anonymi-in-aristotelis-sophisticos-elenchos.in-aristotelis-sophisticos-elenchos-paraphrasis 34
34 . Ἐκ πόσων μὲν οὖν καὶ ποίων γίνονται τοῖς διαλεγομένοις οἱ παραλογισμοί , καὶ πῶς δείξομεν ψευδόμενόν τε καὶ παράδοξα λέγειν ποιήσομεν , ἔτι δὲ πρὸ τούτων ἐκ τίνων συμβαίνει ὁ διαλεκτικὸς συλλογισμὸς καὶ πῶς ἐρωτητέον καὶ τίς ἡ τάξις τῶν ἐρωτημάτων , ἔτι δὲ πρὸς τί χρήσιμοι πάντες εἰσὶν οἱ τοιοῦτοι λόγοι , καὶ ὡς οἱ μὲν διαλεκτικοὶ πρὸς εὕρεσιν τῆς ἀληθείας , οἱ δὲ σοφιστικοὶ πρὸς τὸ μὴ ἀπατᾶσθαι , καὶ περὶ ἀποκρίσεως ἀπλῶς τε πάσης καὶ πῶς λυτέον τοὺς λόγους καὶ τοὺς συλλογισμούς , εἰρήσθω περὶ ἁπάντων ἡμῖν ταῦτα . λοιπὸν δὲ περὶ τῆς ἐξ ἀρχῆς προθέσεως ἀναμνήσασιν εἰπεῖν τι βραχὺ περὶ αὐτῆς καὶ τέλος ἐπιθεῖναι τοῖς εἰρημένοις . Προειλόμεθα οὖν δύναμίν τινα εὑρεῖν συλλογιστικὴν περὶ τοῦ προβληθέντος ἐκ τῶν ὑπαρχόντων ὡς ἐνδοξοτάτων · τοῦτο γὰρ ἔργον τῆς διαλεκτικῆς καθ’ αὑτὴν καὶ πειραστικῆς . ἐπεὶ δὲ προκατασκευάζεται πρὸς 20 αὐτὴν ἡ πειραστικὴ διὰ τὴν τῆς σοφιστικῆς γειτνίασιν , ὡς οὐ μόνον πεῖραν δύναται λαβεῖν διαλεκτικῶς ἀλλὰ καὶ ὡς εἰδώς , διὰ τοῦτο οὐ μόνον τὸ λεχθὲν ἔργον ὑπεθέμεθα τῆς πραγματείας , τὸ λόγον δύνασθαι λαβεῖν , ἀλλὰ καὶ ὅπως λόγον ὑπέχοντες καὶ ἐρωτώμενοι ὄντες φυλάξωμεν τὴν θέσιν ὡς δι’ ἐνδοξοτάτων . τὴν δὲ αἰτίαν εἰρήκαμεν τούτων · ὁ γὰρ διαλεκτικὸς ὥσπερ μὴ εἰδὼς ἐρωτᾷ . διὰ τοῦτο Σωκράτης διαλεκτικὸς ἄκρος ὢν ἠρώτ·α , ἀλλ’ οὐκ ἀπεκρίνατο · ὡμολόγει γὰρ οὐκ εἰδέναι . ὁ μέντοι σοφιστικὸς πάντα εἰδέναι ἐπαγγέλλεται πάντως καὶ ἃ δήπουθεν ἐρωτᾷ . οὐ προηγουμένως οὖν τῆς διαλεκτικῆς ἔργον π·ερὶ ἀποκρίσεως πραγματεύεσθαι , ἀλλ’ ἢ διὰ τὴν τῆς σοφιστικῆς γειτνίασιν . δεδήλωται δὲ ἐν τοῖς πρότερον καὶ πρὸς πόσα καὶ ἐκ πόσων τοῦτο ἔσται τέσσαρα γὰρ τὰ προβλήματα ) , καὶ πόθεν εὐπορήσομεν τούτων οἱ δὲ ἦσαν οἱ τόποι οὓς ἐκδεδώκαμεν ) , ἔτι δὲ πῶς ἐρωτητέον ἢ τακτέον τὴν ἐρώτησιν πᾶσαν καὶ περί τε ἀποκρίσεων καὶ λύσεων τῶν πρὸς τοὺς συλλογισμούς . δεδήλωται δὲ καὶ περὶ τῶν ἄλλων , ὅσα τῆς αὐτῆς μεθόδου τῶν λόγων ἐστί . πρὸς δὲ τούτοις περὶ τῶν παραλογισμῶν διεληλύθαμεν , ὡς ἤδη