anonymus-author-of-vita-cononis.vita-sancti-cononis-bidanae 2.6
<head><title>Mutter , Sohn und Wolf : § 121–132</title></head>Wolf entführt Kind – Dämonen retten es auf Befehl des Konon – Konon verbannt unreine Geister in Amphoren – Abschließendes Summarium ἔτι μὴν πρὸς τοῖς προηγουμένοις θαύμασιν · χήρας τινὸς πενιχρᾶς υἱὸς μονογενής ἔτι θηλάζων , ὃν ἔφερεν ἐν ἀγκάλαις ἡ μήτηρ προσαιτοῦσα · ἐν καιρῷ τοῦ θερισμοῦ ἀπελθοῦσα ἐν νάπῃ τοῦ συναγαγεῖν στάχυας πρὸς διατροφὴν ἀπέθετο χαμαὶ τὸν υἱὸν αὐτῆς , καὶ τοῖς θερισταῖς προσεγγισάσης αὐτῆς καὶ περισπωμένης περὶ τὴν συλλογὴν τῶν σταχύων , αἰφνίδιον λύκος παμμεγέθης ἐπιστὰς εὗρεν ἐρριμμένον τὸ παιδίον καὶ μηδενὸς προσόντος αὐτῷ ἁρπάσας ᾤχετο . οἱ δὲ θερισταὶ ἀκούσαντες τὸν κλαυθμὸν τοῦ βρέφους καὶ ἡ μήτηρ αἰσθομένη ἐπεστράφη καὶ γνοῦσα αὐτῇ διαφέρειν τὸ κακὸν ἠλάλαξεν μετὰ πάντων μειζόνως . καὶ οἱ ἐργάται δὲ οἱ μὲν ἐπέκραζον , οἱ δὲ ἐπέτρεχον ἐπιδιώκοντες τὸ θηρίον καὶ μὴ φθάσαντες ὑπέστρεφον . ἡ δὲ μήτηρ μὴ ἀναπαυσαμένη ἁλλομένας ἐκπετάσασα τὰς χεῖρας δρομαία ἀπῄει ὀλολύζουσα μέχρι τοῦ ἁγίου ἀνδρός , τοῦ ἀναγγεῖλαι αὐτῷ τὴν συμφορὰν μετὰ καὶ ἑτέρων συνεληλυθότων αὐτῇ . καὶ φθασάντων τὸ μοναστήριον ἀνέκραξεν ἡ μήτηρ τοῦ παιδίου μεγάλα λέγουσα · ἅγιε Κώνων , δός μοι τὸν υἱόν μου · ὁ δὲ ἀκούσας φωνὴν ὀδυρμοῦ ἐξεπήδησεν πρὸς τὴν θύραν κατὰ τὸ εἰωθός . ἡ δὲ θεασαμένη αὐτὸν προσέπεσεν τοῖς ποσὶν αὐτοῦ καὶ δραξαμένη αὐτὸν ἔκλαιεν πικρῶς . ὁ δὲ ἀναστήσας αὐτὴν ἐπυνθάνετο , τίς ἡ αἰτία . τῆς δὲ ὀλιγοδρανησάσης καὶ μὴ δυνηθείσης εἰπεῖν , ἀνήγγειλαν αὐτῷ οἱ συνελθόντες αὐτῇ , καὶ μαθὼν τὸ γεγονός συνήλγησεν τῇ μητρὶ τοῦ παιδίου καὶ στὰς ἐπὶ πάντων ἀνατείνας εἰς ὕψος τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ τὰς χεῖρας προσηύξατο καὶ ἐπικαλεσάμενος τὸ τῆς ἁγίας τριάδος ὄνομα ἐκέλευσεν τοῖς δαίμοσιν ἀπελθεῖν καὶ ὑποστρέψαι τὸ θηρίον μετὰ τοῦ παιδίου σῴου . οἱ δὲ κληθέντες καὶ μὴ ὁρώμενοι σπουδαίως ἀπῆλθον καὶ συνέφθασαν αὐτὸν ἐκ πολλοῦ διαστήματος ἔτι τὸ βρέφος ἐν