ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
anonymi-in-aristotelis-librum-alterum-analyticorum-posteriorum.anonymi-in-analyticorum-posteriorum-librum-alterum-commentarium 143
p . 99 b39 Εν οἷς δ' ἔνεστιν αἰσθανομένοις ἔχειν ἔτι ἐν τῇ ψυχῇ . Ὀτι <ἔστιν> ἐν οἷς δύναμίς ἐστι τοῦ φυλάσσειν τε τὸ αἴσθημα καὶ καὶ ἔχειν τι ἐν τῇ ψυχῇ αἰσθομένοις μετὰ μετὰ τὴν αἴσθησιν , ἔστι δ' ἃ καὶ ὡς ἕν τι ἐν τῇ ψυχῇ φυλάσσειν οἷά τ’ ἐστὶ τὰ ἐκ τῶν πολλῶν καὶ ὁμοίως κατ’ αἴσθησιν ἐνεργὰ καὶ λογικά ἐστιν . ἐν οἷς γὰρ πλείων γνῶσις τοῦ κατὰ τὴν αἴσθησιν πάθους , τὰ μὲν ἐκ τῆς τῶν ελειόνων αἰσθητῶν μνήμης τε καὶ μονῆς λόγον κτᾶται , τὰ δ' οὔ . κατὰ διαφορὰν γὰρ τῆς δεχομένης ψυχῆς τὸ αἴσθημα οἰκεία τις κατασκευὴ γίνεται ἐκ τῶν ἀπὸ τῶν αἰσθητῶν μνημῶν . ἐκ μὲν γάρ τοῦ αἰσθήματος καὶ τῆς μονῆς τοῦ κατ’ ἐνέργειαν αἰσθητοῦ μνήμη τε καὶ φαντασία . ἔστι γὰρ ἡ φαντασία κίνησίς τις τῆς ψυχῆς ὑπὸ τοῦ ἀπὸ τῆς αἰσθήσεως μείναντος οἷον γὰρ αἰσθητῷ ἐντὸς ὄντι τῷ ἐγκαταλείμματι τούτῳ , ὃ καὶ φανταστὸν καλεῖται , ἐπιβάλλουσα ἡ ψυχὴ ἡ φανταστικὴ ἀλλοιοῦταί πως , ὡς ἡ αἴσθησις τῷ αἰσθητῷ ὄντι ἐκτός . ᾧ ὅταν μὲν ὡς πρότερον ὁραθέντι καὶ ὡς ὁμοίως ἐπιβάλλει ὁμοίως , μένωηται · ἡ δ' ἕξις καὶ ἡ ἀντίληψις ἡ ὡς εἰκόνος αὐτοῦ καὶ ὁμοιώματος γινομένη μνήμη . εἰ δὲ μὴ ὡς τοιούτου μηδὲ συναναφερει τὸ εἶναι αὐτὸ εἰκόνα καὶ ὁμοίωμα οὗ πρότερον ᾔ σθετο , φαντασία τὸ τοιοῦτον , οὐκέτι δὲ καὶ μνήμη .
Lemmas: p . 99 b39 εν ὅς δέ ἔνειμι αἰσθάνομαι ἔχω ἔτι ἐν ὁ Ψυχή . ὅτι εἰμί ἐν ὅς δύναμις εἰμί ὁ φυλάσσω τε ὁ αἴσθημα καί καί ἔχω τίς ἐν ὁ Ψυχή αἰσθάνομαι μετά μετά ὁ αἴσθησις , εἰμί δέ ὁ καί ὡς εἷς τίς ἐν ὁ Ψυχή φυλάσσω οἷος τε εἰμί ὁ ἐκ ὁ πολύς καί ὁμοίως κατά αἴσθησις ἐνεργός καί λογικός εἰμί . ἐν ὅς γάρ πλείων γνῶσις ὁ κατά ὁ αἴσθησις πάθος , ὁ μέν ἐκ ὁ ὁ ἐλείων αἰσθητής μνήμη τε καί μονή λόγος κτάομαι , ὁ δέ οὖον . κατά διαφορά γάρ ὁ δέχομαι Ψυχή ὁ αἴσθημα οἰκεῖος τις κατασκευή γίγνομαι ἐκ ὁ ἀπό ὁ αἰσθητής μνήμη . ἐκ μέν γάρ ὁ αἴσθημα καί ὁ μονή ὁ κατά ἐνέργεια αἰσθητής μνήμη τε καί φαντασία . εἰμί γάρ ὁ φαντασία κίνησις τις ὁ Ψυχή ὑπό ὁ ἀπό ὁ αἴσθησις μένω οἷος γάρ αἰσθητός ἐντός εἰμί ὁ ἐγκατάλειμμα οὗτος , ὅς καί φανταστός καλέω , ἐπιβάλλω ὁ ψυχή ὁ φανταστικός ἀλλοιόω πως , ὡς ὁ αἴσθησις ὁ αἰσθητός εἰμί ἐκτός . ὅς ὅταν μέν ὡς πρότερος ὁράω καί ὡς ὁμοίως ἐπιβάλλω ὁμοίως , μένω · ὁ δέ ἕξις καί ὁ ἀντίληψις ὁ ὡς εἰκών αὐτός καί ὁμοίωμα γίγνομαι μνήμη . εἰμί δέ μή ὡς τοιοῦτος μηδέ συναναφέρω ὁ εἰμί αὐτός εἰκών καί ὁμοίωμα ὅς πρότερος ἠΐ σθετο , φαντασία ὁ τοιοῦτος , οὐκέτι δέ καί μνήμη .
anonymi-in-aristotelis-librum-alterum-analyticorum-posteriorum.anonymi-in-analyticorum-posteriorum-librum-alterum-commentarium 144
p . 100 a6 Ἔκ δὲ ἐμπειρίας ἠρεμήσαντος τοῦ καθόλου . Ἠρεμήσαντος τοῦ καθόλου ἀντὶ τοῦ ‘κατὰ ταὐτὸ καὶ ὑσαύτως αὐτοῦ μείναντός τε καὶ νοηθέντος καὶ μὴ ὡς ἐπὶ πολλὰ τὴν μετάβασιν ἔχοντος ἀλλ' ὡς ἑνὸς μείναντος ἐν τῇ ψυχῇ' . τί δ' ἐστὶ τὸ καθόλου , ἐξηγησόμεθα · τὸ γὰρ ἓν ἐπὶ πᾶσι τοῖς καθ' ἕκαστα καὶ πολλοῖς κατὰ τὴν ὁμοιότητα κα]τ ταυτότητα τὰν ἐν αὐτοῖς ληφθεῖσαν ἐν τῇ ψυχῇ , τοῦτό ἔστι τὸ καθόλου . ὃ καθόλου τέχνης ἀρχὴ καὶ ἐπιστήμης γίνεται . ἡ μὲν γὰρ ἐμπειρία ἀπαγὴς ἔτι · ἡ δὲ καθόλου πρότασις πεπηγυῖά τε καὶ ἐπὶ ταὐτοῦ μένουσα καὶ ἐκ τῆς τῶν ὑπ' αἴσθησίν τε καὶ μνήμην ἐλθόντων ὁμοιότητος καὶ τῆς ἐπὶ τούτοις ἐμπειρίας περί|ληψιν ὁμοίαν ποιουμένη καὶ τῶν ὁμοίων μὲν τουτοις οὐκ ἐληλυθότων δὲ εἰς αἴσθησιν ὡς † ἐν τῇ καὶ τούτοις πάντων ἐχόντων κατὰ τὴν ἀπὸ τοῦ ὁμοίου ἐπὶ τὸ ὅμοιον μετάβασιν . Περὶ γένεσιν μὲν οὖσα , τουτέστι περὶ γενητόν τε τε καὶ ποιητὸν οὖσα . ποιητὸν δ' οὐχ ἁπλῶς ἀλλ' ἡμῖν ποιητόν ἐστι τέχνης ἀρχή . Ἂν δὲ περὶ τὸ ὄν . ἤτοι λέγει περὶ ἀγένητον καὶ ἀίδιον καὶ οὐκ ἐν γενέσει τὴν ἐπιστήμην · ἐδείχθη γὰρ ὅτι αἱ ἐπιστῆμαι καὶ ἀποδείξεις περὶ ἀίδια . ἢ μᾶλλον ὂν ἂν λέγοι οὗ ὡς ὄντος ἡ ἀντίληψις ἐγένετο , οὐχ ὡς ὑφ' ἡμῶν γινομένου · ἡ γὰρ ἀπὸ τοῦ τοιούτου ἐκ τῆς μνήμης τε καὶ ἐμπειρίας τοῦ καθόλου μονὴ ἐπιστήμης ἀρχή . καὶ γὰρ φυσικὴ ἐπιστήμη καίτοι περὶ τὰ κινούμενα οὖσα καὶ περὶ γένεσιν · ἁπλῶς γὰρ ἡ μὲν τέχνη περὶ τὸ ὑφ' ἡμῶν γινόμενον , διὸ καὶ ἡ ἀρχὴ τοῦ εἶναι αὐτῇ ἐν ἡμῖν , ἡ δ' ἐπιστήμη περὶ τὰ μὴ ὑφ' ἡμῶν γινόμενα ἀλλ' ὄντα .
