anonymi-in-aristotelis-artem-rhetoricam.in-aristotelis-artem-rhetoricam-commentarium 3.3
Διπλοῦν ὄνομά ἐστι τὸ πολυπρόσωπον ἤτοι σύνθετον · τὸ γοῦν καλέσαι τὸν οὐρανὸν πολυπρόσωπον διὰ τὰ ἄστρα καὶ τὰ ζῴδιά ἐστι ψυχρόν . [ b 36 ] καὶ ἡ μελανοκόρυφος λέξις ψυχρά ἐστι · ψυχρὸν γάρ ἐστι τὸ καλέσαι κορυφὴν τῆς γῆς τὰ ὄρη . Λυκόφρων ἄλλος καὶ οὐχ ὁ ποιητής . καὶ τὸ καλέσαι τὴν ἀκτὴν ἤτοι τὸν αἰγιαλὸν στενοπόρον ψυχρόν ἐστι · στενοπόρος γὰρ λέγεται ὁ ἰσθμός . στενοπόρος ἡ τρυμαλιὰ τῆς ῥαφίδος . ἰσθμὸς δέ ἐστιν ἡ στενοτάτη γῆ καὶ δίκην αὐλοῦ ἐπιτα θεῖσα στενοῦ μεταξὺ δύο γαιῶν . [ b 37 ] πτωχόμουσον ἤτοι τὸν πένητα κατὰ τὸ λέγειν καὶ κολακεύειν καὶ ἀνεπιτήδειον · οὐ γὰρ πρὸς κόλακα ἡ τοιαύτη λέξις ἁρμόζει ῥηθῆναι ἀνεπιτήδειον , ἀλλὰ πρὸς γραμματικὸν κακόν . τὸ ἐπιορκῆσαι λέγεται ἐπὶ τοῦ ψευδῶς ὀμόσαντος , οὐχ ἁρμόζει δὲ τὸν ἁπλῶς ψευσάμενον εἰπεῖν ἐπιορκήσαντα · καὶ τὸ κατευορκῆσαι λέγεται ἐπὶ τοῦ ἀληθῶς ὀμόσαντος , οὐχ ἁρμόζει δὲ ἡ λέξις αὕτη ῥηθῆναι ἐπὶ τοῦ ἁπλῶς εἰπόντος τι ἀληθές , οἷον ὅτι ὑπὲρ γῆν ὄντος τοῦ ἡλίου ἡμέρα ἐστί . καὶ ὡς Ἀλκιδάμας εἶπε πρός τινα ὀργίλον μένους ἤτοι ὀργῆς · τὸ δὲ λέγειν τὸν ὀργίλον ἔχειν τὴν ὄψιν πυρίχροον ἤτοι ὡς πῦρ εἶναι τὴν ὄψιν αὐτοῦ ἀνοίκειόν ἐστι καὶ ψυχρόν . τὸ τελεσφόρον λέγεται ἐπὶ κυήματος ἢ ἐπὶ καρποῦ , οὐ μὴν δὲ ἐπὶ προθυμίας ἢ πειθοῦς . [ a 5 ] ἔδαφος λέγειν τὴν ἐπιφάνειαν τῆς θαλάσσης καὶ πάνυ ἐστὶ ψυχρόν · καὶ πάλιν εἰπεῖν τὴν θάλασσαν χροιὰν ἔχειν κυανίζουσαν καὶ πάνυ ἐστὶν αἰσχρόν . [ a 7 ] τὸ χρῆσθαι γλώτταις ἤτοι διαλέκτοις ποιητικόν ἐστι . τὸ πελώριον ἀντὶ τοῦ μέγα καὶ τὸ σίνις ὁ βλαπτικὸς ποιητικόν ἐστι , τὸ Σκίρων δὲ ὄνομα κύριον . [ a 9 ] τὴν ποίησιν εἶπεν ἄθυρμα ἤτοι παίγνιον , καὶ τὸ ἀθύρω τὸ παίζω ποιητικόν ἐστι · καὶ τὴν βλάβην τῆς φύσεως ἔδει εἰπεῖν ἀνωμαλίαν καὶ εἶπεν ἀτασθαλίαν καὶ τὸ τεθηγ μένον ποιητικόν ἐστιν ἐπὶ σπάθης κυρίως λεγόμενον καὶ οὐκ ἐπὶ ὀργῆς . [ a 10 ] τρίτον ψυχρόν ἐστι καὶ τὸ χρᾶσθαι ἐπιθέτοις μακροῖς , ὡς ὁ Ἀριστοφάνης ἐν ταῖς Νεφέλαις σφραγιδονυχαργοκομήτης . [ a 12 ] ἄκαιρόν ἐστι καὶ ἀπρεπὲς τὸ ἐν λόγῳ πεζῷ χρᾶσθαι τῇ περιφράσει καὶ εἰπεῖν γάλα λευκόν · τοῦτο γὰρ ἀδολεσχία ἐστίν ἤρκει γὰρ ἐν τῷ πεζῷ λόγῳ τὸ εἰπεῖν γάλα μόνον , ἐν ποιήσει δὲ καὶ λίαν ἐστὶν εὔκαιρον γάλα λευκόν εἰπεῖν καὶ βίη Ἡρακλείη καὶ ἁπλῶς χρᾶσθαι ταῖς περιφράσεσιν . ὁμοίως ἀτερπές ἐστι καὶ τὸ χρᾶσθαι πυκνότερον τοῖς ποιητικοῖς . ἐν δὲ λόγῳ πεζῷ ἄλλα μὲν τῶν ποιητικῶν λέξεών ἐστιν ἀπρεπὲς λέγειν , ἄλλα δὲ τῶν ποιητικῶν , εἰ χρώμεθα αὐτοῖς κατακόρως καὶ πυκνῶς καὶ οὐχὶ καθάπαξ ἢ δίς , ἀπρεπές ἐστι . καὶ τὸ χρᾶσθαι συχνῶς ταῖς ποιητικαῖς λέξεσι ἐν λόγῳ πεζῷ ποιεῖ τὸν λόγον μὴ πεζὸν ἀλλὰ ποίησιν φαίνεσθαι , ἐπεὶ δεῖ μὲν χρᾶσθαι ταῖς ποιητικαῖς λέξεσιν ἐν αὐτῷ τῷ πεζῷ λόγῳ ἀλλὰ σπανίως καὶ ὀλιγάκις · [ a 15 ] ἡ γὰρ ποιητικὴ λέξις ἐμπεσοῦσα καθάπαξ τῷ πεζῷ λόγῳ ποιεῖ τὸ εἰωθὸς ἤτοι τὸ ἔθος καὶ τὸ ἰδίωμα τῆς γραφῆς τοῦ ῥήτορος παρηλλαγμένον καὶ θαυμαστόν ξενικὴ γὰρ καὶ παράξενος ἡ τοιαύτη λέξις δοκεῖ . [ a 16 ] ἀλλὰ δεῖ στοχάζεσθαι τοῦ μετρίου ἤτοι τοῦ συμμέτρου ἤτοι συμμέτρως δεῖ χρᾶσθαι ταῖς λέξεσι ταῖς ποιητι καῖς ἐν τῷ πεζῷ λόγῳ · εἰ δὲ μὴ ἤτοι εἰ δὲ μὴ χρᾶται συμμέτρως , τὸ χρᾶσθαι κατακόρως ταῖς ποιητικαῖς λέξεσιν ἐν λόγῳ πεζῷ μεῖζόν ἐστι κακὸν παρὰ τὸ λέγειν εἰκῇ ἤτοι τὸ μὴ χρᾶσθαι ἐν τῷ πεζῷ ποιητικαῖς λέξεσιν · ἔλαττον γάρ ἐστι κακὸν τὸ εἰκῇ ἤτοι χωρὶς ποιητικῆς λέξεως εἶναι τὸν λόγον [ a 17 ] ἡ μὲν γὰρ λέξις ἡ ἁπλῆ καὶ πεζὴ οὐκ ἔχει τὸ εὖ , ἡ δὲ ἡ ἐπίθετος λέξις καὶ ποιητικὴ ἔχει τὸ κακὸν ἤτοι ψεκτή ἐστιν . ἥδυσμά ἐστι τὸ ὀλίγον καὶ προτιθέμενον καὶ χρώμενον ὡς τὰ γρανάτα , ἐδέσματα δὲ λέγονται τὰ πληθυντικῶς καὶ προτιθέμενα καὶ χρώμενα . ὁ γοῦν Ἀλκιδάμας οὐκ ἐχρᾶτο ὀλίγοις καὶ ὡς ἡδύσμασι