anonymi-in-aristotelis-sophisticos-elenchos.in-aristotelis-sophisticos-elenchos-paraphrasis 33
33 . Δεῖ δὲ κατανοεῖν ὅτι πάντων τῶν σοφιστικῶν λόγων οἱ μέν εἰσι ῥᾴους κατιδεῖν παρὰ τί καὶ ἐν τίνι εἴδει τῶν παραδεδομένων τρόπων παραλογίζονται τὸν ἀκούοντα , οἱ δὲ χαλεπώτεροι τοῦτο μαθεῖν , καὶ ταῦτα πολλάκις ὄντες οἱ αὐτοὶ ἐκείνοις . τὸ γὰρ παρὰ τὸ αὐτὸ εἶδος τυχὸν τῆς ὁμωνυμίας τοὺς μὲν εὐχερὲς καὶ φωρᾶσαι καὶ λῦσαι τοὺς δὲ οὔ . καλοῦμεν δὲ λόγους τοὺς αὐτοὺς τοὺς ὑφ’ ἓν εἶδος πίπτοντας . ἔτι ὁ αὐτὸς λόγος τοῖς μὲν ἐν τοῖς παρὰ τὴν λέξιν σοφίσμασι , τοῖς δὲ ἐν τοῖς ἐκτός , ἄλλοις δὲ παρ’ ἕτερόν τι δόξειεν εἶναι , τῷ μὴ τὸ συμπέρασμα ὁμοίως εἶναι δῆλον . ὥσπερ οὖν ἐν τοῖς παρὰ τὴν ὁμωνυμίαν τὰ μὲν καὶ τοῖς τυχοῦσίν ἐστι δῆλα , τὰ δὲ καὶ τοὺς ἐμπειροτέρους διαλανθάνει , καὶ ἐν τούτοις . ἐκεῖ γὰρ οἱ λόγοι σχεδὸν οἱ γελοῖοι πάντες εἰσὶ παρὰ τὴν λέξιν , οἷον ῾ ἀνὴρ ἐφέρετο κατὰ κλίμακος δίφρον·’ ὁμώνυμον γὰρ τὸ ἐφέρε|το ἢ ὅτι ἐκομίζετο ἐπὶ δίφρον ἢ ὅτι ἅρμα ἤλαυνεν . ἄγεται δὲ τοῦτο καὶ πρὸς τὴν ὁμοιοσχημοσύνην , τισὶ δὲ καὶ πρὸς τὴν ἀμφιβολίαν . καὶ πάλιν ᾿ ὅπου ὅπου στέλλεσθε ; πρὸς τὴν κεραίαν.’ τὸ δὲ στέλλεσθαι πέμπεσθαί ἐστι · πρὸς τὴν κεραίαν ἄρα πέμπεσθε . διττὸν γὰρ τὸ στέλλεσθαι τό τε πέμπεσθαι καὶ τὸ συνάγειν τό ἱστίον χαλώμενον ἐπὶ τὴν κεραίαν . πάλιν ‘ποτέρα τῶν βοῶν ἔμπροσθεν τέξεται ; οὐδετέρα , ἀλλ’ ὄπισθεν ἄμφω.’ καὶ ῾ καθαρὸς ὁ βορέας ; οὐ δῆτα · ἀπέκτεινε γὰρ τὸν πτωχὸν καὶ τὸν ὠνούμενον.’ τό τε γὰρ ἔμπροσθεν καὶ ἐπὶ τοῦ χρόνου καὶ ἐπὶ τοῦ μέρους τοῦ σώματος λέγεται , καὶ καθαρὸν τόν τε ὑγιεινὸν καὶ τὸν ἀμόλυντον λέγομεν . καὶ ῾ ἆρ᾿ Εὔαρχος οὗτος ; οὐ δῆτα , ἀλλ’ Ἀπολλωνίδης·’ τόν τε γὰρ εὖ ἄρχοντα εὔαρχον ἔλεγον καὶ τὸν Ἀπολλωνίδην . τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ τῶν ἄλλων σχεδὸν οἱ πλεῖστσι . σημεῖον δὲ τούτων καὶ ὡς λανθάνουσι καὶ τοὺς ἐπιστήμονας τῶν παρὰ τὴν ὁμωνυμίαν τινές , ὅτι μάχονται πολλάκις περὶ τῶν ὀνομάτων , οἷον πότερον ταὐτὸ σημαίνει κατὰ πάντων