ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0215.2
ἑαυτοῦ μεμνημένον , τὸν δὲ Κλεινίαν ὑποδακρύοντα μνήμῃ Χαρικλέους , βουλόμενος αὐτοὺς τῆς λύπης ἀπαγαγεῖν , ἐμβάλλω λόγον ἔρωτικῆς ἔχονμεν ψυχαγωγίας · καὶ γὰρ οὐδὲ ἡ Λευκίππη παρήν , ἀλλ’ ἐν 5 μυχῷ ἐκάθευδε τῆς νεώς . Λέγω δὴ πρὸς αὐτοὺς ὑπο - 2 μειδιῶν “ ὡς παρὰ πολὺ κρατεῖ μὲν Κλεινίας · ἔβουλετο γὰρ λέγειν κατὰ γυναικῶν , ὥσπερ εἴωθει . ‘Ῥῶν δ’ ἂν εἴποι νῦν ἤτοι ὡς κοινωνὸν ἔρωτος εὕρων . Οὐχ οἶδα γὰρ πῶς ἐπιχωριάζει νῦν ὁ εἰς τοὺς ἀρρε - 3 10 νας ἔρως . ” “ Οὐ γὰρ πολὺ ἄμεινον ” ὁ Μενέλαος ἔφη “ τοῦτο ἐκείνου ; καὶ γὰρ ἀπλούστεροι παῖδες γυναικῶν , καὶ τὸ κάλλος αὐτοῖς ὀριμύτερον εἰς ἡδονήν . ” “ Πῶς ὀριμύτερον ” ἔφη “ εἶγε παραχύφαν μόνον οἴχε - 4 ται καὶ οὐκ ἀπολαύσαι δίδωσι τῷ φιλοῦντι , ἀλλ’ 15 ἔοικε τῷ τοῦ Ταντάλου πώματι ; πολλάκις γὰρ ἐν 5 ᾧ πίνεται πέφευγε , καὶ ἀπήλθεν ὁ ἔραστής οὐχ εὕρων πιεῖν · τὸ δὲ ἐτι πινόμενον ἀρπάζεται πρὶν [ ἂν ] ὁ πίνων χορεσθῇ , καὶ οὐκ ἔστιν ἀπὸ παιδὸς ἀπελθεῖν ἔραστήν ἄλυπον ἔχοντα τὴν ἡδονήν · κατα - 20 λείπει γὰρ ἐτι διψῶντα . ”
Lemmas: ἑαυτοῦ μιμνήσκω , ὁ δέ Κλεινίας ὑποδακρύω μνήμη Χαρικλῆς , βούλομαι αὐτός ὁ λύπη ἀπάγω , ἐμβάλλω λόγος ἐρωτικός ἔχω ψυχαγωγία · καί γάρ οὐδέ ὁ Λευκίππη πάρειμι , ἀλλά ἐν 5 μυχός καθεύδω ὁ ναῦς . λέγω δή πρός αὐτός ὑπο - 2 μειδάω “ ὡς παρά πολύς κρατέω μέν Κλεινίας · βούλομαι γάρ λέγω κατά γυνή , ὥσπερ εἴωθα . Ῥῶνος δέ εἄν εἶπον νῦν ἤτοι ὡς κοινωνός Ἔρως εὑρίσκω . οὐχ οἶδα γάρ πῶς ἐπιχωριάζω νῦν ὁ εἰς ὁ Άρρε - 3 10 νάω Ἔρως . ” “ οὖον γάρ πολύς ἀγαθός ” ὁ Μενέλαος φημί “ οὗτος ἐκεῖνος ; καί γάρ απλός παῖς γυνή , καί ὁ κάλλος αὐτός οριμυτερος εἰς ἡδονή . ” “ Πῶς οριμυτερος ” φημί “ εἰμί παραχυφημι μόνος οἴχω - 4 ὁ καί οὐ ἀπολαύω δίδωμι ὁ φιλέω , ἀλλά 15 ἔοικα ὁ ὁ Τάνταλος πῶμα ; πολλάκις γάρ ἐν 5 ὅς πίνω φεύγω , καί ἀπέρχομαι ὁ ἐραστής οὐ εὑρίσκω πίνω · ὁ δέ ἔτι πίνω ἀρπάζω πρίν [ εἄν ] ὁ πίνω κορέννυμι , καί οὐ εἰμί ἀπό παῖς ἀπέρχομαι ἐραστής ἄλυπος ἔχω ὁ ἡδονή · κατά - 20 λείπω γάρ ἔτι διψάω . ”
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0215.3
Καὶ ὁ Μενέλαος “ ἄγνοεῖς , ὦ Κλειτοφῶν ” ἔφη 36 “ τὸ κεφάλαιον τῆς ἡδονῆς . Ποθεινὸν γὰρ ἀεὶ τὸ ἀκόρεστον . Τὸ μὲν γὰρ εἰς χρήσιν χρονιώτερον τῷ κόρφ μαραίνει τὸ τεερπνόν , τὸ δὲ ἀρκαζόμενον και - 25 νόν ἐστιν ἀεὶ καὶ μᾶλλον ἄνθεῖ · οὐ γὰρ γεγηρακυῖαν ἔχει τὴν ἡδονήν , καὶ ὅσον ἐλαττοῦται τῷ χρόνῳ , τοσοῦτον εἰς μέγεθος ἐκτείνεται πόθῳ . Καὶ τὸ ῥό - 2 δον διὰ τοῦτο τῶν ἄλλων εὐμορφότερόν ἐστι φυτῶν , ὅτι τὸ κάλλος αὐτοῦ φεύγει ταχύ . Δύο γὰρ ἐγὼ 30 νομίζω κατ’ ἀνθρώπους κάλλῃ πλανᾶσθαι , τὸ μὲν
Lemmas: καί ὁ Μενέλαος “ ἀγνοέω , εἰμί Κλειτοφῶν ” φημί 36 “ ὁ κεφάλαιος ὁ ἡδονή . Ποθεινός γάρ ἀεί ὁ ἀκόρεστος . ὁ μέν γάρ εἰς χρῆσις χρόνιος ὁ κόρφος μαραίνω ὁ τερπνός , ὁ δέ αρκαζομενω και - 25 νοῦς εἰμί ἀεί καί μᾶλλον ἄνθος · οὖον γάρ γηράσκω ἔχω ὁ ἡδονή , καί ὅσος ἐλασσόω ὁ χρόνος , τοσοῦτος εἰς μέγεθος ἐκτείνω πόθος . καί ὁ ροʹ - 2 δίδωμι διά οὗτος ὁ ἄλλος εὔμορφος εἰμί φυτός , ὅτι ὁ κάλλος αὐτός φεύγω ταχύς . δύο γάρ ἐγώ 30 νομίζω κατά ἄνθρωπος κάλλος πλανάω , ὁ μέν
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0216.1
3 οὐράνιον , τὸ δὲ πάνδημον . Ἄλλὰ τὸ μὲν οὐράνιον 5 ἄχθεται θνητῷ σκηνῇ δεδεμένον καὶ ζητεῖ πρὸς οὐρανὸν ταχὺ φεύγειν · τὸ δὲ πάνδημον ἐρριπται κάτω καὶ ἐγχρονίζει περὶ τοῖς σώμασιν . Εἰ δὲ καὶ ποιητὴν δεῖ λαβεῖν μάρτυρα τῆς οὐρανίας τοῦ κάλλους ἀνόδου , ἀκούσον Ὁμήρου λέγοντος
Lemmas: 3 οὐράνιος , ὁ δέ πάνδημος . ἀλλά ὁ μέν οὐράνιος 5 ἄχθομαι θνητός σκηνή δήω καί ζητέω πρός οὐρανός ταχύς φεύγω · ὁ δέ πάνδημος ῥίπτω κάτω καί ἐγχρονίζω περί ὁ σῶμα . εἰμί δέ καί ποιητής δεῖ λαμβάνω μάρτυς ὁ οὐράνιος ὁ κάλλος ἄνοδος , ἀκούω Ὅμηρος λέγω
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0216.2
τὸν καὶ ἀνθρεῖφαντο θεοὶ Διὶ οἰνοχοεῦειν κάλλεος εἵνεκα οἴο , ἵν’ ἀθανάτοισι μετείη .
Lemmas: ὁ καί ανθρειφημι θεός Ζεύς οἰνοχοεύω κάλλος ἕνεκα ὅς , ἵνα ἀθάνατος μέτειμι .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0216.3
4 Οὐδεμία δὲ ἀνέβη ποτὲ εἰς οὐρανὸν διὰ κάλλος γυνή . 10 Καὶ γὰρ γυναιξὶ κεκοινωνήκεν ὁ Ζεὺς . Ἄλλ’ Ἀλκμήνην μὲν ἔχει πένθος καὶ φωνή , Λαυάνην δὲ λάραυξ καὶ θάλασσα , Σεμέλῃ δὲ πυρὸς γέρους τροφή · ἂν δὲ μειρακίου Φρυγὸς ἐρασθῇ , τὸν οὐρανὸν αὐτῷ δίδωσιν , ἵνα καὶ συνοικῇ καὶ οἰνοχόον ἔχῃ τοῦ νέκταρος · 15 ἢ δὲ πρότερον διάκονος τῆς τιμῆς ἐξεῶσται · ἦν γάρ , οἶμαι , γυνή . ”
Lemmas: 4 οὐδείς δέ ἀναβαίνω ποτέ εἰς οὐρανός διά κάλλος γυνή . 10 καί γάρ γυνή κοινωνέω ὁ Ζεύς . ἄλλος Ἀλκμήνη μέν ἔχω πένθος καί φωνή , λαυανειμι δέ λάραυξ καί θάλασσα , Σεμέλη δέ πυρός γέρος τροφή · εἄν δέ μειράκιον Φρύξ ἔραμαι , ὁ οὐρανός αὐτός δίδωμι , ἵνα καί συνοικέω καί οἰνοχόος ἔχω ὁ νέκταρ · 15 ἢ δέ πρότερος διάκονος ὁ τιμή ἐξίστημι · εἰμί γάρ , οἴομαι , γυνή . ”
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0216.4
37 Ἐπολαβὼν οὖν ἐγὼ “ καὶ μὴν οὐράνιον ” ἔφη “ δοκε μᾶλλον εἶναι τὸ τῶν γυναικῶν κάλλος , ὅσον μὴ ταχὺ φθείρεται . Ἐγγὺς γὰρ τοῦ θείου τὸ ἀφθαρ - 20 τον , τὸ δὲ κινούμενον ἐν φθορᾷ θνητὴν φύσιν μι - 2 μούμενον οὐν οὐράνιόν ἐστιν ἀλλὰ πάνδημον . Ἡράσθη μειρακίου Φρυγός , ἀνήγαγεν εἰς οὐρανὸν τὸν Φρύγα · τὸ δὲ κάλλος τῶν γυναικῶν αὐτὸν τὸν Δία κατήγαγεν ἐξ οὐρανοῦ . Διὰ γυναικὰ ποτε Ζεὺς ἐμυ - 25 κήσατο , διὰ γυναικὰ ποτε Σάτυρον ὠρχήσατο , καὶ 3 χρυσὸν πεποίηκεν ἑαυτὸν ἄλλη γυναικί . Οἰνοχοεῖτω μὲν Γανυμήδης , μετὰ δὲ τῶν θεῶν Ἥβη πινέτω , ἵνα ἔχῃ μειράκιον διάκονον γυνή . Ἐλεῶ δὲ αὐτοῦ τὴν ἀρπαγήν . Ὀρνις ἐπ’ αὐτὸν κατέβη ὠμηστής , ὁ δὲ
Lemmas: 37 επολαμβανω οὖν ἐγώ “ καί μήv οὐράνιος ” φημί “ δοκός μᾶλλον εἰμί ὁ ὁ γυνή κάλλος , ὅσος μή ταχύς φθείρω . ἐγγύς γάρ ὁ θεῖον ὁ ἀφθήρ - 20 ὁ , ὁ δέ κινέω ἐν φθορά θνητός φύσις μι - 2 μουμενω ὀν οὐράνιος εἰμί ἀλλά πάνδημος . ἔραμαι μειράκιον Φρύξ , ἀνάγω εἰς οὐρανός ὁ Φρύξ · ὁ δέ κάλλος ὁ γυνή αὐτός ὁ Ζεύς κατάγω ἐκ οὐρανός . Ζεύς γυναικάς ποτός Ζεύς ΕΜΥ - 25 καίω , διά γυναικάς ποτός Σάτυρος ὀρχέομαι , καί 3 χρυσός ποιέω ἑαυτοῦ ἄλλος γυνή . Οἰνοχοέω μέν Γανυμήδης , μετά δέ ὁ θεός Ἥβη πίνω , ἵνα ἔχω μειράκιον διάκονος γυνή . ἐλεάω δέ αὐτός ὁ ἁρπάγη . Ὄρνις ἐπί αὐτός καταβαίνω ὠμηστής , ὁ δέ
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0217.1
ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΤΑΤΙΟΤ
Lemmas: Ἀχιλλεύς ΤΑΤΙΟΤ
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0217.2
ἀνάπαστος γενόμενος ὑβρίζεται καὶ δοῖκεν ἐσταυ - 4 ροῦμένῳ · καὶ τὸ θέαμά ἐστιν αἰσχιστον , μειράκιον ἐξ ὀνύχων κρεμάμενον . Σεμέλην δὲ εἰς οὐρανὸν ἀνῆγαγεν οὐκ ὄρνις ὠμηστής , ἀλλὰ πῦρ · καὶ μὴ θαυμάσης εἰ διὰ πυρός τις ἀναβαίνει εἰς οὐρα - 5 νόν · οὕτως ἀνέβη Ἡρακλῆς . Εἰ δὲ Δανάης τὴν λάρνακα γελᾷς , πῶς τὸν Περσέα σιωπᾷς ; Ἀλκμήνη δὲ τοῦτο μόνον δῶρον ἄρχει , ὅτι δι’ αὐτὴν ἐκλεφεν ὁ Ζεὺς τρεῖς ὅλους ἡλίους . Εἰ δὲ δεῖ μεθέντα 10 τὰς μυθολογίας αὐτὴν εἰπεῖν τὴν ἐν τοῖς ἔργοις ἡδονήν , ἐγὼ μὲν πρωτόπειρος ἂν εἰς γυναῖκας , ὅσον ὁμιλῆσαι ταῖς εἰς Ἀφροδίτην παλουμέναις · ἄλλος γὰρ ἂν ἴσως εἴπειν τι καὶ πλέον ἔχοι μεμυημένος · εἰρήσεται δέ μοι , κἂν μετρίως ἔχω πείρας . Γυναικὶ μὲν 15 οὖν ὑγρόν μὲν τὸ σῶμα ἐν ταῖς συμπλοκαῖς , μαλθακὰ δὲ τὰ χεῖλη πρὸς τὰ φιλήματα . Καὶ διὰ τοῦτο μὲν ἔχει τὸ σῶμα ἐν τοῖς ἀγκαλίσμασιν , ἐν δὲ ταῖς σαρξὶν ὅλως ἐνηρμοσμένον , καὶ πῶς ἐγκείμενον περιβάλλει τὴν ἡδονήν . Ἐνστίλχει δὲ τοῖς χείλεσιν ὥσπερ σφρα - 20 γιδας τὰ φιλήματα , φιλεῖ δὲ τέχνη καὶ σκευάζει τὸ φίλημα γλυκύτερον . Οὐ γὰρ μόνον ἐθέλει φιλεῖν τοῖς χείλεσιν , ἀλλὰ καὶ τοῖς ὀδοῦσι συμβάλλεται καὶ περὶ τὸ τοῦ φιλοῦντος στόμα βύσκεται καὶ δάκνει τὰ φιλήματα . Ἐν δὲ τῇ τῆς Ἀφροδίτης ἀκμῇ οἴστρει μὲν 25 ὑφ’ ἡδονῆς , περικέχυται δὲ φιλοῦσα καὶ μαίνεται · αἱ δὲ γλῶτται τοῦτον τὸν χρόνον φροτῶσιν ἀλλήλαις εἰς ὁμιλίαν καὶ ὡς δύνανται βιάζονται κάκειναι φιλεῖν · σὺ δὲ μείζονα ποιεῖς τὴν ἡδονὴν ἀνοίγων τὰ φιλήματα . Πρὸς δὲ τὸ τέκμα τῆς Ἀφροδίτης ἡ γυνὴ 30 γινομένη πέφυκεν ἀσθμαίνειν ὑπὸ καυματώδους
Lemmas: ἀνάπαστος γίγνομαι ὑβρίζω καί δοκέω Εστάυ - 4 ῥέω · καί ὁ θέαμα εἰμί αισχιστος , μειράκιον ἐκ ὄνυξ κρεμάννυμι . Σεμέλη δέ εἰς οὐρανός ἀνάγω οὐ ὄρνις ὠμηστής , ἀλλά πῦρ · καί μή θαυμάζω εἰμί διά πῦρ τις ἀναβαίνω εἰς οὐρά - 5 νοῦς · οὕτως ἀναβαίνω Ἡρακλῆς . εἰμί δέ Δανάη ὁ λάρναξ γελάω , πῶς ὁ Περσεύς σιωπάω ; Ἀλκμήνη δέ οὗτος μόνος δῶρον ἄρχω , ὅτι διά αὐτός κλέπτω ὁ Ζεύς τρεῖς ὅλος ἥλιος . εἰμί δέ δεῖ μεθίημι 10 ὁ μυθολογία αὐτός εἶπον ὁ ἐν ὁ ἔργον ἡδονή , ἐγώ μέν πρωτόπειρος εἄν εἰς γυνή , ὅσος ὁμιλέω ὁ εἰς Ἀφροδίτη πάλλω · ἄλλος γάρ εἄν ἴσως εἶπον τίς καί πλέω ἔχω μυέω · εἴρω δέ ἐγώ , κἀν μέτριος ἔχω πείρω . γυνή μέν 15 οὖν ὑγρός μέν ὁ σῶμα ἐν ὁ συμπλοκή , μαλθακός δέ ὁ χεῖλος πρός ὁ φίλημα . καί διά οὗτος μέν ἔχω ὁ σῶμα ἐν ὁ ἀγκάλισμα , ἐν δέ ὁ σάρξ ὅλως ἐναρμόζω , καί πῶς ἔγκειμαι περιβάλλω ὁ ἡδονή . Ἐνστίλχει δέ ὁ χεῖλος ὥσπερ σφρα - 20 γιδάς ὁ φίλημα , φιλέω δέ τέχνη καί σκευάζω ὁ φίλημα γλυκύς . οὖον γάρ μόνος ἐθέλω φιλέω ὁ χεῖλος , ἀλλά καί ὁ ὀδούς συμβάλλω καί περί ὁ ὁ φιλέω στόμα βύζω καί δάκνω ὁ φίλημα . ἐν δέ ὁ ὁ Ἀφροδίτη ἀκμή οἴστρος μέν 25 ὑπό ἡδονή , περιχέω δέ φιλέω καί μαίνομαι · ὁ δέ γλῶσσα οὗτος ὁ χρόνος φροτῶσιν ἀλλήλων εἰς ὁμιλία καί ὡς δύναμαι βιάζομαι ἐκεῖνος φιλέω · σύ δέ μείζων ποιέω ὁ ἡδονά ἀνοίγω ὁ φίλημα . πρός δέ ὁ τέκμα ὁ Ἀφροδίτη ὁ γυνή 30 γίγνομαι φύω ἀσθμαίνω ὑπό καυματώδης
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0218.1
ἡδονῆς , τὸ δὲ ἄσθμα σὺν πνεύματι ἔρωτικῷ μέχρι τῶν τοῦ στόματος χειλέων ἀναθορὸν συντυγχάνει πλανωμένῳ τῷ φιλήματι καὶ ζητοῦντι καταβῆναι κάτω · ἀναστρέφον δὲ σὺν τῷ ἀσθματι τὸ φίλημα καὶ μικθὲν ἐπεταὶ καὶ βάλλει τὴν καρδίαν · ἡ δὲ ταραχθεῖσα τῷ φιλήματι πάλleteται . Εἰ δὲ μὴ τοῖς σπλάγχνοις ἤν δεδεμένη , ἠκολούθησεν ἂν ἐλκυθεῖσα ἄνω τοῖς φιλήμασι . Παίδων δὲ φιλήματα μὲν ἀπαίδευτα , περιπλοκαὶ δ’ ἄμαθεῖς , ’Αφροδίτη δὲ ἀρχή , ἡδονῆς δ’ οὐδέν . ”
Lemmas: ἡδονή , ὁ δέ ἆσθμα σύν πνεῦμα ἐρωτικός μέχρι ὁ ὁ στόμα χεῖλος ἀναθρῴσκω συντυγχάνω πλανάω ὁ φίλημα καί ζητέω καταβαίνω κάτω · ἀναστρέφω δέ σύν ὁ ἆσθμα ὁ φίλημα καί μικρός ἕπω καί βάλλω ὁ Καρδία · ὁ δέ ταράσσω ὁ φίλημα πάλλω . εἰμί δέ μή ὁ σπλάγχνον ἐάν δήω , ἀκολουθέω εἄν ἕλκω ἄνω ὁ φίλημα . Παίδων δέ φίλημα μέν ἀπαίδευτος , περιπλοκή δέ ἀμαθής , Αφροδίτη δέ ἀρχή , ἡδονή δέ οὐδείς . ”
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0218.2
38 Καὶ ὁ Μενέλαος “ ἀλλὰ σύ μοι δοκεῖς ” ἔφη “ μὴ πρωτόπειρος ἀλλὰ γέρων εἰς ’Αφροδίτην τυγχάνειν · τοσαύτας ἡμῶν κατέχεας γυναικῶν περιεργίας . ’Εν μέρει δὲ καὶ τὰ τῶν παίδων ἀντάκουσον . Γυναικὶ μὲν γὰρ πάντα ἐπίπλαστα καὶ τὰ ῥήματα καὶ τὰ σχήματα · κἂν εἶναι δόξῃ καλή , τῶν ἀλειμμάτων ἢ πολυπράγμων μηχανή · καὶ ἐστὶν αὐτῆς τὸ κάλλος ἢ μύρων ἢ τριχῶν βαφῆς ἢ καὶ φιλημάτων · ἂν δὲ τῶν πολλῶν τούτων γυμνώσῃς δόλων , ἔοικε κολοιῷ γεγυμνωμένῳ τῶν τοῦ μύθου πτερῶν . Τὸ δὲ κάλλος τοῦ παιδικοῦ οὐκ ἀρδεύεται μύρων ὀσφραῖς οὐδὲ δολεραῖς καὶ ἀλλοτρίαις ὀσμαῖς , πάσης δὲ γυναικῶν μυραλοψίας ἥδιον ὀδωδεν ὁ τῶν παίδων ἰδρώς . Ἔξεστι δὲ αὐτοῖς καὶ πρὸ τῆς ἐν ’Αφροδίτῃ συμπλοκῆς ἐν παλαιστρᾷ συμπέσεσθαι καὶ φανερῶς περιχυθῆναι , καὶ οὐκ ἔχουσιν αἰσχύνην αἱ περιπλοκαί , καὶ οὐ μαλθάσσει τὰς ἐν ’Αφροδίτῃ περιπλοκὰς ὑγρότης σαρκῶν , ἀλλ’ ἀντιτυπτεῖ πρὸς ἀλλήλα τὰ σώματα καὶ περὶ τῆς ἡδονῆς ἀθλεῖ . Τὰ δὲ φιλήματα σοφίαν μὲν οὐκ ἔχει γυναικεῖαν οὐδὲ μαγγανεύει τοῖς χείλεσιν σινάμορον ἀπάτην , ὡς δὲ οἶδε φιλεῖ , καὶ οὐκ ἔστι τέχνης ἀλλὰ [ τῆς ] φύσεως τὰ φιλήματα . Αὐτὴ δὲ παιδὸς φίλημα -
Lemmas: 38 καί ὁ Μενέλαος “ ἀλλά σῦς ἐγώ δοκέω ” φημί “ μή πρωτόπειρος ἀλλά γέρων εἰς ’αφροδιος τυγχάνω · τοσοῦτος ἐγώ καταχέω γυνή περιεργία . ’Εν μέρος δέ καί ὁ ὁ παῖς ἀντακούω . γυνή μέν γάρ πᾶς ἐπίπλαστος καί ὁ ῥῆμα καί ὁ σχῆμα · κἀν εἰμί δόξα καλός , ὁ ἄλειμμα ἢ πολυπράγμων μηχανή · καί εἰμί αὐτός ὁ κάλλος ἢ Μύρων ἢ θρίξ βαφή ἢ καί φίλημα · εἄν δέ ὁ πολύς οὗτος γυμνόω δόλων , ἔοικα κολοιός γυμνόω ὁ ὁ μῦθος πτερόν . ὁ δέ κάλλος ὁ παιδικός οὐ ἀρδεύω Μύρων ὄσφρα οὐδέ δολερός καί ἀλλότριος ὀσμή , πᾶς δέ γυνή μυραλοψίας ἡδύς ὄζω ὁ ὁ παῖς ἱδρώς . ἔξεστι δέ αὐτός καί πρό ὁ ἐν Αφρόδιτος συμπλοκή ἐν παλαίστρα συμπίπτω καί φανερῶς περιχέω , καί οὐ ἔχω αἰσχύνη ὁ περιπλοκή , καί οὖον μαλθάσσω ὁ ἐν Αφρόδιτος περιπλοκή ὑγρότης σάρξ , ἀλλά ἀντιτύπτω πρός ἀλλήλων ὁ σῶμα καί περί ὁ ἡδονή ἀθλέω . ὁ δέ φίλημα σοφία μέν οὐ ἔχω γυναικεῖος οὐδέ μαγγανεύω ὁ χεῖλος σινάμωρος ἀπάτη , ὡς δέ οἶδα φιλέω , καί οὐ εἰμί τέχνη ἀλλά [ ὁ ] φύσις ὁ φίλημα . αὐτός δέ παῖς φίλημα -
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0219.1
ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΤΑΤΙΟΤ
Lemmas: Ἀχιλλεύς ΤΑΤΙΟΤ
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0219.2
τος εἰκῶν · εἰ νέκταρ ἐπήρυντο καὶ χελος ἐγίνετο , τοιαῦτα ἂν ἔσχες τὰ φιλήματα . Φιλῶν δὲ οὐχ ἂν ἔχοις χόρον , ἀλλ’ ὅσον ἐμπορή , διψῆς ἐτι φιλεῖν , καὶ οὐχ ἂν ἀποσπάσειας τὸ στόμα , μέχρις ἂν ὑφ’ ἡδονῆς ἐκφύγῃς τὰ φιλήματα . ”
Lemmas: ὅς εἰκών · εἰμί νέκταρ ἐπαίρω καί χέλος γίγνομαι , τοιοῦτος εἄν ἔχω ὁ φίλημα . Φίλαι δέ οὐ εἄν ἔχω χόρος , ἀλλά ὅσος ἐμπορέω , διψάω ἔτι φιλέω , καί οὐ εἄν ἀποσπάω ὁ στόμα , μέχρι εἄν ὑπό ἡδονή ἐκφεύγω ὁ φίλημα . ”
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0219.3
Γ
Lemmas: Γ
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0219.4
Τρίτην δὲ ἡμέραν πλεόντων ἡμῶν , ἐξ αἰθρίας πολλῆς αἰφνίδιον ἄχλὺς περιχέεται καὶ τῆς ἡμέρας ἀπωλολεί τὸ φῶς · ἐγείρεται δὲ κάτωθεν ἄνεμος ἐκ τῆς θαλάσσης κατὰ πρόσωπον τῆς νεώς , καὶ ὁ κυβερνήτης περιάγειν ἐκέλευσε τὴν κεφαίαν . Καὶ σπουδῇ περιήγον οἱ ναῦται , πῇ μὲν τὴν ὀδόνην ἐπὶ θάτερα συνάγοντες ἄνω τοῦ κέρως βίᾳ ( τὸ γὰρ πνεῦμα σφοδρότερον ἐμπεσὸν ἀνθέλκειν οὐκ ἐπέτρεπε ) , πῇ δὲ πρὸς θάτερον μέρος , φυλάττοντες τοῦ πρόσθεν μέτρου καθ’ ὃ συνέβαινεν οὐχὶον εἶναι τῇ περιγωγῇ τὸ πνεῦμα . Κλίνεται δὲ κοιλον τοιχίσαν τὸ σκάφος καὶ ἐπὶ θάτερα μετεωρίζεται καὶ πάντη πρηνὲς ἦν , καὶ ἐδόκει τοῖς πολλοῖς ἡμῶν περιτραπήσεσθαι καθάπαξ ἐμπιπτοντος τοῦ πνεύματος . Μετεσκευάζομεθα οὖν ἅπαντες εἰς τὰ μετέωρα τῆς νεώς , ὅπως τὸ μὲν βαπτιζόμενον τῆς νεώς ἀνακουφίσαιμεν , τὸ δὲ τῇ προσθήκῃ βιαζόμενοι κατὰ μικρὸν καθέλομεν εἰς τὸ ἀντίρροπον . Πλεῖον δὲ ἠνύομεν οὐδέν · ἀνέφερε γὰρ ἡμᾶς μᾶλλον κορυφούμενον τὸ ἕδαφος τῆς νεώς , ἢ πρὸς ἡμῶν κατεβιβάζετο . Καὶ χρόνον μὲν τινα διαταλαντουμένην οὕτω τὴν ναῦν τοῖς κύμασι ἐπαλαλομεν εἰς τὸ ἀντίρροπον καθελεῖν · αἰφνίδιον δὲ
Lemmas: τρίτος δέ ἡμέρα πλέω ἐγώ , ἐκ αἰθρία πολύς αἰφνίδιος ἀχλύς περιχέω καί ὁ ἡμέρα ἀπόλλυμι ὁ φάος · ἐγείρω δέ κάτωθεν ἄνεμος ἐκ ὁ θάλασσα κατά πρόσωπον ὁ ναῦς , καί ὁ κυβερνήτης περιάγω κελεύω ὁ κεφαίαν . καί σπουδή περιάγω ὁ ναύτης , πῇ μέν ὁ οδονη ἐπί ἕτερος συνάγω ἄνω ὁ κέρας βία ( ὁ γάρ πνεῦμα σφοδρός ἐμπίπτω ἀνθέλκω οὐ ἐπιτρέπω ) , πῇ δέ πρός ἕτερος μέρος , φυλάσσω ὁ πρόσθεν μέτρον κατά ὅς συμβαίνω ουχιος εἰμί ὁ περιγωγῇ ὁ πνεῦμα . κλίνω δέ κοῖλος τοιχίζω ὁ σκάφος καί ἐπί ἕτερος μετεωρίζω καί πάντῃ πρηνής εἰμί , καί δοκέω ὁ πολύς ἐγώ περιτραπέω καθάπαξ ἐμπίπτω ὁ πνεῦμα . μετεσκευαζομαι οὖν ἅπας εἰς ὁ μετέωρος ὁ ναῦς , ὅπως ὁ μέν βαπτίζω ὁ ναῦς ἀνακουφίζω , ὁ δέ ὁ προσθήκη βιάζομαι κατά μικρός καθαιρέω εἰς ὁ ἀντίρροπος . πλεῖος δέ ἀνύω οὐδείς · ἀναφέρω γάρ ἐγώ μᾶλλον κορυφόω ὁ ἔδαφος ὁ ναῦς , ἢ πρός ἐγώ καταβιβάζω . καί χρόνος μέν τις διαταλαντόομαι οὗτος ὁ ναῦς ὁ κῦμα ἐπαλαλομεν εἰς ὁ ἀντίρροπος καθαιρέω · αἰφνίδιος δέ
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0220.1
μεταβάλλεται τὸ πνεῦμα ἐπὶ θάτερα τῆς νεὼς καὶ μικροῦ βαπτίζεται τὸ σκάφος , τοῦ μὲν τέως εἰς κύμα κλιθέντος ἀναθορόντος ὀξεῖα ῥοῇ , θάτερου δέ , ὃ ἁώρητο , καταρραγέντος εἰς τὴν θάλατταν . Καὶ οὖν αἴρεται μέγας ἐκ τῆς νεώς , καὶ μετοικία πάλιν καὶ δρόμος μετὰ βοῆς ἐπὶ τὰς ἀρχαίας ἕδρας . Καὶ τρίτον καὶ τέταρτον καὶ πολλάκις τὸ αὐτὸ πάσχοντες κοινὴν ταύτην εἴχομεν [ ἐν ] τῷ σκάφει τὴν πλάνην . Πρὶν μὲν γὰρ μετασκευασθῆναι τὸ πρῶτον , διανὸς ἡμᾶς διαλαμβάνει δεύτερος .
Lemmas: μεταβάλλω ὁ πνεῦμα ἐπί ἕτερος ὁ ναός καί μικρός βαπτίζω ὁ σκάφος , ὁ μέν τέως εἰς κύμα κλίνω ἀναθρῴσκω ὀξύς ῥοή , θατέρου δέ , ὅς ἀωρέω , καταρρήγνυμι εἰς ὁ θάλασσα . καί οὖν ἀείρω μέγας ἐκ ὁ ναῦς , καί μετοικία πάλιν καί δρόμος μετά βοή ἐπί ὁ ἀρχαῖος ἕδρα . καί τρίτος καί τέταρτος καί πολλάκις ὁ αὐτός πάσχω κοινός οὗτος ἔχω [ ἐν ] ὁ σκάφος2 ὁ πλάνη . πρίν μέν γάρ μετασκευάζω ὁ πρῶτος , διάνος ἐγώ διαλαμβάνω δύο .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0220.2
Σκευοφοροῦντες οὖν κατὰ τὴν ναῦν διὰ πάσης ἡμέρας δόλιχόν τινα τοῦτον δρόμον μυρίον ἐπονοῦμεν , ἀεὶ τὸν θάνατον προσδοκῶντες . Καὶ ἤν , ὡς εἰκός , οὐ μακράν . Περὶ γὰρ μεσημβρίαν δείλην ὁ μὲν ἥλιος τέλεον ἀρπάζεται , ἐωρώμεν δὲ ἑαυτοὺς ὡς ἐν σελήνη . Πῦρ μὲν ἀπ’ αὐτῆς ἰσταται , μυκάται δὲ βροντῶν [ ὁ ] οὐρανός , καὶ τὸν ἀέρα γεμίζει βόμβος , ἀντερόμβει δὲ κάτωθεν τῶν κυμάτων ἡ στάσις , μεταξὺ δὲ οὐρανοῦ καὶ θαλάσσης ἀνέμων ποικιλῶν ἐσύριζε ψόφος . Καὶ ὁ μὲν ἀὴρ εἶχε σάλπιγγος ἦχον , οἱ δὲ κάλοι περὶ τὴν ὀθόνην πίπτουσιν , ἀντικαταγούντες δὲ ἐτετρίγεσαν · ἐφόβει δὲ καὶ τὰ ξύλα τῆς νεὼς ῥηγνύμενα μὴ κατὰ μικρὸν ἀνοιχθείη τὸ σκάφος τῶν γόμφων ἀποσπωμένων · γέγρα δὲ περὶ πᾶσαν τὴν ναῦν ἐξεκάλυπτο . Καὶ γὰρ ὀμβρος ἐπέκλυζε πολύς , ἡμεῖς δὲ τὰ γέγρα ὑποδύντες ὡςπερ εἰς ἀντρον ἐμένουμεν , παραδόντες ἑαυτοὺς τῇ τύχῃ , ὁλίφαντες τὰς ἐλπίδας . Τρικυμίαι δὲ πολλαὶ καὶ πάντοθεν , αἱ μὲν κατὰ πρόσωπον , αἱ δὲ κατ’ οὐρὰν τῆς νεὼς ἀλλήλαις ἀντέπιπτον . Ἡ δὲ ναὺς ἀεὶ πρὸς μὲν τὸ κυροῦμενον τῆς θαλάσσης ἤρειρετο , πρὸς δὲ τὸ παραδραμὸν ἤδη καὶ χαμαλὸν τοῦ κύματος κατεδύετο . Ἔφκει δὲ τῶν κυ -
Lemmas: σκευοφορέω οὖν κατά ὁ ναῦς διά πᾶς ἡμέρα δόλιχος τις οὗτος δρόμος μυρίος πονέω , ἀεί ὁ θάνατος προσδοκάω . καί ἐάν , ὡς εἰκός , οὖον μακρός . περι γάρ μεσημβρία δείλη ὁ μέν ἥλιος τελέω ἀρπάζω , ὁράω δέ ἑαυτοῦ ὡς ἐν σελήνη . πῦρ μέν ἀπό αὐτός ἵστημι , μυκάομαι δέ βροντή [ ὁ ] οὐρανός , καί ὁ ἀήρ γεμίζω βόμβος , ἀντιλέγω δέ κάτωθεν ὁ κῦμα ὁ στάσις , μεταξύ δέ οὐρανός καί θάλασσα ἄνεμος ποικίλος συρίζω ψόφος . καί ὁ μέν ἀήρ ἔχω σάλπιγξ ἦχος , ὁ δέ καλός περί ὁ ὀθόνη πίπτω , ἀντικατάγω δέ τρίζω · φοβέω δέ καί ὁ ξύλον ὁ ναός ῥήγνυμι μή κατά μικρός ἀνοίγω ὁ σκάφος ὁ γόμφος ἀποσπάω · γράω δέ περί πᾶς ὁ ναῦς ἐκκαλύπτω . καί γάρ ὄμβρος ἐπικλύζω πολύς , ἐγώ δέ ὁ γράω ὑποδύομαι ὡς εἰς ἄντρον μένω , παραδίδωμι ἑαυτοῦ ὁ τυγχάνω , ολιφημι ὁ ἐλπίς . τρικυμία δέ πολύς καί πάντοθεν , ὁ μέν κατά πρόσωπον , ὁ δέ κατά οὐρά ὁ ναός ἀλλήλων ἀντιπίπτω . ὁ δέ ναῦς ἀεί πρός μέν ὁ κυρόω ὁ θάλασσα ἐρείδω , πρός δέ ὁ παρατρέχω ἤδη καί χαμαλός ὁ κῦμα καταδύω . Ἔφκει δέ ὁ ΚΥ -
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0221.1
ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΤΑΤΙΟΥ
Lemmas: Ἀχιλλεύς Τάτιος
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0221.2
μάτων τὰ μὲν ὀρεσι , τὰ δὲ χάσμασιν . Ἦν δὲ καὶ τὰ ἐγ - 6 κάρσια τῶν κυμάτων ἐκατέρωθεν φοβερώτερα . Ἀναβαίνουσα μὲν γὰρ ἐπὶ τὴν ναῦν ἡ θάλασσα διὰ τῶν γέρων ἐκυλῆτο καὶ ἐκάλυπτε πᾶν τὸ σκάφος . Τὸ γὰρ 7 κύμα αἱρόμενον ὑψοῦ , ψαῦον αὐτῶν τῶν νεφῶν , πύρρωθεν μὲν πρὸς ἀντιπρόσωπον ἐφαίνετο τῷ σκάφει μέγεθος οἷον * * προσιὸν δὲ βλέπων καταποθήσεσθαι τὴν ναῦν προσεδόκησας . Ἦν οὖν ἀνέμων 8 μάχη καὶ κυμάτων · ἡμεῖς δὲ οὐκ ἠδυναμέθα κατὰ 10 χῶραν μένειν ὑπὸ τοῦ τῆς νεᾶς σεισμοῦ . Συμμιγῆς δὲ πάντων ἐγίνετο βοή · ἐφόβηθι τὸ κύμα , ἐπάφλαζε τὸ πνεῦμα , ὁλολυγμὸς γυναικῶν , ἀλαλαγμὸς ἀνδρῶν , κελευσμὸς ναυτῶν , πάντα θρήνων καὶ κωκυτῶν ἀνάμεστα . Καὶ ὁ κυβερνήτης ἐκέλευσ φέ - 9 15 πτειν τὸν φόρτον · διάκρισις δ’ οὐκ ἦν ἀργύρου καὶ χρυσοῦ πρὸς ἄλλο τι τῶν εὐτελῶν , ἀλλὰ πάνθ’ ὁμοίως ἠκοντιζόμεν ἐξω τῆς νεᾶς · πολλοὶ δὲ καὶ τῶν ἐμπορῶν αὐτοὶ τῶν οἰκείων λαμβάνοντες , ἐν οἷς εἶχον τὰς ἐλπίδας , ἐώθουν ἐπειγόμενοι . Καὶ ἦν ἤδη ἡ ναῦς 20 τῶν ἐπίπλων γυμνή · ὁ δὲ χειμὼν οὐκ ἐσπένδετο .
Lemmas: Μάτων ὁ μέν ὄρος , ὁ δέ χάσμα . ἦς δέ καί ὁ ἐκ - 6 κάρσιος ὁ κῦμα ἑκατέρωθεν φοβερός . ἀναβαίνω μέν γάρ ἐπί ὁ ναῦς ὁ θάλασσα διά ὁ γέρων κυλάω καί καλύπτω πᾶς ὁ σκάφος . ὁ γάρ 7 κύμα ἀείρω ὑψόω , ψαύω αὐτός ὁ νέφος , πυρρόομαι μέν πρός ἀντιπρόσωπος φαίνω ὁ σκάφος2 μέγεθος οἷος * * προσέρχομαι δέ βλέπω καταπίνω ὁ ναῦς προσδοκάω . ἦς οὖν ἄνεμος 8 μάχη καί κῦμα · ἐγώ δέ οὐ δύναμαι κατά 10 χώρα μένω ὑπό ὁ ὁ Νεᾶς σεισμός . συμμιγής δέ πᾶς γίγνομαι βοή · φοβέω ὁ κύμα , παφλάζω ὁ πνεῦμα , ολολυγμός γυνή , ἀλαλαγμός ἀνήρ , κελευσμός ναύτης , πᾶς θρῆνος καί Κωκυτός ἀνάμεστος . καί ὁ κυβερνήτης κελεύω φές - 9 15 πτειν ὁ φόρτος · διάκρισις δέ οὐ εἰμί ἄργυρος καί χρυσός πρός ἄλλος τίς ὁ εὐτελής , ἀλλά πᾶς ὁμοίως ἀκοντίζω ἐξω ὁ Νεᾶς · πολύς δέ καί ὁ ἔμπορος αὐτός ὁ οἰκέω λαμβάνω , ἐν ὅς ἔχω ὁ ἐλπίς , ὠθέω ἐπείγω . καί εἰμί ἤδη ὁ ναῦς 20 ὁ ἔπιπλα γυμνός · ὁ δέ χειμών οὐ σπένδω .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0221.3
Τέλος ὁ κυβερνήτης ἀπειπῶν ῥίπτει μὲν τὰ πη - 3 δάλια ἐκ τῶν χειρῶν , ἀφίησι δὲ τὸ σκάφος τῇ θαλάσσῃ καὶ εὐτρεπίζει ἤδη τὴν ἐφολκίδα καὶ τοῖς ναῦ - tais ἐμβαίνειν κελεύσας τῆς ἀποβάθρας ἤρξεν · οἱ 25 δὲ εὐθὺς κατὰ πόδας ἐξῆλλοντο . Ἐνθα δὴ καὶ τὰ 2 δεινὰ ἦν καὶ ἦν μάχη χειροποίητος . Οἱ μὲν γὰρ ἐπιβάντες ἤδη τὸν κάλων ἐκοπτον , ὅς συνέδει τὴν ἐφολκίδα τῷ σκάφει · τῶν δὲ πλωτῆρων ἕκαστος ἐσπευδον μεταπηδῶν ἐνθα καὶ τὸν κυβερνήτην ἐσφά - 30 κεσαν , ἐφείλκοντο [ τε ] τὸν κάλων · οἱ δ’ ἐκ τῆς ἐφολκίδος μεταβαίνειν οὐκ ἐπέτρεπον · εἶχον δὲ καὶ πε - 3 λέκεις καὶ μαχαίρας , καὶ πατάξιν ἠκείλουν , εἰ τις
Lemmas: Τέλος ὁ κυβερνήτης ἀπολέγω ῥίπτω μέν ὁ πῇ - 3 Δάλια ἐκ ὁ χείρ , ἀφίημι δέ ὁ σκάφος ὁ θάλασσα καί εὐτρεπίζω ἤδη ὁ ἐφολκίς καί ὁ ναῦς - tais ἐμβαίνω κελεύω ὁ ἀποβάθρα ἄρχω · ὁ 25 δέ εὐθύς κατά πούς ἐξαιρέω . ἔνθα δή καί ὁ 2 δεινός εἰμί καί εἰμί μάχη χειροποίητος . ὁ μέν γάρ ἐπιβαίνω ἤδη ὁ καλός κόπτω , ὅς συνδέω ὁ ἐφολκίς ὁ σκάφος2 · ὁ δέ πλωτήρ ἕκαστος σπεύδω μεταπηδάω ἔνθα καί ὁ κυβερνήτης ΕΣΦΑ - 30 κεῖμαι , ἐφέλκω [ τε ] ὁ καλός · ὁ δέ ἐκ ὁ ἐφολκίς μεταβαίνω οὐ ἐπιτρέπω · ἔχω δέ καί μετά - 3 λέκος καί μάχαιρα , καί πάταξις ἠκείλουν , εἰμί τις
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0222.1
Γ
Lemmas: Γ
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0222.2
ἐπιβήσεται · οἱ δὲ ἐκ τῆς νεῶς ὁπλισάμενοι τὸ δυνατόν , ὁ μὲν καύπης καλαίας τρύφος ἀράμενος , ὁ δὲ τῶν τῆς νεῶς σελμάτων , ἠμύνοντο . Θάλασσα γὰρ εἶχε νόμον τὴν βίαν καὶ ἦν ναυμαχίας καινὸς τρόπος . Οἱ μὲν γὰρ ἐκ τῆς ἐφολκίδος δεῖ τοῦ καταδύναι τῷ τῶν ἐπεμβαίνοντων ὄχλῳ πελέκεσι καὶ μαχαίραις τοὺς ἐξαλλομένους ἐπαῖον · οἱ δὲ σκυτάλαις καὶ κάπαις ἄμα τῷ πηδήματι τὰς πληγὰς κατέφερον · οἱ δὲ καὶ ἄχρου φαίνοντες τοὺς σκάφους ἐξωλίσθαιον · ἔνιοι δὲ καὶ ἐπιβαίνοντες τοῖς ἐπὶ τῆς ἐφολκίδος ἤδη διεπάλαιον · φιλίας γὰρ ἢ αἰδοὺς οὐκέτι θεσμὸς ἦν , ἀλλὰ τὸ οἰκεῖον ἕκαστος σκοπῶν ἀσφαλές , τὸ πρὸς τοὺς ἑτέρους σύγγνωμον οὐκ ἐλογίζετο . Οὕτως οἱ μεγάλοι κίνδυνοι καὶ τοὺς τῆς φιλίας λύουσι νόμους .
Lemmas: ἐπιβαίνω · ὁ δέ ἐκ ὁ νεόω ὁπλίζω ὁ δυνατός , ὁ μέν καύπης καλαίας τρύφος ἀείρω , ὁ δέ ὁ ὁ νεόω σέλμα , ἀμύνω . Θάλασσα γάρ ἔχω νόμος ὁ βία καί εἰμί ναυμαχία καινός τρόπος . ὁ μέν γάρ ἐκ ὁ ἐφολκίς δεῖ ὁ καταδύω ὁ ὁ ἐπεμβαίνω ὄχλος πέλεκυς καί μάχαιρα ὁ ἐξάλλομαι παίω · ὁ δέ σκυτάλη καί κάπη ἄμη ὁ πήδημα ὁ πληγάς καταφέρω · ὁ δέ καί ἄχρους φαίνων ὁ σκάφος2 ἐξόλισθος · ἔνιοι δέ καί ἐπιβαίνω ὁ ἐπί ὁ ἐφολκίς ἤδη διαπαλαίω · φίλιος γάρ ἢ αἰδώς οὐκέτι θεσμός εἰμί , ἀλλά ὁ οἰκέω ἕκαστος σκοπός ἀσφαλής , ὁ πρός ὁ ἕτερος συγγνώμων οὐ λογίζομαι . οὕτως ὁ μέγας κίνδυνος καί ὁ ὁ φίλιος λύω νόμος .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0222.3
4 Ἐνθα δὴ τις ἀπὸ τῆς νεῶς νεανίσκος εὐφαστος λαμβάνεται τοῦ κάλου καὶ ἐφέλκεται τὴν ἐφολκίδα , καὶ ἦν ἐγγὺς ἤδη τοῦ σκάφους , ἠύτερεπίετο δὲ ἕκαστος ὡς εἰ πελάσειε πηδήσων ἐς αὐτήν . Καὶ δύο μὲν ἢ τρεῖς ἠτύχησαν οὐκ ἀναμωτί , πολλοὶ δὲ ἀποπηδᾶν πειρώμενοι ἐξεκυλίσθησαν τῆς νεῶς κατὰ τῆς θαλάσσης . Ταχὺ γὰρ τὴν ἐφολκίδα ἀπολύσαντες οἱ ναῦται , πελέκει κόψαντες τὸν κάλων τὸν πλοῦν εἶχον ἔνθα αὐτοὺς ἤγε τὸ πνεῦμα · οἱ δὲ ἐπὶ τῆς νεῶς ἐπηρῶντο καταδύναι τὴν ἐφολκίδα . Τὸ δὲ σκάφος ἐκνβίστα περὶ τοῖς κύμασιν ὀρχούμενον , λαμβάνει δὲ προσενεχθὲν ὑφάλῳ πέτρᾳ καὶ δήγνυται πᾶν · ἀπωσθείσης δὲ τῆς νεῶς ὁ ἱστὸς ἐπὶ θάτερα πεσὼν τὸ μὲν τι κατέκλασε , τὸ δὲ τι κατέδυσεv αὐτῆς . Ὅποσοι μὲν οὖν παραχρῆμα τῆς ἄλμης πίνοντες κατεσχέθησαν , οὗτοι μετριωτέραν ὡς ἐν ναχοῖς ἔσχον τὴν συμφοράν , οὐκ ἐνδιατρίψαντες τῷ τοῦ θανάτου φόβῳ . Ὁ γὰρ ἐν θαλάττῃ θάνατος βραδὺς προαναμείσι πρὸ
Lemmas: 4 ἔνθα δή τις ἀπό ὁ νεόω νεανίσκος εὐφαστος λαμβάνω ὁ καλός καί ἐφέλκω ὁ ἐφολκίς , καί εἰμί ἐγγύς ἤδη ὁ σκάφος2 , ηυτερεπιαρτυω δέ ἕκαστος ὡς εἰμί πελάζω πηδάω εἰς αὐτός . καί δύο μέν ἢ τρεῖς ἀτυχέω οὐ ἀναμωτί , πολύς δέ ἀποπηδάω πειράω ἐκκυλίνδω ὁ νεόω κατά ὁ θάλασσα . ταχύς γάρ ὁ ἐφολκίς ἀπολύω ὁ ναύτης , πέλεκυς κόπτω ὁ καλός ὁ πλόος ἔχω ἔνθα αὐτός ἄγω ὁ πνεῦμα · ὁ δέ ἐπί ὁ νεόω ἐπαράομαι καταδύω ὁ ἐφολκίς . ὁ δέ σκάφος ἐκνβίστα περί ὁ κῦμα ὀρχέομαι , λαμβάνω δέ προσφέρω ὕφαλος πέτρα καί δηγνυος πᾶς · ἀπωθέω δέ ὁ νεόω ὁ ἱστός ἐπί ἕτερος πίπτω ὁ μέν τίς κατακλάω , ὁ δέ τίς καταδύω αὐτός . ὁπόσος μέν οὖν παραχρῆμα ὁ ἅλμη πίνω κατέχω , οὗτος μέτριος ὡς ἐν νάχον ἔχω ὁ συμφορά , οὐ ἐνδιατρίβω ὁ ὁ θάνατος φόβος . ὁ γάρ ἐν θάλασσα θάνατος βραδύς προαναμείσι πρό
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0223.1
ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΤΑΤΙΟΥ
Lemmas: Ἀχιλλεύς Τάτιος
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0223.2
τοῦ παιδεῦν · ὁ γὰρ ὀφθαλμὸς πελάγους γεμισθεὶς ἀόριστον ἐκτείνει τὸν φόβον , ὡς καὶ διὰ τούτων θάνατον δυστυχεῖν πλείονα · ὅσον γὰρ τῆς θαλάσσης τὸ μέγεθος , τοσοῦτος καὶ ὁ τοῦ θανάτου φόρος .
