ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0305.3
Καὶ ἡ Λευκίππη εἶπεν “ εἰ παρθένος καὶ μετὰ 22 Σωσθένην ἐγὼ πυνθῶ Σωσθένοος · οὗτος γὰρ ὡντως γέγονέ μοι λῃστής · ἐκεῖνοι γὰρ ἦσαν ὑμῶν μετριώτεροι , καὶ οὐδεὶς αὐτῶν ἦν οὕτως ὑβριστής · εἰ δὲ 2 ὑμεῖς τοιαῦτα ποιεῖτε , ἀληθινὸν τοῦτο πειρατήριον . Εἶτα οὐκ αἰσχύνεσθε ποιούντες ἂ μὴ τετολμήκασιν οἱ λῃσταί ; λανθάνεις δὲ ἐγκάμιόν μοι διδούς πλεῖον διὰ ταύτης σου τῆς ἀναισχυντίας · καὶ τις ἐρεῖ , ἂν νῦν μαινόμενος φονεύσῃς , Λευκίππη παρθένος [ καὶ ] μετὰ βουκόλους , παρθένος καὶ μετὰ Χαιρέαν , παρθένος καὶ μετὰ Σωσθένην . Ἄλλὰ μέτρια ταῦτα · τὸ 3 δὲ μείζον ἐγκάμιον , καὶ μετὰ Θέρσανδρον παρθένος , τὸν καὶ λῃστῶν ἀσελγέστερον · ἂν ὑβρίσαι μὴ δυνηθῇ , φονεύει . Ὀπλίζου τοίνυν , ἤδη λάμβανε κατ’ 4 ἐμοῦ τὰς μάστιγας , τὸν τροχόν , τὸ πῦρ , τὸν σίδηρον , συστρατευέσθω δέ σοι καὶ ὁ σύμβουλος Σωσθένης · ἐγὼ δὲ καὶ γυμνὴ καὶ μόνη καὶ γυνὴ ἐν ὅπλῳν ἔχω τὴν ἐλευθερίαν , ἥ μήτε πληγαῖς κατακόπτεται μήτε σιδήρῳ κατατέμνεται μήτε πυρὶ κατακάεται . Οὐκ ἀφήσω ποτὲ ταύτην ἐγώ · κἂν καταφλέγῃς , οὐχ οὕτως θερμὸν εὑρήσεις τὸ πῦρ . ”
Lemmas: καί ὁ Λευκίππη εἶπον “ εἰμί παρθένος καί μετά 22 Σωσθένης ἐγώ πυνθάνομαι Σωσθένοος · οὗτος γάρ εἰμί γίγνομαι ἐγώ λῃστής · ἐκεῖνος γάρ εἰμί σύ μέτριος , καί οὐδείς αὐτός εἰμί οὕτως ὑβριστής · εἰμί δέ 2 σύ τοιοῦτος ποιέω , ἀληθινός οὗτος πειρατήριον . εἶτα οὐ αἰσχύνω ποιέω ὅς μή τολμάω ὁ λῃστής ; λανθάνω δέ ἐγκάμιόν ἐγώ δίδωμι πλείων διά οὗτος σύ ὁ ἀναισχυντία · καί τις εἴρω , εἄν νῦν μαίνομαι φονεύω , Λευκίππη παρθένος [ καί ] μετά βουκόλος , παρθένος καί μετά Χαιρέας , παρθένος καί μετά Σωσθένης . ἀλλά μέτριος οὗτος · ὁ 3 δέ μείζων ἐγκάμιον , καί μετά Θέρσανδρος παρθένος , ὁ καί λῃστής ἀσελγής · εἄν ὑβρίζω μή δύναμαι , φονεύω . ὁπλίζω τοίνυν , ἤδη λαμβάνω κατά 4 ἐγώ ὁ μάστιξ , ὁ τροχός , ὁ πῦρ , ὁ σίδηρος , συστρατεύω δέ σύ καί ὁ σύμβουλος Σωσθένης · ἐγώ δέ καί γυμνός καί μόνος καί γυνή ἐν ὅπλον ἔχω ὁ ἐλευθερία , ὅς μήτε πληγή κατακόπτω μήτε σίδηρος κατατέμνω μήτε πῦρ κατακαίω . οὐ ἀφίημι ποτέ οὗτος ἐγώ · κἀν καταφλέγω , οὐ οὕτως θερμός εὑρίσκω ὁ πῦρ . ”
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0306.1
Ταῦτ᾽ ἀκούσας ὁ Θερσάνδρος , παντοδαπὸς ἦν · ἠχθετο , ὠργίζετο , ἐβουλεύετο · ὠργίζετο μὲν ὡς ὑβρισμένος , ἠχθετο δὲ ὡς ἀποτυγχάν , ἐβουλεύετο δὲ ὡς ἐφών . Τὴν οὖν ψυχὴν διασπώμενος , οὐδὲν εἰπὼν πρὸς τὴν Λευκίππην ἐξεπῆδησεν . Ὀργὴ μὲν 5 δὴθεν ἐκδραμών , δοὺς δὲ τῇ ψυχῇ σχολὴν εἰς τὴν διάκρισιν τῆς τρικυμίας , βουλευόμενος ἅμα τῷ Σωσθένει , πρόσεισι τῷ τῶν δεσμῶν ἄρχοντι , δεόμενος 10 διαφθαρήναι με φαρμάκῳ . Ὡς δ᾽ οὐκ ἐπειθεν ( ἐδεδίει γὰρ τὴν πόλιν · καὶ γὰρ ἄλλον ἄρχοντα πρὸ αὐτοῦ ληφθέντα τοιαύτην ἐργασάμενον φαρμακείαν ἀποθανεῖν ) δευτέραν αὐτῷ προσφέρει δέσιν , ἐμβαλεῖν τινα εἰς τὸ οἴκημα , ἔνθα ἐτυχὸν δεδεμένος , ὡς 15 δὴ καὶ αὐτὸν ἕνα τῶν δεσμωτῶν , προσποιησάμενος βούλεσθαι τάμα δι᾽ ἐκείνου μαθεῖν . Ἐπεῖσθη καὶ ἐδέξατο τὸν ἄνθρωπον . Ἐμελλε δ᾽ ἐκεῖνος ὑπὸ τοῦ Θερσάνδρου δεδιδάγμενος τεχνικῶς πάνυ περὶ τῆς Λευκίππης λόγον ἐμβαλεῖν , ὡς εἴη πεφονευμένη 20 τῆς Μελίτης συσκευασαμένης τὸν φόνον . Τὸ δὲ τέχνασμα ἦν τῷ Θερσάνδρῳ εὐρεθέν , ὡς ἂν ἀπογνοὺς ἐγὼ μηκέτι ζῶσαν τὴν ἐρωμένην κἂν τὴν δίκην φύγωμι , μὴ πρὸς ἕτησιν αὐτῆς ἐτι τραποίμην . Προσἔκειτο δὲ ἡ Μελίτη τῷ φόνῳ , ἵνα μὴ τετελευτηκέναι τὴν Λευκίππην δοκῶν , τὴν Μελίτην γήμας ὡς ἂν ἐφώσαν αὐτοῦ μένομι κἂμ τούτου παρέχομι τινα 25 φόβον αὐτῷ τοῦ μὴ μετ᾽ ἀδείας Λευκίππην ἔχειν , ἀλλὰ μισήσας ὡς τὸ εἰκὸς τὴν Μελίτην ὡς ἂν ἀποκτεῖνασάν μου τὴν ἐρωμένην ἀπαλλαγείην ἐκ τῆς πόλεως τὸ παράπαν .
Lemmas: ταῦτα ἀκούω ὁ Θέρσανδρος , παντοδαπός εἰμί · ἔχθω , ὀργίζω , βουλεύω · ὀργίζω μέν ὡς ὑβρίζω , ἔχθω δέ ὡς ἀποτυγχάνω , βουλεύω δέ ὡς φάω . ὁ οὖν ψυχή διασπάω , οὐδείς εἶπον πρός ὁ Λευκίππη ἐκπηδάω . Ὀργή μέν 5 δῆθεν ἐκτρέχω , δίδωμι δέ ὁ Ψυχή σχολή εἰς ὁ διάκρισις ὁ τρικυμία , βουλεύω ἅμα ὁ Σωσθένης , πρόσειμι ὁ ὁ δεσμός ἄρχω , δήω 10 διαφθείρω ἐγώ φάρμακον . ὡς δέ οὐ πείθω ( δείδω γάρ ὁ πόλις · καί γάρ ἄλλος ἄρχω πρό αὐτός λαμβάνω τοιοῦτος ἐργάζομαι φαρμακεία ἀποθνῄσκω ) δύο αὐτός προσφέρω δέσις , ἐμβάλλω τις εἰς ὁ οἴκημα , ἔνθα τυγχάνω δήω , ὡς 15 δή καί αὐτός εἷς ὁ δεσμώτης , προσποιέω βούλομαι τάμα διά ἐκεῖνος μανθάνω . πείθω καί δέχομαι ὁ ἄνθρωπος . μέλλω δέ ἐκεῖνος ὑπό ὁ Θέρσανδρος διδάσκω τεχνικός πάνυ περί ὁ Λευκίππη λόγος ἐμβάλλω , ὡς εἰμί φονεύω 20 ὁ Μελίτη συσκευάζω ὁ φόνος . ὁ δέ τέχνασμα εἰμί ὁ Θέρσανδρος εὑρίσκω , ὡς εἄν ἀπογιγνώσκω ἐγώ μηκέτι ζώννυμι ὁ ἐράω κἀν ὁ δίκη φεύγω , μή πρός ἔτης αὐτός ἔτι τρέπω . πρόσκειμαι δέ ὁ Μελίτη ὁ φόνος , ἵνα μή τελευτάω ὁ Λευκίππη δοκέω , ὁ Μελίτη γαμέω ὡς εἄν φώγω αὐτός μένω ἐγώ οὗτος παρέχω τις 25 φόβος αὐτός ὁ μή μετά ἄδεια Λευκίππη ἔχω , ἀλλά μισέω ὡς ὁ εἰκός ὁ Μελίτη ὡς εἄν ἀποκτείνω ἐγώ ὁ ἐράω ἀπαλλάσσω ἐκ ὁ πόλις ὁ παράπαν .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0306.2
2 Ὡς οὖν ὁ ἄνθρωπος ἐγένετό μου πλησίον , τοῦ 30
Lemmas: 2 ὡς οὖν ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι ἐγώ πλησίος , ὁ 30
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0307.1
ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΤΑΤΙΟΥ
Lemmas: Ἀχιλλεύς Τάτιος
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0307.2
δράματος ἠρξετο . Ἀνοιωξας γὰρ πάνυ κακούργως “ τίνα βίον ” ἔφη “ βιωσόμεθ’ ἐπὶ καὶ τί φυλαξόμεθα , πρὸς ἀκίνδυνον ζωὴν ; οὐ γὰρ αὐτάρκης ἡμῖν ὁ δίκαιος τρόπος · ἐμπίπτουσι δὲ αἱ τύχαι βαπτίζουσιν ἡμᾶς . Ἔδει γὰρ με μαντεύσασθαι τίς ἦν ὁ συμβαδίζων μοι καὶ τί πεπραχὼς εἴη . ” Καθ’ ἑαυτὸν δὲ 2 ταῦτα ἔλεγε καὶ τὰ τοιαῦτα , ζητῶν ἀρχὴν τῆς ἐπ’ ἐμὲ τοῦ λόγου τέχνης , ὡς ἂν πυθοίμην τί εἴη παθῶν . Ἄλλ’ ἐγὼ μὲν ἐφρόντιζον ὧν οὐδ’ ὧμωξεν ὁλὶ - 3 γον · ἄλλος δέ τις τῶν συνδεδεμένων ( περίεργον γὰρ ἄνθρωπος ἀτυχῶν εἰς ἀλλοτρίων κακῶν ἀκρόασιν , ἐπεὶ φάρμακον αὐτῷ τῆς ὧν ἐπαθε λύπης ἢ πρὸς ἄλλον εἰς τὸ παθεῖν κοινωνία ) “ τί δέ σοι συμβέβηκεν ” εἶπεν “ ἀπὸ τῆς Τύχης ; εἴκός γάρ σε μηδὲν ἀδικῆ - 4 σαντα πονηρῷ περιπεσεῖν δαιμόνι . Τεκμαιρόμαι δὲ ἐκ τῶν ἐμαντοῦ . ” Καὶ ἅμα τὰ οἰκεῖα κατέλεξεν , ἐφ’ οἷς ἦν δεδεμένος . Ἐγὼ δὲ οὐδὲνι τούτων προσεῖχον .
