anonymi-in-aristotelis-ethica-nicomachea.in-ethica-nicomachea-paraphrasis-pseudepigraphum-olim-constantino 7
Περὶ ἐγκρατείας . κεφ . α' . Μετὰ τὰ εἰρημένα περὶ τῶν ἠθικῶν ἀρετῶν καὶ τῶν διανοητικῶν ῥητέον περὶ ἐγκρατείας καὶ τῆς ὑπὲρ ἡμᾶς ἀρετῆς , ἥτις ἡρωική τίς ἐστι καὶ θεία . οὔτε γὰρ ἡ ἐγκράτεια ὁμογενής ἐστι ταῖς εἰρημέναις ἀρεταῖς οὔτε ἡ ὑπὲρ ἄνθρωπον ἀρειή · διὰ τοῦτο μεῖά τὰ περὶ τῶν ἀρετῶν εἰρημένα περὶ τούτων ἰδίως λέγομεν , ἄλλην ποιησάμενοι ἀρχήν . ὅτι δὲ οὐδετέρα αὐτῶν ὁμοταγής ἐστι ταῖς προειρημέναις , δῆλον ἔσται ἀπὸ τῶν περὶ αὐτῶν ῤηθησομένων · τῶν δὴ ψόγου ἀξίων καὶ φευκτῶν τρία ἐστὶν εἴδη , κακία ἀκρασία θηριότης . τὰ δὲ ἐναντία τούτοις τῇ μὲν κακίᾳ ἡ ἀρετὴ ἡ ἠθική , περὶ ἧς διείληπται , τῇ δὲ ἀκρασίᾳ ἡ ἐγκράτεια , τῇ δὲ θηριότητι ἡ ὑπὲρ ἄνθρωπον ἀρετή , ( 9 , ) ἡρωικὴ καλεῖται , καθ’ ἣν ἄνθρωποι γίνεσθαι λέγονται θεῖοί τινες ἐξ ἀνθρώπων , ὥσπερ καὶ Ὅμηρος εἰσάγει τὸν Πρίαμον περὶ τοὐ παιδὸς Ἕκτορος λέγοντα οὐ γὰρ ἐῴκει ἀνδρός <γε> θνητοῦ πάις ἔμμεναι , ἀλλὰ θεοῖο δι’ ἀρετῆς ὑπερβολήν . αὕτη ἡ ἕξις ἐστὶν ἡ ἀντικειμένη τῇ θηριωδίᾳ · ὥσπερ γὰρ ἡ θηριωδία οὐκ ἔστι κακία , οἵα ἐστὶν ἡ ἀντικειμένη ταῖς ἀρεταῖς ταῖς οὐ γάρ ἐστιν ἀνθρωπίνη κακία , ὅλως δὲ οὐδὲ κακία . οὐ γάρ ἐστι θηρίου κακία ἢ ἀρετὴ διὰ τὸ μὴ μετὰ λόγου ποιεῖν ἢ παρὰ τὸν λόγον ) , οὕτως οὐδὲ ἡ θεία ἀρετὴ καὶ ἡρωϊκὴ ἀρετὴ ἄν εἴη κυρίως . τὸ γὰρ ἀνιρώπινον ἀγαθὸν ἀρειὴ λέγεται · τὸ δὲ θεῖον τί ἐστιν ; οὐκ ἔστι δὲ θεοῦ ἀρετή , ἀλλά τι τιμιώτερον ἀρετῆς τὸ θεῖόν ἐστιν ἀγαθόν · καὶ ὥσπερ σπάνιόν ἐστιν ἡ τοιαύτη ἕξις , οὕτω καὶ ἡ ἀντικειμένη θηριωδία σπάνιον . ἔστι δὲ μάλιστα ἐν τοῖς βαρβάροις . γίνεται δὲ ἡ τοιαύτη θηριωδία οὐ μόνον διὰ πονηροτάτην ἕξιν ἀλλὰ καὶ διὰ νόσους καὶ πηρώσεις . περὶ μὲν οὖν τῆς τοιαύτης διαθέσεως ὕστερον ποιησόμεθα λόγον . περὶ δὲ τῆς κακίας εἴρηται πρότερον , ὅτε περὶ ἀρείων ἐλέγομεν τῶν ἠθικῶν . νὺν δὲ περὶ τῆς ἀκρασίας ἐροῦμεν καὶ περὶ τῆς μαλακίας καὶ τῆς τρυφῆς καὶ τῶν ἀντικειμένων , μένων , ἐγκρατείας καὶ καρτεοͅίας . οὔτε γὰρ τῇ εἰρlμένῃ κακίᾳ καὶ ἀρετῇ αἱ αὐταί εἰσιν οὔτε πάντῃ διάφοροι , ὡς ἑτερογενεῖς εἶναι . καθόσον μὲν γὰρ τὸ ἀγαιdὸὶ αἱρεῖται ὁ ἐγκρατὴς καὶ τῷ λόγῳ ἀκολουθεῖ , ἀρετῇ προσψ̣ κεἰ ἡ ἐγκράτεια , καθόσον δὲ ἐναντιοῦται αὐτῷ ἡ ἐπιθυμία καὶ ἐν ἀγῶνί ἐστιν ἀεὶ διὰ τὸ μὴ ἔχειν ἕξιν , κατὰ τοῦτο οὐκ ἔστιν ἀρετή . ἀκολούθως δὲ οὐδὲ ἡ ἀκρασία κακία ἐστὶ κατὰ ἰὴν κακίαν τὴν ἀντικειμένην ταῖς ἡθι - καῖς ἀρεταῖς . ὁ μὲν γὰρ τὴν ἄλλην κακίαν φαῦλος , ἑμςιν ἔχων τῆς φαυλό τητος , πράττει τὰ φαῦλα , μὴ ἀντιτείνοντος αὐτῷ τοῦ λογισμοῦ , ὁ δὲ ἀκρα - τοῦ λογισμοῦ πρὸς τὸ ἀγαθὸν ἕλκοντος , ὑπὸ | τῶν ἐπιθυμιῶν κρα - τεῖιαι καὶ διὰ ιοὗτο οὐκ ἔστιν ὁμοειδὴς τῇ κακίᾳ ἡ ἀκρασία · ὅτι δὲ παρὰ τὸν λόγον καὶ αὐτή ἐστι καὶ ἑκούσιον , κατὰ τοῦτο αὐτῇ κοινωνεῖ . λέ - γωμεν δὴ περὶ αὐτῶν κατὰ τὸν τρόπον , καθ’ ὃν καὶ περὶ τῶν ἄλλων ηἴ - πομεν · ἐκθησόμεθα γὰρ τοὺς δοκοῦντας περὶ αὐτῶν λόγους , ὧν τοὺς μὴ συμβαίνοντας τῇ ἀληθείᾳ ἐλέγξαντες , τοὺς μάλιστα ἐνδόξους καταλείψαντες βεβαιώσομεν · καὶ οὕτως ἔσται φανερὸς ὁ περὶ αὐτῶν λόγος . δοκεῖ δὴ πᾶσιν ἡ ἐγκράτεια ἀγαθὸν καὶ ἡ καρτερία τῶν σπουδαίων καὶ τῶν ἐπαι - νετῶν εἶναι , ἡ δὲ ἀκρασία τοὐναντίον . φασὶ δὲ περὶ τῆς ἐγκρατείας καὶ ταῦτα · πρῶτον μέν , ὅτι ὁ ἐγκραιὴς ὁ αὐτός ἐστι ἰῷ ἐμμενετικῷ ἔν τινι λογισμῷ καὶ ἀκινήτῳ καὶ ἐγκράτεια τὸ ἐμμένειν τῷ λογισμῷ , ἀκρασία δὲ καὶ ἀκρατὴς τοὐναντίον · δεύτερον , ὅτι εἰδὼς ὁ ἐγκρατὴς ὅτι φαῦλαι αἱ ἐπιθυμίαι , ἀφίσταται τούτων καὶ ἀκολουθεῖ τῷ λόγῳ , ὁ δὲ ἀκρατής , εἰδὼς ὅτι φαῦλα πράττει , διὰ τὴν ἡδονὴν οὐ πείθεται τῷ λόγῳ · τρίτον , ὅτι καὶ ὁ σώφρων ἐγκρατής ἐστι καὶ καρτερικὸς καὶ ὁ ἀκόλαστος τοβναντίον · τέταρτον , ὅτι καὶ πᾶς ἐγκρατὴς σώφρων ( ἔνιοι δὲ οὐ πάντα φασὶν ὁμοίως καὶ τὸν ἀκρατῆ πάντα ἀκόλαστον καὶ τὸν ἀκόλαστον ἀκραιῆ εἶναί φασιν · ἄλλοι δὲ διαφέρειν ἀλλήλων ) · πέμπτον ὅτι ἐνδέχεται φρόνιμον καὶ δεινὸν ὄντα καὶ ἀκρατῆ εἶναι · ἕκτον , ὅτι λέγονται ἀκρατεῖς οἱ πρὸς θυμὸν ἐπιρπεπεῖς καὶ οἱ σφόδρα τιμῆς καὶ κέρδους ὀρεγόμενοι . ταῦτα μὲν οὗν εἰσι πάντα σχεδὸν τὰ λεγόμενα περὶ ἐγκρατείας καὶ ἀκρασίας · ὧν περὶ ἑκάστου σκεψὡμεθα · καὶ πρῶτον περὶ τοῦ πρώτου . Ὅτι οὐκ ἔστιν ἐγκράτεια τὸ ἁπλῶς ἐμμένειν τοῖς δεδογμἑνις . κεφ . β' . Εἰ τοῦτό ἐστιν ἡ ἐγκράτεια , τὸ ἐμμένειν πάσῃ δόξῃ , ἔσται καὶ φαύλη ἐγκράτεια , ὅταν ἐμμένῃ τις ψευδεῖ δόξῃ · ἀ̣λλὰ μὴν ὑπόκειται ἐπαινετὸν καὶ ἀγαθὸν εἶναι αὐτήν · οὐκ ἄρα τὸ ἐμμένειν ἀπλῶς τῇ παρούσῃ δόξῃ ἐγκράτειά ἐστιν . ὁμοίως δὲ καὶ ἡ ἀκρασία οὐ πᾶσα φαύλη ἔσται καὶ φευκτὴ ἀλλὰ καὶ ἀγαθή , ὅταν μὴ ἐμμένῃ τις τῇ ψευδεῖ δόξῃ , ὥσπερ ὁ Νεοπτόλεμος πεισθεὶς ὑπὸ τοῦ Ὀδυσσέως ψεύσασθαι , καὶ μὴ ἐμμείνας τῇ δόξῃ ἀλλὰ ἀληθεύσας · ἢ εἴ τις ἀπατηθεὶς ὑπὸ τοῦ προσδιαλεγομένου καὶ δοξάσας ψευδῆ οὐκ ἐμμένει τοῖς δεδογμένοις · οὐ γὰρ ψέγεται ὁ τοιοῦτος · ὁ δὲ ἀκρατὴς ψέγεται · οὐκ ἄρα ὁ ἐμμενετικὸς τῆ δόξῃ ἐγκρατής ἐστιν οὐδὲ ὁ τἦζ δόξης ἐκστατικὸς ἀκρατής · ὅλως ὸὲ ἀκρασία μετὰ ἀφροσύνης συμβαίνει ἀρειὴ εἶναι , εἰ τοῦτό ἐστιν ἀκρασία τὸ ἐξίστασθαι τῆς δόξης καὶ μὴ ἐμμένειν τοῖς δοκοῦσιν ἀγαθοῖς · εἰ γάρ τις ὑπὸ ἀφροσύνης νομίζει τὴν ἀκολασίαν ἀγαθόν , μὴ ἐμμένει δὲ τοῖς δεδογμένοις , ἔστα σώφρων · καὶ οὕτως ἔσται ὁ ἀκρατὴς σπουδαῖος , ὅπερ ἐστὶ ψεὺδος · ψεχτὸν γὰρ δοκεῖ πᾶσιν ἡ ἀκρασία . ἔτι ὁ δυνάμενος ἐκστἠναι τῆς δόξης τοῦ μὴ δυναμένου βελτίων ἐστὶ πολλάκις · ὁ δὲ ἀκρατὴς τοῦ ἐγκρατοῦς οὐκ ἔστι βελτίων · οὐκ ἄρα ὁ ἐμμενετικὸς τῇ δόξῃ ἐγκρατής , οὐδὲ ὁ ἐκστατικὸς ἀκρατής . ὅτι δὲ ὁ δυνάμενος ἐκσιῆναι τῆς δόξης βελτίων τοῦ μὴ δυναμένου , ὸῆλον · ὁ γὰρ τῷ ἠπατῆσθαι τὰ φαῦλα | διώκων , ὅτι νομίζει ἀγαθὰ εἶναι , βελιίων ἐστὶ τοῦ εἰδότος ὅτι φαῦλα καὶ διώκοντος · ὁ μὲν γὰρ ὴπατημένος μεταπεισθεὶς δύναται ἀγαθὸς γενέσθαι , ὁ δὲ δι᾿ ἀκρασίαν διώκων καὶ εἰδὼς ὅτι φαὐλα , οὐ δύναται ἐκστῆναι τῶν κακῶν · πῶς γὰρ ἂν ἐκσταίη , ἐπεὶ οὐ δύναται μεταπεισθῆναι ; ὃ γὰρ ἔδει γινώσχειν , οἶδε , καὶ εἰδὼς ἀκρατεύεται , καὶ ἔνοχός ἐστι τῇ παροιμίᾳ “ ὅιαν τὸ ὕδ ὢρ πνίγῃ , τί δεῖ ἐπιπίνειν ; ” φανερὸν δὴ ὅτι τὸ ἐμμένειν τῇ παρούσῃ δόξῃ οὐκ ἔστιν ἐγκράτεια οὐδὲ τὸ ἐξίστασθαι ἀκρασία . Περὶ τῆς γνώσεως τοῦ ἀκρατοῦς , ᾗ γινώσκων οὐκ ἐμμένει . κεφ . γ' . Zητητέον δὴ περὶ τοῦ δευιέρου · ἀπορία γάρ ἐστι , πῶς ὑπολαμβάνων ὀρθῶς περὶ ὧν πράττει τις ἔπειτα ἀκρατεύεται . καί φασί τινες , ὅτι οὐ γινώσκει ὁ ἀκραίῃς ἃ πράττει φαῦλα εἶναι , οὐδ’ ἔχει ἐπιστήμην αὐτῶν , ὥσπερ ὁ Σωκρἁ̣της ἔλεγεν , οὐ δυνατὸν ἐπιστήμης ἐνούσης ἄλλο τι κρατεῖν καὶ περιέλκειν ὥσπεο ἀνδράποδον . οὗτος δὲ ὁ λόγος ἐναντίος ἐστὶ τοῖς φανεροῖς · ὅτι γάρ ἐστιν ἀκρατής , καὶ τοῦτό ἐστιν ἀκρατής , ὁ πρὸς τἀναντία ὧν οἶδεν ἀγαθῶν φερόμενος , φανερόν . διὸ ζητητέον , εἰ δι᾿ ἄγνοιαν πράττει πᾶς ὁ πράττων τὸ πονηρόν , τίς ὁ τρόπος γίνεται τῆς ἀγνοίας · ἄλλοι δὲ οἴονται εἰδέναι μὲν ἃ πράττει τὸν ἀκρατῆ , ἐπιστήμην δὲ οὐκ ἔχειν αὐτῶν ἀλλὰ δόξαν · οὐ γὰρ δυνατὸν ἐπιστήμην ἔχοντα κραιεῖσθαι ὑπὸ τῶν ἡδονῶν · οὐδὲν γὰρ εἶναι τῆς ἐπιστήμης ἐπικρατέστερον · διὰ τοῦτο τὴν τοῦ ἀκρατοῦς γνῶσιν δόξαν εἶναί φασιν . ἀλλὰ μὴν εἴ γε δόξα ἐστὶ καὶ μὴ | ἐπιστήμη , οὐδ᾿ ἰσχυρὰ γνῶσις τοῦ πράγματος ἐν τῷ ἀκρατεῖ ἀλλ᾿ ἀσθενής τις ναὶ ἠρεμαία καθάπερ ἐν τοῖς διστάζουσι , συγγνώμη ἂν εἴη τοῖς ἀκρατέσι μὴ ἐμμένουσι τοῖς οὕτω γινωσκομένοις , βιαίων ἀνθελκσυσῶν ἐπιθυμιῶν · οὐκ ἄρα μοχθηρὸν ἡ ἀκρασία · οὐδενὶ γὰρ συγγνώμη τῶν μοχθηρῶν καὶ ψεκτῶν καὶ φευκτῶν · τοιοῦτον δὲ ἡ ἀκρασία . ἐπεὶ δὲ οὔτε δόξα ἐστὶν ἡ γνῶσις τοῦ ἀκρατοῦς οὔτε ἐπιστήμη , δοκεῖ φρόνησιν εἶναι · αὕτη γὰρ λείπεται καὶ ἔστιν ἰσχυρὰ γνῶσις · καὶ τοῦτο δὲ ἄτοπον · ἔσται γὰρ ἅμα καὶ φρόνιμος καὶ ἀκρατής . οὐδεὶς δ’ ἂν εἴποι φρονίμου εἶναι τὸ πράττειν τὰ φαῦλα ἑκόντα · ἐπεὶ καὶ δέδεικται ἐν τοῖς ἔμπροσθεν , ὅτι πρακτικός γε ὁ φρόνιμος καὶ περὶ αὐτάς ἐστι τὰς πράξεις τὰς μερικὰς καὶ τὰς ἄλλας ἀρετὰς ἑπομένας ἔχων ἐξ ἀνάγκης · οὐκ ἄρα φρονήσει γινώσκει ὁ ἀκρατής . κατὰ μὲν οὖν τοὺς εἰρημένους τρόπους γινώσκειν τὸν ἀκρατῆ δέδεικται μὴ δυνατὸν εἶναι · ζητητέον ἄρα τὸν τρόπον , ὃ μετὰ μικρὸν ἀκριβέστερον ἐπισκεψόμεθα . Ὄτι οὐκ ἔστιν ὁ ἐγκρατὴς σώφρων οὔτε ὁ σώφρων ἐγκρατής . κερ . δ᾿ . Νῦν δὲ σκοπῶμεν περὶ τοὺ τρίτου . εἰ δυνατὸν τὸν σώφρονα ἐγκρατῆ 20 εἶναι καὶ ἔτι περὶ τοὺ · τετάρτου , εἰ πᾶς ἐγκρατὴς σώφρων . φανερὸν δὲ ἔσται λαβοῦσι τὸν ὁρισμὸν τοῦ ἐγκρατοῦς · ἔστι δὴ ἐγκρατὴς ὁ ἀνθιστάμενος πρὸς ἰσχυρὰς καὶ φαύλας ἐπιθυμίας · <ἔχει ἄρα ὁ ἐγκρατὴς ἰσχυρὰς καὶ φαύλας ἐπιθυμίας·> εἰ δὴ ὁ σώφρων ἔσται ἐγκρατής , ἕξει φαύλας ἐπιθυμίας καὶ ἰσχυράς · ὅπερ ἐναντίον ἐστὶ τῷ λόγῳ τῆς σωφροσύνης . ἐν γὰρ τῷ ἕπεσθαι τὰς ἐπιθυμίας τῷ λόγῳ ἡ σωφροσύνη οὐ συνίσταται · ἄλλως τε ὁ μὲν σώφρων ἥδεται οἷς πράττει ἄλλως γὰρ οὐκ ἄν ἦν σώφρων ) , ὁ δὲ ἐγκρατὴς ἐν ἀγῶνι ὢν καὶ μάχῃ πρὸς τὰς ἐπιθυμίας οὐχ ἥδεται · ἡ γὰρ ἡδονὴ ἐν τῇ ἠρεμίᾳ ἐστίν . ἔτι τὸν ἔχοντα ἕξιν ἀνδρείας ἐπιόντα ἐξαίφνης τὰ φοβερά , καὶ πρὶν τῷ λόγῳ κατ’ αὐτῶν χρήσασθαι , οὐ ταράττει · ὁμοίως δὴ καὶ τὸν ἔχοντα ἕξιν σωφροσύνης οὐ κινήσει τὰ ἡδέα , καὶ πρὶν περὶ αὐτῶν σκέψασθαι καὶ τὸν λόγον ἀντιστῆσαι . ὁ δὲ ἐγκρατὴς οὐ τοιοῦτος · ἐν γὰρ τῷ χρῆσθαι τῷ λόγῳ κατ’ αὐτῶν καὶ ἀνθίστασθαι πρὸς αὐτὰς ἡ ἐγκράτεια συνίστασθαι λέγεται . εἰ μὲν γὰρ χρησταὶ αἱ ἐπιθυμίαι τοῦ ἐγκρατοῦς , φαύλη ἡ ἐγκράτεια , κωλύουσα αὐταῖς χρῆσθαι εἰ δὲ ἀσθενεῖς καὶ οὐ φαῦλαι , οὐδὲν σεμνὸν ἡ ἐγκράτεια · νῦν δὲ τοιαύτη δοκεῖ · εἰ δὲ φαῦλαι καὶ ἀσθενεῖς , οὐδὲν μέγα τὸ τοιούτων κρατεῖν , ὥστε οὐ μέγα ἡ ἐγκράτεια · λείπεται δὴ φαύλας εἶναι τὰς ἐπιθυμίας τοῦ ἐγκρατοῦς καὶ ἰσχυράς . καὶ διὰ τοῦτο οὔτε ὁ σώφρων ἐγκρατὴς ἂν εἴη οὔτε ὁ ἐγκρατὴς σώφρων . Ὅτι οὐκ ἔστιν ὁ φρόνιμος ἀκρατής . κεφ . ε' . Ἐx τῶν εἰρημένων δὲ φανερόν , καὶ ὅτι οὐ δύναται ὁ φρόνιμος ἀκρα - τῆς εἶναι . ἐπεὶ γὰρ τῇ φρονήσει ἕπεται καὶ ἡ σωφροσύνη . ὅτι καὶ πάσα ἠθικὴ ἀρετή , ὁ δὲ σώφρων οὐ δύναται ἐγκρατὴς εἶναι , πολλῷ μᾶλλον οὐδὲ ἀκρατής ἐστιν · εἰ δὲ τοῦτο , οὐδὲ ὁ φρόνιμος ἀκρατὴς ἂν εἴη . Ὅπως ζητῆσαι <δεῖ> τὸ περὶ ἐγκρατείας ζήτημα . κεφ . τ' . Ζητητέον δὲ καὶ περὶ τοῦ ἕκτου , εἰ περὶ πλοῦτον καὶ δόξαν καὶ πλῶς πᾶν ἐπιθυμητὸν ἡ ἀκρασία ἐστὶ καὶ ἡ ἐγκράτεια . καὶ εἰ τοῦτο , καὶ ὁ περὶ ἕκαστον τούτων ἐπιρρεπῶς ἔχων ἀκρατής ἐστι , ζητητέον τίς ὁ ἀπλῶς ἀκρατής . οὐ γὰρ ὁ περὶ πάντα ἔχων οὕτως , ἐστίν · οὐδεὶς γὰρ ἁπάσας ἔχει τὰς ἁκρσίας , ὥστε ζητῶμεν τὸν κυρίως ἀκρατῆ . ἰὰ μὲν οὖν ζητήματα τὰ περὶ τῆς ἐγκρατείας καὶ αἱ ἀπορίαι τοιαῦται συμβαίνουσι · τούτων δὲ τὰ μὲν ἀνελεῖν δεῖ , τὰ δὲ καταλιπεῖν · ἡ γὰρ λύσις τῆς ἁ πόρ’ ίας εὕρεσίς ἐστι τοὺ ζητουμένου . πρῶτον μἐν οὗν σκεπτέον , πότερον εἰδότες ἀκρατεύονται οἱ ἀκρατεῖς ἢ οὔ , καὶ πῶς εἰδότες · ἔπειτα περὶ ποῖά ἐστιν ὁ ἐγυρατὴς καὶ ὁ ἀκρατής , λέγω δὲ περὶ πᾶσαν ἡδονὴν καὶ λύπην , ἢ περί τινας ἀφωρισμένως · καὶ τὸν εγκρατῆ καὶ τὸν καρτερικὸν εἰ διαφέρουσι , καὶ ὅσα ἀκόλουθα τούτοις τοῖς ζητήμασιν εἰσιν . ὧν ἀρχή ἐστι τὸ ζητῆσαι περὶ τοῦ ἐγκρατοὺς καὶ ἀκρατοῦς , κατὰ τί διαφέρουσι · κατὰ τὰ ὑποκείμενα , περὶ ἅ εἰσιν , ἢ κατὰ τὸν τρόπον , καθ’ ὃν πρὸς αὐτὰ ἔχουσιν , ἢ κατ’ ἀμφότερα . μεῖά δὲ τοῦτο σκεπτέον , εἰ περὶ ἅπαντα τὰ ἡδέα ἐστὶν ἡ ἀκρασία καὶ ἡ ἐγκράτεια ἢ οὔ . οὔτε γὰρ περὶ ἅπαντά ἐστιν ἡ ἀκρασία καὶ ἡ ἐγκράτεια καὶ ὁ ἀπλῶς ἀκρατής , ἀλλὰ περὶ ἃ ὁ ἀκόλαστος , οὔτε ὁμοίως τῷ ἀκολάστῳ ἔχει προς αὐτὰ , ἀλλὰ ἕτερον τρόπον · ὁ μὲν γὰρ ἀ·κόλαστος διεφθαρμένως κρίνων καὶ νομισας ἤδη ἀγαθὸν τὸ διώκειν ἀεὶ τὸ ἡδὺ πρὸς αὐτὸ φέρεται , ὁ δὲ ἀκρατής , τοῦ λόγου ἀντιλέγοντος τῆ ἐπιθύμῳ , αὐτὸς ἀκολουθεῖ . Τίνα τρόπον γινώσκει ὁ ἀκρατῆς . κεφ . ζ' . Τὸ μὲν οὗν δόξαν · εἶναι τὴν γνῶσιν τῶν ἀκρατῶν , ᾗ αντιπραττουσι , καὶ μὴ ἐπιστήμην , οὐδὲν διαφέρει πρὸς τὸν λόγον · τοῦτο γὰρ ζητοῦμεν , εἰ βεβαία ἐστὶν αὐτῷ ἢ ἀμφίβολος ἡ γνῶσις τοῦ ἀγαθοῦ · συμβαίνει δὲ πολλάκις τὴν δόξαν οὕτω βεβαίως ἐγκεῖσθαι , ὥστε μὴ διαφέρειν ἐπ·ιστήμης κατὰ τὸ ἀντιβαίνειν ταῖς ἐπιθυμίαις . καὶ ἔνιοι οὕτω πιστεύουσιν οἷς δοξάζουσιν , ὥσπερ οἱ ἐπιστήμονες τοῖς διὰ τῆς ἐπιστήμης γινωσκομένοις · ὥσπερ ὁ Ἡράκλειτος ἃ ἐδόξαζεν ᾤετο ἐπίστασθαι ἀκριβῶς , οἷον , ὅτι οὐκ ἔστι κίνησις καὶ τἄλλα ὅσα ἐτίθει . τῇ γοῦν τοιαύτῃ δόξῃ τοῦ ἀγαθοῦ ὁ ἀντιπράττων οὐδὲν διαφέρει τοῦ ἔχοντος τὴν ἐπιστήμην τοὐ ἀγαθοῦ καὶ πρὸς τὸ ἡδὺ φερομένου · ὁμοίως γάρ εἰσι μοχθηροί , καθόσον ὁμοίως ἰσχυρῷ λογισμῷ ἑκάτερος πολεμεῖ . ὥστε , ὃ ἐν τοῖς προειρημένοις ἠπορήθη , πῶς ὁ ἀντιπράττων οὐδὲν διαφέρει τοῦ ἔχοντος τὴν ἐπιστήμην τοῦ ἀγαθοῦ καὶ λογισμῷ ἑκάτερος πολεμεῖ . ὥστε , ὃ ἐν τοῖς προειρημένοις ἠπορήθη , πῶς δυνατὸν τὸν εἰδότα τὸ ἀγαθὸν αἱρεῖσθαι τὸ κακόν , οὐχ οὕτω δύναται λυθῆναι . ζητητέον δὴ πῶς ἑτέρως λυθήσεται . λέγωμεν τοίνυν ὅτι τὸ ἐπίστασθαι καὶ κατὰ ἐπιστήμην γινώσκειν διττόν ἐστι . λέγεται γὰρ ἐπίστασθαι καὶ ὁ ἐνιῶν τὴν ἐπιστήμην καὶ χρώμενος αὐτῇ , ὥσπερ εἴ τις γεωμέτρης ὢν καὶ γεωμετρεὶ λέγεται λέγεται ἐπίστασθαι καὶ ὁ ἔχων μὲν τὴν ἐπιστήμην μὴ χρώμενος δὲ αὐτῇ , ὥσπερ γεωμέτρης λογοποιῶν ἢ ἄλλο τι πράττων , οὐ γεωμετρῶν · ὥσπερ οὖν ἐπὶ τοδ’ γεωμέτρου θαυμαστὸν μέν ἐστιν , εἰ γεωμετρῶν ψευδῆ συναγάγοι , θαυμαστὸν δὲ οὐδέν , εἰ λογοποιῶν οὐ συνορᾶ‘ , εἴ τις παρὰ τὴν γεωμετρίαν ἰά σχ·ήματα θεωροίη , τὸν ἴσον τρό πον καὶ ἐπἰ τοῦ ἀκρατοῦς ἔχει . εἰ μὲν γὰρ ἐπιστάμενος ὁ ἀκρατὴς καὶ χρώμενος ἰῇ ἐπιστήμῃ καὶ κατ᾿ αὐτὴν θεωρῶν ἐπὶ τἀναν.τία ὧν ἐπίσταται φέρεται , θαυμάσιόν εἰ δὲ μὴ χρώμενος , κἂν ἐπιστήμην ἔχῃ , οὐ δεῖ θαυμάζειν . ἔτι καὶ ὅταν τις ἔχων τὴν ἐπιστήμην καὶ χρώμενος , ἂν μὴ τελείως χρῆται , οὐδὲν θαυμάσιόν , εἰ μοχθηρός ἐστιν . ἐπεὶ γὰρ δυσὶ τρόποις προτάσεων άοιδεικνὺς ἐπίσταται ὁ ἐπιστάμενος , καθόλου κα μερικῷ , ἐὰν ἀμφοτέρας ἔχων θατέρᾳ μὴ χρῆται , λέγω τῇ καθόλου , τῇ δὲ μερικῇ οὐ χρῆται , θαυμαστὸν οὐδὲν εἰ μοχθηρός ἐστιν , οἷον ἐπίσταταί τις , ὅτι τόδε πονηρόν . τὸ δὲ πονηρὸν οὐ δεῖ πράττειν , τόδε ἄρα οὐ δεῖ πράττειν . καὶ ἀμφοτέρων οὐσῶν ἐν τῇ ψυχῇ τῶν προτάσεων , ἐπειδὰν ἐπιθυμία τις ἐπί τι κινῇ πονηρόν , συμβαίνει τῇ μὲν καθόλου χρῆσθαι , ὅτι τὸ κακὸν οὐ δεῖ πράττειν καὶ θεωρεῖν κατ’ αὐτὴν τηνικαῦτα , τὴν δὲ μερικήν , ὅ , τόδε κακόν , ἔχειν μέν , οὐ χρῆσθαι δέ , οὐδὲ συνορᾶν ἐνεργείᾳ καὶ διὰ τοῦτο πρὸς τὴν μοχθηρίαν χωρεῖν , ὥσπερ ἀποτυφλωθέντα , τοῦτο δὲ οὐδὲν θαυμαστόν . εἰ γὰρ καὶ χρῆται τῇ καθόλου προτάσει , ἀλλὰ πράττειν οὐ δύναται κατὰ τὴν ἐπιστήμην μὴ χρώμενος καὶ τῇ μερικῇ · αὕτη γάρ ἐστιν ἡ κυρία τῶν πράξεων . ἢν γάρ τις εἰδῇ , ὅτι τοῖς ξηροῖς χρηστέον μ’ εἰδῇ δὲ ὅτι τάδε ξηρά , οὐδὲν μᾶλλον χρήσεται τοῖς ξηροῖς · οὕτω δὴ καὶ ἐπὶ τούτων ἔχει · ἄν τις τῇ καθόλου χρῆται καὶ θεωρῇ , τῇ μερικῇ δὲ οὐ χρῆται , οὐδὲν τῆς ἐπιστήμης ἀπώνατο . αί μερικαὶ δὲ διαφέρουσι · τὰς μὲν γὰρ ἀνάγκη πᾶσα εἰδέναι , τῶν καθόλου γινωσκομένων , τἀς δὲ οὔ . ὅταν γὰρ τὸ καθόλου οὕτως ἔχῃ , ὥστε περιέχειν αὐτὸν τὸν συλλογιζόμενον ἢ τὸν ὁμοειδῆ , τῇ κα θόλου γινώσκεται καὶ ἡ μερική , οἷον πᾶσιν ὰνθρώποις βλαβερὸν ὁ ἐλλέβορος , αὐτὸς δὲ ἄνθρωπος , αὐτῷ ἄρα βλαβερὸν ὁ ἐλλέβορος . ἐνταῦθα τῇ καθόλου καὶ ἡ μερικὴ συγγινώσκεται · οὐ γὰρ ἑαυτὸν δύναται ἀγνοεῖν ὅτι ἐστὶν ἄνθρωπος · ὁμοίως δὲ κἄν τοὺς ὁμοειδεῖς περιέχῃ · οὐδὲ γὰρ οὐδὲ αὐτοὺς ἀγνοεῖν δυνατόν . ὅταν δὲ ἡ καθόλου πρᾶγμά τι περιέχῃ , τότε οὐκ ἀνάγκη , τῆς καθόλου γινωσκομένης , καὶ τὴν μερικὴν γινώσκεσθαι , οἷον πᾶς ἐλλέβορος βλαβερόν , τόδε ἐλλέβορος , τόδε ἄρα βλαβερόν · ἐνταῦθα οὐκ ἀνάγκη γινώσκεσθαι τὴν μερικήν , τῆς καθόλου γινωσκομένης . τὴν τοιαύτην οὖν μερικὴν ὁ ἀκρατὴς ἢ οὐκ ἔχει ἢ ἔχων οὐ χρῆται . τὸ δὲ χρῆσθαι καὶ μὴ χρῆσθαι τοσούτῳ ἀλλήλων , μέθᾳ καὶ θαυμάζομεν εἰ ἔστι τις οὕτως ἔχων , τὸν δὲ μὴ χρώμενον καὶ ἁμαρτάνοντα , οὐδαμῶς . ἔτι οὐ τούτῳ μόνω διαφέρουσιν οἱ ἐπιστάμενοι . τῷ τοὺς μὲν ἔχειν καὶ χρῆσθαι . τοὺς δὲ ἔχειν μέν , οὐ χρῆσθαι δέ . ἀλλὰ καὶ καὶ αὐτὸ τὸ ἔχειν διαφέρουσιν · οὐ γὰρ ὁμοίως ἔχουσι τὰς ἐπιστήμας οἱ επιστάμενοι · ἔστι γὰρ ἔχοντά τινα ἐπιστήμην μὴ ἔχειν . οἷον τὸν καθεύδοντα καὶ μαινόμενον καὶ οἰνωμένον . κατὰ τοῦτον δὲ τὸν τοόπον ἔχουσι τὴν ἐπιστήμην καὶ οἱ ἐν τοῖς πάθεσιν ὄντες · μεθύσοσι γὰρ ὑπὸ τῆς ἐπιθυμίας καὶ μαίνονται ὑπὸ τοῦ θυμοδ · καὶ ὥσπερ ἐπὶ τῶν μαινομένων καὶ οἰνωμένων αὐτὼν καὶ αὐτῶν τὰ σώματα ἀλλοιοῦνται καὶ μεθίστανται φανεοῶς ὑπὸ τῶν τοιούτων παθῶν · καὶ γὰρ χρῶμα καὶ βλέμμα , ἔνιοι δὲ καὶ καθαρῶς μαίνονται . φανερὸν φανερὸν οὑν , ὅτι ἡ ἐπιστήμη τῶν ἀκρατῶν ὁμοίως ἔχει τῇ τῶν μεθυόντων καὶ μαινομένων . δὲ · καὶ λέγουσι λόμους τῆς ἐπιστήμης . οὐ παρὰ τοῦτο φαίνονται μὴ ὁμοίως ἔχειν τοῖς εἰρημένοις · καὶ γὰρ καὶ οἱ μεθύοντες ἀποδείξεις καὶ ἔπη λέγουσιν Ἐμτεδοκλέους · ὥσπερ καὶ οἱ ἄρτι μανθάνοντες παῖδες συνείρουσι μὲν τοὺς λόγους , ἴσασι δὲ οὔπω πρὶν ἐν ἔθει γενέσθαι καὶ ὥσπερ συμφῦναι , ὅπερ διὰ μακροῦ γίνεται χρόνου · ὥστε καθάπερ τοὺς ὑποκρινομένους . οὔτως ὑποληπτέον λέγειν καὶ τοὺς ἀκρατευομένους , οἱ πρόσωπα ὑποκρινόμενοι τὰ ἐν ποιήμασιν ἔπη λέγουσι μέν , ἴσασι δὲ οὐδέν ὧν λέγουσιν , ἔτι καὶ τόνδε ἰὸν τρόπον φυσικῶς ἄν τις συνίδοι τὴν αἰτίαν , δι’ ἣν γινώσκοντες οἱ ἀκρατεῖς τὸ ἀγαθὸν οὐχ αἱροῦνται . ἔστι δόξα καθόλου καὶ ἔστι δόξ’ μερική , ἥτις δὴ μερικὴ περὶ τὰ αἰσθητά ἐστιν · ὅταν δὲ ἀπὸ τῆς καθόλου καὶ τῆς μερικῆς δόξης ἄλλην τινὰ συναγάγωμεν δόξαν , ἀνάγκη , εἰ μέν ἐστιν ἡ δόξα θεωρητική , καταφάναι τὴν διάνοιαν καὶ πιστεῦσαι ὅτι οὕ.τως ἔχει , εἰ δέ ἐστι πρακτικὴ ἡ δόξα , ἀνάγκη πράττειν εὐθύς , ἄν μή τις κωλύῃ , οἷον θεωρητικὴ μὲν δόξα , ὅτι ἐλλέβορος βλαβερὸν ἡ τὸ μέλι γλυκύ‘ , ὅπερ εἰ συνάγομεν , πιστεύομεν μόνον , οὐ πράττομεν , πρακτικὴ δέ , ὅτι τοῦ γλυκέος γεύεσθαι δεῖ , ὅπερ εἰ συνάγομεν , πράξομεν καὶ γευσόμεθα . ὅταν οὖν αἰ μὲν δόξαι , καὶ ἡ καθόλου καὶ ἡ μερική , κελεύωσι πράττειν τι , οἷον , δεῖ γεύεσθαι τοῦδε , ὅτ.