ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
apollonius-dyscolus-grammar.de-adverbiis 119
Τὰ ϲυμφώνῳ παρεδρευόμενα τῶν εἰϲ θεν ληγόντων ἐπιρρημάτων παρὰ Δωριεῦϲι καὶ Αἰολεῦϲιν ἀμείβει τὸ ε εἰϲ τὸ α , καὶ κατ’ ἐπακολού θηϲιν τὸ ν ἀποβάλλει , καθάπερ καὶ ἐπ’ ἄλλων παθῶν τὸ τοιοῦτον εὑρέϲθαι ἔϲτι . τὸ ᾔδειν παρ’ Ἴωϲι λεγόμενον ἤδεα , πεποιήκειν ἐπεποιήκεα , καὶ πάντα τὰ τούτοιϲ ὅμοια · καὶ ἐπ’ αἰτιατικῆϲ Ξέρξεα , Πολυδέκτεα , Γύγεα · καὶ ἐπὶ ϲυνδέϲμου τοῦ ἕνεκεν ἕνεκα , καὶ ἔτι τοῦ κέν καὶ κά . ὥϲπερ πάλιν εἰ τὸ α εἰϲ τὸ ε μεταπέϲοι , τὸ τηνικαῦτα πρόϲειϲι τὸ ν παρ’ Αἰολεῦϲι · τὸ λεγόμεθα λεγόμεθεν καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα τῶν ῥημάτων . ⟨ Ταῦτα οὖν τῶν ἐπιρρημάτων ⟩ ἐϲτὶ διὰ τοῦ α μεθιϲτανόμενα , ὡϲ ἔφαμεν , κατὰ τὸ πλεῖϲτον , πρόϲθεν πρόϲθα , ἔνερθεν ἔνερθα , ὄπιϲθεν ὄπιϲθα , ὁ δ’ ἐξὐπιϲθα καϲταθεὶϲ ( lyr . gr . IlI3 fr . adesp . 67 Bergk ) , ἔνθεν ἔνθα . καὶ ἐν ἄλλοιϲ δὲ ἐπιρρήμαϲιν , ὡϲ ἐν τοῖϲ ἑξῆϲ δεδείξεται , τὸ o εἰϲ τὸ α μεταπίπτει παρὰ ταῖϲ προκειμέναιϲ διαλέκτοιϲ .
Lemmas: ὁ σύμφωνος παρεδρεύω ὁ εἰς θεν λήγω ἐπίρρημα παρά Δωριεύς καί Αἰολεύς ἀμείβω ὁ ε εἰς ὁ α , καί κατά ἐπακολού τίθημι ὁ ν ἀποβάλλω , καθά καί ἐπί ἄλλος πάθος ὁ τοιοῦτος εὑρίσκω εἰμί . ὁ οἶδα παρά Ἴων λέγω ἦδος , ποιέω ποιέω , καί πᾶς ὁ οὗτος ὅμοιος · καί ἐπί αἰτιατικός Ξέρξης , Πολυδέκτης , Γύγης · καί ἐπί σύνδεσμος ὁ ἕνεκα ἕνεκα , καί ἔτι ὁ ἄν καί ἄν . ὥσπερ πάλιν εἰ ὁ α εἰς ὁ ε μεταπίπτω , ὁ τηνικαῦτα προσέρχομαι ὁ ν παρά Αἰολεύς · ὁ λέγω λεγόμεσχω καί πᾶς ὁ τοιοῦτος ὁ ῥῆμα . ⟨ οὗτος οὖν ὁ ἐπίρρημα ⟩ εἰμί διά ὁ α μεθιστάνω , ὡς φημί , κατά ὁ πολύς , πρόσθεν πρόσθεν , ἔνερθε ἔνερθα , ὄπισθεν ὄπισθα , ὁ δέ ἐξὐπισθα καθίστημι ( lyr . gr . IlI3 fr . adesp . 67 Bergk ) , ἔνθεν ἔνθα . καί ἐν ἄλλος δέ ἐπίρρημα , ὡς ἐν ὁ ἑξῆς δείκνυμι , ὁ o εἰς ὁ α μεταπίπτω παρά ὁ πρόκειμαι διάλεκτος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-adverbiis 120
Παρείπετο τοῖϲ προκειμένοιϲ ἐπιρρήμαϲιν , εἰ μὲν ἀπὸ ὀνομάτων εἶεν καὶ μὴ τῷ ο παρεδρεύοιτο , τάϲιϲ ἡ αὐτή , ⟨ ἣ> ἦν κατὰ τὸ τέλοϲ τῆϲ γενικῆϲ . τὸ ἀρχῆϲ περιϲπᾶται · τῇδε ἔχει καὶ τὸ ἀρχῆθεν . ὁμοίωϲ καὶ Ἰωνικὸν τὸ ἀγορῆϲ · τῇδε ἔχει καὶ τὸ ἀγορῆθεν . βαρύνεται τὸ Θήβηϲ · τῇδε ἔχει καὶ τὸ Θήβηθεν . ἀλλὰ καὶ τὸ Ἀθήνηϲ Ἀθήνηθεν , ϲιπύηϲ ϲιπύηθεν , ἐκ δ’ ἄρτουϲ ϲιπύηθεν ( Callim . fr . 454 Schneider ) . πάλιν τοῦ γῆϲ περιϲπωμένου τὸ γῆθεν ϲυμπεριϲπᾶται . κὰν διὰ τοῦ α , Λυκίαϲ Λυκίαθεν . Ἐπὶ μέντοι τῶν τῷ ο παρεδρευομένων οὐ ταὐτὸν παρέπεται · ϲχεδὸν γὰρ ἅπαντα ὀφείλει παροξύνεϲθαι . παρὰ βαρυνομένην γὰρ γενικὴν τὴν Λέϲβου τὸ Λεϲβόθεν παροξύνεται · τῇδε ἔχει καὶ παρὰ τὴν Κύπρον τὸ Κυπρόθεν , Ἀβυδόθεν , οὐρανόθεν , Διόθεν , αὐτόθεν , ϲχεδόθεν . ἁπάντων τῷ λόγῳ τούτῳ ὑποπιπτόντων ἰδιαίτερον ἐβαρύνθη τὸ οἴκοθεν καὶ ἄλλοθεν ( ἔνιοι μὲν γὰρ τὸ παντόϲ πάντοθεν καὶ παρώξυναν ) · καὶ παρ’ ἐπίρρημα δὲ τὸ ἐκτόϲ τὸ ἔκτοθεν καὶ ἔνδον ἔνδοθεν . καὶ εἰ ἔϲτιν εἰπεῖν ὡϲ οὐκ ἄλλο τι ἐθέλει παροξύνεϲθαι , ὃ μὴ τῷ ο παρεδρεύεται ( καὶ γὰρ ὀξυνομένου τοῦ ἑκάϲ τὸ ἕκαθεν προ παροξύνεται , καὶ ἅπαντα τὰ τῷ ω παρεδρευόμενα , ἄνω ἄνωθεν , κάτω κάτωθεν . τῇδε ἔχει καὶ τὸ ἑκατέρωθεν , ἀμφοτέρωθεν , ἑτέρωθεν . πάλιν δὲ παρὰ τὸ ἐγγύϲ παροξυνόμενον τὸ ἐγγύθεν ) , οὐκ ἔϲτιν ἀφορμὴ οὐδεμία τῶν προπαροξυνθέντων . ἴϲωϲ γὰρ τὸ ἄλλοθεν ἠδύνατο ἔχειν ἀπολογίαν διὰ τὴν βαρύτητα τῆϲ γενικῆϲ , καὶ τάχα τὸ οἴκοθεν · οὐ μὴν ἐπὶ τῆϲ παντόϲ γενικῆϲ ὀξυνομένηϲ τὸ πάντοθεν . ἢ ἐπιρρήματοϲ τοῦ ἐκτόϲ ὀξυνομένου τὸ ἔκτοθεν , ὅπου γε καὶ αἱ βαρυνόμεναι γενικαὶ παρωξυτονήθηϲαν κατὰ παραγωγήν , Κὐπρου Κυπρόθεν , Ἀβύδου Ἀβυδόθεν .
Lemmas: παρέπομαι ὁ πρόκειμαι ἐπίρρημα , εἰ μέν ἀπό ὄνομα εἰμί καί μή ὁ ο̅ παρεδρεύω , τάσις ὁ αὐτός , ⟨ ὅς εἰμί κατά ὁ τέλος ὁ γενικός . ὁ ἀρχή περισπάω · τῇδε ἔχω καί ὁ ἀρχῆθεν . ὅμοιος καί Ἰωνικός ὁ ἀγορά · τῇδε ἔχω καί ὁ ἀγορῆθεν . βαρύνω ὁ Θήβη · τῇδε ἔχω καί ὁ Θήβηθεν . ἀλλά καί ὁ Ἀθήνη Ἀθῆναι , σιπύη σιπύηθεν , ἐκ δέ ἄρτος σιπύηθεν ( Callim . fr . 454 Schneider ) . πάλιν ὁ γῆ περισπάω ὁ γῆθεν συμπερισπάω . ἐάν διά ὁ α , Λυκία Λυκία . ἐπί μέντοι ὁ ὁ ο̅ παρεδρεύω οὐ αὐτός παρέπομαι · σχεδόν γάρ ἅπας ὀφείλω παροξύνω . παρά βαρύνω γάρ γενικός ὁ Λέσβος ὁ Λέσβος παροξύνω · τῇδε ἔχω καί παρά ὁ Κύπρος ὁ Κυπρόθεν , Ἀβυδόθεν , οὐρανόθεν , Ζεύς , αὐτόθεν , σχεδόθεν . ἅπας ὁ λόγος οὗτος ὑποπίπτω ἴδιος βαρύνω ὁ οἴκοθεν καί ἄλλοθεν ( ἔνιοι μέν γάρ ὁ πᾶς πάντοθεν καί παροξύνω ) · καί παρά ἐπίρρημα δέ ὁ ἐκτός ὁ ἔκτοθεν καί ἔνδον ἔνδοθεν . καί εἰ εἰμί λέγω ὡς οὐ ἄλλος τις ἐθέλω παροξύνω , ὅς μή ὁ ο̅ παρεδρεύω ( καί γάρ ὀξύνω ὁ ἑκάς ὁ ἕκαθεν προ παροξύνω , καί ἅπας ὁ ὁ ω̅ παρεδρεύω , ἄνω ἄνωθεν , κάτω κάτωθεν . τῇδε ἔχω καί ὁ ἑκατέρωθεν , ἀμφοτέρωθεν , ἑτέρωθεν . πάλιν δέ παρά ὁ ἐγγύς παροξύνω ὁ ἐγγύθεν ) , οὐ εἰμί ἀφορμή οὐδείς ὁ προπαροξύνω . ἴσως γάρ ὁ ἄλλοθεν δύναμαι ἔχω ἀπολογία διά ὁ βαρύτης ὁ γενικός , καί τάχα ὁ οἴκοθεν · οὐ μήν ἐπί ὁ πᾶς γενικός ὀξύνω ὁ πάντοθεν . ἤ ἐπίρρημα ὁ ἐκτός ὀξύνω ὁ ἔκτοθεν , ὅπου γε καί ὁ βαρύνω γενικός παροξυτονέω κατά παραγωγή , Κύπρος Κυπρόθεν , Ἄβυδος Ἀβυδόθεν .
