antiphon-soph.fragmenta-2 49
H . Ἀντιφῶντος . φέρε δὴ προελθέτω ὁ βίος εἰς τὸ πρόσθεν καὶ γάμων καὶ γυναικὸς ἐπιθυμησάτω . αὕτη ἡ ἡμέρα , αὕτη ἡ νὺξ καινοῦ δαίμονος ἄρχει , καινοῦ · πότμου . μέγας γὰρ ἀγὼν γάμος ἀνθρώπωι . εἰ γὰρ τύχοι μὴ ἐπιτηδεία γενομένη , τί χρὴ τῆι συμφορᾶι χρῆσθαι ; χαλεπαὶ μὲν ἐκπομπαί , τοὺς φίλους ἐχθροὺς ποιῆσαι , ἴσα φρονοῦντας ἴσα πνέοντας , ἀξιώσαντα καὶ ἀξιωθέντα · χαλεπὸν δὲ καὶ ἐκτῆσθαι κτῆμα τοιοῦτον , δοκοῦντα ἡδονὰς κτᾶσθαι λύπας ἄγεσθαι . φέρε δή , μὴ τὰ παλίγκοτα λέγωμεν , λεγέσθω τὰ πάντων ἐπιτηδειότατα . τί γὰρ ἥδιον ἀνθρώπωι γυναικὸς καταθυμίας ; τί δὲ γλυκύτερον ἄλλως τε καὶ νέωι ; ἐν τῶι αὐτῶι δέ γε τούτωι , ἔνθα τὸ ἡδύ , ἔνεστι πλησίον που καὶ τὸ λυπηρόν · αἱ γὰρ ἡδοναὶ οὐκ ἐπὶ σφῶν αὐτῶν ἐμπορεύονται , ἀλλ’ ἀκολουθοῦσιν αὐταῖς λῦπαι καὶ πόνοι . ἐπεὶ καὶ ὀλυμπιονῖκαι καὶ πυθιονῖκαι καὶ οἱ τοιοῦτοι ἀγῶνες καὶ σοφίαι καὶ πᾶσαι ἡδοναὶ ἐκ μεγάλων λυπημάτων ἐθέλουσι παραγίνεσθαι · τιμαὶ γάρ , ἆθλα , δελέατα , ἃ ὁ θεὸς ἔδωκεν ἀνθρώποις , μεγάλων πόνων καὶ ἱδρώτων εἰς ἀνάγκας καθιστᾶσιν . ἐγὼ γάρ , εἴ μοι γένοιτο σῶμα ἕτερον τοιοῦτον 〈 ἐπιμελὲς ὂν 〉 οἷον ἐγὼ ἐμαυτῶι , οὐκ ἂν δυναίμην ζῆν , οὕτως ἐμαυτῶι πολλὰ πράγματα παρέχων ὑπέρ τε τῆς ὑγιείας τοῦ σώματος ὑπέρ τε τοῦ καθ’ ἡμέραν βίου ἐς τὴν ξυλλογὴν ὑπέρ τε δόξης καὶ σωφροσύνης καὶ εὐκλείας καὶ τοῦ εὖ ἀκούειν . τί οὖν , εἴ γυνὴ γένοιτο σῶμα ἕτερον τοιοῦτον , ὅ γέ μοι οὕτως ἐπιμελὲς εἴη ; οὐκ οὖν δῆλον , ὅτι γυνὴ ἀνδρί , ἐὰν ἦι καταθυμία , οὐδὲν ἐλάττους τὰς φιλότητας παρέχεται καὶ τὰς ὀδύνας ἢ αὐτὸς αὑτῶι ὑπέρ τε τῆς ὑγιείας δισσῶν σωμάτων ὑπέρ τε τοῦ βίου τῆς συλλογῆς [ καὶ ] ὑπέρ τε τῆς σωφροσύνης καὶ τῆς εὐκλείας ; φέρε δὴ καὶ παῖδες γενέσθωσαν · φροντίδων ἤδη πάντα πλέα καὶ ἐξοίχεται τὸ νεοτήσιον σκίρτημα ἐκ τῆς γνώμης καὶ 〈 τὸ 〉 πρόσωπον οὐκέτι τὸ αὐτό .
