anonymi-in-aristotelis-sophisticos-elenchos.in-aristotelis-sophisticos-elenchos-paraphrasis 22
22 . Δῆλον δὴ καὶ πρὸς τοὺς παρὰ τὸ ὡσαύτως λέγοντας τὰ μὴ ταὐτά , οὓς δὴ καὶ παρὰ τὸ σχῆμα τῆς λέξεως ὀνομάζομεν , πῶς ἀπαντητέον , ἐπείπερ ἔχομεν ὡρισμένα τὰ γένη τῶν κατηγοριῶν τὰ πρῶτα καὶ ἀνωτάτω · τῷ γὰρ ταῦτα φύρειν εἰς ἄλληλα ὁ παραλογισμὸς γίνεται . ὁ μὲν γὰρ ὡς εἰπεῖν ἔδωκεν ἐρωτηθεὶς μὴ ὑπάρχειν τι τῶν ἐννέα μηδ’ ὅλως συμβεβηκὸς ὅσα τί ἐστι σημαίνει καὶ δηλοῖ οὐσίαν , ὁ δὲ ἔδειξεν αὐτὸ τοῦτο ὑπάρχειν τι τῶν πρός τι ἢ ποσῶν διὰ τὴν λέξιν καὶ τὴν κατὰ τὴν προφορὰν ὁμοιότητα · οἷον ῾ πότερον τὸ ζῶον καὶ τὸ φυτὸν οὐσία;᾿ ναί . ῾τί δέ , οὐχὶ καὶ οὐδέτερα;᾿ ναί . ῾καὶ τὸ ποσὸν δὴ καὶ τὸ ποιὸν καὶ τὸ διπλάσιον οὐδέτερα καὶ συμβεβηκότα.᾿ πάλιν ῾ἆρ᾿ ἐνδέχεται τὸ αὐτὸ ἅμα ποιεῖν τε καὶ πεποιηκέναι;᾿ οὔ . ῾ἀλλὰ μὴν ὁρᾶν γέ | τι ἅμα καὶ ἑωρακέναι τὸ αὐτὸ καὶ κατὰ τὸ αὐτὸ ἐνδέχεται . τί γὰρ κωλύει ὃν χθὲς Σωκράτην τεθέαμαι , καὶ νῦν τὸν αὐτὸν ὁρᾶν κατ’ εἶδος καὶ ἀριθμόν ; ποιεῖν δὲ τὸ ὁρᾶν , πεποιηκέναι δὲ τὸ ἑωρακέναι ὡς κατὰ τὴν προφοράν . εἰ δὲ ταῦτα , κἀκεῖνα.’ ψεῦδος δέ · ὁρᾶν μὲν γὰρ καὶ ἑωρακέναι δυνατὸν καὶ διὰ τὴν ἄχρονον προσβολὴν τῆς αἰσθήσεως ἅμα γὰρ ᾔσθετο καὶ αἰσθάνεται ) καὶ διὰ τὸ εἰρημένον , ποιεῖν δὲ καὶ πεποιηκέναι πῶς ἐγχωρεῖ ; δυνατὸν μὲν γὰρ καὶ χθὲς πεποιηκέναι με ἅμαξαν καὶ νῦν ποιεῖν , ἀλλ’ οὐ τὴν αὐτὴν ἢ κατὰ ταὐτό . πάλιν ῾ ἆρ᾿ ἐστὶ τῶν πάσχειν ποιεῖν τι;’ οὔ . ‘τί δέ ; οὐ τὸ τέμνεται , καίεται , αἰσθάνεται ὁμοίως λέγεται καὶ πάντα πάσχειν τι σημαίνει;’ ναί . ‘καὶ τὸ τέμνειν καί καίειν καὶ ὁρᾶν ὁμοίως λεγόμενα εἴη ἄν καὶ τῆς αὐτῆς διαθέσεως . ἀλλὰ μὴν τό γε ὁρᾶν αἰσθάνεσθαί τί ἐστιν , ὥστε καὶ πάσχειν · πάθος γὰρ ἡ αἴσθησις · ἐλέγομεν δὲ αὐτὸ καὶ ποιεῖν . ἔσται ἄρα τι τῶν πάσχειν ποιεῖν.’ εἰ δή τις ἐκεῖ δοὺς μὴ ἐνδέχεσθαι ἅμα τὸ αὐτὸ ποιεῖν καὶ πεποιηκέναι τὸ ὁρᾶν δὲ καὶ ἑωρακέναι φαίη ἐγχωρεῖν , οὔπω ἐλήλεγκται , εἰ μὴ λέγοι τὸ ὁρᾶν ποιεῖν τι ἀλλὰ πάσχειν · προσδεῖται γὰρ τούτου τοῦ ἐρωτήματος πρὸς τὸ γενέσθαι ἔλεγχον . οὐ γὰρ εἰ ἀμαθῶς ὑπὸ τοῦ ἀκούοντος ὑπολαμβάνεται δεδωκέναι , ὅτε τὸ τέμνειν ποιεῖν τι καὶ τὸ τετμηκέναι πεποιηκέναι ἔδωκε , | καὶ ὅσα ἄλλα ὁμοίως λέγεται , ἀποχρώντως νομιοῦμεν ἴσως μὲν γὰρ ἐκεῖνος τὸ ὁρᾶν ποιεῖν πρὸς τὴν ἐκφώνησιν εοωκεν , ου προς το σημαινομενον , ὁ δέ γε ἀκροατὴς καὶ πρὸς τὸ πρᾶγμα ὁμοίως λέγεσθαι συνενόησεν . τὸ δὲ νοεῖται μὲν οὐχ ὁμοίως , φαίνεται δὲ διὰ τὴν · λέξιν . καὶ ταὐτὸ συμβαίνει