apollonius-dyscolus-grammar.de-conjunctionibus 518
καὶ παντί γε προῦπτον , ὡϲ διαφέρει τὸ τοῦτο εἰπέ τοῦ τοῦτό γε εἰπέ . πῶϲ οὖν ἔτι οὐδὲν πληροῦϲιν οἱ παραπληρωματικοί ; — Ἔτι ὁ δέ ϲύνδεϲμοϲ ὅπωϲ παραλαμβάνεται καὶ ἐπὶ ποίᾳ δυνάμει , ἐκτεθείμεθα . ἀλλὰ προϲλαβὼν τὸν γέ ἄλλο τι ἐπηγγείλατο . οὐ γὰρ ὡϲ ἐν τῷ ἀρά γε ἡμέρα ; παρείλκετο ὁ γέ καὶ ἐν τῷ δέ γε . καλούμενον γοῦν ἔϲτιν εὑρέϲθαι παρὰ τοῖϲ Ϲτωικοῖϲ τὸν δέ γε ὄντα προϲληπτικόν . τοὺϲ γὰρ ἀπὸ ϲυναφῆϲ λόγουϲ εἰϲ ϲχηματιϲμὸν μετιόνταϲ ἡ τοιαύτη ϲύνταξιϲ ἡ τῶν ϲυνδέϲμων ὑπάγει , εἰ ἡμέρα ἐϲτί , φῶ ϲ ἐϲτιν · ἡμέρα δέ γέ ἐϲτιν · καὶ ἐπεὶ ἐν προϲλήψει ἐγένετο ὁ λόγοϲ , προϲληπτικοὶ οἱ τοιοῦτοι ϲύνδεϲμοι . — Τὸ δ’ αὐτὸ ϲυμβέβηκε καὶ ἐπὶ τοῦ ἀλλά καὶ ἀλλὰ μή ν . πάλιν γὰρ ὁ μήν παραπληρωματικόϲ , ϲυνών τῷ ἀλλά , τὴν αὐτὴν πρόϲληψιν ἀποτελεῖ , ἀλλὰ μὴν ἡμέρα ἐϲτί , καὶ ϲχεδὸν ἀμφοτέρων τῶν ϲυντάξεων μία δύναμιϲ · ἐκ γὰρ τῶν αὐτῶν εἰϲιν . ὁ γὰρ δέ ἰϲοδυναμεῖ τῷ ἀλλά ( καὶ τοῦτο ἐδείχθη ) , ὃϲ προϲλαβὼν παραπληρωματικὸν τὸν γέ προϲληπτικὸϲ ἐγένετο · καὶ πάλιν ὁ ἀλλά , παραπληρωματικὸν προϲλαβὼν τὸν μήν , τὸ αὐτὸ ἐγένετο . πολλάκιϲ δὲ καὶ ὁ γάρ προϲέρχεται τῷ ἀλλά , ἀλλὰ γὰρ ἡμέρα ἐϲτί · καὶ εἰ ὁ γάρ ϲύνδεϲμοϲ , καὶ ὁ μήν καὶ ὁ γέ ϲύνδεϲμοι . Ἔτι ὁ πέρ παρέλκει ἐν τῷ εἴπερ ἡμέρα ἐϲτί ( καὶ διὅτι , εἴρηται ) · ἀλλ’ οὐκέτι ἐν τῷ καίπερ ἀγαθὸϲ ὤν . ὑπεναντίωϲιν γὰρ ἐδήλωϲεν ὁ καίπερ καὶ δῆλον ὅτι διὰ τὸν πέρ , ὅπου γε καὶ κατ’ ἰδίαν ὁ πέρ ἐναντιωματικόϲ ἐϲτι μετ’ αὐξήϲεωϲ , ἀγαθόϲ περ ἐών ( Α 131 ) , ϲώφρων περ ὤν · τὸ γὰρ ἐναντίον τῷ τοῦτό γέ μοι χάριϲαι ( lyr . gr . III3 p . 1356 Bergk ) , ἀπειργάϲατο . — Ἃϲ ἔχει δυνάμειϲ ὁ καί , εἴπομεν . ἀλλὰ προϲλαβὼν τὸν μήν ἀποδεικτικὸϲ γίνεται , πάλιν ὑπαγομένηϲ ἐναντιώϲεωϲ , οὐ βλέπω , καὶ μ ὴν ἡμέρα ἐϲτίν ·
