apollonius-dyscolus-grammar.de-adverbiis 43
ἐχομένωϲ ϲκεπτέον περὶ τοῦ εὐτε καὶ η ὐτε , καθώϲ τινεϲ ἐπεχείρηϲαν τὸ εὖτ᾿ ὄρεοϲ κορυφῇϲι ( Γ 10 ) διὰ τοῦ ἐ καὶ τοῦ υ γράφειν , τοῦ κατὰ φύϲιν ϲχήματοϲ ἀπαιτοῦντοϲ τὴν διὰ τοῦ η καὶ υ γραφήν . ἐγένοντο δὲ αἱ φωναὶ τῇδε . ἡ μὲν ηὖτε κατὰ τὸ ἀκριβὲϲ τοῦ λόγου οὐ μία λεξιϲ ἐϲτὶν ἁπλῆ , ἀλλ᾿ οὐδὲ ϲύνθετοϲ , ἐν παραθέϲει δὲ τοῦ τέ ϲυνδέϲμου , νῦν παραπληρωματικοῦ καθεϲτῶτοϲ . — Τό γε μὴν εὖτε ἓν ἁπλοῦν ἐϲτι , γενόμενον οὕτωϲ . χρονικὸν ἐπίρρημα καὶ ἀναφορικὸν ἦν τὸ ὅτε , ὃ δὴ πλεοναϲμῷ τοῦ υ , κατὰ μετάθεϲιν τοῦ ο εἰϲ τὸ ε , εὖτε ἐγένετο , καθότι τὸ υ ἐπεντιθέμενον ψιλοῦ πνεύματοϲ αἴτιον γίνεται , ὥϲπερ ἔχει τὸ ἕκηλοϲ εὔκηλοϲ φορέοι⟨το ⟩ ( Arat . Phaen . v . 100 ) . τό τε εὖνιϲ παρὰ τὴν ἑνόϲ παρωνόμαϲται . — τῇδε εἴχε καὶ τὸ προκείμενον ἐπίρρημα . — Τοῖϲ εἰϲ ωϲ περατουμένοιϲ ἐπιρρήμαϲι ϲυνυπάρχει ἐπιρρήματα εἰϲ α λήγοντα , ὀξύτονα ἠ καὶ ἔτι βαρύτονα , περὶ ὧν τοῦ τόνου κατὰ τὸ ἑξῆϲ εἰρήϲεται . οἰον τῷ πυκνῶϲ παράκειται τὸ πυκνά , ὅπερ καὶ ὁμοφωνεῖ πληθυντκῇ ἐκφορᾷ οὐδετέρᾳ , τῷ καλῶϲ τὸ καλά , τῷ καλλίϲτωϲ τὸ κάλλιϲτα , ϲαφῶϲ ϲάφα , ταχέωϲ τάχα . καὶ δὴ τῷ ὤϲ παρακείϲεται τὸ ἅ , τὴν αὐτὴν ἔχον ϲημαϲίαν τῷ ὥϲ , καὶ ϲχεδὸν τὴν αὐτὴν ϲύνταξιν . ὃν γὰρ τρόπον κατὰ πλεοναϲμὸν τῆϲ κατά προθέϲεωϲ λέγομεν καθώϲ , οὕτω καὶ καθά . ἀλλὰ μὴν καὶ ὤϲτε λέων ἐχάρη ( Γ 23 ) φαμέν · τῇδε ἔχει καὶ τὸ ἅτε παρθένοϲ ( X 127 ) . ὅτι γὰρ πάλιν ἐν δυϲὶ μέρεϲι λόγου , ϲαφὲϲ καὶ ἐκ τῆϲ μεταλήψεωϲ καὶ τοῦ πνεύματοϲ , εἴγε τὸ ο πρὸ τοῦ τ καθ᾿ ἕν μέροϲ λόγου ψιλοῦται , ἀτμήν , ἄτη , ἀτηρόϲ . καὶ παρὰ τοῦτο τὸ ἅ ἀποτελεῖται ἰωνικώτερον τὸ ἥ , κατὰ μετάληψιν τοῦ α εἰϲ τὸ η . πάλιν γὰρ τῆϲ αὐτῆϲ ϲυντάξεωϲ ἐχόμενόν ἐϲτι τὸ ἥτε ξείνων θέμιϲ ἐϲτί ( ι 268 ) , καὶ δίχα τοῦ τέ ϲυνδέϲμου ἢ θέμιϲ ἐϲτίν ( B 73 ) , ἐν ἴϲῳ τῷ ὣϲ θέμιϲ ἐϲτί .
