anonymi-in-aristotelis-artem-rhetoricam.in-aristotelis-artem-rhetoricam-commentarium 3.2
Καὶ ἔστω ἐκεῖνα τὰ περὶ τῆς ποιητικῆς λέξεως τεθεωρημένα καὶ ἐγνωσμένα ἀπὸ τῆς Περὶ ποιητικῆς πραγματείας . [ b 1 ] ἀρετὴ δὲ λέξεως ἐστι τὸ εἶναι ταύτην σαφῆ · καὶ γὰρ ὁ λόγος σημεῖόν τί ἐστιν ἤτοι σημαντικόν ἐστι πράγματος · ὥστε ἂν ὁ λόγος ἀσαφὴς ὤν οὐ δηλοῖ καὶ οὐ σημαίνει τι , λοιπὸν οὐ ποιεῖ τὸ ἔργον αὐτοῦ ἤτοι τὸ σημαίνειν . [ b 3 ] καὶ οὔτε ταπεινὴ ὀφείλει εἶναι ἡ λέξις ἀλλὰ πρέπουσα καὶ κατάλ ληλος τῷ ὑποκειμένῳ πράγματι . ταπεινή ἐστι λέξις ἡ κοινὴ καὶ ᾖ χρῶνται οἱ τυχόντες · ὑπὲρ δὲ τὸ ἀξίωμά ἐστιν ἡ ἀκατάλληλος τῷ πράγματι · οἷον εἰ περὶ Θερσίτου ἐστὶν ὁ λόγος , οὐκ ὀφείλω εἰπεῖν ὁ πολύ μητις Θερσίτης · τὸ γὰρ πολύμητις ἀκατάλληλόν ἐστι τῷ Θερσίτῃ . ἀλλὰ πρέπουσα ὀφείλει εἶναι τῷ πεζῷ λόγῳ . [ b 4 ] ἡ γὰρ ποιητικὴ ἴσως οὐ ταπεινή . εἶπε δὲ τὸ ἴσως διὰ τὸ εἶναι καί τινας λέξεις ποιητικὰς ταπεινάς . ἀλλ’ οὐ πρέπουσα τῷ λόγῳ τῷ πεζῷ . κύρια ὀνόματα λέγει τὰς κυριολεξίας . [ b 8 ] τὸ γὰρ ἐξαλλάξαι ἤτοι ἡ ἐναλλαγὴ τῶν ὀνομάτων καὶ τῶν ῥημάτων ποιεῖ φαίνεσθαι τὴν λέξιν σεμνήν · οἷον ἐν οἷς λέγω τῷ ῥητορικῷ λόγῳ τῷ πεζῷ λέξεις πρεπούσας , ἐναλλάξω καὶ χρήσομαι ἐν τῷ μεταξὺ καὶ ποιητικῇ λέξει , ἡ ποιητικὴ λέξις παρεμπεσοῦσα μεταξὺ ἐπὶ τοῦ πεζοῦ λόγου φαίνεται σεμνή . [ b 9 ] ὅπερ γὰρ συμβαίνει περὶ τοὺς ξένους καὶ περὶ τοὺς πολίτας ( τὸν μὲν γὰρ πολίτην καὶ ὁμό φυλον ὁρῶντες παρατρέχομεν ὡς συνήθη , ἡνίκα δὲ ἴδωμεν ξένον τινὰ ἐλθόντα εἰς τὴν ἡμετέραν πόλιν , οἷον Πέρσην ἢ Σκύθην , καὶ ταῦτα εἰ μήτε ἦλθε Σκύθης εἰς τὴν πόλιν μήτε ἀλλαχοῦ εἴδομεν , εὐθὺς ξενιζόμεθα ἐπὶ τῷ θεάματι καὶ πάντες συναθροιζόμεθα εἰς τὴν τοῦ Σκύθου θέαν),τὸ αὐτὸ πάσχουσι καὶ περὶ τὴν λέξιν · εἰ μὲν ὁ λογογραφῶν χρᾶται λέξεσι ῥητορικαῖς , οἱ ἀκροαταὶ παρατρέχουσιν αὐτὰς ὡς συνήθεις , εἰ δὲ μεταξὺ χρήσεται καὶ λέξει ποιητικῇ , εὐθὺς οἱ ἀκροαταὶ ταύτην ξενίζονται ὡς ξενικὴν καὶ παράξενον καὶ θαυμάζουσι . [ b 10 ] διὸ δεῖ τοὺς λογο γραφοῦντας ποιεῖν τὴν ὄι ἄλεκτον ξένην ἤτοι παράξενον διὰ τοῦ χρᾶσθαι ποιητικαῖς λέξεσιν · οἱ γὰρ ἄνθρωποι ἀεὶ εἰώθασι θαυμάζειν τὰ ἀπόντα , ἤτοι ἃ οὐκ εἰώθασιν ἀεὶ ἢ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ βλέπειν , καὶ οἱ ἀκροαταὶ θαυ μάζουσιν ἐκείνας τῶν λέξεων , ἃς οὐκ εἰώθασιν ἀεὶ ἢ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἀκούειν · καὶ διὰ τοῦτο , ἡνίκα παρεμπέσῃ τις λέξις ποιητική , εὐθὺς θαυ μάζεται παρ’ αὐτῶν ὡς ἀσυνήθης . διὸ καὶ ὁ Ἑρμογένης παρακελεύεται χρᾶσθαι καὶ ἐν τῷ μεταξὺ τοῦ λόγου στίχῳ ἡρωικῷ , πλὴν καὶ παραφθεί ρειν αὐτόν , ἵνα μὴ ᾖ πάντῃ ἔμμετρος , ἀλλὰ καὶ τελευτᾶν εἰς πεζόν . [ b 12 ] ἐπὶ μὲν τῶν μέτρων ἤτοι τῶν ἐμμέτρων λόγων ἤτοι τῶν ἡρωικῶν στίχων πολλὰ δύναται τοῦτο ἤτοι τὸ ποιητικαῖς χρᾶσθαι λέξεσι καὶ ἁρμόττει τοῦτο ἤτοι ἡ τῶν ποιητικῶν λέξεων χρῆσις ἐκεῖ ἤτοι περὶ τοὺς ἡρωικοὺς στίχους · τὰ γὰρ πράγματα , περὶ ἃ ἡ ποίησις καταγίνεται , καὶ τὰ πρόσωπα , περὶ οὒς ἤτοι περὶ ἃ ὁ ποιητικὸς λόγος καταγίνεται , κατὰ πολὺ διαφέρουσι τῶν προσώπων καὶ τῶν πραγμάτων , περὶ ἃ ἡ ῥητο ρικὴ καὶ ὁ ῥήτωρ καταγίνεται · ἐκεῖ μὲν γὰρ ἐπὶ τῆς ποιήσεως οἱ ἀκροαταὶ τῶν ποιητικῶν λόγων σοφοί , ἐνταῦθα δὲ ἐπὶ τῶν ῥητορικῶν λόγων οἱ ἀκροαταὶ πολλοὶ ἤτοι χυδαῖοι καὶ διὰ τοῦτο δεῖ τοὺς ῥήτορας χρᾶσθαι λέξεσι συνήθεσι · καὶ ἐπὶ μὲν τῆς ῥητορικῆς τὰ πράγματα πολιτικά , ἐπὶ δὲ τῶν ποιητικῶν λόγων τὰ πράγματά εἰσιν ἱστορικὰ καὶ πεπλασμένα · ὥστε κατὰ πολὺ ἐξέστηκεν ἤτοι διαφέρει . [ b 14 ] ἐν δὲ τοῖς ψιλοῖς λόγοις ἤτοι τοῖς ῥητορικοῖς χρώμεθα κατὰ πολὺ ἐλάττοσι πράγμασιν · τὰ γὰρ πολιτικὰ ἐλάττω εἰσὶ τῶν ἱστορικῶν αἱ γὰρ ἱστορίαι πράγματα μεγάλα ἀφηγοῦνται . [ b 15 ] ἡ γὰρ ὑπόθεσις . ᾗ χρᾶται ὁ ῥήτωρ , ἐλάττων ἐστίν · ἡ γὰρ πολιτικὴ ὑπόθεσις ἐλάττων ἐστὶ τῆς ἱστορικῆς · ἐπεὶ καὶ ἐνταῦθα ἤτοι ἐπὶ τῆς ποιήσεως εἰ παρεισάγεται παρὰ τοῦ ποιητοῦ δοῦλος καλλιεπείᾳ χρώμενος καὶ ῥητορικῶς δημηγορῶν ἢ λίαν νέος οἷον πέντε χρόνων ὢν εἰ παρεισάγεται δημη γορῶν ἀνθηραῖς λέξεσι χρώμενος , ἀπρεπές ἐστι · δεῖ γὰρ τὸν δοῦλον παρεισάγειν βαρβαρικὰ λέγοντα καὶ ἀνάλογα ἑαυτῷ καὶ τὸν λίαν νέον παρεισάγειν τραυλίζοντα καὶ παιδικὰ λέγοντα καὶ μὴ κομψά · τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ἄριστον ὑποκριτικόν . [ b 16 ] ἢ περὶ λίαν μικρῶν , ἤτοι ἐάν εἰσι τὰ πράγματα μικρά , οὐ δεῖ μεγαληγορεῖν καὶ κομψεύεσθαι ἐν τούτοις ἀλλὰ ταπεινῶς πάλιν ἐπαγγέλλειν αὐτά . ἀλλ’ ἔστιν ἐν τούτοις πρέπον τὸ συστέλλειν καὶ ταπεινοῦν τὸν λόγον , εἰ καὶ τὰ πράγματά εἰσι ταπεινά , ἢ αὐξάνειν καὶ μεγεθύνειν , εἰ καὶ τὰ πράγματά εἰσι μεγάλα καὶ ἔνδοξα , καὶ ὅλως ἀπομιμεῖσθαι τὰ πράγματα · εἰ γὰρ ταπεινῶν ὄντων τῶν ὑποκειμένων πραγμάτων ἐπιχειρήσεις αὔξειν αὐτά , περίεργος ἂν δόξῃς καὶ ἐπιβουλεύων καὶ σπεύδων ἀπατῆσαι τοὺς ἀκροατάς . [ b 18 ] διὸ δεῖ τοὺς ῥήτορας ποιοῦντας ἤτοι ποιητικῶς λέγοντας λανθάνειν τοὺς ἀκροατάς , ὅτι ποιη τικῷ στίχῳ ἐχρήσαντο , διὰ τὸ καταφθείρειν τὸν ποιητικὸν στίχον , ὡς παρακαταλήγειν εἰς λόγον πεζόν . καὶ δεῖ τὸν ῥήτορα μὴ δοκεῖν λέγειν πέπλασμένως · πεπλασμένως δὲ δοκεῖ λέγειν καὶ ἀπατητικῶς καὶ ἐπιβουθέντας λευτικῶς , ὅταν μικρῶν ὄντων τῶν πραγμάτων ἐπιχειρήσῃς αὔξειν ταῦτα καὶ δεικνύειν μεγάλα ταῦτα καὶ ἐν τούτοις κομψεύεσθαι . ἀλλὰ πεφυ κότως , ἤτοι ἀλλὰ δεῖ ἐξαγγέλλειν αὐτά , ὡς πεφύκασιν ἤτοι ὡς ἔχουσι φύσεως . [ b 19 ] τοῦτο γὰρ τὸ λέγειν αὐτὰ τὰ πράγματα , ὡς ἔχουσι φύσεως , πιθανόν ἐστιν , ἐκεῖνο δὲ ἤτοι τὸ μὴ ἐξαγγέλλειν τὰ πράγματα , ὡς ἔχουσι φύσεως , τοὐναντίον ἤτοι οὐκ ἔστι πιθανόν . [ b 20 ] διαβάλ λονται γάρ , ἤτοι διαβάλλουσι γὰρ αὐτοὺς τοὺς μὴ λέγοντας καὶ ἀπαγγέλ λοντας τὰ πράγματα , ὡς πεφύκασιν , ἤτοι ὡς ἔχουσι φύσεως , ὡς ἐπιβου λεύοντας ἤτοι ἐπιβουλευομένους τοὺς ἀκροατάς · καὶ παρὰ τῶν ἀκροατῶν ὑφορῶνται ὡς ἐπίβουλοι , ὥσπερ καὶ τοὺς οἴνους τοὺς μεμιγμένους οἱ προσφερόμενοι αὐτοὺς διαβάλλουσιν ὡς συναναμιχθέντας καὶ συναναφυρ ὕδατι . [ b 22 ] ἡ Θεοδώρου φωνὴ ἦν φυσικὴ φαινομένη πρὸς πᾶσαν ὑπόκρισιν , καθ’ ἣν τὰ πράγματα ἐξήγγελλε καὶ ἄλλο ἢ ἄλλο ἐμι μεῖτο πρόσωπον , αἱ δὲ φωναὶ τῶν ἄλλων ὑποκριτῶν , καθ’ ἣν ἀπήγγελλον τὰ πράγματα , ἀλλότριαι ἦσαν ὁρώμεναι καὶ οὐκ οἰκεῖαι αὐτῶν τῶν , οὓς ἐμιμοῦντο . [ b 24 ] κλέπτεται δὲ εὖ ἡ ἀλλοτρία λέξις , ὡς μηδὲ νομίζεσθαι ἀλλοτρία ἀλλὰ φυσική , ἐάν τις ἐκ λέγων καὶ λαβὼν λέξεις ἀπὸ διαλέκτου