anonymi-in-aristotelis-sophisticos-elenchos.in-aristotelis-sophisticos-elenchos-paraphrasis 20
20 . Καὶ περὶ μὲν τῆς ἐν ὁμωνύμοις καὶ ἀμφιβόλοις λύσεως ἀρκεῖ τοσαῦτα · φανερὸν δὲ ἐκ τούτων καὶ σύνθεσιν καὶ διαίρεσιν ὅπως λυτέον τὰ ἐκείνων ἑξῆς · εἰ γὰρ καὶ τρόπος ἴδιος ὁ παρὰ διαίρεσιν ἀφώρισταί | τις , ἀλλ’ οὐδὲν ἧττον ὁ παρὰ σύνθεσιν καὶ παρὰ διαίρεσίν ἐστι . τὸ γὰρ αὐτὸ συντιθέμενον τῷδε διῄρηται ἀπὸ τοῦδε , οἷον ὁ Σωκράτης κάθηται , ὁ καθήμενος δύναται βαδίζειν , ὁ Σωκράτης ἄρα βαδίζει · τὸ γὰρ βαδίζει διῄρηται μὲν τοῦ δύναται , μόνον δὲ συντέθειται τῷ Σωκράτει . ἐν γοῦν τοῖς τοιούτοις ἄν διαιρούμενος καὶ συντιθέμενος ὁ λόγος ἕτερον σημαίνῃ , συμπεραινομένου τοῦ ἐρωτῶντος τοὐναντίον λεκτέον · οὐ γὰρ ἁπλῶς ὁ Σωκράτης κάθηται νῦν ἀλλὰ δύναται . εἰσὶ δὲ πάντες οἱ τοιοίδε λόγοι παρὰ σύνθεσιν καὶ διαίρεσιν ῾ἆρ᾿ ᾧ εἶδες σὺ τοῦτον τυπτόμενον , τούτῳ οὗτος ἐτύπτετο;᾿ ναί . ῾εἶδες δὲ αὐτὸν τῷ ὀφθαλμῷ τυπτόμενον . τῷ ὀφθαλμῷ ἄρα ἐτύπτετο , ἀλλ’ οὐ μάστιγι.’ ψεῦδος δέ · οὕτω γὰρ ἔδει συμπερᾶναι ἰτῶ ὀφθαλμῷ ἄρα σὺ εἶδες τοῦτον τυπτόμενον.’ γέγονε δὲ ὁ παραλογισμὸς παρὰ τὴν σύνθεσιν καὶ διαίρεσιν τῷ διελεῖν τὸ τοῦτον τυπτόμενον ἀπὸ τοῦ εἶδες καὶ προσθεῖναι τῷ ὀφθαλμῷ . καὶ πάλιν᾿ ἆρ᾿ ᾧ ἐτύπτετο , τούτῳ εἶδες αὐτὸν τυπτόμενον;᾿ ναί . ῾ ῥάβδῳ δὲ ἐτύπτετο · ῥάβδῳ ἄρα εἶδες καὶ οὐκ ὀφθαλμῷ . ὁρῶμεν δὲ ὀφθαλμῷ ἀλλ’ οὐ ῥάβδῳ.’ οὕτω γὰρ μᾶλλον ὤφειλεν ῾ εἶδες ἄρα τυπτόμενον αὐτὸν [ ἐν ] ῥάβδῳ.’ νυνὶ δὲ τὸ τὸ εἶδες ἀπὸ τοῦ αὐτὸν τυπτόμενον καὶ προσθεῖναι τῇ ῥάβδῳ τὴν ἀπάτην ἤνεγκεν . ἔχει μὲν οὖν τι κἀκ τῶν ἀμφιβόλων ἐρωτημάτων τουτὶ τὸ πρόβλημα τὸ γὰρ τούτῳ οὗτος ἐτύπτετο διττὸν ἢ τῇ μάστιγι δήπουθεν ἢ τῷ ὀφθαλμῷ ) , νικᾷ δὲ παρὰ τὴν σύνθεσιν εἶναι ἢ | παρὰ τὴν ἀμφιβολίαν . οὐ γάρ ἐστι διττὸν παρὰ τὴν διαίρεσιν · οὐ γὰρ ὁ αὐτὸς λόγος γίνεται διαιρούμενος καὶ συντιθέμενος , εἴπερ μὴ καὶ τὸ ὄρος καὶ ὅρος τῇ αὐτῇ προσῳδίᾳ λεχθὲν ἐσήμαινεν ἕτερον καὶ ἕτερον · ἀλλ’ ὥσπερ ἐκεῖ τῇ διαφορᾷ τῶν πνευμάτων ἡ τῆς σημασ·ίας ἐπηκολούθησεν , οὕτω κἀνταῦθα ἡ διπλόη παρὰ τὴν σύνθεσιν καὶ διαίρεσιν . ἔτι ἐν τοῖς γεγραμμένοις τὸ αὐτὸ ὄνομα ὅταν ἐκ τῶν αὐτῶν στοιχείων καὶ συλλαβῶν καὶ προσῳδιῶν ᾖ , καὶ κατὰ γένος ὡσαύτως καὶ πτῶσιν καὶ ἀριθμόν , οὐκ ἔχει τὸ διττόν · εἰ μέντοι παραλλάξαι δέοι , ἤδη δ’ εὐθὺς καὶ παράσημα ποιοῦνται ἢ στοιχεῖον ἢ προσῳδίαν ἀμείψαντες . τὰ γὰρ φθεγγόμενα οὐ τὰ αὐτά · τὸ γὰρ † κλῆσι μαθεῖν τῇ τῶν στοιχείων διαφορᾷ ὁτὲ μὲν τὸ φυτὸν ὁτὲ δὲ τὸ μέρος ἐσήμανεν . ὥστ’ οὐ διττὸν κατὰ τὴν ἀμφιβολίαν τὸ προειρημένον σόφισμα , ἀλλὰ παρὰ τὴν διαίρεσιν . ἅμα δὲ καὶ φανερὸν ὡς οὐ πάντες οἱ ἔλεγχο · παρὰ τὸ διττόν , καθάπερ τινές φασιν · ὁ γὰρ κατὰ σύνθεσιν τὸ διττὸν οὐκ ἔχει . Τούτων οὕτως ἐχόντων ἐπείπερ οἱ ῥηθέντες παραλογισμοὶ παρὰ σύνθεσι καὶ διαίρεσιν , διαιρετέον τῷ ἀποκρινομένῳ τόδε ἀπὸ τοῦδε καὶ προσθετέον τῷδε , ἐναντίως ἢ ὡς ὁ σοφιστὴς πέπραχεν , ἢ καὶ συνημμένον ἐχέτω καθάπαξ καὶ ἀδιαίρετον κἀν τῷ τέλει ὡς ἐν ἀρχαῖς , καὶ ἔσται λύσας . οὐ γὰρ ταὐτὸν εἰσάπαν τὸ φάναι ἰδεῖν τοῖς ὀφθαλμοῖς τυπτόμενον · ἡ γὰρ διαστολὴ τῷ ἰδεῖν | ἢ τοῖς ὀφθαλμοῖς προστιθεμένη ποιήσει διαφοράν ἐκείνως μὲν ὡς τύπτει ἀντὶ ῥάβδου τοῖς ὀφθαλμοῖς , οὕτως δὲ ὡς διὰ τῶν ὀφθαλμῶν ὁρᾷ τυπτόμενον . καὶ ὁ Εὐθυδήμου λόγος τοῦ αὐτοῦ εἴχετο τύπου , οἷον ῾οἶδας σὺ νῦν οὔσας ἐν Πειραιεῖ τριήρεις ἐν Σικελίᾳ ὢν ; ἡ δὲ ἀγωγὴ τοῦ σοφίσματος οὕτως ‘πότερον σὺ νῦν ἐν Πειραιεῖ εἶ;᾿ ναί . ῾ἐν τούτω δ’ ὢν οἶδας τὰς ἐν Σικελία τριήρεις;’ ναί . ῾ἐν Πειραιεῖ ἄρα ὢν ἐν Σικελία εἶ . ῾ἡ γὰρ μετάθεσις τῶν ὀνομάτων τῷ ἀμεῖψαι τὰς χώρας τό τε διαιρεθῆναι ἀπ’ ἀλλήλων καὶ ἄλλοις συντεθεῖσθαι τὸν παραλογισμὸν ἤνεγκεν · εἰσάγει γὰρ τὸν ὄντα ἐν Πειραιεῖ νῦν καὶ ἐν Σικελίᾳ εἶναι καὶ τὰς ἐν Σικελίᾳ ναῦς τῶν Ἀθηναίων ἅμα καὶ ἐν Πειραιεῖ εἶναι . καὶ πάλιν ῾ἆρ᾿ ὁ Σίμων ἀγαθός ἐστι;’ ναί . ῾τί δέ ; ὁ αὐτὸς καὶ σκυτεὺς μοχθηρός ἐστιν.