apollonius-dyscolus-grammar.de-adverbiis 68
Τὰ δὴ προκείμενα παρὰ πᾶϲιν ὑπείληπται ὡϲ ἐπιρρήματα εἴη , ὧνἐϲτὶ καὶ Τρύφων ( p . 51 Velsen ) . — διὸ καὶ αὐτοί φαμεν , ὡϲ ἕνεκα τῆϲ παραγωγῆϲ εἶναι τὴν βαρεῖαν · ὡϲ ἕνεκα δὲ τῆϲ ἀκριβοῦϲ παραδόϲεωϲ , μήποτε παραγωγαί εἰϲι κατὰ τοῦ αὐτοῦ δὴ δηλουμένου παραλαμβϛανόμεναι . — Φηϲὶν οὑν ὁ Τρύφων τὸ τηνικαῦτα αὐτὰ παράγεϲθαι εἰϲ τὴν ταυτότητα , ἐπὰν ἡ φωνὴ ἡ τοῦ πρωτοτύπου ὁλόκληροϲ καθεϲτήκῃ , ὡϲ ἐν τῷ ἧφι βίηφι · εἰ δὲ μὴ τῇδε ἔχει , τὸ τηνικαῦτα ἐπιρρηματικῆϲ ἔχεϲθαι ϲυντάξεωϲ τὰ μόρια , ὡϲ ἐπὶ τοῦ χαλκόφι χαλκόϲ . « ἰδοὺ γάρ p » , φηϲιν , « αἱ παραχθεῖϲαι γενικαὶ ἔχουϲι τὸν ἀριθμὸν εὐδιάκριτον , ἡ καλοῖο , ἡ Ἀτρείδαο τὸ δέ φηϲι κατ’ ὄρεϲφι τί μᾶλλον κατ’ ὄρουϲ ἢ κατ’ ὀρῶν ἰδιον δὲ τὸ μὴ διακρίνειν ἀριθμὸν ἐν ϲυντάξει ἐπιρρήματοϲ » . κατὰ δὴ ταύτην τὴν ἔννοιαν ἀπεφαίνετο τὰ τοιαῦτα ἐπιρρήματα εἰναι . — ἔϲτι μέντοι , ἀναλαβόντα τὸν λόγον , ἐκεῖνο φάναι , ὡϲ πρῶτον παρὰ Ϲικυωνίοιϲ ἐν γενικῇ ⟨ ἑνικῇ ⟩ ἀπειράκιϲ παραλαμβάνεται · καὶ ὡϲ τὸ ἀπὸ χαλκόφι τὴν ἀπὸ χαλκοῦ γενικὴν ϲημαίνει , οὐχὶ χαλκῶν , οὕτω καὶ τὸ κατ’ ὄρεϲφιν οὐκ ἄλλο τι ϲημαίνει ἢ τὴν κατ’ ὄρουϲ . πρόϲ τε τὸν ἀπὸ τῆϲ φωνῆϲ λόγον , ὡϲ πάνυ ἐϲτὶ βίαιον τὸ διὰ τῆϲ μονῆϲ τῆϲ τῶν πρωτοτύπων φωνῶν παραδέξαϲθαι τὴν ταυτότητα τοῦ πρωτοτύπου , διὰ δὲ τῆϲ ἐλλείψεωϲ παραδέξαϲθαι ἐπιρρηματικὴν παραγωγήν . καὶ γὰρ κατὰ τὸ ἐναντίον φωναὶ μένουϲαι ἐν ϲυντάξει ἐπιρρήματα γίνονται , ὡϲ τὰ ὀνοματικὰ ἅπαντα οὐδεμιἅϲ παραφοορᾶϲ γινομένηϲ ἐν ταῖϲ φωναῖϲ ( τὰ δὲ ὑποδείγματα πρόκειται , ἄπειρα ὄντα ) · καὶ αἱ φωναὶ παραχθεῖϲαι καὶ παραφθαρεῖϲαι τὰ τέλη μένουϲιν ἐν ταῖϲ ἐννοίαιϲ τῶν πρωτοτύπων . οὐ γὰρ ἐπεὶ τὸ χαλκόφιν ἀπέβαλε τὸ υ κατὰ τὴν παραγωγήν