apollodorus-grammar.fragmenta-2 1.159
Ἃ δ’ Ἀπολλόδωρος ἐν τῷ δευτέρῳ περὶ νεῶν προοιμιαζόμενος εἴρηκεν , ἥκιστα λέγοιτ’ ἄν . Ἐπαινεῖ γὰρ Ἐρατοσθένους ἀπόφασιν , ὅτι φησὶν ἐκεῖνος καὶ Ὅμηρον καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς παλαιοὺς τὰ μὲν Ἐλληνικὰ εἰδέναι , τῶν δὲ πόῤῥω πολλὴν ἔχειν ἀπειρίαν , ἀπείρους μὲν μακρῶν ὁδὼν ὄντας , ἀπείρους δὲ τοῦ ναυτίλλεσθαι . Συνηγορῶν δὲ τούτοις , Ὅμηρόν φησι τὴν μὲν Αὐλίδα καλεῖν πετρήεσσαν , ὥσπερ καὶ ἔστι · πολύκνημον δὲ τὴν Ἐτεωνὸν , πολυτρήρωνα δὲ τὴν Θίσβην , ποιήεντα δὲ τὸν Ἁλίαρτον · τὰ δ’ ἄπωθεν οὔτ’ αὐτὸν εἰδέναι οὔτε τοὺς ἄλλους . Ποταμῶν γοῦν περὶ τετταράκοντα ῥεόντων εἰς τὸν Πόντον , μηδὲ τῶν ἐνδοξοτάτων μηδενὸς μεμνῆσθαι , οἷον Ἴστρου , Τανάϊδος , Βορυσθένους , Ὑπάνιος , Φάσιδος , Θερμώδοντος , Ἅλυος · ἔτι δὲ Σκυθῶν μὲν μὴ μεμνῆσθαι , πάντας ( πλάττειν Coraes ) δὲ ἀγαυοὺς τινὰς Ἱππημολγοὺς καὶ Γαλακτοφάγους Ἀβίους τε . Παφλαγόνας τε τοὺς [ μὲν ] ἐν τῇ μεσογαίᾳ ἱστορηκέναι παρὰ τῶν πεζῇ τοῖς τόποις πλησιασάντων , τὴν παραλίαν δὲ ἀγνοεῖν · καὶ εἰκότως γε . Ἄπλουν γὰρ εἶναι τότε τὴν Θάλατταν ταύτην καὶ καλεῖσθαι Ἄξενον διὰ τὸ δυσχείμερον καὶ τὴν ἀγριότητα τῶν περιοικούντων ἐθνῶν , καὶ μάλιστα τῶν Σκυθικῶν ξενοθυτούντων καὶ σαρκοφαγούντων καὶ τοῖς κρανίοις ἐκπώμασι χρωμένων · ὕστερον δ’ Εὔξεινον κεκλῆσθαι , τῶν Ἰώνων ἐν τῇ παραλίᾳ πόλεις κτισάντων . Ὁμοίως δ’ ἀγνοεῖν καὶ τὰ περὶ Αἴγυπτον καὶ Λιβύην , οἷον τὰς ἀναβάσεις τοῦ Νείλου καὶ προσχώσεις τοῦ πελάγους · ὧν οὐδαμοῦ μεμνῆσθαι , οὐδὲ τοῦ ἰσθμοῦ τοῦ μεταξὺ τῆς Ἐρυθρᾶς καὶ τῆς Αἰγυπτίας θαλάσσης , οὐδὲ τῶν κατὰ τὴν Ἀραβίαν καὶ Αἰθιοπίαν καὶ τὸν Ὠκεανόν · εἰ μὴ Ζήνωνι τῷ φιλοσόφῳ προσεκτέον γράφοντι · Αἰθίοπάς θ’ ἱκόμην καὶ Σιδονίους Ἄραβάς τε . ( V . strab . I p . 70 , A , B . ) Οὐ θαυμαστὸν δ’ εἶναι περὶ Ὁμήρου · καὶ γὰρ το]ςυ ἔτι νεωτέρους ἐκείνου πολλὰ ἀγνοεῖν καὶ τερατολογεῖν · Ἡσίοδον μὲν Ἡμίκυνας λέγοντα καὶ Μεγαλοκεφάλους καὶ Πυγμαίους · Ἀλκμᾶνα δὲ Στεγανόποδας · Αἰσχύλον δὲ Κυνοκεφάλους καὶ Στερνοφθάλμους καὶ Μονομμάτους καὶ ἄλλα μυρία . Ἀπὸ δὲ τούτων ἐπὶ τοὺς συγγραφέας βαδίζει Ῥιπαῖα ὄρη λέγοντας , καὶ τὸ Ὠγύγιον ὄρος , καὶ τὴν τῶν Γοργόνων καὶ Ἑσπερίδων κατοικίαν , καὶ τὴν παρὰ Θεοπόμπῳ Μεροπίδα γῆν ( v . fr . 