anonymus-author-of-vita-cononis.vita-sancti-cononis-bidanae 2.1
<head><title>Das Apollon-Fest : § 13–57</title></head>Die Bewohner von Isaura begehen das Geburtstagsfest des Apollon – Konon will das Fest verhindern – Streitgespräch – Missionsrede – Wettlauf : Konon siegt – Das sprechende Apollon-Standbild – Ruf : εἷς θεὸς ὁ Κώνωνος ; ὁ θεὸς Κώνωνος ἐνίκησεν – Das » heutige « Konon-Fest – Zerstörung des Standbildes γενεσίων δὲ ἀγομένων τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν σπηλαίῳ τινὶ φρικωδεστάτῳ ἐπωνύμῳ Κακλιμὶ TODO Ortsangabe : M 204,2 ἐπὶ πολὺ ὄντι ὑποδύτῳ καὶ σκοτώδει , ἔνθα κατὰ τὸ εἰωθὸς αὐτοῖς ἦν ἐπιτελεῖν τὴν πανήγυριν τοῖς τὴν Ἰσαυρόπολιν καὶ τὴν περὶ αὐτὴν χώραν οἰκοῦσιν , ἐν ᾧ πολλαὶ μυριάδες ἀνδρῶν τε καὶ γυναικῶν Ἰσαύρων συνέτρεχον ( ἔστι δὲ ὁ τόπος ἐν ἀγρίοις καὶ ἀνυπερβάτοις ὄρεσι κείμενος , ἀπέχων δὲ τῆς πόλεως ἀπὸ μιλίων τεσσάρων ) , ἐν ταύτῃ οὖν τῇ ἡμέρᾳ συναγομένων τῶν ὄχλων καὶ μελλόντων ἐξορμᾶν ἀπὸ τῆς πόλεως ἐξαίφνης ἐπιστὰς ὁ ἅγιος Κώνων φαίνεται αὐτοῖς ἐν αὐτῇ τῇ πόλει ἤδη μὲν τὴν ἡλικίαν προβεβηκὼς καὶ θεασάμενος αὐτοὺς ἐνόπλους , ἑτοίμως ἔχοντας τὴν ὁρμὴν ἐπὶ τὴν προκειμένην ἀσέβειαν , τῇ ἰδίᾳ αὐτῶν διαλέκτῳ ἔκραξεν λέγων · ἄνδρες , ἐπίσχετε , καὶ ἐρωτήσω ὑμᾶς λόγον . οἱ δὲ ἐπέσχον . ἔφη δὲ αὐτοῖς · πρὸς τί τὸ σχῆμα τοῦτο τῆς παρατάξεως , καὶ τὴν ὁρμὴν ἐπειγομένως ἐχετε ; μή τις ὑμᾶς ἀνάγκη πολέμου καλεῖ ; οἱ δὲ εἶπον · οὔ , ἀλλὰ θυσίαν θεοῦ τοῦ Ἀπόλλωνος ἐπιτελοῦμεν . ὁ δὲ ἅγιος πρὸς αὐτούς · καὶ τίς ἐστιν οὗτος ὁ Ἀπόλλων θέλω μαθεῖν , τίς δὲ ἡ δύναμις αὐτοῦ ἢ τίς αὐτοῦ ἡ ἐνέργεια ; οἱ δὲ ἔφησαν αὐτῷ · αὐτὸς ἡμᾶς καθοπλίζει καὶ κατισχύει ἐν πολέμοις ὡς καὶ τοὺς πατέρας ἡμῶν · ἐκεῖνοι γὰρ παρέδωκαν ἡμῖν τοῦτο τὸ ἔθος . τοῦτο δὲ εἶπαν , ἐπειδὴ σύμμαχοι ἀνδρειότατοι Ῥωμαίων ὑπῆρχον , καθὼς καὶ περὶ τούτου πλατύτερον ὁ μετὰ ταῦτα δείκνυσι λόγος ἐκ τῶν ἐντετυπωμένων γραμμάτων ἐν τῇ πόλει . ὁ δὲ ἅγιος Κώνων ἠρώτα αὐτούς μυκτηρίζων · ἠκούσατε οὖν παρ’ αὐτοῦ φωνῆς ἢ ὅτι ἔδωκεν φθόγγον τινι ; οἱ δὲ εἶπον · οὔ , ἀλλ’ ἡ τῶν πατέρων πιστοῦται ἡμᾶς συνήθεια . ὁ δὲ πρὸς αὐτούς · ἀλλ’ οἱ πατέρες ὑμῶν ὡς ἄλογα ζῷα ἐπλανῶντο μὴ ὄντες ἐν γνώσει τοῦ ἀληθινοῦ θεοῦ · εἰ γὰρ ἐγίνωσκον αὐτόν , οὐκ ἂν εἰς κωφὸν καὶ ἀκίνητον λίθον τοσαύτην ἐποιοῦντο σπουδήν . δότε δέ μοι τούτου τὴν ἐξουσίαν , καὶ δείξω ὑμῖν , τίνα σέβεσθε καὶ εἶναι λέγετε θεὸν ὑμῶν · χρίσω αὐτὸν ἀσβόλην , εἰ δυνηθείη ἐκπλῦναι ἑαυτόν · ἢ δότε μοι σφύραν σιδηρᾶν καὶ συντρίψω αὐτόν , εἰ δυνηθείη σχήματι ἀναμορφωθῆναι · ἐπιδώσω δὲ αὐτῷ βρῶσιν , εἰ ἐκτείνοι χεῖρα καὶ ἐπιλαβόμενος φάγοι . ἕως πότε ἄφρονές ἐστε ταῦτα μὴ νοοῦντες ; ἀλλὰ νῦν ἀκούσατε μου , ὅτι κἀγὼ τῆς ὑμετέρας εἰμὶ φυλῆς , ἀλλότριος δὲ τῶν πράξεων ὑμῶν . ἀπόσχεσθε τούτων , καὶ διδάξω ὑμᾶς , τίνα δεῖ σέβειν καὶ προσκυνεῖν θεόν · τὸν ἐν τοῖς ὑψίστοις καθήμενον θεόν , ὄντα ἰσχυρόν , ἀόρατον , πάντα δὲ καθορῶντα , τὸν κτίστην οὐρανοῦ καὶ γῆς καὶ θαλάσσης καὶ πάντων τῶν ἐν αὐτοῖς · βασιλεύς ἐστιν κραταιὸς καὶ δυνατός , ἐν πολέμοις σῴζων τοὺς ἰδίους , καταπολεμῶν δὲ τοὺς ἐχθροὺς καὶ εἰδωλοθύτας · τοὺς δὲ λέγοντας εἶναι γλυπτοὺς ἢ χωνευτούς , τούτους ὡς ἀντάρτας καταπολεμεῖ . καὶ τοῖς δαιμονίοις ἐπιθύουσι καὶ οὐχὶ θεῷ , τοῖς τοιούτοις ἐχθρός ἐστιν ἀπότομος . αὐτὸς οὖν οὐκ ἐπιζητεῖ θυσίας αἱμάτων , ἀλλὰ ἀπλανῶς θέλει γνωρίζεσθαι καὶ πιστεύεσθαι παρὰ τῶν προσερχομένων αὐτῷ · ἀπεριέργως καὶ ἀκακούργως πιστεύειν δεῖ αὐτῷ , ὅτι θεός ἐστιν ἀληθινὸς καὶ πατὴρ υἱοῦ μονογενοῦς θεοῦ ὄντος ἀληθινοῦ , τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ὃς τοῦ πατρὸς ἀχώριστος ὑπάρχει , δι’ οὗ καὶ τοὺς αἰῶνας ἐποίησεν . κοινωνὸς τῆς θεότητος καὶ τῆς βασιλείας καὶ τοῦ υἱοῦ ἐστι τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον , ὃ παρὰ τοῦ πατρὸς ἐκπορεύεται ἀγαθοποιὸν καὶ ζωοποιόν , ὅ ἐστιν ἐπὶ πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ . αὕτη οὖν ἡ τρισώνυμος ὀνομασία μία ἐστιν θεότης , εἷς ἐστιν θεός . ζηλωτὴς ὑπάρχει καὶ πῦρ καταναλίσκον τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ , τοὺς τὰ εἴδωλα σεβομένους ὡς θεοὺς καὶ τοῖς τῶν δαιμόνων θύοντας βωμοῖς ἀμυνόμενος καὶ καταφλέγων αὐτοὺς ἐν αὐτοῖς ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς καὶ ἐκδικήσεως . φιλάγαθος δέ ἐστιν εἰς ὑπερβολὴν πᾶσι τοῖς ἐπικαλουμένοις αὐτὸν καὶ τοῖς εἰς αὐτὸν πιστεύουσιν , μάλιστα ὅταν ἀπὸ ἀσεβείας ἐπιστρέψωσι πρὸς αὐτόν . ἀγαπᾷ δὲ καὶ τοὺς ἀγαπῶντας αὐτὸν καὶ δοξάζει τοὺς δοξάζοντας αὐτόν · χαίρει ἐπὶ εἰρήνῃ καὶ τῇ εἰς ἀλλήλους ἀγάπῃ · τέρπεται πάλιν ἐπὶ ἁγνείᾳ καὶ σωφροσύνῃ , ἐπὶ σεμνότητι βίου καὶ ταπεινοφροσύνῃ . τὸν τοίνυν τὰ πονηρὰ μισοῦντα καὶ ἐπὶ τοῖς καλοῖς χαίροντα ἐὰν μὴ ἀγαπᾶτε , εὔδηλόν ἐστιν , ὅτι φαῦλοί ἐστε καὶ ἀντάρται , καὶ οὐ μὴ δυνηθῆτε ἐνεγκεῖν αὐτὸν ὀργιζόμενον · ἀλλὰ ἀκούσατε καὶ μὴ σκληρύνητε τοὺς τραχήλους ὑμῶν πρὸς αὐτόν , ὅτι , ὡς ἔφην , οὐ μὴ δυνηθῆτε ἐνεγκεῖν ὀργὴν θυμοῦ αὐτοῦ · πρὸς γὰρ τοὺς τοιούτους ἀποτόμως ὀργίζεται . ἃ δὲ νῦν ποιεῖτε εἰς θεραπείαν τοῦ ἀπατῶντος ὑμᾶς διαβόλου , καταλείψαντες ἀπόσχεσθε , καὶ ἐπιστράφητε πρὸς τὸν κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν , καὶ πάντων ὑμᾶς τῶν αὑτοῦ ἀγαθῶν ἐμπλήσει . ὡς δὲ παρῄνει αὐτοῖς τῆς τοιαύτης ἀνοίας ἀποσχέσθαι καὶ ἐπὶ τὸ σωτήριον μεταβαλέσθαι , εἰ δεῖ λέγειν αὐτοὺς βαρβάρους πάντῃ ἀλογίστους ὄντας , ξενοφωνεῖσθαι ἐνόμιζον παρὰ τοῦ ὁσίου ἀνδρὸς καὶ ἔμενον ἀπειθοῦντες αὐτῷ , ὥστε καὶ εἰς ὀργὴν τραπῆναι αὐτοὺς κατ’ αὐτοῦ ὡς ἐμποδιζομένης παρ’ αὐτοῦ τῆς νενομισμένης αὐτῶν ἑορτῆς , μᾶλλον δὲ καὶ ὡς ἀνατρεπομένης παρ’ αὐτοῦ . ταραχῆς δὲ γενομένης ἐν αὐτοῖς , οἱ μὲν ὥρμησαν εἰς ἀναίρεσιν αὐτοῦ , οἱ δὲ ἐπεῖχον αὐτῶν τὴν ὁρμὴν καὶ ἐκώλυον ὡς μικροῦ δεῖν ἡδέως ἐπακούσαντες καὶ μεταβαλέσθαι θέλοντες , ἀλλ’ οὔπω τὸ τέλειον ἔχοντες . μόλις δὲ παυσαμένων ἐκείνων τῆς