anonymi-in-aristotelis-sophisticos-elenchos.in-aristotelis-sophisticos-elenchos-paraphrasis 10
10 . Καὶ ἡμεῖς μὲν οὕτω τοὺς τῶν σοφιστῶν ἐλέγχους κατ’ εἴδη καὶ κατὰ γένος διῃρήκαμέν τε καὶ ἐδιδάξαμεν καὶ πρώτην αὐτῶν ἐκείνην καὶ κοινοτάτην διαίρεσιν πεποιήμεθα , καὶ τοὺς μὲν αὐτῶν παρὰ τὴν λέξιν τοὺς δὲ ἐκτὸς τῆς λέξεως ὠνομάκαμεν . ἀλλ’ εἰσὶν οἳ τούτοις μὲν οὐ στοιχοῦσιν , ἑτέραν δὲ παρ’ αὐτῶν καὶ καινοτέραν τὴν ἀνωτάτω ποιοῦνται διαφοράν · τοὺς μὲν γάρ φασιν εἶναι πρὸς τοὔνομα τοὺς δὲ πάρα τὴν διάνοιαν · ταύτα δὲ εἰ μὴ ταὐτὰ ἀλλ’ ἕτερα , καὶ εἰ πάσας ἔχει τὰς ἀποδεδομένας τῶν σοφισμάτων ἰδέας . καὶ ἐπὶ πᾶσιν εἰ καλῶς οὕτω λέγεται καὶ διῄρηται , ἐπισκεψώμεθα λογικώτερον . καὶ πρῶτον μὲν ἄτοπον τὸ ὑπολαμβάνειν ἄλλους μὲν εἶναι πρὸς τοὔνομα λόγους , ἑτέρους δὲ παρὰ τὴν διάνοιαν , ἀλλ’ οὐ τοὺς αὐτούς . τί γάρ ἐστι τὸ μὴ πρὸς τὴν διάνοιαν ἀλλ’ ἢ ὅταν μὴ χρῆται τῷ ὀνόματι ὁ ἐρωτῶν ἐπὶ τῇ ἐννοίᾳ ἐκείνῃ καὶ ἐφ’ ᾧ σημαινομένῳ ὁ ἐρωτη - θεὶς διανοούμενος ἔδωκεν ; τὸ δ’ αὐτὸ τοῦτό ἐστι καὶ πρὸς τοὔνομα · ψιλὸν γὰρ ὥσπερ περιστρέφει τὸ ὄνομα διαφόροις ἐφαρμόττων πράγμασιν . ὡς ἂν δὲ σαφέστερα ἃ λέγομεν γένοιτο , ἐπὶ τῶν ὁμωνύμων | γυμνάσωμεν . πρὸς γὰρ τὸν ἐρωτήσαντα ‘ἆρά γε ὁ κύων ὑλακτεῖ;’ ἢ ‘ὁ ἀετὸς πτηνόν;’ εἴ τις δώσει οἰόμενος ἐρωτᾶσθαι περὶ τοῦ χερσαίου ἢ τοῦ ἐν · ἀέρι , ὁ δὲ μὴ ἐπὶ τούτοις χρῆται ἀλλὰ μεταφέρει τὸ ὄνομα ἐπὶ τοὺς θαλαττίους , εἶτα δεικνύει τὸν ἀποκριθέντα ψευδόμενον , εἰς ἓν τὰ εἰρημένα συνάγεται · ἥ τε γὰρ διάνοια ἑκατέρων διάφορος καὶ οὐ πρὸς τὸ αὐτό , καὶ τὸ μεταπῖπτον διὰ τὸ πλεῖστα σημαίνειν τὸ ὄνομα τῆς πλάνης αἴτιον . εἰ δὲ μὴ . τὸ ὄνομα σημαίνει πλείω , ἢ καὶ σημαῖνον ὡς ἓν δηλοῦν ὑπὸ τοῦ ἐρωτῶντος καὶ ἀποκρινομένου ὑπολαμβάνεται , ἀπάτη μὲν οὐκ ἔσται , πάλιν δὲ ταὐτὸν ἔσται ἄμφω · οἷον τὸ ἓν καὶ τὸ ὂν ἴσως πολλὰ σημαίνει , ὁ μέντοι Παρμενίδης καὶ χηνῶν ἓν ἄμφω καὶ καθ’ ἑνὸς σημαινομένου τιθέμενοι εἰ ἕτερος ὑφ’ ἑτέρου προσηρωτᾶτο , εἰ ἓν τὸ ὂν καὶ μονοειδές , καὶ ὁ διδοὺς ἓν εἶναι χηνῶν καὶ ὁ λαμβάνων Παρμενίδης ἀμφότεροι καὶ πρὸς τοὔνομα καὶ πρὸς τὴν διάνοιαν ἀλλήλων διειλεγμένοι εἴησαν . εἰ δέ τις πολλὰ οἴεται σημαίνειν καὶ ἐρωτήσει , οὐ πρὸς