anonymi-in-aristotelis-sophisticos-elenchos.in-aristotelis-sophisticos-elenchos-paraphrasis 12
12 . Καὶ περὶ μὲν τῶν ἐλέγχων εἴρηται τῶν φαινομένων , τὸ δὲ ψευδόμενόν τι δεῖξαι καὶ τὸν λόγον εἰς ἄδοξόν τι ἀγαγεῖν τοῦτο γὰρ ἦν δεύτερον τῆς σοφιστικῆς προαιρέσεως ) γίνεται κατὰ τόπους ἢ τρόπους δέκα . καὶ πρῶτος μὲν ὁ ἐκ τοῦ πυνθάνεσθαί πως καὶ διὰ τῆς ἐρωτήσεως συμβαίνων μάλιστα . τὸ γὰρ πειρᾶσθαι συσκιάζειν τὰ πολλὰ καὶ πρὸς κρύψιν ἄγειν ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ τοῦτο ποιεῖν ἐστιν . Δεύτερος ὁ ἀόριστος · τὸ γὰρ πρὸς μηδὲν ὁρίσαντα κείμενον πρόβλημα ἐρωτᾶν θηρευτικόν ἐστι τούτου · εἰκῆ γὰρ λέγοντες ἁμαρτάνουσι μᾶλλον , εἰκῆ δὲ λέγουσιν , ὅταν μηδὲν ἔχωσι προκείμενον , εἰς ὃ ποιοῦνται τοὺς λόγους . ἀλλ’ ὁ μὲν σοφιστὴς ἔχων παρ’ ἑαυτῷ οὐκ ἀποκαλύπτει , ἀναγκάζει δὲ ἐπ’ ἀδήλοις λαμβάνειν λόγους · οἷον βουλόμενος λαβεῖν ὡς καλόν ἐστι τὸ ἐν ἱερῷ ἐσθίειν , ὅπερ ἄδοξον , οὐκ εὐθὺς προτείνει , ἀλλ’ ἐρωτᾷ ῾ ὃ τῇ φύσει χρειῶδες , τοῦτο καλόν;’ ναί . ‘τὸ ἐσθίειν οὐ δοκεῖ τῇ φύσει χρειῶδες ; τὸ ἐν ἱερῷ ἄρα ἐσθίειν καλόν.᾿ ἢ μᾶλλον ἐπ’ ἐκείνου ῾ ἆρά γε ὃ ἁπλῶς ἐστι καλόν , οὐκ ἔστι τοῦτο καὶ πῆ καλόν ; τὸ δὲ γυναικὶ συγγίνεσθαι ἀπλῶς ὂν καλόν . ἔσται ἄρα καὶ πὴ καλόν , ὥστε καὶ ἐν ἀγορᾷ . Τρίτος τὸ ἐρωτᾶν πολλὰ καὶ πλείω τῶν ἀναγκαίων καὶ ἱκανῶν , κἄν ὡρισμένον ᾖ , πρὸς ὃ διαλέγεται . οὐδὲν γὰρ ἧττον καὶ οὕτως ἄξει εἰς ἄδοξον τῷ ἐκκρούεσθαι τῷ πλήθει τὸν ἐρωτώμενον καὶ μὴ ἔχειν , πρὸς ὅπερ φυ - λάξεται . οἷον εἰ πρόκειται λαβεῖν ὡς οὐκ ἔστι χρόνος , ἐρωτᾶ ῾ ἆρ᾿ ἔστι κίνησις;’ καὶ τοῦτο λαβὼν ἐπάξει λοιπόν ῾ καὶ ἐξ Ἀθηνῶν εἰς Θήβας κινη - θήσεταί τις , ὁ δὲ κι·νούμενος διάστημά τι κινεῖται . τοιγαροῦν ὁ κινούμενος εἰς Θήβας πρῶτον τὸ ἥμισυ τοῦ διαστήματος κινηθήσεται καὶ τὸ τοῦ ἡμίσεος ἥμισυ καὶ τούτου δ’ αὖ πάλιν τὸ ἥμισυ , καὶ οὕτω δὴ προβαίνων ἔσται . ἀλλὰ μὴν τὰ τοῦ διαστήματος ἡμίση ἄπειρα , τὰ δὲ ἄπειρα ἀδιεξίτητα . οὐκ ἔστιν ἄρα ἐξ Ἀθηνῶν εἰς Θήβας ἐλθεῖν . ὥστε οὐδὲ κίνησις ἔσται , καὶ εἰ τοῦτο , οὐδὲ χρόνος · ὁ γὰρ χρόνος μέτρον κινήσεως.’ Τέταρτος τὸ τὰ δοκοῦντα λέγειν ἀξιοῦν ποιεῖ τινα εὐπορίαν τοῦ εἰς ἄδοξον ἀγαγεῖν ἢ εἰς ψεῦδος , ἐάν τε ἐρωτώμενος φῇ ἢ ἀποφῇ τι τούτων , ἄγειν πρὸς ἃ εὐπορεῖ ἐπιχειρήματος . οἷον ἐπεὶ δοκεῖ ὁ πλούσιος τοῖς πολλοῖς εὐδαίμων , ἐρωτᾷ ὁ σοφιστής ῾ ἆρ᾿ οὐχ ὁ πλούσιος εὐδαίμων;’ ναί . οὕτω γὰρ δοκεῖ τοῖς πολλοῖς . ῾ τί δέ ; Ἀρχέλαος ὁ Περδίκκα ὁ τύραννος οὐ πλού - σιος;’ ναί . ῾ εὐδαίμων ἄρα . ἀλλὰ μὴν καὶ δυστυχέστατος πάντων ἀνθρώπων · τοὺς γὰρ γονεῖς καὶ τοὺς ἀδελφοὺς ἀπέκτεινεν ἐπὶ τῇ προσλήψει τῆς τυραννίδος.᾿ καὶ καταφήσας μὲν οὕτω παρα|λελόγισται ἄξαντος τοῦ σοφιστοῦ ἐπὶ τὸν Ἀρχέλαον , ἐν ᾧ ἐπιχειρημάτων εὐπόρησε · μὴ δόντος δὲ περιστήσεται ἐπισείων τὴν τῶν πολλῶν δόξαν τε καὶ συνήθειαν εὐδαίμονα τιθεμένην τὸν πλούσιον . πλὴν ἧττον δύνανται κακουργεῖν ἐνταῦθα οἱ σοφισταί , ὅταν ᾖ ὡρισμένον , πρὸς ὃ διαλέγεται , ἢ ὅταν ἀόριστον . εἰ μή τι ἄλλο , ἐν τούτοις γοῦν ἐπὶ τέλει συμπεραναμένου τοῦ σοφιστοῦ συνιεὶς ὁ παραλογισθεὶς δύναται ἀπαιτῆσαι , τί τοῦτο πρὸς τὸ προκείμενον , καὶ τί συμβάλλεται πρὸς τὸ ἐν ἀρχῆ . Πέμπτος τόπος καὶ στοιχεῖον τοῦ τυχεῖν ψεύδους ἤ τινος ἀδόξου τὸ μηδεμίαν εὐθὺς ἐρωτᾶν θέσιν μηδὲ δῆλον ποιεῖν τὸ βούλημα ὡς ἐπηρεάσων εἴη , ἀλλὰ μᾶλλον σκήπτεσθαι ἀγνοεῖν καὶ ἐρωτᾶν χάριν τοῦ μαθεῖν . χώραν οὖν ἐπιχειρήματος ἡ σκῆψις ποιεῖ · ἀσκεπτότερον γὰρ οὕτω καὶ προχειρότερον ὁ ἐρωτώμενος δώσει . Ἕκτος , ὃ δὴ καὶ μόνοις τοῖς σοφισταῖς , τὸ ἄγειν εἰς τοιαῦτα πρὸς ἃ " εὐπορεῖ λόγων . ἔστι δὲ τοῦτο ποιεῖν καὶ καλῶς καὶ μὴ καλῶς , ὡς ἐλέχθη ποότερον ἐν τοῖς τοπικοῖς . τὸ γὰρ ἐξίστασθαί τινα τοῦ προκειμένου καὶ ἐπ’ ἄλλα διατρίβειν καλῶς μὲν γένοιτ’ ἄν , ὅταν μὴ συγχωρῆταί τις πρότασις ἐρωτωμένη ἀναγκαία οὖσα καὶ συντελοῦσα πρὸς τὴν ἀπόδειξιν · τότε γὰρ ἐξίστασθαι μὲν ἀνάγκη , σπεύδειν δὲ πρὸς κατασκευὴν τῆς προτάσεως . οἷον προκειμένου ὡς ἡ ἡδονὴ οὐκ ἀγαθόν , σπεύδων ὁ ἐρωτῶν δεῖξαι τοὐναν - τίον ὅτι ἀγαθὸν ἐρωτήσει ῾ἆρα ἡ ἡδονὴ οἰκεῖον;’ μὴ δόντος δὲ τοῦ κρινομένου ἀναγκάζεται ἐκστῆναι τοῦ προκειμένου καὶ τοῦ κατασκευάζειν τὴν ἡδονὴν ἀγαθὸν εἶναι , καὶ ἐρωτᾷ τὰ πρὸς σύστασιν τῆς εἰρημένης προτάσεως , οἷον ῾ἆρά γε ἡ ἡδονὴ κατὰ φύσιν;’ ναί . ῾ τὸ δὲ κατὰ οἰκεῖον;’ ναί . ῾ ἡ ἡδονὴ ἄρα οἰκεῖον . τὸ δὲ οἰκεῖον ἀγαθόν , ὥστε καὶ ἡ ἡδονή.’ οὐ καλῶς δ’ ἂν γένοιτο , εἴ τις διὰ μακροῦ δεικνύει τὸ δι’ ὀλίγων δείκνυσθαι πεφυκὸς μὴ οὔσης ἀνάγκης , ὥσπερ ὁ μέλλων δεῖξαι τὴν ψυχὴν καὶ λογικὴν καὶ ἄλογον οὕτω · ῾ ἆρα οὐχ ἡ ψυχὴ γινώσκει τὸν ἥλιον καὶ σφαιροειδῆ τὸν οὐρανόν ; τί δέ ; οὐ πέμπτον σῶμά ἐστιν ὁ οὐρανός ; τί δέ ; ὁ ἥλιος οὐ κινεῖται κύκλῳ ; ἄρα τὸ γινώσκειν ταῦτα πάντα καὶ λογίζεσθαι λογικῆς ἐστι.’ ῾ πάλιν οὐκ ἔστιν ὀρεκτόν , οὗ ἡ ψυχὴ ἀρέγεται;᾿ ναί . ‘τὸ δὲ ὀρεκτὸν οὐ κινεῖ τοιάνδε κίνησιν;᾿ ναί . ῾ ὀρέξεις δὲ ἐν τῇ ψυχὴ οὐχὶ θυμὸς καὶ ἐπιθυμία , αἳ καὶ ἐν ἀλόγοις;’ ναί . ῾ ἡ ψυχὴ ἄρα καὶ λογικὴ καὶ ἄλογος.’ ταῦτα διὰ μακροῦ καὶ ἀσυντελῆ τὰ πλείω . ἦν γὰρ τοῦτο καὶ ἄλλως δεῖξαι καὶ μᾶλλον ἐγγυτέρως τῷ τὰ διὰ μακροῦ ἐν βραχεῖ συναιρῆσαι · ῾ πότερον ἡ ψυχὴ λογίζεται;’ ναί . ῾ τί δέ ; οὐχὶ καὶ τὰ τῶν ἀλόγων ἔχει πάθη τὸ θυμοῦσθαι καὶ ἐπιθυμεῖν;’ ναί . ἰὴ ψυχὴ ἄρα καὶ λογικὴ καὶ ἄλογος.᾿ καὶ ταῦτα μὲν ἐν τούτοις · ἡμεῖς δὲ φθάνοιμεν κἀν τοῖς τοπικοῖς διελόντες , καθ’ ὅσα τοῦ προκειμένου ἐξίστασθαι δεῖ · ἢ γὰρ ὄγκου χάριν ἢ ἐπαγωγῆς καὶ τοὐ δοθῆναι τὸ καθόλου ἢ πρὸς τὸ σαφέστερον γενέσθαι τὸν λόγον ἢ μὴν πρὸς κρύψιν καὶ τὸ λαθεῖν . Ἕβδομος τόπος πρὸς τὸ παράδοξα λέγειν ὁ ἀπὸ τῶν αἱρέσεων , τὸ σκοπεῖν , ἐκ τίνος γένους καὶ ποίας αἱρέσεως ὁ προσδιαλεγόμενός ἐστι , καὶ ἐπεὶ ἑκάστη ιδιόν τι πρεσβεύει παρὰ τὰς ἄλλας καὶ ἔστιν ὃ διαφέρει τοῖς τε γὰρ Πλατωνικοῖς αἱ ἰδέαι καὶ τοῖς Ἀριστοτελικοῖς τὸ πέμπτον σῶμα καὶ ἄλλοις ἄλλο τι ἀφωρισμένως ἐδογματίζετο ) , ἐρωτᾶν ὃ τοῖς πολλοῖς οὗτοι λέγουσιν ἄδοξον ἔστι γὰρ ἑκάστοις τὸ ἴδιον ) , οἷον τοὺς Περιπατητικούς , εἰ ἐκ τεσσάρων στοιχείων ὁ οὐρανός · εἰ γὰρ μὴ ὁμολογοῖεν , † ἔσονται λέγειν παρὰ τὴν δόξαν τῶν πολλῶν . στοιχεῖον δὲ πρὸς ταῦτα καὶ μέθοδος τὸ τὰς ἑκάστων εἰληφέναι θέσεις ἐν ταῖς προτάσεσι . λύσις δὲ τὸ ἐμφανίζειν ὡς οὐ διὰ τὸν λόγον συμβαίνει τὸ ἄδοξον · οὐ γὰρ δι’ αὐτὸ τὸ πέμπτον εἶναι σῶμα τὸν οὐρανὸν ἀντιλέγεται , φαίη ἄν