ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0484.5
ἐθέλεις βασανίζε · εἰς εὐνήν δὲ τὴν σὴν οὐκ ἂν ἐλθῶμι , οὐδ’
Lemmas: ἐθέλω βασανίζω · εἰς εὐνή δέ ὁ σός οὐ εἄν ἔρχομαι , οὐδέ
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0484.6
ἂν τοιαῦτα πεισθείην κελευσόμε .
Lemmas: εἄν τοιοῦτος πείθω κελεύω .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0484.7
5 Λαβοῦσα ταῦτα τὰ γράμματα ἡ Μαντὼ ἐν ὀργῇ
Lemmas: 5 λαμβάνω οὗτος ὁ γράμμα ὁ Μαντώ ἐν ὀργή
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0484.8
ἀκατασχέτῳ γίνεται καὶ ἀναμίζασα πάντα , φθόνον ,
Lemmas: ἀκατάσχετος γίγνομαι καί ἀναμίζασα πᾶς , φθόνος ,
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0484.9
ζηλοτυπίαν , λύπην , φόβον , ἐνενοεῖ ὅπως τιμωρήσε -
Lemmas: ζηλοτυπία , λύπη , φόβος , ἐννοέω ὅπως τιμωρώ -
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0485.1
ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥ
Lemmas: Ξενοφῶν Ἐφέσιος
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0485.2
δὲ τὸ θέαμα ἐλεεινόν · αἱ τε γὰρ . . . . . τὸ σῶμα πᾶν ἠφάνιζον βασάνων ἄθδεις ὧν οἰκειτικῶν , τὸ τε αἷμα κατέρρει καὶ τὸ κάλλος ἐμαραίνετο . Προσῆγεν 4 αὐτῷ καὶ δεσμὰ φοβερὰ καὶ πῦρ καὶ μάλιστα ἐχρῆτο 5 ταῖς βασάνοις κατ’ αὐτοῦ , τῷ νυμφίῳ τῆς θυγατρὸς ἐνδεικνύμενος ὅτι σῶφρονα παρθένον ἄξεταί . Ἐν 5 τούτῳ ἡ Ἄνθεια προσπίπτει τοῖς γόνασι τοῦ Ἀψύρτου καὶ ἔδειτο ὑπὲρ Ἀβροκόμου · ὁ δὲ “ ἀλλὰ καὶ μᾶλλον ” ἔφη “ διὰ σὲ χολασθήσεται , ὅτι καὶ σὲ ἠδίκησε , γυ - 10 ναῖκα ἔχων ἄλλης ἐρών . ” Καὶ τότε ἐκέλευσε δήσαντας αὐτὸν ἐγκαθεῖρξαι τινὶ οἴκηματι σκοτεινῷ .
Lemmas: δέ ὁ θέαμα ἐλεεινός · ὁ τε γάρ . . . . . ὁ σῶμα πᾶς ἀφανίζω βάσανος ἄθδεις ὅς οικειτικως , ὁ τε αἷμα καταρρέω καί ὁ κάλλος μαραίνω . προσάγω 4 αὐτός καί δεσμός φοβερός καί πῦρ καί μάλιστα χράω 5 ὁ βάσανος κατά αὐτός , ὁ νυμφίος ὁ θυγάτηρ ἐνδείκνυμι ὅτι σώφρων παρθένος ἄγω . ἐν 5 οὗτος ὁ Ἄνθεια προσπίπτω ὁ γόνυ ὁ Ἄψυρτος καί δήω ὑπέρ Ἀβροκόμας · ὁ δέ “ ἀλλά καί μᾶλλον ” φημί “ διά σύ χολόω , ὅτι καί σύ ἀδικέω , γυ - 10 Ναΐκα ἔχω ἄλλος ἐράω . ” καί τότε κελεύω δήω αὐτός ἐγκατείργω τις οἴκημα σκοτεινός .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0485.3
Καὶ ὁ μὲν ἐδέδετο καὶ ἦν ἐν εἰρκτῇ , δεινὴ δὲ αὐ - 7 τὸν ἀθυμία καταλαμβάνει καὶ μάλιστα ἐπεὶ Ἄνθειαν οὐχ ἑώρα · ζητεῖ δὲ θανάτου τρόπους πολλούς , ἀλλ’ 15 εὕρισκεν οὐδένα , πολλῶν τῶν φρουρούντων ὄντων . Ὁ δὲ Ἀψυρτος ἐποίει τῆς θυγατρὸς τοὺς γάμους καὶ ἐώρταζον πολλαῖς ἡμέραις . Ἄνθεια δὲ πάντα πένθος 2 ἦν , καὶ εἴ ποτε δυνηθεῖη πείσαι τοὺς ἐπὶ τοῦ δεσμωτηρίου , εἰσῆει πρὸς Ἀβροκόμην λανθάνουσα καὶ κατ - 20 ωδύρετο τὴν συμφορὰν . Ὡς δὲ ἤδη παρεσκευάζοντο 3 εἰς Συρίαν ἀπιέναι , προύπεμψεν ὁ Ἀψυρτος τὴν θυγατέρα μετὰ δώρων πολλῶν , ἐσθῆτάς τε Βαβυλωνίας καὶ χρυσὸν ἄφθονον καὶ ἄργυρον ἐδίδου · ἐδωρήσατο δὲ τῇ θυγατρὶ Μαντὸ τὴν Ἄνθειαν καὶ τὴν Ῥόδην καὶ τὸν 25 Λεύκωνα . Ὡς οὖν ταῦτα ἔγνω ἡ Ἄνθεια καὶ ὅτι εἰς 4 Συρίαν ἀναχθήσεται μετὰ Μαντούς , δυνηθεῖσα εἰσελθεῖν εἰς τὸ δεσμωτήριον , περιπλεξάμενη τῷ Ἀβροκόμῃ “ δέσποτα ” εἶπεν , “ εἰς Συρίαν ἄγομαι δῶρον δοθείσα τῇ Μαντὸ καὶ εἰς χεῖρας τῆς ξηλοτυπούσης 30 ἄγομαι · σὺ δὲ ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ μέινας οἰκτρῶς 5 ἀποθνῄσκεις , οὐκ ἔχων οὐδὲ ὅστις σοὺ τὸ σῶμα κοσμῆσει ·
Lemmas: καί ὁ μέν δήω καί εἰμί ἐν εἱρκτή , δεινός δέ αὖος - 7 ὁ ἀθυμία καταλαμβάνω καί μάλιστα ἐπεί Ἄνθεια οὐ ὁράω · ζητέω δέ θάνατος τρόπος πολύς , ἀλλά 15 εὑρίσκω οὐδείς , πολύς ὁ φρουρά εἰμί . ὁ δέ Ἄψυρτος ποιέω ὁ θυγάτηρ ὁ γάμος καί ἑορτάζω πολύς ἡμέρα . Ἄνθεια δέ πᾶς πένθος 2 εἰμί , καί εἰμί ποτός δύναμαι πείθω ὁ ἐπί ὁ δεσμωτήριον , εἰσέρχομαι πρός Ἁβροκόμης λανθάνω καί κατά - 20 ὀδύρομαι ὁ συμφορά . ὡς δέ ἤδη παρασκευάζω 3 εἰς Συρία ἀφίημι , προπέμπω ὁ Ἄψυρτος ὁ θυγάτηρ μετά δῶρον πολύς , ἐσθής τε Βαβυλώνιος καί χρυσός ἄφθονος καί ἄργυρος δίδωμι · δωρέω δέ ὁ θυγάτηρ Μαντό ὁ Ἄνθεια καί ὁ Ῥόδη καί ὁ 25 Λεύκων . ὡς οὖν οὗτος γιγνώσκω ὁ Ἄνθεια καί ὅτι εἰς 4 Συρία ἀνάγω μετά Μαντοῦς , δύναμαι εἰσέρχομαι εἰς ὁ δεσμωτήριον , περιπλέκω ὁ Αβροκόμη “ δεσπότης ” εἶπον , “ εἰς Συρία ἄγω δῶρον δίδωμι ὁ Μαντό καί εἰς χείρ ὁ ξηλοτυπουω 30 ἄγω · σύ δέ ἐν ὁ δεσμωτήριον μένω οἰκτρός 5 ἀποθνῄσκω , οὐ ἔχω οὐδέ ὅστις σύ ὁ σῶμα κοσμέω ·
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0486.1
ἀλλ’ ὁμνύω σοι τὸν ἀμφοτέρων δαίμονα ὡς ἐγὼ φενῶ σὴ καὶ ζῶσα κἂν ἀποθάνειν δεήση . ”
Lemmas: ἀλλά ὄμνυμι σύ ὁ ἀμφότερος δαίμων ὡς ἐγώ φένω σός καί ζῶ κἀν ἀποθνῄσκω δήω . ”
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0486.2
Ταῦτα λέγουσα ἐφίλει τε αὐτὸν καὶ περιέβαλλε καὶ τὰ δεσμὰ ἧσπάζετο καὶ τῶν ποδῶν προὑκυλίετο .
Lemmas: οὗτος λέγω φιλέω τε αὐτός καί περιβάλλω καί ὁ δεσμός ἀσπάζομαι καί ὁ πούς προκυλίω .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0486.3
8 Τέλος δὲ ἡ μὲν ἐξῆει τοῦ δεσμοτηρίου , ὁ δὲ ὡς εἶχεν ἑαυτὸν ἐπὶ γῆς ὁλίγας ἔστενεν , ἐκλαεν “ ὦ πάτερ ” λέγων “ φίλτατε , ὦ μήτερ Θημιστώ · ποῦ μὲν ἡ ἐν Ἐφέσῳ δοκοῦσα ποτ’ εὐδαιμονία ; ποῦ δ’ οἱ λαμπροὶ καὶ οἱ περίβλεπτοι Ἀνθεῖα καὶ Ἀβροκόμης , οἱ καλοῖ ; ἡ μὲν οἴχεται πόρφῳ ποι τῆς γῆς αἱμάλωτος , ἐγὼ δὲ καὶ τὸ μόνον ἀφήρημαι παραμύθιον , καὶ τεθνήσομαι [ ὁ ] δυστυχὴς ἐν δεσμοτηρίῳ μόνος . ”
Lemmas: 8 Τέλος δέ ὁ μέν ἔξειμι ὁ δεσμωτήριον , ὁ δέ ὡς ἔχω ἑαυτοῦ ἐπί γῆ ὀλίγος στένω , κλάω “ εἰμί πατήρ ” λέγω “ φίλος , εἰμί μήτηρ Θημιστώ · ποῦ μέν ὁ ἐν Ἔφεσος δοκέω πρός εὐδαιμονία ; ποῦ δέ ὁ λαμπρός καί ὁ περίβλεπτος Ἀνθεία καί Ἀβροκόμης , ὁ καλέω ; ὁ μέν οἴχομαι πόρφῳ ποῖ ὁ γῆ αἱμάλωτος , ἐγώ δέ καί ὁ μόνος ἀφαιρέω παραμύθιον , καί τιθνῄσκω [ ὁ ] δυστυχής ἐν δεσμωτήριον μόνος . ”
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0486.4
2 Ταῦτα λέγοντα αὐτὸν ὕπνος καταλαμβάνει , καὶ αὐτῷ ὄναρ ἐφίσταται . “ Ἔδοξεν ἰδεῖν αὐτοῦ τὸν πατέρα Λυκομήδην ἐν ἐσθῆτι μελαίνῃ πλανώμενον κατὰ πᾶσαν γῆν καὶ θάλατταν , ἐπιστάντα δὲ τῷ δεσμοτηρίῳ λύσαι τ’ αὐτὸν καὶ ἀφιέναι ἐκ τοῦ οἴκηματος · αὐτὸν δ’ ἵππον γεγόμενον ἐπὶ πολλὴν φέρεσθαι γῆν διώκοντα ἵππον ἄλλην θήλειαν , καὶ τέλος εὑρεῖν τὴν ἵππον καὶ ἄνθρωπον γενέσθαι . Ταῦτα ὡς ἔδοξεν ἰδεῖν , ἀνέθορὲ τε καὶ μικρὰ ἐλπίς ἦν .
