apollonius-dyscolus-grammar.de-adverbiis 30
Καταϲτατέον δὲ καὶ πῶϲ τὸ ἕκητι ἐγένετο . δόκηϲιν μὲν ἔχει προῦπάρχουϲαν τοῦ ἀέκητι , καθὸ τὰ ἁπλᾶ προυφέϲτηκε τῶν ϲυνθέτων . ἀλλ᾿ ἔϲτι γε ἀποδεῖξαι πάμπολλα ἁπλᾶ ἀπὸ ϲυνθέτων γεγονότα , ὡϲ ἔϲτι γε ἐπινοῆϲαι καὶ ἐπὶ τῶν κατὰ ϲύμπηξιν ϲωμάτων ἀποβολάϲ τινων μερῶν , ἁπλότητοϲ μὲν ἐχομέναϲ , δηλούϲαϲ δὲ τήν ποτε γενομένην αὐτοῖϲ ϲύμπηξιν , ὡϲ εἰ κλινιδίου ποὺϲ ἤ τι τοιοῦτον μερικόν τὸ ὑπόδειγμα ἐπὶ πολλὰ ϲυντείνει . ἔϲτιν οὖν τιϲ τρόποϲ καὶ τοιοῦτοϲ ἐν λέξεϲιν , ὃϲ δοκεῖ μὲν ἁπλοῦϲ εἶναι , ὑπόμνηϲιν δὲ ἔχει τοῦ ἐκπεπτωκέναι ἐκ ϲυνθέτου λέξεωϲ . καὶ ἕνεκά γε ὑποδείγματοϲ ἕν που καὶ δεύτερον παραληπτέον . — Τὸ ἠνορέα , ἁπλοῦν νοούμενον ἁπάντοτε , οὐ καταϲτήϲεται . πόθεν γὰρ παρὰ τὸ ἀνήρ ἢ τὴν ἀνέροϲ γενικήν , ἢ τὴν ϲυγκεκομμένην ἀνδρόϲ , τὸ ἠνορέα ϲυϲτήϲεται ἢ ἀνερία ( ὡϲ αἰθέροϲ αἰθερία ) , τῆϲ δὲ ἀνδρόϲ ( ὡϲ καὶ ἐϲτιν ) ἡ ἀνδρία ; — ἀλλὰ καὶ τὰ τοῦ λόγου τῇδε ἔχει . τὸ ἀνήρ ϲυντιθέμενον τὸ ᾱ εἰϲ η μεταβάλλει , τὸ δὲ η εἰϲ ω . ἀνήρ ἀντήνωρ , ἀγαπήνωρ , εὐήνωρ , Ἐλεφήνωρ · φαμὲν δὲ καὶ διὰ τοῦτο καὶ τὸ Νικάνωρ , Εὐφράνωρ Δωρικά . ἦν οὖν καὶ τὸ εὐήνορα οἶνον ( δ 622 ) , ἀφ᾿ οὗ γέγονεν ἡ εὐηνορία καὶ εὐηνορέα , καὶ ἐλλείψει τῆϲ εῡ διφθόγγου , ἠνορέα . καὶ γὰρ ϲαφέϲ , ὅτι τὸ δόμοιϲ ἔνι ποιητοῖϲιν ( ν 306 ) ἐν ἐλλείψει ἐϲτὶ τοῦ εὖ · ἐϲτὶ γὰρ ἐν τοῖ εὖ ⟩ πεποιημένοιϲ · καὶ τὸ κρητῆρα τετυγμένον ( Ψ 741 ) ϲημαίνει τὸν εὖ τετυγμένον . καὶ ἄλλα δὲ πολλά ἐϲτιν , ἅπερ ἁπλῶϲ μὲν λέγεται , ϲυνθέτωϲ δὲ νοεῖται · ἀλλ᾿ ὑμεῖϲ ἔρχεϲθε ( 1 649 ) ἀντὶ τοῦ ἀπέρχεϲθε , καὶ πικρὰϲ ὠδῖναϲ ἔχουϲαι ( Λ 271 ) ἀντὶ τοῦ ἐπέχουϲαι , καὶ τὸ οἵ ϲφιν γείτονεϲ ἦϲαν ( ι 48 ) ἀντὶ τοῦ ἀϲτυγείτονεϲ . καὶ ἀνάπαλιν παρὰ προθέϲειϲ ἐλλείποντα ῥήματα , πάρα δ᾿ ἀνήρ , ὃϲ καταθήϲει ( π 45 ) . ἀλλ᾿ ἄνα , εἰ μέμονάϲ γε ( Ι 247 ) . — Ἀλλ᾿ οὐδὲ τὸ φρονῶ πάλιν ῥῆμα ϲυϲτήϲεται . παρὰ γὰρ τὸ φρήν καὶ τὴν τούτου γενικὴν φρενόϲ ἀπετελεῖτό τι φρενῶ , καθὸ καὶ παρὰ τὴν ἑνόϲ φωνὴν ἑνῶ που γίνεται . οὐ δὴ οὖν ἔϲτι θαρρῆϲαι , ὡϲ κατὰ πάθοϲ τὸ ε εἰϲ τὸ ο μετετέθη ἐν τῷ φρονῶ . οὐ γὰρ ἦν ἡ αὐτὴ ἔννοια , εἴγε τὰ πάθη οὐ τῶν λεκτῶν , τῶν δὲ φωνῶν . ἄλλωϲ τε τὸ μετατίθεϲθαι τὸ ε εἰϲ τὸ ο ἐν βαρυτόνοιϲ ῥήμαϲίν ἐϲτι , φέρω φορῶ , πέρθω πορθῶ , νέμω νομῶ . ἔχει οὖν τὰ τῆϲ καταϲτάϲεωϲ τῇδε . τὸ φρήν πάλιν ϲυντιθέμενον τὸ η εἰϲ τὸ ω μεταβάλλει , φρήν ἄφρων , ϲώφρων . ἐγίνετο δὲ πάμπολλα πάλιν τοιαῦτα ῥήματα ὀνοματικά , ὡϲ παρὰ τὴν εὐδαίμονοϲ γενικὴν γίνεται τὸ εὐδαιμονῶ , παρά τε τὴν ἀγνώμονοϲ τὸ ἀγνωμονῶ . παρὰ τὴν ἄφρων οὖν εὐθεῖαν ἐγίνετο ἀφρονῶ , κατὰ ϲτέρηϲιν τοῦ φρονεῖν . ἐπεὶ δὲ τὰ ἐν ϲτερήϲει παραλαμβανόμενα καὶ ἐν καταφάϲει παραλαμβάνεται . ἀφαιρουμένηϲ τῆϲ ϲτερήϲεωϲ , τὸ φρονῶ ἐγίνετο εἰϲ κατάφαϲιν τοῦ ἀντικειμένου τοῦ ἀφρονεῖν . — Εἰ δέ τιϲ τὸ ἀκριβὲϲ ἐπιϲτήϲειε , καὶ τὸ ἀψευδήϲ καὶ ἔτι τὸ ἀϲαφήϲ πρότερα ἂν εὕροι τοῦ ψευδήϲ καὶ ϲαφήϲ . τὰ δὴ ἐν ὀξείᾳ προφορᾷ καὶ ἐν κλίϲει τῇ διὰ τοῦ ηϲ ἐκ ῥημάτων παραγόμενα κατὰ ϲύνθεϲιν παραλαμβάνεται . παρὰ τὸ ϲεβῶ εὐϲεβήϲ , παρὰ τὸ πήϲϲω πρωτοπαγήϲ , καὶ ἴϲωϲ παρὰ τὸ ψεύδομαι ἦν τι ἀψευδήϲ , καὶ εἰϲ κατάφαϲιν πάλιν τοῦ ψεύδεϲθαι ψευδήϲ ἐγίνετο . — Τούτων οὖν τῇδε ἐχόντων , προϋπάρχοντοϲ ῥήματοϲ τοῦ ἀεκάζω , προϋπάρχει τὸ ἐπίρρημα τὸ ἀεκαϲτί , ἀφ᾿ οὗ τὸ πεπονθὸϲ τὸ ἀέκητι . καὶ ἐπεὶ ϲυνήθωϲ πάλιν ἐκ ϲυνθέτων ἁπλᾶ ἐγίνετο , καὶ μάλιϲτα ἐν ἐλλείψει τῆϲ ᾱ ϲτερήϲεωϲ , πιϲτούμεθα ὅτι καὶ ἐκ παραϲυνθέτου τοῦ ἀέκητι ἁπλοῦν παρελαμβάνετο τὸ ἕκητι . οὐκ ἄρα ἄπορον τὸ ϲχῆμα , δόκηϲιν ἔχον ϲυνθέϲεωϲ , τὸ τοῦ ἀέκητι .
Lemmas: καταστατέον δέ καί πῶς ὁ ἕκητι γίγνομαι . δόκησις μέν ἔχω προπαρέχω ὁ ἀέκητι , καθό ὁ ἁπλόος προφύομαι ὁ σύνθετος . ἀλλά εἰμί γε ἀποδείκνυμι πάμπολυς ἁπλόος ἀπό σύνθετος γίγνομαι , ὡς εἰμί γε ἐπινοέω καί ἐπί ὁ κατά σύμπηξις σῶμα ἀποβολή τις μέρος , ἁπλότης μέν ἔχω , δηλόω δέ ὁ ποτέ γίγνομαι αὐτός σύμπηξις , ὡς εἰ κλινίδιον πούς ἤ τις τοιοῦτος μερικός ὁ ὑπόδειγμα ἐπί πολύς συντείνω . εἰμί οὖν τις τρόπος καί τοιοῦτος ἐν λέξις , ὅς δοκέω μέν ἁπλόος εἰμί , ὑπόμνησις δέ ἔχω ὁ ἐκπίπτω ἐκ σύνθετος λέξις . καί ἕνεκα γε ὑπόδειγμα εἷς που καί δεύτερος παραληπτέος . — ὁ ἠνορέα , ἁπλόος νοέω ἀπάντοτε , οὐ καθίστημι . πόθεν γάρ παρά ὁ ἀνήρ ἤ ὁ ἀνήρ γενικός , ἤ ὁ συγκόπτω ἀνήρ , ὁ ἠνορέα συνίστημι ἤ ἀερία ( ὡς αἰθήρ αἰθέριος ) , ὁ δέ ἀνήρ ( ὡς καί εἰμί ) ὁ ἀνδρεία ; — ἀλλά καί ὁ ὁ λόγος τῇδε ἔχω . ὁ ἀνήρ συντίθημι ὁ α εἰς η̅ μεταβάλλω , ὁ δέ η̅ εἰς ω̅ . ἀνήρ ἀντήνωρ , ἀγαπήνωρ , εὐήνωρ , Ἐλεφήνωρ · φημί δέ καί διά οὗτος καί ὁ Νικάνωρ , Εὐφράνωρ Δωρικός . εἰμί οὖν καί ὁ εὐήνωρ οἶνος ( δεσποινίδα 622 ) , ἀπό ὅς γίγνομαι ὁ εὐηνορία καί εὐηνορέα , καί ἔλλειψις ὁ ε̅υ̅ δίφθογγος , ἠνορέα . καί γάρ σαφής , ὅτι ὁ δόμος ἐν ποιητός ( ν 306 ) ἐν ἔλλειψις εἰμί ὁ εὖ · εἰμί γάρ ἐν ὁ εὖ ⟩ ποιέω · καί ὁ κρατήρ τεύχω ( Ψ 741 ) σημαίνω ὁ εὖ τεύχω . καί ἄλλος δέ πολύς εἰμί , ὅς ἁπλῶς μέν λέγω , σύνθετος δέ νοέω · ἀλλά σύ ἔρχομαι ( 1 649 ) ἀντί ὁ ἀπέρχομαι , καί πικρός ὠδίς ἔχω ( Λ 271 ) ἀντί ὁ ἐπέχω , καί ὁ ὁ σφεῖς γείτων εἰμί ( ι 48 ) ἀντί ὁ ἀστυγείτων . καί ἀνάπαλιν παρά πρόθεσις ἐλλείπω