εἰωθυίας ἤτοι συνήθους ἐγγιζούσης τῇ οἰκείᾳ αὐτοῦ διαλέκτῳ ἤτοι εἰ λαβὼν ἀπὸ τῆς Ἀττικῆς διαλέκτου ὁ Ἀθηναῖος καὶ μὴ ἀπὸ τῆς Δωρίδος ἢ Ἰωνικῆς συντιθῇ αὐτὰς καὶ ποιεῖ λόγον . δεῖ γοῦν , ὡς πέφυκεν ἕκαστος λέγειν καὶ ὡς εἴωθεν ἀπαγγέλλειν τὰ πράγματα , οὕτω σπουδάζειν ἀπαγγέλλειν τὰ πράγματα · εἰ γὰρ οὐχ οὕτως ποιεῖ ἀλλὰ ποιητικαῖς χρᾶται λέξεσιν , οὐ δοκεῖ ἡ φράσις αὐτοῦ οἰκεία ἀλλ’ ἀλλοτρία καὶ ἀπωθεῖται ὡς πρὸς ἀπάτην ἀφορῶν . [ b 27 ] εἴδη δέ εἰσι τῶν ὀνομάτων τοσαῦτα , ὅσα ἐν τῷ Περὶ ποιήσεως λόγῳ παραδεδώκαμεν · αἱ μὲν γάρ εἰσι γλῶτται Δωρικαί , αἱ δὲ Ἰωνικαί , αἱ δὲ Ἀττικαί . ταύταις ταῖς γλώτταις ἤγουν ταῖς διαλέκτοις καὶ τοῖς διπλοῖς ὀνόμασιν ἤτοι τοῖς συνθέτοις ( σύνθετα δὲ ὀνόματα , ὡς τὸ Καλλίστρατος , Καλλίνικος ) καὶ τοῖς πεποιημένοις ( πεποιημένα δὲ ὀνόματά εἰσι τὰ ἐκ τῶν ἤχων καὶ ψόφων τῶν ἀψύχων καὶ ἀφώνων παρωνομασμένα , ὡς τὸ δοῦπος , φλοῖσβος , ῥοῖζος ) · τὸ δὲ διὰ τί ὀλιγάκις χρηστέον τοῖς τοιούτοις ὀνόμασιν ὕστερον ἐροῦμεν [ b 31 ] τὰ γὰρ τοιαῦτα ὀνόματα ἐξαλλάττει ἤτοι ἐξαλλαγὴν ποιοῦσι τοῦ πρέ ποντος ἐπὶ τὸ μεῖζον . πρέπον δέ ἐστι τὸ τὰ μικρὰ πράγματα ἐξαγγέλλειν δι’ εὐτελῶν καὶ συνήθων λέξεων · εἰ δέ τις ἐπὶ τῇ τῶν μικρῶν πραγμάτων ἐπαγγελίᾳ χρήσεται Ἀττικῆς ὀνόμασι καὶ Δωρικῆς διαλέκτου ἢ καὶ πεποιημένοις , ἐξαλλάττει τὸ πρᾶγμα ἐπὶ τὸ μεῖζον ἤτοι μεγεθύνει τὸ πρᾶγμα καὶ ἀξίωμα τούτῳ ἐπιτίθησι · καὶ μέγα τι δοκεῖ καὶ ἡρωικόν , κἂν τῇ αὐτῶν φύσει εὐτελὲς καὶ μικρόν ἐστι . κύρια ὀνόματα λέγει τὰ κατὰ κυριο λεξίαν λαμβανόμενα · ἐκ παραλλήλου δὲ ἔλαβε τὸ κύριον καὶ τὸ οἰκεῖον ὡς ταὐτὰ ὄντα . [ b 33 ] ψιλοὺς δὲ λόγους νοητέον τοὺς πεζούς . σημεῖον δὲ τοῦ δεῖν ἐν τοῖς πεζοῖς λόγοις κυρίοις ὀνόμασι χρᾶσθαι , διότι πάντες οἱ παλαιοὶ ῥήτορες τούτοις χρῶνται · πάντες γὰρ διαλέγονται ἤτοι ἀλλήλοις συνομιλοῦσιν ἐν μεταφορικοῖς ὀνόμασι καὶ οὐ κυρίοις · ὥστε δῆλον , ὅτι , ἐὰν ποιῇ τις εὖ , ἤτοι ἐὰν ταῖς ποιητικαῖς λέξεσι καλῶς χρῆται καὶ ὡς ἡ τέχνη ἀπαιτῇ , ἔσται καὶ ἡ λέξις ἡ ποιητικὴ καὶ ἡ μεταφορικὴ καλῶς ληφθεῖσα τὸ ξενικὸν ἔχουσα , τουτέστι τὸ παράδοξον καὶ τὸ θαυ μαστόν . [ b 36 ] ἀλλὰ καὶ ἐνδέχεται τὸν ῥήτορα λανθάνειν τοὺς ἀκροα τάς , ὡς τὸν Νέστορα καὶ δεῖνα καὶ δεῖνα , ὡς λέξεσι ποιητικαῖς καὶ μεταφορικαῖς ἐχρήσατο . καὶ σαφηνιεῖ ἤτοι ἐνδέχεται εἶναι καὶ τὸν λόγον σαφῆ · τοῦ γὰρ ῥητορικοῦ λόγου ἡ σαφήνεια ἀρετή . [ b 39 ] συνωνυ μίας ἐνταῦθα λέγει τὰς πολυωνυμίας , ὡς τὸ ἄορ , τὸ ξίφος , τὸ φάσγανον , τὸ πορεύεσθαι καὶ τὸ βαδίζειν κύριά εἰσιν ἤτοι κυριολεξίαι εἰσὶ καὶ πολυώνυμα . καὶ ὅτι αἱ μεταφοραὶ μεγάλα δύνανται καὶ ἐν τῇ ποιήσει καὶ ἐν τοῖς λόγοις τοῖς ῥητορικοῖς , εἴρηται ἐν τῇ Περὶ ποιητικῆς πραγματείᾳ , καθάπερ ἐλέγομεν . [ a 6 ] τοσοῦτον δὲ δεῖ φιλοπονεῖσθαι περὶ αὐτῶν ἤτοι τῶν μεταφορικῶν λέξεων ἐν τῷ λόγῳ τῷ πεζῷ , ὅσον ὁ λόγος ὁ πεζός ἐστιν ἐκ βοηθημάτων καὶ θεραπείας ἐλάττονος καὶ μικρᾶς παρὰ τὰ μέτρα ἤτοι τὰ ἔμμετρα καὶ ἡρωικά · ἐν μὲν γὰρ τῷ πεζῷ λόγῳ , κἂν μεταφορικαῖς χρησώμεθα , ἀλλ’ οὖν μικρᾶς σαφη νείας τούτου δεόμεθα , ἐν δὲ τοῖς ἐμμέτροις στίχοις , εἰ μεταφορικαῖς χρησόμεθα , πλείονος καὶ τῆς σαφηνείας χρήζομεν τούτου οἷον εἰ σπέρμα πυρὸς εἴπομεν , ἀρκεῖ εἰπεῖν εἰς σαφήνειαν τούτου , ὅτι σπέρμα λόγον ἐπέχει ἀρχῆς [ a 8 ] ἔχει δὲ ἡ μεταφορικὴ λέξις καὶ τὸ σαφές · οὐ γάρ ἐστιν ἀσαφὴς πάντῃ · ἔχει δὲ καὶ τὸ ξενικὸν ἤτοι τὸ παράξενον ὡς ἐξ ἄλλου μετακομισθεῖσα . καὶ οὐκ ἔστι λαβεῖν αὐτὴν παρ’ ἄλλου ἤτοι οὐ δέεταί τινος τοῦ ἑρμηνεύοντος . ἔσται δὲ τοῦτο ἤτοι τὸ ἁρμοττούσας λέγειν τὰς μεταφοράς , εἴ τις τηρήσει τὴν ἀναλογίαν ἀρίστην , οἷον σπέρμα λέγεται πυρὸς κατὰ ἀναλογίαν τοῦ σπέρματος τοῦ ἀνθρώπου · ὡς γὰρ τὸ σπέρμα τοῦ ἀνθρώπου ἀρχή ἐστι τοῦ βρέφους . οὕτω καὶ ἡ ἀρχὴ τοῦ πυρὸς λέγεται σπέρμα · καὶ ὡς τὸ σπέρμα τοῦ ἀνθρώπου μικρὸν ὂν μεῖζόν τι ἐξαίφνης δημιουργεῖ , οὕτω καὶ ἡ ἀρχὴ τοῦ πυρὸς σπέρμα λέγεται , διότι μικρὰ οὖσα κατὰ τὴν ἀρχὴν ἐξαίφνης πυρκαϊὰν μεγάλην ἐξανάπτει ὕλης δραξάμενον . [ a 11 ] εἰ δὲ μή , ἤτοι εἰ δὲ οὐ φυλάξει τὴν ἀναλογίαν ἀρίστην , ἀπρεπὴς φανεῖται μᾶλλον ἡ ἀναφορὰ καὶ μὴ ἁρμόττουσα , διότι ἐν τῇ ἀναλογίᾳ παρ’ ἄλληλα κεῖνται τὰ ἐναντία καὶ ἐν παραθέσει θεωροῦνται , οἷον λέγεις ὡς τὸ σπέρμα τοῦ ἀνθρώπου βραχὺ ὂν μεῖζόν τι ποιεῖ , οὕτω καὶ τὸ σπέρμα τοῦ πυρός · εἰσὶ δὲ ἐναντία , διότι τὸ σπέρμα τοῦ ἀνθρώπου ἐστὶν ἀρχὴ ἐμψύχου , τὸ δὲ σπέρμα τοῦ πυρὸς ἀρχὴ ἀψύχου τὸ δὲ ἔμψυχον καὶ ἄψυχον ἐναντία , καὶ ἐπεί εἰσιν ἐναντία , διὰ τοῦτο παρ’ ἄλληλα κειμένων καὶ ἐν παραθέσει , εἰ μὴ σῴζει ἡ ἀναλογία , ἐναργεστάτη φαίνεται ἡ κακία τῆς παραθέσεως . [ a 13 ] φοινικές ἐστι τὸ πορφυροῦν ἱμάτιον · ἄλλη ἐστὶν ἐσθὴς ἡ τῷ νέῳ ἁρμόζουσα ( ἔστι δὲ ἡ πορφύρα ) καὶ ἄλλη ἡ τῷ γέροντι . [ a 11 ] τὸ σπέρμα τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὸ σπέρμα τοῦ πυρὸς ὑπὸ τὸ αὐτὸ γένος ἀνάγονται ἤτοι τὴν ἀρχήν . [ a 14 ] καὶ εἰ βούλει κοσμεῖν τὸν λόγον , ἀεὶ μετακόμιζε τὰς μεταφορὰς ἀπὸ τοῦ βελτίονος καὶ τοῦ τιμιωτέρου · τιμιώτερον δέ ἐστι τὸ ἔμψυχον τοῦ ἀψύχου , καὶ λοιπὸν τὸ ἀπὸ τοῦ ἐμψύχου μεταφέρειν ἐπὶ τὰ ἄψυχα τὰ ὀνόματα βέλτιον . ὥστε εἰ μὲν ἐπαινεῖς , μετακόμιζε τὰ ὀνόματα ἀπὸ τῶν ἐμψύχων ἐπὶ τὰ ἄψυχα καὶ ὅλως ἀπὸ τοῦ βελτίονος , εἰ δὲ βούλει ψέγειν , ἀπὸ τῶν χειρόνων μετακόμιζε τὰς μεταφορὰς ἐπὶ τὸ βέλτιον , εἴτε ἔμψυχόν ἐστι τὸ χεῖρον εἴτε ἄψυχον · οἷον ὡς οἱ στρουθοὶ εἰς τὰ δίκτυα ἐμπεσόντες πειρῶνται διαφυγεῖν , οὕτως καὶ ὁ δειλὸς ἐμπεσὼν πρὸς τὸν πόλεμον σπουδάζει διαχεύοντα δρᾶσαι · τιμιώτερον δὲ ὁ ἄνθρωπος τοῦ στρουθοῦ ὡς λογικόν . [ a 17 ] λέγω δὲ οἷον ἐπὶ τὸ ἐναντίον , ἤτοι τὸ πτωχεύειν καὶ τὸ εὔχεσθαι , εἰσὶν ἐν τῷ αὐτῷ γένει · ὑπὸ γὰρ τὸ αἰτεῖν ἄμφω ἀνάγονται · καὶ ὁ πτωχὸς γὰρ καὶ ὁ εὐχόμενος αἰτοῦσιν · ὥστε εἰ μὲν εἴπω τὸν πτωχεύοντα εὐχόμενον ἤτοι αἰτοῦντα , ἀπὸ τοῦ βελτίονος ἐποίησα τὴν μεταφοράν · τὸ γὰρ εὔχεσθαι τιμιώτερον τοῦ πτωχεύειν · εἰ δὲ εἴπω τὸν εὐχόμενον πτω ἤτοι αἰτοῦντα , ἀπὸ τοῦ χείρονος ἐποίησα τὴν μεταφοράν . [ a 19 ] διὰ τοῦτο ἔστι ποιεῖν τὸ εἰρημένον , ἤτοι διότι ὑπὸ τὸ αὐτὸ γένος ἀνά γονται τὸ αἰτεῖν καὶ ὁ πτωχὸς καὶ ὁ εὐχόμενος , διὰ τοῦτο καὶ τὸν πτωχὸν λέγω εὐχόμενον καὶ τὸν εὐχόμενον πτωχόν . [ a 20 ] οἱ μὲν λέγουσι μιτραγύρτην τὸν τὰς ζώνας συνάγοντα , οἱ δὲ ἀνθρώπους τινὰς εἶναι λέγουσιν ἔχοντας τὰς ἑαυτῶν κεφαλὰς δεδεμένας ὑπὸ μίτρας ὡς κεφαλοδεσμίων καὶ διαδέτων καὶ ἄνω καὶ κάτω τῆς πανηγύρεως διαστρεφομένους . δᾳδοῦχοι ἐλέγοντο οἱ τὰς δᾷδας βαστάζοντες , ὅτε ἐτελοῦντο τὰ τῆς Δήμητρος μυστήρια . καὶ τὸ μιτραγυρτεῖν καὶ τὸ δᾳδουχεῖν εἰσι περὶ θεὸν ἤτοι πρὸς ὑπηρεσίαν τῆς θεοῦ , τὸ μέν , τὸ δᾳδουχεῖν , τίμιον , τὸ δέ , τὸ μιτραγυρτεῖν , ἄτιμον . [ a 23 ] τὸ τεχνίτης τιμιώτερόν ἐστι τοῦ διονυσο κόλακος · ἐλέγοντο δὲ διονυσοκόλακες οἱ τὸν Διόνυσον κολακεύοντες καὶ οἱ περὶ αὐτὸν ἀναστρεφόμενοι . καὶ οἱ μὲν ἐκάλουν αὐτοὺς τοὺς περὶ τὸν Διόνυσον διονυσοκόλακας — ἡ μεταφορὰ ἀπὸ τοῦ χείρονος — , οἱ δὲ τεχνίτας ἑαυτοὺς ἐκάλουν ὡς ἐπιστημονάρχας — ἀπὸ τοῦ βελτίονος ἡ μεταφορά — . ἡ μὲν ἤτοι ἡ μεταφορὰ ἡ διονυσοκόλακας αὐτοὺς καλοῦσά ἐστι ῥυπαινόντων ἤτοι διαβαλλόντων , ὑβριζόντων , ἡ δὲ ἤτοι ἡ μεταφορὰ ἡ καλοῦσα αὐτοὺς τεχνίτας ἐστὶ τοὐναντίον ἤτοι ἐπαινοῦσα . καὶ οἱ λῃσταὶ καλοῦσιν ἑαυτοὺς ποριστὰς μεταφορικῶς ἀπὸ τοῦ κρείτ τονος ὡς προσπορίζοντας ἑαυτοῖς πολλά . [ a 26 ] τὸ μὲν ἁμαρτάνειν λέγεται ἐπὶ τοῦ ἀποτυγχάνειν , τὸ δὲ ἀδικῆσαι ἐπὶ τοῦ ἁρπάζειν . ὁ λέγων μεταφορικῶς τὸν ἀδικήσαντα ἁμαρτάνοντα ἀπὸ τοῦ κρείττονος ἐποίησε τὴν μεταφοράν , ὁ δὲ λέγων ἁμαρτάνοντα ἀδικήσαντα ἀπὸ τοῦ χείρονος . [ a 28 ] καὶ τὸν κλέψαντα εἰ εἴπωμεν , ὅτι ἐπόρθησεν , ἐποίησε τὴν μεταφορὰν ἀπὸ τοῦ βελτίονος · τὸ γὰρ πορθεῖν μέγα ἐστί · λέγεται γὰρ ἐπὶ τροπαίων καὶ κατασχέσει πόλεων · εἰ δὲ εἴπωμεν , ὅτι ἔλαβεν , ἀπὸ τοῦ χείρονος ἐποίησε τὴν μεταφοράν · χεῖρον γὰρ τὸ λαβεῖν . [ a 29 ] κώπης εἷπεν ἀνάσσειν τὸν ναύαρχον τὸν ἐπιστατοῦντα τῶν κωπηλατῶν καὶ κατα ναγκάζοντα αὐτοὺς κωπηλατεῖν , ἤτοι τὸν κόμητα , τὸν δέκαρχον · μεταφορά ἐστι καὶ αὕτη ἀπὸ τοῦ βελτίονος . καὶ τὸ ἀποβὰς εἰς Μυσίαν ἐτραυμα τίσθη πολεμίῳ βραχίονι · τὸ ἀποβάς μεταφορικὴ ἡ λέξις ἀπὸ τοῦ βελτίονος ληφθεῖσα · τὸ γὰρ ἀποβάς ἐπὶ στόλου λέγεται , οὗτος δὲ ἐξελάβετο αὐτὸ ἐπὶ ἑνὸς ἀνθρώπου . [ a 30 ] τὸ γοῦν ἀνάσσειν ἐπὶ βασιλέως λέγεται καὶ ἔστιν ἀξίωμα μεῖζον ἢ κατὰ ἀξίαν ἤτοι τοῦ ἀξιώματος τοῦ δεκάρχου καὶ ναυάρχου ἤτοι τοῦ ἁρμόττοντος τῷ ἐπιστατοῦντι τῶν κωπηλατῶν . [ a 31 ] οὐ κέκλεπται ἤτοι οὐκ ἔλαθεν ἡ μεταφορὰ αὕτη ἡ μετακομίσασα τὸ ἀνάσσειν ἀπὸ τοῦ βασιλέως ἐπὶ τὸν ναύαρχον , ὡς ἔστι ψυχρά . ἔστι δὲ καὶ ἐν ταῖς συλλαβαῖς ἤτοι ταῖς λέξεσιν ἁμαρτάνειν , εἰ οὔκ εἰσιν αἱ συλλαβαὶ σημεῖα φωνῆς ἡδείας , εἴ γε συγκρούσεις συμφώνων ἔχουσι · τραχύνουσι γὰρ τὴν γλῶτταν ὡς μὴ δυναμένην ῥᾳδίως ἐκφωνεῖν αὐτάς . [ a 2 ] χαλκοῦν Διονύσιον λέγει τὴν Διονυσίου στήλην · οὗτος οὖν τοῖς ἐλεγείοις τοῖς ἀναγεγραμμένοις ἐν τῇ στήλῃ αὐτοῦ τὴν ποίησιν προσα γορεύει καὶ καλεῖ κραυγὴν Καλλιόπης · ἄμφω γὰρ ἤτοι καὶ ἡ κραυγὴ καὶ ἡ ποίησις φωναί εἰσι · τὸ γοῦν κραυ ἐν τῇ ἐκφωνήσει · τῇ κραυγῆς τραχύνει τὴν φωνὴν καὶ λυπεῖ τὸν ἐκφωνοῦντα διὰ τὴν τῶν συμφώνων παρεμπλοκήν . ἀσήμους φωνὰς λέγει τὰς τραχείας τὰς συγκρούσεις συμ φώνων ἐχούσας . [ a 35 ] ἔτι δὲ οὐ δεῖ ποιεῖν τὰς μεταφορὰς πόρρωθεν , ἀλλ’ ἐκ τῶν συγγενῶν καὶ ὁμοειδῶν τὰ ἀνώνυμα ὠνομασμένως , ἤτοι ὅταν , ἐφ’ οἷς οὐ κεῖται ὄνομα , εὑρεθῇ κατάλληλον ὄνομα ἀπὸ ἑτέρου πράγματος , ὅπερ ( τοῦτο τὸ εὑρεθὲν ὄνομα κατάλληλον ) ῥηθὲν εὐθὺς δηλώσει , ὅτι συγγενές ἐστιν , ἤτοι ὅτι ἀπὸ συγγενοῦς καὶ ὁμοειδοῦς ἐλήφθη . [ b 1 ] εὐδοκιμοῦν αἴνιγμα λέγει τὸ ἄριστον . πυρίχαλκον λέγει τὸ ὑέλιον ὡς ἐν πυρὶ χαλκευθέν · λέγει δὲ πυρίχαλκον τὴν συκίαν ἤγουν τὸ βικίον , δι’ οὗ ἡ ὁλκὴ τοῦ αἵματος γίνεται · ὅπερ ( τοῦτο τὸ βικίον ) προσκολλᾶται τῷ συκιαζομένῳ ἀνδρί · οὐ δεῖ οὖν τὴν μεταφορὰν ποιεῖν ἀπὸ τῶν πόρρω καὶ ἀνομοειδῶν , ὥσπερ ἐν τῷ αἰνίγματι τούτῳ · αἴνιγμα γάρ ἐστι τὸ ἄνδρ’ εἶδον πυρίχαλκον . οὐκ ἐγένετο ἡ μεταφορὰ ἀπὸ ὁμοειδοῦς · ποίαν γὰρ κοινωνίαν ἔχει τὸ ὑέλινον βικίον πρὸς ἄνδρα ; ἢ ποίαν ἐγγύτητα ὡς ἐπονομάσαι ἄνδρα πυρίχαλκον τὸ ὑέλινον βικίον ; ψυχρὰ γοῦν ἐστιν ἡ μεταφορὰ αὕτη . [ b 2 ] τὸ γὰρ πάθος ἤτοι ἡ ὁλκὴ τοῦ αἵματος γινομένη διὰ τοῦ βικίου ἀνώνυμόν ἐστιν ἤτοι οὐκ ἔχει ὄνομα , πῶς δεῖ καλεῖν αὐτήν , καὶ διὰ τοῦτο τὴν προσβολὴν τοῦ βικίου τὴν γινο μένην πρὸς τὸν ἄνδρα ἐπωνόμασε κόλλησιν · πάθος γὰρ λέγει τὴν προσ βολήν . ἔστι δὲ ἄμφω ἤτοι καὶ ἡ προσβολὴ καὶ ἡ κόλλησις προσθέσεις τινές · καὶ γὰρ καὶ τὸ προσβαλὸν καὶ τὸ προσπεσόν τινι προστίθεται αὐτῷ καὶ τὸ προσκολλώμενον προστίθεται . ἢ καὶ οὕτως · ἔστι δ’ ἄμφω ἤτοι τὸ πυρίχαλκον καὶ τὸ κολλήσαντα πρόσθεσίς τις · ἀλλ’ οὔ μοι δοκεῖ τοῦτο καλόν . ἢ καὶ οὕτως · ἔστι δ’ ἄμφω ἤτοι ἡ τοῦ βικίου πρὸς τὸν ἄνδρα προσβολὴ πρόσθεσίς τις καὶ ἡ τοῦ ἀνδρὸς πρὸς τὸν ἄνδρα προσ βολὴ πρόσθεσις · ὥσπερ γάρ , εἰ προσβάλῃ ἀνδρὶ ἀνὴρ καὶ προσπλακῇ , προστίθεσθαι οὗτος τῷ ἑτέρῳ λέγεται , οὕτω καὶ τὸ βικίον προστίθεται τῷ ἀνδρὶ ἐν τῷ προσβαλεῖν αὐτῷ . [ b 4 ] καὶ ὅλως ἔστι λαβεῖν τὰς μεταφορὰς ἐπιεικεῖς ἤτοι καλῶς μετενεχθείσας ἐκ τῶν εὖ ἡνιγμένων ἤτοι ἐκ τῶν ἐπαινουμένων αἰνιγμάτων · καὶ γὰρ καὶ αἱ μεταφοραὶ αἰνίγματά εἰσι , καθ᾽ ὅσον αἰνίττονται σκοτεινῶς καὶ οὐ καθαρῶς τὰ πράγ ματα · ἐπὶ πλέον δέ εἰσι τῶν μεταφορῶν τὰ αἰνίγματα · αἱ μὲν γὰρ μετασθησαν φοραὶ λέγονται καὶ αἰνίγματα , τὰ δὲ αἰνίγματα μεταφοραὶ οὔκ εἰσιν . ἢ καὶ οὕτως · καὶ ὅλως ἐκ τῶν ἐπαινουμένων αἰνιγμάτων ἔστι λαβεῖν μετα φορὰς ἐπιεικεῖς ἤτοι συγγενεῖς τοῖς πράγμασιν , ἐξ ὧν καὶ μετεκομί μεταφορικῶς · ἀρίστη γὰρ μεταφορά ἐστιν ἡ μετενεχθεῖσα ἀπὸ τῶν ἐγγὺς καὶ ὁμοειδῶν , ὡς τὸ ποιμένα λαῶν † εἴποι τις τὸν βασιλέα · τὸ γὰρ ποιμήν μετηνέχθη ἀπὸ ὁμοίων ἤτοι ἐμψύχων ἤτοι τῶν βοσκῶν · ἄνθρωπος γὰρ καὶ ὁ βασιλεύς , καὶ ὡς ἐκεῖνος ἡγεῖται τῶν προβάτων , οὕτω καὶ οὗτος τοῦ λαοῦ . φαύλη δὲ καὶ ψυχρὰ μεταφορὰ ἡ μετενεχθεῖσα ἀπὸ τῶν πόρρω καὶ τῶν ἀνομοειδῶν , ὥσπερ ἄν τις εἴπῃ χρυσέ . κακῶν ἀρχηγέ · τὸ γὰρ ἀρχηγεῖν καὶ βασιλεύειν τῶν ἀνθρώπων ἐστίν , οὐ τῶν ἀψύχων · ψυχρὸν γοῦν ἐστι τὸ λέγειν τὸν χρυσὸν βασιλέα · ποία γὰρ ὁμοιότης καὶ ἐγγύτης τοῖς ἐμψύχοις πρὸς τὰ ἄψυχα ; [ b 5 ] ὥστε δῆλον , ὅτι ἡ μεταφορά , ἐὰν ὑπαινίττηται καὶ σημαίνῃ τι αἰνιγματωδῶς , καλῶς μετηνέχθη . καὶ ἀπὸ καλῶν ἤτοι ὁμοειδῶν ἢ καλῶν ὀνομάτων . πεποιημένα λέγει τὰ περὶ τὰς τῶν ἤχων ἰδιότητας μιμητικῶς εἰρημένα , οἷον φλοῖσβος , ῥοῖζος . τὸ ἀτεράμων ἤτοι ὁ ἀνένδοτος μεταφορικὴ λέξις ἐστί . τετραχῇ ἡ μεταφορὰ λέγεται · ἢ ἀπὸ ἐμψύχου εἰς ἔμψυχα ὡς τὸ ποιμένα λαῶν , ἢ ἀπὸ ἀψύχου εἰς ἄψυχα ὡς τὸ σπέρμα σῴζων πυρός , ἢ ἀπὸ ἐμψύχου εἰς ἄψυχον ὡς τὸ αἰχμὴν † δὲ ἐν γαίῃ πέσε λιλαιομένη χροὸς ἆσαι , ἢ ἀπὸ ἀψύχων εἰς ἔμψυχα ὡς τὸ ῥέει λόγους . Περὶ κάλλους λέξεως . Ὁ μὲν Λικύμνιος λέγει τὸ κάλλος τῶν λέξεων ἐν τοῖς ψόφοις θεωρεῖσθαι ἤτοι ταῖς στομφαστικαῖς λέξεσι καὶ κρότον ἐχούσαις ἢ τῷ σημαινομένῳ , ἤτοι κάλλος δὲ λέξεως καὶ ὀνομάτων τὸ σημαίνειν τι . καὶ αἶσχος τῶν λέξεων καὶ τῶν ὀνομάτων ὡσαύτως τὸ μὴ ἔχειν κρότον καὶ τὸ στομφαστικὸν ἢ τὸ σημαίνειν . [ b 8 ] ἔτι δὲ τρίτον κάλλος τῶν ὀνομάτων τὸ μὴ εἶναι ὁμώνυμον τὸ ὄνομα , καθ’ ὃ ( τὸ μὴ εἶναι δηλονότι ὁμώνυμον ) λύομεν τὰ περὶ τὴν ὁμωνυμίαν σοφίσματα . [ b 9 ] ὁ Βρυσῶν φιλόσοφος ἦν . ὁ Βρυσῶν ἔλεγε μηδένα αἰσχρολογεῖν καὶ ἀκαλλῶς λέγειν , εἴπερ ἀντὶ τοῦ εἰπεῖν τοῦδε εἴπῃ τόδε · ταὐτὸν γὰρ σημαίνειν καὶ τὸ τόδε καὶ τὸ τοῦδε ἔλεγε . καὶ οὕτως μὲν εὕρηται ἐν τοῖς ἀντιγράφοις τὸ [ b 10 ] εἴπερ τὸ αὐτὸ σημαίνει τόδε ἀντὶ τοῦ τοῦδε εἰπεῖν . σφάλμα δέ ἐστι γραφικὸν τὸ εἰπεῖν ἀντὶ τοῦ τοῦδε · ἔδει γὰρ εἰπεῖν ἀντὶ τοῦ τόδε · καὶ ὅσα τῶν ἀντιγράφων εἰσὶ παλαιά , οὕτως εὕρηται ἔχοντα εἴπερ τὸ αὐτὸ σημαίνει τόδε ἀντὶ τοῦδε εἰπεῖν . ἔστι δὲ τοιοῦτον · ἐπεὶ γὰρ τὸ τόδε καὶ τὸ τοῦτο καὶ εὐθεῖαν δηλοῦσι καὶ αἰτια τικήν , ἔλεγεν ὁ Βρυσῶν , ὡς οὐδεὶς αἰσχρολογεῖ , εἴπερ εἴπῃ τόδε καὶ ἐκλά βηται αὐτὸ ἐπὶ αἰτιατικῆς ἀντὶ τοῦ εἰπεῖν τόδε ἢ τόδε καὶ ἐκλαβέσθαι αὐτὸ ἐπ’ εὐθείας · ταὐτὸν γὰρ σημαίνει καὶ τὸ τόδε καὶ τὸ τοῦτο , κἂν ἐπ’ εὐθείας καὶ αἰτιατικῆς ληφθῇ . τὸ αὐτὸ σημαίνει · μεγάλη δέ ἐστιν ἡ δια φορὰ τοῦ λαβεῖν τὸ τόδε καὶ τὸ τοῦτο ἐπὶ αἰτιατικῆς , καὶ ταῦτα τοῦ λόγου ἀπαιτοῦντος λαβεῖν ἐπ’ εὐθείας · ἢ πάλιν εἰ ἐνδέχεται λαβεῖν ἐπ’ αἰτια τικῆς αὐτὸ καὶ λάβωμεν αὐτὸ ἐπ’ εὐθείας , μεγάλη ἐστὶν ἡ διαφορά · ἀκαλλῆ γὰρ ποιεῖ τὸν λόγον καὶ σόλοικον καὶ ψευδῆ · οἷον ἆρ’ ὃ ὁρᾷ , τοῦτο ὁρᾷ , ὁ μὲν λόγος ἀπαιτεῖ λαβεῖν τὸ τοῦτο ἐνταῦθα αἰτιατικήν · εἰ δὲ λάβοιμεν αὐτὸ ἐπ’ εὐθείας , ψευδόμεθα · ἐντεῦθεν γὰρ καὶ ὁ σολοικισμὸς παρὰ τοῖς σοφισταῖς γίνεται . [ b 11 ] τοῦτο γάρ ἐστι ψεῦδος ἤτοι ψεύτικῆς δεται καὶ ψευδὴς ὁ λόγος γίνεται , εἴπερ τὸ τοῦτο ὁρᾷ οὐ λάβω ἐπὶ αἰτια ἀλλ’ ἐπ’ εὐθείας . καὶ πάλιν ἀλλαχοῦ ἀπαιτησόμεθα λαβεῖν τὸ τόδε καὶ τὸ τοῦτο ἐπ’ εὐθείας · εἰ δὲ λάβωμεν αὐτὸ ἐπὶ αἰτιατικῆς , ψευδῆ τὸν λόγον ποιήσομεν . [ b 11 ] ἔστι γὰρ ἄλλο ἄλλου κυριώτερον , ἤτοι ἐπὶ τινῶν μέν ἐστιν οἰκειότερον λαβεῖν τὸ τοῦτο καὶ τόδε ἐπ’ εὐθείας , κἂν καὶ ὑπεμφαίνῃ καὶ αἰτιατικήν , καὶ ψευδὴς καὶ ἀκαλλὴς γίνεται , εἰ ληφθῇ ἐπὶ αἰτιατικῆς , ἐπὶ τινῶν δὲ πάλιν ἐστὶν οἰκειότερον τὸ λαβεῖν ἐπὶ αἰτιατικῆς αὐτό , κἂν καὶ παρεμφαίνῃ καὶ εὐθεῖαν · καὶ ἐπὶ τινῶν ὡς εὐθεῖα ληφθὲν οἰκεῖον τῷ πράγματι φαίνεται καὶ παριστᾷ τὸ πρᾶγμα πρὸ ὀμμάτων ἤτοι φανερόν , ἐπὶ τινῶν δὲ ὡς αἰτιατικὴ ληφθὲν οἰκεῖον τοῦ πράγματος φαίνεται καὶ ποιεῖ αὐτὸ φανερόν · εἰ μὲν γὰρ εἴπω , ὡς τοῦτο ἔστι , δηλοῖ εὐθεῖαν μᾶλλον , εἰ δὲ εἴπω τοῦτο εἶναι , δηλοῖ αἰτιατικήν , εἰ δὲ εἴπω τοῦτο ἔστιν εἶναι , δηλοῖ καὶ εὐθεῖαν καὶ αἰτιατικήν , ἡ δὲ σύνταξις παρεμ φαίνει , ποῖον μᾶλλον σημαίνει · πολλάκις γὰρ ἀπὸ τῆς συντάξεως οἰκειότερον φαίνεται τὸ τοῦτο λαβεῖν ἐπ’ εὐθείας , πολλάκις δὲ οἰκειότερον φαίνεται τὸ τοῦτο λαβεῖν ἐπὶ αἰτιατικῆς . [ b 13 ] ἔτι οὐχ ὁμοίως σημαίνει τὸ τόδε ἐπ’ εὐθείας καὶ τὸ τόδε ἐπὶ αἰτιατικῆς , ἀλλ’ εἰ μὲν πρόσκειται αὐτῷ τὸ ἔστι , σημαίνει εὐθεῖαν , εἰ δὲ τὸ εἶναι , αἰτιατικήν , κἂν ἔμφασιν ἔχῃ , ὅτι σημαίνει καὶ εὐθεῖαν . [ b 14 ] ὥστε καὶ οὕτως ἄλλο ἄλλου κάλλιον καὶ αἴσχιον · οἷον ἐπὶ μὲν τῆς τοιᾶσδε συντάξεως καὶ ὅτε πρόσκειται αὐτῷ τὸ ἔστι , καλλιώτερόν ἐστι τὸ λαβεῖν αὐτὸ ἐπ’ εὐθείας παρ’ ὃ ἐπὶ αἰτιατικῆς · αἴσχιον γὰρ καὶ ἀκαλλές ἐστι τὸ λαβεῖν αὐτὸ ἐπὶ αἰτιατικῆς , ὥσπερ ἐπὶ ἄλλης συντάξεως καὶ ὅτε ἔχει προσκείμενον τὸ εἶναι , κάλλιόν ἐστι τὸ λαβεῖν αὐτὸ ἐπὶ αἰτιατικῆς παρ’ ὃ ἐπ’ εὐθείας , ἀκαλλὲς δέ ἐστι τὸ λαβεῖν αὐτὸ ἐπ’ εὐθείας καὶ αἴσχιον . [ b 15 ] ἄμφω μὲν γὰρ τὸ τόδε ἔστιν , ἤτοι ὅταν ἔχῃ τὸ ἔστι , καὶ τὸ καλὸν καὶ τὸ αἰσχρὸω σημαίνουσιν · ᾗ μὲν καὶ εὐθεῖαν σημαίνει , ἔχει τὸ κάλλιον , εἰ οὕτω ληφθῇ , ἦ δὲ καὶ ἔμφασιν ἔχει αἰτιατικῆς , ἔχει τὸ αἴσχιον , εἰ ἐπὶ αἰτιατικῆς ληφθῇ · μᾶλλον γὰρ σημαίνει εὐθεῖαν παρ’ ὃ αἰτιατικήν · καὶ τὸ τόδε εἶναι · εἰ γὰρ καὶ εὐθεῖαν σημαίνει καὶ αἰτιατικήν , ἀλλὰ μᾶλλόν ἐστι κάλλιον τὸ λαβεῖν αὐτὸ ἐπὶ αἰτιατικῆς , αἰσχρὸν δὲ καὶ ἀκαλλὲς τὸ λαβεῖν ἐπ’ εὐθείας . ἄμφω γάρ , τὸ τόδε ἔστι καὶ τὸ τόδε εἶναι ( σημαίνει δὲ τὸ τόδε ἔστι καὶ τὸ τόδε εἶναι τὸ καλὸν ἢ τὸ αἰσχρὸν οὐχὶ καθ’ ὅ εἰσι καλὰ τῇ ἑαυτῶν φύσει οὐδὲ καθ’ ὅ εἰσιν αἰσχρὰ τῇ ἑαυτῶν φύσει , ἀλλὰ οὔτε φύσει ἔχουσι τὸ καλὸν οὔτε τὸ αἰσχρόν , ἀλλὰ τῇ τοιᾷδε συντάξει καὶ συνθέσει ἔχουσι τὸ καλὸν ἢ τὸ αἰσχρὸν ἢ τὸ τόδε ἔστι καὶ τὸ τόδε εἶναι ) , ταῦτα μὲν σημαίνουσιν ἤτοι τὸ καλὸν καὶ τὸ αἰσχρόν , ἀλλὰ τῷ ἑτέρῳ μὲν αὐτῶν μᾶλλον μέν ἐστιν οἰκεῖον καὶ καλὸν τὸ λαβεῖν ἐπ’ εὐθείας , ἧττον δὲ καλὸν καὶ ἀνοίκειον τὸ λαβεῖν ἐπὶ αἰτιατικῆς , καὶ μᾶλλον τοὐναντίον · πάλιν τῷ ἑτέρῳ μέν ἐστι καλὸν καὶ οἰκεῖον τὸ λαβεῖν ἐπὶ αἰτιατικῆς , ἧττον δὲ καλὸν τὸ λαβεῖν ἐπ’ εὐθείας . [ b 17 ] τὰς δὲ μεταφορὰς ὀφείλομεν κομίζειν ἀπὸ καλῶν λέξεων ἢ τῇ φωνῇ ἢ τῇ δυνάμει ἢ τῇ ὄψει . καλὸν μέν ἐστι τῇ δυνάμει ἤτοι τῇ ἀναλογίᾳ καὶ τῇ φύσει τοῦ πράγματος , ὥσπερ λέγομεν ποιμένα λαῶν τὸν βασιλέα διὰ τὸ ἔχειν τὴν αὐτὴν δύναμιν πρὸς τὸν ποιμένα τῶν προβάτων · ὡς γὰρ ὁ βοσκὸς ἡγεῖται τῶν προβάτων , οὕτω καὶ ὁ βασιλεὺς τοῦ λαοῦ ἡγεῖται . ἢ καλὸν τῇ ὄψει , ὥσπερ τὸ ῥόδον κάλλιόν ἐστι καὶ ἡδὺ τῇ ὄψει παρ’ ὃ τὸ φοινικοῦν · καὶ διὰ τοῦτο , εἰ μετακομίσομεν μεταφορικῶς τῇ ἠοῖ ὄνομα ἀπὸ τοῦ ῥόδου , κάλλιόν ἐστι παρ’ ὃ ἀπὸ τοῦ φοινικοῦ , οἶον ῥοδοδάκτυλος ἠώς . ἡδὺ δὲ τῇ φωνῇ ἤτοι τῇ ἐκφωνήσει , ὅταν οὐ τραχεῖά ἐστι διὰ τὴν σύγκρουσιν τῶν συμφώνων καὶ λυποῦσα τὸν λέγοντα αὐτὴν ὡς μὴ δυνάμενον ῥᾳδίως ἐκφωνῆσαι , ὡς τὸ μισγάγκεια καὶ ἀταρπός · ὥστε δεῖ τὰς μεταφορὰς μετα φέρειν καὶ μετακομίζειν ἀπὸ ὀνομάτων καλῶν ἢ τῇ φωνῇ ἢ τῇ ὄψει ἢ τῇ δυνάμει ἤτοι τῇ σημασίᾳ καὶ τῇ ἀναλογίᾳ . [ b 21 ] καὶ τὰ ἐπίθετα ὀφείλομεν μεταφέρειν ἀπὸ καλῶν , εἰ ἐπαινοῦμέν τινα , καὶ ἐπιτιθέναι τοῖς πράγμασιν ἢ ἀπὸ φαύλων ὀφείλομεν μεταφέρειν αὐτά , εἰ ψέγομεν · οἷον τὸν Ὀρέστην ψέγοντες μὲν ἐπιθήσομεν αὐτῷ ὄνομα τὸ μητροφόντης ἀπὸ φαύλου ἔργου ἤτοι τοῦ φονεῦσαι τὴν μητέρα , ἐπαινοῦντες δὲ ἐπιθήσομεν αὐτῷ ἐπίθετον ὄνομα ἀμύντωρ πατρὸς ἀπὸ ἔργου καλοῦ τοῦ βοηθῆσαι πατρί . [ b 24 ] ὁ Σιμωνίδης ἦν λυρικός · καὶ οἱ τρέχοντες