Lemmas: 2 οὗτος λέγω αὐτός ὕπνος καταλαμβάνω , καί αὐτός ὄναρ ἐφίστημι . “ δοκέω ὁράω αὐτός ὁ πατήρ Λυκομήδης ἐν ἐσθής μέλας πλανάω κατά πᾶς γῆ καί θάλασσα , ἐφίστημι δέ ὁ δεσμωτήριον λύω τε αὐτός καί ἀφίημι ἐκ ὁ οἴκημα · αὐτός δέ ἵππος γίγνομαι ἐπί πολύς φέρω γῆ διώκω ἵππος ἄλλος θάλλω , καί τέλος εὑρίσκω ὁ ἵππος καί ἄνθρωπος γίγνομαι . οὗτος ὡς δοκέω ὁράω , ἀναθρῴσκω τε καί μικρός ἐλπίς εἰμί .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0486.5
9 Ὁ μὲν οὖν ἐν τῷ δεσμοτηρίῳ κατεκλείεστο , ἡ δὲ Ἀνθεῖα εἰς Συρίαν ἦγετο καὶ ὁ Λεύκων καὶ ἡ Ῥόδη . Ὡς δὲ ἦκον οἱ περὶ τὴν Μαντῶ εἰς Ἀντιόχειαν ( ἐκεῖθεν γὰρ ἦν Μοῖρις ) , ἐμνησικάκει μὲν τὴν Ῥόδην , ἐμσεί δὲ καὶ τὴν Ἀνθεῖαν . Καὶ δὴ τὴν μὲν Ῥόδην εὐθὺς μετὰ τοῦ Λεύκωνος κελεύει ἐμβιβάσαντάς τινας πλοίῳ [ ὡς ] πορρωτάτω τῆς Συρίας ἀποδόσθαι γῆς , τὴν δὲ Ἀνθεῖαν οἰκέτῃ συνοσιάζειν ἐνενοεῖ καὶ ταῦτα τῶν ἀτιμοτάτων , αἰπόλῳ τινὶ ἀγροίκῳ , ἡγομένη διὰ τούτου τιμωρήσεσθαι αὐτήν . Μεταπέμπεται δὲ τὸν αἰπόλον , Λάμπωνα τοὔνομα , καὶ παραδίδωσι τὴν
Lemmas: 9 ὁ μέν οὖν ἐν ὁ δεσμωτήριον κατακλείω , ὁ δέ Ἀνθεία εἰς Συρία ἄγω καί ὁ Λεύκων καί ὁ Ῥόδη . ὡς δέ ἔκω ὁ περί ὁ Μαντώ εἰς Ἀντιόχεια ( ἐκεῖθεν γάρ εἰμί Μοῖρις ) , μνησικακέω μέν ὁ Ῥόδη , ἐμέω δέ καί ὁ Ἄνθεια . καί δή ὁ μέν Ῥόδη εὐθύς μετά ὁ Λεύκων κελεύω ἐμβιβάζω τις πλοῖον [ ὡς ] προσωτέρω ὁ Συρία πωλέω γῆ , ὁ δέ Ἄνθεια οἰκέτης συνοσιαζω ἐννοέω καί οὗτος ὁ ἄτιμος , αἰπόλος τις ἄγροικος , ἐγώ διά οὗτος τιμωρέω αὐτός . μεταπέμπω δέ ὁ αἰπόλος , Λάμπων ὄνομα , καί παραδίδωμι ὁ
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0487.1
ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ ΕΦΕΣΙΟΤ
Lemmas: Ξενοφῶν Ε
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0487.2
Ἄνθειαν καὶ κελεύει γυναῖκα ἔχειν , καὶ ἐὰν ἀπειδήῃ προσέταξε βιάζεσθαι . Καὶ ἡ μὲν ἦγετο ἐπ’ ἀγρὸν συνεσομένη τῷ αἰπόλῳ · γενομένη δὲ ἐν τῷ χωρίῳ ἔνθα ὁ Λάμπων ἔνεμε τὰς αἶγας , προσπίπτει τοῖς γόνασιν αὐτοῦ καὶ ἱκετεύει κατοικεῖσθαι καὶ ** τηρήσαι · διηγεῖται δὲ ἥτις ἦν , τὴν προτέραν εὐγένειαν , τὸν ἄνδρα , τὴν αἰχμαλωσίαν · ἀκούσας δὲ ὁ Λάμπων οικτείρει τὴν κόρην καὶ ὀμνυσιν ἢ μὴν φυλάξειν ἀμόλυντον , καὶ θαρρεῖν παρεκλεύετο .
Lemmas: Ἄνθεια καί κελεύω γυνή ἔχω , καί ἐάν ἀπολέγω προστάσσω βιάζομαι . καί ὁ μέν ἄγω ἐπί ἀγρός σύνειμι ὁ αἰπόλος · γίγνομαι δέ ἐν ὁ χωρίον ἔνθα ὁ Λάμπων νέμω ὁ αἴξ , προσπίπτω ὁ γόνυ αὐτός καί ἱκετεύω κατοικέω καί ** τηρέω · διηγέομαι δέ ὅστις εἰμί , ὁ πρότερος εὐγένεια , ὁ ἀνήρ , ὁ αἰχμαλωσία · ἀκούω δέ ὁ Λάμπων οἰκτειρέω ὁ κόρη καί ὄμνυμι ἢ μήv φυλάσσω ἀμόλυντος , καί θαρσέω παρακαλέω .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0487.3
Καὶ ἡ μὲν παρὰ τῷ αἰπόλῳ ἦν ἐν τῷ χωρίῳ πάντα χρόνον Ἀβροκόμην θρηνούσα · ὁ δὲ Ἄψυρτος ἐρευνῶμενος τὸ οἰκημάτιον ἔνθα ὁ Ἀβροκόμης πρὸ τῆς κολάσεως διήγεν , ἐπιτυγχάνει τῷ γραμματίῳ τῷ Μαντοῦς πρὸς Ἀβροκόμην καὶ γνωρίζει τὰ γράμματα , καὶ ὅτι ἀδίκως Ἀβροκόμην τιμωρεῖται ἐμαθεν · εὐθὺς οὖν λύσαι τε αὐτὸν προσέταξε καὶ ἀγαγεῖν εἰς ὀφιν . Πόνηρα δὲ καὶ ἑλεεινὰ πεπονθὼς προσπίπτει τοῖς γόνασι τοῖς Ἄψύρτου , ὁ δὲ αὐτὸν ἀνίστησι καὶ “ Θάρρει ” ἔφη , “ ὦ μειράκιον · ἀδίκως σὺν κατέγνωσιν πεισθεὶς θυγατρὸς λόγοις · ἀλλὰ νῦν μὲν σε ἐλευθέρον ἀντὶ δούλου ποιήσω , δίδωμι δέ σοι τῆς οἰκίας ἄρχειν τῆς ἐμῆς καὶ γυναῖκα ἄξομαι τῶν πολιτῶν τινὸς θυγατέρα · σὺ δὲ μὴ μνησικακήσης τῶν γεγενημένων , οὐ γὰρ ἐγὼν σε ἠδίκησα . ” Ταῦτα ἔλεγεν ὁ Ἄψυρτος · ὁ δὲ Ἀβροκόμης “ ἀλλὰ χάρις ” ἔφη “ σοι , δέσποτα , ὅτι καὶ τἀληθὲς ἐμαθες καὶ τῆς σωφροσύνης ἀμείβῃ με . ” Ἐχαίρον δὲ πάντες οἱ κατὰ τὴν οἰκίαν ὑπὲρ Ἀβροκόμου καὶ χάριν ἠδσαν ὑπὲρ αὐτοῦ τῷ δεσπότῃ · αὐτὸς δὲ ἐν μεγάλῃ συμφορᾷ κατ’ Ἄνθειαν ἦν · ἐνενοεῖ δὲ πρὸς ἑαυτὸν πολλάκις “ τί δεῖ ἐλευθερίας ἐμοί ; τί δὲ πλούτων καὶ ἐπιμελείας τῶν Ἄψύρ -
Lemmas: καί ὁ μέν παρά ὁ αἰπόλος εἰμί ἐν ὁ χωρίον πᾶς χρόνος Ἁβροκόμης θρηνώ · ὁ δέ Ἄψυρτος ἐρευνάω ὁ οἰκημάτιον ἔνθα ὁ Ἀβροκόμης πρό ὁ κόλασις διάγω , ἐπιτυγχάνω ὁ γραμμάτιον ὁ Μαντοῦς πρός Ἁβροκόμης καί γνωρίζω ὁ γράμμα , καί ὅτι ἄδικος Ἁβροκόμης τιμωρέω μανθάνω · εὐθύς οὖν λύω τε αὐτός προστάσσω καί ἄγω εἰς ὄφις . πονηρός δέ καί ελεεινός πάσχω προσπίπτω ὁ γόνυ ὁ Ἄψυρτος , ὁ δέ αὐτός ἀνίστημι καί “ θαρσέω ” φημί , “ εἰμί μειράκιον · ἄδικος σύν καταγιγνώσκω πείθω θυγάτηρ λόγος · ἀλλά νῦν μέν σύ ἐλεύθερος ἀντί δοῦλος ποιέω , δίδωμι δέ σύ ὁ οἰκίον ἄρχω ὁ ἐμός καί γυνή ἄγω ὁ πολίτης τις θυγάτηρ · σύ δέ μή μνησικακέω ὁ γίγνομαι , οὖον γάρ ἐγώ σύ ἀδικέω . ” οὗτος λέγω ὁ Ἄψυρτος · ὁ δέ Ἀβροκόμης “ ἀλλά χάρις ” φημί “ σύ , δεσπότης , ὅτι καί ἀληθής μανθάνω καί ὁ σωφροσύνη ἀμείβω ἐγώ . ” χαίρω δέ πᾶς ὁ κατά ὁ οἰκίον ὑπέρ Ἀβροκόμας καί χάρις ἀδέω ὑπέρ αὐτός ὁ δεσπότης · αὐτός δέ ἐν μέγας συμφορά κατά Ἄνθεια εἰμί · ἐννοέω δέ πρός ἑαυτοῦ πολλάκις “ τίς δεῖ ἐλευθερία ἐγώ ; τίς δέ πλοῦτος καί ἐπιμέλεια ὁ Ἄψύρ -
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0488.1
του χρημάτων · οὐ τοιούτων εἶναι με δεῖ · ἐκείνην ἢ ζῶσαν ἢ τεθνεῶσαν εὑροιμι . ”
Lemmas: ὁ χρῆμα · οὖον τοιοῦτος εἰμί ἐγώ δεῖ · ἐκεῖνος ἢ ζώννυμι ἢ θνῄσκω εὑρίσκω . ”
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0488.2
4 Ὁ μὲν οὖν ἐν τούτοις ἦν , διοικῶν μὲν τὰ Ἀψύρτου , ἐννοῶν δὲ ὅπως καὶ ποῦ τὴν Ἀνθεῖαν εὕρησει · ὁ δὲ Λεύκων καὶ ἡ Ῥόδη ἤχθησαν εἰς Λυκίαν εἰς πόλιν Ξάνθον ( ἀνώτερον δὲ θαλάσσης ἡ πόλις ) καὶταῦθα ἐπράθησαν πρεσβύτῃ τινί , ὃς αὐτοὺς εἶχε μετὰ πάσης ἐπιμελείας , παῖδας αὐτοῦ νομίζων , καὶ γὰρ ἄτεκνος ἦν · διῆγον δὲ ἐν ἀφόνοις μὲν πᾶσιν , ἐλύπουν δὲ αὐτοὺς Ἀνθεῖα καὶ Ἀβροκόμης οὐχ ὁρώμενοι .
