antimachus-elegy.fragmenta 6
δὲ τὴν φρου - ροῦσαν αὐτῶν τὰ δεσμὰ Κάμψην ἀποκτείνας ἔλυσε . καὶ Κύκλωπες τότε Διὶ μὲν διδόασι βροντὴν καὶ ἀστρα - πὴν καὶ κεραυνόν . Πλούτωνι δὲ κυνὴν . Ποσειδῶνι δὲ τρίαυαν · οἱ δὲ τούτοις ὀπλισθέντες κρατοῦσι Τι - τάνων , καὶ καθείρξαντες αὐτοὺς ἐν τῷ Ταρτάρῳ τοὺς ἑκατόγχειρας καθίστασαν φύλακας . Αἰθέρος δ’ υἱὸς Οὐρανός , ὡς ὁ τὴν Τιτανομαχίαν γράψας . ἐν τῇ Τιτανομαχίᾳ τὸν Αἰγαίωνα Γῆς καὶ Πόντου φησὶ παῖδα , κατοικοῦντα δὲ ἐν τῇ θαλάσσῃ τοῖς Τιτᾶσι Βριάρεως κατὰ Εὐμῆλον Γῆς καὶ Πόντου . οὗτος καὶ Κόττος ἑκατὸν χεῖρας ἔσχηκότες , μετὰ τῶν Θεῶν ἐπολέμησαν πρὸς τοὺς Γίγαντας.¹ ) Ἐν δ᾽ αὐτῇ πλωτοὶ χρυσόσπιδες ἰχθύες ἕλλοι νήχοντες παίζουσι δι᾽ ὕδατος ἀμβροσίοιο . ( ἔγω δέ ) .... οἶδα ὅτι ὁ τὴν Τιτανομαχίαν ποιήσας , εἴτ᾽ Εὐμυλὸς ἐστὶν ὁ Κορίνθιος ἢ Ἀρχτίνος ἢ ὅστις δήποτε χαίρει ὀνομαζόμενος , ἐν τῷ δευτέρῳ οὕτως᾽ εἴρηκεν „ ἐν ἀμβροσίοιο “ . Μέσσοισιν δ' ὤρχεῖτο πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε . Εὐμῆλος δὲ ὁ Κορίνθιος ἢ Ἀρμιτ - νος τὸν Δία ὁρχούμενον που παράγει λέγων „ Μέσσοι - σιν θεῶν τε “ . Εἰς τε δικαιοσύνην θνητῶν γένος ἤγαγε δείξας ὀρχους καὶ θυσίας ἱερὰς καὶ σχήματ' Ὀλύμπου . Βηρύτιος Ἑρμιππος Χείρωνα τὸν Κένταυρον σοφὸν καλεῖ , ἐφ' οὗ καὶ ὁ τὴν Τιτανομαχίαν γράψας φησὶν ὡς πρῶτος οὗτος „ εἰς Ὀλύμπου “ . Γιγαντομαχίαν ποιήσας φησὶν ὅτι Κρόνος μετα - μορφωθείς εἰς ἵππον ἐμίγη Φιλύρᾳ τῇ Ὠκεανοῦ , διόπερ καὶ ἱπποκένταυρος ἐγεννήθη ὁ Χείρων . τοῦτον δὲ γυνὴ Χαρικλώ . ] Οἰδιπόδειαν τὴν ὑπὸ Κυναίθωνος τοῦ …… λ Πῶς οὖν ἐποίησαν ἄναυστα ἅφαρ , εἰ δὴ τέσσαρες ἐξ ᾿Ιοκάστης ἐγένοντο παῖδες τῷ Οἰδίποδι · ἐξ Εὐρυγανείας δὲ τῆς ᾿Ιπέρ-φαντος ἐγεγόνεσαν . δῆλοὶ δὲ καὶ τὰ Κύπρια ἔπη πεποιηκὼς ’Ηγη - σίας ἢ Στασίνος λέγει δ’ οὖν ὅστις ἐστὶν ὁ ποιήσας αὐτὰ ἐν τῷ α’¹ ) οὕτωσί „ Εἴματα ἔστο“.