apollonius-dyscolus-grammar.de-adverbiis 73
Ἴϲωϲ τιϲ οἰήϲεται τὸ παράδειγμα ἐνέχεϲθαι πολλοῖϲ ἀντικειμένοιϲ , πρόληψιν ἔχων τοῦ ὅτι παρὰ τὸ ἐγγύτατοϲ τὸ ἐγγυτάτω ἐγένετο , παρά τε τὸ ἐϲώτατοϲ τὸ ἐϲωτάτω , καὶ ἔτι ἐπὶ τῶν τοιούτων ὑπερθετικῶν . ὅπερ ἐχρῆν καὶ τὸν Τρύφωνα , ἀποφαινόμενον τὸν προκείμενον κανόνα , περὶ τῶν δοκούντων ὡϲ ἀντικειμένων ἀπολογήϲαϲθαι . τὰ δὴ οὑν προκείμενα ἐπιρρήματα οὐ παρὰ τὰ προκείμενα ὑπερθετικὰ ὀνόματα ἐϲχημάτιϲται , ἦν δὲ ὑπερτεθειμένα ἐξ ἐπιρρημάτων ϲυγκριτικῶν . τὰ δὲ τῆϲ ἀποδείξεωϲ ἔχει τῇδε . εἴπερ παρὰ τὸ ἐγγύτατοϲ καὶ ἀνώτατοϲ τὸ ἐγγυτάτω ἦν καὶ ἀνωτάτω , δῆλον ὡϲ καὶ παρὰ πάντα τὰ ὑπερθετικὰ . τὸ τοιοῦτον ἄν παρείπετο , ὥϲτε ἀπὸ τοῦ γοργότατοϲ φάναι ἡμᾶϲ τὸ γοργοτάτω , ταχύτατοϲ ταχυτάτω , ἡδύτατοϲ ἡδυτάτω , γραμματικώτατοϲ γραμματικωτάτω . ἀλλ’ οὐχ ὡϲ ἔϲτι τὰ τοιαῦτα ἐπιρρήματα , παντὶ προῦπτον . εἴπερ οὖν τὰ προκείμενα ἐπιρρήματα παρ’ ὄνομα ἐγεγόνει , ἄπορον ἂν τὸ τοιοῦτον ἦν , παρὰ τί ἡ κακία τῶν τοιούτων ἐπιρρημάτων , γενομένη ἐν ἑλληνιϲμοῦ παραδοχῇ . – Τὰ ἐπιρρήματα οὐχ ἅπαντα μὲν τὴν ϲύγκριϲιν ἀναδέχεται , ὅτι μὴ μόνον τὰ ἀναδεχόμενα εἴη τοπικά , ἅπερ ἀπὸ πρωτοτύπων πάλιν ἐπιρρημάτων ἐϲτί , ποιεῖται δὲ διττὴν τὴν ἐπίταϲιν , εἰϲ μὲν ὄνομα , ἡνίκα φαμὲν παρὰ τὸ ἐγγύϲ ἐγγύτεροϲ , παρά τε τὸ ἄφαρ ἀφάρτεροϲ , ἔϲω ἐϲώτεροϲ , ἄνω ἀνώτεροϲ , ἅπερ οὐκ ἐπίταϲιν πεποίηται τῶν τόπων ἢ τῶν μετειληφότων προϲώπ πων τῆϲ τοπικῆϲ ϲχέϲεωϲ · ποιεῖται δὲ καὶ τοπικὴν ἐπίταϲιν , ἅπερ αὐτὴν τὴν τοπικὴν ϲχέϲιν ἀφηγεῖται , ἐγγύϲ ἐγγυτέρω , ἔϲω ἐϲωτέρω , ἑκάϲ ἑκαϲτέρω . — ὥϲτε διαφέρειν τὰ ἀπὸ ὀνομάτων ϲυγκρινόμενα τῶν ἀπὸ ἐπιρρημάτων , τῷ τὰ μὲν ἀπὸ ὀνομάτων εἰϲ μόνα ὀνόματα ϲυγκρίνεϲθαι , κοῖλοϲ κοιλότεροϲ , ταχύϲ ταχύτεροϲ , τὰ δὲ ἀπὸ ἐπιρρημάτων καὶ εἰϲ ὀνόματοϲ καὶ εἰϲ ἐπιρρήματοϲ ἐπίταϲιν , ὡϲ πρόκειται . τοῖϲ δὴ οὖν ϲυγκριτικοῖϲ τῶν ἐπιρρῇ μάτων παρεπόμενόν ἐϲτι τὸ ὑπερτίθεϲθαι , ὡϲ πρόδηλον κἀκ τῆϲ καταλήξεωϲ , καθὸ καὶ ἐπ’ ὀνοματικῆϲ ϲυγκρίϲεωϲ ἡ αὐτὴ πάλιν κατάληξιϲ ἐγγίνεται , γοργότεροϲ γοργότατοϲ , ταχύτεροϲ ταχύτατοϲ . καὶ πάλιν παρὰ τὸ ἀνωτέρω τὸ ἀνωτάτω . ϲαφὲϲ οὖν , ὅτι ϲυνυπάρχοντα ταῖϲ ϲυγκριτικαῖϲ ἐκφοραῖϲ τῶν ἐπιρρημάτων ὁμολογεῖ τὴν ἀπ ’ αὐτῶν ἐπίταϲιν . οὐ γάρ ἐϲτιν εὐμαρὴϲ ἡ εἰϲ ω κατάληξιϲ τῶν ὑπερθετικῶν , εί μὴ πρότερον ἡ ϲυγκριτικὴ γένοιτο κατάληξιϲ . ἐπεὶ γὰρ οῦ φαμεν βραδυτερω , οὐδὲ βραδυτάτω · οὐδὲ γὰρ τὸ προκείμενον ἦν ἐπίρρημα . τῷ ἐγγύϲ παράκειται καὶ ἐγγύτεροϲ καὶ ἐγγυτέρω , καὶ ϲυνυπάρχει τὸ ἐγγυτάτω . ἀπεδείχθη οὑν , ὡϲ οὐ παρὰ τὸ ἐγγύτατοϲ ἢ ἀνώτατοϲ ἡ ἀνωτάτω καὶ τὰ τούτοιϲ ὅμοια ἐγίνετο . ἐϲτι γε μὴν ἀπὸ ὀνομάτων ϲυγκριτικῶν ἐπιρρηματικὴ κατάληξιϲ ϲυνεμπίπτουϲα . ἐπὶ μὲν οὑν ϲυγκρίϲεωϲ ἑνικῷ οὐδετέρῳ , ἐπὶ δὲ ὑπερθέϲεωϲ πληθυντικῷ οὐδετέρῳ · ταχύϲ ταχύτερον , ἀλλὰ καὶ ἐπίρρημα ταχύτερον · καὶ πληθυντικὸν ταχύτατα , ἀλλὰ καὶ ἐπίρρημα ταχύτατα . οὕτωϲ ἔχει καὶ τὸ κάλλιϲτα καὶ ἥδιϲτα . ἔϲτι μὲν οὑν παρὰ μὲν ὄνομα τὸ ἐγγύτεροϲ ἐπίρρημά τι ϲυγκριτικὸν ὀνοματικὸν τὸ ἐγγύτερον , οὗ ὑπερθετικὸν τὸ ἐγγύτατα · καὶ ἔτι παρὰ τὸ ἀνώτεροϲ ἐπίρρημά τι τὸ ἀνώτερον , οὖ . ὑπερθετικὸν τὸ ἀνώτατα · ὡϲ μέντοι πρόκειται , παρὰ τὸ ἀνωτέρω ὁμοιοκατάληκτον πεϲεῖται τὸ ἀνωτάτω , ὥϲτε διαφέρειν τὸ ἀνωτάτω τοῦ ἀνώτατα , ἡ τὸ μὲν ὀνομα τικόν ἐϲτιν ἐπίρρημα , τὸ δὲ ἐπιρρηματικόν .
Lemmas: ἴσως τις οἴομαι ὁ παράδειγμα ἐνέχω πολύς ἀντίκειμαι , πρόληψις ἔχω ὁ ὅτι παρά ὁ ἐγγύτερος ὁ ἐγγύς γίγνομαι , παρά τε ὁ ἐσώτατος ὁ ἐσώτατος , καί ἔτι ἐπί ὁ τοιοῦτος ὑπερθετικός . ὅς χρή καί ὁ Τρύφων , ἀποφαίνω ὁ πρόκειμαι κανών , περί ὁ δοκέω ὡς ἀντίκειμαι ἀπολογέομαι . ὁ δή οὖν πρόκειμαι ἐπίρρημα οὐ παρά ὁ πρόκειμαι ὑπερθετικός ὄνομα σχηματίζω , εἰμί δέ ὑπερτίθημι ἐκ ἐπίρρημα συγκριτικός . ὁ δέ ὁ ἀπόδειξις ἔχω τῇδε . εἴπερ παρά ὁ ἐγγύτερος καί ἀνώτατος ὁ ἐγγύς εἰμί καί ἄνω , δῆλος ὡς καί παρά πᾶς ὁ ὑπερθετικός . ὁ τοιοῦτος ἄν παρέπομαι , ὥστε ἀπό ὁ γοργός φημί ἐγώ ὁ γοργός , ταχύς ταχύς , ἡδύς ἡδύς , γραμματικός γραμματικός . ἀλλά οὐ ὡς εἰμί ὁ τοιοῦτος ἐπίρρημα , πᾶς πρόοπτος . εἴπερ οὖν ὁ πρόκειμαι ἐπίρρημα παρά ὄνομα γίγνομαι , ἄπορος ἄν ὁ τοιοῦτος εἰμί , παρά τίς ὁ κακία ὁ τοιοῦτος