Lemmas: 4 ὁ μέν οὖν ἐν οὗτος εἰμί , διοικέω μέν ὁ Ἄψυρτος , ἐννοέω δέ ὅπως καί ποῦ ὁ Ἄνθεια εὑρίσκω · ὁ δέ Λεύκων καί ὁ Ῥόδη ἄγω εἰς Λύκιος εἰς πόλις Ξάνθος ( ἀνώτερος δέ θάλασσα ὁ πόλις ) καὶταῦθα πέρνημι πρεσβύτης τις , ὅς αὐτός ἔχω μετά πᾶς ἐπιμέλεια , παῖς αὐτός νομίζω , καί γάρ ἄτεκνος εἰμί · διάγω δέ ἐν ἀφόνος μέν πᾶς , λυπέω δέ αὐτός Ἀνθεία καί Ἀβροκόμης οὐ ὁράω .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0488.3
11 Ἡ δὲ Ἀνθεῖα ἦν μὲν τινα χρόνον παρὰ τῷ αἰπόλῳ , συνεχὲς δὲ ὁ Μοῖρις ὁ ἀνὴρ τῆς Μαντοῦς εἰς τὸ χωρίον ἐρχόμενος ἐρα τῆς Ἀνθείας σφόδρῶν ἐρωτα . Καὶ τὰ μὲν πρῶτα ἐπειρᾶτο λαμβάνειν , τελευταῖον δὲ λέγει τῷ αἰπόλῳ τὸν ἔρωτα καὶ πολλὰ ὑπισχνεῖτο 15 συγχῶφαντι . Ὁ δὲ τῷ μὲν Μοίριδι συντίθεται , δεδοικώς δὲ τὴν Μαντὼ ἔρχεται πρὸς αὐτὴν καὶ λέγει τὸν ἔρωτα τὸν Μοίριδος . Ἡ δὲ ἐν ὀργῇ γενομένη “ πασῶν ” ἔφη “ δυστυχεστάτη γυναικῶν ἐγώ · τὴν ξῆλην περιάγομαι , δι’ ἣν τὰ μὲν πρῶτα ἐν Φοινίκῃ ἀφηρέθην [ τοῦ ] ἐρωμένου , νυνὶ δὲ κινδυνεύω [ περὶ ] τοῦ ἀνδρός · ἀλλ’ οὐ χαίρουσά γε Ἀνθεῖα φαίνεται καλὴ καὶ Μοίριδι · ἐγὼ γὰρ αὐτὴν καὶ ὑπὲρ τῶν ἐν Τύρῳ πράξομαι δίκας . ”
Lemmas: 11 ὁ δέ Ἀνθεία εἰμί μέν τις χρόνος παρά ὁ αἰπόλος , συνεχής δέ ὁ Μοῖρις ὁ ἀνήρ ὁ Μαντοῦς εἰς ὁ χωρίον ἐρχόμενος ἄρα ὁ Ἀνθείας σφοδρός Ἔρως . καί ὁ μέν πρῶτος πειράω λαμβάνω , τελευταῖος δέ λέγω ὁ αἰπόλος ὁ Ἔρως καί πολύς ὑπισχνέομαι 15 συγχῶφαντι . ὁ δέ ὁ μέν Μοῖρις συντίθημι , δείδω δέ ὁ Μαντώ ἔρχομαι πρός αὐτός καί λέγω ὁ Ἔρως ὁ Μοῖρις . ὁ δέ ἐν ὀργή γίγνομαι “ πᾶς ” φημί “ δυστυχής γυνή ἐγώ · ὁ ξῆλην περιάγω , διά ὅς ὁ μέν πρῶτος ἐν Φοινίκη ἀφαιρέω [ ὁ ] ἐράω , νυνί δέ κινδυνεύω [ περί ] ὁ ἀνήρ · ἀλλά οὖον χαίρω γε Ἀνθεία φαίνω κάλως καί Μοῖρις · ἐγώ γάρ αὐτός καί ὑπέρ ὁ ἐν Τύρος πράσσω δίκη . ”
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0488.4
3 Τότε μὲν οὖν τὴν ἡσυχίαν ἤγαγεν · ἀποδημήσαντος δὲ τοῦ Μοίριδος μεταπέμπεται τὸν αἰπόλον καὶ κελεύει λαβόντα τὴν Ἀνθεῖαν εἰς τὸ δασύτατον ἀγαγόντα τῆς ὕλης ἀποκτεῖναι καὶ τούτου μισθὸν αὐτῷ 4 δάψιον ὑπέσχετο . Ὁ δὲ οἰκτεῖρει μὲν τὴν κόρην , δεδοικώς δὲ τὴν Μαντὼ ἔρχεται παρὰ τὴν Ἀνθεῖαν καὶ λέγει τὰ κατ’ αὐτὴς δεδογμένα . Ἡ δὲ ἀνεκαίνυ τε καὶ ἀνωδύρετο “ φεῦ ” λέγουσα , “ τοῦτο τὸ κάλλος ἐπίβου -
Lemmas: 3 τότε μέν οὖν ὁ ἡσυχία ἄγω · ἀποδημέω δέ ὁ Μοῖρις μεταπέμπω ὁ αἰπόλος καί κελεύω λαμβάνω ὁ Ἄνθεια εἰς ὁ δασύς ἄγω ὁ ὕλη ἀποκτείνω καί οὗτος μισθός αὐτός 4 δάπτω ὑπισχνέομαι . ὁ δέ οἰκτειρέω μέν ὁ κόρη , δείδω δέ ὁ Μαντώ ἔρχομαι παρά ὁ Ἄνθεια καί λέγω ὁ κατά αὐτός δοκέω . ὁ δέ ἀνακαινόω τε καί ἀνοδύρομαι “ φεῦ ” λέγω , “ οὗτος ὁ κάλλος επιβους -
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0489.1
ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥ
Lemmas: Ξενοφῶν Ἐφέσιος
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0489.2
λον ἀμφοτέροισ πανταχοῦ · διὰ τὴν ἀκαιρον εὐμορφίαν Ἄβροκόμης μὲν ἐν Τύρῳ τέθνηκεν , ἐγὼ δὲ ἐνταῦθα · ἀλλὰ δέομαί σου , Λάμπων αἰπόλε , ὅς μέχρι 5 νῦν εὐσέβησας , ἂν ἀποκτείνῃς , κἂν ὀλίγον θάψων με τῇ παρακειμένῃ γῇ καὶ ὀφθαλμοὶ τοῖς ἐμοῖς χείρας ἐπίβαλε τὰς σὰς καὶ θάπτων συνεχὲς Ἄβροκόμην κάλει · αὕτῃ γένοιτ’ ἂν εὐδαίμων ἐμολ μεθ’ Ἄβροκόμου ταφῇ . ”
Lemmas: λος ἀμφότερος πανταχοῦ · διά ὁ ἀκαιρέω εὐμορφία Ἁβροκόμης μέν ἐν Τύρος θνῄσκω , ἐγώ δέ ἐνταῦθα · ἀλλά δέω2 σύ , Λάμπων αἰπόλος , ὅς μέχρι 5 νῦν εὐσεβέω , εἄν ἀποκτείνω , κἀν ὀλίγος θάπτω ἐγώ ὁ παράκειμαι γῆ καί ὀφθαλμός ὁ ἐμέω χείρ ἐπιβάλλω ὁ σός καί θάπτω συνεχής Ἁβροκόμης καλέω · οὗτος γίγνομαι εἄν εὐδαίμων μολ μετά Ἀβροκόμας θάπτω . ”
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0489.3
“ Ἔλεγε ταῦτα , ὁ δὲ αἰπόλος εἰς οἴκτον ἔρχεται ἐν - 6 νοῶν ὡς ἀνόσιον ἔργον ἐργάσεται κόρην οὐδὲν ἀδι - 10 κοῦσαν ἀποκτείνων οὕτω καλήν . Λαβὼν δὲ τὴν κό - 7 ρην ὁ αἰπόλος φονευσαὶ μὲν οὐκ ἠνέσχετο , φράζει δὲ πρὸς αὐτὴν τάδε . “ Ἄνθεια , οἶδας ὅτι ἡ δέσποινα Μαντὼ ἐκέλευσέ μοι λαβεῖν καὶ φονευσαί σε · ἐγὼ δὲ 15 καὶ θεοὺς δεδιὼς καὶ τὸ κάλλος οἰκτείρας βούλομαί σε μᾶλλον σωλῆσαι πόρρω ποι τῆς γῆς ταύτης , μὴ μαθοῦσα ἡ Μαντὼ ὅτι οὐ τέθνηκας , ἐμὲ κακῶς διαθήσει . Ἡ δὲ μετὰ δακρύων λαβομένη τῶν ποδῶν αὐτοῦ 8 ἔφη “ Θεοὶ καὶ Ἄρτεμι πατρῷα , τὸν αἰπόλον ὑπὲρ τοῦ - 20 τῶν τῶν ἀγαθῶν ἀμείψασθε , ” καὶ παρεκάλει πραθῆναι . Ὁ δὲ αἰπόλος λαβόμενος τῆς Ἄνθειας ῥῶετο 9 ἐπὶ τὸν λιμένα · εὑρὼν δὲ ἔκει ἐμπόρους ἄνδρας Κίλικας ἀπέδοτο τὴν κόρην , καὶ λαβὼν τὴν ὑπὲρ αὐτῆς τιμὴν ἦκεν εἰς τὸν ἀγρόν . Οἱ δὲ ἐμποροὶ λαβόντες 10 25 τὴν Ἄνθειαν εἰς τὸ πλοῖον ἤγον καὶ νυκτὸς ἐπελθοῦσης ῥέσαν τὴν ἐπὶ Κιλικίας · ἐναντίῳ δὲ πνεύματι κατεχόμενοι καὶ τῆς νεὼς διαρραγείσης μόλις ἐν σανίδι τινὲς σωθέντες ἐπ’ αἰγιαλοῦ τινος ἦλθον · εἶχον δὲ καὶ τὴν Ἄνθειαν . Ἦν δὲ ἐν τῷ τόπῳ ἐκεῖνῳ ὕλη 11
Lemmas: “ Ἐλέγω οὗτος , ὁ δέ αἰπόλος εἰς οἶκτος ἔρχομαι ἐν - 6 νοέω ὡς ἀνόσιος ἔργον ἐργάζομαι κόρη οὐδείς ἀς - 10 Κουσάν ἀποκτείνω οὗτος καλός . λαμβάνω δέ ὁ κὸ - 7 ῥήν ὁ αἰπόλος φονεύω μέν οὐ ἀνέχω , φράζω δέ πρός αὐτός ὅδε . “ Ἄνθεια , οἶδα ὅτι ὁ δέσποινα Μαντώ κελεύω ἐγώ λαμβάνω καί φονεύω σύ · ἐγώ δέ 15 καί θεός δείδω καί ὁ κάλλος οἰκτείρω βούλομαι σύ μᾶλλον σωλῆσαι πόρρω ποῖ ὁ γῆ οὗτος , μή μανθάνω ὁ Μαντώ ὅτι οὖον θνῄσκω , ἐγώ κακῶς διατίθημι . ὁ δέ μετά δάκρυ λαμβάνω ὁ πούς αὐτός 8 φημί “ θεός καί Ἄρτεμις πατρῷος , ὁ αἰπόλος ὑπέρ ὁ - 20 ὁ ὁ ἀγαθός ἀμείβω , ” καί παρακαλέω πέρνημι . ὁ δέ αἰπόλος λαμβάνω ὁ Άνθεια ῥώομαι 9 ἐπί ὁ λιμήν · εὑρίσκω δέ ἐκεῖ ἔμπορος ἀνήρ Κίλιξ πωλέω ὁ κόρη , καί λαμβάνω ὁ ὑπέρ αὐτός τιμή ἵημι εἰς ὁ ἀγρός . ὁ δέ ἐμπορόω λαμβάνω 10 25 ὁ Ἄνθεια εἰς ὁ πλοῖον ἄγω καί νύξ ἐπέρχομαι ῥέσα ὁ ἐπί Κιλικία · ἐναντίος δέ πνεῦμα κατέχω καί ὁ ναός διαράσσω μόλις ἐν σανίς τις σώζω ἐπί αἰγιαλός τις ἔρχομαι · ἔχω δέ καί ὁ Ἄνθεια . ἦς δέ ἐν ὁ τόπος ἐκεῖνος ὕλη 11
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0490.1
δασδια . Τὴν οὖν νύκτα ἐκείνην πλανώμενοι ἐν αὐτῇ ὑπὸ τῶν περὶ τὸν Ἱππόθοον τὸν λῃστὴν συνελήφθησαν .
Lemmas: δασδια . ὁ οὖν νύξ ἐκεῖνος πλανάω ἐν αὐτός ὑπό ὁ περί ὁ Ἱππόθοος ὁ ληιστής συλλαμβάνω .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0490.2
12 Ἐν δὲ τούτῳ τις ἦκεν ἀπὸ τῆς Συρίας οἰκέτης παρὰ τῆς Μαντουῦς γράμματα κομίζων τῷ πατρὶ Ἀψύρτῳ τάδε
Lemmas: 12 ἐν δέ οὗτος τις ἵημι ἀπό ὁ Συρία οἰκέτης παρά ὁ Μαντοῦς γράμμα κομίζω ὁ πατήρ Ἄψυρτος ὅδε
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0490.3
Ἔδωκάς με ἄνδρὶ ἐν ξένῃ · Ἀνθειαν δέ , ἣν μετὰ τῶν ἄλλων οἰκετῶν ἔδωκῆσόν μοι , πολλὰ διαπραξάμενην κακὰ εἰς ἀγροὺν οἰκεῖν ἐκελεύσαμεν . Ταύτην συνεχῶς ἐν τῷ χωρίῳ θεώμενος ὁ καλὸς Μοῖρις ἐφά · μηκέτι δὲ φέρειν δυναμένη μετεπεμψάμην τὸν αἰπόλον καὶ τὴν κόρην πραθῆναι ἐκέλευσα ἐν πόλει τινὶ τῆς Συρίας .
Lemmas: δίδωμι ἐγώ ἀνήρ ἐν ξένος · Ἄνθεια δέ , ὅς μετά ὁ ἄλλος οἰκέτης δίδωμι ἐγώ , πολύς διαπράσσω κακός εἰς ἀγρέω οἰκέω κελεύω . οὗτος συνεχῶς ἐν ὁ χωρίον θεάομαι ὁ καλός Μοῖρις ΕΦΑ · μηκέτι δέ φέρω δύναμαι μεταπέμπω ὁ αἰπόλος καί ὁ κόρη πέρνημι κελεύω ἐν πόλις τις ὁ Συρία .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0490.4
2 Ταῦτα μαθὼν ὁ Ἀβροκόμης οὐκέτι μένειν ἐκαρτέρει · λαθὼν οὖν τὸν Ἀψύρτου καὶ πάντας τοὺς κατὰ τὸν οἶκον εἰς ἐπιζήτησιν τῆς Ἀνθείας ἔρχεται . Ἔλθων οὖν ἐντῷ ἀγρῷ ἔνθα μετὰ τοῦ αἰπόλου ἡ Ἀνθεια διετριβεν , ** ἄγει δὴ παρὰ τὸν αἰγιαλὸν τὸν Λάμπωνα τὸν αἰπόλον , ᾧ πρὸς γάμον ἐδεδώκει τὴν Ἀνθειαν ἡ Μαντώ , ἔδειτο δὲ τοῦ Λάμπωνος εἰπεῖν αὐτῷ εἰ τι
Lemmas: 2 οὗτος μανθάνω ὁ Ἀβροκόμης οὐκέτι μένω καρτερέω · λανθάνω οὖν ὁ Ἄψυρτος καί πᾶς ὁ κατά ὁ οἶκος εἰς ἐπιζήτησις ὁ Ἀνθείας ἔρχομαι . ἔρχομαι οὖν ἐντός ἀγρός ἔνθα μετά ὁ αἰπόλος ὁ Ἄνθεια διατρίβω , ** ἄγω δή παρά ὁ αἰγιαλός ὁ Λάμπων ὁ αἰπόλος , ὅς πρός γάμος δίδωμι ὁ Ἄνθεια ὁ Μαντώ , δήω δέ ὁ Λάμπων εἶπον αὐτός εἰμί τίς
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0490.5
3 οἶδε περὶ κόρης ἐκ Τύρου . Ὁ δὲ αἰπόλος καὶ τοὔνομα εἶπεν ὅτι Ἀνθεια καὶ τὸν γάμον καὶ τὴν εὐσέβειαν τὴν περὶ αὐτὴν καὶ τὸν Μοίριδος ἔρωτα καὶ τὸ πρόσταγμα τὸ κατ’ αὐτῆς καὶ τὴν εἰς Κιλικίαν ὁδὸν · ἐλεγέ τε ὡς ἀεὶ τινος Ἀβροκόμου μέμνηται ἡ κόρη . Ὁ δὲ αὐτὸν ὅστις ἦν οὐ λέγει , ἔωθεν δὲ ἀναστὰς ἤλυνε τὴν ἐπὶ Κιλικίας ἐλπίζων Ἀνθειαν εὑρήσειν ἐκεῖ .
Lemmas: 3 οἶδα περί κόρη ἐκ Τύρος . ὁ δέ αἰπόλος καί ὄνομα εἶπον ὅτι Ἄνθεια καί ὁ γάμος καί ὁ εὐσέβεια ὁ περί αὐτός καί ὁ Μοῖρις Ἔρως καί ὁ πρόσταγμα ὁ κατά αὐτός καί ὁ εἰς Κιλικία ὁδός · ἐγλλυμ́ τε ὡς ἀεί τις Ἀβροκόμας μιμνήσκω ὁ κόρη . ὁ δέ αὐτός ὅστις εἰμί οὖον λέγω , εἴωθα δέ ἀνίστημι λύνω ὁ ἐπί Κιλικία ἐλπίζω Ἄνθεια εὑρίσκω ἐκεῖ .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0490.6
13 Οἱ δὲ περὶ τὸν Ἱππόθοον τὸν λῃστὴν ἐκείνης μὲν τῆς νυκτὸς ἔμεινον εὐωχούμενοι , τῇ δὲ ἐξῆς περὶ τὴν θυσίαν ἐγίνοντο . Παρεσκευάζετο δὲ πάντα καὶ ἀγάλματα τοῦ Ἄρεος καὶ σῦλα καὶ στεφανώματα · ἔδει δὲ
Lemmas: 13 ὁ δέ περί ὁ Ἱππόθοος ὁ ληιστής ἐκεῖνος μέν ὁ νύξ μένω εὐωχέω , ὁ δέ ἑξῆς περί ὁ θυσία γίγνομαι . παρασκευάζω δέ πᾶς καί ἄγαλμα ὁ Ἄρης καί σῦλα καί στεφάνωμα · ἐσθίω δέ
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0491.1
ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥ
Lemmas: Ξενοφῶν Ἐφέσιος
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0492.1
14 Καὶ ἡ μὲν ἐν Ταρσῷ ἦν μετὰ Περιλάου , τὸν χρόνον ἀναμένουσα τοῦ γάμου · ὁ δὲ Ἀβροκόμης ἥει τὴν ἐπὶ Κιλικίας ὁδόν · καὶ [ οὐ ] πρὸ πολλοῦ τοῦ ἄντρου τοῦ λῃστρικοῦ ( ἀπεκεπλάνητο γὰρ καὶ αὐτὸς τῆς ἐπ’ 2 εὐθὺ ὁδοῦ ) συντυγχάνει τῷ Ἱπποδόφῳ ὡπλισμένῳ . Ὁ δὲ αὐτὸν ἰδὼν προστρέχει καὶ φιλοφρονεῖται καὶ δεῖται κοινωνὸν γενέσθαι τῆς ὁδοῦ . “ Ὁρῶ γάρ σε , ὦ μει - 3 ράκιον , ὅστις ποτ’ εἶ , καὶ ὀρθῆναι καλὸν καὶ ἄλλως ἀνδρῖκον · καὶ ἡ πλάνη φαίνεται πάντως ἀδικοῦμένου . Ἱώμεν οὖν Κιλικίαν μὲν ἀφέντες ἐπὶ Καππα - 4 δοκίαν καὶ τὸν ἔκει Πόντον · λέγονται γὰρ οἰκεῖν ἄνδρες εὐδαίμονες . ” Ὁ δὲ Ἀβροκόμης τὴν μὲν Ἀνθείας ζητήσιν οὐ λέγει , συγκατατίθεται δὲ ἀναγκάζοντι τῷ Ἱπποδόφῳ , καὶ ὁρκους ποιοῦσι συνεργήσειν τε καὶ συλλήψεσθαι · ἥλιπε δὲ καὶ ὁ Ἀβροκόμης ἐν τῇ πολλῇ τῇ πλάνῃ τὴν Ἀνθειαν εὑρῆσιν .
Lemmas: 14 καί ὁ μέν ἐν Ταρσός εἰμί μετά Περίλαος , ὁ χρόνος ἀναμένω ὁ γάμος · ὁ δέ Ἀβροκόμης ἔρχομαι ὁ ἐπί Κιλικία ὁδός · καί [ οὖον ] πρό πολύς ὁ ἄντρον ὁ λῃστρικός ( ἀπεκεπλάνητο γάρ καί αὐτός ὁ ἐπί 2 εὐθύς2 ὁδός ) συντυγχάνω ὁ Ἱπποδόφῳ ὁπλίζω . ὁ δέ αὐτός εἶδον προστρέχω καί φιλοφρονέομαι καί δήω κοινωνός γίγνομαι ὁ ὁδός . “ ὁράω γάρ σύ , εἰμί Μέι - 3 ῥάκιον , ὅστις πρός εἰμί , καί ὄρνυμι καλός καί ἄλλως ανδρικός · καί ὁ πλάνη φαίνω πάντως ἀδικέω . ἵημι οὖν Κιλικία μέν ἀφίημι ἐπί κάππα - 4 δοκίας καί ὁ ἐκεῖ Πόντος · λέγω γάρ οἰκέω ἀνήρ εὐδαίμων . ” ὁ δέ Ἀβροκόμης ὁ μέν Ἀνθείας ζήτησις οὖον λέγω , συγκατατίθημι δέ ἀναγκάζω ὁ Ἱπποδόφῳ , καί Ὅρκος ποιέω συνεργέω τε καί συλλαμβάνω · ἦλιψ δέ καί ὁ Ἀβροκόμης ἐν ὁ πολύς ὁ πλάνη ὁ Ἄνθεια εὑρίσκω .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0492.2
Γ
Lemmas: Γ
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0492.3
1 Ἐκεῖνην μὲν οὖν τὴν ἡμέραν ἐπανελθόντες εἰς τὸ ἄντρον , εἰ τι αὐτοῖς ἐτι περιττὸν ἦν , αὐτοὺς καὶ τοὺς ἵππους ἀνέλαμβανον · ἦν γὰρ [ καὶ ] τῷ Ἱπποδόφῳ ἵππος ἐν τῇ ὕλῃ κρυπτόμενος · τῇ δὲ ἐξῆς παρῆσαν μὲν Κιλικίαν , ἐποιοῦντο δὲ τὴν ὁδὸν ἐπὶ Μάζαχον , πόλιν 2 τῆς Καππαδοκίας μεγάλην καὶ καλὴν . Ἐκεῖθεν γὰρ Ἱππόθοος ἐνενόει συλλεξάμενος νεανίσκους ἀκμάζοντας συστήσασθαι πάλιν τὸ λῃστήριον . Ἰοῦσι δὲ αὐτοῖς διὰ κωμῶν μεγάλων πάντων ἦν ἀφθονία τῶν ἐπιτηδειῶν · καὶ γὰρ ὁ Ἱππόθοος ἐμπειρῶς εἶχε τῆς Καππαδοκῶν φωνῆς , καὶ αὐτῷ πάντες ὡς οἰκεῖφ προσε -
Lemmas: 1 ἐκεῖνος μέν οὖν ὁ ἡμέρα ἐπανέρχομαι εἰς ὁ ἄντρον , εἰμί τίς αὐτός ἔτι περισσός εἰμί , αὐτός καί ὁ ἵππος ἀναλαμβάνω · εἰμί γάρ [ καί ] ὁ Ἱπποδόφῳ ἵππος ἐν ὁ ὕλη κρύπτω · ὁ δέ ἑξῆς πάρειμι μέν Κιλικία , ποιέω δέ ὁ ὁδός ἐπί Μάζακος , πόλις 2 ὁ Καππαδοκία μέγας καί καλός . ἐκεῖθεν γάρ Ἱππόθοος ἐννοέω συλλέγω νεανίσκος ἀκμάζω συνίστημι πάλιν ὁ λῃστήριον . Ἰώ δέ αὐτός διά κώμη μέγας πᾶς εἰμί Ἀφθονία ὁ ἐπιτήδειος · καί γάρ ὁ Ἱππόθοος ἔμπειρος ἔχω ὁ Καππαδόκαι φωνή , καί αὐτός πᾶς ὡς οἰκέω πρόσω -
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0493.1
ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥ
Lemmas: Ξενοφῶν Ἐφέσιος
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0493.2
φέροντο . Διανύσαντες δὲ τὴν ὁδὸν ἡμέραις δέκα εἰς 3 Μάζαχον ἔρχονται κἀνταῦθα πλησίον τῶν πυλῶν εἰσφηίαγντο καὶ ἐγνῶσαν ἑαυτοὺς ἡμερῶν τινῶν ἐκ τοῦ καμάτου θεραπεύσαι . Καὶ δὴ εὐωχουμένων αὐτῶν 4 5 ἐστέναξεν ὁ Ἱππόθοος καὶ ἐπεδάκρυσεν · ὁ δὲ Ἀβροκόμης ἠρετο αὐτὸν τίς ἡ αἰτία τῶν δακρύων . Καὶ ὁς " μεγάλα " ἔφη " τὰμὰ διηγήματα καὶ πολλὴν ἔχοντα τραγῳδίαν . " Ἔδειτο Ἀβροκόμης εἰπεῖν , ὑπισχνούμε - 5 νος καὶ τὰ καθ' αὐτὸν διηγήσεσθαι . Ὁ δ' ἀναλαβὼν 10 ἀνωθεν ( μόνοι δ' ἐτύγχανον ὄντες ) διηγείται τὰ καθ' αὐτόν .