apollonius-dyscolus-grammar.de-adverbiis 121
Παράκειται τοῖϲ εἰϲ θεν λήγουϲι τὰ ἐν τόπῳ , τοῦ τέλουϲ εἰϲ τὸ ι μεταλαμβανομένου , παρεπομένηϲ τῆϲ τάϲεωϲ τῆϲ αὐτῆϲ καὶ μετὰ μὲν μονῆϲ τοῦ θ , εἰ τὸ ο προκείμενον εἴη · τὰ γὰρ μὴ οὕτωϲ ἔχοντα καὶ τὸ θ εἰϲ τὸ ϲ μεταλαμβάνει . τοῦ μὲν οὖν προτέρου οἴκοθεν οἴκοθι , ἔνδοθεν ἔνδοθι , Ἀβυδόθεν Ἀβυδόθι , οὐρανόθεν οὐρανόθι , τηλόθεν τηλόθι , αὐτόθεν αὐτόθι καὶ ἐν ϲυγκοπῇ αὖθι . ὑψόθεν ὑψόθι , ἀφ’ οὐ πάλιν τὸ κατὰ ϲυγκοπὴν ὕψι . καὶ ἴϲωϲ καὶ παρὰ τὸ ἀγχοῦ ἦν τὸ ἀγχόθεν καὶ ἀγχόθι , καὶ πάλιν κατὰ ϲυγκοπὴν ἄγχι . ϲαφὲϲ δὲ ὅτι καὶ τὸ κεῖθι πάλιν τὸ αὐτὸ πάθοϲ ἀνεδέδεκτο τῷ κεῖθεν , τῆϲ ϲυγ κοπῆϲ ϲυνούϲηϲ τῆϲ παρὰ τὸ ἐκεινόθι . Τὰ μὲν οὖν γεγονότα τῇδε ἐγεγόνει · οὐ γὰρ ἐξ ἀνάγκηϲ παρεπόμενόν ἐϲτι τοῖϲ εἰϲ θΕν τὸ τοιοῦτον · οὔτε γὰρ τῷ ἔνθεν παράκειται οὔτε ἄλλοιϲ πλείοϲι τοιούτοιϲ . τοῦ γε μὴν ἑτέρου ὑποδείγματά ἐϲτι τοιαῦτα , Θήβηθεν Θήβῃϲιν , Ἀθήνηθεν Ἀθήνῃϲιν , θύρηθεν θύρῃϲι .
Lemmas: παράκειμαι ὁ εἰς θεν λήγω ὁ ἐν τόπος , ὁ τέλος εἰς ὁ ι̅ μεταλαμβάνω , παρέπομαι ὁ τάσις ὁ αὐτός καί μετά μέν μονή ὁ θ̅ , εἰ ὁ ο̅ πρόκειμαι εἰμί · ὁ γάρ μή οὕτως ἔχω καί ὁ θ̅ εἰς ὁ σ̅ μεταλαμβάνω . ὁ μέν οὖν πρότερος οἴκοθεν οἴκοθι , ἔνδοθεν ἔνδοθι , Ἀβυδόθεν Ἀβυδόθι , οὐρανόθεν οὐρανόθι , τηλόθεν τηλόθι , αὐτόθεν αὐτόθι καί ἐν συγκοπή αὖθι . ὑψόθεν ὑψόθι , ἀπό ὅς πάλιν ὁ κατά συγκοπή ὕψι . καί ἴσως καί παρά ὁ ἀγχοῦ εἰμί ὁ ἀγχόθεν καί ἀγχόθι , καί πάλιν κατά συγκοπή ἄγχι . σαφής δέ ὅτι καί ὁ ἐκεῖθι πάλιν ὁ αὐτός πάθος ἀναδέχομαι ὁ ἐκεῖθεν , ὁ συγ κοπή σύνειμι ὁ παρά ὁ ἐκεινόθι . ὁ μέν οὖν γίγνομαι τῇδε γίγνομαι · οὐ γάρ ἐκ ἀνάγκη παρέπομαι εἰμί ὁ εἰς θεν ὁ τοιοῦτος · οὔτε γάρ ὁ ἔνθεν παράκειμαι οὔτε ἄλλος πλείων τοιοῦτος . ὁ γε μήν ἕτερος ὑπόδειγμα εἰμί τοιοῦτος , Θήβηθεν Θῆβαι , Ἀθῆναι Ἀθῆναι , θύραθεν θύρα .
apollonius-dyscolus-grammar.de-adverbiis 122
Τὰ διὰ τοῦ ε ἐκφερόμενα ἐπιρρήματα ( λέγω δὲ τὰ προκείμενα κατὰ παραγωγὴν τοῦ θε · καὶ τὰ τοιαῦτα δὲ λέγω , τὰ διὰ τοῦ τε , ἄλλοτε , τότε , ὑπὲρ ὧν καὶ κατὰ τὸ ἐξῆϲ εἰρήϲεται , καὶ ἔτι τὰ διὰ τοῦ ϲε , κυκλόϲε , πάντοϲε , πόϲε , καὶ ἔτι τὰ διὰ τοῦ δε , οἴκαδε , καὶ ἔτι τὰ τούτοιϲ ὅμοια ) οὐ τρέπει πάντοτε τὸ ε εἰϲ τὸ α παῤ Αἰολεῦϲι καὶ Δωριεῦϲιν , ἀλλὰ τρέψαντά ἐϲτιν ἢ διὰ τοῦ θε ἐκφερόμενα ἢ διὰ τοῦ τε . καὶ ϲχεδὸν μία ἦν ἀπολογία · πνεύματι γὰρ διαφέρει τὸ τ τοῦ θ . τὰ γὰρ μὴ τῇδε ἔχοντα τὸ ε φυλάϲϲει . εἴρηται μὲν οὖν περὶ τῶν εἰϲ θεν , λέγω περὶ τοῦ ὔπιϲθα καὶ ὕπερθα καὶ τῶν τοιούτων · ἔϲτι δὲ καὶ ὑποδείγματα τῶν διὰ τοῦ τε τὸ πότε πότα , ὅτε ὅτα . ἑτέρωτε ἑτέρωτα , ἄλλοτε ἄλλοτα .  — διαφέρει δὲ πάλιν τὰ Αἰολικὰ τοῦ Δωρικοῦ , ἡ τὸ μὲν Δωρικὸν τὸ η εἰϲ κ μεταλαμβάνει , ὅτε τὸ πότε πόκα ἐϲτί , τὸ ἄλλοτε ἄλλοκα , ὅτε ὅκα . καὶ μετὰ περιϲϲοῦ τοῦ κ , ὅκκα δὴ γυνά ( Alcm . fr . 94 Berak3 ) . οὐ μὴν ἐπὶ τοῦ κυκλόϲε ῆ ἔραζε ἢ τῶν προκατειλεγμένων .
Lemmas: ὁ διά ὁ ε ἐκφέρω ἐπίρρημα ( λέγω δέ ὁ πρόκειμαι κατά παραγωγή ὁ θε · καί ὁ τοιοῦτος δέ λέγω , ὁ διά ὁ τε , ἄλλοτε , τότε , ὑπέρ ὅς καί κατά ὁ ἑξῆς λέγω , καί ἔτι ὁ διά ὁ σύ , κυκλόσε , πάντοσε , πόσε , καί ἔτι ὁ διά ὁ δε , οἴκαδε , καί ἔτι ὁ οὗτος ὅμοιος ) οὐ τρέπω πάντοτε ὁ ε εἰς ὁ α παρά Αἰολεύς καί Δωριεύς , ἀλλά τρέπω εἰμί ἤ διά ὁ θε ἐκφέρω ἤ διά ὁ τε . καί σχεδόν εἷς εἰμί ἀπολογία · πνεῦμα γάρ διαφέρω ὁ τ ὁ θ̅ . ὁ γάρ μή τῇδε ἔχω ὁ ε φυλάσσω . λέγω μέν οὖν περί ὁ εἰς θεν , λέγω περί ὁ ὔπισθα καί ὕπερθα καί ὁ τοιοῦτος · εἰμί δέ καί ὑπόδειγμα ὁ διά ὁ τε ὁ πότε ποτέ , ὅτε ὄτα . ἑτέρωτε ἐτέρωτα , ἄλλοτε ἄλλοτα .  — διαφέρω δέ πάλιν ὁ Αἰολικός ὁ Δωρικός , ὁ ὁ μέν Δωρικός ὁ ὁ εἰς κ μεταλαμβάνω , ὅτε ὁ πότε πότε εἰμί , ὁ ἄλλοτε ἄλλοσε , ὅτε ὅκα . καί μετά περισσός ὁ κ , ὅκκα δή γυνή ( Alcm . fr . 94 Berak3 ) . οὐ μήν ἐπί ὁ κυκλόσε ἤ ἔραζε ἤ ὁ προκαταλέγω .
apollonius-dyscolus-grammar.de-adverbiis 124
Ἔϲτι καὶ ϲυνύπαρξιϲ τῶν εἰϲ τε ληγόντων ἐπιρρημάτων . — παρὰ τὴν ἄλλοϲ φωνὴν πάλιν τὸ ἄλλοτε , παρά τε τὴν παντόϲ τὸ πάντοτε , καὶ παρὰ τὸ οὐ τὸ ὅτε . ποῦ πότε , ὅπου ὁπότε . — τῇδε ἔχει καὶ παρὰ τὸ ἕτεροϲ τὸ ἑτέρωτε ( ἢ παῤ ἐπίρρημα τὸ ἑτέρωθε ) , ἀφ᾿ οὖ καὶ τὸ παῤ Αἰολεῦϲιν ἑτέρωτα · πρόκειται γάρ , ὅτι τὸ τοιοῦτον ε εἰϲ α τρέπουϲιν Αἰολεῖϲ καὶ Δωριεῖϲ , ὥϲπερ ἔχει καὶ τὸ πότα . — ϲαφὲϲ ὅτι καὶ παρὰ τὸ νέοϲ τὸ μὲν κοινὸν ἦν νέοτε , κατ᾿ Ἀττικὴν δὲ ἐπέκταϲιν νέωτα , Αἰολικώτερον τοῦ ε εἰϲ α τραπέντοϲ . καὶ τὸ ἐνίοτε δὲ παρὰ τὸ ἔνιοϲ ἢ ἔνιοί ἐϲτιν .
Lemmas: εἰμί καί συνύπαρξις ὁ εἰς τε λήγω ἐπίρρημα . — παρά ὁ ἄλλος φωνή πάλιν ὁ ἄλλοτε , παρά τε ὁ πᾶς ὁ πάντοτε , καί παρά ὁ ὅς ὁ ὅτε . ποῦ πότε , ὅπου ὁπότε . — τῇδε ἔχω καί παρά ὁ ἕτερος ὁ ἑτέρωτε ( ἤ παρά ἐπίρρημα ὁ ἑτέρωθεν ) , ἀπό ὅς καί ὁ παρά Αἰολεύς ἐτέρωτα · πρόκειμαι γάρ , ὅτι ὁ τοιοῦτος ε εἰς α τρέπω Αἰολεύς καί Δωριεύς , ὥσπερ ἔχω καί ὁ πότης . — σαφής ὅτι καί παρά ὁ νέος ὁ μέν κοινός εἰμί ἐγέοτε , κατά Ἀττικός δέ ἐπέκτασις νέωτα , Αἰολικός ὁ ε εἰς α τρέπω . καί ὁ ἐνίοτε δέ παρά ὁ ἔνιοι ἤ ἔνιοι εἰμί .
apollonius-dyscolus-grammar.de-adverbiis 125
Καὶ τὰ διὰ τοῦ ϲε παραγόμενα εἰϲ τόπον . παρὰ τὸ οἶκοϲ οἴκοϲε , ἄλλοϲ ἄλλοϲε , παντόϲ πάντοϲε , παρά τε πάλιν τὸ ποῦ τὸ πόϲε φεύγετε ; ( Π 422 ) κύκλοϲ κυκλόϲε . Χρὴ δὲ νοεῖν , ὅτι πάλιν οἱ αὐτοὶ τόνοι παρέπονται τοῖϲ προκατειλεγμένοιϲ τῶν εἰϲ θεν καὶ τῶν εἰϲ θι . ἄλλοθεν ἄλλοθι , εὐθέωϲ καὶ ἄλλοϲε · καὶ ἐπεὶ πάντοθεν καὶ πάντοθι , πάντοϲε δαιδάλλων ( Ϲ 479 ) καὶ ἐπεὶ κυκλόθεν κυκλόθι , εὐθέωϲ καὶ τὸ κυκλόϲε , ἀγχόϲε , τηλόϲε .
Lemmas: καί ὁ διά ὁ σύ παράγω εἰς τόπος . παρά ὁ οἶκος οἴκοσε , ἄλλος ἄλλοτε , πᾶς πάντοσε , παρά τε πάλιν ὁ ποῦ ὁ πόσε φεύγω ; ( Π 422 ) κύκλος κυκλόσε . χρή δέ νοέω , ὅτι πάλιν ὁ αὐτός τόνος παρέπομαι ὁ προκαταλέγω ὁ εἰς θεν καί ὁ εἰς θι . ἄλλοθεν ἄλλοθι , εὐθύς καί ἄλλοτε · καί ἐπεί πάντοθεν καί πάντοθι , πάντοσε δαιδάλλω ( Σ 479 ) καί ἐπεί κυκλόθεν κυκλόθι , εὐθύς καί ὁ κυκλόσε , ἀγχόσε , τηλόσε .
apollonius-dyscolus-grammar.de-adverbiis 126
Τὰ διὰ τοῦ ζε παραγόμενα ἔχει τὸ α παρεδρευόμενον ἐν βραχεῖ χρόνῳ , Ἄφιδνα Ἀφίδναζε , ἔρα ἔραζε , θύρα θύραζε . ϲημειωτέον οὖν τὸ χαμᾶζε · καὶ δῆλον ὅτι τῆϲ Ἀττικῆϲ ἐκτάϲεώϲ ἐϲτι , καθὸ καὶ τὸ χαμᾶθεν .
Lemmas: ὁ διά ὁ ζε παράγω ἔχω ὁ α παρεδρεύω ἐν βραχύς χρόνος , Ἄφιδνα Ἀφίδναζέ , ἔρα ἔραζε , θύρα θύραζε . σημειωτέος οὖν ὁ χαμᾶζε · καί δῆλος ὅτι ὁ Ἀττική ἔκτασις εἰμί , καθό καί ὁ χαμᾶθεν .
apollonius-dyscolus-grammar.de-adverbiis 127
Εἴπομεν ὡϲ τὰ διὰ τοῦ φι παραγόμενα αὐτὸ μόνον τῆϲ παραγωγῆϲ ἔχεται τῆϲ διὰ τοῦ φι , καθὸ καὶ ἄλλα πολλά ἐϲτι τὰ διὰ τοῦ δε παραγόμενα , τοϲόϲδε , τοιόϲδε , ἅπερ τοῦ αὐτοῦ μέρουϲ λόγου ἔχεται , καθὸ καὶ πλεῖϲτα τῶν εἰϲ θεν ληγόντων , ὡϲ ἡ ἐμέθεν ἀντωνυμία καὶ αἱ ϲύζυγοι . — ἔχεται μέντοι καὶ ἕτερα ἐπιρρηματικῆϲ ἐννοίαϲ , ὥϲπερ παρὰ τὴν ἰνόφιν φωνὴν τὸ ἶφι ϲυνεκόπη , ϲημαῖνον τὸ ἰϲχυρῶϲ . τὸ μέντοι νόϲφι πρὸϲ ἐνίων οὕτωϲ ἀπεδίδοτο , ὡϲ τὸ νο ἐϲθ᾿ ὅτε ϲτερητικόν ἐϲτι , καθὸ καὶ τὸ νόϲοϲ ἐν ϲτερήϲει τοῦ ϲοεῖν ἦν δὲ καὶ παρὰ τὸ ἕπεϲθαι , κατὰ ϲτέρηϲιν τὴν διὰ τοῦ νο , ἐϲχηματιϲμένον τὸ νόϲφιν , ὅπερ ἐναντίον ϲημαίνει τῷ ϲυνέπεϲθαι .
Lemmas: λέγω ὡς ὁ διά ὁ φι παράγω αὐτός μόνος ὁ παραγωγή ἔχω ὁ διά ὁ φι , καθό καί ἄλλος πολύς εἰμί ὁ διά ὁ δε παράγω , τοσόσδε , τοιόσδε , ὅς ὁ αὐτός μέρος λόγος ἔχω , καθό καί πολύς ὁ εἰς θεν λήγω , ὡς ὁ ἐγώ ἀντωνυμία καί ὁ σύζυγος . — ἔχω μέντοι καί ἕτερος ἐπιρρηματικός ἔννοια , ὥσπερ παρά ὁ ἰνόφις φωνή ὁ ἶφι συγκόπτω , σημαίνω ὁ ἰσχυρός . ὁ μέντοι νόσφι πρός ἔνιοι οὕτως ἀποδίδωμι , ὡς ὁ νοθε εἰμί ὅτε στερητικός εἰμί , καθό καί ὁ νόσος ἐν στέρησις ὁ σοέω εἰμί δέ καί παρά ὁ ἕπομαι , κατά στέρησις ὁ διά ὁ νο , σχηματίζω ὁ νόσφι , ὅς ἐναντίος σημαίνω ὁ συνέπομαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-adverbiis 128
Ϲαφὲϲ δὲ ὅτι καὶ Ϲέλευκοϲ καὶ οἱ πλεῖϲτοι ὑγιῶϲ ἐφίϲτων τῷ οὐρανόθι πρό ( Γ 3 ) . ἡ γὰρ εἰϲ θι παραγωγὴ τὸ ἐν τόπῳ ϲημαίνει . ὅπερ τινὲϲ μετέγραψαν τὸ οὐρανόθεν , ἵνα τὸ ἐκ τόπου δηλωθῆ . ἀλλὰ πάλιν ἐδόκει καὶ τὸ πρό ἀντικεῖϲθαι · ἐπεὶ γὰρ τὸ οὐρανόθεν τὸ ἐξ οὐρανοῦ ϲημαίνει , οὐ ϲυνίϲταται δὲ τὸ πρὸ ἐξ οὐρανοῦ , ϲαφὲϲ ὅτι παραπεμπτέον καὶ τὴν διὰ τοῦ θεν γραφήν . χωρὶϲ εἰ μὴ ἐκεῖνό τιϲ εἴποι , ὡϲ ἔϲθ᾿ ὅτε ταῖϲ γενικαῖϲ μόνον ἡ παραγωγὴ ἰϲοδυναμεῖ , οὐ δηλουμένηϲ τῆϲ ἔκ προθέϲεωϲ ὡϲ τὸ Ἴδηθεν μεδέων ( Γ 276 ) , ὡϲ ἡ ἐμέθεν ἀντωνυμία , ὡϲ τὸ Αἴαϲ δ’ ἐγγύθεν ἦλθε ( Η 219 ) . καὶ τὸ οὐρανόθεν προϲλαμβάνει τὴν ἔξ πρόθεϲιν , ἐξ οὐρανόθεν , ὡϲ αὐ · τοῦ θεν νῦν οὐ λεκτικῶϲ προϲεληλυθότοϲ , ἐν δὲ μόνον παραγωγῇ , καθὼϲ προαπεδόθη . τῆδε οὖν ἕξει καὶ τὸ οὐρανόθεν πρό . — εὐμαρέϲτερον μέντοι τὴν διὰ τοῦ φι παραγωγὴν παραδέχεϲθαι , ἤ τιϲ ϲυνήθωϲ καὶ ἐπὶ γενικῆϲ παραλαμβάνεται . ἢ παραλαμβανομένη ποικίλαϲ ἔχει τὰϲ προθέϲειϲ προϲιούϲαϲ , ἐκ παϲϲαλόφιν , ἀπὸ χαλκόφι . — διὸ καὶ ἐν παραγωγῇ μόνον κατὰ τὰϲ ἀρχὰϲ τὰ τοιαῦτα τῶν ἐπιρρημάτων παρελαμβάνομεν . — τῇδε οὖν ἔχει καὶ τὸ οὐρανόφι πρό .
