apollonius-dyscolus-grammar.de-adverbiis 137
Ὃν τρόπον ἐν τῷ παρεπομένῳ γένει τοῖϲ ὀνόμαϲίν ἐϲτι μοναδικὰ κατὰ ἀρρενικὴν προφοράν , καὶ ἔτι κατὰ θηλυκὴν καὶ οὐδετέραν , μονο γενῆ καλούμενα , καὶ ὡϲ ἔϲτι τινὰ τριγενῆ , ἐν ἑκάϲτῃ φωνῇ λεγόμενα , καλόϲ καλή καλόν , ἐπικοινωνοῦντά τε τῷ ἀρρενικῷ γένει καὶ θηλυκῷ , ὁ ψευδήϲ καὶ ἡ ψευδήϲ καὶ τὸ ψευδέϲ , ἔνιά τε ἐν δυϲὶ γένεϲι νοεῖται ἀρϲενικὰ καὶ θηλυκά , ὡϲ ἵπποϲ καὶ τὰ παραπλήϲια , τοῦτον τὸν τρόπον ἔϲτιν εὑρέϲθαι καὶ τὴν τῶν τοπικῶν ἐπιρρημάτων ϲχέϲιν ἢ μόνον μοναδικὴν οὖϲαν , ὥϲτε μὴ καὶ ἐξ ἀκολουθίαϲ ἐγγίνεϲθαι τὰϲ ὑπολοίπουϲ ϲχέϲειϲ τῶν τόπων , ὥϲπερ ἐπὶ τοῦ πῇ ἐπιρρήματοϲ καὶ ἄλλων ὧν παρεθέμεθα , ἢ ἐξ ἀκολούθου προφορᾶϲ τὴν τριϲϲὴν διάϲταϲιν ποιεῖϲθαι ὥϲπερ τὰ τριγενῆ , ὡϲ παρὰ τὴν οἴκου ἀποτελεῖται τὸ οἴκοθι οἴκοθεν οἴκαδε , καὶ τοῦ ἐπιρρήματοϲ κατὰ τὸ δέον τὴν ἀκόλουθον φωνὴν ἀπενεγκαμένου . ἔϲτιν ἃ καὶ ἐπικοινωνεῖ , κατὰ τὸν αὐτὸν χαρακτῆρα ϲημαϲίαν ἔχοντα τὴν εἰϲ τόπον καὶ ἐν τόπῳ , οὐ μὴν τῆν ἐκ τόπου , ὡϲ τὸ ἄνω καὶ τὰ τοιαῦτα , ὑπὲρ ὧν εἰρήϲεται . ϲπάνια μήν ἐϲτι τὰ διὰ μιᾶϲ φωνῆϲ τὴν τριϲϲὴν τῶν τοπικῶν ἐπιδεχόμενα διάϲταϲιν , ὡϲ ἔχει τὸ πρόϲθεν καὶ εἴ τι τοιοῦτον . καὶ ἔϲτι τὸ προειρημένον τοπικὸν ἐπίρρημα ϲυνεκδρομῇ τῶν φωνῶν κατά τινα προϲπάθειαν τῶν ἐν τόπῳ ἐπιρρημάτων καὶ εἰϲ τόπον ( καθὸ τὸ τοιοῦτον καὶ ἐπ᾿ ἄλλων μερῶν λόγου δείκνυται , ἐν πτώϲεϲι μὲν εὐθείαϲ πρὸϲ αἰτιατικὴν καὶ κλητικήν , γενικῆϲ τε πρὸϲ δοτικήν , καὶ διὰ τοῦτο πάμπολλοϲ ἡ ϲυμμονὴ τῶν πτώϲεων καὶ ϲυνέμπτωϲιϲ , δυϊκῶν ἁπάντοτε ϲυμπιπτόντων , οὐδετέρων τε κατ᾿ εὐθεῖαν καὶ αἰτιατικὴν καὶ κλητικήν , καὶ ἐπὶ τῶν πλείϲτων ἀρρενικῶν κατ᾿ εὐθεῖαν καὶ κλητικήν , ὥϲτε καὶ μέχρι ϲχημάτων ἀνάγεϲθαι τὴν ϲυμπάθειαν , ὡϲ ἠέλιοϲ ὃϲ πάντ᾿ ἐφορᾶϲ ( Γ 277 ) καὶ τὰ τούτοιϲ ὅμοια , καὶ ἐπὶ πληθυντικῶν ἁπάντων · ἔν τε ῥήμαϲιν ἐνεϲτώτων πρὸϲ παρατατικούϲ καὶ παρακειμένων πρὸϲ ὑπερϲυντελικούϲ . καὶ περιϲϲὸν τὸ νῦν τούτων ἁπάντων παράθεϲιν ποιεῖϲθαι ) · ἐντεῦθεν οὖν καὶ τὰ προκείμενα ἐπιρρήματα διὰ τὴν προκειμένην ϲυμπάθειαν ϲυντρέχει , καθ’ ἕνα ϲχηματιϲμὸν παραλαμβανόμενα , τῆϲ χρήϲεωϲ ἔϲθ᾿ ὅτε καὶ τὴν ἐν αὐτοῖϲ διαϲτολὴν διαϲυγχυνούϲηϲ . τὸ γὰρ ποῦ ἀπ ἀπλθεν ἢ ποῦ μένει ἐν ἔμεινε κατὰ τὰϲ δύο διαϲτάϲειϲ τῶν τόπων , τοῦ ποιητικοῦ ἔθουϲ τὸ πλέον διαϲτείλαντοϲ , ποῦ νῦν δεῦρο κιὼν λίπεϲ Ἔκτορα ; ( Κ 406 ) κατὰ τὴν ἐν τόπῳ ϲχέϲιν , κατὰ δὲ τὴν εἰϲ τόπον τῇ ἔβη Ἀνδρομάχη ; ( Ζ 377 ) ἐπ᾿ ἐκείνου τοῦ ϲημαινομένου πῇ δὴ χρήματα πολλὰ φέρω τάδε ; πῇ δὲ καὶ αὐτόϲ ; ( ν 203 ) ἀντὶ τοῦ εἰϲ τίνα τόπον .
