anonymi-in-aristotelis-sophisticos-elenchos.in-aristotelis-sophisticos-elenchos-paraphrasis 31
31 . Καὶ τὰ μὲν περὶ τῶν ἐλέγχων πεπέρανται , καὶ περὶ τοῦ παράδοξα λέγειν ἱκανῶς ἐν τοῖς | οἰκείοις εἴρηται τόποις · περὶ δὲ τῶν ἀπαγόντων εἰς τὸ τὸ αὐτὸ πολλάκις λέγειν , ὃ καὶ ἀδολεσχεῖν ἐκαλοῦμεν καὶ τρίτον εἶδος τῆς σοφιστικῆς πραγματείας ἐτίθεμεν . φανερὸν ὅπως λυτέον . ἐπεὶ γὰρ ὡς ἐπὶ πολὺ ἀπὸ τῶν πρός τι προὔβαινεν , οὐ δοτέον τῶν πρός τι λεγομένων αὐτὸ καθ’ αὑτὸ σημαίνειν τι ἐνεργείᾳ ἄνευ τοῦ συζύγου καὶ πρὸς ὃ λέγεται , ὥσπερ εἴρηται , οὐδ’ ὅλως τὰς κατηγορίας χωριζομένας καθ’ αὑτάς · τὸ μὲν γὰρ λέγειν διπλάσιον ἡμίσεος καὶ λέξει καὶ νοήματι τέλειον , τὸ δ’ ἁπλῶς διπλάσιον οὐδὲν σημαίνει . εἰ γὰρ καὶ ἐμφαίνεταί πως συνεπινοούμενον ἐν τῷ διπλασίῳ τὸ ἥμισυ , ἀλλ’ οὖν οὐχ ὅμοιον τό τε κεῖσθαι ἐνεργείᾳ καὶ τὸ νοεῖσθαι δυνάμει . καὶ γὰρ τὰ δέκα ἐν τοῖς ἑνὸς δέουσι δέκα ἐμφαίνεται καὶ συνεπινοεῖται καὶ τὸ ποιῆσαι ἐν τῷ μὴ ποιῆσαι καὶ ὅλως ἐν τῇ ἀποφάσει ἡ φάσις · ἀλλ’ ὅμως οὔτε τὰ ἐννέα δέκα ἢ ὅλως τὰ οὐ δέκα δέκα , ὥσπερ οὐδ’ οὐκ ἄνθρωπος ἄνθρωπος , ἢ λευκὸν τὸ μὴ λευκόν , κἄνπερ αἰ ἕξεις ἐν ταῖς στερήσεσι καὶ αἱ καταφάσεις ἐν ταῖς ἀποφάσεσιν · οὔτε τὸ διπλάσιον ἕξει καθάπαξ καὶ τὸ ἥμισυ , ὡς μηδὲν διαφέρειν προσκεῖσθαι ἢ ἐλλείπειν , ἀλλὰ διοίσει τῷ παντὶ καὶ τῷ ὅλῳ . οὐδὲν γὰρ ἴσως αὐτὸ καθ’ αὑτὸ σημαίνει , ὥσπερ οὐδὲ τὸ ἥμισυ κεχωρισμένον . εἰ δ’ ἄρα τι καὶ σημαίνει ἑκάτερον ἰδίως , ἀλλ’ οὐ ταὐτόν , ὥσπερ ὅταν ᾖ συνημμένον · ὡς γὰρ ἡ ἐπιστήμη πρός τι οὖσα οὐ σημαίνεται ἐν τῷ | εἴδει μὴ προσκειμένη , οἷον ἐν τῇ ἰατρικῇ καίτοι τὰ γένη ἐν τοῖς εἴδεσιν εἶναι δοκεῖ ) , τῷ τὴν μὲν τινὸς λέγεσθαι τοῦ γὰρ ἐπιστητοῦ ) , τὰς δὲ κατὰ μέρος οὔ , οὕτω τοι καὶ ὁ διπλάσιον εἰπὼν ἢ μεῖζον ἢ μέγα ἢ ἕτερόν τι τῶν πρός τι οὐ λέγει καὶ τὸ ἀντικείμενον ἀποχρώντως . καὶ τὴν μὲν φαινομένην ἐκ τῶν πρός τι ἀδολεσχίαν οὕτω λύσομεν · τὴν δὲ ἐφ’ ὧν τὸ ὑποκείμενον εἰς τὸν ὁρισμὸν τοῦ κατηγορουμένου λαμβάνεται , ὥσπερ λέγομεν σιμότης κοιλότης ἐν ῥινί , τοῦτο λεκτέον ὡς οὐ τὸ αὐτὸ σημαίνει κἀνταῦθα χωρὶς λεγόμενον καὶ ἐν τῷ λόγῳ . τὸ γὰρ κοῖλον κοινῇ μὲν καὶ ἀδιορίστως οὐ μᾶλλον τὸ σιμὸν ἢ τὸ ῥαιβὸν δηλοῖ , προστιθέμενον δὲ τῇ ῥινὶ ἢ τῷ σκέλει οὐδὲν κωλύει ὡρισμένως τὸ σιμὸν σημαίνειν ἢ τὸ ῥαιβόν , καὶ διαφέρει οὐδὲν ῥὶς εἰπεῖν σιμὴ ἢ κοίλη . ἔτι οὐ δοτέον τὴν λέξιν κατ’ εὐθύ · ψεῦδος γὰρ τῷ μὴ εἶναι τὸ σιμὸν ῥῖνα κοίλην , ἀλλὰ ῥινὸς τοδὶ οἷον πάθος , ὥστε οὐδὲν ἄτοπον εἰ ἡ ῥὶς σιμὴ ῥίς ἐστιν ἔχουσα κοιλότητα ῥινός · οὐ γὰρ δὶς τὸ αὐτὸ κατὰ ταὐτὸ λέγει .
