anonymi-in-aristotelis-sophisticos-elenchos.in-aristotelis-sophisticos-elenchos-paraphrasis 5
5 . Οἱ μὲν οὖν παρὰ τὸ συμβεβηκὸς παραλογισμοί εἰσιν , ὅτε ἀξιοῖ τις , ὅ τι οὖν ὑπάρχει τῷ κατηγορουμένῳ , τοῦτο καὶ τῷ ὑποκειμένῳ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν · οἷον τὸ ζῶον κατηγορεῖται μὲν τοῦ ἀνθρώπου , πολλὰ δὲ αὐτῷ συμβέβηκε , τὸ γένος εἷναι , τὸ δισύλλαβον , τὸ ἔμψυχον , τὸ αἰσθητικόν . εἰ οὖν πάντα ἐξ ἀνάγκης κατὰ τοὐ ἀνθρώπου καὶ ὁμοτίμως κατηγορεῖσθαι δώσομεν , πολλὰ συμβαίνει τὰ ἄτοπα · πάντα γὰρ ἄν οὕτως ἔσται ταὐτά , καὶ αἱ οὐσίαι συμβεβηκότα καὶ τὸ ἔμπαλιν , καὶ σώματα τὰ ἀσώματα . ἀλλ’ οὐχ ὅσα κατὰ τοῦ κατηγορουμένου λέγεται , ταῦτα καὶ κατὰ τοῦ ὑποκειμένου αὐτῷ ῥηθήσεται , ἀλλ’ ὅσα οὐσιώδη τέ ἐστι καὶ εἰς τὸν ὁρισμὸν · παραλαμβάνεται . βάνεται . ὥστε οὐ καλῶς φασιν οἱ σοφισταί , εἰ ὁ Κορίσκος ἕτερον ἀνθρώπου , αὐτὸς ἑαυτοῦ ἕτερος · ἔστι γὰρ ἄνθρωπος · ἢ εἰ Σωκράτης ἕτερος , ὁ δὲ Σωκράτης ἄνθρωπος , ἕτερος ἀνθρώπου . ἄγονται δὲ τὰ σοφίσματα οὕτω · ὁ Κορίσκος ἄνθρωπος , ὁ ἄνθρωπος ἕτερος Κορίσκου , ὁ Κορίσκος ἄρα ἕτερος Κορίσκου , καὶ αὐτὸς ἑαυτοῦ χωρίς . πάλιν ὁ Σωκράτης ἄνθρωπος , ὁ ἄνθρωπος ἕτερος Σωκράτους , ὁ Σωκράτης ἄρα ἕτερος αὐτοῦ . οἱ γὰρ παραλογισμοὶ ὲν μὲν τῇ ἐλάττονι προτάσει τὸν συγκατατεταγμένον τῷ Κορίσκῳ καὶ Σωκράτει μερικὸν ἐλάμβανον ἄνθρωπον , ἐν δὲ τῇ μείζονι τὸν ἀκατάτακτον καὶ κοινόν · συμβέβηκε δὲ τούτῳ μὴ Κορίσκῳ μηδὲ Σωκράτει εἶναι . ὅσα μέντοι οὐσιωδῶς ἔνεισιν ἐν τῷ καθόλου , πάντα καὶ τοῖς ὑπ’ αὐτῷ ὑπάρξει ἀτόμοις , τὰ δ’ ἄλλως οὔ . σαφέστερα δὲ ταῦτα · ἄρ’ οὐχ ὁ κύκνος λευκόν ; τοῦτο δὲ οὐ χρῶμα ; ὁ κύκνος ἄρα χρῶμα . τὸ δέ διακριτικὸν ὄψεως , τοῦτο δὲ ποιότης , ἡ δὲ ἀσώματον . | ἔσται ἄρα ταῦτα καὶ ὁ κύκνος . πάλιν ἐν τρίτῳ σχήματι · ὁ κύων οὗτος σός ; ναί . τί δαί , καὶ πατήρ ; ναί . σὸς ἄρα ὁ κύων πατήρ . συμβέβηκε γὰρ τῷ κυνὶ σῷ τε εἶναι καὶ πατρὶ σκυλακίων . Καὶ παρὰ μὲν τὸ συμβεβηκὸς οὗτοι · τοὺς δὲ παρὰ τὸ πῆ καὶ ἀπλῶς ἤδη λέγομεν , μικρὰ δ’ ἅπα πρότερον περὶ τῶν κατηγορουμένων διαληψόμεθα πρὸς σαφήνειαν . πᾶσα κατηγορία ἢ ἓν καθ’ ἑνός ἐστιν , ἢ πολλὰ κατὰ πολλῶν , ἢ πολλὰ καθ’ ἑνός , ἢ ἓν κατὰ πολλῶν . παρίεμεν δὲ τὰ κατὰ τὴν ὁμωνυμίαν ἐνταῦθα , ἵνα μὴ ὁ λόγος συγχέηται . ἐπεὶ δὲ τῶν πολλῶν καὶ καθ’ ἑνὸς κατηγορουμένων τἄλλα γὰρ ὡς ἧττον ἡμῖν συμβάλλοντα πρὸς τὸ προκείμενον ἀφύων , ὥσπερ καὶ τὰ ὁμώνυμα ) τὰ μὲν καὶ ἰδίως καὶ ὁμοῦ κατηγορεῖσθαι δύναται , τὰ δὲ ἰδίως μόνον , τὰ δὲ συνθέτως , ζητοῦμεν τὴν διαφοράν · κατὰ γὰρ τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὸ ἔμψυχον καὶ τὸ ζῶον καὶ τὸ λογικὸν καὶ τὸ θνητὸν ἰδίως ἕκαστον ἀληθὲς εἰπεῖν καὶ ὁμοῦ πάντα , κατὰ δὲ τοῦ Σίμωνος τὸ σκυτεὺς καὶ τὸ ἀγαθὸς ἰδίως μὲν ἀληθές , σύνθεντα δὲ ψεῦδος · ἦν γὰρ ὁ Σίμων ἀγαθὸς μὲν τὸν τρόπον , ἀφυὴς δὲ τὴν τέχνην . πάλιν κατὰ τοῦ νεκροῦ ἀνθρώπου καὶ τῆς λιθίνης χειρὸς ἢ νηὸς τὸ μὲν ὅλον τοῦτο λιθίνην χεῖρα ἢ νῆα καὶ ἄνθρωπον νεκρὸν συνημμένα καὶ ὁμου εἰπεῖν ἐγχωρεῖ , ἰδίως δὲ τὸν νεκρὸν ἄνθρωπον | εἰπεῖν ἢ τὸν λίθον χεῖρα ἢ νῆα ψεῦδος . καὶ ὁ Αἰθίοψ λευκὸς τοὺς ὀδόντας , ἁπλῶς δ’ οὗ . ἐκεῖνα δὲ πρὸς ταῦτα δεῖ εἰπεῖν , ὡς ὅσα μὲν οὐσιωδῶς κατηγορεῖται καὶ καθ αὑτὸ καὶ μή τινα πρὸς ἄλληλα ἐναντίωσιν ἔχει , ταῦτα καὶ ἰδίως καὶ ὁμοῦ κατηγορηθήσεται πλὴν διοίσει κἀν τῇ συνθέσει τῷ τρόπῳ , ὡς ἀπὸ τῶν καθολικωτέρων ἐπὶ τὰ μερικώτερα ἐρχομένων , τὸ ἀνάπαλιν δ’ οὔ · περιττὸν γὰρ ἄνθρωπον εἰπόντα τὸν Σωκράτην προστιθέναι καὶ λογικὸν ζῶον , ὥσπερ ἐγχωροῦντος ἄνθρωπον εἶναι , μὴ ταῦτα δέ · ἔνεισι γὰρ ἐν τοις ειοεσι τὰ γένη καὶ ἐν τοῖς μερικοῖς τὰ κοινά ) , ἐφ’ ἃ δέ ἐστιν ἀντίφασις ἢ ἐκ τῶν ὀνομάτων ἢ ἐκ τῶν λόγων , ἡνωμένως μὲν κατηγορεῖν ἐγχωρεῖ διῃρημένως δ’ οὔ . καὶ ἀντίφασις μὲν ἐν ὀνόμασιν ὡς ἐκείνως ἄνδρα καὶ οὐκ ἄνδρα τὸν εὐνοῦχον εἰπεῖν , καὶ τὴν νυκτερίδα ὄρνιν καὶ οὐκ ὄρνιν , ἐν τοῖς πράγμασι δὲ ὡς ἄνθρωπος καὶ νεκρὸς καὶ χεὶρ καὶ λίθος · τὰ μὲν γὰρ ἔμψυχά καὶ ζῶντα , τὰ δ’ οὔ . ἔτι ἔστιν ἃ καὶ τῶν διὰ μέσου ἄλλου , ὃ καθ’ αὑτὸ κατηγορεῖται , ἑτέρου κατὰ συμβεβηκὸς κατηγορουμένων , καίπερ μὴ ἔχοντα ἀντίφασιν , ὅμως οὐκ ἄν ἰδίως λεχθεῖεν χωρισθέντα τοῦ δι᾿ οὗ καὶ καθ οὗ κατ’ οὐσίαν ἐλέγετο , οἷον Ὅμηρος ποιητής ἐστιν . ἀρ’ οὗν καὶ ἔστιν ἁπλῶς ; οὔ · τέθνηκε γὰρ πάλαι . τὸ γὰρ ἔστι τοῦ ποιητοῦ μὲν καθ’ αὑτὸ κατηγόρηται , τοῦ δὲ ‘Ομήρου κατὰ συμβεβηκός , ὅθεν | καὶ ἰδίως προστεθὲν οὐκ ἐφήρμοσε . πάλιν τὸ μὴ ὂν δοξαστόν ἐστιν , οὐκ ἤδη δ' ἁπλῶς καὶ ἔστιν . οὐ γὰρ τῷ μὴ ὄντι τὸ ἔστιν , ἀλλὰ τῷ δοξαστῷ πρόσκειται · δόξα γὰρ αὐτοῦ ἐστιν οὐχ ὅτι ἐστίν , ἀλλ’ ὅτι οὐκ ἔστιν · ὅσα δὲ κατὰ συμβε - βηκὸς κατὰ τοῦ αὐτοῦ καὶ θάτερον κατὰ θατέρου λέγεται , ἐπεὶ μὴ ἔστιν έν , οὐδαμοῦ ἄν ῥηθείη , οἷον ἄνθρωπός ἐστι λευκὸς καὶ μουσικός , καὶ Σίμων σκυτεὺς καὶ ἀγαθός , ἀλλ’ οὐχ ἓν τὸ λευκὸν καὶ μουσικόν , οὐδὲ τὸ σκυτεὺς καὶ ἀγαθὸς τῷ συμβεβηκέναι καὶ ἑαυτοῖς καὶ τῷ ὑποκειμένῳ . οὔκουν εἰ τὸ λευκὸν μουσικὸν ἀληθὲς εἰπεῖν , οὐδ’ οὕτως ἔσται τὸ λευκὸν καὶ τὸ μουσικὸν ἕν τι · δι’ ὃ οὐδ’ ὁ Σίμων σκυτεὺς ἀγαθὸς ἅμα . τούτων οὕτω διωρισμένων προβαίνουσιν οἱ παρὰ τὸ ttt ; καὶ ἁπλῶς συλλογισμοὶ παρὰ τὸ φθείρειν ἑκόντα τὸν σοφιστὴν τὴν εἰρημένην ἐν τοῖς κατηγορουμένοις δια - στολὴν καὶ τὰ tttj εἴτ’ οὖν συνθέτως καὶ μερικῶς κατηγορούμενα ἢ ποῦ ἢ ποτὲ ἢ πρός τι ἁπλῶς καὶ ἰδίᾳ λαμβάνειν , ἢ τὸ ἀνάπαλιν τὰ ἀπλῶς καὶ ἰδίᾳ TTT . τὸ γὰρ μὴ ὂν ὅτι δοξαστόν ἐστι πὴ καὶ ὁμοῦ λαβών , καὶ ὅτι ἁπλῶς ἔστι συλλογίζεται χωρίζων , τὸ μὴ ὂν λέγων δοξαστόν , τὸ δοξαστὸν ἔστι , τὸ μὴ ὂν ἄρα ἔστιν . ἢ καὶ οὕτως · ὁ τραγέλαφος δοξαστόν , τὸ δοξα - στὸν ὄν , ὁ τραγέλαφος ὄν . καὶ ἆρ’ ἔστιν Ὅμηρος ; οὕ . τί δαί , οὐ ποιητής ἐστιν ; ναί . ἔστιν ἄρα rOμηρος . ἢ καὶ ἀποφατικῶς , ὅτι ὂν οὐκ ἔστιν ὄν , εἰ τῶν ὄντων τι μὴ ἔστιν , οἷον εἰ μὴ ἄνθρωπος . λαβὼν γὰρ κἀνταῦθα τὸ | τὸ ὂν ἁπλῶς ἕτερον τινῶν ὄντων εἶναι τῶν κατὰ μέρος , οἷον ἵππου καὶ βοὸς καὶ λίθου , τὸ δὲ τῶν ὄντων ἕτερον οὐκ ὂν αὐτὸς προσθείς , τὸ ὂν οὐκ ὂν συνεπέρανεν . ἀλλ’ οὐχὶ ταὐτὸν εἶναί τι καὶ ἀπλῶς εἶναι ἢ μὴ εἶναί τι καὶ ἀπλῶς μὴ εἶναι . φαίνεται δὲ διὰ τὸ πάρεγγυς εἶναι τῆς λέξεως καὶ μικρὸν διαφέρειν τὸ εἶναί τι τοῦ ἁπλῶς εἶναι καὶ τὸ μὴ εἶναί τι τοῦ ἁπλῶς μὴ εἶναι · λανθάνει γὰρ τὸ τὶ ἐν μέσῳ προσερριμμένον καὶ παρεῖται ἀνεπίσκετͅον . οὕτω δ’ ἄν ἔχοι καὶ τὸ παρ’ Εὐνομίῳ πρὸς τἀληθὲς παρά - κρούσω . ῳίζονα γὰρ τοῦ υἱοῦ τὸν πατέρα διδόντων ἡμῶν τῷ αἰτίῳ φύσει , ἤγουν τῷ φυσικῷ καὶ οὐ τῷ ὃrιuι ιουρἴ̀ικω1 , καὶ συνημμένως ταῦτα κατηγορούντων καὶ izr^ , διαλύσας καὶ ἰδίᾳ χρησάμενος ἐσοφίσατο οὕτω συνθείς · ὁ πατὴρ μείζων τοῦ υἱοῦ τῷ αἰτίῳ , τὸ αἴτιον φύσει , ὁ πατὴρ ἄρα μείζων τοῦ υἱοῦ τῇ φύσει . καὶ πάλιν ὁ Ἰνδὸς μέλας ὢν ἀπλῶς λευκός ἐστιν τοὺς ὀδόντας , ὥστε λευκὸς καὶ οὐ λευκός . καὶ πάντες ἄνθρωποι δίκαιοι καὶ οὐδείς , οὐχ ἅμα δὲ οὐδ’ ἀεί , ἀλλ’ οἱ μὲν ἐπὶ τοῦ χρυσοῦ γένους , οἱ δὲ ἐπὶ τοῦ σιδηροῦ . καί που τὸ τοὺς γονεῖς θύειν καλόν · ἐν Τριβαλλοῖς γάρ , ἁπλῶς δ’ οὔ . καὶ διπλάσια τὰ δέκα καὶ οὐ διπλάσια · πρός τι γάρ · τῶν γὰρ πέντε μόνον . ἐν τούτοις οὖν ὁ σοφιστὴς διατρίβων ἐλλείπων καὶ παραποιῶν κακουργεῖ . πάλιν ἐπὶ τῶν [ ἐναντίων , ὅτε ἄμφω t:^ ὄντα ἐν τῷ πράγματι ἁπλῶς ἄμφω ὑπάρχειν τίθεται , οἷον τοῦ ὀφθαλμοῦ τὸ μὲν ἥμισυ λευκὸν τὸ δ’ ἥμισυ μέλαν , ὡς ἀπλῶς ὁ ὀφθαλμὸς καὶ λευκὸς καὶ μέλας . ἀλλὰ τοῦτο ἐπ’ ἐνίων μὲν παντὶ θεωρῆσαι ῥᾴδιον , ὅθεν ἡ ἀπάτη , ὡς ἐπὶ τοῦ εἰρημένου , ἐπ’ ἐνίων δὲ λανθάνει πολλάκις , καὶ ὅταν πῆ λέγηται τὰ ἐναντία , δοκεῖ καὶ τὸ ἀπλῶς ἀκολουθεῖν , ὡς ἐπὶ τοῦδε · ἆρ’ ἐνδέχεται τὸν αὐτὸν ἅμα ἐπιορκεῖν καὶ εὐορκεῖν ; οὔ . τί δέ , ὁ ὀμόσας ἐπιορκήσειν καὶ ἐπιορκήσας οὐκ εὐώρκησεν ; ἐνδέχεται ἄρα ἐπιορκοῦντα εὐορκεῖν . καὶ ἐπ’ ἐκείνων δὲ λανθάνει καὶ δοκεῖ τῷ πῆ καὶ τὸ ἀπλῶς ἀκολουθεῖν , ἐν ὅσοις μὴ ῥᾴδιον θεωρῆσαι ποτέρως τὸ πρᾶγμα χρὴ λαβεῖν . γίνεται δὲ τὸ τοιοῦτον ἐν ὅσοις ὁμοίως ἔχει τὰ ἀντικείμενα . δοκεῖ γὰρ ἢ ἄμφω ἡ μηδέτερον δοτέον ἁπλῶς εἶναι κατηγορεῖν . οἷον ἡ ἀνδρεία καὶ καλὸν ὅτι ἀρετὴ καὶ κακὸν διὰ τὰς ἐν πολέμῳ τρώσεις καὶ σφαγάς . ποτέρως οὖν χρὴ λαβεῖν αὐτὴν καλὴν ἢ κακήν , οὐ ῥᾴδιον εἰπεῖν . καὶ τοδὶ τὸ μέγεθος ὂν τῷ μήκει τετράπηχυ καὶ δίπηχυ τῷ πλάτει πότερον δίπηχύ ἐστιν ἢ οὔ , οὐ ῥᾴδιον ἀποδοῦναι . ναὶ δὲ καὶ οὒ ἀποκρινόμενοι ἢ πῶς μὲν πῶς δ’ οὒ οὐ διαλεκτικῶς ἀπεκρίθημεν . Οἱ δὲ γίνονται παρὰ τὸ μὴ διωρίσθαι μηδ’ ἀκριβοῦσθαι τί ἐστι συλλο - γισμὸς ἀληθὴς ἢ τί ἐστιν ἔλεγχος , οὓς καὶ παρὰ τὴν τοῦ ἐλέγχου ἄγνοιαν λέγειν εἰώθαμεν . ἔλεγχος τοίνυν ἐστὶ | κυρίως ἀντίφασις τοῦ αὐτοῦ καὶ ἑνός , μὴ ὀνόματος , ἀλλὰ πράγματος , καὶ ὀνόματος μὴ συνωνύμου ἀλλὰ τοῦ αὐτοῦ καὶ ἑνός , ἐκ τῶν δοθέντων . ἐξ ἀνάγκης , μὴ συναριθμουμένου τοῦ ἐν ἀρχῇ , κατὰ τὸ αὐτὸ καὶ πρὸς τὸ αὐτὸ καὶ ὡσαύτως καὶ ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ . εἰ γὰρ μέλλοιμεν ἐλέγχειν τὸν ἡμῖν προσδιαλεγόμενον εἴ τι μὴ καλῶ.ς λέγοι , δεῖ τοῦτον εἰς ἀντίφασιν περιαγαγεῖν ἔχουσαν τοὺς εἰρημένους προσδιορισμούς , καὶ πρῶτον τὸ τοῦ αὐτοῦ καὶ ἑνὸς ὑποκειμένου εἶναι καὶ κατηγορουμένου . ὁ γὰρ λέγων Σωκράτης διαλέγεται , Πλατῶν οὐ δια - λέγεται , ἢ Σωκράτης κάθηται , Σωκράτης οὐ καθεύδει , οὐ ποιεῖ ἀντίφασιν . τὸ μὲν γὰρ ἐπ’ ἄλλου καὶ ἄλλου , τὸ δὲ ἄλλο καὶ ἄλλο . καὶ μὴ ὀνόματος δὲ δεῖ μόνον προσεῖναι ταὐτότητα ἀλλὰ καὶ πράγματος · τί γάρ , εἰ κοινωνεῖ μὲν ὀνόματι , μὴ κοινωνεῖ δὲ πράγματι , οἷα τὰ ὁμώνυμα ; οὐ γὰρ ἄν ποιήσοι ἀντίφασιν · ὁ γὰρ εἰπὼν κύνα ὑλακτεῖν ἢ μὴ ἀληθεύει , τὸ μὲν ἐπὶ τοῦ χερσαίου φέρων τὸ δὲ ἐπὶ τοῦ θαλαττίου . καὶ οὐκ ἐπὶ τῶν ὁμωνύμων εὐλαβεῖσθαι δεῖ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν συνωνύμων · τὸ γὰρ ζῶον περιπατεῖ καὶ ζῶον οὐ περιπατεῖ ἄμφω ἀληθῆ καὶ συνώνυμα . ἐκ δὲ τῶν δοθέντων ἐξ ἀνάγκης καὶ μὴ συναριθμουμένου τοῦ ἐν ἀρχῇ . προστέθειται διὰ τοὺς τὸ μὴ αἴτιον τιθέντας ὡς αἴτιον , καὶ διὰ τοὺς αἰτοῦντας τὸ ἐν ἀρχῇ · οἱ μὲν γὰρ οὐκ ἐξ ὧν ὁ προσδιαλεγόμενος δίδωσι , συμπεραίνουσιν , οἱ δὲ τὸ ἀμφισβητούμενον λαμβάνουσιν ὡς ὁμολογούμενον . ζητουμένου γὰρ | εἰ ἡ ψυχὴ ἀθάνατος , εἴ τις ἄφθαρτον εἴπῃ καἲ δία τοῦτο ἀθάνατον , τὸ ἐν ἀρχῇ αἰτεῖται · οὐ γὰρ ἕτερον τοῦ ἀθανάτου τὸ ἄφθαρτον . κατὰ τὸ αὐτὸ δὲ καὶ πρὸς τὸ αὐτό , ὡς εἰ τὸ ξύλον τόδε μήκει μὲν εἴη τρίπηχυ , πλάτει δὲ δίπηχυ · τρίπηχυ · γὰρ λέγειν αὐτὸ καὶ οὐ τρίπηχυ κατ’ ἄλλο καὶ ἄλλο ἀληθές . ὡσαύτως δὲ καὶ ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ τὸ μὲν διὰ τὸ δυνάμει καὶ ἐνεργείᾳ τὸ δὲ διὰ τὴν τοῦ χρόνου παραλλαγήν . τὸ γὰρ Σωκράτης ὁρᾷ , Σωκράτης οὐχ ὁρᾷ κοιμώμενος ἀληθῆ , τὸ μὲν κατὰ δύναμιν καὶ καθ' ἕξιν , τὸ δὲ κατ' ἐνέργειαν . καθ' ὅσα δὲ ὁ ἀληθὴς ἔλεγχος , παρὰ τοσαῦτα καὶ ὁ ψευδής · ἃ γὰρ ἐν ἐκείνῳ τηροῦντες ὀρθοποδοῦμεν , ἐκκλίνοντες ἐν τούτῳ ψευδόμεθα . ἕλκοι δ’ ἄν τις τοῦτον τὸν παραλογισμὸν καὶ εἰς τὰ παρὰ τὴν λέξιν σοφίσματα . Πενταχῶς δὲ συμβαίνει γίνεσθαι καὶ τοὺς τὸ ἐν ἀρχῇ αἰτοῦντας , ὥσπερ ἐν τοῖς τοπικοῖς εἴρηται . φανερώτατα μὲν καὶ πρῶτον , εἴ τις αὐτὸ τὸ προκείμενον εἰς δεῖξιν λάβοι ὡς ὁμολογούμενον . οὐκ αὐτὸ μέντοι κατὰ τὰς συλλαβὰς ἢ τὰ στοιχεῖα τὸ μεταληφθησόμενον ἔσται ( πῶς γὰρ ἂν λήσοι ; ) ἀλλὰ κατὰ δύναμιν , ὡς ἐπὶ τῶν πολυωνύμων ἔχει καὶ ἐν ὅσοις τὸ ὄνομα καὶ ὁ λόγος ταὐτὸν σημαίνει . πρὸς γὰρ τὸν ζητοῦντα εἴπερ ὁ ἄνθρωπος θνητός , εἰ δοίη τις , διότι καὶ βροτός , ἢ ἡ ψυχὴ ἀθάνατος , ὅτι ἀνώλεθρος , τὸ | εἰρημένον ποιεῖ . δεύτερον δὲ ὅταν κατὰ μέρος δέον ἀποδεῖξαι τὸ καθόλου τις λάβοι , οἷον ἐπιχειρῶν ὅτι τῶν ἐναντίων μία ἐπιστήμη καθόλου τῶν ἀντικειμένων μίαν εἶναι ἀξιώσει , τὰ δ’ ἐναντία ἀντικείμενα · δοκεῖ γὰρ ὃ ἔδει αὐτὸ καθ’ αὑτὸ δεῖξαι , μετ’ ἄλλων λαβεῖν πλειόνων ὡς ὁμολογούμενον . καὶ τρίτον ὅταν γένηται τὸ ἐναντίον , εἴ τις καθόλου δεῖξαι προκειμένου κατὰ μέρος αἰτήσειεν , οἷον εἰ προκειμένου πάντων τῶν ἐναντίων μίαν εἶναι ἐπιστήμην δεῖξαι τῶνδέ τινων ἀξιώσειεν , οἷον βαρέος καὶ ὀξέος τὴν μουσικήν · δοκεῖ γὰρ καὶ οὗτος ὃ μετὰ πλειόνων ἔδει δεῖξαι , καθ’ αὑτὸ χωρὶς αἰτεῖσθαι . πάλιν εἴ τις διελὼν αἰτεῖται τὸ πρόβλημα , οἷον εἰ δέον ἅμα δεῖξαι τὴν ἰατρικὴν ἐπιστήμην ὑγιεινοῦ καὶ νοσώδους , χωρὶς ἑκατέρου αὐτὴν ἀξιώσειεν , εἰ δὲ τοῦτο , καὶ ἄμφω . καὶ πέμπτον εἴ τίς τι τῶν ἑπομένων ἀλλήλοις ἐξ ἀνάγκης αἰτήσαιτο · ἑπόμενα δὲ ἐνταῦθα ὥσπερ ἐκεῖνα , εἰ ἡ διάμετρος ἀσύμμετρος τῇ πλευρᾷ , καὶ ἡ πλευρὰ ἀσύμμετρος τῇ διαμέτρῳ · ἕπεται τῷ ἑτέρῳ τὸ ἕτερον . εἰ οὖν τις διὰ θατέρου πειραθείη δεῖξαι τὸ ἕτερον , τὸ ἐν ἀρχῇ ᾔτηται . φαίνονται δὲ ἐλέγχειν ἐν τοῖς τοιούτοις οἱ σοφισταὶ διὰ τὸ μὴ δύνασθαι τοὺς προσδιαλεγομένους συνορᾶν τὸ ταὐτὸν καὶ τὸ ἕτερον · Ὁ δὲ παρὰ τὸ ἑπόμενον ἔλεγχος γίνεται , ὅταν τὰ μὴ ἀντιστρέφοντα ὡς ἀντιστρέφοντα λαμβάνηται . πάσης γὰρ κατηγορίας ἢ ἐπὶ πλέον ἢ ἐπ’ ἴσης οὔσης , καὶ τῆς μὲν ἐπ’ ἴσης ἀντιστρεφούσης , ὡς ἐπὶ τῶν ὁρισμῶν 29 ἔχει καὶ τῶν ὁριστῶν καὶ τῶν εἰδῶν καὶ ἰδίων καὶ ἐπὶ τῶν πολυωνύμων , τῆς δὲ ἐπὶ πλέον οὔ , ὡς ἐπὶ τῶν γενῶν καὶ εἰδῶν καὶ τῶν συμβεβηκότων καὶ καθ’ ὧν συμβέβηκεν , ὅταν τις τὸ ἐπὶ πλέον κατηγορούμενον καὶ ἑπόμενον ὡς ἐξισάζον λάβοι πρὸς τὸ μερικὸν καὶ ἡγούμενον καὶ ἀντιστρέψῃ , δοκεῖ ἐλέγχειν διὰ τὸ οἴεσθαι ἀντιστρέφειν τὴν ἀκολούθησιν . ὅταν γὰρ " τοῦδε ὄντος ἐξ ἀνάγκης τοδὶ ᾖ , καὶ τοῦδε ὄντος οἰόμεθα καὶ θάτερον εἶναι ἐξ ἀνάγκης , ὅθεν καὶ αἱ περὶ τὴν δόξαν ἐκ τῆς αἰσθήσεως ἀπάται γίνονται . πολλάκις γὰρ τὴν χολὴν μέλι ὑπελάβομεν ὅτι ξανθόν · ἕπεται γὰρ τὸ ξαν - θὸν χρῶμα τῷ μέλιτι . καὶ ἐπεὶ συμβαίνει τὴν γῆν ὕσαντος γίνεσθαι διάβροχον , κἄν ᾖ διάβροχος , ὑπολαμβάνομεν ὗσαι · τὸ δὲ οὐκ ἀναγκαῖον . ἔν τε δὲ τοῖς ῥητορικοῖς αἱ κατὰ σημεῖον ἀποδείξεις ἐκ τῶν ἑπομένων εἰσί · βουλόμενοι γὰρ δεῖξαι ὅτι μοιχὸς ἢ κλέπτης , τὰ ἑπόμενα ἀντιστρέψαντες ἔλαβον , ὅτι καλλωπιστὴς ἢ νύκτωρ πλανᾶται , ἐπὶ πλέον ὄντα · πολλοῖς γὰρ ταῦτα μὲν ὑπάρχει , οὔτε δὲ ἅπας καλλωπίζεται ἐπὶ μοιχείᾳ , οὔτ’ εἴ τις νύκτωρ πλανᾶται , κλέπτης . πάλιν , ὁ Δημόκριτος φεύγει πρὸς ἔρημον , ὁ φεύγων εἰς ἔρημον μαίνεται , ὁ Δημόκριτος ἄρα μαίνεται . ἕπεται μὲν γὰρ παντὶ μαινομένῳ φεύγειν πρὸς ἔρημον , οὐ μήν που καὶ εἴ τις φεύγει πρὸς ἔρημον , μαίνεται . οὐ γὰρ καὶ εἴ τις προσφιλοσοφῶν τῇ θεωρίᾳ καὶ διὰ τοῦτο ἡσυχίας ἐρῶν τὰ | ἀθορυβώτερα τῶν χωρίων ἐπιζητεῖ , μαίνεται , εἰ μὴ καὶ μᾶλλον ὅ τί περ κεφάλαιον σωφροσύνης ὁ αὐτὸς ἂν καὶ φρονήσεως εἴη . ὁμοίως δὲ κἀν τοῖς λογιστικοῖς ὁ Μελίσσου λόγος ἔχει . ἐπεὶ γὰρ ἕπεσθαί τί τινι διττῶς λέγεται , τὸ μὲν ὡς τὸ καθολικώτερον ἀπλῶς τῷ μερικωτέρῳ οἷα τὰ εἰρημένα , τὸ δὲ ὡς τὰ κατὰ τὴν σὺν 〈 ἀντιθέσει 〉 ἀντι - στροφήν , ἣ τῇ ἀναιρέσει τοὐ ἑπομένου συναναιρεῖ τὸ ἡγούμενον , ὁ Μέλισσος ἁμαρτάνει μὴ καλῶς χρώμενος · οὐ γὰρ τῇ ἀναιρέσει τοῦ ἑπομένου ἀναιρεῖ τὸ ἡγούμενον , ἀλλὰ τῇ τοῦ ἡγουμένου τὸ ἑπόμενον . συλλογιζόμενος ὅπως τὸ ὂν ἓν καὶ ἄπειρον οὕτω τίθησι · τὸ ὂν οὐ γέγονεν , τὸ μὴ γεγονὸς ἀρχὴν οὐκ ἔχει , τὸ μὴ ἀρχὴν ἔχον ἄπειρον · εἰ δὲ τοῦτο , καὶ ἕν . τὸ ἄρα ὂν ἓν καὶ ἄπειρον . κατασκευάζει δὲ τὰς προτάσεις τὴν μὲν πρώ·την οὕτως · εἰ γὰρ γέγονε τὸ ὄν , ἐξ ὄντος ἄν ἐγένετο πάντως · οὐ γὰρ ἄν ἐκ τοῦ μηδαμῆ μηδαμῶς . ἡμεῖς δὲ τὰ αὐτὰ ἂν εἴποιμεν καὶ περὶ ἐκείνω καὶ περὶ τοῦ ἀνωτέρου καὶ τοῦτο εἰς ἄπειρον · οὐκ ἄρα τὸ ὂν γέγονε . τὴν δὲ δευτέραν τὴν ‘τὸ ἀγένητον ἀρχὴν οὐκ ἔχει’ κατασκευάζει δῆθεν διὰ τῆς σὺν ἀντιθέσει ἀντιστροφῆς . εἰ γὰρ τὸ γεγονός , φησίν , ἀρχὴν ἔχει , τὸ μὴ γεγονὸς ἀρχὴν οὐκ ἔχει . οὐκ ἔδει δὲ οὕτως , ἀλλ’ ἐκείνως , τὸ μὴ ἀρχὴν ἔχον οὐδὲ γέγονεν . οὐ γὰρ εἴ τι μὴ γέγονε , καὶ ἀρχὴν οὐκ ἔχει , ὥσπερ οὐδ’ εἴ τι μὴ ἄνθρω - πος , | οὐδὲ ζῶον . τὰ γὰρ οὐράνια σώματα κατὰ τοὺς ‘Eλληνικοὺς καὶ 31 παλαιοὺς λόγους ὄντα ἀγένητα ἀρχὴν ἔχει τὸ κέντρον τῆς οἰκείας ὁλότητος . οὕτω δὲ διεψευσμένος ἐν τούτῳ τὰ ἑξῆς ἐπάγει ἀκόλουθα . Ἕκτος δὲ τρόπος ὁ τὸ μὴ αἴτιον ὡς αἴτιον τιθέμενος , ὃς καὶ μὴ παρὰ τοῦτο ἐν ἑτέροις ὠνόμασται . γίνεται δὲ ὅταν προσληφθῇ τὸ ἀναίτιον ὡς παρ’ ἐκεῖνο γινομένου τοῦ ἐλέγχου · συμβαίνει δὴ τὸ τοιοῦτον ἔνι τοῖς εἰς τὸ ἀδύνατον συλλογισμοῖς · ἐν τούτοις γὰρ ἀναίρειν τι δεῖ τῶν κειμένων · ἐὰν οὖν καταριθμηθῇ ἐν τοῖς ἄλλοις ἐρωτήμασι τοῖς καὶ ἀναγκαιοτέροις , καὶ χρησιμωτέροις πρὸς ἐξαπάτην τῷ σοφιστῇ πρὸ του συμπεράσματος δι᾿ οὗ συμβαίνει τὸ ἀδυνατον , δόξει παρὰ τοῦτο γίνεσθαι πολλάκις ὁ ἔλεγχος · εἰ γάρ τις ὠίη τῶν σοφιστῶν τὸ ζῶον παντὶ λευκῷ , εἶτα μὴ συνομολο - γούντων ἡμῶν πειρᾶται ἐλέγχειν , καὶ δὴ λήψεται τὸ ἀντιφατικῶς ἀντικείμενον τῆς ἡμετέρας προτάσεως μιμούμενος τὸν ἀληθῆ ἔλεγχον · φήσει γὰρ ὡς εἰ ψεῦδος τὸ τὸ ζῶον παντὶ λευκῷ , ἀληθὲς δήπου τὸ μὴ παντί , καὶ οὐκ ὅν δήπου τῷ ἀληθεῖ ἄτοπόν τι ἕψεται , καὶ συλλογίζεται οὕτως · τὸ ζῶον οὐ παντὶ λευκῷ καθ’ ὑμᾶς , τὸ λευκὸν παντὶ πτηνῷ , τὸ πτηνὸν παντὶ κόρακι , τὸ λευκὸν ἄρα παντὶ κόρακι , τὸ ζῶον ἄρα οὐ παντὶ κόρακι . ἀλλὰ μὴν τοῦτο ψεῦδος . ψευδὴς ἄρα καὶ ἡ ὑπόθεσις ᾗ τὸ ἀδύνατον ἠκολού|θησεν , αὕτη δ’ ἦν ἡ τὸ ζῶον οὐ παντὶ λευκῷ · λείπεται ἀληθὲς εἶναι τὸ παντί . ἀλλ’ οὐ παρὰ τοῦτο οὐδὲν γὰρ ἧττον συμβαίνει τὸ ψεῦδος καὶ λείποντος ) , ἀλλὰ παρὰ τὴν λέγουσαν πρότασιν τὸ λευκὸν παντὶ πτηνῷ . πάλιν ἡμῶν λεγόντων ‘ἡ ψυχὴ καὶ ἡ ζωὴ ταὐτὸν τῷ αἰτίῳ’ , ὁ σοφιστὴς ἀναιρῶν οὕτω λέγει , ὡς , εἰ ἀληθές , οὐχ ἕξει τι τῶν ἑπομένων ἀδύνατον , νυνὶ δὲ ἕπεται , οὐκ ἄρα ἀληθές . ἔχει γὰρ οὕτως · εἰ γὰρ τῇ φθορᾷ ἡ γένεσις ἐναντίον ἡ καθόλου τῇ καθόλου , καὶ τῇ τινὶ φθορᾷ τὶς γένεσις ἐναντίον ἔσται · τὶς δὲ φθορὰ ὁ θάνατος · ἕξει ἄρα τινὰ γένεσιν ἐναντίον , ἐναντίον δὲ θανάτῳ οὐκ ἄλλο ἀλλ’ ἢ ζωή , ὥστ’ ἔσται ἡ ζωὴ τὶς γένεσις . εἰ δὲ τοῦτο , καὶ τὸ ζῆν ἔσται γίνεσθαι καὶ τὸ ζῶον , ᾗ ζῇ , γίνεται . ἀλλὰ μὴν τοῦτο ἀδύνατον · ἀδύνατον ἄρα καὶ τὸ λέγειν τὴν ψυχὴν καὶ ζωὴν ταὐτόν . ἀλλ’ οὐ παρὰ τοῦτο , οὐδὲ τοῦτο τοῦ ψεύδους αἴτιον ἀφαιρεθέντος γὰρ πάλιν τὸ ἄτοπον ἔσται ) , ἀλλὰ τὸ τιθέναι τὸν θάνατον φθοράν · οὐ γὰρ ὁ θάνατος φθορὰ ἀλλὰ διάλυσις καὶ χωρισμὸς ψυχῆς ἀπὸ σώματος , τοῦτο δὲ οὐ φθορά . οὐ γὰρ ἅπαν τὸ χωρισθὲν ἤδη καὶ ἔφθαρται , ὡς ἐπὶ σίτου καὶ κριθῆς καὶ τῶν ὁμοίων ἔχει · ᾤχετο δ’ ἄν καὶ τὸ σῶμα καὶ ἡ ψυχὴ φθαρέντα τῷ θανάτῳ , νῦν δὲ διαμένει · καὶ ζωὴ μὲν ἐναντίον ἔσται τινὶ λύσει ὅπερ ὁ θάνατος , φθορὰ δὲ τῷ ἀψύχῳ σώματι . ἀσυλλόγιστοι μὲν οὖν οὐκ εἰσὶν οἱ τοιοῦτοι λόγοι , πρὸς δὲ τὸ προκείμενον ἀσυλλόγιστοι , καὶ λανθάνει πολλάκις οὐχ ἧττον αὐτοὺς τοὺς ἐρωτῶντας τὸ τοιοῦτον . Οἱ μὲν οὗν παρὰ τὸ ἑπόμενον καὶ παρὰ τὸ μὴ αἴτιον τοιοῦτοι , τὸ δὲ παρὰ τὸ τὰ δύο ἐρωτήματα ἢ καὶ πλείω ἓν ποιεῖν γίνεται , ὅταν λανθάνῃ πλείω ὄντα καὶ ὡς ἑνὸς ὄντος ἀποδοθῇ ἀπόκρισις μία . καὶ ἐπ’ ἐνίων μὲν ῥᾴδιον ἰδεῖν ὅτι πλείω καὶ ὅτι οὐ δοτέον ἀπόκρισιν μίαν , οἷον πότερον ἡ γῆ θάλαττά ἐστιν ἢ ὁ οὐρανός · ἐπ’ ἐνίων δ’ ἧττον , καὶ ὡς ἑνὸς ὄντος ἢ ὁμολογοῦσι τῷ μὴ ἀποκρίνεσθαι τὸ ἐρωτώμενον , ἢ ἀποκρινόμενοι μὴ καλῶς ἐλέγχεσθαι φαίνονται . οἷον ἆρ’ οὗτος καὶ οὗτος ἄνθρωπός ἐστιν ; ὥσθ’ ὅταν τις τύπτει τοῦτον καὶ τοῦτον , ἄνθρωπον τύπτει καὶ οὐκ ἀνθρώπους . καὶ πάλιν ὧν τὰ μέν ἐστιν ἀγαθὰ τὰ δ’ οὐκ ἀγαθά , εἰ ὁμοῦ ἐρωτηθέντα ἀπλῶς ἀγαθὰ μόνως ἢ οὐκ ἀγαθὰ δοίη τις , ἁμαρτάνει · ὁπότερον γὰρ ἄν φαίη τῶν τῆς ἀντιφάσεως μορίων , ἔστι μὲν ὡς ἔλεγχον ἢ ψεῦδος φαινόμενον δόξειεν ἄν ποιεῖν · τὸ γὰρ φάναι τῶν μὴ ἀγαθῶν τι εἶναι ἀγαθὸν ψεῦδος , οἷον πότερον ἡ σωφροσύνη καὶ δικαιοσύνη ἀκολασία τε καὶ ἀδικία ἀγαθά ; οὔτε γὰρ καταφῆσαι πρὸς ταῦτα καθάπαξ καλόν , οὔτ’ ἀπαρνήσασθαι , τὸ μὲν διὰ τὰς κακίας τὸ δὲ διὰ τὰς ἀρετάς , ἀμφότερα δὲ οὐ διαλεκτικόν . καὶ ταῦτα μὲν οὕτως . ἐνίοτε δὲ προσληφθέντων τινῶν κἄν | ἔλεγχος γίγνοιτο ἀληθινὸς , οἷον εἴ τις δοίη