antimachus-elegy.fragmenta 13
δὲ ὑπὸ τὴν μάχην τοῦτον , ἣν ἐν τῇ νυκτὶ ἐμαχέσαντο οἱ Τρῶες , ὑπὸ Ἀδμήτου φησὶ τοῦ Ἀύγειου . Γέγραπται δὲ καὶ Λυκομήδης παρὰ τὸν Μέρητα ὁ Κρέοντος , ἔχων τραῦμα ἐπὶ τῷ καρπῷ · Λέσχεως οὕτω φησὶν αὐτὸν ὑπὸ Ἀγήνορος τρωθῆναι . δηλὰ οὖν ὡς ἄλλως γε οὐκ ἂν ὁ Πολύγνωτος ἔγραψεν οὕτω τὰ ἔλκη σφίσιν , εἰ μὴ ἐπελέξατο τὴν ποίησιν τοῦ Λέσχεως . Ὀμηρος μέν γε ἐδήλωσεν ἐν Ἰλιάδι Μενελάου καὶ Ὀδυσσέως ξενίαν παρὰ Ἀντήνορι , καὶ ὡς Ἐλικάων ἢ Λαοδίκη συνοικοῖ τῷ Ἀντήνορι · Λέσχεως δὲ τετρωμένον τὸν Ἐλικάωνα ἐν Καλλισθένης ἐν β' τῶν Ἑλληνικῶν οὕτω γράφει · ἔλω ἢ Τροία Θαρρηλίωνος μηνός , ὡς μὲν τινες τῶν ἱστορικῶν ἢ' ἰσταμένον , ὡς δὲ ὁ τὴν μικρὰν Ἰλιάδα ἢ' σθίνοντος . διορίζει γὰρ αὐτὸς τὴν ἄλωσιν φάσκων συμβῆναι τότε τὴν κατάληψιν ἡνίκα „ νὺξ σελήνη “ . Δωρήσω τρίποδα χρυσοῦντατον . τὸ ἐνεργητικὸν ἀντὶ τοῦ παθητικοῦ . „ δωρήσω χρυσοῦντατον “ , ἀντὶ τοῦ δωρήσομαι . ἐν τῇ ἀστροικῇ αὐτοῦ βίβλῳ διδάσκει , λέγων „ νύμφαι ἀνθρώπων “ . Τὴν μίαν δὲ τούτων τῶν Ἄρκτων τὴν μεγάλην , ἣν μετ’ ὀλίγον ὀνομάσει Ἑλίκην , Ἡσίοδός φησι Λυκάονος θυγατέρα εἶναι , καὶ ἐν Ἀρκαδίᾳ κατοικοῦσαν ἐλέσθαι μετὰ Ἀρτέμιδος τὴν περὶ τὰς θήρας1 ) ἀγωγὴν ἐν ὄρεσι ποιεῖσθαι , φθασεῖσαν δὲ ὑπὸ Διὸς καὶ ἤδη μέλλουσαν τεκεῖν ὀφθῆναι ὑπ’ αὐτῆς λουομένην · ἐφ’ ᾧ ὀργισθεῖσαν τὴν Ἄρτεμιν θηριοῦσαι αὐτήν , καὶ οὕτω τεκεῖν ἄρκτον οὖσαν τὸν κληθέντα Ἀρκάδα · οὖσαν δὲ ἐν τῷ ὄρει θηρευθῆναι ὑπ’ αἰπόλων τινῶν καὶ παραδοθῆναι Λυκάονι μετὰ τοῦ βρέφους · μετὰ χρόνον δέ τινα δόξαι εἰσελθεῖν εἰς τὸ Λύκαιον , ὃ ἐστὶ τοῦ Διὸς ἄβατον , ἀγνοήσασαν τὸν νόμον , ὑπὸ τοῦ ἰδίου υἱοῦ διακομένην · τῶν Ἀρκάδων δὲ αὐτὴν ἀναιρεῖν μελλόντων διὰ τὸν εἰρημένον νόμον , ὁ Ζεὺς διὰ τὴν συγγένειαν αὐτῆς ἐξεῖλετο καὶ ἐν τοῖς ἄστροις ἔθηκεν . " Ἀρκτον αὐτὴν ὀνομάσας διὰ τὸ σύμπτωμα . Τοῦτον δὲ Ἡσίοδος φησι δὲ τὰ ἔπη τὰ ἐς Εὐρώπην ποιήσας φησὶν Ἀμφίωνα χρήσασθαι λύρᾳ πρῶτον Ἑρμοῦ διδάξαντος . πεποίηκε δὲ καὶ λίθων καὶ θη - ρίων ὅτι καὶ ταῦτα ἄδων ἤγε . ἈΣΜΑ ΠΡΟΣΟΔΙΟΝ Τῷ γὰρ Ἰθωμάτα καταθύμιος ἐπλετο μοῦσα ἄ καθαρά καὶ ἐλευθέρα σάμβαλ’ ἔχοισα . Ἄγουσι δὲ καὶ ἑορτὴν ἐπέτειον Ἰθω - μαῖα τὸ δὲ ἀρχαῖον καὶ ἀγῶνα ἐτίθεσαν προσόδιόν ἐστι ποίημα ὑπὸ ἀοιδῶν ἢ παρθένων χοροῦ ἐν τῇ προσόδῳ τῇ πρὸς τὸν θεὸν ἀδόμενον . φέρεται δὲ ἐν τούτῳ τῷ γένει καὶ τὸ ἀποτρεπτικόν · ἐστὶ δὲ ποίημα σπαστικὸν κατὰ τὸν ἀπὸ τῶν θεῶν χωρισμὸν ἀδόμενον . οὐκ ἠγνοεῖ δέ , ὅτι πολλὰ Ἄδρια παρθένια ἄλλα Ἀλκμᾶνι καὶ Πινδάρῳ καὶ Σιμωνίδῃ καὶ Βαχυλίδῃ πεποίη - ται . ἀλλὰ μὴν καὶ ἐτι προσόδια καὶ παιάνες καὶ μῆντοι καὶ ὅτι τραγικοὶ οἶκτοι ποτε ἐπὶ τοῦ Ἰορίου τρόπου ἐμελῳδήθησαν ἄ καθαρά καὶ ἐλευθέριος καλά σ . ἔχ . μουσικῆς . τεχμαίρεσθαι δ᾽ ἔστιν ἄλλοις τε καὶ Εὐμήλῳ τοῖς ἔπεσιν · ἐποίησε γοῦν καὶ τάδε ἐν τῷ προσοδίῳ τῷ ἐς Ἀἴλον „ τῷ ἔχοισα “ . Ἐπὶ δὲ Φίντα τοῦ Συβότα πρῶτον Μεσσήνιοι τότε τῷ Ἀπόλλωνι ἐς Ἀἴλον θυσίαν καὶ ἀνδρῶν χορὸν ἀποστέλλουσι . τὸ δὲ σφισιν ἕσμα προσόδιον ἐς τὸν θεὸν ἐδίδασκεν Εὐμήλος , εἶναι τε ὡς ἀληθῶς Εὐμήλου νομίζεται μόνα τὰ ἔπη ταῦτα . Εὐμήλος δὲ καὶ τινες ἕτεροι λέγουσι Λυκάονι καὶ θυγατέρι Καλλιστῷ γενέσθαι . Ἀρκαδος δὲ καὶ Λεανείρας τῆς Ἀμύλου ἢ Μετανείρας τῆς Κρόκωνος , ὡς δὲ Εὐμήλος λέγει , νύμφης Χρυσοπελείας , ἐγένοντο παῖδες Ἔλατος καὶ Ἀρείδας . οὗτοι τὴν γῆν ἐμερίσαντο , τὸ δὲ πᾶν κράτος εἶχεν Ἔλατος . Ἀρκάς , ὁ Λιὸς ἢ Ἀπόλλωνος παῖς καὶ Καλλιστοῦς τῆς Λυκάονος θυγατρός , ὡς φησι Χάρων ὁ Λαμψακηνός , κυνηγὼν ἐνέτυχέ τινι τῶν Ἀμαδρυάδων νυμφῶν κινδυνευούσῃ καὶ μελλούσῃ φθαρῆναι ὑπὸ χειμάρρου ποταμοῦ ἐν τῇ δρυί , ἐν ᾗ γεγωνία ἤν ἡ νύμφη , καὶ ἀνέτρεψε τὸν ποταμὸν καὶ τὴν ἀμφιβραχιονίσαντες ὑπασπίδιον πολεμιστήν . Περὶ δὲ τῆς Σαμίων τρυφῆς Δούρις ἱστορῶν παρατίθεται Ἀσίου ποιήματα . ὅτι ἐφόρουν χλιδῶνας περὶ τοῖς βραχίοσι καὶ τὴν ἑορτὴν ἄγοντες τῶν Ἥραίων ἐβάδιζον κατεπτενισμένοι τὰς κόμας ἐπὶ τὸ μετάφρενον καὶ τοὺς ὦμους . τὸ δὲ νόμιμον τοῦτο μαρτυρεῖσθαι καὶ ὑπὸ παροιμίας