κἀνταῦθα , ὅπερ ἐν ταῖς ὁμωνυμίαις . οἴεται γὰρ κἀκεῖ 6 τῶν λόγων ἀγνὼς τὸν ἐρωτώμενον ὃ ἔφησεν ἀποφῆσαι πρᾶγμα , οὐκ ὄνομα · τῷ δὲ ἔτι προσδεῖ ἐρωτήματος , εἰ μὴ ὁμώνυμον ᾤετο , καὶ εἰ ἐφ’ ἓν καὶ ὃ συνῆξεν ὁ σοφιστὴς δέδωκεν · εἰ γὰρ ταῦτα ὁμολογήσειεν , ὄντως ἐλήλεγκται . καὶ ἐν τοῖς παρὰ τὸ σχῆμα τῆς λέξεως ὡσαύτως διορισθήσεται , εἰ τὰ κατὰ προφορὰν ταὐτὰ καὶ ἐν πράγμασι δέδωκεν . Ὅμοιοι δὲ καὶ οἵδε οἱ λόγοι τούτοις , οἷον ῾ ἆρ᾿ ὅ τις ἔχων πρότερον ὕστερον μὴ ἔχει , ἀπέβαλε;᾿ ναί . ῾ ὁ δέκα ἀστραγάλους ἔχων καὶ ἀποβαλὼν ἕνα οὐχ ἕξει δέκα · τοσούτους ἄρα ἀπέβαλεν.’ ψεῦδος <δέ> ποιὸν γὰρ δοὺς ποσὸν συνεπέρανεν · ποιὸν γάρ τι τὸ εἰδος , εἴδη δὲ οἱ ἀριθμοί . τὸ μὲν οὖν εἶδος αὐτὸ τῆς δεκάδος , ὃ καὶ προέτεινεν ὁ σοφιστής , ἔφθαρται ἀποβληθέντος τοῦ ἑνὸς ἀστραγάλου ( ἕτερος γὰρ ἀριθμὸς καταλέλειπται ) , τὸ μέντοι ποσὸν οὐχ ἅπαν · μεμένηκε γὰρ ἐννέα . ὥστε ὃ μὲν μὴ ἔχει πρότερον ἔχων , ἀποβέβληκεν , αὐτὸ δηλαδὴ τὸ τῆς δεκάδος εἶδος · ὅσα δὲ μὴ ἔχει ᾗ ὅσα , οὐκ ἀνάγκη τοσαῦτα ἀποβαλεῖν . ἐρωτήσας οὖν ῾ ὃ ἔχει᾿ συνάγει ἐπὶ τοῦ ὅσα · τὰ γὰρ δέκα ποσά . εἰ δὲ ἤρετο | ἐξ ἀρχῆς ἱεῖ τις μὴ ἔχει ὕστερον ὅσα εἶχε πρότερον , ἆρά γε ἀποβέβληκε τοσαῦτα ; οὐδεὶς ἄν ἔδωκεν ἀλλ’ ἢ τοσαῦτα ἢ τούτων τι , τρία τυχὸν ἡ ἓν ἀπὸ τῶν δέκα . πάλιν ἐπὶ τῶν αὐτῶν ῾δοίη ἄν τις ὃ μὴ ἔχει;᾿ οὔ . ῾τί τί δέ ; ὁ δοὺς ἕνα ἀστράγαλον δέκα ἔχων οὐ δέδωκεν , ὃ μὴ εἶχεν ; οὐ γὰρ εἶχεν ἕνα μόνον . ἢ οὐ δέδωκεν ὃ οὐκ εἶχεν , ἀλλ’ ὡς οὐκ εἶχεν · μὴ γὰρ ἔχων ἕνα μόνον δέδωκεν ἕνα . τὸ δὲ μόνον οὔτ’ οὐσίαν ἡ ποσὸν ἢ ποιὸν σημαίνει , ἀλλ’ ὡς ἔχει πρός τι , οἷον ὅτι οὐ μετ’ ἄλλο ) , καὶ τρόπος τίς ἐστιν . ὥσπερ οὖν εἰ ἤρετο ῾ἆρ᾿ ὃ μή τις ἔχει δοίη ἄν ; ’ μὴ φάντος δὲ προσθείη ῾ εἰ δοίη ἄν τις ταχέως , ὥστε καὶ δοίη ἄν τις ὃ μὴ ἔχει’ , φανερὸν ἦν ὅτι οὐ συνελογίζετο τὸ γὰρ ταχέως οὐ τόδε διδόναι ἀλλ’ ὧδε διδόναι ἐστίν ) , οὕτω κἀκεῖ · ὡς δὲ μὴ ἔχει , δοίη ἄν τις , οἷον ἡδέως ἔχων δοίη ἄν λυπηρῶς . Παρὰ τὸ σχῆμα τῆς λέξεως καὶ οἱ τοιοίδε πάντες · ῾ἆρ᾿ ᾗ μὴ ἔχει χειρὶ τύπτοι ἄν ; καὶ ᾧ μὴ ἔχει ὀφθαλμῷ ἴδοι ἄν;᾿ οὔ . ῾τί δὲ ὁ διπλᾶ ἔχων χρώμενος δὲ τῷ παρ᾿ ἑκατέροις ἑνί ; ὥστε ᾗ μὴ ἔχει χειρί οὐ γὰρ μίαν ἔχει μόνον ) καὶ ᾧ μὴ ἔχει ὀφθαλμῷ οὐ γὰρ ἕνα μόνον ) τύπτει καὶ ὁρᾷ.’ ψεῦδος δέ · οὐ γὰρ ᾧ οὐκ ἔχει , ἀλλ’ ὡς οὐκ ἔχει . πάλιν ῾ ἆρ᾿ ἔχει τις ὃ οὐκ ἔλαβεν;’ οὔ . ῾ ὁ μίαν παρά του ψῆφον λαβὼν ἔχων δὲ σὺν αὐτῇ καὶ ἑτέραν ἔχει ὃ οὐκ ἔλαβεν , δύο ἀντὶ μιᾶς.