Lemmas: ὁ παιδεύω · ὁ γάρ ὀφθαλμός πέλαγος γεμίζω ἀόριστος ἐκτείνω ὁ φόβος , ὡς καί διά οὗτος θάνατος δυστυχέω πλείων · ὅσος γάρ ὁ θάλασσα ὁ μέγεθος , τοσοῦτος καί ὁ ὁ θάνατος φόρος .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0223.3
Ἐνιοὶ δὲ κολυμβᾶν πειρώμενοι , προσραγέντες ὑπὸ τοῦ κύματος τῇ πέτρᾳ διεφθείροντο · πολλοὶ δὲ καὶ ξύλοις ἀπερρωγὼσί συμπεσόντες ἐπείροντο δίκην ἰχθύων · οἱ δὲ καὶ ἡμιθνήτες ἐνῆχοντο .
Lemmas: ἔνιοι δέ κολυμβάω πειράω , προσρήγνυμι ὑπό ὁ κῦμα ὁ πέτρα διαφθείρω · πολύς δέ καί ξύλον ἀπορρήγνυμι συμπίτνω πείρω δίκη ἰχθύς · ὁ δέ καί ημιθνητος νήχω .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0223.4
Ἐπεὶ οὖν τὸ πλοῖον διελύθη , δαίμων τις ἀγαθὸς περιέσωσεν ἡμῖν τῆς πρῆφας μέρος , ἔνθα περιχαδίσαντες ἐγώ τε καὶ ἡ Λευκίππη κατὰ ῥοὺν ἐφερόμεθα τῆς θαλάσσης · ὁ δὲ Μενέλαος καὶ ὁ Σάτυρος σὺν ἄλλοις τῶν πλωτῆρων ἐπιτυχόντες τοῦ ἰστοῦ καὶ ἐπιπεσόντες ἐνῆχοντο . Πλησίον δὲ καὶ τὸν Κλεινίαν ἑωράμεν περινηχόμενον τῇ κεφαλᾷ καὶ ταύτῃ ἠκουσάμεν αὐτοῦ τὴν βοήν “ ἔχου τοῦ ξύλου , Κλειτοφῶν ” · ἄμα δὲ λέγοντα κύμα ἐπεκάλυπτε κατόπιν · καὶ ἡμεῖς ἐκωκύσαμεν . Κατὰ ταῦτό καὶ ἡμῖν ἐπεφέρετο [ τὸ ] κύμα · ἀλλὰ τύχῃ τινὶ πλησίον γεγόμενον ἡμῶν κάτωθεν παρατρέχει , ὥστε ὑψούμενον μετέωρον τὸ ξύλον κατὰ τὸν αὐχένα τοῦ κύματος καὶ τὸν Κλεινίαν ἰδεῖν αὐδῖς . Ἀνοικώξας οὖν “ ἔλεήσον ” ἔφη “ δέσποτα Πόσειδον , καὶ σπεῖσαι πρὸς τὰ τῆς ναυαγίας σου λείψανα . Πολλοὺς ἤδη τῷ φόβῳ θανάτους ὑπεμείναμεν · εἰ δὲ ἡμᾶς ἀποκτεῖναι θέλεις , μὴ διαστήσῃς ἡμῶν τὴν τελευτήν · ἐν ἡμᾶς κύμα καλυφάτω · εἰ δὲ καὶ θηρίων ἡμᾶς βορᾶν πέπρωται γενέσθαι , εἰς ἡμᾶς ἰχθὺς ἀναλωσάτω , μία γαστὴρ χωρησάτω , ἵνα καὶ ἐν ἰχθύσι κοινῇ ταφῶμεν . ” Μετὰ μικρὸν δὲ τῆς εὐχῆς τὸ πολὺ τοῦ πνεύματος περιεπέπαυτο , τὸ δὲ ἄχριον ἐστόρεστο τοῦ κύματος . Μεστὴ δὲ ἦν ἡ θάλαττα νεκρῶν σωμάτων . Τοὺς μὲν
Lemmas: ἐπεί οὖν ὁ πλοῖον διαλύω , δαίμων τις ἀγαθός περισῴζω ἐγώ ὁ πρῆφας μέρος , ἔνθα περιχαδιατιμοω ἐγώ τε καί ὁ Λευκίππη κατά ῥόος φέρω ὁ θάλασσα · ὁ δέ Μενέλαος καί ὁ Σάτυρος σύν ἄλλος ὁ πλωτήρ ἐπιτυγχάνω ὁ ἱστός καί ἐπιπίπτω νήχω . πλησίος δέ καί ὁ Κλεινίας ὁράω περινήχω ὁ κεφαλή καί οὗτος ἀκούω αὐτός ὁ βοή “ ἔχω ὁ ξύλον , Κλειτοφῶν ” · ἄμη δέ λέγω κύμα ἐπικαλύπτω κατόπιν · καί ἐγώ κωκύω . κατά αὐτός καί ἐγώ ἐπιφέρω [ ὁ ] κύμα · ἀλλά τυγχάνω τις πλησίος γίγνομαι ἐγώ κάτωθεν παρατρέχω , ὥστε ὑψόω μετέωρος ὁ ξύλον κατά ὁ αὐχήν ὁ κῦμα καί ὁ Κλεινίας ὁράω αὐδή . Ἀνοικώξας οὖν “ ἐλεέω ” φημί “ δεσπότης Ποσειδῶν , καί σπένδω πρός ὁ ὁ ναυαγία σύ λείψανον . Πολύς ἤδη ὁ φόβος θάνατος ὑπομένω · εἰμί δέ ἐγώ ἀποκτείνω ἐθέλω , μή διΐστημι ἐγώ ὁ τελευτή · ἐν ἐγώ κύμα καλύπτω · εἰμί δέ καί θηρίον ἐγώ Βορέας ἔπορον γίγνομαι , εἰς ἐγώ ἰχθύς ἀναλίσκω , εἷς γαστήρ χωρέω , ἵνα καί ἐν ἰχθύς κοινός θάπτω . ” μετά μικρός δέ ὁ εὐχή ὁ πολύς ὁ πνεῦμα περιπαύω , ὁ δέ ἀχρεῖος στόρνυμι ὁ κῦμα . μεστός δέ εἰμί ὁ θάλασσα νεκρός σῶμα . ὁ μέν
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0224.1
σὺν ἄμφι τὸν Μελέλαον θάττον προσάγει τῇ γῇ τὸ κύμα · καὶ ἦν ταῦτα τῆς Αἰγύπτου τὰ παράλια · κα - 6 τεῖχον δὲ τότε λῆσται πᾶσαν τὴν ἐκεῖ χώραν · ἡμεῖς δὲ περὶ δεῖλην ἐσπέρας τύχῃ τινὶ τῷ Πηλουσίῳ προσἴσχομεν καὶ ἀσμενοὶ γῆς λαβόμενοι τοὺς θεοὺς ἀνευφημοῦμεν · εἶτα ὠλοφυρόμεθα τὸν Κλεινίαν καὶ τὸν Σάτυρον , νομίζοντες αὐτοὺς ἀπολωλέναι .
Lemmas: σύν ἀμφί ὁ Μελέλαον ταχύς προσάγω ὁ γῆ ὁ κύμα · καί εἰμί οὗτος ὁ Αἴγυπτος ὁ παράλιος · ἄν - 6 τεῖχος δέ τότε λῃστής πᾶς ὁ ἐκεῖ χώρα · ἐγώ δέ περί δείλη εἰσπεράω τυγχάνω τις ὁ Πηλούσιον προσέχω καί ἄσμενος γῆ λαμβάνω ὁ θεός ἀνευφημέω · εἶτα ὀλοφύρομαι ὁ Κλεινίας καί ὁ Σάτυρος , νομίζω αὐτός ἀπόλλυμι .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0224.2
6 Ἔστι δὲ ἐν τῷ Πηλουσίῳ Διὸς ἱερὸν ἄγαλμα Κασίου · τὸ δὲ ἄγαλμα νεανίσκος , Ἀπόλλωνι μᾶλλον ἐοικώς · οὕτω γὰρ ἡλικίας εἶχε · προβέβληται δὲ τὴν χεῖρα καὶ ἔχει ῥοιᾶν ἐπ’ αὐτῇ · τῆς δὲ ῥοιᾶς ὁ λόγος μυστικός . Προσευξάμενοι δὴ τῷ θεῷ καὶ περὶ τοῦ Κλεινίου καὶ τοῦ Σατύρου σύμβολον ἐξαιτήσαντες ( καὶ γὰρ ἔλεγον μαντικὸν εἶναι τὸν θεόν ) περιήλμεν τὸν νεών . Κατὰ δὲ τὸν ὀπισθόδομον ὁρῶμεν εἰκόνα διπλῆν , καὶ ὁ γραφεὺς ἐπεγέγραπτο · Εὐάνθης μὲν ὁ γραφεὺς , ἡ δὲ εἰκὼν Ἄνδρομέδα καὶ Προμηθεύς , δεσμῶται μὲν ἄμφω ( διὰ τοῦτο γὰρ αὐτούς , οἶμαι , εἰς ἓν συνήγαγεν ὁ ζωγράφος ) , ἀδελφαὶ δὲ καὶ τὴν ἄλλην τύχην αἱ γραφαί . Πέτραι μὲν ἄμφω τὸ δεσμωτήριον , θῆρες δὲ κατ’ ἄμφω οἱ δῆμιοι , τῷ μὲν ἐξ ἀέρος , τῇ δὲ ἐκ θαλάττης · ἐπίκουροι δὲ αὐτοῖς Ἄργεῖοι δύο συγγενεῖς , τῷ μὲν Ἡρακλῆς , τῇ δὲ Περσεύς · ὁ μὲν τοξεύων τὸν ὄριν τοῦ Διός , ὁ δὲ ἐπὶ τὸ κῆτος τοῦ Ποσειδῶνος ἀθλῶν . Ἄλλ’ ὁ μὲν ἰδρυται τοξαζόμενος ἐν γῇ , ὁ δὲ ἐξ ἀέρος κρέματα τῷ πτεροφ .