τῆσδε „ βαδιστέ’ εἰς Ἥραιον ἐμπεπλεγμένον “ . ἐστὶ δὲ τὰ τοῦ Ἀσίου ἔπη οὕτως ἔχοντα Καὶ γὰρ ἐγὼ γένος εἰμὶ Σελήνης ἡνύομοιο , ἥ δεινὸν φρίξας’ ἀπεσείσατο θῆρα λέοντα ἐν Νεμέῃ . ἀνάγονσ’ αὐτὸν διὰ πότνιαν Ἥρην . Πρώτην μὲν Χάριτες τ’ ἔλαχον καὶ εὐφρονες Ὠραι μοῖραν καὶ Διόνυσος ἐρίβρομος , οἷπερ ἔτευξαν . τοῖς δ’ ἐπὶ Κυπρογένεια θεὰ λάχε καὶ Διόνυσος . ἔνθα τε κάλλιστος πότος ἀνθρώσι γίνεται οἶνου , εἴ τις τόνγε πίοι καὶ ἀπότροπος οἴκαδ’ ἀπέλθοι δαυτὸς ἀπὸ γλυκερῆς , οὐκ ἂν ποτε πηματινύσσαι · ἀλλ’ ὅτε τις μοίρης τριτάτης πρὸς μέτρον ἐλαύνει πίνων ἀβλεμέως , τότε δ’ ὕβριος αἶσα καὶ ἄτης γίνεται ἀργαλέη , κακὰ δ’ ἀνθρώποισιν ὀπάζει . ἀλλὰ πέπον , μέτρον γὰρ ἔχεις γλυκεροῦ ποτοῦ . στείχε παρὰ μνηστήν ἄλοχον . κοίμισε δ’ ἐταίρους · δεῖδια γὰρ τριτάτης μοίρης μελιηδεὸς οἴνου πινομένης μή σ’ ὕβρις ἐνὶ φρεσὶ θιμὸν ἄρση , ἔσθλοῖς δὲ ξενίοισι κακὴν ἐπιδήσι τελευτήν . ἀλλὰ πιθοῦ καὶ παῦε πολὺν πότον . Πανιάσις δ’ ὁ ἐποποιδὸς τὴν μὲν πρώτην πόσιν ἀπονέμει Χάρισιν Ὠραις καὶ Διονύσῳ , τὴν δὲ δευτέραν Ἀφροδίτῃ καὶ πάλιν Διονύσῳ , ὕβρει δὲ καὶ ἄτῃ τὴν τρίτην . Πανιάσις φησι „ πρώτην πότον “ . τόνγε πίοι με πίοι γε πίοι ἔσθλ . ἐν ξεν . κακὴν δ’ ἐπιθήσεις [ ἔσθλοῖσιν ξενίοισι κακὴν
Lemmas: δέ ὑπό ὁ μάχη οὗτος , ὅς ἐν ὁ νύξ μάχομαι ὁ Τρώς , ὑπό Ἄδμητος φημί ὁ Αὐγείας . γράφω δέ καί Λυκομήδης παρά ὁ Μέρης ὁ Κρέων , ἔχω τραῦμα ἐπί ὁ καρπός · Λέσχεως οὗτος φημί αὐτός ὑπό Ἀγήνωρ τιτρώσκω . δῆλος οὖν ὡς ἄλλως γε οὐ εἄν ὁ Πολύγνωτος γράφω οὗτος ὁ ἕλκω σφεῖς , εἰμί μή ἐπιλέγω ὁ ποίησις ὁ Λέσχεως . Ὅμηρος μέν γε δηλόω ἐν Ἰλιάς Μενέλαος καί Ὀδυσσεύς ξένιος παρά Ἀντήνωρ , καί ὡς Ἑλικάων ἢ Λαοδίκη συνοικέω ὁ Ἀντήνωρ · Λέσχεως δέ τιτρώσκω ὁ Ἐλικάων ἐν Καλλισθένης ἐν βε ὁ Ἑλληνικός οὗτος γράφω · αἱρέω ἢ Τροία θαρρηλιοινος μείς , ὡς μέν τις ὁ ἱστορικός ἀεί ἵστημι , ὡς δέ ὁ ὁ μικρός Ἰλιάς ἀεί σθίνοντος . διορίζω γάρ αὐτός ὁ ἅλωσις φάσκω συμβαίνω τότε ὁ κατάληψις ἡνίκα „ νύξ σελήνη “ . δωρέω