Lemmas: 31 . καί ὁ μέν περί ὁ ἐλέγχω περαίνω , καί περί ὁ παράδοξος λέγω ἱκανῶς ἐν ὁ | οἰκέω εἴρω τόπος · περί δέ ὁ ἀπάγω εἰς ὁ ὁ αὐτός πολλάκις λέγω , ὅς καί ἀδολεσχέω καλέω καί τρίτος εἶδος ὁ σοφιστικός πραγματεία τίθημι . φανερός ὅπως λυτέος . ἐπεί γάρ ὡς ἐπί πολύς ἀπό ὁ πρός τίς προβαίνω , οὖον δοτέος ὁ πρός τίς λέγω αὐτός κατά ἑαυτοῦ σημαίνω τίς ἐνέργεια ἄνευ ὁ σύζυγος καί πρός ὅς λέγω , ὥσπερ εἴρω , οὐδέ ὅλως ὁ κατηγορία χωρίζω κατά ἑαυτοῦ · ὁ μέν γάρ λέγω διπλάσιος ἥμισυς καί λέγω καί νόημα τέλειος , ὁ δέ ἁπλόος διπλάσιος οὐδείς σημαίνω . εἰμί γάρ καί ἐμφαίνω πως συνεπινοέω ἐν ὁ διπλάσιος ὁ ἥμισυς , ἀλλά οὖν οὐ ὅμοιος ὁ τε κεῖμαι ἐνέργεια καί ὁ νοέω δύναμις . καί γάρ ὁ δέκα ἐν ὁ εἷς δήω δέκα ἐμφαίνω καί συνεπινοέω καί ὁ ποιέω ἐν ὁ μή ποιέω καί ὅλως ἐν ὁ ἀπόφασις ὁ φάσις · ἀλλά ὅμως οὔτε ὁ ἐννέα δέκα ἢ ὅλως ὁ οὖον δέκα δέκα , ὥσπερ οὐδέ οὐ ἄνθρωπος ἄνθρωπος , ἢ λευκός ὁ μή λευκός , ἐάνπερ ὁ ἔχω ἐν ὁ στέρησις καί ὁ κατάφασις ἐν ὁ ἀπόφασις · οὔτε ὁ διπλάσιος ἔχω καθάπαξ καί ὁ ἥμισυς , ὡς μηδείς διαφέρω πρόσκειμαι ἢ ἐλλείπω , ἀλλά διαφέρω ὁ πᾶς καί ὁ ὅλος . οὐδείς γάρ ἴσως αὐτός κατά ἑαυτοῦ σημαίνω , ὥσπερ οὐδέ ὁ ἥμισυς χωρίζω . εἰμί δέ ἄρα τίς καί σημαίνω ἑκάτερος ἰδίως , ἀλλά οὖον αὐτός , ὥσπερ ὅταν εἰμί συνάπτω · ὡς γάρ ὁ ἐπιστήμη πρός τίς εἰμί οὖον σημαίνω ἐν ὁ | εἶδος μή πρόσκειμαι , οἷος ἐν ὁ ἰατρικός καίτοι ὁ γένος ἐν ὁ εἶδος εἰμί δοκέω ) , ὁ ὁ μέν τις λέγω ὁ γάρ ἐπιστητός ) , ὁ δέ κατά μέρος οὖον , οὗτος ὅς καί ὁ διπλάσιος εἶπον ἢ μείζων ἢ μέγας ἢ ἕτερος τίς ὁ πρός τίς οὖον λέγω καί ὁ ἀντίκειμαι ἀποχρώντως . καί ὁ μέν φαίνω ἐκ ὁ πρός τίς ἀδολεσχία οὗτος λύω · ὁ δέ ἐπί ὅς ὁ ὑπόκειμαι εἰς ὁ ὁρισμός ὁ κατηγορέω λαμβάνω , ὥσπερ λέγω σιμότης κοιλότης ἐν ῥίς , οὗτος λεκτέος ὡς οὖον ὁ αὐτός σημαίνω ἐνταῦθα Χωρὶς λέγω καί ἐν ὁ λόγος . ὁ γάρ κοῖλος κοινός μέν καί ἀδιορίστως οὖον μᾶλλον ὁ σιμός ἢ ὁ ῥαιβός δηλόω , προστίθημι δέ ὁ ῥίς ἢ ὁ σκέλος οὐδείς κωλύω ὡρισμένως ὁ σιμός σημαίνω ἢ ὁ ῥαιβός , καί διαφέρω οὐδείς ῥίς εἶπον σιμός ἢ κοῖλος . ἔτι οὖον δοτέος ὁ λέξις κατά εὐθύς · ψεῦδος γάρ ὁ μή εἰμί ὁ σιμός ῥίς κοῖλος , ἀλλά ῥίς ὅδε οἷος πάθος , ὥστε οὐδείς ἄτοπος εἰμί ὁ ῥίς σιμός ῥίς εἰμί ἔχω κοιλότης ῥίς · οὖον γάρ δίς ὁ αὐτός κατά αὐτός λέγω .