apollonius-dyscolus-grammar.de-adverbiis 48
Ῥητέον οὖν ἑτέρῳ λόγῳ καὶ περὶ γραφῆϲ τῆϲ διὰ τοῦ ῑ . — ἡ ἀπὸ τῶν ὀνομάτων μετάπτωϲιϲ εἰϲ τὰ ἐπιρρήματα , καθ᾿ οὓϲ λόγουϲ ἐδείξαμεν ἐν ἀρχαῖϲ , πάντωϲ μετὰ τῶν παρεπομένων ἔχει καὶ τὰϲ γραφὰϲ ϲυνυπαρχούϲαϲ , καθάπερ τὸ ἀτρεκέϲ , ϲυνεμπεϲὸν ὀνόματι , καὶ γραφὴν καὶ τόνον ἀπηνέγκατο , τὸ καλόν , τὸ εὐρύ , τὸ κάλλιϲτα , τὸ πυκνά · ϲχεδὸν ἐπὶ πάντων ὁ λόγοϲ ϲυμφωνεῖ , περὶ ὧν καὶ κατὰ τὸ ἑξῆϲ εἰρήϲεται . — Ἔϲτιν οὖν τι δημόϲιοϲ , ᾧ παράκειται θηλυκὸν τὸ δημοϲία , οὗ ϲύνταξιϲ ἐπιρρηματικὴ ἐγίγνετο , δημοϲίᾳ ἀπήχθη , ὡϲ εἰ δημοϲίωϲ τιϲ ἀπήχθη . καὶ τοῦτο εἰ μὲν ἀπὸ τῆϲ εὐθείαϲ τὴν ϲύνταξιν ἀνεδέξατο , δίχα τοῦ ῑ γεγράψεται · εἰ δὲ παρὰ τὴν δοτικήν , ϲὺν τῷ ῑ . εἰϲ ἐπίκριϲιν οὖν τοῦ τοιούτου παραληπτέον λόγον ἀποδεικνύντα , πότερα παρὰ δοτικὰϲ ἢ εὐθείαϲ τὰ τοιαῦτα . τὸ τοιοῦτον γὰρ παρέπεται οὐ μόνον τοῖϲ εἰϲ ᾱ λήγουϲιν ὀνόμαϲιν , ἀλλὰ καὶ τοῖϲ εἰϲ η λήγουϲι μορίοιϲ θηλυκοῖϲ . ἔϲτι τι ὄνομα οὐδαμόϲ , ᾧ παράκειται ἐπίρρημα τὸ οὐδαμῶϲ καὶ οὐδαμόθεν , ᾧ ἀπὸ θηλυκοῦ πάλιν ϲχήματοϲ ἐπίρρημα παράκειται τὸ οὐδαμῇ . καὶ εἰ μὲν ἀπὸ τῆϲ εὐθείαϲ , ἐν ὀξεῖ τόνῳ καὶ δίχα τοῦ ῑ εἰ δὲ οὐκ ὀξὺϲ ὁ τόνοϲ , ὁ δὲ περιϲπώμενοϲ , ὅϲ ἐϲτιν ἐν δοτικῇ , ὁμολόγωϲ καὶ τόδε ϲὺν τῷ ῑ γεγράψεται , καθότι πάλιν ϲυντονούμενον τῷ θηλυκῷ παράκειται καὶ τὸ ἄλλη . — Ἔϲτι δὲ καὶ ἄλλωϲ ἐπιδεῖξαι . παρὰ ἀντωνυμικὸν τὸ αὕτη γίνεται ἐπιρρηματική τιϲ προφορά , ἣν οὔ φαμεν οὕτωϲ , αὕτη ἄγωμεν , ταύτῃ δέ . καὶ προφανὲϲ ὡϲ ἡ πρόϲθεϲιϲ τοῦ τ τὴν δοτικὴν ὁμολογεῖ , ᾧ λόγῳ καὶ τὸ τῇδε ἄγωμεν . Δέδεικται ἄρα ὅτι παρὰ δοτικὰϲ αἱ τοιαῦται ἐπιρρηματικαὶ προφοραί · εἰ δὲ παρὰ δοτικάϲ , δῆλον ὡϲ καὶ γεγράψεται ϲὺν τῷ ῑ . καὶ εἰ τοῦτο , καὶ τὸ ἰδίᾳ ἄρα καὶ δημοϲίᾳ παρὰ δοτικάϲ , καὶ οὕτωϲ τὰ ἐπιρρήματα γεγράψεται ϲὺν τῷ ῑ ·