Lemmas: 6 εἰμί δέ ἐν ὁ Πηλούσιον Ζεύς ἱερόν ἄγαλμα Κάσιος · ὁ δέ ἄγαλμα νεανίσκος , Ἀπόλλων μᾶλλον ἔοικα · οὗτος γάρ ἡλικία ἔχω · προβάλλω δέ ὁ χείρ καί ἔχω ῥοία ἐπί αὐτός · ὁ δέ ῥοιά ὁ λόγος μυστικός . προσεύχομαι δή ὁ θεός καί περί ὁ Κλεινίας καί ὁ Σάτυρος σύμβολον ἐξαιτέω ( καί γάρ λέγω μαντικός εἰμί ὁ θεός ) περιαιρέω ὁ νέος . κατά δέ ὁ ὀπισθόδομος ὁράω εἰκών διπλόος , καί ὁ γραφεύς ἐπιγράφω · Εὐάνθης μέν ὁ γραφεύς , ὁ δέ εἰκών Ἀνδρομέδα καί Προμηθεύς , δεσμώτης μέν ἄμφω ( διά οὗτος γάρ αὐτός , οἴομαι , εἰς εἷς συνάγω ὁ ζωγράφος ) , ἀδελφή δέ καί ὁ ἄλλος Τύχη ὁ γραφεύς . Πέτρη μέν ἄμφω ὁ δεσμωτήριον , θήρ δέ κατά ἄμφω ὁ δήμιος , ὁ μέν ἐκ ἀήρ , ὁ δέ ἐκ θάλασσα · ἐπίκουρος δέ αὐτός Ἀργεῖος δύο συγγενής , ὁ μέν Ἡρακλῆς , ὁ δέ Περσεύς · ὁ μέν τοξεύω ὁ σύργαστρος ὁ Ζεύς , ὁ δέ ἐπί ὁ κῆτος ὁ Ποσειδῶν ἀθλέω . ἄλλος ὁ μέν ἱδρύω τοξάζομαι ἐν γῆ , ὁ δέ ἐκ ἀήρ κρέματα ὁ πτεροφ .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0224.3
7 Ὁρᾶσθαι μὲν οὖν εἰς τὸ μέτρον τῆς χώρας ἡ πέτρα · θέλει δὲ τὸ ὄρυμα λέγειν , ὅτι μὴ τις αὐτὸ πεποίηκε χεῖρ , ἀλλ’ ἐστὶν αὐτόχθον · ἐτράχυνε γὰρ τοῦ λίθου τὸν κόλπον ὁ γραφεὺς , ὡς ἐτεκεν αὐτὸν ἡ
Lemmas: 7 ὁράω μέν οὖν εἰς ὁ μέτρον ὁ χώρα ὁ πέτρα · ἐθέλω δέ ὁ ὄρυμα λέγω , ὅτι μή τις αὐτός ποιέω χείρ , ἀλλά εἰμί αὐτόχθων · τραχύνω γάρ ὁ λίθος ὁ κόλπος ὁ γραφεύς , ὡς τίκτω αὐτός ὁ
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0225.1
ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΤΑΤΙΟΥ
Lemmas: Ἀχιλλεύς Τάτιος
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0225.2
γῆ . Ἡ δὲ ἐνίδρυται τῇ σκέπῃ , καὶ ἔοικε τὸ θέαμα , εἰ μὲν εἰς τὸ κάλλος ἀπίδοις , ἀγάλματι καινῷ , εἰ δὲ εἰς τὰ δεσμὰ καὶ τὸ κῆτος , αὐτοσχεδίῳ τάφῳ . Ἐπὶ δὲ τῶν προσώπων αὐτῆς κάλλος κεκέρασται καὶ δέος . Ἐν μὲν γὰρ ταῖς παρειαῖς τὸ δέος κάθηται , ἐκ δὲ τῶν ὀφθαλμῶν ἀνθεῖ τὸ κάλλος . Ἄλλ’ οὔτε τῶν παρειῶν τὸ ὠχρὸν τέλεον ἀφολώκτον ἦν , ῥοῆμα δὲ τῷ ἐρευθεῖ βέβραπται , οὔτε τὸ τῶν ὀφθαλμῶν ἄνθος ἐστὶν ἀμέριμνον , ἀλλ’ ἔοικε τοῖς ἄρτι μαραινομένοις ἴοις . Οὕτως αὐτὴν ἐκόσμησεν ὁ ζωγράφος εὐμόρφῳ φόβῳ . Τὰς δὲ χεῖρας εἰς τὴν πέτραν ἐξεπέτασεν , ἄγχει δὲ ἄνω δεσμὸς ἐκατέραν συνάπτων τῇ πέτρᾳ · οἱ καρποὶ δὲ ὥσπερ ἀμπελοῦ βότρυες κρέμανται . Καὶ αἱ μὲν ὠλέναι τῆς κόρης ἄχρατον ἔχουσαι τὸ λευκὸν εἰς τὸ πелиδνὸν μετέβαλον , ἔοικασι δὲ ἀποθνῄσκειν οἱ δάκτυλοι . Λέγεται μὲν οὖν οὕτω τὸν θάνατον ἐκδεχομένη , ἔστηκε δὲ νυμφικῶς ἐστολισμένη , ὥσπερ Αἰδωνεὶ νύμφη κεκοσμημένη · ποδήρης ὁ χιτών , λευκὸς ὁ χιτών · τὸ ὑφασμα λεπτόν , ἄραχνίων ἔοικὸς πλοκή , οὐ κατὰ τὴν τῶν προβατείων τριχῶν , ἀλλὰ κατὰ τὴν τῶν ἐρίων τῶν λεπτοίνων , οἷον ἀπὸ δένδρων ἕλκουσαι νήματα γυναῖκες ὑφαίνουσιν Ἰνδαί . Τὸ δὲ κῆτος ἀντιπρόσωπον τῆς κόρης κάτωθεν ἀναβαῖνον ἀνοίγει τὴν θάλατταν · καὶ τὸ μὲν πολὺ τοῦ σώματος περιβεβλήται τῷ κύματι , μόνη δὲ τῇ κεφαλῇ τὴν θάλατταν ἀποδύεται . Ὑπὸ δὲ τὴν ἅλμην τοῦ κύματος ἢ τῶν νάστων ἐγέγραπτο φαινομένη σκιά , τὰ τῶν φολίδων ἐπάρματα , τὰ τῶν αὐχένων κυρτώματα , ἢ λοφία τῶν ἀκανθῶν , οἱ τῆς οὐρᾶς ἕλιγμοι . Γένος πολλῇ καὶ μακρᾷ · ἀνέφακτο δὲ πᾶσα μέχρι τῆς τῶν ὤμων συμβολῆς , καὶ εὐθὺς ἢ γαστήρ . Μεταξὺ δὲ τοῦ κήτους καὶ τῆς κόρης ὁ Περσεὺς ἐγέγραπτο
Lemmas: γῆ . ὁ δέ ἐνιδρύω ὁ σκέπη , καί ἔοικα ὁ θέαμα , εἰμί μέν εἰς ὁ κάλλος ἀφοράω , ἄγαλμα καινός , εἰμί δέ εἰς ὁ δεσμός καί ὁ κῆτος , αὐτοσχέδιος τάφος . ἐπί δέ ὁ πρόσωπον αὐτός κάλλος κεράννυμι καί δέος . ἐν μέν γάρ ὁ παρειά ὁ δέος κάθημαι , ἐκ δέ ὁ ὀφθαλμός ἀνθέω ὁ κάλλος . ἄλλος οὔτε ὁ παρειά ὁ ὠχρός τελέω ἀφολώκτον εἰμί , ῥόημα δέ ὁ ἐρευθέω βράπτω , οὔτε ὁ ὁ ὀφθαλμός ἄνθος εἰμί ἀμέριμνος , ἀλλά ἔοικα ὁ ἄρτι μαραίνω ἔρχομαι . οὕτως αὐτός κοσμέω ὁ ζωγράφος εὔμορφος φόβος . ὁ δέ χείρ εἰς ὁ πέτρα ἐκπετάζω , ἄγχω δέ ἄνω δεσμός ἑκάτερος συνάπτω ὁ πέτρα · ὁ καρπός δέ ὥσπερ Αμπελός Βότρυς κρεμάννυμι . καί ὁ μέν ὠλένη ὁ κόρη ἄκρατος ἔχω ὁ λευκός εἰς ὁ πелиδνὸν μεταβάλλω , ἔοικα δέ ἀποθνῄσκω ὁ δάκτυλος . λέγω μέν οὖν οὗτος ὁ θάνατος ἐκδέχομαι , ἵστημι δέ νυμφικός στολίζω , ὥσπερ Ἀϊδωνεύς νύμφη κοσμέω · ποδήρης ὁ χιτών , λευκός ὁ χιτών · ὁ ὕφασμα λεπτός , ἀράχνιον ἔοικα πλοκή , οὖον κατά ὁ ὁ προβάτειος θρίξ , ἀλλά κατά ὁ ὁ ἔριον ὁ λεπτόνιο , οἷος ἀπό δένδρον ἕλκω νῆμα γυνή ὑφαίνω Ἰνδή . ὁ δέ κῆτος ἀντιπρόσωπος ὁ κόρη κάτωθεν ἀναβαίνω ἀνοίγω ὁ θάλασσα · καί ὁ μέν πολύς ὁ σῶμα περιβάλλω ὁ κῦμα , μόνος δέ ὁ κεφαλή ὁ θάλασσα ἀποδύω . ὑπό δέ ὁ ἅλμη ὁ κῦμα ἢ ὁ ναστός γράφω φαίνω σκιά , ὁ ὁ φολίς ἔπαρμα , ὁ ὁ αὐχήν κύρτωμα , ἢ λοφίο ὁ ἄκανθα , ὁ ὁ οὐρά ἑλιγμός . Γένος πολύς καί μακρός · ἀναφαίνω δέ πᾶς μέχρι ὁ ὁ ὦμος συμβολή , καί εὐθύς ἢ γαστήρ . μεταξύ δέ ὁ κῆτος καί ὁ κόρη ὁ Περσεύς γράφω
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0226.1
καταβαίνων ἐξ ἀέρος · καταβαίνει δ' ἐπὶ τὸ θηρίον γυμνὸς τὸ πᾶν · χλαμὺς ἄμφι τοῖς ὤμοις μόνον καὶ πέδιλον περὶ τῷ ποδὶ πλησίον τοῦ πτεροῦ · πῖλος δὲ αὐτοῦ τὴν κεφαλὴν καλύπτει · ὁ πῖλος δὲ ὑπηνίττετο τὴν Αἰδὸς κυνέην · τῇ λαιᾷ τὴν τῆς Γοργόνος κεφαλὴν κρατεῖ καὶ προβέβληται δίγκην ἀσπίδος . 8 Ἡ δὲ ἐστὶ φοβερὰ κἂν τοῖς χρώμασι · τοὺς ὀφθαλμούς ἐξεπέτασεν , ἔφριξε τὰς τρίχας τῶν κροτάφων , ἤγειρε τοὺς δράκοντας · οὕτως ἀπειλεῖ κἂν τῇ γραφῇ . Ὄπλον μὲν τοῦτο τῇ λαιᾷ τῷ Περσεῖ · ὠπλισται δὲ καὶ τὴν δεξιὰν διφυεῖ σιδήρῳ εἰς δρέπανον 9 καὶ ξίφος ἐσχημένῳ . Ἄρχεται μὲν γὰρ ἡ κάπη κάτωθεν ἀμφοῖν ἐκ μιᾶς , καὶ ἐστὶν ἐφ' ἡμίσει τοῦ σιδήρου ξίφος , ἔντευθεν δὲ ἀποφαγὲν · τὸ μὲν ὀξύνεται , τὸ δὲ ἐπικάμπτεται . Καὶ τὸ μὲν ἀπωξυσμένον μένει ξίφος , ὡς ἤρξατο , τὸ δὲ καμπτόμενον δρέπανον γίνεται , ἵνα μιᾷ πληγῇ τὸ μὲν ἐρείδῃ τὴν σφαγὴν , τὸ δὲ κρατῇ τὴν τομήν . Τὸ μὲν τῆς Ἀνδρομέδας δράμα τοῦτο .