Lemmas: p . 100 a6 ἐκ δέ ἐμπειρία ἠρεμέω ὁ καθόλου . ἠρεμέω ὁ καθόλου ἀντί ὁ κατά αὐτός καί υσαυος αὐτός μένω τε καί νοέω καί μή ὡς ἐπί πολύς ὁ μετάβασις ἔχω ἀλλά ὡς εἷς μένω ἐν ὁ ψυχή . τίς δέ εἰμί ὁ καθόλου , ἐξηγέομαι · ὁ γάρ εἷς ἐπί πᾶς ὁ κατά ἕκαστος καί πολύς κατά ὁ ὁμοιότης καταί ταυτότης ὁ ἐν αὐτός λαμβάνω ἐν ὁ Ψυχή , οὗτος εἰμί ὁ καθόλου . ὅς καθόλου τέχνη ἀρχή καί ἐπιστήμη γίγνομαι . ὁ μέν γάρ ἐμπειρία ἀπαγής ἔτι · ὁ δέ καθόλου πρότασις πήγνυμι τε καί ἐπί αὐτός μένω καί ἐκ ὁ ὁ ὑπό αἴσθησις τε καί μνήμη ἔρχομαι ὁμοιότης καί ὁ ἐπί οὗτος ἐμπειρία περίληψις ὅμοιος ποιέω καί ὁ ὅμοιος μέν οὗτος οὐ ἔρχομαι δέ εἰς αἴσθησις ὡς † ἐν ὁ καί οὗτος πᾶς ἔχω κατά ὁ ἀπό ὁ ὁμοιόω ἐπί ὁ ὅμοιος μετάβασις . περι γένεσις μέν εἰμί , τουτέστι περί γενητός τε τε καί ποιητός εἰμί . ποιητός δέ οὐ ἁπλόος ἀλλά ἐγώ ποιητός εἰμί τέχνη ἀρχή . ἄν δέ περί ὁ εἰμί . ἤτοι λέγω περί ἀγένητος καί ἀίδιος καί οὐ ἐν γένεσις ὁ ἐπιστήμη · δείκνυμι γάρ ὅτι ὁ ἐπιστήμη καί ἀποδείκνυμι περί ἀίδιος . ἢ μᾶλλον εἰμί εἄν λέγω ὅς ὡς εἰμί ὁ ἀντίληψις γίγνομαι , οὐ ὡς ὑπό ἐγώ γίγνομαι · ὁ γάρ ἀπό ὁ τοιοῦτος ἐκ ὁ μνήμη τε καί ἐμπειρία ὁ καθόλου μονή ἐπιστήμη ἀρχή . καί γάρ φυσικός ἐπιστήμη καίτοι περί ὁ κινέω εἰμί καί περί γένεσις · ἁπλόος γάρ ὁ μέν τέχνη περί ὁ ὑπό ἐγώ γίγνομαι , διό καί ὁ ἀρχή ὁ εἰμί αὐτός ἐν ἐγώ , ὁ δέ ἐπιστήμη περί ὁ μή ὑπό ἐγώ γίγνομαι ἀλλά εἰμί .
