anonymi-in-aristotelis-sophisticos-elenchos.in-aristotelis-sophisticos-elenchos-paraphrasis 17
17 Πρῶτον οὖν , ὥσπερ συλλογίζεσθαι φαμεν ἐνδόξως ποτε μᾶλλον ἢ ἀληθῶς προαιρεῖσθαι δεῖν ὅταν γὰρ μὴ ταῖς ἀληθέσι τῶν προτάσεων τὸν προσδιαλεγόμενον ἑπόμενον ἔχωμεν , καὶ ἐκ τῶν οἰκείων δοξῶν χειρώσασθαι ἐπειγόμεθα ) , οὕτω καὶ λυτέον ποτὲ μᾶλλον ἐνδόξως ἢ κατὰ τὸ ἀληθές , καὶ πρὸς τὸν ἀκροατὴν ἢ κατὰ τὸ πρᾶγμα · ὅλως γὰρ πρὸς τοὺς ἐριστικοὺς μαχητέον | οὐχ ὡς ἐλέγχοντας ἀλλ’ ὡς φαινομένους · οὐ γάρ φαμεν συλλογίζεσθαί γε ἢ ἐλέγχειν αὐτούς · ἀλλὰ πρὸς τὸ μὴ δοκοῦν διορθωτέον . εἰ γάρ ἐστιν ὁ κυρίως ἔλεγχος ἀντίφασις μὴ ὁμώνυμος ἔκ τινων προτάσεων ἀληθῶν συναγόμενος , ὁ μὴ τοιοῦτος κενὸς ἄν εἴη δήπου , καὶ παροπτέος ὡς μὴ ἔχων ὑπόστασιν . ὁ δὲ σοφιστικὸς τοιοῦτος · οὐκ ἔδει γοῦν πράγματ’ ἔχειν ἡμᾶς διαιροῦντας αὐτοῦ τὰ ἀμφίβολα καὶ ὁμώνυμα , καθάπαξ ἀποβαλόντας , ὡς καὶ μὴ ὄντα συλλογισμόν . ἐπεὶ δὲ οὐ τὴν ἡμετέραν κρίσιν περὶ τοῦ πράγματος ἐν · τοῖς τοιούτοις ἐκφάναι ἐπισκοποῦμεν , ἀλλ’ ἣν ἕτεροι περὶ ἡμᾶς εὐλαβούμεθα , διὰ τοῦτο καὶ διαιρετέον καὶ διαλυτέον οὐδενὸς ἄλλου χάριν ἢ ὅτι τὸ συμπέρασμα φαίνεται ἐλεγχοειδὲς κἂν τοῖς ἀπειφοτέροις ἐληλέγχθαι δόξαιμεν . οὔκουν τοῦ ἐλεγχθῆναι ἐν τοῖς τοιούτοις φροντιστέον ἀλλὰ τοῦ δοκεῖν , ἐπεὶ τό γε ἐρωτᾶν ἀμφίβολα καὶ τὰ παρὰ τὴν ὁμωνυμίαν , ὅσαι τε ἄλλαι παρακρούσεις , καὶ τὸν ἀληθινὸν ἔλεγχον ἀφανίζει καὶ τὸν ἐλεγχόμενον ἄδηλον ποιεῖ . εἰ μὲν οὖν ὁ ἐρωτῶν πρῶιον διελὼν τὸ ὁμώνυμον ἢ τὸ ἀμφίβολον , εἶθ’ οὕτω προήνεγκε τὴν ἐρώτησιν , οὐκ ἄν ἄδηλος ἦν ὁ ἔλεγχος , εἴτε ὢν εἴτε δοκῶν · νυνὶ δὲ ὡς ἓν τὰ πολλὰ προτείνας καὶ ὃ μὴ ἔλαβε συμπεραίνων ἄδηλον τίθησιν , οὐδ’ ἂν ἐπὶ τοῦ δοθέντος συνάγει τὴν ἀντίφασιν , ὁμώνυμον δὲ ᾖ , ἀληθὴς ἔλεγχος οὗ|τος ἔσται · φθείρεται γὰρ κἀν τούτῳ ἡ τάξις τοῦ διαλέγεσθαι . ἀλλ’ ἐπεὶ ἔξεστιν ἐπὶ τέλει τῷ ἀποκρινομένῳ συμπεραινομένου τοῦ σοφιστοῦ λέγειν καταφῆσαι μὴ ὅπερ ἀποφάσκειν ἄρτι τὸν σοφιστήν , ἔνστασις αὐτόθεν ἔσται καὶ λύσις τοῦ παρακρούσματος . ἔτι εἰ διῄρει ἐρωτῶν ὁ σοφιστὴς τὰ ὁμώνυμα , ἐγίνετ’ ἄν ἕτερόν τι , ὃ ἐπιζητοῦσιν οἱ διαλεγόμενοι νῦν μὲν ἧττον , πρότερον δὲ μᾶλλον , τὸ δὲ ἦν τὸ μοναχῶς ἀποκρίνεσθαι τὸ ναὶ ἢ τὸ οὔ , ἀλλὰ μὴ ἄμφω , ἢ καὶ ἐνδοιάζειν λέγοντας τάχα , ἴσως , δοκεῖ . νῦν δὲ διὰ τὸ μὴ καλῶς ἐρωτᾶν τοὺς πυνθανομένους μηδὲ διαστέλλειν τὰ σημαινόμενα ἀνάγκη προσαποκρίνεσθαί τι τὸν ἐρωτώμενον καὶ μὴ μέρος ἀλλ’ ὅλην τὴν ἀντίφασιν ἀποδιδόναι μετ’ ἐνδοιασμοῦ ῾ ἔστι μὲν ὡς , ἔστι δ’ ὡς οὔ’ , διορθοῦντα τὴν μοχθηρίαν τῆς πτώσεως · ἐπεὶ διελομένου γε ἱκανῶς τίς φθόνος μὴ τὸ ναὶ ἢ τὸ οὒ λέγειν τὸν ἀποκρινόμενον . Καὶ ἡμεῖς μὲν οὕτω περὶ τούτων διαγινώσκομεν τὸ μηδέν τῷ ὄντι ἔλεγχον εἶναι σοφιστικὸν ἡ τῷ δόξαι · εἰ δέ τις ἑτέρως ἔχει καὶ ὑπολαμβάνει τὸν καθ’ ὁμωνυμίαν ἡ καθ’ ἑτέραν τινὰ σοφιστικὴν συζυγίαν ἔλεγχον εἶναι , οὐκ ἔσται διαφυγεῖν τὸ ἐλέγχεσθαι τὸν ἀποκρινόμενον , κἄν ὁποῖος γένοιτο · οὐ γὰρ ἐπιλείψει τοῖς σοφισταῖς τόπος εἰς ἀπάτην , κἀν διὰ πάντων ἀποκρουσθῶσι , συκοφαντήσουσιν . αὐτίκα γὰρ ἐπὶ τῶνδε τῶν ὁρατῶν καὶ κατ’ ἐνέργειαν αἰσθητῶν ὀλίγον παραλ|λάξασι τοῖς σοφισταῖς ἐλέγξαι δυνατὸν καὶ προσαναγκάζειν ὃ ἀπέφησεν ὄνομα καταφῆσαι . ἐπεὶ γὰρ τὸ ἅπαν αἰσθητόν , εἴτε πόρρω τῆς αἰσθήσεως γένοιτο εἴτε ὂν ἐγγὺς κρύπτοιτο , τὴν αἰσθητικὴν ὑποφεύγει κατάληψιν , τόνδε τὸν Κορίσκον , ὃν μουσικὸν γινώσκομεν , περικεκαλυμμένον λαμβάνοντες καὶ · εἰς τὸ μέσον παράγοντες ἐρωτῶσι περὶ αὐτοῦ ῾ἆρ᾿ οἶδας τοῦτον ; καὶ πότερον μουσικός ἐστιν ἢ ἄμουσος;’ ἀποφησάντων δέ οὐ γὰρ οἴδαμεν τὸν κρυπτόμενον ) ἀποκαλύψαντες προσεπερωτῶσιν , εἰ ὅστις εἰπεῖν ἔχοιμεν . γνωρίσασι δὲ Κορίσκον τὸν μουσικὸν ἐπεγκαλοῦσιν ὡς ὃ ἀπεφήσαμεν καταφάσκομεν , καὶ τὸν αὐτὸν εἰδέναι καὶ ἀγνοεῖν ὁμολογοῦμεν . οὐκ ἔστι δέ , ἀλλὰ παρὰ τὸ συμβεβηκὸς τὸ σόφισμα · οὐ γάρ , εἰ τὸν κεκαλυμμένον ἀγνοῶ , συμβέβηκε δὲ τὸ κεκαλύφθαι τῷ Κορίσκῳ , ἤδη καὶ Κορίσκον ἀγνοῶ , ὥσπερ οὐδ’ ἄν τὸ δισύλλαβον ὑπάρχει τῷ λευκῷ , τὸ δὲ τῷ Ἀλκιβιάδῃ συμβέβηκεν , ἀνάγκη εἶναι καὶ τὸν Ἀλκιβιάδην δισύλλαβον . λάβον . ὡς γὰρ διορθοῦνταί τινες δῆθεν τὸ σόφισμα λύοντες , οὐδὲν ὄφελος · οὐ γὰρ Κορίσκον φασὶν εἶναι μουσικὸν καὶ ἄμουσον οὐδὲ ἐπ᾿ αὐτοῦ καὶ ἑνὸς συμπίπτειν τὴν ἀντίφασιν , ἀλλ’ ἐφ’ ἑτέρου καὶ ἑτέρου , καὶ δύο προτάσεις τὴν μίαν τίθενται , καὶ ὡς ἕτερον τὸν μουσικὸν Κορίσκον τοῦ κεκαλυμμένου καὶ ἀμούσου σκοποῦσιν . οὐχ οὕτω δὲ ἔχει · οὗ γὰρ τῷ ὑποκειμένῳ ἀλλὰ τῷ λόγῳ ταῦτα διάφορα , ὥσπερ ὁ ἀπλῶς Σωκράτης καὶ λευκὸς Σωκράτης . εἰ δὲ τῷ μέν , ἤγουν ταῖς προτάσεσι , τὸ ἁπλῶς λέγειν Κορίσκον ἀποδώσει τις , οἶον ῾ ἆρ' ὁ Κορίσκος μουσικός ἐστι;’ τῷ δέ , εἴτ’ οὖν ἐν τῷ συμπεράσματι , προσθήσει τὸν τινὰ ἡ τόνδε , τόνδε λέγων τὸν Κορίσκον τὸν κεκαλυμμένον μὴ μουσικὸν εἶναι , ἄτοπον καὶ παρὰ τὴν συλλογιστικὴν μέθοδον . δεῖ γὰρ ἢ ἐν ἀμφοτέροις ἢ ἐν μηδενί , ταῖς τε προτάσεσι λέγω καὶ συμπεράσματι , τήν τε πρόσθεσιν καὶ τὴν ὑφαίρεσιν γίνεσθαι . οὐδὲν δὲ διαφέρει , εἴτε ὁμώνυμον ἐλήφθη παράδειγμα πρὸς τὴν τοῦ προτεθέντος ἀπόδειξιν τοῦ ὡς πανταχόθεν εὔπορον τοῖς κακουργεῖν ἐθέλουσιν , ἢ ᾧ κεχρήμεθα παρὰ τὸ συμβεβηκός · κἀν τούτοις γὰρ πλείω ἐδείχθη τὰ σημαινομενα . Ἐπεὶ δὲ ἄδηλος μέν ἐστιν ὁ ἐρωτώμενος ὁμώνυμόν τι ἢ ἀμφίβολον καὶ μὴ διορισάμενος , πότερον ἐλήλεγκται ἢ οὐκ ἐλήλεγκται , δέδοται δὲ ἐν τοῖς λόγοις τὸ διελεῖν , φανερὸν ὅτι τὸ μὴ διελόντα δοῦναι τὴν ἐρώτησιν ἀλλ’ ἀπλῶς ἁμάρτημά ἐστι · ὥστε κἂν μὴ αὐτὸς ὁ ἐρωτώμενος ἐλήλεγκται κατὰ νοῦν , ἀλλ’ ὅ γε λόγος αὐτῷ ἐληλεγμένῳ ἔοικε , καὶ μᾶλλον ἀγνοεῖν δόξει τοῖς ἀκροαταῖς διὰ τὸ μὴ διαιρῆσαι πρότερον . ὥστε λύσις ἡ κυριωτάτη καὶ κοινοτάτη ἐπὶ τῶν ὁμωνύμων καὶ ἀμφιβόλων ἡ τῶν σημαινομένων παρὰ τοῦ ἀποκρινομένου ἔκθεσις καὶ διαίρεσις . συμβαίνει μέντοι πολλάκις ὁρῶντας τὴν ἀμφιβολίαν ὀκνεῖν διαιρεῖσθαι διὰ τὴν πυκνότητα τῶν τοιαῦτα προτεινομένων , ὅπως μὴ πρὸς ἅπαν δοκῶσι δυσκολαίνειν · εἶτα οὐκ ἄν οἰηθέντων παρὰ τοῦτο γενέσθαι τινὰ κατὰ τὸν λόγον ἀπάτην , πολλάκις ἀπήντησε παράδοξον . ὥστε ἐπεὶ δέδοται διαιρεῖν , οὐκ ὀκνητέον , καθάπερ ἐλέχθη πρότερον · Εἰ δὲ τὰ δύο ἐρωτήματα καὶ τρία καὶ πολλὰ μὴ ἓν ἐποίει τις ἐρώτημα ἑνὶ συγκλείων ὀνόματι , οὐδ’ ἄν ὁ παρὰ τὴν ὁμωνυμίαν καὶ τὴν ἀμφιβολίαν ἐγίνετο παραλογισμός , ἀλλ’ ἢ ἔλεγχος ἀληθὴς ἢ οὐδέν . τί γὰρ διαφέρει ἐρωτῆσαι , εἰ Καλλίας καὶ Θεμιστοκλῆς μουσικοί εἰσιν , ἢ εἰ ἀμφοτέροις ἓν ὄνομα ἦν ἑτέροις οὖσιν , ὅπερ πάσχουσι τὰ ὁμώνυμα ; εἰ γὰρ πλείω δηλοῖ τοὐ ἑνὸς πράγματα τὸ ἓν ὄνομα , πλείω καὶ . ἠρώτησεν . εἰ οὖν μὴ ὀρθὸν πρὸς δύο ἐρωτήσεις μίαν ἀπόκρισιν ἀξιοῦν λαμβάνειν ἀπλῶς , φανερὸν ὅτι οὐδενὶ προσήκει τῶν ὁμωνύμων ἀποκρίνεσθαι ἁπλῶς , οὐδ’ εἰ κατὰ πάντων ἀληθὲς τὸ προτεινόμενον , εἰς ὃ καὶ ἀξιοῦσί τινες δεῖν τῶν τῆς ἀντιφάσεως τὸ ἓν ἀποκρίνεσθαι . ἡ γὰρ διαλεκτικὴ ἐρώτησις ἀποκρίσεως ἐστιν αἴτησις ὡς μία πρὸς μίαν , ὥστε οὐκ αὐτόθεν καταφήσαιμεν ἢ ἀποφήσαιμεν πρὸς τὸν ἐρωτῶντα , εἰ Αἴας καὶ Ἀγαμέμνων καὶ Διομήδης ἐπὶ Τροίαν ἐστράτευσαν · οὔτε γὰρ ἓν τὸ ἐρώτημα , κἄν ἀληθὲς δέ , οὐ δοτέον διὰ τὸν συνεθισμόν . ὁμοίως δὲ καὶ εἴ τις ἤρετο , ὁ Κορίσκος καὶ ὁ Καλλίας πότερον οἴκοι εἰσὶν ἢ οὐκ | οἴκοι , εἴτε παρόντων ἀμφοῖν εἴτε μὴ παρόντων · ἀμφοτέρως γὰρ πλείους αἱ προτάσεις · οὐ γὰρ εἰ ἀληθὲς . εἰπεῖν , διὰ τοῦτο μία ἐρώτησις . ἐγχωρεῖ γὰρ καὶ μυρία ἕτερα ἐρωτηθέντα ἐρωτήματα ἅπαντα ἢ ναὶ ἢ οὒ ἀληθὲς εἶναι λέγειν , ἀλλ’ ὅμως οὐκ ἀποκριτέον μιᾷ ἀποκρίσει · ἀναιρεῖται γὰρ τὸ διαλέγεσθαι . τούτοις γοῦν ὅμοιον ὡς εἰ καὶ τεθείη τὸ αὐτὸ ὄνομα τοῖς ἑτέροις . εἰ γοῦν τὸ πολλάκις ῥηθὲν εὖ ἔχει καὶ μὴ δεῖ πρὸς δύο ἐρωτήσεις μίαν ἀπόκρισιν διδόναι , φανερὸν ὡς οὐδὲ ἐπὶ τῶν ὁμωνύμων τὸ ναὶ ἢ τὸ οὒ λεκτέον · οὐδὲ γὰρ ὁ εἰπὼν ἀποκέκριται ἀλλὰ μάτην ἄλλως εἴρηκεν . ὅμως μέντοι νομίζονται ἐν τοῖς διαλεγομένοις καὶ τοῖς ἀπειροτέροις τῶν ἀκροατῶν τὸ ναὶ ἢ τὸ οὒ ὄντως δεδωκέναι διὰ τὸ λανθάνειν τὸ συμβαῖνον ἐν τοῖς · ὁμωνύμοις . Ὡς γοῦν οὐκ ὄντες ἔλεγχοί τινες δοκοῦσιν εἶναι τὸ γὰρ ἅπαν ἐνταῦθα συνάγομεν κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ) , καὶ λύσεις δόξουσιν εἶναί τινες οὐκ οὖσαι λύσεις , ἃς δή φαμεν ἐνίοτε δεῖν φέρειν ἢ τὰς ἀληθεῖς ἐν τοῖς ἀγωνιστικοῖς λόγοις καὶ ἐριστικοῖς καὶ τῇ πρὸς τὸ διττὸν ἀπαντήσει . ἀποκριτέον δὲ ἐπὶ μὲν τῶν δοκούντων τὸ ἔστω λέγοντα , καὶ δὴ · οὕτως ἥκιστ’ ἄν γένοιτο παρεξέλεγχος . ἐὰν δέ τι παράδοξον ἀναγκάζηται λέγειν , ἐνταῦθα μάλιστα προσθετέον τὸ δοκεῖν · οὕτω γὰρ οὔτ’ ἔλεγχος οὔτε παράδοξον γίνεσθαι δόξειεν . ἐπεὶ δὲ δῆλον ὅπως αἰτεῖται τὸ ἐν ἀρ|χῇ ἢ γὰρ αὐτῷ πρὸς τὴν οἰκείαν ἀπόδειξιν χρώμεθα τοῦ ζητουμένου , εἴπερ τι εἴη συνώνυμον ὁποτέρῳ τῶν ὅρων , ἤ τινι τῶν αὐτοῦ καὶ ὅλως σύνεγγυς ) , οὐ δεῖ πρὸς τὸν ἐρωτῶντα πρότερον ἀποκρίνεσθαι , πρὶν ἀναιρῆσαι τὸ ἐν ἀρχῇ προτεινόμενον . ὅταν δὲ τοιοῦτον ἀξιοῖ τις συμπεραινόμενος ὃ · ἀναγκαῖον μὲν συμβαίνειν ὡς ἐκ τῶν κειμένων προτάσεων συναγόμενον , ᾖ δὲ ψεῦδος ἄλλως καὶ ἄδοξον , ῥητέον ὡς πολὺ πρότερον ψευδῆ καὶ ἄδοξα τὰ ἐξ ὧν . τὰ δὲ ἐξ ἀνάγκης συμβαίνοντα τῆς αὐτῆς εἶναι δοκεῖ θέσεως , καὶ τὰ συμπεράσματα ἀκολουθεῖ ταῖς προτάσεσιν . ἔτι ὅταν τὸ καθόλου μὴ ὀνόματι ἀλλὰ παραβολῇ ληφθῇ , λεκτέον ὅτι οὐχ ὡς ἐδόθη οὐδ’ ὡς προὔτεινε λαμβάνει · καὶ γὰρ παρὰ τοῦτο γίνεται πολλάκις ἔλεγχος . ἓν δὲ τῶν πρὸς κρύψιν παρεισαγομένων καὶ ἡ παραβολὴ ἐν τοῖς τοπικοῖς εἴρηται · λαβεῖν γὰρ ἐθέλοντες ὡς ἡ ἐγκράτεια ἀρετή , οὐκ αὐτόθεν τοῦτο προτείνομεν , ἀλλὰ πλαγίως οὕτω καὶ παραβολικῶς ἐρωτῶμεν , καὶ οὐ δι’ αὐτὸ ἀλλ’ ἄλλου χάριν ῾ ἆρ' ὥσπερ ἡ ἐγκράτεια ἀρετή , οὕτω καὶ ἡ σωφροσύνη καὶ ἡ ἀνδρεία καὶ ἡ φρόνησις;’ ναί . εἴληπται γὰρ ἐν τούτοις λεληθότως τὸ τὴν ἐγκράτειαν ἀρετὴν εἷναι . παραβολὴ δ’ ἄν κἀκεῖνο καλοῖτο , ὅταν λόγῳ τὸ κοινὸν τῇ τῶν κατὰ μέρος ἐπαγωγῇ ἀλλ’ οὐκ ὀνόματι ἀφορίζηται , ὡς δή , ἐπεὶ αἲξ καὶ ἔλαφος καὶ βοῦς καὶ πρόβατον τετράποδα ὄντα διχηλεῖ , καὶ πᾶν ἄρα , ὃ ἄν ᾖ τοιοῦτον , δύο χηλὰς ἕξει . ψεῦδος | δέ · ἵππος γὰρ καὶ ὄνος τῶν τετραπόδων καὶ μώνυχα . Ἐξειργομένῳ δέ σοι παρὰ τοῦ ἐρωτῶντος ἀπάντων καὶ ἀποκλειομένῳ τῷ πανταχόθεν ἠσφαλίσθαι καὶ πεφράχθαι ἐκεῖνον προορώμενον τὰς εἰσόδους ὡς ἔμπειρον πολλῶν ὄντα λόγων καὶ διαλέξεων πορευτέον ἐπ’ ἐκεῖνο ὃ καταλέλειπται , καὶ ὅτι μὴ καλῶς δέδειχεν ἰσχυριῇ ἀπαντῶν κατὰ τὸν προειρημένον περὶ τῶν ὁμωνύμων διορισμόν . Ἐν μὲν οὖν τοῖς κυρίως λεγομένοις ῥήμασιν , οἷον κύων , ἵππος , ἄνθρωπος οὐδὲν γὰρ τούτων τοῖς ὑποκειμένοις αὐτῶν οἰκειότερον ) ἀνάγκη ἀποκρίνεσθαι τὸ ναὶ ἢ τὸ οὔ , ἢ ἀπλῶς καὶ ἀδιαιρέτως ἢ μετὰ διαιρέσεως , εἴπερ εἴη ὁμώνυμον . ἃ δὲ μὴ αὐτοτελῶς προάγομεν ἀλλὰ συνεπινοοῦντες τίθεμεν καὶ ἀπὸ κοινοῦ λαμβάνομεν , οἷον ὅσα μὴ σαφῶς ἀλλὰ κολοβῶς ἐρωτᾶται , ἐν τούτοις παρὰ τοῦτο συμβαίνει ὁ ἔλεγχος δηλαδὴ τὴν ἔλλειψιν , οἷον ῾ἆρα ὃ ἄν ᾖ Ἀθηναίων κτῆμα Ἀθηναίων ; καὶ ὃ Λακώνων κτῆμα Λακώνων;᾿ ναί . ἀλλὰ μὴν ὁ ἄνθρωπός ἐστι τῶν ζώων . τί οὖν ; κτῆμα ὁ ἄνθρωπος τῶν ζώων ; τὸν γὰρ ἄνθρωπον τοῦ ζώου λέγομεν , οὐχ ὅτι κτῆμα , ἀλλ’ ὅτι εἶδος · καὶ Λύσανδρον τῶν Λακώνων , ὅτι Λάκων . εἰ δὲ ῾ὃ᾿ Ἀθηναίων κτῆμα , κτῆμα Ἀθηναίων ἐστίν᾿ ἠρωτᾶτο , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὁμοίως , οὐδὲν ἄν συνέβαινεν ἄτοπον . Ὅταν δὲ ἐπὶ γένους καὶ εἴδους καὶ ἡγουμέ|νου καὶ ἑπομένου αἵρεσις προτεθείη ὁπότερον ἀποκρίνεσθαι , τὸ μερικώτερον καὶ ἔλαττον δοῦναι μᾶλλον ἄν συμβουλεύσαιμι · χαλεπώτερον γὰρ ἐκ τῶν μερικῶν συλλογίσασθαι , ὅσῳ ῥᾷστον ἐκ τῶν καθόλου . ὁ γὰρ τὰ κοινὰ λαβὼν καὶ τὰ μέρη ἔχει · δυοῖν γὰρ ὄντοιν θατέρου μὲν ὄντος ἐξ ἀνάγκης καὶ θάτερον εἶναι δοκεῖ , θατέρου δὲ τοῦτο μὴ ἐξ ἀνάγκης . ἀπαντητέον δὲ καὶ τοῦτο πρὸς τὸν ἐρωτῶντα , ὅταν αὖ ἐπὶ τῶν αὐτῶν ὁ λόγος εἴη · δόντος γὰρ τοῦ ἀποκρινομένου τὴν ψυχὴν εἶδος ὡς εἰπεῖν ἁρμονίας , ἐὰν ἐπιχειρῇ ἀνασκευάσαι ὅτι τῷ μέν ἐστιν ἐναντίον τῷ δ’ οὐκ ἔστι τῇ γὰρ ἁρμονίᾳ ἡ ἀναρμοστία ἀντίκειται , τῇ δὲ ψυχῇ οὐδὲν οὐσίᾳ οὔσῃ ) , κἂν ὁ λόγος ἀληθὴς ᾖ , ὅμως ἐνστατέον εἶναι κἀν τῇ ψυχὴ ἐναντίον , μὴ ὠνομάσθαι δέ . Ἐπεὶ δ’ ἔνια μὲν ὧν λέγουσιν οἱ πολλοὶ τὸν μὴ συγχωροῦντα ψεύδεσθαι ἂν φαῖεν ταῦτα δὲ τὰ ἐναργῆ καὶ ἐγγύτερα πρὸς τὴν αἴσθησιν ) ἔνια δ’ οὔ , οἷον ὅσα διὰ τὸ ἀδηλότερον ἀμφιδοξοῦσι πότερον γὰρ φθαρτὴ ἢ ἀθάνατος ἡ ψυχὴ τῶν ζώων οὐ διώρισται τοῖς πολλοῖς ) , ἐν τούτοις οὖν εἰ συνορᾶν ἔχεις ὃ βούλεται ὁ ἐρωτῶν , αὐτὸς δὲ τὸ ἕτερον , ἐκεῖνόν τε ἐμποδίσεις βλάψας εἰς τὸ συμπέρασμα , καὶ ἔγκλημά σοι οὐδὲν ἐπὶ τῶν ἀμφιβόλων ὃ βούλει λαμβάνοντι . ἔτι ἐν τοῖς αὐτοῖς ἐπεὶ ἄδηλον ὁποτέρως εἴωθε λέγεσθαι τὸ προτεινόμενον , πότερον ὡς αἱ γνῶμαι καλοῦσι γὰρ | γνώμας καὶ τὰς ἀληθεῖς δόξας καὶ δοκούσας ἢ τοῖς πᾶσιν ἢ τοῖς πλείστοις ἢ τοῖς σοφοῖς καὶ τὰς καθόλου ἀποφάσεις , ὡς ἡ διάμετρος ἀσύμμετρος τῇ πλευρᾷ ) , κἄν μὴ τὸ ναὶ ἢ τὸ οὒ ἀφωρισμένως ἀποδοίη τις ἀλλ’ ὡς περὶ ἀδήλου καὶ αὐτὸς σκέπτοιτο , οὐδεὶς ἐπείξει λόγος πρὸς τὴν ἀπόκρισιν . ἔτι ἔνθα τὸ ἀληθὲς ἀμφιδοξεῖται , μεταφέρων ἄν τις ἐπὶ τὸ ἐναργέστερον καὶ ἐν ᾧ οὐδὲν ἧττον τὸ προκείμενον ἕψεται , λάθῃ περὶ τούτων τῇ ἀμείψει τῶν ὀνομάτων δράσας ὃ προὔθετο . διὰ μὲν γὰρ τὸ ἄδηλον εἶναι ὁποτέρως ἔχει τὸ ἀληθές , οὐ δόξει σοφίζεσθαι , διὰ δὲ τὸ ἀμφιδοξεῖν οὐ δόξει ψεύδεσθαι . ἡ γὰρ μεταφορὰ ποιήσει τὸν λόγον ἀνεξέλεγατον , οἷον ἐπεὶ περὶ ψυχῆς τὸ αὐτοκίνητον ἀληθὲς μέν , ἀμφιδοξεῖται δέ , εἴ τις μεταλάβοι ἀντὶ τούτου τὸ ἀεικίνητον , τὸ εἰρημένον ἐποίησεν . ἐναργέστερον γὰρ καὶ μᾶλλον συγκεχώρηται , οὐδὲν δ’ ἧττον ἐν τούτῳ καὶ τὸ αὐτοκίνητον καὶ ἀθάνατον συνεκφατινεται . Ἔτι ὅσα ἄν τις ἀμφιδοξοῦντα προαισθάνοιτο τῶν ἐρωτημάτων προενστατέον καὶ προαγορευτέον , ὡς οὐχ οὕτως ἔχει ὡς αὐτὸς βούλει · οὕτω γὰρ ἂν τὸν πυνθανόμενον μάλιστα συμπερᾶναι κωλύσειε μόνον οὐ δεσμὸν τοῖς χείλεσιν ἐπιθέμενος .
Lemmas: 17 Πρῶτος οὖν , ὥσπερ συλλογίζομαι φημί ἔνδοξος ποτός μᾶλλον ἢ ἀληθής προαιρέω δήω ὅταν γάρ μή ὁ ἀληθής ὁ πρότασις ὁ προσδιαλέγομαι ἕπω ἔχω , καί ἐκ ὁ οἰκέω δόξα χειρόομαι ἐπείγω ) , οὗτος καί λυτέος ποτέ μᾶλλον ἔνδοξος ἢ κατά ὁ ἀληθής , καί πρός ὁ ἀκροατής ἢ κατά ὁ πρᾶγμα · ὅλως γάρ πρός ὁ ἐριστικός μαχητέον | οὐ ὡς ἐλέγχω ἀλλά ὡς φαίνω · οὖον γάρ φημί συλλογίζομαι γε ἢ ἐλέγχω αὐτός · ἀλλά πρός ὁ μή δοκέω διορθωτέος . εἰμί γάρ εἰμί ὁ κύριος ἔλεγχος ἀντίφασις μή ὁμώνυμος ἐκ τίνω πρότασις ἀληθής συνάγω , ὁ μή τοιοῦτος κενός ἄν εἰμί δήπου , καί παροπτέος ὡς μή ἔχω ὑπόστασις . ὁ δέ σοφιστικός τοιοῦτος · οὐ ἐσθίω γοῦν πρᾶγμα ἔχω ἐγώ διαιρέω αὐτός ὁ ἀμφίβολος καί ὁμώνυμος , καθάπαξ ἀποβάλλω , ὡς καί μή εἰμί συλλογισμός . ἐπεί δέ οὖον ὁ ἡμέτερος κρίσις περί ὁ πρᾶγμα ἐν · ὁ τοιοῦτος ἔκφημι ἐπισκοπέω , ἀλλά ὅς ἕτερος περί ἐγώ εὐλαβέομαι , διά οὗτος καί διαιρετέον καί διαλυτέος οὐδείς ἄλλος χάρις ἢ ὅτι ὁ συμπέρασμα φαίνω ἐλεγχοειδής κἀν ὁ απειφοτερεω ἐλέγχω δοκέω . οὔκουν ὁ ἐλέγχω ἐν ὁ τοιοῦτος φροντιστέον ἀλλά ὁ δοκέω , ἐπεί ὁ γε ἐρωτάω ἀμφίβολος καί ὁ παρά ὁ ὁμωνυμία , ὅσος τε ἄλλος παράκρουσις , καί ὁ ἀληθινός ἔλεγχος ἀφανίζω καί ὁ ἐλέγχω ἄδηλος ποιέω . εἰμί μέν οὖν ὁ ἐρωτάω πρώϊος διαιρέω ὁ ὁμώνυμος ἢ ὁ ἀμφίβολος , εἶτα οὗτος προφέρω ὁ ἐρώτησις , οὐ ἄν ἄδηλος εἰμί ὁ ἔλεγχος , εἴτε εἰμί εἴτε δοκέω · νυνί δέ ὡς εἷς ὁ πολύς προτείνω καί ὅς μή λαμβάνω συμπεραίνω ἄδηλος τίθημι , οὐδέ εἄν ἐπί ὁ δίδωμι συνάγω ὁ ἀντίφασις , ὁμώνυμος δέ εἰμί , ἀληθής ἔλεγχος οὗτος εἰμί · φθείρω γάρ ἐν οὗτος ὁ τάξις ὁ διαλέγω . ἀλλά ἐπεί ἔξεστι ἐπί τέλος ὁ ἀποκρίνω συμπεραίνω ὁ σοφιστής λέγω κατάφημι μή ὅσπερ ἀποφάσκω ἄρτι ὁ σοφιστής , ἔνστασις αὐτόθεν εἰμί καί λύσις ὁ παράκρουσμα . ἔτι εἰμί διαιρέω ἐρωτάω ὁ Σοφιστὴς ὁ ὁμώνυμος , γίγνομαι ἄν ἕτερος τίς , ὅς ἐπιζητέω ὁ διαλέγω νῦν μέν κακός , πρότερος δέ μᾶλλον , ὁ δέ εἰμί ὁ μοναχός ἀποκρίνω ὁ ναί ἢ ὁ οὖον , ἀλλά μή ἄμφω , ἢ καί ἐνδοιάζω λέγω τάχα , ἴσως , δοκέω . νῦν δέ διά ὁ μή καλῶς ἐρωτάω ὁ πυνθάνομαι μηδέ διαστέλλω ὁ σημαίνω ἀνάγκη προσαποκρίνομαι τίς ὁ ἐρωτάω καί μή μέρος ἀλλά ὅλος ὁ ἀντίφασις ἀποδίδωμι μετά ἐνδοιασμός ῾ εἰμί μέν ὡς , εἰμί δέ ὡς οὔα , διορθόω ὁ μοχθηρία ὁ πτῶσις · ἐπεί διαιρέω γε ἱκανῶς τίς φθόνος μή ὁ ναί ἢ ὁ οὖον λέγω ὁ ἀποκρίνω . καί ἐγώ μέν οὗτος περί οὗτος διαγιγνώσκω ὁ μηδείς ὁ εἰμί ἔλεγχος εἰμί σοφιστικός ὁ ὁ δόξα · εἰμί δέ τις ἑτέρως ἔχω καί ὑπολαμβάνω ὁ κατά ὁμωνυμία ὁ κατά ἕτερος τις σοφιστικός συζυγία ἔλεγχος εἰμί , οὐ εἰμί διαφεύγω ὁ ἐλέγχω ὁ ἀποκρίνω , ἄν ὁποῖος γίγνομαι · οὖον γάρ ἐπίλειψις ὁ σοφιστής τόπος εἰς ἀπάτη , ἐν διά πᾶς ἀποκρούω , συκοφαντέω . αὐτίκα γάρ ἐπί ὅδε ὁ ὁρατής καί κατά ἐνέργεια αἰσθητής ὀλίγος παραλλάσσω ὁ σοφιστής ἐλέγχω δυνατός καί προσαναγκάζω ὅς ἀπόφημι ὄνομα κατάφημι . ἐπεί γάρ ὁ ἅπας αἰσθητός , εἴτε πόρρω ὁ αἴσθησις γίγνομαι εἴτε εἰμί ἐγγύς κρύπτω , ὁ αἰσθητικός ὑποφεύγω κατάληψις , ὅδε ὁ Κορίσκος , ὅς μουσικός γιγνώσκω , περικαλύπτω λαμβάνω καί · εἰς ὁ μέσος παράγω ἐρωτάω περί αὐτός ὅς οἶδα οὗτος ; καί πότερος μουσικός εἰμί ἢ ἄμουσος ἀποφέρω δέ οὖον γάρ οἶδα ὁ κρύπτω ) ἀποκαλύπτω προσεπερωτάω , εἰμί ὅστις εἶπον ἔχω . γνωρίζω δέ Κορίσκος ὁ μουσικός ἐπεγκαλέω ὡς ὅς ἀπόφημι καταφάσκω , καί ὁ αὐτός οἶδα καί ἀγνοέω ὁμολογέω . οὐ εἰμί δέ , ἀλλά παρά ὁ συμβαίνω ὁ σόφισμα · οὖον γάρ , εἰμί ὁ καλύπτω ἀγνοέω , συμβαίνω δέ ὁ καλύπτω ὁ Κορίσκος , ἤδη καί Κορίσκος ἀγνοέω , ὥσπερ οὐδέ ἄν ὁ δισύλλαβος ὑπάρχω ὁ λευκός , ὁ δέ ὁ Ἀλκιβιάδης συμβαίνω , ἀνάγκη εἰμί καί ὁ Ἀλκιβιάδης δισύλλαβος . λαμβάνω . ὡς γάρ διορθόω τις δῆθεν ὁ σόφισμα λύω , οὐδείς ὄφελος · οὖον γάρ Κορίσκος φημί εἰμί μουσικός καί ἄμουσος οὐδέ ἐπί αὐτός καί εἷς συμπίπτω ὁ ἀντίφασις , ἀλλά ἐπί ἕτερος καί ἕτερος , καί δύο πρότασις ὁ εἷς τίθημι , καί ὡς ἕτερος ὁ μουσικός Κορίσκος ὁ καλύπτω καί ἄμουσος σκοπέω . οὐ οὗτος δέ ἔχω · ὅς γάρ ὁ ὑπόκειμαι ἀλλά ὁ λόγος οὗτος διάφορος , ὥσπερ ὁ ἀπλόος Σωκράτης καί λευκός Σωκράτης . εἰμί δέ ὁ μέν , ἤγουν ὁ πρότασις , ὁ ἁπλόος λέγω Κορίσκος πωλέω τις , οἶος ῾ ἆρα ὁ Κορίσκος μουσικός εἰμί ὁ δέ , ἔτι οὖν ἐν ὁ συμπέρασμα , προστίθημι ὁ τις ὁ ὅδε , ὅδε λέγω ὁ Κορίσκος ὁ καλύπτω μή μουσικός εἰμί , ἄτοπος καί παρά ὁ συλλογιστικός μέθοδος . δεῖ γάρ ἢ ἐν ἀμφότερος ἢ ἐν μηδείς , ὁ τε πρότασις λέγω καί συμπέρασμα , ὁ τε πρόσθεσις καί ὁ ὑφαίρεσις γίγνομαι . οὐδείς δέ διαφέρω , εἴτε ὁμώνυμος λαμβάνω παράδειγμα πρός ὁ ὁ προτίθημι ἀπόδειξις ὁ ὡς πανταχόθεν εὔπορος ὁ κακουργέω ἐθέλω , ἢ ὅς χράομαι παρά ὁ συμβεβηκός · ἐν οὗτος γάρ πλείων δείκνυμι ὁ σημαινόμενο . ἐπεί δέ ἄδηλος μέν εἰμί ὁ ἐρωτάω ὁμώνυμος τίς ἢ ἀμφίβολος καί μή διορίζω , πότερος ἐλέγχω ἢ οὐ ἐλέγχω , δίδωμι δέ ἐν ὁ λόγος ὁ διαιρέω , φανερός ὅτι ὁ μή διαιρέω δίδωμι ὁ ἐρώτησις ἀλλά ἀπλόος ἁμάρτημα εἰμί · ὥστε κἀν μή αὐτός ὁ ἐρωτάω ἐλέγχω κατά νόος , ἀλλά ὅς γε λόγος αὐτός ἐλέγχω ἔοικα , καί μᾶλλον ἀγνοέω δοκέω ὁ ἀκροατής διά ὁ μή διαιρέω πρότερος . ὥστε λύσις ὁ κύριος καί κοινός ἐπί ὁ ὁμώνυμος καί ἀμφίβολος ὁ ὁ σημαίνω παρά ὁ ἀποκρίνω ἔκθεσις καί διαίρεσις . συμβαίνω μέντοι πολλάκις ὁράω ὁ ἀμφιβολία ὀκνέω διαιρέω διά ὁ πυκνότης ὁ τοιοῦτος προτείνω , ὅπως μή πρός ἅπας δοκέω δυσκολαίνω · εἶτα οὐ ἄν οἴομαι παρά οὗτος γίγνομαι τις κατά ὁ λόγος ἀπάτη , πολλάκις ἀπαντάω παράδοξος . ὥστε ἐπεί δίδωμι διαιρέω , οὐ ὀκνητέον , καθάπερ λέγω πρότερος · εἰμί δέ ὁ δύο ἐρώτημα καί τρεῖς καί πολύς μή εἷς ποιέω τις ἐρώτημα εἷς συγκλείω ὄνομα , οὐδέ ἄν ὁ παρά ὁ ὁμωνυμία καί ὁ ἀμφιβολία γίγνομαι παραλογισμός , ἀλλά ἢ ἔλεγχος ἀληθής ἢ οὐδείς . τίς γάρ διαφέρω ἐρωτάω , εἰμί Καλλίας καί Θεμιστοκλῆς μουσικός εἰμί , ἢ εἰμί ἀμφότερος εἷς ὄνομα εἰμί ἕτερος εἰμί , ὅσπερ πάσχω ὁ ὁμώνυμος ; εἰμί γάρ πλείων δηλόω ὁ εἷς πρᾶγμα ὁ εἷς ὄνομα , πλείων καί . ἐρωτάω . εἰμί