τὴν διάνοιαν αὐτοῦ δῆλον ὅτι ἀπηντηκὼς ἔσται ὁ ἀποκριθεὶς ἕν , ὥς γε εἴρηται . καὶ τοῦτο μὲν οὕτως . ἔπειτα δὲ τὸ πρὸς τοὔνομα καὶ παρὰ τὴν διάνοιαν οὐκ ἐπὶ πάντας φθάνει τοὺς παραλογισμούς , ἀλλὰ περὶ μόνους τούτους ὅσοι πλείω σημαίνουσιν . εἶεν δ’ ἂν τῶν ἐντὸς τῆς λέξεως μόνοι οἱ κατὰ τὸ ὁμώνυμον καὶ ἀμφίβολον οἵ τε παρὰ προσ - ῳδίαν καὶ κατὰ τὴν ὁμοιο|σχημοσύνην . ἄλλως τε οὐδ’ ἐν τούτοις αὐτοῖς ἀεὶ τὸ αἴτιον ἐν τῇ λέξει , ἵν’ ᾖ πρὸς τοὔνομα καὶ παρὰ τὴν διάνοιαν , ἀλλ’ ἔστιν ὅτε πρὸς τὸ ποιὸν εἶναι τὸν ἐρωτῶντα ἢ ἀποκρινόμενον . οἰηθείη γὰρ ἄν τις τό τε μονοειδὲς πολύσημον καὶ τὸ ἔμπαλιν , ὡς δὲ ἔχει , καὶ δώσει καὶ ἀπολήψεται . ἔτι εἰ ἀποδέδεικται τοὺς αὐτοὺς εἶναι τοὺς παρὰ τὴν διάνοιαν τοῖς πρὸς τοὔνομα , πάντας δὲ ἐκεῖνοι τῇ διαιρέσει συνέχειν ᾤοντο , ἔσονται πάντες πρὸς ἓν τοῦτο συγκεκλεισμένοι τὸ κατὰ τὸ ὄνομα . ἀλλὰ μὴν τοῦτο ἐν τοῖς ἐντὸς τῆς λέξεως παραλογισμοῖς ἐθεωρεῖτο μόνοις καὶ τούτοις οὐ πᾶσι . λείπεται ἄρ τούς τε ἐκτὸς τῆς λέξεως ἅπαντας καὶ τοὺς παρὰ σύνθεσιν καὶ διαίρεσιν ἐκτὸς πίπτειν τῆς εἰσηγημένης παρ’ αὐτῶν διαιρέσεως . ἣν δὲ μὴ ἄφυκτον διαίρεσιν ἐν τοῖς λόγοις ἐκακίζομεν πρότερον , τοιαύτη τίς ἐστι . κἀκεῖνο δὲ αὐτοῖς ἔγκλημα τὸ παρόραμα · ὅλως γὰρ ἄτοπον αὐτόθεν τὸ περὶ ἐλέγχων σοφιστικῶν διαλέγεσθαι μὴ πρότερον διαλαβόντας περὶ συλλογισμοῦ · ὁ γὰρ ἔλεγχος συλλογισμός τις . ἔδει οὗν ζητῆσαι περὶ τοῦ ἁπλῶς συλλογισμοῦ πρότερον , εἶτα περὶ τοῦ ἀληθοῦς εὑρόντας εὑρόντας δὲ τί ἐστιν ἔλεγχος , ἢ τοσάσδε τὰς τῶν σοφισμάτων ἀρχὰς τίθεσθαι ὅσας καὶ ἡμεῖς , ἢ πάντας ἀνάγειν εἰς τὴν τοῦ ἀληθοῦς ἐλέγχου ἄγνοιαν . ἐχρῆν οὖν περὶ συλλογισμοῦ ἐσκέφθαι πρότερον ἢ περὶ ψευδοῦς ἐλέγχου · ἔστι γὰρ ὁ τοιοῦτος ἔλεγχος φαινόμενος συλλογισμὸς ἀντιφάσεως . διὸ καὶ εἰ μέλλει γενήσεσθαι , δεῖ τὸ αἴτιον τῆς ἀπάτης ἢ ἐν τῷ | συλλογισμῷ μόνῳ εἶναι λέγω δὲ τοῦτο , ὅταν ἐν τῷ συμπεράσματι ) , ἢ ἐν τῇ ἐρωτήσει τῇ κατ’ ἀντίφασιν προτεινομένῃ καὶ τῇ πλοκῇ τῶν προτάσεων τῷ διττὸν ἢ ἀμφίβολον εἶναι τὸ δοθὲν ἐν προτάσεσιν , ἢ ἐν ἀμφοῖν · ὁ δ’ ἐν μηδετέρῳ ἀληθὴς συλλογισμός . τὸ μὲν οὖν Σωκράτην βαδίζειν νῦν καθήμενον ἐν τῷ συμπεράσματι τῷ ἐλλεῖψαι · αἱ γὰρ προτάσεις ἄληπτοι · τὸ δὲ σιγῶντα λέγειν ἐν τῇ τῆς ἐρωτήσεως ἀντιφάσει καὶ τῷ ἀμφίβολον λαβέσθαι πρότασιν , τὸ μέντοι συμπέρασμα ἀληθὲς τὸ ἔστιν ἄρα σιγῶντα λέγειν . τὸ δ’ ὅτι ἡ Ὁμήρου ποίησις σχῆμα , διότι κύκλος , καὶ ὃ μὴ ἔχει δοίη τις , ἐν ἀμφοῖν · ὅ τε γὰρ κύκλος διπλοῦν , ἥ τε ποίησις ὡς περὶ τὰ αὐτὰ στρεφομένη καὶ τὸ παρὰ γεωμέτραις σχῆμα , καὶ τὸ συμπέρασμα ὅτι ἡ ποίησις σχῆμα ἐπίπεδον ψευδές . πάλιν , ἀρ’ ὃ μὴ ἔχει τις , δοίη ἄν ; οὔ · τί δέ ; ὃ μὴ ἔχει τις ταχέως , δοίη ἄν ταχέως ; ναί . ἄρ’ οὖν ὃ μὴ ἔχει τις , δοίη ἄν . οὕτω δὲ ἔδει συμπερᾶναι ‘ὃ ἄρα μὴ ἔχει τις ταχέως , δοίη ἄν ταχέως’ , καὶ οὕτως ἔδει ἐρωτῆσαι ‘ἆρ’ ὃ ἔχει τις , δοίη ἄν ὡς οὐκ ἔχει , ἢ οὔ;’ ἀλλ’ οὐχὶ ὃ μὴ ἔχει τις δοίη ἄν . Ἀλλὰ δὴ ὅθεν ἦλθεν ὁ λόγος , ἐπανιτέον , καὶ ἔτι προσωτέρω τοὺς ἐλέγχους ἀγάγωμεν τὴν τῶν οὕτω διαιρούντων ἐπὶ πλέον δόξαν εὐθύνοντες . πότερον οἱ ἐν τοῖς μαθήμασι παραλογισμοί , οἳ καὶ πειραστικοὶ λέγονται , κατὰ τὴν τοῦ ἐρωτωμένου εἰσὶ διάνοιαν ἢ οὔ ; ἀλλὰ πῶς ἄν εἶεν ; εἰ γάρ τις καίπερ εἰδὼς ὡς τὸ τρίγω|νον σημαίνει πολλά , τό τε σκαληνὸν καὶ ἰσοσκελὲς καὶ ἰσόπλευρον , εἶτα ἐρωτηθεὶς εἰ παντὸς τριγώνου αἱ πρὸς τῇ βάσει γωνίαι ἴσαι ἀλλήλαις , καταφήσει βλέπων πρὸς μόνον τὸ ἰσοσκελές , ὁ μέντοι σοφιστὴς συμπεράνῃ ἐπὶ τοῦ σκαληνοῦ τὴν ἀντίφασιν τούτου γὰρ οὐκ ἴσαι ) , οὐκ ἂν εἴη διειλεγμένος ὁ ἐρωτήσας κατὰ τὴν τοὐ ἀποκρινομένου διάνοιαν . καὶ ἔτι μᾶλλον , εἰ πολλὰ σημαίνει τοὔνομα , ὁ δὲ μὴ νοεῖ μηδ’ οἴεται , οἷον τὸ κύων , καὶ δοίη κατὰ πάντων τὸ ὑλακτεῖν , εἶτα συκοφαντεῖται ὡς τὸν ἀστέρα ὑλακτεῖν εἴποι , πῶς οὗτος ἐλεγχόμενος ἔσται ἢ διειλεγμένος ἐκεῖνος . , ἆρ’ οὐ παρὰ τὴν διάνοιαν ; οὐ γὰρ ὃν οὗτος τῇ διανοίᾳ κύνα ἀπέδωκε , συνῆξεν ἐκεῖνος . ἀλλὰ μὴν ταῦτα δοκεῖ κα.ὶ πρὸς τοὔνομα εἷναι , ὥστ’ ἐκ πάντων συνάγεται μὴ ἑτέρους ἀλλήλων εἶναι . Καὶ τοσούτων εἰρημένων ἔτι ἐνίστανται φάσκοντες ὡς ἔστιν ἀναλῦσαι τοὺς ἐλέγχους ὡς εἰς . ἀρχὰς κοινὰς εἰς ταῦτα , εἴπερ κατὰ διαίρεσιν αἱ ἐρωτήσεις προτείνοιντο . ἔσται δὲ τοῦτο οὕτως · ἆρ’ ἔστι σιγῶντα λέγειν ἢ οὔ ; ἢ ἔστι μὲν ὡς οὔ , ἔστι δ’ ὡς ναί ; ἀπλῶς μὲν γὰρ ὁ σιγῶν οὐ λέγει , τρόπον δὲ ἄλλον ἔστι σιγῶντα λέγειν τὰ ἄφωνα δήπου καὶ ἄψυχα