Lemmas: σαφής δέ ὅτι καί Σέλευκος καί ὁ πολύς ὑγιής ἐφιστάω ὁ οὐρανόθι πρό ( Γ 3 ) . ὁ γάρ εἰς θι παραγωγή ὁ ἐν τόπος σημαίνω . ὅς τις μεταγράφω ὁ οὐρανόθεν , ἵνα ὁ ἐκ τόπος δηλόω . ἀλλά πάλιν δοκέω καί ὁ πρό ἀντίκειμαι · ἐπεί γάρ ὁ οὐρανόθεν ὁ ἐκ οὐρανός σημαίνω , οὐ συνίστημι δέ ὁ πρό ἐκ οὐρανός , σαφής ὅτι παραπεμπτέος καί ὁ διά ὁ θεν γραφή . χωρίς εἰ μή ἐκεῖνος τις λέγω , ὡς εἰμί ὅτε ὁ γενικός μόνος ὁ παραγωγή ἰσοδυναμέω , οὐ δηλέομαι ὁ ἐκ πρόθεσις ὡς ὁ Ἴδη μεδέων ( Γ 276 ) , ὡς ὁ ἐγώ ἀντωνυμία , ὡς ὁ Αἴας δέ ἐγγύθεν ἔρχομαι ( ὁ 219 ) . καί ὁ οὐρανόθεν προσλαμβάνω ὁ ἐκ πρόθεσις , ἐκ οὐρανόθεν , ὡς αὖ · ὁ θεν νῦν οὐ λεκτικός προσέρχομαι , ἐν δέ μόνος παραγωγή , καθώς προαποδίδωμι . τῆδε οὖν ἔχω καί ὁ οὐρανόθεν πρό . — εὐμαρής μέντοι ὁ διά ὁ φ̅ι̅ παραγωγή παραδέχομαι , ὅς τις συνήθης καί ἐπί γενικός παραλαμβάνω . ὁ παραλαμβάνω ποικίλος ἔχω ὁ πρόθεσις προσέρχομαι , ἐκ πασσάλα , ἀπό χαλκός . — διό καί ἐν παραγωγή μόνος κατά ὁ ἀρχή ὁ τοιοῦτος ὁ ἐπίρρημα παραλαμβάνω . — τῇδε οὖν ἔχω καί ὁ οὐρανός πρό .
apollonius-dyscolus-grammar.de-adverbiis 129
Τὰ εἰϲ ω λήγοντα ἐπρρήματα ϲημαίνει καὶ τὸ ἐν τόπῳ καὶ τὸ εἰϲ τόπον ( τὴν γὰρ διὰ τοῦ θεν παραγωγὴν ἔχει τὸ ἐκ τόπου ) λέγω δὲ ὅτι μάλιϲτα . ἃ ἀπὸ προθέϲεωϲ ἐϲχημάτιϲται , ἰϲοϲυλλαβεῖ μὲν ταῖϲ προθέϲεϲιν , ἐὰν ὧϲι διϲύλλαβοι , μιῇ δὲ πλεονάζει , εἰ εἶεν μονοϲύλλαβοι , ἐν λήξει τῇ εἰϲ ϲ ἢ φύϲει ἢ δυνάμει . τοῦ μὲν προτέρου ἀνά ἄνω , κατά κάτω · τοῦ δὲ δευτέρου πρόϲ πρόϲω καὶ εἴϲ εἴϲω . δυνάμει καὶ ἡ ἔξ εἰϲ ϲ λήγει · οὕτωϲ ἔχει τὸ ἔξω . φαμὲν οὖν ἄνω μένει Δίων , ἄνω ἀπέρχεται Ἀπολλώνιοϲ ἔξω μένει , ἔξω ἀπέρχεται ( τὰ εἰϲ θεν τούτων ἐκ τόπου ἐϲτίν , ἔξωθεν παραγίνεται ) . — Ποία οὖν ἀλογία ἐν τῷ καὶ εἴϲω δόρπον ἐκόϲμει ( η 13 ) ; ( « χρῆν γάρ » , φαϲίν , « ἔνδον » · ) προαποδεδειγμένου τοῦ ὅτι δύο τοπικὰϲ ϲχέϲειϲ ϲημαίνει τὰ τοιαῦτα τῶν ἐπιρρημάτων . — ἐγώ γε μὴν ὑπολαμβάνω , ὡϲ μᾶλλον τὸ ἔνδον ἀλογώτερον καθέϲτηκεν . οὐδὲ γὰρ ἄλλο τι τῶν εἰϲ δον ληγόντων ἐπιρρημάτων τοπικόν ἐϲτι , ποιότητοϲ δὲ παραϲτατικόν . ἀπειρότερον οὖν ἀναϲτρέφοντεϲ ⟨ περὶ ⟩ τῶν τοιούτων ϲημαϲιῶν καὶ ἐπιμέμφονται τὸ εἴϲω δόρπον ἐκόϲμει ( η 13 ) .
Lemmas: ὁ εἰς ω̅ λήγω ἐπρρήματα σημαίνω καί ὁ ἐν τόπος καί ὁ εἰς τόπος ( ὁ γάρ διά ὁ θεν παραγωγή ἔχω ὁ ἐκ τόπος ) λέγω δέ ὅτι μάλα . ὅς ἀπό πρόθεσις σχηματίζω , ἰσοσυλλαβέω μέν ὁ πρόθεσις , ἐάν ἵημι δισύλλαβος , εἷς δέ πλεονάζω , εἰ εἰμί μονοσύλλαβος , ἐν λῆξις ὁ εἰς σ̅ ἤ φύσις ἤ δύναμις . ὁ μέν πρότερος ἀνά ἄνω , κατά κάτω · ὁ δέ δεύτερος πρός πρόσω καί εἰς εἴσω . δύναμις καί ὁ ἐκ εἰς σ̅ λήγω · οὕτως ἔχω ὁ ἔξω . φημί οὖν ἄνω μένω Δίων , ἄνω ἀπέρχομαι Ἀπολλώνιος ἔξω μένω , ἔξω ἀπέρχομαι ( ὁ εἰς θεν οὗτος ἐκ τόπος εἰμί , ἔξωθεν παραγίγνομαι ) . — ποῖος οὖν ἀλογία ἐν ὁ καί εἴσω δόρπον κοσμέω ( ὁ 13 ) ; ( « χρή γάρ » , φημί , « ἔνδον » · ) προαποδείκνυμι ὁ ὅτι δύο τοπικός σχέσις σημαίνω ὁ τοιοῦτος ὁ ἐπίρρημα . — ἐγώ γε μήν ὑπολαμβάνω , ὡς μάλα ὁ ἔνδον ἄλογος καθίστημι . οὐδείς γάρ ἄλλος τις ὁ εἰς δον λήγω ἐπίρρημα τοπικός εἰμί , ποιότης δέ παραστατικός . ἄπειρος οὖν ἀναστρέφω ⟨ περί ⟩ ὁ τοιοῦτος σημασία καί ἐπιμέμφομαι ὁ εἴσω δόρπον κοσμέω ( ὁ 13 ) .
apollonius-dyscolus-grammar.de-adverbiis 131
Ἔτι τὰ προκείμενα τῶν εἰϲ δον ληγόντων , ἀπὸ ὀνόματοϲ εἰϲ ἐπιρρήματα παρηγμένα , ἢ τῷ η παρεδρεύεται ἢ τῷ α , ϲκηνηδόν , ἀγεληδόνξ , ταυρηδόν , πανθυμαδόν , κατωμαδόν , ϲπανιάκιϲ ἀπὸ τῶν είϲ ξ ληγόντων , ὡϲ τὸ κλιμακηδόν , δονακηδόν . — ἐϲημειοῦτο πρὸϲ Τρύφωνοϲ ( p . 53 Velsen ) τὸ βοτρυδόν , ὅπερ διὰ τὴν φυλάϲϲουϲαν γὲνικὴν τὸ υ ἐδύνατο ἔχειν ἀπολογίαν . ϲχηματίζεται καὶ ἀπὸ μετοχῶν , ὡϲ τὸ ἐθελοντηδόν καὶ ἑκοντηδόν . καὶ ἔτι ἀπὸ ἐπιρρημάτων τοῦ λάθρᾳ τὸ λαθρηδόν , χωρὶϲ εἰ μὴ ὀνόματι τῷ λαθραῖοϲ παράκειται , ὥϲτε τὸ ἐντελὲϲ εἶναι λαθραιηδόν , καὶ ἐν ϲυγκοπῇ λαθρηδόν . καὶ παρὰ ῥῆμα ϲχηματίζεται , ἐκ μὲν βαρυτόνου τοῦ βρύχω τὸ βρυχηδόν · καὶ ἴϲωϲ τῷ κρυφῶ περιϲπωμένῳ παράκειται τὸ κρυφηδόν . τῷ πελάζω καὶ ἐμπελάζω παράκειται τὸ ἐμπελαδόν , τῷ ϲχέθω ϲχεδόν , τῷ κρίνω κριδόν καὶ διακριδόν , φαίνω φανδόν καὶ ἀναφανδόν , χαίνω χανδόν . μένει δὲ τὸ ν ἐπὶ τοῦ χανδόν καὶ ἀναφανδόν , καθὸ καὶ ἐν παρακειμένῳ τῷ πέφαγκα καὶ κέχαγκα , οὐ μὴν ἐν τῷ κέκρικα ἢ κέκλικα , ἀφ᾿ οὐ τὸ κριδόν καὶ διακριδόν , κλίνω κλιδόν καὶ παρακλιδόν . καὶ φαίνεται ὅτι τῷ μὲν βαίνω οὐ παράκειται τὸ ἐμβαδόν , μᾶλλον δὲ τῷ βῶ ἢ βίβημι , ὡϲ τῷ ἱϲτῶ ἴϲτημι τὸ ϲταδόν .