anonymi-in-aristotelis-librum-alterum-analyticorum-posteriorum.anonymi-in-analyticorum-posteriorum-librum-alterum-commentarium 145
p . 100 a13 13 Η δὲ ψυχὴ ὑπάρχει τοιαύτη οὖσα οἵα δύνασθαι πάσχειν τοῦτο . Οὕτως καὶ ἐν τῇ ψυχῇ συμβαίνει τῇ λογικὴν τὴν δύναμιν ἐχούσῃ τῆς τοιαύτης ἐν αὐτῇ στάσεως . ἐκ γὰρ τῶν αἰσθητῳν παραρρεόντων καὶ ἄλλοτε ἄλλων γινομένων μνήμης γινομένης καὶ ἐμπειρίας ἐκ τῆς μνήμης , ἐπὶ ταύτῃ στάσις τοῦ ἐπὶ ταύτῃ τῇ ἐμπειράᾳ καθόλου , ἔπειτα ἄλλου ὁμοίου , καὶ οὕτως ἐπὶ τὸ καθόλου καὶ τὴν ἀρχὴν ἡ ἀπὸ τῶν τοιούτων στάσεών τε καὶ περιλήψεων πρόοδος . τὸ δ' ἕως ἐπ' ἀρχὴν ἦλθεν ἤτοι ἐπὶ τῶν ἐν τῇ ψυχῇ νοουμένων τε καὶ ἀθροιζομένων εἶπεν · ἡ γὰρ ἐπὶ τοῖς αἰσθητοῖς <τοῦ> καθόλου συναίσθησίς τε καὶ σύστασις καὶ ἡ ἐπὶ πρώτοις καθόλου λῆψις τῆς ἀρχῆς καὶ τοῦ πρώτου κοινοῦ λῆψις . ἢ ἀρχὴν καὶ ἐν τῷ στρατοπέδῳ εἶπε τὸν ἀθροισμὸν καὶ τὴν τάξιν τε καὶ τὴν ἄθροισιν καὶ τὴν παράταξιν τοῦ παντὸς στρατοπέδου . λέγει δ' ἐπιτηδειότητα καὶ δύναμιν τὴν ψυχὴν ἔχειν τοῦ δύνασθαι φυλάσσειν τὰ ἀπὸ τῶν αἰσθητῶν πάθη .
Lemmas: p . 100 a13 13 ὁ δέ ψυχή ὑπάρχω τοιοῦτος εἰμί οἷος δύναμαι πάσχω οὗτος . οὕτως καί ἐν ὁ Ψυχή συμβαίνω ὁ λογικός ὁ δύναμις ἔχω ὁ τοιοῦτος ἐν αὐτός στάσις . ἐκ γάρ ὁ αἰσθητής παραρρέω καί ἄλλοτε ἄλλος γίγνομαι μνήμη γίγνομαι καί ἐμπειρία ἐκ ὁ μνήμη , ἐπί οὗτος στάσις ὁ ἐπί οὗτος ὁ ἐμπειράομαι καθόλου , ἔπειτα ἄλλος ὁμοιόω , καί οὕτως ἐπί ὁ καθόλου καί ὁ ἀρχή ὁ ἀπό ὁ τοιοῦτος στάσις τε καί περίληψις πρόοδος . ὁ δέ ἠώς ἐπί ἀρχή ἔρχομαι ἤτοι ἐπί ὁ ἐν ὁ Ψυχή νοέω τε καί ἀθροίζω εἶπον · ὁ γάρ ἐπί ὁ αἰσθητός ὅς καθόλου συναίσθησις τε καί σύστασις καί ὁ ἐπί πρῶτος καθόλου λῆψις ὁ ἀρχή καί ὁ πρῶτος κοινός λῆψις . ἢ ἀρχή καί ἐν ὁ στρατόπεδον εἶπον ὁ ἀθροισμός καί ὁ τάξις τε καί ὁ ἄθροισις καί ὁ παράταξις ὁ πᾶς στρατόπεδον . λέγω δέ ἐπιτηδειότης καί δύναμις ὁ ψυχή ἔχω ὁ δύναμαι φυλάσσω ὁ ἀπό ὁ αἰσθητής πάθος .