Lemmas: καταβαίνω ἐκ ἀήρ · καταβαίνω δέ ἐπί ὁ θηρίον γυμνός ὁ πᾶς · χλαμύς ἀμφί ὁ ὦμος μόνος καί πέδιλον περί ὁ πούς πλησίος ὁ πτερόν · πῖλος δέ αὐτός ὁ κεφαλή καλύπτω · ὁ πῖλος δέ ὑπαινίσσομαι ὁ Αἰδώς κυνέη · ὁ λαιός ὁ ὁ Γοργώ κεφαλή κρατέω καί προβάλλω δίγκα ἀσπίς . 8 ὁ δέ εἰμί φοβερός κἀν ὁ χρῶμα · ὁ ὀφθαλμός ἐκπετάζω , φρίσσω ὁ θρίξ ὁ κρόταφος , ἐγείρω ὁ δράκων · οὕτως ἀπειλέω κἀν ὁ γράφω . ὅπλον μέν οὗτος ὁ λαιός ὁ Περσεύς · ὁπλίζω δέ καί ὁ δεξιά διφυής σίδηρος εἰς δρεπάνη 9 καί ξίφος ἔχω . ἄρχω μέν γάρ ὁ κάπη κάτωθεν ἄμφω ἐκ εἷς , καί εἰμί ἐπί ἥμισυς ὁ σίδηρος ξίφος , ἐντεῦθεν δέ ἀποφαίνω · ὁ μέν ὀξύνω , ὁ δέ ἐπικάμπτω . καί ὁ μέν ἀποξύνω μένω ξίφος , ὡς ἄρχω , ὁ δέ κάμπτω δρεπάνη γίγνομαι , ἵνα εἷς πλήσσω ὁ μέν ἐρείδω ὁ σφαγή , ὁ δέ κρατέω ὁ τομή . ὁ μέν ὁ Ἀνδρομέδα δράμα οὗτος .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0226.2
8 Ἐξῆς δὲ τὸ τοῦ Προμηθέως ἐγερύονει . Δέδεται μὲν ὁ Προμηθεὺς σιδήρῳ καὶ πέτρᾳ , ὠπλίσται δὲ Ἡρακλῆς τόξῳ καὶ δόρατι . Ὄρνις ἐς τὴν τοῦ Προμηθέως γαστέρα τρυφᾷ · ἔστηκε γὰρ αὐτὴν ἀνοίγων , ἤδη μὲν ἀνεφωμένην · ἀλλὰ τὸ ἅμφος ἐς τὸ ὄρυγμα καθεῖται , καὶ ἔοικε διορύττειν τὸ τραῦμα καὶ ζητεῖν τὸ ἦπαρ · τὸ δὲ ἐκφαίνεται τοσοῦτον , ὅσον ἀνέφξεν ὁ γραφεὺς τὸ διόρυγμα τοῦ τραύματος · ἐπερείδει δὲ τῷ μηρῷ τῷ τοῦ Προμηθέως τὰς τῶν ὀνύχων ἄκμας . 3 Ὁ δὲ ἀλγῶν πάντη συνέσταλται καὶ τὴν πλευρὰν συνἐσπασται καὶ τὸν μηρὸν ἐγείρει καθ' αὑτοῦ · εἰς γὰρ τὸ ἦπαρ συνάγει τὸν ὄρυν · ὁ δὲ ἕτερος αὐτῷ τῶν ποδῶν τῷ σπασμῷ ὀρθὸς ἀντειλένεται κάτω καὶ εἰς
Lemmas: 8 ἑξῆς δέ ὁ ὁ Προμηθεύς ἐγείρω . δέω μέν ὁ Προμηθεύς σίδηρος καί πέτρα , ὁπλίζω δέ Ἡρακλῆς τόξον καί δόρυ . Ὄρνις εἰς ὁ ὁ Προμηθεύς γαστήρ τρυφάω · ἵστημι γάρ αὐτός ἀνοίγω , ἤδη μέν ἀνεφωμένην · ἀλλά ὁ Ἄμφος εἰς ὁ ὄρυγμα καθίημι , καί ἔοικα διορύσσω ὁ τραῦμα καί ζητέω ὁ ἦπαρ · ὁ δέ ἐκφαίνω τοσοῦτος , ὅσος ἀνέφξεν ὁ γραφεύς ὁ διόρυγμα ὁ τραῦμα · ἐπερείδω δέ ὁ μηρός ὁ ὁ Προμηθεύς ὁ ὁ ὄνυξ ἄκμα . 3 ὁ δέ ἄλγος πάντῃ συστέλλω καί ὁ πλευρά συσπάω καί ὁ μηρός ἐγείρω κατά αὐτός · εἰς γάρ ὁ ἦπαρ συνάγω ὁ ὄρνυμι · ὁ δέ ἕτερος αὐτός ὁ πούς ὁ σπασμός ὀρθός ἀντειλέω κάτω καί εἰς
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0227.1
ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΤΑΤΙΟΥ
Lemmas: Ἀχιλλεύς Τάτιος
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0227.2
τοὺς δακτύλους ἀποξύνεται . Τὸ δ’ ἄλλο σχῆμα 4 δείκνυσι τὸν πόνον · κεκύρτωται τὰς ὀφρύς , συνέσταλται τὸ χεῖλος , φαίνει τοὺς ὀδόντας . Ἥλθῃσας ἂν ὡς ἄλλουσαν [ καὶ ] τὴν γραφήν . Ἀναφέρει δὲ λυ - 5 πούμενον Ἡρακλῆς . Ἔστηκε γὰρ τοξεύων τοῦ Προμηθέως τὸν δήμιον · ἐνήμοσται τῷ τόξῳ [ τῷ ] βέλος , τῇ λαιᾷ προβέβληται τὸ κέρας ὠθῶν , ἐπὶ μαζὸν ἕλκει τὴν δεξιάν , ἕλκων τὸ νεῦρον κεκύρτωται κατόπιν τὸν ἄγκῶνα . Πάντα οὖν ὁμοῦ πτύσσεσθαι , τὸ τόξον , 6 τὸ νεῦρον , ἡ δεξιὰ . Συνάγεται μὲν ὑπὸ τοῦ νεύρου τὸ τόξον , διπλοῦται δὲ ὑπὸ τῆς χειρὸς τὸ νεῦρον , κλίνεται δὲ ἐπὶ μαζὸν ἡ χείρ . Ὁ δὲ Προμηθεὺς με - 7 στός ἐστιν ἐλπίδος ἄμα καὶ φόβου · πῇ μὲν γὰρ εἰς τὸ ἕλκος , πῇ δὲ εἰς τὸν Ἡρακλέα βλέπει , καὶ θέλει μὲν αὐτὸν ὅλοις τοῖς ὀφθαλμοῖς ἰδεῖν , ἕλκει δὲ τὸ ἡμῖον τοῦ βλέμματος ὁ πόνος .
Lemmas: ὁ δάκτυλος ἀποξύνω . ὁ δέ ἄλλος σχῆμα 4 δείκνυμι ὁ πόνος · κυρτόω ὁ ὀφρύς , συστέλλω ὁ χεῖλος , φαίνω ὁ ὀδούς . ἀλθαίνω εἄν ὡς αλλουω [ καί ] ὁ γραφεύς . ἀναφέρω δέ Λυ - 5 ποῶ Ἡρακλῆς . ἵστημι γάρ τοξεύω ὁ Προμηθεύς ὁ δήμιος · ενημοειμι ὁ τόξον [ ὁ ] βέλος , ὁ λαιός προβάλλω ὁ κέρας ὠθέω , ἐπί μαστός ἕλκω ὁ δεξιός , ἕλκω ὁ νεῦρον κυρτόω κατόπιν ὁ ἀγκών . Πάν οὖν ὁμοῦ πτύσσω , ὁ τόξον , 6 ὁ νεῦρον , ὁ δεξιός . συνάγω μέν ὑπό ὁ νεῦρον ὁ τόξον , διπλόω δέ ὑπό ὁ χείρ ὁ νεῦρον , κλίνω δέ ἐπί μαστός ὁ χείρ . ὁ δέ Προμηθεύς ἐγώ - 7 Στος εἰμί ἐλπίς ἄμη καί φόβος · πῇ μέν γάρ εἰς ὁ ἕλκος , πῇ δέ εἰς ὁ Ἡρακλῆς βλέπω , καί ἐθέλω μέν αὐτός ὅλος ὁ ὀφθαλμός ὁράω , ἕλκω δέ ὁ ἥμιον ὁ βλέμμα ὁ πόνος .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0227.3
Ἐνδιατρίψαντες οὖν ἡμερῶν δύο καὶ ἀναλαβόν - 9 τες ἑαυτοὺς ἐκ τῶν κακῶν , ναῦν Αἰγυπτίαν μισθωσάμενοι ( εἴχομεν δὲ ὀλίγον χρυσίον , ὅπερ ἐτύχομεν ἐξωσμένοι ) διὰ τοῦ Νείλου τὸν πλοῦν ἐπ’ Ἀλεξάνδρειαν ἐποιούμεθα , μάλιστα μὲν ἐκεῖ διεγνωκότες ποιήσασθαι τὴν διατριβὴν καὶ νομίζοντες ταύτῃ τάχα τοὺς φίλους εὑρήσειν προσευχηθέντας . Ἐπεὶ 2 δ’ ἐγενόμεθα κατὰ τινα πόλιν , ἐξαίφνης βοῆς ἀκού - 25 ομεν πολλῆς . Καὶ ὁ ναύτης εἰπών “ ὁ βουκόλος ” μεταστρέφει τὴν ναῦν , ὡς ἐπαναπλεύσον εἰς τοῦπίσω , καὶ ἄμα πλήρης ἦν ἡ γῆ φοβερῶν καὶ ἀγρίων ἀνθρώπων · μεγάλοι μὲν πάντες , μέλανες δὲ τὴν χρόαν , οὐ κατὰ τὴν τῶν Ἰνδῶν τὴν ἀκρατον , ἀλλ’ 30 οἷος ἂν γένοιτο νόθος Αἰθίωψ , φιλοὶ τὰς κεφαλὰς ,
Lemmas: ἐνδιατρίβω οὖν ἡμέρα δύο καί ἀναλαμβάνω - 9 αἱρέω ἑαυτοῦ ἐκ ὁ κακός , ναῦς Αἰγύπτιος μισθόω ( ἔχω δέ ὀλίγος χρυσίον , ὅσπερ τυγχάνω ἐξωθέω ) διά ὁ Νεῖλος ὁ πλόος ἐπί Ἀλεξάνδρεια ποιέω , μάλιστα μέν ἐκεῖ διαγιγνώσκω ποιέω ὁ διατριβή καί νομίζω οὗτος τάχα ὁ φίλος εὑρίσκω προσεύχομαι . ἐπεί 2 δέ γίγνομαι κατά τις πόλις , ἐξαπίνης βοή ἀκέω - 25 ἀρτύω πολύς . καί ὁ ναύτης εἶπον “ ὁ βουκόλος ” μεταστρέφω ὁ ναῦς , ὡς ἐπαναπλέω εἰς τοπίζω , καί ἄμη πλήρης εἰμί ὁ γῆ φοβερός καί ἄγριος ἄνθρωπος · μέγας μέν πᾶς , μέλας δέ ὁ χροιά , οὖον κατά ὁ ὁ Ἰνδός ὁ ἄκρατος , ἀλλά 30 οἷος εἄν γίγνομαι νόθος Αἰθίωψ , φιλέω ὁ κεφαλή ,
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0228.1
λεπτοὶ τοὺς πόδας , τὸ σῶμα παχεῖς · ἐβαφράριζον δὲ πάντες . Καὶ ὁ κυβερνήτης εἰπὼν “ ἀπολώλαμεν ” ἕστησε τὴν ναῦν , ὁ γὰρ ποταμὸς ταύτῃ στενωτάτος · καὶ ἐπεμβάντες τῶν λῃστῶν τέσσαρες πάντα μὲν τὰ ἐν τῇ νηὶ λαμβάνουσι , καὶ τὸ χρυσίον ἡμῶν ἀποφέρουσι , ἡμᾶς δὲ δήσαντες καὶ κατακλεῖσαντες εἰς τι δωμάτιον ἀπηλλάττοντο , φύλακας ἡμῖν καταλιπόντες , ὡς εἰς τὴν ἐπιούσαν ἀξοντες ἡμᾶς ὡς τὸν βασιλέα · τούτῳ γὰρ ἔκαλον τῷ ὀνόματι τὸν λῃστὴν τὸν μειζόνα . Καὶ ἤν ὁδὸς ἡμερῶν δύο , ὡς παρὰ τῶν σὺν ἡμῖν ἐαλωκότων ἠκούσαμεν .