τὸ ὂν καὶ τὸ ἓν ἢ ἕτερον . τοῖς μὲν γὰρ δοκεῖ ταὐτὸ σημαίνειν ἄμφω , οἱ δὲ τὸν Ζήνωνος λόγον καὶ Παρμενίδου λύουσι διὰ τὸ πολλαχῶς φάναι τὸ ὂν λέγεσθαι καὶ τὸ ἕν . οὐ μόνον οὖν ἐπὶ τῶν ὁμωνύμων τοῦτο συμβαίνει , ὡς εἴρηται , ἀλλὰ καὶ ἐφ’ ἑκάστου τῶν ἄλλων · οἱ μὲν γὰρ ἔσονται ῥᾴους ἰδεῖν οἱ δὲ χαλεπώτεροι τῶν λόγων , καὶ λαβεῖν ἐν τίνι γένει καὶ πότερον ἔλεγχος ἢ οὐκ ἔλεγχος οὐ ῥᾴδιον εἰπεῖν , καὶ περὶ πάντων οὕτω . | Ἔστι δὲ δριμὺς λόγος ὅστις ἀπορεῖν ποιεῖ μάλιστα · δάκνει γὰρ οὗτος μάλιστα καὶ θορυβεῖ , ὡς τὰ ἐπιχειρήματα τό τε πέμπτον καὶ τέταρτον τοῦ ἐν τῷ Περὶ ἑρμηνείας τελευταίου τμήματος καὶ ὁ ἐν τοῖς Φυσικοῖς τὸν χρόνον ἀναιρῶν λόγος δριμύτατος τῷ δεικνύειν μηδὲν τῶν μερῶν αὐτοῦ μένειν · τὸ μὲν γάρ , φησί , παρώχηκε καὶ οὐκ ἔστι , τὸ δὲ μέλλει καὶ οὔπω , τὸ δὲ νῦν ἀμερές · ὥστ’ εἰ μὴ τῶν μερῶν τι , οὐδὲ τὸ ὅλον . ἀπορία δέ ἐστι διττή , ἡ μὲν ἐν τοῖς διαλεκτικοῖς , ὅτε ἀποροῦμεν , ποίαν τῶν προτάσεων ἀναιρετέον , ὡς καὶ τὸ συναχθὲν συναναιρῆσαι ψεῦδος , καὶ εἰ ἀμφοτέρας , εἴπερ ἐπ’ ἴσης ἔνδοξοι · ἡ δὲ ἐν τοῖς ἐριστικοῖς , πῶς εἴποι τις τὸ προταθὲν καὶ ὅπως φυλάξεται τὸν ὀχλοῦντα σοφιστήν . παράδειγμα τοῦ μὲν προτέρου ‘τὸ βιβλίον διδάσκει , τὸ διδάσκον ἔμψυχον · τὸ βιβλίον ἄρα ἔμψυχον.’ πάλιν ῾ εἰ῾ μηδεὶς τοῖχος ἀναπνεῖ ὅτι μὴ ζῶον , κἄν εἴ τι ζῶον , ἀναπνεῖ.’ ἀλλὰ μὴν μύρμηκες καὶ μέλιτται καὶ τὰ ἕτερα ἔντομα καὶ ζῷα καὶ οὐκ ἀναπνεῖ . οὐκ ἄρα ὁ τοῖχος ὅτι οὐ ζῶον οὐκ ἀναπνεῖ , ἀλλ’ ὅτι οὐκ ἔχει πνεύμονα · τοῦτο γὰρ ἐγγύτερον . τοῦ δὲ δευτέρου , ὡς εἴ τις ἐρωτῴη ῾ ὅσα τις μὴ ἔχει ἔχων πρότερον , ἆρα ἀποβέβληκε τοσαῦτα;’ πῶς οὖν ἄν τις ἐνταῦθα ἀποκριθῇ καὶ μὴ ἐλεγχθῇ , ἔχει ἀπορίαν . ὅθεν ἐν τοῖς διαλεκτικοῖς οἱ δριμύτεροι λόγοι μᾶλλον ζητεῖν ποιοῦσιν . ὡς ἄν δὲ περὶ | αὐτῶν σαφέστερον εἴποιμεν , ἔστι διαλεκτικὸς λόγος δριμύτατος πρῶτος μὲν ὃς ἄν ἐξ ὅτι μάλιστα δοκούντων ὅτι μάλιστα ἔνδοξον ἀναιρῇ . εἷς γὰρ ὢν ὁ τὴν ἀντίφασιν συνάγων συλλογισμὸς καὶ τὸ μὴ ἀγαθὸν ἀγαθὸν λέγων μετατιθεμένης