᾿ ἢ τοῦτο μὲν καὶ παρεῖται ὡς ἔγγιον μᾶλλον τοῖς παρὰ τὸ πῆ καὶ ἀπλῶς καὶ τῆς ἐκεῖθεν τευξόμενον λύσεως · οὕτω δὲ προσβιβάζειν ἐστὶν οἰκειότερον ῾ ἆρ᾿ ἔστιν ἀγαθὸν μὲν εἶναί τινα σκυτέα , μοχθηρὸν δὲ ἄνθρωπον ; ἔστι δέ τις ἕτερος ἀγαθὸς μὲν ἄνθρωπος , πονηρὸς δὲ σκυτεύς ; ὥστε ἔσται τις ἀγαθὸς σκυτεὺς μοχθηρός.’ ἔκειτο δὲ οὐχ οὕτως . καὶ ἔτι ῾ἆρ᾿ ὧν αἱ ἐπιστῆμαι σπουδαῖαι , σπουδαῖα τὰ μαθήματα;’ ναί . ῾τοῦ δὲ κακοῦ σπουδαῖα τὰ μὰ · θήματα · οὐδὲν γὰρ κωλύει φαῦλον ὄντα τινὰ γεωμετρικὸν εἶναι ἢ ἀριθμητικόν , ἃ δήπουθεν ἀγαθά.’ καὶ τὸ συμπέρασμα διττόν , τό τε ἀπὸ τῶν κειμένων ὡς τοῦ κακοῦ σπουδαία ἡ ἐπιστήμη , | ὅπερ ἀληθές , καὶ ὃ τοῖς σοφισταῖς προσυφάνθη , ὡς ἄρα σπουδαῖον μάθημα τὸ κακόν . ὑπερβαίνοντες δὲ καὶ τοῦτο ὡς ἧττον συμβαῖνον τοῖς προκειμένοις φιλοτιμούμενοι γὰρ ἐν τοῖς παραδείγμασιν ἔστιν οἷς οὐκ ἀκριβολογούμεθα ) ἐκεῖνο προστίθεμεν ῾ἆρα σὺ γέγονας;᾿ ναί . ῾τί δέ ; ἀληθὲς εἰπεῖν νῦν ὅτι σὺ γέγονας;᾿ ναί . ῾σὺ ἄρα γέγονας νῦν.᾿ ἢ ἄλλο σημαίνει διαιρεθὲν τὸ νῦν ἀπὸ τοῦ γέγονεν · ἀληθὲς μὲν γὰρ εἰπεῖν ὅτι σὺ γέγονας ἀλλ’ οὐχὶ νῦν γέγονας . πάλιν ῾ἆρ ὡς δύνασαι καὶ ἃ δύνασαι , οὕτω καὶ ποιήσαις ἄν.᾿ ναί . ῾σὺ μὴ κιθαρίζων ἔχεις δύναμιν τοῦ κιθαρίζειν . πᾶς δὲ ὁ δύναμιν τοῦ κιθαρίζειν ἔχων καὶ κιθαρίσαι ἄν . σὺ ἄρα μὴ κιθαρίζων νῦν κιθαρίσαις ἄν νῦν.᾿ ἢ οὐκ ἔχει δύναμιν τούτου · οὐ γὰρ ἅμα ἐν οἷς οὐ κιθαρίζει δύναμιν ἔχει τότε κιθαρίσαι , ἀλλ’ ὕστερον καὶ μετὰ τοῦτο . καὶ ἀληθὴς μὲν λύσις αὕτη , λύουσι δέ τινες ταῦτα καὶ ἄλλως . εἰ γὰρ ἔδωκε , φασίν , ὡς δύναται ποιεῖν καὶ κιθαρίζειν , καὶ δυνατὸν μὴ τὸ τῷ ἀναγκαίῳ , ἀλλὰ τὸ τῷ ἐνδεχομένῳ σύστοιχον ἔλαβεν , οὐ συμβαίνειν ἄτοπον τὸ ἅμα μὴ κιθαρίζοντα κιθαρίζειν . τὸ γὰρ ἐνδεχόμενον γενέσθαι ὕστερον καὶ μετὰ ταῦτα · οὐκ ἐξ ἀνάγκης οὖν πάντως τὸ ὡς δύναται ποιεῖν δέδοται , τῷ μὴ ταὐτὸν εἶναι τῷ ἀπλῶς δύνασθαι τὸ ἐξ ἀνάγκης δύνασθαι . ἀλλὰ τότε ἄν ἔλεγον καλῶς , εἰ ἐπὶ πᾶσιν ἡ αὐτὴ ἤρκει λύσις τοῖς κατὰ τὸ αὐτὸ εἶδος παραλογισμοῖς · τῶν γὰρ παρὰ ταὐτὸ λόγων ἡ αὐτὴ λύσις , οἷον | τοῖς κατὰ τὴν ὁμωνυμίαν μία ἐπὶ πᾶσιν ἀπέχρησε καὶ κοινή . οὐχ ἁρμόττει δὲ πᾶσι τοῖς παρὰ σύνθεσιν καὶ διαίρεσιν , ἀλλ’ ἐν οἷς μόνοις τὸ δύναται πρόσκειται . φανερὸν ἄρα ὡς οὐ καλῶς λύουσιν · ἔστιν οὖν πρὸς τὸν ἐρωτῶντα μᾶλλον ἢ πρὸς τὸν λόγον καὶ τὴν ἀλήθειαν .
Lemmas: 20 . καί περί μέν ὁ ἐν ὁμώνυμος καί ἀμφίβολος λύσις ἀρκέω τοσοῦτος · φανερός δέ ἐκ οὗτος καί σύνθεσις καί διαίρεσις ὅπως λυτέος ὁ ἐκεῖνος ἑξῆς · εἰμί γάρ καί τρόπος ἴδιος ὁ παρά διαίρεσις ἀφορίζω | τις , ἀλλά οὐδείς κακός ὁ παρά σύνθεσις καί παρά διαίρεσις εἰμί . ὁ γάρ αὐτός συντίθημι ὅδε διαιρέω ἀπό ὅδε , οἷος ὁ Σωκράτης κάθημαι , ὁ κάθημαι δύναμαι βαδίζω , ὁ Σωκράτης ἄρα βαδίζω · ὁ γάρ βαδίζω διαιρέω μέν ὁ δύναμαι , μόνος δέ συντίθημι ὁ Σωκράτης . ἐν γοῦν ὁ τοιοῦτος ἄν διαιρέω καί συντίθημι ὁ λόγος ἕτερος σημαίνω , συμπεραίνω ὁ ἐρωτάω ἐναντίος λεκτέος · οὖον γάρ ἁπλόος ὁ Σωκράτης κάθημαι νῦν ἀλλά δύναμαι . εἰμί δέ πᾶς ὁ τοιόσδε λόγος παρά σύνθεσις καί διαίρεσις ὅς ὅς ὁράω σύ οὗτος τύπτω , οὗτος οὗτος τύπτω ναί . εἶδος δέ αὐτός ὁ ὀφθαλμός τύπτω . ὁ ὀφθαλμός ἄρα τύπτω , ἀλλά οὖον μάστιγι.’ ψεῦδος δέ · οὗτος γάρ ἐσθίω συμπεραίνω ἔρχομαι ὀφθαλμός ἄρα σύ ὁράω οὗτος τύπτω γίγνομαι δέ ὁ παραλογισμός παρά ὁ σύνθεσις καί διαίρεσις ὁ διαιρέω ὁ οὗτος τύπτω ἀπό ὁ ὁράω καί προστίθημι ὁ ὀφθαλμός . καί παλίνη ἆρα ὅς τύπτω , οὗτος ὁράω αὐτός τύπτω ναί . ῾ ῥάβδος δέ τύπτω · ῥάβδος ἄρα ὁράω καί οὐ ὀφθαλμός . ὁράω δέ ὀφθαλμός ἀλλά οὖον ῥάβδος οὗτος γάρ μᾶλλον ὀφείλω ῾ ὁράω ἄρα τύπτω αὐτός [ ἐν ] ῥάβδος νυνί δέ ὁ ὁ ὁράω ἀπό ὁ αὐτός τύπτω καί προστίθημι ὁ ῥάβδος ὁ ἀπάτη φέρω . ἔχω μέν οὖν τίς ἐκ ὁ ἀμφίβολος ἐρώτημα οὗτος ὁ πρόβλημα ὁ γάρ οὗτος οὗτος τύπτω δισσός ἢ ὁ μάστιξ δήπουθεν ἢ ὁ ὀφθαλμός ) , νικάω δέ παρά ὁ σύνθεσις εἰμί ἢ | παρά ὁ ἀμφιβολία . οὖον γάρ εἰμί δισσός παρά ὁ διαίρεσις · οὖον γάρ ὁ αὐτός λόγος γίγνομαι διαιρέω καί συντίθημι , εἴπερ μή καί ὁ ὄρος καί ὅρος ὁ αὐτός