apollonius-dyscolus-grammar.de-adverbiis 92
Τὰ εἰϲ δε λήγοντα τοπικὰ ἐπιρρήματα , ἐν ἑνὶ μέρει λόγου καθεϲτῶτα , καὶ προπαροξύνεται καὶ τῷ α παρεδρεύεται , ὡϲ ἔχει τὸ οἴκαδε , ἅλαδε . ἐν τόνῳ οὑν ϲεϲημειώϲεται τὸ ἐνθάδε , ἡ τε τὰ τοιαῦτα τῶν ἐπιρρημάτων παράκειται ὀνόμαϲι , τὸ ἐνθάδε δὲ οὐδὲ τῇδε ἔχει . τὰ προκείμενα τῶν ἐπιρρημάτων οὐδέποτε ἀποβολῇ τοῦ δε ϲχέϲιν τοπικὴν ἀποτελεῖ · πῶϲ οὑν παρὰ τὸ ἐνθάδε τὸ ἔνθα ϲχέϲιν τοπικὴν ϲημαίνει ; ἔθα κατεπλέομεν ( 1 142 ) . - Πρόϲκειται δὲ ἐν ἑνὶ μέρει λόγου , ἐπεὶ καὶ ἔϲτιν ἐκ ϲυντάξεωϲ τῆϲ κατ’ αἰτιατικὴν καὶ ϲυνδέϲμου τοῦ δέ πάλιν ἡ εἰϲ τόπον ϲχέϲιϲ , ὡϲ ἔχει τὸ ῦ ὕλυμπον δέ καὶ ἀγρὸν δέ καὶ οἶκον δέ . διὸ οὐδὲ κατὰ τὸ τοιοῦτον ὅμοιόν ἐϲτι τὸ ἐνθάδε , ὅτι οὕτε ἔγκειται αἰτιατική ή , οὕτε ὁ τόνοϲ τοῦ πρωτοτύπου διαφυλάϲϲεται , καθάπερ ἐπὶ τῶν προκειμένων . τὸ γὰρ οἰκον προπεριϲπᾶται , καὶ πάλιν ἐν τῇ προϲθέϲει τοῦ δέ μένει ὁ αὐτὸϲ τόνοϲ , οἶκον δἐ , μετὰ τοῦ καὶ τὴν ὀξεῖαν ἐπὶ τέλουϲ εἶναι . ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ ἐπὶ τοῦ Ὄλυμπον καὶ Οὔλυμπ ον δέ . — διὸ καὶ δοκεῖ τὸ ἅλαδ’ ἑλκομενάων ( Ξ 100 ) ἀμφίβολον εἶναι , δυνάμενον καὶ τῇ παραγωγῇ κεχρῆϲθαι τοῦ οἴκαδε , δυνάμενον καὶ ἐν αἰτιατικῇ εἰναι τοῦ ἅλα καὶ προϲθέϲει τοῦ δέ , ἐφ’ οὗ καὶ δύο τόνοι ἐπιτεθήϲονται , ἅλα δέ . — ϲαφὲϲ οὑν ὅτι οὐδὲ κατὰ τοῦτον τὸν λόγον τὸ ἐνθάδε ὑποπίπτει τῷ λόγῳ , πάλιν τοῦ τόνου καταβιβαζομένου . Μή ποτ’ οὑν τῇδε ἐϲχηματίϲθη . ἔϲτι καὶ ἑτέρα παραγωγὴ ἡ διὰ τοῦ δε , ἥ τιϲ οὐχ ἕνεκα ϲχέϲεωϲ τοπικῆϲ παραλαμβάνεται , αὐτὸ δὲ μόνον κατὰ παραγωγήν , τῆϲ ϲημαϲίαϲ πάντοτε μενούϲηϲ τῆϲ αὐτῆϲ καὶ φωνῆϲ τῆϲ ὁλοκλήρου τῆϲ κατὰ τὸ πρωτότυπον , ἐφ’ ἧϲ καὶ ὁ τόνοϲ ἐφέλκεται πρὸ τοῦ τέλουϲ , ὥϲπερ ἔχει παρὰ τὸ τοῖοϲ τὸ τοιόϲδε , τόϲοϲ τοϲόϲδε , καὶ ἐν ἐπιρρήμαϲι τὸ τῆμοϲ τημόϲδε , τηνίκα τηνίκα δὲ . εἴπερ οὑν ἶδιον τῆϲδε τῆϲ παραγωγῆϲ τὸ ἐν ἀποβολῇ τοῦ δε τὴν αὐτὴν ἔχειν ϲημαϲίαν τοῖϲ πρωτοτύποιϲ , καὶ τὴν ὀξεῖαν ἐφέλκεϲθαι πρὸ τοῦ τέλουϲ , δῆλον ὡϲ καὶ τὸ ἐνθάδε τιϲδε τῆϲ παραγωγῆϲ ἂν εἴη , ἐπειδὴ τὰ προκείμενα δύο παρεπόμενά ἐϲτιν ἐν τῷ ἐνθάδε . κατὰ τοῦτό γέ τοι μόνον ϲεϲημειώϲεται , καθὸ ἡ τοιαύτη παραγωγὴ οὐχ οἱαιϲδήποτε λέξεϲι πρόϲειϲιν , ἀλλὰ μορίοιϲ ἀνταποδοτι κοῖϲ τοῖϲ ἀπὸ τοῦ τ ἀρχομένοιϲ , ὡϲ ἔχει τὸ τοϲόϲδε καὶ τὸ τοιόϲδε . οὐδὲ γὰρ τὰ ἄλλα ϲύζυγα , μὴ ἔχοντα τὸ τ , τῆϲ παραγωγῆϲ τυγχάνει , λέγω τὸ ἦμοϲ , ἡνίκα , εἰ μὴ γένοιτο τῆμοϲ καὶ τηνίκα . οὐ παρείπετο οὑν τῷ ἐνθάδε τὸ τοιοῦτον · κατὰ τοῦτο ἄρα ϲεϲημειώϲεται .