τῆς ἀντιφάσεως ἅπαντας ὁμοίους ἕξει τοὺς συλλογισμούς · ἀεὶ γὰρ ἐξ ἐνδόξων ὁμοίως ἔνδοξον ἀναιρήσει ἢ κατασκευάσει , διόπερ ἀπορεῖν ἀναγκαῖον . μάλιστα μὲν οὖν ὁ τοιοῦτος δριμύτατος ὡς ἐξ ἴσου τὸ συμπέρασμα ποιῶν τοῖς ἐρωτήμασιν κατὰ τὴν δόξαν καὶ δυσφορώτατος , ὡς ὁ τοῦ Καλλικλέους ἐν τῷ Γοργίᾳ μᾶλλον τὴν ἀδικίαν τῆς δικαιοσύνης αἱρετωτέραν τιθέμενος τῷ τὴν μὲν φύσει εἶναι καὶ πρεσβυτέραν καὶ παρὰ τοῖς ἀλόγοις τὸ γενναῖον αὐτῆς ἐκλάμπειν , τὴν δὲ ὑστέραν τὴν δικαιοσύνην καὶ θέσει · θέσις γὰρ ὁ νόμος . καὶ ὁ ἐν τῷ Φαίδωνι τὴν ψυχὴν κατασκευάζων ἀθάνατον διὰ τὴν παλιγγενεσίαν καὶ τὸ ἐκ τῶν νεκρῶν τοὺς ζῶντας γίνεσθαι , τὸ δὲ ὅτι τὰ ἐναντία ἐκ τῶν ἐναντίων . δεύτερος δὲ ὁ ἐκ προτάσεων μὲν ὁμοίως ἐνδόξων , τὸ μέντοι συμπέρασμα ἔχων ἐνδοξότερον , ὃ δὴ καὶ ἀπαγωγὴν ἐκαλοῦμεν , ὡς ἡ ἀρετὴ διδακτόν , εἴπερ καὶ ἐπιστήμη . οὗτος γοῦν ὁμοίως ποιήσει ἀπορεῖν , ὁποῖον τῶν ἐρωτημάτων ἀναιρετέον . τοῦτο δὲ τῶν ἄλλων χαλεπόν . ὅτι μὲν γὰρ ἀναιρετέον , δῆλον · ὁπότερον δέ , εὑρεῖν οὐκ εὔπορον . πλῆρες δὲ τῶν τοιούlτων συλλογισμῶν τὸ δεύτερον τῶν Μετὰ τὰ φυσικά . τῶν δὲ ἐριστικῶν δριμύτατος μὲν ὁ πρῶτον εὐθὺς ἄδηλος , πότερον συλλελόγισται ἢ οὔ , ὡς ὁ Παρμενίδειος ( τὸ γὰρ εἶναι ὂν ἓν οὐκ ἐκ τῶν κειμένων , ἀλλ’ ἔτι προσδεῖται ἔξωθεν , οἶον τὸ παρὰ τὸ ὂν οὐκ ὄν , τὸ οὐκ ὂν οὐδέν , ἓν ἄρα τὸ ὄν · τὸ γὰρ † οὐδὲν ἓν παρῆκεν εἰπεῖν ) . καὶ ἔτι πότερον παρὰ τὸ τὸ ψευδὲς ἀναιρήσαι συμπέρασμα ἡ λύσις ἐστὶν ἢ παρὰ τὸ μίαν τῶν προτάσεων . δεύτερος δὲ ὁ δῆλος μὲν ὅτι παρὰ τὴν τῆς προτάσεως ἀναίρεσιν ἡ λύσις ἐστίν , μὴ φανερὸς δ’ ὤν , διὰ τίνος ἀναίρεσιν τῶν ἠρωτημένων λυτέος ἐστίν . Ἐνίοτε μὲν οὖν ὁ μὴ συλλογισθεὶς λόγος εὐήθης ἐστίν , ἐὰν ᾖ λίαν ἄδοξα ἢ ψευδῆ τὰ λήμματα · ἐνίοτε δ’ οὐκ ἄξιος καταφρονεῖσθαι . ὅταν μὲν γὰρ ἐλλείπῃ τι τῶν τοιούτων ἐρωτημάτων , περὶ οὗ ὁ λόγος , καὶ μὴ πάσας τὰς κατασκευαστικὰς προτάσεις ἔχῃ μηδὲ πλῆρες συλλογισάμενος , εὐήθης ἐστὶν ὁ συλλογισμός · ὅταν δὲ τῶν ἔξωθεν , οὐκ εὐκαταφρόνητος οὐδαμῶς , ἀλλ’ ὁ μὲν λόγος ἐπιεικής , ὁ δὲ ἐρωτῶν ἠρώτησεν οὐ καλῶς . Ἔστι τε , ὥσπερ λύειν ὁτὲ μὲν πρὸς τὸν λόγον ὁτὲ δὲ πρὸς τὸν ἐρωτῶντα καὶ τὴν ἐρώτησιν ὁτὲ δὲ πρὸς οὐδέτερον τούτων , ὁμοίως καὶ ἐρωτᾶν ἔστι καὶ συλλογίζεσθαι καὶ πρὸς τὴν θέσιν καὶ πρὸς τὸν ἀποκρινόμενον καὶ πρὸς τὸν χρόνον παραιτούμενον , ὅταν ᾖ πλείονος δεομένη ἡ λύσις χρόνου ἢ τοῦ παρόντος . |
Lemmas: 33 . Δεύς δέ κατανοέω ὅτι πᾶς ὁ σοφιστικός λόγος ὁ μέν εἰμί ῥᾴδιος καθοράω παρά τίς καί ἐν τίς εἶδος ὁ παραδίδωμι τρόπος παραλογίζομαι ὁ ἀκούω , ὁ δέ χαλεπός οὗτος μανθάνω , καί οὗτος πολλάκις εἰμί ὁ αὐτός ἐκεῖνος . ὁ γάρ παρά ὁ αὐτός εἶδος τυγχάνω ὁ ὁμωνυμία ὁ μέν εὐχερής καί φωράω καί λύω ὁ δέ οὖον . καλέω δέ λόγος ὁ αὐτός ὁ ὑπό εἷς εἶδος πίπτω . ἔτι ὁ αὐτός λόγος ὁ μέν ἐν ὁ παρά ὁ λέξις σόφισμα , ὁ δέ ἐν ὁ ἐκτός , ἄλλος δέ παρά ἕτερος τίς δοκέω εἰμί , ὁ μή ὁ συμπέρασμα ὁμοίως εἰμί δῆλος . ὥσπερ οὖν ἐν ὁ παρά ὁ ὁμωνυμία ὁ μέν καί ὁ τυγχάνω εἰμί δῆλος , ὁ δέ καί ὁ ἔμπειρος διαλανθάνω , καί ἐν οὗτος . ἐκεῖ γάρ ὁ λόγος σχεδόν ὁ γελοῖος πᾶς εἰμί παρά ὁ λέξις , οἷος ῾ ἀνήρ φέρω κατά κλῖμαξ δίφρον·’ ὁμώνυμος γάρ ὁ φέρω ἢ ὅτι κομίζω ἐπί δίφρος ἢ ὅτι ἅρμα ἐλαύνω . ἄγω δέ οὗτος καί πρός ὁ ὁμοιοσχημοσύνη , τις δέ καί πρός ὁ ἀμφιβολία . καί πάλιν ᾿ ὅπου ὅπου στέλλω ; πρός ὁ κεραία ὁ δέ στέλλω πέμπω εἰμί · πρός ὁ κεραία ἄρα πέμπω . δισσός γάρ ὁ στέλλω ὁ τε πέμπω καί ὁ συνάγω ὁ ἱστίον χαλάω ἐπί ὁ κεραία . πάλιν πότερος ὁ βοῦς ἔμπροσθεν τίκτω ; οὐδέτερος , ἀλλά ὄπισθεν ἄμφω καί ῾ καθαρός ὁ Βορέας ; οὖον δῆτα · ἀποκτείνω γάρ ὁ πτωχός καί ὁ ὠνέομαι ὁ τε γάρ ἔμπροσθεν καί ἐπί ὁ χρόνος καί ἐπί ὁ μέρος ὁ σῶμα λέγω , καί καθαρός ὁ τε ὑγιεινός καί ὁ ἀμόλυντος λέγω . καί ῾ ἆρα Εὔαρχος οὗτος ; οὖον δῆτα , ἀλλά Ἀπολλωνίδης ὁ τε γάρ εὕω ἄρχω εὔαρχος λέγω καί ὁ Ἀπολλωνίδης . ὁ αὐτός δέ τρόπος καί ὁ ἄλλος σχεδόν ὁ πλεῖστος . σημεῖον δέ οὗτος καί ὡς λανθάνω καί ὁ ἐπιστήμων ὁ παρά ὁ ὁμωνυμία τις , ὅτι μάχομαι πολλάκις περί ὁ ὄνομα , οἷος πότερος αὐτός σημαίνω