Περιπατητικὸς ἀνήρ , ἀλλὰ διὰ τὸ προκατεσχῆσθαι ἑτέρως ἐν δόξῃ τοὺς πολλούς . τοῦτο δὲ καὶ βού - λεται πᾶς ἀγωνιζόμενος . Ὄγδοος δὲ τρόπος ὁ ἐκ τῶν βουλήσεων καὶ τῶν φανερῶν δοξῶν . οὐ γὰρ ταὐτὰ βούλονταί τε καὶ | φασίν , ἀλλὰ λέγουσι μὲν τοὺς εὐσχημονεστάτους τῶν λόγων , βούλονται δὲ τὰ φαινόμενα λυσιτελεῖν , οἷον τὸ τεθνάναι καλῶς μᾶλλον δεῖν φασιν ἢ τὸ ζῆν ἡδέως , καὶ πένεσθαι δικαίως ἢ πλουτεῖν αἰσχρῶς , βούλονται δὲ τἀναντία . τὸν μὲν οὖν λέγοντα κατὰ τὰς βουλήσεις εἰς τὰς φανερὰς δόξας ἀκτέον , τὸν δὲ κατὰ ταύτας εἰς τὰς αποκεκρυμμενας · ἀμφοτέρως γὰρ ἀναγκαῖον παράδοξα λέγειν · ἢ γὰρ πρὸς τὰς φανερὰς δόξας ἢ πρὸς τὰς ἀφανεῖς ἐροῦσιν ὑπεναντίον . Ἔννατος , ὃς δὴ καὶ πλεῖστος καὶ ἰσχυρότατος <εἰς> τὸ ποιεῖν λέγειν , τὸ ἐπιχειρεῖν ἀπὸ τοῦ κατὰ φύσιν καὶ κατὰ νόμον , ὅπερ ὁ Καλλικλῆς ἐν τῷ Γοργίᾳ γέγραπται ποιῶν τῷ Πλατωνικῷ διαλόγῳ περὶ τῆς δικαιοσύνης πρὸς τὸν Σωκράτην , καὶ οἱ ἀρχαῖοι δὲ πάντες ᾤοντο . δεῖ οὖν πρὸς μὲν τὸν εἰπόντα κατὰ φύσιν κατὰ νόμον ἀπαντᾶν , πρὸς δὲ τὸν κατὰ νόμον ἐπὶ τὴν φύσιν ἄγειν · ἀμφοτέρως γὰρ λέγειν εἶναι παράδοξα . ἦν δὲ τὸ μὲν κατὰ φύσιν αὐτοῖς τὸ ἀληθές , τὸ δὲ κατὰ νόμον τὸ τοῖς πολλοῖς δοκοῦν . ὥστε δῆλον ὅτι καὶ οἱ πάλαι ὥσπερ καὶ οἱ νῦν ἢ ἐλέγχειν ἢ παράδοξα λέγειν τὸν ἀποκρινόμενον ἐπεχείρουν ποιεῖν . κατεσκεύαζε δὲ ὁ Καλλικλῆς τὴν ἀδικίαν καὶ τὴν πλεονεξίαν καλόν , ὅτι πρεσβύτερον , τοῦτο δὲ ὅτι κατὰ φύσιν , τῷ τὴν ἰσχύν , ὑφ’ ἧς ἀδικοῦσι λέων καὶ λύκος καὶ ἱέραξ καὶ ὅσα ἄλλα τῶν ζώων ἁρπακτικὰ καὶ σαρκοβόρα , ὑπὸ φύσεως ἔχειν , τά τε αὖ ἀσθενῆ φύσει τὸ κακῶς πάσχειν ἔχειν , τῷ μὴ ἑαυτοῖς ἀρκεῖν . ἡ μέντοι γε δικαιοσύνη κατὰ νόμον καλὸν καὶ δεύτερον τῆς ἀδικίας , ὥστε καὶ τὸν νόμον δειλῶν ἀνθρώπων ἔλεγεν εὕρημα . Δέκατος τὸ ὥσπερ ἀντιφατικῶς ἐρωτᾶν . ἔνια γὰρ τῶν ἐρωτημάτων ἔχει τὸ ἀμφοτέρως ἄδοξον εἶναι τὴν ἀπόκρισιν , οἷον πότερον τοῖς σοφοῖς ἢ τῷ πατρὶ πείθεσθαι δεῖ , καὶ τὰ συμφέροντα πράττειν ἢ τὰ δίκαια , καὶ πότερον τὸ ἀδικεῖσθαι αἱρετώτερον ἢ τὸ βλάπτειν καὶ ἀδικεῖν · τούτων γὰρ τὰ μὲν δοκεῖν τοῖς πολλοῖς τὰ δὲ τοῖς σοφοῖς , ὥστ’ εἰ μὲν ὁ ἐρωτώμενος ἀποδοίη , ὡς οἱ περὶ λόγους ἀρέσκονται , εἰς τὰ τοῖς πολλοῖς ἄγειν , ἐὰν δ’ ὡς οἱ πολλοί , ἐπὶ τὰ τοῖς σοφοῖς . φασὶ γὰρ οἱ μὲν ἐξ ἀνάγκης τὸν εὐδαί - μονα δίκαιον εἶναι , τοῖς δὲ πολλοῖς ἄδοξον τὸ βασιλέα μὴ εὐδαιμονεῖν . ἔστι δὲ τὸ εἰς τὰ οὕτως ἄδοξα συνάγειν τὸ αὐτὸ τῷ πρὸ αὐτοῦ τῷ ἄγειν εἰς τὴν κατὰ φύσιν καὶ κατὰ νόμον ὑπεναντίωσιν · ὁ μὲν γὰρ νόμος δόξα τῶν πολλῶν , οἱ δὲ σοφοὶ κατὰ φύσιν καὶ κατ’ ἀλήθειαν λέγουσι .
Lemmas: 12 . καί περί μέν ὁ ἐλέγχω εἴρω ὁ φαίνω , ὁ δέ ψεύδω τίς δείκνυμι καί ὁ λόγος εἰς ἄδοξος τίς ἄγω οὗτος γάρ εἰμί δύο ὁ σοφιστικός προαίρεσις ) γίγνομαι κατά τόπος ἢ τρόπος δέκα . καί πρῶτος μέν ὁ ἐκ ὁ πυνθάνομαι πως καί διά ὁ ἐρώτησις συμβαίνω μάλιστα . ὁ γάρ πειράω συσκιάζω ὁ πολύς καί πρός κρύψις ἄγω ὡς ἐπί ὁ πολύς οὗτος ποιέω εἰμί . Δεύτερος ὁ ἀόριστος · ὁ γάρ πρός μηδείς ὁρίζω κεῖμαι πρόβλημα ἐρωτάω θηρευτικός εἰμί οὗτος · εἰκῇ γάρ λέγω ἁμαρτάνω μᾶλλον , εἰκῇ δέ λέγω , ὅταν μηδείς ἔχω πρόκειμαι , εἰς ὅς ποιέω ὁ λόγος . ἀλλά ὁ μέν Σοφιστὴς ἔχω παρά ἑαυτοῦ οὐ ἀποκαλύπτω , ἀναγκάζω δέ ἐπί ἄδηλος λαμβάνω λόγος · οἷος βούλομαι λαμβάνω ὡς καλός εἰμί ὁ ἐν ἱερός ἐσθίω , ὅσπερ ἄδοξος , οὐ εὐθύς προτείνω , ἀλλά ἐρωτάω ῾ ὅς ὁ φύσις χρειώδης , οὗτος καλός ναί . τότος ἐσθίω οὖον δοκέω ὁ φύσις χρειώδης ; ὁ ἐν ἱερός ἄρα ἐσθίω καλός ἢ μᾶλλον ἐπί ἐκεῖνος ῾ ἆρα γε ὅς ἁπλόος εἰμί καλός , οὐ εἰμί οὗτος καί πῇ καλός ; ὁ δέ γυνή συγγίγνομαι ἀπλόος εἰμί καλός . εἰμί ἄρα καί πη καλός , ὥστε καί ἐν ἀγορά . Τρίτος ὁ ἐρωτάω πολύς καί πλείων ὁ ἀναγκαῖος καί ἱκανός , ἄν ὁρίζω εἰμί , πρός ὅς διαλέγω . οὐδείς γάρ κακός καί οὕτως ἄγω εἰς ἄδοξος ὁ ἐκκρούω ὁ πλῆθος ὁ ἐρωτάω καί μή ἔχω , πρός ὅσπερ φύω - λαγχάνω . οἷος εἰμί πρόκειμαι λαμβάνω ὡς οὐ εἰμί χρόνος , ἐρωτάω ῾ ἆρα εἰμί κίνησις καί οὗτος λαμβάνω ἐπάγω λοιπός ῾ καί ἐκ Ἀθῆναι εἰς Θῆβαι κινέω - τίθημι τις , ὁ δέ κινέω διάστημα τίς κινέω . τοιγάρ ὁ κινέω εἰς Θῆβαι πρῶτος ὁ ἥμισυς ὁ διάστημα κινέω καί ὁ ὁ ἥμισυς ἥμισυς καί οὗτος δέ αὖος πάλιν ὁ ἥμισυς , καί οὗτος δή προβαίνω εἰμί . ἀλλά μήv ὁ ὁ διάστημα ἥμισυς ἤπειρος , ὁ δέ ἤπειρος ἀδιεξίτητος . οὐ εἰμί ἄρα ἐκ Ἀθῆναι εἰς Θῆβαι ἔρχομαι . ὥστε οὐδέ κίνησις εἰμί , καί εἰμί οὗτος , οὐδέ χρόνος · ὁ γάρ χρόνος μέτρον κίνησις Τέταρτος ὁ ὁ δοκέω λέγω ἀξιόω ποιέω τις εὐπορία ὁ εἰς ἄδοξος ἄγω ἢ εἰς ψεῦδος , ἐάν τε ἐρωτάω φημί ἢ ἀπόφημι τίς οὗτος , ἄγω πρός ὁ εὐπορέω ἐπιχείρημα . οἷος ἐπεί δοκέω ὁ πλούσιος ὁ πολύς εὐδαίμων , ἐρωτάω ὁ σοφιστής ῾ ἆρα οὐ ὁ πλούσιος εὐδαίμων ναί . οὗτος γάρ δοκέω ὁ πολύς . ῾ τίς δέ ; Ἀρχέλαος ὁ Περδίκκας ὁ τύραννος οὖον πλόος - σιος;’ ναί . ῾ εὐδαίμων ἄρα . ἀλλά μήv καί δυστυχής πᾶς ἄνθρωπος · ὁ γάρ γονεύς καί ὁ ἀδελφός ἀποκτείνω ἐπί ὁ πρόσληψις ὁ τυραννίς καί καταφίημι μέν οὗτος παραλογίζομαι άξαντος ὁ σοφιστής ἐπί ὁ Ἀρχέλαος , ἐν ὅς ἐπιχείρημα εὐπορέω · μή δίδωμι δέ περιίστημι ἐπισείων ὁ ὁ πολύς δόξα τε καί συνήθεια εὐδαίμων τίθημι ὁ πλούσιος . πλήν κακός δύναμαι κακουργέω ἐνταῦθα ὁ σοφιστής , ὅταν εἰμί ὁρίζω , πρός ὅς διαλέγω , ἢ ὅταν ἀόριστος . εἰμί μή τίς ἄλλος , ἐν οὗτος γοῦν ἐπί τέλος συμπεραίνω ὁ σοφιστής συνίημι ὁ παραλογίζομαι δύναμαι ἀπαιτέω , τίς οὗτος πρός ὁ πρόκειμαι , καί τίς συμβάλλω πρός ὁ ἐν ἀρχής . Πέμπτος τόπος καί στοιχεῖον ὁ τυγχάνω ψεῦδος ἤ τις ἄδοξος ὁ μηδείς εὐθύς ἐρωτάω θέσις μηδέ δῆλος ποιέω ὁ βούλημα ὡς ἐπαίρω εἰμί , ἀλλά μᾶλλον σκήπτω ἀγνοέω καί ἐρωτάω χάρις ὁ μανθάνω . χώρα οὖν ἐπιχείρημα ὁ σκῆψις ποιέω · ἄσκεπτος γάρ οὗτος καί πρόχειρος ὁ ἐρωτάω δίδωμι . ἕκτος , ὅς δή καί μόνος ὁ σοφιστής , ὁ ἄγω εἰς τοιοῦτος πρός ὁ " εὐπορέω λόγος . εἰμί δέ οὗτος ποιέω καί καλῶς καί μή καλῶς , ὡς λέγω ποοτερος ἐν ὁ τοπικός . ὁ γάρ ἐξίστημι τις ὁ πρόκειμαι καί ἐπί ἄλλος διατρίβω καλῶς μέν γίγνομαι ἄν , ὅταν μή συγχωρέω τις πρότασις ἐρωτάω ἀναγκαῖος εἰμί καί συντελέω πρός ὁ ἀπόδειξις · τότε γάρ ἐξίστημι μέν ἀνάγκη , σπεύδω δέ πρός κατασκευή ὁ πρότασις . οἷος πρόκειμαι ὡς ὁ ἡδονή οὐ ἀγαθός , σπεύδω ὁ ἐρωτάω δείκνυμι τουναω - Τῖον ὅτι ἀγαθός ἐρωτάω Ήρα ὁ ἡδονή οἰκεῖος μή δίδωμι δέ ὁ κρίνω ἀναγκάζω ἐξίστημι ὁ πρόκειμαι καί ὁ κατασκευάζω ὁ ἡδονά ἀγαθός εἰμί , καί ἐρωτάω ὁ πρός σύστασις ὁ εἴρω πρότασις , οἷος Ἦρα