᾿ ἢ | οὐκ ἔχει ὃ οὐκ ἔλαβεν , ἀλλ’ ὡς οὐκ ἔλαβε · μίαν γὰρ λαβὼν ἔχει δύο . ἀλλ’ αἱ μὲν ἀληθεῖς τῶνδε τῶν σοφισμάτων λύσεις αὗται . ὡς μέντοι γε ἕτεροι λύουσι . γελοίως ἔχει . τύπτει γάρ τις , φασίν , ‘οὐχ ᾗ μὴ ἔχει χειρὶ ἀλλ’ ᾗ ἔχει , καὶ ὁρᾷ οὐχ ᾧ μὴ ἔχει ὀφθαλμῷ ἀλλ’ ᾧ ἔχει · οἷς γὰρ χρῆταί τις ἐνεργῶν , ταῦτα καὶ ἔχει πρὸς τὴν ἐνέργειαν , ἣν νῦν ἐνεργεῖ . ὅ τε πλείους ψήφους ἔχων ἔχει καὶ μίαν , ἣν ἐκ τῆς λήψεως ἔλαβεν . καὶ τούτων οἱ μὲν πρὸς τὸ συμπέρασμα ἐνίστανται , μίαν αὐτὸν λέγοντες ἔχειν τὴν ἐνεργοῦσαν , οἱ δ’ εὐθύς καὶ τὴν πρώτην ἐρώτησιν ἀναιροῦσιν , ὡς ἐνδέχεται ὃ μὴ ἔλαβεν ἔχειν , οἷον οἶνον λαβόντα ἡδὺν διαφθαρέντα ἐν τῇ λήψει ἔχειν ὀξύν . ἀλλ’ ὅπερ ἐλέχθη καὶ πρότερον , οὗτοι πάντες οὐ πρὸς τὸν λόγον ἀλλὰ πρὸς τὸν ἄνθρωπον λύουσιν . εἰ γὰρ κυρίως ἔλυον , δόντας καθάπαξ τὸ ἀντικείμενον οὐχ οἷοντε λύειν , καθάπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων . παντὸς γὰρ ψευδοῦς τὸ ἀντικείμενον ἀληθές , τοῦτο δὲ ἄλυτον · νυνὶ δὲ καὶ τούτου δοθέντος πάλιν ἀνασκευάζεται . εἰ γὰρ τὸ μὴ τύπτειν ᾗ οὐκ ἔχει χειρὶ ψεῦδος κατ’ ἐκείνους , ἀληθὲς ἄρα τὸ τύπτειν ᾗ <οὐκ> ἔχει χειρί · τοῦτο γὰρ ἀντικείμενον · ὅπερ εἰ ἀληθές λύσιμον . λύεται δέ · ἐρεῖ γὰρ ὁ ἐρωτώμενος πρὸς τὸν σοφιστήν , ὡς δέδωκα ᾗ οὐκ ἔχει χειρὶ τύπτειν ὑποσημαίνων τὴν λαιάν , ἣν ὡδὶ μὲν οὐκ ἔχει ὡς δεξιάν , ὡδὶ δὲ ἔχει ὡς ἀριστεράν . ὥστε I οὐ λύσις τῶν σοφισμάτων ἣν ἐπῆγον ἐκεῖνοι , ἀλλ’ ἣν ἡμεῖς . Ἔτι δ’ εἰσὶ καὶ οἵδε τῶν λόγων τοῦ αὐτοῦ σχήματος · ῾ ἆρ᾿ ὃ γέγραπται γέγραφέ τις;’ ναί . ῾ γέγραπται δὲ λόγος ὅτι νῦν σὺ κάθησαι ψευδής . ἦν δὲ ἀληθὴς ὅτε ἐγράφετο · ἅμα ἄρα ἐγράφετο ψευδὴς καὶ ἀληθής.᾿ ἢ τὴν μὲν πρότασιν ἠρώτησεν ἐπὶ ποσοῦ , ἐπὶ λόγου λέξεις ἔχοντος καὶ συλλαβὰς ὄντα ποσά , καὶ ἥντινα συλλαβὴν ἢ λέξιν γέγραφέ τις καὶ γέγραπται · τὸ δὲ συμπέρασμα συνῆξεν ἐπὶ ποιοῦ · τὸ γὰρ εἶναι ψευδῆ ἢ ἀληθῆ λόγον ἢ δόξαν οὐ τοσόνδε ἀλλὰ τοιόνδε · ὁ γὰρ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ τῆς δόξης . πάλιν ῾ὃ μανθάνει ὁ μανθάνων , τοῦτό ἐστιν ὃ μανθάνει;᾿ ναί . ῾μανθάνει δέ τις τὸ βραδὺ ταχύ · τὸ βραδὺ ἄρα ταχύ.᾿ λύσις ὅτι οὐχ ὃ μανθάνει ἀλλ’ ὡς μανθάνει εἴρηκεν , καὶ οὐ τὸ πρᾶγμα αὐτὸ ἠρώτηκεν , ἀλλὰ τὸν τρόπον ὅπως . καὶ ῾ ἆρ᾿ ὃ βαδίζει τις , πατεῖ;᾿ ναί . ῾ βαδίζει δέ τις ὅλην τὴν ἡμέραν · τὴν ἡμέραν ἄρα πατεῖ.᾿ ἢ οὐχ ὃ βαδίζει ἡ πρώτη πρότασις ἔλεγεν οὐ γὰρ πρόσκειται τὸ διάστημα ) , ἀλλ’ ὅτε βαδίζει , καὶ τὸν καιρὸν ἐδήλου καθ’ ὅν . πάλιν ᾿ ἆρ᾿ ὃ πέπωκέ τις , ἐκεῖνο πέπωκε;᾿ ναί . ῾ πέπωκε δέ τις κύλικα · κύλικα ἄρα ὅδε πέπωκεν.