apollonius-dyscolus-grammar.de-adverbiis 49
Τὰ εἰϲ ᾱ λήγοντα ἐπιρρήματα ἢ ὀξύνεται , ὡϲ δηθά , καναχηδά , πυκνά , ἠ βαρύνεται , ὡϲ τάχα , λίγα , ἄντα , πρῶτα . τὰ πρωτότυπα μόνωϲ βαρύνεται , αἶψα , αὐτίκα , ὄφρα , ῥίμφα , μάλα , μέϲφα , καὶ ὅϲα παρ᾿ ἐνεϲτῶταϲ τῶν ῥημάτων ἀποτελεῖται , ἠρεμῶ ἠρέμα , μίγω μίγα , ἀντῶ ἄντα , μινύθω μίνυθα ( καὶ μετὰ περιϲϲοῦ τοῦ ν μίνυνθα ) , ῥέω ῥέα ( τὰ γὰρ εὐχερῶϲ γινόμενα ῥύϲει ἔοικε . καὶ ϲαφὲϲ ὅτι τὸ ῥέα μὲν γὰρ βριάει ( Hes . Op . 5 ) ὁλόκληρον γέγονε , τὸ δὲ ῥεῖα ἐν πλεοναϲμῷ ἐϲτί τοῦ ῑ ) · ϲιγῶ ϲῖγα , ἀτρεμῶ ἀτρέμα . — παραιτητέον οὖν τοὺϲ ἠξιωκόταϲ ὀξύνειν τὸ μίγδ᾿ ἄλλοιϲι θεοῖϲιν ( Θ 436 ) , « ἐπεὶ τὰ εἰϲ δᾱ , φαϲί , « λήγοντα ἐπιρρήματα ὀξύνεται , ὡϲ ἔχει τὸ καναχηδὰ ῥέοντεϲ ( Hes . Theog . 367 ) καὶ τὸ χανδά » . — ἔϲτι γὰρ πρὸϲ τὸ τοιοῦτον φάναι , ὡϲ ἰδού τινα εἰϲ δᾱ λήγοντα καὶ βαρύτονά ἐϲτιν , ὡϲ τὸ ληκίνδα , ὀϲτρακίνδα , ὀνόματα παιδιῶν , καὶ ὡϲ τὰ ὀξυνόμενα ϲυνυπάρχει τοῖϲ εἰϲ δον περατουμένοιϲ , καναχηδόν καναχηδά , αὐτοϲχεδόν αὐτοϲχεδά , χανδόν χανδά · τῷ μέντοι μίγδα οὐ παράκειται ὁ τοιοῦτοϲ ϲχηματιϲμόϲ . ἦν οὖν ἐν πλεοναϲμῷ τοῦ δ , καθὼϲ καὶ ἡ ἄχερδοϲ πλεονάζει καὶ ὁ δαίδαλοϲ τῷ δ , παρὰ τὸ δαίω . καὶ ἐν ἐπιρρήματι δὲ τῷ ὑπόδρα δύναται πλεοναϲμὸϲ εἶναι τοῦ δ . ( εἰ γὰρ μὴ παραδεξαίμεθα ὅτι ἔνδειά ἐϲτι τοῦ ξ , δύναιτο ἂν παρὰ τὸ ὁρῶ ἀποτελεῖϲθαί τι ὅρα καὶ ὑπόδρα μετὰ περιϲϲοῦ τοῦ δ , ὅπερ οὐ πάντωϲ ἐπιζητήϲει τὸ φ · καὶ γὰρ ἄλλα ἐϲτί τινα , ἃ οὐ μετέβαλε κατὰ ϲυναλοιφὴν τὸ π εἰϲ φ , ὡϲ ἥλιοϲ ἀπηλιώτηϲ , ὡϲ τὸ ἐπ᾿ Ἡφαίϲτοιο θύρῃϲιν , ὡϲ ἐπίϲτιόν ἐϲτιν ἑκάϲτῳ ( ζ 265 ) . ἐν τοῖϲ προκειμένοιϲ εἴρηται ἱκανῶϲ περὶ τοῦ ὑπόδρα ) . τούτῳ ἄρα τῷ λόγῳ καὶ τὸ ληκίνδα ἐν βαρεῖ τόνῳ ἐϲτίν , οὐ ϲυνυπάρχον τῷ εἰϲ δον λήγοντι ἐπιρρήματι .