πράγματα . ἀλλὰ καὶ πάλιν οὐδ’ οὕτως ἔσται ἃ λέγουσιν · οὔτε γὰρ δια - φορὰν αὐτοῖς τὰ τῆς διαιρέσεως ἕξουσιν , οὔτε τοὺς τρόπους τῶν σοφισμάτων κατὰ κοινόν τι συνέξουσιν . εἰ γὰρ καὶ μετὰ διαιρέσεως ὁ λόγος προβαίη καὶ ὁ μὲν μηδαμῶς δοίη τὸν σιγῶντα λέγειν , ὁ δὲ συνάξει ὡς δυνατόν , ἀπλῶς | μὲν ὁ λόγος ἔσται πρὸς τοὔνομα , ὁ μέντοι ἐρωτήσας πάλιν ἔσται 57 διειλεγμένος παρὰ τὴν τοῦ ἐρωτωμένου διάνοιαν . οὐκ ἄρα οὐδ’ ἐντεῦθεν ἔστι τι γένος λόγων τὸ παρὰ τὴν διάνοιαν , ἀλλά τινες τῶν παρὰ τὴν λέξιν ἔσονται καὶ κατὰ τοὔνομα κἄ παρὰ τὴν διάνοιαν , οἱ πλεῖστοι δ’ οὔ , ὡς πολλάκις εἴρηται , οὐδεὶς δὲ τῶν ἐκτὸς οὔθ’ ὁ παρὰ σύνθεσιν καὶ διαίρεσιν . Ἔπειτα καὶ τὸ ἀξιοῦν οὕτως ἐρωτῶντας διαιρεῖν πῶς ἂν ἔχοι καλῶς ; πρῶτον μὲν γὰρ ἔστιν ὅτε ὁ ἐρωτῶν οὐκ οἶδε , ποσαχῶς ἔχει τὸ ἐρωτώμενον · ὃ δὲ μὴ οἶδε , πῶς ἄν διέλοι ; εἶτα καὶ χωρίς ἐστι τὸ διδάσκειν τοῦ διαλέ - γεσθαι , καὶ τὸ μὲν τοῦ καθαρῶς φιλοσοφοῦντος καὶ τὴν ἀχλὺν τῆς ἀγνοίας ἀπὸ τῆς ψυχῆς αἴροντος τῷ ἀνακαθαίρειν καὶ διαρθροῦν τὰ προσπίπτοντα , τὸ δὲ τοῦ διαλεκτικοῦ , ὃς οὐ διδάσκει ἀλλ’ ἐρωτᾷ · προσποιεῖται γὰρ μὴ εἰδέναι . τὸ γοῦν ἐγκελεύειν τοῖς διαλεγομένοις διαιρεῖν φύρειν ἐστὶ τὴν τάξιν καὶ τῶν πραγμάτων συγχεῖν τὴν διαφοράν . ὃ δ’ ἄν μὴ τῷ διαλεκτικῷ δοίη τις , σχολῇ γ’ ἂν τῷ σοφιστῇ , ὃς εἰ μὴ καὶ τὰ δῆλα κρύψει καὶ πρὸς πᾶν ἀγνῶτι τῷ προσδιαλεγομένῳ χρήσαιτο , λήσεται διεφθορώς τὴν τέχνην . τὸ γὰρ κεφάλαιον τῆς ἐπιστήμης αὐτῷ νικήσαι πρὸς ἀπάτην ἐστί , διαιρῶν μέντοι φανερὸν ποιήσει ὡς ἔχει τὸ πρᾶγμα τῷ μήτ’ ἐσκεμμένῳ μήτε εἰδότι μήθ’ ὑπολαμβάνοντι , ὅτι ἄλλως λέγεται . ἀλλ’ ἡμεῖς μὲν οὕτω , οἱ δὲ τοσοῦτον πρόσκεινται ὡς προσαναγ|κάζειν καὶ τὰ μὴ διπλᾶ , ἀλλ’ ἑνὸς ὄντα σημαντικὰ καὶ ταῦτα προάγειν κατὰ διαίρεσιν . τί γὰρ κωλύει ταῦτα , φασί , τοῦτο παθεῖν ; ὡς ἐπ’ ἐκείνων τῶν προβλημάτων ‘ἆρα ἴσαι αἱ τέσσαρες μονάδες ταῖς δυσὶ δυάσιν ἢ οὔ;’ καὶ ὁμώνυμον μὲν ἐν τούτοις οὐδέν , οὐδὲν δ’ ἧττον , φασί , διαίρεσις ἔσται · ὡδὶ μὲν γὰρ ἔσονται ἴσαι , ὡδὶ δ’ οὔ . ἁπλῶς μὲν γὰρ αἱ τέσσαρες μονάδες ὡς ὅλον ταῖς δυσὶ δυάσιν , ἢ ἑκατέρα τῶν δυάδων ταῖς τέσσαρσι μονάσι καθάπαξ οὐκ ἴσαι . καὶ πάλιν , ἆρα τῶν ἐναντίων μία ἐπιστήμη ἢ οὔ ; καὶ ἡ διαίρεσις ‘ ἔστι δὲ τῶν ἐναντίων τὰ μὲν γνωστὰ τὰ δ’ ἄγνωστα.