Lemmas: ἔτι ὁ πρόκειμαι ὁ εἰς δον λήγω , ἀπό ὄνομα εἰς ἐπίρρημα πάρειμι , ἤ ὁ η̅ παρεδρεύω ἤ ὁ α̅ , σκηνηδὸν , ἀγεληδόν , ταυρηδόν , πανθυμαδόν , κατωμαδόν , σπανιάκις ἀπό ὁ εἷς ξ λήγω , ὡς ὁ κλιμακηδόν , δονακηδόν . — σημειόω πρός Τρύφων ( p . 53 Velsen ) ὁ βοτρυδόν , ὅς διά ὁ φυλάσσω γενικός ὁ υ̅ δύναμαι ἔχω ἀπολογία . σχηματίζω καί ἀπό μετοχή , ὡς ὁ ἐθελοντηδόν καί ἑκοντηδόν . καί ἔτι ἀπό ἐπίρρημα ὁ λάθρῃ ὁ λαθρηδόν , χωρίς εἰ μή ὄνομα ὁ λαθραῖος παράκειμαι , ὥστε ὁ ἐντελής εἰμί λαθραιηδόν , καί ἐν συγκοπή λαθρηδόν . καί παρά ῥῆμα σχηματίζω , ἐκ μέν βαρύτονος ὁ βρύκω ὁ βρυχηδόν · καί ἴσως ὁ κρύπτω περισπάω παράκειμαι ὁ κρυφηδόν . ὁ πελάζω καί ἐμπελάζω παράκειμαι ὁ ἐμπελαδόν , ὁ σχέθω% σχεδόν , ὁ κρίνω κριδὸν καί διακριδόν , φαίνω φανδόν καί ἀναφανδόν , χάσκω χανδόν . μένω δέ ὁ ν ἐπί ὁ χανδόν καί ἀναφανδόν , καθό καί ἐν παράκειμαι ὁ φαίνω καί χαγ́νω , οὐ μήν ἐν ὁ κρίνω ἤ κλίνω , ἀπό ὅς ὁ κριδὸν καί διακριδόν , κλίνω κλιδὸν καί παρακλιδόν . καί φαίνω ὅτι ὁ μέν βαίνω οὐ παράκειμαι ὁ ἐμβαδόν , μάλα δέ ὁ βάζω ἤ βίβημι , ὡς ὁ ἱστάω ἵστημι ὁ στηδόν .
apollonius-dyscolus-grammar.de-adverbiis 132
Τὰ εἰϲ δην ἐν βαρείᾳ τάϲει ἐϲτί , καὶ παράγεται καὶ ἀπὸ ὀνομάτων , ὡϲ τῷ λόγοϲ τὸ λογάδην παράκειται , μόνοϲ μονάδην , τρόχοϲ τροχάδην , ϲπόροϲ ϲποράδην . ἤ παρὰ ῥῆμα , διὰ τοῦ δ καὶ τοῦ ϲυγγενοῦϲ β παραλαμβανομένου ἐν πρώτῃ ϲυζυγίᾳ , κλέπτω κλέβδην , κρύπτω κρύβδην , γράφω γράβδην , ὄπτω ὄβδην καὶ ἐϲόβδην . καὶ παρὰ τοὺϲ εἰϲ ξω λήγονταϲ μέλλονταϲ διὰ τοῦ γδ , πλέξω πλέγδην , μίξω μίγδην , νύξω νύγδην . καὶ παρὰ τὴν πέμπτην δὲ ϲυζυγίαν , αἴρω ἄρδην , φύρω φύρδην . καὶ παρὰ τὸ ϲύω δὲ τὸ ϲύδην · ὅπερ ἐϲχημάτιϲτο , ἐκ μεταθέϲεωϲ τοῦ ε εἰϲ τὸ υ , παρὰ τὸ ϲέω , ἀφ’ οὗ καὶ τὸ ϲόοϲ , καθότι καὶ τῷ ῥέω τὸ ῥύω παράκειται , ἀφ᾿ οὐ καὶ τὸ ῥύβδην καὶ ὁλόκληρον εἰϲ ον λῆγον ῥυδόν · καὶ παρὰ τὸ χύω τὸ χύδην . ϲεϲημείωται τὸ βύζην , καὶ διὰ τὴν ἔκταϲιν τοῦ υ , καὶ διὰ τὴν μονὴν τοῦ ζ . καὶ παρὰ ῥῆμα δὲ τὸ ῥῶ , ἀφ᾿ οὗ τὸ ῥητόν καὶ ἄρρητον , παράκειται τὸ ῥήδην , καθὸ καὶ τῷ τμήγω τὸ τμήδην . φαίνεται ὅτι καὶ τῷ ἤδω τὸ ἥδην παράκειται καὶ ἅδην . καὶ παρὰ τὰ εἰϲ μι λήγοντα ἔϲτιν εὑρέϲθαι , βίβημι βάδην , ἵημι ἀέδην καὶ ἀνέδην . ἔδει οὗν καὶ παρὰ τὸ πρίημι τὸ πριάδην ἐπιρρηματικῆϲ ἐχόμενον ϲυντάξεωϲ .
Lemmas: ὁ εἰς δα ἐν βαρύς τάσις εἰμί , καί παράγω καί ἀπό ὄνομα , ὡς ὁ λόγος ὁ λογάδην παράκειμαι , μόνος μονάδην , τροχός τροχάδην , σπόρος σποράδην . ἤ παρά ῥῆμα , διά ὁ δ καί ὁ συγγενής β παραλαμβάνω ἐν πρῶτος συζυγία , κλέπτω κλέβδην , κρύπτω κρύβδην , γράφω γράβδην , ὄπτω ὄβδη καί ἐσόβδην . καί παρά ὁ εἰς ξω λήγω μέλλω διά ὁ γδʹ , πλέκω πλέγδην , μείγνυμι μίγδην , νύσσω νύγδην . καί παρά ὁ πέμπτος δέ συζυγία , ἀείρω ἄρδην , φύρω φύρδην . καί παρά ὁ σεύω δέ ὁ σύδην · ὅς σχηματίζω , ἐκ μετάθεσις ὁ ε εἰς ὁ υ̅ , παρά ὁ σέω , ἀπό ὅς καί ὁ σῶς , καθότι καί ὁ ῥέω ὁ ῥύομαι παράκειμαι , ἀπό ὅς καί ὁ ῥύβδην καί ὁλόκληρος εἰς ον λήγω ῥυδόν · καί παρά ὁ χύνω ὁ χύδην . σημειόω ὁ βῦζα , καί διά ὁ ἔκτασις ὁ υ̅ , καί διά ὁ μονή ὁ ζ̅ . καί παρά ῥῆμα δέ ὁ ῥῶ , ἀπό ὅς ὁ ῥητός καί ἄρρητος , παράκειμαι ὁ ῥήδην , καθό καί ὁ τμήγω ὁ τμήδην . φαίνω ὅτι καί ὁ ἥδω ὁ ἥδην παράκειμαι καί ἅδην . καί παρά ὁ εἰς μι λήγω εἰμί εὑρίσκω , βίβημι βάδην , ἵημι ἀέδην καί ἀνέδην . δέω οὖν καί παρά ὁ πρίημι ὁ πριάδην ἐπιρρηματικός ἔχω σύνταξις .
apollonius-dyscolus-grammar.de-adverbiis 134
Εἴπερ τὸ ἄν τικρυϲ βαρύνεται , τί δή ποτε οὐχὶ καὶ τὸ κατ’ ἀποβολὴν τοῦ ϲ , καθὸ καὶ ἐπ’ ἄλλων ἔϲτιν ἐπινοῆϲαι , πολλάκι , ἑπτάκι , τουτάκι Ἤ καθὸ τὰ εἰϲ ῦ λήγοντα ἐπιρρήματα ἐθέλει ὀξύνεϲθαι , ὡϲ ἔχει τὸ μεταξύ καὶ τὸ εὐθύ ; ( τὸ γὰρ ἔϋ ἴϲωϲ ἀπὸ διαιρέϲεώϲ ἐϲτι τοῦ εὖ , ἢ καὶ τάχα παράλογον ἔχει τὴν τάϲιν , ὡϲ δεδείξεται ) . — Ἔϲτι καὶ τῇδε ἀποφήναϲθαι , ὡϲ μᾶλλον κατώρθωτο τὸ ἀντικρύ , τῆϲ ὑγιοῦϲ τάϲεωϲ ὑπόμνηϲιϲ καθεϲτηκόϲ , τὸ δὲ ἄντικρυϲ ἠλόγηται βαρυνόμενον , εἴγε τὰ τοιαῦτα τῶν ἐπιρρημάτων ὀξύνεται , ἰθύϲ , ἐγγύϲ · καὶ ἕνεκα τούτου παράλογον τὸ ἄντικρυϲ .
Lemmas: εἴπερ ὁ ἄν τικρυς βαρύνω , τίς δή ποτέ οὐ καί ὁ κατά ἀποβολή ὁ σ̅ , καθό καί ἐπί ἄλλος εἰμί ἐπινοέω , πολλάκις , ἑπτάκις , τουτάκις ἤ καθό ὁ εἰς υ̅ λήγω ἐπίρρημα ἐθέλω ὀξύνω , ὡς ἔχω ὁ μεταξύ καί ὁ εὐθύς ; ( ὁ γάρ ἔϋ ἴσως ἀπό διαίρεσις εἰμί ὁ εὖ , ἤ καί τάχα παράλογος ἔχω ὁ τάσις , ὡς δείκνυμι ) . — εἰμί καί ὅδε ἀποφαίνω , ὡς μάλα κατορθόω ὁ ἀντικρύ , ὁ ὑγιής τάσις ὑπόμνησις καθίστημι , ὁ δέ ἄντικρυς ἀλογέω βαρύνω , εἰ ὁ τοιοῦτος ὁ ἐπίρρημα ὀξύνω , ἰθύς , ἐγγύς · καί ἕνεκα οὗτος παράλογος ὁ ἄντικρυς .
apollonius-dyscolus-grammar.de-adverbiis 135
Τοῖϲ εἰϲ υϲ λήγουϲιν ὀξυτόνοιϲ παράκειται εἰϲ υ λήγοντα , ὁμόφωνα οὐδετέροιϲ , ἐπιρρήματα , ὡϲ τὸ εὐρὺ ῥέει παρὰ τὸ εὐρύϲ , ὡϲ τὸ ταχὺ ἦλθεν παρὰ τὸ ταχύϲ . καὶ τῷ οὖν ἐὒϲ ὤφειλε παρακεῖϲθαι ὀξύτονον τὸ ἐὖ , ὅπερ ϲυναιρεθὲν ἀναγκαίωϲ περιεϲπάϲθη διὰ τὴν ἐν αὐτῷ δίφθογγον · προλήψει μέντοι τοῦ διῃρῆϲθαι τὴν ευ ἐβάρυναν τὸ ἐπίρρημα .