Lemmas: δρᾶμα ἄρχω . ανοιοιγω γάρ πάνυ κακοῦργος “ τίς βίος ” φημί “ βιόω ἐπί καί τίς φυλάσσω , πρός ἀκίνδυνος ζωή ; οὖον γάρ αὐτάρκης ἐγώ ὁ δίκαιος τρόπος · ἐμπίπτω δέ ὁ Τύχη βαπτίζω ἐγώ . δέω γάρ ἐγώ μαντεύομαι τίς εἰμί ὁ συμβαδίζω ἐγώ καί τίς πράσσω εἰμί . ” κατά ἑαυτοῦ δέ 2 οὗτος λέγω καί ὁ τοιοῦτος , ζητέω ἀρχή ὁ ἐπί ἐγώ ὁ λόγος τέχνη , ὡς εἄν πυνθάνομαι τίς εἰμί πάθος . ἄλλος ἐγώ μέν φροντίζω ὅς οὐδέ οἰμώζω ὁλὶ - 3 γος · ἄλλος δέ τις ὁ συνδέω ( περίεργος γάρ ἄνθρωπος ἀτυχής εἰς ἀλλότριος κακός ἀκρόασις , ἐπεί φάρμακον αὐτός ὁ ὅς πάσχω λύπη ἢ πρός ἄλλος εἰς ὁ πάσχω κοινωνία ) “ τίς δέ σύ συμβαίνω ” εἶπον “ ἀπό ὁ Τύχη ; εἰκός γάρ σύ μηδείς ἀδικέω - 4 ὁδόω πονηρός περιπίπτω δαιμόνιος . τεκμαίρομαι δέ ἐκ ὁ μαντός . ” καί ἅμα ὁ οἰκεῖος καταλέγω , ἐπί ὅς εἰμί δήω . ἐγώ δέ οὐδείς οὗτος προσέχω .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0307.3
Ὡς δ’ ἐπανῦσατο , τὴν ἀντίδοσιν ἤτει τοῦ λόγου 3 τῶν ἀτυχημάτων “ λέγεις ἄν ” εἰπὼν “ καὶ σὺ τὰ σαντοῦ . ” Ὁ δὲ “ βαδίζων ἐτυχον ” εἶπε “ τὴν ἐξ ἅστεος χθὲς ἐπορευόμην δὲ τὴν ἐπὶ Σμύρνης ὁδόν . Προσελθόντι 2 δέ μοι σταδίους τέτταρας νεανίσκος ἐκ τῶν ἀγρῶν προσελθὼν καὶ προσειπὼν καὶ πρὸς μικρὸν συμβαδίσας ‘ποῖ’ ἔφη ‘ἔχεις τὴν ὁδόν;’ ‘Ἐπὶ Σμύρνης’ εἶπον . ‘Κἀγὼ’ ἔφη ‘τὴν αὐτὴν ἀγαθὴ τύχη.’ Τοῦντεῦθεν ἐπορευόμεθα κοινῇ καὶ διαλεγόμεθα , οἷα εἰκὸς ἐν ὁδῷ . Ὡς δὲ εἰς τι πανδοκεῖον ἤλθομεν , ἡρι - 3 στῶμεν ἅμα · κατὰ ταῦτό δὲ παρακαθίζουσιν ἡμῖν τινὲς τέτταρες καὶ προσεποιούντο μὲν ἀριστῶν κά - 4 κεῖνοι , ἐνεώρων δ’ ἡμῖν πυκνὰ καὶ ἀλλήλοις ἐπένευον . Ἐγὼ μὲν οὖν ὑπώπτευον τοὺς ἀνθρώπους διανοεῖσθαι εἰς ἡμᾶς , οὐ μὴν ἠδυνάμην συνιέναι
Lemmas: ὡς δέ ἐπανίστημι , ὁ ἀντίδοσις αἰτέω ὁ λόγος 3 ὁ ἀτύχημα “ λέγω ἄν ” εἶπον “ καί σύ ὁ Σάντου . ” ὁ δέ “ βαδίζω τυγχάνω ” εἶπον “ ὁ ἐκ Ἄστυ χθές πορεύω δέ ὁ ἐπί Σμύρνη ὁδός . προσέρχομαι 2 δέ ἐγώ στάδιον τέσσαρες νεανίσκος ἐκ ὁ ἀγρός προσέρχομαι καί προσεῖπον καί πρός μικρός συμβαδίζω ποῖος φημί ἔχω ὁ ὁράω Ἐπί Σμύρνη εἶπον . ἀγώ φημί τῆ αὐτός ἀγαθός τυγχάνω Τοῦντεῦθεν πορεύω κοινός καί διαλέγω , οἷος εἰκός ἐν ὁδός . ὡς δέ εἰς τίς πανδοκεῖον ἔρχομαι , ἦρι - 3 ἵστημι ἅμα · κατά αὐτός δέ παρακαθίζω ἐγώ τις τέσσαρες καί προσποιέω μέν ἀριστάω ἀλκή - 4 ἐκεῖνος , ἐνοράω δέ ἐγώ πυκνός καί ἀλλήλων ἐπινεύω . ἐγώ μέν οὖν ὑποπτεύω ὁ ἄνθρωπος διανοέομαι εἰς ἐγώ , οὖον μήv δύναμαι συνίημι
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0308.1
τί αὐτοῖς ἐθέλοι τὰ νεύματα · ὁ δὲ ὤχρὸς ἐγίγνετο κατὰ μικρὸν καὶ ὀκνηρότερον ἠσθίεν , ἥδη δὲ καὶ 5 τρόμος εἶχεν αὐτόν . Ὡς δὲ ταῦτα εἶδον , ἀναπηδήσαντες συλλαμβάνουσιν ἡμᾶς καὶ ἡμᾶσιν εὐθὺς δεσμεύουσι , καλεῖ δὲ κατὰ κόρης τις ἐκεῖνον · καὶ πα - 5 ταχθεὶς , ὥσπερ βασάνους παθὼν μυρίας , καταλέγει μηδενὸς ἐρωτῶντος αὐτόν ‘ἐγὼ τὴν κόρην ἀπέκτεινα , καὶ ἔλαβον χρυσοῦς ἑκατὸν παρὰ Μελίτης τῆς Θερσάνδρου γυναικός · αὕτη γάρ με ἐπὶ τὸν φόνον ἐμι - 6 σθώσατο . Ἄλλ’ ἰδοὺ τοὺς χρυσοῦς ὑμῖν τοὺς ἑκατὸν 10 φέρω , ὥστε τί με ἀπόλλυτε καὶ ἑαυτοῖς φθονεῖτε κέρδους ; ”
Lemmas: τίς αὐτός ἐθέλω ὁ νεῦμα · ὁ δέ ὠχρός γίγνομαι κατά μικρός καί ὀκνηρός ἐσθίω , ἥδη δέ καί 5 τρόμος ἔχω αὐτός . ὡς δέ οὗτος εἶδον , ἀναπηδάω συλλαμβάνω ἐγώ καί ἦμαρ εὐθύς δεσμεύω , καλέω δέ κατά κόρη τις ἐκεῖνος · καί πῃ - 5 τάσσω , ὥσπερ βάσανος πάσχω μυρίος , καταλέγω μηδείς ἐρωτάω αὐτός ἐγώ ὁ κόρη ἀποκτείνω , καί λαμβάνω χρύσεος ἑκατόν παρά Μελίτη ὁ Θέρσανδρος γυνή · οὗτος γάρ ἐγώ ἐπί ὁ φόνος μι - 6 σῴζω . ἄλλος ἰδού ὁ χρύσεος σύ ὁ ἑκατόν 10 φέρω , ὥστε τίς ἐγώ ἀπόλλυμι καί ἑαυτοῦ φθονέω κέρδος ; ”
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0308.2
Ἐγὼ δὲ ὡς ἠκούσα Θερσάνδρου καὶ Μελίτης τοὔνομα , τὸν ἄλλον οὐ προσέχω χρόνον , τῷ δὲ λόγῳ τὴν ψυχὴν ὥσπερ ὑπὸ μύωπος καταχθεὶς ἐγείρω καὶ 15 πρὸς αὐτὸν μεταστραφεὶς λέγω “ τίς ἡ Μελίτη ; ” Ὁ δὲ “ Μελίτη ἐστιν ” ἔφη “ τῶν ἐνταῦθα πρώτῃ γυναι - 7 κῶν . Αὕτη νεανίσκον τινὸς ἥρασθη · Τύριον , οἶμαι , φασὶν αὐτόν · κάκεινος ἐτυχεν ἐρωμένην ἔχων , ἣν εὗρεν ἐν τῇ τῆς Μελίτης οἰκίᾳ πεπραμένην . Ἡ δὲ 20 ὑπὸ ζηλοτυπίας πεφλεγμένη τὴν γυναῖκα ταύτην ἀπατήσασα συλλαμβάνει καὶ παραδίδωσι τῷ νῦν δὴ 8 κακῇ τύχῃ μοι συνωδευκότι φονευθῆναι μελεῦσασα . Ὁ μὲν οὖν τὸ ἀνόσιον ἔργον τοῦτο δρᾷ · ἐγὼ δὲ ὁ ἄθλιος οὔτε ἰδὼν αὐτὸν οὔτε ἔργου τινὸς κοινωνήσας ἢ λό - 25 γου συναπηγόμενη αὐτῷ δεδεμένος , ὡς τοῦ ἔργου κοινωνός . Τὸ δὲ χαλεπώτερον , μικρὸν τοῦ πανδοκείου προελθόντες , τοὺς ἑκατὸν χρυσοῦς λαβόντες παρ’ αὐτοῦ τὸν μὲν ἀφήκαν φυγεῖν , ἐμὲ δὲ ἄγουσι πρὸς τὸν στρατηγόν . ” 30
Lemmas: ἐγώ δέ ὡς ἥκω Θέρσανδρος καί Μελίτη ὄνομα , ὁ ἄλλος οὖον προσέχω χρόνος , ὁ δέ λόγος ὁ ψυχή ὥσπερ ὑπό μύωψ κατάγω ἐγείρω καί 15 πρός αὐτός μεταστρέφω λέγω “ τίς ὁ Μελίτη ; ” ὁ δέ “ Μελίτη εἰμί ” φημί “ ὁ ἐνταῦθα πρῶτος γυνή - 7 Κῶς . Ἄτη νεανίσκος τις ἔραμαι · τύριος , οἴομαι , φημί αὐτός · κενός τυγχάνω ἐράω ἔχω , ὅς εὑρίσκω ἐν ὁ ὁ Μελίτη οἰκίον πιπράσκω . ὁ δέ 20 ὑπό ζηλοτυπία πεφ́γω ὁ γυνή οὗτος ἀπατάω συλλαμβάνω καί παραδίδωμι ὁ νῦν δή 8 κακός τυγχάνω ἐγώ συνοδεύω φονεύω μελεύω . ὁ μέν οὖν ὁ ἀνόσιος ἔργον οὗτος δράω · ἐγώ δέ ὁ ἄθλιος οὔτε εἶδον αὐτός οὔτε ἔργον τις κοινωνέω ἢ λό - 25 γου συναπάγω αὐτός δήω , ὡς ὁ ἔργον κοινωνός . ὁ δέ χαλεπός , μικρός ὁ πανδοκεῖον προέρχομαι , ὁ ἑκατόν χρύσεος λαμβάνω παρά αὐτός ὁ μέν ἀφίημι φεύγω , ἐγώ δέ ἄγω πρός ὁ στρατηγός . ” 30
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0308.3
4 Ὡς δ’ ἠκουσά μου τὸν μῦθον τῶν κακῶν , οὔτε ἀνῆμαξα οὔτε ἐκλαυσα · οὔτε γὰρ φωνὴν εἶχον οὔτε
Lemmas: 4 ὡς δέ ἀκούω ἐγώ ὁ μῦθος ὁ κακός , οὔτε ἀναμάσσω οὔτε καλέω · οὔτε γάρ φωνή ἔχω οὔτε
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0309.1
ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΤΑΤΙΟΥ
Lemmas: Ἀχιλλεύς Τάτιος
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0309.2
δάκρυα · ἀλλὰ τρόμος μὲν εὐθὺς περιεχύθη μου τῷ σώματι καὶ ἡ καρδία μου ἐλέλυτο , ὀλίγον δὲ τί μοι τῆς ψυχῆς ὑπολείπετο . Μικρὸν δὲ νῆφας ἐκ τῆς 2 μέθης τοῦ λόγου “ τίνα τρόπον τὴν κόρην ” ἔφη 5 “ ἀπέκτεινεν ὁ μισθωτός , καὶ τί πεποίηκε τὸ σῶμα ; ” Ὁ δὲ ὡς ἅπαξ ἐνέβαλέ μοι τὸν μῦνῶπα καὶ ἔργον εἰργάσατο οὕτω κατ’ ἐμοῦ , δι’ ὃ παρῆν , ἐσιώπα καὶ ἔλεγεν οὐδέν . Πάλιν δὲ μου πυθομένου “ δοκεῖς ” 3 10 ἔφη “ κἀμὲ κεκοινωνηκέναι τοῦ φόνου ; Τοῦτο ἡχονσα μόνον τοῦ πεφρονευχότος , ὡς κτεῖνας εἶη τὴν κόρην · ποῦ δὲ καὶ τίνα τρόπον , οὐκ εἶπεν . ”
Lemmas: δάκρυ · ἀλλά τρόμος μέν εὐθύς περιχέω ἐγώ ὁ σῶμα καί ὁ καρδία ἐγώ λύω , ὀλίγος δέ τίς ἐγώ ὁ Ψυχή ὑπολείπω . μικρός δέ νῆφος ἐκ ὁ 2 μέθη ὁ λόγος “ τίς τρόπος ὁ κόρη ” φημί 5 “ ἀποκτείνω ὁ μισθωτός , καί τίς ποιέω ὁ σῶμα ; ” ὁ δέ ὡς ἅπαξ ἐμβάλλω ἐγώ ὁ μυνωψ καί ἔργον ἐργάζομαι οὗτος κατά ἐγώ , διά ὅς πάρειμι , σιωπάω καί λέγω οὐδείς . πάλιν δέ ἐγώ πυνθάνομαι “ δοκέω ” 3 10 φημί “ ἐγώ κοινωνέω ὁ φόνος ; οὗτος ἡχονσα μόνος ὁ πεφρονευχοος , ὡς κτείνω εἰμί ὁ κόρη · ποῦ δέ καί τίς τρόπος , οὐ εἶπον . ”
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0309.3