ῥῆμα , πάρειμι δέ ἀνήρ , ὅς κατατίθημι ( π 45 ) . ἀλλά ἀνά , εἰ μέμονα γε ( Ι 247 ) . — ἀλλά οὐδέ ὁ φρονέω πάλιν ῥῆμα συνίστημι . παρά γάρ ὁ φρήν καί ὁ οὗτος γενικός φρήν ἀποτελέω τις φρενόω , καθό καί παρά ὁ εἷς φωνή ἑνόω που γίγνομαι . οὐ δή οὖν εἰμί θαρσέω , ὡς κατά πάθος ὁ ε εἰς ὁ ο̅ μετατίθημι ἐν ὁ φρονέω . οὐ γάρ εἰμί ὁ αὐτός ἔννοια , εἰ ὁ πάθος οὐ ὁ λεκτός , ὁ δέ φωνή . ἄλλος τε ὁ μετατίθημι ὁ ε εἰς ὁ ο̅ ἐν βαρύτονος ῥῆμα εἰμί , φέρω φορέω , πέρθω πορθέω , νέμω νομάζω . ἔχω οὖν ὁ ὁ κατάστασις τῇδε . ὁ φρήν πάλιν συντίθημι ὁ η̅ εἰς ὁ ω̅ μεταβάλλω , φρήν ἄφρων , σώφρων . γίγνομαι δέ πάμπολυς πάλιν τοιοῦτος ῥῆμα ὀνοματικός , ὡς παρά ὁ εὐδαίμων γενικός γίγνομαι ὁ εὐδαιμονέω , παρά τε ὁ ἀγνώμων ὁ ἀγνωμονέω . παρά ὁ ἄφρων οὖν εὐθεῖα γίγνομαι ἀφρονέω , κατά στέρησις ὁ φρονέω . ἐπεί δέ ὁ ἐν στέρησις παραλαμβάνω καί ἐν κατάφασις παραλαμβάνω . ἀφαιρέω ὁ στέρησις , ὁ φρονέω γίγνομαι εἰς κατάφασις ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἀφρονέω . — εἰ δέ τις ὁ ἀκριβής ἐφίστημι , καί ὁ ἀψευδής καί ἔτι ὁ ἀσαφής πρότερος ἄν εὑρίσκω ὁ ψευδής καί σαφής . ὁ δή ἐν ὀξύς προφορά καί ἐν κλίσις ὁ διά ὁ η̅ς̅ ἐκ ῥῆμα παράγω κατά σύνθεσις παραλαμβάνω . παρά ὁ σέβω εὐσεβής , παρά ὁ πήσσω πρωτοπαγής , καί ἴσως παρά ὁ ψεύδω εἰμί τις ἀψευδής , καί εἰς κατάφασις πάλιν ὁ ψεύδω ψευδής γίγνομαι . — οὗτος οὖν τῇδε ἔχω , προϋπάρχω ῥῆμα ὁ ἀεκάζω , προυπάρχω ὁ ἐπίρρημα ὁ ἀεκαστί , ἀπό ὅς ὁ πάσχω ὁ ἀέκητι . καί ἐπεί συνήθης πάλιν ἐκ σύνθετος ἁπλόος γίγνομαι , καί μάλα ἐν ἔλλειψις ὁ α στέρησις , πιστόω ὅτι καί ἐκ παρασύνθετος ὁ ἀέκητι ἁπλόος παραλαμβάνω ὁ ἕκητι . οὐ ἄρα ἄπορος ὁ σχῆμα , δόκησις ἔχω σύνθεσις , ὁ ὁ ἀέκητι .