εἰρήκαμεν . ὅτι μὲν οὖν ἔχει τέλος ἱκανῶς ἃ προειλόμεθα , φανερόν · δεῖ δὲ ὑμᾶς μὴ λεληθέναι τὸ συμβεβηκὸς περὶ ταύτην τὴν πραγματείαν . τῶν γὰρ εὑρισκομένων ἁπάντων τὰ μὲν παρ’ ἑτέρων ληφθέντα πρότερον πεπονημένα κατὰ μέρος ἐπιδέδωκεν ὑπὸ τῶν παραλαβόντων ὕστερον · τὰ δὲ ἐξ ἀρχῆς εὑρισκόμενα μικρὰν τὸ πρῶτον ἐπίδοσιν λαμβάνειν εἴωθεν , χρησιμωτέραν μέντοι πολλῷ τῆς ὕστερον ἐκ τούτων αὐξήσεως . μέγιστον γὰρ ἴσως ἀρχὴ παντός , ὥσπερ καὶ λέγεται · διὸ καὶ χαλεπώτατον . ὅσον γὰρ κράτιστον τῇ δυνάμει , τοσοῦτον μικρὸν ὃν τῷ μεγέθει χαλεπόν ἐστιν ὀφθῆναι . ταύτης δ’ εὑρημένης ῥᾷον προστιθέναι καὶ συναύ|ξειν τὸ λοιπόν ἐστιν · ὅπερ καὶ περὶ τοὺς ῥητορικοὐς λόγους 138 συμβέβηκε , σχεδὸν δὲ καὶ περὶ τὰς ἄλας ἁπάσας τέχνας . οἱ μὲν γὰρ τὰς ἀρχὰς εὑρόντες παντελῶς ἐς μικρόν τι προήγαγον · οἱ δὲ νῦν εὐδοκιμοῦντες παραλαβόντες παρὰ πολλῶν οἷον ἐκ διαδοχῆς κατὰ μέρος προσαγόντων οὕτως ηὐξήκασι , Τισίας μὲν μετὰ τοὺς πρώτους , Θρασύμαχος δὲ μετὰ Τισίαν , Θεόδωρος δὲ μετὰ τοῦτον , καὶ πολλοὶ πολλὰ συνενηνόχασι μέρη · διόπερ οὐδὲν θαυμαστὸν πλῆθός τι ἔχειν τὴν τέχνην . ταύτης δὲ τῆς ὅλης λογικῆς πραγματείας οὐ τὸ μὲν ἦν τὸ δ’ οὐκ ἦν προεξειργασμένον , ἀλλ’ οὐδὲν παντελῶς ὑπῆρχεν . καὶ γὰρ τῶν περὶ τοὺς ἐριστικοὺς λόγους μισθαρνούντων ὁμοία τις ἦν ἡ παίδευσις τῇ Γοργίου πραγματείᾳ · λόγους γὰρ οἱ μὲν ῥητορικοὺς οἱ δὲ ἐρωτηματικοὺς ἐδίδασκον ἐκμανθάνειν , εἰς οὓς πλειστάκις ᾠήθησαν ἑκάτεροι τοὺς ἀλλήλων ἐμπίπτειν λόγους . διόπερ ταχεῖα μὲν ἄτεχνος δ’ ἦν ἡ διδασκαλία τοῖς μανθάνουσι παρ’ αὐτῶν · οὐ γὰρ τέχνην ἀλλὰ τὰ ἀπὸ τῆς τέχνης διδόντες παιδεύειν ὑπελάμβανον , ὥσπερ ἄν τις ἐπιστήμην φάσκων παραδώσειν ἐπὶ τῷ μηδὲν πονεῖν τοὺς πόδας εἶτα σκυτοτομικὴν μὲν μὴ διδάσκῃ μηδ’ ὅθεν δυνήσεται πορίζεσθαι τὰ τοιαῦτα , δοίη δὲ πολλὰ γένη παντοδαπῶν ὑποδημάτων . οὗτος βεβοήθηκε μὲν πρὸς τὴν χρείαν , τέχνην δὲ οὐ παρέδωκε . καὶ περὶ μὲν | τῶν ῥητορικῶν ὑπῆρχε · πολλὰ καὶ παλαιὰ τὰ λεγόμενα , περὶ δὲ τοῦ συλλογίζεσθαι παντελῶς οὐδὲν εἴχομεν πρότερον ἄλλο λέγειν ἀλλ’ ἢ τριβῇ ζητοῦντες πολὺν χρόνον ἐπονοῦμεν . εἰ δὲ φαίνεται θεασαμένοις ὑμῖν ὡς ἐκ τοιούτων ἐξ ἀρχῆς ὑπαρχόντων ἔχειν ἡ μέθοδος ἱκανῶς παρὰ τὰς ἄλλας πραγματείας τὰς ἐκ παραδόσεως ηὐξημένας , λοιπὸν ἂν εἴη πάντων ὑμῶν ἢ τῶν ἀκροωμένων ἔργον τοῖς μὲν παραλελειυͅμένοις τῆς μεθόδου συγγνώμην τοῖς δ’ εὑρημένοις πολλὴν ἔχειν χάριν .
