apollonius-dyscolus-grammar.de-adverbiis 18
Καὶ τὸ χρή δὲ καὶ τὸ δεῖ ἀκριβοῦϲ ἐπιϲτάϲεωϲ δεῖται , ἐπεὶ τὸ πλέον γε πρὸϲ ἁπάντων ὑπελήφθη ἐπιρρήματα . — Καὶ ἔϲτι γε ἀφορμὴ πλείϲτη ὑπὲρ τοῦ κατατάϲϲεϲθαι αὐτὰ εἰϲ τὸν τῶν ἐπιρρημάτων ἀριθμόν . — Ἐκ μὲν οὖν ϲυντάξεωϲ γένοιτο ἂν ἐπιρρήματα τῇδε · « ὅτι ἐπίκειται τὰ ἐπιρρήματα τοῖϲ ῥήμαϲιν » ( ὡϲ ἐν τοῖϲ προκειμένοιϲ ἀπεδείξαμεν ) , « καὶ ὅτι μετὰ πτωτικῆϲ ϲυντάξεωϲ καὶ τῶν ϲυνόντων ῥημάτων λόγον ἀποτελεῖ , πῇ μὲν προταϲϲόμενον κατὰ παράθεϲιν , πῇ δὲ ὑποταϲϲόμενον , ὀρθῶϲ μεταμέλει Διονυϲίῳ , μἑταμέλει ὀρθῶϲ Διονυϲίῳ · καλῶϲ ἀναγινώϲκει Δίων , ἀναγινώϲκει καλῶϲ Δίων . τοιαῦτα δὲ καὶ τὰ προκείμενα ἐν ϲυντάξει τῇ κατὰ τὰ ἀπαρέμφατα , Ἀπολλῳνιον χρὴ γράφειν , Διονύϲιον χρὴ περιπατεῖν , Διονύϲιον δεῖ διαλέγεϲθαι . καὶ μερικώτερόν γε , καθότι καὶ τὸ ἄγε ἐπίρρημα τοῖϲ προϲτακτικοῖϲ καὶ τὸ εἴθε τοῖϲ εὐκτικοῖϲ . — Ἔτι τὰ ἐν προϲώποιϲ ἀντωνυμικοῖϲ καθ’ ἕνα ϲχηματιϲμὸν ἐκφερόμενα κατὰ τὰ τρία πρόϲωπα , ἐπιρρήματά ἐϲτιν . ἡ γὰρ ἐν ῥήμαϲι ϲύνταξιϲ μετὰ ἀπαρεμφάτου ϲυϲχηματίζει κατὰ τὸ πρῶτον καὶ δεύτερον καὶ ἔτι τὸ τρίτον , βούλομαι ἐγὼ γράφειν , βούλῃ ϲὺ γράφειν , βούλεται ἐκεῖνοϲ γράφειν · θέλω ἐγὼ διαλέγεϲθαι , θέλειϲ ϲὺ διαλέγεϲθαι , θέλει ἐκεῖνοϲ διαλέγεϲθαι · μέλω ἐγὼ Ϲωκράτει , μέλειϲ ϲὺ Ϲωκράτει , μέλει ἐκεῖνοϲ Ϲωκράτει · τύπτομαι ἐγὼ ὑπὸ Διογένουϲ , τύπτῃ ϲὺ ὑπὸ Διογένουϲ , τύπτεται ἐκεῖνοϲ ὑπὸ Διογένουϲ . τὰ δὲ ἐπιρρήματα καθ’ ἕνα ϲχηματιϲμόν , ἑλληνιϲτὶ λέγω ἐγὼ , ἑλληνιϲτὶ λέγειϲ ϲύ , ἑλληνιϲτὶ λέγει ἐκεῖνοϲ . καὶ εἰ καθ’ ἕνα τὸν ϲχηματιϲμὸν ἤδη φαμὲν ἐμὲ δεῖ γράφειν , ϲὲ δεῖ γράφειν , ἐκεῖνον δεῖ γράφειν · ἐμὲ χρὴ γράφειν , ϲὲ χρὴ γράφειν , ἐκεῖνον χρὴ γράφειν , ϲαφὲϲ ὅτι καὶ κατὰ τὴν τοιαύτην ἔννοιαν ἐπιρρήματά ἐϲτιν . — Ἔτι ἐγκλίϲειϲ διάφοροι κατὰ τὸ αὐτὸ οὐ παραλαμβάνονται , ὅτε μὴ τὰ ῥήματα προαιρετικά ἐϲτιν , οἷϲ παρακολουθεῖ τὸ μετὰ ἀπαρεμφάτων ϲυντάϲϲεϲθαι , βούλομαι γράφειν , θέλω ἀναγινώϲκειν , βούλομαι φιλολογεῖν . ἄλλη γὰρ ἔννοια ῥημάτων οὐκ εὐπαράδεκτοϲ . οὐ γὰρ φαμὲν γράφω τύπτεϲθαι ἢ τι τῶν οὕτωϲ λεγομένων . τὰ δὴ οὖν προκείμενα εἰ μὲν ῥήματά ἐϲτιν , ὀφείλει προαιρετικὰ εἶναι · εἰ δὲ οὐ προαιρετικά , οὐ ῥήματα , ϲυνταϲϲόμενα ἀπαρεμφάτοιϲ . »