τῷ στόματι ἔχοντα . καὶ οἱ μὲν ἐπιλαβόμενοι τῶν ὠτίων εἷλκον , οἱ δὲ ἐκ τῶν ὀπίσω ὤθουν , ἄλλοι δὲ ἔτυπτον καὶ οὕτως ἀπήγαγον τὸν λύκον παρὰ τοὺς πόδας τοῦ ἁγίου Κώνωνος , καὶ πεσὼν ἀπέθετο τὸ παιδίον ἔμπροσθεν πάντων , ὥστε πάντας ἀνακράξαι καὶ σκιρτῆσαι ἐν φωνῇ ἀγαλλιάσεως καὶ ἀπὸ πολλῆς χαρᾶς δακρύσαντας δοξάζειν τὸν θεὸν ἐπὶ τῇ τοιαύτῃ δυνάμει τῇ κεχαρισμένῃ αὐτῷ . καὶ ἐπάρας τὸ παιδίον ἐκ τοῦ στόματος τοῦ πονηροῦ θηρὸς ἀπέδωκεν τῇ μητρὶ καὶ ἐπευξάμενος ἀπέλυσεν πάντας σὺν τῷ λύκῳ . ἡ δὲ τῶν ἀκαθάρτων πνευμάτων πολυπλήθεια ἐκ τῆς τῶν εἰδώλων κνίσης ἐκδιωχθεῖσα λοιμικῇ νόσῳ ἐπενέμετο τὴν χώραν . ὁ δὲ τῇ κεχαρισμένῃ αὐτῷ δυνάμει παρὰ τοῦ ἁγίου πνεύματος τὰ μὲν ἐκ τῶν ὁρίων τῆς χώρας ἐξώρισεν , τὰ δὲ ἐπὶ βλάβῃ τῶν ἀνθρώπων νεμόμενα ἤλεγξεν καὶ ἐμβριμησάμενος τῷ πνεύματι παρέστησεν καὶ συνέδησεν ἐν ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ λαβὼν ἐν κεραμίοις τριάκοντα καὶ ἀσφαλισάμενος καὶ καταδήσας ἐσφράγισεν μολίβδῳ καταχώσας ἐν τῷ ἑαυτοῦ οἴκῳ , καθὼς ἡμᾶς τὰ τέλη τῆς ἀποβάσεως ἐπληροφόρησεν . ταῦτα δὲ ἐκ τῶν πολλῶν αὐτοῦ θαυματουργιῶν καὶ ἰάσεων , ἐν αἷς ἐμεγαλύνετο τὸ ὄνομα αὐτοῦ καὶ ἡ περὶ αὐτοῦ ἤχει ἀκοὴ τῶν ἐν τῷ βίῳ αὐτοῦ κατορθωμάτων , ἐμνήσθημεν ἐκ τῶν πολλῶν ὀλίγα .
Lemmas: <head><title>Mutter , Sohn und Wolf : § 121–132</title></head>Wolf entführt Kind – Dämonen retten es auf Befehl des Konon – Konon verbannt unreine Geister in Amphoren – Abschließendes Summarium ἔτι μήν πρός ὁ προηγέομαι θαῦμα · χῆρος τις πενιχρός γιός μονογενής ἔτι θηλάζω , ὅς φέρω ἐν ἀγκάλη ὁ μήτηρ προσαιτέω · ἐν καιρός ὁ θερισμός ἀπέρχομαι ἐν νάπη ὁ συνάγω στάχυς πρός διατροφή ἀποτίθημι χαμαί ὁ υἱός αὐτηες͂ς , καί ὁ θεριστής προσεγγίζω αὐτηες͂ς καί περισπάω περί ὁ συλλογή ὁ στάχυς , αἰφνίδιος λύκος παμμεγέθης ἐφίστημι εὑρίσκω ῥίπτω ὁ παιδίον καί μηδείς πρόσειμι αὐτός ἁρπάζω οἴχομαι . ὁ δέ θεριστής ἀκούω ὁ κλαυθμός ὁ βρέφος καί ὁ μήτηρ αἰσθάνομαι ἐπιστρέφω καί γιγνώσκω αὐτός διαφέρω ὁ κακός ἀλαλάζω μετά πᾶς μέγας . καί