anonymi-in-aristotelis-artem-rhetoricam.in-aristotelis-artem-rhetoricam-commentarium 1.11
Ἡδονή ἐστι κίνησις τῆς ψυχῆς καὶ ἀθρόα καὶ αἰφνίδιος κατάστασις αἰσθητὴ εἰς τὴν ὑπάρχουσαν φύσιν ἤτοι εἰς τὴν κατὰ φύσιν · ὅταν γὰρ πεινᾷ τις , εἶτα ἐσθίῃ καὶ ἀναπληροῖ τὴν γαστέρα βρωμάτων , ἀθρόως ἥδεται ὡς κινούμενος εἰς τὸ κατὰ φύσιν καὶ ἀνελλιπές , οὐχὶ ἀνεπαισθή τως δὲ κινεῖται , ἀλλ’ αἰσθάνεται τῆς ἀναπληρώσεως . ἐπὶ δὲ τῆς αὐξητι κῆς κινήσεως οὐχ ἡδόμεθα , διότι ἀνεπαισθήτως κινούμεθα εἰς αὔξησιν . λύπη δέ ἐστιν ἡ εἰς τὴν παρὰ φύσιν κίνησις · παρὰ φύσιν δὲ κινεῖται , ὅταν ἡ γαστὴρ βρωμάτων ἐνδεὴς γένηται καὶ λυπῆται τὸ ζῷον . [ b 35 ] εἰ δή ἐστιν ἡδονὴ τὸ τοιοῦτον ἤτοι ἀθρόα κατάστασις ἡ εἰς τὴν κατὰ φύσιν , λοιπὸν καὶ ἡδύ ἐστι τὸ ποιητικὸν τῆς τοιαύτης διαθέσεως · καὶ μάλιστα ἥδονται τὰ ζῷα , ὅταν λάβωσι τὴν ἑαυτῶν φύσιν , οἷον εἰ ὑγροτέρας ὄν κράσεως ξηρότερον γένηται , λυπεῖται , ἐὰν δὲ ἢ διὰ διαίτης ὑγρᾶς ἢ λουτροῦ λάβῃ τὴν κατὰ φύσιν κρᾶσιν , ἥδεται , ἢ ἐὰν ἔθος ἔχῃ τις λούεσθαι , λυπεῖται ἀποκοπῇ τοῦ ἔθους , εἰ δὲ πάλιν ποιήσει , ὃ ἔχει ἔθος , ἥδεται . καὶ αἱ ἀνάγκαι οἷον αἱ ἐπιμέλειαι καὶ αἱ σπουδαὶ λυπηραὶ ὡς βίαιοι · πᾶν γὰρ πρᾶγμα ἀναγκαῖον καὶ βίαιον λυπη ρόν . τοῦτο δὲ παρέφρασεν ὁ Ἀριστοτέλης ἐκ τοῦ Εὐριπίδου λέγοντος πᾶν τ’ ἐξ ἀνάγκης δοῦλον ἔσται τοῖς σοφοῖς . ἐὰν δὲ ἔθος ἔῃ τις κοπιᾶν , ἡδὺ δοκεῖ αὐτῷ ὁ κόπος [ a 1 ] καὶ ἅπαν ἐστὶν ἡδύ , οὗτινος ἐνῇ καὶ ἐνυπάρχει ἐπιθυμία καὶ ὄρεξις . ἄλο γοι ἐπιθυμίαι εἰσίν , ὅσων ἐπιθυμοῦσί τινες μὴ ὑπολαβόντες μηδὲ λογισά μενοι ὠφέλειάν τινα μηδὲ κέρδος ἐκ τῆς ἀναπληρώσεως τῆς τοιαύτης ἐπιθυμίας . [ a 20 ] εἰσὶ δὲ τοιαῦται ἄλογοι αἱ φυσικαὶ καὶ αἱ διὰ σώ ματος , οἷον ἡ δίψα καὶ ἡ πεῖνα ποιεῖ ἐπιθυμίαν τῆς τροφῆς , καὶ ὁ πει νῶν φαγὼν οὐδὲν ἄλλο σπουδάζει ἢ τὸ ἐμπλῆσαι τὴν γαστέρα . εἰ δὲ καὶ ὠφέλειά τις αὐτῷ μέλλει ἐπιγίνεσθαι ἐκ τούτου , οὐκέτι λογίζεται . καὶ ἐν ἑκάστῳ εἴδει τροφῆς παρακολουθεῖ ἄλλο καὶ ἄλλο εἶδος ἐπιθυμίας καὶ ἐν τοῖς ἀφροδισίοις ἄλλη . [ a 25 ] μετὰ λόγου δὲ ἐπιθυμίαι , ὅσων ἐπιθυ μοῦσί τινες ἐκ τοῦ λογίσασθαι καὶ πεισθῆναι , ὅτι μέλλουσι παθεῖν τι ἀγαθόν · πολλὰ γάρ τινες ἐθεάσαντο ἢ ἤκουσαν καὶ προσελογίσαντο ὠφε ληθῆναι ἐκ τοῦ τούτων ἐπιθυμῆσαι καὶ ἐπείσθησαν ὠφεληθῆναι καὶ διὰ τοῦτο καὶ ἐπεθύμησαν . [ a 27 ] ἐπεὶ δὲ τὸ ἥδεσθαι ἐπιγίνεται ἐκ τοῦ αἰσθάνεσθαι — εἶδε γὰρ καὶ ἡ αἴσθησις καὶ ὃ εἶδε παρέπεμψε τοῦτο τῇ φαντασίᾳ , εἶτα ἐν τῇ φαντασίᾳ ὃν ἀεὶ φαντάζομαι καὶ διανοοῦμαι τοῦτο καὶ μεμνημένος ἥδομαι , οἷον ἤκουσά τι καὶ παρεπέμφθη τοῦτο τῇ φαν τασίᾳ καὶ φανταζόμενος καὶ ἐλπίζων τοῦτο γενέσθαι ἥδομαι — ἐπεὶ δὲ τὸ ἥδεσθαι γίνεται ἐκ τοῦ αἰσθάνεσθαι καὶ φαντάζεσθαι πάθος τι , ἤτοι ἢ γλυκὺ ἢ ἄλλο τι ἡδὺ ἢ ἐπαινετόν ( ἔστι γὰρ καὶ λέγεται καὶ ἡ φαντα σία αἴσθησίς τις ἀμυδρὰ καὶ ἀσθενής ) . καὶ διὰ τοῦτο κἂν τῷ μεμνημένῳ καὶ ἐλπίζοντι παρακολουθοίη φαντασία τις καὶ συναίσθησις , οὗ μέμνηται καὶ ἐλπίζει , καὶ διὰ τοῦτο μεμνημένοι τινὲς καὶ ἐλπίζοντες ἥδονται , ἐπείπερ αἴσθησιν ἔχουσι καὶ φαντασίαν , οὗ μέμνηνται καὶ ἐλπίζουσιν . [ a 32 ] ὥστε ἀνάγκη ἥδεσθαί τινα ἢ ἐπὶ τοῖς παροῦσιν , εἴ γε αἰσθάνεταί τις καὶ φαντάζεται παρόντα ἀγαθά , ἢ ἐπὶ τοῖς γεγενημένοις ἤτοι παρελθοῦσιν ἐπιμεμνημένος αὐτῶν ἢ ἐπὶ τοῖς μέλλουσιν ὡς ἐλπίζων αὐτά . [ b 1 ] τὰ γοῦν μνημονευτὰ ἡδέα εἰσὶν οὐ μόνον ὅσα ἧσαν ἡδέα καὶ ὅτε παρῆν , οἷον τὸ λαβεῖν με χρήματα ἡδὺ ἦν καὶ ὅτε ταῦτα ἔλαβον , ἀλλὰ καὶ καιροῦ πολλοῦ παραρρυέντος μεμνημένος , ὅτι ἔλαβον ἀπὸ τοῦ δεῖνος χρήματα ἥδομαι · ἀλλὰ καὶ ἔνια , ὅταν ταῦτα πάσχωμεν , οὐχ ἡδέα εἰσίν , ἀλλὰ τὸ ἐκ τούτων ἀποβησόμενον , εἰ ἀγαθόν ἐστιν ἢ καλόν , ἥδομαι μεμνημένος ἐκείνων τῶν λυπηρῶν , ἀφ’ ὧν ἐπεγένετό μοι ἀγαθόν τι · οἷον τὸ δαίρεσθαι πικρόν ἐστι τότε , ὅτε δαίρομαι , ἀλλ’ εἰ μετὰ χρόνων παραδρομὴν ἐπηκολούθησέ μοι σοφία ἐκ τοῦ δαίρεσθαι ἀγαθὸν οὖσα , ἥδομαι μεμνημένος τῶν δαρμῶν ἐκείνων , ἐξ ὧν ἐπεγένετό μοι σοφία . [ b 4 ] ἀλλ’ ἡδύ τι σωθέντα μεμνῆσθαι πόνων , Εὐριπίδου τὸ ῥητόν · καὶ τὸ μετὰ γάρ τε καὶ ἄλγεσι τέρπεται ἀνήρ ἐκ τῆς Ὀδυσσείας εἴληπται . τὰ δὲ ἐλπιζόμενα δοκοῦσιν ἡδέα , εἴ γε φαίνονται μεγάλα δυνάμενα ὠφελεῖν , ὅτε τὰ παρόντα γένωνται , ἢ κἂν μὴ μεγάλως δύνανται ὠφελεῖν , ἀλλ’ οὖν ἵνα δύνωνται ὠφελεῖν ἄνευ λύπης ἤτοι ἀλύπως · κἂν μὴ ἡδονή τις μεγάλη ἐκ τούτου γίνηται , ἀλλὰ κἂν εἴη μικρὰ ἢ ἄλυπος . [ b 9 ] ὅλως δὲ ὅσα παρόντα εὐφραίνουσι . ταῦτα ἐλπιζόμενα καὶ μεμνημένα εὐφραίνουσιν ὡς ἐπὶ τὸ πολύ . διὸ καὶ ὁ ὀργιζόμενος ἥδεται ἢ μεμνημένος , ὅπως ἐκόλασε τὸν λυπήσαντα , ἢ ἀνατυπῶν , πῶς μέλλει κολάσαι αὐτόν ἀλλὰ καὶ ὅτε κολάζει αὐτόν , ἥδε ται · ὥστε ἐπεὶ ὁ ὀργιζόμενος ἥδεται ἢ ἐν τῷ μεμνῆσθαι ἢ ἀνατυποῦν , ἃς μέλλει ἐπάξαι κολάσεις αὐτῷ , λοιπὸν ἀσθενέστερος ἔσται τοῦ ὀργιζο μένου ὁ κολασθησόμενος · [ b 12 ] οὐδεὶς γὰρ ὀργίζεται , ὃν οὐ δύναται τιμωρῆσαι . ἀλλὰ καὶ τοῖς πολὺ οὖσιν ὑπὲρ αὐτὸν ἢ οὐδ’ ὅλως ὀργίζεται ἢ ἧττον ἤτοι μικρῶς . [ b 20 ] ἐν ἅπασι γὰρ τοῖς τοιούτοις , καὶ ἐν τῷ γράφειν περὶ τοῦ ἐρωμένου καὶ ποιεῖν τι , μεμνημένοι αὐτοῦ οἴονται οἷον αἰσθάνεσθαι ἤτοι δοκοῦσιν ὁρᾶν αὐτόν . καὶ ἀρχὴ τοῦ ἔρωτος γίνεται , ὅταν μὴ μόνον χαίρωσιν ἐν τῷ παρεῖναι τὸν ἐρώμενον , ἀλλὰ καὶ μεμνημένοι αὐτοῦ ἀπόντος , ὃ δὴ καὶ πόθος λέγεται . [ b 24 ] διὸ καὶ ὅταν λύπη προσγίνηται τῷ ἐρῶντι ἐν τῷ μὴ παρεῖναι τὸν ἐρώμενον καὶ ὁρᾶν αὐτὸν καὶ ἐν οἷς πενθεῖ καὶ θρηνεῖ ἥδεται . λυπεῖται μὲν ἐπὶ τῷ μὴ ὑπάρχειν τὸν ἐρώμενον , ἥδεται δὲ ἐν τῷ δοκεῖν ὁρᾶν ἐκεῖνον καὶ μεμνῆσθαι αὐτοῦ . τὸ δὲ [ b 28 ] ὣς φάτο , τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ’ ἵμερον ὣρσε γόοιο περὶ Ἀχιλλέως ὁ Ὅμηρος εἴρηκεν · εἰ γὰρ λυπηρὸν τὸ ἀποτυγχάνειν τοῦ τιμωρῆσαι τὸν