Lemmas: καί πᾶς γε πρόοπτος , ὡς διαφέρω ὁ οὗτος λέγω ὁ οὗτος γε λέγω . πῶς οὖν ἔτι οὐδείς πληρόω ὁ παραπληρωματικός ; — ἔτι ὁ δέ σύνδεσμος ὅπως παραλαμβάνω καί ἐπί ποῖος δύναμις , ἐκτίθημι . ἀλλά προσλαμβάνω ὁ γε ἄλλος τις ἐπαγγέλλω . οὐ γάρ ὡς ἐν ὁ ἆρα γε ἡμέρα ; παρέλκω ὁ γε καί ἐν ὁ δέ γε . καλέω γοῦν εἰμί εὑρίσκω παρά ὁ Στωϊκός ὁ δέ γε εἰμί προσληπτικός . ὁ γάρ ἀπό συναφή λόγος εἰς σχηματισμός μετέρχομαι ὁ τοιοῦτος σύνταξις ὁ ὁ σύνδεσμος ὑπάγω , εἰ ἡμέρα εἰμί , φημί Σ εἰμί · ἡμέρα δέ γε εἰμί · καί ἐπεί ἐν πρόσληψις γίγνομαι ὁ λόγος , προσληπτικός ὁ τοιοῦτος σύνδεσμος . — ὁ δέ αὐτός συμβαίνω καί ἐπί ὁ ἀλλά καί ἀλλά μή ν . πάλιν γάρ ὁ μήν παραπληρωματικός , σύνειμι ὁ ἀλλά , ὁ αὐτός πρόσληψις ἀποτελέω , ἀλλά μήν ἡμέρα εἰμί , καί σχεδόν ἀμφότερος ὁ σύνταξις εἷς δύναμις · ἐκ γάρ ὁ αὐτός εἰμί . ὁ γάρ δέ ἰσοδυναμέω ὁ ἀλλά ( καί οὗτος δείκνυμι ) , ὅς προσλαμβάνω παραπληρωματικός ὁ γε προσληπτικός γίγνομαι · καί πάλιν ὁ ἀλλά , παραπληρωματικός προσλαμβάνω ὁ μείς , ὁ αὐτός γίγνομαι . πολλάκις δέ καί ὁ γάρ προσέρχομαι ὁ ἀλλά , ἀλλά γάρ ἡμέρα εἰμί · καί εἰ ὁ γάρ σύνδεσμος , καί ὁ μήν καί ὁ γε σύνδεσμος . ἔτι ὁ περ παρέλκω ἐν ὁ εἴπερ ἡμέρα εἰμί ( καί διότι , λέγω ) · ἀλλά οὐκέτι ἐν ὁ καίπερ ἀγαθός εἰμί . ὑπεναντίωσις γάρ δηλόω ὁ καίπερ καί δῆλος ὅτι διά ὁ περ , ὅπου γε καί κατά ἴδιος ὁ περ ἐναντιωματικός εἰμί μετά αὔξησις , ἀγαθός περ εἰμί ( Α 131 ) , σώφρων περ εἰμί · ὁ γάρ ἐναντίον ὁ οὗτος γε ἐγώ χαρίζω ( lyr . gr . III3 p . 1356 Bergk ) , ἀπεργάζομαι . — ὅς ἔχω δύναμις ὁ καί , λέγω . ἀλλά προσλαμβάνω ὁ μήν ἀποδεικτικός γίγνομαι , πάλιν ὑπάγω ἐναντίωσις , οὐ βλέπω , καί ἐγώ ἐάν ἡμέρα εἰμί ·