᾿ ὃ δ’ ἀνωτέρω περὶ τούτων διετεινάμην , κἀνταῦθα λέγω · ἐμοὶ γὰρ δοκεῖ ὁ τοῦτ’ ἀξιῶν ἀγνοεῖν ὡς ἕτερον τὸ διδάσκειν τοῦ διαλέγεσθαι , καὶ ὡς δεῖ τὸν μὲν διδάσκοντα μὴ ἐρωτᾶν , αὐτὸν δ’ ἀφ’ αὑτοῦ λαμβάνοντα δῆλα ποιεῖν τῷ μαθητῇ , τὸν δὲ ἐρωτῶντα μὴ διαιρεῖν , καὶ τὸν σοφιστὴν εἰς ἄδηλον συνελαύνειν ἅπαντα · περὶ γὰρ τὸ μὴ ὂν διατρίβων κατὰ τὸν Πλάτωνα εἰς παντάπασι σκοτεινότατον τόπον κάτα , δέδυκε .
Lemmas: 10 . καί ἐγώ μέν οὗτος ὁ ὁ σοφιστής ἔλεγχος κατά εἶδος καί κατά γένος διαιρέω τε καί διδάσκω καί πρῶτος αὐτός ἐκεῖνος καί κοινός διαίρεσις ποιέω , καί ὁ μέν αὐτός παρά ὁ λέξις ὁ δέ ἐκτός ὁ λέξις ὀνομάζω . ἀλλά εἰμί ἕ οὗτος μέν οὖον στοιχέω , ἕτερος δέ παρά αὐτός καί καινός ὁ ἄνω2 ποιέω διαφορά · ὁ μέν γάρ φημί εἰμί πρός ὄνομα ὁ δέ πάρα ὁ διάνοια · οὗτος δέ εἰμί μή αὐτός ἀλλά ἕτερος , καί εἰμί πᾶς ἔχω ὁ ἀποδίδωμι ὁ σόφισμα ἰδέα . καί ἐπί πᾶς εἰμί καλῶς οὗτος λέγω καί διαιρέω , ἐπισκοπέω λογικός . καί πρῶτος μέν ἄτοπος ὁ ὑπολαμβάνω ἄλλος μέν εἰμί πρός ὄνομα λόγος , ἕτερος δέ παρά ὁ διάνοια , ἀλλά οὖον ὁ αὐτός . τίς γάρ εἰμί ὁ μή πρός ὁ διάνοια ἀλλά ἢ ὅταν μή χράω ὁ ὄνομα ὁ ἐρωτάω ἐπί ὁ ἔννοια ἐκεῖνος καί ἐπί ὅς σημαίνω ὁ ἐρωτάω - τίθημι διανοέομαι δίδωμι ; ὁ δέ αὐτός οὗτος εἰμί καί πρός ὄνομα · ψιλός γάρ ὥσπερ περιστρέφω ὁ ὄνομα διάφορος ἐφαρμόζω πρᾶγμα . ὡς εἄν δέ σαφής ὁ λέγω γίγνομαι , ἐπί ὁ ὁμώνυμος | γυμνάζω . πρός γάρ ὁ ἐρωτάω αἱρέω γε ὁ κύω ὑλακτέω ἢ ὅς ἀετός πτηνός εἰμί τις δίδωμι οἴομαι ἐρωτάω περί ὁ χερσαῖος ἢ ὁ ἐν · ἀήρ , ὁ δέ μή ἐπί οὗτος χράω ἀλλά μεταφέρω ὁ ὄνομα ἐπί ὁ θαλάσσιος , εἶτα δείκνυμι ὁ ἀποκρίνω ψεύδω , εἰς εἷς ὁ εἴρω συνάγω · ὅς τε γάρ διάνοια ἑκάτερος διάφορος καί οὖον πρός ὁ αὐτός , καί ὁ μεταπίπτω διά ὁ πλεῖστος σημαίνω ὁ ὄνομα ὁ πλάνης αἴτιος . εἰμί δέ μή . ὁ ὄνομα σημαίνω πλείων , ἢ καί σημαίνω ὡς εἷς δηλόω ὑπό ὁ ἐρωτάω καί ἀποκρίνω ὑπολαμβάνω , ἀπάτη μέν οὐ εἰμί , πάλιν δέ αὐτός εἰμί ἄμφω · οἷος ὁ εἷς καί ὁ εἰμί ἴσως πολύς σημαίνω , ὁ μέντοι Παρμενίδης καί χήν εἷς ἄμφω καί κατά εἷς σημαίνω τίθημι εἰμί ἕτερος ὑπό ἕτερος προσερωτάω , εἰμί εἷς ὁ εἰμί καί