ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0290.17
Μεταπεισθεὶς γὰρ ὑπὸ τοῦ φίλου , πρὸς ὃν
Lemmas: μεταπείθω γάρ ὑπό ὁ φίλος , πρός ὅς
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0290.18
ῥῶστο , μὴ ἀπόκοιτος γενέσθαι , δειπνήσας πάλιν
Lemmas: ῥώννυμι , μή ἀπόκοιτος γίγνομαι , δειπνέω πάλιν
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0290.19
ἀνέστρεψεν ἐπὶ τὴν οἰκίαν . Ἦν δὲ τῆς Ἀρτέμιδος
Lemmas: ἀναστρέφω ἐπί ὁ οἰκίον . ἦς δέ ὁ Ἄρτεμις
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0290.2
πῇ . λέγει οὖν πρὸς αὐτὸν “ οὐκ ἀπιστοῦσά σοι μὴ
Lemmas: πῇ . λέγω οὖν πρός αὐτός “ οὐ ἀπιστέω σύ μή
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0290.20
ἱερομηνία , καὶ μεθυσόντων πάντα μεστά , ὥστε καὶ
Lemmas: ἱερομηνία , καί μεθύσκω πᾶς μεστός , ὥστε καί
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0290.21
δι’ ὅλης [ τῆς ] νυκτὸς τὴν ἀγορὰν ἅπασαν κατεῖχε
Lemmas: διά ὅλος [ ὁ ] νύξ ὁ ἀγορά ἅπας κατέχω
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0290.22
πλῆθος ἀνθρώπων . Κἀγὼ μὲν ἐδόκουν τοῦτο μόνον
Lemmas: πλῆθος ἄνθρωπος . ἀγός μέν δοκέω οὗτος μόνος
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0290.23
εἶναι δεινόν · ἐλελήθει δὲ καὶ ἄλλο τεχθέν μοι χαλεπώτερον .
Lemmas: εἰμί δεινός · λανθάνω δέ καί ἄλλος τίκτω ἐγώ χαλεπός .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0290.24
Ὁ γὰρ Σωσθένης ὁ τὴν Λευκίππην ὤνησάμενος ,
Lemmas: ὁ γάρ Σωσθένης ὁ ὁ Λευκίππη ὠνέομαι ,
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0290.25
ὃν ἡ Μελίτη τῆς τῶν ἀγρῶν ἐκέλευσεν ἀπο -
Lemmas: ὅς ὁ Μελίτη ὁ ὁ ἀγρός κελεύω ἀπος -
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0290.26
σῆναι διοικήσεως , μαθὼν παρεῖναι τὸν δεσπότην
Lemmas: σαίνω διοίκησις , μανθάνω πάρειμι ὁ δεσπότης
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0290.27
τοὺς τε ἀγροὺς οὐκέτι ἀφῆκε τὴν τε Μελίτην ἤθελεν
Lemmas: ὁ τε ἀγρός οὐκέτι ἀφίημι ὁ τε Μελίτη ἐθέλω
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0290.28
ἀμῦνασθαι . Καὶ πρῶτον μὲν φθάσας καταμηνύει
Lemmas: ἀμύνω . καί πρῶτος μέν φθάνω καταμηνύω
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0290.29
μοι πρὸς τὸν Θέρσανδρον · ὁ γὰρ διαβαλὼν αὐτὸς
Lemmas: ἐγώ πρός ὁ Θέρσανδρος · ὁ γάρ διαβάλλω αὐτός
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0290.3
οὐκ ἐθέλησῃς ἀφεῖναι Κλειτοφῶντα , ταύτης ἐδεήθην
Lemmas: οὐ ἐθέλω ἀφίημι Κλειτοφῶν , οὗτος δήω
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0290.30
1 post παραδοξότατον : τῆς κατὰ τὴν ἕλαφον ἀντὶ παρθένου
Lemmas: 1 post παράδοξος : ὁ κατά ὁ ἔλαφος ἀντί παρθένος
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0290.31
παραοιμίας
Lemmas: παραοιεις
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0290.4
τῆς κλοπῆς , ἀλλ’ ἵνα σοι πρὸς Θέρσανδρον ἢ τῆς
Lemmas: ὁ κλοπή , ἀλλά ἵνα σύ πρός Θέρσανδρος ἢ ὁ
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0290.5
αἰτίας ἀπόλυσις ἢ ὡς οὐ συνεργασκότι . Χρυσῷ δέ
Lemmas: αἴτιος ἀπόλυσις ἢ ὡς οὖον συνεργάζομαι . χρυσός δέ
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0290.6
σοι οὕτοι δῶρον δέκα , δῶρον μὲν , ἂν ἐνταῦθα μείνῃς ,
Lemmas: σύ οὕτος δῶρον δέκα , δῶρον μέν , εἄν ἐνταῦθα μένω ,
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0290.7
παρὰ Κλειτοφῶντος · ἐὰν δὲ νομίσῃς φυγεῖν
Lemmas: παρά Κλειτοφῶν · ἐάν δέ νομίζω φεύγω
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0290.8
βέλτιον , ἐφόδιον . ” Καὶ ὁ Πασίων ( τοῦτο γὰρ ἦν
Lemmas: ἀγαθός , ἐφόδιον . ” καί ὁ Πασίων ( οὗτος γάρ εἰμί
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0290.9
ὄνομα τῷ φύλακι ) “ πάνυ ” ἔφη “ δέσποινα , τὸ σὸν δο -
Lemmas: ὄνομα ὁ φύλαξ ) “ πάνυ ” φημί “ δέσποινα , ὁ σός δο -
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0291.1
ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΤΑΤΙΟΥΤ
Lemmas: Ἀχιλλεύς ΟΤ
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0291.2
ἤν · ἔπειτα καὶ περὶ Λευκίππης λέγει τι πάνυ πιθανῶς πλασάμενος . Ἐπεὶ γὰρ αὐτὸς αὐτῆς ἀπεγνωκει τυχεῖν , μαστροπέυει πρὸς τὸν δεσπότην , ὡς ἂν αὐτὸν τῆς Μελίτης ἀπαγάγῃ , “ κόρην ἐωνησάμην , 5 ὦ δέσποτα , χρήμα τι κάλλους ἀπίστον . Οὕτως αὐτὴν πιστεύσειας ἀκούων , ὡς ἰδών . Ταύτην ἐφυλαττόν σοι · καὶ γὰρ ἠκηκόειν ζῶντά σε , καὶ ἐπίστευον , διόπερ ἤθελον · ἀλλ’ οὐκ ἐξέφαινον , ἵνα τὴν δέσποι - 10 ναν ἐπ’ αὐτοφώρῳ καταλάβοις , καὶ μὴ σου καταγελῶν μοιχὸς ἄτιμος καὶ ξένος . Ἀφήρηται δὲ ταύτην 6 χθὲς ἡ δέσποινα καὶ ἐμελλεν ἀποπέμφειν · ἡ τύχη δὲ ἐτήρησέ σοι , ὥστε τοσοῦτον κάλλος λαβεῖν . Ἔστι δὲ νῦν ἐν τοῖς ἀγροῖς , οὐκ οἶδ’ ὅπως πρὸς αὐτῆς ἀπεσταλμένη . Πρὶν οὖν αὐδὶς ἐπανελθεῖν , εἰ θέ - 15 λεις , κατακλείσας αὐτὴν φυλάξω σοι , ὡς ὑπὸ σοι γένοιτο . ”
Lemmas: ἐάν · ἔπειτα καί περί Λευκίππη λέγω τίς πάνυ πιθανός πλάσσω . ἐπεί γάρ αὐτός αὐτός ἀπογιγνώσκω τυγχάνω , μαστροπεύω πρός ὁ δεσπότης , ὡς εἄν αὐτός ὁ Μελίτη ἀπάγω , “ κόρη ὠνέομαι , 5 εἰμί δεσπότης , χρήμα τίς κάλλος ἄπιστος . οὕτως αὐτός πιστεύω ἀκούω , ὡς ὁράω . οὗτος φυλάσσω σύ · καί γάρ ἀκούω ζάω σύ , καί πιστεύω , διόπερ ἐθέλω · ἀλλά οὐ ἐκφαίνω , ἵνα ὁ δέσπος - 10 νάω ἐπί αὐτόφωρος καταλαμβάνω , καί μή σύ καταγελάω μοιχός ἄτιμος καί ξένος . ἀφαιρέω δέ οὗτος 6 χθές ὁ δέσποινα καί μέλλω ἀποπέμπω · ὁ τύχη δέ τηρέω σύ , ὥστε τοσοῦτος κάλλος λαμβάνω . εἰμί δέ νῦν ἐν ὁ ἀγρός , οὐ οἶδα ὅπως πρός αὐτός ἀποστέλλω . πρίν οὖν αὐδὶς ἐπανέρχομαι , εἰμί ΘΕ - 15 λίς , κατακλείω αὐτός φυλάσσω σύ , ὡς ὑπό σύ γίγνομαι . ”
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0291.3
Ἐπῆνεσεν ὁ Θέρσανδρος καὶ ἐκέλευσε τοῦτο 4 ποιεῖν . “ Ἔρχεται δὴ σπουδῇ μάλα ὁ Σωσθένης εἰς τοὺς ἀγροὺς , καὶ τὴν καλύβην ἐωρακώς , ἔνθα ἡ Λευ - 20 κίππη διανυκτερεύειν ἐμελλε , δύο τῶν ἔργατῶν παραλαβών , τοὺς μὲν κελεύει τὰς θεραπαινίδας , αἵπερ ἦσαν ἅμα τῇ Λευκίππῃ παροῦσαι , περιελθεῖν δόλῳ καὶ καλεσαμένους ὅτι πορρωτάτω διατρίβειν ἔχοντας ἐφ’ ὁμιλίᾳ · δύο δὲ ἄλλους ἐπαγαγών , ὡς εἶδε τὴν 2 25 Λευκίππην μόνην , εἰσπηδήσας καὶ τὸ στόμα ἐπίσχων συναρπάξει καὶ κατὰ θάτερα τῆς τῶν θεραπαινίδων ἐκτροπῆς χωρεῖ , φέρων εἰς τι δωμάτιον ἀπόρρητον , καὶ καταθέμενος λέγει πρὸς αὐτὴν “ ἦκω σοι φέρων σωρὸν ἀγαθῶν , ἀλλ’ ὅπως εὐτυχήσασα μὴ ἐπιλήση 30 μου . Μὴ γὰρ φοβητῆς ταύτην τὴν ἄρπαγήν , μηδὲ 3
Lemmas: ἐπαινέω ὁ Θέρσανδρος καί κελεύω οὗτος 4 ποιέω . “ ἔρχομαι δή σπουδή μάλα ὁ Σωσθένης εἰς ὁ ἀγρός , καί ὁ καλύβη ὁράω , ἔνθα ὁ λευτον - 20 Κίππης διανυκτερεύω μέλλω , δύο ὁ ἐργάτης παραλαμβάνω , ὁ μέν κελεύω ὁ θεραπαινίς , ὅσπερ εἰμί ἅμα ὁ Λευκίππη πάρειμι , περιέρχομαι δόλος καί καλέω ὅτι προσωτέρω διατρίβω ἔχω ἐπί ὁμιλία · δύο δέ ἄλλος ἐπάγω , ὡς ὁράω ὁ 2 25 Λευκίππη μόνος , εἰσπηδάω καί ὁ στόμα ἐπέχω συναρπάζω καί κατά ἕτερος ὁ ὁ θεραπαινίς ἐκτροπή χωρέω , φέρω εἰς τίς δωμάτιον ἀπόρρητος , καί κατατίθημι λέγω πρός αὐτός “ ἥκω σύ φέρω σωρός ἀγαθός , ἀλλά ὅπως εὐτυχέω μή ἐπιλήθω 30 ἐγώ . μή γάρ φοβητός οὗτος ὁ ἁρπάγη , μηδέ 3
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0292.1
ἐπὶ κακῷ τῷ σῷ γεγονέναι δόξης · αὕτη γὰρ τὸν δεσπότην τὸν ἐμὸν ἔραστήν σοι προξενεῖ . ”
Lemmas: ἐπί κακός ὁ σός γίγνομαι δόξα · οὗτος γάρ ὁ δεσπότης ὁ ἐμός ἐραστής σύ προξενέω . ”
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0292.2
Ἡ μὲν δὴ τῷ παραλόγῳ τῆς συμφορᾶς ἐκπλαγεῖσα ἐσιώπησεν , ὁ δὲ ἐπὶ τὸν Θέρσανδρον ἔρχεται καὶ λέγει τὰ πεπραγμένα · ἐτυχὲ δὲ ὁ Θέρσανδρος ἐπανιὼν εἰς τὴν οἰκίαν . Τοῦ δὲ Σωσθένους αὐτῷ μηνύσαντος τὰ περὶ τῆς Λευκίππης καὶ καταγραφδούντος αὐτῆς τὸ κάλλος , μεστὸς γενόμενος ἐκ τῶν εἰρημένων ὥσει κάλλους φαντάσματος , φύσει καλοῦ , παννυχίδος οὖσης καὶ ὄντων μεταξὺ τεττάρων σταδιῶν ἐπὶ τοὺς ἀγροὺς , ἡγεῖσθαι κελεύσας ἐπ’ αὐτὴν χωρεῖν ἐμελλεν .
Lemmas: ὁ μέν δή ὁ παράλογος ὁ συμφορά ἐκπλήγνυμι σιωπάω , ὁ δέ ἐπί ὁ Θέρσανδρος ἔρχομαι καί λέγω ὁ πράσσω · τυγχάνω δέ ὁ Θέρσανδρος ἐπανέρχομαι εἰς ὁ οἰκίον . ὁ δέ Σωσθένης αὐτός μηνύω ὁ περί ὁ Λευκίππη καί καταγράφω αὐτός ὁ κάλλος , μεστός γίγνομαι ἐκ ὁ εἴρω ὠθέω κάλλος φάντασμα , φύσις καλός , παννυχίς εἰμί καί εἰμί μεταξύ τέσσαρες σταδιεύς ἐπί ὁ ἀγρός , ἡγέομαι κελεύω ἐπί αὐτός χωρέω μέλλω .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0292.3
5 Ἐν τούτῳ δὲ ἐγὼ τὴν ἐσθῆτα τῆς Μελίτης εἶχον ἡμφιεσμένος καὶ ἀπερισκέπτως ἐμπλέπω κατὰ πρόσωπον αὐτοῖς , καὶ με ὁ Σωσθένης πρῶτος γνωρίσας “ ἀλλ’ ἰδοῦ ” φησίν “ οὗτος ὁ μοιχὸς βακχεύων ἡμῖν ἐπεισι καὶ τῆς σῆς γυναικὸς ἔχων λάφυρα . ” Ὁ μὲν οὖν νεανίσκος ἐτυχὲ προηγούμενος καὶ προῖδῶν ἀποφεύγει , μὴ λαβὼν καιρὸν ὑπὸ δέους κάμωλ προμηνύσαι · ἐμὲ δὲ ἰδόντες συλλαμβάνουσι , καὶ ὁ Θέρσανδρος βοᾷ , καὶ πλήθος τῶν παννυχίζοντων συνέρχει . Ἐπὶ μᾶλλον οὖν ὁ Θέρσανδρος ἐδεινοπάθει , ὅπη μὲν καὶ ἄρρητα βοῶν , τὸν μοιχόν , τὸν λωποδύτην · ἄγει δὲ με εἰς τὸ δεσμωτήριον καὶ παραδίδωσιν ἐγκλημα μοιχείας ἐπιφέρων . Ἐμὲ δὲ ἐλύπει τούτων μὲν οὐδέν , οὔθ’ ἡ τῶν δεσμῶν ὕβρις οὔθ’ ἡ τῶν λόγων αἰκία · καὶ γὰρ ἐθάρρουν τῷ λόγῳ περιέσεσθαι μὴ μοιχὸς εἶναι , γῆμαι δὲ ἐμφανῶς · δέος δὲ με περὶ τῆς Λευκίππης εἶχεν οὕπω σαφῶς αὐτὴν ἀπολαβόντα . Ψυχὰι δὲ πεφύκασι μάντειες τῶν κακῶν , ἐπεὶ τῶν γε ἀγαθῶν ἡμιστα ἐκ μαντείας εὐστοχοῦμεν . Οὐδὲν οὖν ὑγιὲς ἐνενοοῦν
Lemmas: 5 ἐν οὗτος δέ ἐγώ ὁ ἐσθής ὁ Μελίτη ἔχω ἀμφιέννυμι καί ἀπερισκέπτως ἐμπλέκω κατά πρόσωπον αὐτός , καί ἐγώ ὁ Σωσθένης πρῶτος γνωρίζω “ ἀλλά ὁράω ” φημί “ οὗτος ὁ μοιχός βακχεύω ἐγώ ἔπειμι καί ὁ σός γυνή ἔχω λάφυρα . ” ὁ μέν οὖν νεανίσκος τυγχάνω προηγούμενος καί προοράω ἀποφεύγω , μή λαμβάνω καιρός ὑπό δέος Καμῶλ προμηνύω · ἐγώ δέ ὁράω συλλαμβάνω , καί ὁ Θέρσανδρος βοάω , καί πλήθος ὁ παννυχίζω συνέρχομαι . ἐπί μᾶλλον οὖν ὁ Θέρσανδρος δεινοπαθέω , ὅπῃ μέν καί ἄρρητα βοῦς , ὁ μοιχός , ὁ λωποδύτης · ἄγω δέ ἐγώ εἰς ὁ δεσμωτήριον καί παραδίδωμι ἔγκλημα μοιχεία ἐπιφέρω . ἐγώ δέ λυπέω οὗτος μέν οὐδείς , οὔτε ὁ ὁ δεσμός ὕβρις οὔτε ὁ ὁ λόγος αἰκία · καί γάρ θαρσέω ὁ λόγος περίειμι μή μοιχός εἰμί , γαμέω δέ ἐμφανής · δέος δέ ἐγώ περί ὁ Λευκίππη ἔχω οὔπω σαφῶς αὐτός ἀπολαμβάνω . Ψυχή δέ φύω μαντείο ὁ κακός , ἐπεί ὁ γε ἀγαθός ἡμιστα ἐκ μαντεῖος εὐστοχέω . οὐδείς οὖν ὑγιής ἐννοέω
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0293.1
ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΤΑΤΙΟΥ
Lemmas: Ἀχιλλεύς Τάτιος
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0293.2
περὶ τῆς Λευκίππης , ἀλλ’ ἥν ὑποπτὰ μοι πάντα καὶ μεστὰ δείματος .
Lemmas: περί ὁ Λευκίππη , ἀλλά ὅς ὑποπτός ἐγώ πᾶς καί μεστός δεῖμα .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0293.3
Ἐγὼ μὲν οὖν οὕτως εἶχον τὴν ψυχὴν κακῶς · ὁ δὲ Θέρσανδρος ἐμβαλὼν με εἰς τὸ δεσμωτήριον , ὡς εἶχεν ὁρμὴς ἐπὶ τὴν Λευκίππην ἵεται . Ὡς δὲ παρῆσαν ἐπὶ τὸ ὀμάτιον , καταλαμβάνουσιν αὐτὴν χαμαὶ κειμένην , ἐν νῷ καθεστηκυίαν ὧν ἐτὴνεν ὁ Σωσθένης εἰπών , ἐμφαίνουσαν τοῖς προσώποις λύπην ὁμοῦ καὶ δέος . Ὁ γὰρ νοῦς οὔ μοι δοκεῖ λελέχθαι καλῶς ἀόρατος εἶναι τὸ παράπαν · φαίνεται γὰρ ἀκριβῶς ὡς ἐν κατοπτρῷ τῷ προσώπῳ · ἥσθεῖς τε γὰρ ἐξέλαμψε τοῖς ὀφθαλμοῖς εἰκόνα χαρᾶς , καὶ ἀνιαθεὶς συνέστειλε τὸ πρόσωπον εἰς τὴν ὤψιν τῆς συμφορᾶς . Ὡς οὖν ἥκουσεν ἡ Λευκίππη ἀνοιγομένων τῶν θυρῶν ( ἥν δ’ ἐνδον λύχνος ) , ἀνανεύσασα μικρὸν αὐθὶς τοὺς ὀφθαλμοὺς κατέβαλεν . Ἰδὼν δὲ ὁ Θέρσανδρος τὸ κάλλος ἐκ παραδρομῆς , ὡς ἀρπαζομένης ἀστραπῆς ( μάλιστα γὰρ ἐν τοῖς ὀφθαλμοῖς κάθηται τὸ κάλλος ) , ἀφήκε τὴν ψυχὴν ἐπ’ αὐτὴν καὶ εἰστήκει τῇ θέᾳ δεδεμένος , ἐπιτηρῶν πότε αὐθὶς ἀναβλέψει πρὸς αὐτόν . Ὡς δὲ ἔνευσεν εἰς τὴν γῆν , λέγει “ τί κάτω βλέπεις , γύναι ; τί δέ σου τὸ κάλλος τῶν ὀφθαλμῶν εἰς τὴν γῆν καταρρεῖ ; ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς μᾶλλον ῥέετω τοὺς ἐμούς . ”
Lemmas: ἐγώ μέν οὖν οὕτως ἔχω ὁ ψυχή κακῶς · ὁ δέ Θέρσανδρος ἐμβάλλω ἐγώ εἰς ὁ δεσμωτήριον , ὡς ἔχω ὁρμή ἐπί ὁ Λευκίππη ἵημι . ὡς δέ πάρειμι ἐπί ὁ ὀμάτιον , καταλαμβάνω αὐτός χαμαί κεῖμαι , ἐν νάω καθίστημι ὅς ἐτὴνεν ὁ Σωσθένης εἶπον , ἐμφαίνω ὁ πρόσωπον λύπη ὁμοῦ καί δέος . ὁ γάρ νόος οὖον ἐγώ δοκέω λέγω καλῶς ἀόρατος εἰμί ὁ παράπαν · φαίνω γάρ ἀκριβῶς ὡς ἐν κάτοπτρον ὁ πρόσωπον · ἥδομαι τε γάρ ἐκλάμπω ὁ ὀφθαλμός εἰκών χαρά , καί ἀνιάω συστέλλω ὁ πρόσωπον εἰς ὁ ὤψ ὁ συμφορά . ὡς οὖν ἀκούω ὁ Λευκίππη ἀνοίγνυμι ὁ θύρα ( ὅς δέ ἔνδον λύχνος ) , ἀνανεύω μικρός αὐθίς ὁ ὀφθαλμός καταβάλλω . εἶδον δέ ὁ Θέρσανδρος ὁ κάλλος ἐκ παραδρομή , ὡς ἀρπάζω ἀστραπή ( μάλιστα γάρ ἐν ὁ ὀφθαλμός κάθημαι ὁ κάλλος ) , ἀφίημι ὁ ψυχή ἐπί αὐτός καί εἰστήκω ὁ θέα δήω , ἐπιτηρέω πότε αὐθίς ἀναβλέπω πρός αὐτός . ὡς δέ νέος εἰς ὁ γῆ , λέγω “ τίς κάτω βλέπω , γυνή ; τίς δέ σύ ὁ κάλλος ὁ ὀφθαλμός εἰς ὁ γῆ καταρρέω ; ἐπί ὁ ὀφθαλμός μᾶλλον ῥέω ὁ ἐμός . ”
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0293.4
Ἡ δὲ ὡς ἥκουσεν , ἐνεπλήσθη δακρύων , καὶ εἶχεν αὐτῆς ἴδιον κάλλος καὶ τὰ δάκρυα . Δάκρυον γὰρ ὀφθαλμὸν ἀνίστησι καὶ ποιεῖ προπετέστερον · κἂν μὲν ἄμορφος ἦ καὶ ἀγροῖκος , προστίθησιν εἰς δυσμορφίαν · ἐὰν δὲ ἡδὺς καὶ τοῦ μέλανος ἔχων τὴν βαφὴν ἡρέμα τῷ λευκῷ στεφανούμενος , ὅταν τοῖς δάκρυσιν ὑγρανθῇ , ἔοικε πηγῆς ἐγκύμوني μαζῷ . Χεομένης δὲ τῆς τῶν δακρύων ἁλμῆς περὶ τὸν
Lemmas: ὁ δέ ὡς ἀκούω , ἐμπίμπλημι δάκρυ , καί ἔχω αὐτός ἴδιος κάλλος καί ὁ δάκρυ . δάκρυον γάρ ὀφθαλμός ἀνίστημι καί ποιέω προπετής · κἀν μέν ἄμορφος εἰμί καί ἄγροικος , προστίθημι εἰς δυσμορφία · ἐάν δέ ἡδύς καί ὁ μέλας ἔχω ὁ βαφή ἡρέμα ὁ λευκός στεφανόω , ὅταν ὁ δάκρυ ὑγραίνω , ἔοικα πηγή ἐγκύμوني μαστός . χάω δέ ὁ ὁ δάκρυ ἅλμη περί ὁ
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0294.1
κύχλον , τὸ μὲν [ λευκὸν ] πιαίνεται , τὸ δὲ μέλαν πορφύρεται , καὶ ἐστὶν ὅμοιον τὸ μὲν ἰφ , τὸ δὲ ναρκίσσῳ · τὰ δὲ δάκρυα τῶν ὀφθαλμῶν ἔνδον εἰλούμενα 3 γελᾷ . Τοιαῦτα Λευκίππης ἦν τὰ δάκρυα , αὐτὴν τὴν λύπην εἰς κάλλος νενικηκότα · εἰ δὲ ἠδύνατο παγῆναι πεσόντα , καινὸν ἂν εἶχεν ἠλεκτρον ἢ γῆ . Ὁ δὲ Θερσάνδρος ἰδὼν πρὸς μὲν τὸ κάλλος ἐκεχῆνει , πρὸς δὲ τὴν λύπην ἐξεμεμήνει καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς δακρύων ἐγκύους εἶχεν . “ Ἔστι μὲν γὰρ φύσει δάκρυον ἐπαγωρότατον ἔλεον τοῖς ὁρῶσι , τὸ δὲ τῶν γυναικῶν μᾶλλον · ὅσφ [ γὰρ ] θαλερώτερον , τοσοῦτῳ καὶ γοητότερον . Ἐὰν δὴ ἡ δακρύουσα ἢ καὶ καλὴ καὶ ὁ θεαστὴς ἐραστής , οὐδ’ ὀφθαλμὸς ἀτρεμεῖ , ἀλλὰ τὸ δακρύον ἐμιμήσατο . Ἐπεὶδὴ γὰρ εἰς τὰ ὄμματα τῶν καλῶν τὸ κάλλος κάθηται , φέων ἐκεῖθεν ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς τῶν ὁρῶντων ἵσταται καὶ τῶν δακρύων τὴν πηγὴν συνυφέλλεται . Ὁ δὲ ἐραστὴς δεξάμενος ἄμφω τὸ μὲν κάλλος εἰς τὴν ψυχὴν ἥρπασε , τὸ δὲ δάκρυον εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐτήρησεν , ὁραθῆναι δὲ εὔχεται , καὶ ἀποψῆσθαι δυνάμενος οὐκ ἐθέλει , ἀλλὰ τὸ δάκρυον , ὡς δύναται , κατέχει καὶ φοβεῖται 6 μὴ πρὸ καιροῦ φύγῃ . Ὁ δὲ καὶ τῶν ὀφθαλμῶν τὴν κίνησιν ἐπέχει , μὴ πρὶν τὸν ἐρώμενον ἰδεῖν ταχὺ θελήσῃ πεσεῖν · μαρτυρίαν γὰρ ταύτην νενόμιχεν ὅτι καὶ φιλεῖ . Τοιούτῳ τῷ Θερσάνδρῳ συμβεβήκει · ἐδάκρυε γὰρ πρὸς ἐπίδειξιν , παθὼν μὲν τι , κατὰ τὸ εἰκός , ἀνθρώπινον , καλλασπιζόμενος δὲ πρὸς τὴν Λευκίππην , ὡς διὰ τοῦτο δεδακρυμένος , ὅτι κάκεινη 8 δακρύει . Λέγει οὖν πρὸς τὸν Σωσθένην προσκυνῶνς “ νῦν μὲν αὐτὴν θεράπευσον , ὅρῃς γὰρ ὡς ἔχει λύπης · ὥστε ὑπεκστήσομαι καὶ μᾶλα ἄκων , ὡς [ ἂν ] μὴ ὀχληρὸς εἴην · ὅταν δ’ ἡμερώτερον διατεθῇ , τότε
Lemmas: κύκλος , ὁ μέν [ λευκός ] πιαίνω , ὁ δέ μέλας πορφύρω , καί εἰμί ὅμοιος ὁ μέν ἰφ , ὁ δέ νάρκισσος · ὁ δέ δάκρυ ὁ ὀφθαλμός ἔνδον εἴλω 3 γελάω . τοιοῦτος Λευκίππη εἰμί ὁ δάκρυ , αὐτός ὁ λύπη εἰς κάλλος νικάω · εἰμί δέ δύναμαι πήγνυμι πίπτω , καινός εἄν ἔχω ἤλεκτρον ἢ γῆ . ὁ δέ Θέρσανδρος εἶδον πρός μέν ὁ κάλλος χάσκω , πρός δέ ὁ λύπη ἐκμαίνω καί ὁ ὀφθαλμός δάκρυ ἔγκυος ἔχω . “ εἰμί μέν γάρ φύσις δάκρυ ἐπαγωρότατον ἔλεος ὁ ὁράω , ὁ δέ ὁ γυνή μᾶλλον · ὅς [ γάρ ] θαλερός , τοσοῦτος καί γοετ͂ος . ἐάν δή ὁ δάκρυ ἢ καί κάλως καί ὁ θεαστὴς ἐραστής , οὐδέ ὀφθαλμός ἀτρεμέω , ἀλλά ὁ δάκρυ μιμέομαι . ἐπειδή γάρ εἰς ὁ ὄμμα ὁ καλός ὁ κάλλος κάθημαι , φέος ἐκεῖθεν ἐπί ὁ ὀφθαλμός ὁ ὁράω ἵστημι καί ὁ δάκρυ ὁ πηγή συνυφαιρέω . ὁ δέ ἐραστής δέχομαι ἄμφω ὁ μέν κάλλος εἰς ὁ ψυχή ἁρπάζω , ὁ δέ δάκρυ εἰς ὁ ὀφθαλμός τηρέω , ὁράω δέ εὔχομαι , καί ἀποψάω δύναμαι οὐ ἐθέλω , ἀλλά ὁ δάκρυ , ὡς δύναμαι , κατέχω καί φοβέω 6 μή πρό καιρός φεύγω . ὁ δέ καί ὁ ὀφθαλμός ὁ κίνησις ἐπέχω , μή πρίν ὁ ἐράω ὁράω ταχύς ἐθέλω πίπτω · μαρτυρία γάρ οὗτος νομίζω ὅτι καί φιλέω . τοιοῦτος ὁ Θέρσανδρος συμβαίνω · δάκρυ γάρ πρός ἐπίδειξις , πάσχω μέν τίς , κατά ὁ εἰκός , ἀνθρώπινος , καλλασπιζόμενος δέ πρός ὁ Λευκίππη , ὡς διά οὗτος δάκρυ , ὅτι ἐκεῖνος 8 δάκρυ . Λέγος οὖν πρός ὁ Σωσθένης προσκυνέω “ νῦν μέν αὐτός θεραπεύω , ὄρνυμι γάρ ὡς ἔχω λύπη · ὥστε ὑπεξίσταμαι καί μῆλον ἄκων , ὡς [ εἄν ] μή ὀχληρός εἰμί · ὅταν δέ ἥμερος διατίθημι , τότε
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0295.1
ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΤΑΤΙΟΥΤ
Lemmas: Ἀχιλλεύς ΟΤ
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0295.2
αὐτῇ διαλεχθήσομαι . Σὺ δέ , ὦ γύναι , θάφρει · ταχὺ γὰρ σου ταῦτα τὰ δάκρυα ἰάσομαι . ” Εἶτα πρὸς τὸν Σωσθένην πάλιν ἐξίων “ ὅπως εἴπης τὰ εἰκότα περὶ ἐμοῦ · ἔωθεν δὲ ἤκε πρὸς με κατορθώσας ” ἔφη . Ἐπὶ τούτοις ἀπηλλάττετο .
Lemmas: αὐτός διαλέγω . σύ δέ , εἰμί γυνή , θάφρει · ταχύς γάρ σύ οὗτος ὁ δάκρυ ἰάομαι . ” εἶτα πρός ὁ Σωσθένης πάλιν ἐξιόω “ ὅπως εἶπον ὁ εἰκός περί ἐγώ · εἴωθα δέ ἵημι πρός ἐγώ κατορθόω ” φημί . ἐπί οὗτος ἀπαλλάσσω .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0295.3
Ἐν ᾧ δὲ ταῦτα ἐπράττετο , ἐτυχεν ἐπὶ τὴν Λευκίππην μετὰ τὴν πρὸς με ὁμιλίαν εὐθὺς εἰς τοὺς ἀγροὺς ἡ Μελίτη νεανίσκον ἀποστείλασα , ἐπειγεῖν αὐτὴν εἰς τὴν ἐπάνοδον , μηδὲν ἐτι δεομένη φαρμάκων . Ὡς οὖν ἦκεν οὗτος εἰς τοὺς ἀγροὺς , καταλαμβάνει τὰς θεραπαινίδας ζητοῦσας τὴν Λευκίππην καὶ πᾶνν τεταραγμένας · ὡς δὲ ἦν οὐδαμοῦ , δρόμῳ φθάσας ἀπήγγειλε τὸ συμβάν . Ἡ δὲ ὡς ἤκουσε τὰ περὶ ἐμοῦ , ὡς εἴην εἰς τὸ δεσμωτήριον ἐμβληθείς , εἶτα περὶ τῆς Λευκίππης , ὡς ἀφανὴς ἐγένετο , νέφος αὐτῆς κατεχύθη λύπης . Καὶ τὸ μὲν ἀλήθες οὐκ εἶχεν εὑρεῖν , ὑπενόει δὲ τὸν Σωσθένην · βουλομένη δὲ φανερὰν αὐτῆς τὴν ζήτησιν ποιήσασθαι διὰ τοῦ Θεοσάνδρου , τέχνην λόγων ἐπενόησεν , ἥτις μεμιγμένην εἶχε τῷ σοφίσματι τὴν ἀλήθειαν .