Ἐπῆλθε δὲ μοι τότε δάκρυα καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς τὴν λύπην ἀπεδίδουν . Ὡσπερ γὰρ ἐν ταῖς τοῦ σώ - 4 15 ματος πληγαῖς οὐκ εὐθὺς ἡ σμώδιξ ὑπανίσταται , ἀλλὰ παραχρῆμα μὲν οὐκ ἔχει τὸ ἄνθος ἡ πληγή , μετὰ μικρὸν δὲ ἀνέθορε , καὶ ὀδόντι σινὸς τις καταχθεὶς εὐθὺς μὲν ζητεῖ τὸ τραῦμα καὶ οὐκ οἶδεν εὑρεῖν , τὸ δὲ 20 ἐπὶ δέδυκε καὶ κέκρυπται κατειργασμένον σχολῇ τῆς πληγῆς τὴν τομήν , μετὰ ταῦτα δὲ ἐξαίφνης λευκὴ τις ἀνέτειλε γραμμή , προδρόμος τοῦ αἵματος , σχολὴν δ’ ὀλίγην λαβὸν ἔρχεται καὶ ἀθρόον ἐπίρρεει , οὕτω καὶ 5 25 ψυχὴ καταχθεῖσα τῷ τῆς λύπης βέλει , λόγου τοξεύσαντος τέτρωται μὲν ἤδη καὶ ἔχει τὴν τομήν , ἀλλὰ τὸ τάχος τοῦ βλήματος οὐκ ἀνέῤῥεεν οὔπω τὸ τραῦμα , τὰ δὲ δάκρυα ἐδίωξε τῶν ὀφθαλμῶν μακράν · διάκρυνον γὰρ αἷμα τραύματος ψυχῆς · ὅταν [ δὲ ] ὁ τῆς λύπης ὀδοὺς κατὰ μικρὸν τὴν καρδίαν ἐκράγη , κατ - 30 έρρηκται μὲν τῆς ψυχῆς τὸ τραῦμα , ἀνέῤῥηκται δὲ τοῖς ὀφθαλμοῖς ἡ τῶν δακρύων θύρα , τὰ δὲ μετὰ μικρὸν τῆς ἀνοίξεως ἐξεπλήσεν . Οὕτω κἀμὲ τὰ μὲν πρῶτα 6 τῆς ἀκροάσεως τῇ ψυχῇ προσπεσόντα καθάπερ τοξεύματα κατεσείασε καὶ τῶν δακρύων ἀπέφραξε τὴν
Lemmas: ἐπέρχομαι δέ ἐγώ τότε δάκρυ καί ὁ ὀφθαλμός ὁ λύπη ἀποδίδωμι . ὡς γάρ ἐν ὁ ὁ σός - 4 15 μα πληγή οὐ εὐθύς ὁ σμῶδιξ ὑπανίσταμαι , ἀλλά παραχρῆμα μέν οὐ ἔχω ὁ ἄνθος ὁ πληγή , μετά μικρός δέ ἀναθρῴσκω , καί ὀδούς σίνος τις κατάγω εὐθύς μέν ζητέω ὁ τραῦμα καί οὐ οἶδα εὑρίσκω , ὁ δέ 20 ἐπί δύο καί κρύπτω κατεργάζομαι σχολή ὁ πληγή ὁ τομή , μετά οὗτος δέ ἐξαπίνης λευκός τις ἀνατέλλω γραμμή , πρόδρομος ὁ αἷμα , σχολή δέ ὀλίγος λαμβάνω ἔρχομαι καί ἀθρόος ἐπιρρέω , οὗτος καί 5 25 ψυχή κατάγω ὁ ὁ λύπη βέλος , λόγος τοξεύω τιτρώσκω μέν ἤδη καί ἔχω ὁ τομή , ἀλλά ὁ τάχος ὁ βλῆμα οὐ ἀναλέγω οὔπω ὁ τραῦμα , ὁ δέ δάκρυ διώκω ὁ ὀφθαλμός μακρός · διακρίνω γάρ αἷμα τραῦμα Ψυχή · ὅταν [ δέ ] ὁ ὁ λύπη ὀδούς κατά μικρός ὁ Καρδία ἐκραγή , κατά - 30 ῥήγνυμι μέν ὁ Ψυχή ὁ τραῦμα , ἀναλέγω δέ ὁ ὀφθαλμός ὁ ὁ δάκρυ θύρα , ὁ δέ μετά μικρός ὁ ἄνοιξις ἐκπλήσσω . οὕτως ἐγώ ὁ μέν πρῶτος 6 ὁ ἀκρόασις ὁ Ψυχή προσπίπτω καθάπερ τόξευμα κατασείω καί ὁ δάκρυ ἀποφράσσω ὁ
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0310.1
πηγὴν , μετὰ ταῦτα δὲ ἔφρει , σχολασάσης τῆς ψυχῆς τοῖς κακοῖς .
Lemmas: πηγή , μετά οὗτος δέ φρέω , σχολάζω ὁ Ψυχή ὁ κακός .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0310.2
5 " Ἔλεγον οὖν " τίς με δαίμων ἐξηπάτησεν ὀλίγῃ χαρᾷ ; τίς μοι Λευκίππην ἔδειξεν εἰς καινὴν ὑπόθεσιν συμφορῶν ; Ἄλλ' οὐδὲ ἐχόρεσά μου τοὺς ὀφθαλμούς , οἷς μόνοις ἠνύχησα , οὐδὲ ἐνεπλήσθην κἂν βλέπων . Ἀληθῆς μοι γέγονεν ὀνείρων ἡδονή . Οἴμοι , Λευκίππη , ποσάκις μοι τέθνηκας . Μὴ γὰρ θρηνῶν ἀνεπανυσάμην ; Ἄει σε πεινώ , τῶν θανάτων διωκόντων ἀλλήλους ; Ἄλλ' ἐκείνους μὲν πάντας ἡ Τύχη ἐπαῖξε κατ' ἐμοῦ , οὗτος δὲ οὐκ ἔστι τῆς Τύχης ἐπὶ παιδία · πᾶσα γάρ μοι , Λευκίππη , τέθνηκας . Ἐν μὲν γὰρ τοῖς ψευδεσὶ θανάτοις ἐκείνοις παρηγορίαν εἶχον ὀλίγην τὸ μὲν πρῶτον ὅλον σου τὸ σῶμα , τὸ δὲ δεύτερον κἂν τὴν κεφαλὴν δοκῶν μὴ ἔχειν εἰς τὴν ταφὴν · νῦν δὲ τέθνηκας θάνατον διπλοῦν , ψυχῆς καὶ σώματος . Δυο ἐξέφυγες ληστήρια , τὸ δὲ τῆς Μελίτης πεφόνευκέ σε πειρατήριον . Ὁ δὲ ἀνσίος καὶ ἀσερὴς ἐγὼ τὴν ἀνδροφόνον σου κατεφίλησα πολλάκις καὶ συνεπλάκην μεμισμένας συμπλοκὰς καὶ τὴν Ἀφροδίτης χάριν αὐτῇ παρέσχον πρὸ σοῦ . "
Lemmas: 5 " λέγω οὖν " τίς ἐγώ δαίμων ἐξαπατάω ὀλίγος χαρά ; τίς ἐγώ Λευκίππη δείκνυμι εἰς καινός ὑπόθεσις συμφορά ; ἄλλος οὐδέ χορεύω ἐγώ ὁ ὀφθαλμός , ὅς μόνος ἠνύχησα , οὐδέ ἐμπίμπλημι κἀν βλέπω . ἀληθής ἐγώ γίγνομαι ὄνειρος ἡδονή . οἴμοι , Λευκίππη , ποσάκις ἐγώ θνῄσκω . μή γάρ θρηνέω ἀναπαύω ; ἀάω σύ πεινάω , ὁ θάνατος διώκω ἀλλήλων ; ἄλλος ἐκεῖνος μέν πᾶς ὁ Τύχη παίζω κατά ἐγώ , οὗτος δέ οὐ εἰμί ὁ Τύχη ἐπί παιδίον · πᾶς γάρ ἐγώ , Λευκίππη , θνῄσκω . ἐν μέν γάρ ὁ ψευδής θάνατος ἐκεῖνος παρηγορία ἔχω ὀλίγος ὁ μέν πρῶτος ὅλος σύ ὁ σῶμα , ὁ δέ δύο κἀν ὁ κεφαλή δοκέω μή ἔχω εἰς ὁ ταφή · νῦν δέ θνῄσκω θάνατος διπλόος , Ψυχή καί σῶμα . δύο ἐκφεύγω λῃστήριον , ὁ δέ ὁ Μελίτη φονεύω σύ πειρατήριον . ὁ δέ ἀνσίος καί ἀσερὴς ἐγώ ὁ ἀνδροφόνος σύ καταφιλέω πολλάκις καί συμπλέκω μεμισμένας συμπλοκή καί ὁ Ἀφροδίτη χάρις αὐτός παρέχω πρό σύ . "
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0310.3
6 Μεταξὺ δὲ μου θρηνοῦντος Κλεινίας εἰσέρχεται , καὶ καταλέγω τὸ πᾶν αὐτῷ καὶ ὅτι μοι δέδοκται πάντως ἀποθανεῖν · ὁ δὲ παρεμυθεῖτο . " Τίς γὰρ οἶδεν εἰ ζῇ πάλιν ; Μὴ γὰρ οὐ πολλάκις τέθνηκε ; μὴ γὰρ οὐ πολλάκις ἀνέβιω ; Τί δὲ προπετῶς ἀποθνῄσκει , ὁ καὶ κατὰ σχολὴν ἐξεστιν , ὅταν μάθῃς σαφῶς τὸν θάνατον αὐτῆς ; " " Ἀηρεῖς · τούτου γὰρ ἀσφαλέστερον πῶς ἂν μάθῃς ; Δοκῶ δὲ εὑρῆναι τοῦ θανάτου καλλίστην ὁδόν , δι' ἧς οὐδὲ ἡ θεοῖς ἐχθρὰ Μελίτη παντάπασιν ἀθῷος ἀπαλλάζεται · ἀκούσον δὲ τὸν τρόπον . Παρεσκευασάμην , ὡς οἶδα , πρὸς τὴν ἀπο -
Lemmas: 6 μεταξύ δέ ἐγώ θρηνέω Κλεινίας εἰσέρχομαι , καί καταλέγω ὁ πᾶς αὐτός καί ὅτι ἐγώ δοκέω πάντως ἀποθνῄσκω · ὁ δέ παραμυθέομαι . " Τῖς γάρ οἶδα εἰμί ζῶ πάλιν ; μή γάρ οὖον πολλάκις θνῄσκω ; μή γάρ οὖον πολλάκις ἀναβιόω ; τις δέ προπετῶς ἀποθνῄσκω , ὁ καί κατά σχολή ἔξεστι , ὅταν μανθάνω σαφῶς ὁ θάνατος αὐτός ; " " αἱρέω · οὗτος γάρ ἀσφαλής πῶς εἄν μανθάνω ; δοκάζω δέ εὑρίσκω ὁ θάνατος καλός ὁδός , διά ὅς οὐδέ ὁ θεός ἐχθρός Μελίτη παντάπασι ἀθῷος ἀπαλλάσσω · ἀκούω δέ ὁ τρόπος . παρασκευάζω , ὡς οἶδα , πρός ὁ ἀπος -
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0311.1
ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΤΑΤΙΟΤ
Lemmas: Ἀχιλλεύς ΤΑΤΙΟΤ
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0311.2
λογίαν τῆς μοιχείας , εἰ κληρωθείη τὸ δικαστήριον · νῦν δὲ μοι δέδοχται πάν τούναντίον , καὶ τὴν μοιχείαν ὁμολογεῖν καὶ ὡς ἀλλήλων ἐφῶντες ἐγὼ τε καὶ Με - 4 λίτη κοινῇ τὴν Λευκίππην ἀνηφήκαμεν . Οὕτω γὰρ 5 κάκεινην δίκην δώσει κάγὼ τὸν ἐπάρατον βίον καταλίποιμ’ [ ἄν ] . ” “ Εὐφήμησον ” ὁ Κλεινίας ἔφη · “ καὶ τολμήσεις οὕτως ἐπὶ τοῖς αἰσχίστοις ἀποθανεῖν , νομιζόμενος φονεύς , καὶ ταῦτα Λευκίππης ; ” “ Οὐδὲν ” εἶπον “ αἰσχρόν , ὃ λυπεῖ τὸν ἐχθρόν . ”
Lemmas: λόγιος ὁ μοιχεία , εἰμί κληρόω ὁ δικαστήριον · νῦν δέ ἐγώ δοκέω πᾶς τουναντίον , καί ὁ μοιχεία ὁμολογέω καί ὡς ἀλλήλων ἐφίημι ἐγώ τε καί ἐγώ - 4 λίσσομαι κοινός ὁ Λευκίππη ἀναφέρω . οὕτως γάρ 5 ἐκεῖνος δίκη δίδωμι κἀγώ ὁ ἐπαίρω βίος καταλείπω [ ἄν ] . ” “ εὐφημέω ” ὁ Κλεινίας φημί · “ καί τολμάω οὕτως ἐπί ὁ αἰσχρός ἀποθνῄσκω , νομίζω φονεύς , καί οὗτος Λευκίππη ; ” “ οὐδείς ” εἶπον “ αἰσχρός , ὅς λυπέω ὁ ἐχθρός . ”
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0311.3
Καὶ ἡμεῖς [ μὲν ] ἐν τούτοις ἦμεν , τὸν δὲ ἄνθρω - 5 πον ἐκεῖνον τὸν μηνυτὴν τοῦ ψευδοῦς φόνου μετὰ μικρὸν ἀπολύει [ ὁ ἐπὶ ] τῶν δεσμῶν , φάσκων τὸν ἄρχοντα κελεύσαι κομίζειν αὐτὸν δώσοντα λόγον ὧν αἰτίαν ἔσχεν . Ἐμὲ δὲ παρηγόρει Κλεινίας καὶ ὁ Σά - 6 15 τυρος , εἰ πῶς δύναιτο πείσαι , μηδὲν ὧν διενωθήην εἰς τὴν δίκην εἰπεῖν · ἀλλ’ ἐπέραινον οὐδέν . Ἐκεῖνην μὲν οὖν τὴν ἡμέραν καταγωγὴν τινα μισθωσάμενοι μεταχλίσαντο , ὡς ἂν μηκέτι παρὰ τῷ τῆς Μελίτης εἴεν συντρόφῳ .