μονοειδής , καί ὁ δίδωμι εἷς εἰμί χήν καί ὁ λαμβάνω Παρμενίδης ἀμφότερος καί πρός ὄνομα καί πρός ὁ διάνοια ἀλλήλων διαλέγω εἰμί . εἰμί δέ τις πολύς οἴομαι σημαίνω καί ἐρωτάω , οὖον πρός ὁ διάνοια αὐτός δῆλος ὅτι ἀπαντάω εἰμί ὁ ἀποκρίνω εἷς , ὅς γε εἴρω . καί οὗτος μέν οὕτως . ἔπειτα δέ ὁ πρός ὄνομα καί παρά ὁ διάνοια οὐ ἐπί πᾶς φθάνω ὁ παραλογισμός , ἀλλά περί μόνος οὗτος ὅσος πλείων σημαίνω . ἄγω δέ εἄν ὁ ἐντός ὁ λέξις μόνος ὁ κατά ὁ ὁμώνυμος καί ἀμφίβολος ὁ τε παρά προς - οἶδα καί κατά ὁ ὁμοιοσχημοσύνη . ἄλλως τε οὐδέ ἐν οὗτος αὐτός ἀεί ὁ αἴτιος ἐν ὁ λέγω , ἵνα εἰμί πρός ὄνομα καί παρά ὁ διάνοια , ἀλλά εἰμί ὅτε πρός ὁ ποιός εἰμί ὁ ἐρωτάω ἢ ἀποκρίνω . οἴομαι γάρ ἄν τις ὁ τε μονοειδής πολύσημος καί ὁ ἔμπαλιν , ὡς δέ ἔχω , καί δίδωμι καί ἀπολαμβάνω . ἔτι εἰμί ἀποδείκνυμι ὁ αὐτός εἰμί ὁ παρά ὁ διάνοια ὁ πρός ὄνομα , πᾶς δέ ἐκεῖνος ὁ διαίρεσις συνόχωκα οἴομαι , εἰμί πᾶς πρός εἷς οὗτος συγκλείω ὁ κατά ὁ ὄνομα . ἀλλά μήv οὗτος ἐν ὁ ἐντός ὁ λέξις παραλογισμός θεωρέω μόνος καί οὗτος οὖον πᾶς . λείπω ἄρα ὁ τε ἐκτός ὁ λέξις ἅπας καί ὁ παρά σύνθεσις καί διαίρεσις ἐκτός πίπτω ὁ εἰσάγω παρά αὐτός διαίρεσις . ὅς δέ μή ἄφυκτος διαίρεσις ἐν ὁ λόγος κακίζω πρότερος , τοιοῦτος τίς εἰμί . ἐκεῖνος δέ αὐτός ἔγκλημα ὁ παρόραμα · ὅλως γάρ ἄτοπος αὐτόθεν ὁ περί ἐλέγχω σοφιστικός διαλέγω μή πρότερος διαλαμβάνω περί συλλογισμός · ὁ γάρ ἔλεγχος συλλογισμός τις . ἐσθίω ἐν ζητέω περί ὁ ἁπλόος συλλογισμός πρότερος , εἶτα περί ὁ ἀληθής εὑρίσκω εὑρίσκω δέ τίς εἰμί ἔλεγχος , ἢ τοσόσδε ὁ ὁ σόφισμα ἀρχή τίθημι ὅσος καί ἐγώ , ἢ πᾶς ἀνάγω εἰς ὁ ὁ ἀληθής ἐλέγχω ἄγνοια . χρή οὖν περί συλλογισμός σκέπτομαι πρότερος ἢ περί ψευδής ἐλέγχω · εἰμί γάρ ὁ τοιοῦτος ἔλεγχος φαίνω συλλογισμός ἀντίφασις . διό καί εἰμί μέλλω γίγνομαι , δεῖ ὁ αἴτιος ὁ ἀπάτη ἢ ἐν ὁ | συλλογισμός μόνος εἰμί λέγω δέ οὗτος , ὅταν ἐν ὁ συμπέρασμα ) , ἢ ἐν ὁ ἐρωτάω ὁ κατά ἀντίφασις προτείνω καί ὁ πλοκή ὁ πρότασις ὁ δισσός ἢ ἀμφίβολος εἰμί ὁ δίδωμι ἐν πρότασις , ἢ ἐν ἄμφω · ὁ δέ ἐν μηδέτερος ἀληθής συλλογισμός . ὁ μέν οὖν Σωκράτης βαδίζω νῦν κάθημαι ἐν ὁ συμπέρασμα ὁ ἐλλείβω · ὁ γάρ πρότασις ἄληπτος · ὁ δέ σιγάω λέγω ἐν ὁ ὁ ἐρώτησις ἀντίφασις