apollonius-dyscolus-grammar.de-adverbiis 79
Δέδεικται ἄρα διὰ πλειόνων , ὅτι οὐκ ἰδίον τόνον ἀνεδέχετο τὰ εἰϲ ωϲ παρηγμένα παρ’ ὀνοματικὰϲ ἐκφοράϲ ὅθεν μοι δοκεῖ καὶ τὸ προκείμενον ἐπίρρημα εὐθύνεϲθαι , εἰ ἐλέγχοιτο ἀπὸ γενικῆϲ περιϲπωμένηϲ , ἡ ῶφειλεν ἕπεϲθαι . οὐ δὴ ἔχει γενικήν · ἡ γὰρ παρεκκειμένη γενικὴ τῶν . ἰαὶ ἴϲωϲ ὑπολάβοι τιϲ , ὅτι « καὶ τὸ τώϲ ἄλογόν ἐϲτιν , ὅπερ πάλιν χρὴ περιϲπᾶν 2 » . — ἀλλ’ ὡϲ δεύτερόν ἐϲτι τὸ τώϲ τοῦ ὥϲ , παντί τῳ δῆλον . οὐ γὰρ τῆϲ γενικῆϲ τὸ τ ἔχει , τῆϲ δὲ ἀνταποδόϲεωϲ τοῦ ὥϲ , ῷ λόγῳ καὶ τῷ ἕωϲ τὸ τέωϲ παράκειται καὶ τῷ ἡνίκα τὸ τηνίκα , τῷ τε ὄφρα τὸ τόφρα . μάρτυϲ ἡ χρῆϲιϲ ⟨ ἡ ⟩ παρ’ Ἕλληϲι . — Τίϲ οὗν αἰτία τοῦ ὀξυνθῆναι τὸ ὥϲ τὸ προκείμενον αὐτοῦ μόριον πτωτικὸν ὅϲ . ἐντεῦθεν γὰρ ἔϲτιν ἐπινοῆϲαι . ὡϲ παρ’ εὐθεῖαν παρήχθη , εἴγε αἱ μὲν ἄλλαι τῶν πλαγίων μετὰ τοῦ τ λέγονται . αἱ δὲ εὐθεῖαι ι μόναι δίχα τοῦ . ὅϲ γὰρ καὶ τοῦ καὶ τῷ καὶ τόν . λέγω νῦν τὸ ὅϲ . ϲημαῖνον τὸ οὐτοϲ , ὡϲ ἐν τῷ ὅϲ ῥα μάλιϲτα ( Λ 123 ) . οὕτε γὰρ ἀπὸ τοῦ ἀορίϲτου μορίου , οὔτε ἀπὸ τῆϲ ϲυνάρθρου ἀντωνυμίαϲ , οὔτε ἀπὸ τοῦ ὑποτακτικοῦ ἄρθρου · λέγω δὲ ἀντωνυμικοῦ τοῦ ὅϲ . διὸ καὶ τὸ ἐπίρρημα τῆϲ δείξεώϲ τε καὶ ἀναφορᾶϲ ἐϲτι παραϲτατικόν . τὸ γοῦν ἑτερόζυγον , λέγω τὸ ἐπεκτεταμένον , πάλιν μεμίμηται τὴν εὐθεῖαν πτῶϲιν πάλιν γὰρ τὸ οὕτωϲ οὐ παρὰ γενικὴν οὐδὲ παρὰ δοτικήν , μόνην δὲ εὐθεῖαν τὴν δίχα τοῦ τ λεγομένην . ἀμφοτέροιϲ γοῦν τὸ πάθοϲ ϲύνεϲτι , τουτέϲτιν ἡ ἀποβολὴ τοῦ ϲ , ο ὕτω , καὶ ὥ τε χερνᾶτιϲ γυνή ( lyr . gr . III 3p . 1359 Bergk ) , ϲημαϲία τε ἡ αὐτή . — Ἀλλ’ ἐκεῖνό τιϲ φήϲει · κατὰ τοῦτό γε ϲεϲημειώϲεται , ὅτι μὴ ἀπὸ γενικῆϲ ἐϲχηματίϲθη » . — Πρὸϲ ὃν ἔϲτι φάναι , ὅτι καὶ ἄλλαι πάμπολλοι παραγωγαί , ἀπὸ γενικῶν ϲχηματιζύμεναι , ἔχουϲί τινα παρεκδεδραμηκότα παρὰ τὰϲ εὐθείαϲ τὰ κτητικὰ τῶν εἰϲ κοϲ ληγόντων παρὰ γενικὰϲ ϲχηματίζεται , ποιμενικόν , Ἀτλαντικόν · ἀλλὰ τὸ θηλυκόν παρ’ εὐθεῖαν , τὸ πανηγυρικόϲ . παρὰ τὴν ἔρωτοϲ τὸ ἐρωτύλοϲ , ἀλλὰ καὶ παρὰ εὐθεῖαν τὴν ἡδύϲ τὸ ἡδύλοϲ . οὐδὲν οὖν τὸ ἐμποδὼν τὸ πάντα μὲν τὰ ἐπιρρήματα παρὰ γενικὰϲ ϲχηματίζεϲθαι , τ γε μὴν ὥϲ καὶ τὸ οὕτωϲ παρ’ εὐθείαϲ . — Ἥδη ἀπεδείχθη τὰ προκείμενα τῶν ἐπιρρημάτων ἰδίῳ μὲν τόνῳ μὴ κεχρημένα , ἀναμένοντα δὲ τὴν τάϲιν τὴν ἐν πτωτικοῖϲ . ϲαφὲϲ ὅτι , εἰ τὸ ὥϲ περιεϲπᾶτο , ἠλογεῖτο ἄν , τοῦ ὅϲ ὀξυνομένου . βίαιοι ἄρα οἱ ὑπολαμβάνοντεϲ αὐτὸ Δωρικόν · καὶ γὰρ τῶν Δωρικῶν πρόκειταί τινα περιϲπώμενα .