Lemmas: φέρω . διανύω δέ ὁ ὁδός ἡμέρα δέκα εἰς 3 Μάζακος ἔρχομαι ἐνταῦθα πλησίος ὁ πύλη εἰσφηίαγντο καί γιγνώσκω ἑαυτοῦ ἡμέρα τις ἐκ ὁ κάματος θεραπεύω . καί δή εὐωχέω αὐτός 4 5 στενάζω ὁ Ἱππόθοος καί ἐπιδακρύω · ὁ δέ Ἀβροκόμης ἀείρω αὐτός τίς ὁ αἰτία ὁ δάκρυ . καί ὅς " μέγας " φημί " τάμα διήγημα καί πολύς ἔχω τραγῳδία . " δήω Ἀβροκόμης εἶπον , ὑπισχνέομαι - 5 Μύκονος καί ὁ κατά αὐτός διηγέομαι . ὁ δέ ἀναλαμβάνω 10 ἄνωθεν ( μόνος δέ τυγχάνω εἰμί ) διηγέομαι ὁ κατά αὐτός .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0493.3
" Ἐγώ " ἔφη " εἰμὶ τὸ γένος πόλεως Περίνθου 2 ( πλησίον δὲ τῆς Θράκης ἡ πόλις ) τῶν τὰ πρῶτα ἐκεῖ δυναμένων · ἀκούεις δὲ καὶ τὴν Πέρινθον ὡς ἐνδο - 15 ξος , καὶ τοὺς ἄνδρας ὡς εὐδαίμονες ἐνταῦθα . Νέος 2 ὢν ἠράσθην μειρακίου καλοῦ · ἦν δὲ τὸ μειράκιον τῶν ἐπιχωρίων · ὄνομα Ὑπεράνθης ἦν αὐτῷ . Ἡράσθην δὲ τὰ πρῶτα ἐν γυμνασίοις διακαλαίουτα ἰδὼν καὶ οὐκ ἐκαρτέρησα . Ἑορτῆς [ οὖν ] ἀγομένης ἐπιχω - 3 20 ρίου καὶ πάννυχλος ἐπ' αὐτῆς πρόσειμι τῷ Ὑπεράνθη καὶ ἰκετεύω κατοικειραῖ · ἀκούσαν δὲ τὸ μειράκιον πάντα ὑπισχνεῖται κατελεξθάν με . Καὶ τὰ πρῶτα γε 4 τοῦ ἔρωτος ὁδοποιεῖ φιλήματα καὶ ψαύσματα καὶ πολλὰ παρ' ἐμοῦ δάκρυα · τέλος δὲ ἠδυνήθημεν καὶ - 25 ροῦ λαβόμενοι γενέσθαι μετ' ἀλλήλων μόνοι καὶ τὸ τῆς ἡλικίας ἀνύποπτον ἦν . Καὶ χρόνῳ συνῆμεν πολλῷ , στέφοντες ἀλλήλους διαφερόντως , ἕως δαίμων τις ἡμῖν ἐνεμέσθησε . Καὶ ἔρχεται τις ἀπὸ Βυζαντίου ( πλη - 5 σίον δὲ τὸ Βυζάντιον τῇ Περίνθῳ ) ἀνὴρ τῶν τὰ πρῶτα
Lemmas: " ἐγώ " φημί " εἰμί ὁ γένος πόλις Πέρινθος 2 ( πλησίος δέ ὁ Θρᾴκη ὁ πόλις ) ὁ ὁ πρῶτος ἐκεῖ δύναμαι · ἀκούω δέ καί ὁ Πέρινθος ὡς ἐνδίδωμι - 15 ξος , καί ὁ ἀνήρ ὡς εὐδαίμων ἐνταῦθα . Νέος 2 εἰμί ἔραμαι μειράκιον καλός · εἰμί δέ ὁ μειράκιον ὁ ἐπιχώριος · ὄνομα Ὑπεράνθης εἰμί αὐτός . ἔραμαι δέ ὁ πρῶτος ἐν γυμνάσιον διακαλαιουταω εἶδον καί οὐ καρτερέω . ἑορτή [ οὖν ] ἄγω ἐπιχέω - 3 20 Ῥίον καί πάννυχλος ἐπί αὐτός πρόσειμι ὁ Ὑπεράνθης καί ἱκετεύω κατοικειρω · ἀκούω δέ ὁ μειράκιον πᾶς ὑπισχνέομαι καταλέγω ἐγώ . καί ὁ πρῶτος γε 4 ὁ Ἔρως ὁδοποιέω φίλημα καί ψαῦσμα καί πολύς παρά ἐγώ δάκρυ · τέλος δέ δύναμαι καί - 25 ῥόος λαμβάνω γίγνομαι μετά ἀλλήλων μόνος καί ὁ ὁ ἡλικία ἀνύποπτος εἰμί . καί χρόνος σύνειμι πολύς , στέφω ἀλλήλων διαφερόντως , ἠώς δαίμων τις ἐγώ νεμεσάω . καί ἔρχομαι τις ἀπό Βυζάντιον ( Πλῆ - 5 σίον δέ ὁ Βυζάντιον ὁ Πέρινθος ) ἀνήρ ὁ ὁ πρῶτος
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0493.4
15 post ἐνταῦθα : ἐκεῖ
Lemmas: 15 post ἐνταῦθα : ἐκεῖ
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0493.5
26 post ἡλικίας : ἀλλήλοις
Lemmas: 26 post ἡλικία : ἀλλήλων
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0494.1
ἐκεῖ δυναμένων , ἐπὶ πλοῦτῳ καὶ περιουσίᾳ μέγα φρονῶν · Ἀριστόμαχος ἐκάλειτο . Οὗτος εὐθὺς ἐπιβάς τῇ Περίνθῳ , ὡς ὑπὸ τινὸς ἀπεσταλμένος κατ’ ἐμοῦ θεοῦ , ὁρᾷ τὸν Ὑπεράνθην σὺν ἐμοὶ καὶ εὐθέως ἀλίσκεται , τοῦ μειρακίου θαυμάσας τὸ κάλλος , πάντα ὀντινοῦν ἐπάγεσθαι δυνάμενον . Ἑρασθεὶς δὲ συνέτει μετριῶς κατεῖχε τὸν ἔρωτα , ἀλλὰ τὰ μὲν πρῶτα τῷ μειρακίῳ προσέπεμπεν · ὡς δ’ ἀδύνατον ἦν αὐτῷ ( ὁ γὰρ Ὑπεράνθης διὰ τὴν πρὸς ἐμὲ εὔνοιαν οὐδὲνα προείετο ) , πεῖθει τὸν πατέρα αὐτοῦ , πονηρὸν ἄνδρα καὶ ἐλάττονα χρημάτων · ὁ δὲ αὐτῷ διδῶσι τὸν Ὑπεράνθην προφάσει διδασκαλίας · ἔλεγε γὰρ εἶναι λόγων τεχνίτης . Παραλαβὼν δὲ αὐτὸν τὰ μὲν πρῶτα καταχλείστον εἶχε , μετὰ τοῦτο δὲ ἀπήρεν εἰς Βυζάντιον . Εἴπομην κἀγώ , πάντων καταφρονήσας τῶν ἐμαντοῦ , καὶ ὅσα ἐδυνάμην συνήμην τῷ μειρακίῳ · ἐδυνάμην δὲ ὀλίγα , καὶ μοι φίλημα σπάνιον ἐρίνετο καὶ λαλιὰ δυσχερῆς · ἐφρουρούμην γὰρ ὑπὸ πολλῶν . Τελευταίων [ δ’ ] οὐκἐτι χαρετῶν , ἐμαντὸν παροξύνας ἐπάνειμι εἰς Πέρινθον καὶ πάντα ὅσά ἦν μοι κτῆματα ἀποδόμενος , συλλέξας ἀργύριον εἰς Βυζάντιον ἔρχομαι καὶ λαβὼν ξιφίδιον ( συνδοκοῦν τοῦτο καὶ τῷ Ὑπεράνθῃ ) εἴσειμι νύκτωρ εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ Ἀριστομάχου καὶ εὑρίσκω συγκατακείμενον τῷ παιδὶ καὶ ὄργῃς πλησθεὶς παίω τὸν Ἀριστόμαχον καιρίαν . Ἡσυχίας δὲ οὔσης καὶ πάντων ἀναπαυομένων ἔξεμι ὡς εἶχον λαθὼν , ἐπαγόμενος καὶ τὸν Ὑπεράνθην , καὶ δι’ ὅλης [ τῆς ] νυκτὸς ὁδεύσας εἰς Πέρινθον , εὐθὺς νεὼς ἐπιβάς οὐδενὸς εἰδότος ἐπλεον εἰς Ἀσίαν . Καὶ μέχρι μὲν τινὸς διηνύετο εὐτυχῶς ὁ πλοῦς · τελευταίων δὲ κατὰ Λέσβον ἡμῖν γενομένοις |ἐμπίπτει πνεῦμα σφοδρὸν καὶ ἀνατρέπει τὴν ναῦν . Κἀγὼ μὲν τῷ Ὑπεράνθῃ συνενη -
Lemmas: ἐκεῖ δύναμαι , ἐπί πλοῦτος καί περιουσία μέγας φρονέω · Ἀριστόμαχος καλέω . οὗτος εὐθύς ἐπιβαίνω ὁ Πέρινθος , ὡς ὑπό τις ἀποστέλλω κατά ἐγώ θεός , ὁράω ὁ Ὑπεράνθης σύν ἐγώ καί εὐθύς ἁλίσκομαι , ὁ μειράκιον θαυμάζω ὁ κάλλος , πᾶς οντινοος ἐπάγω δύναμαι . ἔραμαι δέ συνετέω μέτριος κατέχω ὁ Ἔρως , ἀλλά ὁ μέν πρῶτος ὁ μειράκιον προσπέμπω · ὡς δέ ἀδύνατος εἰμί αὐτός ( ὁ γάρ Ὑπεράνθης διά ὁ πρός ἐγώ εὔνοια οὐδείς προΐημι ) , πείθω ὁ πατήρ αὐτός , πονηρός ἀνήρ καί μικρός χρῆμα · ὁ δέ αὐτός δίδωμι ὁ Ὑπεράνθης πρόφασις διδασκαλία · λέγω γάρ εἰμί λόγος τεχνίτης . παραλαμβάνω δέ αὐτός ὁ μέν πρῶτος καταχλείστον ἔχω , μετά οὗτος δέ ἀπαίρω εἰς Βυζάντιον . εἶπον ἐγώ , πᾶς καταφρονέω ὁ μαντός , καί ὅσος δύναμαι σύνειμι ὁ μειράκιον · δύναμαι δέ ὀλίγος , καί ἐγώ φίλημα σπάνις ῥινέω καί λαλιά δυσχερής · φρουρέω γάρ ὑπό πολύς . τελευταῖος [ δέ ] οὐκέτι χαρέτης , ἀπήμαντος παροξύνω ἐπανέρχομαι εἰς Πέρινθος καί πᾶς ὅσος εἰμί ἐγώ κτῆμα πωλέω , συλλέγω ἀργύριον εἰς Βυζάντιον ἔρχομαι καί λαμβάνω ξιφίδιον ( συνδοκέω οὗτος καί ὁ Ὑπεράνθης ) εἴσειμι νύκτωρ εἰς ὁ οἰκίον ὁ Ἀριστόμαχος καί εὑρίσκω συγκατάκειμαι ὁ παῖς καί Όργης πίμπλημι παίω ὁ Ἀριστόμαχος καίριος . Ἡσυχία δέ εἰμί καί πᾶς ἀναπαύω ἔξειμι ὡς ἔχω λανθάνω , ἐπάγω καί ὁ Ὑπεράνθης , καί διά ὅλος [ ὁ ] νύξ ὁδεύω εἰς Πέρινθος , εὐθύς ναός ἐπιβαίνω οὐδείς οἶδα πλέω εἰς Ἀσία . καί μέχρι μέν τις διανύω εὐτυχής ὁ πλόος · τελευταῖος δέ κατά Λέσβος ἐγώ γίγνομαι ἐμπίπτω πνεῦμα σφοδρός καί ἀνατρέπω ὁ ναῦς . ἀγός μέν ὁ Ὑπεράνθης συνένειμι -
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0495.1
ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥ
Lemmas: Ξενοφῶν Ἐφέσιος
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0495.2
χόμην ὑπῶν αὐτὸν καὶ κουφοτέραν τὴν νῆξιν ἐποιούμην · νυκτὸς δὲ γενομένης οὐκέτι ἐνεχὸν τὸ μειράκιον παρεῖδὴ τῷ κολύμβῳ καὶ ἀποδύησκει . Ἐγὼ δὲ 13 τοσοῦτον ἡδυνήθην τὸ σῶμα διασῶσαι ἐπὶ τὴν γῆν καὶ θάψαι · καὶ πολλὰ δακρύσας καὶ στενάζας , ἀφελὼν λείψανα καὶ δυνηθεὶς εὑπορῆσαι πού ἐνὸς ἐπιτηδείου λίθου στήλην ἐπέστησα τῷ τάφῳ καὶ ἐπέγραψα εἰς μνήμην τοῦ δυστυχοῦς μειρακίου ἐπίγραμμα παρ’ αὐτὸν ἐκεῖνον τὸν καιρὸν πλάσας
