anonymi-in-aristotelis-librum-alterum-analyticorum-posteriorum.anonymi-in-analyticorum-posteriorum-librum-alterum-commentarium 122
p . 98 b16 Εἰ δὲ μὴ ἐνδέχεται αἴτια εἶναι ἀλλήλων . Ὅτι εἰ μὴ ἐνδέχεται αἴτια εἶναι ἀλλήλων τὸ ( τὸ πρότερόν ἐστιν οὗ ἐστιν αἴτιον , εἰ καὶ μὴ τῷ χρόνῳ , ἀλλὰ τῇ καὶ τοῦ μὲν ἐκλείπειν τὴν σελήνην αἴτιον ὁμολογεῖται τὸ ἐν μέσῳ εἶναι Ι τὴν γῆν , τοῦ δ' ἐν μέσῳ εἶναι τὴν γῆν οὐκ αἴτιον τὸ ἐκλείπειν , καὶ εἰ ἡ μὲν διὰ τοῦ αἰτίου ἀπόδειξις τοῦδιὰ τί , ἡ δὲ μὴ διὰ τοῦ αἰτίου τοῦ ὅτι , δῆλον ὅτι ἡ ἑτέρα δεῖξις ἡ τὸ αἴτιον συνάγουσα οὐ δι' αἰτίου γίνεται · ὅτι γὰρ ἐν μέσῳ ἐστὶν ἡ γῆ , οἶδε διὰ τῆς ἐκλείψεως , διότι δέ , οὔ . ὥστε οὐ δι' ἀλλήλων ἀποδείκνυνται · ἡ γὰρ ἀπόδειξις δι' αἰτίου . Ταῦτα εἰπὼν καὶ λύσας τὴν δοκοῦσαν ἐπιφέρεσθαι ἀπορίαν κειμένου τοῦ συνυπάρχειν τῷ αἰτιατῷ τὸ αἴτιον , ἔδειξεν ἐξ ἕτοίμου εἰληφέναι τὸ λαβεῖν ἕπεσθαι μὲν τῷ αἰτίῳ τὸ αἰτιατόν , εἰ εἰ μὴ καὶ τῷ αἰτιατῷ ἕποιτο καὶ συνυπάρχοι τὸ αἴτιον , ἄλλο ἔσεσθαι αὐτοῦ αἴτιον καὶ μὴ τὸ κείμενον <τῷ> τό τε αἰτιατὸν καὶ τὸ συμπέρασμα ἐπὶ μέσῳ τινὶ καὶ πάντως εἶναι . ὃ οὖν ἐδύνατο ἐπενεχθῆναι τῇ δείξει ἐκείνῃ , τοῦτο ὑποφέρει καὶ πειρᾶται λέγειν ἢ ἐνδέχεται ἑνὸς πλείω αἴτια εἶναι ; ἂν γὰρ ἐνδέχηται τοῦτο , ἐξ ἀνάγκης ἀντιστρέφει τῷ αἰτιατῷ τὸ αἴτιον ᾧ τεθέντι εἵπετο . πάντως μὲν γὰρ αἰτίῳ τινὶ ἀντιστρέφει τὸ αἰτιατόν , οὐ μὴν πάντως τῷδε δι' οὗ ἐδείχθη , εἰ οἷόν τε τοῦ αὐτοῦ πλείω αἴτια εἶναι . ἑκάστῳ μὲν γὰρ τῶν αἰτίων μέσῳ ληφθέντι ἐξ ἀνάγκης ἀκολουθήσει τὸ συμπέρασμά τε καὶ τὸ αἰτιατόν , οὐ μήν , εἰ τὸ συμπέρασμα καὶ τὸ αἰτιατόν ἐστιν , ἐξ ἀνάγκης ηδη καὶ τόδε τὸ αἴτιον ἔσται , τῷ δύνασθαι καὶ ἄλλο αἴτιον εἶναι αὐτοῆ , εἴ γε πλείω τοῦ αὐτοῦ αἴτια . [ ἀπορήσας δὲ μήποτ' ἄρα ἐνδέχεται τοῦ αὐτοῦ πλείω αἴτια εἶναι , ἑξῆς τίθησι πῶς δυνατὸν τὸ αὐτὸ κατὰ διαφόρους αἰτίας ὑπάρχειν πλείοσι , διὰ τούτου δεικνὺς καὶ συνιστὰς ὅτι τοῦ αὐτοῦ πλείω αἴτια οἷόν τε λέγειν εἶναι . ]