Lemmas: καί ἐγώ [ μέν ] ἐν οὗτος εἰμί , ὁ δέ ἄνθρω - 5 πως ἐκεῖνος ὁ μηνυτής ὁ ψευδής φόνος μετά μικρός ἀπολύω [ ὁ ἐπί ] ὁ δεσμός , φάσκω ὁ ἄρχω κελεύω κομίζω αὐτός δίδωμι λόγος ὅς αἴτιος ἔχω . ἐγώ δέ παρηγορέω Κλεινίας καί ὁ σά - 6 15 τυρός , εἰμί πῶς δύναμαι πείθω , μηδείς ὅς διανοέομαι εἰς ὁ δίκη εἶπον · ἀλλά περαίνω οὐδείς . ἐκεῖνος μέν οὖν ὁ ἡμέρα καταγωγή τις μισθόω μεταχλίσαντο , ὡς εἄν μηκέτι παρά ὁ ὁ Μελίτη ἄγω σύντροφος .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0311.4
Τῇ δ’ ὑστεραίᾳ ἀπηγόμην ἐπὶ τὸ δικαστήριον . 7 Παρασκευὴ δὲ πολλὴ ἦν τοῦ Θεοσάνδρου κατ’ ἐμοῦ , καὶ πλήθος ῥητόρων οὐχ ἥττον δέκα · καὶ ἡ Μελίτη σπουδὴ πρὸς τὴν ἀπολογίαν παρεσκεύαστο . Ἐπεὶ 2 δὲ ἐπανῦσαντο λέγοντες , αἰτήσας κάγὼ λόγον “ ἀλλ’ 25 οὗτοι μὲν ” ἔφημ “ ληροῦσι πάντες , καὶ οἱ Θεοσάνδρῳ καὶ οἱ Μελίτῃ συνειπόντες · ἐγὼ δὲ πᾶσαν ὑμῖν ἐφῶ τὴν ἀλήθειαν . Ἦν ἐφωμένη μοι πάλαι Βυ - 3 ζαντία μὲν γένος , Λευκίππη δὲ τοὔνομα . Ταύτην τεθνάναι δοκῶν ( ἥρπαστο γὰρ ὑπὸ λῃστῶν ἐν Αἰ - 30 γύπτῳ ) Μελίτῃ περιτυχάνω , κάκειθεν ἀλλήλοις συνόντες ἤκομεν ἐνταῦθα κοινῇ καὶ τὴν Λευκίππην εὑρίσκομεν Σωσθένει δουλεύουσαν διοικητῇ τινι
Lemmas: ὁ δέ ὑστεραῖος ἀπάγω ἐπί ὁ δικαστήριον . 7 Παρασκευή δέ πολύς εἰμί ὁ Θεοσάνδρου κατά ἐγώ , καί πλήθος ῥήτωρ οὐ ἥσσων δέκα · καί ὁ Μελίτη σπουδή πρός ὁ ἀπολογία παρασκευάζω . ἐπεί 2 δέ ἐπανίστημι λέγω , αἰτέω κἀγώ λόγος “ ἀλλά 25 οὗτος μέν ” Εφίμ “ ληρέω πᾶς , καί ὁ Θεοσάνδρῳ καί ὁ Μελίτη συνεῖπον · ἐγώ δέ πᾶς σύ ἐφίημι ὁ ἀλήθεια . ἦς φάω ἐγώ πάλαι Βυ - 3 ζαντία μέν γένος , Λευκίππη δέ ὄνομα . οὗτος θνήσκω δοκέω ( ἁρπάζω γάρ ὑπό λῃστής ἐν ὁ - 30 γύπτος ) Μελίτη περιτυγχάνω , κακείθεν ἀλλήλων σύνειμι ἥκω ἐνταῦθα κοινός καί ὁ Λευκίππη εὑρίσκω Σωσθένης δουλεύω διοικητής τις
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0312.1
τῶν Θεοσάνδρου χωρίων . Ὅπως δὲ τὴν ἐλευθέραν 4 ὁ Σωσθένης εἶχε δοῦλην ἢ τίς ἢ κοινωνία τοῖς λησταῖς πρὸς αὐτόν , ὑμῖν καταλείπω σκοπεῖν . Ἔπει τοίνυν ἔμαθεν ἡ Μελίτη τὴν προτέραν εὑρόντα με γυναῖκα , φοβηθεῖσα μὴ πρὸς αὐτὴν ἀποκλίναιμι τὸν 5 νοῦν , συμβουλεύεται τὴν ἄνθρωπον ἀνελεῖν . Κάμολ συνειδόκει ( τί γὰρ ρύ δεῖ τἀληθῆ λέγειν ; ) ἐπεὶ τῶν αὐτῆς με κύριον ἀποφανεῖν ὑπισχνεῖτο . Μισθοῦμαι ἕνα δή τινα πρὸς τὸν φόνον , ἑκατὸν δ’ ὁ μισθὸς ἦν τοῦ φόνου χρυσῶ . Καὶ ὁ μὲν δή τὸ ἔργον δράσας 10 οἴχεται κἀκ τότε γέγονεν ἄφανής , ἐμὲ δὲ ὁ ἔρως 6 εὐθὺς ἠμύνато . Ὡς γὰρ ἔμαθον ἀνηρημένην , μετενόουν καὶ ἔκλαιον καὶ ἤφον καὶ νῦν ἔρῶ . Διὰ τοῦτο ἐμαντοῦ κατεῖπον , ἵνα με πέμψητε πρὸς τὴν ἐρωμένην · οὐ γὰρ φέρω νῦν ζῆν , καὶ μαιφόνος γενόμενος 15 καὶ φιλῶν ἦν ἀπέκτεινα . ”
Lemmas: ὁ Θεοσάνδρου χωρίον . ὅπως δέ ὁ ἐλεύθερος 4 ὁ Σωσθένης ἔχω δοῦλος ἢ τίς ἢ κοινωνία ὁ λῃστής πρός αὐτός , σύ καταλείπω σκοπέω . ἔπος τοίνυν μανθάνω ὁ Μελίτη ὁ πρότερος εὑρίσκω ἐγώ γυνή , φοβέω μή πρός αὐτός ἀποκλίνω ὁ 5 νόος , συμβουλεύω ὁ ἄνθρωπος ἀναιρέω . Κάμολ συλλέγω ( τίς γάρ ρύ δεῖ τἀληθῆ λέγω ; ) ἐπεί ὁ αὐτός ἐγώ κύριος ἀποφαίνω ὑπισχνέομαι . μισθόω εἷς δή τις πρός ὁ φόνος , ἑκατόν δέ ὁ μισθός εἰμί ὁ φόνος χρύσεος . καί ὁ μέν δή ὁ ἔργον δράω 10 οἴχομαι ἐκ τότε γίγνομαι ἀφανής , ἐγώ δέ ὁ Ἔρως 6 εὐθύς ἀμύνω . ὡς γάρ μανθάνω ἀναλέγω , μετανοέω καί καλέω καί ἀφίημι καί νῦν εἴρω . Ζεύς οὗτος μαντός κατεῖπον , ἵνα ἐγώ πέμπω πρός ὁ ἐράω · οὖον γάρ φέρω νῦν ζῶ , καί μαιφόνος γίγνομαι 15 καί φίλος εἰμί ἀποκτείνω . ”
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0312.2
Ταῦτα εἰπόντος ἐμοῦ πάντας ἐκπλήξις κατέσχε 8 ἐπὶ τῷ παραλόγῳ τοῦ πράγματος , μάλιστα δὲ τὴν Μελίτην . Καὶ οἱ μὲν τοῦ Θεοσάνδρου ῥήτορες μεθ’ ἡδονῆς ἀνεβόησαν ἐπινίκιον , οἱ δὲ τῆς Μελίτης ἄνε - 20 2 πύθοντο τίνα ταῦτα εἴη τὰ λεχθέντα . Ἡ δὲ τὰ μὲν ἐτεθορύβητο , τὰ δὲ ἠρνεῖτο , τὰ δὲ διηγεῖτο σπουδῇ μᾶλα καὶ σαφῶς , τὴν μὲν Λευκίππην εἰδέναι λέγουσα καὶ ὅσα εἶπον , ἀλλὰ τὸν γε φόνον οὔ · ὥστε κάκεινους διὰ τὸ τὰ πλεῖω μοι συνάδειν ὑπόνοιαν 25 ἔχειν κατὰ τῆς Μελίτης καὶ ἀπορεῖν ὅτῳ χρήσαιντο λόγῳ πρὸς τὴν ἀπολογίαν .