76 ) , παρ’ Ἑκαταίῳ δὲ Κιμμερίδα πόλιν ( v . fr . 2 ) , παρ’ Εὐημέρῳ δὲ τὴν Παγχαίαν γῆν , παρ’ Ἀριστοτέλει δὲ ποταμίους λίθους ἐξ ἄμμου , ἐκ δὲ τῶν ὄμβρων τήκεσθαι ( v . Theophrast . Περὶ λίθ . p . 394 ) , ἐν δὲ τῇ Λιβύῃ Διονύσου πόλιν εἶναι , ταύτην δ’ οὐκ ἐνδέχεσθαι δὶς τὸν αὐτὸν ἐξευρεῖν . Ἐπιτείνει ( Casaub . Ἐπιτιμᾷ ) δὲ καὶ τοῖς περὶ Σικελίαν τὴν πλάνην λέγουσι καθ’ Ὅμηρον τὴν Ὀδυσσέως · εἰ γὰρ αὖ χρῆναι ( fortasse χρῆναι ἂν ) τὴν μὲν πλάνην ἐκεῖ γεγονέναι φάσκειν , τὸν δὲ ποιητὴν ἐξωκεανικέναι μυθολογίας χάριν . Καὶ τοῖς μὲν ἄλλοις συγγνώμην εἶναι , Καλλιμάχῳ δὲ μὴ πάνυ , μεταποιουμένῳ γε γραμματικῆς , ὃς τὴν μὲν Γαῦδον ( Heyn . Γαῦλον ) Καλυψοῦς νῆσον φησὶ , τὴν δὲ Κόρκυραν Σχερίαν · ἄλλους δὲ αἰτιᾶται ψεύσασθαι περὶ Γερήνων , καὶ τοῦ Ἀκακησίου , καὶ Δήμου ἐν Ἰθάκῃ , Πελεθρονίου τε ἐν Πηλίῳ , Γλαυκωπίου τε ἐν Ἀθήναις . Τούτοις δὲ μικρὰ τινὰ προσθεὶς τοιαῦτα παύεται , τὰ πλεῖστα μετενέγκας παρὰ τοῦ Ἐρατοσθένους , ὡς καὶ πρότερον ἐμνήσθημεν , οὐκ εὖ εἰρημένα . Τὸ μὲν γὰρ τοὺς ὕστερον ἐμπειροτέρους γεγονέναι τῶν πάλαι περὶ τὰ τοιαῦτα , καὶ Ἐρατοσθένει καὶ τούτῳ δοτέον · τὸ δ’ οὕτω πέρα τοῦ μετρίου προάγειν , καὶ μάλιστα ἐφ’ Ὁμήρου , δοκεῖ μοι κἂν ἐπιπλῆξαί τις δικαίως , καὶ τοὐναντίον εἰπεῖν , ὡς περὶ ὧν ἀγνοοῦσιν αὐτοὶ , περὶ τούτων τῷ ποιητῇ προφέρουσι .
Lemmas: ἁ δέ Ἀπολλόδωρος ἐν ὁ δύο περί νέος προοιμιάζομαι εἴρω , ἥκιστος λέγω ἄν . ἐπαινέω γάρ Ἐρατοσθένης ἀπόφασις , ὅτι φημί ἐκεῖνος καί Ὅμηρος καί ὁ ἄλλος ὁ παλαιός ὁ μέν Ἐλληνικός οἶδα , ὁ δέ πόρρω πολύς ἔχω ἀπειρία , ἤπειρος μέν μακρός ὀδούς εἰμί , ἤπειρος δέ ὁ ναυτίλλομαι . συνηγορέω δέ οὗτος , Ὅμηρος φημί ὁ μέν Αὐλίς καλέω πετρήεις , ὥσπερ καί εἰμί · πολύκνημον δέ ὁ Ἐτεωνός , πολυτρήρων δέ ὁ Θίσβη , ποιήεις δέ ὁ Ἁλίαρτος · ὁ δέ ἄπωθεν οὔτε αὐτός οἶδα οὔτε ὁ ἄλλος . Ποταμοί γοῦν περί τεσσαράκοντα ῥέω εἰς ὁ Πόντος , μηδέ ὁ ἔνδοξος μηδείς μιμνήσκω , οἷος Ἴστρος , Τάναϊς , Βορυσθένης , Ὕπανις , φάσις , Θερμώδων , Ἅλυς · ἔτι δέ Σκύθης μέν μή μιμνήσκω , πᾶς ( πλάσσω Coraes ) δέ ἀγαυός τις ἱππημολγοί καί γαλακτοφάγος ἄβιος τε . Παφλαγών τε ὁ [ μέν ] ἐν ὁ μεσόγαιος ἱστορέω παρά ὁ πεζός ὁ τόπος πλησιάζω , ὁ παράλιος δέ ἀγνοέω · καί εἰκότως γε . Ἀπόλλων γάρ εἰμί τότε ὁ Θάλασσα οὗτος καί καλέω Ἄξεινος διά ὁ δυσχείμερος καί ὁ ἀγριότης ὁ περιοικέω ἔθνος , καί μάλιστα ὁ Σκυθικός ξενοθυτέω καί σαρκοφαγέω καί ὁ κρανίον ἔκπωμα χράω · ὕστερος δέ Εὔξεινος καλέω , ὁ Ἴων ἐν ὁ παράλιος πόλις κτίζω . ὅμοιος δέ ἀγνοέω καί ὁ περί Αἴγυπτος καί Λιβύη , οἷος ὁ ἀνάβασις ὁ Νεῖλος καί πρόσχωσις ὁ πέλαγος · ὅς οὐδαμοῦ μιμνήσκω , οὐδέ ὁ ἰσθμός ὁ μεταξύ ὁ Ἐρυθρά καί ὁ Αἰγύπτιος θάλασσα , οὐδέ ὁ κατά ὁ Ἀραβία καί Αἰθιοπία καί ὁ Ὠκεανός · εἰμί μή Ζήνων ὁ φιλόσοφος προσεκτέος γράφω · Αἰθίοψ ὁ ἱκνέομαι καί Σιδόνιος Ἄραψ τε . ( V . strab . I p . 70 , A , B . ) οὖον θαυμαστός δέ εἰμί περί Ὅμηρος · καί γάρ ἔτος ἔτι νέος ἐκεῖνος πολύς ἀγνοέω καί τερατολογέω · Ἡσίοδος μέν Ἡμίκυνες λέγω καί μεγαλοκέφαλος καί πυγμαῖος · Ἀλκμάν δέ στεγανόπους · Αἰσχύλος δέ κυνοκέφαλος καί στερνόφθαλμος καί μονόμματος καί ἄλλος μυρίος . ἀπό δέ οὗτος ἐπί ὁ συγγραφεύς βαδίζω Ῥιπαῖος ὄρος λέγω , καί ὁ Ὠγύγιος ὄρος , καί ὁ ὁ Γοργώ καί Ἑσπερίς κατοίκιος , καί ὁ παρά Θεόπομπος Μεροπίς γῆ ( v . fr . 76 ) , παρά Ἑκαταῖος δέ Κιμμερίς πόλις ( v . fr . 2 ) , παρά Εὐήμερος δέ ὁ Παγχαία γῆ , παρά Ἀριστοτέλης δέ ποτάμιος λίθος ἐκ ἄμμος , ἐκ δέ ὁ ὄμβρος τήκω ( v . Theophrast . περι λίθος . p . 394 ) , ἐν δέ ὁ Λιβύη Διόνυσος πόλις εἰμί , οὗτος δέ οὐ ἐνδέχομαι δίς ὁ αὐτός ἐξευρίσκω . ἐπιτείνω ( Casaub . ἐπιτιμάω ) δέ καί ὁ περί Σικελία ὁ πλάνη λέγω κατά Ὅμηρος ὁ Ὀδυσσεύς · εἰμί γάρ αὖος χρή ( fortasse χρή εἄν ) ὁ μέν πλάνη ἐκεῖ γίγνομαι φάσκω , ὁ δέ ποιητής ἐξωκιανίσκω μυθολογία χάρις . καί ὁ μέν ἄλλος συγγνώμη εἰμί , Καλλίμαχος δέ μή πάνυ , μεταποιέω γε γραμματικός , ὅς ὁ μέν Γαῦδος ( Heyn . Γαῦλος ) Καλυψώ νῆσος φημί , ὁ δέ Κέρκυρα Σχερία · ἄλλος δέ αἰτιάομαι ψεύδω περί Γέρηνος , καί ὁ Ἀκακήσιος , καί Δῆμος ἐν Ἰθάκη , Πελεθρόνιον τε ἐν Πήλιον , Γλαυκώπιον τε ἐν Ἀθῆναι . οὗτος δέ μικρός τις προστίθημι τοιοῦτος παύω , ὁ πλεῖστος μεταφέρω παρά ὁ Ἐρατοσθένης , ὡς καί πρότερος μιμνήσκω , οὐ εὕω εἴρω . ὁ μέν γάρ ὁ ὕστερος ἔμπειρος γίγνομαι ὁ πάλαι περί ὁ τοιοῦτος , καί Ἐρατοσθένης καί οὗτος δοτέος · ὁ δέ οὗτος πέρα ὁ μέτριος προάγω , καί μάλιστα ἐπί Ὅμηρος , δοκέω ἐγώ κἀν ἐπιπλήσσω τις δικαίως , καί ἐναντίος εἶπον , ὡς περί ὅς ἀγνοέω αὐτός , περί οὗτος ὁ ποιητής προφέρω .