anonymi-in-aristotelis-librum-alterum-analyticorum-posteriorum.anonymi-in-analyticorum-posteriorum-librum-alterum-commentarium 146
p . 100 a14 Ὃ δ' ἐλέχθη μὲν πάλαι . Ὅτε ἔλεγεν “ ἐκ δ' ἐμπειρίας ἠρεμήσαντος τοῦ καθόλου ἐν τῇ ψυχῇ ” .
Lemmas: p . 100 a14 ὅς δέ λέγω μέν πάλαι . ὅτε λέγω “ ἐκ δέ ἐμπειρία ἠρεμέω ὁ καθόλου ἐν ὁ Ψυχή ” .
anonymi-in-aristotelis-librum-alterum-analyticorum-posteriorum.anonymi-in-analyticorum-posteriorum-librum-alterum-commentarium 147
p . 100 a16 Καὶ γὰρ αἰσθάνεται μὲν τὸ καθ’ ἕκαστον . Λέγει τὴν αἴσθησιν μὲν αἰσθάνεσθαι ὧν ἂν αἰσθάνηται καὶ ] ἐπὶ τῶν καθ' ἕκαστα · τῶν γὰρ ἐν τοῖς καθ' ἕκαστα καὶ ἀτόμοις ἡ αἴσθησις αἰσθητική · ἡ δ' ἀντίληψις αὐτὴ τοῦ καθόλου γίνεται . ὃ βουλόμενος δεῖξαι , πῶς γίνεται , παραδείγματι ἐχρήσατο τῷ ἀνθρώπῳ καὶ τῷ Καλλίᾳ , οὐχ ὡς τοῦ ἀνθρώπου καθὸ ἄνθρωπος ἢ τοῦ Καλλίου καθὸ Καλλίας ὄντος αἰσθητοῦ , ἀλλ' ὃ λέγει διὰ τούτων ποιεῖ γνώριμον . ὡς γὰρ ὁ ἀνθρώποτ ἐννοιαν ἔχων οὐχ ὡς Καλλίου τοῦ ἀνθρώπου ἤ τινος τῶν καθ' ἕκαστα τὴν ἔννοιαν ἔχει ἀλλὰ τούτου ὃς κατὰ πάντων τῶν καθ' ἕκαστα ἀνθρώπων κατηγορεῖται κοινῶς , ὢν ἐν πᾶσιν αὐτοῖς , οὕτως ἡ ὄψις ἡ τοῦ ἐν τῇ χιόνι λευκοῦ αἰσθανομένη οὐχ ὡς χιόνος λευκῆς αἰσθάνεται ἀλλ' ὡς λευκοῦ · ὃ λευκὸν κοινόν ἐστι τῇ χιόνι πρὸς τὰ λευκὰ πάντα · καὶ γὰρ ὁρᾷ τὸ ἐν αὐτῇ λευκόν , ἀλλ' οὐχ ᾗ χιών .