ὁμοίως ἓν καὶ πολλὰ λέγεσθαι λευκὰ καὶ γυμνὰ καὶ τυφλὰ καὶ οὕτω προτείνοιτο , ἀρά γε ὃ ἐπὶ ἑνός , τοῦτο καὶ ἐπὶ πολλῶν ; ναί . τί δαί ; εἰ λευκόν ἐστι χρῶμα διακριτικὸν ὄψεως , οὐχὶ καὶ ἅπαντα τὰ λευκὰ χρώματα ἔσονται διακριτικὰ ὄψεως , χιών , κύκνος , γάλα καὶ τὰ λοιπά ; πάλιν εἰ γυμνόν ἐστι τὸ ἐστερημένον ἐνδύματος , καὶ γυμνὰ ἔσονται τὰ ἐστερημένα ἐνδύματος · ἀλλὰ μὴν κίονες , λίθοι , ξύλα ἐστέρηνται μ·ὲν ἐνδύματος , γυμνὰ δὲ οὐ λέγονται . ἔτι εἰ τυφλὸν τὸ μὴ ἔχον ὄψιν πεφυκὸς δὲ ἔχειν , οὐχὶ καὶ πάντα τυφλὰ ἔσται τὰ μὴ ἔχοντα ὄψιν , πεφυκότα δὲ ἔχειν ; ἔσται γοῦν ἄμφω τὰ σκυλάκια , τό τε διὰ πήρωσιν μὴ ὁρῶν , ὃ καὶ κυρίως τυφλόν , καὶ τὸ μήπω βλέπον διὰ τὴν ἡλικίαν , ὃ καταχρηστικῶς οὕτω λέγομεν , ὁμοίως τυφλά .
Lemmas: 5 . ὁ μέν οὖν παρά ὁ συμβαίνω παραλογισμός εἰμί , ὅτε ἀξιόω τις , ὅς τίς οὖν ὑπάρχω ὁ κατηγορέω , οὗτος καί ὁ ὑπόκειμαι ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω · οἷος ὁ ζῷον κατηγορέω μέν ὁ ἄνθρωπος , πολύς δέ αὐτός συμβαίνω , ὁ γένος ἵημι , ὁ δισύλλαβος , ὁ ἔμψυχος , ὁ αἰσθητικός . εἰμί οὖν πᾶς ἐκ ἀνάγκη κατά ὁ ἄνθρωπος καί ὁμότιμος κατηγορέω δίδωμι , πολύς συμβαίνω ὁ ἄτοπος · πᾶς γάρ ἄν οὕτως εἰμί αὐτός , καί ὁ οὐσία συμβεβηκός καί ὁ ἔμπαλιν , καί σῶμα ὁ ἀσώματος . ἀλλά οὐ ὅσος κατά ὁ κατηγορέω λέγω , οὗτος καί κατά ὁ ὑπόκειμαι αὐτός εἴρω , ἀλλά ὅσος οὐσιώδης τε εἰμί καί εἰς ὁ ὁρισμός · παραλαμβάνω . βάνω . ὥστε οὖον καλῶς φημί ὁ σοφιστής , εἰμί ὁ Κορίσκος ἕτερος ἄνθρωπος , αὐτός ἑαυτοῦ ἕτερος · εἰμί γάρ ἄνθρωπος · ἢ εἰμί Σωκράτης ἕτερος , ὁ δέ Σωκράτης ἄνθρωπος , ἕτερος ἄνθρωπος . ἄγω δέ ὁ σόφισμα οὗτος · ὁ Κορίσκος ἄνθρωπος , ὁ ἄνθρωπος ἕτερος Κορίσκος , ὁ Κορίσκος ἄρα ἕτερος Κορίσκος , καί αὐτός ἑαυτοῦ χωρίς . πάλιν ὁ Σωκράτης ἄνθρωπος , ὁ ἄνθρωπος ἕτερος Σωκράτης , ὁ Σωκράτης ἄρα ἕτερος αὐτός . ὁ γάρ παραλογισμός εἰμί μέν ὁ μικρός πρότασις ὁ συγκατατάσσω ὁ Κορίσκος καί Σωκράτης μερικός λαμβάνω ἄνθρωπος , ἐν δέ ὁ μείζων ὁ ἀκατάτακτος καί κοινός · συμβαίνω δέ οὗτος μή Κορίσκος μηδέ Σωκράτης εἰμί . ὅσος μέντοι οὐσιωδῶς ἔνειμι ἐν ὁ καθόλου , πᾶς καί ὁ ὑπό αὐτός ὑπάρχω ἄτομος , ὁ δέ ἄλλως οὖον . σαφής δέ οὗτος · ἄρα οὐ ὁ κύκνος λευκός ; οὗτος δέ οὖον χρῶμα ; ὁ κύκνος ἄρα χρῶμα . ὁ δέ διακριτικός ὄψις , οὗτος δέ ποιότης , ὁ δέ ἀσώματος . | εἰμί ἄρα οὗτος καί ὁ κύκνος . πάλιν ἐν τρίτος σχῆμα · ὁ κύω οὗτος σός ; ναί . τίς δή , καί πατήρ ; ναί . σός ἄρα ὁ κύω πατήρ . συμβαίνω γάρ ὁ κύων σός τε εἰμί καί πατήρ σκυλάκιον . καί παρά μέν ὁ συμβαίνω οὗτος · ὁ δέ παρά ὁ πῇ καί ἀπλόος ἤδη λέγω , μικρός δέ ἔπος πρότερος περί ὁ κατηγορέω διαλαμβάνω πρός σαφήνεια . πᾶς κατηγορία ἢ εἷς κατά εἷς εἰμί , ἢ πολύς κατά πολύς , ἢ πολύς κατά εἷς , ἢ εἷς κατά πολύς . παρίημι δέ ὁ κατά ὁ ὁμωνυμία ἐνταῦθα , ἵνα μή ὁ λόγος συγχέω . ἐπεί δέ ὁ πολύς καί κατά εἷς κατηγορέω ἄλλος γάρ ὡς κακός ἐγώ συμβάλλω πρός ὁ πρόκειμαι ἀφύη , ὥσπερ καί ὁ ὁμώνυμος ) ὁ μέν καί ἰδίως καί ὁμοῦ κατηγορέω δύναμαι , ὁ δέ ἰδίως μόνος , ὁ δέ σύνθετος , ζητέω ὁ διαφορά · κατά γάρ ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ἔμψυχος καί ὁ ζῷον καί ὁ λογικός καί ὁ θνητός ἰδίως ἕκαστος ἀληθής εἶπον καί ὁμοῦ πᾶς , κατά δέ ὁ Σίμων ὁ σκυτεύς καί ὁ ἀγαθός ἰδίως μέν ἀληθής , συνθέω δέ ψεῦδος · εἰμί γάρ ὁ Σίμων ἀγαθός μέν ὁ τρόπος , ἀφυής δέ ὁ τέχνη . πάλιν κατά ὁ νεκρός ἄνθρωπος καί ὁ λίθινος χείρ ἢ ναός ὁ μέν ὅλος οὗτος λίθινος χείρ ἢ ναῦς καί ἄνθρωπος νεκρός συνάπτω καί ὁμοῦ εἶπον ἐγχωρέω , ἰδίως δέ ὁ νεκρός ἄνθρωπος | εἶπον ἢ ὁ λίθος χείρ ἢ ναῦς ψεῦδος . καί ὁ Αἰθίοψ λευκός ὁ ὀδούς , ἁπλόος δέ ὅς . ἐκεῖνος δέ πρός οὗτος δεῖ εἶπον , ὡς ὅσος μέν οὐσιωδῶς κατηγορέω καί καθά ἑαυτοῦ καί μή τις πρός ἀλλήλων ἐναντίωσις ἔχω , οὗτος καί ἰδίως καί ὁμοῦ κατηγορέω πλήν διαφέρω ἐν ὁ σύνθεσις ὁ τρόπος , ὡς ἀπό ὁ καθολικός ἐπί ὁ μερικός ἐρχόμενος , ὁ ἀνάπαλιν δέ οὖον · περισσός γάρ ἄνθρωπος εἶπον ὁ Σωκράτης προστίθημι καί λογικός ζῷον , ὥσπερ ἐγχωρέω ἄνθρωπος εἰμί , μή οὗτος δέ · ἔνειμι γάρ ἐν ὁ εἰμί ὁ γένος καί ἐν ὁ μερικός ὁ κοινός ) , ἐπί ὁ δέ εἰμί ἀντίφασις ἢ ἐκ ὁ ὄνομα ἢ ἐκ ὁ λόγος , ἡνωμένως μέν κατηγορέω ἐγχωρέω διῃρημένως δέ οὖον . καί ἀντίφασις μέν ἐν ὄνομα ὡς ἐκείνως ἀνήρ καί οὐ ἀνήρ ὁ εὐνοῦχος εἶπον , καί ὁ νυκτερίς ὄρνις καί οὐ ὄρνις , ἐν ὁ πρᾶγμα δέ ὡς ἄνθρωπος καί νεκρός καί χείρ καί λίθος · ὁ μέν γάρ ἔμψυχος καί ζῶ , ὁ δέ οὖον . ἔτι εἰμί ὁ καί ὁ διά μέσος ἄλλος , ὅς κατά ἑαυτοῦ κατηγορέω , ἕτερος κατά συμβαίνω κατηγορέω , καίπερ μή ἔχω ἀντίφασις , ὅμως οὐ ἄν ἰδίως λέγω χωρίζω ὁ διά ὅς καί καθά ὅς κατά οὐσία λέγω , οἷος Ὅμηρος ποιητής εἰμί . ἀρά ἐν καί εἰμί ἁπλόος ; οὖον · θνῄσκω γάρ πάλαι . ὁ γάρ εἰμί ὁ ποιητής μέν κατά ἑαυτοῦ κατηγορέω , ὁ δέ ‘ομηρος κατά συμβεβηκός , ὅθεν | καί ἰδίως προστίθημι οὐ ἐφαρμόζω . πάλιν ὁ μή εἰμί δοξαστός εἰμί , οὐ ἤδη δέ ἁπλόος καί εἰμί . οὖον γάρ ὁ μή εἰμί ὁ εἰμί , ἀλλά ὁ δοξάζω πρόσκειμαι · δόξα γάρ αὐτός εἰμί οὐ ὅτι εἰμί , ἀλλά ὅτι οὐ εἰμί · ὅσος δέ κατά συμβαίνω - βήξ κατά ὁ αὐτός καί ἕτερος κατά θατέρου λέγω , ἐπεί μή εἰμί ἐν , οὐδαμοῦ ἄν εἴρω , οἷος ἄνθρωπος εἰμί λευκός καί μουσικός , καί Σίμων σκυτεύς καί ἀγαθός , ἀλλά οὐ εἷς ὁ λευκός καί μουσικός , οὐδέ ὁ σκυτεύς καί ἀγαθός ὁ συμβαίνω καί ἑαυτοῦ καί ὁ ὑπόκειμαι . οὔκουν εἰμί ὁ λευκός μουσικός ἀληθής εἶπον , οὐδέ οὕτως εἰμί ὁ λευκός καί ὁ μουσικός εἷς τίς · διά ὅς οὐδέ ὁ Σίμων σκυτεύς ἀγαθός ἅμα . οὗτος οὗτος διά-ὁρίζω προβαίνω ὁ παρά ὁ ttt ; καί ἁπλόος συλλογισμός παρά ὁ φθείρω ἑκών ὁ σοφιστής ὁ εἴρω ἐν ὁ κατηγορέω διά - στολή καί ὁ tttj ἔτι οὖν σύνθετος καί μερικός κατηγορέω ἢ ποῦ ἢ ποτέ ἢ πρός τίς ἁπλόος καί ἴδιος λαμβάνω , ἢ ὁ ἀνάπαλιν ὁ ἀπλόος καί ἴδιος TTT . ὁ γάρ μή εἰμί ὅτι δοξαστός εἰμί πη καί ὁμοῦ λαμβάνω , καί ὅτι ἁπλόος εἰμί συλλογίζομαι χωρίζω , ὁ μή εἰμί λέγω δοξαστός , ὁ δοξαστός εἰμί , ὁ μή εἰμί ἄρα εἰμί . ἢ καί οὕτως · ὁ τραγέλαφος δοξαστός , ὁ δόξα - ἀστός εἰμί , ὁ τραγέλαφος εἰμί . καί ἆρα εἰμί Ὅμηρος ; ἕ . τίς δή , οὖον ποιητής εἰμί ; ναί . εἰμί ἄρα μηρός . ἢ καί ἀποφατικός , ὅτι εἰμί οὐ εἰμί εἰμί , εἰμί ὁ εἰμί τίς μή εἰμί , οἷος εἰμί μή ἄνθρωπος . λαμβάνω γάρ ἐνταῦθα ὁ | ὁ εἰμί ἁπλόος ἕτερος τις εἰμί εἰμί ὁ κατά μέρος , οἷος ἵππος καί βοῦς καί λίθος , ὁ δέ ὁ εἰμί ἕτερος οὐ εἰμί αὐτός προστίθημι , ὁ εἰμί οὐ εἰμί συμπεραίνω . ἀλλά οὐ αὐτός εἰμί τίς καί ἀπλόος εἰμί ἢ μή εἰμί τίς καί ἀπλόος μή εἰμί . φαίνω δέ διά ὁ πάρεγγυς εἰμί ὁ λέξις καί μικρός διαφέρω ὁ εἰμί τίς ὁ ἁπλόος εἰμί καί ὁ μή εἰμί τίς ὁ ἁπλόος μή εἰμί · λανθάνω γάρ ὁ τίς ἐν μέσος προσρίπτω καί παρίημι ανεπισκω . οὗτος δέ ἄν ἔχω καί ὁ παρά Εὐνόμιος πρός ἀληθής παρά - κρούω . ῳίζονα γάρ ὁ υἱός ὁ πατήρ δίδωμι ἐγώ ὁ αἴτιος φύσις , ἤγουν ὁ φυσικός καί οὖον ὁ ὃrιuι ιουρἴ̀ικω1 , καί συνημμένως οὗτος κατηγορέω καί izr^ , διαλύω καί ἴδιος χράω σοφίζω οὗτος συντίθημι · ὁ πατήρ μείζων ὁ υἱός ὁ αἴτιος , ὁ αἴτιος φύσις , ὁ πατήρ ἄρα μείζων ὁ υἱός ὁ φύσις . καί πάλιν ὁ Ἰνδός μέλας εἰμί ἀπλόος λευκός εἰμί ὁ ὀδούς , ὥστε λευκός καί οὖον λευκός . καί πᾶς ἄνθρωπος Δίκαιος καί οὐδείς , οὐ ἅμα δέ οὐδέ ἀεί , ἀλλά ὁ μέν ἐπί ὁ χρυσός γένος , ὁ δέ ἐπί ὁ σιδήρεος . καί ποῦ ὁ ὁ γονεύς θύω καλός · ἐν Τριβαλλός γάρ , ἁπλόος δέ οὖον . καί διπλάσιος ὁ δέκα καί οὖον διπλάσιος · πρός τίς γάρ · ὁ γάρ πέντε μόνος . ἐν οὗτος οὖν ὁ Σοφιστὴς διατρίβω ἐλλείπω καί παραποιέω κακουργέω . πάλιν ἐπί ὁ [ ἐναντίος , ὅτε ἄμφω t:^ εἰμί ἐν ὁ πρᾶγμα ἁπλόος ἄμφω ὑπάρχω τίθημι , οἷος ὁ ὀφθαλμός ὁ μέν ἥμισυς λευκός ὁ δέ ἥμισυς μέλας , ὡς ἀπλόος ὁ ὀφθαλμός καί λευκός καί μέλας . ἀλλά οὗτος ἐπί ἔνιοι μέν πᾶς θεωρέω ῥᾴδιος , ὅθεν ὁ ἀπάτη , ὡς ἐπί ὁ εἴρω , ἐπί ἔνιοι δέ λανθάνω πολλάκις , καί ὅταν πῇ λέγω ὁ ἐναντίος , δοκέω καί ὁ ἀπλόος ἀκολουθέω , ὡς ἐπί ὅδε · ἆρα ἐνδέχομαι ὁ αὐτός ἅμα ἐπιορκέω καί εὐορκέω ; οὖον . τίς δέ , ὁ ὄμνυμι ἐπιορκέω καί ἐπιορκέω οὐ εὐορκέω ; ἐνδέχομαι ἄρα ἐπιορκέω εὐορκέω . καί ἐπί ἐκεῖνος δέ λανθάνω καί δοκέω ὁ πῇ καί ὁ ἀπλόος ἀκολουθέω , ἐν ὅσος μή ῥᾴδιος θεωρέω πότερος ὁ πρᾶγμα χρή λαμβάνω . γίγνομαι δέ ὁ τοιοῦτος ἐν ὅσος ὁμοίως ἔχω ὁ ἀντίκειμαι . δοκέω γάρ ἢ ἄμφω ὁ μηδέτερος δοτέος ἁπλόος εἰμί κατηγορέω . οἷος ὁ ἀνδρεία καί καλός ὅτι ἀρετή καί κακός διά ὁ ἐν πόλεμος τιτρώσκω καί σφαγή . πότερος οὖν χρή λαμβάνω αὐτός καλός ἢ κακός , οὖον ῥᾴδιος εἶπον . καί ὅδε ὁ μέγεθος εἰμί ὁ μῆκος τετράπηχυς καί δίπηχυς ὁ πλάτος πότερος δίπηχυς εἰμί ἢ οὖον , οὖον ῥᾴδιος ἀποδίδωμι . ναί δέ καί οὖον ἀποκρίνω ἢ πῶς μέν πῶς δέ οὖον οὖον διαλεκτικός ἀποκρίνω . ὁ δέ γίγνομαι παρά ὁ μή διά-ὁρίζω μηδέ ἀκριβόω τίς εἰμί Συλλός - γισμὸς ἀληθής ἢ τίς εἰμί ἔλεγχος , ὅς καί παρά ὁ ὁ ἐλέγχω ἄγνοια λέγω εἴωθα . ἔλεγχος τοίνυν εἰμί | κύριος ἀντίφασις ὁ αὐτός καί εἷς , μή ὄνομα , ἀλλά πρᾶγμα , καί ὄνομα μή συνώνυμος ἀλλά ὁ αὐτός καί εἷς , ἐκ ὁ δίδωμι . ἐκ ἀνάγκη , μή συναριθμέω ὁ ἐν ἀρχή , κατά ὁ αὐτός καί πρός ὁ αὐτός καί ὡσαύτως καί ἐν ὁ αὐτός χρόνος . εἰμί γάρ μέλλω ἐλέγχω ὁ ἐγώ προσδιαλέγομαι εἰμί τίς μή καλῶς λέγω , δεῖ οὗτος εἰς ἀντίφασις περιάγω ἔχω ὁ εἴρω προσδιορισμός , καί πρῶτος ὁ ὁ αὐτός καί εἷς ὑπόκειμαι εἰμί καί κατηγορέω . ὁ γάρ λέγω Σωκράτης διαλέγω , Πλάτος οὖον διά - λέγω , ἢ Σωκράτης κάθημαι , Σωκράτης οὖον καθεύδω , οὖον ποιέω ἀντίφασις . ὁ μέν γάρ ἐπί ἄλλος καί ἄλλος , ὁ δέ ἄλλος καί ἄλλος . καί μή ὄνομα δέ δεῖ μόνος πρόσειμι ταὐτότης ἀλλά καί πρᾶγμα · τίς γάρ , εἰμί κοινωνέω μέν ὄνομα , μή κοινωνέω δέ πρᾶγμα , οἷος ὁ ὁμώνυμος ; οὖον γάρ ἄν ποιέω ἀντίφασις · ὁ γάρ εἶπον κύω ὑλακτέω ἢ μή ἀληθεύω , ὁ μέν ἐπί ὁ χερσαῖος φέρω ὁ δέ ἐπί ὁ θαλάσσιος . καί οὐ ἐπί ὁ ὁμώνυμος εὐλαβέομαι δεῖ οὗτος μόνος , ἀλλά καί ἐπί ὁ συνώνυμος · ὁ γάρ ζῷον περιπατέω καί ζῷον οὖον περιπατέω ἄμφω ἀληθής καί συνώνυμος . ἐκ δέ ὁ δίδωμι ἐκ ἀνάγκη καί μή συναριθμέω