Lemmas: οὗτος εἶπον ἐγώ πᾶς ἔκπληξις κατέχω 8 ἐπί ὁ παράλογος ὁ πρᾶγμα , μάλιστα δέ ὁ Μελίτη . καί ὁ μέν ὁ Θεοσάνδρου ῥήτωρ μετά ἡδονή ἀναβοάω ἐπινίκιος , ὁ δέ ὁ Μελίτη εἶμαι - 20 2 πυνθάνομαι τίς οὗτος εἰμί ὁ λέγω . ὁ δέ ὁ μέν θορυβέω , ὁ δέ ἀρνέομαι , ὁ δέ διηγέομαι σπουδή μῆλον καί σαφῶς , ὁ μέν Λευκίππη οἶδα λέγω καί ὅσος εἶπον , ἀλλά ὁ γε φόνος οὖον · ὥστε ἐκεῖνος διά ὁ ὁ πλείων ἐγώ συνᾴδω ὑπόνοια 25 ἔχω κατά ὁ Μελίτη καί ἀπορέω ὅστις χράω λόγος πρός ὁ ἀπολογία .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0312.3
Ἐν τούτῳ δὲ ὁ Κλεινίας θορύβου πολλοῦ κατὰ 9 τὸ δικαστήριον ὄντος ἀνελθὼν “ κάμολ τινα λόγον ” εἶπε “ συγχωρήσατε · περὶ γὰρ ψυχῆς ἄνδρός ὁ ἀγών . ” 30 2 Ὡς δὲ ἔλαβε , δακρύσων γεμισθεὶς “ ἄνδρες ” εἶπεν “ Ἐφέσιοι , μὴ προπετῶς καταγνῶτε θάνατον ἄνδρος
Lemmas: ἐν οὗτος δέ ὁ Κλεινίας θόρυβος πολύς κατά 9 ὁ δικαστήριον εἰμί ἀνέρχομαι “ κάμολ τις λόγος ” εἶπον “ συγχωρέω · περί γάρ Ψυχή Ἄνδρος ὁ ἀγών . ” 30 2 ὡς δέ λαμβάνω , δάκρυ γεμίζω “ ἀνήρ ” εἶπον “ Ἐφέσιος , μή προπετῶς καταγιγνώσκω θάνατος Ἄνδρος
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0313.1
ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΤΑΤΙΟΥ
Lemmas: Ἀχιλλεύς Τάτιος
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0313.2
ἐπιθυμοῦντος ἀποθάνειν , ὅπερ φύσει τῶν ἀτυχούντῶν ἐστὶ φάρμακον · κατέψευσται γὰρ ἑαυτοῦ τὴν τῶν ἀδικοῦντων αἰτίαν , ἵνα πάθῃ τὴν τῶν δυστυχούντων τιμωρίαν . “ Α δὲ ἥτυχε διὰ βραχέων ἔρω . 3 μένην εἶχεν , ὡς εἶπεν · τοῦτο γὰρ οὐκ ἐψεύσατο · καὶ ὅτι λῃσταὶ ταύτην ἥρπασαν καὶ τὰ περὶ Σωσθένους καὶ πάνθ’ ὅσα πρὸ τοῦ φόνου διηγήσατο , πέπρακται τὸν τρόπον τοῦτον . Αὕτη γέγονεν ἐξαίφνης ἀφανής , 4 οὐκ οἶδ’ ὅπως , οὔτ’ εἴ τις ἀπέκτεινεν αὐτήν , οὔτ’ εἰ ξὴ κλαπεῖσα · πλὴν ἐν τούτῳ οἶδα μόνον , τὸν Σωσθένην αὐτῆς ἐρώμενον καὶ αἰχισάμενον βασάνοις πολλαῖς ἐφ’ οἷς οὐκ ἐτύγχανε , καὶ φίλους ἔχοντα λῃστάς . Οὗτος οὖν ἀνηρῆσθαι δοκῶν τὴν γυναῖκα ξὴν οὐκέτι θέλει καὶ διὰ τοῦτο ἑαυτοῦ φόνον κατεψεύσατο . Ὅτι 5 μὲν γὰρ ἐπιθυμεῖ θανάτου , καὶ αὐτὸς ὡμολόγησε , καὶ ὅτι διὰ λύπην τὴν ἐπὶ [ τῇ ] γυναικί . Σκοπεῖτε δὲ εἴ τις ἀποκτεῖναι τινα ἀληθῶς ἐπαποθάνειν αὐτῷ θέλει καὶ ξὴν δι’ ὀδύνην οὐ φέρει . Τίς οὕτω φιλόσοφ - 6 γος φονεύς ; ἢ ποτὸν μισὸς ἐστὶν οὕτω φιλούμενον ; Μὴ , πρὸς θεῶν , μὴ πιστεύσητε , μηδὲ ἀποκτείνητε ἄνθρωπον ἔλεον μᾶλλον ἢ τιμωρίας δεόμενον . Εἰ δὲ αὐτὸς ἐπεβούλευσεν , ὡς λέγει , τὸν φόνον , εἴπατω τίς ἐστιν ὁ μεμισθωμένος , δεῖξάτω τὴν ἀνηρημένην . Εἰ δὲ μήθ’ ὁ ἀποκτεῖναι ἐστὶ μήθ’ ἡ ἀνηρημένη , τίς 7 ἤκουσε πώποτε τοιούτων φόνον ; “ Ἥρῶν’ φησὶ ‘Μελίτης · διὰ τοῦτο Λευκίππην ἀπέκτεινα.’ Πῶς οὖν Μελίτης φόνον κατηγορεῖ , ἥς ἥρα , διὰ Λευκίππην δὲ νῦν ἀποθάνειν ἐθέλει , ἣν ἀπέκτεινεν ; οὕτω γὰρ 8 ἂν τις καὶ μισοὶ τὸ φιλούμενον καὶ φιλοὶ τὸ μισούμενον ; Ἄρ’ οὖν οὐ πολὺ μᾶλλον ἂν καὶ ἐλεγχόμενος ἠρνήσατο τὸν φόνον , ἵνα καὶ σῶσῃ τὴν ἔρωμένην καὶ ὑπὲρ τῆς ἀνηρημένης μὴ μάτην ἀποθάνῃ ;
Lemmas: ἐπιθυμέω ἀποθνῄσκω , ὅσπερ φύσις ὁ ἀτυχέω εἰμί φάρμακον · καταψεύδομαι γάρ ἑαυτοῦ ὁ ὁ ἀδικέω αἴτιος , ἵνα πάσχω ὁ ὁ δυστυχέω τιμωρία . “ Α δέ τυγχάνω διά βραχύς Ἔρως . 3 μένω ἔχω , ὡς εἶπον · οὗτος γάρ οὐ ψεύδω · καί ὅτι λῃστής οὗτος ἁρπάζω καί ὁ περί Σωσθένης καί πᾶς ὅσος πρό ὁ φόνος διηγέομαι , πράσσω ὁ τρόπος οὗτος . ἄτη γίγνομαι ἐξαπίνης ἀφανής , 4 οὐ οἶδα ὅπως , οὔτε εἰμί τις ἀποκτείνω αὐτός , οὔτε εἰμί διαειδικός κλέπτω · πλήν ἐν οὗτος οἶδα μόνος , ὁ Σωσθένης αὐτός ἐράω καί αἰκίζω βάσανος πολύς ἐπί ὅς οὐ τυγχάνω , καί φίλος ἔχω λῃστής . οὗτος οὖν ἀναράω δοκέω ὁ γυνή ξὴν οὐκέτι ἐθέλω καί διά οὗτος ἑαυτοῦ φόνος καταψεύδομαι . ὅτι2 5 μέν γάρ ἐπιθυμέω θάνατος , καί αὐτός ὁμολογέω , καί ὅτι διά λύπη ὁ ἐπί [ ὁ ] γυνή . σκοπάω δέ εἰμί τις ἀποκτείνω τις ἀληθής ἐπαποθνῄσκω αὐτός ἐθέλω καί ξὴν διά ὀδύνη οὖον φέρω . Τῖς οὗτος Φιλοσόφ - 6 γος φονεύς ; ἢ ποτόν μισός εἰμί οὗτος φιλέω ; μή , πρός θεός , μή πιστεύω , μηδέ ἀποκτείνω ἄνθρωπος ἔλεος μᾶλλον ἢ τιμωρία δήω . εἰμί δέ αὐτός ἐπιβουλεύω , ὡς λέγω , ὁ φόνος , εἶπον τίς εἰμί ὁ μισθόω , δείκνυμι ὁ ἀναλέγω . εἰμί δέ μήτε ὁ ἀποκτείνω εἰμί μήτε ὁ ἀναιρέω , τίς 7 ἀκούω πώποτε τοιοῦτος φόνος ; “ ἡρωΐνη φημί Μελίτη · διά οὗτος Λευκίππη ἀποκτείνω Πῶς οὖν Μελίτη φόνος κατηγορέω , ἥς Ἥρα , διά Λευκίππη δέ νῦν ἀποθνῄσκω ἐθέλω , ὅς ἀποκτείνω ; οὗτος γάρ 8 εἄν τις καί μισέω ὁ φιλέω καί φιλέω ὁ μισέω ; ἄρα οὖν οὖον πολύς μᾶλλον εἄν καί ἐλέγχω ἀρνέομαι ὁ φόνος , ἵνα καί σῴζω ὁ ἐράω καί ὑπέρ ὁ ανηρημένος μή μάτην ἀποθνῄσκω ;
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0314.1
Διὰ τί οὖν Μελίτης κατηγορήσεν , εἰ μηδὲν αὐτῇ τοιοῦτο πέπρακται ; Ἐγὼ καὶ τοῦτο πρὸς ὑμᾶς ἔρω , καὶ πρὸς τῶν θεῶν μὴ με νομίσῃτε διαβάλλειν θέλοντα τὴν γυναῖκα ποιήσασθαι τὸν λόγον , ἀλλ’ ὡς τὸ πᾶν ἐγένετο . Μελίτη μὲν ἐπεπόνθει [ τι ] πρὸς τοῦτον ἔρωτικὸν καὶ περὶ τοῦ γάμου διεῖλεκτο , πρὶν ὁ θαλάττιος οὗτος ἀνεβίω νεκρός : ὁ δὲ οὐκ εἶχεν οὕτως , ἀλλὰ καὶ πάνυ ἔρωμένως τὸν γάμον ἀπεκροῦετο , κἄν τούτῳ τὴν ἔρωμένην εὕρῶν , ὡς ἔφη , παρὰ τῷ Σωσθένει ζῶσαν , ἣν ἤστο νεκράν , πολὺ μᾶλλον πρὸς τὴν Μελίτην εἶχεν ἀλλοτριώτερον . Ἡ δὲ πρὶν μαθεῖν ἔρωμένην οὔσαν αὐτῷ τὴν παρὰ τῷ Σωσθένει , ταύτην ἠλέσθε τε καὶ ἔλυσε τῶν δεσμῶν , οἷς ἦν ὑπὸ τοῦ Σωσθένους δεδεμένη , καὶ εἰς τὴν οἰκίαν τε εἰσedeῖξato καὶ τὰλλα ὡς πρὸς ἐλευθέραν δυστυχήσασαν ἐφιλοτίμησατο · ἐπειδὴ δὲ ἔμαθεν , ἐπεμφεν εἰς τοὺς ἀγροὺς διακονησομένην αὐτῇ · καὶ μετὰ ταῦτα φασιν ἀφανῆ γενομένη . Καὶ ὅτι ταῦτα οὐ ψεύδομαι , ἡ Μελίτη συνολογήσει καὶ θεραπαιναι δύο , μεθ’ ὧν αὐτὴν ἐπὶ τοὺς ἀγροὺς ἐξέπεμψεν . Ἐν μὲν οὖν τοῦτο πρὸς ὑπόνοιαν ἤγαγε τοῦτον μὴ ἄρα φονεύσασα εἶη τὴν Λευκίππην διὰ ζηλοτυπίαν αὐτῆς . Ἕτερον δὲ τι αὐτῷ πρὸς τὴν τῆς ὑπονοίας βεβαίωσιν ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ συμβὰν καὶ καθ’ αὐτοῦ καὶ κατὰ τῆς Μελίτης ἐξηρίαν . Τῶν δεσμοτῶν τις ὀδυρόμενος ἑαυτοῦ τὴν συμφορὰν , ἔλεγεν [ ἐν ] ὀδῷ τινὶ κεκοινωνηκέναι κατ’ ἀγνοίαν ἀνδρὶ φονεῖ , δεδραχέναι δ’ ἐκεῖνον γυναικὸς φόνον ἐπὶ μισθῷ . Καὶ τοὔνομα ἔλεγε · Μελίτην μὲν εἶναι τὴν μισθωσάμενην , Λευκίππην δὲ τὴν ἀνηρημένην . Εἰ δὲ ταῦτα γέγονεν οὕτως , ἐγὼ μὲν οὐκ οἶδα , μαθεῖν δ’ ὑμῖν ἐξεῖσται . Ἔχετε τὸν δεδεμένον · εἰσὶν αἱ θεραπαιναι ·