καί ὁ ἀμφίβολος λαμβάνω πρότασις , ὁ μέντοι συμπέρασμα ἀληθής ὁ εἰμί ἄρα σιγάω λέγω . ὁ δέ ὅτι ὁ Ὅμηρος ποίησις σχῆμα , διότι κύκλος , καί ὅς μή ἔχω δήω τις , ἐν ἄμφω · ὅς τε γάρ κύκλος διπλόος , ὅς τε ποίησις ὡς περί ὁ αὐτός στρέφω καί ὁ παρά γεωμέτρης σχῆμα , καί ὁ συμπέρασμα ὅτι ὁ ποίησις σχῆμα ἐπίπεδος ψευδής . πάλιν , ἀρά ὅς μή ἔχω τις , δήω ἄν ; οὖον · τίς δέ ; ὅς μή ἔχω τις ταχέως , δήω ἄν ταχέως ; ναί . ἄρα οὖν ὅς μή ἔχω τις , δήω ἄν . οὗτος δέ ἐσθίω συμπεραίνω ὅς ἄρα μή ἔχω τις ταχέως , δήω ἄν ταχύς , καί οὕτως ἐσθίω ἐρωτάω αἱρέω ὅς ἔχω τις , δήω ἄν ὡς οὐ ἔχω , ἢ οὖ ἀλλά οὐ ὅς μή ἔχω τις δήω ἄν . ἀλλά δή ὅθεν ἔρχομαι ὁ λόγος , ἐπανιτέον , καί ἔτι προσωτέρω ὁ ἔλεγχος ἄγω ὁ ὁ οὗτος διαιρέω ἐπί πλέω δόξα εὐθύνω . πότερος ὁ ἐν ὁ μάθημα παραλογισμός , ἕ καί πειραστικός λέγω , κατά ὁ ὁ ἐρωτάω εἰμί διάνοια ἢ οὖον ; ἀλλά πῶς ἄν ἄγω ; εἰμί γάρ τις καίπερ εἰδοί ὡς ὁ τρίγωνος σημαίνω πολύς , ὁ τε σκαληνός καί ἰσοσκελής καί ἰσόπλευρος , εἶτα ἐρωτάω εἰμί πᾶς τρίγωνος ὁ πρός ὁ βάσις γωνία Ἴσαι ἀλλήλων , κατάφημι βλέπω πρός μόνος ὁ ἰσοσκελής , ὁ μέντοι Σοφιστὴς συμπεραίνω ἐπί ὁ σκαληνός ὁ ἀντίφασις οὗτος γάρ οὐ Ἴσαι ) , οὐ εἄν εἰμί διαλέγω ὁ ἐρωτάω κατά ὁ ὁ ἀποκρίνω διάνοια . καί ἔτι μᾶλλον , εἰμί πολύς σημαίνω ὄνομα , ὁ δέ μή νοέω μηδέ οἴομαι , οἷος ὁ κύω , καί δήω κατά πᾶς ὁ ὑλακτέω , εἶτα συκοφαντέω ὡς ὁ ἀστήρ ὑλακτέω εἶπον , πῶς οὗτος ἐλέγχω εἰμί ἢ διαλέγω ἐκεῖνος . , ἆρα οὖον παρά ὁ διάνοια ; οὖον γάρ ὅς οὗτος ὁ διάνοια κύω ἀποδίδωμι , συνάγω ἐκεῖνος . ἀλλά μήv οὗτος δοκέω καί πρός ὄνομα ἵημι , ὥστε ἐκ πᾶς συνάγω μή ἕτερος ἀλλήλων εἰμί . καί τοσοῦτος εἴρω ἔτι ἐνίστημι φάσκω ὡς εἰμί ἀναλύω ὁ ἔλεγχος ὡς εἰς . ἀρχή κοινός εἰς οὗτος , εἴπερ κατά διαίρεσις ὁ ἐρωτάω προτείνω . εἰμί δέ οὗτος οὕτως · ἆρα εἰμί σιγάω λέγω ἢ οὖον ; ἢ εἰμί μέν ὡς οὖον , εἰμί δέ ὡς ναί ; ἀπλόος μέν γάρ ὁ σιγάω οὖον λέγω , τρόπος δέ ἄλλος εἰμί σιγάω λέγω ὁ ἄφωνος δήπου καί ἄψυχος πρᾶγμα . ἀλλά καί πάλιν οὐδέ οὕτως εἰμί ὁ λέγω · οὔτε γάρ διά - φορά αὐτός ὁ ὁ διαίρεσις ἔχω , οὔτε ὁ τρόπος ὁ σόφισμα κατά κοινός τίς συνέχω . εἰμί γάρ καί μετά διαίρεσις ὁ λόγος προβαίνω καί ὁ μέν μηδαμῶς δήω ὁ σιγάω