᾿ ἢ οὐ πέπωκε τὸ σκεῦος ἢ τὴν κύλικα ἀλλ’ ἐκ τῆς κύλικος . ἔτι ῾ πότερον ὅ τις οἶδεν ἢ μαθὼν ἢ εὑρὼν οἶδε;᾿ ναί . ῾ὁ Πλατῶν δὲ ὧν οἶδε , τὸ μὲν I εὗρε τὸ δὲ ἔμαθεν . ἃ δέ τις μήθ’ εὗρε ov μήτ᾿ εμαθεν , οὐδὲ οἶδεν ὅλως · ἕτερος γὰρ τρόπος οὐχ ὑπολέλειπται γνώσεως . ὁ Πλάτων ἄρα οὐκ οἶδεν ὃ οἶδεν.᾿ λύεται δὲ ὅτι μὴ ὅ ἔδωκε συνεπέρανεν , ἀλλὰ ποιὸν δοὺς ἰδιαζόντως , τὸ μάθημα καὶ τὸ εὕρεμα , ἐπὶ ποσοῦ συνάγει συνάπτων ἀμφότερα · ποσὰ γὰρ τὰ δύο . παρὰ τὸ σχῆμα τῆς προσηγορίας καὶ τὸ τὴν κίνησιν μὴ ἐν τῷ κινουμένῳ ἀλλ’ ἐν τῷ κινοῦντι τίθεσθαι · ἡ ὅρασις γάρ , φησίν , οὐκ ἐν τῷ ὁρωμένῳ ἀλλ’ ἐν τῷ ὁρῶντι . πάσχουσι δὲ αἱ αἰσθήσεις , οὐκ ἐνεργοῦσι . πάλιν ᾿ ὅ εἰμι ἐγώ , σὺ οὐκ εἶ · ἄνθρωπος δὲ ἐγώ . σὺ ἄρα ἄνθρωπος οὐκ εἶ . ) τὸ γὰρ ἐγὼ καὶ σύ , ὄντα ἐπὶ τῶν ἀτόμων καὶ μερικά , συνεῖλξαν καὶ τὸ κοινὸν , καὶ ὡς τόδε τι σημαίνειν τὸν ἀπλῶς δεδώκασιν ἄνθρωπον . τούτοις σύναπτε καὶ τὸν τοῖς σοφισταῖς θρυλούμενον τρίτον ἄνθρωπον , ἕτερον ὄντα παρὰ τὴν ἰδέαν καὶ τοὺς καθ’ ἕκαστα . οὕτω γὰρ προφέρουσιν · ὅταν , φασίν , ἄνθρωπον περιπατεῖν λέγομεν , οὔτε τὴν ἰδέαν εἴτ’ οὖν τὸν αὐτοάνθρωπον τοῖς λόγοις συνείρομεν ἀκίνητος γάρ ) οὕτε τινὰ τῶν μερικῶν καὶ καθ᾿ ἕκαστα · τὸ μὲν γὰρ ἄνθρωπον περιπατεῖν γινώσκομεν , τίς δὲ ἀπὸ τῶν καθ’ ἕκαστα ὁ περιπατῶν ἀγνοοῦμεν . ἔσται ἄρα τρίτος ἄνθρωπος παρὰ τούτους , καθ’ οὗ τὸ περιπατεῖν κατηγοροῦμεν . ἢ ὁ μὲν ἄνθρωπος καὶ ἁπλῶς τὸ κοινὸν ἅπαν οὐ τόδε τι σημαίνει ) καὶ ἄτομον , | ὡς ἄν τὸ σχῆμα τῆς προσηγορίας προσαναγκάζει καὶ οἱ σοφισταὶ βούλονται , ἀλλὰ τοιόνδε τι ἢ ποσὸν ἢ πρός τι ἢ ἕτερόν τι τῶν τοιούτων · ἃ πάντα ἐπὶ τοῦ προκειμένου συμβέβηκεν . ὁ γὰρ εἰδικὸς ἄνθρωπος οὐχ έν τι ἀφωρισμένον ἔσται καὶ τόδε , ἀλλ’ ὡς τὸ ἐκ πάντων σημαῖνον ἄθροισμα πλῆθός τι ἔσται καὶ διὰ τοῦτο ποσόν , ὡς δὲ τῶν ἄλλων ἀφορίζον τὰ ὑποκείμενα καὶ μορφὴ ὂν ποιόν , ὡς δὲ εἶδος γένους πρός τι . πῶς οὖν τὸ τοιοῦτον ἢ οὐσία τις ἔσται μοναδικὴ καὶ καθ’ αὑτὴν ὑφεστῶσα ἢ τρίτος ἄνθρωπος ; ὥσπερ γὰρ ὁ μουσικὸς Κορίσκος ἕτερος μὲν ἄν ῥηθείη τοῦ ἀπλῶς Κορίσκου , οὐ τῇ ὑποστάσει μέντοι καὶ τῷ ὑποκειμένῳ ἀλλ’ ἢ τῷ λόγῳ μόνῳ οὐ γάρ ἐστι μουσικὸς ἔξω τοῦ Κορίσκου ) , οὕτως οὐδέ τις κοινὸς ἄνθρωπος αὐθυπόστατος ἔσται καὶ ἴδιος τῶν ἐν μέρει χωρὶς ἀλλ’ ἢ λόγῳ καὶ ἐννοήματι , καὶ οὐ τὸ ἐκτίθεσθαι ἐν ἀπαριθμήσει τοὺς καθ’ ἕκαστα ἀνθρώπους καὶ ἕτερον ἐκείνων λέγειν ποιεῖ τὸν τρίτον ἄνθρωπον , ἀλλὰ τὸ συγχωρεῖν τὴν ἄνθρωπος