Lemmas: χόμος ὕπειμι αὐτός καί κοῦφος ὁ νῆξις ποιέω · νύξ δέ γίγνομαι οὐκέτι ἐνέχω ὁ μειράκιον παροράω ὁ κολυμβίς καί ἀποδύω . ἐγώ δέ 13 τοσοῦτος δύναμαι ὁ σῶμα διασῴζω ἐπί ὁ γῆ καί θάπτω · καί πολύς δάκρυ καί στενάζω , ἀφαιρέω λείψανον καί δύναμαι εὐπορέω πού εἷς ἐπιτήδειος λίθος στήλη ἐφίστημι ὁ τάφος καί ἐπιγράφω εἰς μνήμη ὁ δυστυχής μειράκιον ἐπίγραμμα παρά αὐτός ἐκεῖνος ὁ καιρός πλάσσω
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0495.3
Ἱππόθοος κλεῖνῳ τεῦξεν τόδε [ σῆμ' ] Ὑπεράνδη , 10 οὐ τάφον ἐκ θανάτου ἀγαθὸν ἱεροῖο πολίτου ἐς βάθος ἐκ γαίης , ἄνθος κλυτόν , ὃν ποτε δαίμων ἥρπασεν ἐν πελάγει μεγάλου πνεύσαντος ἀήτου . Τοῦντεῦθεν δὲ εἰς μὲν Πέρινθον ἐλθεῖν οὐ διέγνω , 14 ἐτράπην δὲ δι’ Ἀσίας ἐπὶ Φρυγίαν τὴν μεγάλην καὶ Παμφυλίαν · κάνταῦθα ἀπορία βίου καὶ ἀδυναμία τῆς συμφορᾶς ἐπέδωκα ἑμαυτὸν ληστηρίῳ . Καὶ τὰ μὲν 15 πρῶτα ὑπηρέτης ληστηρίου γενόμενος , τελευταῖον δὲ περὶ Κιλικίαν αὐτὸς συνεστησάμην ληστήριον , εὐδοκιμήσαν ἐπὶ πολὺ , ἕως ἐλήφθησαν οἱ σὺν ἐμοὶ οὐ πρό πολλοῦ τοῦ σε ἰδεῖν . Αὕτη μὲν ἡ τῶν ἐμῶν διηρη - 15 μάτων τύχη · σὺ δέ , ὦ φίλτατε , εἴπέ μοι τὰ σεαυτοῦ · δῆλος γάρ εἰ μεγάλη τινὶ ἀνάγκῃ τῇ κατὰ τὴν πλάνην χρώμενος . ”
Lemmas: Ἱππόθοος κλείνω τεύχω ὅδε [ σῆμα ] Ὑπεράνδη , 10 οὖον τάφος ἐκ θάνατος ἀγαθός ἱερός πολίτης εἰς βάθος ἐκ γαῖα , ἄνθος κλυτός , ὅς ποτός δαίμων ἁρπάζω ἐν πέλαγος μέγας πνέω ἀήτης . Τοῦντεῦθεν δέ εἰς μέν Πέρινθος ἔρχομαι οὖον διαγιγνώσκω , 14 τρέπω δέ διά Ἀσία ἐπί Φρυγία ὁ μέγας καί Παμφυλία · κάνταῦθα ἀπορία βίος καί ἀδυναμία ὁ συμφορά ἐπιδίδωμι ἐμαυτοῦ λῃστήριον . καί ὁ μέν 15 πρῶτος ὑπηρέτης λῃστήριον γίγνομαι , τελευταῖος δέ περί Κιλικία αὐτός συνίστημι λῃστήριον , ευδοκιμώ ἐπί πολύς , ἠώς λαμβάνω ὁ σύν ἐγώ οὖον πρό πολύς ὁ σύ ὁράω . Ἄτη μέν ὁ ὁ ἐμέω διαίρω - 15 Μάτων τύχη · σύ δέ , εἰμί φίλος , εἶπον ἐγώ ὁ σεαυτοῦ · δῆλος γάρ εἰμί μέγας τις ἀνάγκη ὁ κατά ὁ πλάνη χράω . ”
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0495.4
Λέγει δὲ ὁ Ἄβροκόμης ὅτι Ἐφέσιος καὶ ὅτι ἡρά - 3 σθη κόρης καὶ ὅτι ἐγὼμεν αὐτὴν καὶ τὰ μαντεύματα καὶ τὴν ἀποδημίαν καὶ τοὺς πειρατὰς καὶ τὸν Ἀφυρτον καὶ τὴν Μαντὼ καὶ τὰ δεσμὰ καὶ τὴν φυγὴν καὶ τὸν αἰπόλον καὶ τὴν μέχρι Κιλικίας ὁδόν . Ἐπὶ λέγον - 3 τος αὐτοῦ συνανεδρήνησεν ὁ Ἱππόθοος λέγων “ ὦ πα - 30 τέρες ἐμοί , ὦ πατρίς , ἣν οὐποτε ὤφωμαι , ὦ πάντων μοι Ὑπεράνδη φίλτατε · σὺ μὲν οὖν , Ἄβροκόμη , καὶ
Lemmas: Λέγος δέ ὁ Ἁβροκόμης ὅτι Ἐφέσιος καί ὅτι γναμπ-τήρ - 3 σθη κόρη καί ὅτι ἐγώ αὐτός καί ὁ μάντευμα καί ὁ ἀποδημία καί ὁ πειρατής καί ὁ Ἀφυρτον καί ὁ Μαντώ καί ὁ δεσμός καί ὁ φυγή καί ὁ αἰπόλος καί ὁ μέχρι Κιλικία ὁδός . ἐπί λέγω - 3 ὅς αὐτός συνανατρέχω ὁ Ἱππόθοος λέγω “ εἰμί πῃ - 30 τάρας ἐγώ , εἰμί πατρίς , ὅς οὔποτε ὤφωμαι , εἰμί πᾶς ἐγώ Ὑπεράνδη φίλος · σύ μέν οὖν , Ἁβροκόμης , καί
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0496.1
ὀψει τὴν ἐρωμένην καὶ ἀπολήψει χρόνῳ ποτέ · ἐγὼ δὲ 3Τπεράνδην ἰδεῖν οὐκέτι δυνήσομαι . ” Λέγων ἐδείκνυέ τε τὴν κόμην καὶ ἐπεδάκρυσεν αὐτῇ . Ὡς δὲ ἰκανῶς ἐδὴρήσαν ἀμφότεροι , ἀποβλέψας εἰς τὸν Ἄφροκόμην ὁ Ἱππόθοος “ ἄλλο ” ἔφη “ σολ διήγημα παρήλ - 4θον οὐκ εἰπών · πρὸ ὀλίγου τοῦ τοῦ ληστήριον ἀλῶναι ἐπέστη τῷ ἄνθρω κόρη καλὴ πλανωμένη , τὴν ἡλικίαν ἔχουσα τὴν αὐτὴν σοί , καὶ πατρίδα ἔλεγε τὴν σήν · πλέον γὰρ οὐδὲν ἔμαθον · ταύτην ἔδοξε τῷ Ἄρει θύσαι . Καὶ δὴ πάντα ἦν παρεσκευασμένα καὶ ἐπέστησαν οἱ διάκοντες · κἀγὼ μὲν ἐξέφυγον , ἡ δὲ οὐκ οἶδα 5ὅ τι ἐγένετο . Ἦν δὲ καλὴ πάνυ , Ἄφροκόμη , καὶ ἐσταλμένη λιτῶς · κόμη ξανθή , χαρίεντες ὀφθαλμοί . ” Ἐπι λέγοντος αὐτοῦ ἀνεβόησεν Ἄφροκόμης “ τὴν ἐμὴν Ἄνθειαν ἐώρακας , Ἱππόδοε · ποῦ δὴ ἄρα καὶ πέφευγε ; πῶς δὲ αὐτὴν ἔχει γῆ ; Ἐπὶ Κιλικίαν τραπώμεθα , ἐκεῖ - 6νην ζητήσωμεν , οὐκ ἔστι πόρρω τοῦ ληστηρίου . Ναί , πρὸς αὐτῆς σε ψυχῆς Ἱπεράνδους , μὴ με ἔκων ἀδικήσης , ἀλλ’ ἴωμεν ὅπου δυνήσομεθα Ἄνθειαν εὑρεῖν . ” Ἐπισχνεῖται ὁ Ἱππόθοος πάντα ποιήσιν , ἔλεγε δὲ 7ἀνθρώπους δεῖν ὀλίγους συλλέξασθαι πρὸς ἀσφάλειαν τῆς ὁδοῦ .
Lemmas: ὁράω ὁ ἐράω καί ἀπολαμβάνω χρόνος ποτός · ἐγώ δέ 3Τπεράνδην ὁράω οὐκέτι δύναμαι . ” λέγω δείκνυμι τε ὁ κόμη καί ἐπιδακρύω αὐτός . ὡς δέ ἱκανῶς δέρω ἀμφότερος , ἀποβλέπω εἰς ὁ αφροκομη ὁ Ἱππόθοος “ ἄλλος ” φημί “ σολ διήγημα παραλή - 4θον οὐ εἶπον · πρό ὀλίγος ὁ ὁ λῃστήριον ἁλίσκομαι ἐφίστημι ὁ ἄνθρω κόρη κάλως πλανάω , ὁ ἡλικία ἔχω ὁ αὐτός σύ , καί πατρίς λέγω ὁ σός · πλέω γάρ οὐδείς μανθάνω · οὗτος δοκέω ὁ Ἄρης θύω . καί δή πᾶς εἰμί παρασκευάζω καί ἐφίστημι ὁ διάκων · ἐγώ μέν ἐκφεύγω , ὁ δέ οὐ οἶδα ὅς τίς γίγνομαι . ἦς δέ κάλως πάνυ , Αφροκόμη , καί στέλλω λιτός · κόμη ξανθός , χαρίεις ὀφθαλμός . ” ἐπι λέγω αὐτός ἀναβοάω αφροκομεις “ ὁ ἐμός Ἄνθεια ὁράω , Ἱππόδοε · ποῦ δή ἄρα καί φεύγω ; πῶς δέ αὐτός ἔχω γῆ ; ἐπί Κιλικία τρέπω , ἐκεῖ - νηνής ζητέω , οὐ εἰμί πόρρω ὁ λῃστήριον . Ναίς , πρός αὐτός σύ Ψυχή Ἱπεράνδους , μή ἐγώ ἑκών ἀδικέω , ἀλλά ἔρχομαι ὅπου δύναμαι Ἄνθεια εὑρίσκω . ” επισχνειος ὁ Ἱππόθοος πᾶς ποιός , λέγω δέ ἄνθρωπος δήω ὀλίγος συλλέγω πρός ἀσφάλεια ὁ ὁδός .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0496.2
Καὶ οἱ μὲν ἐν τούτοις ἦσαν , ἐννοοῦντες ὅπως ὀπίσω τὴν εἰς Κιλικίαν ἐλεύσονται · τῇ δὲ Ἄνθεια αἱ τριάκοντα παρεληλύθεσαν ἡμέραι καὶ παρεσκευάζετο τῷ Περιλάφ τὰ περὶ τὸν γάμον , καὶ ἱερεῖα κατήγετο ἐκ τῶν χωρίων , πολλὴ δὲ ἡ τῶν ἄλλων ἀφθονία · συμπαρήσαν δὲ αὐτῷ οἱ τοῖκεῖοι καὶ συγγενεῖς · πολλοὶ δὲ καὶ τῶν πολιτῶν συνεώρταζον τὸν Ἄνθειας γάμον .
Lemmas: καί ὁ μέν ἐν οὗτος εἰμί , ἐννοέω ὅπως ὀπίσω ὁ εἰς Κιλικία ἔρχομαι · ὁ δέ Ἄνθεια ὁ τριάκοντα παρέρχομαι ἡμέρα καί παρασκευάζω ὁ Περιλάφ ὁ περί ὁ γάμος , καί ἱερεῖον κατάγω ἐκ ὁ χωρίον , πολύς δέ ὁ ὁ ἄλλος Ἀφθονία · συμπάρειμι δέ αὐτός ὁ τοικειμαι καί συγγενής · πολύς δέ καί ὁ πολίτης συνεορτάζω ὁ Άνθεια γάμος .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0497.1
ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ ΕΦΕΣΙΩΤ
Lemmas: Ξενοφῶν ΕΣ
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0497.2
Ἐν δὲ τῷ χρόνῳ ὃν ἡ ᾿Ανθεια ληφθεῖσα ἐκ τοῦ 4 ληστηρίου ἦλθεν εἰς τὴν Ταρσὸν πρεσβύτης ᾿Εφέσιος ἰατρὸς τὴν τέχνην , Εὐδόξος τὸ ὄνομα · ἦκε δὲ ναυαγία περιπεσὼν εἰς Αἴγυπτον πλέων . Οὗτος 2 ὁ Εὐδόξος περιῆγε μὲν καὶ τοὺς ἄλλους ἄνδρας , ὅσοι Ταρσέων εὐδοκιμώτατοι , οὓς μὲν ἐσθῆτας , οὓς δὲ ἀργύριον αἰτῶν , διηγούμενος ἑκάστῳ τὴν συμφοράν , προσῆλθε δὲ καὶ τῷ Περιλάφῳ καὶ εἶπεν ὅτι ᾿Εφέσιος καὶ ἰατρὸς τὴν τέχνην . Ὁ δὲ αὐτὸν λαβὼν ἄγει πρὸς 3 τὴν ᾿Ανθειαν , ἠσθήσεσθαι νομίζων ἀνδρὶ ὀφθέντι ᾿Εφεσίῳ . Ἡδὲ ἐφιλοφρονεῖτό τε τὸν Εὐδόξον καὶ ἀνεπυθάνετο εἰ τι περὶ τῶν αὐτῆς λέγειν ἔχει · ὁ δὲ 10 ὅτι οὐδὲν ἐπίστατο μακρὰς αὐτῷ τῆς ἀποδημίας τῆς ἀπὸ ᾿Εφέσου γεγενημένης · ἀλλ’ οὐδὲν ἦττον ἠχαιρεν 15 αὐτῷ ἡ ᾿Ανθεια , ἀναμνησκομένη τῶν οἴκοι . Καὶ δὴ 4 συνῆλθες τε ἐγερύνει τοὺς κατὰ τὴν οἰκίαν καὶ εἰσῆλθε παρ’ ἕκαστα πρὸς τὴν ᾿Ανθειαν , πάντων ἀπολαύων τῶν ἐπιτηδείων , ἀεὶ δεόμενος αὐτῆς εἰς ᾿Εφεσον παραπεμφθῆναι · καὶ γὰρ καὶ παῖδες ἦσαν αὐτῷ καὶ 20 γυνή .
