apollonius-dyscolus-grammar.de-adverbiis 108
Τὰ μὲν οὖν τῆϲ φωνῆϲ τῇδε ἔχει , ὡϲ ὁμοίωϲ παρήχθη · τὰ δὲ τοῦ ϲημαινομένου πρὸϲ ἐνίων οὕτω καθίϲτατο , ὡϲ οὐκ εἴη ἐπιρρήματα τὰ προκείμενα , « καθότι » , φαϲί , « τὰ ἐπίρρήματα οὐκ ἔϲτι προϲώπων διαϲταλτικά , ἔϲτι δὲ τὸ τε ἐμέθεν καὶ ϲέθεν προϲώπων παραϲτατικόν » . — Καὶ ὡϲ ἕνεκα τοῦ τοιούτου οὐκ ἀπελύθη τὸ ζητούμενον . δύναται γὰρ κατὰ πρόϲωπον ἡ παραγωγὴ τοῦ ἐπιρρήματοϲ ἐγγεγενῆϲθαι , καθὸ καὶ ἐπὶ τρίτου προϲώπου παρὰ τὴν αὐτοῦ τὸ αὐτόθεν ἐγένετο , καὶ παρὰ τὴν τούτου τὸ τουτόθεν ( ἀφ’ οὐ καὶ τὸ Δωρικὸν τουτῶ , καθότι καὶ τῷ πόθεν παράκειται τὸ πῶ ) , παρὰ τὴν αὐτόθεν αὐτῶ . οὐδὲν οὖν ἐμποδών ἐϲτι παρὰ τὴν ἐμεῦ γεγενῆϲθαι τὸ ἐμέθεν , παρά τε τὴν ϲεῦ τὸ ϲέθεν , καὶ ἔτι παρὰ τὴν εὗ τὸ ἕθεν . — Χρὴ οὖν ἀποδέξει τῇδε χρῆϲθαι . καθάπερ καὶ ἐπ’ ὀνομάτων ἔϲθ’ ὅτε παραγωγαὶ γίνονται κατὰ τῶν αὐτῶν ϲημαινομένων , ὡϲ τὸ ἀναγκαίη καὶ τὸ εὐναίαϲ ἐβάλοντο καὶ τὸ ἀ πείρων καὶ τὸ πομπῆεϲ καὶ τὸ Ἀϊδωνεύϲ καὶ ἄλλα πλεῖϲτα , τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον ἔϲτι καὶ ἐπὶ τῆϲ παραγωγῆϲ τῆϲ διὰ τοῦ θεν εὑρέϲθαι . οὕτω γὰρ καὶ τὰ Ὁμηρικὰ ἐπιλυθήϲεται , τὸ ϲχεδόθεν δέ οἱ ἦλθεν Ἀθήνη ( β 267 ) οὐ ϲημαῖνον τὸ ἐκ τόπου , τὸ δὲ αὐτὸ τῷ πρωτοτύπῳ , τῷ ϲχεδὸν ἦλθεν · οὐ γὰρ ἐκ τοῦ ϲύνεγγυϲ τόπου , ἐπεὶ ἀνέφικτον τὸ τοιοῦτον . οὕτωϲ γὰρ ἔχει καὶ τὸ Αϊαϲ δ’ ἐγγόθεν ἤλθεν ( Η 219 ) · ἐν ἴϲῳ γάρ ἐϲτι τῷ ἐγγὺϲ ἦλθεν . οὕτωϲ ἔχει καὶ τὸ Ἴδηθεν μεδέων ( Γ 276 ) . οὐ γὰρ ἄλλο ἐϲτὶν ἢ Ἴδηϲ μεδέων πιθανὸν γὰρ τοὺϲ Τρῶαϲ καὶ τοὺϲ πληϲιοχώρουϲ τὸν Ἰδαῖον Δία ἐπικαλεῖϲθαι . τοῦ τοιούτου ϲχηματιϲμοῦ τινεϲ ἄπειροι ὄντεϲ ὑπέλαβον αὐτοὺϲ ἐπικαλεῖϲθαι τὸν ἐξ Ἤδηϲ παραγενόμενον καὶ βαϲιλεύϲαντα , λέγω τῆϲ κατὰ Κρήτην . — οἶμαι δὴ ὅτι , εἰ κατάπυκνοϲ εἰϲ τὸν τοιοῦτον ϲχηματιϲμόν ἐϲτι , καὶ τὸ ἐξ ο ὐρανόθεν ἀπολογίαν ἕξει ( ἀφορμὴν δεδωκόϲ τιϲι τοῦ κακοῦν τὰϲ φράϲειϲ · ἐπεὶ γὰρ οὐχ ὑγιὲϲ τὸ λέγειν ἐξ οἴκοθεν , φαϲὶν ὡϲ καὶ . Ὅμηροϲ οὐκ εἴη κεχρημένοϲ τῷ ἐξ ο ὐρανόθεν ) , εἴγε οὐκ ἄπειρόϲ ἐϲτι τοιαύτηϲ παραγωγῆϲ κατὰ τοῦ αὐτοῦ ϲημαινομένου , τοῦ οὐρανὅθεν παῤ αὐτῷ ϲημαίνοντοϲ τὸ οὐρανοῦ , ὡϲ καὶ τὸ Ἴδηθεν τὸ Ἴδηϲ · καὶ οὕτωϲ ἡ ἔξ πρόθεϲιϲ ἕξει χώραν . — ἡ αὐτὴ ἐπιχείρηϲιϲ ἐπὶ τῶν οὕτωϲ εἰρημένων παῤ αὐτῶ .