Lemmas: Ζεύς τίς οὖν Μελίτη κατηγορέω , εἰμί μηδείς αὐτός τοιοῦτος πράσσω ; ἐγώ καί οὗτος πρός σύ Ἔρως , καί πρός ὁ θεός μή ἐγώ νομίζω διαβάλλω ἐθέλω ὁ γυνή ποιέω ὁ λόγος , ἀλλά ὡς ὁ πᾶς γίγνομαι . Μελίτη μέν πάσχω [ τίς ] πρός οὗτος ἐρωτικός καί περί ὁ γάμος διαλέγω , πρίν ὁ θαλάσσιος οὗτος ἀναβιόω νεκρός : ὁ δέ οὐ ἔχω οὕτως , ἀλλά καί πάνυ ἐράω ὁ γάμος ἀποκρούω , ἄν οὗτος ὁ ἐράω εὑρίσκω , ὡς φημί , παρά ὁ Σωσθένης ζώννυμι , ὅς ἀείδω νεκρός , πολύς μᾶλλον πρός ὁ Μελίτη ἔχω ἀλλότριος . ὁ δέ πρίν μανθάνω ἐράω εἰμί αὐτός ὁ παρά ὁ Σωσθένης , οὗτος ἅλλομαι τε καί λύω ὁ δεσμός , ὅς εἰμί ὑπό ὁ Σωσθένης δήω , καί εἰς ὁ οἰκίον τε εἰσέρχομαι καί ὅς ὡς πρός ἐλεύθερος δυστυχέω φιλοτιμέομαι · ἐπεί δέ μανθάνω , πέμπω εἰς ὁ ἀγρός διακονέω αὐτός · καί μετά οὗτος φημί ἀφανής γίγνομαι . καί ὅτι οὗτος οὖον ψεύδω , ὁ Μελίτη συνολογήσει καί θεράπαινα δύο , μετά ὅς αὐτός ἐπί ὁ ἀγρός ἐκπέμπω . ἐν μέν οὖν οὗτος πρός ὑπόνοια ἄγω οὗτος μή ἄρα φονεύω εἰμί ὁ Λευκίππη διά ζηλοτυπία αὐτός . ἕτερος δέ τίς αὐτός πρός ὁ ὁ ὑπόνοια βεβαίωσις ἐν ὁ δεσμωτήριον συμβαίνω καί κατά αὐτός καί κατά ὁ Μελίτη ἐξαίρω . ὁ δεσμοος τις ὀδύρομαι ἑαυτοῦ ὁ συμφορά , λέγω [ ἐν ] οὐδός τις κοινωνέω κατά ἄγνοια ἀνήρ φονεύς , δέρω δέ ἐκεῖνος γυνή φόνος ἐπί μισθός . καί ὄνομα λέγω · Μελίτη μέν εἰμί ὁ μισθόω , Λευκίππη δέ ὁ ἀναλέγω . εἰμί δέ οὗτος γίγνομαι οὕτως , ἐγώ μέν οὐ οἶδα , μανθάνω δέ σύ ἐξίστημι . Ἔχετος ὁ δήω · εἰμί ὁ θεράπαινα ·
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0315.1
ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΤΑΤΙΟΥ
Lemmas: Ἀχιλλεύς Τάτιος
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0315.2
ἐστιν ὁ Σωσθένης . Ὁ μὲν ἐρεῖ πόθεν ἔσχε τὴν Λευκίππην δούλην , αἱ δὲ πῶς γέγονεν ἀφανῆς , ὁ δὲ περὶ τοῦ μισθωτοῦ καταγορεύσει . Πρὶν δὲ μάθητε τούτων ἕκαστον , οὔτε ὅσιον οὔτε εὐσεβὲς νεανίσκον ἀθλίον ἀνελεῖν , πιστεύσοντας μανίας λόγοις · μαίνεται γὰρ ὑπὸ λύπης . ”
Lemmas: εἰμί ὁ Σωσθένης . ὁ μέν εἴρω πόθεν ἔχω ὁ Λευκίππη δοῦλος , ὁ δέ πῶς γίγνομαι ἀφανής , ὁ δέ περί ὁ μισθωτός καταγόρευσις . πρίν δέ μανθάνω οὗτος ἕκαστος , οὔτε ὅσιος οὔτε εὐσεβής νεανίσκος ἄθλιος ἀναιρέω , πιστεύω μανία λόγος · μαίνομαι γάρ ὑπό λύπη . ”
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0315.3
Ταῦτα εἰπόντος τοῦ Κλεινίου , τοῖς μὲν πολλοῖς 10 ἔδοκει πιθανὸς ὁ λόγος , οἱ δὲ τοῦ Θερσάνδρου ῥήτορες καὶ ὅσοι τῶν φίλων συμπαρήσαν , ἐπεβόων ἀνε - 10λεῖν τὸν ἀνδροφόνον τὸν αὐτοῦ κατειπόντα θεοῦ προνοίαν . Μελλῆ [ δὲ ] τὰς θεραπαινίδας ἐδίδου καὶ 2 Θέρσανδρον ἡξίου διδόναι Σωσθένην · τάχα γὰρ αὐτὸν εἶναι τὸν Λευκίππην ἀνηρηνκότα · καὶ οἱ συναγορεύοντες αὐτῇ ταύτῃ μάλιστα προεφέροντο πρό - 15κλησιν . Ὁ δὲ Θέρσανδρος φοβηθεὶς λάθρα τινὰ τῶν 3 παραστατῶν εἰς τὸν ἀγρὸν ἀποστέλλει πρὸς τὸν Σωσθένην , κελεύσας τὴν ταχίστην ἀφανῆ γενέσθαι , πρὶν τοὺς ἐπ’ αὐτὸν πεμφθέντας ἥκειν · ὃς δὴ ἐπιβάς ἵππον σπουδῇ μάλα πρὸς αὐτὸν ἔρχεται καὶ τὸν 20κίνδυνον λέγει καὶ ὡς , εἰ ληφθείη , εἰς βασάνους ἀπαχθήσεται . Ὁ δὲ ἐτυχὲ μὲν ἐν τῷ τῆς Λευκίππης 4 δωματίῳ παρὼν , κατεπλάσθω αὐτῆς · κληθεὶς δὲ ὑπὸ τοῦ παρόντος σὺν βοῇ καὶ ταραχῇ πολλῇ προέρχεται , καὶ ἀκούσας τὰ ὄντα , μεστὸς γενόμενος δέους καὶ 25ἤδη νομίζων τοὺς δημίους ἐπ’ αὐτὸν παρεῖναι , ἐπιβάς ἵππον σπουδῇ μάλα ἐλαύνει [ τὴν ] ἐπὶ Συμύρνην · ὁ δὲ ἄγγελος πρὸς τὸν Θέρσανδρον ἀναστρέφει . Ἀληθὴς δὲ ἐστιν , ὡς ἔοικεν , ὁ λόγος , ὅτι μνήμην ἐκπλήσσειν πέφυκε φόβος . Ὁ γοῦν Σωσθένης περὶ 5 30ἑαυτοῦ φοβηθεὶς , ἀπαξαπάντων ἐξελάθετο τῶν ἐν
Lemmas: οὗτος εἶπον ὁ Κλεινίας , ὁ μέν πολύς 10 δοκέω πιθανός ὁ λόγος , ὁ δέ ὁ Θέρσανδρος ῥήτωρ καί ὅσος ὁ Φίλων συμπάρειμι , ἐπιβοάω ἀνε - αἱρέω ὁ ἀνδροφόνος ὁ αὐτός καταλέγω θεός πρόνοια . Μελλή [ δέ ] ὁ θεραπαινίς δίδωμι καί 2 Θέρσανδρος ἀξιόω δίδωμι Σωσθένης · τάχα γάρ αὐτός εἰμί ὁ Λευκίππη ἀναιρέω · καί ὁ συναγορεύω αὐτός οὗτος μάλιστα προφέρω πρό - ἔκλησις . ὁ δέ Θέρσανδρος φοβέω λάθρῃ τις ὁ 3 παραστάτης εἰς ὁ ἀγρός ἀποστέλλω πρός ὁ Σωσθένης , κελεύω ὁ ταχύς ἀφανής γίγνομαι , πρίν ὁ ἐπί αὐτός πέμπω ἥκω · ὅς δή ἐπιβαίνω ἵππος σπουδή μάλα πρός αὐτός ἔρχομαι καί ὁ 20κίνδυνον λέγω καί ὡς , εἰμί λαμβάνω , εἰς βάσανος ἀπάγω . ὁ δέ τυγχάνω μέν ἐν ὁ ὁ Λευκίππη 4 δωμάτιον πάρειμι , καταπλάσσω αὐτός · καλέω δέ ὑπό ὁ πάρειμι σύν βοή καί ταραχή πολύς προέρχομαι , καί ἀκούω ὁ εἰμί , μεστός γίγνομαι δέος καί ἀείδω νομίζω ὁ δήμιος ἐπί αὐτός πάρειμι , ἐπιβαίνω ἵππος σπουδή μάλα ἐλαύνω [ ὁ ] ἐπί Συμύρνην · ὁ δέ ἄγγελος πρός ὁ Θέρσανδρος ἀναστρέφω . ἀληθής δέ εἰμί , ὡς ἔοικα , ὁ λόγος , ὅτι μνήμη ἐκπλήσσω φύω φόβος . ὁ γοῦν Σωσθένης περί 5 ἑαυτοῦ φοβέω , ἀπάγω ἐκλανθάνω ὁ ἐν
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0316.1
ποσὺν ὑπ’ ἐκπλήξεως , ὡς μηδὲ τοῦ τῆς Λευκίππης δωματίου κλείσθαι τὰς θύρας . Μάλιστα γὰρ τὸ τῶν δούλων γένος ἐν οἷς ἂν φοβηθῇ σφόδρα δειλὸν ἐστίν .
Lemmas: πούς ὑπό ἔκπληξις , ὡς μηδέ ὁ ὁ Λευκίππη δωμάτιον καλέω ὁ θύρα . μάλιστα γάρ ὁ ὁ δοῦλος γένος ἐν ὅς εἄν φοβέω σφόδρα δειλός εἰμί .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0316.2
11 Ἐν τούτῳ δὲ ὁ Θέρσανδρος πρὸ τῆς προκλήσεως ἀπὸ τῆς Μελίτης οὕτω γενομένης παρελθὼν “ ἴκανῶς μὲν ” εἶπεν “ οὕτος , ὅστις ποτὲ ἐστι , κατελήφθαι μυθολογῶν · ἐγὼ δὲ ὑμῶν τεθανάμαχα τῆς ἀναλγησίας εἰ φονέα ἐπ’ αὐτοφώρῳ λαβόντες ( μεῖζον δὲ τῆς φωνάσεως τὸ αὐτὸν ἑαυτοῦ κατειπεῖν ) οὐ δὴ κελεύετε τῷ δημίῳ , καθέξεσθε δὲ γόητος ἀκούοντες πιθανῶς μὲν ὑποκρινομένου , πιθανῶς δὲ δακρύοντος , ὃν νομίζω καὶ αὐτὸν κοινωνὸν γενομένον τοῦ φόνου περὶ ἑαυτοῦ φοβεῖσθαι , ὥστ’ οὐκ οἶδα τί δεῖ βασάνων ἐπὶ περὶ πράγματος οὕτω σαφῶς ἐληλεγμένου . Δοκοῦσι δὲ καὶ ἄλλον τινὰ ἐργάσασθαι φόνον . Ὁ γὰρ Σωσθένης οὗτος , ὃν αἰτοῦσι παρ’ ἐμοῦ , τρίτην ταύτην ἡμέραν γέγονεν ἀφανής , καὶ ἐστὶν οὐ πόρρω τινὸς ὑπονοίας μὴ ἄρα τῆς τούτων ἐπιβολῆς γέγονεν ἔργον · αὐτὸς γὰρ ἐτύγχανεν ὁ τὴν μοιχείαν μοι κατειπὼν ὥστε εἰκὸς ὡς ἀποκτεῖναι μοι δοκοῦσιν αὐτόν · καὶ τοῦτ’ εἰδότες ὡς οὐχ ἂν ἔχοιμι παρασχεῖν τὸν ἄνθρωπον , πρόκλησιν περὶ αὐτοῦ πεποίηται πάνυ κακοῦργως . Εἰ μὲν οὖν κάκεινον φανῆναι καὶ μὴ τεθνάναι · τί δὲ καί , εἰ παρή , ἔδει παρ’ αὐτοῦ μαθεῖν ; Εἰ τινὰ κόρην ἔωνήσατο ; τοιγαροῦν ἔφωνμένος ἔστω · καὶ εἰ ταύτην ἔσχε Μελίτη ; λέγει καὶ τοῦτο δι’ ἐμοῦ . Ἀπήλλακται μὲν δὴ Σωσθένης ταῦτα εἰπών · τοῦντεῦθεν δὲ ὁ λόγος μοι πρὸς Μελίτην καὶ Κλειτοφῶντα . Τί μου τὴν δοῦλὴν λαβόντες πεποιήκατε ; δοῦλὴ γὰρ ἦν ἐμὴ Σωσθένοὺς αὐτὴν ἔωνημένου , καὶ εἰ περιῆν καὶ μὴ πρὸς αὐτῶν ἐπεφόνευτο , πάντως ἂν ἐδούλευεν ἐμοί . ” Τοῦτον δὲ τὸν λόγον ὁ