φωνὴν τόδε τι εἶναι καὶ ἄτομον · οὐ γάρ ἐστιν ὅμοιον ὅπερ Καλλίας καὶ ὅπερ ἄνθρωπος . οὔτ’ αὖ εἰ καί τις μὴ τόδε τι καὶ οὐσίαν τὸ ἐκτιθέμενον λέγει , τίθεται δὲ ποιόν , ἐκτὸς θεωρήσει τῶν πολλῶν καὶ καθ’ ἕκαστα , ἀλλ’ εἴ τι δἂν περὶ αὐτοῦ ἢ ἑνιαῖον ἢ ὑποστατικὸν φθέγξαιτο , τοῖς πολλοῖς συγχρήσεται . φανερὸν οὖν ὅτι οὐ δοτέον | τόδε τι τὸ κοινῇ κατηγορούμενον ἐπὶ πᾶσιν ἀλλ’ ἤτοι ποιὸν ἢ ποσὸν ἢ πρός τι ἢ τῶν τοιούτων τι σημαίνειν , ὡς εἴρηται .
Lemmas: 22 . Δῆλος δή καί πρός ὁ παρά ὁ ὡσαύτως λέγω ὁ μή αὐτός , ὅς δή καί παρά ὁ σχῆμα ὁ λέξις ὀνομάζω , πῶς ἀπαντητέον , ἐπεί ἔχω ὁρίζω ὁ γένος ὁ κατηγορία ὁ πρῶτος καί ἄνω2 · ὁ γάρ οὗτος φύρω εἰς ἀλλήλων ὁ παραλογισμός γίγνομαι . ὁ μέν γάρ ὡς εἶπον δίδωμι ἐρωτάω μή ὑπάρχω τίς ὁ ἐννέα μηδέ ὅλως συμβαίνω ὅσος τίς εἰμί σημαίνω καί δηλόω οὐσία , ὁ δέ δείκνυμι αὐτός οὗτος ὑπάρχω τίς ὁ πρός τίς ἢ ποσός διά ὁ λέξις καί ὁ κατά ὁ προφορά ὁμοιότης · οἷος ῾ πότερος ὁ ζῷον καί ὁ φυτόν οὐσία ναί . ὅς δέ , οὐ καί οὐδέτερος ναί . ὅς ὁ ποσός δή καί ὁ ποιός καί ὁ διπλάσιος οὐδέτερος καί συμβαίνω πάλιν ὅς ἐνδέχομαι ὁ αὐτός ἅμα ποιέω τε καί ποιέω οὖον . ῾ἀλλὰ μήv ὁράω γε | τίς ἅμα καί ὁράω ὁ αὐτός καί κατά ὁ αὐτός ἐνδέχομαι . τίς γάρ κωλύω ὅς χθές Σωκράτης θεάομαι , καί νῦν ὁ αὐτός ὁράω κατά εἶδος καί ἀριθμός ; ποιέω δέ ὁ ὁράω , ποιέω δέ ὁ ὁράω ὡς κατά ὁ προφορά . εἰμί δέ οὗτος , ἐκεῖνος ψεῦδος δέ · ὁράω μέν γάρ καί ὁράω δυνατός καί διά ὁ ἄχρονος προσβολή ὁ αἴσθησις ἅμα γάρ αἰσθάνομαι καί αἰσθάνομαι ) καί διά ὁ εἴρω , ποιέω δέ καί ποιέω πῶς ἐγχωρέω ; δυνατός μέν γάρ καί χθές ποιέω ἐγώ ἅμαξα καί νῦν ποιέω , ἀλλά οὖον ὁ αὐτός ἢ κατά αὐτός . πάλιν ῾ ἆρα εἰμί ὁ πάσχω ποιέω τις οὖον . τίς δέ ; οὖον ὁ τέμνω , καίω , αἰσθάνομαι ὁμοίως λέγω καί πᾶς πάσχω τίς σημαίνω ναί . καί ὁ τέμνω καί καίω καί ὁράω ὁμοίως λέγω εἰμί ἄν καί ὁ αὐτός διάθεσις . ἀλλά μήv ὁ γε ὁράω αἰσθάνομαι τίς εἰμί , ὥστε καί πάσχω · πάθος γάρ ὁ αἴσθησις · λέγω δέ αὐτός καί ποιέω . εἰμί ἄρα τίς ὁ πάσχω ποιέω εἰμί δή τις ἐκεῖ δίδωμι μή ἐνδέχομαι ἅμα ὁ αὐτός ποιέω καί ποιέω ὁ ὁράω δέ καί ὁράω φημί ἐγχωρέω , οὔπω ἐλέγχω , εἰμί μή λέγω ὁ ὁράω ποιέω τίς ἀλλά πάσχω · προσδέω γάρ οὗτος ὁ ἐρώτημα πρός ὁ γίγνομαι ἔλεγχος . οὖον γάρ εἰμί ἀμαθής ὑπό ὁ ἀκούω ὑπολαμβάνω δίδωμι , ὅτε ὁ τέμνω ποιέω τίς καί ὁ τέμνω ποιέω δίδωμι , | καί ὅσος ἄλλος ὁμοίως λέγω , ἀποχρώντως νομίζω ἴσως μέν γάρ ἐκεῖνος ὁ ὁράω ποιέω πρός ὁ ἐκφώνησις ὠθέω , ου προς ὁ σημαίνω , ὁ δέ γε ἀκροατής