anonymi-in-aristotelis-sophisticos-elenchos.in-aristotelis-sophisticos-elenchos-paraphrasis 4
4 . Εἴδη δὲ τοῦ μὲν ἐλέγχειν δύο · οἱ μὲν γάρ εἰσι κατὰ τὴν λέξιν , οἱ δ’ ἔξω τῆς λέξεως . ἔστι δὲ τὰ κατὰ τὴν λέξιν ἐμποιοῦντα τὴν φαντα - σίαν ἓξ τὸν ἀριθμόν · ταῦτα δὲ ὁμωνυμία , ἀμφιβολία , σύνθεσις , διαίρεσις , προσῳδία , σχῆμα λέξεως . Εἰσὶ δὲ παρὰ μὲν τὴν ὁμωνυμίαν οἱ τοιοίδε τῶν λόγων . ἆρ’ οὐχ’ οἱ ἐπιστάμενοι ἑρμηνεύουσι καὶ ἀποστοματίζουσι ; ναί . τί δαί , οἱ ἀποστοματίζοντες τὰ ἀποστοματιζόμενα μανθάνουσι ; ναί . οἱ ἐπιστάμενοι ἄρα μαν - θάνουσιν . ὁ δὲ μανθάνων οἷς μανθάνει ἀνεπιστήμων ἐστίν · οἱ ἐπιστήμονες ἄρα ἀνεπιστήμονες . πάλιν , οὐχὶ οἱ ἀμαθεῖς διδάσκονται ; ναί . οἱ διδα - σκόμενοι οὐ μανθάνουσιν ; ναί . οἱ ἀμαθεῖς ἄρα μανθάνουσι καὶ οὐχὶ οἱ ἐπιστήμονες . τὸ γὰρ | μανθάνειν ὁμώνυμον , τό τε ξυνιέναι χρώμενον τῇ ἐπιστήμῃ καὶ τὸ λαμβάνειν ἐπιστήμην . πάλιν , οὐχὶ τὰ δέοντα ἀγαθά ; οὐχὶ τὰ κακὰ δέοντα ; τὰ κακὰ ἄρα ἀγαθά . διττὸν γὰρ τὸ δέον τό τε ἀναγκαῖον καὶ πρός τι χρήσιμον , ὃ πολλάκις συμβαίνει ἐπὶ τῶν κακῶν ἔστι γάρ τι κακὸν ἀναγκαῖον καὶ πρός τι ὠφέλιμον · πληγαὶ γὰρ καὶ καθείρξεις καὶ ἀπαγωγαὶ καθ’ αὑτὰ ὄντα κακὰ πρὸς τοὺς δεομένους σωφρονισμοῦ δέοντα , αἵ τε τμήσεις καὶ καύσεις ἐπὶ τῶν μὴ ὑγιῶν σωμάτων συμφέρουσαι ) , καὶ τὰ καθ’ αὑτὰ ἀγαθὰ δέοντά φαμεν , τὴν ἀρετὴν καὶ τὴν σοφίαν . παρὰ τὸ διττὸν οὖν τῆς σημασίας εὗρε χώραν ὁ παραλογισμός . ἔτι , οὐχὶ ὁ κύων ὑλακτεῖ ; ναί . τί δαί ; ὁ ἰχθῦς οὗτος οὐχὶ κύων ; ναί . ὁ ἰχθὺς ἄρα ὑλακτεῖ . ἆρα ὁ καθήμενος ἀνίσταται καὶ ὁ κάμνων ὑγιάζεται ; ναί . ἀλλὰ ὁ ἀνιστάμενος ἕστηκε καὶ ὁ ὑγιαζόμενος ὑγιαίνει . ὁ ἄρα καθήμενος καὶ κάμνων ὁ μὲν ἵσταται , ὁ δὲ ὑγιαίνει . παρὰ τὸν χρόνον ἐνταῦθα τὸ σόφισμα . τὸ γὰρ κάμνων ἢ καθήμενος ἢ ὁτιοῦν πάσχων ἢ ποιῶν οὐχ ἓν σημαίνει , ἀλλ’ ὁτὲ μὲν τὸ νῦν κάμνοντα ἢ ὑγιαίνοντα ἢ καθήμενον , ὁτὲ δὲ ὃς ἔκαμνεν ἢ ὑγίαινεν ἢ ἐκάθητο πρότερον · ὡς ἐν ἑκατέρῳ τούτων τὸ αἴτιον τῆς ἀπάτης τὴν μείζω ἔχειν πρότασιν . τὸ γὰρ τὸν ἀνιστάμενον ἑστηκέναι δύο σημαίνει , ὁμοίως καὶ τὸ τὸν ὑγιαζόμενον ὑγιαίνειν , ἢ ὅτι , ὅτε ἵστασθαι ἤρξατο ἢ ὑγιάζεσθαι , εὐθὺς ἅμα καὶ ἑστηκώς ἐστι καὶ ὑγιής , ὅπερ καὶ ψεῦδος ἐν κινήσει γὰρ αἱ τοιαῦται μεταβολαί , | ἡ δὲ ἐν χρόνῳ ) , ἢ ὅτι τὸν πρότερον ἀνιστάμενον ἢ ὑγιαζόμενον ἐνδέχεται ἑστηκέναι καὶ ὑγιαίνειν νῦν , ὅπερ καὶ ἀληθές . ὑγιάζετο μὲν γὰρ καὶ κάμνων καὶ ὁ κάμνων , ὑγιαίνει δὲ οὐχὶ κάμνων ἀλλ’ ὁ κάμνων · οὐ γὰρ ὁ νῦν ἀλλ’ ὁ πρότερον . αἱ ἀγω - γαὶ μέντοι τῶν ἀπηριθμημένων σοφισμάτων πᾶσαι περαιοῦνται διὰ τοὐ πρώτου τρόπου τοῦ πρώτου σχήματος . Παρὰ δὲ τὴν ἀμφιβολίαν οἱ τοιοίδε ; τὸ βούλεσθαι λαβεῖν με τοὺς πολεμίους , καὶ γένοιτο τὸν σῦν καταβαλεῖν ἐμέ , καὶ Πάτροκλον δ’ ἀνώγει θῦσαι θεοῖς . τῷ γὰρ ἐν μονοκώλῳ συμφράσει αἰτιατικῇ συμπλακῆναι τὸ ἀπαρέμφατον τὸ διττὸν ἠκολούθησεν . παρὰ δὲ στιγμῆς θέσιν ἢ ὑπέρβασιν λέξεως ἢ ἔλλειψιν ἐκεῖνα · “ πεντήκοντ’ ἀνδρῶν ἑκατὸν λίπε δῖος Ἀχιλλεύς ” , καὶ “ ἐγώ σε ἔθηκα δοῦλον ὄντα ἐλεύθερον’’ . ἀλλὰ ταῦτα οὐ τόσον τῆς νῦν ἀμφιβολίας εἰσὶ παραδείγματα , ἐπεὶ μηδὲ εἰς συλλογισμὸν πίπτουσι . τοὐ δὲ χάριν προσείληπται ; ἵν’ ἐκεῖνο δειχθῇ ἐνεῖναι τὸ διττὸν κἀν τοῖς λόγοις , ὥσπερ κἀν τοῖς ὀνόμασιν . ἀμφίβολα δὲ καὶ ὑπὸ συλλογισμὸν πίπτοντα ταῦτα · ἆρ’ ὃ γινώσκει τις , τοῦτο γινώσκει ; γινώσκει δέ τις τὸ ξύλον , τὸ ξύλον ἄρα γινώσκει . εἰ δὲ τοῦτο , καὶ αἴσθησιν ἕξει , εἴπερ καὶ γνῶσιν . πάλιν ὃ ὁρᾷ τις , τοῦτο ὁρᾷ ; ὁρᾷ δέ τις τὸν κίονα , ὁ κίων ἄρα ὁρᾷ . καὶ ἆρα ὃ σὺ φῄς εἶναι , τοῦτο σὺ φῄς | εἶναι ; ἡ μείζων αὕτη ) φῄς δὲ λίθον εἶναι ; ἡ ἐλάττων ) σὺ ἄρα φῄς λίθος εἶναι . καὶ ἆρ’ ἔστι σιγῶντα λέγειν ; οὔ . τί δ’ ὅταν λέγῃ τις ξύλα λίθους , οὐ λέγει σιγῶντα ; ναί . ἔστιν ἄρα σιγῶντα λέγειν . πάλιν , ἆρ’ ἔστι λέγοντα σιγᾶν ; οὔ . τί δ’ ὅταν πάντα σιγᾷς , οὐ σιγᾷς καὶ τὰ λέγοντα ; ναί . ἔστιν ἄρα λέγοντα σιγᾷν . ἐν πᾶσι τούτοις τοῖς παραλογισμοῖς τὸ ἀμφίβολον αἱ μείζους προτάσεις εἶχον . τό τε γὰρ τοῦτο γινώσκει καὶ τοῦτο ὁρᾷ ἀμφιβάλλεται · ἐπὶ μὲν γὰρ εὐθείας ληφθέντα ψεύδεται , ἀληθεύει δὲ ἐπὶ αἰτιατικῆς . πάλιν τὸ ὃ σὺ φῄς εἶναι ἢ ὅτι τοῦτο ὃ σὺ λέγεις τοῦτο αὐτὸς εἶ , ὃ δήπουθεν ψεῦδος , ἢ τοῦτο ὃ λέγεις φῄς ἐν ὑπάρξει εἶναι καὶ ὑφιστάμενον , καὶ ἔστιν ἀληθές . διττὸν δὲ καὶ τὸ σιγῶντα λέγειν , τό τε τὸν λέγοντα σιγᾶν καὶ τὸ τὰ λεγόμενα πράγματα . αἱ δὲ ἀγωγαὶ τῶν σοφισμάτων ἐν πρώτῳ καὶ τρίτῳ σχήματι συμπεραίνονται . ἐκεῖνο δὲ δεῖ παρατηρεῖν ἐπὶ ταῖς ἐντεύξεσι τῶν σοφιστῶν , ὡς αὐτοῖς τὰ μείζω τῶν λημμάτων ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ προτείνονται πρότερον · λανθάνει γὰρ μᾶλλον ὡς ἀδιόριστον τὸ κοινὸν καὶ συνεπαίρει προχείρως εἰς συγκατάθεσιν , εὐφώρατον δὲ τὸ κατὰ μέρος καὶ ἴδιον ὡς ἐγγύτερον τῆς αἰσθήσεως . εἰσὶ μὲν οὖν τρεῖς τρόποι τῶν παρὰ τὴν ὁμωνυμίαν καὶ ἀμφιβολίαν , εἷς μὲν κοινός , ὅταν τὸ ὄνομα ἢ ὁ λόγος κυρίως σημαίνῃ πλείονα , οἷον ἀετὸς ὅ τε ἰχθὺς καὶ τὸ πτηνόν κυρίως γὰρ ἐπ’ ἄμφω ) καὶ κύων ὅ τε χερσαῖος καὶ ἔνυδρος . κυρίως δὲ λόγος σημαίνων πολλά , ὡς τὸ βούλεσθαι λαβεῖν με τοὺς πολεμίους , καὶ γένοιτο τὸν σῦν καταβαλεῖν με . ἕτερος δὲ ὅταν εἰωθότες ὦμεν οὕτω λέγειν · εἰώθαμεν γὰρ κόρακα λέγειν τό τε πτηνὸν καὶ τὸ κοράκιον καὶ κλεῖδα τῆς θύρας καὶ τὸ ὠλέκρανον , καὶ σιγῶντα τόν τε σιωπῶντα ἄνθρωπον καὶ τὰ ἄλαλα πράγματα . καὶ τρίτος ὅταν τὸ συντεθὲν πλείω σημαίνῃ κεχωρισμένον δὲ οὔ , οἷον τὸ ἐπίσταται γράμματα . ἑκάτερον μὲν γὰρ ἰδίως εἰ ἔτυχεν ἕν τι σημαίνει τὸ ἐπίσταται καὶ γράμματα , ἄμφω δὲ πλείω , ἢ τὸ τὰ γράμματα αὐτὰ ἐπιστήμην ἔχειν ἢ τῶν γραμμάτων ἄλλον . Ἥ μὲν οὖν ὁμωνυμία καὶ ἀμφιβολία παρὰ τούτους τοὺς τρόπους εἰσίν , παρὰ δὲ τὴν σύνθεσιν τὰ τοιάδε , οἷον τὸ δύνασθαι καθήμενον βαδίζειν καὶ μὴ γράφοντα γράφειν . λέγεται δ’ οὕτω διὰ τὸ τὴν κειμένην λέξιν ἐν τῇ συνθέσει τῆς μείζονος προτάσεως ἐλλείπειν ἐν τῷ συμπεράσματι καὶ οὕτω τὸν λόγον συμβαίνειν ψεύδεσθαι · οὐ γὰρ ταὐτὸ σημαίνει , ἐὰν διελών τις εἴπῃ καὶ συνθείς , ὡς δυνατὸν τὸν καθήμενον βαδίζειν καὶ μὴ γράφοντα γράφειν . προσκείμενον μὲν γὰρ σημαίνοι ἄν ποτε δυνήσεσθαι τὸν καθήμενον βαδίσαι , ἐλλελοιπὸς δὲ νῦν ὅτε κάθηται , ὃ καὶ ψεῦδος . αἱ δὲ ἀγωγαὶ τῶν εἰρημένων σοφισμάτων ἐν πρώτῳ σχήματι οὕτως · ὁ Σωκράτης κάθη|ται , ὁ καθήμενος δύναται βαδίζειν , ὁ Σωκράτης ἄρα βαδίζει . ἀλλὰ καὶ οὐ βαδίζει , κάθηται γάρ . πάλιν , ἀρά γε ὁ μὴ γράφων δύναται γράφειν ; ναί . ὁ Πλατῶν οὐ γράφει , ὁ Πλάτων ἄρα γράφει . καὶ πότερον ὁ ἐπιστάμενος γράμματα δύναται μανθάνειν γράμματα ; ναί . τί δαί ; ὁ Σωκράτης νῦν ὑπνώττων οὐχὶ ἐπίσταται γράμματα ; ὁ Σωκράτης ἄρα μανθάνει νῦν γραμματα . ἀλλὰ καὶ οὐ μανθάνει · κοιμᾶται γάρ . τί δαί ; ὁ ἓν δυνάμενος φέρειν δύναται καὶ πολλὰ φέρειν ; ναί . ὁ Ἀλκιβιάδης ἓν φέρει , ὁ Ἀλκι - βιάδης ἄρα πολλὰ φέρει ἓν καὶ μόνον φέρων . ἐν τούτοις γὰρ εἰ μὲν ὥσπερ ἐν τῇ μείζονι προτάσει τὸ δύνασθαι , οὕτω κἀν τῷ συμπεράσματι ἔκειτο , οὐδ’ ἂν ἠκολούθησεν ἄτοπον , παρεθὲν δὲ χώραν τοῖς σοφίσμασιν ἔδωκε . καὶ ταῦτα μὲν παρὰ τὴν σύνθεσιν . Παρὰ δὲ τὴν διαίρεσιν τὰ τοιάδε , ὅτι τὰ πέντε περιττὰ καὶ ἄρτια · διαιρεῖται γὰρ εἰς τρία καὶ δύο , τὰ δὲ περιττὰ καὶ ἄρτια . συμβαίνει δὲ τοῦθ’ οὕτω τῷ τὰ μέρη δυνάμει ὄντα ἐν τῷ ὅλῳ τὸν σοφιστὴν διαιρήσαντα ἐνεργείᾳ λαμβάνειν καὶ τὸ συμβαῖνον ἑκατέρῳ ἰδίως ὁμοῦ τοῦ ὅλου κατηπερὶ γορεῖν · τὸ δὲ παρὰ πολὺ διαφέρει . οὐ γὰρ πᾶν τὸ δυνάμενόν τι γενέσθαι ἤδη καὶ ἐνεργείᾳ ἐκεῖνό ἐστιν · ἦ γὰρ ἄν ἦν τὸ ἐν ὄρει δένδρον πλοῖον δυνάμει ὂν καὶ ὁ ἀσχημάτιστος χαλκὸς ἀνδριάς . παρὰ τὴν διαίρεσιν κἀκεῖνο τὸ σόφισμα τὸ τὸ | μεῖζον ἴσον ποιοῦν τῷ ἐλάττονι · ἔστι δὲ μεῖζον ἁπλῶς τὸ τοσοῦτον καὶ ἔτι πρός . ἡ δὲ ἔκθεσις οὕτως · οὐχὶ ὁ ὀκτὼ εἰς ἓξ καὶ δύο διαιρεῖται , καὶ πάλιν εἰς τρία καὶ πέντε ; ναί . ὁ ἄρα ὀκτὼ εἰς ἓξ καὶ δύο καὶ πέντε καὶ τρία διαιρεῖται . ἀλλὰ ταῦτά ὁμοῦ ἑκκαίδεκα ἐστίν . ὁ ὀκτὼ ἄρα ἐλάττων ὢν μείζονα ἀριθμὸν ἑαυτοῦ πληροῖ τὸν ἑκκαίδεκα , ὅπερ ἀδύ - νατον . τὰ γὰρ δυνάμει ὄντα καὶ ὁμοῦ ἐνεργείᾳ καὶ διῃρημένα ληφθέντα τὸ ἄτοπον ἐπεισήγαγον . ὁ γὰρ αὐτὸς λόγος , ὡς εἴρηται , διῃρημένος καὶ συγκείμενος οὐκ ἀεὶ τὸ αὐτὸ σημαίνειν ἄν δόξειεν , ὡς ἐπ’ ἐκείνοις “ ἐγώ σε ἔθηκα δοῦλον ὄντα ἐλεύθερον’’ , καὶ “ πεντήκοντ ” ἀνδρῶν ἑκατὸν λίπε δῖος Ἀχιλλεύς.’’ εἰ γὰρ διαλύσαις ἐγώ σε ἔθηκα δοῦλον , ἐγώ σε ἔθηκα ἐλεύθερον , ἢ στίξαις εἰς τὸ δοῦλον ὄντα , ἔλυσας τὸ ἀμφίβολον . Πέμπτος τρόπος τῶν παρὰ τὴν λέξιν σοφισμάτων ὁ παρὰ προσῳδίαν . γίνεται δὲ ὅταν ὁ τόνος , πρὸς ὃν ᾄδομεν τὸν λόγον , μεταβληθῇ ἢ μετατεθῇ ἢ προστεθῇ ἢ ἀφαιρεθῇ , ἢ καὶ τὸ πνεῦμα · ἕτερον γὰρ καὶ ἕτερον ἀνάγκη τὸν λόγον διὰ ταῦτα γίνεσθαι . ἐν μὲν οὖν τοῖς ἄνευ γραφὴς διαλεκτικοῖς καὶ ταῖς ἐν ταῖς συνουσίαις ὁμιλίαις οὐ ῥᾴδιον ποιῆσαι τοῦτο , ἐν δὲ τοῖς γεγραμμένοις καὶ ποιήμασι μᾶλλον , οἷον καὶ τὸν Ὅμηρον ἔνιοι διορθοῦνται , ὡς Ἱππίας ὁ Θάσιος , . πρὸς τοὺς ἐλέγχοντας ὡς ἄτοπον εἰρηκότα “ τὸ μὲν οὗ καταπύθεται ὄμβρῳ.’’ | λύουσι γὰρ αὐτοὶ τῇ προσῳδίᾳ , μὴ περισπωμένως μηδ’ ὀξυτόνως προφέρειν τὸ ου , ἀλλ’ ἀνειμένως καὶ ἀποφατικῶς . πεποίηται γὰρ ἐπὶ τῷ Πατρόκλου ἱππικῷ ὁ Νέστωρ ὑποτιθέμενος τῷ παιδὶ Ἀντιλόχῳ ἱππεύοντι τὰ τῆς ὁδοῦ σῆμα δέ σοι ἐρέω μάλ’ ἀριφραδὲς οὐδέ σε λήσει · ἕστηκε ξύλον αὖον ὅσον τ’ ὄργυι’ ὑπὲρ αἴης ἢ δρυὸς ἢ πεύκης , τὸ μὲν οὐ καταπύθεται ὄμβρῳ · λᾶε δὲ τοῦ ἑκάτερθεν ἐρηρέδαται δύο λευκώ ἐν ξυνοχῇσιν ὁδοῦ · λεῖος δ’ ἱππόδρομος ἀμφίς . Τὸ γὰρ πεύκινον ξύλον , ὥς φασι , τοῖς γλυκέσι τῶν ὑδάτων οὐ κατα - πύθεται ἀλλὰ τοῖς ἁλμυροῖς . παρὰ προσῳδίαν καὶ τὸ περὶ τὸ ἐνύπνιον τοῦ Ἀγαμέμνονος , ὅτι οὐκ αὐτῷ ὁ Ζεὺς εἶπε “ δίδομεν δέ οἱ εὖχος ἀρέσθαι’’ ἐψεύδετο γὰρ ἄν ) , ἀλλὰ τῷ ἐνυπνίῳ ἐνετέλλετο διδόναι . γένοιτο δ’ ἄν ποτε χὰν ταῖς ἀγράφοις διαλέξεσι παρὰ προσῳδίαν ἀπάτη , ὡς “ ἐκεὶνο οὗ κατα - λύεις οἰκία ; ναί . τὸ οὐ καταλύεις