Lemmas: ἐχομένως σκοπέω περί ὁ εὖτε καί ὁ εὐ , καθώς τις ἐπιχειρέω ὁ εὖτε ὄρος κορυφή ( Γ 10 ) διά ὁ ε καί ὁ υ̅ γράφω , ὁ κατά φύσις σχῆμα ἀπαιτέω ὁ διά ὁ η̅ καί υ̅ γραφή . γίγνομαι δέ ὁ φωνή ὅδε . ὁ μέν αὔω κατά ὁ ἀκριβής ὁ λόγος οὐ εἷς λέξις εἰμί ἁπλόος , ἀλλά οὐδέ σύνθετος , ἐν παράθεσις δέ ὁ τε σύνδεσμος , νῦν παραπληρωματικός καθίστημι . — ὁ γε μήν εὖτε εἷς ἁπλόος εἰμί , γίγνομαι οὕτως . χρονικός ἐπίρρημα καί ἀναφορικός εἰμί ὁ ὅτε , ὅς δή πλεονασμός ὁ υ̅ , κατά μετάθεσις ὁ ο̅ εἰς ὁ ε , εὖτε γίγνομαι , καθότι ὁ υ̅ ἐπεντίθημι ψιλός πνεῦμα αἴτιος γίγνομαι , ὥσπερ ἔχω ὁ ἕκηλος εὔκηλος φορέω ⟩ ( Arat . Phaen . v . 100 ) . ὁ τε εὖνις παρά ὁ εἷς παρονομάζω . — τῇδε ἔχω καί ὁ πρόκειμαι ἐπίρρημα . — ὁ εἰς ω̅ς̅ περατόω ἐπίρρημα συνυπάρχω ἐπίρρημα εἰς α λήγω , ὀξύτονος ἤ καί ἔτι βαρύτονος , περί ὅς ὁ τόνος κατά ὁ ἑξῆς λέγω . οἷον ὁ πυκνός παράκειμαι ὁ πυκνός , ὅς καί ὁμοφωνέω πληθυντικός ἐκφορά οὐδέτερος , ὁ καλός ὁ καλός , ὁ καλός ὁ καλός , σαφής σάφα , ταχύς τάχα . καί δή ὁ ὅς παράκειμαι ὁ ὅς , ὁ αὐτός ἔχω σημασία ὁ ὡς , καί σχεδόν ὁ αὐτός σύνταξις . ὅς γάρ τρόπος κατά πλεονασμός ὁ κατά πρόθεσις λέγω καθώς , οὕτως καί καθά . ἀλλά μήν καί ὥστε λέων χαίρω ( Γ 23 ) φημί · τῇδε ἔχω καί ὁ ἅτε παρθένος ( X 127 ) . ὅτι γάρ πάλιν ἐν δύο μέρος λόγος , σαφής καί ἐκ ὁ μετάληψις καί ὁ πνεῦμα , εἰ ὁ ὁ πρό ὁ τ κατά εἷς μέρος λόγος ψιλόω , ἀτμή , ἄτη , ἀτηρός . καί παρά οὗτος ὁ ὅς ἀποτελέω ἰωνικός ὁ ὅς , κατά μετάληψις ὁ α εἰς ὁ η̅ . πάλιν γάρ ὁ αὐτός σύνταξις ἔχω εἰμί ὁ ὅστε ξένος θέμις εἰμί ( ι 268 ) , καί δίχα ὁ τε σύνδεσμος ὅς θέμις εἰμί ( B 73 ) , ἐν ἴσος ὁ ὡς θέμις εἰμί .