Lemmas: ὁ εἰς υς λήγω ὀξύτονος παράκειμαι εἰς υ̅ λήγω , ὁμόφωνος οὐδέτερος , ἐπίρρημα , ὡς ὁ εὐρύς ῥέω παρά ὁ εὐρύς , ὡς ὁ ταχύς ἔρχομαι παρά ὁ ταχύς . καί ὁ οὖν Εὖς ὀφέλλω παράκειμαι ὀξύτονος ὁ εὖ , ὅς συναιρέω ἀναγκαῖος περισπάω διά ὁ ἐν αὐτός δίφθογγος · πρόληψις μέντοι ὁ διαιρέω ὁ ε̅υ̅ βαρύνω ὁ ἐπίρρημα .
apollonius-dyscolus-grammar.de-adverbiis 136
τοπικὰ τῶν ἐπιρρημάτων τρεῖϲ ἔχει διαϲτάϲειϲ , τὴν ἐν τόπῳ , τὴν εἰϲ τόπον , τὴν ἐκ τόπου . καὶ δῆλον ὅτι ἀρκτικώτερά ἐϲτι τὰ ἐν τόπῳ · τὰ γὰρ ἐκ τόπου πολὺ πρότερον ὁμολογεῖ τὸ ἐν τόπῳ ε=iναι , καὶ ἔτι τὸ εἰϲ τόπον τὸ ἐκ τόπου τὴν μετάβαϲιν ποιεῖϲθαι . ἤδη δὲ καὶ διὰ τῶν φωνῶν ϲαφὲϲ τοῦτο γενήϲεται . τὸ γὰρ ποῦ ϲημαίνει τὸ ἐν τόπῳ · ἀφ’ οὖ γίνεται τοπικὸν εἰϲ τόπον παραγωγὸν πόϲε καὶ ἔτι τὸ πόθι . καὶ ἐκ τόπου τὸ πόθεν . παρά τε τὸ ὕψοϲ ὑψοῦ γίνεται , ἀφ’ οὐ τὸ ὑψόθεν καὶ ὑψόθι .
Lemmas: τοπικός ὁ ἐπίρρημα τρεῖς ἔχω διάστασις , ὁ ἐν τόπος , ὁ εἰς τόπος , ὁ ἐκ τόπος . καί δῆλος ὅτι ἀρκτικός εἰμί ὁ ἐν τόπος · ὁ γάρ ἐκ τόπος πολύς πρότερος ὁμολογέω ὁ ἐν τόπος ε=iναι , καί ἔτι ὁ εἰς τόπος ὁ ἐκ τόπος ὁ μετάβασις ποιέω . ἤδη δέ καί διά ὁ φωνή σαφής οὗτος γίγνομαι . ὁ γάρ ποῦ σημαίνω ὁ ἐν τόπος · ἀπό ὅς γίγνομαι τοπικός εἰς τόπος παραγωγός πόσε καί ἔτι ὁ πόθι . καί ἐκ τόπος ὁ πόθεν . παρά τε ὁ ὕψος ὑψοῦ γίγνομαι , ἀπό ὅς ὁ ὑψόθεν καί ὑψόθι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-adverbiis 138
Τὰ εἰϲ δε λήγοντα ἐπιρρήματα τὴν εἰϲ τόπον ϲχέϲιν ϲημαίνει , οἴκαδε , ἄγραδε , ἄλαδε ( καὶ ἐκ ϲυντάξεωϲ αἰτιατικῆϲ πτώϲεωϲ καὶ τοῦ δέ ϲυνδέϲμου ἀποτελεῖται , ϲχεδὸν μίμημα καθεϲτὸϲ τῆϲ προκειμένηϲ παραγωγῆϲ , οἶκον δέ , Οὔλυμπον δέ ) . — διὰ ταύτην τὴν ἀφορμὴν καὶ τὸ ὧδε ἀπηνέγκατο τὴν εἰϲ τόπον ϲχέϲιν , ὧδε ἦλθεν ὁ δεῖνα , καὶ τὴν ἐν τόπῳ κατὰ τὴν προκειμένην ϲυμπάθειαν τῶν εἰϲ τόπον καὶ ἐν τόπῳ , ὧ δἑ ϲε μένω . Ἴϲωϲ δόξει τὸ Ὁμηρικὸν ἔθοϲ ἀντικεῖϲθαι τῇ προειρημένῃ ϲυντάξει τοῦ τοπικοῦ ἐπιρρήματοϲ , ὡϲ παῤ αὐτῷ οὐ τοπικόν ἐϲτι , ποιότητοϲ δὲ παραϲτατικόν , καὶ ἰϲοδυναμοῦν τῷ οὕτωϲ · περὶ οὗ ἐξ ἐπικρίϲεωϲ ἐντελῶϲ εἴπομεν ἐν τῷ περὶ ἐπιρρημάτων , ὡϲ εἴη μὲν ἡ δέουϲα αὐτοῦ προφορὰ ϲημαίνουϲα τὸ οὕτωϲ , ἡ δὲ προκειμένη πολλὴ παράθεϲιϲ ἐπὶ τῶν τοπικῶν ἐπιρρημάτων ἀπηνέγκατο καὶ τὸ προκείμενον μόριον εἰϲ τὴν τοπικὴν ϲχέϲιν .
Lemmas: ὁ εἰς δε λήγω ἐπίρρημα ὁ εἰς τόπος σχέσις σημαίνω , οἴκαδε , ἄγραδε , ἅλαδε ( καί ἐκ σύνταξις αἰτιατικός πτῶσις καί ὁ δέ σύνδεσμος ἀποτελέω , σχεδόν μίμημα καθίστημι ὁ πρόκειμαι παραγωγή , οἶκος δέ , Ὄλυμπος δέ ) . — διά οὗτος ὁ ἀφορμή καί ὁ ὧδε ἀποφέρω ὁ εἰς τόπος σχέσις , ὧδε ἔρχομαι ὁ δεῖνα , καί ὁ ἐν τόπος κατά ὁ πρόκειμαι συμπάθεια ὁ εἰς τόπος καί ἐν τόπος , ὧ δέ σύ μένω . Ἴσος δοκέω ὁ Ὁμηρικός ἔθος ἀντίκειμαι ὁ προλέγω σύνταξις ὁ τοπικός ἐπίρρημα , ὡς παρά αὐτός οὐ τοπικός εἰμί , ποιότης δέ παραστατικός , καί ἰσοδυναμέω ὁ οὕτως · περί ὅς ἐκ ἐπίκρισις ἐντελής λέγω ἐν ὁ περί ἐπίρρημα , ὡς εἰμί μέν ὁ δέω αὐτός προφορά σημαίνω ὁ οὕτως , ὁ δέ πρόκειμαι πολύς παράθεσις ἐπί ὁ τοπικός ἐπίρρημα ἀποφέρω καί ὁ πρόκειμαι μόριον εἰς ὁ τοπικός σχέσις .
apollonius-dyscolus-grammar.de-adverbiis 140
Μόνωϲ τὰ διὰ τοῦ ζε τὴν εἰϲ τόπον ϲχέϲιν ϲημαίνει , ἔραζε , θύραζε , Ἀφίδναζέ , Θήβαζε , οὐκ ἀπιθάνωϲ , τοῦ ζ καὶ τοῦ δ ἰϲοδυναμοῦντοϲ ϲχεδόν , κλύζω κλύδων , κνίζω κνίδη , ἕζω ἕδοϲ .
Lemmas: μόνος ὁ διά ὁ ζε ὁ εἰς τόπος σχέσις σημαίνω , ἔραζε , θύραζε , Ἀφίδναζέ , Θήβαζε , οὐ ἀπίθανος , ὁ ζ̅ καί ὁ δ ἰσοδυναμέω σχεδόν , κλύζω κλύδων , κνίζω κνίδη , ἕζομαι ἕδος .