Lemmas: ὁ εἰς α λήγω ἐπίρρημα ἤ ὀξύνω , ὡς δηθά , καναχηδά , πυκνός , ἤ βαρύνω , ὡς τάχα , λίγα , ἄντα , πρῶτος . ὁ πρωτότυπος μόνος βαρύνω , αἶψα , αὐτίκα , ὄφρα , ῥίμφα , μάλα , μέσφα , καί ὅσος παρά ἐνίστημι ὁ ῥῆμα ἀποτελέω , ἠρεμέω ἠρέμα , μίγω μίγα , ἀντάω ἄντα , μινύθω μίνυθα ( καί μετά περισσός ὁ ν μίνυνθα ) , ῥέω ῥέα ( ὁ γάρ εὐχερής γίγνομαι ῥύσις ἔοικα . καί σαφής ὅτι ὁ ῥέα μέν γάρ βριάω ( Hes . Op . 5 ) ὁλόκληρος γίγνομαι , ὁ δέ ῥεῖα ἐν πλεονασμός εἰμί ὁ ι̅ ) · σιγάω σῖγα , ἀτρεμέω ἀτρέμας . — παραιτητέος οὖν ὁ ἀξιόω ὀξύνω ὁ μίγδα ἄλλος θεός ( Θ 436 ) , « ἐπεί ὁ εἰς δα , φημί , « λήγω ἐπίρρημα ὀξύνω , ὡς ἔχω ὁ καναχηδά ῥέω ( Hes . Theog . 367 ) καί ὁ χανδός » . — εἰμί γάρ πρός ὁ τοιοῦτος φημί , ὡς ἰδού τις εἰς δα λήγω καί βαρύτονος εἰμί , ὡς ὁ ληκίνδα , ὀστρακίνδα , ὄνομα παιδιά , καί ὡς ὁ ὀξύνω συνυπάρχω ὁ εἰς δον περατόω , καναχηδόν καναχηδά , αὐτοσχεδόν αὐτοσχεδόν , χανδόν χανδός · ὁ μέντοι μίγδα οὐ παράκειμαι ὁ τοιοῦτος σχηματισμός . εἰμί οὖν ἐν πλεονασμός ὁ δ , καθώς καί ὁ ἄχερδος πλεονάζω καί ὁ δαίδαλος ὁ δ , παρά ὁ δαίω . καί ἐν ἐπίρρημα δέ ὁ ὑπόδρα δύναμαι πλεονασμός εἰμί ὁ δ . ( εἰ γάρ μή παραδέχομαι ὅτι ἔνδεια εἰμί ὁ ξ , δύναμαι ἄν παρά ὁ ὁράω ἀποτελέω τις ὁράω καί ὑποδράω μετά περισσός ὁ δ , ὅς οὐ πάντως ἐπιζητέω ὁ φ̅ · καί γάρ ἄλλος εἰμί τις , ὅς οὐ μεταβάλλω κατά συναλοιφή ὁ π εἰς φ̅ , ὡς ἥλιος ἀπηλιώτης , ὡς ὁ ἐπί Ἥφαιστος θύρα , ὡς ἐφέστιος εἰμί ἕκαστος ( ζ 265 ) . ἐν ὁ πρόκειμαι λέγω ἱκανός περί ὁ ὑπόδρα ) . οὗτος ἄρα ὁ λόγος καί ὁ ληκίνδα ἐν βαρύς τόνος εἰμί , οὐ συνυπάρχω ὁ εἰς δον λήγω ἐπίρρημα .