Lemmas: ἐν ὅς δέ οὗτος πράσσω , τυγχάνω ἐπί ὁ Λευκίππη μετά ὁ πρός ἐγώ ὁμιλία εὐθύς εἰς ὁ ἀγρός ὁ Μελίτη νεανίσκος ἀποστέλλω , ἐπείγω αὐτός εἰς ὁ ἐπάνοδος , μηδείς ἔτι δήω φάρμακον . ὡς οὖν ἵημι οὗτος εἰς ὁ ἀγρός , καταλαμβάνω ὁ θεραπαινίς ζητέω ὁ Λευκίππη καί πᾶς ταράσσω · ὡς δέ εἰμί οὐδαμοῦ , δρόμος φθάνω ἀπαγγέλλω ὁ συμβαίνω . ὁ δέ ὡς ἀκούω ὁ περί ἐγώ , ὡς εἰμί εἰς ὁ δεσμωτήριον ἐμβάλλω , εἶτα περί ὁ Λευκίππη , ὡς ἀφανής γίγνομαι , νέφος αὐτός καταχέω λύπη . καί ὁ μέν ἀληθής οὐ ἔχω εὑρίσκω , ὑπονοέω δέ ὁ Σωσθένης · βούλομαι δέ φανερός αὐτός ὁ ζήτησις ποιέω διά ὁ Θεοσάνδρου , τέχνη λόγος ἐπινοέω , ὅστις μίγνυμι ἔχω ὁ σόφισμα ὁ ἀλήθεια .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0295.4
Ἐπεὶ γὰρ ὁ Θεοσάνδρος εἰσελθὼν εἰς τὴν οἰκίαν ἔβοα πάλιν [ “ σὺ ] τὸν μοιχὸν ἐξέκλεψας · σὺ τῶν δεσμῶν ἐξέλυσας καὶ τῆς οἰκίας ἐξαπέστειλας · σὸν τὸ ἔργον · τί οὖν οὐκ ἡκολούθεις αὐτῷ ; τί δὲ ἐνταῦθα μένεις , ἀλλ’ οὐν ἄπει πρὸς τὸν ἐφάμενον , ἵνα αὐτὸν ἴδῃς στεροτέροις δεσμοῖς δεδεμένον ; ” ἡ Μελίτη “ ποῖον μοιχόν ; ” ἔφη · “ τί πάσχεις ; εἰ γὰρ θέλεις τὴν μανίαν ἄφεις ἀκούσαι τὸ πᾶν , μαθήσῃ ῥαδίως τὴν ἀλήθειαν . Ἐν οὖν σοῦ δέομαι , γενου μοι δικαστῆς ἴσος , καὶ καθήρας μὲν σοῦ τὰ ὄψα τῆς διαβολῆς , ἐκβαλὼν δὲ τῆς καρδίας τὴν ὀργήν , τὸν δὲ λογισμὸν ἐπιστήσας κριτὴν ἀκέραιον ἀκούσων . Ὁ νεανίσκος
Lemmas: ἐπεί γάρ ὁ Θεοσάνδρος εἰσέρχομαι εἰς ὁ οἰκίον βοάω πάλιν [ “ σύ ] ὁ μοιχός ἐκκλέπτω · σύ ὁ δεσμός ἐκλύω καί ὁ οἰκίον ἐξαποστέλλω · σός ὁ ἔργον · τίς οὖν οὐ ἀκολουθέω αὐτός ; τίς δέ ἐνταῦθα μένω , ἀλλά ὀν ἄπειμι πρός ὁ φημί , ἵνα αὐτός ὁράω στέρος δεσμός δήω ; ” ὁ Μελίτη “ ποῖος μοιχός ; ” φημί · “ τίς πάσχω ; εἰμί γάρ ἐθέλω ὁ μανία ἀφίημι ἀκούω ὁ πᾶς , μανθάνω ῥᾳδίως ὁ ἀλήθεια . ἐν οὖν σύ δήω , γίγνομαι ἐγώ δικαστής ἴσος , καί καθαίρω μέν σύ ὁ ὄψον ὁ διαβολή , ἐκβάλλω δέ ὁ Καρδία ὁ ὀργή , ὁ δέ λογισμός ἐφίστημι κριτής ἀκέραιος ἀκούω . ὁ νεανίσκος
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0296.1
οὐτος οὔτε μοιχὸς ἦν ἐμὸς οὔτ’ ἄνηρ , ἀλλὰ τὸ μὲν γένος ἀπὸ Φοινίκης , Τυρίων οὐδενὸς δεύτερος · ἐπλεῦσε δὲ καὶ αὐτὸς οὐκ εὐτυχῶς , ἀλλὰ πᾶς ὁ φόρ - 3 τος αὐτοῦ γέγονε τῆς θαλάσσης . Ἀκούσασα τὴν τύχην ἠλέησα καὶ ἀνεμνήσθην σου , καὶ παρέσχον ἐστίαν ὡς ‘τάχα’ λέγουσα ‘καὶ Θέρσανδρος οὕτω πον πλανᾶται · τάχα’ λέγουσα ‘τὸς κάκεινον ἐλεήσει γυνή . Εἰ δὲ τῷ ὄντι τέθνηκε κατὰ τὴν θάλασσαν , ὡς ἡ φήμη λέγει , 4 φέρε πάντα τιμήσωμεν τὰ ναυάγια.’ Πόσους καὶ ἄλλους ἐδρεψα νεναυηγηκότας ; πόσους ἐδαψα τῆς θαλάσσης νεκρούς ; Εἰ ξύλον ἐκ ναυαγίας τῇ γῇ προσπεσὸν ἐλάμβανον , ‘τάχα’ ἔλεγον ‘ἐπὶ ταύτης τῆς νεώς 5 Θέρσανδρος ἐπλεῖ.’ Εἰς δὲ καὶ οὗτος ἦν τῶν ἐκ τῆς θαλάσσης σωζομένων · ἐχαριζόμην σὸι τιμῶσα τοῦτον . “ Ἐπλεῦσεν ὡςπερ σύ · ἐτίμων φίλτατε , τῆς [ σῆς ] συμφορᾶς τὴν εἰκόνα . Πῶς οὖν ἐπαιῦθα συνειπηγό - 6 μην ; ὁ λόγος ἀληθής . “ Ἐτυχὲ μὲν πενθῶν γυναῖκα , ἥ δ’ ἄρα ἐλάνθανεν οὐκ ἀποθανοῦσα · τοῦτό τις αὐτῷ καταγορεύει καὶ ὡς ἐνταῦθα εἴη παρὰ τινὶ τῶν ἡμετέρων ἐπιτρόπων · Σωσθένην δὲ ἔλεγε . Καὶ οὕ - 20 7 τως εἶχε · τὴν γὰρ ἄνθρωπον ἠκοντες εὕρομεν . Διὰ τούτο ἠκολούθησέ μοι . “ Ἔχεις τὸν Σωσθένην , πάρἐστιν ἡ γυνὴ κατὰ τοὺς ἀγρούς . Ἐξέτασον τῶν λεχθέντων ἕκαστον . Εἰ τι ἐψευσάμην , μεμολυσμαι . ”
Lemmas: οὐτος οὔτε μοιχός εἰμί ἐμός οὔτε ἀνήρ , ἀλλά ὁ μέν γένος ἀπό Φοινίκη , Τυρίων οὐδείς δύο · πλέω δέ καί αὐτός οὐ εὐτυχής , ἀλλά πᾶς ὁ φώρ - 3 ὅς αὐτός γίγνομαι ὁ θάλασσα . ἀκούω ὁ Τύχη ἐλεέω καί ἀναμιμνήσκω σύ , καί παρέχω ἑστία ὡς τάσσω λέγω καί Θέρσανδρος οὗτος πως πλανάω · Ταχάη λέγω ὅς ἐκεῖνος ἐλεέω γυνή . εἰμί δέ ὁ εἰμί θνῄσκω κατά ὁ θάλασσα , ὡς ὁ φήμη λέγω , 4 φέρω πᾶς τιμάω ὁ ναυάγιος πόσος καί ἄλλος δρέπω ναυαγέω ; πόσος δάπτω ὁ θάλασσα νεκρός ; εἰμί ξύλον ἐκ ναυαγία ὁ γῆ προσπίτνω λαμβάνω , τάσσω λέγω ἐπί οὗτος ὁ ναῦς 5 Θέρσανδρος πλέω εἰς δέ καί οὗτος εἰμί ὁ ἐκ ὁ θάλασσα σώζω · χαρίζομαι σόι τιμάω οὗτος . “ πλέω ὡς σῦς · τιμάω φίλος , ὁ [ σός ] συμφορά ὁ εἰκών . Πῶς οὖν επαικορυς συλλέγω - 6 μείς ; ὁ λόγος ἀληθής . “ τυγχάνω μέν πένθος γυνή , ὅς δέ ἄρα λανθάνω οὐ ἀποθνῄσκω · οὗτος τις αὐτός καταγορεύω καί ὡς ἐνταῦθα εἰμί παρά τις ὁ ἡμέτερος ἐπίτροπος · Σωσθένης δέ λέγω . καί ἕ - 20 7 ὅς ἔχω · ὁ γάρ ἄνθρωπος ἥκω εὑρίσκω . Ζεύς οὗτος ἀκολουθέω ἐγώ . “ ἔχω ὁ Σωσθένης , πάρειμι ὁ γυνή κατά ὁ ἀγρός . ἐξετάζω ὁ λέγω ἕκαστος . εἰμί τίς ψεύδω , μολύνω . ”
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0296.2
10 Ταῦτα δὲ ἔλεγε προσποιησαμένη τὸν ἀφανισμὸν τῆς Λευκίππης μὴ ἐγνωκέναι · ταμειυσαμένη αὐδῖς , εἰ ζητήσει ὁ Θέρσανδρος εὑρεῖν τὴν ἀλήθειαν , τὰς θεραπαινίδας ἀγαγεῖν , αἵς συναπελθοῦσα ἐτυχεν , ἂν [ μή ] παραγένηται περὶ τὴν ἑώ , λεγούσας , ὅπερ
Lemmas: 10 οὗτος δέ λέγω προσποιέω ὁ ἀφανισμός ὁ Λευκίππη μή γιγνώσκω · ταμειόω αὐδή , εἰμί ζητέω ὁ Θέρσανδρος εὑρίσκω ὁ ἀλήθεια , ὁ θεραπαινίς ἄγω , ὅς συναπέρχομαι τυγχάνω , εἄν [ μή ] παραγίγνομαι περί ὁ ἑός , λέγω , ὅσπερ
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0296.3
9 post τιμήσωμεν : αὐτοῦ
Lemmas: 9 post τιμάω : αὐτός
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0296.4
14 post σωζομένων : ἕσχατος
Lemmas: 14 post σώζω : ἔσχατος
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0297.1
ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΤΑΤΙΟΥ
Lemmas: Ἀχιλλεύς Τάτιος
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0297.2
ἦν , οὐδαμοῦ φαίνεσθαι τὴν κόρην . Οὕτω γὰρ αὐ - 2 τὴν ἐγχεῖσθαι πρὸς τὴν ζήτησιν φανερῶς , ὡς καὶ τὸν Θέρσανδρον ἐπαναγαλάσαι . Ταῦτα οὖν ὑποκριναμένη πιθανῶς κάκεινα προστίθει · “ πίστευσον , ἄνερ · 5 οὐδὲν μου , φίλτατε , παρὰ τὸν τῆς συμβιώσεως κατέγνωκας χρόνον · μηδὲ νῦν τοιοῦτον ὑπόλαβης . Ἡ δὲ 3 Φρήμη διαπεφοίτηκεν ἐκ τῆς εἰς τὸν νεανίσχον τιμῆς , οὐκ εἰδότων τῶν πολλῶν τὴν αἰτίαν τῆς κοινωνίας . Καὶ γὰρ σὺ Φρήμη τέθνηκας . Φρήμη δὲ καὶ Διαβολὴ 4 10 δύο συγγενῆ κακὰ · θυγάτηρ ἡ Φρήμη τῆς Διαβολῆς . Καὶ ἐστι μὲν ἡ Διαβολὴ μαχαίρας ὀξυτέρα , πυρὸς σφοδροτέρα , Σειρῆνων πιθανωτέρα · ἡ δὲ Φρήμη ὑδατος ὑγροτέρα , πνεύματος δρομικωτέρα , πτερῶν ταχυτέρα . Ὅταν οὖν ἡ Διαβολὴ τοξεύσῃ τὸν λόγον , ὁ 5 15 μὲν δίκην βέλους ἐξίπταται καὶ τιτρώσκει μὴ παρὄντα καθ’ οὗ πέμπεται , ὁ δὲ ἀκούων ταχὺ πείθεται καὶ ὄργης αὐτῷ πῦρ ἐξάπτεται καὶ ἐπὶ τὸν βληθέντα μαίνεται · τεχθεῖσα δὲ ἡ Φρήμη τῷ τοξεύματι ῥεῖ μὲν εὐθὺς πολλὴ καὶ ἐπικλύζει τὰ ὄντα τῶν ἐντυ - 20 χόντων , διάττει δὲ ἐπὶ πλεῖστον καταγιγνώσκα τῷ τοῦ λόγου πνεύματι καὶ ἐξίπταται κουφισομένη τῷ τῆς γλῶττης πτερῷ . Ταῦτά με τὰ δύο πολεμεῖ · ταῦτά 6 σου τὴν ψυχὴν κατέλαβε καὶ ἀπέκλεισέ μου τοῖς λόγοις τῶν ὄτων σου τὰς θύρας . ” 25 [ Καὶ ] ἅμα λέγουσα χειρὸς τε ἐθιγε καὶ καταφι - 11 λεῖν ἠθέλεν . Ἐγερόνει δὲ ἡμερώτερος , καὶ αὐτὸν ἐσαίνε τῶν λεγομένων τὸ πιθανόν , καὶ τὸ τῆς Ἀσνκίππης σύμφαρον τῷ λόγῳ τοῦ Σωσθένους μέρος τῆς ὑπονοίας μετέφερεν · οὐ μέντοι τέλεον ἐπίστευ - 30 σε · ζηλοτυπία γὰρ ἅπαξ ἐμπεσούσα ψυχῇ δυσέκνηπτόν ἐστιν . Ἔδορυβήθη οὖν ὅτι τὴν κόρην ἠκούνσεν 2 εἶναι μου γυναῖκα , ὥστε ἐμίσει με μᾶλλον . Τότε μὲν
Lemmas: εἰμί , οὐδαμοῦ φαίνω ὁ κόρη . οὕτως γάρ αὖος - 2 ὁ ἐγχέω πρός ὁ ζήτησις φανερῶς , ὡς καί ὁ Θέρσανδρος ἐπαναγαλάσαι . οὗτος οὖν ὑποκρίνομαι πιθανός ἐκεῖνος προστίθημι · “ πιστεύω , ἀνήρ · 5 οὐδείς ἐγώ , φίλος , παρά ὁ ὁ συμβίωσις καταγιγνώσκω χρόνος · μηδέ νῦν τοιοῦτος ὑπολαμβάνω . ὁ δέ 3 Φρήμη διαφοιτάω ἐκ ὁ εἰς ὁ νεανιεχω τιμή , οὐ οἶδα ὁ πολύς ὁ αἴτιος ὁ κοινωνία . καί γάρ σύ Φρήμη θνῄσκω . Φρήμη δέ καί διαβολή 4 10 δύο συγγενής κακός · θυγάτηρ ὁ Φρήμη ὁ διαβολή . καί εἰμί μέν ὁ διαβολή μάχαιρα ὀξύς , πυρός σφοδρός , Σειρήν πιθανός · ὁ δέ Φρήμη ὑδατος ὑγρός , πνεῦμα δρομικός , πτερόν ταχύς . ὅταν οὖν ὁ διαβολή τοξεύω ὁ λόγος , ὁ 5 15 μέν δίκη βέλος ἐκπέτομαι καί τιτρώσκω μή πάρειμι κατά ὅς πέμπω , ὁ δέ ἀκούω ταχύς πείθω καί Όργης αὐτός πῦρ ἐξάπτω καί ἐπί ὁ βάλλω μαίνομαι · τίκτω δέ ὁ Φρήμη ὁ τόξευμα ῥέω μέν εὐθύς πολύς καί ἐπικλύζω ὁ εἰμί ὁ Έντυ - 20 χόντος , διαίσσω δέ ἐπί πλεῖστος καταγιγνώσκω ὁ ὁ λόγος πνεῦμα καί ἐκπέτομαι κουφίζω ὁ ὁ γλῶσσα πτερόν . ταῦτα ἐγώ ὁ δύο πολεμέω · οὗτος 6 σύ ὁ ψυχή καταλαμβάνω καί ἀποκλείω ἐγώ ὁ λόγος ὁ Ὄτων σύ ὁ θύρα . ” 25 [ καί ] ἅμα λέγω χείρ τε θιγγάνω καί κατάφημι - 11 λείν ἐθέλω . Ἐγερόνει δέ ἥμερος , καί αὐτός σαίνω ὁ λέγω ὁ πιθανός , καί ὁ ὁ Ἀσνκίππης συμπάρειμι ὁ λόγος ὁ Σωσθένης μέρος ὁ ὑπόνοια μεταφέρω · οὖον μέντοι τελέω Πιστεύς - 30 σύ · ζηλοτυπία γάρ ἅπαξ ἐμπίπτω Ψυχή δυσέκνιπτος εἰμί . Ἔδορυβήθη οὖν ὅτι ὁ κόρη ἠκούνσεν 2 εἰμί ἐγώ γυνή , ὥστε μισέω ἐγώ μᾶλλον . τότε μέν
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0298.1
οὐν εἰδὼν ἐξετάσειν περὶ τῶν εἰρημένων , κοιμησόμενος ἦρχετο καθ’ αὐτόν · ἡ δὲ Μελίτη κακῶς εἶχε τὴν ψυχήν , ὡς ἐκπεσούσα πρὸς με τῆς ὑποσχέσεως .