Lemmas: 34 . ἐκ πόσος μέν οὖν καί ποῖος γίγνομαι ὁ διαλέγω ὁ παραλογισμός , καί πῶς δείκνυμι ψεύδω τε καί παράδοξος λέγω ποιέω , ἔτι δέ πρό οὗτος ἐκ τίνω συμβαίνω ὁ διαλεκτικός συλλογισμός καί πῶς ἐρωτητέον καί τίς ὁ τάξις ὁ ἐρώτημα , ἔτι δέ πρός τίς χρήσιμος πᾶς εἰμί ὁ τοιοῦτος λόγος , καί ὡς ὁ μέν διαλεκτικός πρός εὕρεσις ὁ ἀλήθεια , ὁ δέ σοφιστικός πρός ὁ μή ἀπατάω , καί περί ἀπόκρισις ἀπλόος τε πᾶς καί πῶς λυτέος ὁ λόγος καί ὁ συλλογισμός , εἴρω περί ἅπας ἐγώ οὗτος . λοιπός δέ περί ὁ ἐκ ἀρχή πρόθεσις ἀναμιμνῄσκω εἶπον τίς βραχύς περί αὐτός καί τέλος ἐπιτίθημι ὁ εἴρω . προαιρέω οὖν δύναμις τις εὑρίσκω συλλογιστικός περί ὁ προβάλλω ἐκ ὁ ὑπάρχω ὡς ἔνδοξος · οὗτος γάρ ἔργον ὁ διαλεκτική κατά ἑαυτοῦ καί πειραστικός . ἐπεί δέ προκατασκευάζω πρός 20 αὐτός ὁ πειραστικός διά ὁ ὁ σοφιστικός γειτνίασις , ὡς οὖον μόνος πείρω δύναμαι λαμβάνω διαλεκτικός ἀλλά καί ὡς οἶδα , διά οὗτος οὖον μόνος ὁ λέγω3 ἔργον ὑποτίθημι ὁ πραγματεία , ὁ λόγος δύναμαι λαμβάνω , ἀλλά καί ὅπως λόγος ὑπέχω καί ἐρωτάω εἰμί φυλάσσω ὁ θέσις ὡς διά ἔνδοξος . ὁ δέ αἴτιος εἴρω οὗτος · ὁ γάρ διαλεκτικός ὥσπερ μή εἰδοί ἐρωτάω . διά οὗτος Σωκράτης διαλεκτικός ἄκρος εἰμί ἀρώτης , ἀλλά οὐ ἀποκρίνω · ὁμολογέω γάρ οὐ οἶδα . ὁ μέντοι σοφιστικός πᾶς οἶδα ἐπαγγέλλω πάντως καί ὁ δήπουθεν ἐρωτάω . οὖον προηγουμένως οὖν ὁ διαλεκτική ἔργον π·ερὶ ἀπόκρισις πραγματεύομαι , ἀλλά ἢ διά ὁ ὁ σοφιστικός γειτνίασις . δηλόω δέ ἐν ὁ πρότερος καί πρός πόσος καί ἐκ πόσος οὗτος εἰμί τέσσαρες γάρ ὁ πρόβλημα ) , καί πόθεν εὐπορέω οὗτος ὁ δέ εἰμί ὁ τόπος ὅς ἐκδίδωμι ) , ἔτι δέ πῶς ἐρωτητέον ἢ τακτέον ὁ ἐρώτησις πᾶς καί περί τε ἀπόκρισις καί λύσις ὁ πρός ὁ συλλογισμός . δηλόω δέ καί περί ὁ ἄλλος , ὅσος ὁ αὐτός μέθοδος ὁ λόγος εἰμί . πρός δέ οὗτος περί ὁ παραλογισμός διέρχομαι , ὡς ἤδη εἴρω . ὅτι