Lemmas: H . Ἀντιφῶν . φέρω δή προέρχομαι ὁ βίος εἰς ὁ πρόσθεν καί γάμος καί γυνή ἐπιθυμέω . οὗτος ὁ ἡμέρα , οὗτος ὁ νύξ καινός δαίμων ἄρχω , καινός · πότμος . μέγας γάρ ἀγών γάμος ἄνθρωπος . εἰμί γάρ τυγχάνω μή ἐπιτήδειος γίγνομαι , τίς χράω ὁ συμφορά χράω ; χαλεπός μέν ἐκπομπή , ὁ φίλος ἐχθρός ποιέω , ἴσος φρονέω ἴσος πνέω , ἀξιόω καί ἀξιόω · χαλεπός δέ καί κτάομαι κτῆμα τοιοῦτος , δοκέω ἡδονή κτάομαι λύπη ἄγω . φέρω δή , μή ὁ παλίγκοτος λέγω , λέγω ὁ πᾶς ἐπιτήδειος . τίς γάρ ἡδύς ἄνθρωπος γυνή καταθυεις ; τίς δέ γλυκύς ἄλλως τε καί νέος ; ἐν ὁ αὐτός δέ γε οὗτος , ἔνθα ὁ ἡδύς , ἔνειμι πλησίος ποῦ καί ὁ λυπηρός · ὁ γάρ ἡδονή οὐ ἐπί σφεῖς αὐτός ἐμπορεύομαι , ἀλλά ἀκολουθέω αὐτός λύπη καί πόνος . ἐπεί καί ὀλυμπιονίκης καί Πυθιονίκης καί ὁ τοιοῦτος ἀγών καί σοφία καί πᾶς ἡδονή ἐκ μέγας λύπημα ἐθέλω παραγίγνομαι · τιμή γάρ , ἆθλον , δέλεαρ , ὅς ὁ θεός δίδωμι ἄνθρωπος , μέγας πόνος καί ἱδρώς εἰς ἀνάγκη καθίστημι . ἐγώ γάρ , εἰμί ἐγώ γίγνομαι σῶμα ἕτερος τοιοῦτος 〈 ἐπιμελής εἰμί 〉 οἷος ἐγώ ἐμαυτοῦ , οὐ ἄν δύναμαι ζάω , οὕτως ἐμαυτοῦ πολύς πρᾶγμα παραχώννυμι ὑπέρ τε ὁ ὑγίεια ὁ σῶμα ὑπέρ τε ὁ κατά ἡμέρα βίος εἰς ὁ συλλογή ὑπέρ τε δόξα καί σωφροσύνη καί εὔκλεια καί ὁ εὖ ἀκούω . τίς οὖν , εἰμί γυνή γίγνομαι σῶμα ἕτερος τοιοῦτος , ὁ γε ἐγώ οὕτως ἐπιμελής εἰμί ; οὐ οὖν δῆλος , ὅτι γυνή ἀνήρ , ἐάν εἰμί καταθυεις , οὐδείς μικρός ὁ φιλότης παρέχω καί ὁ ὀδύνη ἢ αὐτός ἑαυτοῦ ὑπέρ τε ὁ ὑγίεια δισσός σῶμα ὑπέρ τε ὁ βίος ὁ συλλογή [ καί ] ὑπέρ τε ὁ σωφροσύνη καί ὁ εὔκλεια ; φέρω δή καί παῖς γίγνομαι · φροντίς ἤδη πᾶς πλέως καί ἐξοίχομαι ὁ νεοτήσιος σκίρτημα ἐκ ὁ γνώμη καί 〈 ὁ 〉 πρόσωπον οὐκέτι ὁ αὐτός .