καί πρός ὁ πρᾶγμα ὁμοίως λέγω συννοέω . ὁ δέ νοέω μέν οὐ ὁμοίως , φαίνω δέ διά ὁ · λέξις . καί αὐτός συμβαίνω ἐνταῦθα , ὅσπερ ἐν ὁ ὁμωνυμία . οἴομαι γάρ ἐκεῖ 6 ὁ λόγος ἀγνώς ὁ ἐρωτάω ὅς φημί ἀπόφημι πρᾶγμα , οὐ ὄνομα · ὁ δέ ἔτι προσδέω ἐρώτημα , εἰμί μή ὁμώνυμος οἴομαι , καί εἰμί ἐπί εἷς καί ὅς συνάγω ὁ Σοφιστὴς δίδωμι · εἰμί γάρ οὗτος ὁμολογέω , εἰμί ἐλέγχω . καί ἐν ὁ παρά ὁ σχῆμα ὁ λέξις ὡσαύτως διορίζω , εἰμί ὁ κατά προφορά αὐτός καί ἐν πρᾶγμα δίδωμι . ὅμοιος δέ καί ὅδε ὁ λόγος οὗτος , οἷος ῾ ἆρα ὅς τις ἔχω πρότερος ὕστερος μή ἔχω , ἀποβάλλω ναί . ῾ ὁ δέκα ἀστράγαλος ἔχω καί ἀποβάλλω εἷς οὐ ἔχω δέκα · τοσοῦτος ἄρα ἀποβάλλω ψεῦδος οἶδα ποιός γάρ δίδωμι ποσός συμπεραίνω · ποιός γάρ τίς ὁ εἶδος , εἶδος δέ ὁ ἀριθμός . ὁ μέν οὖν εἶδος αὐτός ὁ δεκάς , ὅς καί προτείνω ὁ σοφιστής , φθείρω ἀποβάλλω ὁ εἷς ἀστράγαλος ( ἕτερος γάρ ἀριθμός καταλείπω ) , ὁ μέντοι ποσός οὐ ἅπας · μένω γάρ ἐννέα . ὥστε ὅς μέν μή ἔχω πρότερος ἔχω , ἀποβάλλω , αὐτός δηλαδή ὁ ὁ δεκάς εἶδος · ὅσος δέ μή ἔχω ὅς ὅσος , οὐ ἀνάγκη τοσοῦτος ἀποβάλλω . ἐρωτάω οὖν ῾ ὅς χέω συνάγω ἐπί ὁ ὅσος · ὁ γάρ δέκα ποσός . εἰμί δέ ἔρομαι | ἐκ ἀρχή ἵημι τις μή ἔχω ὕστερος ὅσος ἔχω πρότερος , ἆρα γε ἀποβάλλω τοσοῦτος ; οὐδείς ἄν δίδωμι ἀλλά ἢ τοσοῦτος ἢ οὗτος τίς , τρεῖς τυγχάνω ὁ εἷς ἀπό ὁ δέκα . πάλιν ἐπί ὁ αὐτός αἰδέομαι ἄν τις ὅς μή ἔχω οὖον . ὅς τίς δέ ; ὁ δίδωμι εἷς ἀστράγαλος δέκα ἔχω οὖον δίδωμι , ὅς μή ἔχω ; οὖον γάρ ἔχω εἷς μόνος . ἢ οὖον δίδωμι ὅς οὐ ἔχω , ἀλλά ὡς οὐ ἔχω · μή γάρ ἔχω εἷς μόνος δίδωμι εἷς . ὁ δέ μόνος οὔτε οὐσία ὁ ποσός ἢ ποιός σημαίνω , ἀλλά ὡς ἔχω πρός τίς , οἷος ὅτι οὖον μετά ἄλλος ) , καί τρόπος τίς εἰμί . ὥσπερ οὖν εἰμί ἔρομαι ὅς ὅς μή τις ἔχω δήω ἄν ; ’ μή φημί δέ προστίθημι ῾ εἰμί δήω ἄν τις ταχέως , ὥστε καί δήω ἄν τις ὅς μή χέω , φανερός εἰμί ὅτι οὖον συλλογίζομαι ὁ γάρ ταχέως οὖον ὅδε δίδωμι ἀλλά ὧδε δίδωμι εἰμί ) , οὗτος ἐκεῖ · ὡς δέ μή ἔχω , δήω ἄν τις , οἷος ἡδύς ἔχω δήω ἄν λυπηρός . παρά ὁ σχῆμα ὁ λέξις καί ὁ τοιόσδε πᾶς · ὅς ὅς μή ἔχω χείρ τύπτω ἄν ; καί ὅς μή ἔχω ὀφθαλμός ὁράω ἄν οὖον . ὅς δέ ὁ διπλόος ἔχω χράω δέ ὁ παρά ἑκάτερος εἷς ; ὥστε ὅς μή ἔχω χείρ οὖον γάρ εἷς ἔχω μόνος ) καί ὅς μή ἔχω ὀφθαλμός οὖον γάρ εἷς μόνος ) τύπτω καί ὁράω ψεῦδος δέ · οὖον γάρ ὅς οὐ ἔχω , ἀλλά ὡς οὐ ἔχω . πάλιν ῾ ἆρα ἔχω τις ὅς οὐ λαμβάνω οὖον . ῾ ὁ εἷς παρά ὁ ψῆφος λαμβάνω ἔχω δέ σύν αὐτός καί ἕτερος ἔχω ὅς οὐ λαμβάνω , δύο ἀντί μιᾶς.