μέν οὖν ἔχω τέλος ἱκανῶς ὁ προαιρέω , φανερός · δεῖ δέ σύ μή λανθάνω ὁ συμβαίνω περί οὗτος ὁ πραγματεία . ὁ γάρ εὑρίσκω ἅπας ὁ μέν παρά ἕτερος λαμβάνω πρότερος πονέομαι κατά μέρος ἐπιδίδωμι ὑπό ὁ παραλαμβάνω ὕστερος · ὁ δέ ἐκ ἀρχή εὑρίσκω μικρός ὁ πρῶτος ἐπίδοσις λαμβάνω εἴωθα , χρήσιμος μέντοι πολύς ὁ ὕστερος ἐκ οὗτος αὔξησις . μέγας γάρ ἴσως ἀρχή πᾶς , ὥσπερ καί λέγω · διό καί χαλεπός . ὅσος γάρ ἀγαθός ὁ δύναμις , τοσοῦτος μικρός ὅς ὁ μέγεθος χαλεπός εἰμί ὁράω . οὗτος δέ εὑρίσκω ῥᾳδίως προστίθημι καί συναυξάνω ὁ λοιπός εἰμί · ὅσπερ καί περί ὁ ῥητορικός λόγος 138 συμβαίνω , σχεδόν δέ καί περί ὁ Ἄλας ἅπας τέχνη . ὁ μέν γάρ ὁ ἀρχή εὑρίσκω παντελῶς εἰς μικρός τίς προάγω · ὁ δέ νῦν εὐδοκιμέω παραλαμβάνω παρά πολύς οἷος ἐκ διαδοχή κατά μέρος προσάγω οὕτως αὐξάνω , Τισίας μέν μετά ὁ πρῶτος , Θρασύμαχος δέ μετά Τισίας , Θεόδωρος δέ μετά οὗτος , καί πολύς πολύς συμφέρω μέρος · διόπερ οὐδείς θαυμαστός πλῆθος τίς ἔχω ὁ τέχνη . οὗτος δέ ὁ ὅλος λογικός πραγματεία οὖον ὁ μέν εἰμί ὁ δέ οὐ εἰμί προεξεργάζομαι , ἀλλά οὐδείς παντελῶς ὑπάρχω . καί γάρ ὁ περί ὁ ἐριστικός λόγος μισθαρνέω ὅμοιος τις εἰμί ὁ παίδευσις ὁ Γοργίας πραγματεία · λόγος γάρ ὁ μέν ῥητορικός ὁ δέ ἐρωτηματικός διδάσκω ἐκμανθάνω , εἰς ὅς πλειστάκις οἴομαι ἑκάτερος ὁ ἀλλήλων ἐμπίπτω λόγος . διόπερ ταχύς μέν ἄτεχνος δέ εἰμί ὁ διδασκαλία ὁ μανθάνω παρά αὐτός · οὖον γάρ τέχνη ἀλλά ὁ ἀπό ὁ τέχνη δίδωμι παιδεύω ὑπολαμβάνω , ὥσπερ ἄν τις ἐπιστήμη φάσκω παραδίδωμι ἐπί ὁ μηδείς πονέω ὁ πούς εἶτα σκυτοτομικός μέν μή διδάσκω μηδέ ὅθεν δύναμαι πορίζω ὁ τοιοῦτος , δήω δέ πολύς γένος παντοδαπής ὑπόδημα . οὗτος βοηθέω μέν πρός ὁ χρεία , τέχνη δέ οὖον παραδίδωμι . καί περί μέν | ὁ ῥητορικός ὑπάρχω · πολύς καί παλαιός ὁ λέγω , περί δέ ὁ συλλογίζομαι παντελῶς οὐδείς ἔχω πρότερος ἄλλος λέγω ἀλλά ἢ τριβή ζητέω πολύς χρόνος πονέω . εἰμί δέ φαίνω θεάομαι σύ ὡς ἐκ τοιοῦτος ἐκ ἀρχή ὑπάρχω ἔχω ὁ μέθοδος ἱκανῶς παρά ὁ ἄλλος πραγματεία ὁ ἐκ παράδοσις αὐξάνω , λοιπός εἄν εἰμί πᾶς σύ ἢ ὁ ἀκροάομαι ἔργον ὁ μέν παραλείφω ὁ μέθοδος συγγνώμη ὁ δέ εὑρίσκω πολύς ἔχω χάρις .