apollonius-dyscolus-grammar.de-adverbiis 31
Ἑξῆϲ ῥητέον καὶ περὶ τοῦ ὑπόδρα , περὶ οὗ Τρύφων ἐν τῷ περὶ ἐπιρρημάτων ( p . 47 Velsen ) φηϲίν , ὡϲ οὐ δεόντωϲ βαρεῖαν τάϲιν ἀνεδέδεκτο . « τὴν γὰρ ἀποβολήν » φηϲι « φυλακτικὴν εἶναι τοῦ τόνου . τὸ ἄναξ , ἀποβαλὸν τὸ ξ , φυλάϲϲεται κατὰ τὴν αὐτὴν τάϲιν , Ζεῦ ἄνα Δωδωναῖε ( Π 233 ) καὶ κατὰ κλητικὴν τὸ γύναιξ , ἐν τῷ ὦ γύναι · ἔτι τὸ γάλαξ , ἀφ᾿ οὗ γενικὴ ἡ γάλακτοϲ , ὅτε γίνεται πάλιν γάλα . ὅθεν εἰ καὶ τὸ ὑποδράξ ἐν ὀξείᾳ τάϲει ἐϲτί , ϲαφὲϲ ὅτι καὶ τὸ ἐν ἀποβολῇ τοῦ ξ πάλιν τὸν ἐπόντα τόνον φυλάξει . » — Τὸ τοιοῦτόν τινεϲ ἐπιλύονται , φάμενοι μὴ ἐν ἀποβολῇ τοῦ ξ τὸ ὑπόδρα γεγενῆϲθαι , ϲυνδέϲμων δὲ παραπληρωματικῶν ἐν ὑποϲτολῇ τοῦ η παραθέϲει , τοῦ ἐντελοῦϲ ὄντοϲ ὑπὸ δή ῥα ἰδών . « οὐδὲ γὰρ πιθανόν , παρακειμένου τοῦ ἰδών , τὸ ὑποδράξ παραλαμβάνειν · ἐν γὰρ τῷ ὑποδράξ ἔγκειται τὸ ὑπιδών . » ὥϲτε κατ᾿ αὐτούϲ μηδ᾿ ἐπίρρημα εἶναι τὸ ὑπόδρα , παράθεϲιν δὲ προθέϲεωϲ καὶ παραπληρωματικῶν ϲυνδέϲμων , ὥϲτε τὴν ὑπό τῷ ἰδών ϲυντάϲϲεϲθαι , καὶ εἶναι τὸ ἐξῆϲ ὑπιδών , τοῦ ῥά καὶ τοῦ δή μίαν καὶ τὴν αὐτὴν ἐχόντων δύναμιν . — Ἀλλ᾿ ἐϲτι γε πρὸϲ ἀμφοτέρουϲ τοὺϲ λόγουϲ φάναι . Καὶ πρὸϲ μὲν τὸν πρότερον , ὡϲ οὐκ ἔϲτιν ἀληθέϲ , ὡϲ τὰ ἐν ὑποϲτολῇ τῶν ϲυμφώνων , ἵνα μὴ μερικώτερόν τιϲ ἐπὶ τοῦ ξ διαλάβῃ , πάντοτε φυλακτικά ἐϲτι τοῦ τόνου , εἰ μὴ ὁ τύποϲ ὁ ὑπολειπόμενοϲ παραδέχοιτο τὸν τόνον . οἷον τὸ πολλάκιϲ ἢ δεκάκιϲ ἢ τὰ τοιαῦτα ἐν ἀποβολῇ τοῦ ϲ οὐ κωλύεται μένειν κατὰ τὸν αὐτὸν τόνον . εἴγε ἄπειρα τὰ εἰϲ ῑ λήγοντα ἐπιρρήματα κατὰ βαρεῖαν τάϲιν · τὰ δὲ ὀξυνόμενα ἔν τινι τηρήϲει ἐϲτὶ κατὰ τὴν ὀξύτητα , περὶ ὧν ἐκτεθείμεθα καὶ ἐν τῷ περὶ τοῦ ἕκητι . τούτῳ γὰρ τῷ λόγῳ καὶ τὸ χωρίϲ , ἀποβαλὸν τὸ ϲ , οὐκ ἐφύλαξε τὴν ἐπὶ τοῦ τέλουϲ ὀξεῖαν , ἀνεβίβαζε δέ , οὐχ ὑποπῖπτον τῇ ὀξύτητι τῶν εἰϲ ῑ ληγόντων ἐπιρρημάτων , ἐν τῷ χῶρι διατμήγουϲιν ( Callim . fr . 