μετὰ ἵππων ἢ ἡμιόνων καὶ [ μὴ ] νικῶντες κατηνάγκαζον αὐτὸν καὶ ἠξίουν στιχί ζειν , καὶ εἰ μὲν ἔδωκαν αὐτῷ πολλά , ἐποίει , εἰ δὲ μή . παρῃτεῖτο · οἷον καί τις νικήσας ἐν τῷ δραμεῖν μετὰ τῶν ὀρέων ἡμιόνων ἠξίωσεν αὐτὸν ἐπαινέσαι διὰ στίχων τοὺς ὀρεῖς καὶ ταῦτα μὴ δοὺς μισθὸν τοῦ κόπου , ὁ δὲ οὐκ ἠθέλησε λέγων ἡμιόνους οὐ δύναμαι ἐπαινεῖν · ἐξ ὄνου γὰρ ἔχουσι τὴν γένεσιν . ψέγων γοῦν τοὺς ὀρεῖς πρὸς τὸν ὄνον ἀπιδὼν ἀπὸ τοῦ χείρονος ἤτοι τοῦ ὄνου εἶπεν αὐτοῖς ἐπίθετον τὸ ἡμίονοι . ἐπὰν δὲ ἔλαβε μισθόν , καὶ θέλων αὐτοὺς ἐπαινέσαι θυγατέρας ἵππων αὐτὰς εἶπεν ἀπὸ τοῦ κρείττονος ἤτοι τοῦ ἵππου , σιγήσας τὸ καὶ ἐξ ὄνων γεννηθῆναι . [ b 27 ] ἀελλόποδες λέγονται οἱ ποδήνεμοι , οἱ ταχεῖς , ἐκ τοῦ ἄελλα . ἔτι συμβάλλεται εἰς τὸ ψέγειν καὶ τὸ ὑποκορίζειν καὶ εἰς τὸ ἐπαινεῖν · ὁ γὰρ ὑπο κορισμὸς σμικρύνων τὸ μεῖζον ἀγαθόν , οἷον ἀρετίδιον , ψέγει καὶ πάλιν σμικρύνων τὸ μεῖζον κακὸν ἐπαινεῖ αὐτό . [ b 30 ] ὁ Ἀριστοφάνης δρᾶμα ἐποίησεν εἰς τοὺς Βαβυλωνίους . [ b 33 ] καὶ παρατηρεῖν ἐν ἀμφοτέροις ἤτοι καὶ ἐν τῇ μειώσει τοῦ ἀγαθοῦ καὶ ἐν τῇ ὑποκορίσει καὶ ἐν τῇ τοῦ κακοῦ ὑποκορίσει τὸ μέτριον · οὐ δεῖ γὰρ ὑπερβολικοὺς καὶ μεγάλους ποιεῖν τοὺς ὑποκορισμούς , ἀλλ’ οὐ πυκνοὺς ποιεῖν ἐν τῷ λόγῳ .
Lemmas: καί ἵστημι ἐκεῖνος ὁ περί ὁ ποιητικός λέξις θεωρέω καί γιγνώσκω ἀπό ὁ περι ποιητικός πραγματεία . [ b 1 ] ἀρετή δέ λέξις εἰμί ὁ εἰμί οὗτος σαφής · καί γάρ ὁ λόγος σημεῖον τίς εἰμί ἤτοι σημαντικός εἰμί πρᾶγμα · ὥστε εἄν ὁ λόγος ἀσαφής εἰμί οὖον δηλόω καί οὖον σημαίνω τίς , λοιπός οὖον ποιέω ὁ ἔργον αὐτός ἤτοι ὁ σημαίνω . [ b 3 ] καί οὔτε ταπεινός ὀφείλω εἰμί ὁ λέξις ἀλλά πρέπω καί Κατάλ Λήλος ὁ ὑπόκειμαι πρᾶγμα . ταπεινός εἰμί λέξις ὁ κοινός καί εἰμί χράω ὁ τυγχάνω · ὑπέρ δέ ὁ ἀξίωμα εἰμί ὁ ἀκατάλληλος ὁ πρᾶγμα · οἷος εἰμί περί Θερσίτης εἰμί ὁ λόγος , οὐ ὀφείλω εἶπον ὁ πολύς μῆτις Θερσίτης · ὁ γάρ πολύμητις ἀκατάλληλος εἰμί ὁ Θερσίτης . ἀλλά πρέπω ὀφείλω εἰμί ὁ πεζός λόγος . [ b 4 ] ὁ γάρ ποιητικός ἴσως οὖον ταπεινός . εἶπον δέ ὁ ἴσως διά ὁ εἰμί καί τις λέγω ποιητικός ταπεινός . ἀλλά οὖον πρέπω ὁ λόγος ὁ πεζός . κύριος ὄνομα λέγω ὁ κυριολεξία . [ b 8 ] ὁ γάρ ἐξαλλάσσω ἤτοι ὁ ἐναλλαγή ὁ ὄνομα καί ὁ ῥῆμα ποιέω φαίνω ὁ λέξις σεμνός · οἷος ἐν ὅς λέγω ὁ ῥητορικός λόγος ὁ πεζός λέγω πρέπω , εναλλάσσω καί χράω ἐν ὁ μεταξύ καί ποιητικός λέγω , ὁ ποιητικός λέξις παρεμπίπτω μεταξύ ἐπί ὁ πεζός λόγος φαίνω σεμνός . [ b 9 ] ὅσπερ γάρ συμβαίνω περί ὁ ξένος καί περί ὁ πολίτης ( ὁ μέν γάρ πολίτης καί Όμο φῦλον ὁράω παρατρέχω ὡς συνήθης , ἡνίκα δέ ὁράω ξένος τις ἔρχομαι εἰς ὁ ἡμέτερος πόλις , οἷος Πέρσης ἢ Σκύθης , καί οὗτος εἰμί μήτε ἔρχομαι Σκύθης εἰς ὁ πόλις μήτε ἀλλαχοῦ ὁράω , εὐθύς ξενίζω ἐπί ὁ θέαμα καί πᾶς συναθροίζω εἰς ὁ ὁ Σκύθης θέαν),τὸ αὐτός πάσχω καί περί ὁ λέξις · εἰμί μέν ὁ λογογραφέω χράομαι λέξις ῥητορικός , ὁ ἀκροατής παρατρέχω αὐτός ὡς συνήθης , εἰμί δέ μεταξύ χράω καί λέγω ποιητικός , εὐθύς ὁ ἀκροατής οὗτος ξενίζω ὡς ξενικός καί παράξενος καί θαυμάζω . [ b 10 ] διό δεῖ ὁ λόγος γράφω ποιέω ὁ ὅς ἄλεκτος ξένος ἤτοι παράξενος διά ὁ χράομαι ποιητικός λέξις · ὁ γάρ ἄνθρωπος ἀεί εἴωθα θαυμάζω ὁ ἄπειμι , ἤτοι ὁ οὐ εἴωθα ἀεί ἢ ὡς ἐπί ὁ πολύς βλέπω , καί ὁ ἀκροατής θαυ μαζους ἐκεῖνος ὁ λέξις , ὅς οὐ εἴωθα ἀεί ἢ ὡς ἐπί ὁ πολύς ἀκούω · καί διά οὗτος , ἡνίκα παρεμπίπτω τις λέξις ποιητικός , εὐθύς θαυ μάζεται παρά αὐτός ὡς ἀσυνήθης . διό καί ὁ Ἑρμογένης παρακελεύομαι χράομαι καί ἐν ὁ μεταξύ ὁ λόγος στίχος ἡρωϊκός , πλήν καί παράπτω ῥέω αὐτός , ἵνα μή εἰμί πάντῃ ἔμμετρος , ἀλλά καί τελευτάω εἰς πεζός . [ b 12 ] ἐπί μέν ὁ μέτρον ἤτοι ὁ ἔμμετρος λόγος ἤτοι ὁ ἡρωικός στίχος πολύς δύναμαι οὗτος ἤτοι ὁ ποιητικός χράομαι λέξις καί ἁρμόζω οὗτος ἤτοι ὁ ὁ ποιητικός λέξις χρῆσις ἐκεῖ ἤτοι περί ὁ ἡρωϊκός στίχος · ὁ γάρ πρᾶγμα , περί ὁ ὁ ποίησις καταγίγνομαι , καί ὁ πρόσωπον , περί ὅς ἤτοι περί ὁ ὁ ποιητικός λόγος καταγίγνομαι , κατά πολύς διαφέρω ὁ πρόσωπον καί ὁ πρᾶγμα , περί ὁ ὁ ρητός Ρίκη καί ὁ ῥήτωρ καταγίγνομαι · ἐκεῖ μέν γάρ ἐπί ὁ ποίησις ὁ ἀκροατής ὁ ποιητικός λόγος σοφός , ἐνταῦθα δέ ἐπί ὁ ῥητορικός λόγος ὁ ἀκροατής πολύς ἤτοι χυδαῖος καί διά οὗτος δεῖ ὁ ῥήτωρ χράομαι λέξις συνήθης · καί ἐπί μέν ὁ ῥητορικός ὁ πρᾶγμα πολιτικός , ἐπί δέ ὁ ποιητικός λόγος ὁ πρᾶγμα εἰμί ἱστορικός καί πλάσσω · ὥστε κατά πολύς ἐξίστημι ἤτοι διαφέρω . [ b 14 ] ἐν δέ ὁ ψιλός λόγος ἤτοι ὁ ῥητορικός χράω κατά πολύς μικρός πρᾶγμα · ὁ γάρ πολιτικός μικρός εἰμί ὁ ἱστορικός ὁ γάρ ἱστορία πρᾶγμα μέγας ἀφηγέομαι . [ b 15 ] ὁ γάρ ὑπόθεσις . ὅς χράομαι ὁ ῥήτωρ , μικρός εἰμί · ὁ γάρ πολιτικός ὑπόθεσις μικρός εἰμί ὁ ἱστορικός · ἐπεί καί ἐνταῦθα ἤτοι ἐπί ὁ ποίησις εἰμί παρεισάγω παρά ὁ ποιητής δοῦλος καλλιέπεια χράω καί ῥητορικός δημηγορέω ἢ λίαν νέος οἷος πέντε χρόνος εἰμί εἰμί παρεισάγω Δήμη γορός ἀνθηρός λέξις χράω , ἀπρεπής εἰμί · δεῖ γάρ ὁ δοῦλος παρεισάγω βαρβαρικός λέγω καί ἀνάλογος ἑαυτοῦ καί ὁ λίαν νέος παρεισάγω τραυλίζω καί παιδικόν λέγω καί μή κομψός · οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἀγαθός ὑποκριτικός . [ b 16 ] ἢ περί λίαν μικρός , ἤτοι ἐάν εἰμί ὁ πρᾶγμα μικρός , οὖον δεῖ μεγαληγορέω καί κομψεύω ἐν οὗτος ἀλλά ταπεινός πάλιν ἐπαγγέλλω αὐτός . ἀλλά εἰμί ἐν οὗτος πρέπω ὁ συστέλλω καί ταπεινόω ὁ λόγος , εἰμί καί ὁ πρᾶγμα εἰμί ταπεινός , ἢ αὐξάνω καί μεγεθύνω , εἰμί καί ὁ πρᾶγμα εἰμί μέγας καί ἔνδοξος , καί ὅλως ἀπομιμέομαι ὁ πρᾶγμα · εἰμί γάρ ταπεινός εἰμί ὁ ὑπόκειμαι πρᾶγμα ἐπιχείρησις αὐξάνω αὐτός , περίεργος εἄν δοκέω καί ἐπιβουλεύω καί σπεύδω ἀπατάω ὁ ἀκροατής . [ b 18 ] διό δεῖ ὁ ῥήτωρ ποιέω ἤτοι ποιητικός λέγω λανθάνω ὁ ἀκροατής , ὅτι ποιέω τικῷ στίχος χράω , διά ὁ καταφθείρω ὁ ποιητικός στίχος , ὡς παρακαταλήγω εἰς λόγος πεζός . καί δεῖ ὁ ῥήτωρ μή δοκέω λέγω πλάσσω · πεπλασμένως δέ δοκέω λέγω καί ἀπατητικός καί επιβουθεω λευτικῶς , ὅταν μικρός εἰμί ὁ πρᾶγμα ἐπιχειρέω αὐξάνω οὗτος καί δείκνυμι μέγας οὗτος καί ἐν οὗτος κομψεύω . ἀλλά φύω Κότως , ἤτοι ἀλλά δεῖ ἐξαγγέλλω αὐτός , ὡς φύω ἤτοι ὡς ἔχω φύσις . [ b 19 ] οὗτος γάρ ὁ λέγω αὐτός ὁ πρᾶγμα , ὡς ἔχω φύσις , πιθανός εἰμί , ἐκεῖνος δέ ἤτοι ὁ μή ἐξαγγέλλω ὁ πρᾶγμα , ὡς ἔχω φύσις , ἐναντίος ἤτοι οὐ εἰμί πιθανός . [ b 20 ] διαβάλλω λοντ γάρ , ἤτοι διαβάλλω γάρ αὐτός ὁ μή λέγω καί ἀπαγγέλλω Λόντας ὁ πρᾶγμα , ὡς φύω , ἤτοι ὡς ἔχω φύσις , ὡς επιβους λεύω