᾿ ἢ | οὐ ἔχω ὅς οὐ λαμβάνω , ἀλλά ὡς οὐ λαμβάνω · εἷς γάρ λαμβάνω ἔχω δύο . ἀλλά ὁ μέν ἀληθής ὅδε ὁ σόφισμα λύω οὗτος . ὡς μέντοι γε ἕτερος λύω . γελοῖος ἔχω . τύπτω γάρ τις , φημί , οὐ ὅς μή ἔχω χείρ ἀλλά ὅς ἔχω , καί ὁράω οὐ ὅς μή ἔχω ὀφθαλμός ἀλλά ὅς ἔχω · ὅς γάρ χράομαι τις ἐνεργός , οὗτος καί ἔχω πρός ὁ ἐνέργεια , ὅς νῦν ἐνεργέω . ὅς τε πλείων ψῆφος ἔχω ἔχω καί εἷς , ὅς ἐκ ὁ λῆψις λαμβάνω . καί οὗτος ὁ μέν πρός ὁ συμπέρασμα ἐνίστημι , εἷς αὐτός λέγω ἔχω ὁ ἐνεργέω , ὁ δέ εὐθύς καί ὁ πρῶτος ἐρώτησις ἀναιρέω , ὡς ἐνδέχομαι ὅς μή λαμβάνω ἔχω , οἷος οἶνος λαμβάνω ἡδύς διαφθείρω ἐν ὁ λαμβάνω ἔχω ὀξύς . ἀλλά ὅσπερ λέγω καί πρότερος , οὗτος πᾶς οὖον πρός ὁ λόγος ἀλλά πρός ὁ ἄνθρωπος λύω . εἰμί γάρ κύριος λύω , δίδωμι καθάπαξ ὁ ἀντίκειμαι οὐ οἷος λύω , καθάπερ καί ἐπί ὁ ἄλλος . πᾶς γάρ ψευδής ὁ ἀντίκειμαι ἀληθής , οὗτος δέ ἄλυτος · νυνί δέ καί οὗτος δίδωμι πάλιν ἀνασκευάζω . εἰμί γάρ ὁ μή τύπτω ὅς οὐ ἔχω χείρ ψεῦδος κατά ἐκεῖνος , ἀληθής ἄρα ὁ τύπτω ὅς <οὐκ> ἔχω χείρ · οὗτος γάρ ἀντίκειμαι · ὅσπερ εἰμί ἀληθής λύσιμος . λύω δέ · εἴρω γάρ ὁ ἐρωτάω πρός ὁ σοφιστής , ὡς δίδωμι ὅς οὐ ἔχω χείρ τύπτω ὑποσημαίνω ὁ λαιός , ὅς ὡδί μέν οὐ ἔχω ὡς δεξιός , ὡδί δέ ἔχω ὡς ἀριστερός . ὥστε I οὖον λύσις ὁ σόφισμα ὅς ἐπάγω ἐκεῖνος , ἀλλά ὅς ἐγώ . ἔτι δέ εἰμί καί ὅδε ὁ λόγος ὁ αὐτός σχῆμα · ῾ ἆρα ὅς γράφω γράφω τις ναί . ῾ γράφω δέ λόγος ὅτι νῦν σύ κάθημαι ψευδής . εἰμί δέ ἀληθής ὅτε γράφω · ἅμα ἄρα γράφω ψευδής καί ἀληθής ἢ ὁ μέν πρότασις ἐρωτάω ἐπί ποσός , ἐπί λόγος λέγω ἔχω καί συλλαβή εἰμί ποσός , καί ὅστις συλλαβή ἢ λέξις γράφω τις καί γράφω · ὁ δέ συμπέρασμα συνάγω ἐπί ποιέω · ὁ γάρ εἰμί ψευδής ἢ ἀληθής λόγος ἢ δόξα οὖον τοσόσδε ἀλλά τοιόσδε · ὁ γάρ αὐτός λόγος καί ἐπί ὁ δόξα . πάλιν Ϛ μανθάνω ὁ μανθάνω , οὗτος εἰμί ὅς μανθάνω ναί . ῾μανθάνει δέ τις ὁ βραδύς ταχύς · ὁ βραδύς ἄρα ταχύς λύσις ὅτι οὐ ὅς μανθάνω ἀλλά ὡς μανθάνω εἴρω , καί οὖον ὁ πρᾶγμα αὐτός ἐρωτάω , ἀλλά ὁ τρόπος ὅπως . καί ῾ ἆρα ὅς βαδίζω τις , πατέω ναί . ῾ βαδίζω δέ τις ὅλος ὁ ἡμέρα · ὁ ἡμέρα ἄρα πατέω ἢ οὐ ὅς βαδίζω ὁ πρῶτος πρότασις λέγω οὖον γάρ πρόσκειμαι ὁ διάστημα ) , ἀλλά ὅτε βαδίζω , καί ὁ καιρός δηλόω κατά ὅς . πάλιν ᾿ ἆρα ὅς πίνω τις , ἐκεῖνος πίνω ναί . ῾ πίνω δέ τις κύλιξ · κύλιξ ἄρα ὅδε πίνω ἢ οὖον πίνω ὁ σκεῦος ἢ ὁ κύλιξ ἀλλά ἐκ ὁ κύλιξ . ἔτι ῾ πότερος ὅς τις οἶδα ἢ μανθάνω ἢ εὑρίσκω οἶδα ναί . ὅς Πλάτος δέ ὅς οἶδα , ὁ μέν I εὑρίσκω ὁ δέ μανθάνω . ὁ δέ τις μήτε εὑρίσκω ov μήτε μανθάνω , οὐδέ οἶδα ὅλως · ἕτερος γάρ τρόπος