ὁ ἐν ἀρχή . προστίθημι διά ὁ ὁ μή αἴτιος τίθημι ὡς αἴτιος , καί διά ὁ αἰτέω ὁ ἐν ἀρχή · ὁ μέν γάρ οὐ ἐκ ὅς ὁ προσδιαλέγομαι δίδωμι , συμπεραίνω , ὁ δέ ὁ ἀμφισβητέω λαμβάνω ὡς ὁμολογέω . ζητέω γάρ | εἰμί ὁ ψυχή ἀθάνατος , εἰμί τις ἄφθαρτος εἶπον καίω δῖος οὗτος ἀθάνατος , ὁ ἐν ἀρχή αἰτέω · οὖον γάρ ἕτερος ὁ ἀθάνατος ὁ ἄφθαρτος . κατά ὁ αὐτός δέ καί πρός ὁ αὐτός , ὡς εἰμί ὁ ξύλον ὅδε μῆκος μέν εἰμί τρίπηχυς , πλάτος δέ δίπηχυς · τρίπηχυς · γάρ λέγω αὐτός καί οὖον τρίπηχυς κατά ἄλλος καί ἄλλος ἀληθής . ὡσαύτως δέ καί ἐν ὁ αὐτός χρόνος ὁ μέν διά ὁ δύναμις καί ἐνέργεια ὁ δέ διά ὁ ὁ χρόνος παραλλαγή . ὁ γάρ Σωκράτης ὁράω , Σωκράτης οὐ ὁράω κοιμάω ἀληθής , ὁ μέν κατά δύναμις καί κατά ἕξις , ὁ δέ κατά ἐνέργεια . κατά ὅσος δέ ὁ ἀληθής ἔλεγχος , παρά τοσοῦτος καί ὁ ψευδής · ὁ γάρ ἐν ἐκεῖνος τηρέω ὀρθοποδέω , ἐκκλίνω ἐν οὗτος ψεύδω . ἕλκω δέ ἄν τις οὗτος ὁ παραλογισμός καί εἰς ὁ παρά ὁ λέξις σόφισμα . πενταχῶς δέ συμβαίνω γίγνομαι καί ὁ ὁ ἐν ἀρχή αἰτέω , ὥσπερ ἐν ὁ τοπικός εἴρω . φανερός μέν καί πρῶτος , εἰμί τις αὐτός ὁ πρόκειμαι εἰς δεῖξις λαμβάνω ὡς ὁμολογέω . οὐ αὐτός μέντοι κατά ὁ συλλαβή ἢ ὁ στοιχεῖον ὁ μεταλαμβάνω εἰμί ( πῶς γάρ εἄν λανθάνω ; ) ἀλλά κατά δύναμις , ὡς ἐπί ὁ πολυώνυμος ἔχω καί ἐν ὅσος ὁ ὄνομα καί ὁ λόγος αὐτός σημαίνω . πρός γάρ ὁ ζητέω εἴπερ ὁ ἄνθρωπος θνητός , εἰμί δήω τις , διότι καί βροτός , ἢ ὁ ψυχή ἀθάνατος , ὅτι ἀνώλεθρος , ὁ | εἴρω ποιέω . δύο δέ ὅταν κατά μέρος δήω ἀποδείκνυμι ὁ καθόλου τις λαμβάνω , οἷος ἐπιχειρέω ὅτι ὁ ἐναντίος εἷς ἐπιστήμη καθόλου ὁ ἀντίκειμαι εἷς εἰμί ἀξιόω , ὁ δέ ἐναντίος ἀντίκειμαι · δοκέω γάρ ὅς ἐσθίω αὐτός κατά ἑαυτοῦ δείκνυμι , μετά ἄλλος λαμβάνω πλείων ὡς ὁμολογέω . καί τρίτος ὅταν γίγνομαι ὁ ἐναντίος , εἰμί τις καθόλου δείκνυμι πρόκειμαι κατά μέρος αἰτέω , οἷος εἰμί πρόκειμαι πᾶς ὁ ἐναντίος εἷς εἰμί ἐπιστήμη δείκνυμι ὅδε τίνω ἀξιόω , οἷος βαρύς καί ὀξύς ὁ μουσικός · δοκέω γάρ καί οὗτος ὅς μετά πλείων ἐσθίω δείκνυμι , κατά ἑαυτοῦ Χωρὶς αἰτέω . πάλιν εἰμί τις διαιρέω αἰτέω ὁ πρόβλημα , οἷος εἰμί δήω ἅμα δείκνυμι ὁ ἰατρικός ἐπιστήμη ὑγιεινός καί νοσώδης , Χωρὶς ἑκάτερος αὐτός ἀξιόω , εἰμί δέ οὗτος , καί ἄμφω . καί πέμπτος εἰμί τίς τίς ὁ ἕπομαι ἀλλήλων ἐκ ἀνάγκη αἰτέω · ἕπομαι δέ ἐνταῦθα ὥσπερ ἐκεῖνος , εἰμί ὁ διάμετρος ἀσύμμετρος ὁ πλευρά , καί ὁ πλευρόν ἀσύμμετρος ὁ διάμετρος · ἕπω ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος . εἰμί οὖν τις διά θατέρου πειράω δείκνυμι ὁ ἕτερος , ὁ ἐν ἀρχή αἰτέω . φαίνω δέ ἐλέγχω ἐν ὁ τοιοῦτος ὁ σοφιστής διά ὁ μή δύναμαι ὁ προσδιαλέγομαι συνοράω ὁ αὐτός καί ὁ ἕτερος · ὁ δέ παρά ὁ ἕπω ἔλεγχος γίγνομαι , ὅταν ὁ μή ἀντιστρέφω ὡς ἀντιστρέφω λαμβάνω . πᾶς γάρ κατηγορία ἢ ἐπί πλέω ἢ ἐπί ἴσος εἰμί , καί ὁ μέν ἐπί ἴσος ἀντιστρέφω , ὡς ἐπί ὁ ὁρισμός 29 ἔχω καί ὁ ὁριστός καί ὁ εἶδος καί ἴδιος καί ἐπί ὁ πολυώνυμος , ὁ δέ ἐπί πλέω οὖον , ὡς ἐπί ὁ γένος καί εἶδος καί ὁ συμβεβηκός καί κατά ὅς συμβαίνω , ὅταν τις ὁ ἐπί πλέω κατηγορέω καί ἕπω ὡς ἐξισάζω λαμβάνω πρός ὁ μερικός καί ἡγέομαι καί ἀντιστρέφω , δοκέω ἐλέγχω διά ὁ οἴομαι ἀντιστρέφω ὁ ἀκολούθησις . ὅταν γάρ " ὅδε εἰμί ἐκ ἀνάγκη ὅδε εἰμί , καί ὅδε εἰμί οἴομαι καί ἕτερος εἰμί ἐκ ἀνάγκη , ὅθεν καί ὁ περί ὁ δόξα ἐκ ὁ αἴσθησις ἀπάτη γίγνομαι . πολλάκις γάρ ὁ χολή μέλι ὑπολαμβάνω ὅτι ξανθός · ἕπω γάρ ὁ ξαν - θον χρῶμα ὁ μέλι . καί ἐπεί συμβαίνω ὁ γῆ ὕω γίγνομαι διάβροχος , ἄν εἰμί διάβροχος , ὑπολαμβάνω ὕω · ὁ δέ οὐ ἀναγκαῖος . ἐν τε δέ ὁ ῥητορικός ὁ κατά σημεῖον ἀποδείκνυμι ἐκ ὁ ἕπομαι εἰμί · βούλομαι γάρ δείκνυμι ὅτι μοιχός ἢ κλέπτης , ὁ ἕπομαι ἀντιστρέφω λαμβάνω , ὅτι καλλωπιστής ἢ νύκτωρ πλανάω , ἐπί πλέω εἰμί · πολύς γάρ οὗτος μέν ὑπάρχω , οὔτε δέ ἅπας καλλωπίζω ἐπί μοιχεία , οὔτε εἰμί τις νύκτωρ πλανάω , κλέπτης . πάλιν , ὁ Δημόκριτος φεύγω πρός ἐρῆμος , ὁ φεύγω εἰς ἐρῆμος μαίνομαι , ὁ Δημόκριτος ἄρα μαίνομαι . ἕπω μέν γάρ πᾶς μαίνομαι φεύγω πρός ἐρῆμος , οὖον μείς ποῦ καί εἰμί τις φεύγω πρός ἐρῆμος , μαίνομαι . οὖον γάρ καί εἰμί τις προσφιλοσοφέω ὁ θεωρία καί διά οὗτος ἡσυχία ἐράω ὁ | ἀθόρυβος ὁ χωρίον ἐπιζητέω , μαίνομαι , εἰμί μή καί μᾶλλον ὅς τίς περ κεφάλαιος σωφροσύνη ὁ αὐτός εἄν καί φρόνησις εἰμί . ὁμοίως δέ ἐν ὁ λογιστικός ὁ Μέλισσος λόγος ἔχω . ἐπεί γάρ ἕπομαι τίς τις διττός λέγω , ὁ μέν ὡς ὁ καθολικός ἀπλόος ὁ μερίκος οἷος ὁ εἴρω , ὁ δέ ὡς ὁ κατά ὁ σύν 〈 ἀντίθεσις 〉 ἀντι - στροφή , ὅς ὁ ἀναίρεσις ὁ ἕπομαι συναναιρέω ὁ ἡγέομαι , ὁ Μέλισσος ἁμαρτάνω μή καλῶς χράω · οὖον γάρ ὁ ἀναίρεσις ὁ ἕπομαι ἀναιρέω ὁ ἡγέομαι , ἀλλά ὁ ὁ ἡγέομαι ὁ ἕπω . συλλογίζομαι ὅπως ὁ εἰμί εἷς καί ἤπειρος οὗτος τίθημι · ὁ εἰμί οὖον γίγνομαι , ὁ μή γίγνομαι ἀρχή οὐ ἔχω , ὁ μή ἀρχή ἔχω ἤπειρος · εἰμί δέ οὗτος , καί εἷς . ὁ ἄρα εἰμί εἷς καί ἤπειρος . κατασκευάζω δέ ὁ πρότασις ὁ μέν πρώτης οὕτως · εἰμί γάρ γίγνομαι ὁ εἰμί , ἐκ εἰμί ἄν γίγνομαι πάντως · οὖον γάρ ἄν