ἤτοι ἐπιβουλεύω ὁ ἀκροατής · καί παρά ὁ ἀκροατής ὑφοράω ὡς ἐπίβουλος , ὥσπερ καί ὁ οἶνος ὁ μείγνυμι ὁ προσφέρω αὐτός διαβάλλω ὡς συναναμείγνυμι καί συναναφυρ ὕδωρ . [ b 22 ] ὁ Θεόδωρος φωνή εἰμί φυσικός φαίνω πρός πᾶς ὑπόκρισις , κατά ὅς ὁ πρᾶγμα ἐξαγγέλλω καί ἄλλος ἢ ἄλλος μι μέτειμι πρόσωπον , ὁ δέ φωνή ὁ ἄλλος ὑποκριτής , κατά ὅς ἀπαγγέλλω ὁ πρᾶγμα , ἀλλότριος εἰμί ὁράω καί οὐ οἰκεῖος αὐτός ὁ , ὅς μιμέομαι . [ b 24 ] κλέπτω δέ εὕω ὁ ἀλλότριος λέξις , ὡς μηδέ νομίζω ἀλλότριος ἀλλά φυσικός , ἐάν τις ἐκ λέγω καί λαμβάνω λέγω ἀπό διάλεκτος εἴωθα ἤτοι συνήθης ἐγγίζω ὁ οἰκεῖος αὐτός διάλεκτος ἤτοι εἰμί λαμβάνω ἀπό ὁ Ἀττικός διάλεκτος ὁ Ἀθηναῖος καί μή ἀπό ὁ Δωρίς ἢ ἰωνικός συντίθημι αὐτός καί ποιέω λόγος . δεῖ γοῦν , ὡς φύω ἕκαστος λέγω καί ὡς εἴωθα ἀπαγγέλλω ὁ πρᾶγμα , οὗτος σπουδάζω ἀπαγγέλλω ὁ πρᾶγμα · εἰμί γάρ οὐ οὕτως ποιέω ἀλλά ποιητικός χράομαι λέξις , οὖον δοκέω ὁ φράσις αὐτός οἰκεῖος ἀλλά ἀλλότριος καί ἀπωθέω ὡς πρός ἀπάτη ἀφοράω . [ b 27 ] εἶδος δέ εἰμί ὁ ὄνομα τοσοῦτος , ὅσος ἐν ὁ περι ποίησις λόγος παραδίδωμι · ὁ μέν γάρ εἰμί γλῶσσα Δωρικός , ὁ δέ ἰωνικός , ὁ δέ Ἀττικός . οὗτος ὁ γλῶσσα ἤγουν ὁ διάλεκτος καί ὁ διπλόος ὄνομα ἤτοι ὁ σύνθετος ( σύνθετος δέ ὄνομα , ὡς ὁ Καλλίστρατος , Καλλίνικος ) καί ὁ ποιέω ( ποιέω δέ ὄνομα εἰμί ὁ ἐκ ὁ ἦχος καί ψόφος ὁ ἄψυχος καί ἄφωνος παρονομάζω , ὡς ὁ δοῦπος , φλοῖσβος , ῥοῖζος ) · ὁ δέ διά τίς ὀλιγάκις χρηστέον ὁ τοιοῦτος ὄνομα ὕστερος εἴρω [ b 31 ] ὁ γάρ τοιοῦτος ὄνομα ἐξαλλάσσω ἤτοι ἐξαλλαγή ποιέω ὁ πρώ πόντος ἐπί ὁ μείζων . πρέπω δέ εἰμί ὁ ὁ μικρός πρᾶγμα ἐξαγγέλλω διά εὐτελής καί συνήθης λέξις · εἰμί δέ τις ἐπί ὁ ὁ μικρός πρᾶγμα ἐπαγγελία χράω Ἀττικός ὄνομα καί Δωρικός διάλεκτος ἢ καί ποιέω , ἐξαλλάσσω ὁ πρᾶγμα ἐπί ὁ μείζων ἤτοι μεγεθύνω ὁ πρᾶγμα καί ἀξίωμα οὗτος ἐπιτίθημι · καί μέγας τίς δοκέω καί ἡρωϊκός , κἀν ὁ αὐτός φύσις εὐτελής καί μικρός εἰμί . κύριος ὄνομα λέγω ὁ κατά κύριος λέγω λαμβάνω · ἐκ παράλληλος δέ λαμβάνω ὁ κύριος καί ὁ οἰκέω ὡς αὐτός εἰμί . [ b 33 ] ψιλός δέ λόγος νοητέον ὁ πεζός . σημεῖον δέ ὁ δήω ἐν ὁ πεζός λόγος κύριος ὄνομα χράομαι , διότι πᾶς ὁ παλαιός ῥήτωρ οὗτος χράω · πᾶς γάρ διαλέγω ἤτοι ἀλλήλων συνομιλέω ἐν μεταφορικός ὄνομα καί οὖον κύριος · ὥστε δῆλος , ὅτι , ἐάν ποιέω τις εὕω , ἤτοι ἐάν ὁ ποιητικός λέξις καλῶς χράω καί ὡς ὁ τέχνη ἀπαιτέω , εἰμί καί ὁ λέξις ὁ ποιητικός καί ὁ μεταφορικός καλῶς λαμβάνω ὁ ξενικός ἔχω , τουτέστι ὁ παράδοξος καί ὁ θαυ μαστός . [ b 36 ] ἀλλά καί ἐνδέχομαι ὁ ῥήτωρ λανθάνω ὁ ἀκροάομαι ὁ , ὡς ὁ Νέστωρ καί Δεῖνα καί Δεῖνα , ὡς λέξις ποιητικός καί μεταφορικός χράω . καί σαφηνίζω ἤτοι ἐνδέχομαι εἰμί καί ὁ λόγος σαφής · ὁ γάρ ῥητορικός λόγος ὁ σαφήνεια ἀρετή . [ b 39 ] συνωνυ μίας ἐνταῦθα λέγω ὁ πολυωνυμία , ὡς ὁ ἄορ , ὁ ξίφος , ὁ φάσγανον , ὁ πορεύω καί ὁ βαδίζω κύριος εἰμί ἤτοι κυριολεξία εἰμί καί πολυώνυμος . καί ὅτι ὁ μεταφορά μέγας δύναμαι καί ἐν ὁ ποιέω καί ἐν ὁ λόγος ὁ ῥητορικός , εἴρω ἐν ὁ περι ποιητικός πραγματεία , καθάπερ λέγω . [ a 6 ] τοσοῦτος δέ δεῖ φιλοπονέω περί αὐτός ἤτοι ὁ μεταφορικός λέξις ἐν ὁ λόγος ὁ πεζός , ὅσος ὁ λόγος ὁ πεζός εἰμί ἐκ βοήθημα καί θεραπεία μικρός καί μικρός παρά ὁ μέτρον ἤτοι ὁ ἔμμετρος καί ἡρωϊκός · ἐν μέν γάρ ὁ πεζός λόγος , κἀν μεταφορικός χράω , ἀλλά οὖν μικρός σαφής νέος οὗτος δήω , ἐν δέ ὁ ἔμμετρος στίχος , εἰμί μεταφορικός χράω , πλείων καί ὁ σαφήνεια χρῄζω οὗτος οἷος εἰμί σπέρμα πυρός εἶπον , ἀρκέω εἶπον εἰς σαφήνεια οὗτος , ὅτι σπέρμα λόγος ἐπέχω ἀρχή [ a 8 ] ἔχω δέ ὁ μεταφορικός λέξις καί ὁ σαφής · οὖον γάρ εἰμί ἀσαφής πάντῃ · ἔχω δέ καί ὁ ξενικός ἤτοι ὁ παράξενος ὡς ἐκ ἄλλος μετακομίζω . καί οὐ εἰμί λαμβάνω αὐτός παρά ἄλλος ἤτοι οὖον δήω τις ὁ ἑρμηνεύω . εἰμί δέ οὗτος ἤτοι ὁ ἁρμόζω λέγω ὁ μεταφορά , εἰμί τις τηρέω ὁ ἀναλογία ἀγαθός , οἷος σπέρμα λέγω πυρός κατά ἀναλογία ὁ σπέρμα ὁ ἄνθρωπος · ὡς γάρ ὁ σπέρμα ὁ ἄνθρωπος ἀρχή εἰμί ὁ βρέφος . οὗτος καί ὁ ἀρχή ὁ πυρός λέγω σπέρμα · καί ὡς ὁ σπέρμα ὁ ἄνθρωπος μικρός εἰμί μέγας τίς ἐξαπίνης δημιουργέω , οὗτος καί ὁ ἀρχή ὁ πυρός σπέρμα λέγω , διότι μικρός εἰμί κατά ὁ ἀρχή ἐξαπίνης πυρκαιά μέγας ἐξανάπτω ὕλη δράσσομαι . [ a 11 ] εἰμί δέ μή , ἤτοι εἰμί δέ οὖον φυλάσσω ὁ ἀναλογία ἀγαθός , ἀπρεπής φαίνω μᾶλλον ὁ ἀναφορά καί μή ἁρμόζω , διότι ἐν ὁ ἀναλογία παρά ἀλλήλων κεῖμαι ὁ ἐναντίος καί ἐν παράθεσις θεωρέω , οἷος λέγω ὡς ὁ σπέρμα ὁ ἄνθρωπος βραχύς εἰμί μέγας τίς ποιέω , οὗτος καί ὁ σπέρμα ὁ πῦρ · εἰμί δέ ἐναντίος , διότι ὁ σπέρμα ὁ ἄνθρωπος εἰμί ἀρχή ἐμψυχόω , ὁ δέ σπέρμα ὁ πυρός ἀρχή ἄψυχος ὁ δέ ἔμψυχος καί ἄψυχος ἐναντίος , καί ἐπεί εἰμί ἐναντίος , διά οὗτος παρά ἀλλήλων κεῖμαι καί ἐν παράθεσις , εἰμί μή σῴζω ὁ ἀναλογία , ἐναργής φαίνω ὁ κακία ὁ παράθεσις . [ a 13 ] Φοῖνιξ εἰμί ὁ πορφύρεος ἱμάτιον · ἄλλος εἰμί ἐσθής ὁ ὁ νέος ἁρμόζω ( εἰμί δέ ὁ πορφύρα ) καί ἄλλος ὁ ὁ γέρων . [ a 11 ] ὁ σπέρμα ὁ ἄνθρωπος καί ὁ σπέρμα ὁ πυρός ὑπό ὁ αὐτός γένος ἀνάγω ἤτοι ὁ ἀρχή . [ a 14 ] καί εἰμί βούλομαι κοσμέω ὁ λόγος , ἀεί μετακομίζω ὁ μεταφορά ἀπό ὁ ἀγαθός καί ὁ τίμιος · τίμιος δέ εἰμί ὁ ἔμψυχος ὁ ἄψυχος , καί λοιπός ὁ ἀπό ὁ ἐμψυχόω μεταφέρω ἐπί ὁ ἄψυχος ὁ ὄνομα ἀγαθός . ὥστε εἰμί μέν ἐπαινέω , μετακομίζω ὁ ὄνομα ἀπό ὁ ἔμψυχος ἐπί ὁ ἄψυχος καί ὅλως ἀπό ὁ ἀγαθός , εἰμί δέ βούλομαι ψέγω , ἀπό ὁ χείρων μετακομίζω ὁ μεταφορά ἐπί ὁ ἀγαθός , εἴτε ἔμψυχος εἰμί ὁ χείρων εἴτε ἄψυχος · οἷος ὡς ὁ στρουθός εἰς ὁ δίκτυον ἐμπίτνω πειράω διαφεύγω , οὕτως καί ὁ δειλός ἐμπίπτω πρός ὁ πόλεμος σπουδάζω διαχέω δράω · τίμιος δέ ὁ ἄνθρωπος ὁ στρουθός ὡς λογικός . [ a 17 ] λέγω δέ οἷος ἐπί ὁ ἐναντίος , ἤτοι ὁ πτωχεύω καί ὁ εὔχομαι , εἰμί ἐν ὁ αὐτός γένος · ὑπό γάρ ὁ αἰτέω ἄμφω ἀνάγω · καί ὁ πτωχός γάρ καί ὁ εὔχομαι αἰτέω · ὥστε εἰμί μέν εἶπον ὁ πτωχεύω εὔχομαι ἤτοι αἰτέω , ἀπό ὁ ἀγαθός ποιέω ὁ μεταφορά · ὁ γάρ εὔχομαι τίμιος ὁ πτωχεύω · εἰμί δέ εἶπον ὁ εὔχομαι πέτομαι ἤτοι αἰτέω , ἀπό ὁ χείρων ποιέω ὁ μεταφορά . [ a 19 ] διά οὗτος εἰμί ποιέω ὁ εἴρω , ἤτοι διότι ὑπό ὁ αὐτός γένος ἀνά γοντ ὁ αἰτέω καί ὁ πτωχός καί ὁ εὔχομαι , διά οὗτος καί ὁ πτωχός λέγω εὔχομαι καί ὁ εὔχομαι πτωχός . [ a 20 ] ὁ μέν λέγω μητραγύρτης ὁ ὁ ζώνη συνάγω , ὁ δέ ἄνθρωπος τις εἰμί λέγω ἔχω ὁ ἑαυτοῦ κεφαλή δέω ὑπό μίτρα ὡς κεφαλόδεσμος καί διαδέτης καί ἄνω καί κάτω ὁ πανήγυρις διαστρέφω . δᾳδοῦχος λέγω ὁ ὁ δαίς1 βαστάζω , ὅτε τελέω ὁ ὁ Δημήτηρ μυστήριον . καί ὁ μητραγυρτέω καί ὁ δᾳδουχέω εἰμί περί θεός ἤτοι πρός ὑπηρεσία ὁ θεός , ὁ μέν , ὁ δᾳδουχέω , τίμιος , ὁ δέ , ὁ μητραγυρτέω , ἄτιμος . [ a 23 ] ὁ τεχνίτης τίμιος εἰμί ὁ Διόνυσος κόλαξ · λέγω δέ Διονυσοκόλακες ὁ ὁ Διόνυσος κολακεύω καί ὁ περί αὐτός ἀναστρέφω . καί ὁ μέν καλέω αὐτός ὁ περί ὁ Διόνυσος Διονυσοκόλακες — ὁ μεταφορά ἀπό ὁ χείρων — , ὁ δέ τεχνίτης ἑαυτοῦ καλέω ὡς ἐπιστημονάρχης — ἀπό ὁ ἀγαθός ὁ μεταφορά — . ὁ μέν ἤτοι ὁ μεταφορά ὁ Διονυσοκόλακες αὐτός καλέω εἰμί ῥυπαίνω ἤτοι διαβάλλω , ὑβρίζω , ὁ δέ ἤτοι ὁ μεταφορά ὁ καλέω αὐτός τεχνίτης εἰμί ἐναντίος ἤτοι ἐπαινέω . καί ὁ λῃστής καλέω ἑαυτοῦ ποριστής μεταφορικός ἀπό ὁ κρειτά τόνος ὡς προσπορίζω ἑαυτοῦ πολύς . [ a 26 ] ὁ μέν ἁμαρτάνω λέγω ἐπί ὁ ἀποτυγχάνω , ὁ δέ ἀδικέω ἐπί ὁ ἁρπάζω . ὁ λέγω μεταφορικός ὁ ἀδικέω ἁμαρτάνω ἀπό ὁ ἀγαθός ποιέω ὁ μεταφορά , ὁ δέ λέγω ἁμαρτάνω ἀδικέω ἀπό ὁ χείρων . [ a 28 ] καί ὁ κλέπτω εἰμί εἶπον , ὅτι πορθέω , ποιέω ὁ μεταφορά ἀπό ὁ ἀγαθός · ὁ γάρ πορθέω μέγας εἰμί · λέγω γάρ ἐπί τρόπαιον καί κατάσχεσις πόλις · εἰμί δέ εἶπον , ὅτι λαμβάνω , ἀπό ὁ χείρων ποιέω ὁ μεταφορά · χείρων γάρ ὁ λαμβάνω . [ a 29 ] κώπη ἕπω ἀνάσσω ὁ ναύαρχος ὁ ἐπιστατέω ὁ κωπηλάτης καί κατά αναγκάζω αὐτός κωπηλατέω , ἤτοι ὁ κόμης , ὁ δέκαρχος · μεταφορά εἰμί καί οὗτος ἀπό ὁ ἀγαθός . καί ὁ ἀποβαίνω εἰς Μυσία τραύμα τίνω πολέμιος βραχύς · ὁ ἀποβαίνω μεταφορικός ὁ λέξις ἀπό ὁ ἀγαθός λαμβάνω · ὁ γάρ ἀποβαίνω ἐπί στόλος λέγω , οὗτος δέ ἐκλαμβάνω αὐτός ἐπί εἷς ἄνθρωπος . [ a 30 ] ὁ γοῦν ἀνάσσω ἐπί βασιλεύς λέγω καί εἰμί ἀξίωμα μείζων ἢ κατά ἄξιος ἤτοι ὁ ἀξίωμα ὁ δεκάρχης καί ναύαρχος ἤτοι ὁ ἁρμόζω ὁ ἐπιστατέω ὁ κωπηλάτης . [ a 31 ] οὖον κλέπτω ἤτοι οὐ λανθάνω ὁ μεταφορά οὗτος ὁ μετακομίζω ὁ ἀνάσσω ἀπό ὁ βασιλεύς ἐπί ὁ ναύαρχος , ὡς εἰμί ψυχρός . εἰμί δέ καί ἐν ὁ συλλαβή ἤτοι ὁ λέξις ἁμαρτάνω , εἰμί οὐ εἰμί ὁ συλλαβή σημεῖον φωνή ἡδύς , εἰμί γε συγκρούω σύμφωνος ἔχω · τραχύνω γάρ ὁ γλῶσσα ὡς μή δύναμαι ῥᾳδίως ἐκφωνέω αὐτός . [ a 2 ] χάλκεος Διονύσιος λέγω ὁ Διονύσιος στήλη · οὗτος οὖν ὁ ἐλεγεῖον ὁ ἀναγράφω ἐν ὁ στήλη αὐτός ὁ ποίησις προσαίνω γορευω καί καλέω κραυγή Καλλιόπη · ἄμφω γάρ ἤτοι καί ὁ κραυγή καί ὁ ποίησις φωνή εἰμί · ὁ γοῦν κραυ ἐν ὁ ἐκφώνησις · ὁ κραυγή τραχύνω ὁ φωνή καί λυπέω ὁ ἐκφωνέω διά ὁ ὁ σύμφωνος παρεμπλοκή . ἄσημος φωνή λέγω ὁ τραχύς ὁ συγκρούω συμ φῶνος ἔχω . [ a 35 ] ἔτι δέ οὖον δεῖ ποιέω ὁ μεταφορά πόρρωθεν , ἀλλά ἐκ ὁ συγγενής καί ὁμοειδής ὁ ἀνώνυμος ὠνομασμένως , ἤτοι ὅταν , ἐπί ὅς οὖον κεῖμαι ὄνομα , εὑρίσκω κατάλληλος ὄνομα ἀπό ἕτερος πρᾶγμα , ὅσπερ ( οὗτος ὁ εὑρίσκω ὄνομα κατάλληλος ) ἐρώ εὐθύς δήλωσις , ὅτι συγγενής εἰμί , ἤτοι ὅτι ἀπό συγγενής καί ὁμοειδής λαμβάνω . [ b 1 ] εὐδοκιμέω αἴνιγμα λέγω ὁ ἀγαθός . πυρίχαλκον λέγω ὁ ὑέλιον ὡς ἐν πῦρ χαλκεύω · λέγω δέ πυρίχαλκον ὁ συκία ἤγουν ὁ βικίον , διά ὅς ὁ ὁλκή ὁ αἷμα γίγνομαι · ὅσπερ ( οὗτος ὁ βικίον ) προσκολλάω ὁ συκίζω ἀνήρ · οὖον δεῖ οὖν ὁ μεταφορά ποιέω ἀπό ὁ πόρρω καί ἀνομοειδής , ὥσπερ ἐν ὁ αἴνιγμα οὗτος · αἴνιγμα γάρ εἰμί ὁ ἀνήρ εἶδον πυρίχαλκον . οὐ γίγνομαι ὁ μεταφορά ἀπό ὁμοειδής · ποῖος γάρ κοινωνία ἔχω ὁ ὑάλινος βικίον πρός ἀνήρ ; ἢ ποῖος ἐγγύτης ὡς ἐπονομάζω ἀνήρ πυρίχαλκον ὁ ὑάλινος βικίον ; ψυχρός γοῦν εἰμί ὁ μεταφορά οὗτος . [ b 2 ] ὁ γάρ πάθος ἤτοι ὁ ὁλκή ὁ αἷμα γίγνομαι διά ὁ βίκιον ἀνώνυμος εἰμί ἤτοι οὐ ἔχω ὄνομα , πῶς δεῖ καλέω αὐτός , καί διά οὗτος ὁ προσβολή ὁ βίκιον ὁ Γίνος μένω πρός ὁ ἀνήρ ἐπονομάζω κόλλησις · πάθος γάρ λέγω ὁ προς βολή . εἰμί δέ ἄμφω ἤτοι καί ὁ προσβολή καί ὁ κόλλησις πρόσθεσις τις · καί γάρ καί ὁ προσβάλλω καί ὁ προσπίπτω τις προστίθημι αὐτός καί ὁ προσκολλάω προστίθημι . ἢ καί οὕτως · εἰμί δέ ἄμφω ἤτοι ὁ πυρίχαλκον καί ὁ κολλάω πρόσθεσις τις · ἀλλά οὖον ἐγώ δοκέω οὗτος καλός . ἢ καί οὕτως · εἰμί δέ ἄμφω ἤτοι ὁ ὁ βίκιον πρός ὁ ἀνήρ προσβολή πρόσθεσις τις καί ὁ ὁ ἀνήρ πρός ὁ ἀνήρ προς βολή πρόσθεσις · ὥσπερ γάρ , εἰμί προσβάλλω ἀνήρ ἀνήρ καί προσπλέκω , προστίθημι οὗτος ὁ ἕτερος λέγω , οὗτος καί ὁ βικίον προστίθημι ὁ ἀνήρ ἐν ὁ προσβάλλω αὐτός . [ b 4 ] καί ὅλως εἰμί λαμβάνω ὁ μεταφορά ἐπιεικής ἤτοι καλῶς μεταφέρω ἐκ ὁ εὕω ἡνιγμένων ἤτοι ἐκ ὁ ἐπαινέω αἴνιγμα · καί γάρ καί ὁ μεταφορά αἴνιγμα εἰμί , κατά ὅσος αἰνίσσομαι σκοτεινός καί οὖον καθαρός ὁ πράγ μάτη · ἐπί πλέω δέ εἰμί ὁ μεταφορά ὁ αἴνιγμα · ὁ μέν γάρ μεθίστημι φορά λέγω καί αἴνιγμα , ὁ δέ αἴνιγμα μεταφορά οὐ εἰμί . ἢ καί οὕτως · καί ὅλως ἐκ ὁ ἐπαινέω αἴνιγμα εἰμί λαμβάνω μετά φορά ἐπιεικής ἤτοι συγγενής ὁ πρᾶγμα , ἐκ ὅς καί μετακομίζω μεταφορικός · ἀγαθός γάρ μεταφορά εἰμί ὁ μεταφέρω ἀπό ὁ ἐγγύς καί ὁμοειδής , ὡς ὁ ποιμήν λαός † εἶπον τις ὁ βασιλεύς · ὁ γάρ ποιμήν μεταφέρω ἀπό ὅμοιος ἤτοι ἔμψυχος ἤτοι ὁ βοσκός · ἄνθρωπος γάρ καί ὁ βασιλεύς , καί ὡς ἐκεῖνος ἡγέομαι ὁ πρόβατον , οὗτος καί οὗτος ὁ λαός . φαῦλος δέ καί ψυχρός μεταφορά ὁ μεταφέρω ἀπό ὁ πόρρω καί ὁ ἀνομοειδής , ὥσπερ ἄν τις εἶπον χρυσός . κακός αρχηγός · ὁ γάρ ἀρχηγέω καί βασιλεύω ὁ ἄνθρωπος εἰμί , οὖον ὁ ἄψυχος · ψυχρός γοῦν εἰμί ὁ λέγω ὁ χρυσός βασιλεύς · ποῖος γάρ ὁμοιότης καί ἐγγύτης ὁ ἔμψυχος πρός ὁ ἄψυχος ; [ b 5 ] ὥστε δῆλος , ὅτι ὁ μεταφορά , ἐάν ὑπαινίσσομαι καί σημαίνω τίς αἰνιγματωδῶς , καλῶς μεταφέρω . καί ἀπό καλός ἤτοι ὁμοειδής ἢ καλός ὄνομα . ποιέω λέγω ὁ περί ὁ ὁ ἦχος ἰδιότης μιμητικός εἴρω , οἷος φλοῖσβος , ῥοῖζος . ὁ ἀτεράμων ἤτοι ὁ ἀνένδοτος μεταφορικός λέξις εἰμί . τετραχῇ ὁ μεταφορά λέγω · ἢ ἀπό ἐμψυχόω εἰς ἔμψυχος ὡς ὁ ποιμήν λαός , ἢ ἀπό ἄψυχος εἰς ἄψυχος ὡς ὁ σπέρμα σῴζω πῦρ , ἢ ἀπό ἐμψυχόω εἰς ἄψυχος ὡς ὁ αἰχμή † δέ ἐν γαῖα πίπτω λιλαίομαι χρώς ἀάω , ἢ ἀπό ἄψυχος εἰς ἔμψυχος ὡς ὁ ῥέω λόγος . περι κάλλος λέξις . ὁ μέν Λικύμνιος λέγω ὁ κάλλος ὁ λέξις ἐν ὁ ψόφος θεωρέω ἤτοι ὁ στομφαστικός λέξις καί κρότος ἔχω ἢ ὁ σημαίνω , ἤτοι κάλλος δέ λέξις καί ὄνομα ὁ σημαίνω τίς . καί αἶσχος ὁ λέξις καί ὁ ὄνομα ὡσαύτως ὁ μή ἔχω κρότος καί ὁ στομφαστικός ἢ ὁ σημαίνω . [ b 8 ] ἔτι δέ τρίτος κάλλος ὁ ὄνομα ὁ μή εἰμί ὁμώνυμος ὁ ὄνομα , κατά ὅς ( ὁ μή εἰμί δηλονότι ὁμώνυμος ) λύω ὁ περί ὁ ὁμωνυμία σόφισμα . [ b 9 ] ὁ βρύζω φιλόσοφος εἰμί . ὁ βρύζω λέγω μηδείς αἰσχρολογέω καί ἀκαλλῶς λέγω , εἴπερ ἀντί ὁ εἶπον ὅδε εἶπον ὅδε · αὐτός γάρ σημαίνω καί ὁ ὅδε καί ὁ ὅδε λέγω . καί οὕτως μέν εὑρίσκω ἐν ὁ ἀντίγραφος ὁ [ b 10 ] εἴπερ ὁ αὐτός σημαίνω ὅδε