apollonius-dyscolus-grammar.de-adverbiis 56
Ἑξῆϲ ῥητέον ἐϲτὶ καὶ περὶ τοῦ ῥᾴ . Ἀλκμάν · τίϲ καν , τίϲ ποκα ῥᾲ ἄλλω νόον ἀνδρὸϲ ἐπίϲποι : ( fr . 42 Bergk3 ) . ὅπερ ἐν πάθει προφανεῖ ἐϲτίν · ἡ γὰρ μακρότηϲ τοῦ ᾱ ἀλλοτρία τῆϲ προλελεγμένηϲ καταλήξεωϲ . οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνο ἔϲτι φάναι , ὅτι διὰ μονοϲυλλαβίαν ἐξετείνετο τὸ ᾱ , εἴγε καὶ ἕτερον ἔϲτιν ἐπινοῆϲαι βραχυκατάληκτον μονοϲύλλαβον , τὸ ᾱ , παρακείμενον τῷ ὥϲ , ὁμοφωνοῦν τε πληθυντικῇ προφορᾷ τῇ παρὰ τὸ ὅϲ , ἅ , ὡϲ πυκνόϲ πυκνά · ὑπὲρ οὗ κατὰ τὸ προκείμενον εἴρηται , ἐν ᾧ διειλήφαμεν καὶ περὶ τοῦ ηὖτε καὶ περὶ τοῦ ἅτε . οὐδὲ μὴν ἐκεῖνο ἔϲτι παραδέξαϲθαι , ὡϲ ὅμοιόν ἐϲτι τῷ ἰδίᾳ καὶ δημοϲίᾳ , καθὸ οὐ ϲυνεμπίπτει ὀνόματι , καθάπερ καὶ τὰ προκείμενα . — Ἔϲτι γε μὴν περὶ τῆϲ γραφῆϲ ἐπιϲτῆϲαι , εἰ καὶ ϲὺν τῷ ῑ γεγράψεται τὸ ῥά · οὐδὲ γὰρ ἡ τῶν ἀντιγράφων παράδοϲιϲ ἐξωμάλιϲτο , ἀφορμὴ μὲν οὖν ἐγένετο τοῦ δίχα τοῦ ῑ γράφεϲθαι τὸ προκείμενον ἐπίρρημα ἡ τοῦ ῥέα ϲυναλοιφή , τοῦ ε καὶ ᾱ εἰϲ μακρὸν ᾱ ϲυνῃρημένων . ἣν οὐ παραδεξαίμεθα , κατὰ πρῶτον μὲν λόγον , καθότι οὐ περιϲπᾶται , καὶ καθὼϲ εἴπομεν , ὅτι καὶ πρόϲθεϲίϲ ἐϲτι τοῦ ῑ · κατὰ δὲ δεύτερον διαπορήϲειέ τιϲ , ποίῳ λόγῳ Αἰολεῖϲ τὸ β προϲέθηκαν . μήποτε οὖν γραπτέον ϲὺν τῷ ῑ , τῆϲ καταϲτάϲεωϲ οὕτωϲ ἐχούϲηϲ · ὃν τρόπον τῷ ὄπιϲθεν τὸ ὀπιϲθίδιοϲ παράκειται , ἔμπροϲθεν ἐμπροϲθίδιοϲ , μαψίδιοϲ , ἀίδιοϲ , οὕτωϲ παρὰ τὸ ῥέα ἦν τι ῥεῖδιοϲ , ὃ παρὰ τοῖϲ Ἴωϲιν ἐγένετο ῥηἲδιοϲ ἀφ᾿ οὗ καὶ ἐπίρρημα ῥηιδίωϲ ὡϲ μαψιδίωϲ . ἀφ᾿ οὗ ἔπιπτεν , ἐκ μεταθέϲεωϲ τοῦ η εἰϲ τὸ ᾱ , ῥαἲδιοϲ καὶ ῥαῑδίωϲ , ἀφ᾿ οὗ κατὰ ϲυναίρεϲιν τὸ ῥᾳδίωϲ , καθὰ καὶ ἐν ὀνόμαϲι τὸ ῥαῖδιοϲ καὶ ῥᾴδιοϲ καὶ ῥάϊοϲ καὶ ῥᾷοϲ , καὶ Λάϊοϲ καὶ Λᾷοϲ . καὶ ὃν τρόπον ἦν τι πάλιν ὄνομα τὸ λήϊοϲ , ἀφ᾿ οὗ λάϊοϲ καὶ λάϊον καὶ λάϊα καὶ ἐν ϲυναιρέϲει πάλιν τοῦ ᾱ λάα , τίϲ μοι τὰ λᾷα ἐκτίλλει , Ϲώφρων ( fr . 