anonymi-in-aristotelis-categorias.paraphrasis-categoriarum 8
Ποιότητα δὲ λέγω , καθ’ ἣν ποιοί τινες λέγονται , οἷον λευκότητα , θερμότητα , ψυχρότητα · λευκοὶ γὰρ καὶ θερμοὶ καὶ ψυχροὶ ἀπ’ αὐτῶν οἱ μετέχοντες λέγονται . καὶ εἰσὶ ποιότητες μὲν τὰ μεθεκτά , ποιὰ δὲ τὰ μετέχοντα . τετάρτην δὲ ἀπὸ τῆς οὐσίας ἐν τῇ διδασκαλίᾳ κατηριθμήσαμεν τὴν ποιότητα , τοῦ Ἀρ - χύτα μετὰ τὴν οὐσίαν τάξαντος δευτέρα γὰρ ἁ ποιότης , ἐκεῖνός φησιν · ἄνευ γὰρ τοῦ τί ἐστιν ἦμεν ἀδύνατον ποιόν τι ἦμεν ) , διά τε τὴν πρότερον λεχθεῖσαν αἰτίαν καὶ διὰ τὴν ἤδη ῥηθήσεσθαι μέλλουσαν . ὡς γὰρ ἡ οὐσία τῶν ὅλων προτέτακται τῷ ἐκεῖθεν τὸ εἶναι τοῖς ἄλλοις ἐνδίδοσθαι , οὕτω τὸ ποσὸν τοῦ πρός τι τῷ τὴν αἰτίαν τῶν λόγων αὐτῷ χορηγεῖν · ἐκ δὲ τῶν λόγων αἱ ποιότητες λαμβάνουσι τὴν ὑπόστασιν , καὶ οὕτως ἡ τάξις τῶν κατηγοριῶν ἐπιπλέκεται . καὶ τοῖς φυσικοῖς δὲ πράγμασιν οἰκείως ἄν τις τὴν τάξιν ὑπολογίσαιτο . μετὰ γὰρ τὴν οὐσίαν τὸ μέγεθός ἐστι · σὺν ποσῷ γὰρ πᾶσα φυσικὴ οὐσία . τῷ μεγέθει δ’ εὐθὺς τὸ μεῖζον θεωρεῖται καὶ ἔλαττον , ἐν οἷς ἡ σχετικὴ κατηγορία συνέστηκε . περὶ δὲ τὰ τοῦ ὄγκου μεγέθη αἵ τε παντοῖαι ἀλλοιώσεις καὶ τὰ πάθη συνίστανται . καὶ περὶ μὲν τῆς τάξεως ταῦτα · περὶ δὲ τῆς ὑποστάσεως ἤδη ῥητέον . εἰ δὲ καί τινων ὑπὲρ τὴν εἰσαγωγὴν ὁ λόγος ἅψαιτο θεωρημάτων , οὐκ ὀλιγωρεῖν χρή . καὶ δὴ πρῶτον μὲν οὐκ ἀποδεχόμεθα τοὺς κατὰ τὴν κοινότητα τὴν ἐκ τῶν πολλῶν καὶ κεχωρισμένην παρ’ ἡμῶν ἐννοουμένην ἐφι - στάνοντας τὴν ποιότητα · κινδυνεύει γὰρ οὕτως ἀνυπόστατος εἶναι καὶ ἡ ποιότης καὶ τὰ ἑκτά · οὐδεμία γὰρ κατὰ τὰς τοιαύτας ἐπινοίας ὑπόστασις εἰσάγεται , ἐν δὲ τοῖς καθ’ ἕκαστα καὶ συνθέτοις ὑπάρχει οὖσα . καὶ μὴν οὐδὲ εἴ τινες ἀπὸ τῶν εἰωθότων λέγεσθαι κατηγορημάτων ὁμοίως μὲν ἐπὶ τῶν ὑπαρχόντων κατά τε κοινὰ συμπτώματα σωμάτων καὶ ἀσωμάτων παράγουσι τὰς ποιότητας , οἷον ἀπὸ τοῦ δεδοκῶσθαι δόκωσιν καὶ ἀπὸ τοῦ ἰσῶσθαι ἰσότητα καὶ ἀπὸ τοῦ σῶμα ὑπάρχειν σωματότητα , οὐδὲ οὗτοι ὀρθῶς ἀποφαίνονται . οὐ γὰρ ἀπὸ τῆς συμ - βάσεως τῶν κατηγορημάτων αἱ ἕξεις ὑπάρχουσιν , οἷον οὐκ ἐπειδὴ τὸ διεστάναι τοῖς κίοσι συμβέβηκε , διὰ τοῦτο καὶ ἡ διάστασις περὶ αὐτοὺς βλέπεται . τὸ μὲν γὰρ κατηγόρημα , ἄχρι τοῦ λέγεσθαι μόνως θεωρούμενον , δύναται καὶ ἐπὶ τῶν μὴ ὑφεστώτων θεωρεῖσθαι · αἱ μέντοι ποιότητες , κατ’ αἰτίαν τινὰ πρωτουργὸν προυπάρχουσαι , τοσοῦτον ἀπέχουσι τοῦ συνακολουθεῖν τοῖς κατηγορήμασιν , ὥστε αὐταὶ <τὰ> ὑπάρχοντα κατηγορήματα ἐπιφέρουσιν , οἷον ἡ φρόνησις τὸ ἢ κατ’ ἐνέργειαν ἢ ἐν τῷ μετέχεσθαι . καὶ τοῖς περὶ Δημόκριτον δὲ ἐγκαλέσειεν ὄν τις , τί δήποτε τινὰς μὲν διαφορὰς περὶ τὰς ἀτόμους ἀπολείπουσιν , οἷον σχημάτων , βάρους , ναστότητος , σωματότητος , μεγέθους , κινήσεως , οὔτε δὲ χρόαν οὔτε γλυκύτητα οὔτε ζωὴν οὐδὲ τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων λόγους προϋφεστηκέναι ἀποφαίνονται . κοινοῦ γὰρ ὄντος τοῦ περὶ τῶν ἑκτῶν λόγου ἄτοπον μὴ τὰ αὐτὰ περὶ τῶν αὐτῶν διατάττεσθαι , καὶ ἔτι ἀτοπώτερον τὰς ἀρχηγικωτάτας δυνάμεις ὑστερογενεῖς ποιεῖν , ὥσπερ ζωὴν καὶ νοῦν καὶ φύσιν καὶ λόγον καὶ τὰ τοιαῦτα . παραπλησίως δὲ ἀδύνατον καὶ τὸ ἀπὸ τῆς συνόδου ταῦτα ἀποτελεῖσθαι · νόμῳ γὰρ ἔσται χροιὴ κατὰ τὸν Δημόκριτον καὶ τἄλλα ὁμοίως , τῇ ἀληθεία δὲ ἄτομον καὶ κενόν . ὁ δὲ ἅπαξ τὰ ὄντα ἀνελὼν οὐδὲν ἕξει τίθεσθαι , καὶ ὁ παραδεξάμενος τὸ ἀναίτιον οὐδαμοῦ στήσεται · τί γὰρ μᾶλλον ταῦτα ἢ τὰ ἐναντία προτιμήσει ἀπ’ οὐδεμιᾶς ὡρισμένης αἰτίας ὁρμώμενος ; βέλτιον γοῦν εἰς ἐκείνην ἐλθεῖν τὴν ὑπόθεσιν , ἥτις ἀπὸ τοῦ ἔχεσθαι τὰ ἑκτὰ παράγει , καὶ ἑκτὸν τίθεσθαι τὸ οἷόν τε ἔχεσθαι , πραγματικῶς ἀποδιδόντας οὐκ ἐτυμολογικῶς · πᾶσα μὲν γὰρ ἕξις καὶ ποιότης ἑκτόν , οὐκ ἔμπαλιν δέ . ἔτι εἰ μέν τις τὰς ποιότητας αὐτὰς χωριστὰς ὥσπερ τὰς ἰδέας Πλατῶν ἀφορίζοιτο , οὐκ ἔστιν ὕπαρξις αὐτῶν . πῶς γὰρ δὴ ἡ ἡμετέρα ἕξις ἔσται χωριστὴ καὶ ἡ μετεχομένη καθ’ ἑαυτήν ; εἰ δὲ οὕτω τις αὐτὰς λαμβάνοι ὡς καὶ ἡμῖν παρούσας καὶ μετεχομένας , ἐν τοῖς ποιοῖς ἔσται αὐτῶν ἡ ἀληθὴς ὑπόστασις . εἰ γὰρ ποιότης ἐστί , καθ’ ἣν ποιοί τινες ἐσμέν , ποιοὶ δὲ κατὰ τὸ ἐνυπάρχον ἐσμέν λευκὸν γὰρ λέγω κατὰ τὴν ἐν αὐτῷ ὁρωμένην λευκότητα ) , δῆλον ὡς εἴπερ ἔστι καὶ λευκότητος ἢ ἀνθρωπότητος ἐξῃρημένον εἶδος , ἰδέα μὲν ἔσται , ποιότης δὲ οὐκ ἔσται · μετεχόμενον γὰρ ἡ ποιότης . εἰσὶ μὲν οὖν ἀσώματα τὰ ἑκτὰ πάντα · ἁπλούστατα γὰρ καὶ τῇ φύσει πρῶτα , καὶ οὐ μέρη ἐκείνων ὧν ἑκτά , αἴτια δὲ μόνον . καὶ ταῦτα οὐκ ἔξωθεν , ἀλλ’ ἐν τοῖς ἔχουσι περιέχονται , ἀριθμοί τινες ὄντες ἐν τῇ ὕλῃ καὶ λόγοι ἀίδιοι , καθ’ οὓς αἵ τε ποικιλίαι τῶν ὄντων καὶ αἱ διαφοραὶ τῶν πρώτων στοιχείων καὶ τῶν ἐκ τούτων συγκριμάτων ὑφί - στανται . ἀίδιοι δέ εἰσιν οἱ ἀριθμοὶ οὗτοι καὶ οἱ λόγοι , ὥσπερ καὶ ἡ ὕλη · αἱ μέντοι κινήσεις αὐτῶν καὶ ἐν ἀλλήλοις θέσεις καὶ τάξεις μετάπτωτοι καὶ οὐκ ἀίδιοι . ὥσπερ δὲ ἀφεστῶτες ἐνυπάρχουσιν οἱ λόγοι , οὐδέπω ῥυθμίζοντες τὸ ὑπο - κείμενον καὶ σχηματίζοντες , ἆλλ’ ὡς οἱ ἐν τῷ σπέρματι λόγοι κατὰ συμβεβηκὸς οἱονεὶ ἐνυπάρχουσιν ἀκρατήτως ἐνόντες , καὶ ὥσπερ ἐν τῇ ψυχῇ καὶ τῇ τέχνῃ τὸ τοῦ ἀνδριάντος εἶδος , καὶ ὡς τὰ χρώματα ἐν τῇ ὄψει , ὅταν ὁρᾶ τὸ κεχρωσμένον σῶμα , οὕτως οἱ λόγοι ὥσπερ ἀφεστῶτες ἐνυπάρχουσιν . ἀμέσως δὲ ἡ τοῦ εἴδους φύσις αἰτία ἐστί , μηδενὸς μεταξὺ παρεμπίπτοντος τοῦ μετεχομένου καὶ τοῦ μετέχοντος · παροῦσα γὰρ ἐν τῷ εἶναι εὐθὺς εἰδοποιεῖ τὸ μετέχον . ὑφίστησι δὲ καὶ ἄλλο τελευταῖον ἀπὸ τῆς παρουσίας ἐξ ἑαυτῆς , ὅπερ κατηγόρημα λέγεται · μέσον δὲ ἀεὶ τὸ σῶμα τάττεται . οἷον αἰτία πρώτη ἡ φρόνησις καὶ τοῦ φρο - νίμου καὶ τοῦ φρονεῖν καὶ ἡ ὑγεία τοῦ τε ὑγιαίνοντος καὶ ὑγιαίνειν . καὶ ἡ μὲν φρόνησις αὕτη καὶ ἡ ὑγεία , εἴπερ ἐστὶ καθ’ ἑαυτά , ἁπλούστατα ἔσται καὶ πρῶτα καὶ ἀσώματα , ὁμοίως δὲ καὶ τὸ ὑγιαίνειν καὶ τὸ φρονεῖν · σώματα δὲ ὅ τε ὑγιαίνων καὶ ὁ φρονῶν . ἔστι τοίνυν ἡ ποιότης λόγος οὐχ ὡς θεωρῶν ἑαυτόν οὔτε ὡς ἐκ ζητήσεως ἢ θεωρίας παραγινόμενος , ἀλλ’ ὡς ἔχων καὶ διδούς , ἅπερ ἔχει , καὶ ὡς αὐτὸ τὸ εἶναι ποιῶν , καὶ ἐν τῷ ἔχεσθαι καὶ μένειν πάντα ἀπεργαζόμενος . ὅθεν τέλειος μὲν καὶ ὡρισμένος παντάπασιν οὐδαμῶς ἐστι μίγνυται γὰρ πρὸς τὸ ἀτελὲς πάντη καὶ ἀόριστον ) , ἀλλ’ οὐδὲ ἔσχατος πάντη καὶ ἀόριστός ἐστι · διακοσμεῖ γὰρ τὸ ὑλικὸν πᾶν καὶ ἐπιμελεῖται τε - ταγμένως αὐτοῦ , καὶ τὸ μέγιστον εἰς ἓν συνέρχεται . ἐάν τε γὰρ ἐν σμικρῷ ἐάν τε ἐν μεγάλῳ ὁ τῆς ποιότητος ὑπάρχει λόγος , εἷς καὶ ὁ αὐτὸς ὑπάρχει . οὐδὲν ἄρα τὸ ποσὸν συμβάλλεται εἰς τὴν ὑπόστασιν αὐτοῦ , ἀλλ’ ἔστιν ἀμερίστως περὶ τὰ σώματα μεριζόμενος · ἐν γὰρ πλείοσι τοῖς ποιοῖς ὁ αὐτὸς διανέμεται , ὥσπερ εἶδος ἐν ὕλῃ , † ἔχοντα μέντοι καὶ αὐτὸν ὑπόστασίν τινα . οὐ γὰρ ἂν κατ’ αὐτὸν ἐλέγετο τὸ ποιόν , εἴπερ ὅλως τῆς ὕλης ἦν , καὶ μὴ ἑστηκὼς ἐν ἑαυτῷ παρεῖχεν αὐτῇ τὸ εἶναι , καὶ οὕτως αὐτῇ συνῆν χωριστῶς · τῷ μὲν γὰρ ἐν πλείοσιν ἀτόμοις εἶναι τὴν διάκρισιν ἴσχει καὶ τὴν διαίρεσιν , τὸ δὲ τὸν αὐτὸν εἶναι τὸ ἀδιαίρετον . ἔτι μέντοι καὶ ἀκίνητος · κινεῖται δὲ κατὰ συμβε - βηκὸς τῷ γίνεσθαι τῶν κινουμένων καὶ ἐν αὐτοῖς εἶναι . τοσαῦτα καὶ περὶ τούτων · διαιρήσομεν ‘δὲ κατὰ μὲν τὸν ὑφηγημένον τῆς διαιρέσεως τρόπον καὶ διεξοδικώτερον ἐν τῷ τέλει · νυνὶ · δὲ ὁλοσχερέστερον λέγομεν , ὡς ἔστιν ἡ ποιότης τῶν πλεοναχῶς λεγομένων · διαιρεῖται γὰρ εἰς ἕξιν καὶ διάθεσιν , εἰς δύναμιν καὶ ἀδυναμίαν , εἰς πάθος καὶ παθητικὴν ποιότητα , καὶ εἰς σχῆμα καὶ μορφήν . ταῦτα δὲ οὔτε ὁμότιμα τὰ εἴδη , οὔτ’ ἐπ’ ἴσης τὸ κοινὸν κατηγορούμενον ἔχουσι , τῷ τὰ μὲν εἶναι ὑπέρτερα τὰ δὲ καταδεέστερα , καὶ τὰ μὲν τελειότερα τὰ δὲ ἀτελέστερα , καὶ τὰ μὲν ἐν τῷ δύνασθαι τὰ δὲ ἐν τῷ ἐνεργεῖν ἔχειν τὸ εἶναι ἐν οἷς καὶ τὸ πρότερον καὶ τὸ ὕστερον ) , ὡς ἄν ἀφ’ ἑνὸς καὶ πρὸς ἓν ὑφέσει τῆς πρώτης δυνάμεως πληθυνόμενά τε πρὸς ἄλληλα καὶ διαφορούμενα . Ἕν μὲν οὖν εἶδος ποιότητος ἕξις καὶ διάθεσις λεγέσθωσαν · διαφέρει δὲ ἕξις διαθέσεως τῷ μονιμώτερον καὶ πολυχρονιώτερον εἶναι . τοιαῦται δὲ αἵ τε ἐπίστημι καὶ ἀρεταί · ἥτε γὰρ ἐπιστήμη δοκεῖ τῶν παραμονίμων εἶναι καὶ δυσκινήτων , ἐὰν καὶ μετρίως τις ἐπιστήμην λάβῃ , ἐάνπερ μὴ μεγάλη μεταβολὴ γένηται ὑπὸ νόσου ἡ ἄλλου τινὸς τοιούτου · ὡσαύτως δὲ καὶ ἡ ἀρετή , οἷον ἡ δικαιοσύνη καὶ ἡ σωφροσύνη καὶ ἕκαστον τῶν τοιούτων , οὐκ εὐκίνητον δοκεῖ εἶναι , οὐδὲ εὐμετάβολον . διαθέσεις δὲ λέγονται , ἅ ἐστιν εὐκίνητα καὶ ταχὺ μεταβάλλοντα , οἷον θερμότης καὶ κατάψυξις , νόσος καὶ ὑγεία , καὶ ὅσα ἄλλα τοιαῦτα · διάκειται μὲν γάρ πως κατὰ ταύτας ὁ ἄνθρωπος , ταχὺ δὲ μεταβάλλει ἐκ θερμοῦ ψυχρὸς γενόμενος , καὶ ἐκ τοῦ ὑγιαίνειν εἰς τὸ νοσεῖν · ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων , εἰ μή τις καὶ αὐτῶν τούτων τυγχάνει διὰ χρόνου πλῆθος ἤδη πεφυσιωμένη καὶ ἀνίατος ἢ πάνυ δυσκίνητος οὖσα , ἣν ἄν τις ἴσως ἕξιν ἤδη προσαγορεύοι . διττὴ γὰρ ἡ ἀρετή , διττὴ καὶ ἡ ἐπιστήμη · τῆς τε γὰρ ἀρετῆς ἡ μέν ἐστιν ἀτελής , ἥτις ἢ λόγῳ μόνῳ ἢ ἔθει ἢ φύσει πρὸς τὸ καλῶς ἔχειν παρεσκεύασται , ἡ δὲ τελεία , ἡ τοῖς τρισὶ τούτοις ἀπήρτισται · τῆς τε αὖ ἐπιστήμης τῆς μὲν ἰδικώτερον λεγομένης κατὰ τὴν τῶν ὄντων ὡς ὄντων ἀκριβῆ γνῶσιν , τῆς δὲ κοινότερον τῆς κατὰ πάσης ἐπιστήμης καὶ τέχνης διατεινούσης , ἔτι δὲ καὶ τῆς θερμότητος καὶ ψυχρότητος καὶ νόσου καὶ ὑγείας τῶν μὲν συμφύτων τῶν δὲ ἐπικτήτων οὐσῶν , τὴν ἀρετὴν ἐνταῦθα καὶ ἐπιστήμην καὶ τὴν θερμότητα καὶ ψυχρότητα κοινότερον ἐκλαμβανόμενοι , τὰς μὲν εὐαποβλήτους τὰς δὲ δυσκινήτους ἐπωνομάσαμεν . φανερὸν δὲ ὅτι ταῦτα βούλονται ἕξεις λέγειν , ἅ ἐστι πολυχρονιώτερα καὶ δυσκινητότερα · τοὺς γὰρ τῶν ἐπιστημῶν μὴ πάνυ τι κατέχοντας , ἀλλ’ εὐκινήτους ὄντας οὔ φασιν ἕξιν ἔχειν , καίτοι διάκεινταί πως κατὰ τὴν ἐπιστήμην ἢ χεῖρον ἢ βέλτιον . ὥστε διαφέρει ἕξις διαθέσεως τῷ τὸ μὲν εὐκίνητον εἶναι , τὸ δὲ πολυχρονιώτερόν τε καὶ δυσκιτὸ νητότερον . εἰσὶ δὲ αἱ μὲν ἕξεις καὶ διαθέσεις , αἱ δὲ διαθέσεις οὐκ ἐξ ἀνάγκης ἕξεις · οἱ μὲν γὰρ ἕξεις ἔχοντες καὶ διάκεινταί πως κατὰ ταύτας , οἱ δὲ διακείμενοι οὐ πάντως καὶ ἕξιν ἔχουσιν . ἀλλ’ ἐκεῖνο ἐν τούτοις ἐπιστασίας ἄξιον , εἰ καὶ βαθυτέρας δεῖται τῆς ἐπιβλέψεως · οὔσης γὰρ τῆς ἐν ἕξει καὶ διαθέσει διαφορᾶς κατὰ τὸ μόνιμον καὶ δυσκίνητον , πότερον τοῦτο διαφόρας ἐστι προσθήκη ἢ ψιλῆς σχέσεως ἢ πλεονασμός τις ἄλλος ὁποιοσοῦν ; εἰ γὰρ ἕν τι τούτων , <πῶς> εἶδος γέγονεν ἕτερον , καὶ οὐχ ὁμοειδεῖς ἕξις καὶ διάθεσις ; ποτ’ οὗν ἐν πλάτει τοῦ ἑνὸς εἴδους οἱ λόγοι θεωροῦνται τῆς ἕξεως καὶ δια - θέσεως , ἔχοντες διαφορὰς ἐν ἑαυτοῖς εἰδητικὰς μὲν περιεχομένας δὲ ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ εἴδους . αἰτίαν δὲ εἶναι τούτου # x003E ; τὴν καθαρότητα καὶ <τὴν> ἄυλον εἰδῶν φύσιν , δι’ ἣν ἀμιγῶς τὰ πολλὰ ἔστιν οἷς ἐν ἑνὶ περιέχονται · οὐ γὰρ κατὰ τὴν τῶν μεγάλων μόνον διαφορὰν τὰ εἴδη διίστανται , ἀλλὰ καὶ κατὰ τὰ ἐλάχιστα . οὔτ’ οὖν ἐπίτασιν οὔτε μεταβολὴν ἀποδεκτέον , δι’ ἣν ἀπὸ τῆς δια - θέσεως ἡ ἕξις ἀπογεννᾶται · οὐ γὰρ ἐκ κινήσεως ὁ λόγος ἀποβλαστάνειν πέφυκεν . ἀρχηγικώτερον γὰρ καὶ αἰτιώτερον τὸ ἀκίνητον τοῦ κινουμένου καὶ τὸ τῇ τοῦ ἑνὸς συμμετρίᾳ προσεοικὸς τοῦ εἰς τὴν ἀοριστίαν τῆς ὕλης ὑποφερομένου . παραιτησόμεθα δὲ διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν καὶ τοὺς τὸ ἀπαγὲς καὶ πεπηγμένον εἰς διάκρισιν τῶν αὐτῶν ὑποτείνοντας · σωματικὴν γὰρ ποιοῦνται τὴν τῶν εἰδῶν διδασκαλίαν καὶ κατὰ μεταβολὴν τὴν ἕξιν ἀποτελοῦσι , καὶ ἔσται οὕτως μεταβολὴ κυριωτέρα τοὐ ἑστηκότος εἴδους , ὃ παντελῶς ἐστιν ἀδύνατον . διὰ δὲ τὴν αὐτὴν αἰτίαν οὐδὲ τὸ πολυχρονιώτερον καὶ ὀλιγοχρονιώτερον ἐν ταῖς τοιαύταις διαφοραῖς ὑπολογίζεσθαι ἄξιον , διότι χρόνος μὲν συμφέρεται κινήσει , κίνησις δὲ οὐκ ἔχει ἐν ἑαυτῇ τὸ κῦρος τῆς τῶν εἰδῶν ἰδιότητος , κατ’ αὐτὴν δὲ μᾶλλον αὐτὴ ἀφώρισται . οὐδὲ τὸ ἀτελὲς καὶ τέλειον , εἴ τις καὶ τοῦτο εἰς διάστασιν αὐτῶν παραλαμβάνοι ὡς ἐχέγγυον , ἀναμφισβήτητον ἔχει τὴν ἐπίκρισιν , ἐπεὶ οὐδὲν ἐν τοῖς λόγοις ἀτελὲς θεωρεῖται κατά γε τὴν οἰκείαν ἑκάστου τάξιν · πληροῦται γὰρ αὐτὴ πρὸς ἣν ἕκαστος αὐτῶν εἴληχε δύναμιν . ἴσως οὖν ἐπὶ τὰ μετέχοντα τῶν λόγων καὶ τὰ σύνθετα τὰς τοιαύτας δεῖ μετάγειν διαφοράς . τὸ γὰρ ἐλλεῖπον τῆς οἰκείας φύσεως τούτοις συμμιγνύμενον φαίνεσθαι ποιεῖ ἀτελῆ τὰ τέλεια καὶ ἀσύμμετρα τὰ ὡρισμένα καὶ κινούμενα εἰς ἐπίτασιν τὰ ἑστηκότα . καθόλου οὖν διωρίσθω ὡς δεῖ τὸν μετεχόμενον λόγον καθαρῶς θεωρεῖν αὐτὸν καθ’ αὑτόν , εἰ καὶ ὅτι μάλιστά ἐστιν ἐν ἑτέρῳ . δι’ ἀκριβείας μὲν οὖν ἐξεταστέον , τίνα μὲν ἐν τῷ συνθέτῳ πάρεστιν κατὰ τὸν τοῦ εἴδους λόγον , τίνα δὲ κατὰ τὴν τοῦ ὑποκειμένου ὑλικοῦ φύσιν , τίνα δὲ κατὰ τὸ κοινὸν ἐξ ἀμφοῖν · οὕτω γὰρ ἄν μάλιστα οὐκ ἄν συγχυθείη τῶν εἰδῶν ἡ καθαρότης , ἣν δεῖ καθ’ ἑαυτὴν τῷ λόγῳ περιλαμβάνειν . διὰ ταῦτ’ ἄρα οὐκ ἔστιν ἡ ἕξις διάθεσις προσλαβοῦσα τὸ μόνιμον , οὐδὲ ἡ αὐτὴ ὑγεία , ἐν μὲν τῷ ἀναλαμβάνοντι εὐκίνητος οὖσα , διάθεσίς ἐστι , βεβαιωθεῖσα δὲ καὶ δυσκίνητος ἀποτελεσθεῖσα ἕξις γίνεται . πάλιν γὰρ καὶ ἐνταῦθα τὰ τῶν συνθέτων καὶ μετεχόντων παθήματα μετάγομεν ἐπὶ τὰ ἁπλούστατα εἴδη τῶν ποιοτήτων καὶ γενέσεις ἐν αὐτοῖς ποιοῦμεν διὰ κινήσεως ἐναλλαττομένας . τὸ δὲ ἐξαίφνης αὐτῶν παρόν , ὅταν παρῇ , καὶ μὴ παραγινόμενον , ὅταν μὴ ἐγγένηται , οὐκ ἔοικε διατηρεῖν ὁ τοιοῦτος διορισμός . οὐδὲ εἴ τις τὸ ὅλον καὶ μέρος ἐπ’ αὐτῶν λαμβάνει , τυγχάνει τῆς ἀληθείας , ὡς καὶ ἀνωτέρω εἴρηται · οὐ γὰρ ἐν αὐτοῖς αἱ τοιαῦται διαφοραί . πῶς γὰρ ἄν ἐν τοῖς ἀμερέσι διαιρεθείη τὸ ἐν τούτοις διάφορον ; ἀλλ’ ἴσως ἐν τοῖς μεριστοῖς καὶ τοῖς μετέχουσι τὸ παρηλλαγμένον αὐτῶν καθ’ αὑτὸ θεωρεῖται , τοῖς μὴ δυναμένοις τὸ ἀμερὲς αὐτῶν ἀμερῶς ὑποδέχεσθαι . καὶ περὶ μὲν ἕξεως καὶ διαθέσεως ἐπὶ τοσοῦτον διέσκεπται . Ἕτερον δὲ εἶδος ποιότητος , καθ’ ὃ πυκτικοὺς ἢ δρομικοὺς ἢ ὑγιεινοὺς ἢ νοσώδεις λέγομεν , καὶ ἁπλῶς ὅσα κατὰ δύναμιν φυσικὴν ἢ ἀδυναμίαν λέγονται . οὐ γὰρ τῷ διακεῖσθαί πως ἕκαστον τῶν τοιούτων λέγεται οὔπω γὰρ γεγόνασιν ἐν μετουσίᾳ τῶν ἕξεων , καθ’ ἃς λέγονται ) , ἀλλὰ τῷ δύναμιν ἔχειν φυσικὴν ἢ ἀδυναμίαν τοῦ ποιῆσαί τι ῥᾳδίως ἢ μηδὲν παθεῖν , οἷον πυκτικοὶ ἢ δρομικοὶ λέγονται οὐ τῷ διακεῖσθαί πως , ἀλλὰ τῷ δύναμιν ἔχειν φυσικὴν τοῦ ποιῆσαί τι ῥᾳδίως , ὑγιεινοὶ δὲ λέγονται τῷ δύναμιν ἔχειν φυσικὴν τοῦ μηδὲν πάσχειν ὑπὸ τῶν τυχόντων ῥᾳδίως , νοσώδεις δὲ τῷ ἀδυναμίαν ἔχειν φυσικὴν τοῦ μὴ πάσχειν ὑπὸ τῶν τυχόντων . ὁμοίως δὲ τούτοις καὶ τὸ σκληρὸν καὶ τὸ μαλακὸν ἔχει · τὸ μὲν γὰρ σκληρὸν λέγεται τῷ δύναμιν ἔχειν τοῦ μὴ ῥᾳδίως διαιρεῖσθαι , τὸ δὲ μαλακὸν τῷ ἀδυναμίαν ἔχειν τοῦ αὐτοῦ τούτου . πολλαχῶς δὲ τῆς δυνάμεως λεγομένης , τῆς μὲν κατ’ ἐπιτηδειότητα φυσικήν , ὡς ὁ παῖς δυνατὸς ἀναγνῶναι , τῆς δὲ κατὰ τὴν τῆς ἐπιτηδειότητος τελειότητα , ὡς ὁ γράμματα εἰδὼς ἀναγνῶναι δυνατός ἥ τε ποιητικὴ καὶ ἡ παθητικὴ δυνάμεις λέγονται · ἡ μὲν γὰρ ὅτι ἀπ’ αὐτοῦ εἰς ἕτερον , ἡ δὲ ὅτι ἀφ’ ἑτέρου εἰς αὐτό ) , κατ’ οὐδεμιᾶς τούτων τὰ ἐνταῦθα συνείρομεν . ἀλλ’ ἔτι παρὰ ταύτας δύναμις λέγεται , καθ’ ἣν μόνος τις κάλλιον τῶν ἄλλων ποιεῖ ὡς ὁ βαδίζων , ὅσον οὐκ ἄλλος , καὶ διανηξάμενος πέλαγος , ὅσον οὐχ ἕτερος ) , καὶ ἡ ἀντίθετος πρὸς ταύτην τοῦ αὐτοῦ τούτου ἀδυναμία , ἥτις καὶ αὐτὴ δύναμίς τις στερητικὴ λέγεται . τὸ γὰρ δυνάμενόν τι χεῖρον παθεῖν λέγομεν ἔχειν τούτου δύναμιν , καὶ τὸ ἀφυὲς ἐξαιρέτως ἐπί τι καὶ ἀδύναμον δυνατὸν ἐπὶ ταῦτα οὕτως ἔχειν φαμέν . καὶ τοῦτό ἐστιν ὃ κατὰ δύναμιν καὶ ἀδυναμίαν δεύτερον εἶδος ποιότητος λέγομεν . καθόλου γὰρ ἡ ἑτέρων δύναμις ἐν τοῖς τοιούτοις ἄλλων ἔσται ἀδυναμία καὶ τὸ ἔμπαλιν · ἡ γὰρ ἐπὶ τὰ χείρω δύναμις ἀδυναμία ἐστὶν ἐπὶ τὰ βελτίονα , καὶ τὸ τὰ κρείττω δύνασθαι ἀδυνατεῖν ἐστιν ἐπὶ τὰ χείρω . καὶ οὐκ ἐξίσταται παντάπασιν ἡ ἀδυμετεχόντων ναμία τοῦ λόγου τῆς δυνάμεως , ἀλλ’ ὑπ’ αὐτοῦ κρατεῖται . τὰ γὰρ ἀτελῆ συνείληπται τοῖς τελείοις · ἀπ’ αὐτῶν γὰρ ἔχει τὴν αἰτίαν τοῦ εἶναι . τὸ κατὰ στέρησιν καὶ ἕξιν δὲ τῆς ποιότητος εἶδος τοῦ κατὰ δύναμιν καὶ ἀδυναμίαν προ - τάττομεν . καίτοι πρότερον · ὁ δυνάμει γραμματικὸς τοῦ καθ’ ἕξιν καὶ ἐνέργειαν οὐ ] κατὰ τὸν τῆς γενέσεως λόγον , ἀλλ’ οὐ κατὰ τὸν τῆς οὐσίας . προηγεῖται μὲν γὰρ κατὰ χρόνον καὶ γένεσιν , καὶ μάλιστα ἐπὶ τοὐ αὐτοῦ καὶ ἑνός , τῆς ἐνεργείας ἡ δύναμις · πρότερον γὰρ ἐν τῇ ὁδῷ τῆς φύσεως τοῦ ἐντελοῦς ἀν - θρώπου τὸ σπέρμα καὶ ἔμβρυον . κατ’ οὐσίαν δὲ καὶ τὸ οὗ ἕνεκα πρεσβύτερον τὸ ἐνεργείᾳ καὶ τέλειον τοῦ ἀτελοῦς καὶ δυνάμει , τὸ μὲν ὅτι ἐκεῖθεν παράγεται , τὸ δ’ ὅτι ἕνεκεν ἐκείνου γίνεται . τό τε γὰρ σπέρμα ἐκ τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἡ περὶ τὸ ἔμβρυον πραγματεία τῆς φύσεως τοῦ ἐντελοῦς ἀνθρώπου ἕνεκεν . δεῖ δὲ καὶ τὰς νοερωτέρας ἐπιβολὰς περὶ τῆς φυσικῆς ταύτης ἐπιθεῖναι δυνάμεως , τίς τέ ἐστι λέγοντας καὶ ἐν τίσι θεωρεῖται τῶν ὄντων . εἰ δὲ μὴ δυνατὸν περὶ αὐτῶν τὸ σαφὲς δι’ ὀλίγων εἰπεῖν , τὸ διὰ πολλῶν ἐλθεῖν εἰς τὴν τῶν προτεθέντων σαφήνειαν οὐκ ἄκαιρον οὐδὲ περιττὸν ἡγησόμεθα . ἔστι μὲν οὖν καθόλου τοῦτο τὸ γένος πᾶσιν ὑπάρχον τοῖς ὁπωσοῦν τελειουμένοις · οὐ γὰρ ὅλως ἀπὸ τοῦ ἀτελοῦς ἐπὶ τὸ τέλειον παραγίνεταί τι , εἰ μὴ μέση δύναμις παρείη , ἐπι - διδοῦσα μὲν τὸ ἐνδεὲς εἰς τελείωσιν , δεχομένη δὲ τὴν ἀποπλήρωσιν ἀπὸ τοῦ τελειοτάτου . συναγωγὸς οὖν ἐστι τῶν ἄκρων καὶ ὁδὸν παρέχει τὴν ἀπὸ τῶν ὑποδεεστέρων ἐπὶ τὰ κρείττονα καὶ παρασκευὴν ἐντίθησι καὶ ἀφορμὴν εἰς τε - λείωσιν , μοῖράν τέ τινα προείληφεν ἀπὸ τῆς ἐνεργείας καὶ οἷον ἔλλειψίς τίς ἐστιν ἀπὸ τῆς τελείας οὐσίας καὶ ἕξεως καὶ προθέρμανσίς τις ὡς ἐλλυχνίου πρὸ τῆς τοῦ πυρὸς θερμότητος , καὶ εἴδους δὲ μετρία μετουσία ἀπομεριζομένη κατὰ μέτρα καὶ οὐχ ὅλη παροῦσα . τοιαύτη δὲ οὖσα προηγουμένως ἐν ταῖς ψυχαῖς θεωρεῖται ταῖς λογικαῖς · ὅτε γὰρ ὁ τῆς ψυχῆς νοῦς ὑπὸ τοὐ χωριστοῦ τ·ελειοῦται , δύναμίς ἐστιν ἡ προάγουσα τὸν νοῦν τῆς ψυχῆς ἐπὶ τὸ νοερὸν εἶδος καὶ τὴν κατ’ ἐνέργειαν νόησιν . διαφανὴς δὲ μάλιστά ἐστι κατὰ τὴν φύσιν · τὰ γὰρ ἔργα τῆς φύσεως ἐν κινήσει τῇ ἐκ τῆς δυνάμεως ταύτης εἰς ἐντελέχειαν ὁδευούσῃ , καὶ ἐν μεταλήψει λόγων , ἣ οὐκ ἐν ἄλλῳ παραγίνεται ἢ τῷ δυναμένῳ δέχεσθαι · οὐ γὰρ πᾶν εἶδος εἰς τὸ τυχὸν ἐγγίνεται , ἀλλὰ τὸ δυνάμενον παραγίνεθαι εἰς τὸ ἐπιτηδείως ἔχον ὑποδέχεσθαι . καὶ ἐν τῇ ψυχῇ δέ , καθ’ ὅσον φύσεως ἐφάπτεται τοῦ ἐνεργείᾳ νοῦ ἀφισταμένη , κατὰ τοσοῦτον τὸ δυνάμει θεωρεῖται . καὶ ἐν παντὶ δὲ τῷ κόσμῳ εἴ τις προάγοιτο γένεσις , οὐκ ἄλλως ἢ διὰ τῆς δυνάμεως εἰς οὐσίαν προάγεται · καὶ τῇ ὕλῃ δὲ ἡ ὑποδοχὴ τοῦ εἴδους διὰ δυνάμεως παραγίνεται . αὐτὴ δὲ ἢ δι’ ἑαυτῆς ἱκανή ἐστι προβιβάζεσθαι ὡς ἐπὶ τῶν αὐτοκινήτων ψυχῶν , ἢ ῥᾳδίως εἰς τὸ τέλειον ὑπὸ τῆς ἐνεργείας προάγεται . ἀλλὰ τοιαύτη μὲν καὶ ἐν τοιούτοις ἡ δύναμις τὴν ἑαυτῆς ὑπόστασιν ἐκληρώσατο . πότερον δὲ ἀπὸ τῆς ὕλης τὸ δυνάμει καὶ ἡ δύναμις αὐτή , ὥς τινες οἴονται , ἢ αὐτὴ ἡ ὕλη τὸ δυνάμει , ὡς ἄλλοις δοκεῖ ; ἢ τοῦτο ἄτοπον . οὔτε γὰρ παρέχεταί τινα αἰτίαν ἡ ὕλη ἀφ’ ἑαυτῆς ἀσθενὴς οὖσα πάντη , οὔτε οὐσίαν ἐνδίδωσιν ἐκπεπτωκυῖα τοῦ ὄντος , οὔτε δυνάμεως ἀρχὴν παντελῶς οὖσα ἀδύναμος , οὔτε ποιότητος ἀφορμὴν ἄποιος οὖσα καθ’ ἑαυτήν . ἀλλ’ οὔτε ἔχει τι γόνιμον ἐστερημένη πάντων καὶ ἐν ἐνδείᾳ οὖσα καὶ πενίᾳ καθ’ ἑαυτήν . ἀλλ’ οὐδὲ σχέσις ὕλης τὸ δυνάμι τῆς πάντη ἀσχέτου , οὐδὲ πλεονασμὸς οὐδὲ ἔκτασις ἢ συστολὴ ἢ μάνωσις ἢ πύκνωσις τῆς ἀπεστερημένης πάσης κινήσεως , οὔτε ἄλλο οὐδὲν τῶν περὶ τὴν ὕλην ἐπινοουμένων αἴτιον γίνεται τῆς τῶν δυνάμεων ὑποστάσεως . λείπεται τοίνυν ἀπὸ τῆς συνόδου τούτων ὕλης τε καὶ εἴδους ἢ τῶν ἀνάλογον ἐχόντων πρὸς ὕλην καὶ εἶδος τὴν τοιαύτην ὑφίστασθαι δύναμιν . ἐν οὖν τῇ ὕλῃ συνίσταται ἡ δύναμις ἀπὸ τοῦ εἴδους κατὰ τὴν άμηγέπη τῶν λόγων μετουσίαν , ὅταν προίῃ τις ἀπ’ αὐτῶν πρόδρομος ἐπιτηδειότης , ὡς εἶναι μὲν τὴν μετουσίαν ὑποδοχὴν τῆς ἕξεως · κἄν τὸ σῶμα δὲ κἀν ἡ ψυχὴ τὴν ἐπιτηδειότητα ταύτην δέχοιτο , ταῦτα πάντα σώζει τὴν πρὸς τὴν ὕλην ἀναλογίαν , καθ’ ἣν πρὸς τὰ τελειότερα ἑαυτῶν ὡς πρὸς εἶδος συνταττόμενα ἐπιτηδειότητα ἴσχει πρὸς τὴν τελειοτέραν μετουσίαν . τὰ γὰρ ἐν γενέσει , ἀπὸ τοῦ ἀτελοῦς προκόπτοντα ἐπὶ τὸ τέλειον , τὴν τῆς ὑποδοχῆς τῆς ἕξεως προ - κοπὴν δεξάμενα , εἶτα τῆς τελειοτέρας μεθέξεως εὐμοιρήσαντα , τοῦ μὲν μετεχομένου μένοντος , τοῦ δὲ μετέχοντος ὅλον ἅμα τὸ εἶδος μὴ δυναμένου κατα - δέξασθαι , ἄλλην πρὸ ἄλλης ἀεὶ μέθεξιν ἀτελεστέραν πρὸ τελειοτέρας ὑποδέχεται . Κατὰ τὸν αὐτὸν δὲ τῆς θεωρίας εἱρμὸν καὶ περὶ τοῦ μαλακοῦ καὶ σκληροῦ διαλάβωμεν · πότερον τὸ σκληρὸν καὶ τὸ μαλακὸν ὑπὸ διαστάσεως τὸ μὲν να - στοτέρας τὸ δὲ ἀραιοτέρας γεγένηται , καὶ πύκνωσις καὶ μάνωσις αὐτοῖς ἡ οὐσία , καὶ τὸ διάφορον ἑκατέρῳ παρέχεται ὧδε μὲν κενοῦ πολλοῦ ἀπόληψις , ἐκεῖ δὲ συνίζησις τῶν κενωμάτων καὶ ἀποπλήρωσις , ἢ ὕλης πλεονασμὸς καὶ ἔνδεια ποιεῖ τὸ μὲν σκληρὸν τὸ δὲ μαλακόν ; ἢ ἀντὶ τούτων βέλτιον κατὰ τὴν συνοχὴν ἤτοι ὑπερβάλλουσαν ἢ ἐλλείπουσαν τὸ διάφορον αὐτῶν ὑπολογίζεσθαι . τά τε γὰρ ἄλλα τούτῳ συμφωνεῖ καὶ τὸ λέγεσθαι τὸ μὲν σκληρὸν δύναμιν ἔχειν τοῦ μὴ ῥᾳδίως διαιρεῖσθαι , τὸ δὲ μαλακὸν ἀδυναμίαν τοῦ αὐτοῦ · τὸ γὰρ δυσδιαίρετον ἢ εὐδιαίρετον κατὰ τὸ τῆς συνοχῆς ὑπερβάλλον ἢ ἐλλεῖπον συνίσταται . τὸ δ’ αὐτὸ ἄν τις καὶ κατὰ τὴν τοῦ εἴδους μᾶλλον ἢ ἧττον ἐπικράτειαν ὑπολογίσαιτο · σκληρὸν μὲν γὰρ τὸ τοῦ εἴδους ἀντεχόμενον μᾶλλον , μαλακὸν δὲ τὸ ἐναντίον ἀφοριζόμενος . μήποτ’ οὖν καὶ κατὰ λόγους διαφόρους ἑκάτερον τούτων ἀποτελεῖται καὶ κατὰ εἰδῶν τελείαν ἀντίθεσιν , ὥσπερ τὸ θερμὸν καὶ τὸ ψυχρὸν καὶ τὸ πικρὸν καὶ τὸ γλυκὺ καὶ μανὸν καὶ πυκνόν . εἰ γὰρ πᾶν μὲν τὸ κατὰ φύσιν ἔχον τελείαν ἔχει τοῦ οἰκείου εἴδους ἀντίληψιν , ἔστι δέ τινα μαλακὰ κατὰ φύσιν ζῷα καὶ φυτά , καὶ ἐν τοῖς τοῦ ζώου μορίοις ὁ πνεύμων , πῶς ἄν καλῶς ἔχοι κατ’ ἔλλειψιν εἴδους τὸ μαλακὸν ἀφοριζόμενα ; ἢ διττὸν εἶδος ἀδυναμίας , ἓν μὲν τὸ κατὰ στέρησιν , ὡς τὸ νοσῶδες ἀδυναμίαν ἔχει τοῦ μὴ πάσχειν ῥᾳδίως ὑπὸ τῶν τυχόντων , οὗ δύναμιν εἶχε τὸ ὑγιεινόν , τὸ δὲ κατὰ εἶδος ὑφεστώς , ὥσπερ τὸ μαλακὸν ἀδυναμίαν ἔχει τοῦ μὴ ῥᾳδίως διαιρεῖσθαι , τὸ δὲ σκληρὸν ἀδυναμίαν τοῦ ῥᾳδίως . ὡς δὲ χεῖρον ἐν τῇ ἀντιθέσει τὸ μαλακὸν κατὰ τὴν ἀδυναμίαν ἀφωρίσθη . τοσαῦτα καὶ περὶ τοῦ δευτέρου τῆς ποιότητος εἴδους διείληπται . Τρίτον δὲ εἶδος ποιότητος παθητικαὶ ποιότητες καὶ πάθη . ἔστι δὲ τὰ τοιάδε οἷον γλυκύτης καὶ πικρότης καὶ στρυφνότης καὶ πάντα τὰ τούτοις συγγενῆ , ἔτι δὲ καὶ θερμότης καὶ ψυχρότης καὶ λευκότης καὶ μελανία . ὅτι μὲν οὖν αὗται παθητικαὶ ποιότητές εἰσι , φανερόν · τὰ γὰρ δεδεγμένα αὐτὰ ποιὰ λέγονται κατὰ ταύτας , οἷον τὸ μέλι τῷ γλυκύτητα δεδέχθαι λέγεται γλυκὺ καὶ τὸ σῶμα λευκὸν τῷ λευκότητα δεδέχθαι · ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων . παθητικαὶ δὲ ποιότητες λέγονται οὐ τῷ αὐτὰ τὰ δεδεγμένα τὰς ποιότητας πεπονθέναι τι · οὔτε γὰρ τὸ μέλι τῷ πεπονθέναι τι λέγεται γλυκύ , οὔτε τῶν ἄλλων τῶν τοι - ούτων οὐδέν . ὁμοίως δὲ τούτοις καὶ ἡ θερμότης καὶ ἡ ψυχρότης παθητικαὶ ποιότητες λέγονται οὐ τῷ αὐτὰ τὰ δεδεγμένα πεπονθέναι τι , τῷ δὲ κατὰ τὰς αἰσθήσεις ἑκάστην τῶν εἰρημένων ποιοτήτων πάθους εἶναι ποιητικὴν παθητικαὶ ποιότγτες λέγονται · ἡ γὰρ γλυκύτης πάθος τι κατὰ τὴν γεῦσιν ἐμποιεῖ καὶ ἡ θερμότης κατὰ τὴν ἁφήν , ὁμοίως δὲ καὶ αἱ ἄλλαι . λευκότης δὲ καὶ μελανία καὶ αἱ ἄλλαι χροιαὶ οὐ τὸν αὐτὸν <τρόπον> προειρημένοις παθητικαὶ λέγονται , ἀλλὰ τῷ αὐτὰς ἀπὸ πάθους γεγενῆσθαι . ὅτι μὲν οὖν γίνονται διὰ πάθος πολλαὶ μεταβολαὶ χρωμάτων , δῆλον · αἰσχυνθεὶς γάρ τις ἐρυθρὸς ἐγένετο καὶ φοβηθεὶς ὠχρὸς καὶ ἕκαστον τῶν τοιούτων · ὥστε καὶ εἴ τις φύσει τῶν τοιούτων παθῶν τι πέπονθεν ἔκ τινων φυσικῶν συμπτωμάτων , τὴν ὁμοίαν χροιὰν εἰκός ἐστιν αὐτὸν ἔχειν . εἴ τις γὰρ νῦν ἐν τῷ αἰσχυνθῆναι διάθεσις τῶν περὶ τὸ σῶμα ἐγίνετο , καὶ κατὰ φυσικὴν σύστασιν ἡ αὐτὴ γένοιτ’ ἂν διάθεσις , ὥστε φύσει καὶ τὴν χροιὰν ὁμοίαν φαίνεσθαι . ὅσα μὲν οὖν τῶν τοιούτων συμπτωμάτων ἀπό τινων παθῶν δυσκινήτων καὶ παραμονίμων τὴν ἀρχὴν εἴληφε , παθητικαὶ ποιότητες λέγονται . εἴτε γὰρ ἐν τῇ κατὰ φύσιν συστάσει ὠχρότης ἢ μελανία γένηται , ποιότης λέγεται ποιοὶ γὰρ κατὰ ταύτας λεγόμεθα ) , εἴτε διὰ νόσον μακρὰν εἴτε διὰ καῦμα τὸ τοιοῦτον συμβέβηκεν ὠχρότης ἢ μελανία , καὶ μὴ ῥᾳδίως ἀποκαθίστανται ἢ καὶ παραμένουσι , ποιότητες καὶ αὗται λέγονται · ὁμοίως γὰρ ποιοὶ κατὰ ταύτας λεγόμεθα . ὅσα δὲ ἀπὸ ῥᾳδίως διαλυο - μένων καὶ ταχὺ ἀποκαθισταμένων γίνεται , πάθη λέγεται , ποιότητες δ’ οὔ · οὐ γὰρ λέγονται ποιοί τινες κατὰ ταύτας . οὔτε γὰρ ὁ ἐρυθριῶν διὰ τὸ αἰσχυνθῆναι ἐρυθρίας λέγεται οὕτε ὁ ὠχριῶν διὰ τὸ φοβηθῆναι ὠχρίας , ἀλλὰ μᾶλλον τὸ ὢν πεπονθέναι τι . ὥστε πάω μὲν τὰ τοιαῦτα λέγεται , ποιότητες ὅ οὔ . ὁμοίως δὲ τούτοις καὶ κατὰ ψυχὴν παθητικαὶ ποιότητες καὶ πάθη λέγεται . ὅσα τε γὰρ εὐθὺς ἐν τῇ γενέσει ἀπό τινων παθῶν δυσκινήτων γεγένηνται , ποιότητες λέγονται καὶ αὐταί , οἷον ἥ τε μανικὴ ἔκστασις καὶ ἡ ὀργὴ καὶ τὰ τοιαῦτα · ποιοὶ γὰρ κατὰ ταύτας λέγονται , ὀργίλοι τε καὶ μανικοί . ὁμοίως δὲ καὶ ὅσαι ἄλλαι ἐκστάσεις μὴ φυσικαὶ ἀλλ’ ἀπό τινων συμπτωμάτων γεγένηνται δυσα - πάλλακτοι ἡ ὅλως ἀκίνητοι , ποιότητες καὶ τὰ τοιαῦτα · ποιοὶ γὰρ κατὰ ταύτας λέγονται . ὅσα δὲ ἀπὸ ῥᾳδίως ἢ ταχὺ ἀποκαθισταμένων γίνεται , πάθη λέγεται , οἷον εἰ λυπούμενός τις ὀργιλώτερος γεγένηται · οὐ γὰρ λέγεται ὀργίλος ὁ ἐν τῷ τοιούτῳ πάθει ὀργιλώτερος ὤν , ἀλλὰ μᾶλλον τὸ πεπονθέναι τι . ὥστε πάθη μὲν λέγεται τὰ τοιαῦτα , ποιότητες δ’ οὔ . πάθη δὲ ψυχῆς τὰ τοιάδε , καίπερ ὄνια τοῦ συναμφοτέρου , κατὰ τὸ ἐπικρατοῦν λέγομεν . αἱ γὰρ πρὸς τὸ σῶμα συγγενεῖς τῇ ψυχῇ · καταστάσεις καὶ αἱ ῥέπουσαι εἰς γένεσιν καὶ μὴ κρατοῦσαι ἑαυτῶν καὶ αἱ παραγόμεναι ὑπὸ τοῦ σώματος καὶ ὑλικώτεραι τῶν ψυχικῶν παθῶν τούτων αἴτιαι . τριττὸν δὲ τὸ πάθος , τό τε εἰς φθορὰν ἄγον ὡς ἡ σῆψις τὰ σώματα , καὶ ὃ συνέχει διὰ τῆς μεταβολῆς ἐν τῷ κατὰ φύσιν τὸ ὑποκείμενον , ὡς τὰς αἰσθήσεις συνέχει τὰ κατ’ αὐτὰς πάθη , καὶ ἔτι πάθος καὶ ἡ ἀπὸ τοῦ δυνάμει ἐπὶ τὸ ἐνεργείᾳ μεταβολὴ καὶ ὅλως ἡ ἀπὸ τοῦ ἀτελοῦς ἐπὶ τὸ τέλειον πρόοδος . εἴ τις δὲ καὶ κατ’ εἴδη τῶν κινήσεων διαιροίη τὰ πάθη , ὀρθῶς ἀποδίδωσι · τὰ μὲν γὰρ ἔσονται κατ’ οὐσίαν , τὰ δὲ κατὰ ποσόν , τὰ δὲ κατὰ ποιόν . ἀλλὰ πῶς οὐ συμπεσοῦνται ἕξεις καὶ διαθέσεις καὶ παθητικαὶ ποιότητες καὶ πάθη , εἴπερ ὡς ἐνταῦθα κἀκεῖ τῷ εὐμεταβόλῳ καὶ δυσκινήτῳ τὴν ἕξιν τῆς διαθέσεως ἀπεκρίνομεν ; ἡ παρ’ ὅσον ἐκεῖ μὲν τὰς ἐκ διδασκαλίας καὶ ἔξωθεν ἐγγινομένας ἀμεταβλήτους καὶ εὐκινήτους ὡς ἐπὶ πᾶν ἀπεδίδομεν τελειότητας , ἐνταῦθα δὲ παθητικὰς ποιότητας καὶ πάθη τὰ φύσει λέγομεν . καὶ ἔτι ἡ θερμότης , καθὸ μὲν διατίθησιν ὁπωσοῦν τὸ ὑποκείμενον , διάθεσις λέ - γεται , καθὸ δὲ πεπηγυῖαν ἴσχει τὴν διάθεσιν , ἕξις , καθὸ δὲ ἀπό τινος γέγονε , πάθος , ὅτι δὲ δευσοποιῶς καὶ μονίμως τὸ πάθος ἐγένετο , ποιότης παθητική . ἔτι τῶν παθητικῶν ποιοτήτων αἱ μὲν ἀμφοτέρως τὸ πάθος ἔχουσιν , ὡς ἀπὸ πάθους ἀρχθεῖσαι καὶ ὡς πασχούσης ὑπ’ αὐτῶν τῆς αἰσθήσεως , ὡς ἡ ἐν τῷ ζωμῷ ἡδύτης , αἱ δὲ καθ’ ἑκάτερον . τοῦ μὲν γὰρ πυρὸς ἡ θερμότης ὡς οὐ - σιώδης καὶ μὴ ἐπισυμβᾶσα κατὰ μόνην τὴν πρὸς τὴν αἴσθησιν ὁμιλίαν τὸ πάθος ἕξει · λευκότης δὲ καὶ μελανία τῷ γεγενῆσθαι ἐκ πάθους . καίτοι καὶ αὗται δρῶσιν εἰς αἴσθησιν , διακρίνουσαι τὴν ὄψιν καὶ συγκρίνουσαι , ἀλλ’ οὐχ , ὥσπερ ὅταν θερμοῦ αἰσθανώμεθα θερμαινόμεθα , οὕτως καὶ ὅταν λευκοῦ , λευκόν τι τῶν ἐν ἡμῖν γίνεται · οὐ γὰρ ὕλη τῷ λευκῷ ὁ ὀφθαλμός , ἀναλαμβάνων τὸ τοῦ λευκοῦ εἶδος , ὥσπερ ἡ χεὶρ τοῦ θερμοῦ . ἢ τοῦτο μὲν καὶ ἐπὶ τῆς ἀκοῆς εἴποι τις · οὐδὲ γὰρ ἐκείνη ὀξύνεται ἢ βαρύνεται , καίπερ τοῖς οἰκείοις αἰσθητοῖς ἁπάσης συμπασχούσης αἰσθήσεως · ἀλλὰ τοῦτο μᾶλλον χρωμάτων ἴδιον , τὸ πάντα εἶναι ἐπισυμβάματα καὶ ἅπερ ἀχώριστα λέγομεν , ὡς τὸ λευκὸν τῆς χιόνος · πῆξις γάρ ἐστι νέφους διὰ ψυχρότητα ὑπερβάλλουσαν ἡ χιών , ὧν ἐπιγέννημα τὸ λευκόν . ὁμοίως δὲ καὶ ἡ ὠχρότης τοῖς ἐν φόβοις καὶ τοῖς ἐν αἰδοῖ τὸ ἔρευθος παρακολούθημα γίνεται τῶν ψυχικῶν διαθέσεων , καὶ τἄλλα κατὰ τρόπον · θερμότης δὲ καὶ ψυχρότης καὶ τὰ τοιαῦτα ἐν οἷς ἄν καὶ πρωτοτύπως ὑπάρ - χοιεν , οὐσιῶν εἰσι μέρη καὶ οὐκ ἔξωθεν ὑπὸ πάθους ἐγγίνεται . διοίσει δὲ καὶ τοῦ δευτέρου τῆς ποιότητος εἴδους τὸ παρόν , καθ’ ὅσον ἐκεῖνο μὲν ἐν τῷ δυνάμει ἐθεωρεῖτο καὶ τῆς ἐπιτηδειότητος ἦν , τὸ δὲ ἐντελέχεια καὶ κατ’ εἶδος μᾶλλον ὑφέστηκεν . ἐν τούτοις καὶ τὰ περὶ τῶν παθῶν καὶ παθητικῶν ποιοτήτων . Τέταρτον δὲ εἶδος ποιότητος σχῆμά τε καὶ ἡ περὶ ἕκαστον ὑπάρχουσα μορφή , ἔτι δὲ πρὸς τούτοις εὐθύτης καὶ καμπυλότης καὶ εἴ τι τούτοις ὅμοιόν ἐστι . καθ ἕκαστον γὰρ τούτων ποιόν τι λέγεται , καὶ τῷ εὐθὺ ἢ τῷ καμπύλον εἶναι , καὶ κατὰ μορφὴν δὲ ἕκαστον ποιὸν λέγεται . ληπτέον δὲ τὸ μὲν σχῆμα οὐ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν γραμμῶν καὶ τῶν ἐπιπέδων · ποσὸν γὰρ οὕτως ἔσται . ἀλλ’ οὐδὲ κατὰ τὸ χρῶμα , ἀλλὰ κατὰ τὸν τῆς ἐπιφανείας ποιὸν σχηματισμὸν κατὰ τὸ γεγωνιῶσθαι ἢ ἀγώνιον εἶναι . διττὴ δὲ καὶ ἡ περὶ ἕκαστον μορφή · τά τε γὰρ οὐσιώδη εἴδη μορφαὶ λέγονται καὶ τὰ τῆς ἐπιφανείας ποιὰ τυπώματα , περὶ ὧν ὁ λόγος , καθὸ εὐμόρφους ἢ δυσμόρφους λέγομεν . εὐθύτης δὲ καὶ καμπυλότης περὶ τὰ θέσιν ἔχοντα τὸ ποιὸν ἀφορίζουσιν . ὡς ἄν δὲ καὶ νοερώ - τερον περὶ τῶν προκειμένων εἴποι τις , ὅτι περιγραφὴ τοῖς σώμασι συμφυὴς ἡ τῶν σχημάτων ἀποπεράτωσις , ἀφοριζομένη κατὰ τὴν οὐσιώδη διάστασιν καὶ φυσικὴν καὶ ἀντίτυπον , ἥτις καὶ ἐν κινήσει καὶ ἐν ὕλῃ νοεῖται . ὥσπερ δὲ τῆς διαστάσεως τὸ τέλος ἐστὶ σχῆμα , οὕτως τοῦ ὅλου εἴδους ἡ ἀποτελεύτησις ἄχρι τῆς ἐπιφανείας τὴν μορφὴν ἀπεγέννησεν , οὖσαν αὐτὴν τὸ φαινόμενον ἴχνος τοῦ εἴδους καὶ τελευταίαν ἔκτασιν τῆς τοῦ λόγου ἐπὶ τὰ ἐκτὸς προόδου . ὁμοίως δὲ καὶ ἡ εὐθύτης τῆς ἰσότητος τῶν λόγων τὸ ἔσχατον εἶδος ἐμφαίνει καὶ ἡ καμπυλότης τῆς ἀνισότητος · εἰ μέντοι καμπυλότητά τις λαμβάνοι τὴν περιφερῆ γραμμήν , καὶ οὕτω τῆς εἰς ἑαυτὸν ἐπιστροφῆς τοῦ λόγου ἔλλαμψιν ἐμφαίνει · καὶ πάντα ταῦτα κατὰ τὴν ἔξω προελθοῦσαν ἀποπεράτωσιν . καὶ καθ’ ὅσον σύνεγγύς ἐστι ταῦτα καὶ οὐ πόρρω ἀλλήλων κατὰ τὸ ἔσχατον καὶ ἐπιπολῆς εἴδωλον καὶ κατὰ τὸ περιωρισμένον τῆς περιγραφῆς , ἓν εἶδός εἰσι · καθ’ ὅσον δὲ ἰδιοτρόπως τῆς τῶν εἰδῶν τῶν ἐσχάτων ἰδιότητος ἀφώρισται καθ’ ἓν ἕκαστον ἑτερότητι , πλείονα γίνεται . διορίζει δὲ τὰς φύσεις ἑκάστων καὶ τρόπον τινὰ εἰδοποιεῖ , τοῖς τε σώμασι παρέχει τὸ σώματα φαίνεσθαι τούς τε ὄγκους ὡς ὄγκους μεμετρημένους ἀπεργάζεται καὶ τὸ ἄπειρον τῶν σωμάτων διαλαμβάνει πέρασιν . Τὸ δὲ μανὸν καὶ πυκνὸν καὶ τὸ τραχὺ καὶ τὸ λεῖον δόξειεν μὲν ἄν σημαίνειν , ἔοικε δὲ ταῦτα ἀλλότρια εἶναι τῆς περὶ τὸ ποιὸν διαιρέσεως · θέσιν γάρ τινα μᾶλλον φαίνεται τῶν μορίων ἑκάτερον δηλοῦν . πυκνὸν μὲν γὰρ τῷ τὰ μόρια σύνεγγυς εἶναι ἀλλήλων , μανὸν δὲ τῷ διεστάναι ἀπ’ ἀλλήλων · καὶ λεῖον μὲν τῷ ἐπ’ εὐθείας πως τὰ μόρια κεῖσθαι , τραχὺ δὲ τῷ τὸ μὲν ὑπερέχειν τὸ δὲ ἐλλείπειν . εἰ δέ τις ἐνίσταιτο πρὸς τὸ θέσεις ταῦτα καθάπαξ εἶναι , ἐκεῖνο λέγομεν ὡς διττὸν τὸ τοῦ μανοῦ καὶ πυκνοῦ σημαινόμενον , τὸ μὲν ἐν τοῖς εἴδεσιν , ὃ καὶ δι’ ὅλου πάρεστι καὶ οὐσιῶδές ἐστι καὶ ἕξεως μᾶλλον οἰ - κεῖον θεωρεῖται , ὥσπερ ἀὴρ καὶ πῦρ μανὰ κατ’ οὐσίαν , τὸ δὲ ἐπίκτητον καὶ ἔξωθεν ὡς ἐν σχήματι , ὅπερ ἐν τοῖς σπόγγοις καὶ τῇ κισσήρει φαίνεται , οὐ κενοῦ τινος τῶν μεταξὺ παρεμπίπτοντος , ἀλλὰ τῶν στερεῶν σωμάτων κατὰ σχῆμα περιγραφομένων καί τινα ἐν τῇ περιγραφῇ τῶν λεπτοτέρων σωμάτων περιεχόντων . καὶ τὰ μὲν οὐσιώδεις ποιότητες , θέσεις δὲ τὰ κατὰ σχῆμα . ὡσαύτως δὲ καὶ περὶ τοῦ λείου καὶ τραχέος καὶ ἀπορήσομεν καὶ λύσομεν . βαρὺ δὲ καὶ κοῦφον τὸ μὲν κατὰ τὸν σταθμὸν καὶ τῇ ῥοπῇ χρώμενον ποσὸν ἄν κατὰ τὸν Ἀρχύταν εἴη , αἱ μέντοι ἰδιότητες τῶν στοιχείων , καθ’ ἃς κοῦφος μὲν ὁ ἀήρ , κουφότερον δὲ τούτου τὸ πῦρ , βαρεῖα δὲ ἡ γῆ καὶ βαρυτέρα τοῦ ὕδατος , ποιότητες ἄν τινες εἶεν . κατὰ τὰ αὐτὰ δὲ καὶ τὸ ἰσχνὸν καὶ τὸ παχὺ τὰ μὲν ἐν ὄγκῳ καὶ μετρούμενα ἐν ποσῷ , τὰ δὲ κατὰ τὸν χαρακτῆρα τῆς ἰδιότητος προφερόμενα ἐν ποιῷ . τίνι δὲ τῶν εἰρημένων τῆς ποιότητος εἰδῶν τὸ κατὰ ποιὸν βαρὺ καὶ κοῦφον συντάξομεν , ἔχει διαπορίαν . τῷ μὲν γὰρ ἀναπλοῦν τὰ σώματα τὴν θερμότητα καὶ ταὐτὸν ἑαυτῇ τὸ κοῦφον ποιεῖν , καὶ αὖ ἐν τῷ συνάγειν τὴν ψυχρότητα ἑαυτῇ ταὐτὸν τὸ βαρὺ ποιεῖν , ταῖς παθη - τικαῖς ἄν τις συνάψοι ποιότησι · τῷ δ’ αὖ παρακολουθεῖν τῷ μὲν θερμῷ τὴν κουφότητα , τῷ δὲ ψυχρῷ τὴν βαρύτητα , καὶ ποιητικὰς μὲν ἐκείνας εἶναι , τὰ δὲ μήτε τι ποιεῖν μήτε πάσχειν ὁρᾶν , εἰς ἄλλο τι γένος ἀναχθῆναι ταῦτα ζητεῖν ὑπολείπεται . ἐν τούτοις καὶ τὰ τοῦ τετάρτου εἴδους ἀποπεπεράτωται . Ἴσως μὲν οὖν καὶ ἄλλος τρόπος φανείη ποιότητος , ἀλλ’ οἵ γε μάλιστα λεγόμενοι σχεδὸν τοσοῦτοί εἰσι . ποιότητες μὲν οὖν εἰσιν αἱ εἰρημέναι , ποιὰ δὲ τὰ κατ’ αὐτὰς παρωνύμως λεγόμενα ἢ ὁπωσοῦν ἄλλως ἀπ’ αὐτῶν . ἐπὶ μὲν οὖν τῶν πλείστων καὶ σχεδὸν ἐπὶ πάντων παρωνύμως λέγεται , οἷον ἀπὸ τῆς λευκότητος ὁ λευκὸς καὶ ἀπὸ τῆς γραμματικῆς ὁ γραμματικὸς καὶ ἀπὸ τῆς δικαιοσύνης ὁ δίκαιος , ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων . ἐπ’ ἐνίων δὲ διὰ τὸ μὴ κεῖσθαι ταῖς ποιότησιν ὀνόματα οὐκ ἐνδέχεται παρωνύμως ἀπ’ αὐτῶν λέ - γεσθαι , οἷον ὁ δρομικὸς ἢ ὁ πυκτικὸς ὁ κατὰ δύναμιν φυσικὴν ἀπ’ οὐδεμιᾶς ποιότητος παρωνύμως λέγεται · οὐ γὰρ κεῖται ὀνόματα ταῖς δυνάμεσι , καθ’ ἃς οὗτοι ποιοὶ λέγονται , ὥσπερ ταῖς ἐπιστήμαις , καθ’ ἃς πυκτικοὶ ἢ παλαιστικοὶ κατὰ διάθεσιν λέγονται . ἐνίοτε δὲ καὶ ὀνόματος κειμένου οὐ λέγεται παρωνύμως τὸ κατ’ αὐτὴν ποιόν , οἷον ἀπὸ τῆς ἀρετῆς 6 σπουδαῖος · τῷ γὰρ ἀρετὴν ἔχειν σπουδαῖος λέγεται , ἀλλ’ οὐ παρωνύμως · οὐ γὰρ δεῖ ἐνάρετον λέγειν ἀπὸ τῆς ἀρετῆς , ὥσπερ οὐδὲ ἐγγράμματον ἀπὸ τῆς γραμματικῆς . οὐκ ἐπὶ πολλῶν δὲ τὸ τοιοῦτόν ἐστι . τὰ δὲ καὶ ὁμωνύμως ὡς ἡ μουσικὴ γυνὴ καὶ ἡ μουσικὴ ἐπιστήμη . ἐπ’ ἐνίων δὲ καὶ παραλλάττουσιν αἱ τῶν ὀνομάτων σημασίαι παρὰ τὴν τῶν πραγμάτων δήλωσιν διὰ τὴν ἀνωμαλίαν τῆς χρήσεως · ὁ γὰρ δίκαιος κατὰ μὲν τὸ ὄνομα ἀπὸ τῆς δίκης παρείληπται , κατὰ δὲ τὰ πράγματα ἀπὸ τῆς δικαιοσύνης , ὥσπερ καὶ ὁ εὐφρόσυνος ἀπὸ τῆς εὐφροσύνης , κατὰ δὲ τὰ πράγματα οὐκ ἔχει παράθεσιν . ποιὰ οὖν λέγεται τὰ παρωνύμως ἀπὸ τῶν εἰρη - μένων ποιοτήτων λεγόμενα ἢ ὁπωσοῦν ἄλλως ἀπ’ αὐτῶν . Ὡς ἂν δὲ καὶ κατ’ ἐπιστημονικὴν ὁδὸν ἡ διαίρεσις τῆς ποιότητος γένοιτο , καὶ πάντα κατὰ τάξιν περιληφθείη τὰ εἴδη , οὕτω λέγομεν · τῆς ποιότητος τὸ μὲν ἐν δυνάμει ἐστί , τὸ δὲ ἐν ἐνεργείᾳ . καὶ τοῦ κατὰ δύναμιν τὸ μὲν ἰδίως ὁμωνύμως τῷ γένει κατὰ δύναμιν λέγεται , τὸ δὲ κατὰ ἀδυναμίαν , ὃ καὶ δεύ - τερον εἶδος ποιότητος ἔθεμεν · τοῦ δὲ κατ’ ἐνέργειαν τὸ μὲν τελειωτικόν ἐστι τοῦ ὑποκειμένου , τὸ δὲ κακωτικόν , τὸ δὲ οὐδέτερον τούτων . καὶ τοῦ τελειω - τικοῦ τὸ μὲν πάθος ἐμποιεῖ περὶ τὴν ἡμετέραν αἴσθησιν , ὡς ἡ τοῦ πυρὸς θερμότης καὶ ἡ γλυκύτης τοῦ μέλιτος , τὸ δὲ οὔ , ὡς ἐπιστήμη καὶ ἀρετή . καὶ ἀμφότερα εὐαπόβλητα ἢ δυσαπόβλητα · ὧν τὰ μὲν περὶ ψυχὴν ἕξεις καὶ διαθέσεις κατονομάζομεν , τὰ δὲ περὶ τὸ σῶμα πάθη καὶ παθητικὰς ποιότητας . καὶ τοὐ κακωτικοῦ δὲ ὡσαύτως τὸ μὲν περὶ ψυχὴν ἔχει τὸ εὐκίνητον ἢ δυσκί - νητον , ὡς ἡ μανικὴ ἔκστασις καὶ ἡ ὀργή , τὸ δὲ περὶ σῶμα , ὡς ἡ ὠχρίασις ἢ ὑπὸ νόσου ἢ ὑπὸ φόβου , ἃ κοινῶς πάθη καὶ παθητικαὶ ποιότητες λέγονται . τῶν δὲ μήτε τελειωτικῶν μήτε κακωτικῶν τοῦ ὑποκειμένου τὰ μὲν διὰ βάθους κεχώρηκεν ὡς τὰ ἔν τισι χρώματα , τὰ δὲ ἐπιπολῆς ὡς αἱ μορφαὶ καὶ τὰ σχήματα . καὶ ὅλως δὴ πολύχουν τι ἡ ποιότης ἐστίν · ἐν πᾶσι γὰρ θεωρεῖται τοῖς γένεσιν , οἷον ἀνθρωπότης καὶ Σωκρατότης ποιότης ἐν οὐσίᾳ , καμπυλότης δὲ γραμμῆς καὶ εὐθύτης καὶ τρίγωνοι ἀριθμοὶ καὶ τετράγωνοι ἐν ποσῷ , χρῶμα δὲ διακριτικὸν καὶ συγκριτικὸν ἐν ποιῷ , καὶ ἐν τοῖς πρός τι δὴ ποιότης ἡ σχέσις τοῦ διπλασίονος καὶ τοῦ ἡμίσεος , καὶ ἐν τῷ ποῦ τὸ εὐάερον τόπον λέγειν καὶ δυσάερον , καὶ ἐν τῷ ποτὲ ὁ καιρὸς καὶ ἡ εὐκαιρία , καὶ ἐν τῷ ποιεῖν δὲ καὶ πάσχειν αἱ ποιητικαὶ καὶ παθητικαὶ ποιότητες , ἐν δὲ τῷ κεῖσθαι τὸ εὔθετον καὶ μή , ἐν τῷ ἔχειν δὲ τὸ εὐπερίβλητον καὶ μὴ τοιοῦτον . φθάνειν δέ φασι καὶ ἐπὶ τὰ ἀνύπαρκτα ὡς τὴν ἱπποκενταυρότητα καὶ ἐπὶ τὰ μὴ ὑπαρκτὰ ὄντα ὡς τὴν τεττιγότητα ἐν χειμῶνι . ἀλλὰ τούτων τὰ μὲν τῷ σχήματι μόνῳ τῆς λέξεως ἐμφαίνει τὴν ποιότητα , οὐκ ὄντα ποιά , ὡς τὰ ἐπὶ τῆς οὐσίας , τὰ δὲ ὅλως οὐχ’ ὑφέστηκε , τὰ ἐπὶ τῶν μὴ ὄντων . περὶ δὲ τῶν ἄλλων ἐκεῖνο ῥητέον , ὡς τὰς ἐν ποιότητι διαφορὰς ποιότητος εἶναι μόνης , τὰς δὲ ἐν ἄλλοις γένεσι μηδαμῶς ἐκβαίνειν ἀπὸ τῆς ἐν ἑκάστῃ ἰδιότητος ἐπὶ τὸ τῆς ποιότητος γένος . ἢ μήποτε περὶ αὐτῶν καὶ οὕτω δεῖ λέγειν , ὡς ἐν μὲν οὐσίαις ποιότης κατὰ τὰς οὐσιώδεις διαφοράς , ἐν δὲ τοῖς ἄλλοις γένεσιν οἰκείως ἐν ἑκάστῳ τὴν ἰδιότητα τοῦ γένους ἀφορίζουσα · τοῦτο γὰρ ποιότητος ἴδιον . πότερον δὲ πᾶσα ποιότης δύναται γενέσθαι καὶ οὐσιώδης διαφορά , ἢ ἐπὶ μὲν τῶν σωμάτων ἀνάγκη ἔν τισι συγχωρεῖν ἡ γὰρ λευκότης , συμβεβηκὸς οὖσα , οὐσιώδης ἐστὶ τοῦ ψιμμιθίου διαφορά ) ἐπὶ δὲ τῶν ψυχικῶν διαθέσεων οὔ ; ἢ κἀκεῖ γένοιτ’ ἄν ποτε , ὥσπερ τὸ νοῦ καὶ ἐπιστήμης δεκτικὸν τῷ ἀνθρώπῳ μονοειδὴς καὶ οὐ - σιώδης ἐστὶ διαφορά . ἔτι ταῖς ποιότησι συντακτέον τὰ κατ’ αὐτὰς ποιά , καθ’ ὅσον περὶ αὐτά εἰσιν αἱ ποιότητες , μὴ προσποιουμένους τὸ ὑποκείμενον , ἵνα μὴ κατηγορίαι δύο νοῶνται , ἀλλ’ εἰς τοῦτο ἀνάγωνται , ἀφ’ οὗπερ λέγονται . οὐ χεῖρον δὲ καὶ πάλιν ὑπομνῆσαι , ὑπὲρ ὧν καὶ πρότερον , ὅτι αἱ νοηταὶ ποιότητες καὶ αἰσθηταὶ οὐκ ἄν εἶεν ὑπὸ τὸ αὐτὸ γένος · οὐδὲ γὰρ αἱ κατηγορίαι περὶ τῶν νοητῶν ἐπὶ πᾶν , ἀλλὰ περὶ τῶν λεγομένων . καὶ γὰρ οὐδὲ δυνατὸν τῶν ὄντως ὄντων καὶ τῶν ἐν γενέσει καὶ φθορᾷ διαφερομένων ὡς ἰσοστοίχων ἓν εἶναι γένος ποιότητος . Ὑπάρχει δὲ καὶ ἐναντιότης κατὰ τὸ ποιόν , οἷον δικαιοσύνη ἀδικίᾳ ἐναντία καὶ λευκότης μελανίᾳ καὶ τἄλλα , ὡσαύ·τως δὲ καὶ τὰ κατ’ αὐτὰς ποιὰ λεγόμενα , οἷον τὸ ἄδικον τῷ δικαίῳ καὶ τὸ λευκὸν τῷ μέλανι . οὐκ ἐπὶ πάντων δὲ τὸ τοιοῦτον · τῷ γὰρ πυρρῷ ἢ τῷ ὠχρῷ καὶ ταῖς τοιαύταις χροιαῖς οὐδέν ἐστιν ἐναντίον ποιοῖς οὖσιν . ἔτι δὲ ἐὰν τῶν ἐναντίων θάτερον ᾖ ποιόν , καὶ τὸ λοιπὸν ἔσται ποιόν . τοῦτο δὲ δῆλον ἐκ τῶν καθ’ ἕκαστα προχειριζομένων τὰς ἄλλας κατηγορίας , οἷον εἰ ἔστιν ἡ δικαιοσύνη τῇ ἀδικίᾳ ἐναντίον , ποιὸν δὲ ἡ δικαιο - σύνη , ποιὸν ἄρα καὶ ἡ ἀδικία · οὐδεμία γὰρ τῶν ἄλλων κατηγοριῶν ἐφαρμόζει τῇ ἀδικίᾳ , οὔτε τὸ ποσὸν οὔτε τὸ πρός τι οὔτε τὸ ποῦ οὔθ’ ὅλως τι τῶν τοι - ούτων οὐδέν , ἀλλ’ ἢ ποιόν . ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων τῶν κατὰ τὸ ποιὸν ἐναντίων . Ἐπιδέχεται δὲ καὶ τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον τὰ ποιά . λευκὸν γὰρ μᾶλλον καὶ ἧττον ἕτερον ἑτέρου λέγεται , καὶ δίκαιον μᾶλλον ἕτερον ἑτέρου καὶ ἧττον . καὶ αὐτὸ δὲ ἐπίτασιν λαμβάνει · λευκὸν γὰρ ὃν ἔτι ἐνδέχεται λευκότερον γενέσθαι . οὐ πάντα δὲ ἀλλὰ τὰ πλεῖστα . δικαιοσύνη δὲ δικαιοσύνης εἰ λέγοιτο μᾶλλον δικαιοσύνη καὶ ἦττον , ἀπορήσειεν ἄν τις · ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων δια - θέσεων . ἔνιοι γὰρ ἀμφισβητοῦσι περὶ τῶν τοιούτων · δικαιοσύνην μὲν γὰρ δι - καιοσύνης οὐ πάνυ δεῖν λέγεσθαι μᾶλλον καὶ ἧττον , οὐδὲ ὑγείαν ὑγείας , ὡς καὶ παρ’ ἡμῶν ἀνωτέρω διήρθρωται · ἦττον μέντοι ἔχειν ἕτερον ἑτέρου ὑγείαν καὶ δικαιοσύνην ἕτερον ἑτέρου εὔλογον , ὡσαύτως δὲ γραμματικὴν καὶ τὰς ἄλλας διαθέσεις . ἀλλ’ οὖν τά γε κατὰ ταύτας λεγόμενα ποιὰ ἀναμφισβητήτως ἐπι - δέχεται τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἦττον · γραμματικώτερος γὰρ ἕτερος ἑτέρου μᾶλλον λέγεται καὶ ὑγιεινότερος καὶ δικαιότερος , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὡσαύτως . τρίγωνον δὲ καὶ τετράγωνον οὐ δοκεῖ τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον ἐπιδέχεσθαι , οὐδὲ τῶν ἄλλων σχημάτων οὐδὲν · τὰ μὲν γὰρ ἐπιδεχόμενα τὸν τριγώνου λόγον καὶ τὸν τοῦ κύκλου πάνθ’ ὁμοίως τρίγωνα ἢ κύκλοι εἰσί , τῶν δὲ μὴ ἐπιδεχομένων οὐδὲν μᾶλλον ἕτερον ἑτέρου ῥηθήσεται . οὐδὲν γὰρ μᾶλλον τὸ τετράγωνον τοῦ ἑτερομήκους κύκλος ἐστίν · οὐδέτερον γὰρ ἐπιδέχεται τὸν τοῦ κύκλου λόγον . ἀπλῶς δέ , ἐὰν μὴ ἐπιδέχηται ἀμφότερα τὸν τοῦ προκειμένου λόγον , οὐ ῥηθή - σεται τὸ ἕτερον τοῦ ἑτέρου μᾶλλον . οὐ πάντα οὖν ἐπιδέχεται τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον . Τῶν μὲν οὖν εἰρημένων οὐδὲν ἴδιον ποιότητος , ὅμοιον δὲ καὶ ἀνόμοιον κατὰ μόνας τὰς ποιότητας λέγεται . ὅμοιον γὰρ ἕτερον ἑτέρου οὐκ ἔστι κατ’ ἄλλο οὐδὲν ἢ καθὸ ποιόν ἐστιν . ὥστε ἴδιον ἄν εἴη τῆς ποιότητος τὸ ὅμοιον λέγεσθαι κατ’ αὐτὴν ἢ ἀνόμοιον . οὐ δεῖ δὲ ταράσσεσθαι μή τις ἡμᾶς φήσει ὑπὲρ ποιότητος ποιησαμένους τὴν πρόθεσιν πολλὰ τῶν πρός τι συγκαταριθμεῖσθαι · τὰς γὰρ ἕξεις καὶ τὰς διαθέσεις τῶν πρός τι ἐλέγομεν εἶναι . σχεδὸν γὰρ ἐπὶ πάντων τῶν τοιούτων τὰ γένη τῶν πρός τι λέγεται , τῶν δὲ καθ’ ἕκαστον οὐδέν · ἡ μὲν γὰρ ἐπιστήμη , γένος οὖσα , αὐτὸ ὅπερ ἐστὶν ἑτέρου λέγεται τινὸς γὰρ ἐπιστήμη λέγεται ) , τῶν δὲ καθ’ ἕκαστα οὐδὲν αὐτὸ ὅπερ ἐστὶν ἑτέρου λέγεται , οἷον ἡ γραμματικὴ οὐ λέγεται τινὸς γραμματικὴ οὐδὲ ἡ μουσικὴ τινὸς μουσική , ἀλλ’ ἢ ἄρ κατὰ τὸ γένος καὶ αὗται τῶν πρός τι λέγονται , οἷον ἡ γραμματικὴ λέγεται τινὸς ἐπιστήμη , οὐ τινὸς γραμματική , καὶ ἡ μουσικὴ τινὸς ἐπιστήμη , οὐ τινὸς μουσική · ὥστε αἱ καθ’ ἕκαστα οὐκ εἰσὶ τῶν πρός τι . λεγόμεθα δὲ ποιοὶ τῇ καθ’ ἕκαστα · ταύτας γὰρ καὶ ἔχομεν · ἐπιστήμονες γὰρ λεγόμεθα τῷ ἔχειν τῶν καθ’ ἕκαστα ἐπιστημῶν τινάς . ὥστε αὗται ἄν καὶ ποιότητες εἴησαν , αἱ καθ’ ἕκαστα , καθ’ ἅς ποτε καὶ ποιοὶ λεγόμεθα · αὗται δὲ οὐκ εἰσὶ τῶν πρός τι . ἔτι εἰ τυγχάνει τὸ αὐτὸ ποιὸν καὶ πρός τι ὄν , οὐδὲν ἄτοπον ἐν ἀμφοτέροις αὐτὸ τοῖς γένεσι καταριθμεῖσθαι . Μετὰ δὲ τὸν τῆς ποιότητος λόγον τὴν χρονικὴν καὶ τοπικὴν κατηγορίαν ἐκτίθεμεν . ὁπότερον δὲ ποτέρου προτάττειν ἢ ὑποτάττειν χρή , ἔχει ἔχει διαπορίαν . δοκιμαζέσθω δὲ ὁ λόγος ἐπὶ τοῦ χρόνου καὶ τοῦ τόπου , ὡς ἐκεῖθεν τῶν παρόντων ὑφισταμένων . τῷ μὲν γὰρ τὸν τόπον τῇ οὐσίᾳ τῶν σωμάτων συνυπάρχειν , τὸν δὲ χρόνον συνυφίστασθαι τῇ κινήσει , πρότερον δὲ τὸ εἶναι τῶν γινομένων ἢ τὸ κινεῖσθαι , πρότερον ἔσται γένος καὶ τὸ τῇ ὑποστάσει τῶν γινομένων συνυφιστάμενον ἢ τὸ τῇ κινήσει παρομαρτοῦν . τῷ δ’ αὖ μηδὲν τῶν γενητῶν ἐγχωρεῖν εἶναι ἢ γενέσθαι ἄνευ χρόνου , πολλὰ δὲ εἷναι ἄνευ τόπου ( ὅ τε γὰρ αὐτὸς οὐκ ἐν τόπῳ καὶ αἱ πράξεις πᾶσαι ) , δόξειεν ἄν εἰκὸς προτάττεσθαι τοῦ ποῦ τὸ ποτέ . μήποτε δὲ ἀσφαλῶς ἔχει ἅμα τὴν περὶ αὐτῶν ποιεῖσθαι διδασκαλίαν · ἀπονεύει γάρ πως πρὸς ἄλληλα καὶ κατὰ συζυγίαν προάγεται , ὥσπερ τὸ ποιεῖν καὶ πάσχειν , καὶ ἀδελφά πώς εἰσι , κοινὴν ἐπ’ ἴσης παρέχοντα τὴν συντέλειαν πρὸς ὅλην τὴν γένεσιν . τῇ γὰρ αἰσθητῇ καὶ φυσικῇ οὐσίᾳ τὰ μὲν συνεισῆλθεν , ὡς ποσότης καὶ ποιότης καὶ πρός τι , τὰ δὲ ἐπεισῆλθε κινηθείσῃ ὡς τὸ ποιεῖν καὶ πάσχειν , τὰ δὲ ἐπηκολούθησεν ὡς τὸ ἐν χρόνῳ καὶ ἐν τόπῳ καὶ τὸ κεῖσθαι καὶ τὸ ἔχειν . ἅμα δὲ τὴν διδασκαλίαν ποιούμενοι , ὅμως παν - ταχοῦ τὸ ποτὲ τοῦ ποῦ προτίθεμεν . λέγομεν δὴ ὡς οὔτε τὰ πράγματα τὰ ἐν χρόνῳ οὔθ’ ὁ χρόνος αὐτὸς οὔτε τὸ σύνθετον ἐξ ἀμφοῖν εἰδοποιεῖ τὴν τοῦ ποτὲ κατηγορίαν , ψιλὴ δὲ ἡ σχέσις τοῦ πράγματος πρὸς τὸν χρόνον . ἔστι δὲ διττόν · δηλοῖ γὰρ καὶ τὸν χρόνον αὐτόν , δηλοῖ καὶ τὴν κατηγορίαν , ὅπερ ἰδίως ἐν χρόνῳ λέγεται . οὕτω διττὸν καὶ τὸ ἀεί , τὸ μὲν ἐν χρόνῳ , καθ’ ὃ λέγομεν ἀεί ἐστι πρᾶξις ” , τὸ δὲ τοῦ αἰῶνος παρώνυμον . ὁμοίως δὲ καὶ τὸ πέρυσιν διττόν · τὸ δὲ εἰς νέωτα καὶ τῆτες οὐκέτι , ἀλλὰ τὸ ἐν χρόνῳ μόνον δηλοῦσι . καὶ χρόνου μὲν ἄν εἶεν διαφοραὶ παρεληλυθώς , μέλλων , τοῦ δὲ ποτὲ τὸ πέ - ρυσιν , ἐς νέωτα , τῆτες . τὸ μέντοι πάλαι , ὅταν μὲν λέγωμεν “ ὁ πάλαι ὤν , “ χρόνον δηλοῖ , ὅταν δὲ “ πάλαι ἔπραξεν ” , ἐν χρόνῳ . ὁμοίως δὲ καὶ τὸ ἄρτι καὶ νῦν καὶ τὸ ἤδη καὶ χρόνον δηλοῦσι καὶ ἐν χρόνῳ , τὸ δὲ χρονίζειν τὸ ἐν χρόνῳ , οὐ τὸν χρόνον . καὶ ὁ μὲν χρόνος ἄπειρος , εἴπερ ἡ γένεσις συνεχής , τὸ δὲ ποτὲ πεπέρασται , ὅτι καὶ ἡ ἐν αὐτῷ πρᾶξις · ὅθεν καὶ τῶν θείων ἐξώ - ρισται . ἀλλὰ ταῦτα μὲν προσιστορήσθω τῆς συνηθείας τῶν ὀνομάτων ἕνεκεν . πῶς δὲ τοῦ ἔν τινι πολλαχῶς λεγομένου , τὸ ἐν χρόνῳ καὶ ἐν τόπῳ μόνον ἰδίας ἡμῖν κατηγορίας ἐχαρακτήρισεν ; ἢ ἐν τούτοις τὸ μὲν περιέχει τὸ δὲ περιέχεται , ἑκατέρου τὴν ἑαυτοῦ φύσιν διασώζοντος , καὶ μόνοις ἐν τούτοις αὐτὸ τὸ ἔν τινι φύσις τις ἀφωρισμένη γίνεται , κατὰ τὴν σχέσιν αὐτὴν ὑφεστῶσα · τῶν <δ᾿> ἄλλων σημαινομένων τὰ μὲν ὄντα μέρη τῶν συζύγων , τὰ δὲ ἑτέρων , τὰ δὲ οὐ δυνάμενα χωρὶς ὑποστῆναι . Ὅτι μὲν οὖν τὸ ποτὲ οὐκ ἔστι χρόνος οὐ γὰρ τὸ ἐν χρόνῳ χρόνος ) , εἴρηται . ὅτι δὲ ὁ χρόνος ποσόν ἐστι , φανερόν · οὐ γὰρ μόνον μετρεῖ τὴν κίνησιν ( ἔστι γὰρ ἀριθμὸς κινήσεως κατὰ τὸ πρότερόν τε καὶ ὕστερον ) , καὶ μετρεῖται ὑπ’ αὐτῆς εἰς γὰρ τὰ μεταξὺ σύμπαντα καὶ τὸ τούτων πλῆθος καὶ μῆκος καὶ τὰς βραχείας καὶ μακρὰς κινήσεις ἀποβλέποντες τὸν πλείω καὶ ἐλάττω χρόνον ὁρίζομεν ) , ὥσπερ αὖ καὶ τὸ μέγεθος καὶ τὴν κίνησιν πάλιν ἀλλήλοις ἀντιμετροῦμεν · πολλὴν γάρ φαμεν ὁδόν , ἧς ἡ πορεία πολλή , καὶ πολλὴν τὴν πορείαν , ὅταν ἡ ὁδὸς μῆκος ἱκανὸν ἔχῃ . ἀκολουθεῖ γὰρ τῷ μὲν μεγέθει ἡ κίνησις , τῇ δὲ κινήσει ὁ χρόνος · ποσὸν ἄρα καὶ ὁ χρόνος . ἐπεὶ δὲ ἕκαστα συγγενεῖ μετρεῖται μονάδες γὰρ μονάδι μετροῦνται ) , καὶ αἱ κινήσεις ἄρα πᾶσαι κινήσει μετρηθήσονται τῇ τῆς κυκλοφορίας · ὁμαλὴ γὰρ αὕτη καὶ ὡρισμένη . ἔσται οὗν ἡ κυκλοφορία καὶ τοῦ χρόνου ὥσπερ καὶ τῶν κινήσεων μέτρον . τούτῳ δὲ ὁμολογεῖ καὶ τὰ εἰωθότα λέγεσθαι , ὅτι κύκλῳ τὰ ἀνθρώπεια φέρεται καὶ τὰ γινόμενα πάντα , καὶ ὡς ὁ χρόνος κύκλος τις καὶ περίοδος , ὥσπερ καὶ τὰ ἐν αὐτῷ · καὶ γὰρ τοιαύτης ἐστὶ μέτρον καὶ μετρεῖται ὑπ’ αὐτῆς . ὅθεν καὶ τὰ μὴ πεφυκότα κινεῖσθαι μηδὲ ἠρεμεῖν ἀλλ’ ὄντα φύσει ἀκίνητα , οἷα τὰ νοητά , οὐδαμῶς ἐν χρόνῳ . ἐπεὶ δέ ἐστιν ἡ κίνησις ἐν χρόνῳ , ἀνάγκη καὶ τὴν ἠρεμίαν εἶναι σὺν χρόνῳ · ἀρχὴν γὰρ αὕτη καὶ τέλος ἔχει χρονικά . οὐκ ἄκαιρον δὲ καὶ τὰ τοῦ Ἀρχύτα περὶ χρόνου παραθέσθαι ἄρτι · φησὶ δὲ ὧδε “ τὸ δὲ ποκὰ καὶ ὁ χρόνος καθόλου μὲν ἴδιον ἔχει τὸ ἀμερὲς καὶ τὸ τὸ γὰρ νῦν ἀμερὲς λεγόμενον ἅμα λεγόμενον καὶ νοούμενον παρελήλυθε καὶ οὐκ ἔστι παραμένον . γινόμενον γὰρ συνεχῶς τὸ αὐτὸ μὲν οὐδέποκα σώζεται κατ’ ἀριθμόν , κατὰ μέντοι γε τὸ εἶδος . ὁ γὰρ ἐνεστὼς νῦν χρόνος καὶ ὁ μέλλων οὐκ ἔστιν ὁ αὐτὸς τῷ προγεγονότι · ὁ μὲν γὰρ ἀπογέγονεν καὶ οὐκέτι ἐστίν , ὁ δὲ ἅμα νοούμενος καὶ ἐνεστακὼς παρώχηκε · καὶ οὕτως ἀεὶ συνάπτει τὸ νῦν συνεχῶς ἄλλο καὶ ἄλλο γινόμενόν τε καὶ φθειρόμενον . κατὰ μέντοι γε τὸ εἶδος τὸ αὐτό · πὰν γὰρ τὸ νῦν ἀμερὲς καὶ ἀδιαίρετον , καὶ πέρας μέν ἐστι ἐστι προγεγονότος , ἀρχὰ δὲ τῶ μέλλοντος , ὥσπερ καὶ γραμμᾶς εὐθείας κλασθείσας τὸ σαμεῖον , περὶ ὃ ἁ κλάσις , ἀρχὰ μὲν γίνεται τᾶς ἑτέρας γραμμᾶς , πέρας δὲ τἀς ἑτέρας . συνεχὴς δὲ ὁ χρόνος καὶ οὐ διωρισμένος , ὥσπερ ἀριθμὸς καὶ λόγος καὶ ἁρμονία · τῶ μὲν γὰρ λόγω τᾶς συλλαβᾶς τὰ μόρια διωρισμένα καὶ τᾶς ἁρμονίας τοὶ φθόγγοι καὶ τῶ ἀριθμῶ ταὶ μονάδες , γραμμὰ δὲ καὶ χωρίον καὶ τόπος συνεχές · τὰ γὰρ μόρια τούτων κοινὰ τμήματα ποιέει διαιρεύμενα . τέμνεται γὰρ γραμμὰ μὲν κατὰ στιγμάν , ἐπίπεδον δὲ κατὰ γραμμάν , στερεὸν δὲ κατ’ ἐπίπεδον . ἔστιν ὦν καὶ ὁ χρόνος συνεχής · οὐ γὰρ ἦν ποκα φύσις , ὁπόκα χρόνος οὐκ ἦν , οὐδὲ κίνασις , ὁπόκα τὸ νῦν οὐ παρῆν , ἀλλ’ ἀεὶ ἦν καὶ ἔστι καὶ οὐδέποκα ἐπιλείψει τὸ νῦν , ἄλλο καὶ ἄλλο γινόμενον , ἀριθμῷ μὲν ἅτερον , εἴδει δὲ τὠυτόν . διαφέρει γε μὰν τῶν ἄλλων συνεχέων , ὅτι τᾶς μὲν γραμμᾶς καὶ τῶ χωρίω καὶ τῶ τόπω τὰ μέρεα ὑφέστακεν , τῶ δὲ χρόνω τὰ μὲν γενόμενα ἔφθαρται , τὰ δὲ γενησόμενα φθαρήσεται . διόπερ ὁ χρόνος ἤτοι τὸ παράπαν οὐκ ἔστιν , ἢ ἀμυδρῶς καὶ μόλις ἐστίν · οὗ γὰρ τὸ μὲν παρεληλυθὸς οὐκέτι ἐστί , τὸ δὲ μέλλον οὐδέπω ἐστί , τὸ δὲ νῦν ἀμερὲς καὶ ἀδιαίρετον , πῶς ἄν ὑπάρχοι τοῦτο κατ’ ἀλήθειαν ; " καὶ φύσις μὲν χρόνου κατὰ τὸν Ἀρχύταν αὕτη , χρείαν δὲ τῷ παντὶ παρέχεται τήνδε · ὡς γὰρ τὸ ὂν διὰ τὸν αἰῶνα ἅμα ὅλον ἐστὶν ἐν ἑνὶ καὶ συνῃρημένον , οὕτως ἡ γένεσις διὰ τὸν χρόνον ἐν τάξει διακέκριται καὶ σύγχυσις οὐκ ἔστι τῶν γενέσεων καὶ τῶν πράξεων . εἰ γὰρ μὴ χρόνος ἦν , ταὐτὰ ἄν εἴησαν τὰ ἐπὶ τῶν Τρωικῶν τοῖς νῦν . καὶ περὶ μὲν τῶν κοινῶς περὶ χρόνου ἐκδεδομένων ταῦτα . Ἔτι δὲ νοερώτερον οἱ Πυθαγόρειοι καὶ περιεκτικώτερον τὸν χρόνον ὡρίσαντο · σαντο · διάστημα γὰρ αὐτὸν ἔφασαν εἶναι καθόλου τῆς τοῦ παντὸς φύσεως . αὐτοκινήτου γὰρ καὶ κατ’ αὐτοὺς καὶ κατὰ Πλάτωνα τῆς ψυχῆς οὔσης , πάντως ἔδει καὶ ἀρχὴν καὶ μέσα καὶ τέλη ἔχειν κινήσεων . ὥστε ἔοικε διὰ τούτων ἡ οὐσιώδης τῆς ψυχῆς ἐμφαίνεσθαι κίνησις καὶ ἡ τῶν κατ’ οὐσίαν ὑπαρχόντων αὐτῇ λόγων προβολὴ καὶ μετάβασις ἐξ ἑτέρων εἰς ἕτερα , περὶ ἣν ἡ ἄλλη πᾶσα κίνησις συνέχεται καὶ τέτακται καὶ μεμέτρηται . ἧς ἀριθμὸς καὶ μέτρον γενεσιουργὸν καὶ προ·ιὸν εἰς ποίησιν τῶν ἐν τῷ κόσμῳ ὁ νῦν παραδιδόμενος χρόνος , ὃς διεξόδους ἀεὶ καὶ μεταβάσεις ποιεῖται ἔνδον κατὰ τὰς προβολὰς τῶν φυομένων ἐξ αὐτοῦ · ὃς δὴ καὶ ἐναργής ἐστι χρόνος . οὐ πολὺ δὲ διέστηκε καὶ τοῦ ἐκείνως λεγομένου χρόνου , ὃν ἀριθμὸν ἔξωθεν καὶ μέτρον ἐπιγινόμενον ἐν τῷ συνεχεῖ ἐθεωροῦμεν . τούτοις συνᾴδει καὶ τὰ τῶν παλαιοτέρων · οἱ μὲν γὰρ χορείᾳ τινὶ τῆς ψυχῆς περὶ τὸν νοῦν , οἱ δὲ ταῖς τῆς ψυχῆς αὐτῆς καὶ τοῦ νοῦ περιόδοις , οἱ δὲ τῇ φυσικῇ περὶ τὸν νοῦν χορείᾳ , οἱ δὲ ταῖς ἐγκυκλίοις περιφοραῖς τὸν χρόνον ὡρίσαντο . ἅπερ ἅπαντα ἡ Πυθαγόρειος αὕτη περιείληφεν αἵρεσις · τὸ γὰρ λέγειν αὐτὸν καθόλου διάστημα τῆς τοῦ παντὸς φύσεως πάσας τὰς φύσεις τοῦ παντὸς περιείληφεν καὶ δι’ ὅλων αὐτῶν διήκει παντελῶς . ὡς γὰρ ἐπὶ τῶν ἐν γενέσει τοῦτο τὸ νῦν παρὰ τὸ πρόσθεν νῦν καὶ αὕτη ἡ κίνησις παρὰ τὴν πρώτην κίνησιν μεταβολὴν ἐπιδείκνυσιν , οὕτω πολὺ πρότερον καὶ ἀρχηγικώτερον καὶ ἐπὶ τῆς οὐσίας τῶν φυσικῶν λόγων τὸ πρὸ καὶ τὸ μετὰ θεωρεῖται , ἃ καὶ κυρίως συμπληροῖ τὸ διάστημα τοῦ πρεσβυτάτου πάντων χρόνου . διάστημα δὲ ἐνταῦθα λέγομεν οὐ τὸ κατὰ τὸν ὄγκον , οὐ τὸ κατὰ τὴν κίνησιν ἁπλῶς τὴν ἐκτός , ἀλλὰ τὸ κατὰ τὴν προυπάρχουσαν τῆς κινήσεως τάξιν , ἐν ᾗ τὸ πρότερον καὶ τὸ ὕστερον προδιατεταγμένα καὶ τοῖς πράξεσι καὶ τῖς κινήσεσι τὴν τάξιν παρέχεται . καὶ περὶ μὲν τοῦ ποτὲ καὶ τοῦ χρόνου ὡς ἐν εἰσαγωγαῖς ἀρκεῖ τοσαῦτα . Περὶ δὲ τοῦ ποῦ καὶ τοῦ τόπου κατὰ τὰ αὐτὰ διαλαβεῖν ὑπολείπεται . καὶ πρῶτον ἐκεῖνο εἰπεῖν δεῖ , ὡς οὐκ ἔστι τὸ ποῦ ὁ τόπος , ὥσπερ · οὐδὲ τὸ ποτὲ ὁ χρόνος , ἀλλ’ ὥσπερ ἄλλο μὲν ἦν ὁ χρόνος , ἄλλο δὲ τὸ κατὰ χρόνον ἢ χρόνου τι , οὕτως ἄλλο μὲν ὁ τόπος , ἄλλο δὲ τὸ κατὰ τόπον ἢ τόπου τι . ἐπεὶ δὲ καὶ τὸ ποῦ διττόν δηλοῖ γὰρ τόν τε τόπον καὶ τὸ ἐν τόπῳ , ὥσπερ καὶ τὸ ποτὲ ἐλέγετο σημαίνειν τόν τε παρεληλυθότα χρόνον καὶ τὸ ἐν χρόνῳ ) , εἴη ἂν ἡ κατηγορία κατὰ τὸ δεύτερον ἀφωρισμένη σημαινόμενον . τὸ μὲν γὰρ ὡς τόπος λεγόμενον ποσὸν ἄν εἴη , τὸ δὲ ἐν τόπῳ καθαρῶς τῆς ποῦ κατηγορίας . κἄν γὰρ σύνθετός τις ᾖ ἡ ἐν τόπῳ καὶ ἐν χρόνῳ φωνή , ἀλλ’ οὖν ἀπλοῦν τι δεῖ καὶ μονοειδὲς ἐκδέχεσθαι τὸ παρὰ τῆς συνθέτου λέξεως σημαινόμενον . διήκει δὲ ἡ διττὴ αὕτη σημασία καὶ ἐπὶ πάσας τὰς τοῦ τόπου διαφοράς · καὶ γὰρ τὸ ἄνω καὶ τὸ κάτω καὶ πρόσω καὶ ὀπίσω καὶ δεξιὸν καὶ ἀριστερὸν διττά ἐστι , τὰ μὲν ὡς τόποι , τὰ δὲ ὡς ἐν τόπῳ · καὶ τὰ μὲν τόπου μέρη φήσομεν , τὰ δὲ τῇ ποῦ κατηγορίᾳ συντάξομεν . διατείνει δὲ ἡ τοῦ ποῦ σημασία καὶ εἰς τὸ ποθὲν ὡς τὸ Ἀθήνηθεν καὶ εἰς τὸ πόσε ὡς τὸ Ἀθήναζε . καὶ τὰ μετὰ συνδέσμων δὲ λεγόμενα τὰ αὐτὰ σημαίνει , ἐκ Λυκείου καὶ ἐν Λυκείῳ καὶ εἰς Λύκειον . καὶ τὰ δεικτικὰ δὲ συντακτέον τούτοις , ὡς τὸ ἐκεῖ καὶ ἐνθάδε · καὶ πόρρω καὶ ἐγγὺς καὶ τὰ τοιαῦτα . ἔτι τῶν τοῦ ποῦ τὰ μὲν ἀορίστως λέγεται , τὰ δὲ ὡρισμένως · ἢ γὰρ ἁπλῶς ἐν τόπῳ ἢ ἔν τινι τόπῳ , καὶ τὰ μὲν ἐν πλάτει οἷον ἐν Ἀθήναις , τὰ δὲ κατὰ περιγραφὴν οἷον ἐν Ἀρείῳ πάγῳ . πότερον δὲ τό τε ἅμα καὶ χωρὶς καὶ συνεγγίζον καὶ διεστηκός , ἔτι δὲ παρακείμενον καὶ συγκείμενον καὶ ἕτερ’ ἄττα τοιάδε πάντα τῇ ποῦ κατηγορίᾳ καθάπαξ ὑποβαλοῦμεν , ἢ δεῖ διαφόροις προσνέμειν γένεσιν ; μήποτε δὲ οὐ πάντα ταῦτα ἕνα ἔχει λόγον , ἀλλὰ τὰ μὲν ἅμα καὶ τὰ συνεγγίζοντα τοῦ πρός τι τίθεσθαι ( κοινὴν γὰρ ἀντιστρέφουσαν σχέσιν παρίστησι ) , τὰ δὲ χωρὶς καὶ διεστηκότα τοῦ ποῦ ( πλεονάξει γὰρ ἐν αὐτοῖς ὁ τόπος ) , τὰ δὲ παρακείμενα καὶ ὑποκείμενα τοῦ κεῖσθαι ( πλεονάζει γὰρ ἐν αὐτοῖς ἡ θέσις ) , καὶ τἄλλα δὲ οὕτως χρὴ διακρίνειν τῷ πλεονάζοντι καὶ ἐπικρατοῦντι , καὶ τὴν ἔννοιαν προβάλλοντι πρόχειρον τούτῳ τὸ βραβεῖον τοῦ γένους ἀπονέμειν . ἔστι δὲ οἷς καὶ συμφύρεται ἡ τοῦ πρός τι σχέσις τῇ τοῦ ποῦ καὶ τοὐ ποτὲ ὡς τὸ ἐπέκεινα καὶ ἐπὶ τάδε καὶ ἐπάνω καὶ ὑποκάτω καὶ πρεσβύτερον καὶ νεώτερον καὶ τὰ ὅμοια . ἐπιδέχεται δὲ καὶ ἐναντίωσιν τὸ ποῦ κατὰ τὰς τοῦ τόπου διαφοράς , ὥσπερ καὶ τὸ ποτὲ κατὰ τὰς τοῦ χρόνου · ἐκεῖ μὲν γὰρ τὸ πάλαι πρὸς τὸ νῦν καὶ τὸ χθὲς πρὸς τὸ αὔριον τὴν ἀντίθεσιν εἶχεν , καὶ ὧδε τὸ ἄνω εἶναι ἐναντίον τῷ κάτω καὶ τὸ πρόσω τῷ ὀπίσω , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων οὕτως . κατὰ τὰ αὐτὰ δὲ καὶ τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον ἀμφότερα ἐπιδέχεται · ἐκεῖ μὲν γὰρ ἐπὶ τῶν παρεληλυθότων τὸ πορρώτερον τοῦ νῦν μᾶλλον παρελήλυθε , καὶ ἐπὶ τοῦ μέλλοντος ὡσαύτως , ἐν - ταῦθα δὲ ἕτερον ἑτέρου μᾶλλόν ἐστιν ἄνω καὶ μᾶλλον κάτω , καὶ πρόσω καὶ ὀπίσω καὶ τἄλλα ὁμοίως . ἔτι ὥσπερ περὶ τῆς ποτὲ κατηγορίας διαλαμβάνοντες ἐκ τοῦ θεωρῆσαι τὴν ] περὶ τοῦ χρόνου καὶ αὐτὴν ἐδιδάσκομεν , οὕτω καὶ ἐν τῇ ποῦ καὶ περὶ τόπου ἐπισκέψασθαι ἀναγκαῖον . καὶ πρῶτον εἴπωμεν τὴν χρείαν , δι’ ἣν ἐν τοῖς οὖσιν ἡ τοῦ τόπου φύσις γεγένηται . τὰ μὲν οὖν ἀγέ - νητα καὶ ἀμέριστα , ἅτε τὴν οὐσίαν καὶ τὴν τοῦ εἶναι παράτασιν ἡνωμένην ἔχοντα καὶ ὅλα ἅμ ἐν ἑαυτοῖς ὄντα , ἀπροσδεᾶ εἰσι τόπου ὥσπερ καὶ χρόνου · ὁ γὰρ αἰὼν ἐκεῖ ἅμα καὶ ἐν ἑνὶ μένειν ποιεῖ · τὰ μέντοι γενητὰ καὶ μεριστὴν ἔχοντα τήν τε οὐσίαν καὶ τὴν τοῦ εἶναι παράτασιν προσδεᾶ καὶ χρόνου καὶ τοπου · χρόνου μέν , ἵνα μὴ σκεδαννύηται μήτε συγχέηται αὐτοῖς ἡ τοῦ εἶναι παράτασις , ἀλλ’ ἐν τάξει κατὰ τὸ πρότερον καὶ τὸ ὕστερον συνάγηται καὶ συνεχίζηται , τόπου δέ , ἵνα τὰ εἰς ὄγκον διαστάντα τῶν σωμάτων μέρη καὶ πεσόντα ἐκ τῆς ἑαυτῶν ἀμερείας ἅμα μὲν ὑποδέχηται , ἅμα δὲ καὶ εὐθετίζῃ καὶ τάττῃ καὶ ὁρίζῃ , ὡς μήτε συμφύρεσθαι τὰς χεῖρας τοῖς ποσὶ μήτε δια - σπᾶσθαι πάντη ἀπ’ ἀλλήλων . διὸ τὸν οἰκεῖον ἕκαστα κατέχει τόπον . διττὸς γὰρ ὁ τόπος , ὥσπερ ἦν καὶ ὁ χρόνος · ὁ μὲν συμφυὴς καὶ ἴδιος ἑκάστου , ὁ τήνδε μὲν τὴν χεῖρα καὶ τόδε τὸ σπλάγχνον ἐν τοῖς δεξιοῖς συνέχων , τήνδε δὲ καὶ τόδε ἐν τοῖς ἀριστεροῖς , καὶ τὴν μὲν κεφαλὴν ὑπὲρ τὸν τράχηλον ἄνω , τοὺς δὲ πόδας κατὰ τὴν ἥβην κάτω · ὁ δὲ κοινὸς καὶ ἄλλος ἄλλου κοινότερος , ὁ κατὰ τὸ πέρας τοῦ περιέχοντος ὁριζόμενος · καὶ γὰρ τῶν χερσαίων πάντων τόπος ἡ γῆ , καὶ τῶν πτηνῶν ὁ ἀὴρ καὶ τόδε τὸ μέρος τοῦ ἀέρος καὶ ἔτι μᾶλλον ὁ προσεχῶς περιέχων . τὸν μέντοι ἰήιον ἑκάστου καὶ συμφυᾶ οὐκ ἔστιν εὑρεῖν σαφῶς παραδεδομένον . καίτοι χρόνον ἀνάγκη ὥσπερ κοινὸν οὕτω καὶ ἴδιον ἀποδιδόναι καὶ κίνησιν . ἔτι δὲ καὶ ὁ ἁπλῶς οὗτος τόπος ὁ κατὰ τὸ πέρας τοῦ περιέχοντος ὁριζόμενος οὐχ ὡς πέρας ἁπλῶς ἔχει τὸ τόπος εἶναι , ἀλλὰ κατὰ τὸ δραστικὸν καὶ ὑποδεκτικὸν καὶ ὁριστικόν . ὡς ἄν δέ τις περὶ αὐτοῦ καὶ νοερώτερον εἴποι , ὧδ’ ἔσται , ὡς τὰ ὄντα ἢ ἐν τόπῳ ἐστὶν ἢ οὐκ ἄνευ τόπου . εἰ μὲν γὰρ τὸν οὐσιώδη τις ἢ τὸν τῆς ζωῆς ἢ τὸν εἰδητικὸν ἢ τὸν κατὰ δύναμιν συνεκτικὸν τόπον λαμβάνει , ἐν τῷ τοιούτῳ τόπῳ τὰ ὄντα ἔχει τὸ εἶναι · εἰ δὲ τὸ πέρας τοῦ περιέχοντος ψιλὸν καὶ τὴν ἀσώματον ἐπιφάνειαν , οὐκ ἄνευ τόπου ἐστὶ τὰ ὄντα · πλὴν οὐχ , ὡς δοκεῖ τισιν , ὁ τόπος σωμάτων μόνον ἐστὶ τελευτή , ἀλλὰ καὶ τῆς περὶ αὐτὰ μορφῆς καὶ τοῦ σχήματος καὶ τῆς ἐν αὐτοῖς ζωῆς καὶ δυνάμεως . ὥστε οὐ χρὴ ψιλὸν πέρας ἐπινοεῖν τὸν τόπον , ὡς ἐπινοοῦμεν τὰς μαθηματικὰς ἐπιφανείας τῶν μαθηματικῶν σωμάτων πέρατα , ἀλλ’ ὡς φυσικῶν σωμάτων φυσικοὺς ὅρους καὶ ὡς ἐμψύχων ζώων ζωτικοὺς ὅρους καὶ ὡς νοερῶν ὄντων νοερὰ πέρατα καὶ ὡς ἐν δυνάμει ὄντων δυνατώτατα καὶ ὡς εἰδητικῶν εἰδητικά . καὶ τἄλλα ὡσαύτως οἰκείως ἐφ’ ἕκαστον ἀφοριστέον , ἵνα ὄντως ᾖ συγγενῆ τὰ πέρατα ἐκείνοις , ὅσα ἐν ἑαυτοῖς συμ - περαίνει . Μετὰ δὲ ταῦτα κατὰ τὸ περιέχειν καὶ κατὰ τὸ ὅλον γένος τῆς περιοχῆς τὸν τόπον θεωρητέον , κατὰ δὲ τὸ περιέχεσθαι τὰ ἐν τόπῳ ἀφοριστέον . μὴ τοίνυν διάστημά τις τὴν περιοχὴν ψιλῶς οὕτω νοείτω · οὐ γάρ ἐστι τὸ τοῦ παντὸς διάστημα ἀργόν , ἀλλὰ πεπλήρωται κατὰ μὲν τὰ εἴδη τῶν ὅλων εἰδῶν , κατὰ δὲ τὰς ζωὰς τῶν ὅλων ζωῶν , κατὰ δὲ τὰς δυνάμεις τῶν ὅλων δυνάμεων , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὡσαύτως . δεῖ δὲ οὐ μόνον ὡς περιέχοντα τὸν τόπον καὶ ὡς ἐνιδρύοντα ἐν ἑαυτῷ τὰ ἐν τόπῳ ὄντα , ἀλλὰ καὶ ὡς ἀνέχοντα αὐτὰ κατὰ δύναμιν μίαν οὕτως νοεῖν · οὕτω γὰρ οὐκ ἔξωθεν μόνον περιέξει τὰ σώματα , ἀλλὰ καὶ ὅλα δι’ ὅλων αὐτὰ πληρώσει τῆς ἀνεγειρούσης αὐτὰ δυνάμεως . τὰ δὲ ὑπ’ αὐτῆς ἀνεχόμενα σώματα πίπτοντα μὲν κατὰ τὴν οἰκείαν φύσιν , ἀνεγειρόμενα δὲ κατὰ τὴν ἐπικράτειαν τοῦ τόπου οὕτως ἐν αὐτῷ ἔσται . διὸ ἡ μὲν τῶν πολλῶν δόξα ἡ τὸ πέρας τοῦ περιέχοντος ἀφοριζομένη τόπον , καθ’ ὅσον ἐστὶ διαστατόν , τὸ τοῦ περιεχομένου ἔσχατον τὸν τόπον λέγει καὶ τὸ κατ’ ἐπα - κολούθησιν ἐπισυμβαῖνον τῷ τέλει · ἡ δὲ τὸ πέρας κατὰ τὴν αἰτίαν καὶ τὴν ἀρχὴν περιλαμβάνουσα τῷ λογισμῷ δόξα οὐ τῶν συμβεβηκότων τι περὶ τὸν τόπον λέγει οὐδὲ τῶν ἐπὶ τέλει περὶ αὐτῶν ὑπαρχόντων , ἀλλὰ τὴν οὐσίαν αὐτοῦ καὶ τὴν πρεσβυτάτην αἰτίαν παραδίδωσιν . ἀπὸ δὲ τούτων ῥᾴδιον μαθεῖν , πῶς ἡ νοητὴ ψυχὴ τόπος τῶν ἐν αὐτῇ λόγων λέγεται · δῆλον γὰρ ὡς εἰς ἕνα λόγον καὶ ἓν κεφάλαιον τοὺς πολλοὺς ἐν αὑτῇ συνειληφυῖα , οὐχ ὡς ἑτέρους ἐν ἑτέρῳ ἀλλ’ ὡς τοὺς αὐτοὺς ἐν τῷ αὐτῷ . ἔνθα δὲ καὶ ὁ τόπος ζωτικός ἐστι καὶ λογικός · ὡσαύτως δὲ καὶ ὁ τῶν εἰδῶν τόπος ἓν εἶδός ἐστι πάντων εἰδῶν περιληπτικόν . καὶ ἐπὶ τῆς ζωῆς δὲ καὶ δυνάμεως ὁ αὐτὸς λόγος ἔστω , ὥσπερ ἐπὶ τοῦ νοῦ καὶ τῆς νοήσεως · καὶ γὰρ καὶ ἐπὶ τούτων ἡ φαινομένη σχέσις τῶν περιεχομένων πρὸς τὰ περιέχοντα ὡς τῶν ἐν τόπῳ πρὸς τὸν τόπον ἐστίν . εἰ γὰρ καὶ ὅτι μάλιστα συμπέφυκεν ἐπὶ τῶν ἀσωμάτων τὰ περιεχόμενα τοῖς περιέχουσιν , ἀλλ’ ὅμως τὴν τάξιν οὐ συγχεῖ τὴν ὡς ἑτέρων ἐν ἑτέροις . δεῖ οὖν ἐπιδιατεῖναι ἐφ’ ὅλα τὰ ὁπωσοῦν ὄντα ὡς ἕτερα ἐν ἑτέροις τὴν τόπου ὅλην φύσιν , οὐχ ὁμωνύμως ἀλλὰ κατ’ αὐτὸν τὸν τοῦ γένους λόγον . μία γάρ ἐστιν ἡ τῶν περιεχομένων πρὸς τὰ περιέχοντα σχέσις , ἡ αὐτὴ μὲν πανταχοῦ , κατὰ δὲ τἀς διαφόρους ὑποστάσεις τῶν μετεχόντων ἐξαλλαττομένη · ἄλλη μὲν γάρ ἐστιν ἡ ἐν τοῖς σώμασιν , ἄλλη δὲ ἐπὶ τῶν ἀσωμάτων . καὶ δὴ καὶ τοῦτο φανερὸν ὅτι ὥσπερ ἐπὶ τῶν ὁρωμένων ἕτερα ἐν ἑτέροις περιέχεται , οἷον τὰ μὲν στερεὰ σώματα ὑπὸ τῶν λεπτοτέρων στοιχείων , οἷον γῆ καὶ ὕδωρ ὑπὸ ἀέρος καὶ πυρός , ταῦτα δὲ ὑπὸ τοῦ οὐρανοῦ , οὕτως ἐν ταῖς ἄλλαις οὐσίαις αἱ δεύτεραι ὑπὸ τῶν πρώτων περιέχονται , καὶ ἐν ἑαυταῖς κεῖνται , ὁ μὲν κόσμος ἐν τῇ ψυχῇ , ἡ δὲ ψυχὴ ἐν τῷ νῷ , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὡσαύτως · ἀεὶ γὰρ τὰ ἀρχηγικώτατα τὴν τοῦ πρεσβυτάτου τάξιν περιείληφεν . ταύτην δὲ τὴν ἰδιότητα καὶ Ἀρχύτας ἀποδίδωσι τῷ τόπῳ λέγων “ τῶ δὲ τόπω ἴδιόν ἐστι τὸ τὰ μὲν ἄλλα ἐν αὐτῷ ἦμεν , αὐτὸν δὲ ἐν μηδενί . εἰ γὰρ ἔν τινι τόπῳ ἔσται καὶ ὁ τόπος , πάλιν αὐτὸς ἐν ἑτέρῳ , καὶ τοῦτο μέχρις ἀπείρω συμβήσεται . ἀνάγκα τοιγαροῦν τὰ μὲν ἄλλα ἐν τόπῳ ἦμεν , τὸν δὲ τόπον ἐν μηδενί , ἀλλ’ οὕτως πὸτ τὰ ὄντα ὥσπερ καὶ τὰ πέρατα πρὸς τὰ περατούμενα · ὁ γὰρ τῶ παντὸς κόσμου πέρας ἁπάντων τῶν ὄντων ἐστίν ” . μήποτε δὲ οὐκ ἐπὶ τοῦ κόσμου μόνου δεῖ στῆσαι τοῦτο , ἀλλὰ κοινῶς τὸ πέρας ἀεὶ ἐπὶ τὴν πρεσβυτέραν αἰτίαν ἐπαναφερειν · οὕτω γὰρ ἔσται τοῦ μὲν ὅλου κόσμου πέρας ἡ ψυχὴ ἢ ὁ νοῦς , καὶ τούτου ἡ μία καὶ ἡνωμένη ἐνέργεια , ἀνωτέρω δὲ ἔτι καὶ τούτου τὴν θείαν οὐσίαν ὡς τόπον κατοψόμεθα ἑνοειδῆ τινα οὖσαν καὶ πάντα ἐν αὑτῇ συνέχουσαν καὶ καθ’ ἓν μέτρον τὰ ὅλα συμπεραίνουσαν . τὸ αὐτὸ δὲ καὶ ἀπὸ τῆς περιοχῆς ἔστι συλλογίσασθαι . τὸ γὰρ μέχρι τῶν ἀνωτάτω ἀνῆκον αἴτιον τῆς περιοχῆς προάγει ἡμᾶς ἐπ’ ἐκεῖνον τὸν θεῖον τόπον , ὅστις αὐτός τε ἑαυτοῦ ἐστιν αἴτιος καὶ αὐτὸς ἑαυτοῦ περιληπτικὸς ἐν ἑαυτῷ ὑφέστηκε καὶ χωριστὴν τῶν ὄντων ἔχει τὴν ὑπόστασιν . Μετὰ δὲ τὸ ποτὲ καὶ τὸ ποῦ ἀκόλουθον ἂν εἴη περὶ τοῦ ποιεῖν καὶ πάσχειν διαλαβεῖν . τοὺς μὲν οὖν πληρεστάτους λόγους περὶ αὐτῶν ἐν ἄλλαις πραγματείαις ἐκδεδωκέναι φθάνομεν , ἔν τε τῇ πρώτῃ φιλοσοφίᾳ καὶ Μετὰ τὰ φυσικὰ καὶ ἐν τῇ Περὶ γενέσεως καὶ φθορᾶς · οἰκειοτέρα γὰρ ἡ περὶ αὐτῶν ἐκεῖσε σκέψις . ἐπὶ τοσοῦτον δ’ ἐνταῦθα θεωρῆσαι περὶ αὐτῶν προειλόμεθα , ἐφ’ ὅσον χρήσιμον τοῖς εἰσαγομένοις καὶ πρὸς τὴν λογικὴν ἀνήκει πραγματείαν . ἔστι δὲ ποιεῖν μὲν τὸ κυρίως καὶ πρώτως ἐν ἑαυτῷ ἔχον τὴν αἰτίαν τῆς ἐνερ - γείας , πάσχειν δὲ τό τε ἐν ἑαυτῷ καὶ ἐν ἑτέρῳ , ὡς ὁ χαλκὸς ἐν ἑαυτῷ τὴν τῆς κινήσεως αἰτίαν ἔχει καὶ ἐν τῷ ἀνδριαντοποιῷ . τὸ μὲν γὰρ ποιεῖν ἔστιν ὅπου καὶ ἀσύζυγόν ἐστι πρὸς τὸ πάσχειν , τὸ μέντοι πάσχειν καθάπαξ τοῦ ποιοῦντος ἐξήρτηται . ἢ γὰρ ἀναίτιόν ἐστι τὸ πάθος , ὅπερ ἄτοπον εἶναί τι τῶν γινομένων , ὑπὸ δὲ μηδεμιᾶς αἰτίας γενόμενον , ἢ ἔχον αἰτίαν . καὶ εἰ τοῦτο , ἢ ἐν αὐτῷ τῷ πάσχοντι , καὶ οὕτως οὐ μόνον πάσχον ἐστὶν ἀλλὰ καὶ ποιοῦν , ἢ ἔξωθεν καὶ ἐν ἑτέρῳ . ὡς ἄν δὲ ποιῇ τὸ ποιοῦν καὶ ἅπερ , ταῦτα πάσχει τὸ πάσχον . γράφει δὲ καὶ Ἀρχύτας περὶ αὐτῶν οὕτω “ τῶ δὲ ποιέοντος ἴδιόν ἐστι τὸ ἐν ἑαυτῷ ἔχον τὴν αἰτίαν τῆς κινήσεως , τῶ δὲ ποιουμένω καὶ τῶ πάσχοντος τὸ ἐν ἑτέρῳ . ὁ μὲν γὰρ ἀνδριαντοποιὸς ἐν ἑαυτῷ τὴν αἰτίαν ἔχει τῶ ποιεῖν τὸν ἀνδριάντα , ὁ δὲ χαλκὸς xto ποιεῖσθαι ἐν ἑαυτῷ τε καὶ τῷ ἀνπρώτων ] δριαντοποιῷ . καὶ ἐπὶ τῶν παθέων δὲ τῆς ψυχῆς ὁ αὐτὸς λόγος · ὁ γὰρ θυμὸς ἐφ’ ἑτέρῳ τινὶ πέφυκεν ἀνεγείρεσθαι καὶ ὑφ’ ἑτέρου τινὸς ἔξωθεν ἐρεθίζεσθαι οἷον ὀλιγωρίας , ἀτιμίας , ὕβριος · ὁ δὲ ταῦτα δρῶν ἐν ἑαυτῷ τὴν αἰτίαν ἔχει τῶ ταῦτα δρᾶν ” . ἀλλ’ ἄρα τὸ ποιεῖν ἦν τίθεσθαι εἰς γένος ἢ τὸ ποιοῦν ἢ τὴν ποίησιν , ὥσπερ καὶ ἡ ποιότης ἦν γένος καὶ τὸ ἀπ’ αὐτῆς ποιόν ; ἢ σύζυγα μὲν ὑπάρχει καὶ ἐνταῦθα ποίησις , ποιεῖν καὶ ποιοῦν · καὶ τὸ μὲν ποιοῦν ὡς συλλαμβάνον καὶ τὸ ὑποκείμενον καὶ σύνθετον ὑπόνοιαν ἔκ τε τοῦ ἐνεργοῦντος καὶ τῆς ἐνεργείας ἐμποιοῦν ἐξ ἀρχῆς οὐκ ἐδέχθη τόπον , ἡ δὲ ποίησις καὶ τὸ ποιεῖν ὡς ἁπλούστερα καὶ μὴ συνθέσεως ἐφαπτόμενα οἰκειότερα μᾶλλον τοῦ ποιοῦντος εἰς γένους ἀφορισμὸν προεκρίθη . τούτων δ’ αὖ τὸ ποιεῖν καὶ τῆς ποιήσεως προτετιμήκαμεν , ὡς διπλῆς οὔσης ἐκείνης · ἥ τε γὰρ ἐνέργεια καὶ τὸ τέλος τῆς ἐνεργείας ποίησις ὀνομάζεται · χρεία δὲ ἦν οὐ τοῦ ἀποτελέσματος , ἀλλὰ τῆς ἐνεργείας , ἣν τὸ ἐνεργεῖν εἴτ’ οὖν τὸ ποιεῖν σημαίνει μονοειδῶς . ἀλλ’ εἰ τὸ ποιεῖν τὸ ἐνεργεῖν παρίστησι , διὰ τί τὸ γένος οὐκ ἐνέργειαν μᾶλλον τίθεμεν ἀλλὰ τὸ ποιεῖν ; εἰ δὲ ἡ ἐνέργεια διὰ τοῦτο οἰκειοτέρα τῆς ποιήσεως , διότι τὸ κατὰ κίνησιν ἐμφαίνει , πῶς οὐκ αὐτόθεν γένος ἐν κατηγορίαις τὴν κίνησιν ἠριθμήσαμεν ; ὥσπερ γὰρ τὰ ἄλλα πάντα περὶ τὴν οὐσίαν , οὕτω καὶ ἡ κίνησις , ἐν ἡ τὸ ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν · ἄμφω γὰρ ἐν κινήσει . ἀλλ’ ἦν ἄν τοῦτο , εἴπερ πᾶν ποιοῦν ἐκινεῖτο ἢ πᾶσα ἐνέργεια κίνησις · νυνὶ δὲ τὸ πρώτως ποιοῦν καὶ κυρίως ποιοῦν ἀκίνητον , αἵ τε νοεραὶ πᾶσαι ἐνέργειαι καὶ αἰσθητικαὶ καὶ ἀπλῶς αἱ τέλειαι ἵστανται κατὰ τὴν τελειότητα , οὐ κινοῦνται · ὥστε οὔθ’ ἅπαν τὸ ποιοῦν ἢ ἐνεργοῦν ἡ κίνησις περιλήψεται , καὶ τοῦ ποιεῖν τὸ πάσχειν διακριθήσεται καὶ ὡς διάφορα γένη τοὐ ὄντος καταταχθήσεται . ὑπομνήσειε δ’ ἄν τις τὸ δύο γένη εἶναι τό τε ποιεῖν καὶ τὸ πάσχειν καὶ ἀπὸ τῆς ἐν τῷ παντὶ φύσεως . εἰ γὰρ τὸ μὲν γεννᾶ τὸ δὲ ὑποδέχεται τὴν γένεσιν , καὶ τὸ μέν ἐστι δραστικὸν τὸ δὲ παθητικόν , ἐξ ἀνάγκης δεῖ ταῖς ἀρχαῖς ὁμολογουμένως καὶ τὰ γένη διττὰ εἶναι . καὶ ἐπεὶ πανταχοῦ τὸ ἄμικτον προηγεῖται τοῦ μὴ τοιούτου , ἐξ ἀνάγκης καὶ τὸ καθαρῶς ποιεῖν καὶ πάσχειν τοῦ μικτοῦ τῆς κινήσεως γένους προυπάρχει · αὕτη γὰρ ὑπὸ ἄλλου γινομένη εἰς ἄλλο ποιεῖ . καὶ εἴπερ εἴη γένος , κἂν ἄμικτον εἴη · πολλὰ μέντοι τῶν ποιούντων καὶ πάσχει ὑπὸ τοῦ δύο ἀρχὰς τήν τε παθητικὴν καὶ τὴν δραστικὴν εἰς μίαν συμπίπτειν φύσιν , ὥσπερ ὁ κασσίτερος ποιεῖ μὲν καθαίρων τὸν ἄργυρον , πάσχει δὲ ὑπ’ ἐκείνου ἀναλισκόμενος . μήποτε δὲ τῷ γε καθαρῶς διορίζοντι φανείη οὔτε τὸ ποιοῦν , ᾗ ποιεῖ , καὶ πάσχειν , οὔτε τὸ πάσχον , ἧ πάσχει , καὶ ποιεῖν , ἀλλὰ καθ’ ἑτέρους λόγους ἑκάτερον καὶ ποιεῖν καὶ πάσχειν . διὸ τὰ μὲν πρῶτα τῶν αἰτίων ἀκί - νητά ἐστιν ὧν κινήσεων αἴτια γίνεται , τινὰ δὲ τῶν ἑξῆς κινούντων καὶ κινεῖται ὑπὸ τοῦ ἀμφοτέρας ἔχειν ἐν ἑαυτοῖς τὰς ἀρχὰς καὶ εἶναι μέν τι αὐτῶν κινοῦν , εἶναι δὲ καὶ κινούμενον ἕτερον , καὶ οὕτως τὸ ὅλον κινεῖν καὶ κινεῖσθαι δοκεῖ . περισπᾷ δὲ τοὺς πολλοὺς εἰς τὸ καὶ ἐν ταῖς ποιήσεσι ταῖς πρώταις κινήσεις τίθεσθαι τὸ νομίζειν ὤσεσι καὶ μοχλείαις κἀκείνας γίνεσθαι , ἀλλὰ μὴ τῇ δρα - στηρίῳ δυνάμει τοῦ ποιοῦντος καὶ τῇ ἐπιτηδειότητι τοῦ πάσχοντος . τὰ γὰρ ὠθοῦντα καὶ ἕλκοντα καὶ τὰ τοιαῦτα σύμμικτά ἐστιν ἔκ τε τοῦ ποιεῖν καὶ τοῦ πάσχειν . ὥσπερ δὲ ἔν τισι τῶν ποιούντων καὶ τὸ πάσχειν συνέγνωμεν τῷ τὴν ὕλην οὕτως ἔχειν , οὕτω καὶ ποιεῖ ἐν αὐτοῖς καὶ τῶν ἐν τῷ πάσχειν ἔνια , οἷον τὸ ἰοῦσθαι τὸν σίδηρον καὶ σήπεσθαι τὸ μῆλον , διὰ τὴν ἑτεροφυῆ τῶν ὑποκειμένων σύνθεσιν καὶ τῶν ἐναντίων μῖξιν τῶν μὲν πασχόντων τῶν δὲ ποιούντων . ἀκριβεῖ δὲ λόγῳ ἡ περὶ τοὐ ποιεῖν θεωρία περὶ αἰτίου ἐστί , καὶ τούτου τοῦ μάλιστα · ἡ μὲν γὰρ ὕλη καὶ τὸ εἶδος , ὡς συναίτια μᾶλλον ὄντα ἢ αἴτια , οὐκ ἄν εἶεν τῆς περὶ τοῦ ποιεῖν ἐνεργείας συνειλημμένα , τὸ δὲ τέλος καὶ τὸ παράδειγμα οὐκ ὄντα τοῦ ἀποτελέσματος προσεχῶς , ἀλλὰ τῷ ποιοῦντι τοῦ ποιεῖν αἴτια · πρός τι δ’ ἄν καὶ αὐτὰ τοῦ γινομένου ἀλλ’ οὐ κυρίως αἴτια λέγοιτο . λείπεται δὴ τὸ ποιοῦν εἷναι τὸ μάλιστα αἴτιον , καὶ τὸ ποιοῦν τοῦ ποιητικοῦ αἰτίου ὀνόματι διαφέρει μόνον . ὅσα οὖν τὰ ποιοῦντα αἴτια καὶ ὁποῖα , καὶ τίνα μὲν αὐτῶν πρῶτα , τίνα δὲ δεύτερα ἢ τρίτα , πάντα ταῦτα καὶ ἐπὶ τὸ ποιεῖν οἰκείως μετενεκτέον . Ἐπεὶ δὲ καθόλου διώρισται τί ἐστι ποιεῖν , δεῖ διελέσθαι καὶ κατ’ εἴδη αὐτό . τοῦ δὴ ποιεῖν τὸ μέν ἐστιν ἐν λογικοῖς , τὸ δὲ ἐν ἀλόγοις , τὸ δὲ ἐν ἀναισθήτοις καὶ ἀψύχοις . τοῦ δὴ λογικῶς ποιεῖν τὸ μέν ἐστι θεωρεῖν , τὸ δὲ ὁμωνύμως τῷ γένει ποιεῖν , τὸ δὲ πράττειν . καὶ θεωρεῖν μέν ἐστι τὸ ἀύλοις ἐνεργείαις καὶ ἀτρέπτοις χρώμενον , ποιεῖν δὲ τὸ εἰς οὐσίαν ἄγειν τὰ μηδέπω τοὐ εἷναι μετέχοντα , πράττειν δὲ τὸ τὰς τοῦ λόγου περὶ τὰ αἰσθητὰ καὶ σύν . θετὰ προαιρέσεις ἐπιτροπεῦον . καὶ τοῦ θεωρεῖν δὲ τὸ μὲν ὁμωνύμως τῷ γένει καὶ αὐτὸ θεωρητικὸν λέγεται , ὃ περὶ τῶν νοητῶν καὶ ἀμερίστων οὐσιῶν ἐπι - σκοπεῖται ἁπλαῖς νοήσεσιν , οἷόν ἐστι τὸ νοερόν · τὸ δὲ ὃ περὶ τῶν ἀκινήτων καὶ μαθηματικῶν οὐσιῶν ποιεῖται τὴν διανόησιν , οἷόν ἐστι τὸ γεωμετρεῖν ὡρι - σμέναις μὲν οὐ μὴν ἁπλαῖς ἔτι χρώμενον ταῖς ἐπιβολαῖς , ἀλλὰ συνθέτοις ἤδη καὶ κατὰ διέξοδον , οἷαι τῆς καθαρᾶς διανοίας εἰσὶν ἐνέργειαι . τρίτον δέ ἐστιν ὃ περὶ τῶν ἀιδίων καὶ ἀεικινήτων αἰσθητῶν οὐσιῶν ποιεῖται τὴν ἐπίσκεψιν , αἰσθήσει μετὰ λογισμοῦ χρώμενον , οἷόν ἐστι τὸ ἀστρονομεῖν συμφώνους τοὺς λόγους τοῖς φαινομένοις ἐπιδεικνύον . καὶ τέταρτον τὸ περὶ τῶν αἰσθητῶν καὶ ἐν γενέσει καὶ φθορᾷ διαλαμβάνον οὐσιῶν , ὃ καὶ φυσιολογικὸν καλεῖται , τά τε πάθη καὶ τὰς παντοίας τροπὰς καὶ μεταβολὰς αἰτιολογοῦν τὰς περὶ αὐτάς . καὶ ταῦτα μὲν τοῦ θεωρεῖν . τοῦ δὲ ποιεῖν τὸ μέν ἐστι θεῖον καὶ δημιουργικόν , τὸ δὲ ἐν τῇ φύσει τοὐ παντὸς καὶ μάλιστα ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ καθῆκον ἐπὶ πᾶν τὸ γινόμενον , τὸ δὲ τεχνικόν , οἷον οἰκοδομεῖν , γεωργεῖν , ὑφαίνειν · ἡ γὰρ τέχνη τὴν φύσιν μιμεῖται , τὸ ἐλλεῖπον ἐκείνῃ ἀναπληροῦσα · ὑγείαν γὰρ τὴν μὲν ἡ φύσις ποιεῖ , τὴν δὲ ἰατρός , καὶ σκέπη τοῖς ζώοις ἡ μὲν αὐτοφυῆ ὡς τὰ ἄντρα τε καὶ τὰ δέρματα , ἡ δὲ τεχνικὰ ὡς οἰκία καὶ ἱμάτιον . τοῦ δὲ πράττειν τὸ μέν ἐστι καθόλου τὰ τῶν πόλεων πράγματα διοικοῦν , ὃ καὶ πολιτικὸν λέγεται · τὸ δὲ ὃ τὰς οἰκίας εὐθετίζει , ὅπερ οἰκονομικὸν καλεῖται · τὸ δὲ τὸ τὰ ἤθη ἐπανορθοῦν καὶ τὰς ἀλόγους τῆς ψυχῆς δυνάμεις ὑποτάττον τῷ λογικῷ , ὃ καὶ ἠθικὸν ὀνομάζεται . ἕτεροι δὲ ποιητικὰς τέχνας τῶν πρακτικῶν ἐν τούτῳ διορίζουσιν . ὧν γάρ , φασί , καὶ μετὰ τὴν ποίησιν τὰ ἀποτελέσματα μένει , ποιητικαί εἰσιν , οἷον τεκτονική , οἰκοδομική · ὧν δὲ τὰ ἐνεργήματα ἐν τῷ γίνε - σθαι μόνον τὸ εἶναι ἔχει , πρακτικαί , ὡς αὐλητική τε καὶ ὀρχηστική . τὸ δὲ ἐν τοῖς ἀλόγοις ποιεῖν , ὃ καὶ ἄνευ διανοίας Ἀρχύτας ἀποκαλεῖ , κατὰ τὰ διά - φορα τῶν ζώων εἴδη διαιρεθήσεται · ὅσα γὰρ ἐν ἐκείνοις καὶ ὁποῖα , τοσαῦται καὶ τοῦ ποιεῖν τούτοις διαφοραί , ἃς ἐν ταῖς τῶν ζώων ἱστορίαις διαριθμεῖσθαι εἰώθαμεν . ἔσχατον δὲ τοῦ ποιεῖν γένος καὶ τελευταῖαι ἐνέργειαι τὸ · ἐν ἀναι - σθήτοις καὶ ἀψύχοις · τοῦτο γὰρ ψυχῆς μὲν καὶ φύσεως καὶ λόγων καὶ ζωῆς οὐκέτι ἐπιδείκνυσι ποίησιν , τῶν δὲ σωμάτων , ᾗ σώματά εἰσιν ἄψυχα , φανερὰν καθίστησι τὴν σωματοειδῆ ἐνέργειαν , κατὰ πάσας μὲν τὰς περὶ τὸ σῶμα φαινομένας ἰδιότητας , κατὰ πάσας δὲ αὐτῶν τὰς δυνάμεις , οὐχ ᾗ μόνον στερεά ἐστι καὶ ἀντίτυπα , ἀλλ’ ᾗ καὶ περὶ αὑτὰ δραστηρίους πολλὰς ἔχει δυνάμεις . αἵ τε γὰρ ἔμφυτοι τῶν στοιχείων ἐνέργειαι καὶ αἱ τῆς ῥοπῆς κινήσεις αἵ τε πληκτικαὶ κατὰ τὴν ὦσιν γινόμεναι ἔσχαταί τε ὑπάρχουσιν καὶ ἐν τοῖς συνθέτοις θεωροῦνται · συμμιγεῖσαι ὅ ἐν τούτοις τῶν ἐναντίων αἱ φύσεις οὔτε τὸ δραστικὸν οὔτε τὸ παθητικὸν εἰλικρινὲς ἔχουσιν , ἀντιδρῶσι δὲ παντοίως ἀλλήλας καὶ ἀντιπάσχουσιν . ἔτι τῶν ποιήσεων αἱ μέν εἰσι πρὸς ἕτερον τὸ πάσχον ἀντιτιθέμεναι , ὡς τὸ θερμαῖνον πρὸς τὸ θερμαινόμενον , αἱ δὲ ἁπλαῖ καὶ ἀπό · λυτοὶ , ὥσπερ τὸ λέγειν καὶ τρέχειν . ἐπεὶ δὲ καὶ τῶν ποιούντων τὰ μὲν ἦν γεννητικὰ τὰ δὲ εἰδοποιὰ τὰ δὲ τελεσιουργά , καὶ τούτων τὰ μὲν ἑνωτικὰ τὰ δὲ διακριτικὰ τὰ δὲ ἄλλην τινὰ ἐν τοῖς οὖσιν ἔχοντα ποίησιν , καὶ τὰ μὲν πεπερασμένα καὶ ἔγχρονα , ὡς τὰ ἐπὶ τῶν τεχνῶν , τὰ δὲ ἄπειρα καὶ ἀίδια ὡς ἐπὶ τῶν θείων καὶ τῶν οὐρανίων , εἴπερ ὁ κόσμος ἀίδιος , διήκει διὰ τούτων ὅλων τὸ ποιεῖν καὶ ἡ περὶ αὐτοῦ θεωρία . ἀλλὰ καὶ εἰ τῷ εἶναί τινα ἀπερ - γάζοιτο , ὥσπερ ὁ ἥλιος τῷ εἶναι φωτίζει , καὶ εἰ τῷ νοεῖν ποιεῖ ὥσπερ ὁ δημιουργὸς νοῦς , ἔσται καὶ κατὰ πάντων τούτων τὸ ποιεῖν κυρίως λεγόμενον . ὅσα δὲ καὶ ἐν αὑτοῖς ἐνεργεῖ μηδενὸς ἑτέρου προσδεόμενα , καὶ τὰ εἰς ἕτερον ἐνεργοῦντα καὶ τὰ εἰς ἑαυτά τε ὁμοῦ καὶ εἰς ἕτερον , καὶ τὰ προηγουμένως μὲν εἰς ἑαυτά , ἔχοντα δὲ κατὰ δεύτερον λόγον καὶ τὴν πρὸς ἄλληλα ἐνέργειαν , καὶ ταῦτα ἄν ἐν τῷ ποιεῖν περιέχοιτο . ἀλλὰ δὴ καὶ περὶ πάντα τὰ εἴδη τῶν κατηγοριῶν κατὰ τὴν παροῦσαν διαίρεσιν διατέτακται τὸ ποιεῖν · κατὰ μὲν οὐσίαν τὸ εἰς οὐσίαν ἄγειν τὸ γινόμενον , κατὰ δὲ τὴν ποιότητα τὸ εἰς ποιότητα ἄγειν τὸ ἀλλοιούμενον , κατὰ δὲ τὸ ποσὸν ἐν τῷ μεγεθύνειν , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων δὲ γενῶν ὡσαύτως . πότερον δὲ ἐν τῷ ἐσχάτῳ χρόνῳ περιγράφεται τὸ ποεῖν καὶ μεταβάλλει εἰς τὸ πεποιηκέναι , ἢ ἐν τῷ μετὰ τὸν ἔσχατον πρώτῳ ; τὸ γὰρ ἔσχατον τοῦ ποιεῖν ἔτι ἐν τῷ ποιεῖν ἐστι . τὸ αὐτὸ δὲ καὶ περὶ τοῦ ἐσταδιευκότος καὶ ἰατρευκότος καὶ τεθνηκότος ἐπαπορεῖν ἔχομεν . μηποτε δὲ τὸ πέρας τοῦ ποιεῖν ἐστι τὸ πρώτως πεποιηκέναι , οὐκ ἐν χρόνῳ ὄν , ὥσπερ οὐδὲ τὸ τῆς κινήσεως πέρας , ὃ κίνημα καλοῦμεν . Διωρισμένου δὲ τί τέ ἐστι ποιεῖν καὶ ἐν τίσι θεωρεῖται , λείπεται καὶ περὶ τοῦ πάσχειν κατὰ τὸν αὐτὸν διαλαβεῖν τρόπον . καὶ πρῶτον ἐκεῖνο λέγομεν ὅτι τὸ πάσχειν πρὸς τὸ ποιεῖν οὐκ ἔχει ἐναντίωσιν , κἀν ὅτι μάλιστα ἀντιθέτοις χρῆται φωναῖς · ὡς μέντοι συνεζευγμένον αὐτῷ καὶ ἀχώριστον ταῖς κατιούσαις ἀπ’ αὐτοῦ ἐνεργείαις συνθεωρεῖν ὀφείλομεν . ὅταν γὰρ αἱ ἐπὶ τὰ ἐκτὸς τοῦ ποιοῦντος προϊοῦσαί ἐνέργειαι ἐξομοιοῦσι πρὸς αὐτὸ τὰ αὐτοῦ μετέχειν δυνάμενα οὐ κτὰ τὴν ἐνέργειαν , κατὰ δὲ τὴν ἀδιάδοχον τοῦ ἐνεργήματος κίνησιν , τότε αἱ κινήσεις αὗται τὸ κοινὸν τοῦ πάθους χαρακτηρίζουσι γένος . κατ’ ἄλλην δὲ ἀγωγήν , ἐπειδὴ πᾶσα κίνησις καὶ γένεσις ἡ ἐν τῷ παντὶ τὸ μὲν ἔχει κινητικὸν καὶ γενεσιουργόν , τὸ δὲ κινούμενον καὶ γινόμενον , εἴη ἄν πάσχον τὸ ὡς ἐν ἀποτελέσματος τάξει θεωρούμενον , αὐτὸ δηλαδὴ τὸ κινούμενον καὶ τρεπόμενον . καὶ ὅλως δὲ τὸ δεκτικὸν ἐπικτήτου παντὸς καὶ τοῦ παρ’ ἄλλου ἐπεισιόντος καὶ μηοαμως ἑαυτοῦ ὄν , ταῖς δὲ ῥοπαῖς του ἡγουμένου ἑπόμενον τῆς τοὐ πάσχειν κατηγορίας ἐστί . τοιοῦτον δὲ πρώτως ἐστὶ τὸ κοινὸν ὑποκείμενον τὸ πάσης μορφῆς δεκτικὸν καὶ παντὸς εἴδους μεταλαμβάνον καὶ δύναμιν ἔχον τοὐ τελειοῦσθαι · τοῦτο δὲ ἡ ὕλη . εἰ δέ τις καὶ τὴν ὑπὸ σελήνην τῶν ὑλικῶν στοιχείων σύστασιν ὡς παθητικὴν ὑποθείη πρὸς ποιητικὴν αἰτίαν τῶν οὐρανίων , καὶ οὗτος ἄν ἔχοι τι δεικνύναι κοινὸν ἐν τῷ παντὶ πάθους γνώρισμα . δυνατὸν δὲ καὶ ἐν ἑνὶ τῷ ποιοῦντι καὶ τὸ πάσχειν θεωρεῖν · καὶ γὰρ ἡ φύσις ποιοῦσα εἰς ἑαυτὴν καὶ πάσχει ὑφ’ ἑαυτῆς . καθὸ μὲν γὰρ τοὺς λόγους ἐπιτίθησι τοῖς γινομένοις , ποιητικὴν αὐτὴν ἀφοριζόμεθα , καθὸ δὲ τὴν διακόσμησιν τῶν λόγων τούτων αὐτὴ παρ’ ἑαυτῆς ὑποδέχεται , πάσχουσαν . καὶ ἐπὶ τῆς ψυχῆς δὲ κἄν μὴ οὕτως , ὅμως πολὺ διῄρηται τοῦ ποιητικοῦ τὸ παθητικόν . καθ’ ἑτέραν δὲ αὖθις ἀναλογίαν καὶ ἐπὶ τοῦ λόγου καὶ τοῦ ψυχικοῦ νοῦ θεωρεῖταί πως ἡ κατὰ πάθος ὑποδοχὴ τῶν τελειοτέρων νοήσεων . καὶ ὅλως ἐν πᾶσιν , ἐν οἷς τὸ μέν ἐστι τελειότερον , τὸ δὲ ἀτελέστερον , καὶ τὸ μὲν ἐνδίδωσι τὸ δὲ ὑποδέχεται , θεωρεῖταί τις ἀναλογία καὶ ἐνεργείας καὶ πάθους , καθ’ ἃ τὸ μὲν ἐμποιεῖ τὸ τέλειον εἶδος , τὸ δὲ εἰσδέχεται . ἀεὶ μέντοι ἀπ’ ἄλλου ἐνδίδοται ἡ τοιαύτη με - τουσία τοὐ πάθους · κἄν ποτε δὲ δοκῇ τι ἀφ’ ἑαυτοῦ πάσχειν , οὐ κατὰ ταὐτὸ πάσχει τε καὶ τὴν αἰτίαν ἑαυτῷ παρέχει τοῦ πάσχειν , καθ’ ἕτερον δὲ καὶ ἕτερον . ἡ μὲν γὰρ δραστήριος ἐνέργεια δύναται καὶ ἑαυτῆς εἶναι αἰτία καὶ οἴκοθεν ἄρχεσθαι , τὸ δὲ πάθος ὡς ἀτελὲς εἰς τὴν ἑαυτοῦ οὐκ ἐξηγεῖται λένεσιν . οὐδὲν οὖν ἔσται ἀπόλυτον πάθημα , ὥσπερ ἦν ἀπόλυτον ἐνέργημα τὸ βαδίζειν . τὰ μὲν γὰρ κρείττονα καὶ ἀπολελυμένα τῆς πρὸς ἕτερα σχέσεως αὐτάρκη πρὸς τὸ καθ’ ἑαυτὰ εἶναι καὶ ἐν ἑαυτοῖς ὑπάρχειν · τὰ δὲ χείρονα ἐπιδεῖται τῶν κρειττόνων πρὸς τὴν ὑπόστασιν <καὶ> τῷ ἐξηρτῆσθαι ἐκείνων καὶ τοῦ εἶναι μεταλαμβάνει , καὶ σύνεστιν ἀεὶ τοῖς ποιοῦσι τὰ πάσχοντα . ὁ μέντοι Ἀρχύτας διάκρισιν τοῦ πάθους καὶ τοῦ πεπονθότος καὶ τοῦ ποιήματος καὶ παθήματος παραδέδωκεν . λέγει γὰρ ὧδε “ τὸ δὲ πάθος τοῦ πεπονθότος διαφέρει · πάθος μὲν γὰρ γίνεται μετ’ αἰσθήσεως , οἷον θυμός , ἁδονά , φόβος , πεπονθέναι δὲ δύναταί τι καὶ ἄνευ αἰσθήσεως , οἷον ὁ κηρὸς τακεὶς καὶ ὁ πηλὸς ξηρανθείς . ὁμοίως δὲ καὶ τὸ ποίημα τοῦ παθήματος · τὸ μὲν γὰρ ποιηθὲν καὶ πέπονθέ πως , τὸ δὲ πεπονθὸς οὐκ εὐθὺς καὶ πεποίηται · δύναται γὰρ πεπονθέναι τι καὶ κατ’ ἔνδειαν ἢ στέρησιν ” . ἐπεὶ δὲ πάθος ἐν τούτοις ἀκούομεν τὴν ἐν τῷ πάσχειν συναίσθησιν καὶ τὸ παρακολουθεῖν καὶ μὴ λανθάνειν ἑαυτὸ ἀλλοιούμενον καὶ τρεπόμενον , ὡς ἐπὶ τῆς λογικῆς καὶ αἰσθητικῆς ζωῆς καὶ εἴ τις ἀνωτέρα τούτων , εἴη ἄν τὸ ἅπαν τοῦτο ὡς ἓν τῷ πρώτῳ τοῦ ποιεῖν γένει τῷ θεωρεῖν ἀντικείμενον . ἕξει δὲ καὶ πολυειδῆ κατ’ αὐτὸ τὴν διαίρεσιν . κατά τε γὰρ τῶν δυνάμεων τῆς ἐν τῇ λογικῇ ψυχῇ ζωῆς , πολλῶν οὐσῶν καὶ διαφόρων , λεχθήσεται , κατά τε τῶν ἀλόγων ζώων , καὶ ἔτι ἐπὶ τῶν ἀμυδρὰν ἐχόντων φυσικὴν τοῦ πάσχειν ἀντίληψιν · ἐσχάτη γὰρ κἀκεῖ τις συναίσθησις πάρεστι . καὶ πάθος μὲν τοῦτο · πεπονθὸς δὲ ὅπερ ἐν μὲν τῷ γίνεσθαι οὐ συνεμφαίνει τὸ πάθος , ἔνδηλος δὲ αὐτοῦ ἡ τροπὴ μετὰ τὸ γενέσθαι πέφυκεν , ὡς τὸ τετηκέναι τὸν κηρὸν ἢ τὸν πηλὸν ἐξηράνθαι · διὰ γὰρ πάθους ὁδεῦσαν ὅμως κατὰ τὸ πεπονθέναι χαρακτηρίζεται . τοῦτο δέ ἐστι τὸ ἄνευ αἰσθήσεως τὰ ἐν τῇ φύσει περιέχον παθήματα . ὅσαι τε γὰρ ἐν τοῖς φυσικοῖς στοιχείοις ἔν τε τοῖς συνθέτοις καὶ τοῖς ἁπλοῖς ἀπαρακολούθητοι γένοιντ’ ἄν ἀλλοιώσεις , πᾶσαι κατὰ τὸ πεπονθέναι χαρακτηρίζονται . γένοιτο δ’ ἄν καὶ τούτων πολλαχῶς ἡ διαίρεσις , εἴς τε τὰ τεμνόμενα καὶ αὐξανόμενα καὶ ἄλλως πως μεταβαλλόμενα καὶ τρεπόμενα ᾗ σώματα . τὸ δὲ ποίημα καὶ τὸ πάθημα ἀντιταχθείη ἄν τῷ τοῦ ποιεῖν εἴδει τῷ θεωρουμένῳ κατὰ τὸ ποιητικόν · καὶ τοῦτο γὰρ τῷ εἰς οὐσίαν ἄγεσθαι ἀφορίζεται . ὡς γὰρ τὸ οἰκοδομεῖν ἰδίως καλεῖται ποιητικόν , οὕτως καὶ τὸ οἰκοδομεῖσθαι καὶ τὸ οἰκοδόμημα ποίημα καὶ πάθημα λέγεται · ἅπαν γὰρ μετὰ πάθους ποιεῖται τὸ ποιούμενον . ὅσα τε οὖν καὶ οἷα ἀποδεδώκαμεν εἴδη ταῖς ποιητικαῖς ἐνεργείαις , εἴτε θεῖα εἴτε ἀνθρώπινα εἴτε τεχνικὰ εἴτε ἐπι - στητὰ εἴτε ἄλλως ὁπωσοῦν διαιρούμενα , τοιαῦτα καὶ τοσαῦτα ἀπονέμειν χρὴ τοῖς ποιήμασι καὶ παθήμασι τοῖς ἀπὸ τῶν ποιήσεων ἀποτελεσθεῖσι . τοιαύτη μέν τις καὶ ἡ τοῦ πάσχειν ὥσπερ καὶ τοῦ ποιεῖν ὑπὸ τοῦ Ἀρχύτα παραδεδομένη διαίρεσις . ἐπεὶ δὲ καὶ τὴν πρὸς ἄλληλα σύμμιξιν τῶν γενῶν ἐπισκοπῶν ἐκεῖνος ἐκτίθησι δεῖ μηδὲ ταῦτα παραδραμεῖν . λέγει γὰρ ὧδε “ τὸ μέν ἐντι ποιέον , τὸ δὲ πάσχον , τὸ δὲ καὶ ποιέον καὶ πάσχον · οἷον ἐν τοῖς φυσικοῖς ποιέον μὲν ὁ θεός , πάσχον δὲ ἁ ὕλα , καὶ ποιέον δὲ καὶ πάσχον τὰ στοιχεῖα ” , ἀρχηγικώτατα παραδείγματα ποιήσεως καὶ παθήσεως παραλαβὼν θεὸν καὶ ὕλην . Ἐπιδέχεται δὲ καὶ ἐναντιότητα τὸ ποιεῖν καὶ πάσχειν , καὶ τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον . τὸ γὰρ θερμαίνειν τῷ ψύχειν ἐναντίον καὶ τὸ θερμαίνεσθαι τῷ ψύχεσθαι καὶ τὸ ἥδεσθαι τῷ λυπεῖσθαι , ὥστε ἐπιδέχεται ἐναντιότητα . καὶ τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἦττον · θερμαίνειν γὰρ μᾶλλον καὶ ἧττον ἔστι καὶ θερμαίνεσθαι μᾶλλον καὶ ἧττον καὶ λυπεῖσθαι μᾶλλον καὶ ἧττον . οὐκ ἔστι μέντοι οὐδέτερον ἴδιον τοῦ ποιεῖν καὶ πάσχειν · οὕτε γὰρ μόνοις οὕτε πᾶσι ταῦτα θεωρεῖται . τὸ γὰρ λέγειν ἢ γράφειν τίνι ἕξει ἐναντίον , ἢ τὸ λέγεσθαι ἢ γράφεσθαι ; ἐπεὶ γὰρ τὸ ποιεῖν καὶ πάσχειν καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις ἐπεκτείνεται γένεσιν , ἐν οὐσίᾳ μὲν τὸ εἰς οὐσίαν ἄγειν καὶ ἄγεσθαι , ἐν ποσῷ δὲ τὸ μεγεθύνειν ἢ μεγεθύνεσθαι , ἐν ποιότητι δὲ τὸ ἀλλοιοῦν ἢ ἀλλοιοῦσθαι , καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις οὕτως , ἐν ὅσοις μὲν οὖν ἐστιν ἐναντιότης καὶ τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον , καὶ τὰ ἐν ἐκείνοις ποιοῦντα καὶ πάσχοντα τὰ εἰρημένα ἕξουσιν , ἐν ὅσοις δὲ μή , οὐδὲ ταῦτα . τὸ γὰρ γεννᾶν ἢ γεννᾶσθαι ἢ ἀριθμεῖν ἢ ἀριθμεῖσθαι πρὸς οὐδὲν ἕξει τὴν ἐναντίωσιν , οὐδὲ μᾶλλον ἢ ἧττον ῥηθήσεται . τῶν μὲν οὖν εἰρημένων οὐδὲν δεῖ προσάπτειν ὡς ἴδιον · εἰ δέ τις τοῦ μὲν ποιεῖν τὸ εἰς ἕτερον δρᾶν , τοῦ δὲ πάσχειν τὸ ὑφ’ ἑτέρου ἀλλοιοῦσθαι ἴδιον εἴποι , συμφώνως ἀποδεδωκὼς ἔσται τοῖς πεπραγματευμένοις περὶ αὐτῶν . τὸ πέρας δὲ ἀμφο - τέροις κοινόν , τοῦτο δὲ ἔργον ἢ εἶδος · καὶ ἔργον μέν ἐστι τὸ ἐν τῷ γίνεσθαι τὸ εἶναι ἔχον , εἶδος δὲ τὸ ἐπιδιαμένον ἀποτέλεσμα . παράκειται δὲ καὶ τῷ μὲν ποιεῖν ποίησις καὶ ποιοῦν , τῷ δὲ πάσχειν πεῖσις καὶ πάσχον . καὶ περὶ μὲν τοῦ ποιεῖν καὶ πάσχειν τοσαῦτα . Περὶ δὲ τοῦ κεῖσθαι μετὰ ταῦτα λέγομεν διὰ τὴν πρὸς ἄλληλα τῶν γενῶν οἰκειότητα · τὸ γὰρ ποιοῦν ἢ πάσχον ἐν τοῖς οἰκείοις τόποις ἢ ἀλλοτρίοις κείμενα πρότερον ποιοῦσιν ἢ πάσχουσιν . ἔστι δὲ τὸ κεῖσθαι τὸ τοιάνδε θέσιν ἔχειν , οἷον ἀνακεκλίσθαι , καθῆσθαι , ἑστάναι . ὅταν γὰρ ἅπαντα τὰ τοῦ ὅλου μόρια ἐπὶ τῆς θέσεως ὤρθωται , ἑστάναι λέγεται , ἀνακεκλίσθαι δὲ ὅταν ἅπαντα πλάγια , καθῆσθαι δὲ ὅταν τὰ μὲν ὤρθωται τὰ δὲ ἐπλαγίασται . ἀλλὰ τὸ μὲν διὰ παραδειγμάτων ὑπογράφειν ἔχει μέν τινα ὑπόμνησιν , οὐ μὴν αὔταρκες εἰς ἐν τοῖς τῶν σωμάτων πέρασιν ἐπιφανείᾳ γραμμῇ καὶ σημείῳ ἡ θέσις προσαρτηθήσεται . ἀποστάντων γὰρ τῆς αὐτοκρατοῦς τῶν ἀμερίστων εἰδῶν φύσεως καὶ μὴ δυναμένων ἐν ἑαυτοῖς εἶναι ἀλλ’ ἐν ἑτέροις τοῖς τὴν πτῶσιν αὐτῶν ὑποδεχομένοις καὶ εὐθετίζουσι καὶ συνέχουσι τὸν σκορπισμόν , ὁ τόπος ἐξ ἀνάγκης προσείληπται , τάξιν τοῖς μορίοις ἀφορίζων καὶ θέσιν . ἐπὶ μέντοι τῶν ἀσωμάτων καὶ νοητῶν εἴ τι ἐπιλέγοιμεν τῶν τοιούτων , κατὰ μεταφορὰν ἔσται καὶ ἀναλογίαν . τόπον γὰρ λέγομεν τὴν ψυχὴν τῶν ἐν αὐτῇ λόγων ὡς χώραν αὐτοῖς παρέχουσαν εἰς τὸ ἐνεργεῖν ἐν αὐτῇ καὶ ἱδρύεσθαι , καὶ τὸν νοῦν τῶν εἰδῶν ὡς τῆς αὐτῆς οὐσίας ὄνια αὐτοῖς καὶ συνέχοντα ἐν ἑαυτῷ τὰς νοήσεις ὁμοῦ τοῖς εἴδεσιν . καὶ πρότερον ὁ θεὸς τόπος τῶν ὄντων καὶ ἐν αὐτῶ κεῖ - σθαι τὰ πάντα λέγεται · τὰ γὰρ μετ’ αὐτὸν ἐν αὑτῷ τῇ δραστικῇ δυνάμει συνείληπται . εἰ δέ τις ἀκριβῶς σκοποίη κατὰ τὸ καθόλου καὶ περιεκτικόν , μίαν καὶ τὴν αὐτὴν ἐπί τε τῶν σωμάτων καὶ ἀσωμάτων τὴν τῆς θέσεως θεωρήσει ἀναλογίαν κατὰ τὸ περιέχειν καὶ περιέχεσθαι καὶ κατὰ τὸ ἕδραν παρέχειν καὶ ἐνιδρύεσθαι , καὶ εἷς ἐπὶ τούτων πάντων ὁ τοῦ κεῖσθαι διήξει λόγος τοῦ ἕτερον ἐν ἑτέρῳ ἀποπερατοῦσθαι κατ’ αἰτίαν ἢ δύναμιν ἢ ἐνέργειαν ἢ οὐσίαν ἢ διά - στασιν · ἡ μέντοι ἑτερότης περὶ τὰ διάφορα γενήσεται πράγματα . προσκεί - σθωσαν δὲ τοῖς ἔμπροσθεν περὶ τόπου θεωρήμασι καὶ ταῦτα · πότερον γάρ , ἐπεὶ τὸ κείμενον ἔν τινι κεῖται , τοῦτο δὲ τόπος , ὁ τόπος αὐτὸς ἔν τινι κείσεται καὶ ] ἢ μηδαμοῦ ; καὶ τὸ μὲν μὴ ὑπολείπειν θέσιν αὐτῷ ἄλογον · περὶ γὰρ τὰ σώματα καὶ οὗτος , καὶ τὰς τῶν σωμάτων ἔχει διαφοράς . διίσταται γὰρ καὶ μεμέρισται , καὶ τὸ ἄνω καὶ τὸ κάτω καὶ τἄλλα , ἃ δὴ καὶ ἐν σώμασι πρωτοτύπως , καὶ ἐπ’ αὐτοῦ θεωρεῖται . εἰ δὲ κεῖταί που , ἐν τίνι ; εἰ μὲν ἐν τόπῳ , πῶς καὶ τίνι παρὰ τοῦτον ὄντι ; κἀκεῖνος δὲ ἐν τίνι ; καὶ οὕτως ὁ λόγος βαδιεῖται εἰς ἄπειρον , τόπον τόπου ζητῶν . ἢ πέρας ὢν τοῦ περιέχοντος σώματος κείσεται ὥσπερ καὶ αἱ ἄλλαι ἐπιφάνειαι ἐν τοῖς σώμασιν ὧν εἰσι πέρατα . ἀλλ’ εἰ μὲν τοῦτο καθάπαξ ὁ τόπος εἴη , πέρας τοῦ περιέχοντος , ἴσως ἄν ἀποχρώντως ἔχοι . εἰ δὲ διάστημά τις λέγοι τὸν τόπον ἢ μέτρον καὶ εὐθε - τισμὸν τῆς τῶν μεγεθῶν παραθέσεως , ὥσπερ τὸν χρόνον μέτρον τῆς κατὰ κίνησιν παρατάσεως , οὐ χρή τι ἄλλο ζητεῖν , ἐν ᾦ δὴ ὁ τόπος κείσεται · ἕδρα γὰρ ὢν τῶν ἄλλων αὐτὸς ἑτέρας ἕδρας οὐ δεηθήσεται κατὰ τὰ πέρατα τῶν μεγεθῶν · ὡς γὰρ αὐτοπέρατα τῶν περατούντων οὐ δεῖται . παρακολουθεῖ δὲ τῷ κεῖσθαι καὶ τὸ τὰ ἐναντία ἐπιδέχεσθαι , τοῦτο δὲ παρά τε τὸν τόπον καὶ τὴν θέσιν · ὥσπερ γὰρ ὁ ἄνω κείμενος τῷ κειμένῳ κάτω ἐναντίως ἔχει , οὕτω καὶ ὁ ὕπτιος τῷ πρηνεῖ ἐναντίαν ἔχει θέσιν . ἀλλ’ ἡ μὲν κατὰ τόπον τοῦ κεῖσθαι ἐναντίωσις ἐφ’ ἅπαντι τῷ γένει ἐφήπλωται , ἡ δὲ τῆς θέσεως οὔ · ἡ γὰρ τοῦ κύβου θέσις πρὸς τὴν τῆς σφαίρας καὶ τῶν ἄλλων διάφορος μέν , οὐκ ἐναντία δέ . καὶ ὅλως τὰ ἐπὶ τῶν ἀψύχων . ἐπὶ μέντοι τῶν ζώων ἔσται , ἐφ’ ὧν καὶ τὸ κυρίως ἔμπροσθεν καὶ ὄπισθεν λέγεται καὶ τὸ δεξιὸν καὶ ἀριστερόν . καὶ τὸ μᾶλλον δὲ καὶ ἧττον ἐν τῷ κεῖσθαι ἀμηγέπη φανήσεται , ἐπειδὴ καὶ τὰ ἐναντία . διττὸν δέ , τὸ μὲν ἐν τῇ συνηθείᾳ , τὸ δὲ ἐν τῷ τῆς λέξεως σχήματι · κεῖσθαι γὰρ μᾶλλον καὶ ἧττον ἕτερον ἑτέρου λέγομεν , ὅταν ὁ μὲν ἀνα - κέκλιται ὁ δὲ κάθηται , τῷ πλατυτέραν εἶναι θέσιν τῆς καθέδρας τὴν ἀνάκλισιν , κατὰ δὲ τὸ δεύτερον , ὅταν ὑπερβολή τις ἐν τῇ δοκούσῃ συγκρίσει ἐμφαίνηται , ὡς ὅταν τις ὑπτιώτερος σκάφης λέγηται . οὐκ ἐπὶ πάντων δὲ τῶν ἐν τῷ κεῖσθαι · οὗτε γὰρ ἐν ἐπιφανείᾳ ἢ γραμμῇ ἢ σημείῳ ἤ τινι ἄλλῳ τῶν ἐν τῷ κεῖσθαι ἀσωμάτων τὰ τοιαῦτα θεωρηθήσεται . Ἡ μέντοι τοῦ ἔχειν κατηγορία τάξιν ἐσχάτην καὶ τελευταίαν ἀπείληφεν . ἐπεὶ γὰρ πᾶν τὸ ἐν ἑαυτῷ ὂν ἢ καθ’ αὑτὸ ἀρχηγικώτερον τοῦ ἔξωθεν προσγι - νομένου καὶ ἐπικτήτου , εἰκότως τὰ μὲν ἄλλα γένη ἢ ἐν οὐσίᾳ ἢ ἐν σχέσεσί τισιν ὄντα καὶ ἀφ’ ἑαυτῶν τινα μοῖραν πρὸς τὸ εἶναι συμβάλλοντα προετέθησαν · τὸ δὲ ἔχειν ὡς ἔξωθεν ὅλον ὂν περὶ ἡμᾶς καὶ ἐπίκτητον τελευταῖον συντέτακται . ζητοῦμεν δὲ περὶ αὐτοῦ γνῶναι τήν τε οὐσίαν ὅ τι ἐστὶ καὶ τὴν ἰδιότητα τήν τε ἀπὸ τῶν ὁμωνύμως συμπλακέντων αὐτῷ καὶ ἑτεροφυῶν διά - κρισιν καὶ τὴν εἰς τὰ οἰκεῖα εἴδη διαίρεσιν , καὶ ἐπὶ πᾶσι , τίνα χρείαν ἐν τῷ παντὶ παρέχει καὶ ὅθεν ὑφίσταται . ἔχειν οὖν ἐστιν οὐσίας περὶ οὐσίαν περίθεσις . τοῦτο δὲ σῶμα πάντως · ἐπὶ γὰρ τῶν ἀσωμάτων καὶ νοητῶν ὥσπερ τὸ κεῖσθαι , οὕτω καὶ τὸ ἔχειν κατὰ μεταφοράν τινα προσρηθήσεται . δεῖ δὲ ἐν χρήσει τὸ ἔχειν εἶναι , καὶ οἷον κατ’ ἐπαφήν . καὶ τούτῳ τοῦ κεκτῆσθαι δια - φέρει · εἰ γάρ τις ἱμάτιον πριάμενος μὴ φοροίη , κεκτῆσθαι μὲν ἄν λέγοιτο , ἔχειν δ’ οὔ . καὶ οὐκ ἔστιν ἁπλῶς τὸ ἔχειν ἐνέργειά τις ἀπόλυτος , οὔτε ἄλλου πρὸς ἄλλο ἁπλῶς , ἀλλὰ πρὸς ἄλλο εἰς ἑαυτὸ κράτησις , πολλῷ τῶν ἄλλων ἐκ - βεβηκυῖα κατηγοριῶν ὡς οὐσῶν ἀφέτων καὶ ἀπολύτων . οὔκουν καὶ τῶν ἀψύ - χων οὐδὲ τῶν ἀλόγων οὐδὲν κυρίως ἔχειν ἄν λέγοιτο , ἀλλὰ παρ’ οἷς καὶ λόγος · ἔχεσθαι γὰρ δεῖ τὸ ἐχόμενον κατὰ βούλησιν καὶ προαίρεσιν . ἔστι δὲ τὸ ἔχειν τῶν ὁμωνύμως καὶ πλεοναχῶς λεγομένων · καὶ γὰρ τὸ ἄγον κατὰ τὴν ἐν αὐτῷ φύσιν καὶ ὁρμὴν ἔχειν λέγεται καὶ ὅλως ἐν ᾠ ἡ ἀρχὴ τῆς τοῦ ἐχομένου κινήσεως , οἷον ὁ τύραννος ἔχει τὴν πόλιν καὶ ὁ πυρετὸς τόνδε τινὰ ἢ ἡ βήξ , καὶ ἐπὶ τῶν ἀντικειμένων αὐτοῖς · καὶ γὰρ ἡ πόλις ἔχειν τύραννον λέγεται καὶ ὅλως ἄρχοντας , καὶ ἡ ναῦς κυβερνήτην καὶ ὁ παῖς παιδαγωγόν . ταῦτα μὲν οὖν οὕτως ἔχειν λέγεται ἢ ὅτι ἄγει κατὰ τὴν ἑαυτοῦ ἀρχὴν ἢ ἄγεται κατὰ τὴν ἐν ἐκείνῳ , καὶ ἔστι τῆς τοῦ ποιεῖν καὶ πάσχειν κατηγορίας . ἑτέρως δὲ ἡ ὕλη τὸ εἶδος ἔχειν λέγεται , οἷον ὁ χαλκὸς ἢ ὁ κηρὸς τὸ σχῆμα καὶ τὸ σῶμα τὴν ὑγείαν ἤγουν τὸ χρῶμα καὶ ὁ Σωκράτης δικαιοσύνην ἡ σωφροσύνην , καὶ ὅλως τὸ δεκτικόν του πολλαχῶς λέγεται . καὶ εἷς μὲν τρόπος ὁ εἰρημένος · ἕτερος δὲ τὸ ὡς ἐν ἀγγείῳ . οὕτως οἶνον ἔχειν λέγεται ὁ ἀμφορεὺς καὶ ἔλαιον ἡ λήκυθος καὶ ὄχλον τὸ βαλανεῖον . ἀγρὸν δὲ ἔχειν καὶ ἵππον καὶ βοῦν δοκεῖ μὲν διαφόρως λέγεσθαι , λέγεται δὲ κατὰ τὸν πρῶτον τοῦ ἔχειν τρόπον · ὅτι γὰρ κρατοῦμεν καὶ κύριοί ἐσμεν χρῆσθαι αὐτοῖς κατὰ τὴν ἑαυτῶν προαίρεσιν , ἔχειν αὐτὰ λεγόμεθα . ἄλλως δὲ καὶ τὰ μέρη ἔχειν λεγόμεθα , χεῖρα καὶ κεφαλήν , καὶ τὰ δένδρα τὰς ῥίζας . λεγόμεθα δὲ καὶ γυναῖκα ἔχειν καὶ πατέρα καὶ συγγενεῖς καὶ ἀδελφούς , εἰ καὶ τούτων ἔνια ὑπὸ τὸν πρῶτον τρόπον πεσεῖται · γυναῖκα μὲν ἔχει ὁ ἀνήρ , ὅτι ἄγει κατὰ τὴν ἑαυτοῦ ἀρχήν , γυνὴ δὲ ἄνδρα , ὅτι ἄγεται κατὰ τὴν ἐν ἑτέρῳ . τούτων δὲ τὰ μὲν εἰς τὴν οὐσίαν , τὰ δὲ εἰς τὸ ποιεῖν καὶ πάσχειν ἀχθήσεται . πράγματα δέ τις ἔχειν λέγεται , ὅτι πράττει καὶ πρὸς αὐτοῖς ἐστι , λόγον δὲ ἔχειν , ὅτι φροντίζει καὶ οὐκ ὀλιγωρεῖ αὐτοῦ . ὑποδήματα δὲ καὶ ἐσθῆτα καὶ ὡς κτήματα λεγόμεθα ἔχειν καὶ τῷ ἠμφιάσθαι καὶ ὑποδεδέσθαι · καὶ ἔστι ταῦτα ὑπὸ τὴν τοῦ ἔχειν κατηγορίαν διά τε τὴν ἕξιν καὶ τὴν περίθεσιν . τὰ μὲν οὖν ἄλλα τῶν σημαινομένων ἀφείσθωσαν · τοῦτο δὲ προσληπτέον , ὃ δὴ καὶ τῶν ἄλλων ἀποκρίνοντες καὶ καθ’ αὑτὸ ἀφορίζοντες οὕτω φαμέν · ἔχειν ἐστίν , οὗ ἡ μετουσία μὴ συμφυὴς ἀλλ’ ἐπίκτητος , καὶ ὃ δὴ κεχωρισμένον ὂν τῆς τοῦ ὑποκειμένου οὐσίας οὕτε διατίθησιν αὐτὴν καθ’ αὑτὸ οὔτ’ ἀλλοιοῖ ἢ ὀνομάζει ἀφ’ ἑαυτοῦ . καὶ πρότερον δεῖ σωματικὸν τοῦτο ἢ σωματῶδες εἶναι τὸ ἔξωθεν , ὡς εἴρηται , περικείμενον . διαιρεθείη δ’ ἄν τὰ οὕτως ἐχόμενα τοῦτον τὸν τρόπον · ἢ γὰρ κατὰ πόλεμον ἔχεται τὰ τοιάδε ἢ κατ’ εἰρήνην . καὶ τὰ κατὰ πόλεμον τὰ μὲν περικείμενά ἐστι , τὰ δὲ κρατούμενα . καὶ τούτων ἑκατέρων τὰ μὲν φυλάγματά εἰσιν , ὡς θώραξ περικείμενος καὶ ἀσπὶς κρατουμένη , τὰ δὲ καὶ ἀμυντήρια , ὡς ξίφος περικείμενον καὶ δόρυ κρατούμενον . τῶν δὲ ἐν εἰρήνῃ τὰ μὲν κόσμου ἕνεκα κατὰ διάφορα μέρη τοῦ σώματος , ὡς διάδημα καὶ περιδέραιον καὶ δακτύλιος , τὰ δὲ σκέπης · καὶ τούτων τὰ μὲν περὶ ὅλον τὸ σῶμα ὡς χιτών , τὰ δὲ περὶ μέρος ὡς ὑπόδημα . τινὰ δὲ καὶ ὡς ὄργανα ἔχει ὡς τὸ σκέπαρνον καὶ τὸ πηδάλιον καὶ τὴν βακτηρίαν , τινὰ δὲ καὶ ὡσαύτως κτήματα ὡς ἀργύριον ἤ τι ἄλλο , ὃ διὰ τὸ ἔχειν κρατοῦμεν . ἀλλ’ εἰ τὸ ἔχειν ἅπαν ἐν τούτῳ , εἰς στενόν τι κομιδὴ συγκατακλεισθήσεται καὶ οὐ πάνυ τι γενναία οὐδ’ ἀποχρῶσα ἡ περὶ αὐτοῦ πραγματεία συμπερανθήσεται . μήποτε δὲ δεῖ καὶ πρὸς τὸ πᾶν ἐπισκο - πεῖν αὐτὸ καὶ κατὰ τὴν ὅλην ἐπεκτείνειν φύσιν · οὕτω γὰρ ἂν καὶ ὡς ἐπικαι - ροτάτην τὴν ἐν τῷ παντὶ χρείαν αὐτοῦ ἐποψόμεθα . αὐτίκα πολλὰ τῶν ὄντων μὴ συνυπάρχοντα ἀλλήλοις μηδὲ συμπεφυκότα μήτ’ ἔξωθεν περικείμενα ἀπ’ ἀλλήλων δυνάμεις τινὰς καὶ ὠφελείας εἰσδέχονται · ἅπερ εἰ μὴ ἐπὶ τὸ ἔχειν ἀνήσομεν , ποῦ δεῖ προσθεῖναι , οὐχ ἕξομεν . τοῦτο δ’ οἶμαι καὶ τὴν τοῦ παντὸς μηχανήσασθαι φύσιν ἐπὶ τὴν τῶν ὅλων διαμονὴν καὶ σωτηρίαν , ὡς ἐπιπλοκὴν εἶναι καὶ τῶν πόρρωθεν ὄντων καὶ διῳκισμένων ἀλλήλοις καὶ δύναμιν τῆς κτήσεως τῶν μήπω παρόντων , ὄντων δὲ ὠφελίμων . οὐ γὰρ ἔδει τὴν ἐν γε - νέσει φερομένην οὐσίαν , πολλῶν οὖσαν καθ’ ἑαυτὴν ἐπιδεᾶ διὰ τὸν εἰς ἔσχατον μερισμόν , ἄμοιρον τελέως τῆς τῶν ὑπὲρ αὐτὴν μετουσίας ἀπολείπεσθαι . πόρον οὖν τινα καὶ ἰσχὺν εἰς τὴν κράτησιν ἐπεκτήσατο , τῶν μὲν ὠφελίμων καὶ πρωτουργῶν ἐγειρομένων , τῶν δὲ ἐχομένων διδόντων ἑαυτὰ ἑτοίμως εἰς τὰ ἀντιλαμβανόμενα ἑαυτῶν . πολὺ δὲ πρὸ τῆς φύσεως ἡ τοῦ παντὸς πρώτη αἰτία κατευθύνει καὶ συναρμόζει καταλλήλως ἕκαστα καὶ τὴν προσήκουσαν ἀπονέμει χώραν καὶ συνέχει καὶ οἰκειοῖ τά τε κτήματα τοῖς ἔχουσι καὶ τοῖς προτέροις τὰ δεύτερα , καὶ πρὸ πάντων τοὺς ἔχοντας ἐφ’ ἑαυτὴν ἀνεγείρουσα . χρείαν μὲν οὖν τῷ παντὶ τοιαύτην τοῦτο τὸ γένος παρέχεται εἰς τὰ ὄντα προελθόν , αὐτάρκειάν τε τῶν ἐνδεῶν καὶ ἕνωσιν τὴν δυνατὴν καὶ τῶν πάντη διεστηκότων . τὴν δὲ ὅλην αὐτοῦ φύσιν ἔνθεν ἄν κατοπτεύσαιμεν . καὶ πρῶτον ἀνιόντες ἐπὶ τὴν ψυχὴν τὴν ἡμετέραν καὶ τὴν φύσιν κατὰ τὰς ἐπικτήτους καὶ μὴ συμφυεῖς περικρατήσεις τὸ ἔχειν θεωρητέον . οὐ γὰρ δὴ τῷ μὲν σώματι περίκειται ὁμοφυῆ πρὸς αὐτὸ σώματα , τῇ δὲ ψυχῇ πολυειδεῖς ἐχούσῃ δυνάμεις οὐκ ἔσονται ἐπίκτητοί τινες ζωαί , αἱ μὲν ὁμοφυεῖς αἱ δὲ ὑποδεέστεραι τῶν οἰκείων ἐν αὐτῇ μέτρων . ιοοι ο ἂν τις τοῦτο καὶ ἄπο τῶν ἐναργῶς φαινομένων · εἰ γὰρ εἰς τὸ σῶμα κατιοῦσα προβάλλει τινὰς ζωὰς περὶ αὑτὴν ὥσπερ ἐπικτήτους , ἄλλας δὲ ἀπὸ τοῦ σώματος παραδέχεται , ὅσαι ἐν τροπῇ καὶ ἐκστάσει θεωροῦνται , πῶς οὐκ ἄν λέγοιτο ταύτας ἔχειν ; ἀλλὰ καὶ εἰς ἕκαστα μέρη τοῦ κόσμου παραγινομένη ζωάς τινας καὶ δυνάμεις παραδέχεται , τὰς μὲν αὐτὴ προβάλλουσα , τὰς δὲ λαμβάνουσα ἀπὸ τοῦ κόσμου . σώματά τε οἰκεῖα ἐν ἑκάστῳ μέρει τοῦ παντὸς τὰ μὲν λαμβάνει , τὰ δὲ αὐτὴ ὀργανικὰ ποιεῖ κατὰ τοὺς οἰκείους λόγους · καὶ ταύτας τὰς δυνάμεις καὶ τὰς ζωὰς ἀποτίθεται , ὅταν τύχῃ εἰς ἄλλην λῆξιν μεθισταμένη . φανερὸν δὴ ἐκ τούτων γέγονεν ὅτι ἐπίκτητα ταῦτα πάντα αὐτῇ ἦν καὶ εἶχεν αὐτὰ ὡς ἕτερα , οὐσίας ἑτέρας ὄντα · οὐ γὰρ συνεφύετο αὐτοῖς ὥσπερ τὰ συγκρινόμενα σώματα , ἀλλ’ ἀμιγὴς οὖσα καθ’ αὑτὴν εἶχεν αὐτὰ περικείμενα . ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῆς φύσεως τοῦ παντός , ὅταν κατὰ τοὺς λόγους ἐν ἑαυτῇ περιέχει τὰ γινόμενα ὑπ’ αὐτῆς , καὶ τούτων τινὰ ἀπογίνοιντο ὥσπερ ἐπίκτητα ὄντα , αὐτὴ δὲ μένει ἡ αὐτὴ οὖσα καὶ περιδρασσομένη τὰ ἐν αὐτῇ σώματά τε καὶ ζῷα καὶ φυτὰ καὶ ἀφιεῖσα μηδέν , τότε καὶ περὶ τὴν φύσιν τοὐ παντὸς τὸ ἔχειν θεωρηθήσεται . τούτων δὲ ἔτι μᾶλλον ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ τῷ κατὰ τὰς ζὼς αὐτοῦ πάσας νοουμένῳ καὶ τὰς ψυχὰς τὰς ἐν αὐτῷ στοιχεῖά τε καὶ φύσεις καὶ τὰ κοινῶς ὑπ’ αὐτῶν συνιστάμενα θεωρεῖται ἡ νυνὶ λεγομένη ἕξις . ὅλος γὰρ ὁ κόσμος αὐτοτελὴς ὢν καὶ συμπεπληρωμένος ἐκ μερῶν τελείων ἔχει ἐν ἑαυτῷ πάντα πλήρη καὶ οὐδενὸς ἀμοιροῦντα τῶν ἐπιβαλλόντων ἑαυτοῖς . εἴτ’ οὖν εἴη ταῦτα σύμφυτα , μετέχει τούτων , εἴτ’ ἐπίκτητα , περικρατεῖ καὶ ταῦτα , εἴτε καὶ τὸ συναμφότερον , καὶ ταῦτα περιέχει , οἵα ἡ γῆ · ἔχει γὰρ τὰ ἐν αὐτῇ ζῷα , ποτὲ μὲν γινόμενα ποτὲ δὲ καὶ ἀπογινόμενα . εἴποις οὖν ἐπίκτητα εἶναι κατὰ μετουσίαν τινὰ αὐτῇ συνόντα καὶ αὖθις ἀφιστάμενα . καὶ ἡ θάλασσα δὲ ὁμοίως τὰ ἐν αὐτῇ ζῷα περιείληφεν . εἰ δ’ ἐφ’ ἡμῶν μὲν ἔξωθεν περίκειται τὰ ἐχόμενα , ἐπὶ δὲ τοῦ παντὸς εἰς τὰ ἐντὸς μᾶλλον περιειργόμενα οὕτως ἔχεται , καὶ τοῦτο οὐκ ἀποδεῖ τῆς μεριστῆς καὶ τῆς ὅλης φύσεως · τὰ μὲν γὰρ ἡμέτερα σώματα μεριστὰ ὄντα , ἔξωθεν ἔχει τὰ ἐχόμενα σώματα , τὸ δὲ πᾶν τέλειον καὶ οὐδὲν ἔξωθεν ἑαυτοῦ ἀπολεῖπον ἐν ἑαυτῷ περιέχει τὰ περιεχόμενα καὶ εἴσω ἑαυτοῦ πανταχόθεν αὐτὰ περιείληφεν . ἑτέρῳ δὲ τρόπῳ ὁ σύμπας οὐρανὸς τὰς ἐν αὐτῷ σφαίρας καὶ τὰ ἄστρα συμπεριλήψεται , ταῦτα δὲ τὰ τέσσαρα στοιχεῖα καὶ τὰ ἐν αὐτοῖς ζῷα , καὶ ὅλως ἀεὶ τὰ περιέχοντα ἔχει τὰ περιεχόμενα · διακέκριται γὰρ καθ’ ἕκαστα τεταγμένως τὰ ἐν τῷ κόσμῳ , καὶ τὰ ἀνωτέρω καὶ πρεσβύτερα ἀεὶ περιείληφε τὰ ὑποδεέστερα · καὶ οὕτως ἐξ ἀρχῆς τὸ τοῦ ἔχειν γένος παρήχθη . καὶ εἰ ὁ κόσμος δὲ ὅλος νῦν μὲν ταῦτα ἔχει τὰ πληροῦντα αὐτόν , αὖθις δὲ ἄλλα , ὅσα ἡ γένεσις εἰς αὐτὸν ἐνδίδωσιν ἔσται καὶ ἡ ἕξις αὐτοῦ διά - φορος καὶ ἄλλοτε ἄλλη διὰ τὴν τῶν παραγινομένων εἰς αὐτὸν μεταβολήν . καὶ εἴπερ αἱ δυνάμεις αἱ ἐν τῷ παντὶ αἱ δαιμόνιοι ἢ αἱ θεῖαι ἔχουσι μέρη τοῦ κόσμου περικείμενα αὐταῖς , καὶ τοῦτο ἀδιαλείπτως ἐν τῷ παντὶ γίνεται , ὡς δαιμονίων ἢ θείων λήξεων ἐχουσῶν τὰ διακληρωθέντα αὐτοῖς μόρια τοῦ κόσμου , καὶ οὕτως ἄν μεστὰ πάντα εἴη τοῦ ἔχειν . ἔτι δὲ εἰ αἱ τῆς ζωῆς τοῦ παντὸς μοῖραι μέρη ἔχουσι τοῦ κόσμου περικείμενα οὐ συμφυῆ ἀλλ’ ὡς ἔξωθεν αὐτοῖς ἐπίκτητα , εἰς τὸ ἔχειν ἄν καὶ πᾶσα ἡ τοιαύτη τάττοιτο σύνταξις . ἀπορήσειεν ἄν τις ἐπὶ τοῖς εἰρημένοις · εἰ γὰρ ἔχειν ἐστίν , ὥσπερ εἴρηται , τοῦτο δὴ τὸ ἅπαν σωματικὸν καὶ ἐπίκτητον , πῶς τὰς προβαλλομένας ὑπὸ τῆς ψυχῆς ζωὰς καὶ τὰς ἀπὸ τοῦ σώματος ἐνδιδομένας δυνάμεις αὐτῇ ἔχειν τὴν ψυχὴν ἐλέγετο , εἴπερ εἰσὶ σώματα τὰ ἐχόμενα καὶ περὶ σώματα τὰ ἔχοντα κατὰ τὴν τοῦ ἔχειν κατηγορίαν ; πῶς δὲ καὶ ὑπὸ τῆς ὅλης φύσεως ἔχεσθαι τὰ ὑπ’ αὐτῆς γινόμενα ; οὐ γὰρ ταὐτὸν ἦν τὸ ἔχειν κατ’ αἰτίαν καὶ τὸ ἔχειν κατὰ τὸ τοῦ ἔχειν γένος . ἔτι δὲ μᾶλλον ἀπορῶ , πῶς τὸν ὅλον κόσμον τὸν κατὰ τὰς ζωὰς πάσας νοούμενον καὶ τὰ στοιχεῖα καὶ τὰς φύσεις , εἴτε σύμφυτα εἴη ταῦτα , μετέχειν αὐτῶν , εἴτ’ ἐπίκτητα , περικρατεῖν αὐτῶν * * πρῶτον εἰ σώματα τὰ ἐχόμενα , πῶς συνέξονται αἱ ζωαὶ οὖσαι ἀσώματοι ; ἔπειτα εἰ μὲν συμφυῆ ἢ μέρη ὁπωσοῦν τοῦ παντός , οὐκ ἂν εἴη ἐχόμενα · εἰ δὲ γεννήματα , ἄλλον ἄν τις τὸν τῆς συνοχῆς εἴποι τρόπον . καὶ τὰ ἐν τῇ γῇ δὲ καὶ τὰ ἐν τοῖς ἄλλοις στοικαὶ χείοις ζῷα , εἴτε μέρη θεωροῖτο τῆς ὅλης γῆς , εἴτε ὡς γεννήματα , οὐκ ἄν ἔχεσθαι λέγοιτο ὑπ’ αὐτῆς . πῶς δὲ καὶ ὁ οὐρανὸς τὰς ἐν αὐτῷ σφαίρας ἔχει , εἰ μὴ ὡς μέρη ; συμφυεῖς γὰρ αὗται καὶ οὐκ ἐπίκτητοι . πῶς δὲ τὸ κοινὸν ζῶον μικρότερα ζῷα ἐν ἑαυτῷ περιείληφεν , εἰ μὴ ὡς μέρη ἢ ὡς γεννήματα ; ταῦτα μὲν οὖν ἄν τις ἐπιστήσοι καὶ ἄλλα προχείρως · δυνατὸν δ’ οἶμαι λέγειν , ὡς ἐπίκτητον μὲν εἶναι δεῖ καὶ τῆς οὐσίας κεχωρισμένον τὸ ἐχόμενον , οὐ πάντως δὲ σῶμα ἀλλὰ σωματοειδές . καὶ γὰρ καὶ Ἀρχύτας οὐ σῶμα εἶπεν ἀλλὰ σωματοειδές , διότι τοῦτό ἐστι τὸ ἐπίκτητον καὶ κεχωρισμένον · τὰ γὰρ ἀσώματα τελέως συμφύεται . καὶ ἡ ζωὴ οὖν ἡ σωματοειδής , κεχωρισμένη τῆς ψυχικῆς οὐσίας καὶ ἐπίκτητος αὐτῇ γενομένη οὕτως ὡς μὴ ἀλλοιοῦν αὐτὴν μηδὲ ἕν τι σὺν αὐτῇ ποιεῖν , ἔχεσθαι ἂν ὑπ’ αὐτῆς λέγοιτο · ᾗ μέντοι ἀλλοιω - τική τίς ἐστιν ἡ ζωὴ καὶ ᾗ ποιητικὴ τῆς ὅλης οὐσίας , οὐκ ἄν ἔχεσθαι λέγοιτο . τὰ δὲ μέρη τῶν ὅλων καὶ τὰ γεννήματα οὐκ ἂν ἔχοιτο · ὡς δὲ ἐπίκτητα καὶ κεχωρισμένα καὶ προσηρτημένα τῷ ὅλῳ ἔχεσθαι ἂν λέγοιτο καὶ αὐτὰ δικαίως . οὔτε γὰρ τὰ μέρη ἐκείνων οὕτως ἀτόμως συμπέφυκεν ὡς ἐφ’ ἡμῶν οὔτε τὰ γεννήματα οὕτως ἀπέσπασται , ὥσπερ δὴ τὰ ἡμέτερα . ἀλλὰ ταῦτα μὲν ζητη - τέον ἐπὶ πλέον καὶ διαπορητέον .
Lemmas: ποιότης δέ λέγω , κατά ὅς ποιέω τις λέγω , οἷος λευκότης , θερμότης , ψυχρότης · λευκός γάρ καί θερμός καί ψυχρός ἀπό αὐτός ὁ μετέχω λέγω . καί εἰμί ποιότης μέν ὁ μεθεκτός , ποιός δέ ὁ μετέχω . τέταρτος δέ ἀπό ὁ οὐσία ἐν ὁ διδασκαλία καταριθμέω ὁ ποιότης , ὁ ἀρ - χύτης μετά ὁ οὐσία τάσσω δύο γάρ ὅς ποιότης , ἐκεῖνος φημί · ἄνευ γάρ ὁ τίς εἰμί εἰμί ἀδύνατος ποιός τίς εἰμί ) , διά τε ὁ πρότερος λέγω αἴτιος καί διά ὁ ἤδη εἴρω μέλλω . ὡς γάρ ὁ οὐσία ὁ ὅλος προτάσσω ὁ ἐκεῖθεν ὁ εἰμί ὁ ἄλλος ἐνδίδομαι , οὗτος ὁ ποσός ὁ πρός τίς ὁ ὁ αἴτιος ὁ λόγος αὐτός χορηγέω · ἐκ δέ ὁ λόγος ὁ ποιότης λαμβάνω ὁ ὑπόστασις , καί οὕτως ὁ τάξις ὁ κατηγορία ἐπιπλέκω . καί ὁ φυσικός δέ πρᾶγμα οἰκεῖος ἄν τις ὁ τάξις ὑπολογίζομαι . μετά γάρ ὁ οὐσία ὁ μέγεθος εἰμί · σύν ποσός γάρ πᾶς φυσικός οὐσία . ὁ μέγεθος δέ εὐθύς ὁ μείζων θεωρέω καί μικρός , ἐν ὅς ὁ σχετικός κατηγορία συνίστημι . περί δέ ὁ ὁ ὄγκος μέγεθος ὁ τε παντοῖος ἀλλοιόω καί ὁ πάθος συνίστημι . καί περί μέν ὁ τάξις οὗτος · περί δέ ὁ ὑπόστασις ἤδη ῥητέος . εἰμί δέ καί τίνω ὑπέρ ὁ εἰσαγωγή ὁ λόγος ἅπτω θεώρημα , οὐ ὀλιγωρέω χρή . καί δή πρῶτος μέν οὐ ἀποδέχομαι ὁ κατά ὁ κοινότης ὁ ἐκ ὁ πολύς καί χωρίζω παρά ἐγώ ἐννοέω ἐφίημι - σταίνω ὁ ποιότης · κινδυνεύω γάρ οὕτως ἀνυπόστατος εἰμί καί ὁ ποιότης καί ὁ ἑκτός · οὐδείς γάρ κατά ὁ τοιοῦτος ἐπίνοια ὑπόστασις εἰσάγω , ἐν δέ ὁ κατά ἕκαστος καί σύνθετος ὑπάρχω εἰμί . καί μήv οὐδέ εἰμί τις ἀπό ὁ εἴωθα λέγω κατηγόρημα ὁμοίως μέν ἐπί ὁ ὑπάρχω κατά τε κοινός σύμπτωμα σῶμα καί ἀσώματος παράγω ὁ ποιότης , οἷος ἀπό ὁ δοκόω δόκωσις καί ἀπό ὁ ἰσόω ἰσότης καί ἀπό ὁ σῶμα ὑπάρχω σωματότης , οὐδέ οὗτος ὀρθῶς ἀποφαίνω . οὖον γάρ ἀπό ὁ συμ - βάσις ὁ κατηγόρημα ὁ ἔχω ὑπάρχω , οἷος οὐ ἐπεί ὁ διίστημι ὁ κίων συμβαίνω , διά οὗτος καί ὁ διάστασις περί αὐτός βλέπω . ὁ μέν γάρ κατηγόρημα , ἄχρι ὁ λέγω μόνος θεωρέω , δύναμαι καί ἐπί ὁ μή ὑφίστημι θεωρέω · ὁ μέντοι ποιότης , κατά αἴτιος τις πρωτουργός προυπαρχω , τοσοῦτος ἀπέχω ὁ συνακολουθέω ὁ κατηγόρημα , ὥστε αὐτός <τὰ> ὑπάρχω κατηγόρημα ἐπιφέρω , οἷος ὁ φρόνησις ὁ ἢ κατά ἐνέργεια ἢ ἐν ὁ μετέχω . καί ὁ περί Δημόκριτος δέ ἐγκαλέω εἰμί τις , τίς δήποτε τις μέν διαφορά περί ὁ ἄτομος ἀπολείπω , οἷος σχῆμα , βάρος , ναστότης , σωματότης , μέγεθος , κίνησις , οὔτε δέ χροιά οὔτε γλυκύτης οὔτε ζωή οὐδέ ὁ ἄλλος ὁ τοιοῦτος λόγος προϋφίστημι ἀποφαίνω . κοινός γάρ εἰμί ὁ περί ὁ ἕκτος λόγος ἄτοπος μή ὁ αὐτός περί ὁ αὐτός διατάσσω , καί ἔτι ἄτοπος ὁ ἀρχηγικός δύναμις ὑστερογενής ποιέω , ὥσπερ ζωή καί νόος καί φύσις καί λόγος καί ὁ τοιοῦτος . παραπλήσιος δέ ἀδύνατος καί ὁ ἀπό ὁ σύνοδος οὗτος ἀποτελέω · νόμος γάρ εἰμί χροιά κατά ὁ Δημόκριτος καί ἄλλος ὁμοίως , ὁ ἀλήθεια δέ ἄτομος καί κενός . ὁ δέ ἅπαξ ὁ εἰμί ἀναιρέω οὐδείς ἔχω τίθημι , καί ὁ παραδέχομαι ὁ ἀναίτιος οὐδαμοῦ ἵστημι · τίς γάρ μᾶλλον οὗτος ἢ ὁ ἐναντίος προτιμάω ἀπό οὐδείς ὁρίζω αἴτιος ὁρμάω ; ἀγαθός γοῦν εἰς ἐκεῖνος ἔρχομαι ὁ ὑπόθεσις , ὅστις ἀπό ὁ ἔχω ὁ ἑκτός παράγω , καί ἑκτός τίθημι ὁ οἷος τε ἔχω , πραγματικός ἀποδίδωμι οὐ ἐτυμολογικός · πᾶς μέν γάρ ἕξις καί ποιότης ἕκτος , οὐ ἔμπαλιν δέ . ἔτι εἰμί μέν τις ὁ ποιότης αὐτός χωριστός ὥσπερ ὁ ἰδέα Πλάτος ἀφορίζω , οὐ εἰμί ὕπαρξις αὐτός . πῶς γάρ δή ὁ ἡμέτερος ἕξις εἰμί χωριστός καί ὁ μετέχω κατά ἑαυτοῦ ; εἰμί δέ οὗτος τις αὐτός λαμβάνω ὡς καί ἐγώ πάρειμι καί μετέχω , ἐν ὁ ποιέω εἰμί αὐτός ὁ ἀληθής ὑπόστασις . εἰμί γάρ ποιότης εἰμί , κατά ὅς ποιέω τις εἰμί , ποιός δέ κατά ὁ ἐνυπάρχω εἰμί λευκός γάρ λέγω κατά ὁ ἐν αὐτός ὁράω λευκότης ) , δῆλος ὡς εἴπερ εἰμί καί λευκότης ἢ ἀνθρωπότης ἐξαιρέω εἶδος , ἰδέα μέν εἰμί , ποιότης δέ οὐ εἰμί · μετέχω γάρ ὁ ποιότης . εἰμί μέν οὖν ἀσώματος ὁ ἑκτός πᾶς · ἁπλόος γάρ καί ὁ φύσις πρῶτος , καί οὖον μέρος ἐκεῖνος ὅς ἑκτός , αἴτιος δέ μόνος . καί οὗτος οὐ ἔξωθεν , ἀλλά ἐν ὁ ἔχω περιέχω , ἀριθμός τις εἰμί ἐν ὁ ὕλη καί λόγος ἀίδιος , κατά ὅς ὁ τε ποικιλίας ὁ εἰμί καί ὁ διαφορά ὁ πρῶτος στοιχεῖον καί ὁ ἐκ οὗτος σύγκριμα ὑφί - ἵστημι . ἀίδιος δέ εἰμί ὁ ἀριθμός οὗτος καί ὁ λόγος , ὥσπερ καί ὁ ὕλη · ὁ μέντοι κινέω αὐτός καί ἐν ἀλλήλων θέσις καί τάξις μετάπτωτος καί οὐ ἀίδιος . ὥσπερ δέ ἀφίστημι ἐνυπάρχω ὁ λόγος , οὐδέπω ῥυθμίζω ὁ ὑπο - κεῖμαι καί σχηματίζω , ἄλλος ὡς ὁ ἐν ὁ σπέρμα λόγος κατά συμβαίνω οἱονεί ἐνυπάρχω ἄκρατος ἔνειμι , καί ὥσπερ ἐν ὁ Ψυχή καί ὁ τέχνη ὁ ὁ ἀνδριάς εἶδος , καί ὡς ὁ χρῶμα ἐν ὁ ὁράω , ὅταν ὁράω ὁ χρῴζω σῶμα , οὕτως ὁ λόγος ὥσπερ ἀφίστημι ἐνυπάρχω . ἀμέσως δέ ὁ ὁ εἶδος φύσις αἰτία εἰμί , μηδείς μεταξύ παρεμπίπτω ὁ μετέχω καί ὁ μετέχω · πάρειμι γάρ ἐν ὁ εἰμί εὐθύς εἰδοποιέω ὁ μετέχω . ὑφίστημι δέ καί ἄλλος τελευταῖος ἀπό ὁ παρουσία ἐκ ἑαυτοῦ , ὅσπερ κατηγόρημα λέγω · μέσος δέ ἀεί ὁ σῶμα τάσσω . οἷος αἰτία πρῶτος ὁ φρόνησις καί ὁ φρο - νίμος καί ὁ φρονέω καί ὁ ὑγεία ὁ τε ὑγιαίνω καί ὑγιαίνω . καί ὁ μέν φρόνησις οὗτος καί ὁ ὑγεία , εἴπερ εἰμί κατά ἑαυτοῦ , ἁπλόος εἰμί καί πρῶτος καί ἀσώματος , ὁμοίως δέ καί ὁ ὑγιαίνω καί ὁ φρονέω · σῶμα δέ ὅς τε ὑγιαίνω καί ὁ φρονέω . εἰμί τοίνυν ὁ ποιότης λόγος οὐ ὡς θεωρός ἑαυτοῦ οὔτε ὡς ἐκ ζήτησις ἢ θεωρία παραγίγνομαι , ἀλλά ὡς ἔχω καί δίδωμι , ὅσπερ ἔχω , καί ὡς αὐτός ὁ εἰμί ποιέω , καί ἐν ὁ ἔχω καί μένω πᾶς ἀπεργάζομαι . ὅθεν τέλειος μέν καί ὁρίζω παντάπασι οὐδαμῶς εἰμί μίγνυμι γάρ πρός ὁ ἀτελής πάντῃ καί ἀόριστος ) , ἀλλά οὐδέ ἔσχατος πάντῃ καί ἀόριστος εἰμί · διακοσμέω γάρ ὁ ὑλικός πᾶς καί ἐπιμελέομαι τε - τάσσω αὐτός , καί ὁ μέγας εἰς εἷς συνέρχομαι . ἐάν τε γάρ ἐν μικρός ἐάν τε ἐν μέγας ὁ ὁ ποιότης ὑπάρχω λόγος , εἷς καί ὁ αὐτός ὑπάρχω . οὐδείς ἄρα ὁ ποσός συμβάλλω εἰς ὁ ὑπόστασις αὐτός , ἀλλά εἰμί ἀμέριστος περί ὁ σῶμα μερίζω · ἐν γάρ πλείων ὁ ποιέω ὁ αὐτός διανέμω , ὥσπερ εἶδος ἐν ὕλη , † ἔχω μέντοι καί αὐτός ὑπόστασις τις . οὖον γάρ εἄν κατά αὐτός λέγω ὁ ποιός , εἴπερ ὅλως ὁ ὕλη εἰμί , καί μή ἵστημι ἐν ἑαυτοῦ παρέχω αὐτός ὁ εἰμί , καί οὕτως αὐτός σύνειμι χωριστός · ὁ μέν γάρ ἐν πλείων ἄτομος εἰμί ὁ διάκρισις ἴσχω καί ὁ διαίρεσις , ὁ δέ ὁ αὐτός εἰμί ὁ ἀδιαίρετος . ἔτι μέντοι καί ἀκίνητος · κινέω δέ κατά συμβαίνω - βήξ ὁ γίγνομαι ὁ κινέω καί ἐν αὐτός εἰμί . τοσοῦτος καί περί οὗτος · διαιρέω δέ κατά μέν ὁ ὑφηγέομαι ὁ διαίρεσις τρόπος καί διεξοδικός ἐν ὁ τέλος · νυνί · δέ ὁλοσχερής λέγω , ὡς εἰμί ὁ ποιότης ὁ πλεοναχός λέγω · διαιρέω γάρ εἰς ἕξις καί διάθεσις , εἰς δύναμις καί ἀδυναμία , εἰς πάθος καί παθητικός ποιότης , καί εἰς σχῆμα καί μορφή . οὗτος δέ οὔτε ὁμότιμος ὁ εἶδος , οὔτε ἐπί ἴσος ὁ κοινός κατηγορέω ἔχω , ὁ ὁ μέν εἰμί ὑπέρτερος ὁ δέ καταδεής , καί ὁ μέν τέλειος ὁ δέ ἀτελής , καί ὁ μέν ἐν ὁ δύναμαι ὁ δέ ἐν ὁ ἐνεργέω ἔχω ὁ εἰμί ἐν ὅς καί ὁ πρότερος καί ὁ ὕστερος ) , ὡς ἄν ἀπό εἷς καί πρός εἷς ὕφεσις ὁ πρῶτος δύναμις πληθύνω τε πρός ἀλλήλων καί διαφορέω . εἷς μέν οὖν εἶδος ποιότης ἕξις καί διάθεσις λέγω · διαφέρω δέ ἕξις διάθεσις ὁ μόνιμος καί πολυχρόνιος εἰμί . τοιοῦτος δέ ὁ τε ἐφίστημι καί ἀρετή · ὅστε γάρ ἐπιστήμη δοκέω ὁ παραμόνιμος εἰμί καί δυσκίνητος , ἐάν καί μέτριος τις ἐπιστήμη λαμβάνω , ἐάν μή μέγας μεταβολή γίγνομαι ὑπό νόσος ὁ ἄλλος τις τοιοῦτος · ὡσαύτως δέ καί ὁ ἀρετή , οἷος ὁ δικαιοσύνη καί ὁ σωφροσύνη καί ἕκαστος ὁ τοιοῦτος , οὐ εὐκίνητος δοκέω εἰμί , οὐδέ εὐμετάβολος . διάθεσις δέ λέγω , ὅς εἰμί εὐκίνητος καί ταχύς μεταβάλλω , οἷος θερμότης καί κατάψυξις , νόσος καί ὑγεία , καί ὅσος ἄλλος τοιοῦτος · διάκειμαι μέν γάρ πως κατά οὗτος ὁ ἄνθρωπος , ταχύς δέ μεταβάλλω ἐκ θερμός Ψυχρὸς γίγνομαι , καί ἐκ ὁ ὑγιαίνω εἰς ὁ νοσέω · ὡσαύτως δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος , εἰμί μή τις καί αὐτός οὗτος τυγχάνω διά χρόνος πλῆθος ἤδη φυσιόω καί ἀνίατος ἢ πάνυ δυσκίνητος εἰμί , ὅς ἄν τις ἴσως ἕξις ἤδη προσαγορεύω . δισσός γάρ ὁ ἀρετή , δισσός καί ὁ ἐπιστήμη · ὁ τε γάρ ἀρετή ὁ μέν εἰμί ἀτελής , ὅστις ἢ λόγος μόνος ἢ ἔθος ἢ φύσις πρός ὁ καλῶς ἔχω παρασκευάζω , ὁ δέ τέλειος , ὁ ὁ τρεῖς οὗτος ἀπαρτίζω · ὁ τε αὖος ἐπιστήμη ὁ μέν ἰδικός λέγω κατά ὁ ὁ εἰμί ὡς εἰμί ἀκριβής γνῶσις , ὁ δέ κοινός ὁ κατά πᾶς ἐπιστήμη καί τέχνη διατείνω , ἔτι δέ καί ὁ θερμότης καί ψυχρότης καί νόσος καί ὑγεία ὁ μέν συμφύω ὁ δέ ἐπίκτητος εἰμί , ὁ ἀρετή ἐνταῦθα καί ἐπιστήμη καί ὁ θερμότης καί ψυχρότης κοινός ἐκλαμβάνω , ὁ μέν εὐαπόβλητος ὁ δέ δυσκίνητος ἐπονομάζω . φανερός δέ ὅτι οὗτος βούλομαι ἔχω λέγω , ὅς εἰμί πολυχρόνιος καί δυσκίνητος · ὁ γάρ ὁ ἐπιστήμη μή πάνυ τίς κατέχω , ἀλλά εὐκίνητος εἰμί οὖον φημί ἕξις ἔχω , καίτοι διάκειμαι πως κατά ὁ ἐπιστήμη ἢ χείρων ἢ ἀγαθός . ὥστε διαφέρω ἕξις διάθεσις ὁ ὁ μέν εὐκίνητος εἰμί , ὁ δέ πολυχρόνιος τε καί δυσκιτὸ νητός . εἰμί δέ ὁ μέν ἔχω καί διάθεσις , ὁ δέ διάθεσις οὐ ἐκ ἀνάγκη ἔχω · ὁ μέν γάρ ἔχω ἔχω καί διάκειμαι πως κατά οὗτος , ὁ δέ διάκειμαι οὖον πάντως καί ἕξις ἔχω . ἀλλά ἐκεῖνος ἐν οὗτος ἐπιστασία ἄξιος , εἰμί καί βαθύς δήω ὁ ἐπίβλεψις · εἰμί γάρ ὁ ἐν ἔχω καί διάθεσις διαφορά κατά ὁ μόνιμος καί δυσκίνητος , πότερος οὗτος διαφορά εἰμί προσθήκη ἢ ψιλός σχέσις ἢ πλεονασμός τις ἄλλος ὁποιοσοῦν ; εἰμί γάρ εἷς τίς οὗτος , ὅς εἶδος γίγνομαι ἕτερος , καί οὐ ὁμοειδής ἕξις καί διάθεσις ; πρός ἐν ἐν πλάτος ὁ εἷς εἶδος ὁ λόγος θεωρέω ὁ ἕξις καί διά - θέσις , ἔχω διαφορά ἐν ἑαυτοῦ εἰδητικός μέν περιέχω δέ ὑπό ὁ αὐτός εἶδος . αἴτιος δέ εἰμί οὗτος # x003E ; ὁ καθαρότης καί ὅς ἄυλος εἶδος φύσις , διά ὅς ἀμιγῶς ὁ πολύς εἰμί ὅς ἐν εἷς περιέχω · οὖον γάρ κατά ὁ ὁ μέγας μόνος διαφορά ὁ εἶδος διίστημι , ἀλλά καί κατά ὁ μικρός . οὔτε οὖν ἐπίτασις οὔτε μεταβολή ἀποδεκτέος , διά ὅς ἀπό ὁ διά - θέσις ὁ ἕξις ἀπογεννάω · οὖον γάρ ἐκ κίνησις ὁ λόγος ἀποβλαστάνω φύω . ἀρχηγικός γάρ καί αἴτιος ὁ ἀκίνητος ὁ κινέω καί ὁ ὁ ὁ εἷς συμμετρία προσέοικα ὁ εἰς ὁ ἀοριστία ὁ ὕλη ὑποφέρω . παραιτέομαι δέ διά ὁ αὐτός αἴτιος καί ὁ ὁ ἀπαγής καί πήγνυμι εἰς διάκρισις ὁ αὐτός ὑποτείνω · σωματικός γάρ ποιέω ὁ ὁ εἶδος διδασκαλία καί κατά μεταβολή ὁ ἕξις ἀποτελέω , καί εἰμί οὕτως μεταβολή κύριος ὁ ἵστημι εἶδος , ὅς παντελῶς εἰμί ἀδύνατος . διά δέ ὁ αὐτός αἴτιος οὐδέ ὁ πολυχρόνιος καί ὀλιγοχρόνιος ἐν ὁ τοιοῦτος διαφορά ὑπολογίζομαι ἄξιος , διότι χρόνος μέν συμφέρω κινέω , κίνησις δέ οὐ ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ κῦρος ὁ ὁ εἶδος ἰδιότης , κατά αὐτός δέ μᾶλλον αὐτός ἀφορίζω . οὐδέ ὁ ἀτελής καί τέλειος , εἰμί τις καί οὗτος εἰς διάστασις αὐτός παραλαμβάνω ὡς ἐχέγγυος , ἀναμφισβήτητος ἔχω ὁ ἐπίκρισις , ἐπεί οὐδείς ἐν ὁ λόγος ἀτελής θεωρέω κατά γε ὁ οἰκεῖος ἕκαστος τάξις · πληρόω γάρ αὐτός πρός ὅς ἕκαστος αὐτός λαγχάνω δύναμις . ἴσως οὖν ἐπί ὁ μετέχω ὁ λόγος καί ὁ σύνθετος ὁ τοιοῦτος δεῖ μετάγω διαφορά . ὁ γάρ ἐλλείπω ὁ οἰκεῖος φύσις οὗτος συμμίγνυμι φαίνω ποιέω ἀτελής ὁ τέλειος καί ἀσύμμετρος ὁ ὁρίζω καί κινέω εἰς ἐπίτασις ὁ ἵστημι . καθόλου οὖν διά-ὁρίζω ὡς δεῖ ὁ μετέχω λόγος καθαρός θεωρέω αὐτός κατά ἑαυτοῦ , εἰμί καί ὅτι μάλα εἰμί ἐν ἕτερος . διά ἀκρίβεια μέν οὖν ἐξεταστέον , τίς μέν ἐν ὁ σύνθετος πάρειμι κατά ὁ ὁ εἶδος λόγος , τίς δέ κατά ὁ ὁ ὑπόκειμαι ὑλικός φύσις , τίς δέ κατά ὁ κοινός ἐκ ἄμφω · οὗτος γάρ ἄν μάλιστα οὐ ἄν συγχέω ὁ εἶδος ὁ καθαρότης , ὅς δεῖ κατά ἑαυτοῦ ὁ λόγος περιλαμβάνω . διά αὐτός ἄρα οὐ εἰμί ὁ ἕξις διάθεσις προσλαμβάνω ὁ μόνιμος , οὐδέ ὁ αὐτός ὑγεία , ἐν μέν ὁ ἀναλαμβάνω εὐκίνητος εἰμί , διάθεσις εἰμί , βεβαιόω δέ καί δυσκίνητος ἀποτελέω ἕξις γίγνομαι . πάλιν γάρ καί ἐνταῦθα ὁ ὁ συντίθημι καί μετέχω πάθημα μετάγω ἐπί ὁ ἁπλόος εἶδος ὁ ποιότης καί γένεσις ἐν αὐτός ποιέω διά κίνησις ἐναλλάσσω . ὁ δέ ἐξαπίνης αὐτός πάρειμι , ὅταν πείρω , καί μή παραγίγνομαι , ὅταν μή ἐγγίγνομαι , οὐ ἔοικα διατηρέω ὁ τοιοῦτος διορισμός . οὐδέ εἰμί τις ὁ ὅλος καί μέρος ἐπί αὐτός λαμβάνω , τυγχάνω ὁ ἀλήθεια , ὡς καί ἀνωτέρω εἴρω · οὖον γάρ ἐν αὐτός ὁ τοιοῦτος διαφορά . πῶς γάρ ἄν ἐν ὁ ἀμερής διαιρέω ὁ ἐν οὗτος διάφορος ; ἀλλά ἴσως ἐν ὁ μεριστός καί ὁ μετέχω ὁ παραλλάσσω αὐτός κατά ἑαυτοῦ θεωρέω , ὁ μή δύναμαι ὁ ἀμερής αὐτός ἀμερῶς ὑποδέχομαι . καί περί μέν ἕξις καί διάθεσις ἐπί τοσοῦτος διασκέπτομαι . ἕτερος δέ εἶδος ποιότης , κατά ὅς πυκτικός ἢ δρομικός ἢ ὑγιεινός ἢ νοσώδης λέγω , καί ἁπλόος ὅσος κατά δύναμις φυσικός ἢ ἀδυναμία λέγω . οὖον γάρ ὁ διάκειμαι πως ἕκαστος ὁ τοιοῦτος λέγω οὔπω γάρ γίγνομαι ἐν μετουσία ὁ ἕξις , κατά ὅς λέγω ) , ἀλλά ὁ δύναμις ἔχω φυσικός ἢ ἀδυναμία ὁ ποιέω τίς ῥᾳδίως ἢ μηδείς πάσχω , οἷος πυκτικός ἢ δρομικός λέγω οὖον ὁ διάκειμαι πως , ἀλλά ὁ δύναμις ἔχω φυσικός ὁ ποιέω τίς ῥᾳδίως , ὑγιεινός δέ λέγω ὁ δύναμις ἔχω φυσικός ὁ μηδείς πάσχω ὑπό ὁ τυγχάνω ῥᾳδίως , νοσώδης δέ ὁ ἀδυναμία ἔχω φυσικός ὁ μή πάσχω ὑπό ὁ τυγχάνω . ὁμοίως δέ οὗτος καί ὁ σκληρός καί ὁ μαλακός ἔχω · ὁ μέν γάρ σκληρός λέγω ὁ δύναμις ἔχω ὁ μή ῥᾳδίως διαιρέω , ὁ δέ μαλακός ὁ ἀδυναμία ἔχω ὁ αὐτός οὗτος . πολλαχῶς δέ ὁ δύναμις λέγω , ὁ μέν κατά ἐπιτηδειότης φυσικός , ὡς ὁ παῖς δυνατός ἀναγιγνώσκω , ὁ δέ κατά ὁ ὁ ἐπιτηδειότης τελειότης , ὡς ὁ γράμμα εἰδοί ἀναγιγνώσκω δυνατός ὅς τε ποιητικός καί ὁ παθητικός δύναμις λέγω · ὁ μέν γάρ ὅτι ἀπό αὐτός εἰς ἕτερος , ὁ δέ ὅτι ἀπό ἕτερος εἰς αὐτός ) , κατά οὐδείς οὗτος ὁ ἐνταῦθα συνείρω . ἀλλά ἔτι παρά οὗτος δύναμις λέγω , κατά ὅς μόνος τις καλός ὁ ἄλλος ποιέω ὡς ὁ βαδίζω , ὅσος οὐ ἄλλος , καί διανήχομαι πέλαγος , ὅσος οὐ ἕτερος ) , καί ὁ ἀντίθετος πρός οὗτος ὁ αὐτός οὗτος ἀδυναμία , ὅστις καί αὐτός δύναμις τις στερητικός λέγω . ὁ γάρ δύναμαι τίς χείρων πάσχω λέγω ἔχω οὗτος δύναμις , καί ὁ ἀφυής ἐξαίρετος ἐπί τίς καί ἀδύναμος δυνατός ἐπί οὗτος οὕτως ἔχω φημί . καί οὗτος εἰμί ὅς κατά δύναμις καί ἀδυναμία δύο εἶδος ποιότης λέγω . καθόλου γάρ ὁ ἕτερος δύναμις ἐν ὁ τοιοῦτος ἄλλος εἰμί ἀδυναμία καί ὁ ἔμπαλιν · ὁ γάρ ἐπί ὁ χείρων δύναμις ἀδυναμία εἰμί ἐπί ὁ ἀγαθός , καί ὁ ὁ ἀγαθός δύναμαι ἀδυνατέω εἰμί ἐπί ὁ χείρων . καί οὐ ἐξίστημι παντάπασι ὁ αδυμετεχω Ναμία ὁ λόγος ὁ δύναμις , ἀλλά ὑπό αὐτός κρατέω . ὁ γάρ ἀτελής συλλαμβάνω ὁ τέλειος · ἀπό αὐτός γάρ ἔχω ὁ αἴτιος ὁ εἰμί . ὁ κατά στέρησις καί ἕξις δέ ὁ ποιότης εἶδος ὁ κατά δύναμις καί ἀδυναμία προ - τάσσω . καίτοι πρότερος · ὁ δύναμις γραμματικός ὁ κατά ἕξις καί ἐνέργεια οὖον ] κατά ὁ ὁ γένεσις λόγος , ἀλλά οὖον κατά ὁ ὁ οὐσία . προηγέομαι μέν γάρ κατά χρόνος καί γένεσις , καί μάλιστα ἐπί ὁ αὐτός καί εἷς , ὁ ἐνέργεια ὁ δύναμις · πρότερος γάρ ἐν ὁ ὁδός ὁ φύσις ὁ ἐντελής εἰς - θρώπου ὁ σπέρμα καί ἔμβρυον . κατά οὐσία δέ καί ὁ ὅς ἕνεκα πρέσβυς ὁ ἐνέργεια καί τέλειος ὁ ἀτελής καί δύναμις , ὁ μέν ὅτι ἐκεῖθεν παράγω , ὁ δέ ὅτι ἕνεκα ἐκεῖνος γίγνομαι . ὁ τε γάρ σπέρμα ἐκ ὁ ἄνθρωπος καί ὁ περί ὁ ἔμβρυον πραγματεία ὁ φύσις ὁ ἐντελής ἄνθρωπος ἕνεκα . δεῖ δέ καί ὁ νοερός ἐπιβολή περί ὁ φυσικός οὗτος ἐπιτίθημι δύναμις , τίς τε εἰμί λέγω καί ἐν τίσις θεωρέω ὁ εἰμί . εἰμί δέ μή δυνατός περί αὐτός ὁ σαφής διά ὀλίγος εἶπον , ὁ διά πολύς ἔρχομαι εἰς ὁ ὁ προτίθημι σαφήνεια οὐ ἄκαιρος οὐδέ περισσός ἡγέομαι . εἰμί μέν οὖν καθόλου οὗτος ὁ γένος πᾶς ὑπάρχω ὁ ὁπωσοῦν τελειόω · οὖον γάρ ὅλως ἀπό ὁ ἀτελής ἐπί ὁ τέλειος παραγίγνομαι τίς , εἰμί μή μέσος δύναμις πείρω , ἐπι - δίδωμι μέν ὁ ἐνδεής εἰς τελέω , δέχομαι δέ ὁ ἀποπλήρωσις ἀπό ὁ τέλειος . συναγωγός οὖν εἰμί ὁ ἄκρος καί ὁδός παρέχω ὁ ἀπό ὁ ὑποδεέστερος ἐπί ὁ ἀγαθός καί παρασκευή ἐντίθημι καί ἀφορμή εἰς τε - λείωσις , μοῖρα τε τις προλαμβάνω ἀπό ὁ ἐνέργεια καί οἷος ἔλλειψις τίς εἰμί ἀπό ὁ τέλειος οὐσία καί ἕξις καί προθέρμανσις τις ὡς ἐλλύχνιον πρό ὁ ὁ πυρός θερμότης , καί εἶδος δέ μέτριος μετουσία ἀπομερίζω κατά μέτρον καί οὐ ὅλος πάρειμι . τοιοῦτος δέ εἰμί προηγουμένως ἐν ὁ Ψυχή θεωρέω ὁ λογικός · ὅτε γάρ ὁ ὁ Ψυχή νόος ὑπό ὁ χωριστής τ·ελειουος , δύναμις εἰμί ὁ προάγω ὁ νόος ὁ Ψυχή ἐπί ὁ νοερός εἶδος καί ὁ κατά ἐνέργεια νόησις . διαφανής δέ μάλα εἰμί κατά ὁ φύσις · ὁ γάρ ἔργον ὁ φύσις ἐν κινέω ὁ ἐκ ὁ δύναμις οὗτος εἰς ἐντελέχεια ὁδεύω , καί ἐν μεταλαμβάνω λόγος , ὅς οὐ ἐν ἄλλος παραγίγνομαι ἢ ὁ δύναμαι δέχομαι · οὖον γάρ πᾶς εἶδος εἰς ὁ τυγχάνω ἐγγίγνομαι , ἀλλά ὁ δύναμαι παραγίγνομαι εἰς ὁ ἐπιτηδείως ἔχω ὑποδέχομαι . καί ἐν ὁ Ψυχή δέ , κατά ὅσος φύσις ἐφάπτω ὁ ἐνέργεια νόος ἀφίστημι , κατά τοσοῦτος ὁ δύναμις θεωρέω . καί ἐν πᾶς δέ ὁ κόσμος εἰμί τις προάγω γένεσις , οὐ ἄλλως ἢ διά ὁ δύναμις εἰς οὐσία προάγω · καί ὁ ὕλη δέ ὁ ὑποδοχή ὁ εἶδος διά δύναμις παραγίγνομαι . αὐτός δέ ἢ διά ἑαυτοῦ ἱκανός εἰμί προβιβάζω ὡς ἐπί ὁ αυτοκίνητο Ψυχή , ἢ ῥᾳδίως εἰς ὁ τέλειος ὑπό ὁ ἐνέργεια προάγω . ἀλλά τοιοῦτος μέν καί ἐν τοιοῦτος ὁ δύναμις ὁ ἑαυτοῦ ὑπόστασις κληρόω . πότερος δέ ἀπό ὁ ὕλη ὁ δύναμις καί ὁ δύναμις αὐτός , ὅς τις οἴομαι , ἢ αὐτός ὁ ὕλη ὁ δύναμις , ὡς ἄλλος δοκέω ; ἢ οὗτος ἄτοπος . οὔτε γάρ παρέχω τις αἴτιος ὁ ὕλη ἀπό ἑαυτοῦ ἀσθενής εἰμί πάντῃ , οὔτε οὐσία ἐνδίδωμι ἐκπίπτω ὁ εἰμί , οὔτε δύναμις ἀρχή παντελῶς εἰμί ἀδύναμος , οὔτε ποιότης ἀφορμή ἄποιος εἰμί κατά ἑαυτοῦ . ἀλλά οὔτε ἔχω τίς γόνιμος στερέω πᾶς καί ἐν ἔνδεια εἰμί καί πενία κατά ἑαυτοῦ . ἀλλά οὐδέ σχέσις ὕλη ὁ δύναμις ὁ πάντῃ ἄσχετος , οὐδέ πλεονασμός οὐδέ ἔκτασις ἢ συστολή ἢ μάνωσις ἢ πύκνωσις ὁ ἀποστερέω πᾶς κίνησις , οὔτε ἄλλος οὐδείς ὁ περί ὁ ὕλη ἐπινοέω αἴτιος γίγνομαι ὁ ὁ δύναμις ὑπόστασις . λείπω τοίνυν ἀπό ὁ σύνοδος οὗτος ὕλη τε καί εἶδος ἢ ὁ ἀνάλογος ἔχω πρός ὕλη καί εἶδος ὁ τοιοῦτος ὑφίστημι δύναμις . ἐν οὖν ὁ ὕλη συνίστημι ὁ δύναμις ἀπό ὁ εἶδος κατά ὁ άμηγέπη ὁ λόγος μετουσία , ὅταν προέρχομαι τις ἀπό αὐτός πρόδρομος ἐπιτηδειότης , ὡς εἰμί μέν ὁ μετουσία ὑποδοχή ὁ ἕξις · ἄν ὁ σῶμα δέ ἐν ὁ ψυχή ὁ ἐπιτηδειότης οὗτος δέχομαι , οὗτος πᾶς σῴζω ὁ πρός ὁ ὕλη ἀναλογία , κατά ὅς πρός ὁ τέλειος ἑαυτοῦ ὡς πρός εἶδος συντάσσω ἐπιτηδειότης ἴσχω πρός ὁ τέλειος μετουσία . ὁ γάρ ἐν γένεσις , ἀπό ὁ ἀτελής προκόπτω ἐπί ὁ τέλειος , ὁ ὁ ὑποδοχή ὁ ἕξις προ - κοπή δέχομαι , εἶτα ὁ τέλειος μέθεξις εὐμοιρέω , ὁ μέν μετέχω Μένων , ὁ δέ μετέχω ὅλος ἅμα ὁ εἶδος μή δύναμαι κατά - δέχομαι , ἄλλος πρό ἄλλος ἀεί μέθεξις ἀτελής πρό τέλειος ὑποδέχομαι . κατά ὁ αὐτός δέ ὁ θεωρία εἱρμός καί περί ὁ μαλακός καί σκληρός διαλαμβάνω · πότερος ὁ σκληρός καί ὁ μαλακός ὑπό διάστασις ὁ μέν νάω - στοτέρας ὁ δέ ἀραῖος γίγνομαι , καί πύκνωσις καί μάνωσις αὐτός ὁ οὐσία , καί ὁ διάφορος ἑκάτερος παρέχω ὧδε μέν κενός πολύς ἀπόληψις , ἐκεῖ δέ συνίζησις ὁ κένωμα καί ἀποπλήρωσις , ἢ ὕλη πλεονασμός καί ἔνδεια ποιέω ὁ μέν σκληρός ὁ δέ μαλακός ; ἢ ἀντί οὗτος ἀγαθός κατά ὁ συνοχή ἤτοι ὑπερβάλλω ἢ ἐλλείπω ὁ διάφορος αὐτός ὑπολογίζομαι . ὁ τε γάρ ἄλλος οὗτος συμφωνέω καί ὁ λέγω ὁ μέν σκληρός δύναμις ἔχω ὁ μή ῥᾳδίως διαιρέω , ὁ δέ μαλακός ἀδυναμία ὁ αὐτός · ὁ γάρ δυσδιαίρετος ἢ εὐδιαίρετος κατά ὁ ὁ συνοχεύς ὑπερβάλλω ἢ ἐλλείπω συνίστημι . ὁ δέ αὐτός ἄν τις καί κατά ὁ ὁ εἶδος μᾶλλον ἢ κακός ἐπικράτεια ὑπολογίζομαι · σκληρός μέν γάρ ὁ ὁ εἶδος ἀντέχω μᾶλλον , μαλακός δέ ὁ ἐναντίος ἀφορίζω . μήποτε οὖν καί κατά λόγος διάφορος ἑκάτερος οὗτος ἀποτελέω καί κατά εἶδος τέλειος ἀντίθεσις , ὥσπερ ὁ θερμός καί ὁ ψυχρός καί ὁ πικρός καί ὁ γλυκύς καί μανός καί πυκνός . εἰμί γάρ πᾶς μέν ὁ κατά φύσις ἔχω τέλειος ἔχω ὁ οἰκεῖος εἶδος ἀντίληψις , εἰμί δέ τις μαλακός κατά φύσις ζῷον καί φυτός , καί ἐν ὁ ὁ ζῷον μόριον ὁ πνεύμων , πῶς ἄν καλῶς ἔχω κατά ἔλλειψις εἶδος ὁ μαλακός ἀφορίζω ; ἢ δισσός εἶδος ἀδυναμία , εἷς μέν ὁ κατά στέρησις , ὡς ὁ νοσώδης ἀδυναμία ἔχω ὁ μή πάσχω ῥᾳδίως ὑπό ὁ τυγχάνω , ὅς δύναμις ἔχω ὁ ὑγιεινός , ὁ δέ κατά εἶδος ὑφεστώς , ὥσπερ ὁ μαλακός ἀδυναμία ἔχω ὁ μή ῥᾳδίως διαιρέω , ὁ δέ σκληρός ἀδυναμία ὁ ῥᾳδίως . ὡς δέ χείρων ἐν ὁ ἀντίθεσις ὁ μαλακός κατά ὁ ἀδυναμία ἀφορίζω . τοσοῦτος καί περί ὁ δύο ὁ ποιότης εἶδος διαλαμβάνω . Τρίτος δέ εἶδος ποιότης παθητικός ποιότης καί πάθος . εἰμί δέ ὁ τοιόσδε οἷος γλυκύτης καί πικρότης καί στρυφνότης καί πᾶς ὁ οὗτος συγγενής , ἔτι δέ καί θερμότης καί ψυχρότης καί λευκότης καί μελανία . ὅτι μέν οὖν οὗτος παθητικός ποιότης εἰμί , φανερός · ὁ γάρ δέχομαι αὐτός ποιός λέγω κατά οὗτος , οἷος ὁ μέλι ὁ γλυκύτης δέχομαι λέγω γλυκύς καί ὁ σῶμα λευκός ὁ λευκότης δέχομαι · ὡσαύτως δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος . παθητικός δέ ποιότης λέγω οὖον ὁ αὐτός ὁ δέχομαι ὁ ποιότης πάσχω τίς · οὔτε γάρ ὁ μέλι ὁ πάσχω τίς λέγω γλυκύς , οὔτε ὁ ἄλλος ὁ ὅς - οὐτάω οὐδείς . ὁμοίως δέ οὗτος καί ὁ θερμότης καί ὁ ψυχρότης παθητικός ποιότης λέγω οὖον ὁ αὐτός ὁ δέχομαι πάσχω τίς , ὁ δέ κατά ὁ αἴσθησις ἕκαστος ὁ εἴρω ποιότης πάθος εἰμί ποιητικός παθητικός ποιότγτες λέγω · ὁ γάρ γλυκύτης πάθος τίς κατά ὁ γεῦσις ἐμποιέω καί ὁ θερμότης κατά ὁ ἁφή , ὁμοίως δέ καί ὁ ἄλλος . λευκότης δέ καί μελανία καί ὁ ἄλλος χροιά οὖον ὁ αὐτός <τρόπον> προερέω παθητικός λέγω , ἀλλά ὁ αὐτός ἀπό πάθος γίγνομαι . ὅτι μέν οὖν γίγνομαι διά πάθος πολύς μεταβολή χρῶμα , δῆλος · αἰσχύνω γάρ τις ἐρυθρός γίγνομαι καί φοβέω ὠχρός καί ἕκαστος ὁ τοιοῦτος · ὥστε καί εἰμί τις φύσις ὁ τοιοῦτος πάθος τίς πάσχω ἐκ τίνω φυσικός σύμπτωμα , ὁ ὅμοιος χροιά εἰκός εἰμί αὐτός ἔχω . εἰμί τις γάρ νῦν ἐν ὁ αἰσχύνω διάθεσις ὁ περί ὁ σῶμα γίγνομαι , καί κατά φυσικός σύστασις ὁ αὐτός γίγνομαι εἄν διάθεσις , ὥστε φύσις καί ὁ χροιά ὅμοιος φαίνω . ὅσος μέν οὖν ὁ τοιοῦτος σύμπτωμα ἀπό τίνω πάθος δυσκίνητος καί παραμόνιμος ὁ ἀρχή λαμβάνω , παθητικός ποιότης λέγω . εἴτε γάρ ἐν ὁ κατά φύσις σύστασις ὠχρότης ἢ μελανία γίγνομαι , ποιότης λέγω ποιός γάρ κατά οὗτος λέγω ) , εἴτε διά νόσος μακράν εἴτε διά καῦμα ὁ τοιοῦτος συμβαίνω ὠχρότης ἢ μελανία , καί μή ῥᾳδίως ἀποκαθίστημι ἢ καί παραμένω , ποιότης καί οὗτος λέγω · ὁμοίως γάρ ποιός κατά οὗτος λέγω . ὅσος δέ ἀπό ῥᾳδίως διαλύω - Μένων καί ταχύς ἀποκαθίστημι γίγνομαι , πάθος λέγω , ποιότης δέ οὖον · οὖον γάρ λέγω ποιέω τις κατά οὗτος . οὔτε γάρ ὁ ἐρυθρίας διά ὁ αἰσχύνω ἐρυθρίας λέγω ἵημι ὁ ὠχριῶ διά ὁ φοβέω ὠχρίας , ἀλλά μᾶλλον ὁ εἰμί πάσχω τίς . ὥστε πηγαίνω μέν ὁ τοιοῦτος λέγω , ποιότης ὅς οὖον . ὁμοίως δέ οὗτος καί κατά ψυχή παθητικός ποιότης καί πάθος λέγω . ὅσος τε γάρ εὐθύς ἐν ὁ γένεσις ἀπό τίνω πάθος δυσκίνητος γίγνομαι , ποιότης λέγω καί αὐτός , οἷος ὅς τε μανικός ἔκστασις καί ὁ ὀργή καί ὁ τοιοῦτος · ποιός γάρ κατά οὗτος λέγω , ὀργίλος τε καί μανικός . ὁμοίως δέ καί ὅσος ἄλλος ἔκστασις μή φυσικός ἀλλά ἀπό τίνω σύμπτωμα γίγνομαι δύο - πάλλαξ ὁ ὅλως ἀκίνητος , ποιότης καί ὁ τοιοῦτος · ποιός γάρ κατά οὗτος λέγω . ὅσος δέ ἀπό ῥᾳδίως ἢ ταχύς ἀποκαθίστημι γίγνομαι , πάθος λέγω , οἷος εἰμί λυπέω τις ὀργίλος γίγνομαι · οὖον γάρ λέγω ὀργίλος ὁ ἐν ὁ τοιοῦτος πάθος ὀργίλος εἰμί , ἀλλά μᾶλλον ὁ πάσχω τίς . ὥστε πάθος μέν λέγω ὁ τοιοῦτος , ποιότης δέ οὖον . πάθος δέ Ψυχή ὁ τοιόσδε , καίπερ ὄνιον ὁ συναμφότεροι , κατά ὁ ἐπικρατέω λέγω . ὁ γάρ πρός ὁ σῶμα συγγενής ὁ Ψυχή · κατάστασις καί ὁ ῥέπω εἰς γένεσις καί μή κράτος ἑαυτοῦ καί ὁ παράγω ὑπό ὁ σῶμα καί ὑλικός ὁ ψυχικός πάθος οὗτος αἴτιος . τρισσός δέ ὁ πάθος , ὁ τε εἰς φθορά ἄγω ὡς ὁ σῆψις ὁ σῶμα , καί ὅς συγχέω διά ὁ μεταβολεύς ἐν ὁ κατά φύσις ὁ ὑπόκειμαι , ὡς ὁ αἴσθησις συγχέω ὁ κατά αὐτός πάθος , καί ἔτι πάθος καί ὁ ἀπό ὁ δύναμις ἐπί ὁ ἐνέργεια μεταβολή καί ὅλως ὁ ἀπό ὁ ἀτελής ἐπί ὁ τέλειος πρόοδος . εἰμί τις δέ καί κατά εἶδος ὁ κίνησις διαιρέω ὁ πάθος , ὀρθῶς ἀποδίδωμι · ὁ μέν γάρ εἰμί κατά οὐσία , ὁ δέ κατά ποσός , ὁ δέ κατά ποιός . ἀλλά πῶς οὖον συμπίπτω ἔχω καί διάθεσις καί παθητικός ποιότης καί πάθος , εἴπερ ὡς ἐνταῦθα ἐκεῖ ὁ εὐμετάβολος καί δυσκίνητος ὁ ἕξις ὁ διάθεσις ἀποκρίνω ; ὁ παρά ὅσος ἐκεῖ μέν ὁ ἐκ διδασκαλία καί ἔξωθεν ἐγγίγνομαι ἀμετάβλητος καί εὐκίνητος ὡς ἐπί πᾶς ἀποδίδωμι τελειότης , ἐνταῦθα δέ παθητικός ποιότης καί πάθος ὁ φύσις λέγω . καί ἔτι ὁ θερμότης , καθό μέν διατίθημι ὁπωσοῦν ὁ ὑπόκειμαι , διάθεσις λεʹ - Γέτης , καθό δέ πήγνυμι ἴσχω ὁ διάθεσις , ἕξις , καθό δέ ἀπό τις γίγνομαι , πάθος , ὅτι δέ δευσοποιῶς καί μόνιμος ὁ πάθος γίγνομαι , ποιότης παθητικός . ἔτι ὁ παθητικός ποιότης ὁ μέν ἀμφοτέρως ὁ πάθος ἔχω , ὡς ἀπό πάθος ἄρχω καί ὡς πάσχω ὑπό αὐτός ὁ αἴσθησις , ὡς ὁ ἐν ὁ ζωμός ἡδύτης , ὁ δέ κατά ἑκάτερος . ὁ μέν γάρ πυρός ὁ θερμότης ὡς οὖον - σιωδη καί μή ἐπισυμβαίνω κατά μόνος ὁ πρός ὁ αἴσθησις ὁμιλία ὁ πάθος ἔχω · λευκότης δέ καί μελανία ὁ γίγνομαι ἐκ πάθος . καίτοι καί οὗτος δράω εἰς αἴσθησις , διακρίνω ὁ ὄψις καί συγκρίνω , ἀλλά οὐ , ὥσπερ ὅταν θερμός αἰσθάνομαι θερμαίνω , οὕτως καί ὅταν λευκός , λευκός τίς ὁ ἐν ἐγώ γίγνομαι · οὖον γάρ ὕλη ὁ λευκός ὁ ὀφθαλμός , ἀναλαμβάνω ὁ ὁ λευκός εἶδος , ὥσπερ ὁ χείρ ὁ θερμός . ἢ οὗτος μέν καί ἐπί ὁ ἀκοή εἶπον τις · οὐδέ γάρ ἐκεῖνος ὀξύνω ἢ βαρύνω , καίπερ ὁ οἰκέω αἰσθητός ἅπας συμπάσχω αἴσθησις · ἀλλά οὗτος μᾶλλον χρῶμα ἴδιος , ὁ πᾶς εἰμί ἐπισύμβαμα καί ὅσπερ ἀχώριστος λέγω , ὡς ὁ λευκός ὁ χιών · πῆξις γάρ εἰμί νέφος διά ψυχρότης ὑπερβάλλω ὁ χιών , ὅς ἐπιγέννημα ὁ λευκός . ὁμοίως δέ καί ὁ ὠχρότης ὁ ἐν φόβος καί ὁ ἐν αἰδώς ὁ ἔρευθος παρακολούθημα γίγνομαι ὁ ψυχικός διάθεσις , καί ἄλλος κατά τρόπος · θερμότης δέ καί ψυχρότης καί ὁ τοιοῦτος ἐν ὅς ἄν καί πρωτότυπος ὑπάρ - χόω , οὐσία εἰμί μέρος καί οὐ ἔξωθεν ὑπό πάθος ἐγγίγνομαι . διαφέρω δέ καί ὁ δύο ὁ ποιότης εἶδος ὁ πάρειμι , κατά ὅσος ἐκεῖνος μέν ἐν ὁ δύναμις θεωρέω καί ὁ ἐπιτηδειότης εἰμί , ὁ δέ ἐντελέχεια καί κατά εἶδος μᾶλλον ὑφίστημι . ἐν οὗτος καί ὁ περί ὁ πάθος καί παθητικός ποιότης . τέταρτος δέ εἶδος ποιότης σχῆμα τε καί ὁ περί ἕκαστος ὑπάρχω μορφή , ἔτι δέ πρός οὗτος Εὐθύτης καί καμπυλότης καί εἰμί τίς οὗτος ὁμοῖος εἰμί . καθά ἕκαστος γάρ οὗτος ποιός τίς λέγω , καί ὁ εὐθύς2 ἢ ὁ καμπύλος εἰμί , καί κατά μορφή δέ ἕκαστος ποιός λέγω . ληπτέος δέ ὁ μέν σχῆμα οὖον κατά ὁ πλῆθος ὁ γραμμή καί ὁ ἐπίπεδος · ποσός γάρ οὕτως εἰμί . ἀλλά οὐδέ κατά ὁ χρῶμα , ἀλλά κατά ὁ ὁ ἐπιφάνεια ποιός σχηματισμός κατά ὁ γεγωνιῶσθαι ἢ ἀγώνιος εἰμί . δισσός δέ καί ὁ περί ἕκαστος μορφή · ὁ τε γάρ οὐσιώδης εἶδος μορφή λέγω καί ὁ ὁ ἐπιφάνεια ποιός τύπωμα , περί ὅς ὁ λόγος , καθό εὔμορφος ἢ δύσμορφος λέγω . Εὐθύτης δέ καί καμπυλότης περί ὁ θέσις ἔχω ὁ ποιός ἀφορίζω . ὡς ἄν δέ καί νοερόω - τέρος περί ὁ πρόκειμαι εἶπον τις , ὅτι περιγραφή ὁ σῶμα συμφυής ὁ ὁ σχῆμα ἀποπεράτωσις , ἀφορίζω κατά ὁ οὐσιώδης διάστασις καί φυσικός καί ἀντίτυπος , ὅστις καί ἐν κινέω καί ἐν ὕλη νοέω . ὥσπερ δέ ὁ διάστασις ὁ τέλος εἰμί σχῆμα , οὕτως ὁ ὅλος εἶδος ὁ ἀποτελεύτησις ἄχρι ὁ ἐπιφάνεια ὁ μορφή ἀπογεννάω , εἰμί αὐτός ὁ φαίνω ἴχνος ὁ εἶδος καί τελευταῖος ἔκτασις ὁ ὁ λόγος ἐπί ὁ ἐκτός πρόοδος . ὁμοίως δέ καί ὁ Εὐθύτης ὁ ἰσότης ὁ λόγος ὁ ἔσχατος εἶδος ἐμφαίνω καί ὁ καμπυλότης ὁ ἀνισότης · εἰμί μέντοι καμπυλότητα τις λαμβάνω ὁ περιφερής γραμμή , καί οὗτος ὁ εἰς ἑαυτοῦ ἐπιστροφή ὁ λόγος ἔλλαμψις ἐμφαίνω · καί πᾶς οὗτος κατά ὁ ἔξω προέρχομαι ἀποπεράτωσις . καί κατά ὅσος σύνεγγυς εἰμί οὗτος καί οὖον πόρρω ἀλλήλων κατά ὁ ἔσχατος καί ἐπιπολή εἴδωλον καί κατά ὁ περιορίζω ὁ περιγραφή , εἷς εἶδος εἰμί · κατά ὅσος δέ ἰδιότροπος ὁ ὁ εἶδος ὁ ἔσχατος ἰδιότης ἀφορίζω κατά εἷς ἕκαστος ἑτερότης , πλείων γίγνομαι . διορίζω δέ ὁ φύσις ἕκαστος καί τρόπος τις εἰδοποιέω , ὁ τε σῶμα παρέχω ὁ σῶμα φαίνω ὁ τε ὄγκος ὡς ὄγκος μετρέω ἀπεργάζομαι καί ὁ ἤπειρος ὁ σῶμα διαλαμβάνω πέρας . ὁ δέ μανός καί πυκνός καί ὁ τραχύς καί ὁ λεῖος δοκέω μέν ἄν σημαίνω , ἔοικα δέ οὗτος ἀλλότριος εἰμί ὁ περί ὁ ποιός διαίρεσις · θέσις γάρ τις μᾶλλον φαίνω ὁ μόριον ἑκάτερος δηλόω . πυκνός μέν γάρ ὁ ὁ μόριον σύνεγγυς εἰμί ἀλλήλων , μανός δέ ὁ διίστημι ἀπό ἀλλήλων · καί λεῖος μέν ὁ ἐπί εὐθύς πως ὁ μόριον κεῖμαι , τραχύς δέ ὁ ὁ μέν ὑπερέχω ὁ δέ ἐλλείπω . εἰμί δέ τις ἐνίστημι πρός ὁ θέσις οὗτος καθάπαξ εἰμί , ἐκεῖνος λέγω ὡς δισσός ὁ ὁ μανός καί πυκνός σημαίνω , ὁ μέν ἐν ὁ εἶδος , ὅς καί διά ὅλος πάρειμι καί οὐσιώδης εἰμί καί ἕξις μᾶλλον ὁ - καίω θεωρέω , ὥσπερ ἀήρ καί πῦρ μανός κατά οὐσία , ὁ δέ Ἐπίκτητος καί ἔξωθεν ὡς ἐν σχῆμα , ὅσπερ ἐν ὁ σπόγγος καί ὁ κισσήρης φαίνω , οὖον κενός τις ὁ μεταξύ παρεμπίπτω , ἀλλά ὁ στερεός σῶμα κατά σχῆμα περιγράφω καί τις ἐν ὁ περιγραφή ὁ λεπτός σῶμα περιέχω . καί ὁ μέν οὐσιώδης ποιότης , θέσις δέ ὁ κατά σχῆμα . ὡσαύτως δέ καί περί ὁ λεῖος καί τραχύς καί ἀπορέω καί λύω . βαρύς δέ καί κοῦφος ὁ μέν κατά ὁ σταθμόν καί ὁ ῥοπή χράω ποσός ἄν κατά ὁ Ἀρχύτης εἰμί , ὁ μέντοι ἰδιότης ὁ στοιχεῖον , κατά ὅς κοῦφος μέν ὁ ἀήρ , κοῦφος δέ οὗτος ὁ πῦρ , βαρύς δέ ὁ γῆ καί βαρύς ὁ ὕδωρ , ποιότης ἄν τις ἄγω . κατά ὁ αὐτός δέ καί ὁ ἰσχνός καί ὁ παχύς ὁ μέν ἐν ὄγκος καί μετρέω ἐν ποσός , ὁ δέ κατά ὁ χαρακτήρ ὁ ἰδιότης προφέρω ἐν ποιός . τίς δέ ὁ εἴρω ὁ ποιότης εἶδος ὁ κατά ποιός βαρύς καί κοῦφος συντάσσω , ἔχω διαπορία . ὁ μέν γάρ ἀναπλέω ὁ σῶμα ὁ θερμότης καί αὐτός ἑαυτοῦ ὁ κοῦφος ποιέω , καί αὖος ἐν ὁ συνάγω ὁ ψυχρότης ἑαυτοῦ αὐτός ὁ βαρύς ποιέω , ὁ πάθος - τϊκός ἄν τις συνάπτω ποιότης · ὁ δέ αὖος παρακολουθέω ὁ μέν θερμός ὁ κουφότης , ὁ δέ ψυχρός ὁ βαρύτης , καί ποιητικός μέν ἐκεῖνος εἰμί , ὁ δέ μήτε τίς ποιέω μήτε πάσχω ὁράω , εἰς ἄλλος τίς γένος ἀνάγω οὗτος ζητέω ὑπολείπω . ἐν οὗτος καί ὁ ὁ τέταρτος εἶδος ἀποπεράω . ἴσος μέν οὖν καί ἄλλος τρόπος φαίνω ποιότης , ἀλλά ὁ γε μάλιστα λέγω σχεδόν τοσοῦτος εἰμί . ποιότης μέν οὖν εἰμί ὁ εἴρω , ποιός δέ ὁ κατά αὐτός παρώνυμος λέγω ἢ ὁπωσοῦν ἄλλως ἀπό αὐτός . ἐπί μέν οὖν ὁ πλεῖστος καί σχεδόν ἐπί πᾶς παρώνυμος λέγω , οἷος ἀπό ὁ λευκότης ὁ λευκός καί ἀπό ὁ γραμματικός ὁ γραμματικός καί ἀπό ὁ δικαιοσύνη ὁ δίκαιος , ὡσαύτως δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος . ἐπί ἔνιοι δέ διά ὁ μή κεῖμαι ὁ ποιότης ὄνομα οὐ ἐνδέχομαι παρώνυμος ἀπό αὐτός λεʹ - γίγνομαι , οἷος ὁ δρομικός ἢ ὁ πυκτικός ὁ κατά δύναμις φυσικός ἀπό οὐδείς ποιότης παρώνυμος λέγω · οὖον γάρ κεῖμαι ὄνομα ὁ δύναμις , κατά ὅς οὗτος ποιός λέγω , ὥσπερ ὁ ἐπιστήμη , κατά ὅς πυκτικός ἢ παλαιστικός κατά διάθεσις λέγω . ἐνίοτε δέ καί ὄνομα κεῖμαι οὖον λέγω παρώνυμος ὁ κατά αὐτός ποιός , οἷος ἀπό ὁ ἀρετή 6 σπουδαῖος · ὁ γάρ ἀρετή ἔχω σπουδαῖος λέγω , ἀλλά οὖον παρώνυμος · οὖον γάρ δεῖ ἐνάρετος λέγω ἀπό ὁ ἀρετή , ὥσπερ οὐδέ ἐγγράμματος ἀπό ὁ γραμματικός . οὐ ἐπί πολύς δέ ὁ τοιοῦτος εἰμί . ὁ δέ καί ὁμώνυμος ὡς ὁ μουσική γυνή καί ὁ μουσική ἐπιστήμη . ἐπί ἔνιοι δέ καί παραλλάσσω ὁ ὁ ὄνομα σημασία παρά ὁ ὁ πρᾶγμα δήλωσις διά ὁ ἀνωμαλία ὁ χρῆσις · ὁ γάρ δίκαιος κατά μέν ὁ ὄνομα ἀπό ὁ δίκη παραλαμβάνω , κατά δέ ὁ πρᾶγμα ἀπό ὁ δικαιοσύνη , ὥσπερ καί ὁ Εὐφρόσυνος ἀπό ὁ Εὐφρόσυνος , κατά δέ ὁ πρᾶγμα οὐ ἔχω παράθεσις . ποιός οὖν λέγω ὁ παρώνυμος ἀπό ὁ εἴρω - Μένων ποιότης λέγω ἢ ὁπωσοῦν ἄλλως ἀπό αὐτός . ὡς εἄν δέ καί κατά ἐπιστημονικός ὁδός ὁ διαίρεσις ὁ ποιότης γίγνομαι , καί πᾶς κατά τάξις περιλαμβάνω ὁ εἶδος , οὗτος λέγω · ὁ ποιότης ὁ μέν ἐν δύναμις εἰμί , ὁ δέ ἐν ἐνέργεια . καί ὁ κατά δύναμις ὁ μέν ἰδίως ὁμώνυμος ὁ γένος κατά δύναμις λέγω , ὁ δέ κατά ἀδυναμία , ὅς καί δήω - τέρος εἶδος ποιότης τίθημι · ὁ δέ κατά ἐνέργεια ὁ μέν τελειωτικός εἰμί ὁ ὑπόκειμαι , ὁ δέ κακωτικός , ὁ δέ οὐδέτερος οὗτος . καί ὁ τελέω - Τίκου ὁ μέν πάθος ἐμποιέω περί ὁ ἡμέτερος αἴσθησις , ὡς ὁ ὁ πυρός θερμότης καί ὁ γλυκύτης ὁ μέλι , ὁ δέ οὖον , ὡς ἐπιστήμη καί ἀρετή . καί ἀμφότερος εὐαπόβλητος ἢ δυσαπόβλητος · ὅς ὁ μέν περί ψυχή ἔχω καί διάθεσις κατονομάζω , ὁ δέ περί ὁ σῶμα πάθος καί παθητικός ποιότης . καί ὁ κώτικος δέ ὡσαύτως ὁ μέν περί ψυχή ἔχω ὁ εὐκίνητος ἢ δυσκί - νέος , ὡς ὁ μανικός ἔκστασις καί ὁ ὀργή , ὁ δέ περί σῶμα , ὡς ὁ ὠχρίασις ἢ ὑπό νόσος ἢ ὑπό φόβος , ὁ κοινῶς πάθος καί παθητικός ποιότης λέγω . ὁ δέ μήτε τελειωτικός μήτε κακωτικός ὁ ὑπόκειμαι ὁ μέν διά βάθος χωρέω ὡς ὁ ἐν τις χρῶμα , ὁ δέ ἐπιπολή ὡς ὁ μορφή καί ὁ σχῆμα . καί ὅλως δή πολύχοος τίς ὁ ποιότης εἰμί · ἐν πᾶς γάρ θεωρέω ὁ γένεσις , οἷος ἀνθρωπότης καί Σωκρατότης ποιότης ἐν οὐσία , καμπυλότης δέ γραμμή καί Εὐθύτης καί τρίγωνος ἀριθμός καί τετράγωνος ἐν ποσός , χρῶμα δέ διακριτικός καί συγκριτικός ἐν ποιός , καί ἐν ὁ πρός τίς δή ποιότης ὁ σχέσις ὁ διπλασίων καί ὁ ἥμισυς , καί ἐν ὁ ποῦ ὁ εὐάερος τόπος λέγω καί δυσάερος , καί ἐν ὁ ποτέ ὁ καιρός καί ὁ Εὐκαιρία , καί ἐν ὁ ποιέω δέ καί πάσχω ὁ ποιητικός καί παθητικός ποιότης , ἐν δέ ὁ κεῖμαι ὁ εὔθετος καί μή , ἐν ὁ ἔχω δέ ὁ εὐπερίβλητος καί μή τοιοῦτος . φθάνω δέ φημί καί ἐπί ὁ ἀνύπαρκτος ὡς ὁ ἱπποκενταυρότης καί ἐπί ὁ μή ὑπαρκτός εἰμί ὡς ὁ τεττιγοτηταω ἐν χειμών . ἀλλά οὗτος ὁ μέν ὁ σχῆμα μόνος ὁ λέξις ἐμφαίνω ὁ ποιότης , οὐ εἰμί ποιός , ὡς ὁ ἐπί ὁ οὐσία , ὁ δέ ὅλως οὐ ὑφίστημι , ὁ ἐπί ὁ μή εἰμί . περί δέ ὁ ἄλλος ἐκεῖνος ῥητέος , ὡς ὁ ἐν ποιότης διαφορά ποιότης εἰμί μόνος , ὁ δέ ἐν ἄλλος γένεσις μηδαμῶς ἐκβαίνω ἀπό ὁ ἐν ἕκαστος ἰδιότης ἐπί ὁ ὁ ποιότης γένος . ἢ μήποτε περί αὐτός καί οὗτος δεῖ λέγω , ὡς ἐν μέν οὐσία ποιότης κατά ὁ οὐσιώδης διαφορά , ἐν δέ ὁ ἄλλος γένεσις οἰκεῖος ἐν ἕκαστος ὁ ἰδιότης ὁ γένος ἀφορίζω · οὗτος γάρ ποιότης ἴδιος . πότερος δέ πᾶς ποιότης δύναμαι γίγνομαι καί οὐσιώδης διαφορά , ἢ ἐπί μέν ὁ σῶμα ἀνάγκη ἐν τις συγχωρέω ὁ γάρ λευκότης , συμβαίνω εἰμί , οὐσιώδης εἰμί ὁ ψιμύθιον διαφορά ) ἐπί δέ ὁ ψυχικός διάθεσις οὖον ; ἢ ἐκεῖ γίγνομαι ἄν ποτός , ὥσπερ ὁ νόος καί ἐπιστήμη δεκτικός ὁ ἄνθρωπος μονοειδής καί οὖον - σιωδη εἰμί διαφορά . ἔτι ὁ ποιότης συντακτέον ὁ κατά αὐτός ποιός , κατά ὅσος περί αὐτός εἰμί ὁ ποιότης , μή προσποιέω ὁ ὑπόκειμαι , ἵνα μή κατηγορία δύο νοέω , ἀλλά εἰς οὗτος ἀνάγω , ἀπό ὅσπερ λέγω . οὖον χείρων δέ καί πάλιν ὑπομιμνήσκω , ὑπέρ ὅς καί πρότερος , ὅτι ὁ νοητός ποιότης καί αἰσθητός οὐ ἄν ἄγω ὑπό ὁ αὐτός γένος · οὐδέ γάρ ὁ κατηγορία περί ὁ νοητός ἐπί πᾶς , ἀλλά περί ὁ λέγω . καί γάρ οὐδέ δυνατός ὁ εἰμί εἰμί καί ὁ ἐν γένεσις καί φθορά διαφέρω ὡς ἰσοστοιχέω εἷς εἰμί γένος ποιότης . ὑπάρχω δέ καί ἐναντιότης κατά ὁ ποιός , οἷος δικαιοσύνη ἀδικία ἐναντίος καί λευκότης μελανία καί ἄλλος , ὡσαύτως δέ καί ὁ κατά αὐτός ποιός λέγω , οἷος ὁ ἄδικος ὁ Δίκαιος καί ὁ λευκός ὁ μέλας . οὐ ἐπί πᾶς δέ ὁ τοιοῦτος · ὁ γάρ πυρρός ἢ ὁ ὠχρός καί ὁ τοιοῦτος χροιά οὐδείς εἰμί ἐναντίος ποιέω εἰμί . ἔτι δέ ἐάν ὁ ἐναντίος ἕτερος εἰμί ποιός , καί ὁ λοιπός εἰμί ποιός . οὗτος δέ δῆλος ἐκ ὁ κατά ἕκαστος προχειρίζω ὁ ἄλλος κατηγορία , οἷος εἰμί εἰμί ὁ δικαιοσύνη ὁ ἀδικία ἐναντίος , ποιός δέ ὁ δικαιο - σύνειμι , ποιός ἄρα καί ὁ ἀδικία · οὐδείς γάρ ὁ ἄλλος κατηγορία ἐφαρμόζω ὁ ἀδικία , οὔτε ὁ ποσός οὔτε ὁ πρός τίς οὔτε ὁ ποῦ οὔτε ὅλως τίς ὁ ὅς - οὐτάω οὐδείς , ἀλλά ἢ ποιός . ὡσαύτως δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁ κατά ὁ ποιός ἐναντίος . ἐπιδέχομαι δέ καί ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός ὁ ποιός . λευκός γάρ μᾶλλον καί κακός ἕτερος ἕτερος λέγω , καί Δίκαιος μᾶλλον ἕτερος ἕτερος καί κακός . καί αὐτός δέ ἐπίτασις λαμβάνω · λευκός γάρ ὅς ἔτι ἐνδέχομαι λευκός γίγνομαι . οὖον πᾶς δέ ἀλλά ὁ πλεῖστος . δικαιοσύνη δέ δικαιοσύνη εἰμί λέγω μᾶλλον δικαιοσύνη καί ἀίσσω , ἀπορέω ἄν τις · ὁμοίως δέ καί ἐπί ὁ ἄλλος διά - θέσις . ἔνιοι γάρ ἀμφισβητέω περί ὁ τοιοῦτος · δικαιοσύνη μέν γάρ Ζεύς - καίω οὖον πάνυ δήω λέγω μᾶλλον καί κακός , οὐδέ ὑγεία ὑγεία , ὡς καί παρά ἐγώ ἀνωτέρω διαρθρόω · ἀίσσω μέντοι ἔχω ἕτερος ἕτερος ὑγεία καί δικαιοσύνη ἕτερος ἕτερος εὔλογος , ὡσαύτως δέ γραμματικός καί ὁ ἄλλος διάθεσις . ἀλλά οὖν ὁ γε κατά οὗτος λέγω ποιός ἀναμφισβήτητος ἐπι - δέχομαι ὁ μᾶλλον καί ὁ ἀίσσω · γραμματικός γάρ ἕτερος ἕτερος μᾶλλον λέγω καί ὑγιεινός καί Δίκαιος , καί ἐπί ὁ ἄλλος ὡσαύτως . τρίγωνος δέ καί τετράγωνος οὖον δοκέω ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός ἐπιδέχομαι , οὐδέ ὁ ἄλλος σχῆμα οὐδείς · ὁ μέν γάρ ἐπιδέχομαι ὁ τρίγωνος λόγος καί ὁ ὁ κύκλος πᾶς ὁμοίως τρίγωνος ἢ κύκλος εἰμί , ὁ δέ μή ἐπιδέχομαι οὐδείς μᾶλλον ἕτερος ἕτερος εἴρω . οὐδείς γάρ μᾶλλον ὁ τετράγωνος ὁ ἑτερομήκης κύκλος εἰμί · οὐδέτερος γάρ ἐπιδέχομαι ὁ ὁ κύκλος λόγος . ἀπλόος δέ , ἐάν μή ἐπιδέχομαι ἀμφότερος ὁ ὁ πρόκειμαι λόγος , οὖον εἴρω - σέτα ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος μᾶλλον . οὖον πᾶς οὖν ἐπιδέχομαι ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός . ὁ μέν οὖν εἴρω οὐδείς ἴδιος ποιότης , ὅμοιος δέ καί ἀνόμοιος κατά μόνος ὁ ποιότης λέγω . ὅμοιος γάρ ἕτερος ἕτερος οὐ εἰμί κατά ἄλλος οὐδείς ἢ καθό ποιός εἰμί . ὥστε ἴδιος ἄν εἰμί ὁ ποιότης ὁ ὅμοιος λέγω κατά αὐτός ἢ ἀνόμοιος . οὖον δεῖ δέ ταράσσω μή τις ἐγώ φημί ὑπέρ ποιότης ποιέω ὁ πρόθεσις πολύς ὁ πρός τίς συγκαταριθμέω · ὁ γάρ ἔχω καί ὁ διάθεσις ὁ πρός τίς λέγω εἰμί . σχεδόν γάρ ἐπί πᾶς ὁ τοιοῦτος ὁ γένος ὁ πρός τίς λέγω , ὁ δέ κατά ἕκαστος οὐδείς · ὁ μέν γάρ ἐπιστήμη , γένος εἰμί , αὐτός ὅσπερ εἰμί ἕτερος λέγω τις γάρ ἐπιστήμη λέγω ) , ὁ δέ κατά ἕκαστος οὐδείς αὐτός ὅσπερ εἰμί ἕτερος λέγω , οἷος ὁ γραμματικός οὖον λέγω τις γραμματικός οὐδέ ὁ μουσική τις μουσικός , ἀλλά ἢ ἄρα κατά ὁ γένος καί οὗτος ὁ πρός τίς λέγω , οἷος ὁ γραμματικός λέγω τις ἐπιστήμη , οὖον τις γραμματικός , καί ὁ μουσική τις ἐπιστήμη , οὖον τις μουσικός · ὥστε ὁ κατά ἕκαστος οὐ εἰμί ὁ πρός τίς . λέγω δέ ποιός ὁ κατά ἕκαστος · οὗτος γάρ καί ἔχω · ἐπιστήμων γάρ λέγω ὁ ἔχω ὁ κατά ἕκαστος ἐπιστήμη τις . ὥστε οὗτος ἄν καί ποιότης εἰμί , ὁ κατά ἕκαστος , κατά ὅς ποτός καί ποιός λέγω · οὗτος δέ οὐ εἰμί ὁ πρός τίς . ἔτι εἰμί τυγχάνω ὁ αὐτός ποιός καί πρός τίς εἰμί , οὐδείς ἄτοπος ἐν ἀμφότερος αὐτός ὁ γένεσις καταριθμέω . μετά δέ ὁ ὁ ποιότης λόγος ὁ χρονικός καί τοπικός κατηγορία ἐκτίθημι . ὁπότερος δέ πότερος προτάσσω ἢ ὑποτάσσω χρή , ἔχω ἔχω διαπορία . δοκιμάζω δέ ὁ λόγος ἐπί ὁ χρόνος καί ὁ τόπος , ὡς ἐκεῖθεν ὁ πάρειμι ὑφίστημι . ὁ μέν γάρ ὁ τόπος ὁ οὐσία ὁ σῶμα συνυπάρχω , ὁ δέ χρόνος συνυφίστημι ὁ κινέω , πρότερος δέ ὁ εἰμί ὁ γίγνομαι ἢ ὁ κινέω , πρότερος εἰμί γένος καί ὁ ὁ ὑπόστασις ὁ γίγνομαι συνυφίστημι ἢ ὁ ὁ κινέω παρομαρτέω . ὁ δέ αὖος μηδείς ὁ γενητός ἐγχωρέω εἰμί ἢ γίγνομαι ἄνευ χρόνος , πολύς δέ ἵημι ἄνευ τόπος ( ὅς τε γάρ αὐτός οὐ ἐν τόπος καί ὁ πρᾶξις πᾶς ) , δοκέω ἄν εἰκός προτάσσω ὁ ποῦ ὁ ποτός . μήποτε δέ ἀσφαλῶς ἔχω ἅμα ὁ περί αὐτός ποιέω διδασκαλία · ἀπονεύω γάρ πως πρός ἀλλήλων καί κατά συζυγία προάγω , ὥσπερ ὁ ποιέω καί πάσχω , καί ἀδελφός πως εἰμί , κοινός ἐπί ἴσος παρέχω ὁ συντέλεια πρός ὅλος ὁ γένεσις . ὁ γάρ αἰσθητής καί φυσικός οὐσία ὁ μέν συνεισέρχομαι , ὡς ποσότης καί ποιότης καί πρός τίς , ὁ δέ ἐπεισέρχομαι κινέω ὡς ὁ ποιέω καί πάσχω , ὁ δέ ἐπακολουθέω ὡς ὁ ἐν χρόνος καί ἐν τόπος καί ὁ κεῖμαι καί ὁ ἔχω . ἅμα δέ ὁ διδασκαλία ποιέω , ὅμως πᾶς - Τάχου ὁ ποτέ ὁ ποῦ προτίθημι . λέγω δή ὡς οὔτε ὁ πρᾶγμα ὁ ἐν χρόνος οὔτε ὁ χρόνος αὐτός οὔτε ὁ συντίθημι ἐκ ἄμφω εἰδοποιέω ὁ ὁ ποτέ κατηγορία , ψιλός δέ ὁ σχέσις ὁ πρᾶγμα πρός ὁ χρόνος . εἰμί δέ διττός · δηλόω γάρ καί ὁ χρόνος αὐτός , δηλόω καί ὁ κατηγορία , ὅσπερ ἰδίως ἐν χρόνος λέγω . οὗτος δισσός καί ὁ ἀεί , ὁ μέν ἐν χρόνος , κατά ὅς λέγω ἀεί εἰμί πρᾶξις ” , ὁ δέ ὁ αἰών παρώνυμος . ὁμοίως δέ καί ὁ πέρυσι διττός · ὁ δέ εἰς νέωτα καί τῆτες οὐκέτι , ἀλλά ὁ ἐν χρόνος μόνος δηλόω . καί χρόνος μέν ἄν ἄγω διαφορά παρέρχομαι , μέλλω , ὁ δέ ποτέ ὁ μετά - ῥύσις , εἰς νέωτα , τῆτες . ὁ μέντοι πάλαι , ὅταν μέν λέγω “ ὁ πάλαι εἰμί , “ χρόνος δηλόω , ὅταν δέ “ πάλαι πράσσω ” , ἐν χρόνος . ὁμοίως δέ καί ὁ ἄρτι καί νῦν καί ὁ ἤδη καί χρόνος δηλόω καί ἐν χρόνος , ὁ δέ χρονίζω ὁ ἐν χρόνος , οὖον ὁ χρόνος . καί ὁ μέν χρόνος ἤπειρος , εἴπερ ὁ γένεσις συνεχής , ὁ δέ ποτέ περάω , ὅτι καί ὁ ἐν αὐτός πρᾶξις · ὅθεν καί ὁ θεῖον ἐξίημι - ριειμι . ἀλλά οὗτος μέν προσιστορέω ὁ συνήθεια ὁ ὄνομα ἕνεκα . πῶς δέ ὁ ἐν τις πολλαχῶς λέγω , ὁ ἐν χρόνος καί ἐν τόπος μόνος ἴδιος ἐγώ κατηγορία χαρακτηρίζω ; ἢ ἐν οὗτος ὁ μέν περιέχω ὁ δέ περιέχω , ἑκάτερος ὁ ἑαυτοῦ φύσις διασῴζω , καί μόνος ἐν οὗτος αὐτός ὁ ἐν τις φύσις τις ἀφορίζω γίγνομαι , κατά ὁ σχέσις αὐτός ὑφίστημι · ὁ <δ᾿> ἄλλος σημαίνω ὁ μέν εἰμί μέρος ὁ σύζυγος , ὁ δέ ἕτερος , ὁ δέ οὖον δύναμαι Χωρὶς ὑφίστημι . ὅτι2 μέν οὖν ὁ ποτέ οὐ εἰμί χρόνος οὖον γάρ ὁ ἐν χρόνος χρόνος ) , εἴρω . ὅτι δέ ὁ χρόνος ποσός εἰμί , φανερός · οὖον γάρ μόνος μετρέω ὁ κίνησις ( εἰμί γάρ ἀριθμός κίνησις κατά ὁ πρότερος τε καί ὕστερος ) , καί μετρέω ὑπό αὐτός εἰς γάρ ὁ μεταξύ σύμπας καί ὁ οὗτος πλῆθος καί μῆκος καί ὁ βραχύς καί μακρός κινέω ἀποβλέπω ὁ πλείων καί μικρός χρόνος ὁρίζω ) , ὥσπερ αὖος καί ὁ μέγεθος καί ὁ κίνησις πάλιν ἀλλήλων ἀντιμετρέω · πολύς γάρ φημί ὁδός , ὅς ὁ πορεία πολύς , καί πολύς ὁ πορεία , ὅταν ὁ ὁδός μῆκος ἱκανός ἔχω . ἀκολουθέω γάρ ὁ μέν μέγεθος ὁ κίνησις , ὁ δέ κινέω ὁ χρόνος · ποσός ἄρα καί ὁ χρόνος . ἐπεί δέ ἕκαστος συγγενής μετρέω μόνος γάρ μόνος μετρέω ) , καί ὁ κινέω ἄρα πᾶς κινέω μετρέω ὁ ὁ κυκλοφορία · ὁμαλός γάρ οὗτος καί ὁρίζω . εἰμί ἐν ὁ κυκλοφορία καί ὁ χρόνος ὥσπερ καί ὁ κίνησις μέτρον . οὗτος δέ ὁμολογέω καί ὁ εἴωθα λέγω , ὅτι κύκλος ὁ ἀνθρώπειος φέρω καί ὁ γίγνομαι πᾶς , καί ὡς ὁ χρόνος κύκλος τις καί περίοδος , ὥσπερ καί ὁ ἐν αὐτός · καί γάρ τοιοῦτος εἰμί μέτρον καί μετρέω ὑπό αὐτός . ὅθεν καί ὁ μή φύω κινέω μηδέ ἠρεμέω ἀλλά εἰμί φύσις ἀκίνητος , οἷος ὁ νοητός , οὐδαμῶς ἐν χρόνος . ἐπεί δέ εἰμί ὁ κίνησις ἐν χρόνος , ἀνάγκη καί ὁ ἠρεμία εἰμί σύν χρόνος · ἀρχή γάρ οὗτος καί τέλος ἔχω χρονικός . οὐ ἄκαιρος δέ καί ὁ ὁ Ἀρχύτης περί χρόνος παρατίθημι ἄρτι · φημί δέ ὧδε “ ὁ δέ ποτέ καί ὁ χρόνος καθόλου μέν ἴδιος ἔχω ὁ ἀμερής καί ὁ ὁ γάρ νῦν ἀμερής λέγω ἅμα λέγω καί νοέω παρέρχομαι καί οὐ εἰμί παραμένω . γίγνομαι γάρ συνεχῶς ὁ αὐτός μέν οὐδέποκα σῴζω κατά ἀριθμός , κατά μέντοι γε ὁ εἶδος . ὁ γάρ ἐνίστημι νῦν χρόνος καί ὁ μέλλω οὐ εἰμί ὁ αὐτός ὁ προγίγνομαι · ὁ μέν γάρ ἀπογίγνομαι καί οὐκέτι εἰμί , ὁ δέ ἅμα νοέω καί ἐνίστημι παροίχομαι · καί οὕτως ἀεί συνάπτω ὁ νῦν συνεχῶς ἄλλος καί ἄλλος γίγνομαι τε καί φθείρω . κατά μέντοι γε ὁ εἶδος ὁ αὐτός · πούς γάρ ὁ νῦν ἀμερής καί ἀδιαίρετος , καί πέρας μέν εἰμί εἰμί προγίγνομαι , ἀρχή δέ ὁ μέλλω , ὥσπερ καί γραμμή εὐθύς κλάω ὁ σημεῖον , περί ὅς ὅς κλάσις , ἀρχή μέν γίγνομαι ὁ ἕτερος γραμμή , πέρας δέ εἰς ἕτερος . συνεχής δέ ὁ χρόνος καί οὖον διορίζω , ὥσπερ ἀριθμός καί λόγος καί ἁρμονία · ὁ μέν γάρ λόγος ὁ συλλαβή ὁ μόριον διά-ὁρίζω καί ὁ ἁρμονία σύ φθόγγος καί ὁ ἀριθμέω ὁ μόνος , γραμμή δέ καί χωρίον καί τόπος συνεχής · ὁ γάρ μόριον οὗτος κοινός τμῆμα ποιέω διαιρέω . τέμνω γάρ γραμμή μέν κατά στιγμός , ἐπίπεδος δέ κατά γραμμή , στερεός δέ κατά ἐπίπεδος . εἰμί οὖν καί ὁ χρόνος συνεχής · οὖον γάρ εἰμί ποτός φύσις , ὁπότε χρόνος οὐ εἰμί , οὐδέ κίνησις , ὁπότε ὁ νῦν οὖον πάρειμι , ἀλλά ἀεί εἰμί καί εἰμί καί οὐδέποκα ἐπίλειψις ὁ νῦν , ἄλλος καί ἄλλος γίγνομαι , ἀριθμός μέν ἕτερος , εἶδος δέ τωυος . διαφέρω γε μήν ὁ ἄλλος συνεχής , ὅτι ὁ μέν γραμμή καί ὁ χωρίον καί ὁ τόπος ὁ μέρος ὑφίστημι , ὁ δέ χρόνος ὁ μέν γίγνομαι φθείρω , ὁ δέ γίγνομαι φθείρω . διόπερ ὁ χρόνος ἤτοι ὁ παράπαν οὐ εἰμί , ἢ ἀμυδρός καί μόλις εἰμί · ὅς γάρ ὁ μέν παρέρχομαι οὐκέτι εἰμί , ὁ δέ μέλλω οὐδέπω εἰμί , ὁ δέ νῦν ἀμερής καί ἀδιαίρετος , πῶς ἄν ὑπάρχω οὗτος κατά ἀλήθεια ; " καί φύσις μέν χρόνος κατά ὁ Ἀρχύτης οὗτος , χρεία δέ ὁ πᾶς παρέχω ὅδε · ὡς γάρ ὁ εἰμί διά ὁ αἰών ἅμα ὅλος εἰμί ἐν εἷς καί συναιρέω , οὕτως ὁ γένεσις διά ὁ χρόνος ἐν τάξις διακρίνω καί σύγχυσις οὐ εἰμί ὁ γένεσις καί ὁ πρᾶξις . εἰμί γάρ μή χρόνος εἰμί , αὐτός ἄν εἰμί ὁ ἐπί ὁ Τρωικός ὁ νῦν . καί περί μέν ὁ κοινῶς περί χρόνος ἐκδίδωμι οὗτος . ἔτι δέ νοερός ὁ Πυθαγόρειος καί περιεκτικός ὁ χρόνος ὁρίζω · Σάντο · διάστημα γάρ αὐτός φημί εἰμί καθόλου ὁ ὁ πᾶς φύσις . αὐτοκίνητος γάρ καί κατά αὐτός καί κατά Πλάτων ὁ Ψυχή εἰμί , πάντως ἐσθίω καί ἀρχή καί μέσος καί τέλος ἔχω κίνησις . ὥστε ἔοικα διά οὗτος ὁ οὐσιώδης ὁ Ψυχή ἐμφαίνω κίνησις καί ὁ ὁ κατά οὐσία ὑπάρχω αὐτός λόγος προβολή καί μετάβασις ἐκ ἕτερος εἰς ἕτερος , περί ὅς ὁ ἄλλος πᾶς κίνησις συνέχω καί τάσσω καί μετρέω . ὅς ἀριθμός καί μέτρον γενεσιουργός καί προλέγω εἰς ποίησις ὁ ἐν ὁ κόσμος ὁ νῦν παραδίδωμι χρόνος , ὅς διέξοδος ἀεί καί μετάβασις ποιέω ἔνδον κατά ὁ προβολή ὁ φύω ἐκ αὐτός · ὅς δή καί ἐναργής εἰμί χρόνος . οὖον πολύς δέ διΐστημι καί ὁ ἐκείνως λέγω χρόνος , ὅς ἀριθμός ἔξωθεν καί μέτρον ἐπιγίγνομαι ἐν ὁ συνεχής θεωρέω . οὗτος συνᾴδω καί ὁ ὁ παλαιός · ὁ μέν γάρ χορεία τις ὁ Ψυχή περί ὁ νόος , ὁ δέ ὁ ὁ Ψυχή αὐτός καί ὁ νόος περίοδος , ὁ δέ ὁ φυσικός περί ὁ νόος χορεία , ὁ δέ ὁ ἐγκύκλιος περιφορά ὁ χρόνος ὁρίζω . ὅσπερ ἅπας ὁ Πυθαγόρειος οὗτος περιλαμβάνω αἵρεσις · ὁ γάρ λέγω αὐτός καθόλου διάστημα ὁ ὁ πᾶς φύσις πᾶς ὁ φύσις ὁ πᾶς περιλαμβάνω καί διά ὅλος αὐτός διήκω παντελῶς . ὡς γάρ ἐπί ὁ ἐν γένεσις οὗτος ὁ νῦν παρά ὁ πρόσθεν νῦν καί οὗτος ὁ κίνησις παρά ὁ πρῶτος κίνησις μεταβολή ἐπιδείκνυμι , οὗτος πολύς πρότερος καί ἀρχηγικός καί ἐπί ὁ οὐσία ὁ φυσικός λόγος ὁ πρό καί ὁ μετά θεωρέω , ὁ καί κύριος συμπληρόω ὁ διάστημα ὁ πρέσβυς πᾶς χρόνος . διάστημα δέ ἐνταῦθα λέγω οὖον ὁ κατά ὁ ὄγκος , οὖον ὁ κατά ὁ κίνησις ἁπλόος ὁ ἐκτός , ἀλλά ὁ κατά ὁ προυπάρχω ὁ κίνησις τάξις , ἐν ὅς ὁ πρότερος καί ὁ ὕστερος προδιατάσσω καί ὁ πρᾶξις καί Τῖς κίνησις ὁ τάξις παρέχω . καί περί μέν ὁ ποτέ καί ὁ χρόνος ὡς ἐν εἰσαγωγή ἀρκέω τοσοῦτος . περι δέ ὁ ποῦ καί ὁ τόπος κατά ὁ αὐτός διαλαμβάνω ὑπολείπω . καί πρῶτος ἐκεῖνος εἶπον δεῖ , ὡς οὐ εἰμί ὁ ποῦ ὁ τόπος , ὥσπερ · οὐδέ ὁ ποτέ ὁ χρόνος , ἀλλά ὥσπερ ἄλλος μέν εἰμί ὁ χρόνος , ἄλλος δέ ὁ κατά χρόνος ἢ χρόνος τίς , οὕτως ἄλλος μέν ὁ τόπος , ἄλλος δέ ὁ κατά τόπος ἢ τόπος τίς . ἐπεί δέ καί ὁ ποῦ διττός δηλόω γάρ ὁ τε τόπος καί ὁ ἐν τόπος , ὥσπερ καί ὁ ποτέ λέγω σημαίνω ὁ τε παρέρχομαι χρόνος καί ὁ ἐν χρόνος ) , εἰμί εἄν ὁ κατηγορία κατά ὁ δύο ἀφορίζω σημαίνω . ὁ μέν γάρ ὡς τόπος λέγω ποσός ἄν εἰμί , ὁ δέ ἐν τόπος καθαρός ὁ ποῦ κατηγορία . ἄν γάρ σύνθετος τις εἰμί ὁ ἐν τόπος καί ἐν χρόνος φωνή , ἀλλά οὖν ἀπολόω τίς δεῖ καί μονοειδής ἐκδέχομαι ὁ παρά ὁ σύνθετος λέξις σημαίνω . διήκω δέ ὁ δισσός οὗτος σημασία καί ἐπί πᾶς ὁ ὁ τόπος διαφορά · καί γάρ ὁ ἄνω καί ὁ κάτω καί πρόσω καί ὀπίσω καί δεξιός καί ἀριστερός διττός εἰμί , ὁ μέν ὡς τόπος , ὁ δέ ὡς ἐν τόπος · καί ὁ μέν τόπος μέρος φημί , ὁ δέ ὁ ποῦ κατηγορία συντάσσω . διατείνω δέ ὁ ὁ ποῦ σημασία καί εἰς ὁ ποθεν ὡς ὁ Ἀθήνηθεν καί εἰς ὁ πόσε ὡς ὁ Ἀθήναζε . καί ὁ μετά σύνδεσμος δέ λέγω ὁ αὐτός σημαίνω , ἐκ Λύκειον καί ἐν Λύκειον καί εἰς Λύκειον . καί ὁ δεικτικός δέ συντακτέον οὗτος , ὡς ὁ ἐκεῖ καί ἐνθάδε · καί πόρρω καί ἐγγύς καί ὁ τοιοῦτος . ἔτι ὁ ὁ ποῦ ὁ μέν ἀόριστος λέγω , ὁ δέ ὡρισμένως · ἢ γάρ ἁπλόος ἐν τόπος ἢ ἐν τις τόπος , καί ὁ μέν ἐν πλάτος οἷος ἐν Ἀθῆναι , ὁ δέ κατά περιγραφή οἷος ἐν Ἄρειος πάγος . πότερος δέ ὁ τε ἅμα καί Χωρὶς καί συνεγγίζω καί διΐστημι , ἔτι δέ παράκειμαι καί σύγκειμαι καί ἕτερος τις τοιόσδε πᾶς ὁ ποῦ κατηγορία καθάπαξ υποβάλλω , ἢ δεῖ διάφορος προσνέμω γένεσις ; μήποτε δέ οὖον πᾶς οὗτος εἷς ἔχω λόγος , ἀλλά ὁ μέν ἅμα καί ὁ συνεγγίζω ὁ πρός τίς τίθημι ( κοινός γάρ ἀντιστρέφω σχέσις παρίστημι ) , ὁ δέ Χωρὶς καί διΐστημι ὁ ποῦ ( πλεονάζω γάρ ἐν αὐτός ὁ τόπος ) , ὁ δέ παράκειμαι καί ὑπόκειμαι ὁ κεῖμαι ( πλεονάζω γάρ ἐν αὐτός ὁ θέσις ) , καί ἄλλος δέ οὕτως χρή διακρίνω ὁ πλεονάζω καί ἐπικρατέω , καί ὁ ἔννοια προβάλλω πρόχειρον οὗτος ὁ βραβεῖον ὁ γένος ἀπονέμω . εἰμί δέ ὅς καί συμφύρω ὁ ὁ πρός τίς σχέσις ὁ ὁ ποῦ καί ὁ ποτέ ὡς ὁ ἐπέκεινα καί ἐπί ὅδε καί ἐπάνω καί ὑποκάτω καί πρέσβυς καί νέος καί ὁ ὅμοιος . ἐπιδέχομαι δέ καί ἐναντίωσις ὁ ποῦ κατά ὁ ὁ τόπος διαφορά , ὥσπερ καί ὁ ποτέ κατά ὁ ὁ χρόνος · ἐκεῖ μέν γάρ ὁ πάλαι πρός ὁ νῦν καί ὁ χθές πρός ὁ αὔριον ὁ ἀντίθεσις ἔχω , καί ὧδε ὁ ἄνω εἰμί ἐναντίος ὁ κάτω καί ὁ πρόσω ὁ ὀπίσω , καί ἐπί ὁ ἄλλος οὕτως . κατά ὁ αὐτός δέ καί ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός ἀμφότερος ἐπιδέχομαι · ἐκεῖ μέν γάρ ἐπί ὁ παρέρχομαι ὁ πρόσω ὁ νῦν μᾶλλον παρέρχομαι , καί ἐπί ὁ μέλλω ὡσαύτως , ἐν - εῦθον δέ ἕτερος ἕτερος μάλα εἰμί ἄνω καί μᾶλλον κάτω , καί πρόσω καί ὀπίσω καί ἄλλος ὁμοίως . ἔτι ὥσπερ περί ὁ ποτέ κατηγορία διαλαμβάνω ἐκ ὁ θεωρέω ὁ ] περί ὁ χρόνος καί αὐτός διδάσκω , οὗτος καί ἐν ὁ ποῦ καί περί τόπος ἐπισκοπέω ἀναγκαῖος . καί πρῶτος εἶπον ὁ χρεία , διά ὅς ἐν ὁ εἰμί ὁ ὁ τόπος φύσις γίγνομαι . ὁ μέν οὖν ἀγός - νήτη καί ἀμέριστος , ἅτε ὁ οὐσία καί ὁ ὁ εἰμί παράτασις ἑνόω ἔχω καί ὅλος ἅμα ἐν ἑαυτοῦ εἰμί , ἀπροσδεής εἰμί τόπος ὥσπερ καί χρόνος · ὁ γάρ αἰών ἐκεῖ ἅμα καί ἐν εἷς μένω ποιέω · ὁ μέντοι γενητός καί μεριστός ἔχω ὁ τε οὐσία καί ὁ ὁ εἰμί παράτασις προσδεής καί χρόνος καί τόπος · χρόνος μέν , ἵνα μή σκεδάννυμι μήτε συγχέω αὐτός ὁ ὁ εἰμί παράτασις , ἀλλά ἐν τάξις κατά ὁ πρότερος καί ὁ ὕστερος συνάγω καί συνεχίζω , τόπος δέ , ἵνα ὁ εἰς ὄγκος διίστημι ὁ σῶμα μέρος καί πίπτω ἐκ ὁ ἑαυτοῦ ἀμέρεια ἅμα μέν ὑποδέχομαι , ἅμα δέ καί εὐθετίζω καί τάσσω καί ὁρίζω , ὡς μήτε συμφύρω ὁ χείρ ὁ πούς μήτε διά - σπάω πάντῃ ἀπό ἀλλήλων . διό ὁ οἰκέω ἕκαστος κατέχω τόπος . δισσός γάρ ὁ τόπος , ὥσπερ εἰμί καί ὁ χρόνος · ὁ μέν συμφυής καί ἴδιος ἕκαστος , ὁ ὅδε μέν ὁ χείρ καί ὅδε ὁ σπλάγχνον ἐν ὁ δεξιός συνέχω , ὅδε δέ καί ὅδε ἐν ὁ ἀριστερός , καί ὁ μέν κεφαλή ὑπέρ ὁ τράχηλος ἄνω , ὁ δέ πούς κατά ὁ ἥβη κάτω · ὁ δέ κοινός καί ἄλλος ἄλλος κοινός , ὁ κατά ὁ πέρας ὁ περιέχω ὁρίζω · καί γάρ ὁ χερσαῖος πᾶς τόπος ὁ γῆ , καί ὁ πτηνός ὁ ἀήρ καί ὅδε ὁ μέρος ὁ ἀήρ καί ἔτι μᾶλλον ὁ προσεχῶς περιέχω . ὁ μέντοι ἰήιος ἕκαστος καί συμφυής οὐ εἰμί εὑρίσκω σαφῶς παραδίδωμι . καίτοι χρόνος ἀνάγκη ὥσπερ κοινός οὗτος καί ἴδιος ἀποδίδωμι καί κίνησις . ἔτι δέ καί ὁ ἁπλόος οὗτος τόπος ὁ κατά ὁ πέρας ὁ περιέχω ὁρίζω οὐ ὡς πέρας ἁπλόος ἔχω ὁ τόπος εἰμί , ἀλλά κατά ὁ δραστικός καί ὑποδεκτικός καί ὁριστικός . ὡς ἄν δέ τις περί αὐτός καί νοερός εἶπον , ὧδε εἰμί , ὡς ὁ εἰμί ἢ ἐν τόπος εἰμί ἢ οὐ ἄνευ τόπος . εἰμί μέν γάρ ὁ οὐσιώδης τις ἢ ὁ ὁ ζωή ἢ ὁ εἰδητικός ἢ ὁ κατά δύναμις συνεκτικός τόπος λαμβάνω , ἐν ὁ τοιοῦτος τόπος ὁ εἰμί ἔχω ὁ εἰμί · εἰμί δέ ὁ πέρας ὁ περιέχω ψιλός καί ὁ ἀσώματος ἐπιφάνεια , οὐ ἄνευ τόπος εἰμί ὁ εἰμί · πλήν οὐ , ὡς δοκέω τις , ὁ τόπος σῶμα μόνος εἰμί τελευτή , ἀλλά καί ὁ περί αὐτός μορφή καί ὁ σχῆμα καί ὁ ἐν αὐτός ζωή καί δύναμις . ὥστε οὖον χρή ψιλός πέρας ἐπινοέω ὁ τόπος , ὡς ἐπινοέω ὁ μαθηματικός ἐπιφάνεια ὁ μαθηματικός σῶμα πέρας , ἀλλά ὡς φυσικός σῶμα φυσικός ὅρος καί ὡς ἔμψυχος ζῷον ζωτικός ὅρος καί ὡς νοερός εἰμί νοερός πέρας καί ὡς ἐν δύναμις εἰμί δυνατός καί ὡς εἰδητικός εἰδητικός . καί ἄλλος ὡσαύτως οἰκεῖος ἐπί ἕκαστος ἀφοριστέον , ἵνα εἰμί εἰμί συγγενής ὁ πέρας ἐκεῖνος , ὅσος ἐν ἑαυτοῦ συμ - περαίνω . μετά δέ οὗτος κατά ὁ περιέχω καί κατά ὁ ὅλος γένος ὁ περιοχή ὁ τόπος θεωρητέον , κατά δέ ὁ περιέχω ὁ ἐν τόπος ἀφοριστέον . μή τοίνυν διάστημα τις ὁ περιοχή ψιλός οὗτος νοέω · οὖον γάρ εἰμί ὁ ὁ πᾶς διάστημα ἀργός , ἀλλά πληρόω κατά μέν ὁ εἶδος ὁ ὅλος εἶδος , κατά δέ ὁ ζωός ὁ ὅλος ζωή , κατά δέ ὁ δύναμις ὁ ὅλος δύναμις , καί ἐπί ὁ ἄλλος ὡσαύτως . δεῖ δέ οὖον μόνος ὡς περιέχω ὁ τόπος καί ὡς ἐνιδρύω ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἐν τόπος εἰμί , ἀλλά καί ὡς ἀνέχω αὐτός κατά δύναμις εἷς οὕτως νοέω · οὗτος γάρ οὐ ἔξωθεν μόνος περιέχω ὁ σῶμα , ἀλλά καί ὅλος διά ὅλος αὐτός πληρόω ὁ ἀνεγείρω αὐτός δύναμις . ὁ δέ ὑπό αὐτός ἀνέχω σῶμα πίπτω μέν κατά ὁ οἰκεῖος φύσις , ἀνεγείρω δέ κατά ὁ ἐπικράτεια ὁ τόπος οὕτως ἐν αὐτός εἰμί . διό ὁ μέν ὁ πολύς δόξα ὁ ὁ πέρας ὁ περιέχω ἀφορίζω τόπος , κατά ὅσος εἰμί διαστατός , ὁ ὁ περιέχω ἔσχατος ὁ τόπος λέγω καί ὁ κατά επά - κολούω ἐπισυμβαίνω ὁ τέλος · ὁ δέ ὁ πέρας κατά ὁ αἴτιος καί ὁ ἀρχή περιλαμβάνω ὁ λογισμός δόξα οὖον ὁ συμβεβηκός τίς περί ὁ τόπος λέγω οὐδέ ὁ ἐπί τέλος περί αὐτός ὑπάρχω , ἀλλά ὁ οὐσία αὐτός καί ὁ πρέσβυς αἴτιος παραδίδωμι . ἀπό δέ οὗτος ῥᾴδιος μανθάνω , πῶς ὁ νοητός ψυχή τόπος ὁ ἐν αὐτός λόγος λέγω · δῆλος γάρ ὡς εἰς εἷς λόγος καί εἷς κεφάλαιος ὁ πολύς ἐν ἑαυτοῦ συλλαμβάνω , οὐ ὡς ἕτερος ἐν ἕτερος ἀλλά ὡς ὁ αὐτός ἐν ὁ αὐτός . ἔνθα δέ καί ὁ τόπος ζωτικός εἰμί καί λογικός · ὡσαύτως δέ καί ὁ ὁ εἶδος τόπος εἷς εἶδος εἰμί πᾶς εἶδος περιληπτικός . καί ἐπί ὁ ζωή δέ καί δύναμις ὁ αὐτός λόγος ἵστημι , ὥσπερ ἐπί ὁ νόος καί ὁ νόησις · καί γάρ καί ἐπί οὗτος ὁ φαίνω σχέσις ὁ περιέχω πρός ὁ περιέχω ὡς ὁ ἐν τόπος πρός ὁ τόπος εἰμί . εἰμί γάρ καί ὅτι μάλιστα συμφύω ἐπί ὁ ἀσώματος ὁ περιέχω ὁ περιέχω , ἀλλά ὅμως ὁ τάξις οὖον συγχέω ὁ ὡς ἕτερος ἐν ἕτερος . δεῖ οὖν ἐπιδιατείνω ἐπί ὅλος ὁ ὁπωσοῦν εἰμί ὡς ἕτερος ἐν ἕτερος ὁ τόπος ὅλος φύσις , οὐ ὁμώνυμος ἀλλά κατά αὐτός ὁ ὁ γένος λόγος . εἷς γάρ εἰμί ὁ ὁ περιέχω πρός ὁ περιέχω σχέσις , ὁ αὐτός μέν πανταχοῦ , κατά δέ εἰς διάφορος ὑπόστασις ὁ μετέχω ἐξαλλάσσω · ἄλλος μέν γάρ εἰμί ὁ ἐν ὁ σῶμα , ἄλλος δέ ἐπί ὁ ἀσώματος . καί δή καί οὗτος φανερός ὅτι ὥσπερ ἐπί ὁ ὁράω ἕτερος ἐν ἕτερος περιέχω , οἷος ὁ μέν στερεός σῶμα ὑπό ὁ λεπτός στοιχεῖον , οἷος γῆ καί ὕδωρ ὑπό ἀήρ καί πῦρ , οὗτος δέ ὑπό ὁ οὐρανός , οὕτως ἐν ὁ ἄλλος οὐσία ὁ δύο ὑπό ὁ πρῶτος περιέχω , καί ἐν ἑαυτοῦ κεῖμαι , ὁ μέν κόσμος ἐν ὁ Ψυχή , ὁ δέ ψυχή ἐν ὁ νάω , καί ἐπί ὁ ἄλλος ὡσαύτως · ἀεί γάρ ὁ ἀρχηγικός ὁ ὁ πρέσβυς τάξις περιλαμβάνω . οὗτος δέ ὁ ἰδιότης καί Ἀρχύτας ἀποδίδωμι ὁ τόπος λέγω “ ὁ δέ τόπος ἴδιος εἰμί ὁ ὁ μέν ἄλλος ἐν αὐτός εἰμί , αὐτός δέ ἐν μηδείς . εἰμί γάρ ἐν τις τόπος εἰμί καί ὁ τόπος , πάλιν αὐτός ἐν ἕτερος , καί οὗτος μέχρι ἤπειρος συμβαίνω . ἀνάγκη τοιγάρ ὁ μέν ἄλλος ἐν τόπος εἰμί , ὁ δέ τόπος ἐν μηδείς , ἀλλά οὕτως πότ ὁ εἰμί ὥσπερ καί ὁ πέρας πρός ὁ περατόω · ὁ γάρ ὁ πᾶς κόσμος πέρας ἅπας ὁ εἰμί εἰμί ” . μήποτε δέ οὐ ἐπί ὁ κόσμος μόνος δεῖ ἵστημι οὗτος , ἀλλά κοινῶς ὁ πέρας ἀεί ἐπί ὁ πρέσβυς αἴτιος ἐπαναφέρω · οὗτος γάρ εἰμί ὁ μέν ὅλος κόσμος πέρας ὁ ψυχή ἢ ὁ νόος , καί οὗτος ὁ εἷς καί ἑνόω ἐνέργεια , ἀνωτέρω δέ ἔτι καί οὗτος ὁ θεῖος οὐσία ὡς τόπος καθοράω ἑνοειδής τις εἰμί καί πᾶς ἐν ἑαυτοῦ συνέχω καί κατά εἷς μέτρον ὁ ὅλος συμπεραίνω . ὁ αὐτός δέ καί ἀπό ὁ περιοχή εἰμί συλλογίζομαι . ὁ γάρ μέχρι ὁ ἄνω2 ἀνήκω αἴτιος ὁ περιοχή προάγω ἐγώ ἐπί ἐκεῖνος ὁ θέω τόπος , ὅστις αὐτός τε ἑαυτοῦ εἰμί αἴτιος καί αὐτός ἑαυτοῦ περιληπτικός ἐν ἑαυτοῦ ὑφίστημι καί χωριστός ὁ εἰμί ἔχω ὁ ὑπόστασις . μετά δέ ὁ ποτέ καί ὁ ποῦ ἀκόλουθος εἄν εἰμί περί ὁ ποιέω καί πάσχω διαλαμβάνω . ὁ μέν οὖν πλήρης λόγος περί αὐτός ἐν ἄλλος πραγματεία ἐκδίδωμι φθάνω , ἐν τε ὁ πρῶτος φιλοσοφία καί μετά ὁ φυσικός καί ἐν ὁ περι γένεσις καί φθορά · οἰκεῖος γάρ ὁ περί αὐτός ἐκεῖσε σκέψις . ἐπί τοσοῦτος δέ ἐνταῦθα θεωρέω περί αὐτός προαιρέω , ἐπί ὅσος χρήσιμος ὁ εἰσάγω καί πρός ὁ λογικός ἀνήκω πραγματεία . εἰμί δέ ποιέω μέν ὁ κύριος καί πρῶτος ἐν ἑαυτοῦ ἔχω ὁ αἴτιος ὁ ἐνρ - Γείας , πάσχω δέ ὁ τε ἐν ἑαυτοῦ καί ἐν ἕτερος , ὡς ὁ χαλκός ἐν ἑαυτοῦ ὁ ὁ κίνησις αἴτιος ἔχω καί ἐν ὁ ἀνδριαντοποιός . ὁ μέν γάρ ποιέω εἰμί ὅπου καί ἀσύζυγος εἰμί πρός ὁ πάσχω , ὁ μέντοι πάσχω καθάπαξ ὁ ποιέω ἐξαρτάω . ἢ γάρ ἀναίτιος εἰμί ὁ πάθος , ὅσπερ ἄτοπος εἰμί τίς ὁ γίγνομαι , ὑπό δέ μηδείς αἴτιος γίγνομαι , ἢ ἔχω αἴτιος . καί εἰμί οὗτος , ἢ ἐν αὐτός ὁ πάσχω , καί οὕτως οὖον μόνος πάσχω εἰμί ἀλλά καί ποιέω , ἢ ἔξωθεν καί ἐν ἕτερος . ὡς ἄν δέ ποιέω ὁ ποιέω καί ὅσπερ , οὗτος πάσχω ὁ πάσχω . γράφω δέ καί Ἀρχύτας περί αὐτός οὗτος “ ὁ δέ ποιέω ἴδιος εἰμί ὁ ἐν ἑαυτοῦ ἔχω ὁ αἴτιος ὁ κίνησις , ὁ δέ ποιέω καί ὁ πάσχω ὁ ἐν ἕτερος . ὁ μέν γάρ ἀνδριαντοποιός ἐν ἑαυτοῦ ὁ αἴτιος ἔχω ὁ ποιέω ὁ ἀνδριάς , ὁ δέ χαλκός xto ποιέω ἐν ἑαυτοῦ τε καί ὁ ἀνπρώτων ] δριαντοποιεω . καί ἐπί ὁ πάθος δέ ὁ Ψυχή ὁ αὐτός λόγος · ὁ γάρ θυμός ἐπί ἕτερος τις φύω ἀνεγείρω καί ὑπό ἕτερος τις ἔξωθεν ἐρεθίζω οἷος ὀλιγωρία , ἀτιμία , ὕβρις · ὁ δέ οὗτος δράω ἐν ἑαυτοῦ ὁ αἴτιος ἔχω ὁ οὗτος δράω ” . ἀλλά ἄρα ὁ ποιέω εἰμί τίθημι εἰς γένος ἢ ὁ ποιέω ἢ ὁ ποίησις , ὥσπερ καί ὁ ποιότης εἰμί γένος καί ὁ ἀπό αὐτός ποιός ; ἢ σύζυγος μέν ὑπάρχω καί ἐνταῦθα ποίησις , ποιέω καί ποιέω · καί ὁ μέν ποιέω ὡς συλλαμβάνω καί ὁ ὑπόκειμαι καί συντίθημι ὑπόνοια ἐκ τε ὁ ἐνεργέω καί ὁ ἐνέργεια ἐμποιέω ἐκ ἀρχή οὐ δέχομαι τόπος , ὁ δέ ποίησις καί ὁ ποιέω ὡς ἁπλόος καί μή σύνθεσις ἐφάπτω οἰκεῖος μᾶλλον ὁ ποιέω εἰς γένος ἀφορισμός προκρίνω . οὗτος δέ αὖος ὁ ποιέω καί ὁ ποίησις προτιμάω , ὡς διπλόος εἰμί ἐκεῖνος · ὅς τε γάρ ἐνέργεια καί ὁ τέλος ὁ ἐνέργεια ποίησις ὀνομάζω · χρεία δέ εἰμί οὖον ὁ ἀποτέλεσμα , ἀλλά ὁ ἐνέργεια , ὅς ὁ ἐνεργέω ἔτι οὖν ὁ ποιέω σημαίνω μονοειδής . ἀλλά εἰμί ὁ ποιέω ὁ ἐνεργέω παρίστημι , διά τίς ὁ γένος οὐ ἐνέργεια μᾶλλον τίθημι ἀλλά ὁ ποιέω ; εἰμί δέ ὁ ἐνέργεια διά οὗτος οἰκεῖος ὁ ποίησις , διότι ὁ κατά κίνησις ἐμφαίνω , πῶς οὐ αὐτόθεν γένος ἐν κατηγορία ὁ κίνησις ἀριθμέω ; ὥσπερ γάρ ὁ ἄλλος πᾶς περί ὁ οὐσία , οὗτος καί ὁ κίνησις , ἐν ὁ ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω · ἄμφω γάρ ἐν κινέω . ἀλλά εἰμί ἄν οὗτος , εἴπερ πᾶς ποιέω κινέω ἢ πᾶς ἐνέργεια κίνησις · νυνί δέ ὁ πρῶτος ποιέω καί κύριος ποιέω ἀκίνητος , ὁ τε νοερός πᾶς ἐνέργεια καί αἰσθητικός καί ἀπλόος ὁ τέλειος ἵστημι κατά ὁ τελειότης , οὖον κινέω · ὥστε οὔτε ἅπας ὁ ποιέω ἢ ἐνεργέω ὁ κίνησις περιλαμβάνω , καί ὁ ποιέω ὁ πάσχω διακρίνω καί ὡς διάφορος γένος ὁ εἰμί κατατάσσω . ὑπομιμνῄσκω δέ ἄν τις ὁ δύο γένος εἰμί ὁ τε ποιέω καί ὁ πάσχω καί ἀπό ὁ ἐν ὁ πᾶς φύσις . εἰμί γάρ ὁ μέν γεννάω ὁ δέ ὑποδέχομαι ὁ γένεσις , καί ὁ μέν εἰμί δραστικός ὁ δέ παθητικός , ἐκ ἀνάγκη δεῖ ὁ ἀρχή ὁμολογουμένως καί ὁ γένος δισσός εἰμί . καί ἐπεί πανταχοῦ ὁ ἄμικτος προηγέομαι ὁ μή τοιοῦτος , ἐκ ἀνάγκη καί ὁ καθαρός ποιέω καί πάσχω ὁ μικτός ὁ κίνησις γένος προυπάρχω · οὗτος γάρ ὑπό ἄλλος γίγνομαι εἰς ἄλλος ποιέω . καί εἴπερ εἰμί γένος , κἀν ἄμικτος εἰμί · πολύς μέντοι ὁ ποιέω καί πάσχω ὑπό ὁ δύο ἀρχή ὁ τε παθητικός καί ὁ δραστικός εἰς εἷς συμπίπτω φύσις , ὥσπερ ὁ κασσίτερος ποιέω μέν καθαίρω ὁ ἄργυρος , πάσχω δέ ὑπό ἐκεῖνος ἀναλίσκω . μήποτε δέ ὁ γε καθαρός διορίζω φαίνω οὔτε ὁ ποιέω , ὅς ποιέω , καί πάσχω , οὔτε ὁ πάσχω , ἧ πάσχω , καί ποιέω , ἀλλά κατά ἕτερος λόγος ἑκάτερος καί ποιέω καί πάσχω . διό ὁ μέν πρῶτος ὁ αἴτιος ἀκίς - νήτη εἰμί ὅς κίνησις αἴτιος γίγνομαι , τις δέ ὁ ἑξῆς κινέω καί κινέω ὑπό ὁ ἀμφότερος ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἀρχή καί εἰμί μέν τίς αὐτός κινέω , εἰμί δέ καί κινέω ἕτερος , καί οὕτως ὁ ὅλος κινέω καί κινέω δοκέω . περισπάω δέ ὁ πολύς εἰς ὁ καί ἐν ὁ ποίησις ὁ πρῶτος κινέω τίθημι ὁ νομίζω ὦσις καί μοχλεία ἐκεῖνος γίγνομαι , ἀλλά μή ὁ δράω - στήριον δύναμις ὁ ποιέω καί ὁ ἐπιτηδειότης ὁ πάσχω . ὁ γάρ ὠθέω καί ἕλκω καί ὁ τοιοῦτος σύμμικτος εἰμί ἐκ τε ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω . ὥσπερ δέ ἐν τις ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω συγγιγνώσκω ὁ ὁ ὕλη οὕτως ἔχω , οὗτος καί ποιέω ἐν αὐτός καί ὁ ἐν ὁ πάσχω ἔνιοι , οἷος ὁ ἰόομαι ὁ σίδηρος καί σήπω ὁ μῆλον , διά ὁ ἑτεροφυής ὁ ὑπόκειμαι σύνθεσις καί ὁ ἐναντίος μῖξις ὁ μέν πάσχω ὁ δέ ποιέω . ἀκριβής δέ λόγος ὁ περί ὁ ποιέω θεωρία περί αἴτιος εἰμί , καί οὗτος ὁ μάλιστα · ὁ μέν γάρ ὕλη καί ὁ εἶδος , ὡς συναίτιος μᾶλλον εἰμί ἢ αἴτιος , οὐ ἄν ἄγω ὁ περί ὁ ποιέω ἐνέργεια συλλαμβάνω , ὁ δέ τέλος καί ὁ παράδειγμα οὐ εἰμί ὁ ἀποτέλεσμα προσεχῶς , ἀλλά ὁ ποιέω ὁ ποιέω αἴτιος · πρός τίς δέ ἄν καί αὐτός ὁ γίγνομαι ἀλλά οὖον κύριος αἴτιος λέγω . λείπω δή ὁ ποιέω ἵημι ὁ μάλιστα αἴτιος , καί ὁ ποιέω ὁ ποιητικός αἴτιος ὄνομα διαφέρω μόνος . ὅσος οὖν ὁ ποιέω αἴτιος καί ὁποῖος , καί τίς μέν αὐτός πρῶτος , τίς δέ δύο ἢ τρίτος , πᾶς οὗτος καί ἐπί ὁ ποιέω οἰκεῖος μετενεκτέον . ἐπεί δέ καθόλου διά-ὁρίζω τίς εἰμί ποιέω , δεῖ διαιρέω καί κατά εἶδος αὐτός . ὁ δή ποιέω ὁ μέν εἰμί ἐν λογικός , ὁ δέ ἐν ἄλογος , ὁ δέ ἐν ἀναίσθητος καί ἄψυχος . ὁ δή λογικός ποιέω ὁ μέν εἰμί θεωρέω , ὁ δέ ὁμώνυμος ὁ γένος ποιέω , ὁ δέ πράσσω . καί θεωρέω μέν εἰμί ὁ ἄυλος ἐνέργεια καί ἄτρεπτος χράω , ποιέω δέ ὁ εἰς οὐσία ἄγω ὁ μηδέπω ὁ ἵημι μετέχω , πράσσω δέ ὁ ὁ ὁ λόγος περί ὁ αἰσθητός καί σῦς . θετός προαίρεσις ἐπιτροπεύω . καί ὁ θεωρέω δέ ὁ μέν ὁμώνυμος ὁ γένος καί αὐτός θεωρητικός λέγω , ὅς περί ὁ νοητός καί ἀμέριστος οὐσία ἐπι - σκοπέω ἁπλόος νόησις , οἷος εἰμί ὁ νοερός · ὁ δέ ὅς περί ὁ ἀκίνητος καί μαθηματικός οὐσία ποιέω ὁ διανόησις , οἷος εἰμί ὁ γεωμετρέω δικτάτωρ - σμένη μέν οὖον μήv ἁπλόος ἔτι χράω ὁ ἐπιβολή , ἀλλά σύνθετος ἤδη καί κατά διέξοδος , οἷος ὁ καθαρός διάνοια εἰμί ἐνέργεια . τρίτος δέ εἰμί ὅς περί ὁ ἀίδιος καί ἀεικίνητος αἰσθητής οὐσία ποιέω ὁ ἐπίσκεψις , αἴσθησις μετά λογισμός χράω , οἷος εἰμί ὁ ἀστρονομέω σύμφωνος ὁ λόγος ὁ φαίνω ἐπιδείκνυμι . καί τέταρτος ὁ περί ὁ αἰσθητής καί ἐν γένεσις καί φθορά διαλαμβάνω οὐσία , ὅς καί φυσιολογικός καλέω , ὁ τε πάθος καί ὁ παντοῖος τροπή καί μεταβολή αιτιολογώ ὁ περί αὐτός . καί οὗτος μέν ὁ θεωρέω . ὁ δέ ποιέω ὁ μέν εἰμί θέω καί δημιουργικός , ὁ δέ ἐν ὁ φύσις ὁ πᾶς καί μάλιστα ἀπό ὁ οὐρανός καθήκω ἐπί πᾶς ὁ γίγνομαι , ὁ δέ τεχνικός , οἷος οἰκοδομέω , γεωργέω , ὑφαίνω · ὁ γάρ τέχνη ὁ φύσις μιμέομαι , ὁ ἐλλείπω ἐκεῖνος ἀναπληρόω · ὑγεία γάρ ὁ μέν ὁ φύσις ποιέω , ὁ δέ ἰατρός , καί σκέπη ὁ ζῷον ὁ μέν αὐτοφυής ὡς ὁ ἄντρον τε καί ὁ δέρμα , ὁ δέ τεχνικός ὡς οἰκίον καί ἱμάτιον . ὁ δέ πράσσω ὁ μέν εἰμί καθόλου ὁ ὁ πόλις πρᾶγμα διοικέω , ὅς καί πολιτικός λέγω · ὁ δέ ὅς ὁ οἰκίον ευθετίζω , ὅσπερ οἰκονομικός καλέω · ὁ δέ ὁ ὁ ἦθος ἐπανορθόω καί ὁ ἄλογος ὁ Ψυχή δύναμις ὑποτάσσω ὁ λογικός , ὅς καί ἠθικός ὀνομάζω . ἕτερος δέ ποιητικός τέχνη ὁ πρακτικός ἐν οὗτος διορίζω . ὅς γάρ , φημί , καί μετά ὁ ποίησις ὁ ἀποτέλεσμα μένω , ποιητικός εἰμί , οἷος τεκτονικός , οἰκοδομικός · ὅς δέ ὁ ἐνέργημα ἐν ὁ γΐνω - ἕπομαι μόνος ὁ εἰμί ἔχω , πρακτικός , ὡς αὐλητικός τε καί ὀρχηστικός . ὁ δέ ἐν ὁ ἄλογος ποιέω , ὅς καί ἄνευ διάνοια Ἀρχύτας ἀποκαλέω , κατά ὁ διά - φορός ὁ ζῷον εἶδος διαιρέω · ὅσος γάρ ἐν ἐκεῖνος καί ὁποῖος , τοσοῦτος καί ὁ ποιέω οὗτος διαφορά , ὅς ἐν ὁ ὁ ζῷον ἱστορία διαριθμέω εἴωθα . ἔσχατος δέ ὁ ποιέω γένος καί τελευταῖος ἐνέργεια ὁ · ἐν ἀνης - σθήτοις καί ἄψυχος · οὗτος γάρ Ψυχή μέν καί φύσις καί λόγος καί ζωή οὐκέτι ἐπιδείκνυμι ποίησις , ὁ δέ σῶμα , ὅς σῶμα εἰμί ἄψυχος , φανερός καθίστημι ὁ σωματοειδής ἐνέργεια , κατά πᾶς μέν ὁ περί ὁ σῶμα φαίνω ἰδιότης , κατά πᾶς δέ αὐτός ὁ δύναμις , οὐ ὅς μόνος στερεός εἰμί καί ἀντίτυπος , ἀλλά ὅς καί περί ἑαυτοῦ δραστήριος πολύς ἔχω δύναμις . ὁ τε γάρ ἔμφυτος ὁ στοιχεῖον ἐνέργεια καί ὁ ὁ ῥοπή κινέω ὁ τε πληκτικός κατά ὁ εἰμί γίγνομαι ἔσχατος τε ὑπάρχω καί ἐν ὁ σύνθετος θεωρέω · συμμείγνυμι ὅς ἐν οὗτος ὁ ἐναντίος ὁ φύσις οὔτε ὁ δραστικός οὔτε ὁ παθητικός εἰλικρινής ἔχω , ἀντιδράω δέ παντοῖος ἀλλήλων καί ἀντιπάσχω . ἔτι ὁ ποίησις ὁ μέν εἰμί πρός ἕτερος ὁ πάσχω ἀντιτίθημι , ὡς ὁ θερμαίνω πρός ὁ θερμαίνω , ὁ δέ ἁπλόος καί ἀπό · λυτός , ὥσπερ ὁ λέγω καί τρέχω . ἐπεί δέ καί ὁ ποιέω ὁ μέν εἰμί γεννητικός ὁ δέ εἰδοποιός