ἐπίρρημα , γίγνομαι ἐν Ἑλληνισμός παραδοχή . – ὁ ἐπίρρημα οὐ ἅπας μέν ὁ σύγκρισις ἀναδέχομαι , ὅτι μή μόνος ὁ ἀναδέχομαι εἰμί τοπικός , ὅς ἀπό πρωτότυπος πάλιν ἐπίρρημα εἰμί , ποιέω δέ δισσός ὁ ἐπίτασις , εἰς μέν ὄνομα , ἡνίκα φημί παρά ὁ ἐγγύς ἐγγύτερος , παρά τε ὁ ἄφαρ ἀφάρτερος , ἔσω ἐσώτερος , ἄνω ἀνώτερος , ὅς οὐ ἐπίτασις ποιέω ὁ τόπος ἤ ὁ μεταλαμβάνω προσοράω πάω ὁ τοπικός σχέσις · ποιέω δέ καί τοπικός ἐπίτασις , ὅς αὐτός ὁ τοπικός σχέσις ἀφηγέομαι , ἐγγύς ἐγγύς , ἔσω ἔσω , ἑκάς ἑκάς . — ὥστε διαφέρω ὁ ἀπό ὄνομα συγκρίνω ὁ ἀπό ἐπίρρημα , ὁ ὁ μέν ἀπό ὄνομα εἰς μόνος ὄνομα συγκρίνω , κοῖλος κοῖλος , ταχύς ταχύς , ὁ δέ ἀπό ἐπίρρημα καί εἰς ὄνομα καί εἰς ἐπίρρημα ἐπίτασις , ὡς πρόκειμαι . ὁ δή οὖν συγκριτικός ὁ ἐπιρρέω ματάω παρέπομαι εἰμί ὁ ὑπερτίθημι , ὡς πρόδηλος ἐκ ὁ κατάληξις , καθό καί ἐπί ὀνοματικός σύγκρισις ὁ αὐτός πάλιν κατάληξις ἐγγίγνομαι , γοργός γοργός , ταχύς ταχύς . καί πάλιν παρά ὁ ἀνώτερος ὁ ἄνω . σαφής οὖν , ὅτι συνυπάρχω ὁ συγκριτικός ἐκφορά ὁ ἐπίρρημα ὁμολογέω ὁ ἀπ ’ αὐτός ἐπίτασις . οὐ γάρ εἰμί εὐμαρής ὁ εἰς ω̅ κατάληξις ὁ ὑπερθετικός , εἰ μή πρότερος ὁ συγκριτικός γίγνομαι κατάληξις . ἐπεί γάρ οὐ φημί βραδύς , οὐδέ βραδύς · οὐδέ γάρ ὁ πρόκειμαι εἰμί ἐπίρρημα . ὁ ἐγγύς παράκειμαι καί ἐγγύτερος καί ἐγγύς , καί συνυπάρχω ὁ ἐγγύς . ἀποδείκνυμι οὖν , ὡς οὐ παρά ὁ ἐγγύτερος ἤ ἀνώτατος ὁ ἄνω καί ὁ οὗτος ὅμοιος γίγνομαι . εἰμί γε μήν ἀπό ὄνομα συγκριτικός ἐπιρρηματικός κατάληξις συνεμπίπτω . ἐπί μέν οὖν σύγκρισις ἑνικός οὐδέτερος , ἐπί δέ ὑπέρθεσις πληθυντικός οὐδέτερος · ταχύς ταχύς , ἀλλά καί ἐπίρρημα ταχύς · καί πληθυντικός ταχύς , ἀλλά καί ἐπίρρημα ταχύς . οὕτως ἔχω καί ὁ καλός καί ἡδύς . εἰμί μέν οὖν παρά μέν ὄνομα ὁ ἐγγύτερος ἐπίρρημα τις συγκριτικός ὀνοματικός ὁ ἐγγύς , ὅς ὑπερθετικός ὁ ἐγγύς · καί ἔτι παρά ὁ ἀνώτερος ἐπίρρημα τις ὁ ἀνώτερος , ὅς . ὑπερθετικός ὁ ἀνώτατος · ὡς μέντοι πρόκειμαι , παρά ὁ ἀνώτερος ὁμοιοκατάληκτος πίπτω ὁ ἄνω , ὥστε διαφέρω ὁ ἄνω ὁ ἀνώτατος , ὁ ὁ μέν ὄνομα τίκος εἰμί ἐπίρρημα , ὁ δέ ἐπιρρηματικός .