οὐ ὑπολείπω γνῶσις . ὁ Πλάτων ἄρα οὐ οἶδα ὅς ὁράω λύω δέ ὅτι μή ὅς δίδωμι συμπεραίνω , ἀλλά ποιός δίδωμι ἰδιαζόντως , ὁ μάθημα καί ὁ εὕρεμα , ἐπί ποσός συνάγω συνάπτω ἀμφότερος · ποσός γάρ ὁ δύο . παρά ὁ σχῆμα ὁ προσηγορία καί ὁ ὁ κίνησις μή ἐν ὁ κινέω ἀλλά ἐν ὁ κινέω τίθημι · ὁ ὅρασις γάρ , φημί , οὐ ἐν ὁ ὁράω ἀλλά ἐν ὁ ὁράω . πάσχω δέ ὁ αἴσθησις , οὐ ἐνεργέω . πάλιν ᾿ ὅς εἰμί ἐγώ , σύ οὐ εἰμί · ἄνθρωπος δέ ἐγώ . σύ ἄρα ἄνθρωπος οὐ εἰμί . ) ὁ γάρ ἐγώ καί σῦς , εἰμί ἐπί ὁ ἄτομος καί μερικός , συνεξέρχομαι καί ὁ κοινός , καί ὡς ὅδε τίς σημαίνω ὁ ἀπλόος δίδωμι ἄνθρωπος . οὗτος συνάπτω καί ὁ ὁ σοφιστής θρυλέω τρίτος ἄνθρωπος , ἕτερος εἰμί παρά ὁ ἰδέα καί ὁ κατά ἕκαστος . οὗτος γάρ προφέρω · ὅταν , φημί , ἄνθρωπος περιπατέω λέγω , οὔτε ὁ ἰδέα ἔτι οὖν ὁ αὐτοάνθρωπος ὁ λόγος συνείρω ἀκίνητος γάρ ) ἵημι τις ὁ μερικός καί κατά ἕκαστος · ὁ μέν γάρ ἄνθρωπος περιπατέω γιγνώσκω , τίς δέ ἀπό ὁ κατά ἕκαστος ὁ περιπατέω ἀγνοέω . εἰμί ἄρα τρίτος ἄνθρωπος παρά οὗτος , κατά ὅς ὁ περιπατέω κατηγορέω . ἢ ὁ μέν ἄνθρωπος καί ἁπλόος ὁ κοινός ἅπας οὖον ὅδε τίς σημαίνω ) καί ἄτομος , | ὡς ἄν ὁ σχῆμα ὁ προσηγορία προσαναγκάζω καί ὁ σοφιστής βούλομαι , ἀλλά τοιόσδε τίς ἢ ποσός ἢ πρός τίς ἢ ἕτερος τίς ὁ τοιοῦτος · ὁ πᾶς ἐπί ὁ πρόκειμαι συμβαίνω . ὁ γάρ εἰδικός ἄνθρωπος οὐ ἐν τίς ἀφορίζω εἰμί καί ὅδε , ἀλλά ὡς ὁ ἐκ πᾶς σημαίνω ἄθροισμα πλῆθος τίς εἰμί καί διά οὗτος ποσός , ὡς δέ ὁ ἄλλος ἀφορίζω ὁ ὑπόκειμαι καί μορφή εἰμί ποιός , ὡς δέ εἶδος γένος πρός τίς . πῶς οὖν ὁ τοιοῦτος ἢ οὐσία τις εἰμί μοναδικός καί κατά ἑαυτοῦ ὑφίστημι ἢ τρίτος ἄνθρωπος ; ὥσπερ γάρ ὁ μουσικός Κορίσκος ἕτερος μέν ἄν εἴρω ὁ ἀπλόος Κορίσκος , οὖον ὁ ὑπόστασις μέντοι καί ὁ ὑπόκειμαι ἀλλά ἢ ὁ λόγος μόνος οὖον γάρ εἰμί μουσικός ἔξω ὁ Κορίσκος ) , οὕτως οὐδέ τις κοινός ἄνθρωπος αὐθυπόστατος εἰμί καί ἴδιος ὁ ἐν μέρος Χωρὶς ἀλλά ἢ λόγος καί ἐννόημα , καί οὖον ὁ ἐκτίθημι ἐν ἀπαρίθμησις ὁ κατά ἕκαστος ἄνθρωπος καί ἕτερος ἐκεῖνος λέγω ποιέω ὁ τρίτος ἄνθρωπος , ἀλλά ὁ συγχωρέω ὁ ἄνθρωπος φωνή ὅδε τίς εἰμί καί ἄτομος · οὖον γάρ εἰμί ὅμοιος ὅσπερ Καλλίας καί ὅσπερ ἄνθρωπος . οὔτε αὖος εἰμί καί τις μή ὅδε τίς καί οὐσία ὁ ἐκτίθημι λέγω , τίθημι δέ ποιός , ἐκτός θεωρέω ὁ πολύς καί κατά ἕκαστος , ἀλλά εἰμί τίς ἐάν περί αὐτός ἢ ἑνιαῖος ἢ ὑποστατικός φθέγγομαι , ὁ πολύς συγχράομαι . φανερός οὖν ὅτι οὖον δοτέος | ὅδε τίς ὁ κοινός κατηγορέω ἐπί πᾶς ἀλλά ἤτοι ποιός ἢ ποσός ἢ πρός τίς ἢ ὁ τοιοῦτος τίς σημαίνω , ὡς εἴρω .