² ) ’Η δὲ σὺν ἀμφιπόλοισι φιλομειδὴς ’Αφροδίτη πλεξαμένη στεφάνους εὐώδεις ἄνθεα γαίης ἂν κεφαλαῖσιν ἔθεντο θεαὶ λιπαροκορήμεναι , Νύμφαι καὶ Χάριτες , ἅμα δὲ χρυσέη ’Αφροδίτη , καλὸν ἀείδουσαι κατ’ ὄρος πολυπιδάχου ’Ιδης . οὕτως ὁ ποιητὴς καὶ τὴν τῶν στε - φάνων χρήσιν εἴδως φαίνεται δι’ ὧν λέγει „ ἡ — ” Ιδης “ . Κάστωρ μὲν θνητός , θανάτου δὲ οἱ αἶσα πέπρωτο , αὐτὰρ ὁ γ’ ἀθάνατος Πολυδεύκης , ὅςος ” Αρης . καὶ ὁ τὰ Κυπριακὰ ποιήματα γράψας „ Κάστωρ — ” Αρης “ . πέπρωται . Τοὺς δὲ μὲτα τριτάτην Ἑλένην τέκε θαῦμα βροτοῖσι , τὴν ποτε καλλίχομος Νέμεσις φιλότητι μιγεῖσα Ζηνὶ θεῶν βασιλῆι τέκε κρατεροῖς ὑπ᾽ ἀνάγκης · φεῦγε γάρ , οὐδ᾽ ἔθελεν μιχθήμενα ἐν φιλότητι πατρὶ Διὶ Κρονίωνι · ἐτείρετο γὰρ φρένας αἰδοῖ καὶ νεμέσει · κατὰ γῆν δὲ καὶ ἀτρούετον μέλαν ἰδωρ φεῦγε , Ζεὺς δ᾽ ἐδίωκε · λαβεῖν δ᾽ ἐλιλαίετο θυμῷ · ἄλλοτε μὲν κατὰ κῦμα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης ἰχθύϊ εἰδομένη πόντον πολὺν ἐξορόθυνεν . ἄλλοτ᾽ ἂν ὠκεανὸν ποταμὸν καὶ πείρατα γαίης , ἄλλοτ᾽ ἂν ἡπειρον πολυβόλακα · γίγνετο δ᾽ αἰεὶ θηρί᾽ , ὅσ᾽ ἡπειρος αἰνὰ τρέφει , ὅφρα φύγοι νιν . ὁ τὰ Κύπρια ποιήσας ἔφη , εἴτε Κύπριός τις ἐστὶν ἢ Στασίῳος , ἢ ὅστις δὴ ποτε χαίρει ὀνομαζόμενος , τὴν Νέμεσιν ποιεῖ διωκομένην ὑπὸ Διὸς καὶ εἰς ἰχθὺν μεταμορφουμένην διὰ τούτων κινδάλι᾽ , ὅσ᾽ ἡπει - ρος πολλὰ τρέφει ἥδὲ θάλασσα , θηρία πάντα , ἡμὲν ὅσ᾽ ἡπειρος πολλὰ τρέφει ἥδ᾽ ὅσα πόντος . Πλησίον δὲ Ἰλαείας καὶ Φοίβης ἐστὶν ἱερὸν · ὁ δὲ ποιήσας τὰ ἔπη τὰ Κύπρια Ἀλθαίας δὲ ἀποθανούσης ἐγὴμεν Οἰνεὺς Περίβοιαν τὴν Ἰππονόου · ταύτην δὲ δὲ τὴν ἱστορίαν ἀπὸ τῆς Λέσχου μικρᾶς Ἰλιάδος λέγοντος οὕτως „ ἄμφι δίχροος δίη “ . μελίην ] Οἱ δὲ πλάττονται λέγοντες ὅτι Πηλεύς μὲν παρὰ Χείρωνος ἔμαθε τὴν χρῆσιν