anonymi-in-aristotelis-sophisticos-elenchos.in-aristotelis-sophisticos-elenchos-paraphrasis 14
14 . εἰπόντας οὖν καὶ περὶ τούτων τοσαῦτα λείπεται λέγειν καὶ περὶ σολοικισμοῦ · τοῦτο γὰρ ἦν ἔσχατον τῆς σοφιστικῆς προαιρέσεως . ὅπερ οἷον μέν ἐστιν εἴρηται πρότερον , τὸ ποιῆσαι τῇ λέξει βαρβαρίζειν . ἔστι δὲ τοῦτο καὶ ποιεῖν ἀληθῶς , ὡς ὅταν τις ἁμαρτάνῃ περὶ τὴν κλῆσιν ἢ τὰ στοιχεῖα ἢ τὰς προσῳδίας , ἢ μὴ ποιῶν φαίνεται ποιεῖν , ὡς ἐπὶ τῶν σοφιστῶν , ἢ ποιεῖ μέν , μὴ δοκεῖ δ’ αὑτῷ , καθάπερ ὁ Πρωταγόρας τὸν μῆνιν οὐλόμενον λέγων οὐκ ἐδόκει αὑτῷ σολοικίζειν , ἀλλὰ τοὺς λέγοντας τὴν μῆνιν καὶ τὴν οὐλομένην . εἰ δὲ ταῦτα , κἄν τέχνῃ δύναταί τις τοῦτο ποιεῖν καὶ συλλο - γισμῷ λαμβάνειν · διὸ πολλοὶ τῶν λόγων οὐ συλλογιζόμενοι σολοικισμὸν φαίνονται συλλογίζεσθαι , καθάπερ ἐν τοῖς ἐλέγχοις . ᾿Αρχὴ δὲ τῶν σολοικισμῶν καὶ ὥσπερ στοιχεῖον τῆς φαινομένης ἀπάτης ἡ τῶν οὐδετέρων ὀνομάτων χρῆσις , καὶ τούτων τὰ εἰς ο καὶ εἰς ον μάλιστα λήγοντα , ὡς τὸ ἄλλο , τοῦτο , ἐκεῖνο , καὶ τὰ ἐν ὑποτακτικοῖς ἰσοδυναμοῦντα ἄρθροις , ὡς τὸ ὅ , ὅπερ , ἅ , ἅττα · μέσα γὰρ ὄντα τῆς τε τῶν ἀρρένων καὶ θηλειῶν σημασίας , ἔτι δὲ καὶ τὴν αὐτὴν πτῶσιν ἔχοντα ὀρθὴν καὶ αἰτιατικὴν ἄδηλον ποιεῖ προφερόμενα ἐν τῇ συντάξει , ποίου γένους ἢ πτώσεως τυγχάνει σημαντικά . τὸ μὲν γὰρ οὗτος ἄρρεν σημαίνει , τὸ δὲ αὕτη | θῆλυ , τὸ δὲ τοῦτο τό τε μεταξὺ καὶ ἐκείνων ἑκάτερον . τί τοῦτο ; Καλλιόπη , ξύλον , Κορίσκος · ἐφήρμοσε γὰρ τοῖς τρισί . τοῦ μὲν οὖν ἄρρενος καὶ τοῦ θήλεος διαφέρουσιν αἱ πτώσεις ἀλλήλων ἐν ἑκατέρῳ , καὶ ἰδίως ἑκάστη τῇ προφορᾷ ἀφορίζεται , γενικὴ δοτικὴ καὶ αἰτιατική · ἐν μέντοι τοῖς οὐδετέροις ἐκτὸς τῆς γενικῆς καὶ δοτικῆς αἱ ἄλλαι ταὐτίζονται , ὅπερ δὴ καὶ αὐτὸ οὐ μικρὰ συνδίδωσι πρὸς τὸ παραλογίσασθαι . ὡς γοῦν πολλάκις δοθέντος τοῦτο συνελογίσθη τοῦτον , οὕτω κἀνταῦθα πάλιν τὸ προταθὲν κατ’ εὐθεῖαν εἰς αἰτιατικὴν ἐξελήφθη . ἔτι τοῦ ἔστι καὶ τοῦ εἶναι καὶ τῶν ἑκατέροις συστοίχων ἡ τοιάδε χρῆσις καὶ σύνταξις πλεῖστον