Lemmas: p . 100 a16 καί γάρ αἰσθάνομαι μέν ὁ κατά ἕκαστος . Λέγος ὁ αἴσθησις μέν αἰσθάνομαι ὅς εἄν αἰσθάνομαι καί ] ἐπί ὁ κατά ἕκαστος · ὁ γάρ ἐν ὁ κατά ἕκαστος καί ἄτομος ὁ αἴσθησις αἰσθητικός · ὁ δέ ἀντίληψις αὐτός ὁ καθόλου γίγνομαι . ὅς βούλομαι δείκνυμι , πῶς γίγνομαι , παράδειγμα χράω ὁ ἄνθρωπος καί ὁ Καλλίας , οὐ ὡς ὁ ἄνθρωπος καθό ἄνθρωπος ἢ ὁ Καλλίας καθό Καλλίας εἰμί αἰσθητής , ἀλλά ὅς λέγω διά οὗτος ποιέω γνώριμος . ὡς γάρ ὁ ἀνθρωπέω ἔννοια ἔχω οὐ ὡς Καλλίας ὁ ἄνθρωπος ἤ τις ὁ κατά ἕκαστος ὁ ἔννοια ἔχω ἀλλά οὗτος ὅς κατά πᾶς ὁ κατά ἕκαστος ἄνθρωπος κατηγορέω κοινῶς , εἰμί ἐν πᾶς αὐτός , οὕτως ὁ ὄψις ὁ ὁ ἐν ὁ χιών λευκός αἰσθάνομαι οὐ ὡς χιών λευκός αἰσθάνομαι ἀλλά ὡς λευκός · ὅς λευκός κοινός εἰμί ὁ χιών πρός ὁ λευκόν πᾶς · καί γάρ ὁράω ὁ ἐν αὐτός λευκός , ἀλλά οὐ ὅς χιών .
anonymi-in-aristotelis-librum-alterum-analyticorum-posteriorum.anonymi-in-analyticorum-posteriorum-librum-alterum-commentarium 148
p . 100 b2 Οἷον τοιονδὲ ζῷον . Τὸ μετὰ προσθήκης τινὸς λεγόμενον μεμερισμένον , οἷον ζῷον τοιονδί , τὸ δὲ χωρὶς προσθήκης ἀμερές , τουτέστιν οὐ διῃρημένον .
Lemmas: p . 100 b2 οἷος τοιόσδε ζῷον . ὁ μετά προσθήκη τις λέγω μερίζω , οἷος ζῷον τοονδ́ς , ὁ δέ Χωρὶς προσθήκη ἀμερής , τουτέστιν οὖον διαιρέω .
anonymi-in-aristotelis-librum-alterum-analyticorum-posteriorum.anonymi-in-analyticorum-posteriorum-librum-alterum-commentarium 149
p . 100 b 5 Ἐπεὶ δὲ τῶν περὶ τὴν διάνοιαν ἕξεων . Ὅτι οὐ τῇ διὰ ἀποδείξεως γνώσει ἡ αὐτή ἐστιν ἡ τῶν ἀρχῶν γνῶσις , καὶ ὅτι ὁ νοῦς ἐστιν ὁ τὰς ἀρχὰς γινώσκων τῆς ἐπιστήμης , καὶ ὅτι ὄντος τοῦ ἐν ἡμῖν νοῦ διττοῦ , τοῦ μὲν θεωρητικοῦ τοῦ δὲ πρακτικοῦ , καὶ ὄντος τοῦ μὲν πρακτικοῦ περὶ τὰ ἐνδεχόμενα καὶ ἄλλως ἔχειν τοῦ δὲ θεωρητικοῦ περὶ τὰ ἀίδια καὶ ἀεὶ ὁμοίως ἔχοντα , τοῦ μὲν πρακτικοῦ νοῦ δύναμις ἥ τε δοξαστικὴ καὶ ἡ λογιστική , τοῦ δὲ θεωρητικοῦ ἥ τε νοητικἠ καὶ ἡ ἐπιστημονική · ὧν αἱ μὲν τοῦ πρακτικοῦ οὐκ ἀεὶ ἀληθεύουσιν , αἱ δὲ τοῦ θεωρητικοῦ ἀεί . καὶ ὅτι δόξα ἐστὶν ὑπόληψις ἄνευ ἀποδείξεως , διὸ καὶ ἀβέβαιος , καὶ λογισμὸς δὲ ἀπατᾶται πολλάκις τῷ μηδὲ τὴν ὕλην , περὶ ἣν καὶ ] ἔστιν , ἀναδέχεσθαι τὴν ἀκριβῆ γνῶσιν · περὶ γὰρ τὰ ἐνδεχόμενα , περὶ ὧν καὶ τὸ βούλεσθαι . αἱ γὰρ αἰσθήσεις ἄλλως ἀληθεῖς , οὐ κατὰ σύνθεσίν τινα · τοῦτο γὰρ ἴδιον τῆς λογικῆς ψυχῆς .