ἀπόφασις . ἡ οἰκία ἄρα ἀπόφασις’’ τὸ μὲν γὰρ πρότερον ου περισπασθὲν καὶ δασυνθὲν τὸ ὅπου ἐσήμανε , τὸ δὲ δεύτερον ἄνευ τόνου καὶ μετὰ ψιλῆς στέρησιν καὶ ἀπόφασιν , καὶ οὕτω τὸ σόφισμα εἰσενήνεκται . πάλιν τὸ ζῶον λογικὸν θνητὸν οὐχ ὅρος ἐστί ; ναί · τὸ ὄρος ἕστηκε , τὸ ζῶον λογικὸν θνητὸν ἄρα ἕστηκεν . Οἱ δὲ παρὰ τὸ σχῆμα τῆς λέξεως παραλογισμοὶ συμβαίνουσιν , ὅταν τὸ μὴ ταὐτὸν ὡσαύτως ἑρμηνεύηται , οἷον τὸ ἄρρεν θῆλυ ἢ τὸ θῆλυ ἄρρεν , ἢ τὸ μεταξὺ θάτερον τούτων , ἢ πάλιν τὸ ποιὸν ποσὸν ἢ τὸ ποσὸν ποιόν , ἢ τὸ ποιοῦν πάσχον ἢ τὸ διακείμενον ποιοῦν , καὶ τἄλλα τὰ τοῦ ὄντος γένη , ἃ κἀν τῇ περὶ αὐτῶν πραγματείᾳ εἰς δέκα διείλομεν , εἴ τινος φύροντος ἐν ἀλλήλοις περιχωρήσαιεν . ἔστι γὰρ τὸ μὴ τῶν ποιεῖν ὂν ὡς τῶν ποιεῖν τι τῇ λέξει σημαίνειν , οἷον τὸ ὑγιαίνειν ὁμοίως τῷ σχήματι τῆς λέξεως λέ - γεται τῷ τέμνειν καὶ οἰκοδομεῖν · καίτοι τὸ μὲν διακείμενόν πως δηλοῖ τὸ ὑγιαίνειν , τὸ δὲ ποιεῖν τι τὸ τέμνειν καὶ οἰκοδομεῖν . οὕτω καὶ τὸ τύπτομαι καὶ διαλέγομαι σχήματι μὲν ταὐτά , δυνάμει δὲ ἕτερα · τὸ μὲν γὰρ πάθος τὸ δὲ ἐνέργεια . αἱ δὲ τῶν σοφισμάτων ἀγωγαὶ ἐν μὲν δευτέρῳ σχήματι καὶ ἐκ δύο καταφατικῶν αὗται · οὐχὶ τὸ ἄρρεν οὐδέτερον ; οὐχὶ τὸ θῆλυ οὐδέτερον ; τὸ ἄρρεν ἄρα θῆλυ . κατὰ τὰ αὐτὰ καὶ τὸ ποιὸν καὶ τὸ ποσόν · ἄμφω γὰρ οὐδέτερα καὶ ἄμφω ταὐτά . οὕτω καὶ τὸ ποιεῖν καὶ πάσχειν ὅτι καὶ ἄμφω ῥήματα καὶ ὁμοίως προφέρονται . ἐν δὲ τῷ πρώτῳ · οὐ τὸ μανθάνειν ἐνεργεῖν ἐστι περὶ τὴν μάθησιν ; τοῦτο δὲ διδάσκειν ἐστί ; τὸ μανθάνειν ἄρα διδάσκειν ἐστίν . Οἱ μὲν οὖν παρὰ τὴν λέξιν ἔλεγχοι ἐκ τούτων τῶν λόγων εἰσίν , οὔτε δὲ πλείονες οὔτε ἐλάττο|νες . τούτου δὲ πίστις ἥ τε δι’ ἐπαγωγῆς καὶ συλλογισμοῦ . ἀνάγκη γὰρ τὴν περὶ τὰς φωνὰς ἀπάτην ἢ ἐκ τῶν κατ’ αὐτὰς εἶναι ἢ ἐκ τῶν περὶ αὐτάς · καὶ εἰ μὲν ἐκ τῶν κατ’ αὐτάς , ἢ ἐκ τῶν ἁπλῶν φωνῶν διάφορα δὲ περιεχουσῶν πράγματα , καὶ γίνεται τὸ πρῶτον εἶδος τὸ καθ’ ὁμωνυμίαν , ἢ ἐκ τῶν συντιθεμένων ὁμοιοτρόπως δὲ διάφορα σημαινουσῶν πράγματα , καὶ γίνεται τὸ δεύτερον τὸ κατ’ ἀμφιβολίαν · ἤ τι παραλέλειπται ἐν δευτέροις τῶν πρώτως συντιθεμένων ἁπλῶν , καὶ ποιεῖ τὸ κατὰ σύνθεσιν τρίτον εἶδος · ἢ ὡς ὅλας τἀς ἁπλάς λαβὼν φωνὰς καὶ καθ ἓν διαιρεῖ καὶ τὰ ἰδίως προσόντα τοῖς μέρεσι τῷ κοινῷ προσάπτει , καὶ ποιεῖ τὸ κατὰ διαίρεσιν . καὶ ἐκ μὲν τῶν κατ’ αὐτὰς συμβαινόντων ταῖς λέξεσι ταῦτα συνίσταται τὰ σοφίσματα · ἐκ δὲ τῶν περὶ αὐτὰς ἢ περὶ τόνον ἢ πνεῦμα μεταβολή τις γίνεται καὶ ποιεῖ τὸν πέμπτον τρόπον καὶ παρὰ προσῳδίαν , ἢ περὶ τὸν ποιὸν τῆς λέξεως σχηματισμόν , καὶ ποιεῖ τὸν λοιπὸν ἕκτον τὸν οὕτω προσηγορευμένον παρὰ τὸ σχῆμα τῆς λέξεως . πάλιν τὰ περὶ τὴν λέξιν σοφίσματα παρὰ τὴν κακίαν τῆς λέξεως γίνεται . τοῦτο δὲ παρὰ τὸ μὴ τὰ αὐτὰ τοῖς αὐτοῖς ὀνόμασι καὶ λόγοις δηλοῦσθαι , τὸ δὲ διὰ τὸ διπὸν τῶν σημαινομένων . τοῦτο δὲ τριττόν · ἢ γὰρ δυνάμι τὸ διπλοῦν ἢ ἐνεογεία ἢ φαντασία . διττῶς δὲ τὰ τρία ἑξαχῶς συμβαίνει γίνεσθαι . τὰ ἄρα | παρὰ τὴν λέξιν σοφίσματα ἑξαχῶς συμβαίνει γίνεσθαι . ἐνεργείᾳ μὲν οὖν ἔχοιεν τὸ διττὸν οἱ παρὰ τὴν ὁμωνυμίαν καὶ ἀμφιβολίαν · ὁ γὰρ ἀετὸς καὶ ὁ κύων τῷ ὄντι ἐνεργείᾳ πολλὰ σημαίνει , καὶ ὁ λόγος “ ἀρ' ἔστι σιγῶντα λέγειν ; ” δυνάμει δὲ οἱ παρὰ προσῳδίαν καὶ σύνθεσιν καὶ διαίρεσιν · πλείω μὲν γὰρ οὐ σημαίνουσι , διὰ δὲ τὸ εἰς ἑκάτερον ἐκλαμβάνεσθαι διττοὶ λέγονται . φαντασίᾳ δὲ διπλοῖ οἱ παρὰ τὸ σχῆμα τῆς λέξεως · τὸ γὰρ ὁρῶ καὶ λέγω ἐπειδήπερ ὁμοίως ἐκφέρεται , καὶ τῆς αὐτῆς διαθέσεως οἱ σοφισταὶ τίθενται . τῶν δὲ τὸ μὲν πάθος τὸ δὲ ἐνέργεια . Καὶ περὶ μὲν τῶν ἐντὸς τῆς λέξεως παραλογισμῶν τοσαῦτα , τῶν δ’ ἔξω τῆς λέξεως εἴδη εἰσὶν ἑπτά , ἓν μὲν παρὰ τὸ συμβεβηκός , δεύτερον δὲ παρὰ τὸ ἁπλῶς ἢ μὴ ἁπλῶς ἀλλὰ πὴ ἢ ποῦ ἢ ποτὲ ἢ πρός τι ἢ πῶς , τρίτον τὸ παρὰ τὴν τοῦ ἐλέγχου ἄγνοιαν , τέταρτον τὸ παρὰ τὸ ἑπόμενον , πέμπτον δὲ παρὰ τὸ ἐν ἀρχῇ αἰτεῖσθαι καὶ λαμβάνειν , ἕκτον δὲ τὸ μὴ αἴτιον ὡς αἴτιον τιθέναι , ἕβδομον τὸ τὰ πλείω ἐρωτήματα ἓν ποιεῖν .
Lemmas: 4 . εἶδος δέ ὁ μέν ἐλέγχω δύο · ὁ μέν γάρ εἰμί κατά ὁ λέξις , ὁ δέ ἔξω ὁ λέξις . εἰμί δέ ὁ κατά ὁ λέξις ἐμποιέω ὁ φημί - Σιάν ἓξ ὁ ἀριθμός · οὗτος δέ ὁμωνυμία , ἀμφιβολία , σύνθεσις , διαίρεσις , προσῳδία , σχῆμα λέξις . εἰσί δέ παρά μέν ὁ ὁμωνυμία ὁ τοιόσδε ὁ λόγος . ἆρα οὐ ὁ ἐφίστημι ἑρμηνεύω καί ἀποστοματίζω ; ναί . τίς δή , ὁ ἀποστοματίζω ὁ ἀποστοματίζω μανθάνω ; ναί . ὁ ἐφίστημι ἄρα μείς - θνῄσκω . ὁ δέ μανθάνω ὅς μανθάνω ἀνεπιστήμων εἰμί · ὁ ἐπιστήμων ἄρα ἀνεπιστήμων . πάλιν , οὐ ὁ ἀμαθής διδάσκω ; ναί . ὁ διδα - σκομενω οὖον μανθάνω ; ναί . ὁ ἀμαθής ἄρα μανθάνω καί οὐ ὁ ἐπιστήμων . ὁ γάρ | μανθάνω ὁμώνυμος , ὁ τε συνίημι χράω ὁ ἐπιστήμη καί ὁ λαμβάνω ἐπιστήμη . πάλιν , οὐ ὁ δήω ἀγαθός ; οὐ ὁ κακός δήω ; ὁ κακός ἄρα ἀγαθός . δισσός γάρ ὁ δήω ὁ τε ἀναγκαῖος καί πρός τίς χρήσιμος , ὅς πολλάκις συμβαίνω ἐπί ὁ κακός εἰμί γάρ τίς κακός ἀναγκαῖος καί πρός τίς ὠφέλιμος · πληγή γάρ καί κάθειρξις καί ἀπαγωγή κατά ἑαυτοῦ εἰμί κακός πρός ὁ δήω σωφρονισμός δήω , ὁ τε τμῆσις καί καίω ἐπί ὁ μή ὑγιής σῶμα συμφέρω ) , καί ὁ κατά ἑαυτοῦ ἀγαθός δέω φημί , ὁ ἀρετή καί ὁ σοφία . παρά ὁ δισσός οὖν ὁ σημασία εὑρίσκω χώρα ὁ παραλογισμός . ἔτι , οὐ ὁ κύω ὑλακτέω ; ναί . τίς δή ; ὁ ἰχθύς οὗτος οὐ κύω ; ναί . ὁ ἰχθύς ἄρα ὑλακτέω . ἆρα ὁ κάθημαι ἀνίστημι καί ὁ κάμνω ὑγιάζω ; ναί . ἀλλά ὁ ἀνίστημι ἵστημι καί ὁ ὑγιάζω ὑγιαίνω . ὁ ἄρα κάθημαι καί κάμνω ὁ μέν ἵστημι , ὁ δέ ὑγιαίνω . παρά ὁ χρόνος ἐνταῦθα ὁ σόφισμα . ὁ γάρ κάμνω ἢ κάθημαι ἢ ὁστισοῦν πάσχω ἢ ποιέω οὐ εἷς σημαίνω , ἀλλά ὁτὲ μέν ὁ νῦν κάμνω ἢ ὑγιαίνω ἢ κάθημαι , ὁτὲ δέ ὅς κάμνω ἢ ὑγιαίνω ἢ κάθημαι πρότερος · ὡς ἐν ἑκάτερος οὗτος ὁ αἴτιος ὁ ἀπάτη ὁ μείζων ἔχω πρότασις . ὁ γάρ ὁ ἀνίστημι ἵστημι δύο σημαίνω , ὁμοίως καί ὁ ὁ ὑγιάζω ὑγιαίνω , ἢ ὅτι , ὅτε ἵστημι ἄρχω ἢ ὑγιάζω , εὐθύς ἅμα καί ἵστημι εἰμί καί ὑγιής , ὅσπερ καί ψεῦδος ἐν κινέω γάρ ὁ τοιοῦτος μεταβολή , | ὁ δέ ἐν χρόνος ) , ἢ ὅτι ὁ πρότερος ἀνίστημι ἢ ὑγιάζω ἐνδέχομαι ἵστημι καί ὑγιαίνω νῦν , ὅσπερ καί ἀληθής . ὑγιάζω μέν γάρ καί κάμνω καί ὁ κάμνω , ὑγιαίνω δέ οὐ κάμνω ἀλλά ὁ κάμνω · οὖον γάρ ὁ νῦν ἀλλά ὁ πρότερος . ὁ ἄγω - γαί μέντοι ὁ ἀπαριθμέω σόφισμα πᾶς περαιόω διά ὁ πρῶτος τρόπος ὁ πρῶτος σχῆμα . παρά δέ ὁ ἀμφιβολία ὁ τοιόσδε ; ὁ βούλομαι λαμβάνω ἐγώ ὁ πολέμιος , καί γίγνομαι ὁ σῦς καταβάλλω ἐγώ , καί Πάτροκλος δέ ἄνωγα θύω θεός . ὁ γάρ ἐν μονόκωλος συμφράζω αἰτιατικός συμπλέκω ὁ ἀπαρέμφατος ὁ δισσός ἀκολουθέω . παρά δέ στιγμή θέσις ἢ ὑπέρβασις λέξις ἢ ἔλλειψις ἐκεῖνος · “ πεντήκοντα ἀνήρ ἑκατόν λείπω δῖος Ἀχιλλεύς ” , καί “ ἐγώ σύ τίθημι δοῦλος εἰμί ἐλεύθερος . ἀλλά οὗτος οὖον τόσος ὁ νῦν ἀμφιβολία εἰμί παράδειγμα , ἐπεί μηδέ εἰς συλλογισμός πίπτω . ὁ δέ χάρις προσλαμβάνω ; ἵνα ἐκεῖνος δείκνυμι ἔνειμι ὁ δισσός ἐν ὁ λόγος , ὥσπερ ἐν ὁ ὄνομα . ἀμφίβολος δέ καί ὑπό συλλογισμός πίπτω οὗτος · ἆρα ὅς γιγνώσκω τις , οὗτος γιγνώσκω ; γιγνώσκω δέ τις ὁ ξύλον , ὁ ξύλον ἄρα γιγνώσκω . εἰμί δέ οὗτος , καί αἴσθησις ἔχω , εἴπερ καί γνῶσις . πάλιν ὅς ὁράω τις , οὗτος ὁράω ; ὁράω δέ τις ὁ κίων , ὁ κίων ἄρα ὁράω . καί ἆρα ὅς σύ φημί εἰμί , οὗτος σύ φημί | εἰμί ; ὁ μείζων οὗτος ) φημί δέ λίθος εἰμί ; ὁ μικρός ) σύ ἄρα φημί λίθος εἰμί . καί ἆρα εἰμί σιγάω λέγω ; οὖον . τίς δέ ὅταν λέγω τις ξύλον λίθος , οὖον λέγω σιγάω ; ναί . εἰμί ἄρα σιγάω λέγω . πάλιν , ἆρα εἰμί λέγω σιγάω ; οὖον . τίς δέ ὅταν πᾶς σιγάω , οὖον σιγάω καί ὁ λέγω ; ναί . εἰμί ἄρα λέγω σιγάω . ἐν πᾶς οὗτος ὁ παραλογισμός ὁ ἀμφίβολος ὁ μείζων πρότασις ἔχω . ὁ τε γάρ οὗτος γιγνώσκω καί οὗτος ὁράω ἀμφιβάλλω · ἐπί μέν γάρ εὐθύς λαμβάνω ψεύδω , ἀληθεύω δέ ἐπί αἰτιατικός . πάλιν ὁ ὅς σύ φημί εἰμί ἢ ὅτι οὗτος ὅς σύ λέγω οὗτος αὐτός εἰμί , ὅς δήπουθεν ψεῦδος , ἢ οὗτος ὅς λέγω φημί ἐν ὑπάρχω εἰμί καί ὑφίστημι , καί εἰμί ἀληθής . δισσός δέ καί ὁ σιγάω λέγω , ὁ τε ὁ λέγω σιγάω καί ὁ ὁ λέγω πρᾶγμα . ὁ δέ ἀγωγή ὁ σόφισμα ἐν πρῶτος καί τρίτος σχῆμα συμπεραίνω . ἐκεῖνος δέ δεῖ παρατηρέω ἐπί ὁ ἔντευξις ὁ σοφιστής , ὡς αὐτός ὁ μείζων ὁ λῆμμα ὡς ἐπί ὁ πολύς προτείνω πρότερος · λανθάνω γάρ μᾶλλον ὡς ἀδιόριστος ὁ κοινός καί συνεπαίρω προχείρως εἰς συγκατάθεσις , εὐφώρατος δέ ὁ κατά μέρος καί ἴδιος ὡς ἐγγύς ὁ αἴσθησις . εἰμί μέν οὖν τρεῖς τρόπος ὁ παρά ὁ ὁμωνυμία καί ἀμφιβολία , εἷς μέν κοινός , ὅταν ὁ ὄνομα ἢ ὁ λόγος κύριος σημαίνω πλείων , οἷος ἀετός ὅς τε ἰχθύς καί ὁ πτηνός κύριος γάρ ἐπί ἄμφω ) καί κύω ὅς τε χερσαῖος καί ἔνυδρος . κύριος δέ λόγος σημαίνω πολύς , ὡς ὁ βούλομαι λαμβάνω ἐγώ ὁ πολέμιος , καί γίγνομαι ὁ σῦς καταβάλλω ἐγώ . ἕτερος δέ ὅταν εἴωθα εἰμί οὗτος λέγω · εἴωθα γάρ κόραξ λέγω ὁ τε πτηνός καί ὁ κοράκιον καί κλείς ὁ θύρα καί ὁ ὠλέκρανον , καί σιγάω ὁ τε σιωπάω ἄνθρωπος καί ὁ ἄλαλος πρᾶγμα . καί τρίτος ὅταν ὁ συντίθημι πλείων σημαίνω χωρίζω δέ οὖον , οἷος ὁ ἐπίσταμαι γράμμα . ἑκάτερος μέν γάρ ἰδίως εἰμί τυγχάνω εἷς τίς σημαίνω ὁ ἐπίσταμαι καί γράμμα , ἄμφω δέ πλείων , ἢ ὁ ὁ γράμμα αὐτός ἐπιστήμη ἔχω ἢ ὁ γράμμα ἄλλος . ὅς μέν οὖν ὁμωνυμία καί ἀμφιβολία παρά οὗτος ὁ τρόπος εἰμί , παρά δέ ὁ σύνθεσις ὁ τοιόσδε , οἷος ὁ δύναμαι κάθημαι βαδίζω καί μή γράφω γράφω . λέγω δέ οὗτος διά ὁ ὁ κεῖμαι λέξις ἐν ὁ σύνθεσις ὁ μείζων πρότασις ἐλλείπω ἐν ὁ συμπέρασμα καί οὗτος ὁ λόγος συμβαίνω ψεύδω · οὖον γάρ αὐτός σημαίνω , ἐάν διαιρέω τις εἶπον καί συντίθημι , ὡς δυνατός ὁ κάθημαι βαδίζω καί μή γράφω γράφω . πρόσκειμαι μέν γάρ σημαίνω ἄν ποτός δύναμαι ὁ κάθημαι βαδίζω , ἐλλείπω δέ νῦν ὅτε κάθημαι , ὅς καί ψεῦδος . ὁ δέ ἀγωγή ὁ εἴρω σόφισμα ἐν πρῶτος σχῆμα οὕτως · ὁ Σωκράτης καθίημι , ὁ κάθημαι δύναμαι βαδίζω , ὁ Σωκράτης ἄρα βαδίζω . ἀλλά καί οὖον βαδίζω , κάθημαι γάρ . πάλιν , ἀρά γε ὁ μή γράφω δύναμαι γράφω ; ναί . ὁ Πλάτος οὖον γράφω , ὁ Πλάτων ἄρα γράφω . καί πότερος ὁ ἐπίσταμαι γράμμα δύναμαι μανθάνω γράμμα ; ναί . τίς δή ; ὁ Σωκράτης νῦν ὑπνώσσω οὐ ἐπίσταμαι γράμμα ; ὁ Σωκράτης ἄρα μανθάνω νῦν γράμμα . ἀλλά καί οὖον μανθάνω · κοιμάω γάρ . τίς δή ; ὁ εἷς δύναμαι φέρω δύναμαι καί πολύς φέρω ; ναί . ὁ Ἀλκιβιάδης εἷς φέρω , ὁ Ἀλκή - Βιάδης ἄρα πολύς φέρω εἷς καί μόνος φέρω . ἐν οὗτος γάρ εἰμί μέν ὥσπερ ἐν ὁ μείζων πρότασις ὁ δύναμαι , οὗτος ἐν ὁ συμπέρασμα κεῖμαι , οὐδέ εἄν ἀκολουθέω ἄτοπος , παρίημι δέ χώρα ὁ σόφισμα δίδωμι . καί οὗτος μέν παρά ὁ σύνθεσις . Παρά δέ ὁ διαίρεσις ὁ τοιόσδε , ὅτι ὁ πέντε περισσός καί ἄρτιος · διαιρέω γάρ εἰς τρεῖς καί δύο , ὁ δέ περισσός καί ἄρτιος . συμβαίνω δέ οὗτος οὗτος ὁ ὁ μέρος δύναμις εἰμί ἐν ὁ ὅλος ὁ σοφιστής διαιρέω ἐνέργεια λαμβάνω καί ὁ συμβαίνω ἑκάτερος ἰδίως ὁμοῦ ὁ ὅλος κατηπερὶ γορεω · ὁ δέ παρά πολύς διαφέρω . οὖον γάρ πᾶς ὁ δύναμαι τίς γίγνομαι ἤδη καί ἐνέργεια ἐκεῖνος εἰμί · εἰμί γάρ ἄν εἰμί ὁ ἐν ὄρος δένδρον πλοῖον δύναμις εἰμί καί ὁ ἀσχημάτιστος χαλκός ἀνδριάς . παρά ὁ διαίρεσις ἐκεῖνος ὁ σόφισμα ὁ ὁ | μείζων ἴσος ποιέω ὁ μικρός · εἰμί δέ μείζων ἁπλόος ὁ τοσοῦτος καί ἔτι πρός . ὁ δέ ἔκθεσις οὕτως · οὐ ὁ ὀκτώ εἰς ἓξ καί δύο διαιρέω , καί πάλιν εἰς τρεῖς καί πέντε ; ναί . ὁ ἄρα ὀκτώ εἰς ἓξ καί δύο καί πέντε καί τρεῖς διαιρέω . ἀλλά οὗτος ὁμοῦ ἑκκαίδεκα εἰμί . ὁ ὀκτώ ἄρα μικρός εἰμί μείζων ἀριθμός ἑαυτοῦ πληρόω ὁ ἑκκαίδεκα , ὅσπερ ἀδύ - νάω . ὁ γάρ δύναμις εἰμί καί ὁμοῦ ἐνέργεια καί διαιρέω λαμβάνω ὁ ἄτοπος ἐπεισάγω . ὁ γάρ αὐτός λόγος , ὡς εἴρω , διαιρέω καί σύγκειμαι οὐ ἀεί ὁ αὐτός σημαίνω ἄν δοκέω , ὡς ἐπί ἐκεῖνος “ ἐγώ σύ τίθημι δοῦλος εἰμί ἐλεύθερος , καί “ πεντήκοντα ” ἀνήρ ἑκατόν λείπω δῖος Ἀχιλλεύς εἰμί γάρ διαλύω ἐγώ σύ τίθημι δοῦλος , ἐγώ σύ τίθημι ἐλεύθερος , ἢ στίζω εἰς ὁ δοῦλος εἰμί , λύω ὁ ἀμφίβολος . Πέμπτος τρόπος ὁ παρά ὁ λέξις σόφισμα ὁ παρά προσῳδία . γίγνομαι δέ ὅταν ὁ τόνος , πρός ὅς ἀείδω ὁ λόγος , μεταβάλλω ἢ μετατίθημι ἢ προστίθημι ἢ ἀφαιρέω , ἢ καί ὁ πνεῦμα · ἕτερος γάρ καί ἕτερος ἀνάγκη ὁ λόγος διά οὗτος γίγνομαι . ἐν μέν οὖν ὁ ἄνευ γράφω διαλεκτικός καί ὁ ἐν ὁ συνουσία ὁμιλία οὖον ῥᾴδιος ποιέω οὗτος , ἐν δέ ὁ γράφω καί ποίημα μᾶλλον , οἷος καί ὁ Ὅμηρος ἔνιοι διορθόω , ὡς Ἱππίας ὁ Θάσιος , . πρός ὁ ἐλέγχω ὡς ἄτοπος ἐρῶ “ ὁ μέν ὅς καταπύθω ὄμβρος | λύω γάρ αὐτός ὁ προσῳδία , μή περισπάω μηδέ ὀξύτονος προφέρω ὁ ου , ἀλλά ἀνίημι καί ἀποφατικός . ποιέω γάρ ἐπί ὁ Πάτροκλος ἱππικός ὁ Νέστωρ ὑποτίθημι ὁ παῖς Ἀντίλοχος ἱππεύω ὁ ὁ ὁδός σῆμα δέ σύ εἴρω μάλα ἀριφραδής οὐδέ σύ λανθάνω · ἵστημι ξύλον ἰαύω ὅσος τε ὄργυια ὑπέρ Αἶα ἢ δρῦς ἢ πεύκη , ὁ μέν οὖον καταπύθω ὄμβρος · λᾶας δέ ὁ ἑκάτερθεν ἐρείδω δύο λευκός ἐν συνοχή ὁδός · λεῖος δέ ἱππόδρομος ἀμφί . ὁ γάρ πεύκινος ξύλον , ὅς φημί , ὁ γλυκύς ὁ ὕδωρ οὖον κατά - πύθω ἀλλά ὁ ἁλμυρός . παρά προσῳδία καί ὁ περί ὁ ἐνύπνιον ὁ Ἀγαμέμνων , ὅτι οὐ αὐτός ὁ Ζεύς εἶπον “ δίδωμι δέ ὁ εὖχος ἀρέσκω ψεύδω γάρ ἄν ) , ἀλλά ὁ ἐνύπνιος ἐντέλλω δίδωμι . γίγνομαι δέ ἄν ποτός χήν ὁ ἄγραφος διάλεξις παρά προσῳδία ἀπάτη , ὡς “ ἐκεῖνος ὅς κατά - λύω οἰκίον ; ναί . ὁ οὖον καταλύω ἀπόφασις . ὁ οἰκίον ἄρα ἀποφαίνω ὁ μέν γάρ πρότερος ου περισπάω καί δασύνω ὁ ὅπου σημαίνω , ὁ δέ δύο ἄνευ τόνος καί μετά ψιλός στέρησις καί ἀπόφασις , καί οὗτος ὁ σόφισμα εἰσφέρω . πάλιν ὁ ζῷον λογικός θνητός οὐ ὅρος εἰμί ; ναί · ὁ ὄρος ἵστημι , ὁ ζῷον λογικός θνητός ἄρα