Lemmas: ἐν δέ ὁ χρόνος ὅς ὁ ᾿Ανθεια λαμβάνω ἐκ ὁ 4 λῃστήριον ἔρχομαι εἰς ὁ Ταρσός πρεσβύτης Ἐφέσιος ἰατρός ὁ τέχνη , Εὔδοξος ὁ ὄνομα · ἥκω δέ ναυαγία περιπίπτω εἰς Αἴγυπτος πλέω . οὗτος 2 ὁ Εὔδοξος περιάγω μέν καί ὁ ἄλλος ἀνήρ , ὅσος Ταρσεύς εὐδόκιμος , ὅς μέν ἐσθής , ὅς δέ ἀργύριον αἰτέω , διηγέομαι ἕκαστος ὁ συμφορά , προσέρχομαι δέ καί ὁ Περιλάφῳ καί εἶπον ὅτι Ἐφέσιος καί ἰατρός ὁ τέχνη . ὁ δέ αὐτός λαμβάνω ἄγω πρός 3 ὁ ᾿Ανθειαν , ἥδομαι νομίζω ἀνήρ ὁράω Εφέσιος . ἡδύς φιλοφρονέομαι τε ὁ Εὔδοξος καί ἀναπυνθάνομαι εἰμί τίς περί ὁ αὐτός λέγω ἔχω · ὁ δέ 10 ὅτι οὐδείς ἐπίσταμαι μακρός αὐτός ὁ ἀποδημία ὁ ἀπό ᾿Εφέσου γίγνομαι · ἀλλά οὐδείς ἀίσσω χαίρω 15 αὐτός ὁ ᾿Ανθεια , ἀναμιμνήσκω ὁ οἴκοι . καί δή 4 συνέρχομαι τε ἐγείρω ὁ κατά ὁ οἰκίον καί εἰσέρχομαι παρά ἕκαστος πρός ὁ ᾿Ανθειαν , πᾶς ἀπολαύω ὁ ἐπιτήδειος , ἀεί δήω αὐτός εἰς ᾿Εφεσον παραπέμπω · καί γάρ καί παῖς εἰμί αὐτός καί 20 γυνή .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0497.3
Ὡς οὖν πάντα τὰ περὶ τὸν γάμον ἐξετετέλεστο τῷ 5 Περιλάφῳ , ἐφειστήκει δὲ ἡ ἡμέρα , δεῖπνον μὲν αὐτῷ πολυτελὲς ἡτομάστο καὶ ἡ ᾿Ανθεια ἐκεκόσμητο κόσμῳ νυμφικῷ · ἐπαύετο δὲ οὔτε νύκτωρ οὔτε μεθ’ 25 ἡμέραν δακρύουσα , ἀλλ’ ἀεὶ πρὸ ὀφθαλμῶν εἶχεν ᾿Αβροκόμην . Ἐνενόει δὲ ἅμα πολλά , τὸν ἔρωτα , τοὺς 2 ὄρκους , τὴν πατρίδα , τοὺς πατέρας , τὴν ἀνάγκην , τὸν γάμον . Καὶ δὴ καθ’ αὐτὴν γενομένη , καιροῦ λαβομένη , σπαράξασα τὰς κόμας “ ὦ πάντα ἄδικος ἐγώ ” 30 φησὶ “ καὶ πονηρά , ἥτις οὐχὶ τοῖς ἴσοις ᾿Αβροκόμην ἀμείβομαι . Ὁ μὲν γὰρ ἵνα ἐμὸς ἀνὴρ μεῖνῃ καὶ δεσμὰ 3
Lemmas: ὡς οὖν πᾶς ὁ περί ὁ γάμος ἐκτελέω ὁ 5 Περιλάφῳ , ἐφίστημι δέ ὁ ἡμέρα , δεῖπνον μέν αὐτός πολυτελής ητομαστος καί ὁ ᾿Ανθεια κοσμέω κόσμος νυμφικός · παύω δέ οὔτε νύκτωρ οὔτε μετά 25 ἡμέρα δάκρυ , ἀλλά ἀεί πρό ὀφθαλμός ἔχω Αβροκόμη . ἐννοέω δέ ἅμα πολύς , ὁ Ἔρως , ὁ 2 Ὅρκος , ὁ πατρίς , ὁ πατήρ , ὁ ἀνάγκη , ὁ γάμος . καί δή κατά αὐτός γίγνομαι , καιρός λαμβάνω , σπαράσσω ὁ κόμη “ εἰμί πᾶς ἄδικος ἐγώ ” 30 φημί “ καί πονηρός , ὅστις οὐ ὁ ἴσος Αβροκόμη ἀμείβω . ὁ μέν γάρ ἵνα ἐμός ἀνήρ μένω καί δεσμός 3
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0498.1
ὑπομένει καὶ βασάνους καὶ ἴσως που καὶ τέθνηκεν · ἐγὼ δὲ καὶ ἐκείνων ἀμνημονῶ καὶ γαμοῦμαι [ ἡ ] δυσ - 4 τυχῆς , καὶ τὸν ὑμέναιον ἄξει τις ἐπ’ ἐμοί , καὶ ἐπ’ εὐνὴν ἀφίζομαι τὴν Περίλαον . Ἄλλ’ , ὦ φιλάταί μου πασῶν Ἀφροκόμου ψυχή , μηδὲν τι ὑπὲρ ἐμοῦ λυπη - 5 θῆς , οὐ γὰρ [ ἄν ] ποτὲ ἔκονσα ἀδικήσαιμί σε · ἐλεύσομαι , καὶ μέχρι θανάτου μεῖνασα νύμφη σή . ”
Lemmas: ὑπομένω καί βάσανος καί ἴσως ποῦ καί θνῄσκω · ἐγώ δέ καί ἐκεῖνος ἀμνημονῶ καί γαμέω [ ὁ ] δύο - 4 Τυχής , καί ὁ ὑμέναιος ἄγω τις ἐπί ἐγώ , καί ἐπί εὐνή ἀφικνέομαι ὁ Περίλαος . ἄλλος , εἰμί φιλάω ἐγώ πᾶς Ἀφρόκομος ψυχή , μηδείς τίς ὑπέρ ἐγώ λύπη - 5 Θῆς , οὖον γάρ [ ἄν ] ποτέ κονέω ἀδικέω σύ · ἔρχομαι , καί μέχρι θάνατος μένω νύμφη σός . ”
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0498.2
Ταῦτα εἶπε καὶ ἀφικομένου παρ’ αὐτὴν τοῦ Εὐ - 10 δόξου τοῦ Ἐφεσίου ἰατροῦ ἀπαγαγοῦσα αὐτὸν ἐπ’ οἴκημά τι ἡρεμαῖον προσπίπτει τοῖς γόνασιν αὐτοῦ καὶ ἱκετεύει μηδενὶ κατειπεῖν τῶν ὁρθησομένων μηδὲν καὶ ὁρκίζει τὴν πάτριον θεὸν Ἄρτεμιν ἐμπράξειν 6 πάντα ὅσα ἂν αὐτοῦ δεηθῇ . Ἀνίστησιν αὐτὴν ὁ Εὐ - 15 δοξος πολλὰ θρηνοῦσαν καὶ θαρρεῖν παρακαλεῖ καὶ ἐπάμυνε , πάντα ποιήσειν ὑπισχνούμενος . Λέγει δὴ αὐτῷ τὸν Ἀφρόκομον ἐρωτὰ καὶ τοὺς ὄρκους τοὺς πρὸς ἐκεῖνον καὶ τὰς περὶ τῆς σωφροσύνης συνθήκας · 7 καὶ “ εἰ μὲν ἦν ζῶσαν ” ἔφη “ μετάπολαβεῖν ζῶντα Ἀφροκόμην ἢ λαθεῖν ἀποδρᾶσαν ἐντεῦθεν , περὶ τούτων ἂν 20 ἐβουλεύομην · ἐπεὶ δὲ ὁ μὲν τέθνηκε , φυγεῖν δὲ ἀδύνατον καὶ τὸν μέλλοντα ἀμήχανον ὑπομεῖναι γάμον ( οὔτε γὰρ τὰς συνθήκας παραβήσομαι τὰς πρὸς Ἀφρόκομην οὔτε τοὺς ὄρκους ὑπερόψομαι ) , σὺ τοίνυν βοηθὸς ἡμῖν γενού , φάρμακον εὑρὼν ποθεν , ὃ κακῶν 8 με ἀπαλλάξει τὴν κακοδαίμονα . Ἔσται δὲ ἀντὶ τού - 25 των σοι πολλὰ μὲν καὶ παρὰ τῶν θεῶν , οἷς ἐπεύξομαι καὶ πρὸ τοῦ θανάτου πολλάκις ὑπὲρ σοῦ , αὐτῇ δέ σοι καὶ ἀργύριον δώσω καὶ τὴν παραπομπὴν ἐπισκευάσω . Ἀνύσῃ δὲ πρὸ τοῦ πυθεῖσθαι τινὰ ἐπιβάς νεὼς τὴν ἐπ’ Ἐφέσου πλεῖν · ἐκεῖ δὲ γενόμενος , ἄνα - 30 ζητήσας τοὺς γονεῖς Μεγαμήδη τε καὶ Εὐλίπην ἄγ -
Lemmas: οὗτος εἶπον καί ἀφικνέομαι παρά αὐτός ὁ εὕω - 10 δοξόω ὁ Ἐφέσιος ἰατρός ἀπάγω αὐτός ἐπί οἴκημα τίς ἠρεμαῖος προσπίπτω ὁ γόνυ αὐτός καί ἱκετεύω μηδείς κατερέω ὁ ὁράω μηδείς καί ὁρκίζω ὁ πάτριος θεός Ἄρτεμις ἐμπράσσω 6 πᾶς ὅσος εἄν αὐτός δήω . ἀνίστημι αὐτός ὁ εὕω - 15 δοξος πολύς θρηνέω καί θαρσέω παρακαλέω καί ἐπαμύνω , πᾶς ποιέω ὑπισχνέομαι . λέγος δή αὐτός ὁ Ἀφρόκομος ἐρωτάω καί ὁ Ὅρκος ὁ πρός ἐκεῖνος καί ὁ περί ὁ σωφροσύνη συνθήκη · 7 καί “ εἰμί μέν εἰμί ζώννυμι ” φημί “ μεταπολαμβανω ζῶ Ἀφροκόμη ἢ λανθάνω ἀποδιδράσκω ἐντεῦθεν , περί οὗτος εἄν 20 βουλεύω · ἐπεί δέ ὁ μέν θνῄσκω , φεύγω δέ ἀδύνατος καί ὁ μέλλω ἀμήχανος ὑπομένω γάμος ( οὔτε γάρ ὁ συνθήκη παραβαίνω ὁ πρός Ἀφρόκομος οὔτε ὁ Ὅρκος ὑπερόψομαι ) , σύ τοίνυν βοηθός ἐγώ γίγνομαι , φάρμακον εὑρίσκω πόθεν , ὅς κακός 8 ἐγώ ἀπαλλάσσω ὁ κακοδαίμων . εἰμί δέ ἀντί ὅς - 25 ὁ σύ πολύς μέν καί παρά ὁ θεός , ὅς ἐπεύχομαι καί πρό ὁ θάνατος πολλάκις ὑπέρ σύ , αὐτός δέ σύ καί ἀργύριον δίδωμι καί ὁ παραπομπή ἐπισκευάζω . ἀνύω δέ πρό ὁ πυνθάνομαι τις ἐπιβαίνω ναός ὁ ἐπί Ἔφεσος πλέω · ἐκεῖ δέ γίγνομαι , ἄναξ - 30 ζητέω ὁ γονεύς Μεγαμήδη τε καί Εὐλίπην ἄγε -
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0499.1
ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ ΕΦΕΣΙΟΤ
Lemmas: Ξενοφῶν Ε
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0499.2
γελλε αὐτοῖς τὴν ἐμὴν τελευτὴν καὶ πάντα τὰ κατὰ τὴν ἀποδημίαν , [ καὶ ] ὅτι Ἀβροκόμης ἀπώλεσε λέγε . ” Εἰποῦσα τῶν ποδῶν αὐτοῦ προκυλίετο καὶ ἔδειτο 9 μηδὲν ἀντειπεῖν αὐτῇ δοῦναι τε τὸ φάρμακον . Καὶ προκομισάσα εἴκοσι μνὰς ἀργυρίου περιδέραιά τε αὐτῆς ( ἣν δὲ αὐτὴ πάντα ἀφθονα·πάντων γὰρ ἐξουσίαν εἶχε τῶν Περιλάου ) διδῶσι τῷ Εὐδόξῳ . Ὁ δὲ βουλευσάμενος πολλὰ καὶ τὴν κόρην οἰκτείρας τῆς συμφορᾶς καὶ τῆς εἰς Ἔφεσον ἐπιθυμῶν ὁδοῦ καὶ τοῦ ἀργυρίου 10 καὶ τῶν δώρων ἠττώμενος ὑπίσχειται δῶσειν τὸ φάρμακον , καὶ ἀπῆλ κομιῶν . Ἡ δὲ ἐν τούτῳ πολλά 10 [ μὲν ] καταθρηνεῖ , τὴν τε ἡλικίαν κατοδυρομένη τὴν ἑαυτῆς καὶ ὅτι μέλλει πρὸ ὥρας ἀποθανεῖσθαι λυπουμένη , πολλὰ δὲ Ἀβροκόμην ὡς παρόντα ἀνεκάλει . 15 Ἐν τούτῳ ὀλίγον διαλιπὼν ὁ Εὐδόξος ἔρχεται κομί - 11 ζων θανάσιμον [ μὲν ] οὐχὶ φάρμακον , ὑπνωτικὸν δέ , ὡς μήτε τι πάθειν τὴν κόρην καὶ αὐτὸν ἐφοδίῶν τυχόντα ἀνασωθῆναι . Λαβοῦσα δὲ ἡ Ἄνθεια καὶ πολλὴν αὐτῷ χάριν αὐτὸν ἀποπέμπει . 20 Καὶ ὁ μὲν εὐθὺς ἐπιβάς νεὼς ἐπανήχθη , ἡ δὲ τὸν ἐπιτήδειον ἐξήτει πρὸς τὴν πόσιν τοῦ φαρμάκου . Καὶ ἤδη μὲν νὺξ ἦν , παρεσκενάζετο δὲ ὁ θάλα - 6 μος , καὶ ἥκον οἱ ἐπὶ τούτῳ τεταγμένοι τὴν Ἄνθειαν 25 ἐξάγοντες · ἡ δὲ ἀκούσα καὶ δεδακρυμένη ἐξῆει , ἐν τῇ χειρὶ κρύπτουσα τὸ φάρμακον · καὶ ὡς πλησίον τοῦ θαλάμου γίνεται , οἱ οἰκετοὶ ἀνευφήμησαν τὸν ὑμέναιον · ἡ δὲ ἀνωθῦρετο καὶ ἐδάκρυσεν “ οὕτως ἐγώ ” λέ - 2 γουσα “ πρότερον ἠρόμην Ἀβροκόμην νυμφίῳ , καὶ παρ - 30 ἐπεμπεν ἡμᾶς πῦρ ἐρωτικόν , καὶ ὑμέναιος ἦδετο ἐπὶ γάμοις εὐδαίμοσι . Νυνὶ δὲ τί ποιήσεις , Ἄνθεια ; 3 ἀδικήσεις Ἀβροκόμην τὸν ἄνδρα , τὸν ἐρώμενον , τὸν