Lemmas: καί ὁ χρή δέ καί ὁ δέω ἀκριβής ἐπίστασις δέω , ἐπεί ὁ πολύς γε πρός ἅπας ὑπολαμβάνω ἐπίρρημα . — καί εἰμί γε ἀφορμή πολύς ὑπέρ ὁ κατατάσσω αὐτός εἰς ὁ ὁ ἐπίρρημα ἀριθμός . — ἐκ μέν οὖν σύνταξις γίγνομαι ἄν ἐπίρρημα τῇδε · « ὅτι ἐπίκειμαι ὁ ἐπίρρημα ὁ ῥῆμα » ( ὡς ἐν ὁ πρόκειμαι ἀποδείκνυμι ) , « καί ὅτι μετά πτωτικός σύνταξις καί ὁ σύνειμι ῥῆμα λόγος ἀποτελέω , πῇ μέν προτάσσω κατά παράθεσις , πῇ δέ ὑποτάσσω , ὀρθός μεταμέλομαι Διονύσιος , μεταμέλομαι ὀρθός Διονύσιος · καλός ἀναγιγνώσκω Δίων , ἀναγιγνώσκω καλός Δίων . τοιοῦτος δέ καί ὁ πρόκειμαι ἐν σύνταξις ὁ κατά ὁ ἀπαρέμφατος , Ἀπολλώνιος χρή γράφω , Διονύσιος χρή περιπατέω , Διονύσιος δέω διαλέγω . καί μερικός γε , καθότι καί ὁ ἄγε ἐπίρρημα ὁ προστακτικός καί ὁ εἴθε ὁ εὐκτικός . — ἔτι ὁ ἐν πρόσωπον ἀντωνυμικός κατά εἷς σχηματισμός ἐκφέρω κατά ὁ τρεῖς πρόσωπον , ἐπίρρημα εἰμί . ὁ γάρ ἐν ῥῆμα σύνταξις μετά ἀπαρέμφατος συσχηματίζω κατά ὁ πρῶτος καί δεύτερος καί ἔτι ὁ τρίτος , βούλομαι ἐγώ γράφω , βούλομαι σύ γράφω , βούλομαι ἐκεῖνος γράφω · ἐθέλω ἐγώ διαλέγω , ἐθέλω σύ διαλέγω , ἐθέλω ἐκεῖνος διαλέγω · μέλω ἐγώ Σωκράτης , μέλω σύ Σωκράτης , μέλω ἐκεῖνος Σωκράτης · τύπτω ἐγώ ὑπό Διογένης , τύπτω σύ ὑπό Διογένης , τύπτω ἐκεῖνος ὑπό Διογένης . ὁ δέ ἐπίρρημα κατά εἷς σχηματισμός , ἑλληνιστί λέγω ἐγώ , ἑλληνιστί λέγω σύ , ἑλληνιστί λέγω ἐκεῖνος . καί εἰ κατά εἷς ὁ σχηματισμός ἤδη φημί ἐγώ δέω γράφω , σύ δέω γράφω , ἐκεῖνος δέω γράφω · ἐγώ χρή γράφω , σύ χρή γράφω , ἐκεῖνος χρή γράφω , σαφής ὅτι καί κατά ὁ τοιοῦτος ἔννοια ἐπίρρημα εἰμί . — ἔτι ἔγκλισις διάφορος κατά ὁ αὐτός οὐ παραλαμβάνω , ὅτε μή ὁ ῥῆμα προαιρετικός εἰμί , ὅς παρακολουθέω ὁ μετά ἀπαρέμφατος συντάσσω , βούλομαι γράφω , ἐθέλω ἀναγιγνώσκω , βούλομαι φιλολογέω . ἄλλος γάρ ἔννοια ῥῆμα οὐ εὐπαράδεκτος . οὐ γάρ φημί γράφω τύπτω ἤ τις ὁ οὕτως λέγω . ὁ δή οὖν πρόκειμαι εἰ μέν ῥῆμα εἰμί , ὀφείλω προαιρετικός εἰμί · εἰ δέ οὐ προαιρετικός , οὐ ῥῆμα , συντάσσω ἀπαρέμφατος . »