αὐτῆς , Ἀχιλλεύς δὲ παρὰ Πηλέως . ὁ δὲ οὐδένα ἐδίδαξε . καὶ ὁ τῆς μικρᾶς Ἰλιάδος ποιητὴς „ ἄμφι δίχροος αἰχμή “ . Ἄμπελον , ἣν Κρονίδης ἔπορεν οἱ παιδὸς ἄποινα χρυσείην φύλλοισιν Αἴσονα θῆκε φίλον κόρον ἡβῶντα , γῆρας ἀποξύσας᾽ εἰδυήσι πραπίδεσσι , φάρμακα πόλλ᾽ ἔψους᾽ ἐνὶ χρυσείοισι λέβησιν . Φερεκύδης δὲ καὶ Σιμωνίδης φασὶν ὡς ἡ Μήδεια ἀνεψήσασα τὸν Ἴασονα νέον ποιήσειε . περὶ δὲ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ Αἴσονος ὁ τοὺς Νόστους ποιήσας φησὶν οὕτως „ αὐτίκα λέβησι “ . περὶ τὸν Δία καὶ τὴν Ἴω , Ἡσίοδος δὲ καὶ Ἀκουσίλαος Πειρήγιος αὐτὴν τὴν Ἴω ) φασιν εἶναι . ταύτῃν ἐρωσύνῃν τῆς Ἥρας ἔχουσαν Ζεὺς ἐφθείρε . φθραθεὶς δὲ ὑφ’ Ἥρας τῆς μὲν κόρης ἀνάμενος εἰς βοῦν μετεμόρφωσε λευκήν . ἀρχὴν δὲ ἀπομόσατο μὴ συνελθεῖν . διὸ φησιν Ἡσίοδος οὐκ ἐπισπᾶσθαι τὴν ἀπὸ τῶν θεῶν ὀργὴν τοὺς γινομένους ὄρχους ὑπὲρ ἔρωτος . Ἥρα δὲ αἰτησαμένη κτλ . Καὶ οἱ ἐπίσκοποι Ἄργον ἵει κρατερὸν τε μέγαν τε , τέτρασιν ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμενον ἐνθα καὶ ἐνθα . ἀκάματον δὲ οἱ ὤρε θεὰ μένος , οὐδ’ οἱ ὕπνος πίπτεν ἐπὶ βλεφάροισι . φυλακὴν δ’ ἔχεν ἐμπεδον αἰεί . Ὁ δὲ τὸν Αἰγίμιον ποιήσας φησὶ „ Καὶ αἰεί “ . Ἥρα δὲ αἰτησαμένη παρὰ Διὸς τὴν βοῦν φύλακα αὐτῆς κατέστησεν Ἄργον τὸν πανόπτην , ὃν Κέρκωψ Ἄργου καὶ Ἰσμῆνης τῆς Ἀσωποῦ θυγατρός ( λέγει ) . Ἀργειφόντην ] Κατὰ τοὺς Ἡσιόδου μύθους τὸν βουκόλον οὐδὲ οὕτος συμφέρεται περὶ τῆς χώρας ταύτης Σκύθησι Τῆς δὲ γῆς , τῆς πέρι ὧδε ὁ λόγος ὡρμηται λέγεσθαι , οὐδεὶς οἶδε ἀτρεκέως ὅ τι τὸ κατῦπερθέ ἐστι · οὐδενὸς γὰρ δὴ αὐτόπτεω εἰδέναι φαμένου δύναμαι πυθέσθαι · οὐδὲ γὰρ οὐδὲ 'Αριστεῖς οὐδὲ οὕτος προσωτέρω 'Ισσηδόνων ἐν αὐτοῖσι τοῖσι ἐπεσι ποιέων ἐφησε ἀπικέσθαι · ἀλλὰ τὰ κατῦπερθε ἔλεγε ἀκοή , φὰς 'Ισσηδόνας εἶναι τοὺς ταῦτα λέγοντας . 