λέγω , ὁ δέ συνάγω ὡς δυνατός , ἀπλόος | μέν ὁ λόγος εἰμί πρός ὄνομα , ὁ μέντοι ἐρωτάω πάλιν εἰμί 57 διαλέγω παρά ὁ ὁ ἐρωτάω διάνοια . οὐ ἄρα οὐδέ ἐντεῦθεν εἰμί τίς γένος λόγος ὁ παρά ὁ διάνοια , ἀλλά τις ὁ παρά ὁ λέξις εἰμί καί κατά ὄνομα καί παρά ὁ διάνοια , ὁ πλεῖστος δέ οὖον , ὡς πολλάκις εἴρω , οὐδείς δέ ὁ ἐκτός οὔτε ὁ παρά σύνθεσις καί διαίρεσις . ἔπειτα καί ὁ ἀξιόω οὕτως ἐρωτάω διαιρέω πῶς εἄν ἔχω καλῶς ; πρῶτος μέν γάρ εἰμί ὅτε ὁ ἐρωτάω οὐ οἶδα , ποσαχῶς ἔχω ὁ ἐρωτάω · ὅς δέ μή οἶδα , πῶς ἄν διαιρέω ; εἶτα καί χωρίς εἰμί ὁ διδάσκω ὁ διάβολος - γίγνομαι , καί ὁ μέν ὁ καθαρός φιλοσοφέω καί ὁ ἀχλύς ὁ ἄγνοια ἀπό ὁ Ψυχή ἀείρω ὁ ἀνακαθαίρω καί διαρθρόω ὁ προσπίπτω , ὁ δέ ὁ διαλεκτικός , ὅς οὖον διδάσκω ἀλλά ἐρωτάω · προσποιέω γάρ μή οἶδα . ὁ γοῦν ἐγκελεύω ὁ διαλέγω διαιρέω φύρω εἰμί ὁ τάξις καί ὁ πρᾶγμα συγχέω ὁ διαφορά . ὅς δέ ἄν μή ὁ διαλεκτικός δήω τις , σχολή γε εἄν ὁ σοφιστής , ὅς εἰμί μή καί ὁ δῆλος κρύπτω καί πρός πᾶς ἀγνώς ὁ προσδιαλέγομαι χράω , λανθάνω διαφθείρω ὁ τέχνη . ὁ γάρ κεφάλαιος ὁ ἐπιστήμη αὐτός νικάω πρός ἀπάτη εἰμί , διαιρέω μέντοι φανερός ποιέω ὡς ἔχω ὁ πρᾶγμα ὁ μήτε σκοπέω μήτε οἶδα μήτε ὑπολαμβάνω , ὅτι ἄλλως λέγω . ἀλλά ἐγώ μέν οὗτος , ὁ δέ τοσοῦτος πρόσκειμαι ὡς προσαναγκάζω καί ὁ μή διπλόος , ἀλλά εἷς εἰμί σημαντικός καί οὗτος προάγω κατά διαίρεσις . τίς γάρ κωλύω οὗτος , φημί , οὗτος πάσχω ; ὡς ἐπί ἐκεῖνος ὁ πρόβλημα αἱρέω Ἴσαι ὁ τέσσαρες μόνος ὁ δύο δυάς ἢ οὖ καί ὁμώνυμος μέν ἐν οὗτος οὐδείς , οὐδείς δέ κακός , φημί , διαίρεσις εἰμί · ὡδί μέν γάρ εἰμί Ἴσαι , ὡδί δέ οὖον . ἁπλόος μέν γάρ ὁ τέσσαρες μόνος ὡς ὅλος ὁ δύο δυάς , ἢ ἑκάτερος ὁ δυάς ὁ τέσσαρες μόνος καθάπαξ οὐ Ἴσαι . καί πάλιν , ἆρα ὁ ἐναντίος εἷς ἐπιστήμη ἢ οὖον ; καί ὁ διαίρεσις ‘ εἰμί δέ ὁ ἐναντίος ὁ μέν γνωστός ὁ δέ ἄγνωστος ὅς δέ ἀνωτέρω περί οὗτος διατείνω , ἐνταῦθα λέγω · ἐγώ γάρ δοκέω ὁ οὗτος ἄξιος ἀγνοέω ὡς ἕτερος ὁ διδάσκω ὁ διαλέγω , καί ὡς δεῖ ὁ μέν διδάσκω μή ἐρωτάω , αὐτός δέ ἀπό αὐτός λαμβάνω δῆλος ποιέω ὁ μαθητής , ὁ δέ ἐρωτάω μή διαιρέω , καί ὁ σοφιστής εἰς ἄδηλος συνελαύνω ἅπας · περί γάρ ὁ μή εἰμί διατρίβω κατά ὁ Πλάτων εἰς παντάπασι σκοτεινός τόπος καὶ , δύο .