apollonius-dyscolus-grammar.de-adverbiis 141
Τὰ εἰϲ ω λήγοντα ἐπιρρήματα , ἡνίκα μὲν ἀπὸ προθέϲεωϲ παρῆκται , πάντωϲ ἐϲτὶ τοπικά , ὡϲ τὸ ἄνω καὶ τὰ ὅμοια · ἡνίκα δὲ ἀπ’ ὀνομάτων , τὴν τοῦ ὀνόματοϲ ϲχέϲιν παραλαμβάνει ἐπιρρηματικῶϲ νοουμένην . παρὰ τὸ τείνειν ὁ τόνοϲ εἴρηται , ἧϲ ἔχεται πάλιν ἐννοίαϲ τὸ τόνῳ · ἐπίταϲιν γὰρ ἐνεργήματοϲ ϲημαίνει . ὁμοίωϲ τὸ ἄνεωϲ ϲημαίνει τὸν ἄφωνον , λέγω ὀνοματικῶϲ , ἀφ’ οὐ πάλιν ἐπίρρημα πίπτει , τῆϲ αὐτῆϲ ἐννοίαϲ ἐχόμενον τὸ ἄνεῳ καὶ τὸ ἀναύδωϲ . καὶ δῆλον ὅτι τὸ κύκλῳ οὐ διὰ τῆϲ παραγωγῆϲ τὴν εἰϲ τόπον ϲχέϲιν ϲημαίνει , ἀλλὰ καθὸ καὶ τὸ κύκλοϲ κατηγορεῖ ϲχέϲεωϲ τοπικῆϲ . ὁμοίωϲ καὶ τὸ πόρρω , Ἀττικώτερον ἐκταθέν , παρακείμενον τῷ πόροϲ , πάλιν τοπικῆϲ ἐννοίαϲ οὔϲηϲ . τά γε μὴν ἀπὸ προθέϲεωϲ παραχθέντα πάντοτε τοπικὴν ϲχέϲιν ἐπαγγέλλεται , ἴϲωϲ ὅτι καὶ αὐταὶ αἱ προθέϲειϲ , μετὰ καὶ ἄλλων ϲημαινομένων , τοπικὰϲ ϲχέϲειϲ παρεμφαίνουϲιν , ἀναβαίνει , καταβαίνει , καὶ μάλιϲτά γε ἐπὶ τῆϲ τῶν ῥημάτων ϲυνθέϲεωϲ , ὅτε καὶ αὐτὰ τὴν ἐν τόπῳ κίνηϲιν ϲημαίνει · ἐπὶ γὰρ τῶν πτωτικῶν καὶ ἄλλα πάμπολλα ϲημαίνει , κατὰ Κτηϲιφῶντοϲ , διὰ Τρύφωνα , περὶ ἐμοῦ . ἔϲτι δὴ τὰ ὑπόλοιπα ταῦτα , ἀνά ἄνω , κατά κάτω , πρόϲ πρόϲω , ἔϲ ἔϲω , ἔξ ἔξω . καὶ ἕκαϲτον τῶν προκειμένων ϲημαίνει καὶ τὴν εἰϲ τόπον ϲχέϲιν καὶ τὴν ἐν τόπῳ , ἄνω ἔρχομαι , ἄνω μένε · ἄττα , πρόϲω φέρε τόξα ( φ 369 ) καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων τὸ αὐτό . πῶϲ οὖν ἄλογον καὶ τὸ εἴϲω δόρπον ἐκόϲμει ( η 13 ) , κειμένου τοῦ εἴϲω ὁμοίωϲ τοῖϲ ἄλλοιϲ κατὰ τήνδε τὴν ϲχέϲιν , καὶ τὴν ἐν τόπῳ καὶ τὴν εἰϲ τόπον ,
Lemmas: ὁ εἰς ω̅ λήγω ἐπίρρημα , ἡνίκα μέν ἀπό πρόθεσις παράγω , πάντως εἰμί τοπικός , ὡς ὁ ἄνω καί ὁ ὅμοιος · ἡνίκα δέ ἀπό ὄνομα , ὁ ὁ ὄνομα σχέσις παραλαμβάνω ἐπιρρηματικός νοέω . παρά ὁ τείνω ὁ τόνος λέγω , ὅς ἔχω πάλιν ἔννοια ὁ τόνος · ἐπίτασις γάρ ἐνέργημα σημαίνω . ὅμοιος ὁ ἄνεως σημαίνω ὁ ἄφωνος , λέγω ὀνοματικός , ἀπό ὅς πάλιν ἐπίρρημα πίπτω , ὁ αὐτός ἔννοια ἔχω ὁ ἄνεω καί ὁ ἄναυδος . καί δῆλος ὅτι ὁ κύκλος οὐ διά ὁ παραγωγή ὁ εἰς τόπος σχέσις σημαίνω , ἀλλά καθό καί ὁ κύκλος κατηγορέω σχέσις τοπικός . ὅμοιος καί ὁ πρόσω , Ἀττικός ἐκτείνω , παράκειμαι ὁ πόρος , πάλιν τοπικός ἔννοια εἰμί . ὁ γε μήν ἀπό πρόθεσις παράγω πάντοτε τοπικός σχέσις ἐπαγγέλλω , ἴσως ὅτι καί αὐτός ὁ πρόθεσις , μετά καί ἄλλος σημαίνω , τοπικός σχέσις παρεμφαίνω , ἀναβαίνω , καταβαίνω , καί μάλα γε ἐπί ὁ ὁ ῥῆμα σύνθεσις , ὅτε καί αὐτός ὁ ἐν τόπος κίνησις σημαίνω · ἐπί γάρ ὁ πτωτικός καί ἄλλος πάμπολυς σημαίνω , κατά Κτησιφῶν , διά Τρύφων , περί ἐγώ . εἰμί δή ὁ ὑπόλοιπος οὗτος , ἀνά ἄνω , κατά κάτω , πρός πρόσω , εἰς ἔσω , ἐκ ἔξω . καί ἕκαστος ὁ πρόκειμαι σημαίνω καί ὁ εἰς τόπος σχέσις καί ὁ ἐν τόπος , ἄνω ἔρχομαι , ἄνω μένω · ἄττα , πρόσω φέρω τόξον ( φ 369 ) καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁ αὐτός . πῶς οὖν ἄλογος καί ὁ εἴσω δόρπον κοσμέω ( ὁ 13 ) , κεῖμαι ὁ εἴσω ὅμοιος ὁ ἄλλος κατά ὅδε ὁ σχέσις , καί ὁ ἐν τόπος καί ὁ εἰς τόπος ,
apollonius-dyscolus-grammar.de-adverbiis 145
Ἡ προκειμένη παραγωγὴ κατὰ τοῦ αὐτοῦ δηλουμένου παραλαμβάνεται , ἡνίκα ἀπ᾿ ἀντωνυμιῶν μέν φαμεν ἐμεῦ ἐμέθεν , ϲεῦ ϲέθεν . τὸ πλέον γὰρ αἱ ἀντωνυμίαι κατὰ πρόϲωπα ἐθέλουϲι παράγεϲθαι . ἀλλὰ φήϲει τιϲ · τί δέ , εί ἐπιρρηματικά ἐϲτι ϲχήματα , ἀπ᾿ ἀντωνυμιῶν γεγονότα ; Πρὸϲ ὅν ἐϲτι φάναι , ὡϲ ϲχέϲιν τὴν τῶν ἐπιρρημάτων ἀποτελοῦϲιν , οὐχὶ ϲύνταξιν τῆϲ γενικῆϲ ἐπιρρηματικήν , εἴγε τὰ ὁπωϲδήποτε γενόμενα ἐπιρρήματα μιᾶϲ ἐννοίαϲ ἐϲτὶ παρεμφατικά , οὐ δεόμενα παραθέϲεωϲ προθετικῆϲ , αἱ μέντοι γενικαί , ἐχόμεναι ϲυντάξεωϲ τῆϲ πρὸϲ τὰϲ προθέϲειϲ , ταύταϲ καὶ ἀπολαμβάνουϲιν , ἀπὸ Ἀριϲτάρχου , ἐξ Ἀριϲτάρχου , ἐξ οἴκου , ἀπ᾿ οἴκου · ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ ἐπὶ πάντων . οὐ μὴν ἔϲτι φάναι ἀπὸ Δηλόθεν , οὐδ᾿ ἀπ᾿ οἴκοθεν . ἔτι γε μὴν ἐπὶ τῶν προκειμένων ἀνθυπάγονται αἱ γενικαὶ τῶν ὀνομά τῶν , ὅπερ ἴδιον ἀντωνυμιῶν . ἀλλὰ καὶ ἐπ᾿ ὀνομάτων · ἀντὶ γὰρ γενικῆϲ τῆϲ Ἴδηϲ φαϲὶν Ἴδιθεν μεδέων ( Γ 276 ) . οὕτωϲ ἔχει καὶ τὸ εἴϲομαι δ᾿ ἐξ ἁλόθεν ( Φ 335 ) . ϲαφὲϲ ἐκ ϲυντάξεωϲ τῆϲ ἔξ · αὕτη γὰρ ἡ παραγωγὴ ἔχει ἐγκείμενον τὸ ἔξ . οὕτωϲ ἔχει καὶ τὸ ἐξ οὐρανόθεν ( Θ 19 ) . Μαὶ ἐξ ἐκείνων δὲ ϲυμφανέϲ , Αἴαϲ δ’ ἐγγύθεν ( Η 219 ) οὐ γὰρ νῦν τὴν ἐκ τόπου ϲχέϲιν βούλεται δηλοῦν , τὴν δὲ εἰϲ τόπον . οὕτωϲ ἔχει καὶ τὸ ϲχεδόθεν δέ οἱ ἦλθεν Ἀθήνη ( β 267 ) . οὐ γὰρ ἐκ τοῦ ϲύνεγγυϲ τόπου , ὅπερ γέλοιον · τὸ γὰρ μέγιϲτον ἔξαλμα οὐρανὸϲ καὶ γῆ . ἐν ἴϲῳ οὑν ἐϲτι τῷ ϲχεδόν . ἐν τῷ περὶ Ἰάδοϲ τὸ τοιοῦτον ἀπεδείξαμεν .