Lemmas: 11 ἐν οὗτος δέ ὁ Θέρσανδρος πρό ὁ πρόκλησις ἀπό ὁ Μελίτη οὗτος γίγνομαι παρέρχομαι “ ἱκανῶς μέν ” εἶπον “ οὗτος , ὅστις ποτέ εἰμί , καταλαμβάνω μυθολογέω · ἐγώ δέ σύ τεθανάμαχα ὁ ἀναλγησία εἰμί φονεύς ἐπί αὐτόφωρος λαμβάνω ( μείζων δέ ὁ φωνάσεως ὁ αὐτός ἑαυτοῦ κατερέω ) οὖον δή κελεύω ὁ δήμιος , κατέχω δέ γόης ἀκούω πιθανός μέν ὑποκρίνομαι , πιθανός δέ δάκρυ , ὅς νομίζω καί αὐτός κοινωνός γίγνομαι ὁ φόνος περί ἑαυτοῦ φοβέω , ὥστε οὐ οἶδα τίς δεῖ βάσανος ἐπί περί πρᾶγμα οὗτος σαφῶς ἐλέγχω . δοκέω δέ καί ἄλλος τις ἐργάζομαι φόνος . ὁ γάρ Σωσθένης οὗτος , ὅς αἰτέω παρά ἐγώ , τρίτος οὗτος ἡμέρα γίγνομαι ἀφανής , καί εἰμί οὖον πόρρω τις ὑπόνοια μή ἄρα ὁ οὗτος ἐπιβολεύς γίγνομαι ἔργον · αὐτός γάρ τυγχάνω ὁ ὁ μοιχεία ἐγώ κατεῖπον ὥστε εἰκός ὡς ἀποκτείνω ἐγώ δοκέω αὐτός · καί οὗτος οἶδα ὡς οὐ εἄν ἔχω παρέχω ὁ ἄνθρωπος , πρόκλησις περί αὐτός ποιέω πάνυ κακοῦργος . εἰμί μέν οὖν ἐκεῖνος φαίνω καί μή θνήσκω · τίς δέ καί , εἰμί πείρω , ἐσθίω παρά αὐτός μανθάνω ; εἰμί τις κόρη ὠνέομαι ; τοιγάρ φωνέω ἵστημι · καί εἰμί οὗτος ἔχω Μελίτη ; λέγω καί οὗτος διά ἐγώ . ἀπαλλάσσω μέν δή Σωσθένης οὗτος εἶπον · τοῦντεῦθεν δέ ὁ λόγος ἐγώ πρός Μελίτη καί Κλειτοφῶν . τις ἐγώ ὁ δοῦλος λαμβάνω ποιέω ; δοῦλος γάρ εἰμί ἐμός Σωσθένης αὐτός ὠνέομαι , καί εἰμί περίειμι καί μή πρός αὐτός φονεύω , πάντως εἄν δουλεύω ἐγώ . ” οὗτος δέ ὁ λόγος ὁ
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0317.1
ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΤΑΤΙΟΥΤ
Lemmas: Ἀχιλλεύς ΟΤ
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0317.2
Θέρσανδρος πάνυ κακοήθως παρενέβαλεν , ἵνα κἂν ὕστερον ἡ Λευκίππη φωραδὴ ἅσσα , πρὸς δουλείαν αὐτὴν ἀγάγῃ . Εἶτα προσετίθει “ Κλειτοφῶν μὲν οὖν ὁμολόγησεν ἀνηρηχέναι καὶ ἔχει τὴν δίκην , Μελίτῃ δὲ ἀρνεῖται . Πρὸς ταύτην αἱ τῶν θεραπαινίδων εἰσβ βάσανοι . Ἄν γὰρ φανῶσι παρὰ ταύτης λαβοῦσαι τὴν δ κόρην , εἶτα οὐκέτι πάλιν ἀγαγοῦσαι , τί γέγονε ; τί δὲ ὅλως ἐξεπέμπετο καὶ πρὸς τίνα ; Ἀρ’ οὐκ ἐὐδηλον τὸ πρᾶγμα , ὡς συσκευασάμενοι ἦσαν τινὰς ὡς κτε - 10 νοῦντας ; Αἱ δὲ θεραπαιναι τούτους μὲν , ὡς εἰκός , 7 οὐκ ᾔδεσαν , ἵνα μὴ μετὰ πλειόνων μαρτύρων γενομένον τὸ ἔργον κίνδυνον ἔχῃ μείζονα · κατέλιπον δὲ αὐτὴν ἔνθα ἤν ὁ τῶν ληστῶν λόχος λανθάνων , ὥστε ἐνεχῶρει μηδὲ ἐκείνας τὸ γεγόμενον ἐφραχέναι . Ἐλή - 15 ρησε δὲ καὶ περὶ δεσμάτου τινός , ὡς εἰπόντος περὶ τοῦ φόνου . Καὶ τίς ὁ δεσμώτης οὗτος , ὃς τῷ στρα - 8 τηγῷ μὲν οὐδὲν εἶπε , τούτῳ δὲ μόνῳ τὰ ἀπόρρητα διελέγετο τοῦ φόνου , πλὴν εἰ μὴ κοινωνοῦντα ἐγνώρισεν ; Οὐ παύσεσθε φληνάφων ἀνεχόμενοι κενῶν 20 καὶ τηλικούτων ἔργον τιθέμενοι παιδιάν ; Οἴεσθε χωρὶς θεοῦ τοῦτον ἑαυτοῦ κατειπεῖν ; ”
Lemmas: Θέρσανδρος πάνυ κακοήθης παρεμβάλλω , ἵνα κἀν ὕστερος ὁ Λευκίππη φωραδὴ ὅστις , πρός δουλεία αὐτός ἄγω . εἶτα προστίθημι “ Κλειτοφῶν μέν οὖν ομολογώ ἀνέρχομαι καί ἔχω ὁ δίκη , Μελίτη δέ ἀρνέομαι . πρός οὗτος ὁ ὁ θεραπαινίς εἰσβαίνω βάσανος . ἄν γάρ φαίνω παρά οὗτος λαμβάνω ὁ δ κόρη , εἶτα οὐκέτι πάλιν ἄγω , τίς γίγνομαι ; τίς δέ ὅλως ἐκπέμπω καί πρός τίς ; ἀρά οὐ ευδηλος ὁ πρᾶγμα , ὡς συσκευάζω εἰμί τις ὡς κτῶ - 10 νοῦς ; ὁ δέ θεράπαινα οὗτος μέν , ὡς εἰκός , 7 οὐ οἶδα , ἵνα μή μετά πλείων μάρτυς γίγνομαι ὁ ἔργον κίνδυνος ἔχω μείζων · καταλείπω δέ αὐτός ἔνθα ἐάν ὁ ὁ λῃστής λόχος λανθάνω , ὥστε ἐγχωρέω μηδέ ἐκεῖνος ὁ γίγνομαι φράσσω . Ελής - 15 Ῥῆσος δέ καί περί δέσμα τις , ὡς εἶπον περί ὁ φόνος . καί τίς ὁ δεσμώτης οὗτος , ὅς ὁ στρα - 8 τηγῷ μέν οὐδείς εἶπον , οὗτος δέ μόνος ὁ ἀπόρρητος διαλέγω ὁ φόνος , πλήν εἰμί μή κοινωνέω γνωρίζω ; οὖον παύω φλήναφος ἀνέχω κενός 20 καί τηλικόσδε ἔργον τίθημι παιδιά ; οἴομαι Χωρὶς θεός οὗτος ἑαυτοῦ κατερέω ; ”
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0317.3
Ταῦτα λέγοντος τοῦ Θερσάνδρου καὶ διομνυμέ - 12 νου περὶ τοῦ Σωσθένους οὐκ εἰδέναι τί γέγονεν , ἔδοξε τῷ προέδρῳ τῶν δικαστῶν ( ἦν δὲ τοῦ βασιλι - 25 κοῦ γένους καὶ τὰς μὲν φονικὰς ἐδίκαζε δίκας , κατὰ δὲ τὸν νόμον συμβούλους ἐκ τῶν γεραιτέρων εἶχεν , οὓς ἐπιγνῶμονας ἐλάμβανε τῆς γνώσεως ) ἔδοξεν οὖν αὐτῷ διασκοπήσαντι σὺν τοῖς παρέδροις αὐτοῦ θάνατον μὲν ἐμοῦ καταγνῶναι κατὰ τὸν νόμον , ὃς ἐκέ - 30 λευσε τὸν αἰτοῦν κατειπόντα φόνον τεθνάναι , περὶ δὲ Μελίτης κρίσιν γενέσθαι δευτέραν ἐν ταῖς βασάνοις τῶν θεραπαινίδων , Θέρσανδρον δὲ ἐπομόσαι περὶ
Lemmas: οὗτος λέγω ὁ Θέρσανδρος καί διομνυμέ - 12 νόος περί ὁ Σωσθένης οὐ οἶδα τίς γίγνομαι , δοκέω ὁ πρόεδρος ὁ δικαστής ( εἰμί δέ ὁ Βασίλι - 25 ποῦ γένος καί ὁ μέν φονικός δικάζω δίκη , κατά δέ ὁ νόμος σύμβουλος ἐκ ὁ γεραιός ἔχω , ὅς ἐπιγνώμων λαμβάνω ὁ γνῶσις ) δοκέω οὖν αὐτός διασκοπέω σύν ὁ πάρεδρος αὐτός θάνατος μέν ἐγώ καταγιγνώσκω κατά ὁ νόμος , ὅς ἐπίτεξ - 30 λεύσω ὁ αἰτέω καταλέγω φόνος θνήσκω , περί δέ Μελίτη κρίσις γίγνομαι δύο ἐν ὁ βάσανος ὁ θεραπαινίς , Θέρσανδρος δέ ἐπόμνυμι περί
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0318.1
τοῦ Σωσθένους ἐν γράμμασιν , ἢ μὴν οὐκ εἰδέναι τί 1γέγονε , κάμει δέ , ὡς ἤδη κατάδικον , βασανισθῆναι περὶ τοῦ Μελίτην τῷ φόνῳ συνεγνωσκέναι . Ἄρτι δὲ μόνου δεθέντος καὶ τῆς ἐσθῆτος τοῦ σώματος γεγυμνωμένου μετεώρου τε ἐκ τῶν βρόχων κρεμαμένου , καὶ τῶν μὲν μάστιγας κομιζόντων τῶν δὲ πῦρ καὶ τροχόν , ἀνοιωσάμενος δὲ τοῦ Κλεινίου καὶ ἐπικαλοῦντος τοὺς θεούς , ὁ τῆς Ἀρτέμιδος ἱερεὺς δάφνην ἐστεμμένος 3προσιὼν ὁρᾶται . Σημεῖον δὲ τοῦτο ἐστὶν ἡκούσης θεωρίας τῇ θεῷ · τοῦτο δὲ ὅταν γένηται , πάσης εἶναι δεῖ τιμωρίας ἐκχειρίαν ἡμερῶν τοσούτων , ὅσων οὐκ ἐπετέλεσαν τὴν θυσίαν οἱ θεωροί . Οὕτω μὲν δὴ τότε τῶν δεσμῶν ἐλύθη . Ἦν δὲ ὁ τὴν θεωρίαν 4ἄγων Σώστρατος , ὁ τῆς Λευκίππης πατήρ . Οἱ γὰρ Βυζάντιοι , τῆς Ἀρτέμιδος ἐπιφανείας ἐν τῷ πολέμῳ τῷ πρὸς τοὺς Θρᾷκας , νικήσαντες ἐλογίζαντο δεῖν αὐτῇ θυσίαν ἀποστέλλειν τῆς συμμάχιας ἐπινίκιον · ἦν δὲ καὶ ἰδίᾳ τῷ Σωστράτῳ νίκταρ ἡ θεὸς ἐπιστάσα . Τὸ δὲ ὄνομα ἐσήμαινε τὴν θυγατέρα εὐρήσειν ἐν Ἐφέσῳ καὶ ταδέλφου τὸν υἱόν .