Lemmas: ὁ εἰς δε λήγω τοπικός ἐπίρρημα , ἐν εἷς μέρος λόγος καθίστημι , καί προπαροξύνω καί ὁ α παρεδρεύω , ὡς ἔχω ὁ οἴκαδε , ἅλαδε . ἐν τόνος οὖν σημειόω ὁ ἐνθάδε , ὁ τε ὁ τοιοῦτος ὁ ἐπίρρημα παράκειμαι ὄνομα , ὁ ἐνθάδε δέ οὐδέ τῇδε ἔχω . ὁ πρόκειμαι ὁ ἐπίρρημα οὐδέποτε ἀποβολή ὁ δε σχέσις τοπικός ἀποτελέω · πῶς οὖν παρά ὁ ἐνθάδε ὁ ἔνθα σχέσις τοπικός σημαίνω ; ἔθα καταπλέω ( 1 142 ) . - πρόσκειμαι δέ ἐν εἷς μέρος λόγος , ἐπεί καί εἰμί ἐκ σύνταξις ὁ κατά αἰτιατικός καί σύνδεσμος ὁ δέ πάλιν ὁ εἰς τόπος σχέσις , ὡς ἔχω ὁ ὗς ὕλυμπον δέ καί ἀγρός δέ καί οἶκος δέ . διό οὐδέ κατά ὁ τοιοῦτος ὅμοιος εἰμί ὁ ἐνθάδε , ὅτι ἵημι ἔγκειμαι αἰτιατικός ή , ἵημι ὁ τόνος ὁ πρωτότυπος διαφυλάσσω , καθά ἐπί ὁ πρόκειμαι . ὁ γάρ οἶκος προπερισπάω , καί πάλιν ἐν ὁ πρόσθεσις ὁ δέ μένω ὁ αὐτός τόνος , οἶκος δέ , μετά ὁ καί ὁ ὀξύς ἐπί τέλος εἰμί . ὁ αὐτός λόγος ἐπί ὁ Ὄλυμπος καί Οὔλυμπ ον δέ . — διό καί δοκέω ὁ ἅλαδε ἕλκω ( Ξ 100 ) ἀμφίβολος εἰμί , δύναμαι καί ὁ παραγωγή χράω ὁ οἴκαδε , δύναμαι καί ἐν αἰτιατικός εἰμί ὁ ἅλς καί πρόσθεσις ὁ δέ , ἐπί ὅς καί δύο τόνος ἐπιτίθημι , ἅλς δέ . — σαφής οὖν ὅτι οὐδέ κατά οὗτος ὁ λόγος ὁ ἐνθάδε ὑποπίπτω ὁ λόγος , πάλιν ὁ τόνος καταβιβάζω . μή ποτέ οὖν τῇδε σχηματίζω . εἰμί καί ἕτερος παραγωγή ὁ διά ὁ δε , ὅς τις οὐ ἕνεκα σχέσις τοπικός παραλαμβάνω , αὐτός δέ μόνος κατά παραγωγή , ὁ σημασία πάντοτε μένω ὁ αὐτός καί φωνή ὁ ὁλόκληρος ὁ κατά ὁ πρωτότυπος , ἐπί ὅς καί ὁ τόνος ἐφέλκω πρό ὁ τέλος , ὥσπερ ἔχω παρά ὁ τοῖος ὁ τοιόσδε , τόσος τοσόσδε , καί ἐν ἐπίρρημα ὁ τῆμος τημόσδε , τηνίκα τηνίκα δέ . εἴπερ οὖν ἴδιος ὅδε ὁ παραγωγή ὁ ἐν ἀποβολή ὁ δε ὁ αὐτός ἔχω σημασία ὁ πρωτότυπος , καί ὁ ὀξύς ἐφέλκω πρό ὁ τέλος , δῆλος ὡς καί ὁ ἐνθάδε τις ὁ παραγωγή ἄν εἰμί , ἐπειδή ὁ πρόκειμαι δύο παρέπομαι εἰμί ἐν ὁ ἐνθάδε . κατά οὗτος γε τοι μόνος σημειόω , καθό ὁ τοιοῦτος παραγωγή οὐ οἱαισδήποτε λέξις πρόσειμι , ἀλλά μόριον ἀνταποδίδωμι κέω ὁ ἀπό ὁ τ ἄρχω , ὡς ἔχω ὁ τοσόσδε καί ὁ τοιόσδε . οὐδέ γάρ ὁ ἄλλος σύζυγος , μή ἔχω ὁ τ , ὁ παραγωγή τυγχάνω , λέγω ὁ ἦμος , ἡνίκα , εἰ μή γίγνομαι τῆμος καί τηνίκα . οὐ παρέπομαι οὖν ὁ ἐνθάδε ὁ τοιοῦτος · κατά οὗτος ἄρα σημειόω .