ι τόδε γλυκύ , τοὐ δὲ γλυκέος γεύεσθαι δεῖ . ἡ δὲ ἐπιστήμη κελεύῃ καὶ ὁ καθόλου λόγος μὴ γεύεσθαι , τύχῃ δὲ καὶ ἐπιθυμία ἐνοῦσα τοῦ πράγματος , τὸ μὲν ἐκ τούτων συναγόμενον ἐνεργείᾳ ἔχει καὶ χρῆται αὐτῷ , τὸ δὲ καθόλου κωλύει γεύεσθαι , ἡ δ᾿ ἐπιθυμία μετὰ τῆς δόξης ἐπὶ τὸ γευστὸν ἄγει · δύναται γὰρ κινεῖν ἕκαστον τῶν μορίων , λέγω δὲ τὰς οἰκείας αἰσθήσεις τῷ ἐπιθυμητῷ , ὅρασιν εἰ ὁρατόν ἐστι τὸ ἡδύ , ὃ ἑαυτὸ ἑαυτὸ ἕλκει , καὶ γεῦσιν τὸ γευστόν · ὥστε συμβαίνει τὴν ἀκρασίαν ὑπὸ λόγου γίνεσθαι , καὶ δόξης τῆς ἐναντίας ἰῷ λόγῳ · ἔστι δὲ ἐναντία ἡ δόξα τῷ ὀρθῷ λόγῳ οὐ δι’ ἑαυτὴν ἀλλὰ διὰ τὴν ἐπιθυμίαν · οὐ γὰρ ἡ δόξα τῇ ἰδίᾳ δυνάμει τοῦ λόγου τοὐ ὀρθοῦ κρατεῖ · ἀδύνατον γὰρ ἐπιστήμης δόξαν περιγενέσθαι ἀλλὰ τῇ δυνάμει τῆς ἐπιθυμίας , ἣ καὶ τὸ σῶμα μεθίστησι καὶ ἀλλοιοῖ · γίνεται δὴ ἡ ἀκρασία ὑπὸ λόγου καὶ δόξης ἀντιῳθεγγομένης τῷ ὀρθῷ λόγῳ διὰ τῆς ἐπιθυμίας . διὰ τοῦτο οὐδὲ τὰ θηρία ἀκρατῆ δύνανται λέγεσθαι , ὅτι οὐκ ἔχουσι λόγον ᾧ ἀνθίσταται ἡ ἐπιθυμία , ἀλλὰ φαντασίαν τινὰ τῶν μερικῶν καὶ μνήμην . πῶς δὲ λύεται ἡ ἄγνοια τοῦ ἀκρατοῦς τῆς ἐπιθυμίας σβεσθείσης καὶ πάλιν γίνεται ὁ ἀκρατὴς ἐπιστήμων καὶ κατὰ τὴν ἐπιστήμην ἐνεργῶν , ὁ αὐτός ἐστι λόγος , ὅς ἐστι καὶ ἐν τῷ μεθύοντι καὶ καθεύδοντι · τοῦτο δὲ φυσιολόγων εἰδέναι . ὅταν δὲ ἐν τῷ πάθει γένηται ὁ ἀκρατής , τὴν ἐλάττω πρότασιν , τὴν κυρίαν τῶν πράξεων , τὴν ὅτι τόδε κακόν . ἢ οὐκ ἔχει οὐδαμῶς οὐδὲ ἐπίσταται ἢ οὕτως ἔχει ὥσπερ οἱ μεθύοντες καὶ οἱ μαινόμενοι ἔπη τινὰ καὶ ἀποδείξεις λέγουσιν · ἄλλως τε , ὅτι οὐδὲ ἡ ἐλάττων πρότασις αὐτὴ καθ’ αὑτὴν ἐπιστημονική ἐστιν , ὥσπερ ἡ καθόλου καὶ μείζων . ὥστε ἔοικεν , ὃ ἐζήτει Σωκράτης συμβαίνειν · οὐ γὰρ παρούσης τῆς κυρίως εἶναι δοκούσης ἐπιστήμης , ἥτις ἐστὶν ἡ καθόλου , γίνεται τὸ πάθος · οὐ γὰρ ταύτης κρατεῖ ἡ ἐπιθυ μία μία ἀλλὰ τῆς κυρίας τῶν πράξεων , ἥτις ἐστὶν ἡ ἐλάττων καὶ ἡ περὶ τὰ καθ’ ἕκαστα . ταύτην γὰρ διαφθείρει ὁ πράττων , ἥτις ἐστὶ περὶ τὰς πράξεις · καὶ αὕτη περιέλκεται διὰ τὸ πάθος , οὐχ ἡ καθόλου . περὶ μὲν οὖν τῆς γνώσεως τῶν ἀκρατῶν , εἰ γινώσκουσιν ὅλως τὸ ἀγαθὸν καὶ πῶς γινώσκοντες ἀκρατεύονται , τοσαῦτα εἰρήσθω . Τίς ὁ ἀπλῶς ἀκρατὴς καὶ ὁ ἀπλῶς ἐγκρατής . κεφ . η' . Μετὰ δὲ ταῦτα ῥητέον , εἰ ἔστι τις ἀπλῶς ἀκρατὴς ἄνευ προσθήκης ἢ πάντες κατὰ μέρος , οἷον ἀκρατὴς θυμοῦ καὶ ἀκρατὴς δόξης · καὶ εἰ ἔστιν ἁπλῶς ἀκρατής , λεκτέον περὶ ποῖά ἐστιν ὑποκείμενα . ὅτι μὲν οὖν περὶ ἡδονὰς ἡδονὰς καὶ λύπας εἰσὶν ἅπαντες οἱ ἐγκρατεῖς καὶ καρτερικοὶ καὶ ἁπλῶς καὶ μερικοί , καὶ οἱ ἀκρατεῖς καὶ μαλακοί , φανερόν . ἐπεὶ δὲ τῶν ἡδέων τὰ μέν εἰσιν ἀναγκαῖα , τὰ δὲ οὐκ ἀναγκαῖα μέν , αἱρετὰ δὲ καθ’ ἑαυτὰ καὶ ἡδέα λέγω δὲ ἀναγκαῖα μέν , ὧν χωρὶς οὐ δύναται συνεστάναι ἢ τὸ εἶδος καθόλου τὸ ἀνθρώπινον , ὥσπερ ὁ γάμος ἡ τὸ ἄτομον , ὥσπερ τροφὴ ἄνεσις ὕπνος καὶ τὰ τοιαῦτα · οὐκ ἀναγκαῖα δέ , αἱρετὰ καὶ ἡδέα δι’ ἑαυτά , οὐ διὰ τὴν σύστασιν τοῦ ἀνθρώπου , πλοῦτος τιμὴ νίκη καὶ τὰ τοιαῦτα ) , συμβαίνει καὶ ἐν ἀμφοτέροις ἡδέσιν ὑπερβολὰς εἶναι , καὶ ἐν τοῖς ἀναγκαίοις καὶ ἐν τοῖς δι’ ἑαυτὰ αἱρετοῖς , ὅταν τις αὐτοῖς χρήσηται πλέον ἢ δεῖ καὶ ὁ ὀρθὸς κελεύει λόγος αὐτοῖς χρήσασθαι . ὁ μὲν οὖν πρὸς τὰ ὑπερβάλλων ὑπερβάλλων τὰ μὴ ἀναγκαῖα οὐ λέγεται ἁπλῶς χωρὶς προσθήἐκείνου κἠς ἀκρατὴς ἀλλὰ ἀκρατὴς δόξης ἢ ἀκρατὴς πλούτου , ὡς ἕτερος ὢν τοὐ κυρίως καὶ ἁπλῶς ἀκρατοῦς ; ὀνομαζόμενος δὲ ἀκρατὴς διά τινα πρὸς ἐκεῖνον ὁμοιότητα , καθάπερ διαφέρει ὁ ἄνθρωπος ὁ τὰ Ὀλύμπια νενικηκὼς τοῦ ἁπλῶς ἀνθρώπου . καὶ γὰρ εἰ καὶ μικρόν ἐστι τὸ διάφορον αὐτῶν , ἀλλ’ ὅμως διαφέρει , καὶ ἕτερός ἐστι διὰ τὴν προσθήκην . ὅτι δὲ διάφορός ἐστιν ἡ περὶ τὰ μὴ ἀναγκαῖα ἡδέα ἀκρασία τῆς ἀκρασίας , δῆλον καὶ ἀπὸ τοῦ τὴν μὲν ἀκρασίαν ἁπλῶς ψέγεσθαι καὶ δοκεῖν οὐ μόνον ἁμαρ - τίαν ἀλλὰ καὶ κακίαν ἡ κυρίως ἢ κατά ιι , τὴν δὲ μετὰ προσθήκης ἀκρἀσίαν οὐ ψέγεσθαι ὡς κακίαν . οἱ μὲν οὗν περὶ τά μὴ ὰ̣ναγκαῖα ἡδέα ὑπερβάλλοντες ἀκραιεῖς λέγονται μεῖά προσθήκrις , οἱ δὲ περὶ τὰς ἀναγκαίας καὶ σωμτικ̀ὰς ἡδονὰς ὑπερβάλλοντες οὐ κρίνοντος καὶ συντιθεμένου τοῦ λόγου ἀλλὰ ἀνθισιαμένου , καὶ τἀς μὲν ἡδονὰς ὑπερβαλλόντως διώκονιες , περὶ ἃς ἔφαμεν εἶναι τὸν σώφρονα καὶ τὸν ἀκόλασιον , τὰς δὲ λύπας φεύγοντες πλέον ἢ προσῆκεν , οἷον πείνης δίψης καὶ ἀλέας καὶ ψύχους καὶ πάντων τῶν περὶ ἁφὴν καὶ γεῦσι , οἱ τοιοὗτοι ἀκρατεῖς λέγονιαι , οὐ μετὰ προσθήκης ἀλλὰ̣ ἁπλῶς . δῆλον δὲ καὶ ἀπὸ τοῦ ἀκολάστους λέγεσθαι τοὺς περὶ ταῦτα ὑπερβάλλοντας , τοὺς δὲ περὶ τὰ̣ μὴ ἀναγκαῖα ἡδέα ὑπερβάλλοντας οὐδαμῶς . ὅτι γὰρ περὶ τὰς αὐτὰς σωματικὰς ἡδονὰς συμβαίνει εἶναι τὸν σώφρονα καὶ ἐγκραιῆ καὶ τὸν ἀκρατῆ καὶ ἀκόλαστον , εἰς ταὐτὸν τίθεμεν τὸν σώφρονα τῷ ἐγκρατεῖ καὶ τὸν ἀκόλασιον τῷ ἀκρατεῖ , εἰ καὶ οὐχ ὁμοίως ἔχουσι πρὸς ταύτας τὰς ἡδονάς . ὁ μὲν γὰρ ἀκόλαστος προαιρούμενος ἐπὶ τὴν ἐπιθυμίαν φέρεται , ὁ δὲ ἀκρατὴς μὴ προαιρούμενος , ἀλλὰ τοῦ ὀρθοῦ λόγου ἀνθισταμένου . τὸν μὲν οὖν ἀκρατῆ ἰῷ ἀκολάστῳ εἰς ταὐτὸν τίθεμεν καὶ τῷ σώφρονι τὸν ἐγκραιἡ καὶ περὶ τὰ αὐτὰ λέγομεν αὐτοὺς εἶναι , τὸν δὲ περὶ τὰς ἄλλας ἡδονὰς τἀς μὴ ἀναγκαίας ἀκρατῶς ἔχοντα οὐδαμῶς . εἰ δὲ καὶ περὶ τὰ αὐτά ἐστιν ἡδέα ὁ ἀκραίῃς τῷ ἀκολάστῳ , ἀλλὰ μᾶλλον ὐ έγεται ὁ ἀκόλασιος ὡς μᾶλλον ταῖς ἐπιθυμίαις δουλεύων . ὁ μὲν γὰρ ἀκρατὴς σφοδροτάτων ἐπιθυμιῶν ἡττᾶται ( οὐ γὰρ ἦν ἄλλως , τοῦ ὀρθοῦ ἀνθισταμένου λόγου ) , ὁ δὲ ἀκόλαστος καὶ μικρῶν καὶ ἀσθενῶν ἐπιθυμιῶν ἡττᾶται διὰ τὸ μὴ ἀντιπράττεαιν αὐταῖς τὸν ὀρθὸν λόγον καὶ ζητεῖ τὰς ὑπερβολὰς καὶ φεύγει μετρίας λύπας · καὶ εἰ μετρίων κινουσῶν ἐπιθυμιῶν οὕτως εἰς τὰς ὑπερβολὰς φέρεται , τίς ἄν γένοιτο , εἰ προσγένοιτο αὐιῷ ἐπιθυμία νεανικὴ καὶ περὶ τὰς τῶν ἀναγκαίων χρείας λύπη ἰσχυρά ; Περὶ τῆς θῆ ρι ὦδ’ ίας καὶ τῆς κατ’ αὐτὴν ἀκρασίας . κεφ . θ' . Πάλιν τῶν ἡδέων · τὰ μέν ἐστι φύσει ἀγαθά , τὰ δὲ φύσει κακά , τὰ δὲ μεταξύ . καὶ φύσει μὲν ἀγαθὰ ἡδέα εἰσίν , ἃ δι᾿ ἑαυτὰ καὶ οὐ δι᾿ ἄλλα ζητοῦμεν , οἷον δόξαν νίκην ὑγίειαν , φύσει δὲ κακὰ οἶον τὸ φαγεῖν ἄνθρωπον καὶ πιεῖν αἵματος ἀνθρωπίνου καὶ ἡ παρὰ φύσιν ἀκολασία , μεταξὺ δὲ τούτων , ὅσα δι᾿ ἑαυτὰ μὲν οὔιε ἀγαθά εἰσιν οὔτε κακὰ ἀλ̣λὰ χρήσιμα πρός τι ἀγαθόν ; οἷον τὰ σιτία καὶ τὸ | ἱμάτιον καὶ ὁ γάμος · τὰ̣ὲν οὖν φύσει ἀγαθὰ καὶ τὰ ῳταξύ , ἐπειδάν τις ζητῇ , ἐπαινεῖται , ἐὰν μὴ ὑπερβάλλῃ τὸν ὀρθὸν λόγον ἀλλ᾿ ὡς προσῆκε ζητῇ . καὶ γὰρ ἡ ὑπερβολὴ ἐν ἅπασιν οὐκ ἐπαινετόν , ἀλλ’ ἡ μὲν ἐν τοῖς φύσει ἀγαθοῖς ὑπερβολὴ ψεκτὸν μὲν οὐκ ἔστιν οὐδὲ μοχθηρόν , ὅτι τὰ διωκόμενα , ὡς εἴρηται , φύσει εἰσὶν ἀγαθὰ καὶ δι᾿ ἑαυτὰ ζητοῦντι , φευκτὸν δέ ἐστὶ καὶ φαῦλον · τοῦ γὰρ φι - καθάπερ ἡ Νιόβη , ἣ καὶ πρὸς τοὺς θεοὺς ὑπὲρ τῶν τέκνων ἐμάχετο , ἢ ὁ Σάτυρος ὡς θεὸν ἐπικαλούμενος τὸν πατέρα · λίαν γὰρ ἐδόκει μωραίνειν . νεῖν . ἀλλ’ οὐδὲ ἀκρασία ἐστὶν ἡτοιαύτη ὑπερβολή . ἡ γὰρ ἀκρασία οὐ μόνον φευκτὸν ἀλλὰ καὶ τῶν ψεκτῶν ἐστι . λέγεται δὲ ἀκρασία δι ὁμοιότητά τινα , ἣν ἔχει περὶ τὴν ἀκρασίαν μετὰ προσθήκης , καθὼς εἴρηται ἀκρασία κέρδους ἡ ἀκρασία τιμῆς . καὶ ἀκρατὴς οὐχ ἁπλῶς ἅλ’ ἄι’ τιμῆς ἢ φιλοτεκνιας η τινος τῶν τοιούτων · ὥσπερ κακὸν ἰατρὸν λεγομεν τὸν παρὰ τὴν ἐπιστήμην χρώμενον τοῖς νοσοῦσι , καὶ κακὸν ὑποκριτὴν τὸν μὴ ἀκριβῶς μιμούμενον ὃν ὑποκρίνεται , καὶ οὐχ ἀπλῶς κακόν , ὅτι οὐκ ἔστι κακία ἡ τοιαύτη παρατροπή , ἀλλὰ καθ’ ὁμοιότητα μετὰ προσθήκης . ἡ μὲν οὗν περὶ τὰ φύσει ἀγαθὰ καὶ ἡδέα ὑπερβολὴ οὕτως ἔχει . τῶν δὲ μεταξὺ ἀγαθῶν αἱ ὑπερβολαὶ μοχθηραί εἰσι καὶ ψεκταί , ὅτι τὰ τοιαῦτα ἀγαθὰ ἀφ’ ἑαυτῶν οὐκ ἔχουσι τὸ τοιαῦτα ἢ τοιαῦτα εἶναι , ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ τέλους πρὸς ὃ τάττονται ἢ ἀγαθά εἰσιν ἢ κακά . καὶ διὰ τοῦτο , ἄν πρὸς τέλος ταχθῶσι μοχθηρόν , μοχθηρά εἰσι . τάττονται δὲ εἰς μοχθη ρὸν τέλος , ὅταν μεθ’ ὑπερβολῆς διώκωνται · ὁ γὰρ ὑπερβάλλων ἐν τῇ χρήσει τῶν σιτίων καὶ τῶν ἐνδυμάτων καὶ τῶν θλῶν ἀναγκαίων καὶ παρὰ τὸν ὀρθὸν λόγον αὐτοῖς χρώμενος εἰς τὴν ἀκολασίαν αὐτὰ τάττει . καὶ διὰ τοῦτο ἡ τούτων ἁπάντων ὑπερβολὴ μοχθηρία ἐστί . ἐστί . δὲ καὶ ἁπλῶς ἀκρασία καὶ χωρὶς προσθήκης , περὶ ἃ καὶ ἡ σωφροσύνη ἕσα καὶ ἡ ἀκολασία . λασία . τῶν δὲ φύσει κακῶν καὶ ἡδέων οὐχ αἱ ὑπερβολαὶ μοχθηραί εἰσιν , ἀλλ’ ἁπλῶς αἱ περὶ ταῦτα ἕξεις , αἵ εἰσιν αἱ θηριώδεις · ἅπερ οὐδὲ φύσει ἡδέα εἰσί . τῶν γὰρ ἡδέων τὰ μέν ἐστιν ἡδέα φύσει καὶ πᾶσι ζῴοις οἷον τροφὴ καὶ ὕπνος καὶ τὰ τοιαῦτα , ἰὰ δὲ φύσει μὲν ἡδέα , οὐ πᾶσι δὲ ηδεα , ὥσπερ ἡ τοιάδε τροφή , οἷον τὸ πόαν φαγεῖν ἢ κρέα ἐνίοις τῶν ζῴων φύσει ἡδέα εἰσί , τὰ δὲ οὐδαμῶς φύσει ἡδέα ἀλλὰ ἢ διὰ ἔ ἢ διὰ πηρώσεις ἢ διὰ μοχθηρίαν φύσεως , ἅτινά εἰσι φύσει κακά , περὶ ἃ ἡ θηριότης ἐστίν · οἷον τὴν ἄνθρωπον ἐκείνην λέγουσι ποιεῖν , τὰς κυούσας ἀνασχίζουσαν τὰ παιδία κατεσθίειν · ἢ οἷς οἵς ἥδοντο οἱ ἀπηγριωμένοι περὶ τὸν Πόντον ἄνθρωποι , οἱ μὲν ἰχθῦς ὠμοὺς ἐσθίοντες καὶ κρέα ὠμά , οἱ δὲ δανείζοντες τὰ τέκνα ἀλλήλοις εἰς εὐωχίαν · ἢ ὃ Φαλαρὶς ἐποίησε φαγὼν τὸν ἑαυτοῦ παῖδα . τοιαῦτα δὴ τὰ φύσει κακὰ καὶ ἡδέα , οὐ φύσει ἡδέα ἀλλὰ διὰ μοχθηρίαν μὲν φύσεως ἡδέα δοκοῦσι ταῦτα , τοῖς δὲ διὰ πηρώσεις ῥώσεις τινὲς ἥδονται ἢ διὰ μανίαν ἢ ἄλλην τινὰ νόσον · διὰ μανίαν μέν . ὥσπερ ὁ μανεὶς καὶ φαγὼν τοῦ συνδούλου ἧπαρ ἢ ὁ τἡν μητέρα καθτερεύσας καὶ φαγών , διὰ νόσον δὲ ὁ ἐσθίων ἀν’ θράκων καὶ γῆς · ἐξ ἔθους δὲ γίνεται θηριώδης ὁ ταῖς παρὰ φύσιν ἡδοναῖς ἐκ προοιμίων τοῦ βίου συνεθισθεὶς καὶ χαίρων μὲν σιτίοις , οἷς οὐδεὶς ἥδεται ἀνθρώπων μὴ τῶν φυσικῶν ὅρων ἐκστάς . ἀκολασταίνων δὲ τὴν πὰ παρὰ φύσιν ἀκολασίαν · καὶ διὰ μοχθηρίαν φύσεως γίνεται . ὅσοι μὲν οὗν διὰ μοχθηρίαν φύσεως τοῖς φύσει κακοῖς ἥδονται , οὔκ εἰσιν ἀκρατεῖς · οὐ γάρ ἐστιν αὐτοῖς ὀρθὸς λόγος , ᾧ ἀνθίστανται · ὁμοίως δὲ οὐδὲ ὅσοι ἐξ ἔθους ἢ νοσήματος ἢ νανίας , ἀλλὰ τὸ ἥδεσθαι τοῖς τοιούτοις ἔξω ἐστὶ παντελῶς τῶν τῆς κακίας ὅρων . εἰ δέ τις τούτων τῶν ἐπιθυμιῶν νῦν μὲν κρατεῖ , νῦν δὲ ἡττᾶται , οὐ λέγεται ἀκρατὴς ἁπλῶς , ἀλλὰ μετὰ πρόσθη κἠς , οὐδὲ ἐγκρατὴς ἁπλῶς ἀλλὰ μετὰ προσθήκης , οἶον ἐγκρατὴς τὴν θηριωδίαν καὶ ἀκρατὴς ὁμοίως · οὐ γάρ ἐστιν ἡ θηριωδία περὶ τὰ αὐτὰ τῇ ἀκολασίᾳ , ὥσπερ ἡ ἀπλῶς ἐγκράτεια · ἡ μὲν γὰρ ἀκολασία περὶ τὰς φυσικάς ἐστιν ἡδονὰς ὁμοίως καὶ ἡ ἁπλῶς ἐγκράτεια , ἡ δὲ θηριωδία περὶ τὰς παρὰ φύσιν . πᾶσα μὲν γὰρ ὑπερβάλλουσα κακία καὶ ἀφροσύνη καὶ δειλία καὶ ἀκολασία καὶ χαλεπότης αἱ μὲν θηριώδεις , αἱ δὲ νοσηματώδεις εἰσίν . ὁ μὲν γὰρ φύσει τοιοῦτος οἷος δεδιέναι πάντα , κἂν ψοφήσῃ μῆς . θηρἰώδη δειλίαν δειλός , νοσηματώδης δέ ; οἷος ἦν ὁ δεδιὼς τὴν γαλῆν διὰ νόσον · καὶ ἐπὶ τῆς ἀφροσύνης οἱ μὲν ἐκ φύσεως ἀλόγιστοι καὶ μόνῃ αἰσθήσει ζῶντες , ὥσπερ τινὰ γένη τῶν πόρρω βαρβάρων , θηριώδη ἀφροσύνην ἄφρονες , οἱ δὲ διὰ νό σους ἐπιληπτικὰς ἢ μανίας νοσηματώδεις . ταύτας δὲ τὰς ἕξεις δυνατὸν καὶ ἔχειν καὶ μὴ κρατεῖσθαι ὑπ’ αὐτῶν , ὥσπερ εἶ Φαλαρὶς ἐκράτει τῆς ἐπιθυμίας , ἐπιθυμῶν παιδίου φαγεῖν , δυνατὸν δὲ καὶ κρατεῖσθαι ὑπ’ αὐτῶν . τὴν γοῦν τοιαύτην ἀκρασίαν καὶ ἐγκράτειαν οὐχ ἁπλῶς ἀκρασίαν καὶ ἐγκράτεαιν ἐροῦμεν , ἀλλὰ μετὰ προσθήκης , καθὼς ἐν τοῖς ἀνωτέρω εἴρηται , ἀκρασία θηριώδης ἢ ἀκρασία νοσηματώδης , καὶ ἐγκράτεια θηριώδους κακίας ἢ ἐγκράτεια νοσηματώδους κακίας · ἀκρασία δὲ ἁπλῶς ἡ περὶ τὴν ἀνθρωπίνην ἀκολασίαν μόνη . ὅτι μὲν οὖν ἀκρασία καὶ ἐγκράτειά ἐστι μόνον περὶ ἅπερ ἀκολασία καὶ σωφροσύνηκαὶ καὶ ὅτι ἡ περὶ τὰ ἄλλα ἡδέα ἄλλο τι εἶδός ἐστιν ἀκρασίας κατὰ μετα - φορὰν λεγόμενον καὶ οὐ κυρίως , εἴρηται . Ὅτι ἡ τῆς ἐπιθθμίας ἀκρασία ἀκρασία αἰσχίων τῆς τοῦ θυμοῦ . · κεφ . ι' . Ζητητέον δὲ ὁποτέρα ἀκρασία ἐπιθυμιῶν αἰσχίων . ἡ τῶν ἐπιθυμιῶν ἢ <ή> τοῦ δοκεῖ δὲ ἡ τῶν ἐπιθυμιῶν αἰσχίων εἲναι τῆς τοῦ θυμοῦ ἀκρασίας . ὁ ὑπακούει θυμούμενος οὐ πάντῃ παρακούει τοῦ λόγου , ἀλλὰ κατά τι καὶ ὑπακούει καὶ παρακούει . καθάπερ οἱ ταχεῖς τῶν διακόνων , οἳ πρὶν ἀκοῦσαι πᾶν τὸ προσταττόμενον ἐκθέουσιν , εἲτα διαμαρτάνουσι τῆς προστάξεως , ἢ ὥσπερ οἱ κύνες πρὶν σκέψασθαι εἰ φίλος ὁ προσιών , πρὸς τὸν ψόφον μόνον ὑλακτοῦσιν · οὕτω καὶ ὁ θυμὸς διὰ θερμότητα καὶ ταχυτῆτα τῆς φύσεως ἀκούσας τοῦ λόγου μόνον , οὐκ ἐπίταγμα δὲ ἀκούσας , ὁρμᾷ πρὸς τὴν τιμωρίαν . ὁ μὲν γὰρ γογισμὸς ἢ ἡ φαντασία τοῦτο δείκνυσι μόνον , ὅτι οὗτος ὑβρίζει ἢ καταὅσοι φρονεῖ ἢ ζημιοῖ , ὁ δὲ θυμός , ὥσπερ συλλογισάμενος ὅτι δεῖ τῷ τοιούτῳ πολεμεῖν , εὐθὺς χαλεπαίνει . οὕτω μὲν οὖν ὁ θυμὸς ἕπεται κατά τι τῷ λόγῳ , ἡ δὲ ἔπι θυμία , ἐὰν μόνον εἴπῃ ἡ αἴσθησις ἢ ὁ λογισμὸς διεφθαρμένος2 ὑπὸ τῆς αἰσθήσεως , ὅτι τόδε ἡδύ , ὁρμᾷ ἐύς πρὸς τὴν ἀπόλαυσιν · ὥσθ᾿ ὁ μἐν θυμὸς ἀκολουθεῖ ἰῷ λόγῳ πὼς , ἡ δὲ ἔπιθυμία οὔ . αἰσχίων οὖν διὰ τοῦτο ὁ πρὸς τὴν ἐπιθυμίαν αἰ · τοὺ πρὸς θυμόν · ὁ μὲν γὰρ ἀκρατὴς τοῦ θυμοῦ κρατεῖται ὑπὸ λόγου τρόπον τινά , ὁ δὲ τῆς ἐπιθυμίας ἀκρατὴς ὑπὸ τῆς ἐπιθυμίας κρατεῖται . ἔτι ταῖς μᾶλλον φυσικαῖς ὀρέξεσιν ἀκολουθεῖν κουφότερον κακὸν τοῦ έπεσθαι ταῖς φυσικαῖς · μὰλλον γὰρ ἀξιοῦται τὸ τοιοῦτον συγγνώμης · ἀλλὰ ἡ τοῦ θυμοῦ ὰκρασία φυσικώτερον τῆς ἀκρασίας τῶν ἐπιθυμιῶν , λέγω δὲ τῶν μὴ ἀναγκαίων ἐπιθυμιῶν καὶ τῶν ὑπερβαλλουσῶν , οἷον χργνάτωβ καὶ δόξης · ὥστε ἀνεκτότερον κακὸν ἡ τοῦ θυμοῦ ἄκρα σία τὴς ἰῶν ἐπιθυμιῶν . ὅτι δὲ τὸ μᾶλλον φυσικὸν μᾶλλον συγγνωστόν . δῆλον . ἐγκαλούμενος γάρ τις ὅτι τύπτει ἰὸν πατέρα , ἀπελογεῖτο φυσικὸν αὐτῷ εἶναι εἶναι θυμὸν τὸν τοιοῦτον καὶ περὶ περὶ αὐτὸν ἀκρασίαν , καὶ γὰρ καὶ τὸν πατέρα αὐτοῦ τοιοῦτον εἶναι πατοαλοίαν καὶ ἔτι ἰὸν πάππον καὶ τὸν ἑαυτοῦ υἱὸν ἔσεσθαι καὶ τυπτήσειν αὐτὸν ἐπειδὰν ἀνὴρ γένηται . καί τις ἑλκόμενος ὑπὸ τοῦ υἱοῦ ἐκέλευεν αὐτὸν πρὸς ταῖς θύραις παύεσθαι , “ καὶ γὰρ ἐγὼ τὸν πατέρα τὸν ἐμὸν εἵλκυσα ” , φησί , μέχρις ἐνταῦθα ” . φαίνεται τοίνυν ὅτι ἀπολογίαν τινὰ οἰδῶσι τοῖς αἰσχροῖς τὸ πεφυκέναι πρὸς αὐτὰ καὶ ἀνεκτότερον ποιεῖ τὸ ἔγκλημα . ὅτι δὲ καὶ φυσικώτερον ἡ τοῦ θυμοῦ θυμοῦ τῆς τῶν ἐπιθυμιῶν δῆλον · ἁπλῶς γὰρ θυμοῦσθαι θυμοῦσθαι φυσικώτερόν τοῦ ἐπιθυμεῖν τῶν μὴ ἀναγκαίων . τὸ μὲν γὰρ θυμοῦσθαι διὰ σωτηρίαν τῆς φύσεως ἐνετέθη τῇ φύσει , ἵνα τὸ βλαβερὸν ἀποσείηται , καὶ εἰς τοῦτο φέρει , ἡ δὲ τῶν μὴ ἀναγκαίων ἐπιθυμία οὐκέτι · ἔστι γὰρ καὶ ἄνευ νίκης ἢ τιμῆς διασώζειν τὴν φύσιν · διὰ τοῦτο καὶ κοινότερον τὸ θυμοῦσθαι τῶν ἐπιθυμιῶν τῶν μὴ ἀναγκαίων · τὸ μὲν γὰρ καὶ πᾶσιν ἀνθρώποις καὶ πᾶσι . ζῴοις πρόσεστιν , αἱ δὲ οὐδὲ πᾶσιν ἀνθρώποις . ἐπεὶ δὲ τὸ θυμοῦσθαι τῶν τοιούτων ἐπιθυμιῶν φυσικώτερον , καὶ αἱ ὑπερβολαὶ τοὺ θυμοῦ φυσικώτεραι τῆς τῶν ἐπιθυμιῶν ὑπερβολῆς , ἡ ἄρα τοῦ θυμοῦ θυμοῦ ἀκρασία φυσικώτερον καὶ διὰ τοῦτο ἦττον αἰσχρὰ τῆς τῶν ἐπιθυμιῶν . ἔτι τῶν ἀδίκων οἱ ἐπιβουλότεροι ἀδικώτεροι . ἐπιβουλοτέρα δὲ ἡ ἐπιθυμία τοῦ θυμοῦ · ἀδικωτέρα ἄμ ὅτι δὲ ἐπιβουλοτέρα , δῆλον . λεληθότως γὰρ εἰσέρχεται καὶ οὐκ ἀθρόον ὥσπερ ὁ θυμός · καὶ οἱ θυμούμενοι φανεροί εἰσιν , οἱ δὲ ἐπιθυμοῦντες οὐ πάνυ φαίνονται , ὅτι λάθρα πὼς καὶ δόλῳ κλεπτόμενοι ἐπιθυμοῦσι · καὶ διὰ τοῦτο καὶ αὐτοὶ δόλῳ τινὶ καὶ κλοπῇ ἐπὶ τὰ ἐπιθυμητὰ φέρονται · ὅθεν καὶ Ὅμηρός φησι τὴν Ἀφροδίτην δολοπλόκον , καὶ τὸν κεστὸν ἱμάντα διὰ τοῦτο τῇ Ἀφροδίτῃ ἀνατιθέασι , τὸ ποικίλον ὑποφαίνοντες τῆς ἐπιθυμίας · καὶ τὸ πάρφασις , ἥτ’ ἔκλεψε νόον πύκα περ φρονέοντος εἰς τοῦτο φέρει . ὥ ’στε εἴπερ ἀδικωτέρα ἡ τοιαύτη ἐπιθυμία , καὶ αἰσχίων τῆς τοὺ θυμοῦ ἡ περὶ τὴν ἐπιθυμίαν <ἀκρασία> ἐστί , καὶ κυρίως ἀκρασία καὶ ἡ ἀκολασία , ἥτις ἐστὶ κυρίως κακία . ἔτι οὐδεὶς λυπεῖται ταῖς ὰτόποις ἐπιθυμίαις ἀκολουθήσας , πᾶς δὲ ὀργιζόμενος λυπεῖται · κακίζεται δὲ μᾶλλον ὃς ἐν τῷ ποιεῖν τὸ κακὸν ἥδεται ἢ ὃς ἐν τῷ ποιεῖν τὸ κακὸν λυπεῖται · ὁ γὰρ λυπούμενος δοκεῖ τινα διδόναι δίκην ὧν ἁμαρτάνει καὶ διὰ τοῦτο ἧττον κακίζεται · ὁ ἄρα ἀτόποις ἀκολουθῶν ἐπιθυμίαις μᾶλλον κακίζεται δικαίως ἢ ὁ θυμούμενος · χεῖρον ἄρα κακὸν ἡ περὶ τὴν ἐπιθυμίαν ἀκρ·ασία τῆς τοῦ θυμοῦ · οἷς γὰρ ὀργίζεσθαι δικαιότερον , τοῦτ᾿ ἀδικώτερα . ὅτι μὲν οὖν αἰσχίων ἡ τῆς ἐπιθυμίας ἀκρασία τῆς τοῦ θυμοῦ , καὶ οτι ἐστὶν ἡ ἐγκράτεια καὶ ἀκρασία σία περὶ ἐπιθυμίας καὶ ἡδονάς σωματικάς , δῆλον ἐκ τῶν εἰρημένων . Τίσι διαφέρουσιν ἀλλήλων ἐγκράτεια καὶ καρτερία καὶ σωφροσύνη καὶ αἱ ἀντικείμεναι κακίαι . κεφ . ια' . Νῦν δὲ ἔτι θεωρήσωμεν τὰς διαφορὰς σωφροσύνης καὶ εγκρατείας και καρτερίας καὶ τῶν ἀντικειμένων ταύταις , ἀκολασίας ἀκρασίας καὶ μαλακίας . τῶν γὰρ σωματικῶν ἡδονῶν αἱ μέν εἰσιν ἀνθρωπικαί , αἰ δὲ θηρίώδεις , αἱ δὲ νοσηματώδεις · ἀνθρωπικαὶ μὲν τοιαῦτα , οἷαι τέρπειν φύσει τὸν ανθρωπον , τοσαῦται , ὅσαις χαίρει ἄνθρωπος ἢ ἀγαθὸς ἢ κακὸς τὴν ἀνθρωπίνην κακίαν , οἷον ἐπὶ πλούτῳ ἢ δόξῃ ἢ τροφῇ ἢ γάμῳ · ὁ γὰρ ἡδόμενος καὶ διώκων ἢ ὡς δεῖ ἢ ἐλλείπων ἢ ὑπερβάλλων τὸν λόγον , οὐ τὴν ἑαυτοῦ φύσιν , ὁ τοιοῦτος · ἥδεται τὴν ἀνθρωπικὴν ἡδονήν · θηριώδεις δὲ αἱ τῆς φύσεως τῆς ἀνθρωπίνης ἐκπίπτουσαι κατὰ τὴν ποιότητα καὶ κατὰ τὴν ποσότητα · καὶ αἱ ὕπερ βολαὶ δὲ τῶν ἀνθρωπίνων ἡδονῶν , ὅταν ὑπερβάλλωσιν ἑαυτὰς καὶ τῶν ἀνθρωπίνων ὅρων ἐκτὸς γένωνται , θηριώδεις εἰσί · νοσηματώδεις δὲ αἱ διὰ νόσον ἡ μανίαν ὑπεράλλουσα τὴν ἀνθρωπίνης ἡδονήν , καὶ αἱ παρὰ φύσιν · καὶ ὅλως , καθὼς ἐν τοῖς ἀνωτέρω διῄρηται <περὶ> τῆς θηριώδους ἡδονῆς , περὶ ταύτας τὰς ἡδονὰς παραπλήσιαί σιαί εἰσιν ἕξεις . ἀλλ’ ἡ σωφροσύνη καὶ ἀκολασία περὶ τὰς ἀνθρωπικὰς μόνον εἰσί . διὸ καὶ τὰ θηρία οὐ λέγομεν σώφρονα οὐδὲ ἀκόλαστα , εἰ μή που κατὰ μεταφορὰν καὶ οὐ κυρίως · καὶ τότε δὲ λέγομεν σώφρονα ἢ ἀκολαστα λαστα θηρία , συγκρίνοντες πρὸς ἄλληλα · ἔχουσι γάρ τινα διαφορὰν περὶ τὰς σωματικὰς ἡδονάς · καὶ τὰ μὲν μᾶλλον χαίρουσι τοῖς τοιούτοις , τὰ δὲ ἧττον , κυρίως δὲ οὐ λέγονται ἀκόλαστα ἢ σώφρονα , ὅτι οὐδαμῶς ἔχουσι λόγον , ἀλλὰ πάντῃ τῆς φύσεως ταύτης ἀφέστηκεν , ὥσπερ οἱ μαινόμενοι τῶν ἀνθρώπων . διὰ τοῦτο καὶ ἔλαττον κακὸν ἡ θηριότης τῆς ἀνθρωπίνης κακίας , εἰ καὶ φοβερώτερον . ἡ μὲν γὰρ ἀνθρωπίνη κακία τὸ βέλ - οὐδαμῶς · οὐ γὰρ ἔχει λόγον · ὥσπερ καὶ τὸ ἄψυχον κακὸν ἔλαττον τοῦ ἐμψύχου κακοῦ · τὸ γὰρ κακὸν τὸ ἔχον ἀρχήν , ἥτις αὐτὸ κινεῖ , βλαβερώ - τερον τοῦ μὴ ἔχοντος · τὸ γὰρ ἀκίνητον κακὸν ἀνεκτότερον τοῦ κινουμένου κακοῦσὸν ἔλαττον δύναται δρᾶν . ὥσπερ οὗν τὸ ἔμψυχον κακὸν χεῖρον τοῦ ἀψύχου , ὅτι ἔχει ἀρχὴν ἐν αὐτῷ τὴν ψυχήν , ἥτις αὐτὸ κινεῖ , οὕτω καὶ τὸ λογικόν , ὅτι ἰοῦ ἀλόγου μᾶλλον ἀρχὴν ἔχει , βλαβερώτερον καὶ χεῖρον · μυριοπλάσια γάρ ἂν <κακὰ> ποιήσειεν ἄνθρωπος κακὸς θηρίου . καὶ μὲν μὲν εἰς τοσοῦτον · ἐχώμεθα δὲ τῶν προκειμένων . ἔστι μὲν οὖν περὶ ἕκαστον γένος τῶν προειρημένων ἰδία τις ἕξις . περὶ δὲ τὰς ἀνθρωπικὰς ἡδονὰς καὶ λύπας ἐστὶ μὲν ἡ σωφροσύνη , ὡς προείρηται , ἐστὶ δὲ ἡ ἐγκράτεια καὶ ἡ καρτερία καὶ αἱ ἀντικείμεναι ταύταις · λέγω δὲ ἀνθρωπικὰς ἡδονὰς καὶ λύπας , περὶ ἃς ἡ σωφροσύνη , ὅσαι ἀφῇ καὶ γεύσει προσήκουσι . τούτων δὴ οἱ μὲν ἡττῶνται μᾶλλον ἢ οἱ πολλοί , καὶ πρὸς αὐτὰς φέρονται , ὡς ὀλίγοι μοχθηροί , οἱ δὲ κρατοῦσιν ὧν οἱ πολλοὶ ἡττπῶνται . ἐπεὶ δὲ λῦπαί εἰσι καὶ ἡδοναὶ ὧν ἡττῶνται καὶ κρατοῦσιν , οἱ μὲν τῶν ἡδονῶν κρατοῦντες ἐγκρατεῖς εἰσι , καὶ οἱ ἡττώμενοι ἀκρατεῖς , οἱ δὲ τῶν λυπηρῶν κρατοῦντες , ὥστε μὴ κινεῖσθαι ὑπ’ αὐτῶν , καρτερικοί , καὶ οἱ ἡττώμενοι καὶ ῥᾳδίως ὑπ’ αὐτῶν κινούμενοι μαλακοί . τὰ πλεῖστα δὲ οἱ ἄνθρωποι οὔτε καρτερικοί εἰσιν οὔτε μαλακοί , ἀλλὰ μεταξύ , εἰ καὶ πρὸς τὸ χεῖρον ῥέπουσι μᾶλλον · ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἕξεων ἔχει · πάλιν δὲ διοριστέον περὶ αὐτῶν ἀκριβέστερον . ἐπεὶ γὰρ αἱ μὲν τῶν ἡδονῶν ἀναγκαῖαί εἰσιν , αἱ δὲ οὔκ ἐρρήθη δὲ περὶ αὐτῶν πρότερον ; τίνες ἡδοναὶ καὶ μέχρι τίνος ἀναγκαῖαί εἰσιν ) , αἱ μὲν ὑπερβολαὶ οὔκ εἰσιν ἀναγκαῖαι οὐδ’ αἱ ἐλλείψεις , ὁμοίως δὲ καὶ αἱ ἐπιθυμίαι καὶ αἱ λῦπαι ἔχουσιν · ὁ μὲν τὰς ὑπερβολὰς διώκων τῶν ἡδονῶν , καὶ ἢ τὰς φύσει μεγάλας ἀεὶ ζητῶν ἡδονάς , ἢ τὰς φύσει μετρίας ὑπερβαλλόντως ζητῶν , οὐχ ἑλκόμενος βιαίως πὼς ὑπ’ αὐτῶν ; ἀλλὰ μετὰ προαιρέσεως ἐπ’ αὐτὰς τρέχων , οὐ δι’ ἄλλο τι , δόξαν , φέρε εἰπεῖν , ἢ κέρδος , ἀλλ’ αὐτὰς δι’ ἑαυτάς , ἀκόλαστος · τὸν τοιοῦτον γὰρ ἀνάγκη μὴ μεταμέλεσθαι μετὰ τὴν ἡδονὴν καὶ διὰ τοῦτο ἀνίατον εἶναι · ὁ γὰρ ἀμεταμέλητος ἀνίατος · τοιοῦτος δὲ ὁ ἀκό - λαστος · ὁ δὲ ἔλαττον τοῦ δέοντος τὰ τοιαῦτα ζητῶν , ὁ ἐκ διαμέτρου ἀντι - κείμενος , ὅς ἐστιν ἀναίσθητος · ὁ δὲ μέσος ὁ σώφρων ἐστίν . οὐ μόνον δὲ ὁ διώκων τὰς σωματικὰς ἡδονάς , ὃν εἴρηται τρόπον , ἀκόλαστός ἐστιν , ἀλλὰ καὶ ὁ φεύγων τὰς σωματικὰς λύπας , οὐχ ἡττώμενος αὐτῶν , ἀλλὰ προαιρούμενος ὁμοίως ἀκόλαστός ἐστι . τῶν δὲ ἀπροαιρέτως ἐπὶ τὰ ἡδέα φερομένων ὁ μὲν φέρεται διὰ τὴν ἡδονήν , ὁ δὲ ἵνα φύγῃ τὴν ἀπὸ τῆς ἐπιθυμίας θυμίας λύπην · ὥστε διαφέρουσιν οὗτοι ἀλλήλων , ἔστι δὲ ὁ μὲν διὰ τὸ φεύγειν τὴν λύπην τὰ ἡδέα διώκων μαλακός , ὁ δὲ δι’ ἡδονὴν ἀκρατής . ἀντίκειται δὲ ὁ μὲν ἀκρατὴς τῷ ἐγκρατεῖ , ὁ δὲ καρτερικὸς τῷ μαλακῷ · ἡ μὲν γὰρ καρτερία ἐστὶν ἐν τῷ ἀντέχειν , ἡ δὲ ἐγκράτεια ἐν τῷ κρατεῖν · ἕτερον δὲ τὸ ἀντέχειν τοῦ κρατεῖν , ὥσπερ καὶ ἰοῦ μὴ ἡττᾶσθαι τὸ νικᾶν · διὸ βέλτιον καὶ αἱρετώτερον ἡ ἐγκράτεια τῆς καρτερίας · βέλτιον γὰρ νικᾶν ἢ μὴ ἡττᾶσθαι . φαίνεται δὲ ὅτι καὶ ἡ ἀκολασία χείρων τῆς ἀκρασίας ἐστί . φανερὸν γὰρ πᾶσιν ὡς χείρων ἐστὶν ὁ διώκων τὴν ἡδονὴν προαιρούμενος ρούμενος καὶ ἢ μὴ ἐπιθυμῶν ἢ ἠρέμα καὶ οὐ τυραννούμενος τοῦ ὑπὸ σφοδροτάτων ἐπιθυμιῶν τυραννουμένου · ἔστι δὲ ὁ μὲν πρῶιος ὁ ἀκόλαστος , ὁ δὲ δεύτερος ὁ ἀκρατής · ὥστε ἡ ἀκολασία χείρων ἰῆς ἀκρασίας ἐστίν . ὁ μὲν οὖν ἐγκρατὴς καὶ καρτερικὸς οὕτω διαφέρουσι . καὶ οὕτως οὕτως αἱρετώτερον ἐγκράτεια καρτερίας , καὶ ἀκρασία ἀκολασίας ἀνεκτότερον . Τίς ἡ συγγνωστὴ ἀκρασία καὶ μαλακία . κεφ . ιβ' . Ἔτι δὲ διοριστέον περὶ αὐτῶν . ἐγκρατὴς μὲν οὖν ἐστιν ὁ κρατῶν τῶν ἐπιθυμιῶν , καρτερικὸς δέ ἐστιν ὁ ἀντέχων πρὸς αὐτὰς καὶ μὴ ἡττώμενος · ὁ δὲ χαυνούμενος πρὸς ἃ οἱ πολλοὶ ἀντιτείνουσι καὶ δύνανται φέρειν , οὗτος μαλακὸς καὶ τρυφῶν · καὶ γὰρ ἡ τρυφὴ μαλακία τίς ἐστιν . ὃς ἕλκει τὸ ἱμάτιον , ἵνα μὴ πονήσῃ τὴν ἀπὸ τοῦ αἴρειν λύπην , καὶ μιμούμενος τὸν ἐκλελυμένον ὑπὸ νόσου , οὐκ οἴεται ἄθλιος εἶναι , ἀθλίῳ ὅμοιος ὤν · τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ ἐπὶ ἐγκρατείας καὶ ἀκρασίας ἐστίν . εἰσὶ γὰρ ἡδοναὶ καὶ λῦπαι οὕτω μεγάλαι καὶ σφοδραί , ὥστε τὸν ἡττώμενον αὐτῶν συγγνώμης τινὸς ἀξιοῦσθαι · τὸ γὰρ τοιούτων ἡττᾶσθαι οὐδὲν θαυμαστόν · ὥσπερ ὁ Φιλοκτήτης , ὃν εἰσήγαγεν ἐν τοῖς ποιήμασι Θεοδέκτης ὁ ποιητὴς πεπληγμένον ὑπὸ ὄφεως , καὶ μέχρι τινὸς κρατοῦντα τῆς λύπης , εἶτα ἀναβοήσαντα · ἢ ὃν εἰσάγει Καρκῖνος ὁ ποιητὴς Κερκύονα ἐπὶ τῇ ὕβρει τῆς θυγατρὸς Ἀλόπης καρτεροῦντα μέχρι τινός , εἶτα ἡττηθέντα τῆς ἀλγηδόνος · ὥσπερ οἱ κατέχειν πειρώμενοι τὸν γέλωτα ἀθρόον ἐκκαγχάζουσιν , ὅπερ ὁ Ξενόφαντος ἐποίησεν . οὐ τοῦτο τοίνυν ἐστὶ θαυμαστὸν τὸ ἡττηθῆναι οὕτω σφοδροτάτων παθῶν , ἀλλ’ εἴ τις ἡττᾶται πρὸς ἃς οἱ πολλοὶ δύνανται ἀντέχειν ἡδονὰς καὶ λύπας καὶ μὴ δύναιτο ἀντιτείνειν , μὴ διὰ φύσιν τινὰ τοῦ γένους , ὥσπερ οἱ Σκυθῶν βασιλεῖς φύσει εἰσὶ μαλακοί , ἢ ὥσπερ τὸ θῆλυ φύσει ἐστὶ τοὐ ἄρρενος μαλακώτερον , ἢ διὰ νόσον , ἀλλὰ διὰ πονηρὰν ἕξιν καὶ μοχθηρίαν , ὁ τοιοῦτος ἀσύγγνωστος . ἔστι δὲ καὶ ὁ σφόδρα χρώμενος ταῖς παιδιαῖς μαλακός , εἰ καὶ δοκεῖ ἀκόλαστος εἶναι . οἱ γὰρ τὴν ἄνεσιν σφόδρα ζητοῦντές εἰσιν οἱ μαλακοί · ἡ δὲ παιδιὰ ἄνεσίς τις καὶ ἀνάπαυσίς ἐστι · καὶ ὁ σφόδρα χρώμενος παιδιαῖς ὑπερβάλλει κτά τινα ἄνεσιν καὶ παιδιώδης κα - λεῖται . Περὶ τῶν εἰδῶν τῆς ἀκρασίας · καὶ ὅτι χεῖρον κακὸν ἡ ἀκολασία τῆς ἀκρασίας . κεφ . ιγ' . Τῆς δὲ ἀκρασίας δύο εἰσὶν εἴδη · καὶ τὸ μὲν προπέτεια , τὸ δὲ ἀσθένεια καλεῖται . οἱ μὲν γὰρ προβουλευσάμενοι μὴ συγχωρῆσαι τῷ πάθει , εἶτα ἡττηθέντες αὐτοῦ τὴν ἀσθενῆ ἀκρασίαν εἰσ·ὶν ἀκρατεῖς · οἱ δὲ μὴ προβουλευσάμενοι ἀλλ’ εὐθὺς προσβαλόντος ἡττηθέντες τὴν προπετῆ ἀκρασίαν εἰσὶν ἀκρατεῖς · ἔνιοι γὰρ προαισθόμενοι καὶ προϊδόντες καὶ προεγείραντες ἑαυτοὺς καὶ τὸν λογισμόν , οὐχ ἡττῶνται ὑπὸ τοῦ πάθους , ὥσπερ ἰὰ προτριβέντα καὶ προγαργαλισθέντα <μέλη οὐ γαργαλίζονται> . μάλιστα δὲ οἱ ὀξεῖς καὶ μελαγχολικοὶ τὴν προπετῆ ἀκρασίαν εἰσὶν ἀκρατεῖς · οἱ μὲν ὀξεῖς διὰ τὴν τα·χυτῆτα οὐκ ἀναμένουσι τὴν ἀπὸ τοῦ λόγου κρίσιν , οἱ δὲ μελαγχολικοὶ διὰ τὸ σφόδρα φανταστικοὶ εἶναι καὶ ἀκολουθεῖν τῇ φαντασίᾳ · διὸ σφοδροτέρως κινοῦνται μὴ ἐπιστρεφόμενοι πρὸς τὸν λόγον . πᾶς δὲ ἀκρατὴς καὶ μεταμελητικός ἐστι , καθὼς εἴρηται · τῆς γὰρ ἐπιθυμίας σβεσθείσης , ὁ λόγος ὑγιαίνων συνορᾷ τὴν ἀτοπίαν τοῦ πάθους , ὧ ἕπεται μετάνοια . ὁ δὲ ἀκόλαστος ἀμεταμέλητος · ὁ γὰρ λόγος αὐτῷ οὐχ ὑγιαίνει · καὶ διὰ τοῦτο κατιδεῖν τὸ αἰσχρὸν οὐ δύναται . καὶ διὰ τοῦτο ὁ μὲν ἀκρατὴς ἰατός ἐστιν , ὁ δὲ ἀκόλαστος ἀνίατος . οὐ γάρ , ὥσπερ εἴπομεν ἐν οἷς πρότερον ἐζητοῦμεν περὶ αὐτῶν , οὕτω καὶ ἔχει · εἴρηται γὰρ ὥς τις ἔνδοξος λόγος γυμνάζει τὸ ζήτημα , τὸ δὲ ἀληθὲς τοῦτό ἐστιν . ἔοικε γὰρ ἡ μὲν ἀκολασία ὑδέρῳ καὶ φθίσει , ἃ συνεχῶς τὸν νοσοῦντα λυπεῖ , ἡ δὲ ἀκρασία τοῖς ἐπιληπτικοῖς , ἃ διαλιμπάνοντα οὐ συνεχῶς ἐνοχλοῦσιν · ἡ μὲν γὰρ ἀκολασία συνεχὴς πονηρία ἐστίν · ἀεὶ γὰρ ὁ ἀκόλαστος οἴεται δεῖν ἀκολασταίνειν · ὁ δὲ ἀκρατὴς οὐκ ἀεί , ἀλλ’ ὅταν σφοδραῖς περιπέσῃ ἐπιθυμίαις . καὶ ὅλως δὲ ἕτερον τὸ γένος ἀκολασίας καὶ ἀκρασίας · ἡ μὲν γὰρ ἀκολασία λανθάνει οὖσα αἰσχρά , ἡ δὲ ἀκρασία οὐ λανθάνει · οἶδε γὰρ ὁ ἀκρατὴς ὅτι αἰσχρὸν τῷ πάθει συγχωρῆσαι . ἡ μὲν οὖν ἀκολασία χείρων ἑκατέρου εἴδους τῆς ἀκρασίας . αὐτῶν δὲ τῶν τῆς ἀκρασίας εἰδῶν ἡ ἀσθένεια χείρων τῆς προπετείας . οἱ γὰρ τὴν ἀσθενῆ ἀκρασίαν ἀκρατεῖς ὑπ’ ἐλάττονος πάθους ἡττῶνται , οἱ δὲ τὴν προπετῆ ἀκρασίαν ὑπὸ μείζονος · οἷς γὰρ δυνατὸν καὶ βουλεύσασθαι , φανερὸν ὅτι οὐ σφοδρῶς πολεμεῖ τὸ πάθος · οἱ δὲ προπετεῖς , δι’ ὧν οὐ δύνανται βουλεύσασθαι δῆλοί εἰσιν ὑπὸ μεγάλων ἐπιθυμιῶν βιαζόμενοι · καὶ ἄλλως δὲ αἰσχρότερον ἡττηθῆναι προβουλευσαμένους , ὥσπερ ὁπλισαμένους ἢ ἀπροβουλεύτους · ὅμοιος γάρ ἐστιν ὁ κατὰ τὴν ἀσθενῆ ἀκρασίαν ἀκρατὴς τοῖς ταχέως μεθυσκομένοις καὶ ὑπὸ ὀλίγου οἴνου καὶ ἐλάτιτονος ἢ ὡς οἱ πολλοί . ὅτι μὲν οὖν κακία ἐστὶν ἡ ἀκρασία , φανερόν , πλὴν οὐχ ἀπλῶς κακία , οἵα ἡ ἀκολασία , ἀλλά πῃ · καθόσον μὲν | γὰρ προαιρεῖταί πὼς τὸ κακὸν ἐν ἰῷ πάθει ὤν , κακία ἐστί , καθόσον δὲ οὐ πάντῃ οἴεται δεῖν διώκειν τὸ πάθος , οὐκ ἔστι κακία · καὶ ἔστιν ὁμοία τοῖς Μιλησίοις , οὓς Δημόδοκος ἔφη σκώπτων ‘‘Μιλήσιοι ἀσύνετοι μὲν οὔκ εἰσιν , δρῶσι δὲ οἷαπερ οἱ ἀσύνετοι ” · τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ οἱ ἀκρατεῖς ἀκόλαστοι μὲν οὔκ εἰσι , δρῶσι δὲ τὰ τῶν ἀκολάστων . ἐπεὶ δὲ ὁ μὲν ἀκρατὴς διώκει τὰς σωματικὰς ἡδονὰς παρά τὸν ὀρθὸν λόγον , οὐ πεπεισμένος ὅτι εἰσὶν ἀγαθαὶ καὶ δεῖν διώκειν , ὁ δὲ ἀκόλαστος πέπεισται ὡς δεῖ διώκειν , ὁ μὲν ἀκρατὴς εὐμετάπειστός ἐστιν , ὁ δὲ ἀκόλαστος οὔ . τὴν γὰρ ἀρχὴν τῶν πράξεων , ἥτις ἐστὶ τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ τέλος οὗ ἕνεκα , ἡ μὲν ἀρετὴ σῴζει , ἡ δὲ μοχθηρία φθείρει . καὶ γὰρ διὰ μὲν τῆς ἀρετῆς ἀφικνούμεθα εἰς τὸ ἀγαθόν , διὰ δὲ τῆς μοχθηρίας ἀποχωροῦμεν αὐιοῦ · τὸ δὲ τοιοῦτον τέλος οὐ διὰ λόγου καὶ ἀποδείξεως γινώσκεται , ὥσπερ οὐδὲ αἱ ἀρχαὶ τῶν μαθημάτων ἀποδείξει γινώσκονται , ἀλλὰ ἀρετή τίς ἐστι φυσικὴ ἢ ἐθιστή , τὴν ὀρθὴν δόξαν ἔχειν περὶ τοῦ τέλους . ἢ γὰρ φύσει ἢ ἀπὸ ἀγαθοῦ ἔθους ἡ τοιὑτη ἡμῖν περιγίνεται γνῶσις . ὁ μὲν οὖν εἰδὼς τὸ ἀγαθόν ὃ δεῖ ποιεῖσθαι τέλος τῶν πράL,εων , καὶ πράττων ἃ πρὸς αὐτὸ φέρει , σώφρων · 20 ὁ δὲ τὸ κακὸν ὑποτιθέμενος τέλος καὶ πρὸς ἐκεῖνο τάιτων ἰὰς ἡδονὰς ἀκόλαστος . ὃς δὲ ὑποτίθεται μὲν ἀγαθὸν τέλος καὶ πρὸς τοῦτο τάττειν τὰς ἑαυτοῦ πράξεις οἴεται δεῖν , ἐξίσταται δὲ διὰ πάθος τοῦ ὀρθοῦ λόγου , οὐχ ὥστε νομίσαι δέον εἶναι διώκειν τἀς τοιαύιας ἡδονάς , ἀλλ᾿ ὥστε μόνον περὶ τὰς πράξεις ἐξαμαρτάνειν , ὁ τοιοῦτος οὔτε σώφρων ἂν εἴη οὔτε ἀκόλαστος , | ἀλλὰ τοῦ μὲν σώφρονος χείρων διὰ τὰς πράξεις , τοῦ δὲ ἀκολάστου βελτίων διὰ τὸν λόγον . ὁ μὲν γὰρ πὴ φαῦλος , ὁ δὲ ἀκόλαστος ἁπλῶς . τῷ δὲ ἀκρατεῖ ἄλλος ἐναντίος , ὁ ἐγκρατής , ὃς οὐκ ἐξίσταται τοῦ λογισμοῦ διὰ τὸ πάθος · ὅθεν φανερόν , ὅτι ἡ μὲν ἐγκράτεια σπουδαία ἕξις ἐστίν , ἡ δὲ ἀκρασία ὑͅαύλη . Τίς ὁ καθ’ α.ὑ·τὸ ἐγκρατὴς καὶ τίς ὁ κατὰ συμβεβηκὁς . κεφ . ἰδ’ . Ζητητέον δὲ κἀκεῖνο , ὅπερ ὴπορήθη πρότερον , πότερον ὁ ὁποιᾳοὺν προαιρέσει ἐμμένων οὗτος ἐγκρατής ἐστιν ἢ ὁ ιῇ ὀρθῇ , καὶ περὶ τοῦ ἀκρατοῦς ὁμοίως . κατὰ συμβεβηκὸς μὲν οὗν ἐγκρατὴς λέγεται ὁ ἐμμένων ὁποιᾳοὗν προαιρέσει καθ᾿ αὑτὸ δὲ ἐγκρατής , ὁ ἐμμένων τῇ ὀρθῇ προαιρέσει καὶ τῷ ἀληθεῖ λόγῳ · καὶ ἀκρατὴς ὁμοίως καιἀ συμβεβηκὸς ὁ μὴ ἐμμένω̣ν ὁποιᾳοῦν δόξῃ , καθ’ αὑτὸ δὲ ὁ μὴ ἐμμένων τῇ ὀρθῇ . καὶ γὰρ εἴ τις ζητεῖ καὶ αἱρεῖταί τι οὐκ̣ αὐτὸ δι᾿ ἑαυτό , ἀλλὰ δι᾿ ἄλλο , αὐτὸ μὲν κατὰ συμβεβηκὸς ζηιεῖ , οὗ δὲ ἕνεκα τοῦτο ζητεῖ , ἐκεῖνο ζητεῖ καθ’ αὑτό . ὁ γὰρ διὰ δόξαν χρήματα ζητῶν κατὰ συμβεβηκὸς μὲν τὰ χρήματα ζητεῖ , καθ’ αὑτὸ δὲ ἰὴν δόξαν . τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον καὶ ἐπὶ ιούτων συμβαίνει · ὁ μὲν γὰρ τῇ ἀγαθῇ δόξῃ ἐμμένων καὶ τῇ ὀρθῇ προαιρέσει αὐτὸ τὸ ἀγαθὸν ἀγαθὸν αἱρεῖται , διότι ἀγαθόν · ὥστε καθ’ αὑτὸ ἐγκρατής , ἐστιν · ὁ δὲ ἐμμένων τῇ μὴ ὀρθῇ προαιρέσει καὶ τῆ ψευδεῖ δόξῃ , ἐμμένει διὰ τὸ νομίζειν ὅτι ἀγαθόν ἐστιν ὃ αἱρεῖται · νομίζει δὲ ὅτι ἐστὶν ἐν αὐτῷ τοῦ ἀγαθοῦ τι ἀμυδρὸν ἴχνος , δι᾿ ὃ ἔχεται τῆς μὴ ὀρθῆς προαιρέ|σεως καὶ τῆς ψευδοῦς δόξης ὡς φθῇς καὶ ἀληθοῦς . ἐπεὶ τοίνυν οὐ δι’ ἑαυτὰ αἱρεῖται ἃ αἱρεῖται καὶ οἷς ἐμμένει , ἀλλὰ διὰ τὸ ἀγαθόν , οὐ καθ’ αὑτὸ ἐιἲκρατης ἐστιν , σπουδαίων , ἀνάγκη τὰς παρ’ ἑκάτερα ἕξεις φαύλας εἶναι καὶ τῇ ἐγκρατείᾳ . σπάνιοι γὰρ οἱ ἧττον τοῦ δέοντος χαίροντες ταῖς σωματικαῖς ἡδοναῖς · διὰ τοῦτο μόνη ἡ ἀκρασία δοκεῖ ἐναντία εἶναι , ὅτι ἡ ἠλιθιότης ὀλιγάκις εὑρίσκεται . σώφρων δὲ ὁ ἐγκρατὴς λέγεται καὶ ὁ ἀκρατὴς ἀκόλαστος , καὶ τὸ ἀνάπαλιν καθ’ ὁμοιότητα · πολλὰ γὰρ ὀνομάζομεν ἑνὶ ὀνόματι διά τινα ὁμοιότητα . καὶ γὰρ περὶ τὰ αὐτά ἐστιν ὁ σώφρων καὶ ὁ ἐγκρατής , καὶ παρὰ τὸν λόγον οὐδὲν ποιοῦσιν ἀμφότεροι , εἰ καὶ τῷ σώφρονι μὲν αἱ ἐπι - θυμίαι οὐ πολεμοῦσι , τῷ ἐγκρατεῖ δὲ πολεμοῦσι · καὶ ὁ μὲν σώφρων οὐδὲ ἥδεται παρὰ τὸν λόγον , ὁ δὲ ἐγκρατὴς ἥδεται μέν , οὐκ ἄγεται δὲ ὑπὸ τῶν ἡδονῶν · καὶ ὁ ἀκόλαστος δὲ καὶ ὁ ἀκρατὴς ὁμοίως ὅμοιοι μέν εἰσι , καθόσον τῶν αὐτῶν ἡδονῶν ἡδονῶν διαφέρουσι δέ , ὅτι ὁ μὲν ἀκόλαστος οἴεται δεῖν διώκειν τὰς ἡδονάς , ὁ δὲ ἀκρατὴς οὔ . κατὰ τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καί τινας ἀκρατεῖς φρονίμους ὀνομάζουσι καθ’ ὁμοιότητά τινα πρὸς τὴν φρόνησιν · τινὲς γὰρ τῶν ἀκρατῶν δεινοί εἰσιν · ἡ δὲ δεινότης ἔοικε τῇ φρονήσει · καὶ γὰρ οἱ δεινοὶ κατὰ τὴν γνῶσιν τοῦ δέοντος ἐοίκασι τοῖς φρονίμοις · ἀλλ’ οἱ μὲν γινώσκουσι μόνον τὸ δέον , οὐ προαιροῦνται δὲ πράττειν οὐδὲ πράττουσιν · οἱ δὲ φρόνιμοι γινώσκοντες τὸ δέον καὶ πράττουσι . καὶ διὰ τοῦτο ὁ μὲν φρόνιμος σπουδαῖός ἐστιν , ὁ δὲ ἀκρατὴς κἂν δεινὸς ᾖ , φαῦλός ἐστι καὶ ψέγεται . καὶ γὰρ εἰ καὶ γινώσκει τὸ δέον , ἀλλ’ οὐχ ὥσπερ ὁ φρόνιμος ἐνεργεία θεωρῶν καὶ χρώμενος τῇ ἐπιστήμῃ , ἀλλὰ καθάπερ εἴρηται , ὡς ὁ καθεύδων καὶ οἰνωμένος . διὰ ταύτην δὴ τὴν ὁμοιότητα ὁ δεινὸς ἀκρατὴς φρόνιμος ὀνομάζεται καὶ ἔοικε φρονίμῳ . ἐπεὶ καὶ ὁ ἁπλῶς ἀκρατὴς οὐ πονηρὸς καθάπαξ , ἀλλ’ ἡμιπόνηρός τις · οὐδὲ ἄδικος · οὐ γὰρ ἐπίβουλος . ἐπεὶ γὰρ ἑκὼν ποιεῖ τὰ φαῦλα καὶ εἰδὼς ὅτι φαῦλα καὶ ὅτι εἰς φαῦλον φέρουσι τέλος κὼ ὅτι δεῖ τὰ βελτίω ποιεῖν , κατά τι μὲν πονηρός , κατά τι δὲ οὐ πονηρός · ἡ μὲν γὰρ πρᾶξις πονηρά , ἡ δὲ κρίσις ἐπιεικής · ἡ δὲ τοῦ πονηροῦ περὶ τὰς σωματικὰς ἡδονάς , ὅς ἐστιν ὁ ἀκ·όλαστος , καὶ ἡ πρᾶξις πονηρὰ καὶ ἡ κρίσις · ὁ δὲ περὶ τὸ ἕτερον μόνον ἁμαρτάνει · ὁ γὰρ ἀκρατὴς ἢ τὴν ἀσθενῆ ἀκρασίαν ἐστὶν ἀκρατής ἢ τὴν προπετῆ · ἀμφότεροι δὲ καὶ τὴν πρᾶξιν μόνον εἰσὶ πονεροί . ὁ μὲν γὰρ προπετὴς οὐδὲ βουλεύεται · ὁ δὲ ἀσθενὴς βουλεύεται , ὡς οὐ δεῖ ταῖς αἰσχραῖς ἐπιθυμίαις ἀκολουθεῖν · ὁ δὲ ἀκόλαστος κατ’ ἄμφω διέφθαρται . διὰ τοῦτο ὁ μὲν ἀκρατὴς ἔοικε πόλει , ἣ ψηφίζεται μὲν ἅπαντα τὰ δέοντα καὶ νόμους ἔχει σπουδαίους καὶ ὑγιαίνει τοῦτο τὸ μέρος , χρῆται δὲ οὐ - δενί , ὥσπερ Ἀναξανδρίδης ἔσκωψεν ἡ πόλις ἐβούλεθ’ ᾗ νόμων οὐδὲν μέλει · ὁ δὲ ἀκόλαστος ἔοικε πόλει χρωμένῃ μὲν νόμοις , πονηροῖς δὲ χρωμένῃ . πάσα δὲ ἐγκράτεια καὶ ἀκρασία ἐστὶ περὶ τὰς ὑπερβολὰς τῆς ἕξεως τῶν πολλῶν . ὁ μὲν γὰρ ἐγκρατὴς νικᾷ ὧν οἱ πολλοὶ ἡττῶνται , ὁ δὲ ἀκρατὴς ἡττᾶται ὦν πολλοὶ κρατοῦσιν . ἔστι δὲ ἡ προπετὴς ἀκρασία , ἥν οἱ μελαγχολἱκοὶ ἀκρατεύονται , δυσχερεστέρα ἰαθἠναι τῆς ἀσθενοῦς , καθ' ἣν βουλεύονται οἱ ἀκρατεῖς καὶ οὐκ ἐμμένουσιν . ὁμοίως δὲ καὶ οἱ φυσικῶς ἀκρατευόμενοι δυσιατότεροι τῶν δι’ ἔθος ἀκρατῶν · ῥᾷον γὰρ μετακινῆσαι ἔθος ἢ φύσιν · διὰ τοῦτο γὰρ καὶ τὸ ἔθος χαλεπόν , ὅτι ἔοικε γύσει · ὥσπερ Εὒηνος λέγει φημὶ πολυχρόνιον μελέτην φίλε , καὶ δή ταύτην ἀνθοώποισι τελευτῶσαν φύσιν εἷναι . τί μὲν οὑν ἐστιν εγκρατεια καὶ καοτεοια καὶ ακοασια καὶ μαλάκία καὶ πῶς ἔχουσιν αἰ ἔξεις αυται πρὸς ἀλλήλας , αλληλας , ειρηται . Περὶ ἡδονῆς . κεφ . ιζ' . Περὶ δὲ ἡδονῆς καὶ λύπης ἤδη σκοπῶμεν · ἔστι γὰρ οἰκεῖον καὶ προσῆκον τῷ περὶ τῆς πολιτικῆς φιλοσοφοδντι . οὗτος γάρ ἐστι τοῦ τέλους αρχιτέκτων , καθὼς ἐν τοῖς προειρημένοις ἐφάνη · τὸ δὲ τέλος ἐστὶ τὸ ἀγαθὸν καὶ ἄριστον , ᾧ καθάπερ κανόνι διακρίνομεν τῶν πρακτῶν τὰ ἀγαθὰ τῶν φαύλων · ἃ μὲν γὰρ πρὸς ἐκεῖνο φέρει τὸ τέλος , ἀγαθὰ νομίζομεν , ἃ δὲ τοῦ τέλους ἀπάγει , φαῦλα . ἐπεὶ τοίνυν ἡ ἡδονὴ τοῖς μὲν ἀγαθὸν δοκεῖ , τοῖς δὲ φαῦλον , ἐνίοις δὲ καὶ αὐτὸ τὸ τέλος τὸ ἄριστον . ἀκόλουθόν ἐστι τῷ πολιτικῷ ζητῆσαι περὶ αὐτῆς . ἔτι δὲ καὶ ἀναγκαῖόν ἐστιν ἐν τῆ περὶ ἀρετῶν καὶ κακιῶν πραγματείᾳ · καὶ γὰρ ἡ ἀρετὴ καὶ ἡ κακία περὶ τὰς ἡδονάς ἐστι καὶ ἰὰς λύπας , ως ειρηται προτερον , καὶ δέον τὸν περὶ αρετῶν σκοπούμενον καὶ περὶ ἡδονῆς εἰπεῖν · καὶ ὅτι τὴν εὐδαιμονίαν · μεθ’ ἡδονῆς εἶναί τινές φασι · διὸ καὶ τὸν μακάριον ὀνομάζουσιν ἀπὸ τοὺ χαίρειν . ρητέον δὲ πρότερον ἃ τοῖς ἄλλοις περὶ τούτου δοκεῖ . τοῖς μὲν οὖν οὐδαμῶς δοκεῖ ἀγαθὸν εἶναι ἡ ἡδονὴ οὔτε καθ’ αὑτὸ οὔτε κατὰ συμβεβηκός · οὐ γὰρ νομιοῦσι δύνασθαί τὸ αὐτὸ καὶ ἀγαθὸν εἷναι καὶ ἡδονήν · τοῖς δὲ φαδλαι μὲν αἱ πλείους δοκοῦσι τῶν ἡδονῶν , ἔνιαι δὲ ἀγ·αθαί · ἄλλοις δὲ ἐδό κει , εἰ καὶ πάσα ἡδονὴ ἀγαθόν , ἀλλ’ οὐδαμῶς ἐνδέχεσθαι τὸ τέλος ἡδονὴν εἶναι . τὰ μὲν οὖν , δοκοδντα περὶ τῆς ἡδονῆς ταῦτά ἐστι . ῥητέον δὲ δι’ ἃ ἕκαστον ἐδόκει . οἱ μὲν οὖν λέγοντες μηδεμίαν ἡδονὴν ἀγαθὸν εἶναι οὕτως ἐπεχείρουν · πᾶσα ἡδονὴ γένεσίς ἐστιν εἰς φύσιν αἰσθητή · ἡ γὰρ εἰς τὴν φύσιν γένεσις τῶν φυτῶν οὐκ οὖσα αἰσθητή , ἡδονὴ οὐκ ἔστιν · εἰ τοίνυν ἡ ἡδονὴ γένεσις , ἡ δὲ γένεσις ἀτελές , τὸ δὲ ἀτελὲς οὐκ ἔστιν ἀγαθόν , ἡ ἡδονὴ ἄρα οὐκ ἔστιν ἀγαθόν · ἀγαθὸν γὰρ τὸ ἤδη γεγονός , γόνος , οὐ τὸ γίνεσθαι · οὐ γάρ ἐστιν ἡ γένεσις ὁμογενὴς τοῖς τέλεσιν , εἰς ἃ τελευτᾷ · οὐ γὰρ ἡ οἰκοδομία ὁμογενὴς τῷ οἴκῳ . ἔτι ὁ σώφρων φεύγει τὰ φευκτά σπουδαῖος γάρ ) , φεύγει δὲ τὰς ἡδονάς · ἡ ἡδονὴ ἄρα οὐκ ἔστιν ἀγαθόν . ἔτι ὁ φρόνιμος τὸ ἀγαθὸν διώκει · τὴν ἡδονὴν δὲ οὑ διώκει · τὸ γὰρ ἄλυπον διώκει , οὐ τὸ ἡδύ · οὐκ ἄρα ἡ ἡδονὴ ἀγαθόν . ἔτι ἐμπόδιον ἡ ἡδονὴ ἰῇ φρονήσει , καὶ τοσούτῳ μᾶλλον , ὅσῳ μείζων ἡ ἡδονή · οὐδεὶς γὰρ δύναται ἐν ταῖς μεγίσταις ἡδοναῖς ὢν νοῆσαί τι . ἔτι <πᾶν ; ἀγαθὸν τέχνης ἔργον οὐδεμιᾶς δὲ τέχνης ἔργον ἡ ἡδονή · οὐκ ἄρα ἀγαθόν . ἔτι> τὰ θηρία διώκει τὰς ἡδονὰς καὶ τὰ παιδία ἀλόγως φερόμενα · ἃ δὲ ζητεῖ τὰ ἀλόγως κινούμενα , οὐκ ἔστιν ἀγαθόν · οὐκ ἄρα ἡ ἡδονὴ ἀγαθόν . ὅτι δὲ οὐ πᾶσα ἡδονὴ ἀγαθόν , ἐδόκει διὰ τὸ ἔνια τῶν ἡδέων βλαβερὰ εἶναι καὶ νοσώδη καὶ ἡδονάς τινας αἰσχρὰς καὶ ἐπονειδίστους , ὅτι δὲ οὐκ ἔστι τὸ τέλος ἡ ἡδονή , διότι γένεσίς ἐστι καὶ κίνησίς τις , τὸ δὲ τέλος ὅρος , εἰς ὃν ἡ κίνησις · τὰ μὲν οὖν λεγόμενα σχεδὸν περὶ ἡδονῆς ταῦτά ἐστι . τούτων δὲ τὸ μὲν τῶν ἡδονῶν τὰς μὲν ἀγαθάς , τὰς δὲ φαύλας εἶναι ἀληθές , τὰ δὲ λοιπὰ ψεῦδος · καὶ πειρατέον ἐλέγχειν · καὶ πρῶτον περὶ τοῦ πρώτου λέγομεν . Λύσις τῶν λόγων , περὶ ὧν ἡ ἡδονὴ δοκεῖ μὴ ἀγαθὸν εἶναι . κεφ . ιη' . Οτι γὰρ οὐκ ἀνάγκη διὰ τοὺς