ἵστημι . ὁ δέ παρά ὁ σχῆμα ὁ λέξις παραλογισμός συμβαίνω , ὅταν ὁ μή αὐτός ὡσαύτως ἑρμηνεύω , οἷος ὁ ἄρσην θῆλυς ἢ ὁ θῆλυς ἄρσην , ἢ ὁ μεταξύ ἕτερος οὗτος , ἢ πάλιν ὁ ποιός ποσός ἢ ὁ ποσός ποιός , ἢ ὁ ποιέω πάσχω ἢ ὁ διάκειμαι ποιέω , καί ἄλλος ὁ ὁ εἰμί γένος , ὁ ἐν ὁ περί αὐτός πραγματεία εἰς δέκα διαιρέω , εἰμί τις φύρω ἐν ἀλλήλων περιχωρέω . εἰμί γάρ ὁ μή ὁ ποιέω εἰμί ὡς ὁ ποιέω τίς ὁ λέγω σημαίνω , οἷος ὁ ὑγιαίνω ὁμοίως ὁ σχῆμα ὁ λέξις λεʹ - Γέτης ὁ τέμνω καί οἰκοδομέω · καίτοι ὁ μέν διάκειμαι πως δηλόω ὁ ὑγιαίνω , ὁ δέ ποιέω τίς ὁ τέμνω καί οἰκοδομέω . οὗτος καί ὁ τύπτω καί διαλέγω σχῆμα μέν αὐτός , δύναμις δέ ἕτερος · ὁ μέν γάρ πάθος ὁ δέ ἐνέργεια . ὁ δέ ὁ σόφισμα ἀγωγή ἐν μέν δύο σχῆμα καί ἐκ δύο καταφατικός οὗτος · οὐ ὁ ἄρσην οὐδέτερος ; οὐ ὁ θῆλυς οὐδέτερος ; ὁ ἄρσην ἄρα θῆλυς . κατά ὁ αὐτός καί ὁ ποιός καί ὁ ποσός · ἄμφω γάρ οὐδέτερος καί ἄμφω αὐτός . οὗτος καί ὁ ποιέω καί πάσχω ὅτι καί ἄμφω ῥῆμα καί ὁμοίως προφέρω . ἐν δέ ὁ πρῶτος · οὖον ὁ μανθάνω ἐνεργέω εἰμί περί ὁ μάθησις ; οὗτος δέ διδάσκω εἰμί ; ὁ μανθάνω ἄρα διδάσκω εἰμί . ὁ μέν οὖν παρά ὁ λέξις ἔλεγχος2 ἐκ οὗτος ὁ λόγος εἰμί , οὔτε δέ πλείων οὔτε ἐλασσόω . οὗτος δέ πίστις ὅς τε διά ἐπαγωγή καί συλλογισμός . ἀνάγκη γάρ ὁ περί ὁ φωνή ἀπάτη ἢ ἐκ ὁ κατά αὐτός εἰμί ἢ ἐκ ὁ περί αὐτός · καί εἰμί μέν ἐκ ὁ κατά αὐτός , ἢ ἐκ ὁ ἁπλόος φωνή διάφορος δέ περιέχω πρᾶγμα , καί γίγνομαι ὁ πρῶτος εἶδος ὁ κατά ὁμωνυμία , ἢ ἐκ ὁ συντίθημι ὁμοιότροπος δέ διάφορος σημαίνω πρᾶγμα , καί γίγνομαι ὁ δύο ὁ κατά ἀμφιβολία · ἤ τίς παραλείπω ἐν δύο ὁ πρῶτος συντίθημι ἁπλόος , καί ποιέω ὁ κατά σύνθεσις τρίτος εἶδος · ἢ ὡς ὅλος εἰς ἁπλόος λαμβάνω φωνή καί καθά εἷς διαιρέω καί ὁ ἰδίως πρόσειμι ὁ μέρος ὁ κοινός προσάπτω , καί ποιέω ὁ κατά διαίρεσις . καί ἐκ μέν ὁ κατά αὐτός συμβαίνω ὁ λέξις οὗτος συνίστημι ὁ σόφισμα · ἐκ δέ ὁ περί αὐτός ἢ περί τόνος ἢ πνεῦμα μεταβολή τις γίγνομαι καί ποιέω ὁ πέμπτος τρόπος καί παρά προσῳδία , ἢ περί ὁ ποιός ὁ λέξις σχηματισμός , καί ποιέω ὁ λοιπός ἕκτος ὁ οὗτος προσαγορεύω παρά ὁ σχῆμα ὁ λέξις . πάλιν ὁ περί ὁ λέξις σόφισμα παρά ὁ κακία ὁ λέξις γίγνομαι . οὗτος δέ παρά ὁ μή ὁ αὐτός ὁ αὐτός ὄνομα καί λόγος δηλόω , ὁ δέ διά ὁ διπὸν ὁ σημαίνω . οὗτος δέ τριττός · ἢ γάρ δύναμις ὁ διπλόος ἢ ενεογη ἢ φαντασία . διττός δέ ὁ τρεῖς ἑξαχῶς συμβαίνω γίγνομαι . ὁ ἄρα | παρά ὁ λέξις σόφισμα ἑξαχῶς συμβαίνω γίγνομαι . ἐνέργεια μέν οὖν ἔχω ὁ δισσός ὁ παρά ὁ ὁμωνυμία καί ἀμφιβολία · ὁ γάρ ἀετός καί ὁ κύω ὁ εἰμί ἐνέργεια πολύς σημαίνω , καί ὁ λόγος “ ἀρά εἰμί σιγάω λέγω ; ” δύναμις δέ ὁ παρά προσῳδία καί σύνθεσις καί διαίρεσις · πλείων μέν γάρ οὖον σημαίνω , διά δέ ὁ εἰς ἑκάτερος ἐκλαμβάνω δισσός λέγω . φαντασία δέ διπλόος ὁ παρά ὁ σχῆμα ὁ λέξις · ὁ γάρ ὁράω καί λέγω ἐπεί ὁμοίως ἐκφέρω , καί ὁ αὐτός διάθεσις ὁ σοφιστής τίθημι . ὁ δέ ὁ μέν πάθος ὁ δέ ἐνέργεια . καί περί μέν ὁ ἐντός ὁ λέξις παραλογισμός τοσοῦτος , ὁ δέ ἔξω ὁ λέξις εἶδος εἰμί ἑπτά , εἷς μέν παρά ὁ συμβεβηκός , δύο δέ παρά ὁ ἁπλόος ἢ μή ἁπλόος ἀλλά πη ἢ ποῦ ἢ ποτέ ἢ πρός τίς ἢ πῶς , τρίτος ὁ παρά ὁ ὁ ἐλέγχω ἄγνοια , τέταρτος ὁ παρά ὁ ἕπω , πέμπτος δέ παρά ὁ ἐν ἀρχή αἰτέω καί λαμβάνω , ἕκτος δέ ὁ μή αἴτιος ὡς αἴτιος τίθημι , ἕβδομος ὁ ὁ πλείων ἐρώτημα εἷς ποιέω .