γε ὁ ἡδονή κατά φύσις ναί . ῾ ὁ δέ κατά οἰκεῖος ναί . ῾ ὁ ἡδονή ἄρα οἰκέω . ὁ δέ οἰκέω ἀγαθός , ὥστε καί ὁ ἡδονή οὖον καλῶς δέ εἄν γίγνομαι , εἰμί τις διά μακρός δείκνυμι ὁ διά ὀλίγος δείκνυμι φύω μή εἰμί ἀνάγκη , ὥσπερ ὁ μέλλω δείκνυμι ὁ ψυχή καί λογικός καί ἄλογος οὗτος · ῾ ἆρα οὐ ὁ ψυχή γιγνώσκω ὁ ἥλιος καί σφαιροειδής ὁ οὐρανός ; τίς δέ ; οὖον πέμπτος σῶμα εἰμί ὁ οὐρανός ; τίς δέ ; ὁ ἥλιος οὖον κινέω κύκλος ; ἄρα ὁ γιγνώσκω οὗτος πᾶς καί λογίζομαι λογικός εἰμί ῾ πάλιν οὐ εἰμί ὀρεκτός , ὅς ὁ ψυχή ἀρέγεται;᾿ ναί . τότος δέ ὀρεκτός οὖον κινέω τοιόσδε κίνησις ναί . ῾ ὄρεξις δέ ἐν ὁ ψυχή οὐ θυμός καί ἐπιθυμία , ὅς καί ἐν ἄλογος ναί . ῾ ὁ ψυχή ἄρα καί λογικός καί ἄλογος οὗτος διά μακρός καί ἀσυντελής ὁ πλείων . εἰμί γάρ οὗτος καί ἄλλως δείκνυμι καί μᾶλλον ἐγγυτέρως ὁ ὁ διά μακρός ἐν βραχύς συναιρέω · ῾ πότερος ὁ ψυχή λογίζομαι ναί . ῾ τίς δέ ; οὐ καί ὁ ὁ ἄλογος ἔχω πάθος ὁ θυμόω καί ἐπιθυμέω ναί . ἰή ψυχή ἄρα καί λογικός καί ἄλογος καί οὗτος μέν ἐν οὗτος · ἐγώ δέ φθάνω ἐν ὁ τοπικός διαιρέω , κατά ὅσος ὁ πρόκειμαι ἐξίστημι δεῖ · ἢ γάρ ὄγκος χάρις ἢ ἐπαγωγή καί ὁ δίδωμι ὁ καθόλου ἢ πρός ὁ σαφής γίγνομαι ὁ λόγος ἢ μήv πρός κρύψις καί ὁ λανθάνω . Ἕβδομος τόπος πρός ὁ παράδοξος λέγω ὁ ἀπό ὁ αἵρεσις , ὁ σκοπέω , ἐκ τίς γένος καί Ποίας αἵρεσις ὁ προσδιαλέγομαι εἰμί , καί ἐπεί ἕκαστος ἴδιος τίς πρεσβεύω παρά ὁ ἄλλος καί εἰμί ὅς διαφέρω ὁ τε γάρ πλατωνικός ὁ ἰδέα καί ὁ Ἀριστοτελικός ὁ πέμπτος σῶμα καί ἄλλος ἄλλος τίς ἀφωρισμένως δογματίζω ) , ἐρωτάω ὅς ὁ πολύς οὗτος λέγω ἄδοξος εἰμί γάρ ἕκαστος ὁ ἴδιος ) , οἷος ὁ περιπατητικός , εἰμί ἐκ τέσσαρες στοιχεῖον ὁ οὐρανός · εἰμί γάρ μή ὁμολογέω , † εἰμί λέγω παρά ὁ δόξα ὁ πολύς . στοιχεῖον δέ πρός οὗτος καί μέθοδος ὁ ὁ ἕκαστος λαμβάνω θέσις ἐν ὁ πρότασις . λύσις δέ ὁ ἐμφανίζω ὡς οὖον διά ὁ λόγος συμβαίνω ὁ ἄδοξος · οὖον γάρ διά αὐτός ὁ πέμπτος εἰμί σῶμα ὁ οὐρανός ἀντιλέγω , φημί ἄν περιπατητικός ἀνήρ , ἀλλά διά ὁ προκατέχω ἑτέρως ἐν δόξα ὁ πολύς . οὗτος δέ καί βοῦς - λεται πᾶς ἀγωνίζομαι . ὄγδοος δέ τρόπος ὁ ἐκ ὁ βούλησις καί ὁ φανερός δόξα . οὖον