'Αρισταῖος δὲ ὁ Προκοννήσιος , μνήμην γὰρ ἐποιήσατο 'Υπερβορέων καὶ οὕτος , τάχα ἂν τι καὶ πλεῖον περὶ αὐτῶν πεπυσμένος εἴη παρὰ 'Ισσηδόνων , ἐς οὓς ἀφικέσθαι φησὶν ἐν τοῖς ἐπεσιν . Τούτους τοὺς γρύπας ἐν τοῖς ἐπεσιν 'Αριστεᾶς ὁ Προκοννήσιος μάχεσθαι περὶ τοῦ χρυσοῦ φησὶν 'Αριμασποῖς τοῖς ὑπὲρ 'Ισσηδόνων¹ ) . τὸν δὲ χρυσόν , ὃν φυλάσσουσιν οἱ γρύπες , ἀνιέναι τὴν γῆν · εἶναι δὲ Ἀριμασποὺς μὲν ἄνδρας μονοφθάλμους πάντας ἐκ γενετῆς1 ) , γρύπας δὲ θηρία λέουσιν εἰκασμένα , πτερὰ δὲ ἔχειν καὶ στόμα ἀετοῦ . Ἐκ γὰρ δώρων πολλὰ κάκ’ ἀνθρώποισι πέλονται . Ἀντιμάχου τε τοῦ Τηίου εἰπόντος · „ ἐκ γὰρ πέλονται “ . Ἐκείνην δὲ τὴν ἡμέραν , ἥ τὴν πόλιν ὁ Ῥωμῦλος ἐκτίσεν , ἀτρεκεῖ τριακάδα τυχεῖν λέγουσι · καὶ σύνοδον ἐκλειπτικὴν ἐν αὐτῇ γενέσθαι σελήνης πρὸς ἥλιον , ἣν εἰδέναι καὶ Ἀντίμαχον οἴονται , τὸν Τηῖον ἐποποιόν , ἐτεὶ τρίτῳ τῆς ἑκτης ὀλυμπιάδος συμπεσοῦσαν . Τάχα δὲ καὶ τοὺς μονομμάτους Κύκλωπας ἐκ τῆς Σαυθικῆς ἱστορίας μετενήνοχε ( Ὁμηρος ) : τοιούτους γὰρ τινὰς τοὺς Ἀριμασποὺς φασιν , οὕς ἐν τοῖς Ἀριμασπειοῖς ἐπεσιν ἐνδέδωκεν Ἀριστεὰς ὁ Προκοννήσιος . Πείσανδρος Πείσωνος καὶ Ἀρισταίχμας , Καμειραῖος¹ ) ἀπὸ Ῥόδου · Κάμειρος γὰρ ἦν πόλις Ῥόδου . καὶ τινες μὲν αὐτὸν Εὐμόλπου τοῦ ποιητοῦ σύγχρονον καὶ ἐφώμενον ἱστοροῦσι · τινὲς δὲ καὶ Ἡσιόδου πρεσβύτερον · οἱ δὲ κατὰ τὴν λγʹ Ὀλυμπιάδα τάττουσιν · ἔσχε δὲ καὶ δὲ τὴν Ἀλκμαιονίδα γράψας , Ἰκαρίον τοῦ Πηνελόπης πατρὸς υἱεῖς γενέσθαι δύο , Ἀλκέα καὶ Λευκάδιον . δυναστεύσαι δ’ ἐν τῇ Ἀκαρ - νανίᾳ τούτους μετὰ τοῦ πατρὸς · τούτων οὖν ἐπωνύ - μους τὰς πόλεις Ἔφορος λέγεσθαι δοκεῖ . Ὁ δὲ τὴν Ἀλκμαιονίδα γράψας τὸν ποιμένα προσαγα - γόντα τὸ ποίμνιον τῷ Ἀτρεῖ Ἄντ Οὔτε γὰρ ἦν γαίης μέσος ὀμφαλός , οὐδὲ θαλάσσης · εἰ δέ τίς ἐστι , θεοῖς δῆλος , θνητοῖσι δ’ ἄφαντος . Ἀετούς τινας ἢ κύκνους μυθολογοῦσιν ἀπὸ τῶν ἄκρων τῆς γῆς ἐπὶ τὸ μέσον φερομένους εἰς ταῦτό συμπεσεῖν Πυθοί , περὶ τὸν καλούμενον ὀμφαλόν · ὕστερον δὲ χρόνῳ τὸν Φαίστιον Ἐπιμενίδην ἐλέγχοντα τὸν μῦθον ἐπὶ τοῦ θεοῦ , καὶ λαβόντα χρησμὸν ἀσαφῆ καὶ ἀμφίβολον , εἰπεῖν „ Οὔτε ἄφαντος “ . Ναὶ μὴν καὶ τὸν Ἀιδωνέα ὑπὸ Ἡρακλέους τοξευθῆναι τοῦ Ἰολάου συμμαχοῦντος τῶν περὶ Ἰόλαον συμμαχούντων " Ομηρος¹ ) λέγει καὶ τὸν
Lemmas: δέ ὁ φρέω - Ρουσάν αὐτός ὁ δεσμός καμψός ἀποκτείνω λύω . καί Κύκλωψ τότε Ζεύς μέν δίδωμι βροντή καί ἄστρον - πῆν καί κεραυνός . Πλούτων δέ κυνέω . Ποσειδῶν δέ τριαυος · ὁ δέ οὗτος ὀπλίζω κρατέω τις - τάνη , καί κατείργω αὐτός ἐν ὁ Τάρταρος ὁ ἑκατόγχειρος καθίστημι φύλαξ . Αἰθήρ δέ υἱός Οὐρανός , ὡς ὁ ὁ Τιτανομαχία γράφω . ἐν ὁ Τιτανομαχία ὁ Αἰγαίων Γῆ καί Πόντος φημί παῖς , κατοικέω δέ ἐν ὁ θάλασσα ὁ Τιτάν Βριάρεως κατά Εὔμηλος Γῆ καί Πόντος . οὗτος καί Κόττος ἑκατόν χείρ ἔχω , μετά ὁ Θεός πολεμέω πρός ὁ Γίγας ) ἐν δέ αὐτός πλωτός χρυσόσπιδες ἰχθύς Ἑλλοί νήχω παίζω διά ὕδωρ ἀμβρόσιος . ( ἐγώ δέ ) .... οἶδα ὅτι ὁ ὁ Τιτανομαχία ποιέω , ἔτι ευμυλλος εἰμί ὁ Κορίνθιος ἢ Ἀρχτίνος ἢ ὅστις δήποτε χαίρω ὀνομάζω , ἐν ὁ δύο οὗτος εἴρω „ ἐν ἀμβρόσιος “ . Μέσος δέ ὀρχέομαι πατήρ ἀνήρ τε θεός τε . Εὔμηλος δέ ὁ Κορίνθιος ἢ Ἀρμιτ - Μύκονος ὁ Ζεύς ὀρχέομαι ποῦ παράγω λέγω „ Μέσος - βρόχος θεός τε “ . εἰς τε δικαιοσύνη θνητός γένος ἄγω δείκνυμι ὄρχος καί θυσία ἱερή καί σχῆμα Ὄλυμπος . Βηρύτιος Ἕρμιππος Χείρων ὁ Κένταυρος σοφός καλέω , ἐπί ὅς καί ὁ ὁ Τιτανομαχία γράφω φημί ὡς πρῶτος οὗτος „ εἰς Ὄλυμπος “ . Γιγαντομαχία ποιέω φημί ὅτι Κρόνος μετά - μορφόω εἰς ἵππος μίγνυμι φιλύρη ὁ Ὠκεανός , διόπερ καί ἱπποκένταυρος γεννάω ὁ Χείρων . οὗτος δέ γυνή Χαρικλώ . ] Οἰδιπόδεια ὁ ὑπό Κυναίθωνος ὁ …… λ Πῶς