Lemmas: δείκνυμι ἄρα διά πολύς , ὅτι οὐ ἴδιος τόνος ἀναδέχομαι ὁ εἰς ὡς πάρειμι παρά ὀνοματικός ἐκφορά ὅθεν ἐγώ δοκέω καί ὁ πρόκειμαι ἐπίρρημα εὐθύνω , εἰ ἐλέγχω ἀπό γενικός περισπάω , ὁ ὀφείλω ἕπομαι . οὐ δή ἔχω γενικός · ὁ γάρ παρέκκειμαι γενικός ὁ . ἰά ἴσως ὑπολαμβάνω τις , ὅτι « καί ὁ τώς ἄλογος εἰμί , ὅς πάλιν χρή περισπάω 2 » . — ἀλλά ὡς δεύτερος εἰμί ὁ τώς ὁ ὡς , πᾶς τις δῆλος . οὐ γάρ ὁ γενικός ὁ τ ἔχω , ὁ δέ ἀνταπόδοσις ὁ ὡς , ὅς λόγος καί ὁ ἕως ὁ τέως παράκειμαι καί ὁ ἡνίκα ὁ τηνίκα , ὁ τε ὄφρα ὁ τόφρα . μάρτυς ὁ χρῆσις ⟨ ὁ ⟩ παρά Ἕλλην . — τίς οὖν αἰτία ὁ ὀξύνω ὁ ὡς ὁ πρόκειμαι αὐτός μόριον πτωτικός ὅς . ἐντεῦθεν γάρ εἰμί ἐπινοέω . ὡς παρά εὐθεῖα παράγω , εἰ ὁ μέν ἄλλος ὁ πλάγιον μετά ὁ τ λέγω . ὁ δέ εὐθεῖα ι μόνος δίχα ὁ . ὅς γάρ καί ὁ καί ὁ καί ὁ . λέγω νῦν ὁ ὅς . σημαίνω ὁ οὐτος , ὡς ἐν ὁ ὅς ἄρα μάλα ( Λ 123 ) . ἵημι γάρ ἀπό ὁ ἀόριστος μόριον , οὔτε ἀπό ὁ σύναρθρος ἀντωνυμία , οὔτε ἀπό ὁ ὑποτακτικός ἄρθρον · λέγω δέ ἀντωνυμικός ὁ ὅς . διό καί ὁ ἐπίρρημα ὁ δείξις τε καί ἀναφορά εἰμί παραστατικός . ὁ γοῦν ἑτερόζυγος , λέγω ὁ ἐπεκτείνω , πάλιν μιμέομαι ὁ εὐθύς πτῶσις πάλιν γάρ ὁ οὕτως οὐ παρά γενικός οὐδέ παρά δοτικός , μόνος δέ εὐθύς ὁ δίχα ὁ τ λέγω . ἀμφότερος γοῦν ὁ πάθος σύνειμι , τουτέστι ὁ ἀποβολή ὁ σ̅ , ὁ ὕω , καί ὅς τε χερνῆτις γυνή ( lyr . gr . III 3p . 1359 Bergk ) , σημασία τε ὁ αὐτός . — ἀλλά ἐκεῖνος τις φημί · κατά οὗτος γε σημειόω , ὅτι μή ἀπό γενικός σχηματίζω » . — πρός ὅς εἰμί φημί , ὅτι καί ἄλλος πάμπολυς παραγωγή , ἀπό γενικός σχηματίζω , ἔχω τις παρεκτρέχω παρά ὁ εὐθεῖα ὁ κτητικός ὁ εἰς κος λήγω παρά γενικός σχηματίζω , ποιμενικός , Ἀτλαντικός · ἀλλά ὁ θηλυκός παρά εὐθεῖα , ὁ πανηγυρικός . παρά ὁ ἔρως ὁ ἐρωτύλος , ἀλλά καί παρά εὐθύς ὁ ἡδύς ὁ Ἡδύλος . οὐδείς οὖν ὁ ἐμποδών ὁ πᾶς μέν ὁ ἐπίρρημα παρά γενικός σχηματίζω , τ γε μήν ὡς καί ὁ οὕτως παρά εὐθεῖα . — ἤδη ἀποδείκνυμι ὁ πρόκειμαι ὁ ἐπίρρημα ἴδιος μέν τόνος μή χράω , ἀναμένω δέ ὁ τάσις ὁ ἐν πτωτικός . σαφής ὅτι , εἰ ὁ ὡς περισπάω , ἀλογέω ἄν , ὁ ὅς ὀξύνω . βίαιος ἄρα ὁ ὑπολαμβάνω αὐτός Δωρικός · καί γάρ ὁ Δωρικός πρόκειμαι τις περισπάω .