Lemmas: ὅς τρόπος ἐν ὁ παρέπομαι γένος ὁ ὄνομα εἰμί μοναδικός κατά ἀρρενικός προφορά , καί ἔτι κατά θηλυκός καί οὐδέτερος , μόνος γενή καλέω , καί ὡς εἰμί τις τριγενής , ἐν ἕκαστος φωνή λέγω , καλός καλός καλός , ἐπικοινωνέω τε ὁ ἀρρενικός γένος καί θηλυκός , ὁ ψευδής καί ὁ ψευδής καί ὁ ψευδής , ἔνιοι τε ἐν δύο γένος νοέω ἀρσενικός καί θηλυκός , ὡς ἵππος καί ὁ παραπλήσιος , οὗτος ὁ τρόπος εἰμί εὑρίσκω καί ὁ ὁ τοπικός ἐπίρρημα σχέσις ἤ μόνος μοναδικός εἰμί , ὥστε μή καί ἐκ ἀκολουθία ἐγγίγνομαι ὁ ὑπόλοιπος σχέσις ὁ τόπος , ὥσπερ ἐπί ὁ πῇ ἐπίρρημα καί ἄλλος ὅς παρατίθημι , ἤ ἐκ ἀκόλουθος προφορά ὁ τρισσός διάστασις ποιέω ὥσπερ ὁ τριγενής , ὡς παρά ὁ οἶκος ἀποτελέω ὁ οἴκοθι οἴκοθεν οἴκαδε , καί ὁ ἐπίρρημα κατά ὁ δέω ὁ ἀκόλουθος φωνή ἀποφέρω . εἰμί ὅς καί ἐπικοινωνέω , κατά ὁ αὐτός χαρακτήρ σημασία ἔχω ὁ εἰς τόπος καί ἐν τόπος , οὐ μήν ὁ ἐκ τόπος , ὡς ὁ ἄνω καί ὁ τοιοῦτος , ὑπέρ ὅς λέγω . σπάνιος μήν εἰμί ὁ διά εἷς φωνή ὁ τρισσός ὁ τοπικός ἐπιδέχομαι διάστασις , ὡς ἔχω ὁ πρόσθεν καί εἰ τις τοιοῦτος . καί εἰμί ὁ προλέγω τοπικός ἐπίρρημα συνεκδρομή ὁ φωνή κατά τις προσπάθεια ὁ ἐν τόπος ἐπίρρημα καί εἰς τόπος ( καθό ὁ τοιοῦτος καί ἐπί ἄλλος μέρος λόγος δείκνυμι , ἐν πτῶσις μέν εὐθεῖα πρός αἰτιατικός καί κλητικός , γενικός τε πρός δοτικός , καί διά οὗτος πάμπολλος ὁ συμμονή ὁ πτῶσις καί συνέμπτωσις , δυικός ἀπάντοτε συμπίπτω , οὐδέτερος τε κατά εὐθεῖα καί αἰτιατικός καί κλητικός , καί ἐπί ὁ πολύς ἀρρενικός κατά εὐθεῖα καί κλητικός , ὥστε καί μέχρι σχῆμα ἀνάγω ὁ συμπάθεια , ὡς ἥλιος ὅς πᾶς ἐφοράω ( Γ 277 ) καί ὁ οὗτος ὅμοιος , καί ἐπί πληθυντικός ἅπας · ἐν τε ῥῆμα ἐνίστημι πρός παρατατικός καί παράκειμαι πρός ὑπερσυντελικός . καί περισσός ὁ νῦν οὗτος ἅπας παράθεσις ποιέω ) · ἐντεῦθεν οὖν καί ὁ πρόκειμαι ἐπίρρημα διά ὁ πρόκειμαι συμπάθεια συντρέχω , κατά εἷς σχηματισμός παραλαμβάνω , ὁ χρῆσις εἰμί ὅτε καί ὁ ἐν αὐτός διαστολή διασυγχέω . ὁ γάρ ποῦ ἀπ ἀπέρχομαι ἤ ποῦ μένω εἷς μένω κατά ὁ δύο διάστασις ὁ τόπος , ὁ ποιητικός ἔθος ὁ πολύς διαστέλλω , ποῦ νῦν δεῦρο κίω λείπω Ἕκτωρ ; ( Κ 406 ) κατά ὁ ἐν τόπος σχέσις , κατά δέ ὁ εἰς τόπος ὁ βαίνω Ἀνδρομάχη ; ( Ζ 377 ) ἐπί ἐκεῖνος ὁ σημαίνω πῇ δή χρῆμα πολύς φέρω ὅδε ; πῇ δέ καί αὐτός ; ( ν 203 ) ἀντί ὁ εἰς τίς τόπος .