οὖν μή ὀρθός πρός δύο ἐρωτάω εἷς ἀπόκρισις ἀξιόω λαμβάνω ἀπλόος , φανερός ὅτι οὐδείς προσήκω ὁ ὁμώνυμος ἀποκρίνω ἁπλόος , οὐδέ εἰμί κατά πᾶς ἀληθής ὁ προτείνω , εἰς ὅς καί ἀξιόω τις δήω ὁ ὁ ἀντίφασις ὁ εἷς ἀποκρίνω . ὁ γάρ διαλεκτικός ἐρώτησις ἀπόκρισις εἰμί αἴτησις ὡς εἷς πρός εἷς , ὥστε οὐ αὐτόθεν καταφίημι ἢ ἀποφαίνω πρός ὁ ἐρωτάω , εἰμί Αἴας καί Ἀγαμέμνων καί Διομήδης ἐπί Τροία στρατεύω · οὔτε γάρ εἷς ὁ ἐρώτημα , ἄν ἀληθής δέ , οὖον δοτέος διά ὁ συνεθισμός . ὁμοίως δέ καί εἰμί τις ἔρομαι , ὁ Κορίσκος καί ὁ Καλλίας πότερος οἴκοι εἰμί ἢ οὐ | οἴκοι , εἴτε πάρειμι ἄμφω εἴτε μή πάρειμι · ἀμφοτέρως γάρ πλείων ὁ πρότασις · οὖον γάρ εἰμί ἀληθής . εἶπον , διά οὗτος εἷς ἐρώτησις . ἐγχωρέω γάρ καί μυρίος ἕτερος ἐρωτάω ἐρώτημα ἅπας ἢ ναί ἢ οὖον ἀληθής εἰμί λέγω , ἀλλά ὅμως οὐ ἀποκριτέον εἷς ἀπόκρισις · ἀναιρέω γάρ ὁ διαλέγω . οὗτος γοῦν ὅμοιος ὡς εἰμί καί τίθημι ὁ αὐτός ὄνομα ὁ ἕτερος . εἰμί γοῦν ὁ πολλάκις ἐρώ εὕω ἔχω καί μή δεῖ πρός δύο ἐρωτάω εἷς ἀπόκρισις δίδωμι , φανερός ὡς οὐδέ ἐπί ὁ ὁμώνυμος ὁ ναί ἢ ὁ οὖον λεκτέος · οὐδέ γάρ ὁ εἶπον ἀποκρίνω ἀλλά μάτην ἄλλως εἴρω . ὅμως μέντοι νομίζω ἐν ὁ διαλέγω καί ὁ ἤπειρος ὁ ἀκροατής ὁ ναί ἢ ὁ οὖον εἰμί δίδωμι διά ὁ λανθάνω ὁ συμβαίνω ἐν ὁ · ὁμώνυμος . ὡς γοῦν οὐ εἰμί ἔλεγχος τις δοκέω εἰμί ὁ γάρ ἅπας ἐνταῦθα συνάγω κατά ὁ αὐτός τρόπος ) , καί λύω δοκέω εἰμί τις οὐ εἰμί λύω , ὅς δή φημί ἐνίοτε δήω φέρω ἢ ὁ ἀληθής ἐν ὁ ἀγωνιστικός λόγος καί ἐριστικός καί ὁ πρός ὁ δισσός ἀπαντάω . ἀποκριτέον δέ ἐπί μέν ὁ δοκέω ὁ ἵστημι λέγω , καί δή · οὕτως ἥκιστος ἄν γίγνομαι παρεξέλεγχος . ἐάν δέ τίς παράδοξος ἀναγκάζω λέγω , ἐνταῦθα μάλιστα προσθετέον ὁ δοκέω · οὗτος γάρ οὔτε ἔλεγχος οὔτε παράδοξος γίγνομαι δοκέω . ἐπεί δέ δῆλος ὅπως αἰτέω ὁ ἐν ἀρχή ἢ γάρ αὐτός πρός ὁ οἰκεῖος ἀπόδειξις χράω ὁ ζητέω , εἴπερ τίς εἰμί συνώνυμος ὁπότερος ὁ ὁράω , ἤ τις ὁ αὐτός καί ὅλως σύνεγγυς ) , οὖον δεῖ πρός ὁ ἐρωτάω πρότερος ἀποκρίνω , πρίν ἀναιρέω ὁ ἐν ἀρχή προτείνω . ὅταν δέ τοιοῦτος ἀξιόω τις συμπεραίνω ὅς · ἀναγκαῖος μέν συμβαίνω ὡς ἐκ ὁ κεῖμαι πρότασις συνάγω , εἰμί δέ ψεῦδος ἄλλως καί ἄδοξος , ῥητέος ὡς πολύς πρότερος ψευδής καί ἄδοξος ὁ ἐκ ὅς . ὁ δέ ἐκ ἀνάγκη συμβαίνω ὁ αὐτός εἰμί δοκέω θέσις , καί ὁ συμπέρασμα ἀκολουθέω ὁ πρότασις . ἔτι ὅταν ὁ καθόλου μή ὄνομα ἀλλά παραβολή λαμβάνω , λεκτέος ὅτι οὐ ὡς δίδωμι οὐδέ ὡς προτείνω λαμβάνω · καί γάρ παρά οὗτος γίγνομαι πολλάκις ἔλεγχος . εἷς δέ ὁ πρός κρύψις παρεισάγω καί ὁ παραβολή ἐν ὁ τοπικός εἴρω · λαμβάνω γάρ ἐθέλω ὡς ὁ ἐγκράτεια ἀρετή , οὐ αὐτόθεν οὗτος προτείνω , ἀλλά πλάγιος οὗτος καί παραβολικός ἐρωτάω , καί οὖον διά αὐτός ἀλλά ἄλλος χάρις ῾ ἆρα ὥσπερ ὁ ἐγκράτεια ἀρετή , οὗτος καί ὁ σωφροσύνη καί ὁ ἀνδρεία καί ὁ φρόνησις ναί . λαμβάνω γάρ ἐν οὗτος λεληθότως ὁ ὁ ἐγκράτεια ἀρετή ἵημι . παραβολή δέ ἄν ἐκεῖνος καλέω , ὅταν λόγος ὁ κοινός ὁ ὁ κατά μέρος ἐπαγωγή ἀλλά οὐ ὄνομα ἀφορίζω , ὡς δή , ἐπεί αἴξ καί ἔλαφος καί βοῦς καί πρόβατον τετράπους εἰμί διχηλέω , καί πᾶς ἄρα , ὅς ἄν εἰμί τοιοῦτος , δύο χηλή ἔχω . ψεῦδος | δέ · ἵππος γάρ καί ὄνος ὁ τετράπους καί μῶνυξ . ἐξέργω δέ σύ παρά ὁ ἐρωτάω ἀπαντάω καί ἀποκλείω ὁ πανταχόθεν ἀσφαλίζω καί φράσσω ἐκεῖνος προοράω ὁ εἴσοδος ὡς ἔμπειρος πολύς εἰμί