εἰρημένους λόγους μή εἶναι τὴν ήδονὴν ἀγαθὸν μηδὲ τὸ ἄριστον , ἐκ τῶνδε δῆλον . ἐπεὶ γὰρ τὸ ἀγαθὸν διχῶς λέγεται , τὸ μὲν ἁπλῶς καὶ καθ’ αὑτὸ καὶ κυρίως , ὡς ἡ ἀρετή , τὸ δὲ οὐχ ἁπλῶς μὲν ἀγαθόν , τινὶ δὲ ἀγαθόν , ὡς τὸ λωποδυ τεῖν τῷ λωποδύτῃ ἀγαθόν , ἀκόλουθόν ἐστιν ὅτι καὶ φύσις πᾶσα καὶ ἕξις καὶ πᾶσα κίνησις καὶ γένεσις , ἡ μὲν ἔσται ἁπλῶς ἀγαθή , ἡ δέ τινι . ὁμοίως καὶ ἐπὶ τοῦ κα - κοῦ . κινήσεις γὰρ καὶ γενέσεις καὶ ἕξεις αἱ μὲν φαῦλαι ἁπλῶς , αἰ δέ τινι καὶ τῶν φαύλων τινί · καὶ αἱ μὲν καὶ ἀεὶ φαῦλαί τινι , αἱ δὲ κατά τινα τρόπον καὶ ὀλίγον χρόνον · ἁπλῶς μὲν φαῦλαι πᾶσα κακία · τινὶ δὲ φαῦλον ἡ σωφροσύνη τῷ ἀκολάστῳ καὶ ἀεὶ καὶ πάντα τρόπον · τινὶ δὲ φαδλον καὶ οὐκ ἀεὶ τὸ ἀκολασταίνειν ἰῷ ἀκρατεῖ . τῆς γὰρ ἐπιθυμίας σβεσθείσης φαῦλον δοκεῖ , καθάπερ <σὺν> τῷ πάθει οὐκέτι . ἐπεὶ τοίνυν πᾶσα κίνησις καὶ γένεσις οὕτω διαιρεῖται , καὶ ἡ μὲν ἁπλῶς ἀγαθή ἐστιν ἡ δέ τινι , καὶ ἡ μὲν ἁπλῶς φαύλη ἡ δέ τινι , κίνησις δὲ καὶ ἡ ἡδονή , φανερὸν ὅτι οὐ πᾶσα ἡδονὴ φαῦλον · ἔστι γὰρ ἥδεσθαι ἐφ’ οἷς δεῖ , ὅταν τις ἥδηται ἐπ’ ἀρετῇ ἢ σοφίᾳ , καὶ ἔστιν ἥδεσθαι ἐπὶ φαύλοις , καὶ ὅλως καθὼς καθόλου λοῦ διωρισάμεθα . ἔτι τοῦ ἀγαθοῦ τὸ μέν ἐστιν εξις . ὥσπερ ὁ ἔχων οικαιοσύνης ἕξιν · τὸ δὲ ἐνέργεια , ὥσπερ ὁ ποιῶν · ἡ δὲ ἐνέργεια τὴν ἐλλείπουσαν ἕξιν ἀναπληροῖ τῆς ἐνεργείας , σώζεται δὲ καὶ ἡ φυσικὴ ἕξις · ὥσπερ ἡ ὑγίεια ἔγκειται <μέν> σώζεται <δὲ> διὰ τῶν ὑγιεινῶν σιτίων . αὕτη δὲ ἡ ἐνέργεια ἡ σώζουσα τὴν ἕξιν , ὁποτέραν ἄν τις εἴποι , ἡδεῖα μέν , οὐ καθ’ αὑτὸ δέ , ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκός . οὐ γὰρ αὐτὸ τὸ ἀναπληροῦν τὸ ἐνδέον τῆς ἕξεως αὕτη ἐστὶν ἡ ἡδονή , ἀλλὰ τούτῳ ἕπεται ἡδονή . εἰ γὰρ ταῦτο ἣν ἡ ἡδονή , ἀναπλήρωσις ἰῆς φυσικῆς ἕξεως ἢ τῆς ἐθιστῆς , καὶ πᾶσα ἄν ἡ ἡὸονή · νῦν δὲ οὐχ οὕτως ἔχει · οὐκ ἄρα τοῦτό ἐστιν ἡδονή , γένεσις εἰς φύσιν αἰσθητή · τοῦτο γάρ ἐστιν ἡ ἀναπλήρωσις τοῦ φυσικῶς ἐνδέοντος · καὶ οὕτω λύεται τὸ ἐπιχείρημα τῶν συναγόντων μηδεμίαν ἡδονὴν ἀγαθὸν εἷνα·ι . ὅτι δὲ οὐ πᾶσα ἡδονὴ ἀναπλήρωσίς ἐστι , δῆλον ἀπὸ τοῦ καὶ ἄνευ λύπης καὶ ἐπιθυμίας ἡδονὰς εἶναι , ἰὴν δὲ τοιαύτην ἀναπλήρωσιν ἄνευ τουτων οὐκ εἷναι δύνασθαι · αἱ γὰρ ἐν ἰῇ θεωρίᾳ τῶν ἐπιστημῶν ἡδοναὶ ἄνευ ἐνδείας εἰσὶ καὶ λύπης . ἐπειδὰν γὰρ ἡ μήπω παροῦσα ἐπιστήμη εγγενηται τῇ ψυχῇ , ἡδονὴν μὲν ἐποίησε τῷ παρεῖναι , λύπην δὲ οὐδεμίαν ἀποῦσα δίδωσι , ἐπεὶ οὐδὲ ἔνδειά ἐστιν ἡ ἀπουσία τῆς ἐπιστήμης · οὐ γὰρ ἦν ὅτε παρῆν ἡ ἐπιστήμη , νὺν δὲ ἀπώλετο · καὶ σωματικαὶ δὲ ἡδναί εἰσιν ουτως ἔχουσαι ἄνευ ἐνδείας καὶ λύπης . καὶ γὰρ οὐ μόνον ἐνδεεῖς ὄντες τροφῆς ἡδόμεθα τρεφόμενοι , ἀλλὰ καὶ μετὰ τὸ πληρῶσαι τὸ ἐλλεῖπον ἔστιν οἷς ἡδόμεθα · οὐ γὰρ ἰοῖς αὐτοῖς χαίρομεν ἐνδεεῖς ὄντες καὶ πεπληρωμένοι , ἀλλὰ πληρωθέντες μὲν ἡδόμεθα τοῖς κυρίως ἡδέσι καὶ πᾶσιν ἡδονὴν φέρει , πρὶν δὲ πληρωθῆναι τοῖς τυχοῦσι καὶ τοῖς ἐναντίοις πολλάκις χαίρομεν · ὅθεν φαίνεται , καὶ ὅτι τῶν ἡδονῶν αἱ μέν εἰσιν ἀπλῶς , αἱ δέ τισιν · ὡς γὰρ ἔχουσι τὰ ἡδέα , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ αἱ ἡδοναὶ αἱ ἀπὸ τούτων . ὅτι μὲν οὖν οὐ πᾶσα ἡδονὴ ἀναπλήρωσίς ἐστι φυσική , δέδεικται . καὶ μὴν οὐδὲ πᾶσα ἀναπλήρωσις ἡδονή · τῆς γὰρ ὑγιείας πλήρωσις , ἥτις φυσική ἐστιν ἕξις διὰ τῆς διαίτης γινομένη , οὐκ ἔστιν ἡδεῖα · οὐκ ἄρα ὀρθῶς ἔχει λέγειν τὴν ἡδονήν , ὅτι ἐστὶ γένεσις εἰς φύσιν αἰσθητή . καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἀνάγκη ἀπὸ τούτων τῶν λόγων μὴ εἶναι τὴν ἡδονὴν ἀγαθόν . Λύσις τοῦ λόγου ὅθεν ἡ ἡδονὴ δοκεῖ μὴ τὸ ἄριστον εἶναι.εφ . ιθ' . Καὶ οἱ λέγοντες δὲ τὴν ἡδονὴν μὴ εἶναι αὐτὸ τὸ τέλος τὸ ἄριστον , οὐκ ἀναγκαίως συλλογίζονται · εἰ γὰρ οὐ δύναται ἡ ἡδονὴ τέλος εἶναι , ἀνάγκη ἀεὶ ἕτερόν τι βέλτιον αὐτῆς εἶναι , τὸ τέλος δηλονότι · τὸ γὰρ τέλος παντός ἐστι βέλτιον · αὐτὸ γάρ ἐστι τὸ ἄριστον καὶ τὸ βέλτιστον . οὐκ ἀνάγκη δέ · οὐ γάρ ἐστι γένεσις ἡ ἡδονή , ἵνα ἐξ ἀνάγκης βέλτιον αὐτῆς ᾖ τὸ τέλος τῆς γενέσεως , οὐδὲ ἀεὶ ἐν τῇ γενέσει θεωρεῖται , ἀλλὰ ἐνέργειά ἐστι καὶ τέλος · θεωρεῖται δὲ οὐκ ἐν τῇ συστάσει τῶν ἕξεων , οἷον , φέρε εἰπεῖν , ὅταν τὰ δίκαιά τις ποιῇ καὶ τὴν ἕξιν τῆς δικαιοσύνης ἐν τῇ ψυχῇ συντιθῇ , οὔπω δίκαιος ὤν , ἀλλ’ ἐν τῇ χρήσει τῆς ἕξεως , ὅταν τις δίκαιος γενόμενος ἔπειτα χρῆται τῇ ἕξει τῆς δικαιοσύνης . διὰ τοῦτο οὐδὲ πάσης ἡδονῆς ἐστι τέλος , ἀλλ’ ἔνιαι αὐ ταί εἰσι τέλος . καὶ γὰρ τῶν ἐνεργειῶν ὅσαι μὲν εἰς τελείωσιν ἄγουσι φύσεως , οὐκ αὐταί εἰσι τέλος , ὥσπερ ἡ καθ’ ἕξιν ἰατρικὴν ἐνέργεια τέλος ἔχει τὴν ὑγίειαν · ὅσαι δὲ οὐκ ἄγουσιν εἰς D : κ' h ἔχουσιν ἄλλο τέλος , ἀλλὰ ἄλλων αὐταί εἰσι τέλη · ὥσπερ εἴ τις κατὰ τὴν λῶν , οὐκ αὐτή ἐστι πρὸς ἄλλο τεταγμένη τέλος · ὅθεν καὶ ἡ ἡδονή ἐνέργεια οὖσα , οὐ πᾶσα τέλος ἔχει · ἐνέργεια γάρ ἐστι ἰῆς κατὰ φύσιν ἕξεως . διὸ οὐ καλῶς ἔχει αἰσθητὴν γένεσιν εἶναι λέγειν τὴν ἡδονήν , ἀλλὰ ἐνέργειαν τῆς κατὰ φύσιν ἕξεως λεκτέον εἶναι τὴν ἡδονήν · ἀντὶ δὲ τοῦ αἰσθητήν , ἀνεμπόδιστον · καὶ ἔσται ἡδονὴ ἡδονὴ ἐνέργεια κατὰ ὑσὶν ἕξεως ἀνεμπόδιστος . δέδεικται δὲ ἐν τῷ <ιη'> κεφαλαίῳ μὴ πᾶσαν ἡδονὴν γένεσιν εἶναι εἰς φύσιν · ὥστε ἐλλιπής ἐστιν ὁ τοιοῦτος ὁρισμός · ἔτι δὲ οὐδὲ πᾶσα αἰσθητή ἐστιν . ἡ γὰρ ἐν τῷ θεωρεῖν ἡδονὴ οὐκ ἔστιν αἰ - σθητή · ἡ δὲ ἐνέργεια καὶ τὴν γένεσιν ἔχει τὴν ἀισθητήν · καὶ οὐδεμία ἡδονή ἐστιν , ἥτις οὐκ ἔστιν ἀνεμπόδιστος · τὸ δὲ κατὰ φύσιν πᾶσαν ἕξιν περιέχει φυσικήν τε καὶ ἐθιστήν . καὶ γὰρ καὶ ἡ ἐθιστὴ ἕξις κατὰ φύσιν ἐστί · πεφύκαμεν γὰρ πρὸς τἀς τοιαύτας ἕξεις καὶ διὰ τοῦτο κτώμεθα · ὁ γοῦν ἐνεργῶν κατά τινα ἕξιν ἀνεμποδίστως ἥδεται · καὶ τοῦτό ἐστιν ἡ ἡδονή . γένεσις οε εοοςε τισιν εἶναι η ηοονη , οτι ῳοντα τὴν ηοονην εἶναι τὸ κυρίως ἀγαθὸν καὶ τὸ ἄριστον · τὸ δὲ κυρίως ἀγαθὸν ἐνέργειαν εἶναι · ἐνέργειαν δὲ καὶ γένεσιν μηδὲν ἀλλήλων διαφέρειν . τὸ δὲ οὐχ οὕτως ἔχει · οὐ γὰρ ταὐτόν ἐστι γένεσις ἐνεργείᾳ · γένεσις μὲν γάρ ἐστιν ἡ ἀπὸ τοῦ μὴ ὄντος ἐπὶ τὸ εἶναι ὁδὸς τῆς ἕξεως · ἐνέργεια δέ , ἥτις ἐστὶ τὸ ἄριστον , ἡ μετὰ τὴν ἀνάληψιν τῆς ἕξεως , κατ’ αὐτὴν τὴν τελείαν ἕξιν ἐνέργεια . Λύσις τοῦ ἐπιχειρήματος , ὅθεν ἐδόκει μὴ πᾶσαν ἡδονὴν ἀγαθὸν εἶναι , καὶ ἔτι δι’ ὧν δοκεῖ φαύλη εἶναι · καὶ ἀπόδειξις , ὅτι ἀνάγκη τὸ ἄριστον ἡδονἡν εἶναι . κεφ . κ' . Οὐδὲ φαύλην δὲ εἶναι ἀνάγκη τὴν ἡδονήν , ὅτι ἔνια ἡδέα νοσώδη . εἰ γὰρ τοῦτο , ἔσονται καὶ τὰ ὑγιεινὰ φαῦλα , ὅτι τινὰ ὑγιεινὰ ἐμποδὼν ἴσταται τᾶι τῶ πλουτεῖν , ὅτι πολλῶν χρημάτων εἰσὶν ἀναλωτικά · ἀλλ’ οὐ φαῦλα διὰ τοῦτο · οὐ γὰρ τὸ ἐναντιούμενον ὁπωσοῦν ἄλλῳ τινὶ ἀγαθῷ φαῦλον · ἐπεὶ καὶ τὸ θεωρεῖν βλάπτει ποτὲ εἰς ὑγίειαν , καὶ οὐ διὰ τοῦτο φαῦλον · οὐκ ἄρα οὐδὲ ἡ ἡδονὴ φαῦλον , ὅτι τινὰ ἡδέα νοσώδη . καὶ μὴν οὐδὲ ὅτι ἐμποδίζουσιν ἔνιαι τῶν ἡδονῶν τῇ φρονήσει καὶ τῇ θεωρίᾳ , διὰ τοῦτο φαῦλον ἡ ἡδονή . οὐ γὰρ ἡ ἡδονὴ τῆς φρονήσεως τῇ φρονήσει ἐνοχλεῖ , οὐδὲ ἡ ἡδονὴ τῆς τέχνης τῇ τέχνῃ , ἀλλὰ μᾶλλον αὔξει ἑκάστην ἕξιν ἡ οἰκεία ἡδονή · ἀλλὰ αἱ ἐμποδίζουσαι ἡδοναὶ τὰς ἕξεις ἀλλότριαί εἰσι , καὶ ὡς μὴ προσήκουσαι ἐνοχλοῦσι · τοῦτο δὲ οὐκ ἔστι φαυλότητος σημεῖον , ἐπεὶ καὶ τῇ ὑγιείᾳ ἡ θεωρία ἐνοχλεῖ , καθὼς εἴρηται , ὅτι οὐκ ἔστι προσήκουσα ἐνέργεια τῆ ὑγιείᾳ · ἀλλ’ οὐ διὰ τοῦτο φαῦλον ἡ θεωρία . καὶ μὴν οὐδὲ ὅτι ἔστιν ἔστιν ἔργον τέχνης οὐδεμιᾶς , διὰ τοῦτο φαῦλον . οὕτω γὰρ ἂν πᾶσα ἐνέργεια φαῦλον ἂν ἧί . οὐδεμία γὰρ ἐνέργεια τέχνης ἐστὶν ἀποτέλεσμα , ἀλλὰ τὴν μὲν δύναμιν ἡ τέχνη , ἡ δὲ δύναμις προάγει τὴν ἐνέργειαν · ἡ μὲν γὰρ περὶ τὴν κυβερνητικὴν τέχνη αἰτία ἐστὶ τοῦ δύνασθαι κυβερνᾶν , τὸ δὲ δύνασθαι κυβερνᾶν αἴτιόν ἐστι τῆς κατὰ τὴν κθβερνητικὴν ἐνεργείας . καίτοι καὶ ἡ ἡδονὴ γίνεταί τινος τέχνης πολλάκις · ἡ γὰρ μυρεψικὴ καὶ ἡ ὀψοποιητκὴ τέχναι εἰσὶν ἡδονῆς ποιητικαί . ὅτι δὲ οἱ σώφρονες καὶ οἱ φρόνιμοι φεύγουσι τὴν ἡδονὴν καὶ τὸν ἄλυπον διώκουσι βίον , οἱ δὲ παῖδες καὶ τὰ θηρία διώκουσι τὰς ἡδονάς , λύεται τοῖς ἐν τῷ ἴη <κεφαλαίῳ> εἰρημένοις . ἐπεὶ γὰρ τῶν ἡδονῶν αἱ μέν εἰσιν ἁπλῶς ἀγαθαί , αἱ δὲ οὐχ ἁπλῶς ἀγαθαί , τὰς μὲν μὴ ἀπλῶς ἀγαθὰς τὰ παιδία καὶ τὰ θηρία διώκει καὶ ὁ σώφρων φεύγει καὶ κατὰ ταύτας βούλεται μόνον ἄλυπος εἶναι · καὶ ὁ φρόνιμος καὶ εἴ τις σπουδαῖος , τὰς μετ᾿ ἔπιθυμίας καὶ λύπης . τὰς σωματικὰς τοιαῦται γὰρ αὗται ) καὶ τὰς τούτων ὑπερβολάς . περὶ ἃς ὁ ἀκόλαστος στρέφεται · διὸ ὁ σώφρων φεύγει ταύτας . τὰς δὲ ἁπλῶς ἡδονὰς ὁ σώφρων καὶ ὁ φρόνιμος διώκει , αἵ εἰσι σώφρονες ἡδοναί · αἵ εἰσιν αἱ τῶν ἐπαινετῶν ἕξεων ἐνέργειαι , οἷον σωφροσύνης ἢ δικαιοσύνης ἢ θεωρίας . ἐπεὶ δὲ καὶ λύπη ἡ μέν ἐστιν ἀγαθόν , ἡ δὲ φαῦλον καὶ φευκτόν , καὶ τῆς φευκτῆς ἡ μὲν καθ’ αὑτό ἐστι φευκτή ὡς ἡ ἐπὶ ἀρετῇ λύπη , ἡ δὲ πή , ὡς ἡ ἐπὶ ζημίᾳ τινὶ λύπη , ἥτις φευκτή ἐστι κατά τι , ὅτι ἐμποδίζει τῇ θεωρίᾳ , φανερὸν ὅτι ἀνάγκη πᾶσα τὸ ἐναντίον τῇ λύπῃ ἰὴν ἡδονήν , τὴν μὲν ἁπλῶς φευκτὴν εἶναι , τὴν δὲ πή · ανάγκη γὰρ τῷ ἁπλῶς κακῷ ἁπλῶς ἀγαθὸν εἶναι ἐναντίον , καὶ τῷ πὴ κακῷ τὸ πὴ ἀγαθόν · οὐ γὰρ ἡ Σπευσίππου λύσις , καθ’ ἣν ἐνιστάμενος λύειν ἐπιχειρεῖ τόνδε τὸν λόγον , συμβαίνει ἰῇ ἀληθεία . φησὶ γάρ , ὅτι καθάπερ τὸ μεῖζον καὶ τὸ ἔλαττον ἐναντία ἐστὶ τῷ ἴσῳ καὶ ἐπὶ τῶν ἀρετῶν τὰ παρ’ ἑκάτερα ἐναντία , τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον καὶ τῇ ἀλυπίᾳ ἀντίκειτια ἡ ἡδονὴ καὶ λύπη , ἡ μὲν ὡς μεῖζον , ἡ δὲ λύπη ὡς ἔλαττον , καὶ ἔστιν ἡ μὲν ἀλυπία ἀγαθόν , ἡ δὲ ἡδονὴ καὶ ἡ λύπη κακόν · οὗτος γὰρ ὁ λόγος παντελῶς ἄδοξός ἐστιν · οὐδενὶ γὰρ ἡ ἡδονὴ κακὸν δοκεῖ · οὐδεὶς γὰρ ἂν φαίη τὴν ἡδονὴν αὐτήν , ὅπερ ἐστὶ κακὸν εἶναι . οὐδὲν δὲ κωλύει ἡδονὴν εἶναι τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ ἄριστον , ὅτι ἔνιαι τῶν ἡδονῶν φαῦλαι · καὶ γὰρ πολλῶν Φαύλων οὐσῶν ἐπιστημῶν οὐδὲν κωλύει τὸ αριστον εἶναι τὴν επιστήμην . ἴσως δὲ οὐ μόνον δυνατὸν ἀλλὰ καὶ ἀναγκαῖον τὴν ἡδονὴν τὸ ἄριστον εἶναι καὶ τὸ αἱρετώτατον . εἰ γὰρ πάσης ἕξεως ἐστιν ἐνέργεια , ἡ δὲ εὐδαιμονία καὶ τὸ ἄριστον ἐνέργειά ἐστιν ἕξεως ἀγαθῆς , ἢ μιᾶς τῆς ἀρίστης ἢ πασῶν , ἀνεμπόδιστος · ἡ δὲ ἡδονὴ ἐνέργειά ἐστι τῆς κατὰ φύσιν ἕξεως ἀνεμπόδιστος · ἀνάγκη δὴ τὴν εὐδαιμονίαν καὶ τὸ ἄριστον ηδονην εἶναι . καὶ οὐδὲν προσίσταται τὸ τινὰς τῶν ἡδονῶν φαύλας εἶναι . ὅτι δὲ τὴν εὐδαιμονίαν ἀνάγκη ἐνέργειάν τινα εἶναι ανεμποδιστον , φανερν · δεῖ γὰρ τελείαν εἶναι · οὐδεμία δὲ ἐνέργεια ἐμποδιζομένη τελεία δύναται εἶναι · διὰ τοῦτο , καθὼς ἐν τοῖς ἔμπροσθεν εἴρηται , δεῖται ὁ εὐδαίμων τῶν ἔξωθεν ἀγαθῶν . ἵνα μὴ ἐμποδίζηται ἡ ἐνέργεια αὐιοῦ . οἱ δὲ τὸν ἀνωμάλως βιόυγτα καὶ δυστυχίαις μεγάλαις πε ρι πίπτοντα εὐδαίμονα φάσκοντες εἶναι , ἐὰν ᾖ ἀγαθός , ἢ ἑκόντες ἢ ἄκοντες οὐδὲν λέγουσι · προσδεῖται γὰρ ὁ εὐδαίμων καὶ τῶν σὼ ματικῶν ἀγαθῶν , ὑγιείας δηλονότι καὶ μακροβιότητος καὶ τῶν περὶ τὸ σῶμα ὥν ἀναγκαίων καὶ τῆς ἀπὸ τῆς τύχης ῥοπῆς . διὰ τοῦιό τινες ᾠήθησαν τὸν εὐτυχῆ ταὐτὸν εἶναι τῶ εὐδαίμονι . ὅτι ἄνευ εὐτυχίας οὐκ ἔνι καθαρῶς εὐδαιμονεῖν · οὐκ ἔσιι δὲ ταὐτόν . δεῖ 3ὰρ σπουδαΤον εἶναι τὸν εὐδαίμονα · οὐ πάντες δὲ εὐιυχεῖς σπουδαῖοι , καὶ βλάπτει δὲ ἐνίοτε εἰς τὴν ἀρειὴν ἡ εὐιυχία , καὶ συγχεῖ τὸν σπουδαῖον , ἂν ὑπερβάλλουσα ᾖ , ἥτις οὐδὲ εὐτυχία δικαίως ἄν καλοῖτο · τὸ γὰρ εἶναι ἰῆς εὐιυχίας ἐσιὶν ἐν τῷ συυβάλλεσθαι ποὸς εὐδαιμονίαν . ἀκολούθως δὲ καὶ ὁ ὅρος ἀπὸ τούιου λαμβάνεται καὶ διὰ τοῦτο καὶ τὸ ὄνομα . διὸ οὐκ ἂν εὐτυχία διἰαίως καλοῖτο , μὴ πρὸς τὴν εὐδαιμονίαν συμβαλλομένη . φανερὸν δὴ ὅτι τὸ ἀνεμπόδιστον ἀνάγκη προσκεῖσθαι τῇ ἐνεργείᾳ τοῦ εὐδαίμονος · τοῦτο δέ ἐσιιν ἡ ἡδονή , ἐνέργεια ἀνεμπόδιστος . τὶς ἄρα ἡδονή ἐσιιν ἡ εὐδαιμονία · ἔτι δὲ δῆλον καὶ ἀτͅὸ τοὐ θηρία καὶ ἀνθρώπους καὶ πάντα τὰ αἰσθηνκὰ διώκειν τὴν ἡδονήν . ὅτι τὸ ἄριστον ἡδονή ἐστι · πάντα μὲν γὰρ βοῶσιν ἀγαθὸν εἶναι τὴν ἡδονὴν καὶ ἄριστον , δι᾿ ὧν εἰς αὐτὴν ἐπείγονται . φή μὴ δ᾿ οὔτε γε πάμπαν ἀπόλλυται , ἥντινα πολλοί λαοὶ φημί ζουσιν . οὐ πάντα δὲ διώκουσι τὴν ἀρίστην ἡδονήν , ἐπεὶ οὐδὲ πάντα τὴν αὐτὴν ἕξιν ἔχει ἡ τὴν αὐτὴν φύσιν · πανία δὲ ἡδονὴν διώκουσιν , εἰ καὶ τὰ μὲν ἀγαθήν , ἰὰ δὲ φαύλην . ἴσως δὲ οὐδὲ διώκει οὐδὲν φαύλην ἡδονήν οὐδὲ ζητεῖ οὐδὲ ἐφίεται φαύλου τινός · οὐ γὰρ ἣν οἴεται ζητεῖν , καὶ ἣν ἂν εἴποι διώκειν , ιαύτην διώκει , ἀλλὰ τὴν ἀρίστην διώκει | πάντα . πάντα γὰρ τοῦ ἀγαθοῦ ἐφίειαι φύσει , ὅτι φύσει τι θεῖον ἔγκειται πᾶσι , καὶ πρὸς τὴν ἀγαθὴν ἡδονὴν καὶ κυρίως ἅπαντα φέρεται , εἰ καὶ ἡδοναὶ κυρίως δοκοῦσιν εἶναι αἱ σωματικαὶ ἡδοναὶ διὰ τὸ πλειστάκις παραβάλλειν εἰς αὐτὰς καὶ πάντας μετέχειν αὐτῶν . διὰ τὸ μόνας οὗν ταύτας γνωρίμους εἶναι , ταύτας μόνας οἴονται εἶναι ἡδονάς · ἐπεὶ δὲ αὗται αἱ ἡδοναὶ οὐκ ἀγαθαί εἰσι κυρίως , ἔλεγον μηδεμίαν ἡδονὴν ἀγαθὸν εἶναι . φανερὸν δὲ ὅτι ἀνάγκη τὴν ἡδονὴν ἀγαθὸν εἶναι . εἰ γὰρ μὴ ἔατἰν ἡ ἡδονὴ ἀγαθὸν καὶ ἡ κατ’ αὐ - τὴν ἐνέργεια , οὐ δυνατὸν <ἡδέως> ζῆν τὴν εὐδαίμονα · ἀλλὰ μὴν ἀνάγκη μεθ᾿ ἡδονῆς τὸν εὐδαίμονα ζῆν · οὐκ ἄρα δυνατὸν τὴν ἡδονὴν μὴ ἀγαθὸν εἶναι . ὅτι δὲ εἰ μεθ’ ἡδονῆς ὁ εὐδαίμων ζήσεται , ἀγαθὸν ἔσται ἡ ἡδονή , δῆλον ἀπὸ τοῦ τῇ εὐδαιμονίᾳ μηδὲν παραμεμῖχθαι κακόν , ἢ μὴ κυρίως ἀγαθόν · τίνος γὰρ ἕνεκα διώκει ταύτην ὁ εὐδαίμων , εἴπερ μή ἐστιν ἀγα - θόν ; εἰ δὲ μήτε ἀγαθὸν μήτε κακὸν ἡ ἡδονή , οὐδὲ ἡ λύπη εἴη ἂν οὅτε ἀγαθὸν οὔτε κακόν · οὐκ ἄρα φευκτὸν ἡ λύπη . διὰ τί οὖν φεύγει αὐτὴν ὁ εὐδαίμονα βίον · τοῦτο δὲ οὐ δυνατόν , εἰ μὴ ἡδεῖαι εἶεν αἱ ἐνέργειαι τοῦ εὐδαίμονος · πῶς γὰρ ἄν ἥδιστος γένοιτο ; εἰ δὲ μήτε κακὸν ἡ ἡδονὴ μήτε οὐκ ἀγαθόν , εἴη ἄν ἀγαθόν . Ἀπορία διὰ τί πᾶσα λύπη φευκτόν , ἐπεὶ οὐ πᾶσα ἡδονὴ ἡδονὴ θόν , καὶ λύσις . κεφ . κα . Ἀπορήσετε δ’ ἄν τις , εἰ τινὲς ἡδοναὶ ἀγαθαί εἰσι καὶ αἱρεταί , τινὲς δὲ φαῦλαι ὥσπερ αἱ σωματικαὶ καὶ περὶ ἃς ὁ ἀκόλαστος , διὰ τί πᾶσα λύπη μοχθηρά ἐστι καὶ φευκτή · δεῖ γὰρ τὴν μὲν ἐναντίαν ταῖς ἀγαθαῖς ἡδοναῖς λύπην πονηρὰν εἶναι , τὴν δὲ ταῖς φαύλαις ἐναντίαν ἀγαθήν · κακῷ γὰρ ἐναντίον ἀγαθόν · εἰ δὲ καὶ αὕτη ἠ’ λύπη πονηρά , δόξειεν ἄν τὰς σωματικὰς ματικὰς ἡδονὰς ἀγαθὸν εἶναι . πρὸς δὴ ταῦτα λέγομεν , ὅτι αἱ σωματικαὶ ἡδοναὶ ἀγαθαί εἰσιν οὕτως , ὥστε μὴ εἶναι κακαί · τὸ γὰρ μὴ κακὸν αγαθόν ἐστι . τοῦτο δὲ μέχρι τινός . ἀγαθαὶ γάρ εἰσι τόνδε τὸν τρόπον αἱ μὴ ὑπερβάλλουσαι · διὰ τοῦτο αἱ λῦπαι αἰ ἐναντίαι ταύταις οὔκ εἰσιν αγαθαί . ἐπεὶ γὰρ ἕξεις αἱ μὲν ὑπερβάλλουσι τὸ βέλτιστον καὶ τὸ δέον , αἱ δὲ οὐχ ὑπερβάλλουσιν , ὑπερβάλλουσι μὲν αἱ ἀναγκαῖαι ἕξεις , οἷον ἡ θρεπτικὴ καὶ αἱ ἄλλαι ἀναγκαῖαι καὶ ὅλως αἱ σωματικαί · ἔστι γὰρ πλέον τοὐ δέοντος αὐταῖς χρή χρήσασθαι · οὐχ ὑπερβάλλουσι δέ , ὅσαι ἐπιτεινόμεναι οὐχ ὑπερβαίνουσι τὸ δέον , ἀλλ’ ἀεὶ ἀγαθαί εἰσιν , ὥσπερ αἱ θεωρητικαὶ ἕξεις . ἐπεὶ δὲ αἱ ἡδοναὶ ταῖς ἕξεσιν ἀκολουθοῦσιν , ἀνάγκη καὶ τῶν ἡδονῶν τὰς μὲν ὑπερβάλλειν τὸ δέον , τὰς δὲ μὴ ὑπερβάλλειν . ὅσαι τοίνυν ὑπερβάλλουσι τὸ δέον φαῦλαί εἰσι , καὶ κατὰ ταύτας ὁ ἀκόλαστός ἐστι καὶ ὁ ἀκρατής · <κατὰ> τὰς δὲ ἐναντίας λύπας ὁ ἀκόλαστος οὐ περὶ τὰς ὑπερβολικάς ἐστιν , ἀλλὰ τὰς μὲν ὑπερβαλλούσας ἡδονὰς διώκει , τὰς δὲ μι κρὰς λύπας φεύγει · ὥστε φανερὸν ὅτι ταῖς ὑπερβαλλούσαις ἡδοναῖς αἱ ἐν τῷ ἀκολάστῳ ἀντικείμεναι λύπαι οὐχ ὑπερβολικαί εἰσιν ἀλλὰ μέτριαι , καὶ ἃς οὐδεὶς ἂν φύγοι τῶν σπουδαίων , ὅτι οὐδὲ λῦπαί εἰσιν · ἀλλὰ τῷ διώκοντι τὴν ὑπερβολὴν τῶν ἡδονῶν ἀλγεινὸν δοκεῖ τὸ μετρίως καὶ κατὰ λόγον αὐταῖς χρήσασθαι . λύεται δὲ δὴ ἡ ἀπορία οὕτως · ταῖς μὲν συμμέτροις ἡδοναῖς αἱ ἀντικείμεναι λῦπαι οὐκ ἀγαθαί εἰσιν · αἱ γὰρ σύμμετροι σωματικαὶ ἡδοναὶ ἀγαθαί , καθόσον οὐ κακαί · αἱ δὲ ταῖς ὑπερβαλλούσαις ἀντικείμεναι μέτριαι καὶ οὐδὲ λῦπαι , καὶ διὰ τοῦτο οὐ φευκταί . ὥστε πᾶν ἀγαθὸν φευκτῷ ἐστιν ἐναντίον , καὶ <αἱ> φαῦλαι ἡδοναὶ ταῖς ἀγαθαῖς λύπαις εἰσὶν ἐναντίαι καὶ αἱ ἀγαθαὶ ταῖς φευκταῖς . Διὰ τί αί αωματικαὶ ἡδοναὶ τῶν θεωρητικῶν αἱρετώτεραι δοκοῦσιν . κεφ . κβ' . Ἐπεὶ δὲ οὐ μόνον δεῖ εἰπεῖν τὸ ἀληθὲς ἀλλὰ καὶ διὰ τί δοκεῖ τὸ ἐναντίον ψεῦδος ἀληθές · τοῦτο γὰρ συμβάλλεται πρὸς τὸ πιστεῦσαι τὴν ἀλήθειαν · ὅταν γὰρ φανῇ ἡ αἰτία , δι’ ἣν εἰκότως τὸ ψεῦδος ἀλήθεια δοκεῖ καὶ ἡ αὐτῆς ἀπάτη ἐλεγχθῇ , πιστεύειν ποιεῖ τῷ ἀληθεῖ μᾶλ - λον · ὥστε λεκτέον διὰ τί φαίνονται αἱ σωματικαὶ ἡδοναὶ αἱρετώτεραι τῶν κυρίως ἀγαθῶν ἡδονῶν . πρῶτον μὲν ὅτι ἰατρεῖαί εἰσι ταῖς λύπαις ταῖς σωματικαῖς , καὶ ταύτας ῥᾳδίως ἐκκρούουσι καὶ μεγάλας οὔσας αἱ ὑπερβάλλουσαι ἡδοναί , καὶ διὰ τοῦτο διώκονται παρὰ τὸν καιρὸν τῆς λύπης τῆς σωματικῆς , ὅτι δοκοῦσιν ἰατρεῖαι εἶναι σφοδραὶ καὶ ῥαιδίως ἀπαλλάττουσι τῆς ἐπὶ τῇ ἐνδείᾳ τῶν ἡδέων λύπης , ἔπειτα διότι διώκονται παρὰ τῶν μὴ δυναμένων ἄλλαις ἡδοναῖς χαίρειν . πολλοὶ δὲ οἱ τοιοῦτοι · καὶ διὰ τοῦτο τὸ ὑπ’ αὐτῶν ζητούμενον ἀγαθόν τι δοκεῖ καὶ αἱρετόν · οἵτινες οὐ τἀς ἐκ φύσεως ἐπιθυμίας ἐμπιπλάναι μόνον σπουδάζουσιν , ἀλλὰ καὶ ἐπισκευαστάς τινας ἐπιθυμίας ἐπινοοῦσι καὶ δίψας τινὰς παρασκευάζουσιν ἑαυτοῖς , ἵνα δύνωνται διὰ παντὸς ἥδεσθαι . τοῦτο δέ . εἰ μὲν οὐχ ὑπερβαίνει τὸν λόγον καὶ τὸ μέτριον , οὔτε βλαβερόν ἐστιν αἱ γὰρ σύμ - μετροι ἡδοναὶ οὐ λυμαίνονται τῷ σώματι ) καὶ ἀνεπιτίμητόν ἐστιν · εἰ δὲ ὑπερβάλλουσι καὶ βλεβεραί εἰσιν αἱ διωκόμεναι ἡδοναί . φαῦλον . ἀνεπιτίμητον δέ ἐστι τὸ χρῆσθαι συμμέτροις ἡδοναῖς , ὅτι ἀνάγκη χρῆσθαι τὸν ἄνθρωπον τοῖς ἡδέσι διὰ τὴν φύσιν ἀεὶ οὖσαν ἐν πόνῳ καὶ δεομένην τινὸς ἡδονῆς ὥσπερ ἀναπαύσεως . ἀεὶ γἁρ πονεῖ τὸ ζῷον , ὥσπερ καὶ οἱ φυσικοὶ λόγοι μαρτυροῦ σί’ · λέγουσι γὰρ τὸ ὁρᾶν <καὶ> τὸ ἀκούειν λυπηρὸν εἶναι , διὰ δὲ τὸ ἔθος οὐ τοιοῦτον δοκεῖν · διὰ τοῦτο χρεία τῷ ἀνθρώπῳ ἡδονῆς · ᾧ δὲ οὔκ εἰσιν αἱ θεωρητικαὶ ἡδοναί , πᾶσα ἀνάγκη ταῖς σωματικαῖς χρῆσθαι · οἱ οὖν συμμέτρως χρώμενοι καὶ ὥσπερ οὐκ ἔνι διαφθεῖραι τὸ σῶμα οὐκ ἐπιτιμῶνται . ὁμοίως δὲ διώκονται αἱ ἡδοναὶ ὑπὸ τῶν νέων καθάπερ ὑπὸ τῶν ἀκολάστων ὅσαι εἰσὶ περὶ τὸ θρεπτικόν , τῆς φύσεως κινούσης ; ἵνα αὐξηθῶσι , καὶ διάκεινται ὥσπερ οἱ οἰνωμένοι · ἐσθίοντες γὰρ ἀεὶ καὶ πίνοντες καὶ ὑπνώττοντες ἀκμαιοτάτην ἔχουσι τὴν περὶ ταῦτα ἐπιθυμίαν , ὥσπερ ἐκεῖνοι τὴν δίψαν . διὰ τοῦτο ἡ νεότης ἡδύ ἐστιν , ὅτι μετ’ ἐπιθυμίας ἀεὶ τῶν ἀναγκαίων ἅπτεται . τὸν ἴσον δὴ τρόπον καὶ οἱ μελαγχολικοὶ τὴν φύσιν ἀεὶ ἐν ὀρέξει εἰσὶ σφοδρᾷ καὶ δέονται ἀεὶ θεραπείας · δάκνεται γὰρ αὐτοῖς ἀεὶ τὸ σῶμα διὰ τὴν κρᾶσιν . οἱ μὲν οὖν ζητοῦντες τὰς ἡδονὰς οὗτοί εἰσι , καὶ διὰ ταύτας τὰς αἰτίας ζητοῦσι · καθόλου δὲ πᾶσα ἡδονὴ σωματικὴ ζητεῖται ἵνα ἐκβάλλῃ λύπην σωματικήν · ἐκκρούει γὰρ ἡ ἡδονὴ λύπην , οὐ μόνον ἡ ἀντικειμένη αὐτῇ , οἷον ἡ ἐπὶ τῷ θρεπικῷ ἡδονὴ τὴν ἐπὶ τῷ θρεπτικῷ λύπην , ἀλλὰ καὶ ἑτέρα τις , ἐὰν ᾖ ἰσχυρά . διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν αἱ σωματικαὶ ἡδοναὶ διώκονται καὶ ἐντεῦθεν ἀκόλαστοι καὶ φαῦλοι γίνονται . αἱ δὲ ἡδοναὶ αἱ θεωρητικαί , ὧν οὐ προηγεῖται λύπη οὐ γάρ , ὥσπερ ἐπὶ τῶν σωματικῶν , πρὶν ἡσθῆναι , λυπούμεθα ) , αἱ δὴ τοιαῦται οὐχ ὑπερβάλλουσι τὸ δέον , οὐδ’ ἔστι θεωρῆσαι πλέον ἢ προσῆκεν · ἀλλὰ ἀεὶ ἐπαινεταί εἰσιν , ὅτι τὰ κατ’ αὐτὰς ἡδέα φύσει εἰσὶν ἡδέα καὶ οὐ κατὰ συμβεβηκός . λέγω δὲ κατὰ συμβεβηκὸς ἡδέα τὰ ἰατρεύοντα τὰς σωματικὰς ἐνδείας καὶ λύπας , ὥσπερ τὰ σιτία · ἰατρεύει γὰρ τὴν φύσιν τοῦ πεινῶντος νοσοῦσαν τοῦτο τὸ μέρος , καὶ εἰσάγει τὸ ἐλλεῖπον , ἐπειδὰν κατὰ τὸ ἕτερον μέρος οὐκ ἐνδεὴς ᾖ οὐδὲ νοσῇ , λέγω δὴ τὸ θρεπτικόν , ἀλλ’ ἔχῃ τε αὐτὸ καὶ ὑγιαίνῃ κατ’ αὐτὸ καὶ ἐνεργῇ , τουτέστιν ὀρέγηται . κατὰ συμβεβηκὸς γὰρ τὰ τοιαῦτα ἡδέα ἐστίν , ὅτι διὰ τὴν ἰατρείαν συμβαίνει αὐτοῖς ἡδέσιν εἶναι · φύσει δὲ ἡδέα οὐ τὰ ἀναπληροῦντα τὴν ἔνδειαν τῆς φύσεως ἀλλὰ τὰ ποιοῦντα πρᾶξιν αὐτῆς , οἷά ἐστι τά θεωρητά · τελειοῦσι γὰρ τῆς ψυχῆς τὴν ἐνέργειαν . ὅτι δὲ οὔκ ἐσμεν ἁπλοῖ οὐδὲ μόνῃ ζῶμεν τῇ ψυχῇ , διὰ τοῦτο οὐκ ἀεὶ ταὐτὰ ἡδέα ἡμῖν ἐστιν , ἐπεὶ οὐδὲ τὰ κατὰ συμβε βηκὸς ἡδέα ἀεὶ ζητοῦμεν , ἀλλὰ νῦν μὲν ταῦτα , νῦν δὲ ἐκεῖνα . ὅταν μὲν γὰρ πρὸς τὸ σῶμα ῥέπωμεν , τοῖς σωματικοῖς χαίρομεν , ἐπειδὰν δὲ ὑπὲρ τοῦτο ἴδωμεν , τὰ φύσει ἡδέα ζητοῦμεν · αἱ γὰρ τῆς ψυχῆς ἡδοναὶ ταῖς σωματικαῖς μάχονται , καὶ οἷς ἡ ψυχὴ πράττουσα χαίρει , ταῦτα τῷ σώματι παρὰ φύσιν · ὁπόταν δὲ διὰ τῆς περὶ τὴν ἀρετὴν μελέτης τῇ ψυχῇ τὸ σῶμα ἀκολουθήσῃ , θήσῃ , τηνικαῦτα οἷς ἐνεργοῦσα ἥδεται ἡ ψυχή , οὐχ ἥδεται μὲν τὸ σῶμα , καθόσον οὔκ εἰσιν αἰσθητά , οὐκ ἀλγεῖ δέ . διὰ τοῦτο καὶ οἷς ἐν ἡ φύσις καθάπαξ ἁπλὴ , ἡ αὐτὴ πράξις ἀεὶ ἡδίστη ἐστίν · ὁ γὰρ θεὸς ἀεὶ μίαν καὶ ἁπλῆν χαίρει ἡδονήν · καίτοι ἀκίνητός ἐστι καὶ δοκεῖ διὰ τοῦτο μὴ ἔχειν ἡδονήν · ἡ γὰρ ἡδονὴ ἐνέργειά ἐστιν , ἡ δὲ ἐνέργεια κινήσεως δοκεῖ μόνον εἶναι , ἀλλ’ οὐκ ἔστιν · ἔστι γὰρ καὶ ἀκινησίας ἐνέργεια , καὶ ἡ ἡδονὴ μᾶλλον ἐν ἠρεμίᾳ ἐστὶν ἢ ἐν κινήσει . ἡ δὲ μεταβολὴ πάντων γλυκύτατον , κατὰ τὸν ποιητήν , οὐ τῇ ἀρίστῃ xal ἀγαθῇ φύσει ἀλλὰ τῇ συνθέτῳ διὰ τὴν ἀσθένειαν αὐτῆς καὶ τὴν πονη ρίαν · ὥσπερ γὰρ ὁ πονηρὸς ἄνθρωπος εὐμετάβολος , οὕτω καὶ ἡ πονηρὰ φύσις ἀεὶ δεῖται μεταβολῆς · οὐ γὰρ ἁπλῆ οὐδὲ ἐπιεικής . περὶ μὲν οὖν ἐγκρατείας καὶ ἀκρασίας καὶ περὶ ἡδονῆς καὶ λύπης καὶ τί ἐστιν ἕκαστον αὐτῶν καὶ πῶς τὰ μὲν ἀγαθὰ τὰ δὲ κακά , εἴρηται · λοιπὸν δὲ περὶ φιλίας ἐροῦμεν .
Lemmas: περι ἐγκράτεια . Κεφ . ὅς . μετά ὁ εἴρω περί ὁ ἠθικός ἀρετή καί ὁ διανοητικός ῥητέος περί ἐγκράτεια καί ὁ ὑπέρ ἐγώ ἀρετή , ὅστις ηρωικός τίς εἰμί καί θεῖος . οὔτε γάρ ὁ ἐγκράτεια ὁμογενής εἰμί ὁ εἴρω ἀρετή οὔτε ὁ ὑπέρ ἄνθρωπος ἀρειή · διά οὗτος μείης ὁ περί ὁ ἀρετή εἴρω περί οὗτος ἰδίως λέγω , ἄλλος ποιέω ἀρχή . ὅτι δέ οὐδέτερος αὐτός ὁμοταγής εἰμί ὁ προερέω , δῆλος εἰμί ἀπό ὁ περί αὐτός ἠθέω · ὁ δή ψόγος ἄξιος καί φευκτός τρεῖς εἰμί εἶδος , κακία ἀκράτεια θηριότης . ὁ δέ ἐναντίος οὗτος ὁ μέν κακία ὁ ἀρετή ὁ ἠθικός , περί ὅς διαλαμβάνω , ὁ δέ ἀκράτεια ὁ ἐγκράτεια , ὁ δέ θηριότης ὁ ὑπέρ ἄνθρωπος ἀρετή , ( 9 , ) ἡρωϊκός καλέω , κατά ὅς ἄνθρωπος γίγνομαι λέγω θεῖος τις ἐκ ἄνθρωπος , ὥσπερ καί Ὅμηρος εἰσάγω ὁ Πρίαμος περί ὁ παῖς Ἕκτωρ λέγω οὖον γάρ ἔοικα ἀνήρ <γε> θνητός παῖς εἰμί , ἀλλά θεός διά ἀρετή ὑπερβολή . οὗτος ὁ ἕξις εἰμί ὁ ἀντίκειμαι ὁ θηριωδία · ὥσπερ γάρ ὁ θηριωδία οὐ εἰμί κακία , οἷος εἰμί ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἀρετή ὁ οὖον γάρ εἰμί ἀνθρώπινος κακία , ὅλως δέ οὐδέ κακία . οὖον γάρ εἰμί θηρίον κακία ἢ ἀρετή διά ὁ μή μετά λόγος ποιέω ἢ παρά ὁ λόγος ) , οὕτως οὐδέ ὁ θεῖος ἀρετή καί ἡρωϊκός ἀρετή ἄν εἰμί κύριος . ὁ γάρ ἀνιρώπινον ἀγαθός ἀρειή λέγω · ὁ δέ θέω τίς εἰμί ; οὐ εἰμί δέ θεός ἀρετή , ἀλλά τίς τίμιος ἀρετή ὁ θεῖος1 εἰμί ἀγαθός · καί ὥσπερ σπάνιος εἰμί ὁ τοιοῦτος ἕξις , οὗτος καί ὁ ἀντίκειμαι θηριωδία σπάνις . εἰμί δέ μάλιστα ἐν ὁ βάρβαρος . γίγνομαι δέ ὁ τοιοῦτος θηριωδία οὖον μόνος διά πονηρός ἕξις ἀλλά καί διά νόσος καί πήρωσις . περί μέν οὖν ὁ τοιοῦτος διάθεσις ὕστερος ποιέω λόγος . περί δέ ὁ κακία εἴρω πρότερος , ὅτε περί ἀγαθός λέγω ὁ ἠθικός . νῦν δέ περί ὁ ἀκράτεια εἴρω καί περί ὁ μαλακία καί ὁ τρυφή καί ὁ ἀντίκειμαι , Μένων , ἐγκράτεια καί καρτεοια . οὔτε γάρ ὁ λέγω κακία καί ἀρετή ὁ αὐτός εἰμί οὔτε πάντῃ διάφορος , ὡς ἑτερογενής εἰμί . καθόσον μέν γάρ ὁ ἀγή αἱρέω ὁ ἐγκρατής καί ὁ λόγος ἀκολουθέω , ἀρετή προσψ̣ κεῖμαι ὁ ἐγκράτεια , καθόσον δέ ἐναντιόομαι αὐτός ὁ ἐπιθυμία καί ἐν ἀγών εἰμί ἀεί διά ὁ μή ἔχω ἕξις , κατά οὗτος οὐ εἰμί ἀρετή . ἀκόλουθος δέ οὐδέ ὁ ἀκράτεια κακία εἰμί κατά ἰά κακία ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἡθι - Καΐς ἀρετή . ὁ μέν γάρ ὁ ἄλλος κακία φαῦλος , ἑμςιν ἔχω ὁ φαύλος τήτη , πράσσω ὁ φαῦλος , μή ἀντιτείνω αὐτός ὁ λογισμός , ὁ δέ ἄκρος - ὁ λογισμός πρός ὁ ἀγαθός ἕλκω , ὑπό | ὁ ἐπιθυμία Κρής - τίω καί διά ἵημι οὐ εἰμί ὁμοειδής ὁ κακία ὁ ἀκράτεια · ὅτι δέ παρά ὁ λόγος καί αὐτός εἰμί καί ἑκούσιος , κατά οὗτος αὐτός κοινωνέω . λεʹ - γωμεν δή περί αὐτός κατά ὁ τρόπος , κατά ὅς καί περί ὁ ἄλλος εἶμι - πομεν · ἐκτίθημι γάρ ὁ δοκέω περί αὐτός λόγος , ὅς ὁ μή συμβαίνω ὁ ἀλήθεια ἐλέγχω , ὁ μάλιστα ἔνδοξος καταλείβω βεβαιόω · καί οὕτως εἰμί φανερός ὁ περί αὐτός λόγος . δοκέω δή πᾶς ὁ ἐγκράτεια ἀγαθός καί ὁ καρτερία ὁ σπουδαῖος καί ὁ παῖς - νέτος εἰμί , ὁ δέ ἀκράτεια ἐναντίος . φημί δέ περί ὁ ἐγκράτεια καί οὗτος · πρῶτος μέν , ὅτι ὁ ἐγκραιὴς ὁ αὐτός εἰμί ἰός ἐμμενετικός ἐν τις λογισμός καί ἀκίνητος καί ἐγκράτεια ὁ ἐμμένω ὁ λογισμός , ἀκράτεια δέ καί ἀκρατής ἐναντίος · δύο , ὅτι εἰδοί ὁ ἐγκρατής ὅτι φαῦλος ὁ ἐπιθυμία , ἀφίστημι οὗτος καί ἀκολουθέω ὁ λόγος , ὁ δέ ἀκρατής , εἰδοί ὅτι φαῦλος πράσσω , διά ὁ ἡδονά οὖον πείθω ὁ λόγος · τρίτος , ὅτι καί ὁ σώφρων ἐγκρατής εἰμί καί καρτερικός καί ὁ Ἀκόλαστος τοβναντίον · τέταρτος , ὅτι καί πᾶς ἐγκρατής σώφρων ( ἔνιοι δέ οὖον πᾶς φημί ὁμοίως καί ὁ ἀκρατής πᾶς ἀκόλαστος καί ὁ ἀκόλαστος ἀκραῖος εἰμί φημί · ἄλλος δέ διαφέρω ἀλλήλων ) · πέμπτος ὅτι ἐνδέχομαι Φρόνιμον καί δεινός εἰμί καί ἀκρατής εἰμί · ἕκτος , ὅτι λέγω ἀκρατής ὁ πρός θυμός ἐπιρπεπεῖς καί ὁ σφόδρα τιμή καί κέρδος ὀρέγω . οὗτος μέν ἐν εἰμί πᾶς σχεδόν ὁ λέγω περί ἐγκράτεια καί ἀκράτεια · ὅς περί ἕκαστος σκέπτομαι · καί πρῶτος περί ὁ πρῶτος . ὅτι2 οὐ εἰμί ἐγκράτεια ὁ ἁπλόος ἐμμένω ὁ δεδογμἑνις . Κεφ . βε . εἰμί οὗτος εἰμί ὁ ἐγκράτεια , ὁ ἐμμένω πᾶς δόξα , εἰμί καί φαῦλος ἐγκράτεια , ὅταν ἐμμένω τις ψευδής δόξα · ἀλλά μήv ὑπόκειμαι ἐπαινετός καί ἀγαθός εἰμί αὐτός · οὐ ἄρα ὁ ἐμμένω ἀπλόος ὁ πάρειμι δόξα ἐγκράτεια εἰμί . ὁμοίως δέ καί ὁ ἀκράτεια οὖον πᾶς φαῦλος εἰμί καί φευκτός ἀλλά καί Ἀγαθή , ὅταν μή ἐμμένω τις ὁ ψευδής δόξα , ὥσπερ ὁ Νεοπτόλεμος πείθω ὑπό ὁ Ὀδυσσεύς ψεύδω , καί μή ἐμμένω ὁ δόξα ἀλλά ἀληθεύω · ἢ εἰμί τις ἀπατάω ὑπό ὁ προσδιαλέγομαι καί δοξάζω ψευδής οὐ ἐμμένω ὁ δοκέω · οὖον γάρ ψέγω ὁ τοιοῦτος · ὁ δέ ἀκρατής ψέγω · οὐ ἄρα ὁ ἐμμενετικός τῆ δόξα ἐγκρατής εἰμί οὐδέ ὁ τίζω δόξα ἐκστατικός ἀκρατής · ὅλως οεʹ ἀκράτεια μετά ἀφροσύνη συμβαίνω ἀρειή εἰμί , εἰμί οὗτος εἰμί ἀκράτεια ὁ ἐξίστημι ὁ δόξα καί μή ἐμμένω ὁ δοκέω ἀγαθός · εἰμί γάρ τις ὑπό ἀφροσύνη νομίζω ὁ ἀκολασία ἀγαθός , μή ἐμμένω δέ ὁ δοκέω , εἶμαι σώφρων · καί οὕτως εἰμί ὁ ἀκρατής σπουδαῖος , ὅσπερ εἰμί ψεῦδος · ψεκτός γάρ δοκέω πᾶς ὁ ἀκράτεια . ἔτι ὁ δύναμαι ἐξίστημι ὁ δόξα ὁ μή δύναμαι ἀγαθός εἰμί πολλάκις · ὁ δέ ἀκρατής ὁ ἐγκρατής οὐ εἰμί ἀγαθός · οὐ ἄρα ὁ ἐμμενετικός ὁ δόξα ἐγκρατής , οὐδέ ὁ ἐκστατικός ἀκρατής . ὅτι δέ ὁ δύναμαι ἐκσιῆναι ὁ δόξα ἀγαθός ὁ μή δύναμαι , ἧλος · ὁ γάρ ὁ ἀπατάω ὁ φαῦλος | διώκω , ὅτι νομίζω ἀγαθός εἰμί , βέλιος εἰμί ὁ οἶδα ὅτι φαῦλος καί διώκω · ὁ μέν γάρ ἀπατάω μεταπείθω δύναμαι ἀγαθός γίγνομαι , ὁ δέ διά ἀκράτεια διώκω καί εἰδοί ὅτι φαῦλος , οὖον δύναμαι ἐξίστημι ὁ κακός · πῶς γάρ εἄν ἐξίστημι , ἐπεί οὖον δύναμαι μεταπείθω ; ὅς γάρ ἐσθίω γιγνώσκω , οἶδα , καί εἰδοί ἀκρατεύομαι , καί ἔνοχος εἰμί ὁ παροιμία “ οἶος ὁ υδʹ ὦρ πνίγω , τίς δεῖ ἐπιπίνω ; ” φανερός δή ὅτι ὁ ἐμμένω ὁ πάρειμι δόξα οὐ εἰμί ἐγκράτεια οὐδέ ὁ ἐξίστημι ἀκράτεια . περι ὁ γνῶσις ὁ ἀκρατής , ὅς γιγνώσκω οὐ ἐμμένω . Κεφ . γε . ἡσσάομαι δή περί ὁ δευιερος · ἀπορία γάρ εἰμί , πῶς ὑπολαμβάνω ὀρθῶς περί ὅς πράσσω τις ἔπειτα ἀκρατεύομαι . καί φημί τις , ὅτι οὖον γιγνώσκω ὁ ἀκραῖος ὁ πράσσω φαῦλος εἰμί , οὐδέ ἔχω ἐπιστήμη αὐτός , ὥσπερ ὁ Σωκράτης λέγω , οὖον δυνατός ἐπιστήμη ἔνειμι ἄλλος τίς κρατέω καί περιέλκω ὥσπεο ἀνδράποδον . οὗτος δέ ὁ λόγος ἐναντίος εἰμί ὁ φανερόω · ὅτι γάρ εἰμί ἀκρατής , καί οὗτος εἰμί ἀκρατής , ὁ πρός τἀναντία ὅς οἶδα ἀγαθός φέρω , φανερός . διό ζητητέος , εἰμί διά ἄγνοια πράσσω πᾶς ὁ πράσσω ὁ πονηρός , τίς ὁ τρόπος γίγνομαι ὁ ἄγνοια · ἄλλος δέ οἴομαι οἶδα μέν ὁ πράσσω ὁ ἀκρατής , ἐπιστήμη δέ οὐ ἔχω αὐτός ἀλλά δόξα · οὖον γάρ δυνατός ἐπιστήμη ἔχω κραίνω ὑπό ὁ ἡδονή · οὐδείς γάρ εἰμί ὁ ἐπιστήμη ἐπικρατής · διά οὗτος ὁ ὁ ἀκρατής γνῶσις δόξα εἰμί φημί . ἀλλά μήv εἰμί γε δόξα εἰμί καί μή | ἐπιστήμη , οὐδέ ἰσχυρός γνῶσις ὁ πρᾶγμα ἐν ὁ ἀκρατής ἀλλά ἀσθενής τις ναί ἠρεμαῖος καθάπερ ἐν ὁ διστάζω , συγγνώμη εἄν εἰμί ὁ ἀκρατής μή ἐμμένω ὁ οὗτος γιγνώσκω , βίαιος ἀνθέλκω ἐπιθυμία · οὐ ἄρα μοχθηρός ὁ ἀκράτεια · οὐδείς γάρ συγγνώμη ὁ μοχθηρός καί ψέκτης καί φευκτός · τοιοῦτος δέ ὁ ἀκράτεια . ἐπεί δέ οὔτε δόξα εἰμί ὁ γνῶσις ὁ ἀκρατής οὔτε ἐπιστήμη , δοκέω φρόνησις εἰμί · οὗτος γάρ λείπω καί εἰμί ἰσχυρός γνῶσις · καί οὗτος δέ ἄτοπος · εἰμί γάρ ἅμα καί φρόνιμος καί ἀκρατής . οὐδείς δέ εἄν εἶπον φρόνιμος εἰμί ὁ πράσσω ὁ φαῦλος ἑκών · ἐπεί καί δείκνυμι ἐν ὁ ἔμπροσθεν , ὅτι πρακτικός γε ὁ φρόνιμος καί περί αὐτός εἰμί ὁ πρᾶξις ὁ μερικός καί ὁ ἄλλος ἀρετή ἕπομαι ἔχω ἐκ ἀνάγκη · οὐ ἄρα φρόνησις γιγνώσκω ὁ ἀκρατής . κατά μέν οὖν ὁ εἴρω τρόπος γιγνώσκω ὁ ἀκρατής δείκνυμι μή δυνατός εἰμί · ζητητέος ἄρα ὁ τρόπος , ὅς μετά μικρός ἀκριβής ἐπισκοπέω . ὅστις οὐ εἰμί ὁ ἐγκρατής σώφρων οὔτε ὁ σώφρων ἐγκρατής . Κερ . δέ . νῦν δέ σκοπέω περί ὅς τρίτος . εἰμί δυνατός ὁ σώφρων ἐγκρατής 20 εἰμί καί ἔτι περί ὅς · τέταρτος , εἰμί πᾶς ἐγκρατής σώφρων . φανερός δέ εἰμί λαμβάνω ὁ ὁρισμός ὁ ἐγκρατής · εἰμί δή ἐγκρατής ὁ ἀνθίστημι πρός ἰσχυρός καί φαῦλος ἐπιθυμία · ἔχω ἄρα ὁ ἐγκρατής ἰσχυρός καί φαῦλος ἐπιθυμία εἰμί δή ὁ σώφρων εἰμί ἐγκρατής , ἔχω φαῦλος ἐπιθυμία καί ἰσχυρός · ὅσπερ ἐναντίος εἰμί ὁ λόγος ὁ σωφροσύνη . ἐν γάρ ὁ ἕπω ὁ ἐπιθυμία ὁ λόγος ὁ σωφροσύνη οὖον συνίστημι · ἄλλως τε ὁ μέν σώφρων ἥδομαι ὅς πράσσω ἄλλως γάρ οὐ ἄν εἰμί σώφρων ) , ὁ δέ ἐγκρατής ἐν ἀγών εἰμί καί μάχομαι πρός ὁ ἐπιθυμία οὐ ἥδομαι · ὁ γάρ ἡδονή ἐν ὁ ἠρεμία εἰμί . ἔτι ὁ ἔχω ἕξις ἀνδρεῖος ἔπειμι ἐξαπίνης ὁ φοβερός , καί πρίν ὁ λόγος κατά αὐτός χράω , οὖον ταράσσω · ὁμοίως δή καί ὁ ἔχω ἕξις σωφροσύνη οὖον κινέω ὁ ἡδύς , καί πρίν περί αὐτός σκέπτομαι καί ὁ λόγος ἀνθίστημι . ὁ δέ ἐγκρατής οὖον τοιοῦτος · ἐν γάρ ὁ χράω ὁ λόγος κατά αὐτός καί ἀνθίστημι πρός αὐτός ὁ ἐγκράτεια συνίστημι λέγω . εἰμί μέν γάρ χρηστός ὁ ἐπιθυμία ὁ ἐγκρατής , φαῦλος ὁ ἐγκράτεια , κωλύω αὐτός χράω εἰμί δέ ἀσθενής καί οὖον φαῦλος , οὐδείς σεμνός ὁ ἐγκράτεια · νῦν δέ τοιοῦτος δοκέω · εἰμί δέ φαῦλος καί ἀσθενής , οὐδείς μέγας ὁ τοιοῦτος κρατέω , ὥστε οὖον μέγας ὁ ἐγκράτεια · λείπω δή φαῦλος εἰμί ὁ ἐπιθυμία ὁ ἐγκρατής καί ἰσχυρός . καί διά οὗτος οὔτε ὁ σώφρων ἐγκρατής εἄν εἰμί οὔτε ὁ ἐγκρατής σώφρων . ὅτι2 οὐ εἰμί ὁ φρόνιμος ἀκρατής . Κεφ . εἰ . ἘἘΕ ὁ εἴρω δέ φανερός , καί ὅτι οὖον δύναμαι ὁ φρόνιμος ἄκρος - ὁ εἰμί . ἐπεί γάρ ὁ φρόνησις ἕπω καί ὁ σωφροσύνη . ὅτι καί πᾶς ἠθικός ἀρετή , ὁ δέ σώφρων οὖον δύναμαι ἐγκρατής εἰμί , πολύς μᾶλλον οὐδέ ἀκρατής εἰμί · εἰμί δέ οὗτος , οὐδέ ὁ φρόνιμος ἀκρατής εἄν εἰμί . ὅπως ζητέω οἶδα ὁ περί ἐγκράτεια ζήτημα . Κεφ . τε . ζητητέος δέ καί περί ὁ ἕκτος , εἰμί περί πλοῦτος καί δόξα καί Πλῶς πᾶς ἐπιθυμητός ὁ ἀκράτεια εἰμί καί ὁ ἐγκράτεια . καί εἰμί οὗτος , καί ὁ περί ἕκαστος οὗτος ἐπιρρεπής ἔχω ἀκρατής εἰμί , ζητητέος τίς ὁ ἀπλόος ἀκρατής . οὖον γάρ ὁ περί πᾶς ἔχω οὕτως , εἰμί · οὐδείς γάρ ἅπας ἔχω ὁ ἁκρσίας , ὥστε ζητέω ὁ κύριος ἀκρατής . ἰός μέν οὖν ζήτημα ὁ περί ὁ ἐγκράτεια καί ὁ ἀπορία τοιοῦτος συμβαίνω · οὗτος δέ ὁ μέν ἀναιρέω δεῖ , ὁ δέ καταλείπω · ὁ γάρ λύσις ὁ ὅς πόρος κερατέα εὕρεσις εἰμί ὅς ζητέω . πρῶτος μέν ἐν σκεπτέος , πότερος οἶδα ἀκρατεύομαι ὁ ἀκρατής ἢ οὖον , καί πῶς οἶδα · ἔπειτα περί ποῖος εἰμί ὁ ἐγυρατὴς καί ὁ ἀκρατής , λέγω δέ περί πᾶς ἡδονά καί λύπη , ἢ περί τις ἀφωρισμένως · καί ὁ ἐγκρατής καί ὁ καρτερικός εἰμί διαφέρω , καί ὅσος ἀκόλουθος οὗτος ὁ ζήτημα εἰμί . ὅς ἀρχή εἰμί ὁ ζητέω περί ὁ ἐγκρατής καί ἀκρατής , κατά τίς διαφέρω · κατά ὁ ὑπόκειμαι , περί ὅς εἰμί , ἢ κατά ὁ τρόπος , κατά ὅς πρός αὐτός ἔχω , ἢ κατά ἀμφότερος . μείης δέ οὗτος σκεπτέος , εἰμί περί ἅπας ὁ ἡδύς εἰμί ὁ ἀκράτεια καί ὁ ἐγκράτεια ἢ οὖον . οὔτε γάρ περί ἅπας εἰμί ὁ ἀκράτεια καί ὁ ἐγκράτεια καί ὁ ἀπλόος ἀκρατής , ἀλλά περί ὁ ὁ Ἀκόλαστος , οὔτε ὁμοίως ὁ ἀκόλαστος ἔχω προς αὐτός , ἀλλά ἕτερος τρόπος · ὁ μέν γάρ ἀκόλαστος διαφθείρω κρίνω καί νομίζω ἤδη ἀγαθός ὁ διώκω ἀεί ὁ ἡδύς πρός αὐτός φέρω , ὁ δέ ἀκρατής , ὁ λόγος ἀντιλέγω τῆ ἐπίθυμον , αὐτός ἀκολουθέω . τίς τρόπος γιγνώσκω ὁ ἀκρατής . Κεφ . γῆ . ὁ μέν ἐν δόξα · εἰμί ὁ γνῶσις ὁ ἀκρατής , ὅς ἀντιπράσσω , καί μή ἐπιστήμη , οὐδείς διαφέρω πρός ὁ λόγος · οὗτος γάρ ζητέω , εἰμί βέβαιος εἰμί αὐτός ἢ ἀμφίβολος ὁ γνῶσις ὁ ἀγαθός · συμβαίνω δέ πολλάκις ὁ δόξα οὗτος βεβαίως ἔγκειμαι , ὥστε μή διαφέρω ἐπιστήμη κατά ὁ ἀντιβαίνω ὁ ἐπιθυμία . καί ἔνιοι οὗτος πιστεύω ὅς δοξάζω , ὥσπερ ὁ ἐπιστήμων ὁ διά ὁ ἐπιστήμη γιγνώσκω · ὥσπερ ὁ Ἡράκλειτος ὁ δοξάζω οἴομαι ἐφίστημι ἀκριβῶς , οἷος , ὅτι οὐ εἰμί κίνησις καί ἄλλος ὅσος τίθημι . ὁ γοῦν τοιοῦτος δόξα ὁ ἀγαθός ὁ ἀντιπράσσω οὐδείς διαφέρω ὁ ἔχω ὁ ἐπιστήμη ὁ ἀγαθός καί πρός ὁ ἡδύς φέρω · ὁμοίως γάρ εἰμί μοχθηρός , καθόσον ὁμοίως ἰσχυρός λογισμός ἑκάτερος πολεμέω . ὥστε , ὅς ἐν ὁ προερέω ἀπορέω , πῶς ὁ ἀντιπράσσω οὐδείς διαφέρω ὁ ἔχω ὁ ἐπιστήμη ὁ ἀγαθός καί λογισμός ἑκάτερος πολεμέω . ὥστε , ὅς ἐν ὁ προερέω ἀπορέω , πῶς δυνατός ὁ οἶδα ὁ ἀγαθός αἱρέω ὁ κακός , οὐ οὗτος δύναμαι λύω . ζητητέος δή πῶς ἑτέρως λύω . λέγω τοίνυν ὅτι ὁ ἐφίστημι καί κατά ἐπιστήμη γιγνώσκω διττός εἰμί . λέγω γάρ ἐφίστημι καί ὁ ἐνιόω ὁ ἐπιστήμη καί χράω αὐτός , ὥσπερ εἰμί τις γεωμέτρης εἰμί καί γεωμετρέω λέγω λέγω ἐφίστημι καί ὁ ἔχω μέν ὁ ἐπιστήμη μή χράω δέ αὐτός , ὥσπερ γεωμέτρης λογοποιέω ἢ ἄλλος τίς πράσσω , οὖον γεωμέτρης · ὥσπερ οὖν ἐπί ὅδε γεωμέτρης θαυμαστός μέν εἰμί , εἰμί γεωμέτρης ψευδής συνάγω , θαυμαστός δέ οὐδείς , εἰμί λογοποιέω οὖον συνοράω , εἰμί τις παρά ὁ γεωμετρία ἰά σχ·ήματα θεωρέω , ὁ ἴσος τρέ πως καί πίνω ὁ ἀκρατής ἔχω . εἰμί μέν γάρ ἐπίσταμαι ὁ ἀκρατής καί χράω εἷς ἐπιστήμη καί κατά αὐτός θεωρός ἐπί τἀναν.