Lemmas: ὀν ἀνάκλεις ἐξετάζω περί ὁ εἴρω , κοιμάω ἄρχω κατά αὐτός · ὁ δέ Μελίτη κακῶς ἔχω ὁ Ψυχή , ὡς ἐκπίπτω πρός ἐγώ ὁ ὑπόσχεσις .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0298.2
3 Ὁ δὲ Σωσθένης προπέμφας μέχρι τινὸς τὸν Θέρσανδρον καὶ καθυποσχόμενος περὶ τῆς Λευκίππης , αὐτὶς ἀναστρέφει πρὸς αὐτὴν καὶ σχηματίσας τὸ πρόσωπον εἰς ἡδονὴν “ κατωρθώσαμεν ” εἶπεν “ ὦ Λάκαινα · Θέρσανδρος ἐφ’ σοὺ καὶ μαίνεται , ὥστε τάχα καὶ γυναῖκα ποιήσεται σε · τὸ δὲ κατόρθωμα τοῦτο ἐμόν . Ἐγὼ γάρ σου πρὸς αὐτὸν περὶ τοῦ κάλλους πολλὰ ἐτεραπευσάμην καὶ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ φαντασίας ἐγέμισα . Τί κλάεις ; ἀνάστηθι καὶ θύς ἐπὶ τοῖς εὐτυχήμασιν Ἀφροδίτῃ · μνημόνευε δὲ κάμου . ”
Lemmas: 3 ὁ δέ Σωσθένης προπέμπω μέχρι τις ὁ Θέρσανδρος καί καθυπισχνέομαι περί ὁ Λευκίππη , αὖτις ἀναστρέφω πρός αὐτός καί σχηματίζω ὁ πρόσωπον εἰς ἡδονά “ κατορθόω ” εἶπον “ εἰμί Λάκαινα · Θέρσανδρος ἐπί σύ καί μαίνομαι , ὥστε τάχα καί γυνή ποιέω σύ · ὁ δέ κατόρθωμα οὗτος ἐμός . ἐγώ γάρ σύ πρός αὐτός περί ὁ κάλλος πολύς ετεραπευσαμη καί ὁ ψυχή αὐτός φαντασία γεμίζω . τις κλάω ; ἀνίστημι καί Θῦς ἐπί ὁ εὐτύχημα Ἀφροδίτη · μνημονεύω δέ κάμνω . ”
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0298.3
12 Καὶ ἡ Λευκίππη “ τοιούτα σοι ” ἔφη “ γένοιτο εὐτυχήματα , οἷα ἐμοὶ κοιμίζων πάρει . ” Ὁ δὲ Σωσθένης τὴν εἰρωνείαν οὐ συνείς , ἀλλὰ νομίζων αὐτὴν τὰ ὄντα λέγειν , φιλοφρονούμενος προστίθησι “ βούλομαι δέ σοι καὶ τὸν Θέρσανδρον ὅστις ἐστὶν εἰπεῖν , ὡς ἂν 2 μᾶλλον ἠσθείης . Μελίτης μὲν ἀνήρ , ἣν εἶδες ἐν τοῖς ἀγροῖς , γένη δὲ πρῶτος ἀπάντων τῶν Ἰώνων · πλοῦτος μείζων τοῦ γένους , ὑπὲρ τὸν πλοῦτον ἡ χρηστότης · τὴν δὲ ἡλικίαν οἷός ἐστιν εἰδες , ὅτι νέος καὶ 3 καλός , ὁ μάλιστα τέρπει γυναῖκα . ” Πρὸς τοῦτο οὐχ ὑπήνεγκεν ἡ Λευκίππη ληροῦντα τὸν Σωσθένην , ἀλλ’ “ ὦ κακὸν σύ θηρίον ” [ ἔφη ] “ μέχρι τίνος [ μοι ] 4 μαίνεις τὰ ὦτα ; Τί ἐμοὶ καὶ Θερσάνδρῳ κοινόν ; Καλὸς ἔστω Μελίτῃ καὶ πλουσίος τῇ πόλει , χρηστὸς τε καὶ μεγαλόψυχος τοῖς δεομένοις · ἐμοὶ δὲ οὐδὲν μέλει τούτων , εἴτε ἐστὶ καὶ Κόδρου εὐγενέστερος εἴτε 5 Κροίσου πλουσιώτερος . Τί μοι καταλέγεις σωρὸν ἀλλοτρίων ἐγκωμίων ; Τότε ἐπαίνεσθω Θέρσανδρον ὡς
Lemmas: 12 καί ὁ Λευκίππη “ τοιουταω σύ ” φημί “ γίγνομαι εὐτύχημα , οἷος ἐγώ κοιμίζω πάρειμι . ” ὁ δέ Σωσθένης ὁ εἰρωνεία οὖον συνίημι , ἀλλά νομίζω αὐτός ὁ εἰμί λέγω , φιλοφρονέομαι προστίθημι “ βούλομαι δέ σύ καί ὁ Θέρσανδρος ὅστις εἰμί εἶπον , ὡς εἄν 2 μᾶλλον ἥδομαι . Μελίτη μέν ἀνήρ , ὅς ὁράω ἐν ὁ ἀγρός , γένος δέ πρῶτος ἀπαντάω ὁ Ἴων · πλοῦτος μείζων ὁ γένος , ὑπέρ ὁ πλοῦτος ὁ χρηστότης · ὁ δέ ἡλικία οἷος εἰμί ὁράω , ὅτι νέος καί 3 καλός , ὁ μάλιστα τέρπω γυνή . ” πρός οὗτος οὐ ὑποφέρω ὁ Λευκίππη ληρέω ὁ Σωσθένης , ἀλλά “ εἰμί κακός σῦς θηρίον ” [ φημί ] “ μέχρι τίς [ ἐγώ ] 4 μαίνω ὁ οὖς ; τις ἐγώ καί Θέρσανδρος κοινός ; καλός ἵστημι Μελίτη καί πλούσιος ὁ πόλις , χρηστός τε καί μεγαλόψυχος ὁ δήω · ἐγώ δέ οὐδείς μέλος οὗτος , εἴτε εἰμί καί Κόδρος εὐγενής εἴτε 5 Κροῖσος πλούσιος . τις ἐγώ καταλέγω σωρός ἀλλότριος ἐγκώμιον ; τότε ἐπαινέω Θέρσανδρος ὡς
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0299.1
ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΤΑΤΙΟΤ
Lemmas: Ἀχιλλεύς ΤΑΤΙΟΤ
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0299.2
ἄνδρα ἀγαθόν , ὅταν εἰς τὰς ἀλλοτρίας μὴ ἐνυβρίσῃ γυναῖκας . ”
Lemmas: ἀνήρ ἀγαθός , ὅταν εἰς ὁ ἀλλότριος μή ἐνυβρίζω γυνή . ”
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0299.3
Καὶ ὁ Σωσθένης σπουδάσας εἶπε “ παίζεις . ” “ Πῶς παίζω ; ” ἔφη . “ Ἔα με , ἄνθρωπε , ὑπὸ τῆς ἐμαυτῆς συντρίβεσθαι τύχης καὶ τοῦ κατέχοντός με δαίμονος · οἶδα γὰρ οὐδὲν ἐν πειρατηρίῳ . ” “ Δοκεῖς μοι ” ἔφη “ μαίνεσθαι μανίαν ἀνύκεστον . Πειρατηρίον ταῦτα εἶναι σοι δοκεῖ , πλοῦτος καὶ γάμος καὶ τρυφή , ἄνδρα τοιούτον λαβοῦσα παρὰ τῆς Τύχης , ὃν οὕτω φιλοῦσιν οἱ θεοί , ὡς αὐτὸν καὶ ἐκ μέσων τῶν τοῦ θανάτου πυλῶν ἀναγαγεῖν ; ” Εἶτα κατέλεγε τὴν ναυαρίαν , ἐκθεασάων ὡς ἐσώθη , καὶ τερατνούμενος ὑπὲρ τὸν δελφῖνα τὸν Ἀρίωνος . Ὡς δ’ οὐδὲν ἡ Λευκίππη οὔκἐτι μυθολογοῦντα πρὸς αὐτὸν εἶπε , “ σκέψαι ” ἔφη “ κατὰ σὲ τί ἄμεινον , καὶ ὅπως μηδὲν τούτων πρὸς Θέρσανδρον ἔρεις , μὴ παροξύνῃς χρηστὸν ἄνδρα · ὀργισθεὶς γὰρ ἀφόρητός ἐστι . Χρηστότης γὰρ τυγχάνουσα μὲν χάριτος ἐπὶ μᾶλλον αὔξεται , προσηλακισθεῖσα δὲ εἰς ὀργὴν ἐρεθίζεται . Τὸ γὰρ περιττὸν εἰς φιλανθρωπίαν ἴσον ἔχει τὸν θυμὸν εἰς τιμωρίαν . ”
Lemmas: καί ὁ Σωσθένης σπουδάζω εἶπον “ παίζω . ” “ Πῶς παίζω ; ” φημί . “ ἔα ἐγώ , ἄνθρωπος , ὑπό ὁ ἐμαυτοῦ συντρίβω τυγχάνω καί ὁ κατέχω ἐγώ δαίμων · οἶδα γάρ οὐδείς ἐν πειρατήριον . ” “ δοκεύς ἐγώ ” φημί “ μαίνομαι μανία ἀνύω . πειρατήριον οὗτος εἰμί σύ δοκέω , πλοῦτος καί γάμος καί τρυφή , ἀνήρ τοιοῦτος λαμβάνω παρά ὁ Τύχη , ὅς οὗτος φιλέω ὁ θεός , ὡς αὐτός καί ἐκ μέσος ὁ ὁ θάνατος πύλη ἀνάγω ; ” εἶτα καταλέγω ὁ ναυαρια , ἐκθεάομαι ὡς σῴζω , καί τερατνουμην ὑπέρ ὁ δελφίς ὁ Ἀρίων . ὡς δέ οὐδείς ὁ Λευκίππη οὐκέτι μυθολογέω πρός αὐτός εἶπον , “ σκέπτομαι ” φημί “ κατά σύ τίς ἀγαθός , καί ὅπως μηδείς οὗτος πρός Θέρσανδρος εἴρω , μή παροξύνω χρηστός ἀνήρ · ὀργίζω γάρ ἀφόρητος εἰμί . χρηστότης γάρ τυγχάνω μέν χάρις ἐπί μᾶλλον αὐξάνω , προσηλακισθεῖσα δέ εἰς ὀργή ἐρεθίζω . ὁ γάρ περισσός εἰς φιλανθρωπία ἴσος ἔχω ὁ θυμός εἰς τιμωρία . ”
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0299.4
Τὰ μὲν δὴ κατὰ Λευκίππην εἶχεν οὕτως · Κλεινίας δὲ καὶ ὁ Σάτυρος πυθόμενοι με ἐν τῷ δεσμοτηρίῳ καθειρῆσθαι ( διηγγέληκε γὰρ αὐτοῖς ἡ Μελίτη ) τῆς νυκτὸς εὐθὺς ἐπὶ τὸ οἴκημα σπουδῇ παρήσαν . Καὶ ἤθελον μὲν αὐτοῦ καταμεῖναι σὺν ἐμοί , ὁ δὲ ἐπὶ τῶν δεσμῶν οὐκ ἐπέτρεπεν , ἀλλ’ ἐκέλευεν ἀπαλλάττεσθαι αὐτοὺς τῇ ταχίστῃ . Ὁ μὲν δὴ τούτους ἀπήλασεν ἄκοντας , ἐγὼ δὲ ἐντειλάμενος αὐτοῖς περὶ τῆς Λευκίππης , εἰ παραγένοιτο , περὶ τὴν ἑμὸν σπουδὴν πρὸς με ἥκειν , καὶ τὰς τῆς Μελίτης διηγησάμενος ὑποσχέσεις , τὴν ψυχὴν εἶχον ἐπὶ τρυτάνης ἐλπίδος
Lemmas: ὁ μέν δή κατά Λευκίππη ἔχω οὕτως · Κλεινίας δέ καί ὁ Σάτυρος πυνθάνομαι ἐγώ ἐν ὁ δεσμωτήριον καθαιρέω ( διαγγέλλω γάρ αὐτός ὁ Μελίτη ) ὁ νύξ εὐθύς ἐπί ὁ οἴκημα σπουδή πάρειμι . καί ἐθέλω μέν αὐτός καταμένω σύν ἐγώ , ὁ δέ ἐπί ὁ δεσμός οὐ ἐπιτρέπω , ἀλλά κελεύω ἀπαλλάσσω αὐτός ὁ ταχύς . ὁ μέν δή οὗτος ἀπελαύνω ἄκων , ἐγώ δέ ἐντέλλω αὐτός περί ὁ Λευκίππη , εἰμί παραγίγνομαι , περί ὁ ἐμός σπουδή πρός ἐγώ ἥκω , καί ὁ ὁ Μελίτη διηγέομαι ὑπόσχεσις , ὁ ψυχή ἔχω ἐπί τρυτάνη ἐλπίς
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0300.1
καὶ φόβον , καὶ ἐφροβεῖτό μου τὸ ἐλπίζον καὶ ἠλπίζε τὸ φοβούμενον .