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ὁ φωνή τῇδε ἔχω , ὡς ὅμοιος παράγω · ὁ δέ ὁ σημαίνω πρός ἔνιοι οὕτως καθίστημι , ὡς οὐ εἰμί ἐπίρρημα ὁ πρόκειμαι , « καθότι » , φημί , « ὁ ἐπίρρημα οὐ εἰμί πρόσωπον διασταλτικός , εἰμί δέ ὁ τε ἐγώ καί σύ πρόσωπον παραστατικός » . — καί ὡς ἕνεκα ὁ τοιοῦτος οὐ ἀπολύω ὁ ζητέω . δύναμαι γάρ κατά πρόσωπον ὁ παραγωγή ὁ ἐπίρρημα ἐγγίγνομαι , καθό καί ἐπί τρίτος πρόσωπον παρά ὁ αὐτός ὁ αὐτόθεν γίγνομαι , καί παρά ὁ οὗτος ὁ τουτόθεν ( ἀπό ὅς καί ὁ Δωρικός τουτῶ , καθότι καί ὁ πόθεν παράκειμαι ὁ πῶ ) , παρά ὁ αὐτόθεν αὐτός . οὐδείς οὖν ἐμποδών εἰμί παρά ὁ ἐγώ γίγνομαι ὁ ἐγώ , παρά τε ὁ σύ ὁ σύ , καί ἔτι παρά ὁ ἕ ὁ ἕ . — χρή οὖν ἀποδείκνυμι ὅδε χράω . καθά καί ἐπί ὄνομα εἰμί ὅτε παραγωγή γίγνομαι κατά ὁ αὐτός σημαίνω , ὡς ὁ ἀνάγκη καί ὁ εὐναῖος βάλλω καί ὁ α πείρω καί ὁ πομπεύς καί ὁ ᾍδης καί ἄλλος πολύς , ὁ αὐτός δή τρόπος εἰμί καί ἐπί ὁ παραγωγή ὁ διά ὁ θεν εὑρίσκω . οὕτως γάρ καί ὁ Ὁμηρικός ἐπιλύω , ὁ σχεδόθεν δέ ἕ ἔρχομαι Ἀθήνη ( Β 267 ) οὐ σημαίνω ὁ ἐκ τόπος , ὁ δέ αὐτός ὁ πρωτότυπος , ὁ σχεδόν ἔρχομαι · οὐ γάρ ἐκ ὁ σύνεγγυς τόπος , ἐπεί ἀνέφικτος ὁ τοιοῦτος . οὕτως γάρ ἔχω καί ὁ Αἴας δέ ἐγγίγνομαι ἔρχομαι ( ὁ 219 ) · ἐν ἴσος γάρ εἰμί ὁ ἐγγύς ἔρχομαι . οὕτως ἔχω καί ὁ Ἴδη μεδέων ( Γ 276 ) . οὐ γάρ ἄλλος εἰμί ἤ Ἴδη μεδέων πιθανός γάρ ὁ Τρώς καί ὁ πλησιόχωρος ὁ Ἰδαῖος Ζεύς ἐπικαλέω . ὁ τοιοῦτος σχηματισμός τις ἄπειρος εἰμί ὑπολαμβάνω αὐτός ἐπικαλέω ὁ ἐκ οἶδα παραγίγνομαι καί βασιλεύω , λέγω ὁ κατά Κρήτη . — οἴομαι δή ὅτι , εἰ κατάπυκνος εἰς ὁ τοιοῦτος σχηματισμός εἰμί , καί ὁ ἐκ ὁ ὐρανόθεν ἀπολογία ἔχω ( ἀφορμή δίδωμι τις ὁ κακόω ὁ φράσις · ἐπεί γάρ οὐ ὑγιής ὁ λέγω ἐκ οἴκοθεν , φημί ὡς καί . Ὅμηρος οὐ εἰμί χράω ὁ ἐκ ὁ ὐρανόθεν ) , εἰ οὐ ἄπειρος εἰμί τοιοῦτος παραγωγή κατά ὁ αὐτός σημαίνω , ὁ οὐρανόθεν παρά αὐτός σημαίνω ὁ οὐρανός , ὡς καί ὁ Ἴδη ὁ Ἴδη · καί οὕτως ὁ ἐκ πρόθεσις ἔχω χώρα . — ὁ αὐτός ἐπιχείρησις ἐπί ὁ οὕτως λέγω παρά αὐτός .