ἐγχειρήσεως οἱ δοκοῦντες μεταβαλέσθαι ἤρξαντο λέγειν τῷ δικαίῳ · πῶς δύνασαι πεῖσαι ἡμᾶς , ὅτι ἐστὶν θεὸς μείζων τοῦ παρ’ ἡμῶν σεβομένου ; ἐπὶ πολὺ δὲ διαλεγομένου αὐτοῖς καὶ νουθετοῦντος , οὐδ’ ὅλως κατενύγοντο , ἀλλὰ καὶ μᾶλλον ἠπίστουν ὡς λοιπὸν ἐλθεῖν εἰς τὸ πεῖραν αὐτὸν θαυμάτων ἀπαιτεῖν καὶ λέγειν αὐτῷ · τί δύναται ὁ θεός , ὃν σὺ σέβῃ , ποιῆσαι , ἵνα πιστεύσωμεν αὐτῷ ; δεῖξον οὖν ἡμῖν κἂν ἓν σημεῖον , καὶ πιστεύωμεν αὐτῷ καὶ σοί . ὁ δὲ ἅγιος Κώνων ἰδὼν αὐτῶν τὴν τοσαύτην ἀπιστίαν καὶ ὅτι σημεῖον αὐτὸν ἀπαιτοῦσιν , εἶπεν πρὸς αὐτούς · ἀνάσχεσθε μικρόν , καὶ τοῦτο ποιήσωμεν · οὐχὶ ἐν ἀκμῇ νεότητός εἰσιν καὶ εὐσκελεῖς ἐν ὑμῖν , ἄλλοι δὲ ὑπὲρ τὴν ἀκμήν πλείονες , ἕτεροι δὲ καὶ ἔφιπποι ; συνδράμωμεν οὖν πάντες εἰς τὸν νενομισμένον ὑμῖν τόπον τῆς πανηγύρεως · ὑμεῖς μὲν προλάβετε , ἐγὼ δὲ ὡς γέρων ἐπακολουθῶ , καὶ δῶμεν λόγον ἀλλήλοις · εἰ τις προλαβὼν φθάσει τὸν τόπον , τοῦτον τῆς νίκης τὴν ψῆφον λαβεῖν ὡς ὄντος δυνάστου τοῦ θεοῦ αὐτοῦ · τοῦ δὲ τελευταίως φθάσαντος τιμωρίαν τῆς ἥττης ὑπομεῖναι τὸν τούτου θεὸν ὡς μὴ ὄντος αὐτοῦ θεοῦ . οἱ δὲ ὡς μὴ οὔσης συγκρίσεως ἐν τῇ προτάσει τοῦ πράγματος κατεγέλων αὐτοῦ συντιθέμενοι θαρροῦντες τοῖς τῶν ἵππων δρόμοις καὶ τῇ εὐκνημίᾳ τῶν ποδῶν · ἔλεγον γὰρ πρὸς ἀλλήλους , ὅτι οὐ μὴ δύνηται φθάσαι τὸν τόπον μετὰ τεσσάρας ἡμέρας · τὴν γὰρ τοσαύτην ὁδὸν μάλιστα δύσβατον οὖσαν πῶς ἔχει εὐτονῆσαι ; ὁ δὲ ἅγιος τοῦ θεοῦ Κώνων συνιείς , ὅτι ἀπέγνωσαν αὐτοῦ ὡς μὴ δυναμένου τοῦτον τὸν ὅρον πληρῶσαι , προθυμότερος ἐγένετο κατ’ ἰδίαν τε προσευχόμενος ἔλεγεν · δέσποτα κύριε , θεὲ πάτερ παντοκράτωρ , καὶ κύριε Ἰησοῦ Χριστέ , δι’ οὗ ὁ κόσμος ἐγένετο , θεὲ δυνατέ , δὸς τὴν τοῦ ἁγίου σου πνεύματος δύναμιν , καὶ ἐνίσχυσόν με καὶ σύνδησον ὅλον τὸ πλῆθος τοῦτο , ἵνα μάθωσιν ὅτι πλανῶνται ἐν οἷς σέβονται , καὶ συμπόδισον αὐτούς , ἵνα γνῶσιν , ὅτι σὺ εἶ ὁ θεὸς καὶ πλὴν σοῦ ἄλλος οὐκ ἔστιν · συναντιλάβηται δέ μοι καὶ ὁ ἅγιος ἀρχάγγελος Μιχαήλ , ὃς προσήγαγέν με τῇ ἐπιγνώσει σου , καὶ ἐγνώρισεν μοι τὸ μυστήριόν σου ἐκ νέας ἡλικίας . καὶ εὐθέως παρέστη ὁ ἅγιος Μιχαὴλ καὶ τὸν μὲν ἅγιον ἐνισχύσας ἀπέσωσεν ἀκόπως ἐν τῷ τόπῳ , τοὺς δὲ βαρβάρους περιέκλεισεν ἀορασίᾳ ἀρξαμένους τῆς ὁδοιπορίας · καὶ περιγυρεύοντες καὶ περικλώμενοι ἦσαν ἐν τοῖς ὄρεσι , βοθριζόμενοι ἐν τοῖς κρημνοῖς πᾶσαν τὴν ἡμέραν καὶ τὴν νύκτα διατελοῦντες ἐκείνην , ὥστε μὴ ἔχειν αὐτοὺς ἰσχὺν μήτε σῶμα ὑγιὲς ἢ ὀστοῦν , καὶ τόπον ἐκ τόπου διαβῆναι οὐκ ἠδύναντο . ὁ δὲ ἅγιος Κώνων προφθάσας περιέμενεν αὐτοὺς κατὰ τὴν σύνταξιν · ὡς δὲ εἶδεν αὐτοὺς βραδύνοντας , τῇ ἄλλῃ ἡμέρᾳ ἕωθεν ἀναστὰς ὑπέστρεψεν καὶ εὗρεν αὐτοὺς ἐν τῷ τόπῳ , ᾧ κατέλιπεν αὐτούς . θεασάμενοι δὲ αὐτὸν ἐξαίφνης , κατεπλάγησαν · ὁ δὲ ἐγγίσας αὐτοῖς ἐπηνέχθη αὐτοῖς ἐγκαλῶν καὶ λέγων · τί τοῦτο ἐποιήσατε ἀφέντες με ἕως ἄρτι ἐκδεχόμενον ὑμᾶς , ὡς ἀναγκασθῆναί με πάλιν ὑποστρέψαι πρὸς ὑμᾶς ; οἱ δὲ συμπεπαρμένοι καὶ ψυχὴν μὴ ἔχοντες διηγοῦντο αὐτῷ τὸ γεγονὸς καὶ ἠξίουν αὐτὸν ἐπιστῆσαι αὐτοὺς ἐν τῇ ὁδῷ . τοῦ δὲ πεισθέντος καὶ εὐξαμένου περιεῖλεν αὐτῶν τὴν ἀορασίαν διὰ τοῦ ἀρχαγγέλου , καὶ λοιπὸν ἐν ἑαυτοῖς γενόμενοι ἠκολούθουν αὐτῷ . παραγενομένων δὲ αὐτῶν ἐν τῷ τόπῳ , λέγει αὐτοῖς ὁ ἅγιος · ἐπείσθητε , οὐκοῦν κατὰ τὴν πρότασιν ἡμῶν ποιήσατε καὶ τὴν σύνταξιν · ἰδοὺ γὰρ ἡττήθητε ὑμεῖς καὶ ὁ θεὸς ὑμῶν · δότε οὖν μοι καὶ τιμωρήσομαι τὸν θεὸν ὑμῶν . οἱ δὲ ἐπέμενον ἀναισχυντοῦντες τῇ ἀπιστίᾳ καὶ ἔλεγον · οὐ μὴ ἐπιγράψῃς τὴν αἰτίαν τῷ θεῷ ἡμῶν · ἡμεῖς γάρ ἐσμεν αἴτιοι οἱ πλανηθέντες ἐν τῇ ὁδῷ · αὐτὸς γὰρ οὐκ ἡττήθη . καὶ ἐβιάσαντο αὐτὸν ἐν τῇ δυναστείᾳ μὴ πληρώσαντες ἃ συνέθεντο . πάλιν οὖν εἶπεν αὐτοῖς · τί οὖν θέλετε , τῷ ἐμῷ πιστεῦσαι θεῷ ἢ τῷ ὑφ’ ὑμῶν σεβομένῳ ; οἱ δὲ ἔφησαν · τῷ ὑφ’ ἡμῶν δεῖ ἡμᾶς πιστεύειν . καὶ ἔφη αὐτοῖς · ὃ δ’ ἂν εἴπῃ ὁ ψευδώνυμος θεός , πείθεσθε αὐτῷ ; καὶ πάντες στοιχεῖν ἐπεβόησαν . πιστωσάμενοι δὲ αὐτόν ἐπὶ τούτῳ , ζωπυρήσας ὁ ἅγιος τῷ πνεύματι ἔδραμεν πρὸς τὸ ξόανον · ἐφ’ ὑψηλοῦ δὲ ἑστῶτος τοῦ ξοάνου ἐμβριμησάμενος αὐτῷ εἶπεν πρὸς αὐτό · σοὶ λέγω , κελεύει σοὶ Ἰησοῦς Χριστός ὁ ἐμὸς θεὸς κατελθεῖν . φόβῳ δὲ κλονούμενον ἐκ τῆς ἐπιταγῆς κατέπεσεν τὸ εἴδωλον ἐκ τοῦ τόπου αὐτοῦ καὶ κυλιόμενον ἦλθεν πλησίον τοῦ ἁγίου καὶ ἔστη ὀρθόν , ἔφριξαν δὲ πάντες ἀπὸ τοῦ φόβου ἐκπλαγέντες ἐπὶ τῷ θαύματι κράζοντες μεγάλα . κατασείσας δὲ αὐτοῖς τὴν χεῖρα ἔφη πρὸς αὐτούς · ἐπείσθητε κἂν νῦν ἢ οὐδέπω ; ἑώρα γάρ τινας σχετλιάζοντας . καὶ οἱ μὲν συνέθεντο , οἱ δὲ ἠπείθουν , ὡς οὐκ ὄντος μεγάλου τοῦ θαύματος . ὁ δὲ οὐκ ἐνεδίδου αὐτοῖς , ἀλλ’ ἐπέμενεν παραινῶν αὐτοῖς καὶ λέγων · ὢ τῆς τοσαύτης ὑμῶν ἀνοίας · ἕως πότε ἐπιμένετε παραφρονοῦντες · ὁ ὢν θεὸς οὐ τοιούτους θέλει εἶναι τοὺς ὄντας αὑτοῦ καὶ σεβομένους αὑτόν , ἀλλὰ τοιαύτας ἔχειν καρδίας , οἷός ἐστιν αὐτός · ἀληθινὸς γὰρ ὢν καὶ τοὺς αὐτοῦ ἀληθινοὺς εἶναι θέλει · ἀγαθὸς ὢν καὶ τοὺς αὐτοῦ ἀγαθοὺς εἶναι θέλει · δίκαιος ὢν καὶ τοὺς αὐτοῦ ὁμοίους εἶναι βούλεται . καὶ ἁπαξαπλῶς , τοὺς αὑτοῦ τοιούτους εἶναι θέλει , οἷος καὶ αὐτός ἐστιν . τοιοῦτος οὖν ὁ ἐμὸς θεός . ὁ δὲ ὑμέτερος λίθινος ὢν ἀπελίθωσεν ὑμῶν τὰς καρδίας · καὶ πλάνος ὢν καὶ διάβολος πλανᾶν ὑμᾶς θέλει · καὶ ἄπιστος ὢν ἀπίστους καθίστησιν ὑμᾶς . μὴ οὖν ἐπιμένετε ἐπὶ τούτοις , ἀλλὰ ἀκούσατέ μου καὶ ἀπόσχεσθε ἀπὸ τῆς εἰδωλομανίας καὶ τῆς πλάνης αὐτῶν , ὅτι οὔκ εἰσι θεοί , ἀλλ’ ἔστιν θεὸς ὁ ὑπ’ ἐμοῦ λεγόμενος ὑμῖν . θέλετε δὲ παρὰ τοῦ λίθου τούτου ἀκοῦσαι τοῦ παρ’ ὑμῶν σεβομένου , ὅτι πλανᾶσθε ; ἐγγίσατε πρὸς μὲ καὶ ἀκούσατε . οἱ δὲ προσεγγίσαντες ἐκτενῶς προσεῖχον αὐτῷ τι πλέον θεάσασθαι τῶν γινομένων παρ’ αὐτοῦ . ὁ δὲ ἅγιος Κώνων μετὰ πολλῆς ἀπειλῆς ἐμβριμησάμενος τῷ εἰδώλῳ ἑστῶτι ἔφη · λέγε μοι σύ , τίς ἐστιν θεός ; σὺ ἢ ὁ ὑπ’ ἐμοῦ κηρυσσόμενος ; τότε μετὰ πολλοῦ φόβου ὁ λίθινος αὐτῶν θεὸς τὰς χεῖρας εἰς τὸν οὐρανὸν ἐκτείνας ἀνθρωπίνῃ φωνῇ ἐφθέγξατο λέγων · εἷς ἐστι θεός , εἷς ἐστι Χριστὸς ὁ ὑπὸ σοῦ εὐαγγελιζόμενος . ούτου δὲ γενομένου τοῦ θαύματος πᾶς ὁ τῶν μυριάδων ἐκείνων ὄχλος μεγάλῃ τῇ φωνῇ ἠλάλαξεν λέγων · εἷς θεὸς ὁ Κώνωνος · ὁ θεὸς Κώνωνος ἐνίκησεν . ταύτας δὲ τὰς φωνὰς μέχρι τῆς σήμερον συναγόμενοι ἐκβοῶσιν ἐν τῇ ἐνδόξῳ ἡμέρᾳ τῆς μνήμης τοῦ ἁγίου Κώνωνος πᾶσα ἡ Ἰσαυρία καὶ ἡ περίχωρος αὐτῆς μετὰ λαμπάδων ἐξερχόμενοι ἐκ τῶν οἴκων αὐτῶν ἀπὸ ἑσπέρας , ἀπιόντες εἰς τὸν εὐκτήριον αὐτοῦ οἶκον εἰς τὴν παραμονὴν ἐν Βιδάνοις τῇ λεγομένῃ κώμῃ . ἐπιμενόντων δὲ ταῖς κραυγαῖς ἐπὶ τῷ παραδόξῳ θαύματι κατασείσας αὐτοῖς τὴν χεῖρα μόγις αὐτοὺς κατέπαυσεν λέγων · κἂν νῦν ὁμολογεῖτε τὴν ἧτταν τοῦ θεοῦ ὑμῶν ; δότε οὖν τιμωρήσομαι αὐτόν . τῶν οὖν ὄχλων πολλοὶ πιστεύσαντες ὥρμησαν καὶ συνέτριψαν τὸ ξόανον καὶ ἐβαπτίσθησαν .
Lemmas: <head><title>Das Apollon-Fest : § 13–57</title></head>Die Bewohner von Isaura begehen das Geburtstagsfest des Apollon – Konon will das Fest verhindern – Streitgespräch – Missionsrede – Wettlauf : Konon siegt – Das sprechende Apollon-Standbild – Ruf : εἷς θεός ὁ Κώνων ; ὁ θεός Κώνων νικάω – Das » heutige « Konon-Fest – Zerstörung des Standbildes γένεσις δέ ἄγω ὁ Ἀπόλλων ἐν σπήλαιον τις φρικώδης ἐπώνυμος Κακλιμὶ TODO Ortsangabe : M 204,2 ἐπί πολύς εἰμί υποδυο καί σκοτώδης , ἔνθα κατά ὁ εἴωθα αὐτός εἰμί ἐπιτελέω ὁ πανήγυρις ὁ ὁ ισαυροπολις καί ὁ περί αὐτός χώρα οἰκέω , ἐν ὅς πολύς μυριάς ἀνήρ τε καί γυνή Ἴσαυρος συντρέχω ( εἰμί δέ ὁ τόπος ἐν ἄγριος καί ἀνυπέρβατος ὄρος κεῖμαι , ἀπέχω δέ ὁ πόλις ἀπό μίλιον τέσσαρες ) , ἐν οὗτος οὖν ὁ ἡμέρα συνάγω ὁ ὄχλος καί μέλλω ἐξορμάω ἀπό ὁ πόλις ἐξαίφνης ἐφίστημι ὁ ἅγιος Κώνων φαίνω αὐτός ἐν αὐτός ὁ πόλις ἤδη μέν ὁ ἡλικία προβαίνω καί θεάομαι αὐτός ἔνοπλος , ἑτοῖμος ἔχω ὁ ὁρμή ἐπί ὁ πρόκειμαι ἀσέβεια , ὁ ἴδιος αὐτός διάλεκτος κράζω λέγω · ἀνήρ , ἐπίσχω , καί ἐρωτάω σύ λόγος . ὁ δέ ἐπέχω . φημί δέ αὐτός · πρός τίς ὁ σχῆμα οὗτος ὁ παράταξις , καί ὁ ὁρμή ἐπείγω ἔχω ; μή τις σύ ἀνάγκη πόλεμος καλέω ; ὁ δέ λέγω · οὐ , ἀλλά θυσία θεός ὁ Ἀπόλλων ἐπιτελέω . ὁ δέ ἅγιος πρός αὐτός · καί τίς εἰμί οὗτος ὁ Ἀπόλλων θέλω μανθάνω , τίς δέ ὁ δύναμις αὐτός ἢ τίς αὐτός ὁ ἐνέργεια ; ὁ δέ φημί αὐτός · αὐτός ἐγώ καθοπλίζω καί κατισχύω ἐν πόλεμος ὡς καί ὁ πατέρας ἐγώ · ἐκεῖνος γάρ παραδίδωμι ἐγώ οὗτος ὁ ἔθος . οὗτος δέ λέγω , ἐπεί σύμμαχος ἀνδρεῖος Ῥωμαῖος ὑπάρχω , καθώς καί περί οὗτος πλατύς ὁ μετά οὗτος δείκνυμι λόγος ἐκ ὁ ἐντυπόω γράμμα ἐν ὁ πόλις . ὁ δέ ἅγιος Κώνων ἐρωτάω αὐτός μυκτηρίζω · ἀκούω οὖν παρά αὐτός φωνή ἢ ὅτι δίδωμι φθόγγος τις ; ὁ δέ λέγω · οὐ , ἀλλά ὁ ὁ πατήρ πιστόω ἐγώ συνήθεια . ὁ δέ πρός αὐτός · ἀλλά ὁ πατήρ σύ ὡς ἄλογος ζῷον πλανάω μή ο ἐν γνῶσις ὁ ἀληθινός θεός · εἰμί γάρ γιγνώσκω αὐτός , οὐ ἄν εἰς κωφός καί ἀκίνητος λίθος τοσοῦτος ποιέω σπουδή . δίδωμι δέ ἐγώ οὗτος ὁ ἐξουσία , καί δείκνυμι σύ , τίς σέβω καί ἔρχομαι λέγω θεός σύ · χρίω αὐτός ἀσβόλη , εἰμί δύναμαι ἐκπλύνω ἑαυτοῦ · ἢ δίδωμι ἐγώ σφῦρα σιδηροῦς καί συντρίβω αὐτός , εἰμί δύναμαι σχῆμα ἀναμορφόω · ἐπιδίδωμι δέ αὐτός βρῶσις , εἰμί ἐκτείνω χείρ καί ἐπιλαμβάνω φαγεῖν . ἠώς πότε ἄφρων εἰμί οὗτος μή νοέω ; ἀλλά νῦν ἀκούω ἐγώ , ὅτι ἐγώ ὁ ὑμέτερος εἰμί φυλή , ἀλλότριος δέ ὁ πρᾶξις σύ . ἀπέχω οὗτος , καί διδάσκω σύ , τίς δέω σέβω καί προσκυνέω θεός · ὁ ἐν ὁ ὕψιστος κάθημαι θεός , εἰμί ἰσχυρός , ἀόρατος , πᾶς δέ καθοράω , ὁ κτίστης οὐρανός καί γῆ καί θάλασσα καί πᾶς ὁ ἐν αὐτός · βασιλεύς εἰμί κραταιός καί δυνατός , ἐν πόλεμος σῴζω ὁ ἴδιος , καταπολεμέω δέ ὁ ἐχθρός καί εἰδωλόθυτος · ὁ δέ λέγω ἔρχομαι γλυπτός ἢ χωνευτός , οὗτος ὡς ἀντάρτης καταπολεμέω . καί ὁ δαιμόνιος ἐπιθύω καί οὐ θεός , ὁ τοιοῦτος ἐχθρός εἰμί ἀπότομος . αὐτός οὖν οὐ ἐπιζητέω θυσία αἷμα , ἀλλά ἀπλανής ἐθέλω γνωρίζω καί πιστεύω παρά ὁ προσέρχομαι αὐτός · ἀπερίεργος καί ἀκακούργως πιστεύω δέω αὐτός , ὅτι θεός εἰμί ἀληθινός καί πατήρ υἱός μονογενής θεός εἰμί ἀληθινός , ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὅς ὁ πατήρ ἀχώριστος ὑπάρχω , διά ὅς καί ὁ αἰών ποιέω . κοινωνός ὁ θεότης καί ὁ βασίλεια καί ὁ υἱός εἰμί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , ὁ παρά ὁ πατήρ ἐκπορεύω ἀγαθοποιός καί ζωοποιός , ὁ εἰμί ἐπί πᾶς ὁ έργο αὐτός . οὗτος οὖν ὁ τρισώνυμος ὀνομασία εἷς εἰμί θεότης , εἷς εἰμί θεός . ζηλωτής ὑπάρχω καί πῦρ καταναλίσκω ὁ ἐχθρός αὐτός , ὁ ὁ εἴδωλον σέβομαι ὡς θεός καί ὁ ὁ δαίμων θύω βωμός ἀμύνω καί καταφλέγω αὐτός ἐν αὐτός ἐν ἡμέρα ὀργή καί ἐκδίκησις . φιλάγαθος δέ εἰμί εἰς ὑπερβολή πᾶς ὁ ἐπικαλέω αὐτός καί ὁ εἰς αὐτός πιστεύω , μάλιστα ὅταν ἀπό ἀσέβεια ἐπιστρέφω πρός αὐτός . ἀγαπάω δέ καί ὁ ἀγάπη αὐτός καί δοξάζω ὁ δοξάζω αὐτός · χαίρω ἐπί εἰρήνη καί ὁ εἰς ἀλλήλων ἀγάπη · τέρπω πάλιν ἐπί ἁγνεία καί σωφροσύνη , ἐπί σεμνότης βίος καί ταπεινοφροσύνη . ὁ τοίνυν ὁ πονηρός μισέω καί ἐπί ὁ καλός χαίρω ἐάν μή ἀγαπάω , εὔδηλος εἰμί , ὅτι φαῦλος εἰμί καί ἀνταίρω , καί οὐ μή δύναμαι φέρω αὐτός ὀργίζω · ἀλλά ἀκούω καί μή σκληρύνω ὁ τράχηλος σύ πρός αὐτός , ὅτι , ὡς φημί , οὐ μή δύναμαι φέρω ὀργή θυμός αὐτός · πρός γάρ ὁ τοιοῦτος ἀπότομος ὀργίζω . ὅς δέ νῦν ποιέω εἰς θεραπεία ὁ ἀπατάω σύ διάβολος , καταλείβω ἀπέχω , καί ἐπιστρέφω πρός ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , καί πᾶς σύ ὁ αὐτός ἀγαθός ἐμπίμπλημι . ὡς δέ παραινέω αὐτός ὁ τοιοῦτος ἄνοια ἀπέχω καί ἐπί ὁ σωτήριος μεταβάλλω , εἰμί δέω λέγω αὐτός βάρβαρος πάντῃ ἀλόγιστος είμαι , ξενοφωνέω νομίζω παρά ὁ ὅσιος ἀνήρ καί μένω ἀπειθέω αὐτός , ὥστε καί εἰς ὀργή τρέπω αὐτός κατά αὐτός ὡς ἐμποδίζω παρά αὐτός ὁ νομίζω αὐτός ἑορτή , μᾶλλον δέ καί ὡς ἀνατρέπω παρά αὐτός . ταραχή δέ γίνομαι ἐν αὐτός , ὁ μέν ὁρμάω εἰς ἀναίρεσις αὐτός , ὁ δέ ἐπέχω αὐτός ὁ ὁρμή καί κωλύω ὡς μικρός δεῖ ἡδύς ἐπακούω καί μεταβάλλω ἐθέλω , ἀλλά οὔπω ὁ τέλειος ἔχω . μόλις δέ παύω ἐκεῖνος ὁ ἐγχείρησις ὁ δοκέω μεταβάλλω ἄρχω λέγω ὁ δίκαιος · πῶς δύναμαι