προσῳδία λέγω3 σημαίνω ἕτερος καί ἕτερος · ἀλλά ὥσπερ ἐκεῖ ὁ διαφορά ὁ πνεῦμα ὁ ὁ σημασ·ίας ἐπακολουθέω , οὗτος ἐνταῦθα ὁ διπλόος παρά ὁ σύνθεσις καί διαίρεσις . ἔτι ἐν ὁ γράφω ὁ αὐτός ὄνομα ὅταν ἐκ ὁ αὐτός στοιχεῖον καί συλλαβή καί προσῳδία εἰμί , καί κατά γένος ὡσαύτως καί πτῶσις καί ἀριθμός , οὐ ἔχω ὁ διττός · εἰμί μέντοι παραλλάσσω δήω , ἤδη δέ εὐθύς καί παράσημος ποιέω ἢ στοιχεῖον ἢ προσῳδία ἀμείβω . ὁ γάρ φθέγγομαι οὖον ὁ αὐτός · ὁ γάρ † κλῆσις μανθάνω ὁ ὁ στοιχεῖον διαφορά ὁτὲ μέν ὁ φυτόν ὁτὲ δέ ὁ μέρος σημαίνω . ὥστε οὖον δισσός κατά ὁ ἀμφιβολία ὁ προερέω σόφισμα , ἀλλά παρά ὁ διαίρεσις . ἅμα δέ καί φανερός ὡς οὖον πᾶς ὁ έλεγχος · παρά ὁ διττός , καθάπερ τις φημί · ὁ γάρ κατά σύνθεσις ὁ δισσός οὐ ἔχω . οὗτος οὕτως ἔχω ἐπεί ὁ εἴρω παραλογισμός παρά σύνθεσις καί διαίρεσις , διαιρετέον ὁ ἀποκρίνω ὅδε ἀπό ὅδε καί προσθετέον ὅδε , ἐναντίος ἢ ὡς ὁ Σοφιστὴς πράσσω , ἢ καί συνάπτω ἔχω καθάπαξ καί ἀδιαίρετος ἐν ὁ τέλος ὡς ἐν ἀρχή , καί εἰμί λύω . οὖον γάρ αὐτός εἰσάπαν ὁ φαίνω ὁράω ὁ ὀφθαλμός τύπτω · ὁ γάρ διαστολή ὁ ὁράω | ἢ ὁ ὀφθαλμός προστίθημι ποιέω διαφορά ἐκείνως μέν ὡς τύπτω ἀντί ῥάβδος ὁ ὀφθαλμός , οὕτως δέ ὡς διά ὁ ὀφθαλμός ὁράω τύπτω . καί ὁ Εὐθύδημος λόγος ὁ αὐτός ἔχω τύπος , οἷος οἶδα σύ νῦν εἰμί ἐν Πειραιεύς τριήρης ἐν Σικελία εἰμί ; ὁ δέ ἀγωγή ὁ σόφισμα οὕτως ὄπος σύ νῦν ἐν Πειραιεύς εἶμι ναί . ἐάω οὗτος δέ εἰμί οἶδα ὁ ἐν Σικελία τριήρεις;’ ναί . ἐάω Πειραιεύς ἄρα εἰμί ἐν Σικελία εἰμί . ὅς γάρ μετάθεσις ὁ ὄνομα ὁ ἀμείβω ὁ χώρα ὁ τε διαιρέω ἀπό ἀλλήλων καί ἄλλος συντίθημι ὁ παραλογισμός φέρω · εἰσάγω γάρ ὁ εἰμί ἐν Πειραιεύς νῦν καί ἐν Σικελία εἰμί καί ὁ ἐν Σικελία ναῦς ὁ Ἀθηναῖος ἅμα καί ἐν Πειραιεύς εἰμί . καί πάλιν ὅς ὁ Σίμων ἀγαθός εἰμί ναί . ὅς δέ ; ὁ αὐτός καί σκυτεύς μοχθηρός εἰμί ἢ οὗτος μέν καί παρίημι ὡς ἐγγύς μᾶλλον ὁ παρά ὁ πῇ καί ἀπλόος καί ὁ ἐκεῖθεν τυγχάνω λύσις · οὗτος δέ προσβιβάζω εἰμί οἰκεῖος ῾ ἆρα εἰμί ἀγαθός μέν εἰμί τις σκυτεύς , μοχθηρός δέ ἄνθρωπος ; εἰμί δέ τις ἕτερος ἀγαθός μέν ἄνθρωπος , πονηρός δέ σκυτοτόμος ; ὥστε εἰμί τις ἀγαθός σκυτεύς μοχθηρός κεῖμαι δέ οὐ οὕτως . καί ἔτι ὅς ὅς ὁ ἐπιστήμη σπουδαῖος , σπουδαῖος ὁ μάθημα ναί . ὅς δέ κακός σπουδαῖος ὁ μά · θῆμα · οὐδείς γάρ κωλύω φαῦλος εἰμί τις γεωμετρικός εἰμί ἢ ἀριθμητικός , ὁ δήπουθεν ἀγαθός καί ὁ συμπέρασμα διττός , ὁ τε ἀπό ὁ κεῖμαι ὡς ὁ κακός σπουδαῖος ὁ ἐπιστήμη , | ὅσπερ ἀληθής , καί ὅς ὁ σοφιστής προσυφαίνω , ὡς ἄρα σπουδαῖος μάθημα ὁ κακός . ὑπερβαίνω δέ καί οὗτος ὡς κακός συμβαίνω ὁ πρόκειμαι φιλοτιμέομαι γάρ ἐν ὁ παράδειγμα εἰμί ὅς οὐ ἀκριβολογέομαι ) ἐκεῖνος προστίθημι Ήρα σύ γίγνομαι ναί . ὅς δέ ; ἀληθής εἶπον νῦν ὅτι σύ γίγνομαι ναί . ὕς ἄρα γίγνομαι ὅς ἢ ἄλλος σημαίνω διαιρέω ὁ νῦν ἀπό ὁ γίγνομαι · ἀληθής μέν γάρ εἶπον ὅτι σύ γίγνομαι ἀλλά οὐ νῦν γίγνομαι . πάλιν ὅς ὡς δύναμαι καί ὁ δύναμαι , οὗτος καί ποιέω ἄν ναί . ὕς μή κιθαρίζω ἔχω δύναμις ὁ κιθαρίζω . πᾶς δέ ὁ δύναμις ὁ κιθαρίζω ἔχω καί κιθαρίζω ἄν . σύ ἄρα μή κιθαρίζω νῦν κιθαρίζω ἄν ὅς ἢ οὐ ἔχω δύναμις οὗτος · οὖον γάρ ἅμα ἐν ὅς οὖον κιθαρίζω δύναμις ἔχω τότε κιθαρίζω , ἀλλά ὕστερος καί μετά οὗτος . καί ἀληθής μέν λύσις οὗτος , λύω δέ τις οὗτος καί ἄλλως . εἰμί γάρ δίδωμι , φημί , ὡς δύναμαι ποιέω καί κιθαρίζω , καί δυνατός μή ὁ ὁ ἀναγκαῖος , ἀλλά ὁ ὁ ἐνδέχομαι σύστοιχος λαμβάνω , οὖον συμβαίνω ἄτοπος ὁ ἅμα μή κιθαρίζω κιθαρίζω . ὁ γάρ ἐνδέχομαι γίγνομαι ὕστερος καί μετά οὗτος · οὐ ἐκ ἀνάγκη οὖν πάντως ὁ ὡς δύναμαι ποιέω δίδωμι , ὁ μή αὐτός εἰμί ὁ ἀπλόος δύναμαι ὁ ἐκ ἀνάγκη δύναμαι . ἀλλά τότε ἄν λέγω καλῶς , εἰμί ἐπί πᾶς ὁ αὐτός ἀρκέω λύσις ὁ κατά ὁ αὐτός εἶδος παραλογισμός · ὁ γάρ παρά αὐτός λόγος ὁ αὐτός λύσις , οἷος | ὁ κατά ὁ ὁμωνυμία εἷς ἐπί πᾶς ἀποχράω καί κοινός . οὐ ἁρμόζω δέ πᾶς ὁ παρά σύνθεσις καί διαίρεσις , ἀλλά ἐν ὅς μόνος ὁ δύναμαι πρόσκειμαι . φανερός ἄρα ὡς οὖον καλῶς λύω · εἰμί οὖν πρός ὁ ἐρωτάω μᾶλλον ἢ πρός ὁ λόγος καί ὁ ἀλήθεια .