anonymi-in-aristotelis-sophisticos-elenchos.in-aristotelis-sophisticos-elenchos-paraphrasis 32
32 . Περὶ δὲ τῶν σολοικισμῶν παρ’ ὅ τι μὲν φαίνονται συμβαίνειν , εἴπομεν πρότερον · παρὰ γὰρ τὸ τόδε καὶ τοῦτο · ταῦτα γὰρ κἄν ἐπ’ εὐθείας καὶ αἰτιατικῆς ὁμοίως ληφθείη . ὡς δὲ λυτέον , ἐπ’ αὐτῶν τῶν λόγων ἔσται φανερόν . ἅπαντες γὰρ οἱ τοιοίδε λόγοι τοῦτο βούλονται κατασκευάζειν · εὐθεῖαν γὰρ ἐν ταῖς προτάσεσι δόντες αἰτιατικὴν ἐπάγουσιν ἐν τῷ συμπεράσματι ἢ τὸ ἀνάπαλιν , καὶ πρὸς τὸ λαθεῖν ὡς κἀν τοῖς ἄλλοις τῇ μεταξυλογίᾳ χρῶνται . οἷον ῾πότερον ὃ λέγεις ἀληθῶς , καὶ ἔστι τοῦτο ἀληθῶς;᾿ ναί . ῾φῂς δὲ εἶναί τι λίθον · ἔστιν ἄρα λίθον.᾿ ἢ τὸ λέγειν λίθον οὐκ ἔστι λέγειν ὃ καὶ ἐπ’ εὐθείας , ἀλλ’ ὅν , οὐδὲ τοῦτο οὐδετέρως ἀλλὰ τοῦτον ἀρρενικῶς . εἰ δὲ μὴ διὰ μακροῦ τὴν ἀπόδοσιν ἐποιεῖτο , ἀλλ’ ἐκ τοῦ σύνεγγυς , οὐκ ἄν ἔλαθε σολοικίσας , οἷον εἰ οὕτως ἤρετο ᾿ ἆρ᾿ ἀρ’ ὅπερ ἀληθῶς λέγεις , ἔστι τοῦτον;᾿ οὐκ ἄν τις ἔδωκε διὰ τὸ εὐφώρατον · πρόδηλον γὰρ ὡς οὐχ ἑλληνίζει οὕτω λέγων , ὥσπερ κἄν εἴ τις ἔροιτο ῾ ἆρ᾿ ἣν λέγεις εἶναι , φύσιν τυχόν , ἔστιν οὗτος ; ξύλον δέ ἐστιν οὗτος · ἔστιν ἄρα ξύλον ταύτην.᾿ καταφανὴς γὰρ ὁ σολοικισμὸς ἐνταῦθα τῇ τε ἐγγύτητι καὶ τῇ τῶν γενῶν ὑπαλλαγῇ καὶ τῶν πτώσεων · ὤφειλε γὰρ εἰπεῖν ῾ ἔστιν ἄρα ξύλον αὕτη.᾿ ἐπὶ μὲν οὖν τῶν ἀρσενικῶν καὶ θηλυκῶν πάμπολυ διέστηκε τὸ ὃ τοῦ αὕτη ἢ οὗτος , ὁμοίως δὲ καὶ τὸ τοῦτο · ἐπὶ δὲ τῶν οὐδετέρων καὶ ὅσα μήτε θῆλυ μήτε ἄρρεν σημαίνει , οὐδὲν διαφέρει . διὸ καὶ οὐ γίνεται σολοικισμὸς ἐνταῦθα διὰ τὸ ὁμοίως ἐπ’ εὐθείας καὶ αἰτιατικῆς ἐκφέρεσθαι · οἷον εἰ ἔροιτό τις ῾ἆρ᾿ ὃ λέγεις εἶναι ἔστι τοῦτο;᾿ ναί . ῾ξύλον δὲ λέγεις εἶναι · ἔστιν ἄρα ξύλον᾿ οὐδὲν ἀπαντήσει δυσχερές . καὶ αὖθις ῾ἆρ᾿ οὗτός ἐστιν αὕτη;’ ἤγουν ἡ φαινομένη θέα ὅδε ἐστίν . ) ναί . ῾τί τί δέ ; οὐχ οὗτός ἐστι Κορίσκος;’ εἶτα συμπεραίνει ‘ἄρα οὗτος αὕτη᾿ · οὐ συλλελόγισται τὸν σολοικι|σμόν · ἄμφω γὰρ εὐθεῖαι . οὐδ’ εἰ τὸ Κορίσκος σημαίνει ὅπερ αὕτη , μὴ δίδωσι δὲ ἀποκρινόμενος , οὐ συλλελόγισται τὸν σολοικισμόν , ἀλλὰ δεῖ ἐρωτῆσαι τὸν ἀποκρινόμενον · καὶ εἰ δίδωσι , οὐ λέγεται δέ , γίνεται μὲν σολοικισμός , ἀλλ’ οὐχ ἁπλῶς ἀλλὰ πρὸς τὸν ἀποκρινόμενον · εἰ δὲ μήτ’ ἐστὶ μήτε δίδωσιν , οὐ συλλελόγισται οὔτε τῷ ὄντι οὔτε πρὸς τὸν ἐρωτώμενον . ὁμοίως οὖν δοκεῖ κἀκεῖ προσερωτηθῆναι , εἰ δίδωσι τὸν λίθον σημαίνειν οὗτος . εἰ δ’ οὖν , οὐ λεκτέον τὸ συμπέρασμα , ὡς ἄρα οὗτός ἐστι λίθον . φαίνεται μέντοι τὸ ῾ οὗτος ἄρα αὕτη᾿ μὴ σολοικισμὸς εἶναι διὰ τὸ τὴν ἀνόμοιον τῷ γένει πτῶσιν τοῦ ὀνόματος ὁμοίαν φαίνεσθαι · ἄμφω γὰρ εὐθεῖαι . ὅμοια τοῖς εἰρημένοις κἀκεῖνά ἐστιν ῾ ἆρα ἀληθὲς εἰπεῖν ὅτι ἔστιν αὕτη , ὅπερ εἶναι φῄς αὐτήν ; εἶναι δὲ φῄς ἀσπίδα · ἔστιν ἄρα αὕτη ἀσπίδα.᾿ ἢ οὐκ ἀνάγκη οὕτω , εἰ μὴ ὁ ἐρωτώμενος τὸ αὕτη ἀσπίδα σημαίνειν , ἀλλὰ μὴ ἀσπὶς δέδωκεν . πάλιν ῾ ἆρ᾿ ὃ φὴς εἶναι τοῦτον , ἔστιν οὗτος ; φῄς δὲ εἶναι Κλέωνα · ἔστιν ἄρα οὗτος Κλέωνα.᾿ οὐδὲ τοῦτο καλῶς · εἴρηκα γὰρ ῾ὅ φημι εἶναι τοῦτον , ἔστιν οὗτος᾿ , ἀλλ’ οὐ τοῦτον · οὐ γὰρ ἐξελληνίζει οὕτω τὸ ἐρώτημα λεχθέν ῾ἔστι τοῦτον᾿ . ἔτι ῾πότερον ἐπίστασαι τοῦτο ; τοῦτο δέ ἐστι λίθος · ἐπίστασαι ἄρα λίθος.᾿ ἢ ἐν μὲν τῷ πρώτῳ τοῦτον , ἐν δὲ τῷ ὑστέρῳ οὗτος ἐκδέδοται . πάλιν ῾ ἆρ᾿ οὗ ἐπισ·τήμ·ην ἔχεις , ἐπίστασαι τοῦτο ; ἐπιστήμην δὲ ἔχεις λίθου , ἐπίστασαι ἄρα λίθου.’ | ἢ τὸ μὲν οὗ λίθου λέγει ; τὸ δὲ τοῦτο λίθον · ἐδόθη δ’ οὗ ἐπιστήμην ἔχεις , ἐπίστασαι οὐ τούτου ἀλλὰ ἑ ἑ τοῦτον . ὥστε οὐ τοῦ λίθου ἀλλὰ τὸν λίθον . Ὅτι μὲν οὖν οἱ τοιοῦτοι τῶν λόγων οὐ συλλογίζονται σολοικισμόν , ἀλλὰ φαίνονται , καὶ διὰ τί φαίνονται καὶ πῶς ἀπαντητέον πρὸς αὐτούς , φανερὸν ἐκ τῶν εἰρημένων · ἣν γὰρ ἐν τοῖς κατὰ μέρος σολοικοφανέσι λύσιν ἐπήγομεν , ταύτῃ καὶ κοινῶς χρῆσθαι παρεγγυώμεθα .