τία ὅς ἐπίσταμαι φέρω , θαυμάσιος εἰμί δέ μή χράω , κἀν ἐπιστήμη ἔχω , οὖον δεῖ θαυμάζω . ἔτι καί ὅταν τις ἔχω ὁ ἐπιστήμη καί χράω , εἄν μή τέλειος χράω , οὐδείς θαυμάσιος , εἰμί μοχθηρός εἰμί . ἐπεί γάρ δύο τρόπος πρότασις αοιδεικνυμι ἐπίσταμαι ὁ ἐπίσταμαι , καθόλου ἄν μερικός , ἐάν ἀμφότερος ἔχω ἕτερος μή χράω , λέγω ὁ καθόλου , ὁ δέ μερικός οὖον χράω , θαυμαστός οὐδείς εἰμί μοχθηρός εἰμί , οἷος ἐπίσταμαι τις , ὅτι ὅδε πονηρός . ὁ δέ πονηρός οὖον δεῖ πράσσω , ὅδε ἄρα οὖον δεῖ πράσσω . καί ἀμφότερος εἰμί ἐν ὁ Ψυχή ὁ πρότασις , ἐπειδάν ἐπιθυμία τις ἐπί τίς κινέω πονηρός , συμβαίνω ὁ μέν καθόλου χράω , ὅτι ὁ κακός οὖον δεῖ πράσσω καί θεωρέω κατά αὐτός τηνικαῦτα , ὁ δέ μερικός , ὅς , ὅδε κακός , ἔχω μέν , οὖον χράω δέ , οὐδέ συνοράω ἐνέργεια καί διά οὗτος πρός ὁ μοχθηρία χωρέω , ὥσπερ ἀποτυφλόω , οὗτος δέ οὐδείς θαυμαστός . εἰμί γάρ καί χράω ὁ καθόλου πρότασις , ἀλλά πράσσω οὖον δύναμαι κατά ὁ ἐπιστήμη μή χράω καί ὁ μερικός · οὗτος γάρ εἰμί ὁ κύριος ὁ πρᾶξις . εἄν γάρ τις οἶδα , ὅτι ὁ ξηρός χρηστέον εἷς οἶδα δέ ὅτι ὅδε ξηρός , οὐδείς μᾶλλον χράω ὁ ξηρός · οὗτος δή καί ἐπί οὗτος ἔχω · ἄν τις ὁ καθόλου χράω καί θεωρέω , ὁ μερικός δέ οὖον χράω , οὐδείς ὁ ἐπιστήμη ἀπονίναμαι . ὅς μερικός δέ διαφέρω · ὁ μέν γάρ ἀνάγκη πᾶς οἶδα , ὁ καθόλου γιγνώσκω , εἰς δέ οὖον . ὅταν γάρ ὁ καθόλου οὕτως ἔχω , ὥστε περιέχω αὐτός ὁ συλλογίζομαι ἢ ὁ ὁμοειδής , ὁ ἄν θόλος γιγνώσκω καί ὁ μερικός , οἷος πᾶς ἄνθρωπος βλαβερός ὁ ἑλλέβορος , αὐτός δέ ἄνθρωπος , αὐτός ἄρα βλαβερός ὁ ἑλλέβορος . ἐνταῦθα ὁ καθόλου καί ὁ μερικός συγγιγνώσκω · οὖον γάρ ἑαυτοῦ δύναμαι ἀγνοέω ὅτι εἰμί ἄνθρωπος · ὁμοίως δέ ἄν ὁ ὁμοειδής περιέχω · οὐδέ γάρ οὐδέ αὐτός ἀγνοέω δυνατός . ὅταν δέ ὁ καθόλου πρᾶγμα τίς περιέχω , τότε οὐ ἀνάγκη , ὁ καθόλου γιγνώσκω , καί ὁ μερικός γιγνώσκω , οἷος πᾶς ἑλλέβορος βλαβερός , ὅδε ἑλλέβορος , ὅδε ἄρα βλαβερός · ἐνταῦθα οὐ ἀνάγκη γιγνώσκω ὁ μερικός , ὁ καθόλου γιγνώσκω . ὁ τοιοῦτος οὖν μερικός ὁ ἀκρατής ἢ οὐ ἔχω ἢ ἔχω οὖον χράω . ὁ δέ χράω καί μή χράω τοσοῦτος ἀλλήλων , μέθη καί θαυμάζω εἰμί εἰμί τις οὕτως ἔχω , ὁ δέ μή χράω καί ἁμαρτάνω , οὐδαμῶς . ἔτι οὖον οὗτος μόνος διαφέρω ὁ ἐφίστημι . ὁ ὁ μέν ἔχω καί χράω . ὁ δέ ἔχω μέν , οὖον χράω δέ . ἀλλά καί καί αὐτός ὁ ἔχω διαφέρω · οὖον γάρ ὁμοίως ἔχω ὁ ἐπιστήμη ὁ ἐφίστημι · εἰμί γάρ ἔχω τις ἐπιστήμη μή ἔχω . οἷος ὁ καθεύδω καί μαίνομαι καί οἰνόω . κατά οὗτος δέ ὁ τόπος ἔχω ὁ ἐπιστήμη καί ὁ ἐν ὁ πάθος εἰμί · μεθύσκω γάρ ὑπό ὁ ἐπιθυμία καί μαίνομαι ὑπό ὁ θυμοδ · καί ὥσπερ ἐπί ὁ μαίνομαι καί οἰνόω αὐτός καί αὐτός ὁ σῶμα ἀλλοιόω καί μεθίστημι φανεοῶς ὑπό ὁ τοιοῦτος πάθος · καί γάρ χρῶμα καί βλέμμα , ἔνιοι δέ καί καθαρός μαίνομαι . φανερός φανερός ἐν , ὅτι ὁ ἐπιστήμη ὁ ἀκρατής ὁμοίως ἔχω ὁ ὁ μεθύω καί μαίνομαι . δέ · καί λέγω λόμους ὁ ἐπιστήμη . οὖον παρά οὗτος φαίνω μή ὁμοίως ἔχω ὁ εἴρω · καί γάρ καί ὁ μεθύω ἀποδείκνυμι καί ἔπος λέγω εμτεδοκλεος · ὥσπερ καί ὁ ἄρτι μανθάνω παῖς συνείρω μέν ὁ λόγος , οἶδα δέ οὔπω πρίν ἐν ἔθος γίγνομαι καί ὥσπερ συμφύω , ὅσπερ διά μακρός γίγνομαι χρόνος · ὥστε καθάπερ ὁ ὑποκρίνω . οὔτως ὑποληπτέον λέγω καί ὁ ἀκρατεύομαι , ὁ πρόσωπον ὑποκρίνομαι ὁ ἐν ποίημα ἔπος λέγω μέν , οἶδα δέ οὐδείς ὅς λέγω , ἔτι καί ὅδε ἰός τρόπος φυσικός ἄν τις σύν-εἶδον ὁ αἴτιος , διά ὅς γιγνώσκω ὁ ἀκρατής ὁ ἀγαθός οὐ αἱρέω . εἰμί δόξα καθόλου καί εἰμί δόξα μερικός , ὅστις δή μερικός περί ὁ αἰσθητής εἰμί · ὅταν δέ ἀπό ὁ καθόλου καί ὁ μερικός δόξα ἄλλος τις συνάγω δόξα , ἀνάγκη , εἰμί μέν εἰμί ὁ δόξα θεωρητικός , κατάφημι ὁ διάνοια καί πιστεύω ὅτι οὗτος ἔχω , εἰμί δέ εἰμί πρακτικός ὁ δόξα , ἀνάγκη πράσσω εὐθύς , ἄν μή τις κωλύω , οἷος θεωρητικός μέν δόξα , ὅτι ἑλλέβορος βλαβερός ὁ ὁ μέλι γλυκύς , ὅσπερ εἰμί συνάγω , πιστεύω μόνος , οὖον πράσσω , πρακτικός δέ , ὅτι ὁ γλυκύς γεύω δεῖ , ὅσπερ εἰμί συνάγω , πράσσω καί γεύω . ὅταν οὖν ὁ μέν δόξα , καί ὁ καθόλου καί ὁ μερικός , κελεύω πράσσω τίς , οἷος , δεῖ γεύω ὅδε , ὅτι ὅδε γλυκύς , ὁ δέ γλυκύς γεύω δεῖ . ὁ δέ ἐπιστήμη κελεύω καί ὁ καθόλου λόγος μή γεύω , τυγχάνω δέ καί ἐπιθυμία ἔνειμι ὁ πρᾶγμα , ὁ μέν ἐκ οὗτος συνάγω ἐνέργεια ἔχω καί χράω αὐτός , ὁ δέ καθόλου κωλύω γεύω , ὁ δέ ἐπιθυμία μετά ὁ δόξα ἐπί ὁ γευστός ἄγω · δύναμαι γάρ κινέω ἕκαστος ὁ μόριον , λέγω δέ ὁ οἰκεῖος αἴσθησις ὁ ἐπιθυμητός , ὅρασις εἰμί ὁρατός εἰμί ὁ ἡδύς , ὅς ἑαυτοῦ ἑαυτοῦ ἕλκω , καί γεῦσις ὁ γευστός · ὥστε συμβαίνω ὁ ἀκράτεια ὑπό λόγος γίγνομαι , καί δόξα ὁ ἐναντίος ἰός λόγος · εἰμί δέ ἐναντίος ὁ δόξα ὁ ὀρθός λόγος οὖον διά ἑαυτοῦ ἀλλά διά ὁ ἐπιθυμία · οὖον γάρ ὁ δόξα ὁ ἴδιος δύναμις ὁ λόγος ὁ ὀρθός κρατέω · ἀδύνατος γάρ ἐπιστήμη δόξα περιγίγνομαι ἀλλά ὁ δύναμις ὁ ἐπιθυμία , ὅς καί ὁ σῶμα μεθίστημι καί ἀλλοιόω · γίγνομαι δή ὁ ἀκράτεια ὑπό λόγος καί δόξα ἀντιφθέγγομαι ὁ ὀρθός λόγος διά ὁ ἐπιθυμία . διά οὗτος οὐδέ ὁ θηρίον ἀκρατής δύναμαι λέγω , ὅτι οὐ ἔχω λόγος ὅς ἀνθίστημι ὁ ἐπιθυμία , ἀλλά φαντασία τις ὁ μερικός καί μνήμη . πῶς δέ λύω ὁ ἄγνοια ὁ ἀκρατής ὁ ἐπιθυμία σβέννυμι καί πάλιν γίγνομαι ὁ ἀκρατής Ἐπιστήμων καί κατά ὁ ἐπιστήμη ἐνεργός , ὁ αὐτός εἰμί λόγος , ὅς εἰμί καί ἐν ὁ μεθύω καί καθεύδω · οὗτος δέ φυσιόλογος οἶδα . ὅταν δέ ἐν ὁ πάθος γίγνομαι ὁ ἀκρατής , ὁ μικρός πρότασις , ὁ κύριος ὁ πρᾶξις , ὁ ὅτι ὅδε κακός . ἢ οὐ ἔχω οὐδαμῶς οὐδέ ἐπίσταμαι ἢ οὕτως ἔχω ὥσπερ ὁ μεθύω καί ὁ μαίνομαι ἔπος τις καί ἀποδείκνυμι λέγω · ἄλλως τε , ὅτι οὐδέ ὁ μικρός πρότασις αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἐπιστημονικός εἰμί , ὥσπερ ὁ καθόλου καί μείζων . ὥστε ἔοικα , ὅς ζητέω Σωκράτης συμβαίνω · οὖον γάρ πάρειμι ὁ κύριος εἰμί δοκέω ἐπιστήμη , ὅστις εἰμί ὁ καθόλου , γίγνομαι ὁ πάθος · οὖον γάρ οὗτος κρατέω ὁ ἐπιθύω εἷς εἷς ἀλλά ὁ κύριος ὁ πρᾶξις , ὅστις εἰμί ὁ μικρός καί ὁ περί ὁ κατά ἕκαστος . οὗτος γάρ διαφθείρω ὁ πράσσω , ὅστις εἰμί περί ὁ πρᾶξις · καί οὗτος περιέλκω διά ὁ πάθος , οὐ ὁ καθόλου . περί μέν οὖν ὁ γνῶσις ὁ ἀκρατής , εἰμί γιγνώσκω ὅλως ὁ ἀγαθός καί πῶς γιγνώσκω ἀκρατεύομαι , τοσοῦτος εἴρω . Τῖς ὁ ἀπλόος ἀκρατής καί ὁ ἀπλόος ἐγκρατής . Κεφ . ἤ . μετά δέ οὗτος ῥητέος , εἰμί εἰμί τις ἀπλόος ἀκρατής ἄνευ προσθήκη ἢ πᾶς κατά μέρος , οἷος ἀκρατής θυμός καί ἀκρατής δόξα · καί εἰμί εἰμί ἁπλόος ἀκρατής , λεκτέος περί ποῖος εἰμί ὑπόκειμαι . ὅτι μέν οὖν περί ἡδονά ἡδονά καί λύπη εἰμί ἅπας ὁ ἐγκρατής καί καρτερικός καί ἁπλόος καί μερικός , καί ὁ ἀκρατής καί μαλακός , φανερός . ἐπεί δέ ὁ ἡδύς ὁ μέν εἰμί ἀναγκαῖος , ὁ δέ οὐ ἀναγκαῖος μέν , αἱρετός δέ κατά ἑαυτοῦ καί ἡδύς λέγω δέ ἀναγκαῖος μέν , ὅς Χωρὶς οὖον δύναμαι συνίστημι ἢ ὁ εἶδος καθόλου ὁ ἀνθρώπινος , ὥσπερ ὁ γάμος ὁ ὁ ἄτομος , ὥσπερ τροφή ἄνεσις ὕπνος καί ὁ τοιοῦτος · οὐ ἀναγκαῖος δέ , αἱρετός καί ἡδύς διά ἑαυτοῦ , οὖον διά ὁ σύστασις ὁ ἄνθρωπος , πλοῦτος τιμή νίκη καί ὁ τοιοῦτος ) , συμβαίνω καί ἐν ἀμφότερος ἡδύς ὑπερβολή εἰμί , καί ἐν ὁ ἀναγκαῖος καί ἐν ὁ διά ἑαυτοῦ αἱρετός , ὅταν τις αὐτός χράω πλέω ἢ δεῖ καί ὁ ὀρθός κελεύω λόγος αὐτός χράω . ὁ μέν οὖν πρός ὁ ὑπερβάλλω ὑπερβάλλω ὁ μή ἀναγκαῖος οὖον λέγω ἁπλόος Χωρὶς προστίθημι κέω ἀκρατής ἀλλά ἀκρατής δόξα ἢ ἀκρατής πλοῦτος , ὡς ἕτερος εἰμί ὁ κύριος καί ἁπλόος ἀκρατής ; ὀνομάζω δέ ἀκρατής διά τις πρός ἐκεῖνος ὁμοιότης , καθάπερ διαφέρω ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁ Ὀλύμπιος νικάω ὁ ἁπλόος ἄνθρωπος . καί γάρ εἰμί καί μικρός εἰμί ὁ διάφορος αὐτός , ἀλλά ὅμως διαφέρω , καί ἕτερος εἰμί διά ὁ προσθήκη . ὅτι δέ διάφορος εἰμί ὁ περί ὁ μή ἀναγκαῖος ἡδύς ἀκράτεια ὁ ἀκράτεια , δῆλος καί ἀπό ὁ ὁ μέν ἀκράτεια ἁπλόος ψέγω καί δοκέω οὖον μόνος ἦμαρ - τίας ἀλλά καί κακία ὁ κύριος ἢ κατά ἰ , ὁ δέ μετά προσθήκη ἀκράτεια οὖον ψέγω ὡς κακία . ὁ μέν ἐν περί ὁ μή ἀναγκαῖος ἡδύς ὑπερβάλλω ἀκραιεῖς λέγω μείης προσθήκη , ὁ δέ περί ὁ ἀναγκαῖος καί σωματικός ἡδονά ὑπερβάλλω οὖον κρίνω καί συντίθημι ὁ λόγος ἀλλά ἀνθίζω , καί εἰς μέν ἡδονά ὑπερβαλλόντως διώκω , περί ὅς φημί εἰμί ὁ σώφρων καί ὁ ακολασιος , ὁ δέ λύπη φεύγω πλέω ἢ προσήκω , οἷος πεῖνα δίψα καί ἀλέω καί ψῦχος καί πᾶς ὁ περί ἁφή καί γεῦσις , ὁ τοιοῦτος ἀκρατής λέγω , οὖον μετά προσθήκη ἀλλά ἁπλόος . δῆλος δέ καί ἀπό ὁ ἀκόλαστος λέγω ὁ περί οὗτος ὑπερβάλλω , ὁ δέ περί ὅς μή ἀναγκαῖος ἡδύς ὑπερβάλλω οὐδαμῶς . ὅτι γάρ περί ὁ αὐτός σωματικός ἡδονά συμβαίνω εἰμί ὁ σώφρων καί ἐγκραιῆ καί ὁ ἀκρατής καί ἀκόλαστος , εἰς αὐτός τίθημι ὁ σώφρων ὁ ἐγκρατής καί ὁ ακολασιος ὁ ἀκρατής , εἰμί καί οὐ ὁμοίως ἔχω πρός οὗτος ὁ ἡδονή . ὁ μέν γάρ Ἀκόλαστος προαιρέω ἐπί ὁ ἐπιθυμία φέρω , ὁ δέ ἀκρατής μή προαιρέω , ἀλλά ὁ ὀρθός λόγος ἀνθίστημι . ὁ μέν οὖν ἀκρατής ἰός ἀκόλαστος εἰς αὐτός τίθημι καί ὁ σώφρων ὁ ἐγκραιἡ καί περί ὁ αὐτός λέγω αὐτός εἰμί , ὁ δέ περί ὁ ἄλλος ἡδονά εἰς μή ἀναγκαῖος ἀκρατής ἔχω οὐδαμῶς . εἰμί δέ καί περί ὁ αὐτός εἰμί ἡδύς ὁ ἀκραῖος ὁ ἀκόλαστος , ἀλλά μᾶλλον υἱός ἐγώ ὁ ἀκόλασιος ὡς μᾶλλον ὁ ἐπιθυμία δουλεύω . ὁ μέν γάρ ἀκρατής σφοδρός ἐπιθυμία ἡσσάομαι ( οὖον γάρ εἰμί ἄλλως , ὁ ὀρθός ἀνθίστημι λόγος ) , ὁ δέ Ἀκόλαστος καί μικρός καί ἀσθενής ἐπιθυμία ἡσσάομαι διά ὁ μή ἀντιπράσσω αὐτός ὁ ὀρθός λόγος καί ζητέω ὁ ὑπερβολή καί φεύγω μέτριος λύπη · καί εἰμί μέτριος κινέω ἐπιθυμία οὕτως εἰς ὁ ὑπερβολή φέρω , τίς ἄν γίγνομαι , εἰμί προσγίγνομαι αὐιῷ ἐπιθυμία νεανικός καί περί ὁ ὁ ἀναγκαῖος χρεία λύπη ἰσχυρός ; περι ὁ θέω ριʹ ὧδε κερατέα καί ὁ κατά αὐτός ἀκράτεια . Κεφ . ὁ . πάλιν ὁ ἡδύς · ὁ μέν εἰμί φύσις ἀγαθός , ὁ δέ φύσις κακός , ὁ δέ μεταξύ . καί φύσις μέν ἀγαθός ἡδύς εἰμί , ὁ διά ἑαυτοῦ καί οὖον διά ἄλλος ζητέω , οἷος δόξα Νίκη ὑγίεια , φύσις δέ κακός οἶος ὁ ἐσθίω ἄνθρωπος καί πίνω αἷμα ἀνθρώπινος καί ὁ παρά φύσις ἀκολασία , μεταξύ δέ οὗτος , ὅσος διά ἑαυτοῦ μέν οὔιε ἀγαθός εἰμί οὔτε κακός ἀλλά χρήσιμος πρός τίς ἀγαθός ; οἷος ὁ σιτίον καί ὁ | ἱμάτιον καί ὁ γάμος · τείνω οὖν φύσις ἀγαθός καί ὁ ῳταξύ , ἐπειδάν τις ζητέω , ἐπαινέω , ἐάν μή ὑπερβάλλω ὁ ὀρθός λόγος ἀλλά ὡς προσήκω ζητέω . καί γάρ ὁ ὑπερβολή ἐν ἅπας οὐ ἐπαινετός , ἀλλά ὁ μέν ἐν ὁ φύσις ἀγαθός ὑπερβολή ψεκτός μέν οὐ εἰμί οὐδέ μοχθηρός , ὅτι ὁ διώκω , ὡς εἴρω , φύσις εἰμί ἀγαθός καί διά ἑαυτοῦ ζητέω , φευκτός δέ εἰμί καί φαῦλος · ὁ γάρ φεῖ - καθάπερ ὁ Νιόβη , ὅς καί πρός ὁ θεός ὑπέρ ὁ τέκνον μάχομαι , ἢ ὁ Σάτυρος ὡς θεός ἐπικαλέω ὁ πατήρ · λίαν γάρ δοκέω μωραίνω . νέος . ἀλλά οὐδέ ἀκράτεια εἰμί ἡτοιαύτη ὑπερβολή . ὁ γάρ ἀκράτεια οὖον μόνος φευκτός ἀλλά καί ὁ ψέκτης εἰμί . λέγω δέ ἀκράτεια Ζεύς ὁμοιότης τις , ὅς ἔχω περί ὁ ἀκράτεια μετά προσθήκη , καθώς εἴρω ἀκράτεια κέρδος ὁ ἀκράτεια τιμή . καί ἀκρατής οὐ ἁπλόος ἅλως ἀεί τιμή ἢ φιλοτεκνία ὁ τις ὁ τοιοῦτος · ὥσπερ κακός ἰατρός λέγω ὁ παρά ὁ ἐπιστήμη χράω ὁ νοσέω , καί κακός ὑποκριτής ὁ μή ἀκριβῶς μιμέομαι ὅς ὑποκρίνομαι , καί οὐ ἀπλόος κακός , ὅτι οὐ εἰμί κακία ὁ τοιοῦτος παρατροπή , ἀλλά κατά ὁμοιότης μετά προσθήκη . ὁ μέν ἐν περί ὁ φύσις ἀγαθός καί ἡδύς ὑπερβολή οὕτως ἔχω . ὁ δέ μεταξύ ἀγαθός ὁ ὑπερβολή μοχθηρός εἰμί καί ψεκτός , ὅτι ὁ τοιοῦτος ἀγαθός ἀπό ἑαυτοῦ οὐ ἔχω ὁ τοιοῦτος ἢ τοιοῦτος εἰμί , ἀλλά ἀπό ὁ τέλος πρός ὅς τάσσω ἢ ἀγαθός εἰμί ἢ κακός . καί διά οὗτος , ἄν πρός τέλος τάσσω μοχθηρός , μοχθηρός εἰμί . τάσσω δέ εἰς μοχθέω ρός τέλος , ὅταν μετά ὑπερβολή διώκω · ὁ γάρ ὑπερβάλλω ἐν ὁ χρῆσις ὁ σιτίον καί ὁ ἔνδυμα καί ὁ θλάω ἀναγκαῖος καί παρά ὁ ὀρθός λόγος αὐτός χράω εἰς ὁ ἀκολασία αὐτός τάσσω . καί διά οὗτος ὁ οὗτος ἅπας ὑπερβολή μοχθηρία εἰμί . εἰμί . δέ καί ἁπλόος ἀκράτεια καί Χωρὶς προσθήκη , περί ὁ καί ὁ σωφροσύνη ἕννυμι καί ὁ ἀκολασία . λάσιος . ὁ δέ φύσις κακός καί ἡδύς οὐ ὁ ὑπερβολή μοχθηρός εἰμί , ἀλλά ἁπλόος ὁ περί οὗτος ἔχω , ὁ εἰμί ὁ θηριώδης · ὅσπερ οὐδέ φύσις ἡδύς εἰμί . ὁ γάρ ἡδύς ὁ μέν εἰμί ἡδύς φύσις καί πᾶς ζῷον οἷος τροφή καί ὕπνος καί ὁ τοιοῦτος , ἰός δέ φύσις μέν ἡδύς , οὖον πᾶς δέ ἡδύς , ὥσπερ ὁ τοιόσδε τροφή , οἷος ὁ πόα ἐσθίω ἢ κρέας ἔνιοι ὁ ζῷον φύσις ἡδύς εἰμί , ὁ δέ οὐδαμῶς φύσις ἡδύς ἀλλά ἢ διά ἔ ἢ διά πήρωσις ἢ διά μοχθηρία φύσις , ὅστις εἰμί φύσις κακός , περί ὁ ὁ θηριότης εἰμί · οἷος ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος λέγω ποιέω , ὁ κύω ἀνασχίζω ὁ παιδίον κατεσθίω · ἢ ὅς οἶς ἥδομαι ὁ ἀπαγριόομαι περί ὁ Πόντος ἄνθρωπος , ὁ μέν ἰχθύς ὠμός ἐσθίω καί κρέας ὠμός , ὁ δέ δανείζω ὁ τέκνον ἀλλήλων εἰς εὐωχία · ἢ ὅς φαλαρίς ποιέω φαγεῖν ὁ ἑαυτοῦ παῖς . τοιοῦτος δή ὁ φύσις κακός καί ἡδύς , οὖον φύσις ἡδύς ἀλλά διά μοχθηρία μέν φύσις ἡδύς δοκέω οὗτος , ὁ δέ διά πήρωσις ῥώννυμι τις ἥδομαι ἢ διά μανία ἢ ἄλλος τις νόσος · διά μανία μέν . ὥσπερ ὁ μαίνομαι καί φαγεῖν ὁ σύνδουλος ἧπαρ ἢ ὁ ὁ μήτηρ καθαρεύω καί ἐσθίω , διά νόσος δέ ὁ ἐσθίω ἄνω Θρᾷξ καί γῆ · ἐκ ἔθος δέ γίγνομαι θηριώδης ὁ ὁ παρά φύσις ἡδονή ἐκ προοίμιον ὁ βίος συνεθίζω καί χαίρω μέν σιτίον , ὅς οὐδείς ἥδομαι ἄνθρωπος μή ὁ φυσικός ὁράω ἐξίστημι . ἀκολασταίνω δέ ὁ πη παρά φύσις ἀκολασία · καί διά μοχθηρία φύσις γίγνομαι . ὅσος μέν ἐν διά μοχθηρία φύσις ὁ φύσις κακός ἥδομαι , οὐ εἰμί ἀκρατής · οὖον γάρ εἰμί αὐτός ὀρθός λόγος , ὅς ἀνθίστημι · ὁμοίως δέ οὐδέ ὅσος ἐκ ἔθος ἢ νόσημα ἢ Νανιάς , ἀλλά ὁ ἥδομαι ὁ τοιοῦτος ἔξω εἰμί παντελῶς ὁ ὁ κακία ὁράω . εἰμί δέ τις οὗτος ὁ ἐπιθυμία νῦν μέν κρατέω , νῦν δέ ἡσσάομαι , οὖον λέγω ἀκρατής ἁπλόος , ἀλλά μετά πρόσθη κέω , οὐδέ ἐγκρατής ἁπλόος ἀλλά μετά προσθήκη , οἶος ἐγκρατής ὁ θηριωδία καί ἀκρατής ὁμοίως · οὖον γάρ εἰμί ὁ θηριωδία περί ὁ αὐτός ὁ ἀκολασία , ὥσπερ ὁ ἀπλόος ἐγκράτεια · ὁ μέν γάρ ἀκολασία περί ὁ φυσικός εἰμί ἡδονά ὁμοίως καί ὁ ἁπλόος ἐγκράτεια , ὁ δέ θηριωδία περί ὁ παρά φύσις . πᾶς μέν γάρ ὑπερβάλλω κακία καί ἀφροσύνη καί δειλία καί ἀκολασία καί χαλεπότης ὁ μέν θηριώδης , ὁ δέ νοσηματώδης εἰμί . ὁ μέν γάρ φύσις τοιοῦτος οἷος δείδω πᾶς , κἀν ψοφέω μείς . θηριώδης δειλία δειλός , νοσηματώδης δέ ; οἷος εἰμί ὁ δείδω ὁ γαλέη διά νόσος · καί ἐπί ὁ ἀφροσύνη ὁ μέν ἐκ φύσις ἀλόγιστος καί μόνος αἴσθησις ζῶ , ὥσπερ τις γένος ὁ πόρρω βάρβαρος , θηριώδης ἀφροσύνη ἄφρων , ὁ δέ διά νόος σός ἐπιληπτικός ἢ μανία νοσηματώδης . οὗτος δέ ὁ ἔχω δυνατός καί ἔχω καί μή κρατέω ὑπό αὐτός , ὥσπερ εἰμί φαλαρίς κρατέω ὁ ἐπιθυμία , ἐπιθυμέω παιδίον ἐσθίω , δυνατός δέ καί κρατέω ὑπό αὐτός . ὁ γοῦν τοιοῦτος ἀκράτεια καί ἐγκράτεια οὐ ἁπλόος ἀκράτεια καί ἐγκρατέω εἴρω , ἀλλά μετά προσθήκη , καθώς ἐν ὁ ἀνωτέρω εἴρω , ἀκράτεια θηριώδης ἢ ἀκράτεια νοσηματώδης , καί ἐγκράτεια θηριώδης κακία ἢ ἐγκράτεια νοσηματώδης κακία · ἀκράτεια δέ ἁπλόος ὁ περί ὁ ἀνθρώπινος ἀκολασία μόνος . ὅτι μέν οὖν ἀκράτεια καί ἐγκράτεια εἰμί μόνος περί ὅσπερ ἀκολασία καί σωφροσυνιημι καί ὅτι ὁ περί ὁ ἄλλος ἡδύς ἄλλος τίς εἶδος εἰμί ἀκράτεια κατά μετά - φορά λέγω καί οὖον κύριος , εἴρω . ὅτι2 ὁ ὁ ἐπιθθμίας ἀκράτεια ἀκράτεια αἰσχρός ὁ ὁ θυμός . · Κεφ . εἷς . ζητητέος δέ ὁπότερος ἀκράτεια ἐπιθυμία αἰσχρός . ὁ ὁ ἐπιθυμία ἢ <ή> ὁ δοκέω δέ ὁ ὁ ἐπιθυμία αἰσχρός εἶμι ὁ ὁ θυμός ἀκράτεια . ὁ ὑπακούω θυμόω οὖον πάντῃ παρακούω ὁ λόγος , ἀλλά κατά τίς καί ὑπακούω καί παρακούω . καθάπερ ὁ ταχύς ὁ διάκονος , ἕ πρίν ἀκούω πᾶς ὁ προστάσσω ἐκθέω , εἴτα̅ διαμαρτάνω ὁ πρόσταξις , ἢ ὥσπερ ὁ κύω πρίν σκέπτομαι εἰμί φίλος ὁ πρόσειμι , πρός ὁ ψόφος μόνος ὑλακτέω · οὗτος καί ὁ θυμός διά θερμότης καί ταχυτής ὁ φύσις ἀκούω ὁ λόγος μόνος , οὐ ἐπίταγμα δέ ἀκούω , ὁρμάω πρός ὁ τιμωρία . ὁ μέν γάρ γογισμὸς ἢ ὁ φαντασία οὗτος δείκνυμι μόνος , ὅτι οὗτος ὑβρίζω ἢ καθίημι φρονέω ἢ ζημιόω , ὁ δέ θυμός , ὥσπερ συλλογίζομαι ὅτι δεῖ ὁ τοιοῦτος πολεμέω , εὐθύς χαλεπαίνω . οὗτος μέν οὖν ὁ θυμός ἕπω κατά τίς ὁ λόγος , ὁ δέ ἐπί θυμιάω , ἐάν μόνος εἶπον ὁ αἴσθησις ἢ ὁ λογισμός διαφθείρω ὑπό ὁ αἴσθησις , ὅτι ὅδε ἡδύς , ὁρμάω ἐύς πρός ὁ ἀπόλαυσις · ὥστε ὁ μέν θυμός ἀκολουθέω ἰός λόγος πως , ὁ δέ ἐπιθυμία οὖον . αἰσχρός οὖν διά οὗτος ὁ πρός ὁ ἐπιθυμία ὁ · ὅς πρός θυμός · ὁ μέν γάρ ἀκρατής ὁ θυμός κρατέω ὑπό λόγος τρόπος τις , ὁ δέ ὁ ἐπιθυμία ἀκρατής ὑπό ὁ ἐπιθυμία κρατέω . ἔτι ὁ μᾶλλον φυσικός ὄρεξις ἀκολουθέω κοῦφος κακός ὁ ἕπω ὁ φυσικός · μᾶλλον γάρ ἀξιόω ὁ τοιοῦτος συγγνώμη · ἀλλά ὁ ὁ θυμός ἀκράτεια φυσικός ὁ ἀκράτεια ὁ ἐπιθυμία , λέγω δέ ὁ μή ἀναγκαῖος ἐπιθυμία καί ὁ ὑπερβάλλω , οἷος χργνάτωβ καί δόξα · ὥστε ἀνεκτός κακός ὁ ὁ θυμός ἄκρος σίον σής ἰά ἐπιθυμία . ὅτι δέ ὁ μᾶλλον φυσικός μᾶλλον συγγνωστός . δῆλος . ἐγκαλέω γάρ τις ὅτι τύπτω ἰός πατήρ , ἀπολογέομαι φυσικός αὐτός εἰμί εἰμί θυμός ὁ τοιοῦτος καί περί περί αὐτός ἀκράτεια , καί γάρ καί ὁ πατήρ αὐτός τοιοῦτος εἰμί πατοαλοιαω καί ἔτι ἰός πάππος καί ὁ ἑαυτοῦ υἱός εἰμί καί τύπτω αὐτός ἐπειδάν ἀνήρ γίγνομαι . καί τις ἕλκω ὑπό ὁ υἱός κελεύω αὐτός πρός ὁ θύρα παύω , “ καί γάρ ἐγώ ὁ πατήρ ὁ ἐμός ἕλκω ” , φημί , μέχρι ἐνταῦθα ” . φαίνω τοίνυν ὅτι ἀπολογία τις οἰδέω ὁ αἰσχρός ὁ φύω πρός αὐτός καί ἀνεκτός ποιέω ὁ ἔγκλημα . ὅτι δέ καί φυσικός ὁ ὁ θυμός θυμός ὁ ὁ ἐπιθυμία δῆλος · ἁπλόος γάρ θυμόω θυμόω φυσικός ὁ ἐπιθυμέω ὁ μή ἀναγκαῖος . ὁ μέν γάρ θυμόω διά σωτηρία ὁ φύσις ἐντίθημι ὁ φύσις , ἵνα ὁ βλαβερός ἀποσείω , καί εἰς οὗτος φέρω , ὁ δέ ὁ μή ἀναγκαῖος ἐπιθυμία οὐκέτι · εἰμί γάρ καί ἄνευ Νίκη ἢ τιμή διασῴζω ὁ φύσις · διά οὗτος καί κοινός ὁ θυμόω ὁ ἐπιθυμία ὁ μή ἀναγκαῖος · ὁ μέν γάρ καί πᾶς ἄνθρωπος καί πᾶς . ζῷον πρόσειμι , ὁ δέ οὐδέ πᾶς ἄνθρωπος . ἐπεί δέ ὁ θυμόω ὁ τοιοῦτος ἐπιθυμία φυσικός , καί ὁ ὑπερβολή ὅς θυμός φυσικός ὁ ὁ ἐπιθυμία ὑπερβολή , ὁ ἄρα ὁ θυμός θυμός ἀκράτεια φυσικός καί διά οὗτος ἀίσσω αἰσχρός ὁ ὁ ἐπιθυμία . ἔτι ὁ ἄδικος ὁ ἐπίβουλος ἄδικος . ἐπίβουλος δέ ὁ ἐπιθυμία ὁ θυμός · ἄδικος ἀνά ὅτι δέ ἐπίβουλος , δῆλος . λεληθότως γάρ εἰσέρχομαι καί οὐ ἀθρόος ὥσπερ ὁ θυμός · καί ὁ θυμόω φανερόω εἰμί , ὁ δέ ἐπιθυμέω οὖον πάνυ φαίνω , ὅτι λάθρῃ πως καί δόλος κλέπτω ἐπιθυμέω · καί διά οὗτος καί αὐτός δόλος τις καί κλοπή ἐπί ὁ ἐπιθυμητός φέρω · ὅθεν καί Ὅμηρος φημί ὁ Ἀφροδίτη δολοπλόκος , καί ὁ κεστός ἱμάς διά οὗτος ὁ Ἀφροδίτη ἀνατίθημι , ὁ ποικίλος ὑποφαίνω ὁ ἐπιθυμία · καί ὁ παράφασις , εἰμί κλέπτω νόος πύκα περ φρονέω εἰς οὗτος φέρω . ὅς ἵστημι εἴπερ ἄδικος ὁ τοιοῦτος ἐπιθυμία , καί αἰσχρός ὁ ὅς θυμός ὁ περί ὁ ἐπιθυμία <ἀκρασία> εἰμί , καί κύριος ἀκράτεια καί ὁ ἀκολασία , ὅστις εἰμί κύριος κακία . ἔτι οὐδείς λυπέω ὁ ἄτοπος ἐπιθυμία ἀκολουθέω , πᾶς δέ ὀργίζω λυπέω · κακίζω δέ μᾶλλον ὅς ἐν ὁ ποιέω ὁ κακός ἥδομαι ἢ ὅς ἐν ὁ ποιέω ὁ κακός λυπέω · ὁ γάρ λυπέω δοκέω τις δίδωμι δίκη ὅς ἁμαρτάνω καί διά οὗτος κακός κακίζω · ὁ ἄρα ἄτοπος ἀκολουθέω ἐπιθυμία μᾶλλον κακίζω δικαίως ἢ ὁ θυμόω · χείρων ἄρα κακός ὁ περί ὁ ἐπιθυμία ἀκρ·ασία ὁ ὁ θυμός · ὅς γάρ ὀργίζω Δίκαιος , οὗτος ἄδικος . ὅτι μέν οὖν αἰσχρός ὁ ὁ ἐπιθυμία ἀκράτεια ὁ ὁ θυμός , καί ὅτι εἰμί ὁ ἐγκράτεια καί ἀκράτεια σίον περί ἐπιθυμία καί ἡδονή σωματικός , δῆλος ἐκ ὁ εἴρω . Τίσι διαφέρω ἀλλήλων ἐγκράτεια καί καρτερία καί σωφροσύνη καί ὁ ἀντίκειμαι κακία . Κεφ . ἰά . νῦν δέ ἔτι θεωρέω ὁ διαφορά σωφροσύνη καί ἐγκράτεια και καρτερία καί ὁ ἀντίκειμαι οὗτος , ἀκολασία ἀκράτεια καί μαλακία . ὁ γάρ σωματικός ἡδονή ὁ μέν εἰμί ἀνθρωπικός , ὁ δέ θηριώδης , ὁ δέ νοσηματώδης · ἀνθρωπικός μέν τοιοῦτος , οἷος τέρπω φύσις ὁ ἄνθρωπος , τοσοῦτος , ὅσος χαίρω ἄνθρωπος ἢ ἀγαθός ἢ κακός ὁ ἀνθρώπινος κακία , οἷος ἐπί πλοῦτος ἢ δόξα ἢ τροφή ἢ γάμος · ὁ γάρ ἥδομαι καί διώκω ἢ ὡς δεῖ ἢ ἐλλείπω ἢ ὑπερβάλλω ὁ λόγος , οὖον ὁ ἑαυτοῦ φύσις , ὁ τοιοῦτος · ἥδομαι ὁ ἀνθρωπικός ἡδονή · θηριώδης δέ ὁ ὁ φύσις ὁ ἀνθρώπινος ἐκπίπτω κατά ὁ ποιότης καί κατά ὁ ποσότης · καί ὁ ὑπέρ βολή δέ ὁ ἀνθρώπινος ἡδονή , ὅταν ὑπερβάλλω ἑαυτοῦ καί ὁ ἀνθρώπινος ὁράω ἐκτός γίγνομαι , θηριώδης εἰμί · νοσηματώδης δέ ὁ διά νόσος ὁ μανία υπεραλλουω ὁ ἀνθρώπινος ἡδονή , καί ὁ παρά φύσις · καί ὅλως , καθώς ἐν ὁ ἀνωτέρω διαιρέω <περὶ> ὁ θηριώδης ἡδονή , περί οὗτος ὁ ἡδονά παραπλήσιος σιαί εἰμί ἔχω . ἀλλά ὁ σωφροσύνη καί ἀκολασία περί ὁ ἀνθρωπικός μόνος εἰμί . διό καί ὁ θηρίον οὖον λέγω σώφρων οὐδέ ἀκόλαστος , εἰμί μή ποῦ κατά μεταφορά καί οὖον κύριος · καί τότε δέ λέγω σώφρων ἢ ακόλαστος λαστα θηρίον , συγκρίνω πρός ἀλλήλων · ἔχω γάρ τις διαφορά περί ὁ σωματικός ἡδονή · καί ὁ μέν μᾶλλον χαίρω ὁ τοιοῦτος , ὁ δέ κακός , κύριος δέ οὖον λέγω ἀκόλαστος ἢ σώφρων , ὅτι οὐδαμῶς ἔχω λόγος , ἀλλά πάντῃ ὁ φύσις οὗτος ἀφίστημι , ὥσπερ ὁ μαίνομαι ὁ ἄνθρωπος . διά οὗτος