λόγος καί διάλεξις πορευτέος ἐπί ἐκεῖνος ὅς καταλείπω , καί ὅτι μή καλῶς δείκνυμι ἰσχυριάω ἀπαντάω κατά ὁ προερέω περί ὁ ὁμώνυμος διορισμός . ἐν μέν οὖν ὁ κύριος λέγω ῥῆμα , οἷος κύω , ἵππος , ἄνθρωπος οὐδείς γάρ οὗτος ὁ ὑπόκειμαι αὐτός οἰκεῖος ) ἀνάγκη ἀποκρίνω ὁ ναί ἢ ὁ οὖον , ἢ ἀπλόος καί ἀδιαιρέτως ἢ μετά διαίρεσις , εἴπερ εἰμί ὁμώνυμος . ὁ δέ μή αὐτοτελῶς προάγω ἀλλά συνεπινοέω τίθημι καί ἀπό κοινός λαμβάνω , οἷος ὅσος μή σαφῶς ἀλλά κολοβός ἐρωτάω , ἐν οὗτος παρά οὗτος συμβαίνω ὁ ἔλεγχος δηλαδή ὁ ἔλλειψις , οἷος Ήρα ὅς ἄν εἰμί Ἀθηναῖος κτῆμα Ἀθηναῖος ; καί ὅς Λάκων κτῆμα Λάκων ναί . ἀλλά μήv ὁ ἄνθρωπος εἰμί ὁ ζῷον . τίς οὖν ; κτῆμα ὁ ἄνθρωπος ὁ ζῷον ; ὁ γάρ ἄνθρωπος ὁ ζῷον λέγω , οὐ ὅτι κτῆμα , ἀλλά ὅτι εἶδος · καί Λύσανδρος ὁ Λάκων , ὅτι Λάκων . εἰμί δέ Ϛ Ἀθηναῖος κτῆμα , κτῆμα Ἀθηναῖος εἰμί ἐρωτάω , καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁμοίως , οὐδείς ἄν συμβαίνω ἄτοπος . ὅταν δέ ἐπί γένος καί εἶδος καί ἡγέομαι καί ἕπομαι αἵρεσις προτίθημι ὁπότερος ἀποκρίνω , ὁ μερικός καί μικρός δίδωμι μᾶλλον ἄν συμβουλεύω · χαλεπός γάρ ἐκ ὁ μερικός συλλογίζομαι , ὅσος ῥᾴδιος ἐκ ὁ καθόλου . ὁ γάρ ὁ κοινός λαμβάνω καί ὁ μέρος ἔχω · δύο γάρ εἰμί θατέρου μέν εἰμί ἐκ ἀνάγκη καί ἕτερος εἰμί δοκέω , θατέρου δέ οὗτος μή ἐκ ἀνάγκη . ἀπαντητέον δέ καί οὗτος πρός ὁ ἐρωτάω , ὅταν αὖος ἐπί ὁ αὐτός ὁ λόγος εἰμί · δίδωμι γάρ ὁ ἀποκρίνω ὁ ψυχή εἶδος ὡς εἶπον ἁρμονία , ἐάν ἐπιχειρέω ἀνασκευάζω ὅτι ὁ μέν εἰμί ἐναντίος ὁ δέ οὐ εἰμί ὁ γάρ ἁρμονία ὁ ἀναρμοστία ἀντίκειμαι , ὁ δέ Ψυχή οὐδείς οὐσία εἰμί ) , κἀν ὁ λόγος ἀληθής εἰμί , ὅμως ἐνστατέον εἰμί ἐν ὁ ψυχή ἐναντίος , μή ὀνομάζω δέ . ἐπεί δέ ἔνιοι μέν ὅς λέγω ὁ πολύς ὁ μή συγχωρέω ψεύδω εἄν φημί οὗτος δέ ὁ ἐναργής καί ἐγγύτερος πρός ὁ αἴσθησις ) ἔνιοι δέ οὖον , οἷος ὅσος διά ὁ ἄδηλος ἀμφιδοξέω πότερος γάρ φθαρτός ἢ ἀθάνατος ὁ ψυχή ὁ ζῷον οὖον διά-ὁρίζω ὁ πολύς ) , ἐν οὗτος οὖν εἰμί συνοράω ἔχω ὅς βούλομαι ὁ ἐρωτάω , αὐτός δέ ὁ ἕτερος , ἐκεῖνος τε ἐμποδίζω βλάπτω εἰς ὁ συμπέρασμα , καί ἔγκλημα σύ οὐδείς ἐπί ὁ ἀμφίβολος ὅς βούλομαι λαμβάνω . ἔτι ἐν ὁ αὐτός ἐπεί ἄδηλος ὁπότερος εἴωθα λέγω ὁ προτείνω , πότερος ὡς ὁ γνώμη καλέω γάρ | γνώμη καί ὁ ἀληθής δόξα καί δοκέω ἢ ὁ πᾶς ἢ ὁ πλεῖστος ἢ ὁ σοφός καί ὁ καθόλου ἀπόφασις , ὡς ὁ διάμετρος ἀσύμμετρος ὁ πλευρά ) , ἄν μή ὁ ναί ἢ ὁ οὖον ἀφωρισμένως ἀποδίδωμι τις ἀλλά ὡς περί ἄδηλος καί αὐτός σκέπτομαι , οὐδείς ἐπείγω λόγος πρός ὁ ἀπόκρισις . ἔτι ἔνθα ὁ ἀληθής ἀμφιδοξέω , μεταφέρω ἄν τις ἐπί ὁ ἐναργής καί ἐν ὅς οὐδείς κακός ὁ πρόκειμαι ἕπω , λανθάνω περί οὗτος ὁ ἀμείβω ὁ ὄνομα δράω ὅς προθέω . διά μέν γάρ ὁ ἄδηλος εἰμί ὁπότερος ἔχω ὁ ἀληθής , οὖον δοκέω σοφίζω , διά δέ ὁ ἀμφιδοξέω οὖον δοκέω ψεύδω . ὁ γάρ μεταφορά ποιέω ὁ λόγος ἀνεξέλεγατον , οἷος ἐπεί περί Ψυχή ὁ αὐτοκίνητον ἀληθής μέν , ἀμφιδοξέω δέ , εἰμί τις μεταλαμβάνω ἀντί οὗτος ὁ ἀεικίνητος , ὁ εἴρω ποιέω . ἐναργής γάρ καί μᾶλλον συγχωρέω , οὐδείς δέ κακός ἐν οὗτος καί ὁ αὐτοκίνητον καί ἀθάνατος συνεκφατινω . ἔτι ὅσος ἄν τις ἀμφιδοξέω προαισθάνομαι ὁ ἐρώτημα προενστατέον καί προαγορευτέον , ὡς οὐ οὕτως ἔχω ὡς αὐτός βούλομαι · οὗτος γάρ εἄν ὁ πυνθάνομαι μάλιστα συμπεραίνω κωλύω μόνος οὖον δεσμός ὁ χεῖλος ἐπιτίθημι .