γάρ αὐτός βούλομαι τε καί | φημί , ἀλλά λέγω μέν ὁ εὐσχήμων ὁ λόγος , βούλομαι δέ ὁ φαίνω λυσιτελέω , οἷος ὁ θνήσκω καλῶς μᾶλλον δήω φημί ἢ ὁ ζῶ ἡδύς , καί πένομαι δικαίως ἢ πλουτέω αἰσχρῶς , βούλομαι δέ τἀναντία . ὁ μέν οὖν λέγω κατά ὁ βούλησις εἰς ὁ φανερός δόξα ἀκτέον , ὁ δέ κατά οὗτος εἰς ὁ ἀποκρύπτω · ἀμφοτέρως γάρ ἀναγκαῖος παράδοξος λέγω · ἢ γάρ πρός ὁ φανερός δόξα ἢ πρός ὁ ἀφανής εἴρω ὑπεναντίος . ἔννατος , ὅς δή καί πλεῖστος καί ἰσχυρός <εἰς> ὁ ποιέω λέγω , ὁ ἐπιχειρέω ἀπό ὁ κατά φύσις καί κατά νόμος , ὅσπερ ὁ Καλλικλῆς ἐν ὁ Γοργίας γράφω ποιέω ὁ πλατωνικός διάλογος περί ὁ δικαιοσύνη πρός ὁ Σωκράτης , καί ὁ ἀρχαῖος δέ πᾶς οἴομαι . δεῖ οὖν πρός μέν ὁ εἶπον κατά φύσις κατά νόμος ἀπαντάω , πρός δέ ὁ κατά νόμος ἐπί ὁ φύσις ἄγω · ἀμφοτέρως γάρ λέγω εἰμί παράδοξος . εἰμί δέ ὁ μέν κατά φύσις αὐτός ὁ ἀληθής , ὁ δέ κατά νόμος ὁ ὁ πολύς δοκέω . ὥστε δῆλος ὅτι καί ὁ πάλαι ὥσπερ καί ὁ νῦν ἢ ἐλέγχω ἢ παράδοξος λέγω ὁ ἀποκρίνω ἐπιχειρέω ποιέω . κατασκευάζω δέ ὁ Καλλικλῆς ὁ ἀδικία καί ὁ πλεονεξία καλός , ὅτι πρέσβυς , οὗτος δέ ὅτι κατά φύσις , ὁ ὁ ἰσχύς , ὑπό ὅς ἀδικέω λέων καί λύκος καί ἱέραξ καί ὅσος ἄλλος ὁ ζῷον αρπακτικός καί σαρκοβόρος , ὑπό φύσις ἔχω , ὁ τε αὖος ἀσθενής φύσις ὁ κακῶς πάσχω ἔχω , ὁ μή ἑαυτοῦ ἀρκέω . ὁ μέντοι γε δικαιοσύνη κατά νόμος καλός καί δύο ὁ ἀδικία , ὥστε καί ὁ νόμος δειλός ἄνθρωπος λέγω εὕρημα . Δέκατος ὁ ὥσπερ ἀντιφατικός ἐρωτάω . ἔνιοι γάρ ὁ ἐρώτημα ἔχω ὁ ἀμφοτέρως ἄδοξος εἰμί ὁ ἀπόκρισις , οἷος πότερος ὁ σοφός ἢ ὁ πατήρ πείθω δεῖ , καί ὁ συμφέρω πράσσω ἢ ὁ Δίκαιος , καί πότερος ὁ ἀδικέω αἱρετός ἢ ὁ βλάπτω καί ἀδικέω · οὗτος γάρ ὁ μέν δοκέω ὁ πολύς ὁ δέ ὁ σοφός , ὥστε εἰμί μέν ὁ ἐρωτάω ἀποδίδωμι , ὡς ὁ περί λόγος ἀρέσκω , εἰς ὁ ὁ πολύς ἄγω , ἐάν δέ ὡς ὁ πολύς , ἐπί ὁ ὁ σοφός . φημί γάρ ὁ μέν ἐκ ἀνάγκη ὁ ὕδης - μόνος Δίκαιος εἰμί , ὁ δέ πολύς ἄδοξος ὁ βασιλεύς μή εὐδαιμονέω . εἰμί δέ ὁ εἰς ὁ οὕτως ἄδοξος συνάγω ὁ αὐτός ὁ πρό αὐτός ὁ ἄγω εἰς ὁ κατά φύσις καί κατά νόμος ὑπεναντίωσις · ὁ μέν γάρ νόμος δόξα ὁ πολύς , ὁ δέ σοφός κατά φύσις καί κατά ἀλήθεια λέγω .