apollonius-dyscolus-grammar.de-conjunctionibus 508
καθὸ ὁ γάρ ἀϲυνέγκλιτοϲ ὢν ἐπάγει ἐφ’ αὑτὸν τὴν ὀξεῖαν , Ζεὺϲ γάρ . τοιοῦτον δὲ καὶ τὸ μὲν γά ρ . ἡ μὲν γὰρ φωνὴ παρειϲδύεται ἄλογοϲ , εἴγε τὰ εἰϲ ρ λήγοντα μετὰ βραχείαϲ μόρια βαρύτονά ἐϲτι , καὶ διὰ τοῦτο τοῦ πατήρ ἡ κλητικὴ ἐβαρύνθη ἐν τῷ πάτερ καὶ τοῖϲ παραπληϲίοιϲ · καὶ οὐκ ἄλογοϲ ἡ ἀνάγνωϲιϲ Πτολεμαίου τοῦ ἀναλογητικοῦ , ἐν τῷ αὐτὰρ ἐπεὶ κόϲμηθεν ( Γ 1 ) βαρύνοντοϲ τὸ τέλοϲ . καθὸ γὰρ πρόθεϲιϲ ἡ ὑπέρ , οὐκέτι δύναται ἀντικεῖϲθαι , ὧνπέρ ἐϲτι τὸ τέλοϲ ὀξὺ πάντοτε . — δεύτερον καὶ οὐ παρά τινι παρειλημμένοϲ ἦν εἰϲ ἓν μέροϲ λόγου . — τρίτον ὡϲ καὶ ἐκ παραθέϲεών τινων ϲυνδέϲμων ἄλλαι δυνάμειϲ ϲυνδεϲμικαὶ ἀποτελοῦνται . ὁ γοῦν μέν , προϲλαβὼν τὸν τοί , ἴϲην δύναμιν ἀποτελεῖ πάλιν τῷ δέ . ἀλλὰ καὶ ὁ καί , ἔτι προϲλαβὼν τὸν τοί καὶ ἔτι τὸν μήν , ἄλλην δύναμιν ἐπαγγέλλεται . πολλάκιϲ τε δύο ἢ καὶ πλείονα μέρη λόγου ἑνὸϲ ἐπαγγέλλεται ϲημαϲίαν . τὸ γοῦν εἰϲ οἶκον τὸ αὐτὸ τῷ οἴκαδε , καὶ ἄλλα ἄπειρα . οὐδὲν οὖν κωλύοι καὶ τὸν μὲν γάρ δύναμιν ἑνὸϲ ϲυνδέϲμου ἐπαγγέλλεϲθαι . τί γάρ , εἰ καὶ οὕτω τιϲ ἐκδέξαιτο , τὸν γάρ πλεονάζοντα , τόν τε μέν οὐκ ἀϲυνήθωϲ ἀντὶ τοῦ μήν παρειλῆφθαι ; . . . . . . οὐ μὲν γάρ τί ϲὲ πεζὸν ὀίομαι ( α 173 ) · οὐ μὲν γὰρ φιλότητί γ’ ἐκεύθανον ( Γ 453 ) . τοϲαῦτα περὶ τοῦ γάρ . Διὅτι . Ἐπὶ τούτου ἐπέϲτηϲάν τινεϲ , εἰ μετὰ τῆϲ διά προθέϲεωϲ ϲύγκειται ὁ ὅτι ϲύνδεϲμοϲ ἢ τὸ ὅτι πτωτικόν , καὶ δῆλον ὅτι ἢ ἁπλοῦν ἢ ἐν παραθέϲει τοῦ ὅ . καὶ εἴη ἂν ϲυνηγορία τῆϲ τοῦ ϲυνδέϲμου ϲυνθέϲεωϲ ἥδε . τὸ αὐτὸ δηλοῖ τῷ ὅτι καὶ διὅτι , ϲύνταξίν τε τὴν αὐτὴν ἔχει , ὅτι περιπατῶ , κινοῦμαι · διὅτι περιπατῶ , κινο ῦμαι . — ἀλλὰ πρόϲ γε ταῦτα ῥητέον · οὐδέποτε ἡ διά πρόθεϲιϲ , αἰτιώδηϲ παραλαμβανομένη , ἐν ϲυνθέϲει ἐϲτί .
Lemmas: καθό ὁ γάρ ἀσυνέγκλιτος εἰμί ἐπάγω ἐπί ἑαυτοῦ ὁ ὀξύς , Ζεύς γάρ . τοιοῦτος δέ καί ὁ μέν γῆ ρ . ὁ μέν γάρ φωνή παρεισδύνω ἄλογος , εἰ ὁ εἰς ρ̅ λήγω μετά βραχύς μόριον βαρύτονος εἰμί , καί διά οὗτος ὁ πατήρ ὁ κλητικός βαρύνω ἐν ὁ πατήρ καί ὁ παραπλήσιος · καί οὐ ἄλογος ὁ ἀνάγνωσις Πτολεμαῖος ὁ ἀναλογητικός , ἐν ὁ ἀτάρ ἐπεί κοσμέω ( Γ 1 ) βαρύνω ὁ τέλος . καθό γάρ πρόθεσις ὁ ὑπέρ , οὐκέτι δύναμαι ἀντίκειμαι , ὅς εἰμί ὁ τέλος ὀξύς πάντοτε . — δεύτερος καί οὐ παρά τις παραλαμβάνω εἰμί εἰς εἷς μέρος λόγος . — τρίτος ὡς καί ἐκ παράθεσις τις σύνδεσμος ἄλλος δύναμις συνδεσμικός ἀποτελέω . ὁ γοῦν μέν , προσλαμβάνω ὁ τοι , ἴσος δύναμις ἀποτελέω πάλιν ὁ δέ . ἀλλά καί ὁ καί , ἔτι προσλαμβάνω ὁ σύ καί ἔτι ὁ μείς , ἄλλος δύναμις ἐπαγγέλλω . πολλάκις τε δύο ἤ καί πολύς μέρος λόγος εἷς ἐπαγγέλλω σημασία . ὁ γοῦν εἰς οἶκος ὁ αὐτός ὁ οἴκαδε , καί ἄλλος ἄπειρος . οὐδείς οὖν κωλύω καί ὁ μέν γάρ δύναμις εἷς σύνδεσμος ἐπαγγέλλω . τίς γάρ , εἰ καί οὕτως τις ἐκδείκνυμι , ὁ γάρ πλεονάζω , ὁ τε μέν οὐ ἀσυνήθης ἀντί ὁ μήν παραλαμβάνω ; . . . . . . οὐ μέν γάρ τις σύ πεζός οἴομαι ( α 173 ) · οὐ μέν γάρ φιλότης γε κευθάνω ( Γ 453 ) . τοσοῦτος περί ὁ γάρ . διότι . ἐπί οὗτος ἐφίστημι τις , εἰ μετά ὁ διά πρόθεσις σύγκειμαι ὁ ὅτι σύνδεσμος ἤ ὁ ὅτι πτωτικός , καί δῆλος ὅτι ἤ ἁπλόος ἤ ἐν παράθεσις ὁ ὅς . καί εἰμί ἄν συνηγορία ὁ ὁ σύνδεσμος σύνθεσις ὅδε . ὁ αὐτός δηλόω ὁ ὅτι καί διότι , σύνταξις τε ὁ αὐτός ἔχω , ὅτι περιπατέω , κινέω · διότι περιπατέω , κίνο ὑμέτερος . — ἀλλά πρός γε οὗτος λέγω · οὐδέποτε ὁ διά πρόθεσις , αἰτιώδης παραλαμβάνω , ἐν σύνθεσις εἰμί .