48 Betley Schneider ) . ἔφαμεν δὲ καὶ αὐτὸ τὸ ἕκητι εὐλόγωϲ ἀναβεβιβακέναι τὸν τόνον . ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῦ οὕτωϲ · ἡνίκα ἀποβάλλεται τὸ ϲ ἐν τῷ οὕτω , οὐκ εἴργεται τῆϲ βαρύτητοϲ τῆϲ κατὰ τὰ εἰϲ ωϲ , ἐπεὶ πάμπολλα τὰ ἐν βαρείᾳ τάϲει . καὶ ἐπ᾿ ὀνομάτων δὲ ἔϲτι τὸ αὐτὸ παραϲτῆϲαι , καὶ ἐπ᾿ ἄλλων μερῶν λόγου , εἴγε , ὡϲ ἔφαμεν , τὸ ϲυνεληλαϲμένοι , ἐνδεῆϲαν του ϲ , ἀναγκαίωϲ ἀνεβίβαζε τὸν τόνον , τὸ δεϲπότηϲ , τὸ ἐργάτηϲ . τό γε μὴν ϲυγχεῦαι δεῖ φυλάϲϲειν τὸν αὐτὸν τόνον . ἀναγκαίωϲ δὲ καὶ τὸ ἄναξ , ἀποβαλὸν τὸ ξ , τὸν αὐτὸν τόνον φυλάϲϲει . πολλαὶ γὰρ αἱ εἰϲ ᾱ βαρυνόμενον κλητικαὶ τῶν ἀρϲενικῶν , Ὀρέϲτα , Θυέϲτα . καὶ αὐτὸ δὲ τὸ τοῦ ἄναξ πάθοϲ ἀνάλογον , ἐν οἷϲ τῆϲ μὲν εὐθείαϲ τὸ ξ οὐκ ἀφείλετο , κλητικῆϲ δὲ τῆϲ δυναμένηϲ καὶ εἰϲ ᾱ λῆξαι , ὡϲ ἀνάπαλιν οἰκείωϲ ἐπὶ τοῦ γάλαξ τὸ ξ ἀπέβαλλεν , ἀνεφίκτου οὔϲηϲ τῆϲ εἰϲ ξ καταλήξεωϲ , ἐπεὶ οὐδὲν οὐδέτερον εἰϲ διπλοῦν λήγει . — ἄπειροϲ ἡ εἰϲ τὸ τοιοῦτον παράθεϲιϲ . ὅθεν χωρητέον καὶ ἐπὶ τὸν προκείμενον λόγον .
Lemmas: ἑξῆς λέγω καί περί ὁ ὑπόδρα , περί ὅς Τρύφων ἐν ὁ περί ἐπίρρημα ( p . 47 Velsen ) φημί , ὡς οὐ δεόντως βαρύς τάσις ἀναδέχομαι . « ὁ γάρ ἀποβολή » φημί « φυλακτικός εἰμί ὁ τόνος . ὁ ἄναξ , ἀποβάλλω ὁ ξ , φυλάσσω κατά ὁ αὐτός τάσις , Ζεύς ἄναξ Δωδωναῖος ( Π 233 ) καί κατά κλητικός ὁ γύναιξ , ἐν ὁ ὦ γυνή · ἔτι ὁ γάλαξ , ἀπό ὅς γενικός ὁ γάλα , ὅτε γίγνομαι πάλιν γάλα . ὅθεν εἰ καί ὁ ὑποδράξ ἐν ὀξύς τάσις εἰμί , σαφής ὅτι καί ὁ ἐν ἀποβολή ὁ ξ πάλιν ὁ ἔπειμι τόνος φυλάσσω . » — ὁ τοιοῦτος τις ἐπιλύω , φημί μή ἐν ἀποβολή ὁ ξ ὁ ὑπόδρα γίγνομαι , σύνδεσμος δέ παραπληρωματικός ἐν ὑποστολή ὁ η̅ παράθεσις , ὁ ἐντελής εἰμί ὑπό δή ἄρα ὁράω . « οὐδέ γάρ πιθανός , παράκειμαι ὁ ὁράω , ὁ ὑποδράξ παραλαμβάνω · ἐν γάρ ὁ ὑποδράξ ἔγκειμαι ὁ ὑπειδόμην . » ὥστε κατά αὐτός μηδέ ἐπίρρημα εἰμί ὁ ὑπόδρα , παράθεσις δέ πρόθεσις καί παραπληρωματικός σύνδεσμος , ὥστε ὁ ὑπό ὁ ὁράω συντάσσω , καί εἰμί ὁ ἑξῆς ὑπειδόμην , ὁ ἄρα καί ὁ δή εἷς καί ὁ αὐτός ἔχω δύναμις . — ἀλλά εἰμί γε πρός ἀμφότερος ὁ λόγος φημί . καί πρός μέν ὁ πρότερος , ὡς οὐ εἰμί ἀληθής , ὡς ὁ ἐν ὑποστολή ὁ σύμφωνος , ἵνα μή μερικός τις ἐπί ὁ ξ διαλαμβάνω , πάντοτε φυλακτικός εἰμί ὁ τόνος , εἰ μή ὁ τύπος ὁ ὑπολείπω παραδέχομαι ὁ τόνος . οἷος ὁ πολλάκις ἤ δεκάκις ἤ ὁ τοιοῦτος ἐν ἀποβολή ὁ σ̅ οὐ κωλύω μένω κατά ὁ αὐτός τόνος . εἰ ἄπειρος ὁ εἰς ι̅ λήγω ἐπίρρημα κατά βαρύς τάσις · ὁ δέ ὀξύνω ἐν τις τήρησις εἰμί κατά ὁ ὀξύτης , περί ὅς ἐκτίθημι καί ἐν ὁ περί ὁ ἕκητι . οὗτος γάρ ὁ λόγος καί ὁ χωρίς , ἀποβάλλω ὁ σ̅ , οὐ φυλάσσω ὁ ἐπί ὁ τέλος ὀξύς , ἀναβιβάζω δέ , οὐ ὑποπίπτω ὁ ὀξύτης ὁ εἰς ι̅ λήγω ἐπίρρημα , ἐν ὁ χῶρος διατμήγω ( Callim . fr . 48 Betley Schneider ) . φημί δέ καί αὐτός ὁ ἕκητι εὔλογος ἀναβεβιβακ́ημι ὁ τόνος . ἀλλά καί ἐπί ὁ οὕτως · ἡνίκα ἀποβάλλω ὁ σ̅ ἐν ὁ οὕτως , οὐ ἔργω ὁ βαρύτης ὁ κατά ὁ εἰς ως , ἐπεί πάμπολυς ὁ ἐν βαρύς τάσις . καί ἐπί ὄνομα δέ εἰμί ὁ αὐτός παρίστημι , καί ἐπί ἄλλος μέρος λόγος , εἰ , ὡς φημί , ὁ συνελαύνω , ἐνδέω τις σ̅ , ἀναγκαῖος ἀναβιβάζω ὁ τόνος , ὁ δεσπότης , ὁ ἐργάτης . ὁ γε μήν συγχέω δέω φυλάσσω ὁ αὐτός τόνος . ἀναγκαῖος δέ καί ὁ ἄναξ , ἀποβάλλω ὁ ξ , ὁ αὐτός τόνος φυλάσσω . πολύς γάρ ὁ εἰς α βαρύνω κλητικός ὁ ἀρσενικός , Ὀρέστης , Θυέστης . καί αὐτός δέ ὁ ὁ ἄναξ πάθος ἀνάλογος , ἐν ὅς ὁ μέν εὐθεῖα ὁ ξ οὐ ἀφαιρέω , κλητικός δέ ὁ δύναμαι καί εἰς α λήγω , ὡς ἀνάπαλιν οἰκεῖος ἐπί ὁ γάλαξ ὁ ξ ἀποβάλλω , ἀνέφικτος εἰμί ὁ εἰς ξ κατάληξις , ἐπεί οὐδείς οὐδέτερος εἰς διπλόος λήγω . — ἄπειρος ὁ εἰς ὁ τοιοῦτος παράθεσις . ὅθεν χωρέω καί ἐπί ὁ πρόκειμαι λόγος .