τρίπους χρυσόω . ὁ ἐνεργητικός ἀντί ὁ παθητικός . „ δωρέω χρυσόω “ , ἀντί ὁ δωρέω . ἐν ὁ αστρικός αὐτός Βίβλος διδάσκω , λέγω „ νύμφη ἄνθρωπος “ . ὁ εἷς δέ οὗτος ὁ Ἄρκτος ὁ μέγας , ὅς μετά ὀλίγος ὀνομάζω Ἑλίκη , Ἡσίοδος φημί Λυκάων θυγάτηρ εἰμί , καί ἐν Ἀρκαδία κατοικέω αἱρέω μετά Ἄρτεμις ὁ περί ὁ θήρ ) ἀγωγή ἐν ὄρος ποιέω , φθάνω δέ ὑπό Ζεύς καί ἤδη μέλλω τίκτω ὁράω ὑπό αὐτός λούω · ἐπί ὅς ὀργίζω ὁ Ἄρτεμις θηριόω αὐτός , καί οὗτος τίκτω ἄρκτος εἰμί ὁ καλέω Ἀρκάς · εἰμί δέ ἐν ὁ ὄρος θηρεύω ὑπό αἰπόλος τις καί παραδίδωμι Λυκάων μετά ὁ βρέφος · μετά χρόνος δέ τις δόξα εἰσέρχομαι εἰς ὁ Λύκαιον , ὅς εἰμί ὁ Ζεύς ἄβατος , ἀγνοέω ὁ νόμος , ὑπό ὁ ἴδιος υἱός διακόπτω · ὁ Ἀρκάς δέ αὐτός ἀναιρέω μέλλω διά ὁ εἴρω νόμος , ὁ Ζεύς διά ὁ συγγένεια αὐτός ἐξαιρέω καί ἐν ὁ ἄστρον τίθημι . " Ἄρκτος αὐτός ὀνομάζω διά ὁ σύμπτωμα . οὗτος δέ Ἡσίοδος φημί δέ ὁ ἔπος ὁ εἰς Εὐρώπη ποιέω φημί Ἀμφίων χράω λύρα πρῶτος Ἑρμῆς διδάσκω . ποιέω δέ καί λίθος καί τίθημι - Ῥίον ὅτι καί οὗτος Ἄδων ἄγω . ᾆσμα Προσόδιον ὁ γάρ Ἰθώματας Καταθύμιος πέλω Μοῦσα ὅς καθαρός καί ἐλεύθερος σάμβαλον ἔχω . ἄγω δέ καί ἑορτή ἐπέτειος Ἰθω - μαῖα ὁ δέ ἀρχαῖος καί ἀγών τίθημι Προσόδιον εἰμί ποίημα ὑπό ᾠδή ἢ παρθένος χορός ἐν ὁ πρόσοδος ὁ πρός ὁ θεός ἀείδω . φέρω δέ ἐν οὗτος ὁ γένος καί ὁ ἀποτρεπτικός · εἰμί δέ ποίημα σπαστικός κατά ὁ ἀπό ὁ θεός χωρισμός ἀείδω . οὐ ἀγνοέω δέ , ὅτι πολύς Ἀδρίας παρθένιον ἄλλος Ἀλκμάν καί Πίνδαρος καί Σιμωνίδης καί Βαχυλίδῃ ποιέω - ὁ . ἀλλά μήv καί ἔτι προσόδιος καί παιάν καί μήντος καί ὅτι τραγικός οἶκτος ποτός ἐπί ὁ ιοριον τρόπος μελῳδέω ὅς καθαρός καί Ἐλευθέριος καλός Σ . ἔχω . μουσικός . τεχμαίρω δέ εἰμί ἄλλος τε καί Εὔμηλος ὁ ἔπος · ποιέω γοῦν καί ὅδε ἐν ὁ προσόδιος ὁ εἰς Αἴλων „ ὁ ἔχω “ . ἐπί δέ Φίντης ὁ συβότης πρῶτος Μεσσήνιος τότε ὁ Ἀπόλλων εἰς Αἴλων θυσία καί ἀνήρ χορός ἀποστέλλω . ὁ δέ σφεῖς ἕσμα προσόδιον εἰς ὁ θεός διδάσκω Εὔμηλος , εἰμί τε ὡς ἀληθής Εὔμηλος νομίζω μόνος ὁ ἔπος οὗτος . Εὔμηλος δέ καί τις ἕτερος λέγω Λυκάων καί θυγάτηρ Καλλιστώ γίγνομαι . Ἀρκάς δέ καί Λεανείρα ὁ ἄμυλος ἢ Μετανείρα ὁ Κρόκων , ὡς δέ Εὔμηλος λέγω , νύμφη Χρυσοπέλεια , γίγνομαι παῖς Ἔλατος καί Ἀρείδης . οὗτος ὁ γῆ μερίζω , ὁ δέ πᾶς κράτος ἔχω Ἔλατος . Ἀρκάς , ὁ λίς ἢ Ἀπόλλων παῖς καί Καλλιστώ ὁ Λυκάων θυγάτηρ , ὡς φημί Χάρων ὁ Λαμψακηνός , κυνηγός ἐντυγχάνω τις ὁ Ἁμαδρυάς νύμφη κινδυνεύω καί μέλλω φθείρω ὑπό χειμάρρους ποταμός ἐν ὁ δρῦς , ἐν ὅς γέγωνα ἐάν ὁ νύμφη , καί ἀνατρέπω ὁ ποταμός καί ὁ αμφιβραχιονιατιμοω ὑπασπίδιος πολεμιστής . περι δέ ὁ Σάμιος τρυφή Δούρις ἱστορέω παρατίθημι Ἄσιος ποίημα . ὅτι φορέω χλίδων περί ὁ βραχύς καί ὁ ἑορτή ἄγω ὁ Ἡραῖος βαδίζω κατεπτενισμένοι ὁ κόμη ἐπί ὁ μετάφρενον καί ὁ ὦμος . ὁ δέ νόμιμος οὗτος μαρτυρέω καί ὑπό παροιμία ὅδε „ βαδιστέον εἰς Ἡραῖος ἐμπλέκω “ . εἰμί δέ ὁ ὁ Ἄσιος ἔπος οὕτως ἔχω καί γάρ ἐγώ γένος εἰμί Σελήνη ηνυομνυμι , ὅς δεινός φρίσσω ἀποσείω θήρ λέων ἐν νέμω . ἀνάγω αὐτός διά πότνια Ἥρα . Πρότερος μέν Χάρις τε λαγχάνω καί εὔφρων Ὥρα μοῖρα καί Διόνυσος ἐρίβρομος , οἷπερ τεύχω . ὁ δέ ἐπί Κυπρογένεια θεά λαγχάνω καί Διόνυσος . ἔνθα τε καλός πότος ἀνθρώσι γίγνομαι οἶνος , εἰμί τις ὅς πίνω καί ἀπότροπος οἴκαδε ἀπέρχομαι δαύτος ἀπό γλυκερός , οὐ εἄν ποτός πηματινυσσα · ἀλλά ὅτε τις μοῖρα τρίτατος πρός μέτρον ἐλαύνω πίνω ἀβλεμέως , τότε δέ ὕβρις αἶσα καί ἄτη γίγνομαι ἀργαλέος , κακός δέ ἄνθρωπος ὀπάζω . ἀλλά πέπων , μέτρον γάρ ἔχω γλυκερός ποτός . στείχω παρά μνηστός ἄλοχος . κοιμίζω δέ ἑταῖρος · δείδω γάρ τρίτατος μοῖρα μελιηδής οἶνος πίνω μή σός ὕβρις ἐν φρήν θυμός ἀραρίσκω , ἐσθλός δέ ξένιος κακός ἐπίδησις τελευτή . ἀλλά πείθω καί παύω πολύς πότος . πανιάζω δέ ὁ ἐποποιδὸς ὁ μέν πρῶτος πόσις ἀπονέμω Χάρις Ὥρα καί Διόνυσος , ὁ δέ δύο Ἀφροδίτη καί πάλιν Διόνυσος , ὕβρις δέ καί ἄτη ὁ τρίτος . πανιάζω φημί „ πρῶτος πότος “ . ὅς πίνω ἐγώ πίνω γε πίνω ἐσθλός . ἐν ξεʹ . κακός δέ ἐπιτίθημι [ εσθλοις ξένιος κακός