Lemmas: p . 98 b16 εἰμί δέ μή ἐνδέχομαι αἴτιος εἰμί ἀλλήλων . ὅτι2 εἰμί μή ἐνδέχομαι αἴτιος εἰμί ἀλλήλων ὁ ( ὁ πρότερος εἰμί ὅς εἰμί αἴτιος , εἰμί καί μή ὁ χρόνος , ἀλλά ὁ καί ὁ μέν ἐκλείπω ὁ σελήνη αἴτιος ὁμολογέω ὁ ἐν μέσος εἰμί Ι ὁ γῆ , ὁ δέ ἐν μέσος εἰμί ὁ γῆ οὐ αἴτιος ὁ ἐκλείπω , καί εἰμί ὁ μέν διά ὁ αἴτιος ἀπόδειξις τουδιον τίς , ὁ δέ μή διά ὁ αἴτιος ὁ ὅτι , δῆλος ὅτι ὁ ἕτερος δεῖξις ὁ ὁ αἴτιος συνάγω οὖον διά αἴτιος γίγνομαι · ὅτι γάρ ἐν μέσος εἰμί ὁ γῆ , οἶδα διά ὁ ἔκλειψις , διότι δέ , οὖον . ὥστε οὖον διά ἀλλήλων ἀποδείκνυμι · ὁ γάρ ἀπόδειξις διά αἴτιος . οὗτος εἶπον καί λύω ὁ δοκέω ἐπιφέρω ἀπορία κεῖμαι ὁ συνυπάρχω ὁ αἰτιατός ὁ αἴτιος , δείκνυμι ἐκ ἑτοῖμος λαμβάνω ὁ λαμβάνω ἕπω μέν ὁ αἴτιος ὁ αἰτιατός , εἰμί εἰμί μή καί ὁ αἰτιατός ἕπω καί συνυπάρχω ὁ αἴτιος , ἄλλος εἰμί αὐτός αἴτιος καί μή ὁ κεῖμαι ὅς ὁ τε αἰτιατός καί ὁ συμπέρασμα ἐπί μέσος τις καί πάντως εἰμί . ὅς οὖν δύναμαι ἐπιφέρω ὁ δείκνυμι ἐκεῖνος , οὗτος ὑποφέρω καί πειράω λέγω ἢ ἐνδέχομαι εἷς πλείων αἴτιος εἰμί ; εἄν γάρ ἐνδέχομαι οὗτος , ἐκ ἀνάγκη ἀντιστρέφω ὁ αἰτιατός ὁ αἴτιος ὅς τίθημι ἕπω . πάντως μέν γάρ αἴτιος τις ἀντιστρέφω ὁ αἰτιατός , οὖον μήv πάντως ὅδε διά ὅς δείκνυμι , εἰμί οἷος τε ὁ αὐτός πλείων αἴτιος εἰμί . ἕκαστος μέν γάρ ὁ αἴτιος μέσος λαμβάνω ἐκ ἀνάγκη ἀκολουθέω ὁ συμπέρασμα τε καί ὁ αἰτιατός , οὖον μείς , εἰμί ὁ συμπέρασμα καί ὁ αἰτιατός εἰμί , ἐκ ἀνάγκη ἤδη καί ὅδε ὁ αἴτιος εἰμί , ὁ δύναμαι καί ἄλλος αἴτιος εἰμί αὐτός , εἰμί γε πλείων ὁ αὐτός αἴτιος . [ ἀπορέω δέ μήποτε ἄρα ἐνδέχομαι ὁ αὐτός πλείων αἴτιος εἰμί , ἑξῆς τίθημι πῶς δυνατός ὁ αὐτός κατά διάφορος αἴτιος ὑπάρχω πλείων , διά οὗτος δείκνυμι καί συνίστημι ὅτι ὁ αὐτός πλείων αἴτιος οἷος τε λέγω εἰμί . ]