Lemmas: καί φόβος , καί ἐφροβεῖτό ἐγώ ὁ ἐλπίζω καί ἐλπίζω ὁ φοβέω .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0300.2
15 Ἡμέρας δὲ γενομένης ὁ μὲν Σωσθένης ἐπὶ τὸν Θέρσανδρον ἐσπευδεν , οἱ δὲ ἄμφι τὸν Σάτυρον ἐπ’ ἐμέ . Ὡς δὲ εἶδεν ὁ Θέρσανδρος τὸν Σωσθένην , ἐπυνθάνετο πῶς ἔχει τὰ κατὰ τὴν κόρην εἰς πειθῶ πρὸς αὐτόν . Ὁ δὲ τὸν μὲν ὄντα λόγον οὐ λέγει , σοφίζεται δὲ τι μᾶλα πιθανῶς . “ Ἄρνεται μὲν γὰρ ” εἶπεν , “ οὐ μὴν ἠροῦμαι τὴν ἄρνησιν αὐτῆς οὕτως ἔχειν ἀπλῶς , ἀλλ’ ὑπονοεῖν μοι δοκεῖ σε χρησάμενον ἄκαξ ἀφήσειν , καὶ ὀκνεῖ τὴν ὕβριν . ” “ Ἄλλὰ τούτου γε ἕνεκεν ” εἶπεν ὁ Θέρσανδρος “ ἄαρξέτω · τὸ γὰρ ἐμὸν οὕτως ἔχει πρὸς αὐτήν , ὡς ἀθάνατον εἶναι . Ἐν δὲ μόνον φοβοῦμαι καὶ ἐπείγομαι μαθεῖν περὶ τῆς κόρης , εἰ τῷ ὄντι γυνὴ τυγχάνει τοῦ νεανίσκου γενομένη , ὡς ἡ Μελίτη μοι διηγήσατο . ”
Lemmas: 15 Ἡμέρα δέ γίγνομαι ὁ μέν Σωσθένης ἐπί ὁ Θέρσανδρος σπεύδω , ὁ δέ ἀμφί ὁ Σάτυρος ἐπί ἐγώ . ὡς δέ ὁράω ὁ Θέρσανδρος ὁ Σωσθένης , πυνθάνομαι πῶς ἔχω ὁ κατά ὁ κόρη εἰς πειθώ πρός αὐτός . ὁ δέ ὁ μέν εἰμί λόγος οὖον λέγω , σοφίζω δέ τίς μῆλον πιθανός . “ Ἄρνεται μέν γάρ ” εἶπον , “ οὖον μήv εἴρω ὁ ἄρνησις αὐτός οὕτως ἔχω ἀπλόος , ἀλλά ὑπονοέω ἐγώ δοκέω σύ χράω ἄκαξ ἀφίημι , καί ὀκνέω ὁ ὕβρις . ” “ ἀλλά οὗτος γε ἕνεκα ” εἶπον ὁ Θέρσανδρος “ ἄρχω · ὁ γάρ ἐμός οὕτως ἔχω πρός αὐτός , ὡς ἀθάνατος εἰμί . ἐν δέ μόνος φοβέω καί ἐπείγω μανθάνω περί ὁ κόρη , εἰμί ὁ εἰμί γυνή τυγχάνω ὁ νεανίσκος γίγνομαι , ὡς ὁ Μελίτη ἐγώ διηγέομαι . ”
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0300.3
Ταῦτα διαλεγόμενοι παρῆσαν ἐπὶ τὸ τῆς Λευκίππης δωμάτιον . Ἐπεὶ δὲ πλησίον ἐγένοντο τῶν θυρῶν , ἀκούουσιν αὐτῆς ποτνιωμένης . “ Ἔστησαν οὖν ἄψοφητὶ κατόπιν τῶν θυρῶν .
Lemmas: οὗτος διαλέγω πάρειμι ἐπί ὁ ὁ Λευκίππη δωμάτιον . ἐπεί δέ πλησίος γίγνομαι ὁ θύρα , ἀκούω αὐτός ποτνιάομαι . “ ἵστημι οὖν ἀψοφητί κατόπιν ὁ θύρα .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0300.4
16 “ Οἴμοι Κλειτοφῶν ” ( τοῦτο γὰρ ἔλεγε πολλάκις ) “ οὐκ οἶδας ποῦ γέγονα καὶ ποῦ καθεῖργμαι · οὐδὲ γὰρ ἐγὼ τίς σὲ κατέχει τύχη , ἀλλὰ τὴν αὐτὴν ἄγνοιαν δυστυχούμεν . Ἄρα μὴ σε κατέλαβε Θέρσανδρος ἐπὶ τῆς οἰκίας ; ἄρα μὴ καὶ σὺ τι πέπονθας ὕβριστικόν ; Πολλάκις ἠδελήσα πυθέσθαι παρὰ τοῦ Σωσθένος , ἀλλ’ οὐκ εἶχον ὅπως πύθωμαι . Εἰ μὲν ὡς περὶ ἄνδρὸς ἐμαυτῆς , ἐφοβούμην μὴ τί σοι κινήσω κακόν , παροξύνασα Θέρσανδρον ἐπὶ σέ · εἰ δὲ ὡς περὶ ξένοῦ τινός , ὑπόνοια καὶ τοῦτο ἦν . Τί γὰρ μέλει γυναικὶ περὶ τῶν οὐχ ἑαυτῆς ; Ποσάκις ἐμαντὴν ἐβιασάμην , ἀλλ’ οὐκ ἐπειδὸν τὴν γλῶσσαν εἰπεῖν , ἀλλὰ ταῦτα
Lemmas: 16 “ οἴμοι Κλειτοφῶν ” ( οὗτος γάρ λέγω πολλάκις ) “ οὐ οἶδα ποῦ γίγνομαι καί ποῦ κατείργω · οὐδέ γάρ ἐγώ τίς σύ κατέχω τύχη , ἀλλά ὁ αὐτός ἄγνοια δυστυχέω . ἄρας μή σύ καταλαμβάνω Θέρσανδρος ἐπί ὁ οἰκίον ; ἄρα μή καί σύ τίς πάσχω ὑβριστικός ; πολλάκις ἠδελήσα πυνθάνομαι παρά ὁ Σωσθένης , ἀλλά οὐ ἔχω ὅπως πυνθάνομαι . εἰμί μέν ὡς περί Ἄνδρος ἐμαυτοῦ , φοβέω μή τίς σύ κινέω κακός , παροξύνω Θέρσανδρος ἐπί σός · εἰμί δέ ὡς περί ξένος τις , ὑπόνοια καί οὗτος εἰμί . τις γάρ μέλος γυνή περί ὁ οὐ ἑαυτοῦ ; ποσάκις μάντης βιάζομαι , ἀλλά οὐ ἐφοράω ὁ γλῶσσα εἶπον , ἀλλά οὗτος
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0301.1
ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΤΑΤΙΟΥΤ
Lemmas: Ἀχιλλεύς ΟΤ
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0301.2
μόνον ἔλεγον ἄνερ Κλειτοφῶν , Λευκίππης μόνης ἄνερ , [ ἄνερ ] πιστὲ καὶ βέβαιε , ὃν οὐδὲ συγκαθεύδουσα πέπεικεν ἄλλη γυνή , κἂν [ εἴ ] ἡ ἄστοργος ἐγὼ πεπίστευκα , μετὰ τοσοῦτον ἰδοῦσά σε χρόνον ἐν 4 τοῖς ἀγροῖς οὐ κατεφίλησα . Νῦν οὖν ἂν Θέρσανδρος ἔλθῃ πυθανόμενος , τί πρὸς αὐτὸν εἴπω ; Ἄρα ἀποκαλύψασα τοῦ δράματος τὴν ὑπόκρισιν διηγήσομαι τὴν ἀλήθειαν ; Μὴ με νομίσῃς ἀνδράποδον εἶναι , Θέρσανδρε . Στρατηγοῦ θυγάτηρ εἰμὶ Βυζαντίων , 5 πρώτου Τυφίων γυνή · οὐκ εἰμὶ Θετταλή · οὐ καλοῦμαι Λάκαινα · ὕβρις αὕτη ἐστὶ πειρατική · λεληθέυμαι καὶ τοῦνομα . Ἄνὴρ μοι Κλειτοφῶν , πατὴρ Βυ - 6 ζάντιον , Σώστρατος πατήρ , μήτηρ Πάνθεια . Ἄλλ’ οὐδὲ πιστεύσεις ἐμοὶ λεγούση . Φοβοῦμαι δὲ καὶ ἐὰν 15 πιστεύσῃς περὶ Κλειτοφῶντος , μὴ τὸ ἀκαιρὸν μου τῆς ἐλευθερίας τὸν φίλτατον ἀπολέσῃ . Φέρε πάλιν ἐνδυσόμαι μου τὸ δρᾶμα · φέρε πάλιν περιθώμαι τὴν Λάκαιναν . ”
Lemmas: μόνος λέγω ἀνήρ Κλειτοφῶν , Λευκίππη μόνος ἀνήρ , [ ἀνήρ ] πιστός καί βέβαιος , ὅς οὐδέ συγκαθεύδω πείθω ἄλλος γυνή , κἀν [ εἰμί ] ὁ ἄστοργος ἐγώ πιστεύω , μετά τοσοῦτος ὁράω σύ χρόνος ἐν 4 ὁ ἀγρός οὖον καταφιλέω . νῦν οὖν εἄν Θέρσανδρος ἔρχομαι πυνθάνομαι , τίς πρός αὐτός εἶπον ; ἄρας ἀποκαλύπτω ὁ δρᾶμα ὁ ὑπόκρισις διηγέομαι ὁ ἀλήθεια ; μή ἐγώ νομίζω ἀνδράποδον εἰμί , Θέρσανδρος . Στρατηγός θυγάτηρ εἰμί Βυζάντιος , 5 πρῶτος τυφιον γυνή · οὐ εἰμί Θετταλή · οὖον καλέω Λάκαινα · ὕβρις οὗτος εἰμί πειρατικός · λανθάνω καί τοὔνομα . ἀνήρ ἐγώ Κλειτοφῶν , πατήρ Βυ - 6 ζάντιον , Σώστρατος πατήρ , μήτηρ Πάνθεια . ἄλλος οὐδέ πιστεύω ἐγώ λέγω . φοβέω δέ καί ἐάν 15 πιστεύω περί Κλειτοφῶν , μή ὁ ἀκαιρὸν ἐγώ ὁ ἐλευθερία ὁ φίλος ἀπόλλυμι . φέρω πάλιν ἐνδύω ἐγώ ὁ δρᾶμα · φέρω πάλιν περιθέω ὁ Λάκαινα . ”
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0301.3
Ταῦτα ἀκούσας ὁ Θέρσανδρος μικρὸν ἀναχωρή - 17 σαι λέγει πρὸς τὸν Σωσθένην “ ἠκούσας ἀπίστων 20 ῥημάτων γεμόντων ἔρωτος , ὅσα εἶπεν , ὅσα ᾠδύρατο , οἷα ἑαυτὴν κατεμέμφατο ; ὁ μοιχὸς μου κρατεῖ πανταχοῦ · δοκῶ , ὁ λῃστὴς καὶ φαρμακεύς ἐστι . Μελίτη φιλεῖ , Λευκίππη φιλεῖ . Ὀφελον , ὦ Ζεῦ , γενέσθαι 2 Κλειτοφῶν . ” “ Ἄλλ’ οὐ μαλακιστέον ” ὁ Σωσθένης 25 ἔφη “ δέσποτα , πρὸς τὸ ἔργον , ἀλλ’ ἐπὶ τὴν κόρην ἴτεον αὐτήν . Καὶ γὰρ ἂν νῦν ἐξὰ τοῦ καταράτου 3 τούτου μοιχοῦ , μέχρι μὲν αὐτὸν οἶδε μόνον καὶ οὐ κεκοινώνηκεν ἑτέρῳ , πάσχει τὴν ψυχὴν ὑπ’ αὐτοῦ · 30 ἂν δ’ ἀπαξ εἰς ταὐτὸν ἔλθῃς ( πολλῷ [ δὲ ] διαφέρεις ἐκείνου εἰς εὐμορφίαν ) , ἐπιλήσεται τέλεον αὐτοῦ . Παλαιὸν γὰρ ἔρωτα μαφαίνει νέος ἔρως · γυνὴ δὲ καὶ 4
Lemmas: οὗτος ἀκούω ὁ Θέρσανδρος μικρός ἀναχωρέω - 17 σός λέγω πρός ὁ Σωσθένης “ ἥκω ἄπιστος 20 ῥῆμα γέμω Ἔρως , ὅσος εἶπον , ὅσος ὀδύρομαι , οἷος ἑαυτοῦ καταμέμφομαι ; ὁ μοιχός ἐγώ κρατέω πανταχοῦ · δοκέω , ὁ λῃστής καί φαρμακεύς εἰμί . Μελίτη φιλέω , Λευκίππη φιλέω . ὀφείλω , εἰμί Ζεύς , γίγνομαι 2 Κλειτοφῶν . ” “ ἄλλος οὖον μαλακιστέον ” ὁ Σωσθένης 25 φημί “ δεσπότης , πρός ὁ ἔργον , ἀλλά ἐπί ὁ κόρη τίνω αὐτός . καί γάρ εἄν νῦν ἐξά ὁ κατάρατος 3 οὗτος μοιχός , μέχρι μέν αὐτός οἶδα μόνος καί οὖον κοινωνέω ἕτερος , πάσχω ὁ ψυχή ὑπό αὐτός · 30 εἄν δέ ἅπαξ εἰς αὐτός ἔρχομαι ( πολύς [ δέ ] διαφέρω ἐκεῖνος εἰς εὐμορφία ) , ἐπιλήθω τελέω αὐτός . Παλαιός γάρ Ἔρως μαφαίνει νέος Ἔρως · γυνή δέ καί 4
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0302.1
μάλιστα τὸ παρὸν φιλεῖ , τοῦ δ’ ἀπόντος , ὅς καινὸν οὐχ’ εὕρε , μνημονεύει · προσλαβοῦσα δὲ ἕτερον , τὸν πρότερον τῆς ψυχῆς ἀπήλειφε . ”
Lemmas: μάλιστα ὁ πάρειμι φιλέω , ὁ δέ ἄπειμι , ὅς καινός οὐ εὑρίσκω , μνημονεύω · προσλαμβάνω δέ ἕτερος , ὁ πρότερος ὁ Ψυχή ἀπαλείφω . ”
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0302.2
Ταῦτα ἀκούσας ὁ Θέρσανδρος ἠγέρθη · λόγος γὰρ ἐλπίδος εἰς τὸ τυχεῖν ἔρωτος ἐς πειθῶ ῥάδιος · τὸ γὰρ ἐπιθυμοῦν σύμμαχον ὁ θέλει λαβὸν ἐγείρει τὴν ἐλπίδα .