ὅσον συμβάλλεται πρὸς τὸ γενέσθαι σολοικισμόν · τὸ μὲν γὰρ ὁριστικὸν εὐθείᾳ συντάσσεται , τὸ δὲ ἀπαρέμφατον αἰτιατικῇ , οἷον ἔστι τοῦτο Κορίσκος , εἶναι τοῦτο Κορίσκον · ἀλλαττόμενα δὲ σολοικίζει . καὶ ἐπὶ τῶν λεγομένων σκευῶν , ἐχόντων δὲ ἄρρενος ἢ θηλείας κλῆσιν , ὡς ἀσκὸς καὶ κλίνη · οἰκεία γὰρ τῶν σκευῶν κατάληξις ἐν οὐδετέροις ἡ εἰς τυγχάνει καὶ οἷον ξύλον , σχοινίον . καὶ τρόπον τινὰ ὅμοιός ἐστιν ὁ σολοικισμὸς τοῖς παρὰ τὸ τὰ μὴ ὅμοια ὁμοίως λεγομένοις ἐλέγχοις , οὓς καὶ παρὰ τὸ σχῆμα τῆς λέξεως ὀνομάζομεν . ὡς γὰρ ἐν ἐκείνοις ἐπὶ τῶν πραγμάτων , τούτοις ἐπὶ τῶν ὀνομάτων συμπίπτει τὸ σολοικίζειν . φανερὸν οὖν ὡς ὁ σολοικισμὸς ἐκ τῶν εἰρημένων πτώσεων συλλογίζεται . Εἴδη μὲν οὖν ταῦτα τῶν ἀγωνιστικῶν λόγων καὶ μέρη τῶν εἰδῶν καὶ τρόποι οἱ εἰρημένοι . ὃ | δὲ ἐν τοῖς τοπικοῖς εἴρηται , ὡς οὐ τὰς ἀρχὰς τῶν ἐπιχειρημάτων εὑρεῖν καθάπαξ ἀρκεῖ , ἀλλὰ καὶ ἐρωτηματίσαι τοιώσδε μεγάλα συμβάλλεται πρὸς τὸ ῥᾷον τυχεῖν συμπεράσματος , τοῦτο δὴ κἀνταῦθα λέγομεν . διαφέρει γὰρ οὐ μικρόν , ἐὰν ταχθῇ πως τὰ περὶ τὴν ἐρώτησιν πρὸς τὸ λανθάνειν καὶ ἀπατᾶν τὸν ἐρωτώμενον . ὅθεν ἐφεξῆς τοῖς εἰρημένοις περὶ τούτων ἄν εἴη λεκτέον πρῶτον .
Lemmas: 14 . εἶπον οὖν καί περί οὗτος τοσοῦτος λείπω λέγω καί περί σολοικισμός · οὗτος γάρ εἰμί ἔσχατος ὁ σοφιστικός προαίρεσις . ὅσπερ οἷος μέν εἰμί εἴρω πρότερος , ὁ ποιέω ὁ λέγω βαρβαρίζω . εἰμί δέ οὗτος καί ποιέω ἀληθής , ὡς ὅταν τις ἁμαρτάνω περί ὁ κλῆσις ἢ ὁ στοιχεῖον ἢ ὁ προσῳδία , ἢ μή ποιέω φαίνω ποιέω , ὡς ἐπί ὁ σοφιστής , ἢ ποιέω μέν , μή δοκέω δέ ἑαυτοῦ , καθάπερ ὁ Πρωταγόρας ὁ μῆνις οὐλόμενος λέγω οὐ δοκέω ἑαυτοῦ σολοικίζω , ἀλλά ὁ λέγω ὁ μῆνις καί ὁ οὐλόμενος . εἰμί δέ οὗτος , ἄν τέχνη δύναμαι τις οὗτος ποιέω καί Συλλός - γισμῷ λαμβάνω · διό πολύς ὁ λόγος οὖον συλλογίζομαι σολοικισμός φαίνω συλλογίζομαι , καθάπερ ἐν ὁ ἐλέγχω . Ἀρχή δέ ὁ σολοικισμός καί ὥσπερ στοιχεῖον ὁ φαίνω ἀπάτη ὁ ὁ οὐδέτερος ὄνομα χρῆσις , καί οὗτος ὁ εἰς ὁ καί εἰς εἰμί μάλιστα λήγω , ὡς ὁ ἄλλος , οὗτος , ἐκεῖνος , καί ὁ ἐν ὑποτακτικός ἰσοδυναμέω ἄρθρον , ὡς ὁ ὅς , ὅσπερ , ὅς , ὅστις · μέσος γάρ εἰμί ὁ τε ὁ ἄρσην καί θῆλυς σημασία , ἔτι δέ καί ὁ αὐτός πτῶσις ἔχω ὀρθός καί αἰτιατικός ἄδηλος ποιέω προφέρω ἐν ὁ συντάσσω , ποῖος γένος ἢ πτῶσις τυγχάνω σημαντικός . ὁ μέν γάρ οὗτος ἄρσην σημαίνω , ὁ δέ οὗτος | θῆλυς , ὁ δέ οὗτος ὁ τε μεταξύ καί ἐκεῖνος ἑκάτερος . τίς οὗτος ; Καλλιόπη , ξύλον , Κορίσκος · ἐφαρμόζω γάρ ὁ τρεῖς . ὁ μέν οὖν ἄρσην καί ὁ θῆλυς διαφέρω ὁ πτῶσις ἀλλήλων ἐν ἑκάτερος , καί ἰδίως ἕκαστος ὁ προφορά ἀφορίζω , γενικός δοτικός καί αἰτιατικός · ἐν μέντοι ὁ οὐδέτερος ἐκτός ὁ γενικός καί δοτικός ὁ ἄλλος ταυτίζομαι , ὅσπερ δή καί αὐτός οὖον μικρός συνδίδωμι πρός ὁ παραλογίζομαι . ὡς γοῦν πολλάκις δίδωμι οὗτος συλλογίζομαι οὗτος , οὗτος ἐνταῦθα πάλιν ὁ προτείνω κατά εὐθύς εἰς αἰτιατικός ἐκλαμβάνω . ἔτι ὁ εἰμί καί ὁ εἰμί καί ὁ ἑκάτερος σύστοιχος ὁ τοιόσδε χρῆσις καί σύνταξις πλεῖστος ὅσος συμβάλλω πρός ὁ γίγνομαι σολοικισμός · ὁ μέν γάρ ὁριστικός εὐθύς συντάσσω , ὁ δέ ἀπαρέμφατος αἰτιατικός , οἷος εἰμί οὗτος Κορίσκος , εἰμί οὗτος Κορίσκος · ἀλλάσσω δέ σολοικίζω . καί ἐπί ὁ λέγω σκεῦος , ἔχω δέ ἄρσην ἢ θῆλυς κλῆσις , ὡς ἀσκός καί κλίνη · οἰκεῖος γάρ ὁ σκεῦος κατάληξις ἐν οὐδέτερος ὁ εἰς τυγχάνω καί οἷος ξύλον , σχοινίον . καί τρόπος τις ὅμοιος εἰμί ὁ σολοικισμός ὁ παρά ὁ ὁ μή ὅμοιος ὁμοίως λέγω ἐλέγχω , ὅς καί παρά ὁ σχῆμα ὁ λέξις ὀνομάζω . ὡς γάρ ἐν ἐκεῖνος ἐπί ὁ πρᾶγμα , οὗτος ἐπί ὁ ὄνομα συμπίπτω ὁ σολοικίζω . φανερός οὖν ὡς ὁ σολοικισμός ἐκ ὁ εἴρω πτῶσις συλλογίζομαι . εἶδος μέν οὖν οὗτος ὁ ἀγωνιστικός λόγος καί μέρος ὁ εἶδος καί τρόπος ὁ εἴρω . ὅς | δέ ἐν ὁ τοπικός εἴρω , ὡς οὖον ὁ ἀρχή ὁ ἐπιχείρημα εὑρίσκω καθάπαξ ἀρκέω , ἀλλά καί ἐρωτηματίζω τοῖος μέγας συμβάλλω πρός ὁ ῥᾳδίως τυγχάνω συμπέρασμα , οὗτος δή ἐνταῦθα λέγω . διαφέρω γάρ οὖον μικρός , ἐάν τάσσω πως ὁ περί ὁ ἐρώτησις πρός ὁ λανθάνω καί ἀπατάω ὁ ἐρωτάω . ὅθεν ἐφεξῆς ὁ εἴρω περί οὗτος ἄν εἰμί λεκτέος πρῶτος .