πείθω ἐγώ , ὅτι εἰμί θεός μέγας ὁ παρά ἐγώ σέβω ; ἐπί πολύς δέ διαλέγω αὐτός καί νουθετέω , οὐδέ ὅλος κατανύσσω , ἀλλά καί μᾶλλον ἀπιστέω ὡς λοιπός ἔρχομαι εἰς ὁ πεῖρα αὐτός θαῦμα ἀπαιτέω καί λέγω αὐτός · τίς δύναμαι ὁ θεός , ὅς σύ σέβω , ποιέω , ἵνα πιστεύω αὐτός ; δείκνυμι οὖν ἐγώ κἀν εἷς σημεῖον , καί πιστεύω αὐτός καί σύ . ὁ δέ ἅγιος Κώνων ὁράω αὐτός ὁ τοσοῦτος ἀπιστία καί ὅτι σημεῖον αὐτός ἀπαιτέω , λέγω πρός αὐτός · ἀνέχω μικρός , καί οὗτος ποιέω · οὐ ἐν ἀκμή νεότης εἰμί καί εὐσκελής ἐν σύ , ἄλλος δέ ὑπέρ ὁ ἀκμή πολύς , ἕτερος δέ καί ἔφιππος ; συντρέχω οὖν πᾶς εἰς ὁ νομίζω σύ τόπος ὁ πανήγυρις · σύ μέν προλαμβάνω , ἐγώ δέ ὡς γέρων ἐπακολουθέω , καί δίδωμι λόγος ἀλλήλων · εἰμί τις προλαμβάνω φθάνω ὁ τόπος , οὗτος ὁ νίκη ὁ ψῆφος λαμβάνω ὡς εἰμί δυνάστης ὁ θεός αὐτός · ὁ δέ τελευταῖος φθάνω τιμωρία ὁ ἧσσα ὑπομένω ὁ οὗτος θεός ὡς μή εἰμί αὐτός θεός . ὁ δέ ὡς μή σέω σύγκρισις ἐν ὁ πρότασις ὁ πρᾶγμα καταγελάω αὐτός συντίθημι θαρσέω ὁ ὁ ἵππος δρόμος καί ὁ εὐκνημία ὁ πούς · λέγω γάρ πρός ἀλλήλων , ὅτι οὐ μή δύναμαι φθάνω ὁ τόπος μετά τεσσάρα ἡμέρα · ὁ γάρ τοσοῦτος ὁδός μάλιστα δύσβατος εἰμί πῶς ἔχω εὐτονέω ; ὁ δέ ἅγιος ὁ θεός Κώνων συνίημι , ὅτι ἀπογιγνώσκω αὐτός ὡς μή δύναμαι οὗτος ὁ ὅρος πληρόω , πρόθυμος γίνομαι κατά ἴδιος τε προσεύχομαι λέγω · δεσπότης κύριος , θεός πατέρας παντοκράτωρ , καί κύριος Ἰησοῦς Χριστός , διά ὅς ὁ κόσμος γίνομαι , θεός δυνατός , δίδωμι ὁ ὁ ἅγιος σύ πνεῦμα δύναμις , καί ἐνισχύω ἐγώ καί συνδέω ὅλος ὁ πλῆθος οὗτος , ἵνα μανθάνω ὅτι πλανάω ἐν ὅς σέβω , καί συμποδίζω αὐτός , ἵνα γνῶσις , ὅτι σύ εἰμί ὁ θεός καί πλήν σύ ἄλλος οὐ εἰμί · συναντιλαμβάνομαι δέ ἐγώ καί ὁ ἅγιος ἀρχάγγελος Μιχαήλ , ὅς προσάγω ἐγώ ὁ ἐπίγνωσις σύ , καί γνωρίζω ἐγώ ὁ μυστήριον σύ ἐκ νέος ἡλικία . καί εὐθύς παρίστημι ὁ ἅγιος Μιχαήλ καί ὁ μέν ἅγιος ἐνισχύω ἀποσῴζω ἄκοπος ἐν ὁ τόπος , ὁ δέ βάρβαρος περικλείω ἀορασία ἄρχω ὁ ὁδοιπορία · καί περιγυρεύω καί περικλάω ἥδω ἐν ὁ ὄρος , βοθρίζω ἐν ὁ κρημνός πᾶς ὁ ἡμέρα καί ὁ νύξ διατελέω ἐκεῖνος , ὥστε μή ἔχω αὐτός ἰσχύς μήτε σῶμα ὑγιής ἢ ὀστέον , καί τόπος ἐκ τόπος διαβαίνω οὐ δύναμαι . ὁ δέ ἅγιος Κώνων προφθάνω περιμένω αὐτός κατά ὁ σύνταξις · ὡς δέ ὁράω αὐτός βραδύνω , ὁ ἄλλος ἡμέρα ἕωθεν ἀνίστημι ὑποστρέφω καί εὑρίσκω αὐτός ἐν ὁ τόπος , ὅς καταλείπω αὐτός . θεάομαι δέ αὐτός ἐξαίφνης , καταπλήσσω · ὁ δέ ἐγγίζω αὐτός ἐπιφέρω αὐτός ἐγκαλέω καί λέγω · τίς οὗτος ποιέω ἀφίημι ἐγώ ἠώς ἄρτι ἐκδέχομαι σύ , ὡς ἀναγκάζω ἐγώ πάλιν ὑποστρέφω πρός σύ ; ὁ δέ συμπείρω καί ψυχή μή ἔχω διηγέομαι αὐτός ὁ γίγνομαι καί ἀξιόω αὐτός ἐφίστημι αὐτός ἐν ὁ οὐδός . ὁ δέ πείθω καί εὔχομαι περιαιρέω αὐτός ὁ ἀορασία διά ὁ ἀρχάγγελος , καί λοιπός ἐν ἑαυτοῦ γίγνομαι ἀκολουθέω αὐτός . παραγίγνομαι δέ αὐτός ἐν ὁ τόπος , λέγω αὐτός ὁ ἅγιος · πείθω , οὐκοῦν κατά ὁ πρότασις ἐγώ ποιέω καί ὁ σύνταξις · ἰδού γάρ ἡσσάομαι σύ καί ὁ θεός σύ · δίδωμι οὖν ἐγώ καί τιμωρέω ὁ θεός σύ . ἕ δέ ἐπιμένω ἀναισχυντέω ὁ ἀπιστία καί λέγω · οὐ μή ἐπιγράφω ὁ αἰτία ὁ θεός ἐγώ · ἐγώ γάρ εἰμί αἴτιος ὁ πλανάω ἐν ὁ οὐδός · αὐτός γάρ οὐ ἡσσάομαι . καί βιάζω αὐτός ἐν ὁ δυναστεία μή πληρόω ὅς συντίθημι . πάλιν οὖν λέγω αὐτός · τίς οὖν θέλω , ὁ ἐμός πιστεύω θεός ἢ ὁ ὑπό σύ σέβομαι ; ὁ δέ φημί · ὁ ὑπό ἐγώ δέω ἐγώ πιστεύω . καί φημί αὐτός · ὁ δέ ἄν λέγω ὁ ψευδώνυμος θεός , πείθω αὐτός ; καί πᾶς στοιχέω ἐπιβοάω . πιστόω δέ αὐτός ἐπί οὗτος , ζωπυρέω ὁ ἅγιος ὁ πνεῦμα τρέχω πρός ὁ ξόανον · ἐπί ψηλός δέ ἵστημι ὁ ξόανον ἐμβριμάομαι αὐτός λέγω πρός αὐτός · σύ λέγω , κελεύω σύ Ἰησοῦς Χριστός ὁ ἐμός θεός κατέρχομαι . φόβος δέ κλονέω ἐκ ὁ ἐπιταγή καταπίπτω ὁ εἴδωλον ἐκ ὁ τόπος αὐτός καί κυλίω ἔρχομαι πλησίος ὁ ἅγιος καί ἵστημι ὀρθός , φρίσσω δέ πᾶς ἀπό ὁ φόβος ἐκπλάσσω ἐπί ὁ θαῦμα κράζω μέγας . κατασείω δέ αὐτός ὁ χείρ φημί πρός αὐτός · πείθω κἀν νῦν ἢ οὐδέπω ; ὁράω γάρ τις σχετλιάζω . καί ὁ μέν συντίθημι , ὁ δέ ἀπειθέω , ὡς οὐ εἰμί μέγας ὁ θαῦμα . ὁ δέ οὐ ἐνδίδωμι αὐτός , ἀλλά ἐπιμένω παραινέω αὐτός καί λέγω · ὦ ὁ τοσοῦτος σύ ἄνοια · ἠώς πότε ἐπιμένω παραφρονέω · ὁ εἰμί θεός οὐ τοιοῦτος ἐθέλω ἔρχομαι ὁ είμαι αὐτός καί σέβομαι ἑαυτοῦ , ἀλλά τοιοῦτος ἔχω καρδία , οἷος εἰμί αὐτός · ἀληθινός γάρ εἰμί καί ὁ αὐτός ἀληθινός ἔρχομαι ἐθέλω · ἀγαθός εἰμί καί ὁ αὐτός ἀγαθός ἔρχομαι ἐθέλω · δίκαιος εἰμί καί ὁ αὐτός ὅμοιος ἔρχομαι βούλομαι . καί ἁπαξαπλῶς , ὁ αὐτός τοιοῦτος ἔρχομαι ἐθέλω , οἷος καί αὐτός εἰμί . τοιοῦτος οὖν ὁ ἐμός θεός . ὁ δέ ὑμέτερος λίθινος εἰμί ἀπολιθόω σύ ὁ καρδία · καί πλάνος εἰμί καί διάβολος πλανάω σύ ἐθέλω · καί ἄπιστος εἰμί ἄπιστος καθίστημι σύ . μή οὖν ἐπιμένω ἐπί οὗτος , ἀλλά ἀκούω ἐγώ καί ἀπέχω ἀπό ὁ ειδωλομανία καί ὁ πλάνης αὐτός , ὅτι οὐ εἰμί θεός , ἀλλά εἰμί θεός ὁ ὑπό ἐγώ λέγω σύ . θέλω δέ παρά ὁ λίθος οὗτος ἀκούω ὁ παρά σύ σέβω , ὅτι πλανάω ; ἐγγίζω πρός ἐγώ καί ἀκούω . ὁ δέ προσεγγίζω ἐκτενής προσέχω αὐτός τίς πλείων θεάομαι ὁ γίγνομαι παρά αὐτός . ὁ δέ ἅγιος Κώνων μετά πολύς ἀπειλή ἐμβριμάομαι ὁ εἴδωλον ἵστημι φημί · λέγω ἐγώ σῦς , τίς εἰμί θεός ; σύ ἢ ὁ ὑπό ἐγώ κηρύσσω ; τότε μετά πολύς φόβος ὁ λίθινος αὐτός θεός ὁ χείρ εἰς ὁ οὐρανός ἐκτείνω ἀνθρώπινος φωνή φθέγγομαι λέγω · εἷς εἰμί θεός , εἷς εἰμί Χριστός ὁ ὑπό σύ εὐαγγελίζομαι . Ούτου δέ γίγνομαι ὁ θαῦμα πᾶς ὁ ὁ μυριάς ἐκεῖνος ὄχλος μέγας ὁ φωνή ἀλαλάζω λέγω · εἷς θεός ὁ Κώνων · ὁ θεός Κώνων νικάω . αὐτός δέ ὁ φωνή μέχρι ὁ σήμερον συνάγω ἐκβοάω ἐν ὁ ἔνδοξος ἡμέρα ὁ μνήμη ὁ ἅγιος Κώνων πᾶς ὁ Ἰσαυρία καί ὁ περίχωρος αὐτηες͂ς μετά λαμπάς ἐξέρχομαι ἐκ ὁ οἶκος αὐτός ἀπό ἑσπέρα , ἀπέρχομαι εἰς ὁ εὐκτήριον αὐτός οἶκος εἰς ὁ παραμονή ἐν βιδανος ὁ λέγω κώμη . ἐπιμένω δέ ὁ κραυγή ἐπί ὁ παράδοξος θαῦμα κατασείω αὐτός ὁ χείρ μόγις αὐτός καταπαύω λέγω · κἀν νῦν ὁμολογέω ὁ ἧσσα ὁ θεός σύ ; δίδωμι οὖν τιμωρέω αὐτός . ὁ οὖν ὄχλος πολύς πιστεύω ὁρμάω καί συντρίβω ὁ ξόανον καί βαπτίζω .