οὖν ποιέω ἄναυστα ἄφαρ , εἰμί δή τέσσαρες ἐκ Ιοκάστη γίγνομαι παῖς ὁ Οἰδίπους · ἐκ Εὐρυγάνεια δέ ὁ ᾿Ιπέρ-φαντος γίγνομαι . δῆλος δέ καί ὁ κύπριος ἔπος ποιέω ’Ηγη - σία ἢ Στασίνος λέγω δέ οὖν ὅστις εἰμί ὁ ποιέω αὐτός ἐν ὁ ἐάω ) οὕτως „ εἷμα ἵστημι ) Ἠώ δέ σύν ἀμφίπολος φιλομμειδής Αφροδίτη πλέκω στέφανος εὐώδης ἄνθος γαῖα εἄν κεφαλή τίθημι θεά λιπαροκορήμεναι , Νύμφη καί Χάρις , ἅμα δέ χρύσεος Αφροδίτη , καλός ἀείδω κατά ὄρος πολυπίδακος ’Ιδης . οὕτως ὁ ποιητής καί ὁ ὁ ΣΤΕ - Φάνων χρῆσις οἶδα φαίνω διά ὅς λέγω „ ὁ — ” ὁράω “ . Κάστωρ μέν θνητός , θάνατος δέ ὁ αἶσα ἔπορον , ἀτάρ ὁ γε ἀθάνατος Πολυδεύκης , ὅς ” Ἄρης . καί ὁ ὁ Κυπριακός ποίημα γράφω „ Κάστωρ — ” Ἄρης “ . ἔπορον . ὁ δέ μετά τρίτατος Ἑλένη τίκτω θαῦμα βροτός , ὁ ποτός καλλίκομος Νέμεσις φιλότης μίγνυμι Ζεύς θεός βασιλεύς τίκτω καρτερός ὑπό ἀνάγκη · φεύγω γάρ , οὐδέ ἐθέλω μίγνυμι ἐν φιλότης πατήρ Ζεύς Κρονίων · τείρω γάρ φρήν αἰδώς καί νέμεσις · κατά γῆ δέ καί ατρουω μέλας ἰδωρ φεύγω , Ζεύς δέ διώκω · λαμβάνω δέ λιλαίομαι θυμός · ἄλλοτε μέν κατά κῦμα πολύφλοισβος θάλασσα ἰχθύς εἴδομαι πόντος πολύς ἐξοροθύνω . ἄλλοτε εἄν ὠκεανός ποταμός καί πέρας γαῖα , ἄλλοτε εἄν ἤπειρος πολυβολακαω · γίγνομαι δέ ἀεί θηρίον , ὅσος ἤπειρος αἰνός τρέφω , ὄφρα φεύγω ὅς . ὁ ὁ κύπριος ποιέω φημί , εἴτε κύπριος τις εἰμί ἢ Στάσιος , ἢ ὅστις δή ποτός χαίρω ὀνομάζω , ὁ Νέμεσις ποιέω διώκω ὑπό Ζεύς καί εἰς ἰχθύς μεταμορφόω διά οὗτος κινδάλι᾽ , ὅσος ἄπειμι - ρος πολύς τρέφω ὅδε θάλασσα , θηρίον πᾶς , ἠμέν ὅσος ἤπειρος πολύς τρέφω ἤδη ὅσος πόντος . πλησίος δέ Ἰλαείας καί Φοίβη εἰμί ἱερόν · ὁ δέ ποιέω ὁ ἔπος ὁ κύπριος Ἀλθαία δέ ἀποθνῄσκω γαμέω Οἰνεύς Περίβοια ὁ Ἰππόνοος · οὗτος δέ δέ ὁ ἱστορία ἀπό ὁ Λέσχος μικρός Ἰλιάς λέγω οὕτως „ ἀμφί δίχροος δῖος “ . μελία ] ὁ δέ πλάσσω λέγω ὅτι Πηλεύς μέν παρά Χείρων μανθάνω ὁ χρῆσις αὐτός , Ἀχιλλεύς δέ παρά Πηλεύς . ὁ δέ οὐδείς διδάσκω . καί ὁ ὁ μικρός Ἰλιάς ποιητής „ ἀμφί δίχροος αἰχμή “ . Ἄμπελος , ὅς Κρονίδης ἔπορον ὁ παῖς ἄποινα χρύσεος φύλλον Αἴσων τίθημι φίλος κόρος ἡβάω , γῆρας ἀποξύω ειδυο πραπίς , φάρμακον πολύς ἕψω ἐν χρύσεος λέβης . Φερεκύδης δέ καί Σιμωνίδης φημί ὡς ὁ Μήδεια ἀναψάω ὁ Ἰάσων νέος ποιέω . περί δέ ὁ πατήρ αὐτός Αἴσων ὁ ὁ Νόστος ποιέω φημί οὕτως „ αὐτίκα λέβης “ . περί ὁ Ζεύς καί ὁ ἔρχομαι , Ἡσίοδος δέ καί Ἀκουσίλαος Πειρήγιος αὐτός ὁ ἔρχομαι ) φημί εἰμί . οὗτος ερωσυνη ὁ Ἥρα ἔχω Ζεύς φθείρω . φθείρω δέ ὑπό Ἥρα ὁ μέν κόρη ἀναμένω εἰς βοῦς μεταμορφόω λευκός . ἀρχή δέ ἀπόμνυμι μή συνέρχομαι . διό φημί Ἡσίοδος οὐ ἐπισπάω ὁ ἀπό ὁ θεός ὀργή ὁ γίγνομαι ὄρχος ὑπέρ Ἔρως . Ἥρα δέ αἰτέω κτλ . καί ὁ ἐπίσκοπος Ἄργος ἵημι κρατερός τε μέγας τε , τέσσαρες ὀφθαλμός ὁράω ἔνθα καί ἔνθα . ἀκάματος δέ ὁ ὄρνυμι θεά μένος , οὐδέ ὁ ὕπνος πίπτω ἐπί βλέφαρον . φυλακή δέ ἔχω ἔμπεδος ἀεί . ὁ δέ ὁ Αἰγίμιος ποιέω φημί „ καί ἀεί “ . Ἥρα δέ αἰτέω παρά Ζεύς ὁ βοῦς φύλαξ αὐτός καθίστημι Ἄργος ὁ πάνοπτος , ὅς Κέρκωψ Ἄργος καί Ἰσμήνη ὁ Ἀσωπός θυγάτηρ ( λέγω ) . Ἀργειφόντης ] κατά ὁ Ἡσίοδος μῦθος ὁ βουκόλος οὐδέ οὗτος συμφέρω περί ὁ χώρα οὗτος Σκύθης ὁ δέ γῆ , ὁ περί ὧδε ὁ λόγος ὁρμάω λέγω , οὐδείς οἶδα ἀτρεκέως ὅς τίς ὁ καθύπερθε εἰμί · οὐδείς γάρ δή αὐτόπτης οἶδα φημί δύναμαι πυνθάνομαι · οὐδέ γάρ οὐδέ 'Αριστεῖς οὐδέ οὗτος προσωτέρω 'ισσηδοναω ἐν αὐτός ὅς ἔπος ποιέω φημί ἀφικνέομαι · ἀλλά ὁ καθύπερθε λέγω ἀκοή , φημί 'ισσηδοναω εἰμί ὁ οὗτος λέγω . Ἀρισταῖος δέ ὁ Προκοννήσιος , μνήμη γάρ ποιέω 'υπερβορεω καί οὗτος , τάχα εἄν τίς καί πλείων περί αὐτός πυνθάνομαι εἰμί παρά 'ισσηδοναω , εἰς ὅς ἀφικνέομαι φημί ἐν ὁ ἔπος . οὗτος ὁ γρύψ ἐν ὁ ἔπος 'Αριστεᾶς ὁ Προκοννήσιος μάχομαι περί ὁ χρυσός φημί Ἀριμασπός ὁ ὑπέρ 'Ισσηδόνων¹ ) . ὁ δέ χρυσός , ὅς φυλάσσω ὁ γρύψ , ἀνέρχομαι ὁ γῆ · εἰμί δέ Ἀριμασποί μέν ἀνήρ μονόφθαλμος πᾶς ἐκ γενετῆς1 ) , γρύψ δέ θηρίον λέων εἰκάζω , πτερόν δέ ἔχω καί στόμα ἀετός . ἐκ γάρ δῶρον πολύς κακός ἄνθρωπος πέλω . Ἀντίμαχος τε ὁ Τήϊος εἶπον · „ ἐκ γάρ πέλω “ . ἐκεῖνος δέ ὁ ἡμέρα , ὅς ὁ πόλις ὁ Ῥωμύλος κτίζω , ἀτρεκής τριακάς τυγχάνω λέγω · καί σύνοδος ἐκλειπτικός ἐν αὐτός γίγνομαι σελήνη πρός ἥλιος , ὅς οἶδα καί Ἀντίμαχος οἴομαι , ὁ Τηῖον ἐποποιός , ἔτος τρίτος ὁ κτείνω Ὀλυμπιάς συμπίπτω . Τάχα δέ καί ὁ μονόμματος Κύκλωψ ἐκ ὁ σαυθικεω ἱστορία μεταφέρω ( Ὅμηρος ) : τοιοῦτος γάρ τις ὁ Ἀριμασποί φημί , ὅς ἐν ὁ Ἀριμασπειοῖς ἔπος ἐνδίδωμι Ἀριστεύς ὁ Προκοννήσιος . Πείσανδρος Πείσων καί Ἀρισταίχμα , Καμειραῖος ) ἀπό Ῥόδος · Κάμειρος γάρ εἰμί πόλις Ῥόδος . καί τις μέν αὐτός Εὔμολπος ὁ ποιητής σύγχρονος καί φάω ἱστορέω · τις δέ καί Ἡσίοδος πρέσβυς · ὁ δέ κατά ὁ λγʹ Ὀλυμπιάς τάσσω · ἔχω δέ καί δέ ὁ Ἀλκμαιονίς γράφω , Ἰκάριος ὁ Πηνελόπη πατήρ υἱός γίγνομαι δύο , Ἀλκαῖος καί Λευκάδιος . δυναστεύω δέ ἐν ὁ Ἁκάρ - Νανία οὗτος μετά ὁ πατήρ · οὗτος οὖν ἐπωνύ - ξενότιμος ὁ πόλις Ἔφορος λέγω δοκέω . ὁ δέ ὁ Ἀλκμαιονίς γράφω ὁ ποιμήν προσάγω - Γόντα ὁ ποίμνη ὁ Ἀτρεύς ἄντα οὔτε γάρ εἰμί γαῖα μέσος ὀμφαλός , οὐδέ θάλασσα · εἰμί δέ τίς εἰμί , θεός δῆλος , θνητός δέ ἄφαντος . Ἀετός τις ἢ κύκνος μυθολογέω ἀπό ὁ ἄκρος ὁ γῆ ἐπί ὁ μέσος φέρω εἰς αὐτός συμπίπτω Πυθώ , περί ὁ καλέω ὀμφαλός · ὕστερος δέ χρόνος ὁ Φαίστιος Ἐπιμενίδης ἐλέγχω ὁ μῦθος ἐπί ὁ θεός , καί λαμβάνω χρησμός ἀσαφής καί ἀμφίβολος , εἶπον „ οὔτε ἄφαντος “ . ναίς μήv καί ὁ ᾍδης ὑπό Ἡρακλῆς τοξεύω ὁ Ἰόλαος συμμαχέω ὁ περί Ἰόλαος συμμαχέω " Ομηρος¹ ) λέγω καί ὁ