Lemmas: οὗτος ἀκούω ὁ Θέρσανδρος ἐγείρω · λόγος γάρ ἐλπίς εἰς ὁ τυγχάνω Ἔρως εἰς πειθώ ῥᾴδιος · ὁ γάρ ἐπιθυμέω σύμμαχος ὁ ἐθέλω λαμβάνω ἐγείρω ὁ ἐλπίς .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0302.3
18 Διαλιπὼν οὖν ὀλίγον ἐφ’ οἷς πρὸς ἑαυτὴν ἐλάλησεν ἡ Λευκίππη , ὡς [ ἄν ] μὴ δοκοίη τι κατακοῦσαι τῶν ὑπ’ αὐτῆς εἰρημένων , εἰσέρχεται σχηματίσας ἑαυτὸν εἰς τὸ ἐπαγωγότερον πρὸς θέαν , ὡς ἦτο . Ἐπεὶ δὲ εἶδε τὴν Λευκίππην , ἀνεφλέγη τὴν ψυχήν , καὶ ἔδοξεν αὐτῷ τότε καλλίων γεγονέναι . Θέας γὰρ ὅλης τῆς νυκτὸς τὸ πῦρ , ὅσον χρόνον ἀπελείφθη τῆς κόρης , ἀνεξωπύρησεν ἐξαιφνὴς ὕλην λαβὼν εἰς τὴν φλόγα τὴν θέαν , καὶ μικροῦ μὲν προσπεσῶν περιεχύθη τῇ κόρῃ . Καρτερήσας δ’ οὖν καὶ παρακαθίσας διελέγετο ἄλλοτε ἄλλα ῥήματα συνάπτων οὐκ ἔχοντα νοῦν . Τοιούτοι γὰρ οἱ ἔρωτες , ὅταν πρὸς τὰς ἐρωμένας ζητήσωσι λαλεῖν . Οὐ γὰρ ἐπιστήσαντες τὸν λογισμὸν τοῖς λόγοις , ἀλλὰ τὴν ψυχὴν εἰς τὸ ἐρώμενον ἔχοντες τῇ γλώττῃ μόνον χωρὶς ἡνίοχου τοῦ λογισμοῦ λαλοῦσιν . Ἄμα οὖν συνδιαλεγόμενος καὶ ἐπιθεὶς τὴν χεῖρα τῷ τραχήλῳ περιέβαλεν , ὡς μέλλων φιλήσειν · ἡ δὲ προιδοῦσα τῆς χειρὸς τὴν ὁδὸν νεῦσι κάτω καὶ εἰς τὸν κόλπον κατεδύετο . Ὁ δὲ οὐδὲν ἦττον περιβαλὼν ἀνέλεκεν τὸ πρόσωπον ἐβιάζετο · ἡ δὲ ἀντικατεδύετο καὶ ἀπεκρούετο τὰ φιλήματα . Ὡς δὲ χρόνος ἐγίνετο τῆ τῆς χειρὸς κάλη , φιλονεικία λαμβάνει τὸν Θέρσανδρον ἑρωτική , καὶ τὴν μὲν λαιμὸν ὑποβαλόν τῷ προσώπῳ κάτω , τῇ δὲ δεξιᾷ τῆς κόμης λαβόμενος τῇ μὲν εἵλκεν εἰς τοὐπίσω , τῇ
Lemmas: 18 διαλείπω οὖν ὀλίγος ἐπί ὅς πρός ἑαυτοῦ λαλέω ὁ Λευκίππη , ὡς [ ἄν ] μή δοκέω τίς κατακούω ὁ ὑπό αὐτός εἴρω , εἰσέρχομαι σχηματίζω ἑαυτοῦ εἰς ὁ ἐπαγωγός πρός θέα , ὡς ἦτο . ἐπεί δέ ὁράω ὁ Λευκίππη , ἀναφλέγω ὁ Ψυχή , καί δοκέω αὐτός τότε καλός γίγνομαι . Θέας γάρ ὅλος ὁ νύξ ὁ πῦρ , ὅσος χρόνος ἀπολείπω ὁ κόρη , ἀνεξωπύρησεν ἐξαπίνης ὕλη λαμβάνω εἰς ὁ φλόξ ὁ θέα , καί μικρός μέν προσπίπτω περιχέω ὁ κόρη . καρτερέω δέ οὖν καί παρακαθίζω διαλέγω ἄλλοτε ἄλλος ῥῆμα συνάπτω οὐ ἔχω νόος . τοιοῦτος γάρ ὁ Ἔρως , ὅταν πρός ὁ ἐράω ζητέω λαλέω . οὖον γάρ ἐφίστημι ὁ λογισμός ὁ λόγος , ἀλλά ὁ ψυχή εἰς ὁ ἐράω ἔχω ὁ γλῶσσα μόνος Χωρὶς ηνίοχος ὁ λογισμός λαλέω . Ἄμη οὖν συνδιαλέγω καί ἐπιτίθημι ὁ χείρ ὁ τράχηλος περιβάλλω , ὡς μέλλω φιλέω · ὁ δέ προοράω ὁ χείρ ὁ ὁδός νέος κάτω καί εἰς ὁ κόλπος καταδύω . ὁ δέ οὐδείς ἀίσσω περιβάλλω ἀναλέγω ὁ πρόσωπον βιάζομαι · ὁ δέ ἀντικαταδύω καί ἀποκρούω ὁ φίλημα . ὡς δέ χρόνος γίγνομαι τῆ ὁ χείρ κήλη , φιλονικία λαμβάνω ὁ Θέρσανδρος ἐρωτικός , καί ὁ μέν λαιμός ὑποβάλλω ὁ πρόσωπον κάτω , ὁ δέ δεξιός ὁ κόμης λαμβάνω ὁ μέν ἕλκω εἰς τοὐπίσω , ὁ
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0303.1
ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΤΑΤΙΟΥΤ
Lemmas: Ἀχιλλεύς ΟΤ
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0303.2
δὲ τὸν ἀνδρεσθῶνα ὑπερειδὼν ἀνεώθει . Ὡς δὲ ποτε ὁ ἐπαύσατο τῆς βίας ἢ τυχὼν ἢ μὴ τυχὼν ἢ καμῶν , λέγει πρὸς αὐτὸν ἡ Λευκίππη “ οὔτε ὡς ἐλεύθερος ποιεῖς οὔτε ὡς εὐγενῆς · καὶ σὺ μιμῆ Σωσθένην · ἄξιος ὁ δοῦλος τοῦ δεσπότου . Ἄλλ’ ἀπέχου τοῦ λοιποῦ , μηδ’ ἐλπίσης τυχεῖν , πλὴν εἰ μὴ γένῃ Κλειτοφῶν . ”
Lemmas: δέ ὁ ἀνδρεσθῶνα ὑπεροράω ἀνωθέω . ὡς δέ ποτός ὁ παύω ὁ Βίας ἢ τυγχάνω ἢ μή τυγχάνω ἢ κάμνω , λέγω πρός αὐτός ὁ Λευκίππη “ οὔτε ὡς ἐλεύθερος ποιέω οὔτε ὡς εὐγενής · καί σύ μιμέομαι Σωσθένης · ἄξιος ὁ δοῦλος ὁ δεσπότης . ἄλλος ἀπέχω ὁ λοιπός , μηδέ ἐλπίζω τυγχάνω , πλήν εἰμί μή γίγνομαι Κλειτοφῶν . ”
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0303.3
Ταῦτα ἀκούσας ὁ Θέρσανδρος οὐκ εἶχεν ὅτις γένηται · καὶ γὰρ ἦρα καὶ ὤργιζετο . Θυμὸς δὲ καὶ ἔρως δύο λαμπάδες . Ἔχει γὰρ καὶ ὁ θυμὸς ἄλλο πῦρ , καὶ ἐστὶ τὴν μὲν φύσιν ἐναντιώτατον , τὴν δὲ βίαν ὅμοιον . Ὁ μὲν γὰρ παροξύνει μισεῖν , ὁ δὲ ἀναγκάζει φιλεῖν · καὶ ἀλλήλων πάροικος ἢ τοῦ πυρός ἐστι πηγή . Ὁ μὲν γὰρ εἰς τὸ ἥπαρ κάθηται , ὁ δὲ τῇ καρδίᾳ περιμαίνεται . Ὅταν οὖν ἄμφω τὸν ἄνθρωπον καταλάβωσι , γίνεται μὲν αὐτοῖς ἡ ψυχὴ τρυτάνη , τὸ δὲ πῦρ ἑκατέρου ταλαντεύεται . Μάχονται δὲ ἄμφω περὶ τῆς ῥοπῆς · καὶ τὰ πολλὰ μὲν ὁ ἔρως εἴωθε νικᾶν , ὅταν εἰς τὴν ἐπιθυμίαν εὐτυχῇ · ἢν δὲ αὐτὸν ἀτιμάσῃ τὸ ἐρώμενον , αὐτὸς τὸν θυμὸν εἰς συμμαχίαν καλεῖ . Κάκεινος ὡς γείτων πειθεῖται , καὶ ἀνάπτουνσιν ἄμφω τὸ πῦρ . Ἄν δ’ ἅπαξ ὁ θυμὸς τὸν ἔρωτα παρ’ αὐτῷ λάβῃ καὶ τῆς οἰκείας ἕδρας ἐκπεσόντα κατασχύῃ , φύσει [ τε ] ὡν ἀσπονδος οὐχ ὡς φίλῳ πρὸς τὴν ἐπιθυμίαν συμμαχεῖ , ἀλλ’ ὡς δούλον τῆς ἐπιθυμίας πεδήσας κρατεῖ , οὐχ ἐπιτρέπει δὲ αὐτῷ σπεισάσθαι πρὸς τὸ ἐρώμενον , κἂν θέλῃ . Ὁ δὲ τῷ θυμῷ βεβακτισμένος καταδύεται , καὶ εἰς τὴν ἰδίαν ἀρχὴν ἐκπηδήσαι θέλων οὐκέτι ἐστὶν ἐλεύθερος , ἀλλὰ μισεῖν ἀναγκάζεται τὸ φιλούμενον . Ὅταν δὲ ὁ θυμὸς καχλαζὼν γεμισθῇ , καὶ τῆς ἐξουσίας ἐμφορηθεὶς ὑπερβλύσῃ , κάμνει μὲν ἐκ τοῦ κόρου , καμὼν δὲ παρίεται ,