γ , παρὰ τοῦτο οὐ γενική , ἐπεὶ οὐδὲ τὸ ἐμεῦ , ἀποβαλὸν τὸ υ ἐν τῷ ἐμέθεν , οὐκ ἀντωνυμία . — οὐκ ἄρα πάντωϲ παρὰ τὰϲ ἀποβολὰϲ τῶν ϲτοιχείων ὁ μεριϲμόϲ , παρὰ δὲ τὰϲ γινομέναϲ ϲυντάξειϲ , ὥϲ γε καὶ ἐντελῶϲ παραϲτήϲομεν περὶ τῶν εἰϲ θεν ληγόντων ἐπιρρημάτων , τίνα τε ὄντωϲ ἐϲτὶν ἐπιρρήματα , καὶ τίνα αὐτὸ μόνον παραγωγῇ κέχρηται τῆ διὰ τοῦ θεν , φυλάϲϲει δὲ τὴν τῶν πρωτοτύπων ἔννοιαν . — ἔτι ἡ γινομένη παραγωγὴ ἐν ἐπιρρήμαϲι κατὰ μιᾶϲ ἐϲτὶ ϲυντάξεωϲ , ὡϲ ἡ διὰ τοῦ θι ἐν ϲυντάξει ἐϲτὶ τῇ κατὰ δοτικήν , οἴκοθι ἐν οἴκῳ , Ἀβυδόθι ἐν Ἀβύδῳ , ἥ τε διὰ τοῦ δε ἐν ϲυντάξει τῇ κατ’ αἰτιατικήν , οἴκαδε εἰϲ οἶκον , ἄγραδε εἰϲ ἀγρόν , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ ἡ δὲ προκειμένη παραγωγὴ οὐκ ἔχει τῇδε , ὡϲ οὐκ ἂν ἐπιρρηματικὴ γινομένη . καὶ γὰρ κατὰ γενικήν ἐϲτιν , ὡϲ τὸ χαλκόφιν καὶ παϲϲαλόφιν , καὶ ἐν δοτικῇ , ὡϲ φρήτρηφι , καὶ ἐν αἰτιατικῇ , δεξιόφιν , ἀριϲτερόφιν . καὶ κατὰ τοῦτο ἄρα τὰ προκείμενα μόρια οὐκ ἔχεται ἐπιρρηματικῆϲ παραγωγῆϲ . ἔϲτι δὲ καὶ παρὰ Ἀλκμᾶνι ( fr . 59 Bergk 3 ) καὶ κατὰ κλητικῆϲ τὸ οὐρανία οὐρανίαφιν , τῶν τοιούτων πλεοναϲμῶν οὐ κρατούντων τὰϲ πτώϲειϲ . καὶ γὰρ τὸ τοιόϲδε καὶ τὸ τοιοῦδε καὶ τοιῷδε , παραγωγῆϲ ἐχόμενα τῆϲ διὰ τοῦ δε , ὡϲ εἰ πάλιν ἦν ἐπιρρηματικὴ παραγωγή , κατὰ μίαν πτῶϲιν ἦν . Προαλὲϲ δὲ καὶ τὸ λαβεῖν ὅτι ἐν τῷ ἧφι βίηφιν ὁλόκληροϲ ἡ παραγωγή . εἰ γὰρ οὐ ἡ παραγωγὴ ϲτοιχείου γίνεται ἀφαιρετική , ὡϲ ἐπὶ γενικῆϲ τοῦ ῦ , ἐκ παϲϲαλόφι καὶ χαλκὸφιν , ὡϲ ἐπ’ αἰτιατικῆϲ τοῦ ν , δεξιόν δεξιόφιν , ἀριϲτερόν ἀριϲτερόφιν , δοθήϲεται ὅτι καὶ κατὰ τὸν λόγον τῆϲ δοτικῆϲ ὑφιᾶϲι τὸ ι , καὶ τὰ τῆϲ ὀρθογραφίαϲ οὕτωϲ κατα ϲτήϲεται δίχα τοῦ ῑ γραφόμενα . καὶ ϲαρέϲ ἐϲτιν ὅτι τὰ προκείμενα , ἀκουόμενα ἔχοντα ϲτοιχεῖα , πρόδηλον ἔϲχε καὶ τὴν ἀφαίρεϲιν · τὰ δὲ ἐν τῇ δοτικῇ οὐκ ἐξεφώνει τὸ ῑ . ϲαφὲϲ γοῦν ὅτι . κἂν ἐλλείψῃ τὸ ῑ , οὐ πρόδηλον ἕξει τὴν ὑποϲτολήν .