καί μικρός κακός ὁ θηριότης ὁ ἀνθρώπινος κακία , εἰμί καί φοβερός . ὁ μέν γάρ ἀνθρώπινος κακία ὁ Βέλ - οὐδαμῶς · οὖον γάρ ἔχω λόγος · ὥσπερ καί ὁ ἄψυχος κακός μικρός ὁ ἐμψυχόω κακός · ὁ γάρ κακός ὁ ἔχω ἀρχή , ὅστις αὐτός κινέω , βλαβερός - τέρος ὁ μή ἔχω · ὁ γάρ ἀκίνητος κακός ἀνεκτός ὁ κινέω κακόω μικρός δύναμαι δράω . ὥσπερ ἐν ὁ ἔμψυχος κακός χείρων ὁ ἄψυχος , ὅτι ἔχω ἀρχή ἐν αὐτός ὁ Ψυχή , ὅστις αὐτός κινέω , οὗτος καί ὁ λογικός , ὅτι ἰός ἄλογος μᾶλλον ἀρχή ἔχω , βλαβερός καί χείρων · μυριοπλάσιος γάρ εἄν κακός ποιέω ἄνθρωπος κακός θηρίον . καί μέν μέν εἰς τοσοῦτος · ἔχω δέ ὁ πρόκειμαι . εἰμί μέν οὖν περί ἕκαστος γένος ὁ προερέω ἴδιος τις ἕξις . περί δέ ὁ ἀνθρωπικός ἡδονά καί λύπη εἰμί μέν ὁ σωφροσύνη , ὡς προερέω , εἰμί δέ ὁ ἐγκράτεια καί ὁ καρτερία καί ὁ ἀντίκειμαι οὗτος · λέγω δέ ἀνθρωπικός ἡδονά καί λύπη , περί ὅς ὁ σωφροσύνη , ὅσος ἀφίημι καί γεύω προσήκω . οὗτος δή ὁ μέν ἡσσάομαι μᾶλλον ἢ ὁ πολύς , καί πρός αὐτός φέρω , ὡς ὀλίγος μοχθηρός , ὁ δέ κρατέω ὅς ὁ πολύς ἡσσάομαι . ἐπεί δέ λύπη εἰμί καί ἡδονά ὅς ἡσσάομαι καί κρατέω , ὁ μέν ὁ ἡδονή κράτος ἐγκρατής εἰμί , καί ὁ ἡσσάομαι ἀκρατής , ὁ δέ ὁ λυπηρός κράτος , ὥστε μή κινέω ὑπό αὐτός , καρτερικός , καί ὁ ἡσσάομαι καί ῥᾳδίως ὑπό αὐτός κινέω μαλακός . ὁ πλεῖστος δέ ὁ ἄνθρωπος οὔτε καρτερικός εἰμί οὔτε μαλακός , ἀλλά μεταξύ , εἰμί καί πρός ὁ χείρων ῥέπω μᾶλλον · ὁμοίως δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος ἕξις ἔχω · πάλιν δέ διοριστέον περί αὐτός ἀκριβής . ἐπεί γάρ ὁ μέν ὁ ἡδονή ἀναγκαῖος εἰμί , ὁ δέ οὐ εἴρω δέ περί αὐτός πρότερος ; τίς ἡδονά καί μέχρι τίς ἀναγκαῖος εἰμί ) , ὁ μέν ὑπερβολή οὐ εἰμί ἀναγκαῖος οὐδέ ὁ ἔλλειψις , ὁμοίως δέ καί ὁ ἐπιθυμία καί ὁ λύπη ἔχω · ὁ μέν ὁ ὑπερβολή διώκω ὁ ἡδονή , καί ἢ ὁ φύσις μέγας ἀεί ζητέω ἡδονή , ἢ ὁ φύσις μέτριος ὑπερβαλλόντως ζητέω , οὐ ἕλκω βίαιος πως ὑπό αὐτός ; ἀλλά μετά προαίρεσις ἐπί αὐτός τρέχω , οὖον διά ἄλλος τίς , δόξα , φέρω εἶπον , ἢ κέρδος , ἀλλά αὐτός διά ἑαυτοῦ , Ἀκόλαστος · ὁ τοιοῦτος γάρ ἀνάγκη μή μεταμέλομαι μετά ὁ ἡδονά καί διά οὗτος ἀνίατος εἰμί · ὁ γάρ ἀμεταμέλητος ἀνίατος · τοιοῦτος δέ ὁ ΑΚΟ - λαστος · ὁ δέ μικρός ὁ δήω ὁ τοιοῦτος ζητέω , ὁ ἐκ διάμετρος ἀντι - κεῖμαι , ὅς εἰμί ἀναίσθητος · ὁ δέ μέσος ὁ σώφρων εἰμί . οὖον μόνος δέ ὁ διώκω ὁ σωματικός ἡδονή , ὅς εἴρω τρόπος , ἀκόλαστος εἰμί , ἀλλά καί ὁ φεύγω ὁ σωματικός λύπη , οὐ ἡσσάομαι αὐτός , ἀλλά προαιρέω ὁμοίως ἀκόλαστος εἰμί . ὁ δέ ἀπροαίρετος ἐπί ὁ ἡδύς φέρω ὁ μέν φέρω διά ὁ ἡδονή , ὁ δέ ἵνα φεύγω ὁ ἀπό ὁ ἐπιθυμία Θυμίας λύπη · ὥστε διαφέρω οὗτος ἀλλήλων , εἰμί δέ ὁ μέν διά ὁ φεύγω ὁ λύπη ὁ ἡδύς διώκω μαλακός , ὁ δέ διά ἡδονά ἀκρατής . ἀντίκειμαι δέ ὁ μέν ἀκρατής ὁ ἐγκρατής , ὁ δέ καρτερικός ὁ μαλακός · ὁ μέν γάρ καρτερία εἰμί ἐν ὁ ἀντέχω , ὁ δέ ἐγκράτεια ἐν ὁ κρατέω · ἕτερος δέ ὁ ἀντέχω ὁ κρατέω , ὥσπερ καί ἰός μή ἡσσάομαι ὁ νικάω · διό ἀγαθός καί αἱρετός ὁ ἐγκράτεια ὁ καρτερία · ἀγαθός γάρ νικάω ἢ μή ἡσσάομαι . φαίνω δέ ὅτι καί ὁ ἀκολασία χείρων ὁ ἀκράτεια εἰμί . φανερός γάρ πᾶς ὡς χείρων εἰμί ὁ διώκω ὁ ἡδονά προαιρέω ῥέω καί ἢ μή ἐπιθυμέω ἢ ἠρέμα καί οὖον τυραννέω ὁ ὑπό σφοδρός ἐπιθυμία τυραννέω · εἰμί δέ ὁ μέν πρώϊος ὁ Ἀκόλαστος , ὁ δέ δύο ὁ ἀκρατής · ὥστε ὁ ἀκολασία χείρων εἷς ἀκράτεια εἰμί . ὁ μέν οὖν ἐγκρατής καί καρτερικός οὗτος διαφέρω . καί οὕτως οὕτως αἱρετός ἐγκράτεια καρτερία , καί ἀκράτεια ἀκολασία ἀνεκτός . Τῖς ὁ συγγνωστός ἀκράτεια καί μαλακία . Κεφ . ἶβις . ἔτι δέ διοριστέον περί αὐτός . ἐγκρατής μέν οὖν εἰμί ὁ κράτος ὁ ἐπιθυμία , καρτερικός δέ εἰμί ὁ ἀντέχω πρός αὐτός καί μή ἡσσάομαι · ὁ δέ χαυνόω πρός ὁ ὁ πολύς ἀντιτείνω καί δύναμαι φέρω , οὗτος μαλακός καί τρυφάω · καί γάρ ὁ τρυφή μαλακία τίς εἰμί . ὅς ἕλκω ὁ ἱμάτιον , ἵνα μή πονέω ὁ ἀπό ὁ ἀείρω λύπη , καί μιμέομαι ὁ ἐκλύω ὑπό νόσος , οὐ οἴομαι ἄθλιος εἰμί , ἄθλιος ὅμοιος εἰμί · ὁ αὐτός δέ τρόπος καί ἐπί ἐγκράτεια καί ἀκράτεια εἰμί . εἰμί γάρ ἡδονά καί λύπη οὗτος μέγας καί σφοδρός , ὥστε ὁ ἡσσάομαι αὐτός συγγνώμη τις ἀξιόω · ὁ γάρ τοιοῦτος ἡσσάομαι οὐδείς θαυμαστός · ὥσπερ ὁ Φιλοκτήτης , ὅς εἰσάγω ἐν ὁ ποίημα Θεοδέκτης ὁ ποιητής πλήσσω ὑπό ὄφις , καί μέχρι τις κράτος ὁ λύπη , εἶτα ἀναβοάω · ἢ ὅς εἰσάγω καρκῖνος ὁ ποιητής Κερκύων ἐπί ὁ ὕβρις ὁ θυγάτηρ Ἀλόπη καρτερέω μέχρι τις , εἶτα ἡττάω ὁ ἀλγηδών · ὥσπερ ὁ καταχέω πειράω ὁ γέλως ἀθρόος ἐκκαγχάζω , ὅσπερ ὁ Ξενόφαντος ποιέω . οὖον οὗτος τοίνυν εἰμί θαυμαστός ὁ ἡσσάομαι οὗτος σφοδρός πάθος , ἀλλά εἰμί τις ἡσσάομαι πρός ὅς ὁ πολύς δύναμαι ἀντέχω ἡδονά καί λύπη καί μή δύναμαι ἀντιτείνω , μή διά φύσις τις ὁ γένος , ὥσπερ ὁ Σκύθης βασιλεύς φύσις εἰμί μαλακός , ἢ ὥσπερ ὁ θῆλυς φύσις εἰμί ὁ ἄρσην μαλακός , ἢ διά νόσος , ἀλλά διά πονηρός ἕξις καί μοχθηρία , ὁ τοιοῦτος ἀσύγγνωστος . εἰμί δέ καί ὁ σφόδρα χράω ὁ παιδιά μαλακός , εἰμί καί δοκέω Ἀκόλαστος εἰμί . ὁ γάρ ὁ ἄνεσις σφόδρα ζητέω εἰμί ὁ μαλακός · ὁ δέ παιδιά ἄνεσις τις καί ἀνάπαυσις εἰμί · καί ὁ σφόδρα χράω παιδιά ὑπερβάλλω κτάομαι τις ἄνεσις καί παιδιώδης ἄν - λείω . περι ὁ εἶδος ὁ ἀκράτεια · καί ὅτι χείρων κακός ὁ ἀκολασία ὁ ἀκράτεια . Κεφ . πνίξ . ὁ δέ ἀκράτεια δύο εἰμί εἶδος · καί ὁ μέν προπέτεια , ὁ δέ ἀσθένεια καλέω . ὁ μέν γάρ προβουλεύω μή συγχωρέω ὁ πάθος , εἶτα ἡσσάομαι αὐτός ὁ ἀσθενής ἀκράτεια εἰμί ἀκρατής · ὁ δέ μή προβουλεύω ἀλλά εὐθύς προσβάλλω ἡσσάομαι ὁ προπετής ἀκράτεια εἰμί ἀκρατής · ἔνιοι γάρ προαισθάνομαι καί προοράω καί προεγείρω ἑαυτοῦ καί ὁ λογισμός , οὐ ἡσσάομαι ὑπό ὁ πάθος , ὥσπερ ἰός προτρίβω καί προγαργαλίζω μέλης οὖον γαργαλίζω . μάλιστα δέ ὁ ὀξύς καί μελαγχολικός ὁ προπετής ἀκράτεια εἰμί ἀκρατής · ὁ μέν ὀξύς διά ὁ τα·χυτηταω οὐ ἀναμένω ὁ ἀπό ὁ λόγος κρίσις , ὁ δέ μελαγχολικός διά ὁ σφόδρα φανταστικός εἰμί καί ἀκολουθέω ὁ φαντασία · διό σφοδρός κινέω μή ἐπιστρέφω πρός ὁ λόγος . πᾶς δέ ἀκρατής καί μεταμελητικός εἰμί , καθώς εἴρω · ὁ γάρ ἐπιθυμία σβέννυμι , ὁ λόγος ὑγιαίνω συνοράω ὁ ἀτοπία ὁ πάθος , ἵημι ἕπω μετάνοια . ὁ δέ Ἀκόλαστος ἀμεταμέλητος · ὁ γάρ λόγος αὐτός οὐ ὑγιαίνω · καί διά οὗτος καθοράω ὁ αἰσχρός οὖον δύναμαι . καί διά οὗτος ὁ μέν ἀκρατής ἰατός εἰμί , ὁ δέ Ἀκόλαστος ἀνίατος . οὖον γάρ , ὥσπερ εἶπον ἐν ὅς πρότερος ζητέω περί αὐτός , οὗτος καί ἔχω · εἴρω γάρ ὅς τις ἔνδοξος λόγος γυμνάζω ὁ ζήτημα , ὁ δέ ἀληθής οὗτος εἰμί . ἔοικα γάρ ὁ μέν ἀκολασία ὕδερος καί φθίσις , ὁ συνεχῶς ὁ νοσέω λυπέω , ὁ δέ ἀκράτεια ὁ ἐπιληπτικός , ὁ διαλείπω οὖον συνεχῶς ἐνοχλέω · ὁ μέν γάρ ἀκολασία συνεχής πονηρία εἰμί · ἀεί γάρ ὁ Ἀκόλαστος οἴομαι δήω ἀκολασταίνω · ὁ δέ ἀκρατής οὐ ἀεί , ἀλλά ὅταν σφοδρός περιπίπτω ἐπιθυμία . καί ὅλως δέ ἕτερος ὁ γένος ἀκολασία καί ἀκράτεια · ὁ μέν γάρ ἀκολασία λανθάνω εἰμί αἰσχρός , ὁ δέ ἀκράτεια οὖον λανθάνω · οἶδα γάρ ὁ ἀκρατής ὅτι αἰσχρός ὁ πάθος συγχωρέω . ὁ μέν οὖν ἀκολασία χείρων ἑκάτερος εἶδος ὁ ἀκράτεια . αὐτός δέ ὁ ὁ ἀκράτεια εἶδος ὁ ἀσθένεια χείρων ὁ προπέτεια . ὁ γάρ ὁ ἀσθενής ἀκράτεια ἀκρατής ὑπό μικρός πάθος ἡσσάομαι , ὁ δέ ὁ προπετής ἀκράτεια ὑπό μείζων · ὅς γάρ δυνατός καί βουλεύω , φανερός ὅτι οὖον σφοδρός πολεμέω ὁ πάθος · ὁ δέ προπετής , διά ὅς οὖον δύναμαι βουλεύω δῆλος εἰμί ὑπό μέγας ἐπιθυμία βιάζομαι · καί ἄλλως δέ αἰσχρός ἡσσάομαι προβουλεύω , ὥσπερ ὁπλίζω ἢ ἀπροβούλευτος · ὅμοιος γάρ εἰμί ὁ κατά ὁ ἀσθενής ἀκράτεια ἀκρατής ὁ ταχέως μεθύσκω καί ὑπό ὀλίγος οἶνος καί ἐλάτιτονος ἢ ὡς ὁ πολύς . ὅτι μέν οὖν κακία εἰμί ὁ ἀκράτεια , φανερός , πλήν οὐ ἀπλόος κακία , οἷος ὁ ἀκολασία , ἀλλά πῃ · καθόσον μέν | γάρ προαιρέω πως ὁ κακός ἐν ἰός πάθος εἰμί , κακία εἰμί , καθόσον δέ οὖον πάντῃ οἴομαι δήω διώκω ὁ πάθος , οὐ εἰμί κακία · καί εἰμί ὅμοιος ὁ Μιλήσιος , ὅς Δημόδοκος φημί σκώπτω ‘‘Μιλήσιοι ἀσύνετος μέν οὐ εἰμί , δράω δέ οἷος ὁ ἀσύνετος ” · ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ ἀκρατής ἀκόλαστος μέν οὐ εἰμί , δράω δέ ὁ ὁ ἀκόλαστος . ἐπεί δέ ὁ μέν ἀκρατής διώκω ὁ σωματικός ἡδονά παρά ὁ ὀρθός λόγος , οὖον πείθω ὅτι εἰμί ἀγαθός καί δήω διώκω , ὁ δέ Ἀκόλαστος πείθω ὡς δεῖ διώκω , ὁ μέν ἀκρατής ευμετάπειστος εἰμί , ὁ δέ Ἀκόλαστος οὖον . ὁ γάρ ἀρχή ὁ πρᾶξις , ὅστις εἰμί ὁ ἀγαθός καί ὁ τέλος ὅς ἕνεκα , ὁ μέν ἀρετή σῴζω , ὁ δέ μοχθηρία φθείρω . καί γάρ διά μέν ὁ ἀρετή ἀφικνέομαι εἰς ὁ ἀγαθός , διά δέ ὁ μοχθηρία ἀποχωρέω αὐιοῦ · ὁ δέ τοιοῦτος τέλος οὖον διά λόγος καί ἀπόδειξις γιγνώσκω , ὥσπερ οὐδέ ὁ ἀρχή ὁ μάθημα ἀποδείκνυμι γιγνώσκω , ἀλλά ἀρετή τίς εἰμί φυσικός ἢ ἐθιστός , ὁ ὀρθός δόξα ἔχω περί ὁ τέλος . ἢ γάρ φύσις ἢ ἀπό ἀγαθός ἔθος ὁ τοιὑτη ἐγώ περιγίγνομαι γνῶσις . ὁ μέν οὖν εἰδοί ὁ ἀγαθός ὅς δεῖ ποιέω τέλος ὁ πρᾶος , καί πράσσω ὁ πρός αὐτός φέρω , σώφρων · 20 ὁ δέ ὁ κακός ὑποτίθημι τέλος καί πρός ἐκεῖνος ταΐτης ἰά ἡδονά Ἀκόλαστος . ὅς δέ ὑποτίθημι μέν ἀγαθός τέλος καί πρός οὗτος τάσσω ὁ ἑαυτοῦ πρᾶξις οἴομαι δήω , ἐξίστημι δέ διά πάθος ὁ ὀρθός λόγος , οὐ ὥστε νομίζω δήω εἰμί διώκω εἰς τοιαυια ἡδονή , ἀλλά ὥστε μόνος περί ὁ πρᾶξις ἐξαμαρτάνω , ὁ τοιοῦτος οὔτε σώφρων εἄν εἰμί οὔτε Ἀκόλαστος , | ἀλλά ὁ μέν σώφρων χείρων διά ὁ πρᾶξις , ὁ δέ ἀκόλαστος ἀγαθός διά ὁ λόγος . ὁ μέν γάρ πη φαῦλος , ὁ δέ Ἀκόλαστος ἁπλόος . ὁ δέ ἀκρατής ἄλλος ἐναντίος , ὁ ἐγκρατής , ὅς οὐ ἐξίστημι ὁ λογισμός διά ὁ πάθος · ὅθεν φανερός , ὅτι ὁ μέν ἐγκράτεια σπουδαῖος ἕξις εἰμί , ὁ δέ ἀκράτεια ὑͅαύλη . Τῖς ὁ κατά αὐτός ἐγκρατής καί τίς ὁ κατά συμβεβηκός . Κεφ . ἴδη . ζητητέος δέ ἐκεῖνος , ὅσπερ ἀπορέω πρότερος , πότερος ὁ ὁποιᾳοὺν προαίρεσις ἐμμένω οὗτος ἐγκρατής εἰμί ἢ ὁ εἷς ὀρθός , καί περί ὁ ἀκρατής ὁμοίως . κατά συμβαίνω μέν ἐν ἐγκρατής λέγω ὁ ἐμμένω ὅποιος προαίρεσις κατά ἑαυτοῦ δέ ἐγκρατής , ὁ ἐμμένω ὁ ὀρθός προαίρεσις καί ὁ ἀληθής λόγος · καί ἀκρατής ὁμοίως κάια συμβαίνω ὁ μή ἐμμένω ὁποιοσοῦν δόξα , κατά ἑαυτοῦ δέ ὁ μή ἐμμένω ὁ ὀρθός . καί γάρ εἰμί τις ζητέω καί αἱρέω τίς οὐ αὐτός διά ἑαυτοῦ , ἀλλά διά ἄλλος , αὐτός μέν κατά συμβαίνω ζηιεῖ , ὅς δέ ἕνεκα οὗτος ζητέω , ἐκεῖνος ζητέω κατά ἑαυτοῦ . ὁ γάρ διά δόξα χρῆμα ζητέω κατά συμβαίνω μέν ὁ χρῆμα ζητέω , κατά ἑαυτοῦ δέ ἰά δόξα . ὁ αὐτός δή τρόπος καί ἐπί γιούτα συμβαίνω · ὁ μέν γάρ ὁ ἀγαθός δόξα ἐμμένω καί ὁ ὀρθός προαίρεσις αὐτός ὁ ἀγαθός ἀγαθός αἱρέω , διότι ἀγαθός · ὥστε κατά ἑαυτοῦ ἐγκρατής , εἰμί · ὁ δέ ἐμμένω ὁ μή ὀρθός προαίρεσις καί τῆ ψευδής δόξα , ἐμμένω διά ὁ νομίζω ὅτι ἀγαθός εἰμί ὅς αἱρέω · νομίζω δέ ὅτι εἰμί ἐν αὐτός ὁ ἀγαθός τίς ἀμυδρός ἴχνος , διά ὅς ἔχω ὁ μή ὀρθός προαίρεση καί ὁ ψευδής δόξα ὡς φθάνω καί ἀληθής . ἐπεί τοίνυν οὖον διά ἑαυτοῦ αἱρέω ὁ αἱρέω καί ὅς ἐμμένω , ἀλλά διά ὁ ἀγαθός , οὖον κατά ἑαυτοῦ ἐιἲκρατης εἰμί , σπουδαῖος , ἀνάγκη ὁ παρά ἑκάτερος ἔχω φαῦλος εἰμί καί ὁ ἐγκράτεια . σπάνις γάρ ὁ κακός ὁ δήω χαίρω ὁ σωματικός ἡδονή · διά οὗτος μόνος ὁ ἀκράτεια δοκέω ἐναντίος εἰμί , ὅτι ὁ ἠλιθιότης ὀλιγάκις εὑρίσκω . σώφρων δέ ὁ ἐγκρατής λέγω καί ὁ ἀκρατής Ἀκόλαστος , καί ὁ ἀνάπαλιν κατά ὁμοιότης · πολύς γάρ ὀνομάζω εἷς ὄνομα διά τις ὁμοιότης . καί γάρ περί ὁ αὐτός εἰμί ὁ σώφρων καί ὁ ἐγκρατής , καί παρά ὁ λόγος οὐδείς ποιέω ἀμφότερος , εἰμί καί ὁ σώφρων μέν ὁ ἐπι - θυμία οὖον πολεμέω , ὁ ἐγκρατής δέ πολεμέω · καί ὁ μέν σώφρων οὐδέ ἥδομαι παρά ὁ λόγος , ὁ δέ ἐγκρατής ἥδομαι μέν , οὐ ἄγω δέ ὑπό ὁ ἡδονή · καί ὁ Ἀκόλαστος δέ καί ὁ ἀκρατής ὁμοίως ὅμοιος μέν εἰμί , καθόσον ὁ αὐτός ἡδονή ἡδονή διαφέρω δέ , ὅτι ὁ μέν Ἀκόλαστος οἴομαι δήω διώκω ὁ ἡδονή , ὁ δέ ἀκρατής οὖον . κατά ὁ αὐτός δέ τρόπος καί τις ἀκρατής φρόνιμος ὀνομάζω κατά ὁμοιότης τις πρός ὁ φρόνησις · τις γάρ ὁ ἀκρατής δεινός εἰμί · ὁ δέ δεινότης ἔοικα ὁ φρόνησις · καί γάρ ὁ δεινός κατά ὁ γνῶσις ὁ δήω ἔοικα ὁ φρόνιμος · ἀλλά ὁ μέν γιγνώσκω μόνος ὁ δήω , οὖον προαιρέω δέ πράσσω οὐδέ πράσσω · ὁ δέ φρόνιμος γιγνώσκω ὁ δήω καί πράσσω . καί διά οὗτος ὁ μέν φρόνιμος σπουδαῖος εἰμί , ὁ δέ ἀκρατής κἀν δεινός εἰμί , φαῦλος εἰμί καί ψέγω . καί γάρ εἰμί καί γιγνώσκω ὁ δήω , ἀλλά οὐ ὥσπερ ὁ φρόνιμος ἐνέργεια θεωρός καί χράω ὁ ἐπιστήμη , ἀλλά καθάπερ εἴρω , ὡς ὁ καθεύδω καί οἰνόω . διά οὗτος δή ὁ ὁμοιότης ὁ δεινός ἀκρατής φρόνιμος ὀνομάζω καί ἔοικα φρόνιμος . ἐπεί καί ὁ ἁπλόος ἀκρατής οὖον πονηρός καθάπαξ , ἀλλά ἡμιπόνηρος τις · οὐδέ ἄδικος · οὖον γάρ ἐπίβουλος . ἐπεί γάρ ἑκών ποιέω ὁ φαῦλος καί εἰδοί ὅτι φαῦλος καί ὅτι εἰς φαῦλος φέρω τέλος Κῶς ὅτι δεῖ ὁ ἀγαθός ποιέω , κατά τίς μέν πονηρός , κατά τίς δέ οὖον πονηρός · ὁ μέν γάρ πρᾶξις πονηρός , ὁ δέ κρίσις ἐπιεικής · ὁ δέ ὁ πονηρός περί ὁ σωματικός ἡδονή , ὅς εἰμί ὁ ἀκόλαστος , καί ὁ πρᾶξις πονηρός καί ὁ κρίσις · ὁ δέ περί ὁ ἕτερος μόνος ἁμαρτάνω · ὁ γάρ ἀκρατής ἢ ὁ ἀσθενής ἀκράτεια εἰμί ἀκρατής ἢ ὁ προπετής · ἀμφότερος δέ καί ὁ πρᾶξις μόνος εἰμί πονεροί . ὁ μέν γάρ προπετής οὐδέ βουλεύω · ὁ δέ ἀσθενής βουλεύω , ὡς οὖον δεῖ ὁ αἰσχρός ἐπιθυμία ἀκολουθέω · ὁ δέ Ἀκόλαστος κατά ἄμφω διαφθείρω . διά οὗτος ὁ μέν ἀκρατής ἔοικα πόλις , ὅς ψηφίζω μέν ἅπας ὁ δήω καί νόμος ἔχω σπουδαῖος καί ὑγιαίνω οὗτος ὁ μέρος , χράω δέ οὖον - δενίς , ὥσπερ Ἀναξανδρίδης σκώπτω ὁ πόλις βούλομαι ὅς νόμος οὐδείς μέλος · ὁ δέ Ἀκόλαστος ἔοικα πόλις χράω μέν νόμος , πονηρός δέ χράω . πᾶς δέ ἐγκράτεια καί ἀκράτεια εἰμί περί ὁ ὑπερβολή ὁ ἕξις ὁ πολύς . ὁ μέν γάρ ἐγκρατής νικάω ὅς ὁ πολύς ἡσσάομαι , ὁ δέ ἀκρατής ἡσσάομαι οὖν πολύς κρατέω . εἰμί δέ ὁ προπετής ἀκράτεια , ὅς ὁ μελαγχολικός ἀκρατεύομαι , δυσχερής ἰάομαι ὁ ἀσθενής , κατά ὅς βουλεύω ὁ ἀκρατής καί οὐ ἐμμένω . ὁμοίως δέ καί ὁ φυσικός ἀκρατεύομαι δυσίατος ὁ διά ἔθος ἀκρατής · ῥᾳδίως γάρ μετακινέω ἔθος ἢ φύσις · διά οὗτος γάρ καί ὁ ἔθος χαλεπός , ὅτι ἔοικα γύσει · ὥσπερ Εὔηνος λέγω φημί πολυχρόνιος μέλω φίλος , καί δή οὗτος ανθοωποις τελευτή φύσις ἵημι . τίς μέν ἐν εἰμί ἐγκράτεια καί καοτεοια καί ακοασια καί μαλακία καί πῶς ἔχω ὁ ξέω αὐτός πρός ἀλλήλων , ἀλλήλων , εἴρω . περι ἡδονή . Κεφ . ἵζω . περι δέ ἡδονή καί λύπη ἤδη σκοπέω · εἰμί γάρ οἰκέω καί προσήκω ὁ περί ὁ πολιτικός φιλοσοφοδντι . οὗτος γάρ εἰμί ὁ τέλος ἀρχιτέκτων , καθώς ἐν ὁ προερέω φαίνω · ὁ δέ τέλος εἰμί ὁ ἀγαθός καί ἀγαθός , ὅς καθάπερ κανών διακρίνω ὁ πράκτης ὁ ἀγαθός ὁ φαῦλος · ὁ μέν γάρ πρός ἐκεῖνος φέρω ὁ τέλος , ἀγαθός νομίζω , ὁ δέ ὁ τέλος ἀπάγω , φαῦλος . ἐπεί τοίνυν ὁ ἡδονή ὁ μέν ἀγαθός δοκέω , ὁ δέ φαῦλος , ἔνιοι δέ καί αὐτός ὁ τέλος ὁ ἀγαθός . ἀκόλουθος εἰμί ὁ πολιτικός ζητέω περί αὐτός . ἔτι δέ καί ἀναγκαῖον εἰμί ἐν τῆ περί ἀρετή καί κακία πραγματεία · καί γάρ ὁ ἀρετή καί ὁ κακία περί ὁ ἡδονή εἰμί καί ἰά λύπη , ως εἴρω πρότερος , καί δήω ὁ περί ἀρετή σκοπέω καί περί ἡδονή εἶπον · καί ὅτι ὁ εὐδαιμονία · μετά ἡδονή εἰμί τις φημί · διό καί ὁ μακάριος ὀνομάζω ἀπό ὅς χαίρω . ῥητέον δέ πρότερος ὁ ὁ ἄλλος περί οὗτος δοκέω . ὁ μέν οὖν οὐδαμῶς δοκέω ἀγαθός εἰμί ὁ ἡδονή οὔτε κατά ἑαυτοῦ οὔτε κατά συμβεβηκός · οὖον γάρ νομίζω δύναμαι ὁ αὐτός καί ἀγαθός ἵημι καί ἡδονή · ὁ δέ φαδλαι μέν ὁ πλείων δοκέω ὁ ἡδονή , ἔνιοι δέ ἀγαθή · ἄλλος δέ ἐδός κέω , εἰμί καί πᾶς ἡδονή ἀγαθός , ἀλλά οὐδαμῶς ἐνδέχομαι ὁ τέλος ἡδονά εἰμί . ὁ μέν οὖν , δοκοδντα περί ὁ ἡδονή οὗτος εἰμί . ῥητέος δέ διά ὁ ἕκαστος δοκέω . ὁ μέν οὖν λέγω μηδείς ἡδονά ἀγαθός εἰμί οὕτως ἐπιχειρέω · πᾶς ἡδονή γένεσις εἰμί εἰς φύσις αἰσθητός · ὁ γάρ εἰς ὁ φύσις γένεσις ὁ φυτός οὐ εἰμί αἰσθητός , ἡδονή οὐ εἰμί · εἰμί τοίνυν ὁ ἡδονή γένεσις , ὁ δέ γένεσις ἀτελής , ὁ δέ ἀτελής οὐ εἰμί ἀγαθός , ὁ ἡδονή ἄρα οὐ εἰμί ἀγαθός · ἀγαθός γάρ ὁ ἤδη γίγνομαι , γόνος , οὖον ὁ γίγνομαι · οὖον γάρ εἰμί ὁ γένεσις ὁμογενής ὁ τέλος , εἰς ὁ τελευτάω · οὖον γάρ ὁ οἰκοδομία ὁμογενής ὁ οἶκος . ἔτι ὁ σώφρων φεύγω ὁ φευκτός σπουδαῖος γάρ ) , φεύγω δέ ὁ ἡδονή · ὁ ἡδονή ἄρα οὐ εἰμί ἀγαθός . ἔτι ὁ φρόνιμος ὁ ἀγαθός διώκω · ὁ ἡδονά δέ ὅς διώκω · ὁ γάρ ἄλυπος διώκω , οὖον ὁ ἡδύς · οὐ ἄρα ὁ ἡδονή ἀγαθός . ἔτι ἐμπόδιος ὁ ἡδονή εἷς φρόνησις , καί τοσοῦτος μᾶλλον , ὅσος μείζων ὁ ἡδονή · οὐδείς γάρ δύναμαι ἐν ὁ μέγας ἡδονή εἰμί νοέω τίς . ἔτι ἅπας ; ἀγαθός τέχνη ἔργον οὐδείς δέ τέχνη ἔργον ὁ ἡδονή · οὐ ἄρα ἀγαθός . εἶμι ὁ θηρίον διώκω ὁ ἡδονά καί ὁ παιδίον ἄλογος φέρω · ὁ δέ ζητέω ὁ ἄλογος κινέω , οὐ εἰμί ἀγαθός · οὐ ἄρα ὁ ἡδονή ἀγαθός . ὅτι δέ οὖον πᾶς ἡδονή ἀγαθός , δοκέω διά ὁ ἔνιοι ὁ ἡδύς βλαβερός εἰμί καί νοσώδης καί ἡδονή τις αἰσχρός καί ἐπονείδιστος , ὅτι δέ οὐ εἰμί ὁ τέλος ὁ ἡδονή , διότι γένεσις εἰμί καί κίνησις τις , ὁ δέ τέλος ὅρος , εἰς ὅς ὁ κίνησις · ὁ μέν οὖν λέγω σχεδόν περί ἡδονή οὗτος εἰμί . οὗτος δέ ὁ μέν ὁ ἡδονή ὁ μέν ἀγαθός , ὁ δέ φαῦλος εἰμί ἀληθής , ὁ δέ λοιπάς ψεῦδος · καί πειρατέον ἐλέγχω · καί πρῶτος περί ὁ πρῶτος λέγω . Λύσις ὁ λόγος , περί ὅς ὁ ἡδονή δοκέω μή ἀγαθός εἰμί . Κεφ . ΙΗΥ . ὅτι γάρ οὐ ἀνάγκη διά ὁ εἴρω λόγος μή εἰμί ὁ ἡδονή ἀγαθός μηδέ ὁ ἀγαθός , ἐκ ὅδε δῆλος . ἐπεί γάρ ὁ ἀγαθός διχῶς λέγω , ὁ μέν ἁπλόος καί κατά ἑαυτοῦ καί κύριος , ὡς ὁ ἀρετή , ὁ δέ οὐ ἁπλόος μέν ἀγαθός , τις δέ ἀγαθός , ὡς ὁ λωποδυ ἐγώ ὁ λωποδύτης ἀγαθός , ἀκόλουθος εἰμί ὅτι καί φύσις πᾶς καί ἕξις καί πᾶς κίνησις καί γένεσις , ὁ μέν εἰμί ἁπλόος Ἀγαθή , ὁ δέ τις . ὁμοίως καί ἐπί ὁ ἄν - ποῦ . κινέω γάρ καί γένεσις καί ἔχω ὁ μέν φαῦλος ἁπλόος , ὁ δέ τις καί ὁ φαῦλος τις · καί ὁ μέν καί ἀεί φαῦλος τις , ὁ δέ κατά τις τρόπος καί ὀλίγος χρόνος · ἁπλόος μέν φαῦλος πᾶς κακία · τις δέ φαῦλος ὁ σωφροσύνη ὁ ἀκόλαστος καί ἀεί καί πᾶς τρόπος · τις δέ φαδλον καί οὐ ἀεί ὁ ἀκολασταίνω ἰός ἀκρατής . ὁ γάρ ἐπιθυμία σβέννυμι φαῦλος δοκέω , καθάπερ ὅς ὁ πάθος οὐκέτι . ἐπεί τοίνυν πᾶς κίνησις καί γένεσις οὗτος διαιρέω , καί ὁ μέν ἁπλόος Ἀγαθή εἰμί ὁ δέ τις , καί ὁ μέν ἁπλόος φαῦλος ὁ δέ τις , κίνησις δέ καί ὁ ἡδονή , φανερός ὅτι οὖον πᾶς ἡδονή φαῦλος · εἰμί γάρ ἥδομαι ἐπί ὅς δεῖ , ὅταν τις ἥδομαι ἐπί ἀρετή ἢ σοφία , καί εἰμί ἥδομαι ἐπί φαῦλος , καί ὅλως καθώς καθόλου Λοῦ διορίζω . ἔτι ὁ ἀγαθός ὁ μέν εἰμί ἕξις . ὥσπερ ὁ ἔχω οικαιοσυνιημι ἕξις · ὁ δέ ἐνέργεια , ὥσπερ ὁ ποιέω · ὁ δέ ἐνέργεια ὁ ἐλλείπω ἕξις ἀναπληρόω ὁ ἐνέργεια , σῴζω δέ καί ὁ φυσικός ἕξις · ὥσπερ ὁ ὑγίεια ἔγκειμαι ὅς σῴζω <δὲ> διά ὁ ὑγιεινός σιτίον . οὗτος δέ ὁ ἐνέργεια ὁ Σώζουσα ὁ ἕξις , ὁπότερος ἄν τις εἶπον , ἡδύς μέν , οὖον κατά ἑαυτοῦ δέ , ἀλλά κατά συμβεβηκός . οὖον γάρ αὐτός ὁ ἀναπληρόω ὁ ἐνδέω ὁ ἕξις οὗτος εἰμί ὁ ἡδονή , ἀλλά οὗτος ἕπω ἡδονή . εἰμί γάρ ταῦτο ὅς ὁ ἡδονή , ἀναπλήρωσις εἷς φυσικός ἕξις ἢ ὁ ἐθιστός , καί πᾶς ἄν ὁ ἡὸονή · νῦν δέ οὐ οὕτως ἔχω · οὐ ἄρα οὗτος εἰμί ἡδονή , γένεσις εἰς φύσις αἰσθητός · οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἀναπλήρωσις ὁ φυσικός ἐνδέω · καί οὗτος λύω ὁ ἐπιχείρημα ὁ συνάγω μηδείς ἡδονά ἀγαθός εἰμί . ὅτι δέ οὖον πᾶς ἡδονή ἀναπλήρωσις εἰμί , δῆλος ἀπό ὁ καί ἄνευ λύπη καί ἐπιθυμία ἡδονά εἰμί , ἰά δέ τοιοῦτος ἀναπλήρωσις ἄνευ οὗτος οὐ ἵημι δύναμαι · ὁ γάρ ἐν εἷς θεωρία ὁ ἐπιστήμη ἡδονά ἄνευ ἔνδεια εἰμί καί λύπη . ἐπειδάν γάρ ὁ μήπω πάρειμι ἐπιστήμη ἐγγίγνομαι ὁ Ψυχή , ἡδονά μέν ποιέω ὁ πάρειμι , λύπη δέ οὐδείς ἄπειμι δίδωμι , ἐπεί οὐδέ ἔνδεια εἰμί ὁ ἀπουσία ὁ ἐπιστήμη · οὖον γάρ εἰμί ὅτε πάρειμι ὁ ἐπιστήμη , νῦν δέ ἀπόλλυμι · καί σωματικός δέ ἁγνός εἰμί οὕτως ἔχω ἄνευ ἔνδεια καί λύπη . καί γάρ οὖον μόνος ἐνδεής εἰμί τροφή ἥδομαι τρέφω , ἀλλά καί μετά ὁ πληρόω ὁ ἐλλείπω εἰμί ὅς ἥδομαι · οὖον γάρ ἰός αὐτός χαίρω ἐνδεής εἰμί καί πληρόω , ἀλλά πληρόω μέν ἥδομαι ὁ κύριος ἡδύς καί πᾶς ἡδονά φέρω , πρίν δέ πληρόω ὁ τυγχάνω καί ὁ ἐναντίος πολλάκις χαίρω · ὅθεν φαίνω , καί ὅτι ὁ ἡδονή ὁ μέν εἰμί ἀπλόος , ὁ δέ τις · ὡς γάρ ἔχω ὁ ἡδύς , ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ ἡδονά ὁ ἀπό οὗτος . ὅτι μέν οὖν οὖον πᾶς ἡδονή ἀναπλήρωσις εἰμί φυσικός , δείκνυμι . καί μήv οὐδέ πᾶς ἀναπλήρωσις ἡδονή · ὁ γάρ ὑγίεια πλήρωσις , ὅστις φυσικός εἰμί ἕξις διά ὁ δίαιτα γίγνομαι , οὐ εἰμί ἡδύς · οὐ ἄρα ὀρθῶς ἔχω λέγω ὁ ἡδονή , ὅτι εἰμί γένεσις εἰς φύσις αἰσθητός . καί διά οὗτος οὐ ἀνάγκη ἀπό οὗτος ὁ λόγος μή εἰμί ὁ ἡδονά ἀγαθός . Λύσις ὁ λόγος ὅθεν ὁ ἡδονή δοκέω μή ὁ ἀγαθός εἶναι.