κατά πᾶς ὁ εἰμί καί ὁ εἷς ἢ ἕτερος . ὁ μέν γάρ δοκέω αὐτός σημαίνω ἄμφω , ὁ δέ ὁ Ζήνων λόγος καί Παρμενίδης λύω διά ὁ πολλαχῶς φαίνω ὁ εἰμί λέγω καί ὁ εἷς . οὖον μόνος οὖν ἐπί ὁ ὁμώνυμος οὗτος συμβαίνω , ὡς εἴρω , ἀλλά καί ἐπί ἕκαστος ὁ ἄλλος · ὁ μέν γάρ εἰμί ῥᾴδιος ὁράω ὁ δέ χαλεπός ὁ λόγος , καί λαμβάνω ἐν τίς γένος καί πότερος ἔλεγχος ἢ οὐ ἔλεγχος οὖον ῥᾴδιος εἶπον , καί περί πᾶς οὗτος . | εἰμί δέ δριμύς λόγος ὅστις ἀπορέω ποιέω μάλιστα · δάκνω γάρ οὗτος μάλιστα καί θορυβέω , ὡς ὁ ἐπιχείρημα ὁ τε πέμπτος καί τέταρτος ὁ ἐν ὁ περι ἑρμηνεία τελευταῖος τμῆμα καί ὁ ἐν ὁ φυσικός ὁ χρόνος ἀναιρέω λόγος δριμύς ὁ δείκνυμι μηδείς ὁ μέρος αὐτός μένω · ὁ μέν γάρ , φημί , παροίχομαι καί οὐ εἰμί , ὁ δέ μέλλω καί οὔπω , ὁ δέ νῦν ἀμερής · ὥστε εἰμί μή ὁ μέρος τίς , οὐδέ ὁ ὅλος . ἀπορία δέ εἰμί διττός , ὁ μέν ἐν ὁ διαλεκτικός , ὅτε ἀπορέω , ποῖος ὁ πρότασις ἀναιρετέον , ὡς καί ὁ συνάγω συναναιρέω ψεῦδος , καί εἰμί ἀμφότερος , εἴπερ ἐπί ἴσος ἔνδοξος · ὁ δέ ἐν ὁ ἐριστικός , πῶς εἶπον τις ὁ προτείνω καί ὅπως φυλάσσω ὁ ὀχλέω σοφιστής . παράδειγμα ὁ μέν πρότερος τότος βιβλίον διδάσκω , ὁ διδάσκω ἔμψυχος · ὁ βιβλίον ἄρα ἔμψυχος πάλιν ῾ εἰ μηδείς τοῖχος ἀναπνέω ὅτι μή ζῷον , ἄν εἰμί τίς ζῷον , ἀναπνέω ἀλλά μήv μύρμηξ καί μέλισσα καί ὁ ἕτερος ἔντομα καί ζῷον καί οὐ ἀναπνέω . οὐ ἄρα ὁ τοῖχος ὅτι οὖον ζῷον οὐ ἀναπνέω , ἀλλά ὅτι οὐ ἔχω πνεύμων · οὗτος γάρ ἐγγύς . ὁ δέ δύο , ὡς εἰμί τις ἐρωτάω ῾ ὅσος τις μή ἔχω ἔχω πρότερος , ἆρα ἀποβάλλω τοσαῦτος πῶς οὖν ἄν τις ἐνταῦθα ἀποκρίνω καί μή ἐλέγχω , ἔχω ἀπορία . ὅθεν ἐν ὁ διαλεκτικός ὁ δριμύς λόγος μᾶλλον ζητέω ποιέω . ὡς ἄν δέ περί | αὐτός σαφής εἶπον , εἰμί διαλεκτικός λόγος δριμύς πρῶτος μέν ὅς ἄν ἐκ ὅτι μάλιστα δοκέω ὅτι μάλιστα ἔνδοξος ἀναιρέω . εἷς γάρ εἰμί ὁ ὁ ἀντίφασις συνάγω συλλογισμός καί ὁ μή ἀγαθός ἀγαθός λέγω μετατίθημι ὁ ἀντίφασις ἅπας ὅμοιος ἔχω ὁ συλλογισμός · ἀεί γάρ ἐκ ἔνδοξος ὁμοίως ἔνδοξος ἀναιρέω ἢ κατασκευάζω , διόπερ ἀπορέω ἀναγκαῖος . μάλιστα μέν οὖν ὁ τοιοῦτος δριμύς ὡς ἐκ ἴσος ὁ συμπέρασμα ποιέω ὁ ἐρώτημα κατά ὁ δόξα καί δύσφορος , ὡς ὁ ὁ Καλλικλῆς ἐν ὁ Γοργίας μᾶλλον ὁ ἀδικία ὁ δικαιοσύνη αἱρετός τίθημι ὁ ὁ μέν φύσις εἰμί καί πρέσβυς καί παρά ὁ ἄλογος ὁ γενναῖος αὐτός ἐκλάμπω , ὁ δέ ὕστερος ὁ δικαιοσύνη καί θέσις · θέσις γάρ ὁ νόμος . καί ὁ ἐν ὁ Φαίδων ὁ ψυχή κατασκευάζω ἀθάνατος διά ὁ παλιγγενεσία καί ὁ ἐκ ὁ νεκρός ὁ ζῶ γίγνομαι , ὁ δέ ὅτι ὁ ἐναντίος ἐκ ὁ ἐναντίος . δύο δέ ὁ ἐκ πρότασις μέν ὁμοίως ἔνδοξος , ὁ μέντοι συμπέρασμα ἔχω ἔνδοξος , ὅς δή καί ἀπαγωγή καλέω , ὡς ὁ ἀρετή διδακτός , εἴπερ καί ἐπιστήμη . οὗτος γοῦν ὁμοίως ποιέω ἀπορέω , ὁποῖος ὁ ἐρώτημα ἀναιρετέον . οὗτος δέ ὁ ἄλλος χαλεπός . ὅτι μέν γάρ ἀναιρετέον , δῆλος · ὁπότερος δέ , εὑρίσκω οὐ εὔπορος . πλήρης δέ ὁ τοιούτος συλλογισμός ὁ δύο ὁ μετά ὁ φυσικός . ὁ δέ ἐριστικός δριμύς μέν ὁ πρῶτος εὐθύς ἄδηλος , πότερος συλλογίζομαι ἢ οὖον , ὡς ὁ Παρμενίδειος ( ὁ γάρ εἰμί εἰμί εἷς οὐ ἐκ ὁ κεῖμαι , ἀλλά ἔτι προσδέω ἔξωθεν , οἶος ὁ παρά ὁ εἰμί οὐ εἰμί , ὁ οὐ εἰμί οὐδείς , εἷς ἄρα ὁ εἰμί · ὁ γάρ † οὐδείς εἷς παρίημι εἶπον ) . καί ἔτι πότερος παρά ὁ ὁ ψευδής ἀναιρέω συμπέρασμα ὁ λύσις εἰμί ἢ παρά ὁ εἷς ὁ πρότασις . δύο δέ ὁ δῆλος μέν ὅτι παρά ὁ ὁ πρότασις ἀναίρεσις ὁ λύσις εἰμί , μή φανερός δέ εἰμί , διά τίς ἀναίρεσις ὁ ἐρωτάω λυτέος εἰμί . ἐνίοτε μέν οὖν ὁ μή συλλογίζομαι λόγος εὐήθης εἰμί , ἐάν εἰμί λίαν ἄδοξος ἢ ψευδής ὁ λῆμμα · ἐνίοτε δέ οὐ ἄξιος καταφρονέω . ὅταν μέν γάρ ἐλλείπω τίς ὁ τοιοῦτος ἐρώτημα , περί ὅς ὁ λόγος , καί μή πᾶς ὁ κατασκευαστικός πρότασις ἔχω μηδέ πλήρης συλλογίζομαι , εὐήθης εἰμί ὁ συλλογισμός · ὅταν δέ ὁ ἔξωθεν , οὐ εὐκαταφρόνητος οὐδαμῶς , ἀλλά ὁ μέν λόγος ἐπιεικής , ὁ δέ ἐρωτάω ἐρωτάω οὖον καλῶς . εἰμί τε , ὥσπερ λύω ὁτὲ μέν πρός ὁ λόγος ὁτὲ δέ πρός ὁ ἐρωτάω καί ὁ ἐρώτησις ὁτὲ δέ πρός οὐδέτερος οὗτος , ὁμοίως καί ἐρωτάω εἰμί καί συλλογίζομαι καί πρός ὁ θέσις καί πρός ὁ ἀποκρίνω καί πρός ὁ χρόνος παραιτέομαι , ὅταν εἰμί πλείων δήω ὁ λύσις χρόνος ἢ ὁ πάρειμι . |