85 Ahrens ) , καὶ ϲὺν τῷ ῑ γράφεται , τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον καὶ τὸ προκείμενον ϲχῆμα ἦν τὸ αὐτὸ πάθοϲ ἀναδεδεγμένον , ἀφ᾿ οὗ τὸ κατὰ ἀποκοπὴν ῥᾴ ἐγένετο , καθὸ καὶ τὸ βριθέωϲ μὲν ἐντελέϲ , παρακείμενον τῷ βριθύϲ , καὶ ἐν ἀποκοπῇ βρῖ . ( ὅτι γὰρ καὶ δύο ϲυλλαβῶν ἀποκοπαὶ γίνονται , ἐν τῷ περὶ παθῶν ἐδείχθη . τό τε γὰρ πρόπαρ οὕτωϲ ἔχει , καὶ τὸ μάκαρ , πηδά , καὶ τὸ ἡμέν παρὰ Καλλιμάχῳ ( fr . 461 Schneider ) . ) — Καὶ τούτῳ γε τῷ λόγῳ καὶ τὰ τοῦ τόνου εὐκατάϲτατα γίνεται , καὶ ἔτι τὰ τῆϲ γραφῆϲ , καὶ ἔτι τὸ ἠπορημένον πρὸϲ τῶν Αἰολέων . μὴ γὰρ ἄλλοτε Αἰολεῖϲ προϲτίθενται τὸ β τῷ ρ , εἰ μὴ τὸ δ ἐπιφέροιτο κατὰ τὴν ἑξῆϲ ϲυλλαβήν , ἢ τὸ ϲυγγενὲϲ ζ , ἢ τὸ ϲυμπαθέϲτερον τ · ἅπαξ γὰρ τοῦ κ ἐπιφερομένου ἡ πρόϲθεϲιϲ ἐγίνετο . διὰ τοῦτο βρόδον φαϲὶ καὶ βρίζα καὶ βρυτῆρεϲ , οὐ μὴν τὸ ῥέω ἔτι βρέω φαϲίν , οὐδὲ ἄλλο τι τῶν τοιούτων . πρόδηλον οὖν ὡϲ ὁμόλογοϲ ἡ τε ἀποκοπή ( οὐ γὰρ ἡ πρόϲθεϲιϲ παρείπετο , εἰ μὴ δυνάμει ἐπεφέρετο τὸ δ , εἴγε καὶ ἀποκοπαὶ ὑπομνήϲειϲ ἔχουϲι τῶν ἀποκεκομμένων ϲυλλαβῶν ) , οὐδέν τε ἐμπόδιον ἐπιγινομένου τοῦ βρᾳδίωϲ τὴν ἀποκοπὴν γενέϲθαι δεύτερον .
Lemmas: ἑξῆς λέγω εἰμί καί περί ὁ ῥάς . Ἀλκμάν · τίς κάν , τίς ποτέ ῥά ἄλλος νόος ἀνήρ ἐφέπω : ( fr . 42 Bergk3 ) . ὅς ἐν πάθος προφανής εἰμί · ὁ γάρ μακρότης ὁ α ἀλλότριος ὁ προλέγω κατάληξις . οὐδέ γάρ ἐκεῖνος εἰμί φημί , ὅτι διά μονοσυλλαβία ἐκτείνω ὁ α , εἰ καί ἕτερος εἰμί ἐπινοέω βραχυκατάληκτος μονοσύλλαβος , ὁ ὅς , παράκειμαι ὁ ὡς , ὁμοφωνέω τε πληθυντικός προφορά ὁ παρά ὁ ὅς , ὅς , ὡς πυκνός πυκνός · ὑπέρ ὅς κατά ὁ πρόκειμαι λέγω , ἐν ὅς διαλαμβάνω καί περί ὁ ηὖτε καί περί ὁ ἅτε . οὐδέ μήν ἐκεῖνος εἰμί παραδέχομαι , ὡς ὅμοιος εἰμί ὁ ἴδιος καί δημοσίᾳ , καθό οὐ συνεμπίπτω ὄνομα , καθά καί ὁ πρόκειμαι . — εἰμί γε μήν περί ὁ γραφή ἐφίστημι , εἰ καί σύν ὁ ι̅ γράφω ὁ ἄρα · οὐδέ γάρ ὁ ὁ ἀντίγραφος παράδοσις ἐξομαλίζω , ἀφορμή μέν οὖν γίγνομαι ὁ δίχα ὁ ι̅ γράφω ὁ πρόκειμαι ἐπίρρημα ὁ ὁ ῥέα συναλιφή , ὁ ε καί α εἰς μακρός α συλλέγω . ὅς οὐ παραδέχομαι , κατά πρῶτος μέν λόγος , καθότι οὐ περισπάω , καί καθώς λέγω , ὅτι καί πρόσθεσις εἰμί ὁ ι̅ · κατά δέ δεύτερος διαπορέω τις , ποῖος λόγος Αἰολεύς ὁ β προστίθημι . μήποτε οὖν γράφω σύν ὁ ι̅ , ὁ κατάστασις οὕτως ἔχω · ὅς τρόπος ὁ ὄπισθεν ὁ ὀπισθίδιος παράκειμαι , ἔμπροσθεν ἐμπροσθίδιος , μαψίδιος , ἀίδιος , οὕτως παρά ὁ ῥέα εἰμί τις ῥεῖδιος , ὅς παρά ὁ Ἴων γίγνομαι ῥᾴδιος ἀπό ὅς καί ἐπίρρημα ῥᾴδιος ὡς μαψίδιος . ἀπό ὅς πίπτω , ἐκ μετάθεσις ὁ η̅ εἰς ὁ α , ῥᾴδιος καί ῥᾳδίως , ἀπό ὅς κατά συναίρεσις ὁ ῥᾴδιος , καθά καί ἐν ὄνομα ὁ ῥᾴδιος καί ῥᾴδιος καί ῥάϊος καί ῥάϊος , καί Λάϊος καί Λᾷος . καί ὅς τρόπος εἰμί τις πάλιν ὄνομα ὁ λήϊος , ἀπό ὅς λάϊος καί λάϊνος καί λάϊος καί ἐν συναίρεσις πάλιν ὁ α̅ λᾷον , τίς ἐγώ ὁ λᾴα ἐκτίλλω , Σώφρων ( fr . 85 Ahrens ) , καί σύν ὁ ι̅ γράφω , ὁ αὐτός δή τρόπος καί ὁ πρόκειμαι σχῆμα εἰμί ὁ αὐτός πάθος ἀναδέχομαι , ἀπό ὅς ὁ κατά ἀποκοπή ῥάς γίγνομαι , καθό καί ὁ βριθύς μέν ἐντελής , παράκειμαι ὁ βριθύς , καί ἐν ἀποκοπή βρύω . ( ὅτι γάρ καί δύο συλλαβή ἀποκοπή γίγνομαι , ἐν ὁ περί πάθος δείκνυμι . ὁ τε γάρ πρόπαρ οὕτως ἔχω , καί ὁ μάκαρ , πηδόν , καί ὁ ἠμέν παρά Καλλίμαχος ( fr . 461 Schneider ) . ) — καί οὗτος γε ὁ λόγος καί ὁ ὁ τόνος εὐκατάστατος γίγνομαι , καί ἔτι ὁ ὁ γραφή , καί ἔτι ὁ ἀπορέω πρός ὁ Αἰολεύς . μή γάρ ἄλλοτε Αἰολεύς προστίθημι ὁ β ὁ ρ̅ , εἰ μή ὁ δ ἐπιφέρω κατά ὁ ἑξῆς συλλαβή , ἤ ὁ συγγενής ζ̅ , ἤ ὁ συμπαθής τ · ἅπαξ γάρ ὁ κ ἐπιφέρω ὁ πρόσθεσις γίγνομαι . διά οὗτος ῥόδον φημί καί βρίζα καί βρυτήρ , οὐ μήν ὁ ῥέω ἔτι βρέω φημί , οὐδέ ἄλλος τις ὁ τοιοῦτος . πρόδηλος οὖν ὡς ὁμόλογος ὁ τε ἀποκοπή ( οὐ γάρ ὁ πρόσθεσις παρέπομαι , εἰ μή δύναμις ἐπιφέρω ὁ δ , εἰ καί ἀποκοπή ὑπόμνησις ἔχω ὁ ἀποκόπτω συλλαβή ) , οὐδείς τε ἐμπόδιος ἐπιγίγνομαι ὁ βρᾴδιος ὁ ἀποκοπή γίγνομαι δεύτερος .