπτικός ὀνομάζω , ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ καλέω παραδιαζευκτικός , ἔχω μέν ὁ διαζευκτικός ὁ εἷς παραλαμβάνω , ἔχω δέ καί ὁ συμπλεκτικός ὁ καί εἷς καί ὁ ἕτερος , πάλιν τυγχάνω ὁ ὀνομασία , καλέω παραδιαζευκτικός . καί τοσοῦτος μέν περί ὁ ἔννοια ὁ πρόκειμαι σύνδεσμος . λέγω δέ καί ὑπέρ ὁ τάξις . ὁ ἤ καί ὁ ἤ διαφέρω ὁ ἤτοι , καθότι ὁ μέν καί προτακτικός εἰμί καί ὑποτακτικός , κτείνω ἤ δόλος ἤ ἀμφαδόν ( α 296 ) , ἤ διαπέρθω ἤ ἄνδιχα πᾶς δατέομαι ( Σ 511 ) . ὁ δέ ἤτοι μόνος προτακτικός · οὐ γάρ ἄν ποτέ φημί ἤ ἡμέρα εἰμί ἤτοι νύξ εἰμί . καί ἔτι ὁ μέν ἤτοι ἅπαξ παραλαμβάνω , ὁ δέ ἄλλος ἐπί πολύς παραλαμβάνω κατά ὁ σύνδεσις ,