εφ . εὐθύς . καί ὁ λέγω δέ ὁ ἡδονά μή εἰμί αὐτός ὁ τέλος ὁ ἀγαθός , οὐ ἀναγκαῖος συλλογίζομαι · εἰμί γάρ οὖον δύναμαι ὁ ἡδονή τέλος εἰμί , ἀνάγκη ἀεί ἕτερος τίς ἀγαθός αὐτός εἰμί , ὁ τέλος δηλονότι · ὁ γάρ τέλος πᾶς εἰμί ἀγαθός · αὐτός γάρ εἰμί ὁ ἀγαθός καί ὁ ἀγαθός . οὐ ἀνάγκη δέ · οὖον γάρ εἰμί γένεσις ὁ ἡδονή , ἵνα ἐκ ἀνάγκη ἀγαθός αὐτός εἰμί ὁ τέλος ὁ γένεσις , οὐδέ ἀεί ἐν ὁ γένεσις θεωρέω , ἀλλά ἐνέργεια εἰμί καί τέλος · θεωρέω δέ οὐ ἐν ὁ σύστασις ὁ ἕξις , οἷος , φέρω εἶπον , ὅταν ὁ δίκαιος τις ποιέω καί ὁ ἕξις ὁ δικαιοσύνη ἐν ὁ Ψυχή συντίθημι , οὔπω δίκαιος εἰμί , ἀλλά ἐν ὁ χρῆσις ὁ ἕξις , ὅταν τις δίκαιος γίγνομαι ἔπειτα χράω ὁ ἔχω ὁ δικαιοσύνη . διά οὗτος οὐδέ πᾶς ἡδονή εἰμί τέλος , ἀλλά ἔνιοι αὖος ὅς εἰμί τέλος . καί γάρ ὁ ἐνέργεια ὅσος μέν εἰς τελέω ἄγω φύσις , οὐ αὐτός εἰμί τέλος , ὥσπερ ὁ κατά ἕξις ἰατρικός ἐνέργεια τέλος ἔχω ὁ ὑγίεια · ὅσος δέ οὐ ἄγω εἰς D : καί h ἔχω ἄλλος τέλος , ἀλλά ἄλλος αὐτός εἰμί τέλος · ὥσπερ εἰμί τις κατά ὁ λάω , οὐ αὐτός εἰμί πρός ἄλλος τάσσω τέλος · ὅθεν καί ὁ ἡδονή ἐνέργεια εἰμί , οὖον πᾶς τέλος ἔχω · ἐνέργεια γάρ εἰμί εἷς κατά φύσις ἕξις . διό οὖον καλῶς ἔχω αἰσθητός γένεσις εἰμί λέγω ὁ ἡδονή , ἀλλά ἐνέργεια ὁ κατά φύσις ἕξις λεκτέος εἰμί ὁ ἡδονή · ἀντί δέ ὁ αἰσθητής , ἀνεμπόδιστος · καί εἰμί ἡδονή ἡδονή ἐνέργεια κατά ὗς ἕξις ἀνεμπόδιστος . δείκνυμι δέ ἐν ὁ <ιη'> κεφάλαιος μή πᾶς ἡδονά γένεσις εἰμί εἰς φύσις · ὥστε ἐλλιπής εἰμί ὁ τοιοῦτος ὁρισμός · ἔτι δέ οὐδέ πᾶς αἰσθητός εἰμί . ὁ γάρ ἐν ὁ θεωρέω ἡδονή οὐ εἰμί ὁ - ἵστημι · ὁ δέ ἐνέργεια καί ὁ γένεσις ἔχω ὁ αἰσθητής · καί οὐδείς ἡδονή εἰμί , ὅστις οὐ εἰμί ἀνεμπόδιστος · ὁ δέ κατά φύσις πᾶς ἕξις περιέχω φυσικός τε καί ἐθιστός . καί γάρ καί ὁ ἐθιστός ἕξις κατά φύσις εἰμί · φύω γάρ πρός εἰς τοιοῦτος ἔχω καί διά οὗτος κτείνω · ὁ γοῦν ἐνεργός κατά τις ἕξις ἀνεμπόδιστος ἥδομαι · καί οὗτος εἰμί ὁ ἡδονή . γένεσις οεʹ οἴομαι τις εἰμί ὁ ηοονη , ὅτι ῳοντα ὁ ηοονη εἰμί ὁ κύριος ἀγαθός καί ὁ ἀγαθός · ὁ δέ κύριος ἀγαθός ἐνέργεια εἰμί · ἐνέργεια δέ καί γένεσις μηδείς ἀλλήλων διαφέρω . ὁ δέ οὐ οὕτως ἔχω · οὖον γάρ αὐτός εἰμί γένεσις ἐνέργεια · γένεσις μέν γάρ εἰμί ὁ ἀπό ὁ μή εἰμί ἐπί ὁ εἰμί ὁδός ὁ ἕξις · ἐνέργεια δέ , ὅστις εἰμί ὁ ἀγαθός , ὁ μετά ὁ ἀνάληψις ὁ ἕξις , κατά αὐτός ὁ τέλειος ἕξις ἐνέργεια . Λύσις ὁ ἐπιχείρημα , ὅθεν δοκέω μή πᾶς ἡδονά ἀγαθός εἰμί , καί ἔτι διά ὅς δοκέω φαῦλος εἰμί · καί ἀπόδειξις , ὅτι ἀνάγκη ὁ ἀγαθός ἡδονή εἰμί . Κεφ . καί . οὐδέ φαῦλος δέ εἰμί ἀνάγκη ὁ ἡδονή , ὅτι ἔνιοι ἡδύς νοσώδης . εἰμί γάρ οὗτος , εἰμί καί ὁ ὑγιεινός φαῦλος , ὅτι τις ὑγιεινός ἐμποδών ἴστημι ὁ ὁ πλουτέω , ὅτι πολύς χρῆμα εἰμί ἀναλωτικός · ἀλλά οὖον φαῦλος διά οὗτος · οὖον γάρ ὁ ἐναντιόομαι ὁπωσοῦν ἄλλος τις ἀγαθός φαῦλος · ἐπεί καί ὁ θεωρέω βλάπτω ποτέ εἰς ὑγίεια , καί οὖον διά οὗτος φαῦλος · οὐ ἄρα οὐδέ ὁ ἡδονή φαῦλος , ὅτι τις ἡδύς νοσώδης . καί μήv οὐδέ ὅτι ἐμποδίζω ἔνιοι ὁ ἡδονή ὁ φρόνησις καί ὁ θεωρία , διά οὗτος φαῦλος ὁ ἡδονή . οὖον γάρ ὁ ἡδονή ὁ φρόνησις ὁ φρόνησις ἐνοχλέω , οὐδέ ὁ ἡδονή ὁ τέχνη ὁ τέχνη , ἀλλά μᾶλλον αὐξάνω ἕκαστος ἕξις ὁ οἰκεῖος ἡδονή · ἀλλά ὁ ἐμποδίζω ἡδονά ὁ ἔχω ἀλλότριος εἰμί , καί ὡς μή προσήκω ἐνοχλέω · οὗτος δέ οὐ εἰμί φαυλότης σημεῖον , ἐπεί καί ὁ ὑγίεια ὁ θεωρία ἐνοχλέω , καθώς εἴρω , ὅτι οὐ εἰμί προσήκω ἐνέργεια τῆ ὑγίεια · ἀλλά οὖον διά οὗτος φαῦλος ὁ θεωρία . καί μήv οὐδέ ὅτι εἰμί εἰμί ἔργον τέχνη οὐδείς , διά οὗτος φαῦλος . οὗτος γάρ εἄν πᾶς ἐνέργεια φαῦλος εἄν ἀεί . οὐδείς γάρ ἐνέργεια τέχνη εἰμί ἀποτέλεσμα , ἀλλά ὁ μέν δύναμις ὁ τέχνη , ὁ δέ δύναμις προάγω ὁ ἐνέργεια · ὁ μέν γάρ περί ὁ κυβερνητικός τέχνη αἰτία εἰμί ὁ δύναμαι κυβερνάω , ὁ δέ δύναμαι κυβερνάω αἴτιος εἰμί ὁ κατά ὁ κθβερνητικὴν ἐνέργεια . καίτοι καί ὁ ἡδονή γίγνομαι τις τέχνη πολλάκις · ὁ γάρ μυρεψικός καί ὁ ὀψοποιητικός τέχνη εἰμί ἡδονή ποιητικός . ὅτι δέ ὁ σώφρων καί ὁ φρόνιμος φεύγω ὁ ἡδονά καί ὁ ἄλυπος διώκω βίος , ὁ δέ παῖς καί ὁ θηρίον διώκω ὁ ἡδονή , λύω ὁ ἐν ὁ εἷς κεφαλαῖος εἴρω . ἐπεί γάρ ὁ ἡδονή ὁ μέν εἰμί ἁπλόος ἀγαθός , ὁ δέ οὐ ἁπλόος ἀγαθός , ὁ μέν μή ἀπλόος ἀγαθός ὁ παιδίον καί ὁ θηρίον διώκω καί ὁ σώφρων φεύγω καί κατά οὗτος βούλομαι μόνος ἄλυπος εἰμί · καί ὁ φρόνιμος καί εἰμί τις σπουδαῖος , ὁ μετά ἐπιθυμία καί λύπη . ὁ σωματικός τοιοῦτος γάρ οὗτος ) καί ὁ οὗτος ὑπερβολή . περί ὅς ὁ Ἀκόλαστος στρέφω · διό ὁ σώφρων φεύγω οὗτος . ὁ δέ ἁπλόος ἡδονά ὁ σώφρων καί ὁ φρόνιμος διώκω , ὁ εἰμί σώφρων ἡδονή · ὁ εἰμί ὁ ὁ ἐπαινετός ἕξις ἐνέργεια , οἷος σωφροσύνη ἢ δικαιοσύνη ἢ θεωρία . ἐπεί δέ καί λύπη ὁ μέν εἰμί ἀγαθός , ὁ δέ φαῦλος καί φευκτός , καί ὁ φευκτός ὁ μέν κατά ἑαυτοῦ εἰμί φευκτός ὡς ὁ ἐπί ἀρετή λύπη , ὁ δέ πῇ , ὡς ὁ ἐπί ζημία τις λύπη , ὅστις φευκτός εἰμί κατά τίς , ὅτι ἐμποδίζω ὁ θεωρία , φανερός ὅτι ἀνάγκη πᾶς ὁ ἐναντίος ὁ λύπη ἰά ἡδονή , ὁ μέν ἁπλόος φευκτός εἰμί , ὁ δέ πῇ · ἀνάγκη γάρ ὁ ἁπλόος κακός ἁπλόος ἀγαθός εἰμί ἐναντίος , καί ὁ πη κακός ὁ πη ἀγαθός · οὖον γάρ ὁ Σπεύσιππος λύσις , κατά ὅς ἐνίστημι λύω ἐπιχειρέω ὅδε ὁ λόγος , συμβαίνω εἷς ἀλήθεια . φημί γάρ , ὅτι καθάπερ ὁ μείζων καί ὁ μικρός ἐναντίος εἰμί ὁ ἴσος καί ἐπί ὁ ἀρετή ὁ παρά ἑκάτερος ἐναντίος , ὁ αὐτός δή τρόπος καί ὁ ἀλυπία ἀντίκειμαι ὁ ἡδονή καί λύπη , ὁ μέν ὡς μείζων , ὁ δέ λύπη ὡς μικρός , καί εἰμί ὁ μέν Ἀλυπία ἀγαθός , ὁ δέ ἡδονή καί ὁ λύπη κακός · οὗτος γάρ ὁ λόγος παντελῶς ἄδοξος εἰμί · οὐδείς γάρ ὁ ἡδονή κακός δοκέω · οὐδείς γάρ εἄν φημί ὁ ἡδονά αὐτός , ὅσπερ εἰμί κακός εἰμί . οὐδείς δέ κωλύω ἡδονά εἰμί ὁ ἀγαθός καί ὁ ἀγαθός , ὅτι ἔνιοι ὁ ἡδονή φαῦλος · καί γάρ πολύς φαῦλος εἰμί ἐπιστήμη οὐδείς κωλύω ὁ ἀγαθός εἰμί ὁ ἐπιστήμη . ἴσως δέ οὖον μόνος δυνατός ἀλλά καί ἀναγκαῖος ὁ ἡδονά ὁ ἀγαθός εἰμί καί ὁ αἱρετός . εἰμί γάρ πᾶς ἕξις εἰμί ἐνέργεια , ὁ δέ εὐδαιμονία καί ὁ ἀγαθός ἐνέργεια εἰμί ἕξις ἀγαθός , ἢ εἷς ὁ ἀγαθός ἢ πᾶς , ἀνεμπόδιστος · ὁ δέ ἡδονή ἐνέργεια εἰμί ὁ κατά φύσις ἕξις ἀνεμπόδιστος · ἀνάγκη δή ὁ εὐδαιμονία καί ὁ ἀγαθός ἡδονή εἰμί . καί οὐδείς προσίστημι ὁ τις ὁ ἡδονή φαῦλος εἰμί . ὅτι δέ ὁ εὐδαιμονία ἀνάγκη ἐνέργεια τις εἰμί ἀνεμπόδιστος , φανερν · δεῖ γάρ τέλειος εἰμί · οὐδείς δέ ἐνέργεια ἐμποδίζω τέλειος δύναμαι εἰμί · διά οὗτος , καθώς ἐν ὁ ἔμπροσθεν εἴρω , δήω ὁ εὐδαίμων ὁ ἔξωθεν ἀγαθός . ἵνα μή ἐμποδίζω ὁ ἐνέργεια αὐιοῦ . ὁ δέ ὁ ἀνώμαλος βιόυγτα καί δυστυχία μέγας μετά ριʹ πίπτω εὐδαίμων φάσκω εἰμί , ἐάν εἰμί ἀγαθός , ἢ ἑκών ἢ ἄκων οὐδείς λέγω · προσδέω γάρ ὁ εὐδαίμων καί ὁ σός ματικως ἀγαθός , ὑγίεια δηλονότι καί μακροβιότης καί ὁ περί ὁ σῶμα ἀνά ἀναγκαῖος καί ὁ ἀπό ὁ τυγχάνω ῥοπή . διά τοῦιό τις οἴομαι ὁ εὐτυχής αὐτός εἰμί ὁ εὐδαίμων . ὅτι ἄνευ εὐτυχία οὐ ἐν καθαρός εὐδαιμονέω · οὐ σίω δέ αὐτός . δεῖ αἱρέω σπουδαΤον εἰμί ὁ εὐδαίμων · οὖον πᾶς δέ ευιυχεω σπουδαῖος , καί βλάπτω δέ ἐνίοτε εἰς ὁ ἀρειή ὁ ευιυχιος , καί συγχέω ὁ σπουδαῖος , εἄν ὑπερβάλλω εἰμί , ὅστις οὐδέ εὐτυχία δικαίως ἄν καλέω · ὁ γάρ εἰμί εἷς ευιυχια εἰμί ἐν ὁ συμβάλλω ποιός εὐδαιμονία . ἀκόλουθος δέ καί ὁ ὅρος ἀπό τουιος λαμβάνω καί διά οὗτος καί ὁ ὄνομα . διό οὐ εἄν εὐτυχία ἴδιος καλέω , μή πρός ὁ εὐδαιμονία συμβάλλω . φανερός δή ὅτι ὁ ἀνεμπόδιστος ἀνάγκη πρόσκειμαι ὁ ἐνέργεια ὁ εὐδαίμων · οὗτος δέ εἰμί ὁ ἡδονή , ἐνέργεια ἀνεμπόδιστος . τις ἄρα ἡδονή εἰμί ὁ εὐδαιμονία · ἔτι δέ δῆλος καί απατός ὁ θηρίον καί ἄνθρωπος καί πᾶς ὁ αἰσθηνκὰ διώκω ὁ ἡδονή . ὅτι ὁ ἀγαθός ἡδονή εἰμί · πᾶς μέν γάρ βοῦς ἀγαθός εἰμί ὁ ἡδονά καί ἀγαθός , διά ὅς εἰς αὐτός ἐπείγω . φημί μή δέ οὔτε γε πάμπαν ἀπόλλυμι , ὅστις πολύς λαός φημί ζέω . οὖον πᾶς δέ διώκω ὁ ἀγαθός ἡδονή , ἐπεί οὐδέ πᾶς ὁ αὐτός ἕξις ἔχω ὁ ὁ αὐτός φύσις · πανία δέ ἡδονά διώκω , εἰμί καί ὁ μέν ἀγαθός , ἰός δέ φαῦλος . ἴσως δέ οὐδέ διώκω οὐδείς φαῦλος ἡδονή οὐδέ ζητέω οὐδέ ἐφίημι φαῦλος τις · οὖον γάρ ὅς οἴομαι ζητέω , καί ὅς εἄν εἶπον διώκω , ἰαύω διώκω , ἀλλά ὁ ἀγαθός διώκω | πᾶς . πᾶς γάρ ὁ ἀγαθός ἐφίημι φύσις , ὅτι φύσις τίς θέω ἔγκειμαι πᾶς , καί πρός ὁ ἀγαθός ἡδονά καί κύριος ἅπας φέρω , εἰμί καί ἡδονά κύριος δοκέω εἰμί ὁ σωματικός ἡδονά διά ὁ πλειστάκις παραβάλλω εἰς αὐτός καί πᾶς μετέχω αὐτός . διά ὁ μόνος ἐν οὗτος γνώριμος εἰμί , οὗτος μόνος οἴομαι εἰμί ἡδονή · ἐπεί δέ οὗτος ὁ ἡδονά οὐ ἀγαθός εἰμί κύριος , λέγω μηδείς ἡδονά ἀγαθός εἰμί . φανερός δέ ὅτι ἀνάγκη ὁ ἡδονά ἀγαθός εἰμί . εἰμί γάρ μή ἰάομαι ὁ ἡδονή ἀγαθός καί ὁ κατά αὖος - ὁ ἐνέργεια , οὖον δυνατός ἡδύς ζῶ ὁ εὐδαίμων · ἀλλά μήv ἀνάγκη μετά ἡδονή ὁ εὐδαίμων ζῶ · οὐ ἄρα δυνατός ὁ ἡδονά μή ἀγαθός εἰμί . ὅτι δέ εἰμί μετά ἡδονή ὁ εὐδαίμων ζῶ , ἀγαθός εἰμί ὁ ἡδονή , δῆλος ἀπό ὁ ὁ εὐδαιμονία μηδείς παραμείγνυμι κακός , ἢ μή κύριος ἀγαθός · τίς γάρ ἕνεκα διώκω οὗτος ὁ εὐδαίμων , εἴπερ μή εἰμί ἀγα - θον ; εἰμί δέ μήτε ἀγαθός μήτε κακός ὁ ἡδονή , οὐδέ ὁ λύπη εἰμί εἄν ὅστε ἀγαθός οὔτε κακός · οὐ ἄρα φευκτός ὁ λύπη . διά τίς οὖν φεύγω αὐτός ὁ εὐδαίμων βίος · οὗτος δέ οὖον δυνατός , εἰμί μή ἡδύς ἄγω ὁ ἐνέργεια ὁ εὐδαίμων · πῶς γάρ ἄν ἡδύς γίγνομαι ; εἰμί δέ μήτε κακός ὁ ἡδονή μήτε οὐ ἀγαθός , εἰμί ἄν ἀγαθός . ἀπορία διά τίς πᾶς λύπη φευκτός , ἐπεί οὖον πᾶς ἡδονή ἡδονή θον , καί λύσις . Κεφ . ἄν . ἀπορέω δέ ἄν τις , εἰμί τις ἡδονά ἀγαθός εἰμί καί αἱρετός , τις δέ φαῦλος ὥσπερ ὁ σωματικός καί περί ὅς ὁ Ἀκόλαστος , διά τίς πᾶς λύπη μοχθηρός εἰμί καί φευκτός · δεῖ γάρ ὁ μέν ἐναντίος ὁ ἀγαθός ἡδονή λύπη πονηρός εἰμί , ὁ δέ ὁ φαῦλος ἐναντίος ἀγαθός · κακός γάρ ἐναντίος ἀγαθός · εἰμί δέ καί οὗτος ἤ λύπη πονηρός , δοκέω ἄν ὁ σωματικός Ματίκας ἡδονά ἀγαθός εἰμί . πρός δή οὗτος λέγω , ὅτι ὁ σωματικός ἡδονά ἀγαθός εἰμί οὕτως , ὥστε μή εἰμί κακός · ὁ γάρ μή κακός ἀγαθός εἰμί . οὗτος δέ μέχρι τις . ἀγαθός γάρ εἰμί ὅδε ὁ τρόπος ὁ μή ὑπερβάλλω · διά οὗτος ὁ λύπη ὁ ἐναντίος οὗτος οὐ εἰμί ἀγαθός . ἐπεί γάρ ἔχω ὁ μέν ὑπερβάλλω ὁ ἀγαθός καί ὁ δήω , ὁ δέ οὐ ὑπερβάλλω , ὑπερβάλλω μέν ὁ ἀναγκαῖος ἔχω , οἷος ὁ θρεπτικός καί ὁ ἄλλος ἀναγκαῖος καί ὅλως ὁ σωματικός · εἰμί γάρ πλέω ὁ δήω αὐτός χρή χράω · οὐ ὑπερβάλλω δέ , ὅσος ἐπιτείνω οὐ ὑπερβαίνω ὁ δήω , ἀλλά ἀεί ἀγαθός εἰμί , ὥσπερ ὁ θεωρητικός ἔχω . ἐπεί δέ ὁ ἡδονά ὁ ἕξις ἀκολουθέω , ἀνάγκη καί ὁ ἡδονή ὁ μέν ὑπερβάλλω ὁ δήω , ὁ δέ μή ὑπερβάλλω . ὅσος τοίνυν ὑπερβάλλω ὁ δήω φαῦλος εἰμί , καί κατά οὗτος ὁ ἀκόλαστος εἰμί καί ὁ ἀκρατής · <κατὰ> ὁ δέ ἐναντίος λύπη ὁ Ἀκόλαστος οὖον περί ὁ ὑπερβολικός εἰμί , ἀλλά ὁ μέν ὑπερβάλλω ἡδονά διώκω , ὁ δέ μι κάρα λύπη φεύγω · ὥστε φανερός ὅτι ὁ ὑπερβάλλω ἡδονή ὁ ἐν ὁ ἀκόλαστος ἀντίκειμαι λύπη οὐ ὑπερβολικός εἰμί ἀλλά μέτριος , καί ὅς οὐδείς εἄν φεύγω ὁ σπουδαῖος , ὅτι οὐδέ λύπη εἰμί · ἀλλά ὁ διώκω ὁ ὑπερβολή ὁ ἡδονή ἀλγεινός δοκέω ὁ μέτριος καί κατά λόγος αὐτός χράω . λύω δέ δή ὁ ἀπορία οὕτως · ὁ μέν σύμμετρος ἡδονή ὁ ἀντίκειμαι λύπη οὐ ἀγαθός εἰμί · ὁ γάρ σύμμετρος σωματικός ἡδονά ἀγαθός , καθόσον οὖον κακός · ὁ δέ ὁ ὑπερβάλλω ἀντίκειμαι μέτριος καί οὐδέ λύπη , καί διά οὗτος οὖον φευκτός . ὥστε πᾶς ἀγαθός φευκτός εἰμί ἐναντίος , καί <αἱ> φαῦλος ἡδονά ὁ ἀγαθός λύπη εἰμί ἐναντίος καί ὁ ἀγαθός ὁ φευκτός . Ζεύς τίς ὅς αωματικαὶ ἡδονά ὁ θεωρητικός αἱρετός δοκέω . Κεφ . κβ' . ἐπεί δέ οὖον μόνος δεῖ εἶπον ὁ ἀληθής ἀλλά καί διά τίς δοκέω ὁ ἐναντίος ψεῦδος ἀληθής · οὗτος γάρ συμβάλλω πρός ὁ πιστεύω ὁ ἀλήθεια · ὅταν γάρ φαίνω ὁ αἰτία , διά ὅς εἰκότως ὁ ψεῦδος ἀλήθεια δοκέω καί ὁ αὐτός ἀπάτη ἐλέγχω , πιστεύω ποιέω ὁ ἀληθής μᾶλ - λος · ὥστε λεκτέος διά τίς φαίνω ὁ σωματικός ἡδονά αἱρετός ὁ κύριος ἀγαθός ἡδονή . πρῶτος μέν ὅτι ἰατρεία εἰμί ὁ λύπη ὁ σωματικός , καί οὗτος ῥᾳδίως ἐκκρούω καί μέγας εἰμί ὁ ὑπερβάλλω ἡδονή , καί διά οὗτος διώκω παρά ὁ καιρός ὁ λύπη ὁ σωματικός , ὅτι δοκέω ἰατρεία εἰμί σφοδρός καί ῥᾴδιος ἀπαλλάσσω ὁ ἐπί ὁ ἔνδεια ὁ ἡδύς λύπη , ἔπειτα διότι διώκω παρά ὁ μή δύναμαι ἄλλος ἡδονή χαίρω . πολύς δέ ὁ τοιοῦτος · καί διά οὗτος ὁ ὑπό αὐτός ζητέω ἀγαθός τίς δοκέω καί αἱρετός · ὅστις οὖον εἰς ἐκ φύσις ἐπιθυμία ἐμπίμπλημι μόνος σπουδάζω , ἀλλά καί ἐπισκευαστής τις ἐπιθυμία ἐπινοέω καί δίψα τις παρασκευάζω ἑαυτοῦ , ἵνα δύναμαι διά πᾶς ἥδομαι . οὗτος δέ . εἰμί μέν οὐ ὑπερβαίνω ὁ λόγος καί ὁ μέτριος , οὔτε βλαβερός εἰμί ὁ γάρ σύν - μετρέω ἡδονά οὖον λυμαίνομαι ὁ σῶμα ) καί ἀνεπίτιμος εἰμί · εἰμί δέ ὑπερβάλλω καί βλεβεραί εἰμί ὁ διώκω ἡδονή . φαῦλος . ἀνεπιτίμητος δέ εἰμί ὁ χράω σύμμετρος ἡδονή , ὅτι ἀνάγκη χράω ὁ ἄνθρωπος ὁ ἡδύς διά ὁ φύσις ἀεί εἰμί ἐν πόνος καί δήω τις ἡδονή ὥσπερ ἀνάπαυσις . ἀεί γάρ πονέω ὁ ζῷον , ὥσπερ καί ὁ φυσικός λόγος μαρτυρέω θεός · λέγω γάρ ὁ ὁράω <καὶ> ὁ ἀκούω λυπηρός εἰμί , διά δέ ὁ ἔθος οὖον τοιοῦτος δοκέω · διά οὗτος χρεία ὁ ἄνθρωπος ἡδονή · ὅς δέ οὐ εἰμί ὁ θεωρητικός ἡδονή , πᾶς ἀνάγκη ὁ σωματικός χράω · ὁ οὖν σύμμετρος χράω καί ὥσπερ οὐ ἐν διαφθείρω ὁ σῶμα οὐ ἐπιτιμάω . ὁμοίως δέ διώκω ὁ ἡδονά ὑπό ὁ νέος καθάπερ ὑπό ὁ ἀκόλαστος ὅσος εἰμί περί ὁ θρεπτικός , ὁ φύσις κινέω ; ἵνα αὐξάνω , καί διάκειμαι ὥσπερ ὁ οἰνόω · ἐσθίω γάρ ἀεί καί πίνω καί ὑπνώσσω ἀκμαῖος ἔχω ὁ περί οὗτος ἐπιθυμία , ὥσπερ ἐκεῖνος ὁ δίψα . διά οὗτος ὁ νεότης ἡδύς εἰμί , ὅτι μετά ἐπιθυμία ἀεί ὁ ἀναγκαῖος ἅπτω . ὁ ἴσος δή τρόπος καί ὁ μελαγχολικός ὁ φύσις ἀεί ἐν ὄρεξις εἰμί σφοδρός καί δήω ἀεί θεραπεία · δάκνω γάρ αὐτός ἀεί ὁ σῶμα διά ὁ κρᾶσις . ὁ μέν οὖν ζητέω ὁ ἡδονά οὗτος εἰμί , καί διά οὗτος ὁ αἴτιος ζητέω · καθόλου δέ πᾶς ἡδονή σωματικός ζητέω ἵνα ἐκβάλλω λύπη σωματικός · ἐκκρούω γάρ ὁ ἡδονή λύπη , οὖον μόνος ὁ ἀντίκειμαι αὐτός , οἷος ὁ ἐπί ὁ θρεπικῷ ἡδονή ὁ ἐπί ὁ θρεπτικός λύπη , ἀλλά καί ἕτερος τις , ἐάν εἰμί ἰσχυρός . διά οὗτος ὁ αἴτιος ὁ σωματικός ἡδονά διώκω καί ἐντεῦθεν ἀκόλαστος καί φαῦλος γίγνομαι . ὁ δέ ἡδονά ὁ θεωρητικός , ὅς οὖον προηγέομαι λύπη οὖον γάρ , ὥσπερ ἐπί ὁ σωματικός , πρίν ἥδομαι , λυπέω ) , ὁ δή τοιοῦτος οὐ ὑπερβάλλω ὁ δήω , οὐδέ εἰμί θεωρέω πλέω ἢ προσήκω · ἀλλά ἀεί ἐπαινετός εἰμί , ὅτι ὁ κατά αὐτός ἡδύς φύσις εἰμί ἡδύς καί οὖον κατά συμβεβηκός . λέγω δέ κατά συμβαίνω ἡδύς ὁ ἰατρεύω ὁ σωματικός ἔνδεια καί λύπη , ὥσπερ ὁ σιτίον · ἰατρεύω γάρ ὁ φύσις ὁ πεινάω νοσέω οὗτος ὁ μέρος , καί εἰσάγω ὁ ἐλλείπω , ἐπειδάν κατά ὁ ἕτερος μέρος οὐ ἐνδεής εἰμί οὐδέ νοσέω , λέγω δή ὁ θρεπτικός , ἀλλά ἔχω τε αὐτός καί ὑγιαίνω κατά αὐτός καί ἐνεργέω , τουτέστιν ὀρέγω . κατά συμβαίνω γάρ ὁ τοιοῦτος ἡδύς εἰμί , ὅτι διά ὁ ἰατρεία συμβαίνω αὐτός ἡδύς εἰμί · φύσις δέ ἡδύς οὖον ὁ ἀναπληρόω ὁ ἔνδεια ὁ φύσις ἀλλά ὁ ποιέω πρᾶξις αὐτός , οἷος εἰμί ὁ θεωρητής · τελειόω γάρ ὁ Ψυχή ὁ ἐνέργεια . ὅτι δέ οὐ εἰμί ἁπλόος οὐδέ μόνος ζῶ ὁ Ψυχή , διά οὗτος οὐ ἀεί αὐτός ἡδύς ἐγώ εἰμί , ἐπεί οὐδέ ὁ κατά συμβαίνω βήξ ἡδύς ἀεί ζητέω , ἀλλά νῦν μέν οὗτος , νῦν δέ ἐκεῖνος . ὅταν μέν γάρ πρός ὁ σῶμα ῥέπω , ὁ σωματικός χαίρω , ἐπειδάν δέ ὑπέρ οὗτος ὁράω , ὁ φύσις ἡδύς ζητέω · ὁ γάρ ὁ Ψυχή ἡδονά ὁ σωματικός μάχομαι , καί ὅς ὁ ψυχή πράσσω χαίρω , οὗτος ὁ σῶμα παρά φύσις · ὁπόταν δέ διά ὁ περί ὁ ἀρετή μελέτη ὁ Ψυχή ὁ σῶμα ἀκολουθέω , τίθημι , τηνικαῦτα ὅς ἐνεργέω ἥδομαι ὁ ψυχή , οὐ ἥδομαι μέν ὁ σῶμα , καθόσον οὐ εἰμί αἰσθητής , οὐ ἀλγέω δέ . διά οὗτος καί ὅς ἐν ὁ φύσις καθάπαξ ἁπλόος , ὁ αὐτός πρᾶξις ἀεί Ἡδίστη εἰμί · ὁ γάρ θεός ἀεί εἷς καί ἁπλόος χαίρω ἡδονή · καίτοι ἀκίνητος εἰμί καί δοκέω διά οὗτος μή ἔχω ἡδονή · ὁ γάρ ἡδονή ἐνέργεια εἰμί , ὁ δέ ἐνέργεια κίνησις δοκέω μόνος εἰμί , ἀλλά οὐ εἰμί · εἰμί γάρ καί ἀκινησία ἐνέργεια , καί ὁ ἡδονή μᾶλλον ἐν ἠρεμία εἰμί ἢ ἐν κινέω . ὁ δέ μεταβολή πᾶς γλυκύς , κατά ὁ ποιητής , οὖον ὁ ἀγαθός xal ἀγαθός φύσις ἀλλά ὁ σύνθετος διά ὁ ἀσθένεια αὐτός καί ὁ πονέω Ριάν · ὥσπερ γάρ ὁ πονηρός ἄνθρωπος εὐμετάβολος , οὗτος καί ὁ πονηρός φύσις ἀεί δήω μεταβολεύς · οὖον γάρ ἁπλόος οὐδέ ἐπιεικής . περί μέν οὖν ἐγκράτεια καί ἀκράτεια καί περί ἡδονή καί λύπη καί τίς εἰμί ἕκαστος αὐτός καί πῶς ὁ μέν ἀγαθός ὁ δέ κακός , εἴρω · λοιπός δέ περί φίλιος εἴρω .