ταῖς ποιητικαῖς λέξεσιν , ἀλλ’ ὡς ἐδέσμασιν ἤτοι πυκνῶς καὶ κατακόρως . [ a 21 ] ὑγρὸς ἱδρώς περίφρασις . Ἴσθμια ἑορτὴ καὶ πανήγυρις ἐπὶ τοῖς τελουμένοις ἐν Ἀθήναις . [ a 22 ] ἐπεὶ καὶ ὁ νόμος ἄρχειν λέγεται καὶ βασιλεύειν τῶν πόλεων . [ a 27 ] ὁ ῥήτωρ λέγεται οἰκονόμος τῆς τῶν ἀκουσόντων ἡδονῆς . περίφρασίς ἐστι τοῦτο · ἤρκει γὰρ εἰπεῖν ὁ τοὺς ἀκροατὰς θέλγων . τοῖς κλάδοις τῆς ὕλης ἤτοι τῆς συνδένδρου τοποθεσίας . παρήμπισχεν ἀντὶ τοῦ ἔκρυπτεν . [ a 29 ] ἀντίμιμον ἤτοι ἴσα τοῖς μιμητικοῖς δυναμένην . ὁ δὲ μητροπολίτης οὕτως ἡρμήνευσεν · ἀντίμιμον , καθ’ ὅσον ἡ τῆς ψυχῆς ἐπιθυμία ἐναντία ἐστὶ καὶ ἀντιπράττουσα τῇ ἐπι θυμίᾳ καὶ τῷ θελήματι τοῦ σώματος . [ a 30 ] τοῦτο δὲ τὸ ἀντίμιμον καὶ διπλοῦν ἐστι καὶ ἐπίθετον , ὥστε ποίημα , ἤτοι ποιητικόν ἐστιν . ἔξεδρος ἤτοι ἐκπίπτουσα τοῦ πρέποντος ἡ ὑπερβολὴ τῆς μοχθηρίας ἤτοι τῆς ψυχρολογίας καὶ ἀπρεπείας . [ a 32 ] διὸ οἱ λέγοντες ἐν τῷ πεζῷ λόγῳ καὶ καταχρώμενοι ταῖς ποιητικαῖς λέξεσιν ἅμα τῇ ἀπρεπείᾳ ἐμποιοῦσι καὶ τὸ γελοῖον . ὅταν γὰρ ἐπεμβάλῃ ἤτοι χρήσηται τῇ περι φράσει ἐν τῷ γινώσκοντι ἀνθρώπῳ τὴν φύσιν τοῦ λευκοῦ καὶ εἴπῃ γάλα λευκόν , διαλύει τὸ σαφὲς καὶ ἀδολεσχίαν ποιεῖ ἐν τῷ ἐπισκο τεῖν · ὅταν δὲ τὸ πρᾶγμα ᾖ ἀνώνομον ἤτοι οἰκεῖον ὄνομα οὐκ ἔχῃ , τότε χρώμεθα τοῖς διπλοῖς ἤτοι τοῖς ἐπιθέτοις , καὶ ὅταν ὁ λόγος ᾖ εὐσύνθετος ( ἀπὸ κοινοῦ γὰρ τὸ ὅταν ληπτέον ) · [ a 37 ] οἶον τὸ χρο νοτριβεῖν καὶ ἐπίθετός ἐστι λέξις καὶ εὐσύνθετος καὶ κεῖται ἐπὶ πράγματι μὴ ἔχοντι ὄνομα · τῇ γὰρ ἐπί τινι πράγματι χρονίσει οὐκ ἔθεντο οἱ παλαιοὶ ὄνομα . ἀλλ’ ἂν πολὺ ἤτοι κατακόρως χρώμεθα τοῖς ἐπιθέτοις , δόξει ποιητικὸν ἤτοι ποίησις ὁ πεζὸς λόγος . [ b 1 ] διθύραμβοι λέγονται οἱ λυρικοὶ ὡς ὁ Πίνδαρος καὶ ἁπλῶς οἱ πρὸς τὸν Διόνυσον ὕμνοι · ὁ γὰρ Διόνυσος διθύραμβος ἐλέγετο , καθ’ ὃ εἶχε καὶ αἰδοῖον ἀνδρὸς καὶ αἰδοῖον γυναικὸς καὶ ἐτέλει καὶ τὰ τῶν ἀνδρῶν καὶ τῶν γυναικῶν · οἱ δὲ εἶπον διθύραμβα τὰ ἔχοντα ἐρωτήσεις καὶ ἀποκρίσεις . [ b 2 ] οὗτοι γὰρ οἱ διθυραμβοποιοὶ ψοφώδεσιν ἤτοι κομπηραῖς λέξεσι χρῶνται . αἱ δὲ γλῶτται ἤτοι αἱ διάλεκτοι χρήσιμοι τοῖς ἐποποιοῖς · τὸ σεμνὸν γὰρ ἤτοι τὸ ὀγκηρὸν τῆς λέξεως καὶ τὸ αὔθαδες ἤτοι ἡ ψόφον ἀποτελοῦσα λέξις , ὃ ἔχουσιν αἱ διάλεκτοι , ἁρμόζει τοῖς ἔπεσιν . ὁ μὲν Πλάτων ἐτυμολογεῖ τὸ αὔθαδες ἐκ τοῦ ἁδεῖν καὶ ἀρέσκειν ἑαυτῷ · κατεβιβάσθη γὰρ τὸ πνεῦμα τοῦ ε εἰς τὸ ἄλφα οἱ δὲ λέγουσι παρὰ τὸ ἅδης εἶναι ἑαυτοῦ . [ b 3 ] ἡ δὲ μεταφορικὴ λέξις ἁρμόζει τοῖς ἰαμβείοις στίχοις · τούτοις γὰρ τοῖς ἰαμβείοις χρῶνται νῦν . [ b 6 ] αἱ μέν εἰσι γελοῖοι · οἷον εἰ εἴπῃς τι ἀναίσχυντον , οἷον ὅτι καὶ τοὺς ὄρχεις ἐδάρδαψεν . ἀσαφεῖς δὲ γίνονται αἱ μεταφοραί , εἰ πόρρωθεν καὶ ἀπὸ ἀνομοειδῶν μετακομίζονται . [ b 9 ] τὰ πράγματά εἰσι συμβεβηκότα , τὸ δὲ ἄναιμον καὶ χλωρὸν ἐπὶ ζῴων λέγεται · ὥστε ἀπὸ τῶν πόρρω μετεκομίσθη . πάλιν τὸ σπείρειν καὶ τὸ θερίζειν ἐπὶ καρπῶν λέγεται · ἀπρεπὲς γοῦν ἐστι τὸ λέγειν σπείρειν τὰ πράγματα μεταφορικῶς καὶ πάλιν θερίζειν . [ b 11 ] τὴν φιλοσοφίαν ἔλεγεν ἐπιτείχισμα ἤτοι βοηθὸν καὶ φυλακὴν τῶν νόμων . ψυχρὰ ἡ μεταφορὰ καὶ αὕτη ἐπὶ γὰρ τῶν πόλεων λέγεται τὸ ἐπιτείχισμα . [ b 13 ] καὶ οὐδὲν τοιοῦτον ἄθυρμα ἐν τῷ λόγῳ τοῦ Ἀλκιδάμαντος γράφει · καὶ τὸ ἄθυρμα ψυχρὰ μεταφορά , ληφθὲν ἐπὶ ἡδονῆς . [ b 14 ] ἅπαντα ταῦτα ἀπίθανα δοκοῦσι διὰ τὰ εἰρημένα ἤτοι διὰ τὸ εἶναι τὰς μεταγὰρ φορὰς ἀπὸ τῶν πόρρω καὶ ἀνομοειδῶν . ἡ χελιδὼν ἔχεσε τὸν Γοργίαν · τὸ περίττωμα γάρ ἐστι κόπρος . ὁ Γοργίας ἄριστα ἤτοι κρειττόνως πάντων τῶν τραγικῶν ἐχρήσατο τῇ μεταφορᾷ εἰπὼν αἰσχρόν , ὦ Φιλομήλα , ἐποίησας ἀπέσκωψε γὰρ αὐτὴν ὡς παρθένον , οὐχ ὡς ὄρνιν · † τὸ γὰρ αἰσχρόν , εἰ ὡς ὄρνις τοῦτο ἐποίησεν · αὕτη δὲ ἦν πρώτη παρθένος , ἧς τὸ ὄνομα Φιλομήλα , καὶ ἀπωρνεώθη . [ b 18 ] εἰπὼν ὃ ἦν ἦν παρθένος — . ἀλλ’ οὐχ ὃ ἔστιν — ἔστι γὰρ ὄρνις — . [ b 6 ] οἱ γὰρ κωμῳδοποιοὶ χρῶνται τοιαύταις μεταφοραῖς γέλωτα κινούσαις . [ b 7 ] αἱ δέ εἰσιν ἀπρεπεῖς διὰ τὸ σεμνὸν ἄγαν ἤτοι διὰ τὸ ὀγκηραῖς λέξεσι χρᾶσθαι · τοῦτο γὰρ δηλοῖ τὸ σεμνὸν ἐνταῦθα οἱ γὰρ τραγικοὶ εὐτελῆ πράγματα λέγοντες ἀποσεμνύνουσιν αὐτὰ καὶ ἐξαίρουσι σεμναῖς ἤτοι ὀγκηραῖς λέξεσιν .
Lemmas: διπλόος ὄνομα εἰμί ὁ πολυπρόσωπος ἤτοι συντίθημι · ὁ γοῦν καλέω ὁ οὐρανός πολυπρόσωπος διά ὁ ἄστρον καί ὁ ζῴδιον εἰμί ψυχρός . [ b 36 ] καί ὁ μελανοκόρυφος λέξις ψυχρός εἰμί · ψυχρός γάρ εἰμί ὁ καλέω κορυφή ὁ γῆ ὁ ὄρος . Λυκόφρων ἄλλος καί οὐ ὁ ποιητής . καί ὁ καλέω ὁ ἀκτή ἤτοι ὁ αἰγιαλός στενόπορος ψυχρός εἰμί · στενόπορος γάρ λέγω ὁ ἰσθμός . στενόπορος ὁ τρυμαλιά ὁ ῥαφίς . ἰσθμός δέ εἰμί ὁ στενός γῆ καί δίκη αὐλός πίσσα τίθημι στενός μεταξύ δύο γαῖα . [ b 37 ] πτωχόμουσος ἤτοι ὁ πένης κατά ὁ λέγω καί κολακεύω καί ἀνεπιτήδειος · οὖον γάρ πρός κόλαξ ὁ τοιοῦτος λέξις ἁρμόζω εἴρω ἀνεπιτήδειος , ἀλλά πρός γραμματικός κακός . ὁ ἐπιορκέω λέγω ἐπί ὁ ψευδής ὄμνυμι , οὐ ἁρμόζω δέ ὁ ἁπλόος ψεύδω εἶπον ἐπιορκέω · καί ὁ κατευορκέω λέγω ἐπί ὁ ἀληθής ὄμνυμι , οὐ ἁρμόζω δέ ὁ λέξις οὗτος εἴρω ἐπί ὁ ἁπλόος εἶπον τίς ἀληθής , οἷος ὅτι ὑπέρ γῆ εἰμί ὁ ἥλιος ἡμέρα εἰμί . καί ὡς Ἀλκιδάμας εἶπον πρός τις ὀργίλος μένος ἤτοι ὀργή · ὁ δέ λέγω ὁ ὀργίλος ἔχω ὁ ὄψις πυρίχροος ἤτοι ὡς πῦρ εἰμί ὁ ὄψις αὐτός ἀνοίκειος εἰμί καί ψυχρός . ὁ τελεσφόρος λέγω ἐπί κύημα ἢ ἐπί καρπός , οὖον μήv δέ ἐπί προθυμία ἢ πειθώ . [ a 5 ] ἔδαφος λέγω ὁ ἐπιφάνεια ὁ θάλασσα καί πάνυ εἰμί ψυχρός · καί πάλιν εἶπον ὁ θάλασσα χροιά ἔχω κυανίζω καί πάνυ εἰμί αἰσχρός . [ a 7 ] ὁ χράω γλῶσσα ἤτοι διάλεκτος ποιητικός εἰμί . ὁ Πελώριον ἀντί ὁ μέγας καί ὁ Σίνις ὁ βλαπτικός ποιητικός εἰμί , ὁ Σκίρων δέ ὄνομα κύριος . [ a 9 ] ὁ ποίησις εἶπον ἄθυρμα ἤτοι παίγνιον , καί ὁ ἀθύρω ὁ παίζω ποιητικός εἰμί · καί ὁ βλάβη ὁ φύσις ἐσθίω εἶπον ἀνωμαλία καί εἶπον ἀτασθαλία καί ὁ τίθημι μένω ποιητικός εἰμί ἐπί σπάθη κύριος λέγω καί οὐ ἐπί ὀργή . [ a 10 ] τρίτος ψυχρός εἰμί καί ὁ χράομαι ἐπίθετος μακρός , ὡς ὁ Ἀριστοφάνης ἐν ὁ νεφέλη σφραγιδονυχαργοκομήτης . [ a 12 ] ἄκαιρος εἰμί καί ἀπρεπής ὁ ἐν λόγος πεζός χράομαι ὁ περίφρασις καί εἶπον γάλα λευκός · οὗτος γάρ ἀδολεσχία εἰμί ἀρκέω γάρ ἐν ὁ πεζός λόγος ὁ εἶπον γάλα μόνος , ἐν ποιέω δέ καί λίαν εἰμί Εὔκαιρον γάλα λευκός εἶπον καί βίαιος Ἡρακλείη καί ἁπλόος χράομαι ὁ περίφρασις . ὁμοίως ἀτερπής εἰμί καί ὁ χράομαι πυκνός ὁ ποιητικός . ἐν δέ λόγος πεζός ἄλλος μέν ὁ ποιητικός λέξις εἰμί ἀπρεπής λέγω , ἄλλος δέ ὁ ποιητικός , εἰμί χράω αὐτός κατάκορος καί πυκνός καί οὐ καθάπαξ ἢ δίς , ἀπρεπής εἰμί . καί ὁ χράομαι συχνός ὁ ποιητικός λέξις ἐν λόγος πεζός ποιέω ὁ λόγος μή πεζός ἀλλά ποίησις φαίνω , ἐπεί δεῖ μέν χράομαι ὁ ποιητικός λέξις ἐν αὐτός ὁ πεζός λόγος ἀλλά σπανίως καί ὀλιγάκις · [ a 15 ] ὁ γάρ ποιητικός λέξις ἐμπίπτω καθάπαξ ὁ πεζός λόγος ποιέω ὁ εἴωθα ἤτοι ὁ ἔθος καί ὁ ἰδίωμα ὁ γραφεύς ὁ ῥήτωρ παραλλάσσω καί θαυμαστός ξενικός γάρ καί παράξενος ὁ τοιοῦτος λέξις δοκέω . [ a 16 ] ἀλλά δεῖ στοχάζομαι ὁ μέτριος ἤτοι ὁ σύμμετρος ἤτοι σύμμετρος δεῖ χράομαι ὁ λέξις ὁ ποιέω Καΐς ἐν ὁ πεζός λόγος · εἰμί δέ μή ἤτοι εἰμί δέ μή χράομαι σύμμετρος , ὁ χράομαι κατάκορος ὁ ποιητικός λέξις ἐν λόγος πεζός μέγας εἰμί κακός παρά ὁ λέγω εἰκῇ ἤτοι ὁ μή χράομαι ἐν ὁ πεζός ποιητικός λέξις · μικρός γάρ εἰμί κακός ὁ εἰκῇ ἤτοι Χωρὶς ποιητικός λέξις εἰμί ὁ λόγος [ a 17 ] ὁ μέν γάρ λέξις ὁ ἁπλόος καί πεζός οὐ ἔχω ὁ εὕω , ὁ δέ ὁ ἐπίθετος λέξις καί ποιητικός ἔχω ὁ κακός ἤτοι ψεκτός εἰμί . ἥδυσμα εἰμί ὁ ὀλίγος καί προτίθημι καί χράω ὡς ὁ γρανάτον , ἔδεσμα δέ λέγω ὁ πληθυντικός καί προτίθημι καί χράω . ὁ γοῦν Ἀλκιδάμας οὐ χράω ὀλίγος