ἀντί ὁ ὅδε εἶπον . σφάλμα δέ εἰμί γραφικός ὁ εἶπον ἀντί ὁ ὅδε · ἐσθίω γάρ εἶπον ἀντί ὁ ὅδε · καί ὅσος ὁ ἀντίγραφος εἰμί παλαιός , οὕτως εὑρίσκω ἔχω εἴπερ ὁ αὐτός σημαίνω ὅδε ἀντί ὅδε εἶπον . εἰμί δέ τοιοῦτος · ἐπεί γάρ ὁ ὅδε καί ὁ οὗτος καί εὐθύς δηλόω καί αἰτία τίκη , λέγω ὁ βρύζω , ὡς οὐδείς αισχρολογώ , εἴπερ εἶπον ὅδε καί κλάω βητά αὐτός ἐπί αἰτιατικός ἀντί ὁ εἶπον ὅδε ἢ ὅδε καί ἐκλαμβάνω αὐτός ἐπί εὐθύς · αὐτός γάρ σημαίνω καί ὁ ὅδε καί ὁ οὗτος , κἀν ἐπί εὐθύς καί αἰτιατικός λαμβάνω . ὁ αὐτός σημαίνω · μέγας δέ εἰμί ὁ διά φορά ὁ λαμβάνω ὁ ὅδε καί ὁ οὗτος ἐπί αἰτιατικός , καί οὗτος ὁ λόγος ἀπαιτέω λαμβάνω ἐπί εὐθύς · ἢ πάλιν εἰμί ἐνδέχομαι λαμβάνω ἐπί αἰτία Τίκης αὐτός καί λαμβάνω αὐτός ἐπί εὐθύς , μέγας εἰμί ὁ διαφορά · ἀκαλλής γάρ ποιέω ὁ λόγος καί σόλοικος καί ψευδής · οἷος ἆρα ὅς ὁράω , οὗτος ὁράω , ὁ μέν λόγος ἀπαιτέω λαμβάνω ὁ οὗτος ἐνταῦθα αἰτιατικός · εἰμί δέ λαμβάνω αὐτός ἐπί εὐθύς , ψεύδω · ἐντεῦθεν γάρ καί ὁ σολοικισμός παρά ὁ σοφιστής γίγνομαι . [ b 11 ] οὗτος γάρ εἰμί ψεῦδος ἤτοι ψεύτικος δετός καί ψευδής ὁ λόγος γίγνομαι , εἴπερ ὁ οὗτος ὁράω οὖον λαμβάνω ἐπί αἰτία ἀλλά ἐπί εὐθύς . καί πάλιν ἀλλαχοῦ ἀπαιτέω λαμβάνω ὁ ὅδε καί ὁ οὗτος ἐπί εὐθύς · εἰμί δέ λαμβάνω αὐτός ἐπί αἰτιατικός , ψευδής ὁ λόγος ποιέω . [ b 11 ] εἰμί γάρ ἄλλος ἄλλος κύριος , ἤτοι ἐπί τις μέν εἰμί οἰκεῖος λαμβάνω ὁ οὗτος καί ὅδε ἐπί εὐθύς , κἀν καί ὑπεμφαίνω καί αἰτιατικός , καί ψευδής καί ἀκαλλής γίγνομαι , εἰμί λαμβάνω ἐπί αἰτιατικός , ἐπί τις δέ πάλιν εἰμί οἰκεῖος ὁ λαμβάνω ἐπί αἰτιατικός αὐτός , κἀν καί παρεμφαίνω καί εὐθύς · καί ἐπί τις ὡς εὐθύς λαμβάνω οἰκέω ὁ πρᾶγμα φαίνω καί παρίστημι ὁ πρᾶγμα πρό ὄμμα ἤτοι φανερός , ἐπί τις δέ ὡς αἰτιατικός λαμβάνω οἰκέω ὁ πρᾶγμα φαίνω καί ποιέω αὐτός φανερός · εἰμί μέν γάρ εἶπον , ὡς οὗτος εἰμί , δηλόω εὐθύς μᾶλλον , εἰμί δέ εἶπον οὗτος εἰμί , δηλόω αἰτιατικός , εἰμί δέ εἶπον οὗτος εἰμί εἰμί , δηλόω καί εὐθύς καί αἰτιατικός , ὁ δέ σύνταξις παρεμ φαίνω , ποῖος μᾶλλον σημαίνω · πολλάκις γάρ ἀπό ὁ σύνταξις οἰκεῖος φαίνω ὁ οὗτος λαμβάνω ἐπί εὐθύς , πολλάκις δέ οἰκεῖος φαίνω ὁ οὗτος λαμβάνω ἐπί αἰτιατικός . [ b 13 ] ἔτι οὐ ὁμοίως σημαίνω ὁ ὅδε ἐπί εὐθύς καί ὁ ὅδε ἐπί αἰτιατικός , ἀλλά εἰμί μέν πρόσκειμαι αὐτός ὁ εἰμί , σημαίνω εὐθύς , εἰμί δέ ὁ εἰμί , αἰτιατικός , κἀν ἔμφασις ἔχω , ὅτι σημαίνω καί εὐθύς . [ b 14 ] ὥστε καί οὕτως ἄλλος ἄλλος καλός καί αἰσχρός · οἷος ἐπί μέν ὁ τοιόσδε σύνταξις καί ὅτε πρόσκειμαι αὐτός ὁ εἰμί , κάλλιος εἰμί ὁ λαμβάνω αὐτός ἐπί εὐθύς παρά ὅς ἐπί αἰτιατικός · αἰσχρός γάρ καί ἀκαλλής εἰμί ὁ λαμβάνω αὐτός ἐπί αἰτιατικός , ὥσπερ ἐπί ἄλλος σύνταξις καί ὅτε ἔχω πρόσκειμαι ὁ εἰμί , καλός εἰμί ὁ λαμβάνω αὐτός ἐπί αἰτιατικός παρά ὅς ἐπί εὐθύς , ἀκαλλής δέ εἰμί ὁ λαμβάνω αὐτός ἐπί εὐθύς καί αἰσχρός . [ b 15 ] ἄμφω μέν γάρ ὁ ὅδε εἰμί , ἤτοι ὅταν ἔχω ὁ εἰμί , καί ὁ καλός καί ὁ αἰσχρός σημαίνω · ὅς μέν καί εὐθύς σημαίνω , ἔχω ὁ καλός , εἰμί οὗτος λαμβάνω , εἰμί δέ καί ἔμφασις ἔχω αἰτιατικός , ἔχω ὁ αἰσχρός , εἰμί ἐπί αἰτιατικός λαμβάνω · μᾶλλον γάρ σημαίνω εὐθύς παρά ὅς αἰτιατικός · καί ὁ ὅδε εἰμί · εἰμί γάρ καί εὐθύς σημαίνω καί αἰτιατικός , ἀλλά μάλα εἰμί καλός ὁ λαμβάνω αὐτός ἐπί αἰτιατικός , αἰσχρός δέ καί ἀκαλλής ὁ λαμβάνω ἐπί εὐθύς . ἄμφω γάρ , ὁ ὅδε εἰμί καί ὁ ὅδε εἰμί ( σημαίνω δέ ὁ ὅδε εἰμί καί ὁ ὅδε εἰμί ὁ καλός ἢ ὁ αἰσχρός οὐ κατά ὅς εἰμί καλός ὁ ἑαυτοῦ φύσις οὐδέ κατά ὅς εἰμί αἰσχρός ὁ ἑαυτοῦ φύσις , ἀλλά οὔτε φύσις ἔχω ὁ καλός οὔτε ὁ αἰσχρός , ἀλλά ὁ τοιόσδε συντάσσω καί σύνθεσις ἔχω ὁ καλός ἢ ὁ αἰσχρός ἢ ὁ ὅδε εἰμί καί ὁ ὅδε εἰμί ) , οὗτος μέν σημαίνω ἤτοι ὁ καλός καί ὁ αἰσχρός , ἀλλά ὁ ἕτερος μέν αὐτός μᾶλλον μέν εἰμί οἰκέω καί καλός ὁ λαμβάνω ἐπί εὐθύς , κακός δέ καλός καί ἀνοίκειος ὁ λαμβάνω ἐπί αἰτιατικός , καί μᾶλλον ἐναντίος · πάλιν ὁ ἕτερος μέν εἰμί καλός καί οἰκέω ὁ λαμβάνω ἐπί αἰτιατικός , κακός δέ καλός ὁ λαμβάνω ἐπί εὐθύς . [ b 17 ] ὁ δέ μεταφορά ὀφείλω κομίζω ἀπό καλός λέξις ἢ ὁ φωνή ἢ ὁ δύναμις ἢ ὁ ὁράω . καλός μέν εἰμί ὁ δύναμις ἤτοι ὁ ἀναλογία καί ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα , ὥσπερ λέγω ποιμήν λαός ὁ βασιλεύς διά ὁ ἔχω ὁ αὐτός δύναμις πρός ὁ ποιμήν ὁ πρόβατον · ὡς γάρ ὁ βοσκός ἡγέομαι ὁ πρόβατον , οὗτος καί ὁ βασιλεύς ὁ λαός ἡγέομαι . ἢ καλός ὁ ὁράω , ὥσπερ ὁ ῥόδον καλός εἰμί καί ἡδύς ὁ ὁράω παρά ὅς ὁ Φοινικοῦς · καί διά οὗτος , εἰμί μετακομίζω μεταφορικός ὁ ἠώς ὄνομα ἀπό ὁ ῥόδον , καλός εἰμί παρά ὅς ἀπό ὁ φοινίκεος , οἶος ῥοδοδάκτυλος ἠώς . ἡδύς δέ ὁ φωνή ἤτοι ὁ ἐκφώνησις , ὅταν οὖον τραχύς εἰμί διά ὁ σύγκρουσις ὁ σύμφωνος καί λυπέω ὁ λέγω αὐτός ὡς μή δύναμαι ῥᾳδίως ἐκφωνέω , ὡς ὁ μισγάγκεια καί ἀταρπός · ὥστε δεῖ ὁ μεταφορά μετά φέρω καί μετακομίζω ἀπό ὄνομα καλός ἢ ὁ φωνή ἢ ὁ ὁράω ἢ ὁ δύναμις ἤτοι ὁ σημασία καί ὁ ἀναλογία . [ b 21 ] καί ὁ ἐπίθετος ὀφείλω μεταφέρω ἀπό καλός , εἰμί ἐπαινέω τις , καί ἐπιτίθημι ὁ πρᾶγμα ἢ ἀπό φαῦλος ὀφείλω μεταφέρω αὐτός , εἰμί ψέγω · οἷος ὁ Ὀρέστης ψέγω μέν ἐπιτίθημι αὐτός ὄνομα ὁ μητροφόντης ἀπό φαῦλος ἔργον ἤτοι ὁ φονεύω ὁ μήτηρ , ἐπαινέω δέ ἐπιτίθημι αὐτός ἐπίθετος ὄνομα ἀμύντωρ πατήρ ἀπό ἔργον καλός ὁ βοηθέω πατήρ . [ b 24 ] ὁ Σιμωνίδης εἰμί λυρικός · καί ὁ τρέχω μετά ἵππος ἢ ἡμίονος καί [ μή ] Νίκη καταναγκάζω αὐτός καί ἀξιόω στίξ ζέω , καί εἰμί μέν δίδωμι αὐτός πολύς , ποιέω , εἰμί δέ μή . παραιτέομαι · οἷος καί τις νικάω ἐν ὁ τρέχω μετά ὁ ὄρος ἡμίονος ἀξιόω αὐτός ἐπαινέω διά στίχος ὁ ὄρνυμι καί οὗτος μή δίδωμι μισθός ὁ κόπος , ὁ δέ οὐ ἐθέλω λέγω ἡμίονος οὖον δύναμαι ἐπαινέω · ἐκ ὄνος γάρ ἔχω ὁ γένεσις . ψέγω γοῦν ὁ ὄρνυμι πρός ὁ ὄνος ἀφοράω ἀπό ὁ χείρων ἤτοι ὁ ὄνος εἶπον αὐτός ἐπίθετος ὁ ἡμίονος . ἐπάν δέ λαμβάνω μισθός , καί ἐθέλω αὐτός ἐπαινέω θυγάτηρ ἵππος αὐτός εἶπον ἀπό ὁ ἀγαθός ἤτοι ὁ ἵππος , σιγάω ὁ καί ἐκ ὄνος γεννάω . [ b 27 ] ἀελλόπος λέγω ὁ ποδήνεμος , ὁ ταχύς , ἐκ ὁ ἄελλα . ἔτι συμβάλλω εἰς ὁ ψέγω καί ὁ ὑποκορίζω καί εἰς ὁ ἐπαινέω · ὁ γάρ ὑπο κορισμός σμικρύνω ὁ μείζων ἀγαθός , οἷος ἀρετίδιον , ψέγω καί πάλιν σμικρύνω ὁ μείζων κακός ἐπαινέω αὐτός . [ b 30 ] ὁ Ἀριστοφάνης δρᾶμα ποιέω εἰς ὁ Βαβυλώνιος . [ b 33 ] καί παρατηρέω ἐν ἀμφότερος ἤτοι καί ἐν ὁ μειόω ὁ ἀγαθός καί ἐν ὁ ὑποκόρισις καί ἐν ὁ ὁ κακός ὑποκόρισις ὁ μέτριος · οὖον δεῖ γάρ ὑπερβολικός καί μέγας ποιέω ὁ ὑποκορισμός , ἀλλά οὖον πυκνός ποιέω ἐν ὁ λόγος .