ἐκ ὁ μηδαμῆ μηδαμῶς . ἐγώ δέ ὁ αὐτός εἄν εἶπον καί περί ἐκεῖνος καί περί ὁ ἀνώτερος καί οὗτος εἰς ἤπειρος · οὐ ἄρα ὁ εἰμί γίγνομαι . ὁ δέ δύο ὁ τότος ἀγένητος ἀρχή οὐ χέω κατασκευάζω δῆθεν διά ὁ σύν ἀντίθεσις ἀντιστροφή . εἰμί γάρ ὁ γίγνομαι , φημί , ἀρχή ἔχω , ὁ μή γίγνομαι ἀρχή οὐ ἔχω . οὐ ἐσθίω δέ οὕτως , ἀλλά ἐκείνως , ὁ μή ἀρχή ἔχω οὐδέ γίγνομαι . οὖον γάρ εἰμί τίς μή γίγνομαι , καί ἀρχή οὐ ἔχω , ὥσπερ οὐδέ εἰμί τίς μή ἄνθρω - πούς , | οὐδέ ζῷον . ὁ γάρ οὐράνιος σῶμα κατά ὁ ‘eλληνικα καί 31 παλαιός λόγος εἰμί ἀγένητος ἀρχή ἔχω ὁ κέντρον ὁ οἰκεῖος ὁλότης . οὗτος δέ διαψεύδω ἐν οὗτος ὁ ἑξῆς ἐπάγω ἀκόλουθος . ἕκτος δέ τρόπος ὁ ὁ μή αἴτιος ὡς αἴτιος τίθημι , ὅς καί μή παρά οὗτος ἐν ἕτερος ὀνομάζω . γίγνομαι δέ ὅταν προσλαμβάνω ὁ ἀναίτιος ὡς παρά ἐκεῖνος γίγνομαι ὁ ἐλέγχω · συμβαίνω δή ὁ τοιοῦτος ἐν ὁ εἰς ὁ ἀδύνατος συλλογισμός · ἐν οὗτος γάρ ἀναιρέω τίς δεῖ ὁ κεῖμαι · ἐάν οὖν καταριθμέω ἐν ὁ ἄλλος ἐρώτημα ὁ καί ἀναγκαῖος , καί χρήσιμος πρός ἐξαπάτη ὁ σοφιστής πρό ὁ συμπέρασμα διά ὅς συμβαίνω ὁ ἀδύνατος , δοκέω παρά οὗτος γίγνομαι πολλάκις ὁ ἔλεγχος · εἰμί γάρ τις ὠθέω ὁ σοφιστής ὁ ζῷον πᾶς λευκός , εἶτα μή συνομολος - γούντων ἐγώ πειράω ἐλέγχω , καί δή λαμβάνω ὁ ἀντιφατικός ἀντίκειμαι ὁ ἡμέτερος πρότασις μιμέομαι ὁ ἀληθής ἔλεγχος · φημί γάρ ὡς εἰμί ψεῦδος ὁ ὁ ζῷον πᾶς λευκός , ἀληθής δήπου ὁ μή πᾶς , καί οὐ ὅς δήπου ὁ ἀληθής ἄτοπος τίς ἕπω , καί συλλογίζομαι οὕτως · ὁ ζῷον οὖον πᾶς λευκός κατά σύ , ὁ λευκός πᾶς πτηνός , ὁ πτηνός πᾶς κόραξ , ὁ λευκός ἄρα πᾶς κόραξ , ὁ ζῷον ἄρα οὖον πᾶς κόραξ . ἀλλά μήv οὗτος ψεῦδος . ψευδής ἄρα καί ὁ ὑπόθεσις ὅς ὁ ἀδύνατος ἀκολουθέω , οὗτος δέ εἰμί ὁ ὁ ζῷον οὖον πᾶς λευκός · λείπω ἀληθής εἰμί ὁ πᾶς . ἀλλά οὖον παρά οὗτος οὐδείς γάρ κακός συμβαίνω ὁ ψεῦδος καί λείπω ) , ἀλλά παρά ὁ λέγω πρότασις ὁ λευκός πᾶς πτηνός . πάλιν ἐγώ λέγω ἡʹ ψυχή καί ὁ ζωή αὐτός ὁ αἰτιάομαι , ὁ Σοφιστὴς ἀναιρέω οὗτος λέγω , ὡς , εἰμί ἀληθής , οὐ ἔχω τίς ὁ ἕπομαι ἀδύνατος , νυνί δέ ἕπω , οὐ ἄρα ἀληθής . ἔχω γάρ οὕτως · εἰμί γάρ ὁ φθορά ὁ γένεσις ἐναντίος ὁ καθόλου ὁ καθόλου , καί ὁ τις φθορά τις γένεσις ἐναντίος εἰμί · τις δέ φθορά ὁ θάνατος · ἔχω ἄρα τις γένεσις ἐναντίος , ἐναντίος δέ θάνατος οὐ ἄλλος ἀλλά ἢ ζωή , ὥστε εἰμί ὁ ζωή τις γένεσις . εἰμί δέ οὗτος , καί ὁ ζῶ εἰμί γίγνομαι καί ὁ ζῷον , ὅς ζῶ , γίγνομαι . ἀλλά μήv οὗτος ἀδύνατος · ἀδύνατος ἄρα καί ὁ λέγω ὁ ψυχή καί ζωή αὐτός . ἀλλά οὖον παρά οὗτος , οὐδέ οὗτος ὁ ψεῦδος αἴτιος ἀφαιρέω γάρ πάλιν ὁ ἄτοπος εἰμί ) , ἀλλά ὁ τίθημι ὁ θάνατος φθορά · οὖον γάρ ὁ θάνατος φθορά ἀλλά διάλυσις καί χωρισμός Ψυχή ἀπό σῶμα , οὗτος δέ οὖον φθορά . οὖον γάρ ἅπας ὁ χωρίζω ἤδη καί φθείρω , ὡς ἐπί σῖτος καί κριθή καί ὁ ὅμοιος ἔχω · οἴχομαι δέ ἄν καί ὁ σῶμα καί ὁ ψυχή φθείρω ὁ θάνατος , νῦν δέ διαμένω · καί ζωή μέν ἐναντίος εἰμί τις λύω ὅσπερ ὁ θάνατος , φθορά δέ ὁ ἄψυχος σῶμα . ἀσυλλόγιστος μέν οὖν οὐ εἰμί ὁ τοιοῦτος λόγος , πρός δέ ὁ πρόκειμαι ἀσυλλόγιστος , καί λανθάνω πολλάκις οὐ κακός αὐτός ὁ ἐρωτάω ὁ τοιοῦτος . ὁ μέν ἐν παρά ὁ ἕπω καί παρά ὁ μή αἴτιος τοιοῦτος , ὁ δέ παρά ὁ ὁ δύο ἐρώτημα ἢ καί πλείων εἷς ποιέω γίγνομαι , ὅταν λανθάνω πλείων εἰμί καί ὡς εἷς εἰμί ἀποδίδωμι ἀπόκρισις εἷς . καί ἐπί ἔνιοι μέν ῥᾴδιος ὁράω ὅτι πλείων καί ὅτι οὖον δοτέος ἀπόκρισις εἷς , οἷος πότερος ὁ γῆ θάλασσα εἰμί ἢ ὁ οὐρανός · ἐπί ἔνιοι δέ κακός , καί ὡς εἷς εἰμί ἢ ὁμολογέω ὁ μή ἀποκρίνω ὁ ἐρωτάω , ἢ ἀποκρίνω μή καλῶς ἐλέγχω φαίνω . οἷος ἆρα οὗτος καί οὗτος ἄνθρωπος εἰμί ; ὥστε ὅταν τις τύπτω οὗτος καί οὗτος , ἄνθρωπος τύπτω καί οὐ ἄνθρωπος . καί πάλιν ὅς ὁ μέν εἰμί ἀγαθός ὁ δέ οὐ ἀγαθός , εἰμί ὁμοῦ ἐρωτάω ἀπλόος ἀγαθός μόνος ἢ οὐ ἀγαθός δήω τις , ἁμαρτάνω · ὁπότερος γάρ ἄν φημί ὁ ὁ ἀντίφασις μόριον , εἰμί μέν ὡς ἔλεγχος ἢ ψεῦδος φαίνω δοκέω ἄν ποιέω · ὁ γάρ φαίνω ὁ μή ἀγαθός τίς εἰμί ἀγαθός ψεῦδος , οἷος πότερος ὁ σωφροσύνη καί δικαιοσύνη ἀκολασία τε καί ἀδικία ἀγαθός ; οὔτε γάρ κατάφημι πρός οὗτος καθάπαξ καλός , οὔτε ἀπαρνέομαι , ὁ μέν διά ὁ κακία ὁ δέ διά ὁ ἀρετή , ἀμφότερος δέ οὖον διαλεκτικός . καί οὗτος μέν οὕτως . ἐνίοτε δέ προσλαμβάνω τις ἄν | ἔλεγχος γίγνομαι ἀληθινός , οἷος εἰμί τις δήω ὁμοίως εἷς καί πολύς λέγω λευκόν καί γυμνός καί τυφλός καί οὗτος προτείνω , ἀρά γε ὅς ἐπί εἷς , οὗτος καί ἐπί πολύς ; ναί . τίς δή ; εἰμί λευκός εἰμί χρῶμα διακριτικός ὄψις , οὐ καί ἅπας ὁ λευκόν χρῶμα εἰμί διακριτικός ὄψις , χιών , κύκνος , γάλα καί ὁ λοιπός ; πάλιν εἰμί γυμνός εἰμί ὁ στερέω ἔνδυμα , καί γυμνός εἰμί ὁ στερέω ἔνδυμα · ἀλλά μήv κίων , λίθος , ξύλον στερέω μ·ὲν ἔνδυμα , γυμνός δέ οὖον λέγω . ἔτι εἰμί τυφλός ὁ μή ἔχω ὄψις φύω δέ ἔχω , οὐ καί πᾶς τυφλός εἰμί ὁ μή ἔχω ὄψις , φύω δέ ἔχω ; εἰμί γοῦν ἄμφω ὁ σκυλάκιον , ὁ τε διά πήρωσις μή ὁράω , ὅς καί κύριος τυφλός , καί ὁ μήπω βλέπω διά ὁ ἡλικία , ὅς καταχρηστικός οὗτος λέγω , ὁμοίως τυφλός .