καί ὡς ἥδυσμα ὁ ποιητικός λέξις , ἀλλά ὡς ἔδεσμα ἤτοι πυκνός καί κατάκορος . [ a 21 ] ὑγρός ἱδρώς περίφρασις . Ἴσθμιος ἑορτή καί πανήγυρις ἐπί ὁ τελέω ἐν Ἀθῆναι . [ a 22 ] ἐπεί καί ὁ νόμος ἄρχω λέγω καί βασιλεύω ὁ πόλις . [ a 27 ] ὁ ῥήτωρ λέγω οἰκονόμος ὁ ὁ ἀκούω ἡδονή . περίφρασις εἰμί οὗτος · ἀρκέω γάρ εἶπον ὁ ὁ ἀκροατής θέλγω . ὁ κλάδος ὁ ὕλη ἤτοι ὁ σύνδενδρος τοποθεσία . παραμπισ́σσω ἀντί ὁ κρύπτω . [ a 29 ] ἀντίμιμος ἤτοι ἴσος ὁ μιμητικός δύναμαι . ὁ δέ μητροπολίτης οὕτως ἑρμηνεύω · ἀντίμιμος , κατά ὅσος ὁ ὁ Ψυχή ἐπιθυμία ἐναντίος εἰμί καί ἀντιπράσσω ὁ ἐπι θυμιάω καί ὁ θέλημα ὁ σῶμα . [ a 30 ] οὗτος δέ ὁ ἀντίμιμος καί διπλόος εἰμί καί ἐπίθετος , ὥστε ποίημα , ἤτοι ποιητικός εἰμί . ἔξεδρος ἤτοι ἐκπίπτω ὁ πρέπω ὁ ὑπερβολή ὁ μοχθηρία ἤτοι ὁ ψυχρολογία καί ἀπρέπεια . [ a 32 ] διό ὁ λέγω ἐν ὁ πεζός λόγος καί καταχράομαι ὁ ποιητικός λέξις ἅμα ὁ ἀπρέπεια ἐμποιέω καί ὁ γελοῖος . ὅταν γάρ ἐπεμβάλλω ἤτοι χράω ὁ περί φράζω ἐν ὁ γιγνώσκω ἄνθρωπος ὁ φύσις ὁ λευκός καί εἶπον γάλα λευκός , διαλύω ὁ σαφής καί ἀδολεσχία ποιέω ἐν ὁ ἐπισκοπέω ἐγώ · ὅταν δέ ὁ πρᾶγμα εἰμί ἀνώνομον ἤτοι οἰκέω ὄνομα οὐ ἔχω , τότε χράω ὁ διπλόος ἤτοι ὁ ἐπίθετος , καί ὅταν ὁ λόγος εἰμί εὐσύνθετος ( ἀπό κοινός γάρ ὁ ὅταν ληπτέος ) · [ a 37 ] οἶος ὁ χρο νοτριβω καί ἐπίθετος εἰμί λέξις καί εὐσύνθετος καί κεῖμαι ἐπί πρᾶγμα μή ἔχω ὄνομα · ὁ γάρ ἐπί τις πρᾶγμα χρονίζω οὐ τίθημι ὁ παλαιός ὄνομα . ἀλλά εἄν πολύς ἤτοι κατάκορος χράω ὁ ἐπίθετος , δοκέω ποιητικός ἤτοι ποίησις ὁ πεζός λόγος . [ b 1 ] διθύραμβος λέγω ὁ λυρικός ὡς ὁ Πίνδαρος καί ἁπλόος ὁ πρός ὁ Διόνυσος ὕμνος · ὁ γάρ Διόνυσος διθύραμβος λέγω , κατά ὅς ἔχω καί αἰδοῖος ἀνήρ καί αἰδοῖος γυνή καί τελέω καί ὁ ὁ ἀνήρ καί ὁ γυνή · ὁ δέ εἶπον διθύραμβος ὁ ἔχω ἐρωτάω καί ἀπόκρισις . [ b 2 ] οὗτος γάρ ὁ διθυραμβοποιός ψοφώδης ἤτοι κομπηρός λέξις χράω . ὁ δέ γλῶσσα ἤτοι ὁ διάλεκτος χρήσιμος ὁ ἐποποιός · ὁ σεμνός γάρ ἤτοι ὁ ὀγκηρός ὁ λέξις καί ὁ αὔθαδες ἤτοι ὁ ψόφος ἀποτελέω λέξις , ὅς ἔχω ὁ διάλεκτος , ἁρμόζω ὁ ἔπος . ὁ μέν Πλάτων ἐτυμολογέω ὁ αὔθαδες ἐκ ὁ ἁνδάνω καί ἀρέσκω ἑαυτοῦ · καταβιβάζω γάρ ὁ πνεῦμα ὁ ε εἰς ὁ ἄλφα ὁ δέ λέγω παρά ὁ ᾍδης εἰμί ἑαυτοῦ . [ b 3 ] ὁ δέ μεταφορικός λέξις ἁρμόζω ὁ ἰαμβεῖος στίχος · οὗτος γάρ ὁ ἰαμβεῖος χράω νῦν . [ b 6 ] ὁ μέν εἰμί γελοῖος · οἷος εἰμί εἶπον τίς ἀναίσχυντος , οἷος ὅτι καί ὁ ὄρχις δαρδάπτω . ἀσαφής δέ γίγνομαι ὁ μεταφορά , εἰμί πόρρωθεν καί ἀπό ἀνομοειδής μετακομίζω . [ b 9 ] ὁ πρᾶγμα εἰμί συμβεβηκός , ὁ δέ ἀναίμων καί χλωρός ἐπί ζῷον λέγω · ὥστε ἀπό ὁ πόρρω μετακομίζω . πάλιν ὁ σπείρω καί ὁ θερίζω ἐπί καρπός λέγω · ἀπρεπής γοῦν εἰμί ὁ λέγω σπείρω ὁ πρᾶγμα μεταφορικός καί πάλιν θερίζω . [ b 11 ] ὁ φιλοσοφία λέγω ἐπιτείχισμα ἤτοι βοηθός καί φυλακή ὁ νόμος . ψυχρός ὁ μεταφορά καί οὗτος ἐπί γάρ ὁ πόλις λέγω ὁ ἐπιτείχισμα . [ b 13 ] καί οὐδείς τοιοῦτος ἄθυρμα ἐν ὁ λόγος ὁ Ἀλκιδάμας γράφω · καί ὁ ἄθυρμα ψυχρός μεταφορά , λαμβάνω ἐπί ἡδονή . [ b 14 ] ἅπας οὗτος ἀπίθανος δοκέω διά ὁ εἴρω ἤτοι διά ὁ εἰμί ὁ μεταγὰρ φορά ἀπό ὁ πόρρω καί ἀνομοειδής . ὁ χελιδών χέζω ὁ Γοργίας · ὁ περίττωμα γάρ εἰμί κόπρος . ὁ Γοργίας ἀγαθός ἤτοι κρατύς πᾶς ὁ τραγικός χράω ὁ μεταφορά εἶπον αἰσχρός , εἰμί Φιλομήλα , ποιέω ἀποσκώπτω γάρ αὐτός ὡς παρθένος , οὐ ὡς ὄρνις · † ὁ γάρ αἰσχρός , εἰμί ὡς ὄρνις οὗτος ποιέω · οὗτος δέ εἰμί πρῶτος παρθένος , ὅς ὁ ὄνομα Φιλομήλα , καί ἀπορνεόω . [ b 18 ] εἶπον ὅς εἰμί εἰμί παρθένος — . ἀλλά οὐ ὅς εἰμί — εἰμί γάρ ὄρνις — . [ b 6 ] ὁ γάρ κωμῳδοποιός χράω τοιοῦτος μεταφορά γέλως κινέω . [ b 7 ] ὁ δέ εἰμί ἀπρεπής διά ὁ σεμνός ἄγαν ἤτοι διά ὁ ὀγκηρός λέξις χράομαι · οὗτος γάρ δηλόω ὁ σεμνός ἐνταῦθα ὁ γάρ τραγικός εὐτελής πρᾶγμα λέγω ἀποσεμνύνω αὐτός καί ἐξαίρω σεμνός ἤτοι ὀγκηρός λέξις .