Lemmas: γελλε αὐτός ὁ ἐμός τελευτή καί πᾶς ὁ κατά ὁ ἀποδημία , [ καί ] ὅτι Ἀβροκόμης ἀπόλλυμι λέγω . ” εἶπον ὁ πούς αὐτός προκαλέω καί δήω 9 μηδείς ἀντιλέγω αὐτός δίδωμι τε ὁ φάρμακον . καί προκομίζω εἴκοσι μνάς ἀργύριον περιδέραιος τε αὐτός ( ὅς δέ αὐτός πᾶς ἀφθονα·πάντων γάρ ἐξουσία ἔχω ὁ Περίλαος ) δίδωμι ὁ Εὔδοξος . ὁ δέ βουλεύω πολύς καί ὁ κόρη οἰκτείρω ὁ συμφορά καί ὁ εἰς Ἔφεσος ἐπιθυμέω ὁδός καί ὁ ἀργύριον 10 καί ὁ δῶρον ἀτάω ὑπισχνέομαι δίδωμι ὁ φάρμακον , καί ἀπόλλυμι κομίζω . ὁ δέ ἐν οὗτος πολύς 10 [ μέν ] καταθρηνέω , ὁ τε ἡλικία κατοδύρομαι ὁ ἑαυτοῦ καί ὅτι μέλλω πρό ὥρα ἀποθνῄσκω λυπέω , πολύς δέ Ἁβροκόμης ὡς πάρειμι ἀνακαλέω . 15 ἐν οὗτος ὀλίγος διαλείπω ὁ Εὔδοξος ἔρχομαι κόμι - 11 ζῶ θανάσιμος [ μέν ] οὐ φάρμακον , ὑπνωτικός δέ , ὡς μήτε τίς πάσχω ὁ κόρη καί αὐτός Ἐφοδίων τυγχάνω ἀνασῴζω . λαμβάνω δέ ὁ Ἄνθεια καί πολύς αὐτός χάρις αὐτός ἀποπέμπω . 20 καί ὁ μέν εὐθύς ἐπιβαίνω ναός ἐπανάγω , ὁ δέ ὁ ἐπιτήδειος ἐξαιτέω πρός ὁ πόσις ὁ φάρμακον . καί ἤδη μέν νύξ εἰμί , παρεσκενάζετο δέ ὁ Θάλα - 6 μος , καί ἥκω ὁ ἐπί οὗτος τάσσω ὁ Ἄνθεια 25 ἐξάγω · ὁ δέ ἄκων καί δάκρυ ἔξειμι , ἐν ὁ χείρ κρύπτω ὁ φάρμακον · καί ὡς πλησίος ὁ θάλαμος γίγνομαι , ὁ οἰκετοὶ ἀνευφημέω ὁ ὑμέναιος · ὁ δέ ανωθυρετος καί δάκρυ “ οὕτως ἐγώ ” λεʹ - 2 Γούσα “ πρότερος ἔρομαι Ἁβροκόμης νυμφίος , καί παρά - 30 πέμπω ἐγώ πῦρ ἐρωτικός , καί ὑμέναιος ἀείδω ἐπί γάμος εὐδαίμων . νυνί δέ τίς ποιέω , Ἄνθεια ; 3 ἀδικέω Ἁβροκόμης ὁ ἀνήρ , ὁ ἐράω , ὁ
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0500.1
διὰ σὲ τεθνηκότα · Οὐχ οὕτως ἀνανδρος ἐγὼ οὐδ’ ἐν τοῖς κακοῖς δειλή · Δεδόχθω ταῦτα , πίνωμεν τὸ φάρμακον · Ἄβροκόμην εἶναι μοι δεῖ ἄνδρα · ἐκεῖνον καὶ 4 τεθνηκότα βούλομαι . ” Ταῦτα ἔλεγε καὶ ἤγετο εἰς τὸν θάλαμον .
Lemmas: διά σύ θνῄσκω · οὐχ οὕτως ἄνανδρος ἐγώ οὐδέ ἐν ὁ κακός δειλός · δοκέω οὗτος , πίνω ὁ φάρμακον · Ἁβροκόμης εἰμί ἐγώ δεῖ ἀνήρ · ἐκεῖνος καί 4 θνῄσκω βούλομαι . ” οὗτος λέγω καί ἄγω εἰς ὁ θάλαμος .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0500.2
Καὶ δὴ μόνη μὲν ἐγερύνει , ἐτι γὰρ Περίλαος μετὰ τῶν φίλων εὐωχεῖτο · σκηψαμένη δὲ τῇ ἀγωνίᾳ ὑπὸ δίψους κατειληφθαι ἐκέλευσεν αὐτῇ τινὶ τῶν οἰκετῶν ὕδωρ ἐνεγκεῖν , ὡς δὴ πιομένη · καὶ δὴ κομισθέντος ἐκπώματος , λαβοῦσα οὐδενὸς ἐνδον αὐτῇ παρόντος ἐμβάλλει τὸ φάρμακον καὶ δακρύσασα “ ὦ 5 “ φιλάτατον ” φησίν “ Ἄβροκόμου ψυχή , ἰδοὺ σοι τὰς ὑποσχέσεις ἀποδίδωμι καὶ ὁδὸν ἔρχομαι τὴν παρὰ σέ , δυστυχὴ μὲν ἀλλ’ ἀναγκαίαν · καὶ δέχου με ἀσμενὸς καὶ μοι πάρεχε τὴν ἐκεῖ μετὰ σοῦ δίαιταν εὐδαίμονα . ” 15 Εἰποῦσα ἐπιε τὸ φάρμακον , καὶ εὐθὺς ὕπνος τε αὐτὴν κατέιχε καὶ ἐπιπτεν εἰς γῆν , καὶ ἐποίει τὸ φάρμακον ὅσα ἐδύνατο .
Lemmas: καί δή μόνος μέν ἐγείρω , ἔτι γάρ Περίλαος μετά ὁ Φίλων εὐωχέω · σκήπτω δέ ὁ ἀγωνία ὑπό δίψος καταλαμβάνω κελεύω αὐτός τις ὁ οἰκέτης ὕδωρ φέρω , ὡς δή πίνω · καί δή κομίζω ἔκπωμα , λαμβάνω οὐδείς ἔνδον αὐτός πάρειμι ἐμβάλλω ὁ φάρμακον καί δάκρυ “ εἰμί 5 “ φίλος ” φημί “ Ἀβροκόμας ψυχή , ἰδού σύ ὁ ὑπόσχεσις ἀποδίδωμι καί ὁδός ἔρχομαι ὁ παρά σός , δυστυχέω μέν ἀλλά ἀναγκαῖος · καί δέχομαι ἐγώ ἄσμενος καί ἐγώ παρέχω ὁ ἐκεῖ μετά σύ δίαιτα εὐδαίμων . ” 15 εἶπον πίνω ὁ φάρμακον , καί εὐθύς ὕπνος τε αὐτός κατέχω καί πίπτω εἰς γῆ , καί ποιέω ὁ φάρμακον ὅσος δύναμαι .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0500.3
7 Ὡς δὲ εἰσῆλθεν ὁ Περίλαος , εὐθὺς ἰδὼν τὴν Ἄνθειαν κειμένην ἐξεπλάγη καὶ ἀνεβόησε , θόρυβός τε 20 πολὺς τῶν κατὰ τὴν οἰκίαν ἦν καὶ πάθη συμμιγῆ , οἰκμωγή , φόβος , ἐκπληξις . Οἱ μὲν ὤκτειρον τὴν δοκοῦσαν τεθνηκέναι , οἱ δὲ συνῆχθοντο Περίλαφ , πάντες 2 δὲ ἐθρήνουν τὸ γεγονός . Ὁ δὲ Περίλαος τὴν ἐσθῆτα περιρρηξάμενος , ἐπιπεσὼν τῷ σώματι “ ὦ φιλάτατέ μοι 25 κόρη ” φησίν , “ ὦ πρὸ τῶν γάμων καταλιποῦσα τὸν ἐρώντα , ὀλίγαις ἡμέραις νύμφη Περίλαου γενομένη ; εἰς οἷόν σε θάλαμον τὸν τάφον ἄξομεν ; εὐδαίμων ἄρα ὅστις ποτε Ἄβροκόμης ἦν · μακάριος ἐκεῖνος ὡς ἀληθῶς , τηλικαῦτα παρ’ ἐρωμένης λαβὼν δῶρα . ” 30 Ὁ μὲν [ οὖν ] τοιαῦτα ἐθρήνει , περιεβεβλήκει δὲ ἅπασαν καὶ ἠσπάζετο χεῖράς τε καὶ πόδας “ νύμφη ”
Lemmas: 7 ὡς δέ εἰσέρχομαι ὁ Περίλαος , εὐθύς εἶδον ὁ Ἄνθεια κεῖμαι ἐκπλήσσω καί ἀναβοάω , θόρυβος τε 20 πολύς ὁ κατά ὁ οἰκίον εἰμί καί πάθος συμμιγής , οἰκμωγή , φόβος , ἔκπληξις . ὁ μέν οἰκτίρω ὁ δοκέω θνῄσκω , ὁ δέ συνάχθομαι Περίλαφ , πᾶς 2 δέ θρηνέω ὁ γίγνομαι . ὁ δέ Περίλαος ὁ ἐσθής περιρρήγνυμι , ἐπιπίπτω ὁ σῶμα “ εἰμί φιλάτατέ ἐγώ 25 κόρη ” φημί , “ εἰμί πρό ὁ γάμος καταλιμπάνω ὁ ἐράω , ὀλίγος ἡμέρα νύμφη Περίλαος γίγνομαι ; εἰς οἷος σύ θάλαμος ὁ τάφος ἄγω ; εὐδαίμων ἄρα ὅστις ποτός Ἁβροκόμης εἰμί · μακάριος ἐκεῖνος ὡς ἀληθής , τηλικόσδε παρά ἐράω λαμβάνω Δῶρα . ” 30 ὁ μέν [ οὖν ] τοιοῦτος θρηνέω , περιβάλλω δέ ἅπας καί ἀσπάζομαι χείρ τε καί πούς “ νύμφη ”
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0501.1
ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ ΕΦΕΣΙΩΤ
Lemmas: Ξενοφῶν ΕΣ
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0501.2
λέγων “ ἄθλια , γύναι δυστυχεστέρα . ” Ἐξόρμει δὲ αὐτὴν πολλὴν [ μὲν ] ἑσθῆτα ἐνδύσων , πολὺν δὲ περιδεὶς χρυσόν · καὶ οὐκέτι φέρων τὴν θῆαν , ἡμέρας γενομένης ἐνθέμενος κλῖνη τὴν Ἀνθείαν ( ἥ δὲ ἐκειτο ἀναισθητοῦσα ) ἤγεν εἰς τοὺς πλησίον τῆς πόλεως τάφους · καὶταῦθα κατέθετο ἐν τινι οἴκηματι , πολλὰ μὲν ἐπισφάξας ἱερεῖα , πολλὴν δὲ ἑσθῆτα καὶ κόσμον ἄλλον ἐπικαύσας .
Lemmas: λέγω “ ἄθλιος , γυνή δυστυχής . ” ἐξορμέω δέ αὐτός πολύς [ μέν ] ἐσθής ἐνδύω , πολύς δέ περιδέω χρυσός · καί οὐκέτι φέρω ὁ θεανός , ἡμέρα γίγνομαι ἐντίθημι κλίνη ὁ Ἀνθεία ( ὅς δέ κεῖμαι ἀναισθητέω ) ἄγω εἰς ὁ πλησίος ὁ πόλις τάφος · καὶταῦθα κατατίθημι ἐν τις οἴκημα , πολύς μέν ἐπισφάζω ἱερεῖον , πολύς δέ ἐσθής καί κόσμος ἄλλος ἐπικαίω .