Lemmas: οὗτος ἀκούω ὁ Θέρσανδρος οὐ ἔχω ὅστις γίγνομαι · καί γάρ ἆρα καί ὀργίζω . Θυμός δέ καί Ἔρως δύο λαμπάς . ἔχις γάρ καί ὁ θυμός ἄλλος πῦρ , καί εἰμί ὁ μέν φύσις ἐναντίος , ὁ δέ βία ὅμοιος . ὁ μέν γάρ παροξύνω μισέω , ὁ δέ ἀναγκάζω φιλέω · καί ἀλλήλων πάροικος ἢ ὁ πῦρ εἰμί πηγή . ὁ μέν γάρ εἰς ὁ ἧπαρ κάθημαι , ὁ δέ ὁ Καρδία περιμαίνομαι . ὅταν οὖν ἄμφω ὁ ἄνθρωπος καταλαμβάνω , γίγνομαι μέν αὐτός ὁ ψυχή τρυτάνη , ὁ δέ πῦρ ἑκάτερος ταλαντεύω . μάχομαι δέ ἄμφω περί ὁ ῥοπή · καί ὁ πολύς μέν ὁ Ἔρως εἴωθα νικάω , ὅταν εἰς ὁ ἐπιθυμία εὐτυχέω · εἄν δέ αὐτός ἀτιμάζω ὁ ἐράω , αὐτός ὁ θυμός εἰς συμμαχία καλέω . κενός ὡς γείτων πείθω , καί ἀνάπτω ἄμφω ὁ πῦρ . ἄν δέ ἅπαξ ὁ θυμός ὁ Ἔρως παρά αὐτός λαμβάνω καί ὁ οἰκεῖος ἕδρα ἐκπίτνω κατέχω , φύσις [ τε ] ὡς ἄσπονδος οὐ ὡς φίλος πρός ὁ ἐπιθυμία συμμαχέω , ἀλλά ὡς δοῦλος ὁ ἐπιθυμία πεδάω κρατέω , οὐ ἐπιτρέπω δέ αὐτός σπένδω πρός ὁ ἐράω , κἀν ἐθέλω . ὁ δέ ὁ θυμός βεβακτισμένος καταδύω , καί εἰς ὁ ἴδιος ἀρχή ἐκπηδάω ἐθέλω οὐκέτι εἰμί ἐλεύθερος , ἀλλά μισέω ἀναγκάζω ὁ φιλέω . ὅταν δέ ὁ θυμός καχλάζω γεμίζω , καί ὁ ἐξουσία ἐμφορέω ὑπερβλύζω , κάμνω μέν ἐκ ὁ κόρος , κάμνω δέ παρίημι ,
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0304.1
καὶ ὁ ἔρως ἀμύνεται καὶ ὀπλίζει τὴν ἐπιθυμίαν καὶ τὸν θυμὸν ἤδη καθεύδοντα νικᾷ . Ὅρῶν δὲ τὰς ὕβρεις , ἃς κατὰ τῶν φιλάτων ἐπαρρύησεν , ἀλγεῖ καὶ πρὸς τὸ ἐρώμενον ἀπολογεῖται , καὶ εἰς ὁμιλίαν παρακαλεῖ , καὶ τὸν θυμὸν ἐπαγγέλλεται καταμαλάττειν ἡδονῇ . Τυχὼν μὲν οὖν ὧν ἠθέλησεν , ἵλεως γίνεται · ἀτιμούμενος δὲ πάλιν εἰς τὸν θυμὸν καταδύεται . Ὁ δὲ καθεύδων ἐξεγείρεται καὶ τὰ ἀρχαῖα ποιεῖ · ἀτιμία γὰρ ἔρωτος σύμμαχός ἐστι θυμός .
Lemmas: καί ὁ Ἔρως ἀμύνω καί ὁπλίζω ὁ ἐπιθυμία καί ὁ θυμός ἤδη καθεύδω νικάω . ὁράω δέ ὁ ὕβρις , ὅς κατά ὁ φιλάω επαρρυαειδω , ἀλγέω καί πρός ὁ ἐράω ἀπολογέομαι , καί εἰς ὁμιλία παρακαλέω , καί ὁ θυμός ἐπαγγέλλω καταμαλάσσω ἡδονή . τυγχάνω μέν οὖν ὅς ἐθέλω , ἵλαος γίγνομαι · ἀτιμάζω δέ πάλιν εἰς ὁ θυμός καταδύω . ὁ δέ καθεύδω ἐξεγείρω καί ὁ ἀρχαῖος ποιέω · ἀτιμία γάρ Ἔρως σύμμαχος εἰμί θυμός .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0304.2
20 Ὁ Θέρσανδρος οὖν τὸ μὲν πρῶτον ἐλπίζων εἰς τὸν ἔρωτα εὐτυχήσειν ὅλος Λευκίππης δοῦλος ἦν · ἀτυχήσας δὲ ὧν ἠλπίσεν ἀφήκε τῷ θυμῷ τὰς ἡνίας . Ῥαπίζει δὴ κατὰ κόρης αὐτὴν “ ὦ κακὸν δαιμον ἀνδράποδον ” λέγων “ καὶ ἀληθῶς ἐρωτιῶν · πάντων γὰρ σου κατήκουνσα . Οὐχ ἀγαπᾷς ὅτι σοι λαλῶ , καὶ μεγάλην εὐτυχίαν δοκεῖς τὸν σὸν καταφιλήσαι δεσπότην , ἀλλὰ ἀκλίζῃ καὶ σχηματίζῃ πρὸς ἀπόνοιαν ; Ἐγὼ μὲν σε καὶ πεπορνεύσθαι δοκῶ · καὶ γὰρ μοιχὸν φιλεῖς . Ἄλλ’ ἐπεὶδὴ μὴ θέλεις ἐραστοῦ μου πειραν λαβεῖν , πειράσῃ δεσπότου . ” Καὶ ἡ Λευκίππη “ κἂν τυραννεῖν ἐθέλῃς κἀγὼ τυραννεῖσθαι , πλὴν οὐ βιάσῃ ” καὶ πρὸς τὸν Σωσθένην ἰδοῦσα “ μαρτύρησον ” εἶπεν αὐτῷ “ πῶς πρὸς τὰς αἰκίας ἔχω · σὺ γὰρ με καὶ μᾶλλον ἠδίκησας . ” Καὶ ὁ Σωσθένης αἰσχυνθεὶς ὡς ἐλληγμένος “ ταύτην ” εἶπεν “ ὦ δέσποτα , ξανθῆναι μάστιξι δεῖ καὶ μυρίαις βασάνοις περιπεσεῖν , ὡς ἂν μάθῃ δεσπóτου μὴ καταφρονεῖν . ”
Lemmas: 20 ὁ Θέρσανδρος οὖν ὁ μέν πρῶτος ἐλπίζω εἰς ὁ Ἔρως εὐτυχέω ὅλος Λευκίππη δοῦλος εἰμί · ἀτυχέω δέ ὅς ἐλπίζω ἀφίημι ὁ θυμός ὁ ἡνία . ῥαπίζω δή κατά κόρη αὐτός “ εἰμί κακός δαίμων ἀνδράποδον ” λέγω “ καί ἀληθής ἐρωτιάω · πᾶς γάρ σύ κατήκω . οὐχ ἀγαπάω ὅτι σύ λαλέω , καί μέγας εὐτυχία δοκέω ὁ σός καταφιλέω δεσπότης , ἀλλά ἀκλίζῃ καί σχηματίζω πρός ἀπόνοια ; ἐγώ μέν σύ καί πορνεύω δοκέω · καί γάρ μοιχός φιλέω . ἄλλος ἐπειδή μή ἐθέλω ἐραστής ἐγώ πείρω λαμβάνω , πειράζω δεσπότης . ” καί ὁ Λευκίππη “ κἀν τυραννέω ἐθέλω ἐγώ τυραννέω , πλήν οὖον βιάζω ” καί πρός ὁ Σωσθένης ὁράω “ μαρτυρέω ” εἶπον αὐτός “ πῶς πρός ὁ αἰκία ἔχω · σύ γάρ ἐγώ καί μᾶλλον ἀδικέω . ” καί ὁ Σωσθένης αἰσχύνω ὡς λαγχάνω “ οὗτος ” εἶπον “ εἰμί δεσπότης , ξαίνω μάστιξ δεῖ καί μυρίος βάσανος περιπίπτω , ὡς εἄν μανθάνω δεσπóτου μή καταφρονέω . ”
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0304.3
21 “ Πείσθῃτι τῷ Σωσθένει ” φησὶν ἡ Λευκίππη · “ συμβουλεύει γὰρ καλῶς · τὰς βασάνους παράστησον . Φέρετω τροχόν · ἰδοὺ χεῖρες , τεινέτω . Φέρετω καὶ μάστιγας · ἰδοὺ νῶτον , τυπτέτω . Κομίζετω πύργον · ἰδοὺ σῶμα , καέτω . Φέρετω καὶ σίδηρον · ἰδοὺ δέρη ,
Lemmas: 21 “ πείθω ὁ Σωσθένης ” φημί ὁ Λευκίππη · “ συμβουλεύω γάρ καλῶς · ὁ βάσανος παρίστημι . φέρω τροχός · ἰδού χείρ , τείνω . φέρω καί μάστιξ · ἰδού νῶτον , τύπτω . κομίζω πύργος · ἰδού σῶμα , καίω . φέρω καί σίδηρος · ἰδού δέρη ,
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0305.1
ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΤΑΤΙΟΥ
Lemmas: Ἀχιλλεύς Τάτιος
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0305.2
σφαζέτω . Ἄγῶνα θεάσασθε καινόν · πρὸς πάσας τὰς 2 βασιλῶνας ἀγωνίζεται μία γυνὴ καὶ πάντα νικᾷ . Εἶτα Κλειτοφῶντα μοιχὸν καλεῖς , αὐτὸς μοιχὸς ὤν ; οὐδὲ τὴν Ἄρτεμιν . εἰπέ μοι , τὴν σὴν φοβῇ , ἀλλὰ βιάζῃ παρθένον ἐν πόλει παρθένου ; Λέσποινα , ποῦ σοι τὰ τόξα ; ” “ Παρθένος [ συ ] ; ” εἶπεν ὁ Θέρσανδρος . “ ὡ 3 τόλμης καὶ γέλωτος . Παρθένος τοιούτοις συννυκτερεύσασα πειραταῖς ; εὐνοῦχοί σοι γεγόνασιν οἱ λῃσταί ; φιλοσόφων ἦν τὸ πειρατήριον ; οὐδεὶς ἐν αὐτοῖς εἶχεν ὀφθαλμούς ; ”
Lemmas: σφάζω . Ἀγών θεάομαι καινός · πρός πᾶς ὁ 2 βασιλῶνας ἀγωνίζομαι εἷς γυνή καί πᾶς νικάω . εἶτα Κλειτοφῶν μοιχός καλέω , αὐτός μοιχός εἰμί ; οὐδέ ὁ Ἄρτεμις . εἶπον ἐγώ , ὁ σός φοβέω , ἀλλά βιάζω παρθένος ἐν πόλις παρθένος ; Λέσποινα , ποῦ σύ ὁ τόξον ; ” “ Παρθένος [ σῦς ] ; ” εἶπον ὁ Θέρσανδρος . “ εἰμί 3 τόλμα καί γέλως . Παρθένος τοιοῦτος συννυκτερεύω πειρατής ; εὐνοῦχος σύ γίγνομαι ὁ λῃστής ; φιλόσοφος εἰμί ὁ πειρατήριον ; οὐδείς ἐν αὐτός ἔχω ὀφθαλμός ; ”