ὁ δέ τελεσιουργός , καί οὗτος ὁ μέν ενωτικός ὁ δέ διακριτικός ὁ δέ ἄλλος τις ἐν ὁ εἰμί ἔχω ποίησις , καί ὁ μέν περαίνω καί έγχρονος , ὡς ὁ ἐπί ὁ τέχνη , ὁ δέ ἤπειρος καί ἀίδιος ὡς ἐπί ὁ θεῖον καί ὁ οὐράνιος , εἴπερ ὁ κόσμος ἀίδιος , διήκω διά οὗτος ὅλος ὁ ποιέω καί ὁ περί αὐτός θεωρία . ἀλλά καί εἰμί ὁ εἰμί τις ὅσπερ - γάζοιτο , ὥσπερ ὁ ἥλιος ὁ εἰμί φωτίζω , καί εἰμί ὁ νοέω ποιέω ὥσπερ ὁ δημιουργός νόος , εἰμί καί κατά πᾶς οὗτος ὁ ποιέω κύριος λέγω . ὅσος δέ καί ἐν ἑαυτοῦ ἐνεργέω μηδείς ἕτερος προσδέω , καί ὁ εἰς ἕτερος ἐνεργέω καί ὁ εἰς ἑαυτοῦ τε ὁμοῦ καί εἰς ἕτερος , καί ὁ προηγουμένως μέν εἰς ἑαυτοῦ , ἔχω δέ κατά δύο λόγος καί ὁ πρός ἀλλήλων ἐνέργεια , καί οὗτος ἄν ἐν ὁ ποιέω περιέχω . ἀλλά δή καί περί πᾶς ὁ εἶδος ὁ κατηγορία κατά ὁ πάρειμι διαίρεσις διατάσσω ὁ ποιέω · κατά μέν οὐσία ὁ εἰς οὐσία ἄγω ὁ γίγνομαι , κατά δέ ὁ ποιότης ὁ εἰς ποιότης ἄγω ὁ ἀλλοιόω , κατά δέ ὁ ποσός ἐν ὁ μεγεθύνω , καί ἐπί ὁ ἄλλος δέ γένος ὡσαύτως . πότερος δέ ἐν ὁ ἔσχατος χρόνος περιγράφω ὁ ποιέω καί μεταβάλλω εἰς ὁ ποιέω , ἢ ἐν ὁ μετά ὁ ἔσχατος πρῶτος ; ὁ γάρ ἔσχατος ὁ ποιέω ἔτι ἐν ὁ ποιέω εἰμί . ὁ αὐτός δέ καί περί ὁ σταδιεύω καί ἰατρεύω καί θνῄσκω ἐπαπορέω ἔχω . μήποτε δέ ὁ πέρας ὁ ποιέω εἰμί ὁ πρῶτος ποιέω , οὐ ἐν χρόνος εἰμί , ὥσπερ οὐδέ ὁ ὁ κίνησις πέρας , ὅς κίνημα καλέω . διορίζω δέ τίς τε εἰμί ποιέω καί ἐν τίσις θεωρέω , λείπω καί περί ὁ πάσχω κατά ὁ αὐτός διαλαμβάνω τρόπος . καί πρῶτος ἐκεῖνος λέγω ὅτι ὁ πάσχω πρός ὁ ποιέω οὐ ἔχω ἐναντίωσις , ἐν ὅτι μάλιστα ἀντίθετος χράω φωνή · ὡς μέντοι συζεύγνυμι αὐτός καί ἀχώριστος ὁ κατέρχομαι ἀπό αὐτός ἐνέργεια συνθεωρέω ὀφείλω . ὅταν γάρ ὁ ἐπί ὁ ἐκτός ὁ ποιέω πρόειμι ἐνέργεια ἐξομοιόω πρός αὐτός ὁ αὐτός μετέχω δύναμαι οὖον κτάομαι ὁ ἐνέργεια , κατά δέ ὁ ἀδιάδοχος ὁ ἐνέργημα κίνησις , τότε ὁ κινέω οὗτος ὁ κοινός ὁ πάθος χαρακτηρίζω γένος . κατά ἄλλος δέ ἀγωγή , ἐπεί πᾶς κίνησις καί γένεσις ὁ ἐν ὁ πᾶς ὁ μέν ἔχω κινητικός καί γενεσιουργός , ὁ δέ κινέω καί γίγνομαι , εἰμί ἄν πάσχω ὁ ὡς ἐν ἀποτέλεσμα τάξις θεωρέω , αὐτός δηλαδή ὁ κινέω καί τρέπω . καί ὅλως δέ ὁ δεκτικός Ἐπίκτητος πᾶς καί ὁ παρά ἄλλος ἐπεισέρχομαι καί μηοαμαω ἑαυτοῦ εἰμί , ὁ δέ ῥοπή ὁ ἡγέομαι ἕπω ὁ ὁ πάσχω κατηγορία εἰμί . τοιοῦτος δέ πρῶτος εἰμί ὁ κοινός ὑπόκειμαι ὁ πᾶς μορφή δεκτικός καί πᾶς εἶδος μεταλαμβάνω καί δύναμις ἔχω ὁ τελειόω · οὗτος δέ ὁ ὕλη . εἰμί δέ τις καί ὁ ὑπό σελήνη ὁ ὑλικός στοιχεῖον σύστασις ὡς παθητικός ὑποτίθημι πρός ποιητικός αἴτιος ὁ οὐράνιος , καί οὗτος ἄν ἔχω τίς δείκνυμι κοινός ἐν ὁ πᾶς πάθος γνώρισμα . δυνατός δέ καί ἐν εἷς ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω θεωρέω · καί γάρ ὁ φύσις ποιέω εἰς ἑαυτοῦ καί πάσχω ὑπό ἑαυτοῦ . καθό μέν γάρ ὁ λόγος ἐπιτίθημι ὁ γίγνομαι , ποιητικός αὐτός ἀφορίζω , καθό δέ ὁ διακόσμησις ὁ λόγος οὗτος αὐτός παρά ἑαυτοῦ ὑποδέχομαι , πάσχω . καί ἐπί ὁ Ψυχή δέ ἄν μή οὕτως , ὅμως πολύς διαιρέω ὁ ποιητικός ὁ παθητικός . κατά ἕτερος δέ αὖθις ἀναλογία καί ἐπί ὁ λόγος καί ὁ ψυχικός νόος θεωρέω πως ὁ κατά πάθος ὑποδοχή ὁ τέλειος νόησις . καί ὅλως ἐν πᾶς , ἐν ὅς ὁ μέν εἰμί τέλειος , ὁ δέ ἀτελής , καί ὁ μέν ἐνδίδωμι ὁ δέ ὑποδέχομαι , θεωρέω τις ἀναλογία καί ἐνέργεια καί πάθος , κατά ὁ ὁ μέν ἐμποιέω ὁ τέλειος εἶδος , ὁ δέ εἰσδέχομαι . ἀεί μέντοι ἀπό ἄλλος ἐνδίδομαι ὁ τοιοῦτος ἐγώ - Τούσια ὁ πάθος · ἄν ποτός δέ δοκέω τίς ἀπό ἑαυτοῦ πάσχω , οὖον κατά αὐτός πάσχω τε καί ὁ αἴτιος ἑαυτοῦ παρέχω ὁ πάσχω , κατά ἕτερος δέ καί ἕτερος . ὁ μέν γάρ δραστήριος ἐνέργεια δύναμαι καί ἑαυτοῦ εἰμί αἰτία καί οἴκοθεν ἄρχω , ὁ δέ πάθος ὡς ἀτελής εἰς ὁ ἑαυτοῦ οὐ ἐξηγέομαι λένος . οὐδείς οὖν εἰμί ἀπόλυτος πάθημα , ὥσπερ εἰμί ἀπόλυτος ἐνέργημα ὁ βαδίζω . ὁ μέν γάρ ἀγαθός καί ἀπολύω ὁ πρός ἕτερος σχέσις αὐτάρκης πρός ὁ κατά ἑαυτοῦ εἰμί καί ἐν ἑαυτοῦ ὑπάρχω · ὁ δέ χείρων ἐπιδέω ὁ ἀγαθός πρός ὁ ὑπόστασις <καὶ> ὁ ἐξαρτάω ἐκεῖνος καί ὁ εἰμί μεταλαμβάνω , καί σύνειμι ἀεί ὁ ποιέω ὁ πάσχω . ὁ μέντοι Ἀρχύτας διάκρισις ὁ πάθος καί ὁ πάσχω καί ὁ ποίημα καί πάθημα παραδίδωμι . λέγω γάρ ὧδε “ ὁ δέ πάθος ὁ πάσχω διαφέρω · πάθος μέν γάρ γίγνομαι μετά αἴσθησις , οἷος θυμός , ἡδονή , φόβος , πάσχω δέ δύναμαι τίς καί ἄνευ αἴσθησις , οἷος ὁ κηρός τήκω καί ὁ πηλός ξηραίνω . ὁμοίως δέ καί ὁ ποίημα ὁ πάθημα · ὁ μέν γάρ ποιέω καί πάσχω πως , ὁ δέ πάσχω οὐ εὐθύς καί ποιέω · δύναμαι γάρ πάσχω τίς καί κατά ἔνδεια ἢ στέρησις ” . ἐπεί δέ πάθος ἐν οὗτος ἀκούω ὁ ἐν ὁ πάσχω συναίσθησις καί ὁ παρακολουθέω καί μή λανθάνω ἑαυτοῦ ἀλλοιόω καί τρέπω , ὡς ἐπί ὁ λογικός καί αἰσθητικός ζωή καί εἰμί τις ἀνώτερος οὗτος , εἰμί ἄν ὁ ἅπας οὗτος ὡς εἷς ὁ πρῶτος ὁ ποιέω γένος ὁ θεωρέω ἀντίκειμαι . ἔχω δέ καί πολυειδής κατά αὐτός ὁ διαίρεσις . κατά τε γάρ ὁ δύναμις ὁ ἐν ὁ λογικός Ψυχή ζωή , πολύς εἰμί καί διάφορος , λέγω , κατά τε ὁ ἄλογος ζῷον , καί ἔτι ἐπί ὁ ἀμυδρός ἔχω φυσικός ὁ πάσχω ἀντίληψις · ἔσχατος γάρ ἐκεῖ τις συναίσθησις πάρειμι . καί πάθος μέν οὗτος · πάσχω δέ ὅσπερ ἐν μέν ὁ γίγνομαι οὖον συνεμφαίνω ὁ πάθος , Ἔνδηλος δέ αὐτός ὁ τροπή μετά ὁ γίγνομαι φύω , ὡς ὁ τήκω ὁ κηρός ἢ ὁ πηλός ξηραίνω · διά γάρ πάθος ὁδεύω ὅμως κατά ὁ πάσχω χαρακτηρίζω . οὗτος δέ εἰμί ὁ ἄνευ αἴσθησις ὁ ἐν ὁ φύσις περιέχω πάθημα . ὅσος τε γάρ ἐν ὁ φυσικός στοιχεῖον ἐν τε ὁ σύνθετος καί ὁ ἁπλόος απαρακολούθητος γίγνομαι ἄν ἀλλοιόω , πᾶς κατά ὁ πάσχω χαρακτηρίζω . γίγνομαι δέ ἄν καί οὗτος πολλαχῶς ὁ διαίρεσις , εἰς τε ὁ τέμνω καί αὐξάνω καί ἄλλως πως μεταβάλλω καί τρέπω ὅς σῶμα . ὁ δέ ποίημα καί ὁ πάθημα ἀντιτάσσω ἄν ὁ ὁ ποιέω εἶδος ὁ θεωρέω κατά ὁ ποιητικός · καί οὗτος γάρ ὁ εἰς οὐσία ἄγω ἀφορίζω . ὡς γάρ ὁ οἰκοδομέω ἰδίως καλέω ποιητικός , οὕτως καί ὁ οἰκοδομέω καί ὁ οἰκοδόμημα ποίημα καί πάθημα λέγω · ἅπας γάρ μετά πάθος ποιέω ὁ ποιέω . ὅσος τε οὖν καί οἷος ἀποδίδωμι εἶδος ὁ ποιητικός ἐνέργεια , εἴτε θεῖον εἴτε ἀνθρώπινος εἴτε τεχνικός εἴτε ἐπι - στητός εἴτε ἄλλως ὁπωσοῦν διαιρέω , τοιοῦτος καί τοσοῦτος ἀπονέμω χρή ὁ ποίημα καί πάθημα ὁ ἀπό ὁ ποίησις ἀποτελέω . τοιοῦτος μέν τις καί ὁ ὁ πάσχω ὥσπερ καί ὁ ποιέω ὑπό ὁ Ἀρχύτης παραδίδωμι διαίρεσις . ἐπεί δέ καί ὁ πρός ἀλλήλων σύμμιξις ὁ γένος ἐπισκοπέω ἐκεῖνος ἐκτίθημι δεῖ μηδέ οὗτος παρατρέχω . λέγω γάρ ὧδε “ ὁ μέν εἰμί ποιέω , ὁ δέ πάσχω , ὁ δέ καί ποιέω καί πάσχω · οἷος ἐν ὁ φυσικός ποιέω μέν ὁ θεός , πάσχω δέ ὅς ὕλη , καί ποιέω δέ καί πάσχω ὁ στοιχεῖον ” , ἀρχηγικός παράδειγμα ποίησις καί πάθησις παραλαμβάνω θεός καί ὕλη . ἐπιδέχομαι δέ καί ἐναντιότης ὁ ποιέω καί πάσχω , καί ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός . ὁ γάρ θερμαίνω ὁ ψύχω ἐναντίος καί ὁ θερμαίνω ὁ ψύχω καί ὁ ἥδομαι ὁ λυπέω , ὥστε ἐπιδέχομαι ἐναντιότης . καί ὁ μᾶλλον καί ὁ ἀίσσω · θερμαίνω γάρ μᾶλλον καί κακός εἰμί καί θερμαίνω μᾶλλον καί κακός καί λυπέω μᾶλλον καί κακός . οὐ εἰμί μέντοι οὐδέτερος ἴδιος ὁ ποιέω καί πάσχω · ἵημι γάρ μόνος ἵημι πᾶς οὗτος θεωρέω . ὁ γάρ λέγω ἢ γράφω τίς ἔχω ἐναντίος , ἢ ὁ λέγω ἢ γράφω ; ἐπεί γάρ ὁ ποιέω καί πάσχω καί ἐν ὁ ἄλλος ἐπεκτείνω γένεσις , ἐν οὐσία μέν ὁ εἰς οὐσία ἄγω καί ἄγω , ἐν ποσός δέ ὁ μεγεθύνω ἢ μεγεθύνω , ἐν ποιότης δέ ὁ ἀλλοιόω ἢ ἀλλοιόω , καί ἐν ὁ ἄλλος οὕτως , ἐν ὅσος μέν οὖν εἰμί ἐναντιότης καί ὁ μᾶλλον καί ὁ κακός , καί ὁ ἐν ἐκεῖνος ποιέω καί πάσχω ὁ εἴρω ἔχω , ἐν ὅσος δέ μή , οὐδέ οὗτος . ὁ γάρ γεννάω ἢ γεννάω ἢ ἀριθμέω ἢ ἀριθμέω πρός οὐδείς ἔχω ὁ ἐναντίωσις , οὐδέ μᾶλλον ἢ κακός εἴρω . ὁ μέν οὖν εἴρω οὐδείς δεῖ προσάπτω ὡς ἴδιος · εἰμί δέ τις ὁ μέν ποιέω ὁ εἰς ἕτερος δράω , ὁ δέ πάσχω ὁ ὑπό ἕτερος ἀλλοιόω ἴδιος εἶπον , σύμφωνος ἀποδίδωμι εἰμί ὁ πραγματεύομαι περί αὐτός . ὁ πέρας δέ ἀμφο - τέρος κοινός , οὗτος δέ ἔργον ἢ εἶδος · καί ἔργον μέν εἰμί ὁ ἐν ὁ γίγνομαι ὁ εἰμί ἔχω , εἶδος δέ ὁ ἐπιδιαμένω ἀποτέλεσμα . παράκειμαι δέ καί ὁ μέν ποιέω ποίησις καί ποιέω , ὁ δέ πάσχω πεῖσις καί πάσχω . καί περί μέν ὁ ποιέω καί πάσχω τοσοῦτος . περι δέ ὁ κεῖμαι μετά οὗτος λέγω διά ὁ πρός ἀλλήλων ὁ γένος οἰκειότης · ὁ γάρ ποιέω ἢ πάσχω ἐν ὁ οἰκέω τόπος ἢ ἀλλότριος κεῖμαι πρότερος ποιέω ἢ πάσχω . εἰμί δέ ὁ κεῖμαι ὁ τοιόσδε θέσις ἔχω , οἷος ἀνακλίνω , κάθημαι , ἵστημι . ὅταν γάρ ἅπας ὁ ὁ ὅλος μόριον ἐπί ὁ θέσις ὀρθόω , ἵστημι λέγω , ἀνακλίνω δέ ὅταν ἅπας πλάγιος , κάθημαι δέ ὅταν ὁ μέν ὀρθόω ὁ δέ πλαγιάζω . ἀλλά ὁ μέν διά παράδειγμα ὑπογράφω ἔχω μέν τις ὑπόμνησις , οὖον μήv αὐτάρκης εἰς ἐν ὁ ὁ σῶμα πέρας ἐπιφάνεια γραμμή καί σημεῖον ὁ θέσις προσαρτάω . ἀφίστημι γάρ ὁ αὐτοκρατής ὁ ἀμέριστος εἶδος φύσις καί μή δύναμαι ἐν ἑαυτοῦ εἰμί ἀλλά ἐν ἕτερος ὁ ὁ πτῶσις αὐτός ὑποδέχομαι καί εὐθετίζω καί συνέχω ὁ σκορπισμός , ὁ τόπος ἐκ ἀνάγκη προσλαμβάνω , τάξις ὁ μόριον ἀφορίζω καί θέσις . ἐπί μέντοι ὁ ἀσώματος καί νοητός εἰμί τίς ἐπιλέγω ὁ τοιοῦτος , κατά μεταφορά εἰμί καί ἀναλογία . τόπος γάρ λέγω ὁ ψυχή ὁ ἐν αὐτός λόγος ὡς χώρα αὐτός παρέχω εἰς ὁ ἐνεργέω ἐν αὐτός καί ἱδρύω , καί ὁ νόος ὁ εἶδος ὡς ὁ αὐτός οὐσία ὄνιον αὐτός καί συνόχωκα ἐν ἑαυτοῦ ὁ νοέω ὁμοῦ ὁ εἶδος . καί πρότερος ὁ θεός τόπος ὁ εἰμί καί ἐν αὐτός κεῖ - ἕπομαι ὁ πᾶς λέγω · ὁ γάρ μετά αὐτός ἐν ἑαυτοῦ ὁ δραστικός δύναμις συλλαμβάνω . εἰμί δέ τις ἀκριβῶς σκοπέω κατά ὁ καθόλου καί περιεκτικός , εἷς καί ὁ αὐτός ἐπί τε ὁ σῶμα καί ἀσώματος ὁ ὁ θέσις θεωρέω ἀναλογία κατά ὁ περιέχω καί περιέχω καί κατά ὁ ἕδρα παρέχω καί ἐνιδρύω , καί εἷς ἐπί οὗτος πᾶς ὁ ὁ κεῖμαι διήκω λόγος ὁ ἕτερος ἐν ἕτερος ἀποπερατόω κατά αἴτιος ἢ δύναμις ἢ ἐνέργεια ἢ οὐσία ἢ διά - στάσις · ὁ μέντοι ἑτερότης περί ὁ διάφορος γίγνομαι πρᾶγμα . προσκω - σῴζω δέ ὁ ἔμπροσθεν περί τόπος θεώρημα καί οὗτος · πότερος γάρ , ἐπεί ὁ κεῖμαι ἐν τις κεῖμαι , οὗτος δέ τόπος , ὁ τόπος αὐτός ἐν τις κεῖμαι καί ] ἢ μηδαμοῦ ; καί ὁ μέν μή ὑπολείπω θέσις αὐτός ἄλογος · περί γάρ ὁ σῶμα καί οὗτος , καί ὁ ὁ σῶμα ἔχω διαφορά . διίστημι γάρ καί μερίζω , καί ὁ ἄνω καί ὁ κάτω καί ἄλλος , ὁ δή καί ἐν σῶμα πρωτότυπος , καί ἐπί αὐτός θεωρέω . εἰμί δέ κεῖμαι ποῦ , ἐν τίς ; εἰμί μέν ἐν τόπος , πῶς καί τίς παρά οὗτος εἰμί ; ἐκεῖνος δέ ἐν τίς ; καί οὕτως ὁ λόγος βαδίζω εἰς ἤπειρος , τόπος τόπος ζητέω . ἢ πέρας εἰμί ὁ περιέχω σῶμα κεῖμαι ὥσπερ καί ὁ ἄλλος ἐπιφάνεια ἐν ὁ σῶμα ὅς εἰμί πέρας . ἀλλά εἰμί μέν οὗτος καθάπαξ ὁ τόπος εἰμί , πέρας ὁ περιέχω , ἴσως ἄν ἀποχρώντως ἔχω . εἰμί δέ διάστημα τις λέγω ὁ τόπος ἢ μέτρον καί κόρυς - τισμὸν ὁ ὁ μέγεθος παράθεσις , ὥσπερ ὁ χρόνος μέτρον ὁ κατά κίνησις παράτασις , οὖον χρή τίς ἄλλος ζητέω , ἐν οἶς δή ὁ τόπος κεῖμαι · ἕδρα γάρ εἰμί ὁ ἄλλος αὐτός ἕτερος ἕδρα οὖον δήω κατά ὁ πέρας ὁ μέγεθος · ὡς γάρ αυτοπερας ὁ περατόω οὖον δήω . παρακολουθέω δέ ὁ κεῖμαι καί ὁ ὁ ἐναντίος ἐπιδέχομαι , οὗτος δέ παρά τε ὁ τόπος καί ὁ θέσις · ὥσπερ γάρ ὁ ἄνω κεῖμαι ὁ κεῖμαι κάτω ἐναντίος ἔχω , οὗτος καί ὁ ὕπτιος ὁ πρανής ἐναντίος ἔχω θέσις . ἀλλά ὁ μέν κατά τόπος ὁ κεῖμαι ἐναντίωσις ἐπί ἅπας ὁ γένος ἐφήπλωται , ὁ δέ ὁ θέσις οὖον · ὁ γάρ ὁ κύβος θέσις πρός ὁ ὁ σφαῖρα καί ὁ ἄλλος διάφορος μέν , οὐ ἐναντίος δέ . καί ὅλως ὁ ἐπί ὁ ἄψυχος . ἐπί μέντοι ὁ ζῷον εἰμί , ἐπί ὅς καί ὁ κύριος ἔμπροσθεν καί ὄπισθεν λέγω καί ὁ δεξιός καί ἀριστερός . καί ὁ μᾶλλον δέ καί κακός ἐν ὁ κεῖμαι ἀμῃγέπος φαίνω , ἐπεί καί ὁ ἐναντίος . δισσός δέ , ὁ μέν ἐν ὁ συνήθεια , ὁ δέ ἐν ὁ ὁ λέξις σχῆμα · κεῖμαι γάρ μᾶλλον καί κακός ἕτερος ἕτερος λέγω , ὅταν ὁ μέν ἀνα - κλίνω ὁ δέ κάθημαι , ὁ πλατύς εἰμί θέσις ὁ καθέδρα ὁ ἀνάκλισις , κατά δέ ὁ δύο , ὅταν ὑπερβολή τις ἐν ὁ δοκέω σύγκρισις ἐμφαίνω , ὡς ὅταν τις ὕπτιος σκάφη λέγω . οὐ ἐπί πᾶς δέ ὁ ἐν ὁ κεῖμαι · ὅστε γάρ ἐν ἐπιφάνεια ἢ γραμμή ἢ σημεῖον ἤ τις ἄλλος ὁ ἐν ὁ κεῖμαι ἀσώματος ὁ τοιοῦτος θεωρέω . ὁ μέντοι ὁ ἔχω κατηγορία τάξις ἔσχατος καί τελευταῖος ἀπολαμβάνω . ἐπεί γάρ πᾶς ὁ ἐν ἑαυτοῦ εἰμί ἢ κατά ἑαυτοῦ ἀρχηγικός ὁ ἔξωθεν προσγι - νέμω καί Ἐπίκτητος , εἰκότως ὁ μέν ἄλλος γένος ἢ ἐν οὐσία ἢ ἐν σχέσις τις εἰμί καί ἀπό ἑαυτοῦ τις μοῖρα πρός ὁ εἰμί συμβάλλω προτίθημι · ὁ δέ ἔχω ὡς ἔξωθεν ὅλος εἰμί περί ἐγώ καί Ἐπίκτητος τελευταῖος συντάσσω . ζητέω δέ περί αὐτός γιγνώσκω ὁ τε οὐσία ὅς τίς εἰμί καί ὁ ἰδιότης ὁ τε ἀπό ὁ ὁμώνυμος συμπλέκω αὐτός καί ἑτεροφυής διά - κρίσις καί ὁ εἰς ὁ οἰκεῖος εἶδος διαίρεσις , καί ἐπί πᾶς , τίς χρεία ἐν ὁ πᾶς παρέχω καί ὅθεν ὑφίστημι . ἔχω οὖν εἰμί οὐσία περί οὐσία περίθεσις . οὗτος δέ σῶμα πάντως · ἐπί γάρ ὁ ἀσώματος καί νοητός ὥσπερ ὁ κεῖμαι , οὗτος καί ὁ ἔχω κατά μεταφορά τις προσλέγω . δεῖ δέ ἐν χρῆσις ὁ ἔχω εἰμί , καί οἷος κατά ἐπαφή . καί οὗτος ὁ κτάομαι διά - φέρω · εἰμί γάρ τις ἱμάτιον ὠνέομαι μή φορέω , κτάομαι μέν ἄν λέγω , ἔχω δέ οὖον . καί οὐ εἰμί ἁπλόος ὁ ἔχω ἐνέργεια τις ἀπόλυτος , οὔτε ἄλλος πρός ἄλλος ἁπλόος , ἀλλά πρός ἄλλος εἰς ἑαυτοῦ κράτησις , πολύς ὁ ἄλλος ἐκ - βαίνω κατηγορία ὡς εἰμί ἀφίημι καί ἀπόλυτος . οὔκουν καί ὁ αψύς - χόω οὐδέ ὁ ἄλογος οὐδείς κύριος ἔχω ἄν λέγω , ἀλλά παρά ὅς καί λόγος · ἔχω γάρ δεῖ ὁ ἔχω κατά βούλησις καί προαίρεσις . εἰμί δέ ὁ ἔχω ὁ ὁμώνυμος καί πλεοναχός λέγω · καί γάρ ὁ ἄγω κατά ὁ ἐν αὐτός φύσις καί ὁρμή ἔχω λέγω καί ὅλως ἐν ὀͅς ὁ ἀρχή ὁ ὁ ἔχω κίνησις , οἷος ὁ τύραννος ἔχω ὁ πόλις καί ὁ πυρετός ὅδε τις ἢ ὁ βήξ , καί ἐπί ὁ ἀντίκειμαι αὐτός · καί γάρ ὁ πόλις ἔχω τύραννος λέγω καί ὅλως ἄρχω , καί ὁ ναῦς κυβερνήτης καί ὁ παῖς παιδαγωγός . οὗτος μέν οὖν οὕτως ἔχω λέγω ἢ ὅτι ἄγω κατά ὁ ἑαυτοῦ ἀρχή ἢ ἄγω κατά ὁ ἐν ἐκεῖνος , καί εἰμί ὁ ὁ ποιέω καί πάσχω κατηγορία . ἑτέρως δέ ὁ ὕλη ὁ εἶδος ἔχω λέγω , οἷος ὁ χαλκός ἢ ὁ κηρός ὁ σχῆμα καί ὁ σῶμα ὁ ὑγεία ἤγουν ὁ χρῶμα καί ὁ Σωκράτης δικαιοσύνη ὁ σωφροσύνη , καί ὅλως ὁ δεκτικός ὁ πολλαχῶς λέγω . καί εἷς μέν τρόπος ὁ εἴρω · ἕτερος δέ ὁ ὡς ἐν ἀγγεῖον . οὕτως οἶνος ἔχω λέγω ὁ ἀμφορεύς καί ἔλαιον ὁ λήκυθος καί ὄχλος ὁ βαλανεῖον . ἀγρός δέ ἔχω καί ἵππος καί βοῦς δοκέω μέν διάφορος λέγω , λέγω δέ κατά ὁ πρῶτος ὁ ἔχω τρόπος · ὅτι γάρ κρατέω καί κύριος εἰμί χράω αὐτός κατά ὁ ἑαυτοῦ προαίρεσις , ἔχω αὐτός λέγω . ἄλλως δέ καί ὁ μέρος ἔχω λέγω , χείρ καί κεφαλή , καί ὁ δένδρον ὁ ῥίζα . λέγω δέ καί γυνή ἔχω καί πατήρ καί συγγενής καί ἀδελφός , εἰμί καί οὗτος ἔνιοι ὑπό ὁ πρῶτος τρόπος πίπτω · γυνή μέν ἔχω ὁ ἀνήρ , ὅτι ἄγω κατά ὁ ἑαυτοῦ ἀρχή , γυνή δέ ἀνήρ , ὅτι ἄγω κατά ὁ ἐν ἕτερος . οὗτος δέ ὁ μέν εἰς ὁ οὐσία , ὁ δέ εἰς ὁ ποιέω καί πάσχω ἄγω . πρᾶγμα δέ τις ἔχω λέγω , ὅτι πράσσω καί πρός αὐτός εἰμί , λόγος δέ ἔχω , ὅτι φροντίζω καί οὐ ὀλιγωρέω αὐτός . ὑπόδημα δέ καί ἐσθής καί ὡς κτῆμα λέγω ἔχω καί ὁ ἀμφιάζω καί ὑποδέω · καί εἰμί οὗτος ὑπό ὁ ὁ ἔχω κατηγορία διά τε ὁ ἕξις καί ὁ περίθεσις . ὁ μέν οὖν ἄλλος ὁ σημαίνω ἀφίημι · οὗτος δέ προσληπτέον , ὅς δή καί ὁ ἄλλος ἀποκρίνω καί κατά ἑαυτοῦ ἀφορίζω οὗτος φημί · ἔχω εἰμί , ὅς ὁ μετουσία μή συμφυής ἀλλά Ἐπίκτητος , καί ὅς δή χωρίζω εἰμί ὁ ὁ ὑπόκειμαι οὐσία ἵημι διατίθημι αὐτός κατά ἑαυτοῦ οὔτε ἀλλοιόω ἢ ὀνομάζω ἀπό ἑαυτοῦ . καί πρότερος δεῖ σωματικός οὗτος ἢ σωματώδης εἰμί ὁ ἔξωθεν , ὡς εἴρω , περίκειμαι . διαιρέω δέ ἄν ὁ οὕτως ἔχω οὗτος ὁ τρόπος · ἢ γάρ κατά πόλεμος ἔχω ὁ τοιόσδε ἢ κατά εἰρήνη . καί ὁ κατά πόλεμος ὁ μέν περικείμενο εἰμί , ὁ δέ κρατέω . καί οὗτος ἑκάτερος ὁ μέν φύλαγμα εἰμί , ὡς θώραξ περίκειμαι καί ἀσπίς κρατέω , ὁ δέ καί ἀμυντήριον , ὡς ξίφος περίκειμαι καί δόρυ κρατέω . ὁ δέ ἐν εἰρήνη ὁ μέν κόσμος ἕνεκα κατά διάφορος μέρος ὁ σῶμα , ὡς διάδημα καί περιδέραιον καί δακτύλιος , ὁ δέ σκέπη · καί οὗτος ὁ μέν περί ὅλος ὁ σῶμα ὡς χιτών , ὁ δέ περί μέρος ὡς ὑπόδημα . τις δέ καί ὡς ὄργανον ἔχω ὡς ὁ σκέπαρνον καί ὁ πηδάλιον καί ὁ βακτηρία , τις δέ καί ὡσαύτως κτῆμα ὡς ἀργύριον ἤ τίς ἄλλος , ὅς διά ὁ ἔχω κρατέω . ἀλλά εἰμί ὁ ἔχω ἅπας ἐν οὗτος , εἰς στενός τίς κομιδή συγκατακλείω καί οὖον πάνυ τίς γενναῖος οὐδέ ἀποχράω ὁ περί αὐτός πραγματεία συμπεραίνω . μήποτε δέ δεῖ καί πρός ὁ πᾶς ἐπισκοπέω - πεῖν αὐτός καί κατά ὁ ὅλος ἐπεκτείνω φύσις · οὗτος γάρ εἄν καί ὡς ἐπικός - ροτηταω ὁ ἐν ὁ πᾶς χρεία αὐτός ἐφοράω . αὐτίκα πολύς ὁ εἰμί μή συνυπάρχω ἀλλήλων μηδέ συμφύω μήτε ἔξωθεν περίκειμαι ἀπό ἀλλήλων δύναμις τις καί ὠφέλεια εἰσδέχομαι · ὅσπερ εἰμί μή ἐπί ὁ ἔχω ἀνίημι , ποῦ δεῖ προστίθημι , οὐ ἔχω . οὗτος δέ οἴομαι καί ὁ ὁ πᾶς μηχανάομαι φύσις ἐπί ὁ ὁ ὅλος διαμονή καί σωτηρία , ὡς ἐπιπλοκή εἰμί καί ὁ πόρρωθεν εἰμί καί διοικίζω ἀλλήλων καί δύναμις ὁ κτῆσις ὁ μήπω πάρειμι , εἰμί δέ ὠφέλιμος . οὖον γάρ ἐσθίω ὁ ἐν γε - νέσος φέρω οὐσία , πολύς εἰμί κατά ἑαυτοῦ ἐπιδεής διά ὁ εἰς ἔσχατος μερισμός , ἄμοιρος τέλειος ὁ ὁ ὑπέρ αὐτός μετουσία ἀπολείπω . πόρος οὖν τις καί ἰσχύς εἰς ὁ κράτησις ἐπικτάομαι , ὁ μέν ὠφέλιμος καί πρωτουργός ἐγείρω , ὁ δέ ἔχω δίδωμι ἑαυτοῦ ἑτοίμως εἰς ὁ ἀντιλαμβάνω ἑαυτοῦ . πολύς δέ πρό ὁ φύσις ὁ ὁ πᾶς πρῶτος αἰτία κατευθύνω καί συναρμόζω κατάλληλος ἕκαστος καί ὁ προσήκω ἀπονέμω χώρα καί συγχέω καί οἰκειόω ὁ τε κτῆμα ὁ ἔχω καί ὁ πρότερος ὁ δύο , καί πρό πᾶς ὁ ἔχω ἐπί ἑαυτοῦ ἀνεγείρω . χρεία μέν οὖν ὁ πᾶς τοιοῦτος οὗτος ὁ γένος παρέχω εἰς ὁ εἰμί προέρχομαι , αὐτάρκεια τε ὁ ἐνδεής καί ἕνωσις ὁ δυνατός καί ὁ πάντῃ διίστημι . ὁ δέ ὅλος αὐτός φύσις ἔνθεν ἄν κατοπτεύω . καί πρῶτος ἀνέρχομαι ἐπί ὁ ψυχή ὁ ἡμέτερος καί ὁ φύσις κατά ὁ ἐπίκτητος καί μή συμφυής περικράτησις ὁ ἔχω θεωρητέον . οὖον γάρ δή ὁ μέν σῶμα περίκειμαι ὁμοφυής πρός αὐτός σῶμα , ὁ δέ Ψυχή πολυειδής ἔχω δύναμις οὐ εἰμί επίκτητος τις ζωή , ὁ μέν ὁμοφυής ὁ δέ ὑποδεέστερος ὁ οἰκέω ἐν αὐτός μέτρον . ἰόω ὁ εἄν τις οὗτος καί ἀπό ὁ ἐναργής φαίνω · εἰμί γάρ εἰς ὁ σῶμα κατέρχομαι προβάλλω τις ζωός περί ἑαυτοῦ ὥσπερ ἐπίκτητος , ἄλλος δέ ἀπό ὁ σῶμα παραδέχομαι , ὅσος ἐν τροπή καί ἔκστασις θεωρέω , πῶς οὐ ἄν λέγω οὗτος ἔχω ; ἀλλά καί εἰς ἕκαστος μέρος ὁ κόσμος παραγίγνομαι ζωή τις καί δύναμις παραδέχομαι , ὁ μέν αὐτός προβάλλω , ὁ δέ λαμβάνω ἀπό ὁ κόσμος . σῶμα τε οἰκεῖος ἐν ἕκαστος μέρος ὁ πᾶς ὁ μέν λαμβάνω , ὁ δέ αὐτός ὀργανικός ποιέω κατά ὁ οἰκεῖος λόγος · καί οὗτος ὁ δύναμις καί ὁ ζωός ἀποτίθημι , ὅταν τυγχάνω εἰς ἄλλος λῆξις μεθίστημι . φανερός δή ἐκ οὗτος γίγνομαι ὅτι ἐπίκτητος οὗτος πᾶς αὐτός εἰμί καί ἔχω αὐτός ὡς ἕτερος , οὐσία ἕτερος εἰμί · οὖον γάρ συμφύω αὐτός ὥσπερ ὁ συγκρίνω σῶμα , ἀλλά ἀμιγής εἰμί κατά ἑαυτοῦ ἔχω αὐτός περίκειμαι . ὡσαύτως δέ καί ἐπί ὁ φύσις ὁ πᾶς , ὅταν κατά ὁ λόγος ἐν ἑαυτοῦ περιέχω ὁ γίγνομαι ὑπό αὐτός , καί οὗτος τις ἀπογίγνομαι ὥσπερ ἐπίκτητος εἰμί , αὐτός δέ μένω ὁ αὐτός εἰμί καί περιτρέχω ὁ ἐν αὐτός σῶμα τε καί ζῷον καί φυτόν καί ἀφίημι μηδείς , τότε καί περί ὁ φύσις ὁ πᾶς ὁ ἔχω θεωρέω . οὗτος δέ ἔτι μᾶλλον ἐν ὅλος ὁ κόσμος ὁ κατά ὁ ζώς αὐτός πᾶς νοέω καί ὁ ψυχή ὁ ἐν αὐτός στοιχεῖον τε καί φύσις καί ὁ κοινῶς ὑπό αὐτός συνιστάω θεωρέω ὁ νυνί λέγω ἕξις . ὅλος γάρ ὁ κόσμος αὐτοτελής εἰμί καί συμπληρόω ἐκ μέρος τέλειος ἔχω ἐν ἑαυτοῦ πᾶς πλήρης καί οὐδείς ἀμοιρέω ὁ ἐπιβάλλω ἑαυτοῦ . ἔτι οὖν εἰμί οὗτος συμφύω , μετέχω οὗτος , ἔτι ἐπίκτητος , περικρατέω καί οὗτος , εἴτε καί ὁ συναμφότεροι , καί οὗτος περιέχω , οἷος ὁ γῆ · ἔχω γάρ ὁ ἐν αὐτός ζῷον , ποτέ μέν γίγνομαι ποτέ δέ καί ἀπογίγνομαι . εἶπον οὖν ἐπίκτητος εἰμί κατά μετουσία τις αὐτός σύνειμι καί αὖθις ἀφίστημι . καί ὁ θάλασσα δέ ὁμοίως ὁ ἐν αὐτός ζῷον περιλαμβάνω . εἰμί δέ ἐπί ἐγώ μέν ἔξωθεν περίκειμαι ὁ ἔχω , ἐπί δέ ὁ πᾶς εἰς ὁ ἐντός μᾶλλον περιέργω οὕτως ἔχω , καί οὗτος οὐ ἀποδεῖ ὁ μεριστός καί ὁ ὅλος φύσις · ὁ μέν γάρ ἡμέτερος σῶμα μεριστός εἰμί , ἔξωθεν ἔχω ὁ ἔχω σῶμα , ὁ δέ πᾶς τέλειος καί οὐδείς ἔξωθεν ἑαυτοῦ ἀπολείπω ἐν ἑαυτοῦ περιέχω ὁ περιέχω καί εἴδομαι ἑαυτοῦ πανταχόθεν αὐτός περιλαμβάνω . ἕτερος δέ τρόπος ὁ σύμπας οὐρανός ὁ ἐν αὐτός σφαῖρα καί ὁ ἄστρον συμπεριλαμβάνω , οὗτος δέ ὁ τέσσαρες στοιχεῖον καί ὁ ἐν αὐτός ζῷον , καί ὅλως ἀεί ὁ περιέχω ἔχω ὁ περιέχω · διακρίνω γάρ κατά ἕκαστος τεταγμένως ὁ ἐν ὁ κόσμος , καί ὁ ἀνωτέρω καί πρέσβυς ἀεί περιλαμβάνω ὁ ὑποδεέστερος · καί οὕτως ἐκ ἀρχή ὁ ὁ ἔχω γένος παράγω . καί εἰμί ὁ κόσμος δέ ὅλος νῦν μέν οὗτος ἔχω ὁ πληρόω αὐτός , αὖθις δέ ἄλλος , ὅσος ὁ γένεσις εἰς αὐτός ἐνδίδωμι εἰμί καί ὁ ἕξις αὐτός διά - φόρος καί ἄλλοτε ἄλλος διά ὁ ὁ παραγίγνομαι εἰς αὐτός μεταβολή . καί εἴπερ ὁ δύναμις ὁ ἐν ὁ πᾶς ὁ δαιμόνιος ἢ ὁ θεῖος ἔχω μέρος ὁ κόσμος περίκειμαι αὐτός , καί οὗτος ἀδιαλείπτως ἐν ὁ πᾶς γίγνομαι , ὡς δαιμόνιος ἢ θεῖον λῆξις ἔχω ὁ διακληρόω αὐτός μόριον ὁ κόσμος , καί οὕτως ἄν μεστός πᾶς εἰμί ὁ ἔχω . ἔτι δέ εἰμί ὁ ὁ ζωή ὁ πᾶς μοῖρα μέρος ἔχω ὁ κόσμος περίκειμαι οὖον συμφυής ἀλλά ὡς ἔξωθεν αὐτός ἐπίκτητος , εἰς ὁ ἔχω ἄν καί πᾶς ὁ τοιοῦτος τάσσω σύνταξις . ἀπορέω ἄν τις ἐπί ὁ εἴρω · εἰμί γάρ ἔχω εἰμί , ὥσπερ εἴρω , οὗτος δή ὁ ἅπας σωματικός καί Ἐπίκτητος , πῶς ὁ προβάλλω ὑπό ὁ Ψυχή ζωός καί ὁ ἀπό ὁ σῶμα ἐνδίδωμι δύναμις αὐτός ἔχω ὁ ψυχή λέγω , εἴπερ εἰμί σῶμα ὁ ἔχω καί περί σῶμα ὁ ἔχω κατά ὁ ὁ ἔχω κατηγορία ; πῶς δέ καί ὑπό ὁ ὅλος φύσις ἔχω ὁ ὑπό αὐτός γίγνομαι ; οὖον γάρ αὐτός εἰμί ὁ ἔχω κατά αἴτιος καί ὁ ἔχω κατά ὁ ὁ ἔχω γένος . ἔτι δέ μᾶλλον ἀπορέω , πῶς ὁ ὅλος κόσμος ὁ κατά ὁ ζωός πᾶς νοέω καί ὁ στοιχεῖον καί ὁ φύσις , εἴτε συμφύω εἰμί οὗτος , μετέχω αὐτός , ἔτι ἐπίκτητος , περικρατέω αὐτός * * πρῶτος εἰμί σῶμα ὁ ἔχω , πῶς σύνειμι ὁ ζωός εἰμί ἀσώματος ; ἔπειτα εἰμί μέν συμφυής ἢ μέρος ὁπωσοῦν ὁ πᾶς , οὐ εἄν εἰμί ἔχω · εἰμί δέ γέννημα , ἄλλος ἄν τις ὁ ὁ συνοχεύς εἶπον τρόπος . καί ὁ ἐν ὁ γῆ δέ καί ὁ ἐν ὁ ἄλλος στοικός χέω ζῷον , εἴτε μέρος θεωρέω ὁ ὅλος γῆ , εἴτε ὡς γέννημα , οὐ ἄν ἔχω λέγω ὑπό αὐτός . πῶς δέ καί ὁ οὐρανός ὁ ἐν αὐτός σφαῖρα ἔχω , εἰμί μή ὡς μέρος ; συμφυής γάρ οὗτος καί οὐ ἐπίκτητος . πῶς δέ ὁ κοινός ζῷον μικρός ζῷον ἐν ἑαυτοῦ περιλαμβάνω , εἰμί μή ὡς μέρος ἢ ὡς γέννημα ; οὗτος μέν οὖν ἄν τις ἐφίστημι καί ἄλλος προχείρως · δυνατός δέ οἴομαι λέγω , ὡς Ἐπίκτητος μέν εἰμί δεῖ καί ὁ οὐσία χωρίζω ὁ ἔχω , οὖον πάντως δέ σῶμα ἀλλά σωματοειδής . καί γάρ καί Ἀρχύτας οὖον σῶμα εἶπον ἀλλά σωματοειδής , διότι οὗτος εἰμί ὁ Ἐπίκτητος καί χωρίζω · ὁ γάρ ἀσώματος τέλειος συμφύω . καί ὁ ζωή οὖν ὁ σωματοειδής , χωρίζω ὁ ψυχικός οὐσία καί Ἐπίκτητος αὐτός γίγνομαι οὕτως ὡς μή ἀλλοιόω αὐτός μηδέ εἷς τίς σύν αὐτός ποιέω , ἔχω εἄν ὑπό αὐτός λέγω · ὅς μέντοι ἀλλοῖος - Τίκη τίς εἰμί ὁ ζωή καί ὅς ποιητικός ὁ ὅλος οὐσία , οὐ ἄν ἔχω λέγω . ὁ δέ μέρος ὁ ὅλος καί ὁ γέννημα οὐ εἄν ἔχω · ὡς δέ ἐπίκτητος καί χωρίζω καί προσαρτάω ὁ ὅλος ἔχω εἄν λέγω καί αὐτός δικαίως . οὔτε γάρ ὁ μέρος ἐκεῖνος οὕτως ἄτομος συμφύω ὡς ἐπί ἐγώ οὔτε ὁ γέννημα οὕτως ἀποσπάω , ὥσπερ δή ὁ ἡμέτερος . ἀλλά οὗτος μέν ζητέω - τέος ἐπί πλέω καί διαπορητέον .