Lemmas: λεπτός ὁ πούς , ὁ σῶμα παχύς · ἐβαφράριζον δέ πᾶς . καί ὁ κυβερνήτης εἶπον “ ἀπόλλυμι ” ἵστημι ὁ ναῦς , ὁ γάρ ποταμός οὗτος στενός · καί ἐπεμβαίνω ὁ λῃστής τέσσαρες πᾶς μέν ὁ ἐν ὁ ναῦς λαμβάνω , καί ὁ χρυσίον ἐγώ ἀποφέρω , ἐγώ δέ δήω καί κατακλείω εἰς τίς δωμάτιον ἀπαλλαξείω , φύλαξ ἐγώ καταλείπω , ὡς εἰς ὁ ἔπειμι ἄγω ἐγώ ὡς ὁ βασιλεύς · οὗτος γάρ καλέω ὁ ὄνομα ὁ ληιστής ὁ μείζων . καί ἐάν ὁδός ἡμέρα δύο , ὡς παρά ὁ σύν ἐγώ ἔρχομαι ἀκούω .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0228.2
10 Ἐπεὶ οὖν νὺξ ἐγένετο καὶ ἐκεῖμεθα , ὡς ἡμεν , δεδεμένοι καὶ ἐκάθευδον οἱ φρουροί , τότε , ὡς ἐξὸν ἤδη , κλάειν ἤρχον τὴν Λευκίππην . Καὶ δὴ λογιζάμενος ὅσων αὐτῇ γέγονα κακῶν αἴτιος , κωκῦσας ἐν τῇ ψυχῇ βύθιον , τῷ δὲ νῷ κλέψας τοῦ κωκυτοῦ τὸν ψόφον “ ὦ θεοὶ καὶ δαίμονες ” ἔφη “ εἰπερ ἐστὲ που καὶ ἀκούετε , τί τηλικούτων ἠδικήκαμεν , ὡς ἐν ὀλίγαις ἡμέραις τοσοῦντῳ πλήθει βαπτισθῆναι κακῶν ; Νῦν δὲ καὶ παραδεδώκατε ἡμᾶς λῃσταῖς Αἰγυπτίοις , ἵνα μηδὲ ἔλεον τύχωμεν . Λῃστὴν γὰρ Ἕλληνα καὶ φωνὴ κατέκλασε , καὶ δέσις ἐμάλαξεν · ὁ γὰρ λόγος πολλάκις τὸν ἔλεον προξενεῖ · τῷ γὰρ πονοῦντι τῆς ψυχῆς ἡ γλῶττα πρὸς ἱκετηρίαν διακονουμένη τῆς τῶν ἀκουόντων ψυχῆς ἡμεροῖ τὸ θυμούμενον . Νῦν δὲ ποία μὲν φωνὴ δεηθῶμεν ; τίνας δὲ λόγους προτείνωμεν ; Κἂν Σειρήνων τις γένηται πιθανώτερος , ὁ ἀνδροφόνος οὐχ ἀκούει . Μόνοις ἱκετεύειν με δεῖ τοῖς νεύμασι καὶ τὴν δέσιν δηλοῦν ταῖς χειρονο-μίαις . Ὦ τῶν ἀτυχημάτων · ἤδη τὸν θρήνον ὀρχήσομαι . Τὰ μὲν οὖν ἐμά , κἂν ὑπερβολὴν ἔχῃ συμφορᾶς , ἥττον ἀλγῶ , τὰ δὲ σά , Λευκίππη , πολὺ
Lemmas: 10 ἐπεί οὖν νύξ γίγνομαι καί κεῖμαι , ὡς ἠμέν , δέω καί καθεύδω ὁ φρουρός , τότε , ὡς ἔξεστι ἤδη , κλάω ἄρχω ὁ Λευκίππη . καί δή λογίζομαι ὅσος αὐτός γίγνομαι κακός αἴτιος , κωκύω ἐν ὁ Ψυχή βύθιος , ὁ δέ νάω κλέπτω ὁ Κωκυτός ὁ ψόφος “ εἰμί θεός καί δαίμων ” φημί “ εἰ εἰμί ποῦ καί ἀκούω , τίς τηλικόσδε ἀδικέω , ὡς ἐν ὀλίγος ἡμέρα τόσος πλῆθος βαπτίζω κακός ; νῦν δέ καί παραδίδωμι ἐγώ λῃστής Αἰγύπτιος , ἵνα μηδέ ἔλεος τυγχάνω . ληιστής γάρ Ἕλλην καί φωνή κατακλάω , καί δέσις μαλάσσω · ὁ γάρ λόγος πολλάκις ὁ ἔλεος προξενέω · ὁ γάρ πονέω ὁ Ψυχή ὁ γλῶσσα πρός ἱκετηρία διακονέω ὁ ὁ ἀκούω Ψυχή ἡμερόω ὁ θυμόω . νῦν δέ ποῖος μέν φωνή δήω ; τίς δέ λόγος προτείνω ; κἀν Σειρήν τις γίγνομαι πιθανός , ὁ ἀνδροφόνος οὐ ἀκούω . Μόνος ἱκετεύω ἐγώ δεῖ ὁ νεῦμα καί ὁ δέσις δηλόω ὁ χειρονομία . ὦ ὁ ἀτύχημα · ἤδη ὁ θρῆνος ὀρχέομαι . ὁ μέν οὖν ἐμός , κἀν ὑπερβολή ἔχω συμφορά , ἥσσων ἀλγέω , ὁ δέ σός , Λευκίππη , πολύς
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0229.1
ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΤΑΤΙΟΤ
Lemmas: Ἀχιλλεύς ΤΑΤΙΟΤ
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0229.2
στόματι θρηνήσω · ποίοις ὀμμασι δακρύσω · Ὦ πιστὴ μὲν πρὸς ἀνάγκην ἔρωτος , χρηστὴ δὲ πρὸς ἔραστὴν δυστυχούντα . Ὦς καλὰ σοὶ τῶν γάμων τὰ κοσμήματα . Θάλαμος μὲν τὸ δεσμωτήριον , εὐνὴ δὲ ἡ γῆ , ὁμοὶ δὲ καὶ ψέλια κάλοι καὶ βρόχος , καὶ σοὶ νυμφαγωγὸς λῃστὴς παρακαθεύδει , ἀντὶ δὲ ὑμναίων τὶς σοὶ τὸν θρῆνον ᾄδει . Μάτην σοι , ὦ θάλασσα , τὴν χάριν ὡμολογήσαμεν · μέμφομαί σοι τῇ φιλανθρωπία · χρηστοτέρα γέγονας πρὸς οὓς ἀπέκτεινας , ἡμᾶς δὲ σῶσασα μᾶλλον ἀπέκτεινας . Ἐφθόνησας ἡμῖν ἀλητεύντοις ἀποθανεῖν . ”
Lemmas: στόμα θρηνέω · ποῖος ὄμμα δάκρυ · ὦ πιστός μέν πρός ἀνάγκη Ἔρως , χρηστός δέ πρός ἐραστής δυστυχέω . οὖς καλός σύ ὁ γάμος ὁ κόσμημα . Θάλαμος μέν ὁ δεσμωτήριον , εὐνή δέ ὁ γῆ , ὁμός δέ καί ψέλιον καλός καί βρόχος , καί σύ νυμφαγωγός λῃστής παρακαθεύδω , ἀντί δέ ὕμναιος τις σύ ὁ θρῆνος ἀείδω . Μάτος σύ , εἰμί θάλασσα , ὁ χάρις ὁμολογέω · μέμφομαι σύ ὁ φιλανθρωπία · χρηστός γίγνομαι πρός ὅς ἀποκτείνω , ἐγώ δέ σῴζω μᾶλλον ἀποκτείνω . φθονέω ἐγώ ἀλητεύντοις ἀποθνῄσκω . ”
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0229.3
Ταῦτα μὲν οὖν ἐθρήνουν ἡσυχῇ , κλάειν δὲ οὐκ ἠδυνάμην · τοῦτο γὰρ ἴδιον τῶν ὀφθαλμῶν ἐν τοῖς μεγάλοις κακοῖς . Ἐν μὲν γὰρ ταῖς μετρίαις συμφοραῖς ἀφθόνως τὰ δάκρυα καταρρεῖ καὶ ἐστὶ τοῖς πάσχουσιν εἰς τοὺς κολάζοντας ἱκετηρία καὶ τοὺς ἀλγοῦντας ὥσπερ οἰδοῦντος τραύματος ἐκένωσεν · ἐν δὲ τοῖς ὑπερβάλλουσι δεινοῖς φεύγει τὰ δάκρυα καὶ προδίδωσι τοὺς ὀφθαλμούς . Ἐντυχούσα γὰρ αὐτοῖς ἀναβαίνουσιν ἡ λύπη ἵστησί τε τὴν ἀκμὴν καὶ μετοχετεύει καταφέρουσα σὺν αὐτῇ κάτω · τὰ δὲ ἐκτρεπόμενα τῆς ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ὁδοῦ εἰς τὴν ψυχὴν καταρρεῖ καὶ χαλεπώτερον αὐτῆς ποιεῖ τὸ τραῦμα . Λέγω οὖν πρὸς τὴν Λευκίππην πάντα συγῶσαν “ τί σιγᾷς , φιλάτη , καὶ οὐδὲν μοι λαλεῖς ; ” “ Ὅτι μοι ” ἔφη “ πρὸ τῆς ψυχῆς , Κλειτοφῶν , τέθνηκεν ἡ φωνή . ”
Lemmas: οὗτος μέν οὖν θρηνέω ἡσυχῇ , κλάω δέ οὐ δύναμαι · οὗτος γάρ ἴδιος ὁ ὀφθαλμός ἐν ὁ μέγας κακός . ἐν μέν γάρ ὁ μέτριος συμφορά ἄφθονος ὁ δάκρυ καταρρέω καί εἰμί ὁ πάσχω εἰς ὁ κολάζω ἱκετηρία καί ὁ ἀλγέω ὥσπερ οἰδέω τραῦμα κενόω · ἐν δέ ὁ ὑπερβάλλω δεινός φεύγω ὁ δάκρυ καί προδίδωμι ὁ ὀφθαλμός . ἐντυγχάνω γάρ αὐτός ἀναβαίνω ὁ λύπη ἵστημι τε ὁ ἀκμή καί μετοχετεύω καταφέρω σύν αὐτός κάτω · ὁ δέ ἐκτρέπω ὁ ἐπί ὁ ὀφθαλμός ὁδός εἰς ὁ ψυχή καταρρέω καί χαλεπός αὐτός ποιέω ὁ τραῦμα . λέγω οὖν πρός ὁ Λευκίππη πᾶς συγγίγνομαι “ τίς σιγάω , φίλος , καί οὐδείς ἐγώ λαλέω ; ” “ ὅτι2 ἐγώ ” φημί “ πρό ὁ Ψυχή , Κλειτοφῶν , θνῄσκω ὁ φωνή . ”
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0229.4
Ταῦθ’ ἡμᾶς διαλεγομένους ἔλαθεν ὥς γενομένη · καὶ τις ἵππον ἐπελαύνων ἔρχεται , κόμην ἔχων πολλὴν καὶ ἀγρίαν · ἔκόμα δὲ καὶ ὁ ἵππος . Γυμνὸς ἦν ὁ ἵππος [ ἀστρωτος ] καὶ οὐκ εἶχε φάλαρα · τοιούτοι γὰρ τοῖς λῃσταῖς εἰσιν οἱ ἵπποι . Ἀπὸ δὲ τοῦ λησταρχοῦ παρῆν καὶ “ εἴ τις ” ἔφη “ παρθένος ἐστὶν ἐν
Lemmas: ταῦτα ἐγώ διαλέγω λανθάνω ὅς γίγνομαι · καί τις ἵππος ἐπελαύνω ἔρχομαι , κόμη ἔχω πολύς καί ἄγριος · κομάω δέ καί ὁ ἵππος . γυμνός εἰμί ὁ ἵππος [ άστρωτος ] καί οὐ ἔχω φάλαρον · τοιοῦτος γάρ ὁ λῃστής εἰμί ὁ ἵππος . ἀπό δέ ὁ λῃστάρχης πάρειμι καί “ εἰμί τις ” φημί “ παρθένος εἰμί ἐν
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0230.1
τοῖς εἰλημμένοις , ταύτην ἀπάγ -
Lemmas: ὁ λαμβάνω , οὗτος ἀπάγω -
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0230.10
ἀλαλαγμὸς ἀκούεται πολὺς καὶ
Lemmas: ἀλαλαγμός ἀκούω πολύς καί
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0230.11
ἐπιφαίνεται φάλαγξ στρατιωτῶν .
Lemmas: ἐπιφαίνω φάλαγξ στρατιώτης .
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0230.12
Οἱ δὲ λῃσταὶ κατιδόντες , ἡμᾶς
Lemmas: ὁ δέ λῃστής καθοράω , ἐγώ
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0230.13
2 ἐμενον ἐπίοντας , ὡς αὐτοὺς ἀμοὐ
Lemmas: 2 ἵημι ἔπειμι , ὡς αὐτός ἡμέτερος
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0230.14
πολὺ παρῆσαν πεντήκοντα
Lemmas: πολύς πάρειμι πεντήκοντα
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0230.15
ὁπλῖται ] , οἱ μὲν ποδήρεις ἔχοντες
Lemmas: ὁπλίτης ] , ὁ μέν ποδήρης ἔχω
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0230.16
πέλτας · οἱ δὲ λῃσταὶ πολλῷ πἀπὸ
Lemmas: πέλτη · ὁ δέ λῃστής πολύς Πάπο
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0230.17
τῆς γῆς λαμβάνοντες τοὺς
Lemmas: ὁ γῆ λαμβάνω ὁ
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0230.18
3 Παντὸς δὲ βαλόν χαλεπωτέρου
Lemmas: 3 Παντὸς δέ βάλλω χαλεπός
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0230.19
βαρύς τε καὶ τραχύς καὶ ἀνόμα -
Lemmas: βαρύς τε καί τραχύς καί ἄνομος -
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0230.2
οντες ἐσομένην καὶ καθάρισον
Lemmas: εἰμί εἰμί καί καθαρίζω
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0230.20
εἰσιν [ αἰ ] αἰχμὰς τῶν λίθων ·
Lemmas: εἰμί [ ὁ ] αἰχμή ὁ λίθος ·
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0230.21
ποιεῖ ἐν ταύτῳ τὸ τραῦμα , καὶ
Lemmas: ποιέω ἐν ταύτος ὁ τραῦμα , καί
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0230.22
4 καὶ τομὰς ὡς ἀπὸ βέλους . Ἄλλ -
Lemmas: 4 καί τομή ὡς ἀπό βέλος . ἄλλος -
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0230.23
δεχόμενοι τοὺς λίθους ὀλίγον τ -
Lemmas: δέχομαι ὁ λίθος ὀλίγος τ -
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0230.24
τιζον . Ἐπεὶ οὖν ἔκαμον οἱ λῃγουσι
Lemmas: τίζω . ἐπεί οὖν κάμνω ὁ λήγω
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0230.25
μὲν οἱ στρατιῶται τὴν φ -
Lemmas: μέν ὁ στρατιώτης ὁ φ -
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0230.26
ἀπὸ τῶν ὅπλων ἄνδρες κουφ -
Lemmas: ἀπό ὁ ὅπλον ἀνήρ κος -
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0230.27
αἰχμὴν ἕκαστος καὶ ξίφος , καὶ
Lemmas: αἰχμή ἕκαστος καί ξίφος , καί
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0230.28
5 οὐδεὶς ἦν ὃς οὐκ ἐπέτυχεν . Ε -
Lemmas: 5 οὐδείς εἰμί ὅς οὐ ἐπιτυγχάνω . Ε -
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0230.29
ἔφερον · καὶ ἦν ἡ μάχη στερο -
Lemmas: φέρω · καί εἰμί ὁ μάχη στερο -
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0230.3
ἐπὶ τὴν Λευκίππην εὐθὺς τῆς
Lemmas: ἐπί ὁ Λευκίππη εὐθύς ὁ
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0230.30
ἀμφοτέρων καὶ τραῦματα καὶ
Lemmas: ἀμφότερος καί τραῦμα καί
antonius-diogenes.hercher antonius_diogenes_hercher_0230.31
ἔμπειρον παρὰ τοῖς στρατιώταις
Lemmas: ἔμπειρος παρά ὁ στρατιώτης