ὁ ἐργάτης δέ ὁ μέν ἐπικράζω , ὁ δέ ἐπιτρέχω ἐπιδιώκω ὁ θηρίον καί μή φθάνω ὑποστρέφω . ὁ δέ μήτηρ μή ἀναπαύω ἅλλομαι ἐκπετάζω ὁ χείρ δρομαῖος ἀπέρχομαι ὀλολύζω μέχρι ὁ ἅγιος ἀνήρ , ὁ ἀναγγέλλω αὐτός ὁ συμφορά μετά καί ἕτερος συνέρχομαι αὐτός . καί φθάνω ὁ μοναστήριον ἀνακράζω ὁ μήτηρ ὁ παιδίον μέγας λέγω · ἅγιος Κώνων , δίδωμι ἐγώ ὁ υἱός ἐγώ · ὁ δέ ἀκούω φωνή ὀδυρμός ἐκπηδάω πρός ὁ θύρα κατά ὁ εἴωθα . ὁ δέ θεάομαι αὐτός προσπίπτω ὁ πούς αὐτός καί δράσσομαι αὐτός κλαίω πικρός . ὁ δέ ἀνίστημι αὐτός πυνθάνομαι , τίς ὁ αἰτία . ὁ δέ ὀλιγοδρανέω καί μή δύναμαι λέγω , ἀναγγέλλω αὐτός ὁ συνέρχομαι αὐτός , καί μανθάνω ὁ γίγνομαι συναλγέω ὁ μήτηρ ὁ παιδίον καί ἵστημι ἐπί πᾶς ἀνατείνω εἰς ὕψος ὁ ὀφθαλμός καί ὁ χείρ προσεύχομαι καί ἐπικαλέω ὁ ὁ ἅγιος τριάς ὄνομα κελεύω ὁ δαίμων ἀπέρχομαι καί ὑποστρέφω ὁ θηρίον μετά ὁ παιδίον σῶς . ὁ δέ καλέω καί μή ὁράω σπουδαῖος ἀπέρχομαι καί συμφθάνω αὐτός ἐκ πολύς διάστημα ἔτι ὁ βρέφος ἐν ὁ στόμα ἔχω . καί ὁ μέν ἐπιλαμβάνω ὁ ὠτίον ἕλκω , ὁ δέ ἐκ ὁ ὀπίσω ὠθέω , ἄλλος δέ τύπτω καί οὕτως ἀπάγω ὁ λύκος παρά ὁ πόδι ὁ ἅγιος Κώνων , καί πίπτω ἀποτίθημι ὁ παιδίον ἔμπροσθεν πᾶς , ὥστε πᾶς ἀνακράζω καί σκιρτάω ἐν φωνή ἀγαλλίασις καί ἀπό πολύς χαρά δακρύω δοξάζω ὁ θεός ἐπί ὁ τοιοῦτος δύναμις ὁ χαρίζω αὐτός . καί ἐπαίρω ὁ παιδίον ἐκ ὁ στόμα ὁ πονηρός θήρ ἀποδίδωμι ὁ μήτηρ καί ἐπεύχομαι ἀπολύω πᾶς σύν ὁ λύκος . ὁ δέ ὁ ἀκάθαρτος πνεῦμα πολυπλήθεια ἐκ ὁ ὁ εἴδωλον κνῖσα ἐκδιώκω λοιμικός νόσος ἐπινέμω ὁ χώρα . ὁ δέ ὁ χαρίζω αὐτός δύναμις παρά ὁ ἅγιος πνεῦμα ὁ μέν ἐκ ὁ ὅριον ὁ χώρα ἐξορίζω , ὁ δέ ἐπί βλάβη ὁ ἄνθρωπος νέμω ἐλέγχω καί ἐμβριμάομαι ὁ πνεῦμα παρίστημι καί συνδέω ἐν ὄνομα Ἰησοῦς Χριστός λαμβάνω ἐν κεράμιον τριάκοντα καί ἀσφαλίζω καί καταδέω σφραγίζω μόλυβδος καταχώννυμι ἐν ὁ ἑαυτοῦ οἶκος , καθώς ἐγώ ὁ τέλος ὁ ἀπόβασις πληροφορέω . οὗτος δέ ἐκ ὁ πολύς αὐτός θαυματουργία καί ἴασις , ἐν ὅς μεγαλύνω ὁ ὄνομα αὐτός καί ὁ περί αὐτός ἠχέω ἀκοή ὁ ἐν ὁ βίος αὐτός κατόρθωμα , μιμνήσκω ἐκ ὁ πολύς ὀλίγος .