Lemmas: ὁ Σωσθένης ἐν γράμμα , ἢ μήv οὐ οἶδα τίς ἐγγίγνομαι , κάνω δέ , ὡς ἤδη κατάδικος , βασανίζω περί ὁ Μελίτη ὁ φόνος συγγιγνώσκω . ἄρτι δέ μόνος δέω καί ὁ ἐσθής ὁ σῶμα γυμνόω μετέωρος τε ἐκ ὁ βρόχος κρεμάω , καί ὁ μέν μάστιξ κομίζω ὁ δέ πῦρ καί τροχός , ανοιωθεω δέ ὁ Κλεινίας καί ἐπικαλέω ὁ θεός , ὁ ὁ Ἄρτεμις ἱερεύς δάφνη στέφω πέρνημι ὁράω . σημεῖον δέ οὗτος εἰμί ἥκω θεωρία ὁ θεός · οὗτος δέ ὅταν γίγνομαι , πᾶς εἰμί δεῖ τιμωρία ἐκχειρίαν ἡμέρα τοσοῦτος , ὅσος οὐ ἐπιτελέω ὁ θυσία ὁ θεωρός . οὕτως μέν δή τότε ὁ δεσμός λύω . ἦς δέ ὁ ὁ θεωρία ἄγων Σώστρατος , ὁ ὁ Λευκίππη πατήρ . ὁ γάρ Βύζαντες , ὁ Ἄρτεμις ἐπιφάνεια ἐν ὁ πόλεμος ὁ πρός ὁ Θρᾷξ , νικάω λογίζομαι δήω αὐτός θυσία ἀποστέλλω ὁ συμμαχία ἐπινίκιος · εἰμί δέ καί ἴδιος ὁ Σώστρατος νιικταρ ὁ θεός ἐφίστημι . ὁ δέ ὄνομα σημαίνω ὁ θυγάτηρ εὑρίσκω ἐν Ἔφεσος καί ταδέλφου ὁ υἱός .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0318.2
13 Παρὰ δὲ τὸν αὐτὸν χρόνον καὶ ἡ Λευκίππη τὰς μὲν τοῦ ὀψαμπίου θύρας ἀνεφύμενας ὁρῶσα , τὸν δὲ Σωσθένην μὴ παρόντα περιεσκόπει μὴ πρὸ θνητῶν εἴη . Ὡς δ’ ἦν οὐδαμοῦ , θάρσος αὐτὴν καὶ ἐλπίς ἡ συνήθης εἰσέρχεται · μνήμη γὰρ αὐτῇ τοῦ πολλάκις παρὰ δόξαν σέσωσθαι πρὸς τὸ παρὸν τῶν κινδύνων 2[τὴν ἐλπίδα ] προὔξειν ἀποχωρήσθαι τῇ Τύχῃ . Καὶ ( ἦν γὰρ τῶν ἀγρῶν πλησίον τὸ τῆς Ἀρτέμιδος ἱερὸν ) ἐκτρέχει τε ἐπ’ αὐτὸ καὶ ἔχεται τοῦ νεώ . Τὸ δὲ παλαῖον ἄβατον ἦν γυναιξὶν ἐλευθέραις οὕτως ὁ νεώς , 3ἀνδράσι δὲ ἐπετέτραπτο καὶ παρθένοις . Εἰ δὲ τις εἰσω παρήλθε γυνή , θάνατος ἦν ἡ δίκη , πλὴν εἰ μή
Lemmas: 13 παρά δέ ὁ αὐτός χρόνος καί ὁ Λευκίππη ὁ μέν ὁ ὀψαμπίου θύρα ἀναφύω ὁράω , ὁ δέ Σωσθένης μή πάρειμι περισκοπέω μή πρό θνητός εἰμί . ὡς δέ εἰμί οὐδαμοῦ , θάρσος αὐτός καί ἐλπίς ὁ συνήθης εἰσέρχομαι · μνήμη γάρ αὐτός ὁ πολλάκις παρά δόξα σῴζω πρός ὁ πάρειμι ὁ κίνδυνος Ἄτη ἐλπίς ] προέχω ἀποχωρέω ὁ Τύχη . καί ( εἰμί γάρ ὁ ἀγρός πλησίος ὁ ὁ Ἄρτεμις ἱερόν ) ἐκτρέχω τε ἐπί αὐτός καί ἔχω ὁ ναῦς . ὁ δέ παλαιός ἄβατος εἰμί γυνή ἐλεύθερος οὕτως ὁ ναῦς , 3ἀνδράσι δέ ἐπιτρέπω καί παρθένος . εἰμί δέ τις εἰσω παρέρχομαι γυνή , θάνατος εἰμί ὁ δίκη , πλήν εἰμί μή
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0319.1
ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΤΑΤΙΟΥΤ
Lemmas: Ἀχιλλεύς ΟΤ
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0319.2
δοῦλη τις ἦν ἐγκαλοῦσα τῷ δεσπότῃ . Ταύτη δὲ ἐξῆν 10 ἰκετεύειν τὴν θεόν , οἱ δὲ ἄρχοντες ἐδίκαζον αὐτῇ τε καὶ τῷ δεσπότῃ · καὶ εἰ μὲν ὁ δεσπότης οὐδὲν ἐτυχεν ἀδικῶν , αὐθὶς τὴν θεραπαινὰν ἐλάμβανεν , ὁμόσας 15 μὴ μνησικακῆσειν τῆς καταφυγῆς · εἰ δὲ ἔδοξεν [ ἡ ] θεραπαινα δίκαια λέγειν , ἐμενεν αὐτοῦ δοῦλη τῇ θεῷ . Ἄρτι δὲ τοῦ Σωστράτου τὸν ἱερέα παραλαβόν - 4 τος καὶ ἐπὶ τὰ δικαστήρια παρελθόντος , ὡς ἂν ἐπισχολὴ τὰς δίκας , εἰς τὸ ἱερὸν ἡ Λευκίππη παρῆν , 10 ὥστε μικροῦ τινος ἀπελείφθη τοῦ μὴ τῷ πατρὶ συντυχεῖν .
Lemmas: δοῦλος τις εἰμί ἐγκαλέω ὁ δεσπότης . Ταύτη δέ ἔξεστι 10 ἱκετεύω ὁ θεός , ὁ δέ ἄρχω δικάζω αὐτός τε καί ὁ δεσπότης · καί εἰμί μέν ὁ δεσπότης οὐδείς τυγχάνω ἀδικέω , αὐθίς ὁ θεράπαινα λαμβάνω , ὁμόω 15 μή μνησικακέω ὁ καταφυγή · εἰμί δέ δοκέω [ ὁ ] θεράπαινα Δίκαιος λέγω , μένω αὐτός δοῦλος ὁ θεός . ἄρτι δέ ὁ Σώστρατος ὁ ἱερεύς παραλαμβάνω - 4 ὅς καί ἐπί ὁ δικαστήριον παρέρχομαι , ὡς εἄν ἐπισχολὴ ὁ δίκη , εἰς ὁ ἱερόν ὁ Λευκίππη πάρειμι , 10 ὥστε μικρός τις ἀπολείπω ὁ μή ὁ πατήρ συντυγχάνω .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0319.3
Ὡς δ' ἀπηλλάγην ἐγὼ τῶν βασάνων , διελέλυτο 14 μὲν τὸ δικαστήριον , ὄχλος δ' ἦν περὶ ἐμὲ καὶ θόρυβος τῶν μὲν ἐλσούντων , τῶν δὲ ἐκθειαςόντων , τῶν 15 δὲ ἀναπυνθανομένων . Ἐνθα καὶ ὁ Σώστρατος ἐπιστὰς ὁρᾷ με καὶ γνωρίζει . Καὶ γάρ , ὡς ἔφην ἐν ἀρχῇ 2 τῶν λόγων , ἐν Τύρῳ ποτε ἐγέγονει περὶ τὴν τῶν Ἡρακλείων ἑορτὴν καὶ χρόνον πολλοῦ διατρίψας ἐτυχεν ἐν Τύρῳ , πρὸ πολλοῦ τῆς ἡμετέρας φυγῆς · 20 ὥστε ταχὺ μὲν τὴν μορφὴν συνεβάλετο , καὶ διὰ τὸ ἐνύπνιον φύσει προσδοκῶν εὐρήσειν ἡμᾶς . Προσελ - 3 θὼν οὖν μοι " Κλειτοφῶν οὖτος , Λευκίππη δὲ ποῦ ; " Ἐγὼ μὲν οὖν γνωρίσας αὐτὸν εἰς γῆν ἐνευσα , οἱ δὲ παρόντες αὐτῷ διηγοῦντο ὅσα εἶπον κατ' ἐμαντοῦ · 25 καὶ ὡς ἀνοικαζας καὶ κοψάμενος τὴν κεφαλὴν ἐμπαθῶ μὲν τοῖς ὀφθαλμοῖς καὶ μικροῦ δεῖν ἐξώρυσεν αὐτούς · οὐδὲ γὰρ ἐπεχείρουν καλύειν ἐγώ , παρεῖχον δὲ τὸ πρόσωπον εἰς τὴν ὕβριν . Ὁ δὲ Κλεινίας προσ - 4 ἐλθὼν εἶργε παρηγορῶν αὐτὸν ἅμα καὶ λέγων " τί 30 ποιεῖς , ἄνθρωπε ; τί μάτην ἐξηγρίωσαι κατ' ἀνδρός , ὃς μᾶλλον σοῦ Λευκίππην φιλεῖ ; Θάνατον γοῦν ὑπέστη παθεῖν , ὅτι τεθνάναι αὐτὴν ἔδοξεν · " ἄλλα τε
Lemmas: ὡς δέ ἀπαλλάσσω ἐγώ ὁ βάσανος , διαλύω 14 μέν ὁ δικαστήριον , ὄχλος δέ εἰμί περί ἐγώ καί θόρυβος ὁ μέν ἐλαύνω , ὁ δέ ἐκθειάζω , ὁ 15 δέ ἀναπυνθάνομαι . ἔνθα καί ὁ Σώστρατος ἐφίστημι ὁράω ἐγώ καί γνωρίζω . καί γάρ , ὡς φημί ἐν ἀρχή 2 ὁ λόγος , ἐν Τύρος ποτός γίγνομαι περί ὁ ὁ Ἡρακλείων ἑορτή καί χρόνος πολύς διατρίβω τυγχάνω ἐν Τύρος , πρό πολύς ὁ ἡμέτερος φυγή · 20 ὥστε ταχύς μέν ὁ μορφή συμβάλλω , καί διά ὁ ἐνύπνιον φύσις προσδοκάω εὑρίσκω ἐγώ . Προσελ - 3 Θῶν οὖν ἐγώ " Κλειτοφῶν οὗτος , Λευκίππη δέ ποῦ ; " ἐγώ μέν οὖν γνωρίζω αὐτός εἰς γῆ νέος , ὁ δέ πάρειμι αὐτός διηγέομαι ὅσος εἶπον κατά μαντός · 25 καί ὡς ἀνοικαζας καί κόπτω ὁ κεφαλή ἐμπάσσω μέν ὁ ὀφθαλμός καί μικρός δήω ἐξορύσσω αὐτός · οὐδέ γάρ ἐπιχειρέω καλέω ἐγώ , παρέχω δέ ὁ πρόσωπον εἰς ὁ ὕβρις . ὁ δέ Κλεινίας προς - 4 ἔρχομαι εἴργω παρηγορέω αὐτός ἅμα καί λέγω " τίς 30 ποιέω , ἄνθρωπος ; τίς μάτην ἐξαγριόω κατά ἀνήρ , ὅς μᾶλλον σύ Λευκίππη φιλέω ; Θάνατος γοῦν ὑφίστημι πάσχω , ὅτι θνήσκω αὐτός δοκέω · " ἄλλος τε
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0320.1
πολλὰ ἔλεγε παραμυθούμενος αὐτόν . Ὁ δὲ ἀδύρετο καλῶν τὴν Ἄρτεμιν · ἔπι τοῦτό με , δέσποινα , ἤγαγες ἐνταῦθα ; τοιαῦτά σου τῶν ἐνυπνίων τὰ μαντεύματα ; Κἀγὼ μὲν ἐπίστευόν σοι τοῖς ὀνείροις καὶ εὐφήσειν παρὰ σοὶ προσεδόκων τῇ θυγατέρι · καλὸν δὲ μοι δῶρον δέδωκας · εὕρον τὸν ἀνδροφόνον αὐτῆς παρὰ σοι . ” Καὶ ὁ Κλεινίας ἀκούσας τοῦ τῆς Ἀρτέμιδος ἐνυπνίου περιχαρὴς ἐγένετο καὶ λέγει “ Θάρρει , πάτερ , ἡ Ἄρτεμις οὐ ψεύδεται · ζῇ σοι Λευκίππη · πίστευσόν μου τοῖς μαντεύμασιν . Οὐχ ὁρᾷς καὶ τοῦτον ὡς ἐκ τῶν βασάνων νῦν κρεμάμενον ἐξήρκασεν ; ”
Lemmas: πολύς λέγω παραμυθέομαι αὐτός . ὁ δέ αδυρετος καλός ὁ Ἄρτεμις · ἐπί οὗτος ἐγώ , δέσποινα , ἄγω ἐνταῦθα ; τοιοῦτος σύ ὁ ἐνύπνιος ὁ μάντευμα ; ἀγός μέν πιστεύω σύ ὁ ὄνειρος καί ευφημι παρά σύ προσδοκάω ὁ θυγάτηρ · καλός δέ ἐγώ δῶρον δίδωμι · εὑρίσκω ὁ ἀνδροφόνος αὐτός παρά σύ . ” καί ὁ Κλεινίας ἀκούω ὁ ὁ Ἄρτεμις ἐνύπνιος περιχαρής γίγνομαι καί λέγω “ θαρσέω , πατήρ , ὁ Ἄρτεμις οὖον ψεύδω · ζῶ σύ Λευκίππη · πιστεύω ἐγώ ὁ μάντευμα . οὐχ ὁράω καί οὗτος ὡς ἐκ ὁ βάσανος νῦν κρεμάννυμι ἐξαιρέω ; ”