Lemmas: p . 100 b 5 ἐπεί δέ ὁ περί ὁ διάνοια ἕξις . ὅτι2 οὖον ὁ διά ἀπόδειξις γνῶσις ὁ αὐτός εἰμί ὁ ὁ ἀρχή γνῶσις , καί ὅτι ὁ νόος εἰμί ὁ ὁ ἀρχή γιγνώσκω ὁ ἐπιστήμη , καί ὅτι εἰμί ὁ ἐν ἐγώ νόος διττός , ὁ μέν θεωρητικός ὁ δέ πρακτικός , καί εἰμί ὁ μέν πρακτικός περί ὁ ἐνδέχομαι καί ἄλλως ἔχω ὁ δέ θεωρητικός περί ὁ ἀίδιος καί ἀεί ὁμοίως ἔχω , ὁ μέν πρακτικός νόος δύναμις ὅς τε δοξαστικός καί ὁ λογιστικός , ὁ δέ θεωρητικός ὅς τε νοητικός καί ὁ ἐπιστημονικός · ὅς ὁ μέν ὁ πρακτικός οὐ ἀεί ἀληθεύω , ὁ δέ ὁ θεωρητικός ἀεί . καί ὅτι δόξα εἰμί ὑπόληψις ἄνευ ἀπόδειξις , διό καί ἀβέβαιος , καί λογισμός δέ ἀπατάω πολλάκις ὁ μηδέ ὁ ὕλη , περί ὅς καί ] εἰμί , ἀναδέχομαι ὁ ἀκριβής γνῶσις · περί γάρ ὁ ἐνδέχομαι , περί ὅς καί ὁ βούλομαι . ὁ γάρ αἴσθησις ἄλλως ἀληθής , οὖον κατά σύνθεσις τις · οὗτος γάρ ἴδιος ὁ λογικός Ψυχή .
anonymi-in-aristotelis-librum-alterum-analyticorum-posteriorum.anonymi-in-analyticorum-posteriorum-librum-alterum-commentarium 150
p . 100 b15 Καὶ ἡ μὲν ἀρχὴ τῆς ἀρχῆς εἴη ἄν . Εἰπὼν ἀρχὴν ἐπιστήμης εἶναι τὸν νοῦν , ἔχειν δὲ καὶ ἀρχὰς τῶν ἐπιστητῶν τὰς ἀμέσους προτάσεις , νῦν λέγει ὅτι ἡ μὲν ἀρχὴ τῆς ἐπιστήμης εἴη ἂν τῆς ἀρχῆς τῶν ἐπιστητῶν γνῶσις , ἡ δὲ πᾶσα ἐπιστήμη παντὸς τοῦ ἐπιστητοῦ · ὡς γὰρ ἡ ἀρχὴ πρὸς τὴν ἀρχήν , οὕτως τὸ πᾶν , οὗ ἡ ἀρχή , πρὸς τὸ πᾶν πρᾶγμα , οὗ τῆς ἀρχῆς ἦν ἡ τῆς ἐπιστήμης ἀρχὴ γνωστική τε καὶ θεωρητική .
Lemmas: p . 100 b15 καί ὁ μέν ἀρχή ὁ ἀρχή εἰμί ἄν . εἶπον ἀρχή ἐπιστήμη εἰμί ὁ νόος , ἔχω δέ καί ἀρχή ὁ ἐπιστητός ὁ ἄμεσος πρότασις , νῦν λέγω ὅτι ὁ μέν ἀρχή ὁ ἐπιστήμη εἰμί εἄν ὁ ἀρχή ὁ ἐπιστητός γνῶσις , ὁ δέ πᾶς ἐπιστήμη πᾶς ὁ ἐπιστητός · ὡς γάρ ὁ ἀρχή πρός ὁ ἀρχή , οὕτως ὁ πᾶς , ὅς ὁ ἀρχή , πρός ὁ πᾶς πρᾶγμα , ὅς ὁ ἀρχή εἰμί ὁ ὁ ἐπιστήμη ἀρχή γνωστικός τε καί θεωρητικός .