Lemmas: λέγω οὖν ἕτερος λόγος καί περί γραφή ὁ διά ὁ ι̅ . — ὁ ἀπό ὁ ὄνομα μετάπτωσις εἰς ὁ ἐπίρρημα , κατά ὅς λόγος δείκνυμι ἐν ἀρχή , πάντως μετά ὁ παρέπομαι ἔχω καί ὁ γραφή συνυπάρχω , καθά ὁ ἀτρεκής , συνεμπίπτω ὄνομα , καί γραφή καί τόνος ἀποφέρω , ὁ καλός , ὁ εὐρύς , ὁ καλός , ὁ πυκνός · σχεδόν ἐπί πᾶς ὁ λόγος συμφωνέω , περί ὅς καί κατά ὁ ἑξῆς λέγω . — εἰμί οὖν τις δημόσιος , ὅς παράκειμαι θηλυκός ὁ δημόσιος , ὅς σύνταξις ἐπιρρηματικός γίγνομαι , δημοσίᾳ ἀπάγω , ὡς εἰ δημόσιος τις ἀπάγω . καί οὗτος εἰ μέν ἀπό ὁ εὐθεῖα ὁ σύνταξις ἀναδέχομαι , δίχα ὁ ι̅ γράφω · εἰ δέ παρά ὁ δοτικός , σύν ὁ ι̅ . εἰς ἐπίκρισις οὖν ὁ τοιοῦτος παραληπτέος λόγος ἀποδείκνυμι , πότερος παρά δοτικός ἤ εὐθεῖα ὁ τοιοῦτος . ὁ τοιοῦτος γάρ παρέπομαι οὐ μόνος ὁ εἰς α λήγω ὄνομα , ἀλλά καί ὁ εἰς η̅ λήγω μόριον θηλυκός . εἰμί τις ὄνομα οὐδαμός , ὅς παράκειμαι ἐπίρρημα ὁ οὐδαμῶς καί οὐδαμόθεν , ὅς ἀπό θηλυκός πάλιν σχῆμα ἐπίρρημα παράκειμαι ὁ οὐδαμῇ . καί εἰ μέν ἀπό ὁ εὐθεῖα , ἐν ὀξύς τόνος καί δίχα ὁ ι̅ εἰ δέ οὐ ὀξύς ὁ τόνος , ὁ δέ περισπάω , ὅς εἰμί ἐν δοτικός , ὁμόλογος καί ὅδε σύν ὁ ι̅ γράφω , καθότι πάλιν συντονόω ὁ θηλυκός παράκειμαι καί ὁ ἄλλος . — εἰμί δέ καί ἄλλος ἐπιδείκνυμι . παρά ἀντωνυμικός ὁ οὗτος γίγνομαι ἐπιρρηματικός τις προφορά , ὅς οὐ φημί οὕτως , οὗτος ἄγω , οὗτος δέ . καί προφανής ὡς ὁ πρόσθεσις ὁ τ ὁ δοτικός ὁμολογέω , ὅς λόγος καί ὁ τῇδε ἄγω . δείκνυμι ἄρα ὅτι παρά δοτικός ὁ τοιοῦτος ἐπιρρηματικός προφορά · εἰ δέ παρά δοτικός , δῆλος ὡς καί γράφω σύν ὁ ι̅ . καί εἰ οὗτος , καί ὁ ἴδιος ἄρα καί δημοσίᾳ παρά δοτικός , καί οὕτως ὁ ἐπίρρημα γράφω σύν ὁ ι̅ ·