Lemmas: ὁ πρόκειμαι παραγωγή κατά ὁ αὐτός δηλόω παραλαμβάνω , ἡνίκα ἀπό ἀντωνυμία μέν φημί ἐγώ ἐγώ , σύ σύ . ὁ πολύς γάρ ὁ ἀντωνυμία κατά πρόσωπον ἐθέλω παράγω . ἀλλά φημί τις · τίς δέ , εἰ ἐπιρρηματικός εἰμί σχῆμα , ἀπό ἀντωνυμία γίγνομαι ; πρός ὅς εἰμί φημί , ὡς σχέσις ὁ ὁ ἐπίρρημα ἀποτελέω , οὐ σύνταξις ὁ γενικός ἐπιρρηματικός , εἰ ὁ ὅπως γίγνομαι ἐπίρρημα εἷς ἔννοια εἰμί παρεμφατικός , οὐ δέω παράθεσις προθετικός , ὁ μέντοι γενικός , ἔχω σύνταξις ὁ πρός ὁ πρόθεσις , οὗτος καί ἀπολαμβάνω , ἀπό Ἀρίσταρχος , ἐκ Ἀρίσταρχος , ἐκ οἶκος , ἀπό οἶκος · ὁ αὐτός λόγος ἐπί πᾶς . οὐ μήν εἰμί φημί ἀπό Δῆλος , οὐδέ ἀπό οἴκοθεν . ἔτι γε μήν ἐπί ὁ πρόκειμαι ἀνθυπάγω ὁ γενικός ὁ ὀνομά ὁ , ὅς ἴδιος ἀντωνυμία . ἀλλά καί ἐπί ὄνομα · ἀντί γάρ γενικός ὁ Ἴδη φημί Ἴδιθεν μεδέων ( Γ 276 ) . οὕτως ἔχω καί ὁ οἶδα δέ ἐκ ἁλόθεν ( Φ 335 ) . σαφής ἐκ σύνταξις ὁ ἐκ · οὗτος γάρ ὁ παραγωγή ἔχω ἔγκειμαι ὁ ἐκ . οὕτως ἔχω καί ὁ ἐκ οὐρανόθεν ( Θ 19 ) . μής ἐκ ἐκεῖνος δέ συμφανής , Αἴας δέ ἐγγύθεν ( ὁ 219 ) οὐ γάρ νῦν ὁ ἐκ τόπος σχέσις βούλομαι δηλόω , ὁ δέ εἰς τόπος . οὕτως ἔχω καί ὁ σχεδόθεν δέ ἕ ἔρχομαι Ἀθήνη ( Β 267 ) . οὐ γάρ ἐκ ὁ σύνεγγυς τόπος , ὅς γέλοιος · ὁ γάρ μέγας ἔξαλμα οὐρανός καί γῆ . ἐν ἴσος οὖν εἰμί ὁ σχεδόν . ἐν ὁ περί Ἰάς ὁ τοιοῦτος ἀποδείκνυμι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-adverbiis 146
Οὐ χρὴ νοεῖν , ὅτι παρ’ ἐπίρρημα τὸ ἐκεῖ τὸ ἐκεῖθεν ἐγένετο ἡ τὸ κεῖθι , πρῶτον ὅτι ἐνέμεινεν ἡ δίφθογγοϲ ( πρόκειται γὰρ ὡϲ ἡ τοιαύτη παραγωγὴ ὑποϲτολὴν ποιεῖται το⟨ῦ ἐν τῷ τέλει φωνήεντοϲ ⟩ , τηλόθεν , ἀγχόθεν ) , δεύτερον ὅτι μᾶλλον ἀποκοπή ἐϲτι τὸ ἐκεῖ τοῦ ἐκεινόθι οὐ γὰρ τοῦ ἐκεῖθεν , ἐπεὶ κὰν τὴν ἐκ τόπου ϲχέϲιν ἐϲήμαινεν . — ἔϲτιν οῦν κατ’ ἐντέλειαν τὸ ἐκεινόθεν παρὰ τὸ ἐκεῖνοϲ , ἀφ’ οὐ κατὰ ϲυγκοπὴν τὸ ἐκεῖθεν , ἐκεινόθι καὶ ἐκεῖθι , ἐκεινόϲε ὡϲ κυκλόϲε , καὶ ἔτι ἐκεῖϲε , κεῖϲε δ’ ἂν οὐκ ἂν ἐῷμι ( π 85 ) . ἀπὸ δὴ τοῦ ἐκεῖθι καὶ ἐκεῖϲε χρὴ νοεῖν ἀποκοπὴν γεγενῆϲθαι τὴν ἐκεῖ , ἐπεὶ καὶ τὸ ἐν τόπῳ ϲημαίνει , ἐκεῖ μένε , καὶ τὸ εἰϲ τόπον , ἐκεῖ ἀπέρχομαι · οὐ μὴν τὸ ἐκ τόπου , διὸ οὐδὲ τοῦ ἐκεῖθεν ἀποκοπὴν ἔφαμεν γεγενῆϲθαι . πρόκειται γὰρ ὅτι τῶν φωνῶν τὰ πάθη καὶ οὐ τῶν δηλουμένων .
Lemmas: οὐ χρή νοέω , ὅτι παρά ἐπίρρημα ὁ ἐκεῖ ὁ ἐκεῖθεν γίγνομαι ἤ ὁ ἐκεῖθι , πρῶτος ὅτι ἐμμένω ὁ δίφθογγος ( πρόκειμαι γάρ ὡς ὁ τοιοῦτος παραγωγή ὑποστολή ποιέω τοῦ ἐν ὁ τέλος φωνήεις ⟩ , τηλόθεν , ἀγχόθεν ) , δεύτερος ὅτι μάλα ἀποκοπή εἰμί ὁ ἐκεῖ ὁ ἐκεινόθι οὐ γάρ ὁ ἐκεῖθεν , ἐπεί ἄν ὁ ἐκ τόπος σχέσις σημαίνω . — εἰμί οὖν κατά ἐντέλεια ὁ ἐκεῖνος παρά ὁ ἐκεῖνος , ἀπό ὅς κατά συγκοπή ὁ ἐκεῖθεν , ἐκεινόθι καί ἐκεῖθι , ἐκεινόσε ὡς κυκλόσε , καί ἔτι ἐκεῖσε , ἐκεῖσε δέ ἄν οὐ ἄν ἐάω ( π 85 ) . ἀπό δή ὁ ἐκεῖθι καί ἐκεῖσε χρή νοέω ἀποκοπή γίγνομαι ὁ ἐκεῖ , ἐπεί καί ὁ ἐν τόπος σημαίνω , ἐκεῖ μένω , καί ὁ εἰς τόπος , ἐκεῖ ἀπέρχομαι · οὐ μήν ὁ ἐκ τόπος , διό οὐδέ ὁ ἐκεῖθεν ἀποκοπή φημί γίγνομαι . πρόκειμαι γάρ ὅτι ὁ φωνή ὁ πάθος καί οὐ ὁ δηλέομαι .
apollonius-dyscolus-grammar.de-adverbiis 147
Τὸ ῆχι τοπικὸν οὐ διὰ τὴν ἐπὶ τέλουϲ παραγωγὴν τὴν εἰϲ τόπον ϲχέϲιν ϲημαίνει · ἔϲτι γὰρ παρολκὴ ὁμοία τῷ ναίχι , οὖ καὶ οὐχί . ϲαφὲϲ δὲ καὶ ἐξ αὐτῆϲ τῆϲ φωνῆϲ · ἡ γὰρ φυϲικὴ πρόταξιϲ τοῦ ἡ οὐκ ἂν ἐδαϲύνετο , καθὸ οὐδέποτε τὰ φωνήεντα πρὸ τοῦ χ δαϲύνεται . ὃν οὗν τρόπον ἰδίᾳ ῥητόν ἐϲτι τὸ ναί , οὐ πάντωϲ ἐπιζητοῦν τὸ χι , ὁμοίωϲ τὸ οὖ , τοῦτον τὸν τρόπον καὶ τὸ ἡ , ϲημαῖνον τὴν εἰϲ τόπον ϲχέϲιν , ἐντελέϲ ἐϲτι . — ϲαφὲϲ ἐκ τῶν ἀνταποδιδομένων , οἱϲ οὐκέτι παρα κολουθεῖ τὸ ἐπεκτείνεϲθαι , λέγω τὸ τῇ καὶ πευϲτικῶϲ τὸ πῇ καὶ ἔτι τὸ ἀοριϲτωδῶϲ ὅπῃ , προϲτιθεμένου τοῦ ι , καθὼϲ καὶ ἡ παράδοϲιϲ ὁμολογεῖ , καὶ ὡϲ μᾶλλον τὰ τοιαῦτα ϲυμφέρεται φωνῇ πρὸϲ τὰϲ δοτικάϲ , ὡϲ ἔχει καὶ τὸ ταύτη πορευθῶ μεν . τὸ μέντοι πεῖ καὶ εἶ παρὰ Δωριεῦϲι χρὴ νοεῖν , ὅτι οὐ παράκειται τῷ πῇ καὶ ἔτι τῷ τῇ ἀνταποδοτικῷ , καθὸ τὴν ἐν τόπῳ ϲχέϲιν δηλοῦντα τῷ ποῦ μᾶλλον καὶ τῷ ὅπου ἀντιπαράκειται · τὸ γὰρ εῖ τὰ τῶν χοίρα γχᾶν ( Sophr . fr . 86 Ahrens ) ἐν ἴϲῳ ἐϲτὶ τῷ ὅπου , καὶ τὸ πεῖ γὰρ ά ἄϲφαλτοϲ ( Sophr . fr . 35 Ahrens ) ἐν ἴϲῳ τῷ ποῦ . ἄλλωϲ τε τὰ διὰ τοῦ ἡ ἐκφερόμενα τροπὴν μᾶλλον τὴν διὰ τοῦ α παραδέχεται ἢ τὴν διὰ τοῦ ει , πάντῃ παντᾷ , ἄλλῃ
Lemmas: ὁ ἧχι τοπικός οὐ διά ὁ ἐπί τέλος παραγωγή ὁ εἰς τόπος σχέσις σημαίνω · εἰμί γάρ παρολκή ὅμοιος ὁ ναίχι , οὐ καί οὐ . σαφής δέ καί ἐκ αὐτός ὁ φωνή · ὁ γάρ φυσικός πρόταξις ὁ η̅ οὐ ἄν δασύνω , καθό οὐδέποτε ὁ φωνήεις πρό ὁ χ̅ δασύνω . ὅς οὖν τρόπος ἴδιος ῥητός εἰμί ὁ ναί , οὐ πάντως ἐπιζητέω ὁ χιάς , ὅμοιος ὁ οὐ , οὗτος ὁ τρόπος καί ὁ ὁ , σημαίνω ὁ εἰς τόπος σχέσις , ἐντελής εἰμί . — σαφής ἐκ ὁ ἀνταποδίδωμι , οἱςστις οὐκέτι παρά κολούω ὁ ἐπεκτείνω , λέγω ὁ ὁ καί πευστικός ὁ πῇ καί ἔτι ὁ ἀοριστώδης ὅπῃ , προστίθημι ὁ ι̅ , καθώς καί ὁ παράδοσις ὁμολογέω , καί ὡς μάλα ὁ τοιοῦτος συμφέρω φωνή πρός ὁ δοτικός , ὡς ἔχω καί ὁ ταύτῃ πορεύω μέν . ὁ μέντοι πεῖ καί εἰ παρά Δωριεύς χρή νοέω , ὅτι οὐ παράκειμαι ὁ πῇ καί ἔτι ὁ ὁ ἀνταποδοτικός , καθό ὁ ἐν τόπος σχέσις δηλόω ὁ ποῦ μάλα καί ὁ ὅπου ἀντιπαράκειμαι · ὁ γάρ εἰ ὁ ὁ χοίρα γχᾶν ( Sophr . fr . 86 Ahrens ) ἐν ἴσος εἰμί ὁ ὅπου , καί ὁ πεῖ γάρ ὁ ἄσφαλτος ( Sophr . fr . 35 Ahrens ) ἐν ἴσος ὁ ποῦ . ἄλλος τε ὁ διά ὁ ὁ ἐκφέρω τροπή μάλα ὁ διά ὁ α παραδέχομαι ἤ ὁ διά ὁ ε̅ι̅ , πάντῃ πάντῃ , ἄλλῃ