Lemmas: 32 . περι δέ ὁ σολοικισμός παρά ὅς τίς μέν φαίνω συμβαίνω , εἶπον πρότερος · παρά γάρ ὁ ὅδε καί οὗτος · οὗτος γάρ ἄν ἐπί εὐθύς καί αἰτιατικός ὁμοίως λαμβάνω . ὡς δέ λυτέος , ἐπί αὐτός ὁ λόγος εἰμί φανερός . ἅπας γάρ ὁ τοιόσδε λόγος οὗτος βούλομαι κατασκευάζω · εὐθύς γάρ ἐν ὁ πρότασις δίδωμι αἰτιατικός ἐπάγω ἐν ὁ συμπέρασμα ἢ ὁ ἀνάπαλιν , καί πρός ὁ λανθάνω ὡς ἐν ὁ ἄλλος ὁ μεταξυλογία χράω . οἷος ὕπος ὅς λέγω ἀληθής , καί εἰμί οὗτος ἀληθής ναί . φύς δέ εἰμί τίς λίθος · εἰμί ἄρα λίθος ἢ ὁ λέγω λίθος οὐ εἰμί λέγω ὅς καί ἐπί εὐθύς , ἀλλά ὅς , οὐδέ οὗτος οὐδέτερος ἀλλά οὗτος ἀρρενικός . εἰμί δέ μή διά μακρός ὁ ἀπόδοσις ποιέω , ἀλλά ἐκ ὁ σύνεγγυς , οὐ ἄν λανθάνω σολοικίζω , οἷος εἰμί οὕτως ἔρομαι ᾿ ἆρα ἀρά ὅσπερ ἀληθής λέγω , εἰμί τοῦτος οὐ ἄν τις δίδωμι διά ὁ εὐφώρατος · πρόδηλος γάρ ὡς οὐ ἑλληνίζω οὗτος λέγω , ὥσπερ ἄν εἰμί τις ἔρομαι ῾ ἆρα ὅς λέγω εἰμί , φύσις τυγχάνω , εἰμί οὗτος ; ξύλον δέ εἰμί οὗτος · εἰμί ἄρα ξύλον ταύτη καταφανής γάρ ὁ σολοικισμός ἐνταῦθα ὁ τε ἐγγύτης καί ὁ ὁ γένος ὑπαλλαγή καί ὁ πτῶσις · ὀφείλω γάρ εἶπον ῾ εἰμί ἄρα ξύλον αὕτη.᾿ ἐπί μέν οὖν ὁ ἀρσενικός καί θηλυκός παμπολύς διΐστημι ὁ ὅς ὁ οὗτος ἢ οὗτος , ὁμοίως δέ καί ὁ οὗτος · ἐπί δέ ὁ οὐδέτερος καί ὅσος μήτε θῆλυς μήτε ἄρσην σημαίνω , οὐδείς διαφέρω . διό καί οὖον γίγνομαι σολοικισμός ἐνταῦθα διά ὁ ὁμοίως ἐπί εὐθύς καί αἰτιατικός ἐκφέρω · οἷος εἰμί ἔρομαι τις ὅς ὅς λέγω εἰμί εἰμί τοῦτος ναί . ὀξύλος δέ λέγω εἰμί · εἰμί ἄρα ξύλος οὐδείς ἀπαντάω δυσχερής . καί αὖθις ὅς οὗτος εἰμί αὕτη;’ ἤγουν ὁ φαίνω θέα ὅδε εἰμί . ) ναί . ὅς τίς δέ ; οὐ οὗτος εἰμί Κορίσκος εἶτα συμπεραίνω ἄρα οὗτος αὕτη᾿ · οὖον συλλογίζομαι ὁ σολοικισμός · ἄμφω γάρ εὐθύς . οὐδέ εἰμί ὁ Κορίσκος σημαίνω ὅσπερ οὗτος , μή δίδωμι δέ ἀποκρίνω , οὖον συλλογίζομαι ὁ σολοικισμός , ἀλλά δεῖ ἐρωτάω ὁ ἀποκρίνω · καί εἰμί δίδωμι , οὖον λέγω δέ , γίγνομαι μέν σολοικισμός , ἀλλά οὐ ἁπλόος ἀλλά πρός ὁ ἀποκρίνω · εἰμί δέ μήτε εἰμί μήτε δίδωμι , οὖον συλλογίζομαι οὔτε ὁ εἰμί οὔτε πρός ὁ ἐρωτάω . ὁμοίως οὖν δοκέω ἐκεῖ προσερωτάω , εἰμί δίδωμι ὁ λίθος σημαίνω οὗτος . εἰμί δέ οὖν , οὖον λεκτέος ὁ συμπέρασμα , ὡς ἄρα οὗτος εἰμί λίθος . φαίνω μέντοι ὁ ῾ οὗτος ἄρα αὕτη᾿ μή σολοικισμός εἰμί διά ὁ ὁ ἀνόμοιος ὁ γένος πτῶσις ὁ ὄνομα ὅμοιος φαίνω · ἄμφω γάρ εὐθύς . ὅμοιος ὁ εἴρω ἐκεῖνος εἰμί ῾ ἆρα ἀληθής εἶπον ὅτι εἰμί οὗτος , ὅσπερ εἰμί φημί αὐτός ; εἰμί δέ φημί ἀσπίς · εἰμί ἄρα οὗτος ἀσπίς ἢ οὐ ἀνάγκη οὗτος , εἰμί μή ὁ ἐρωτάω ὁ οὗτος ἀσπίς σημαίνω , ἀλλά μή ἀσπίς δίδωμι . πάλιν ῾ ἆρα ὅς φημί εἰμί οὗτος , εἰμί οὗτος ; φημί δέ εἰμί Κλέων · εἰμί ἄρα οὗτος Κλέων οὐδέ οὗτος καλῶς · εἴρω γάρ ὅς φημί εἰμί οὗτος , εἰμί οὗτος , ἀλλά οὖον οὗτος · οὖον γάρ εξελληνίζω οὗτος ὁ ἐρώτημα λέγω ὕω τοῦτος . ἔτι ὕπος ἐπίσταμαι οὗτος ; οὗτος δέ εἰμί λίθος · ἐπίσταμαι ἄρα λίθος ἢ ἐν μέν ὁ πρῶτος οὗτος , ἐν δέ ὁ ὕστερος οὗτος ἐκδίδωμι . πάλιν ῾ ἆρα ὅς ἐπιστήμη ἔχω , ἐπίσταμαι οὗτος ; ἐπιστήμη δέ ἔχω λίθος , ἐπίσταμαι ἄρα λίθος | ἢ ὁ μέν ὅς λίθος λέγω ; ὁ δέ οὗτος λίθος · δίδωμι δέ ὅς ἐπιστήμη ἔχω , ἐπίσταμαι οὖον οὗτος ἀλλά ὅς ὅς οὗτος . ὥστε οὖον ὁ λίθος ἀλλά ὁ λίθος . ὅτι2 μέν οὖν ὁ τοιοῦτος ὁ λόγος οὖον συλλογίζομαι σολοικισμός , ἀλλά φαίνω , καί διά τίς φαίνω καί πῶς ἀπαντητέον πρός αὐτός , φανερός ἐκ ὁ εἴρω · ὅς γάρ ἐν ὁ κατά μέρος σολοικοφανής λύσις ἐπάγω , οὗτος καί κοινῶς χράω παρεγγυάω .