Lemmas: ὁ δή πρόκειμαι παρά πᾶς ὑπολαμβάνω ὡς ἐπίρρημα εἰμί , ἐνίστημι καί Τρύφων ( p . 51 Velsen ) . — διό καί αὐτός φημί , ὡς ἕνεκα ὁ παραγωγή εἰμί ὁ βαρύς · ὡς ἕνεκα δέ ὁ ἀκριβής παράδοσις , μήποτε παραγωγή εἰμί κατά ὁ αὐτός δή δηλόω παραλαμβάνω . — φημί οὖν ὁ Τρύφων ὁ τηνικαῦτα αὐτός παράγω εἰς ὁ ταυτότης , ἐπάν ὁ φωνή ὁ ὁ πρωτότυπος ὁλόκληρος καθίστημι , ὡς ἐν ὁ ἑός βία · εἰ δέ μή τῇδε ἔχω , ὁ τηνικαῦτα ἐπιρρηματικός ἔχω σύνταξις ὁ μόριον , ὡς ἐπί ὁ χαλκός χαλκός . « ἰδού γάρ p » , φημί , « ὁ παράγω γενικός ἔχω ὁ ἀριθμός εὐδιάκριτος , ὁ καλός , ὁ Ἀτρείδης ὁ δέ φημί κατά ὄρος τίς μάλα κατά ὄρος ἤ κατά ὄρος ἴδιος δέ ὁ μή διακρίνω ἀριθμός ἐν σύνταξις ἐπίρρημα » . κατά δή οὗτος ὁ ἔννοια ἀποφαίνω ὁ τοιοῦτος ἐπίρρημα εἰμί . — εἰμί μέντοι , ἀναλαμβάνω ὁ λόγος , ἐκεῖνος φημί , ὡς πρῶτος παρά Σικυώνια ἐν γενικός ⟨ ἑνικός ⟩ ἀπειράκις παραλαμβάνω · καί ὡς ὁ ἀπό χαλκός ὁ ἀπό χαλκός γενικός σημαίνω , οὐ χάλκεος , οὕτως καί ὁ κατά ὄρος οὐ ἄλλος τις σημαίνω ἤ ὁ κατά ὄρος . πρός τε ὁ ἀπό ὁ φωνή λόγος , ὡς πάνυ εἰμί βίαιος ὁ διά ὁ μονή ὁ ὁ πρωτότυπος φωνή παραδέχομαι ὁ ταυτότης ὁ πρωτότυπος , διά δέ ὁ ἔλλειψις παραδέχομαι ἐπιρρηματικός παραγωγή . καί γάρ κατά ὁ ἐναντίος φωνή μένω ἐν σύνταξις ἐπίρρημα γίγνομαι , ὡς ὁ ὀνοματικός ἅπας οὐδείς παραφορά γίγνομαι ἐν ὁ φωνή ( ὁ δέ ὑπόδειγμα πρόκειμαι , ἄπειρος εἰμί ) · καί ὁ φωνή παράγω καί παραφθείρω ὁ τέλος μένω ἐν ὁ ἔννοια ὁ πρωτότυπος . οὐ γάρ ἐπεί ὁ χαλκός ἀποβάλλω ὁ υ̅ κατά ὁ παραγωγή γ , παρά οὗτος οὐ γενικός , ἐπεί οὐδέ ὁ ἐγώ , ἀποβάλλω ὁ υ̅ ἐν ὁ ἐγώ , οὐ ἀντωνυμία . — οὐ ἄρα πάντως παρά ὁ ἀποβολή ὁ στοιχεῖον ὁ μερισμός , παρά δέ ὁ γίγνομαι σύνταξις , ὡς γε καί ἐντελής παρίστημι περί ὁ εἰς θεν λήγω ἐπίρρημα , τίς τε ὄντως εἰμί ἐπίρρημα , καί τίς αὐτός μόνος παραγωγή χράω ὁ διά ὁ θεν , φυλάσσω δέ ὁ ὁ πρωτότυπος ἔννοια . — ἔτι ὁ γίγνομαι παραγωγή ἐν ἐπίρρημα κατά εἷς εἰμί σύνταξις , ὡς ὁ διά ὁ θι ἐν σύνταξις εἰμί ὁ κατά δοτικός , οἴκοθι ἐν οἶκος , Ἀβυδόθι ἐν Ἄβυδος , ὁ τε διά ὁ δε ἐν σύνταξις ὁ κατά αἰτιατικός , οἴκαδε εἰς οἶκος , ἄγραδε εἰς ἀγρός , καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁ αὐτός λόγος ὁ δέ πρόκειμαι παραγωγή οὐ ἔχω τῇδε , ὡς οὐ ἄν ἐπιρρηματικός γίγνομαι . καί γάρ κατά γενικός εἰμί , ὡς ὁ χαλκόφι καί πάσσαλος , καί ἐν δοτικός , ὡς φράτρα , καί ἐν αἰτιατικός , δεξιός , ἀριστερός . καί κατά οὗτος ἄρα ὁ πρόκειμαι μόριον οὐ ἔχω ἐπιρρηματικός παραγωγή . εἰμί δέ καί παρά Ἀλκμάν ( fr . 59 Bergk 3 ) καί κατά κλητικός ὁ οὐράνιος οὐράνιαφς , ὁ τοιοῦτος πλεονασμός οὐ κρατέω ὁ πτῶσις . καί γάρ ὁ τοιόσδε καί ὁ τοιόσδε καί τοιόσδε , παραγωγή ἔχω ὁ διά ὁ δε , ὡς εἰ πάλιν εἰμί ἐπιρρηματικός παραγωγή , κατά εἷς πτῶσις εἰμί . προαλής δέ καί ὁ λαμβάνω ὅτι ἐν ὁ ἑός βία ὁλόκληρος ὁ παραγωγή . εἰ γάρ οὐ ὁ παραγωγή στοιχεῖον γίγνομαι ἀφαιρετικός , ὡς ἐπί γενικός ὁ υ̅ , ἐκ πάσσαλος καί χαλκός , ὡς ἐπί αἰτιατικός ὁ ν , δεξιός δεξιός , ἀριστερός ἀριστερός , δίδωμι ὅτι καί κατά ὁ λόγος ὁ δοτικός ὑφίημι ὁ ι̅ , καί ὁ ὁ ὀρθογραφία οὕτως κατά ἵστημι δίχα ὁ ι̅ γράφω . καί Σαρές εἰμί ὅτι ὁ πρόκειμαι , ἀκούω ἔχω στοιχεῖον , πρόδηλος ἔχω καί ὁ ἀφαίρεσις · ὁ δέ ἐν ὁ δοτικός οὐ ἐκφωνέω ὁ ι̅ . σαφής γοῦν ὅτι . ἐάν ἐλλείβω ὁ ι̅ , οὐ πρόδηλος ἔχω ὁ ὑποστολή .