λυπήσαντα , τὸ τυγχάνειν τοῦ τιμωρῆσαι αὐτὸν ἡδύ . τὸ[b 31 ] τιμωρούμενοι ἀντὶ τοῦ τιμωροῦντες ἐκληπτέον . [ b 34 ] οὗ πάντες ἀντὶ τοῦ ἧστινος τῆς ὑπεροχῆς ἔχουσι πάντες ἐπιθυμίαν . ἀστραγάλισίς ἐστι τὸ παίζειν κύτζια . [ a 3 ] ἐσπουδασμένη ἐστὶ παιδιὰ τὰ κυνηγέσια . [ a 8 ] καὶ ἡ τιμὴ ἥδιστον δοκεῖ διὰ τὸ φαντά ζεσθαι τὸν τιμώμενον ὅτι διὰ τοῦτο τιμῶμαι , διότι τοιοῦτός εἰμι , οἷός ἐστιν ὁ σπουδαῖος καὶ ἀγαθὸς ἀνήρ . [ a 10 ] καὶ μᾶλλον , ὅταν πολλοί , οὓς οἴεται φιλαλήθεις εἶναι , φῶσιν αὐτὸν ἀγαθὸν εἶναι , ἥδεται . τοιοῦτοι δέ εἰσιν οἱ δοκοῦντες αὐτῷ ἀληθεύειν οἱ ἐγγὺς ἤτοι οἱ γείτονες · οὗτοι γὰρ μᾶλλον παρ’ ὃ οἱ πόρρω , εἰ λέγουσι περὶ αὐτοῦ τι ἀγαθόν , δοκοῦ σιν αὐτῷ ἀληθεύειν ὡς γινώσκοντες τὰ αὐτοῦ · [ a 13 ] μᾶλλον γὰρ εἰκὸς ἀληθεύειν τοὺς εἰρημένους ἤτοι τοὺς φρονίμους καὶ γείτονας καὶ συνήθεις παρὰ τοὺς ἐναντίους ἤτοι τοὺς ἄφρονας καὶ πόρρω · [ a 14 ] ἐπεὶ οὐδεὶς φροντίζει τιμηθῆναι ἢ δοξασθῆναι παρὰ παιδίων ἢ θηρίων , ὧν κατὰ πολὺ καταφρονεῖ , ὅσον ἐπὶ τῷ κτήσασθαι δόξαν ἀπ’ αὐτῶν · ἀλλ’ ἐάνπερ οὐ καταφρονῇ αὐτῶν , οὐ διὰ τὸ τιμηθῆναι ἀπ’ αὐτῶν τούτου χάριν οὐ καταφρονεῖ , [ a 16 ] ἀλλὰ δι’ ἄλλο τι , ἢ τῷ φοβεῖσθαι τὸν παῖδα ὡς βασιλέως υἱὸν ἢ τῷ ἐλπίζειν φαγεῖν αὐτὸν τὸ θηρίον . [ a 21 ] ἀλλὰ καὶ τὸ ἀγαπᾶσθαι ἡδὺ δοκεῖ , διότι οἴεται ὁ ἀγαπώμενος , ὡς ὑπάρχει αὐτῷ τι ἀγαθόν , οὗ πάντες ἐφίενται . καὶ τὸ θαυμάζεσθαι ἡδύ , διότι ὁ θαυμα ζόμενος ἐπαινεῖται . [ a 24 ] ἡδὺ δοκεῖ καὶ τὸ τὰ αὐτὰ πράττειν πολλάκις · ἡ γὰρ συνήθεια ποιεῖ αὐτὸν ἥδεσθαι ἐν τῷ ποιεῖν αὐτό . [ a 25 ] ἀλλὰ καὶ ἡ μεταβολὴ ἡδὺ καὶ τὸ μεταβάλλειν ἀπὸ ἑτέρου τόπου εἰς ἕτερον ἢ τὸ μεταβάλλειν τὴν δίαιταν · καθ’ ὅσον γὰρ μεταβάλλει , οἴεται γίνεσθαι αὐτῷ μεταβολὴν καὶ ἔκτασιν εἰς φύσιν ἤτοι εἰς τὸ κατὰ φύσιν , ἐπεὶ καὶ ἡ ἡδονὴ ἀθρόα κίνησίς ἐστιν ἐκ τοῦ παρὰ φύσιν εἰς τὸ κατὰ φύσιν . [ a 26 ] τὸ γὰρ αὐτὸ ἤτοι τὸ μεταβάλλειν ἀεὶ καὶ συχνότερον εἰς τὸ αὐτὸ ποιεῖ ἐν αὐτῷ ὑπερβολὴν τῆς ἕξεως ἐκείνου τοῦ εἰς ὃ μεταβάλλει τῆς καθεστώσης καὶ ἐπιγινομένης αὐτῷ ἐκ τῆς συχνοτέρας μεταβολῆς · λαμβάνει γὰρ ἕξιν ἐκ τούτου αὐτοῦ . [ a 28 ] ἀλλὰ καὶ τὰ διὰ χρόνου ἐπικτώμενά τινι ἡδέα εἰσίν . [ a 33 ] ἐν δὲ τῷ μανθάνειν ἐπι γίνεται τὸ καθίστασθαι εἰς τὸ κατὰ φύσιν ἤτοι εἰς τὴν γνῶσιν · ἐξ ἀγνοίας γὰρ εἰς τὴν γνῶσιν καταντῶμεν ἤτοι ἐκ τοῦ παρὰ φύσιν εἰς τὸ κατὰ φύσιν . [ a 35 ] τὸ μὲν γὰρ εὖ πάσχειν ἐστὶν ἡδὺ διὰ τὸ ἐπιτυγχάνειν , οὗ ἐπιθυμοῦσι , τὸ δὲ εὖ ποιεῖν ἡδύ ἐστι διὰ τὸ ἔχειν καὶ αὐτάρκη εἶναι ὡς καὶ διδόναι τοῖς ἄλλοις καὶ δοκεῖν ὑπερέχειν διὰ τὸ δύνασθαι καὶ ἄλλους εὐεργετεῖν , ὧντινων ἀμφοτέρων ἤτοι τοῦ ἔχειν καὶ τοῦ ὑπερέχειν ἐφίενται πάντες . [ b 3 ] καὶ τὸ ἐπανορθοῦν τοὺς πλησίον σφάλλοντας ἡδὺ δοκεῖ τοῖς ἀνθρώποις · δοκεῖ γὰρ αὐτοῖς ἐν τῷ ἐπαν ορθοῦν εὖ ποιεῖν , τὸ δὲ εὖ ποιεῖν ἀγαθόν . [ b 4 ] καὶ τὸ ἀποτελεῖν καὶ ἐκπληροῦν τὰ παρ’ ἄλλοις ἐλλιπῶς γινόμενα καὶ προστιθέναι , ὃ ἐκεῖνοι ἔλειψαν , ἡδὺ δοκεῖ , ὡς εἴ τις ὀρθώσει λόγον τινός . [ b 7 ] ἀλλὰ καὶ τὰ μεμιμημένα εὖ ἡδέα . κἂν μὴ ἡδύ ἐστιν αὐτὸ καθ’ αὑτὸ τὸ μεμιμη μένον , ἥδεταί τις ἐπὶ τούτῳ · οἷον ὁ κοχλίας αὐτὸ καθ’ αὑτὸ ἡδὺ οὐκ ἔστιν , ἀλλ’ οὐδὲ ὁ βάτραχος , ἀλλ’ ἐὰν ἴδω αὐτὰ ἐπὶ εἰκόνος ἐζωγραφη μένα καὶ ἄκρως μεμιμημένα παρὰ τοῦ ζωγράφου , ἥδομαι καὶ συλλογι σμὸς γίνεται ἤτοι καὶ συλλογίζομαι , ὅτι τοῦτο , τουτέστιν ὁ ἐζωγραφη μένος βάτραχος , ἐκεῖνό ἐστιν ἤτοι ζῶν βάτραχος , διὰ τὴν ἄκραν μίμησιν · ὥστε ἐκ τοῦ θαυμάζειν συμβαίνει διεγερθῆναί με εἰς τὸ μαθεῖν τὴν ζω γραφικὴν τέχνην . [ b 10 ] καὶ αἱ περιπέτειαι · εἶτα ἐφερμηνεύει , τίνες εἰσὶν αὗται , καί φησιν , ὅτι τὸ ἐκ τῶν κινδύνων σῴζεσθαι · ἡδεῖαι γοῦν καὶ αὗται . [ b 18 ] ἐπεὶ δὲ πᾶν τὸ ὅμοιον καὶ συγγενές ἐστιν , ἅπας δὲ μᾶλλόν ἐστιν ἑαυτῷ ὅμοιος καὶ συγγενὴς παρ’ ὃ ἑτέρῳ τινί , διὰ τοῦτο ἅπας αὐτὸς ἑαυτὸν ἀγαπᾷ καὶ ἡδὺ νομίζει καὶ φίλαυτος γίνεται · [ b 20 ] τὰ γὰρ τοιαῦτα ἤτοι τὸ ὅμοιον καὶ τὸ συγγενὲς πρὸς ἑαυτὸν βλέπει ταῦτα μᾶλλον ὑπάρχοντα · ἕκαστος γάρ ἐστιν ἑαυτῷ ὅμοιος καὶ συγγενὴς παρ’ ὃ ἑτέρῳ τινί . διὰ οὖν τοῦτο φιλοῦσι καὶ τοὺς κόλακας ὡς ἑαυτῶν ἐπαινέτας . ἀλλὰ καὶ ἐὰν ποιῇ τίς τι , ἐάσῃ δὲ τοῦτο ἐλλιπές , εἶτα ἐλθὼν ὁ Σωκράτης ἀποπληρώσῃ αὐτό , ὡς ἔργον αὑτοῦ οἴεται τοῦτο εἶναι , κἂν ἄλλος ἤρξατο τοῦτο ποιεῖν · ὅθεν καὶ ἥδεται ἐπ’ αὐτῷ . [ b 26 ] ἀλλὰ καὶ ὁ σοφὸς ἡδὺ δοκεῖ · ἀρχικὸν γὰρ τὸ φρονεῖν ἤτοι τὸ σοφὸν εἶναι , ἐπεὶ καὶ τὸ ἄρχειν ἥδιστον . ἔτι ἐπεὶ οἱ ἄνθρωποι φιλότιμοι καὶ τὰς τιμὰς ἀγαπῶντες , ἡδὺ δοκεῖ αὐτοῖς καὶ τὸ ἐπιτιμᾶν καὶ μέμφεσθαι καὶ τοῖς πέλας ὡς μὴ κατορθοῦσιν εὖ , ὃ ἐπαγγέλλονται εἰδέναι · ἐκ τούτου γὰρ οἴονται ὑπεροχήν τινα ἔχειν πρὸς τοὺς ἐπιτιμωμένους . ἀλλὰ καὶ τὸ ἄρχειν ἡδύ ἐστιν αὐτοῖς . [ b 30 ] καὶ τὸ ἐν ᾧ βέλτιστος δοκεῖ εἶναι , ἤτοι εἰ καὶ πολλά τις ἔχει ἐπιτηδεύματα , οἷον εἰ καὶ ῥήτωρ ἐστὶ καὶ γεω μέτρης καὶ γραμματικός , εὐδοκιμεῖ δὲ τῇ γεωμετρίᾳ καὶ κρείττων ἐστὶν αὐτὸς ἑαυτοῦ κατὰ ταύτην , ἐνταῦθα βούλεται διατρίβειν ἀεὶ ἤτοι περὶ τὰ γεωμετρικά , ἐν οἷς καὶ τὸ ὑπερέχειν τῶν ἄλλων ἔχει . καὶ ἐπὶ τούτῳ σπουδάζει ἕκαστος , ἵνα καὶ ὅπου αὐτὸς ἑαυτοῦ κρείττων φαίνηται , νέμων καὶ καταναλίσκων ἐνταῦθα τὸ πλεῖστον μέρος τῆς ἡμέρας . [ b 35 ] ἀνάγκη καὶ τὰ γελοῖα ἡδέα εἶναι , εἴτε ἄνθρωπός ἐστι γελοῖος , ὡς ὁ πίθηκος καὶ τὸ ἔργον αὐτοῦ τοῦ πιθήκου γελοῖόν ἐστιν , εἴτε λόγος ἐστὶ γελοῖος .
Lemmas: Ἡδονή εἰμί κίνησις ὁ Ψυχή καί ἀθρόος καί Αἰφνίδιος κατάστασις αἰσθητός εἰς ὁ ὑπάρχω φύσις ἤτοι εἰς ὁ κατά φύσις · ὅταν γάρ πεινάω τις , εἶτα ἐσθίω καί ἀναπληρόω ὁ γαστήρ βρῶμα , ἀθρόος ἥδομαι ὡς κινέω εἰς ὁ κατά φύσις καί ἀνελλιπής , οὐ ἀναπαίω ὅς δέ κινέω , ἀλλά αἰσθάνομαι ὁ ἀναπλήρωσις . ἐπί δέ ὁ αὐξάνω κέω κίνησις οὐ ἥδομαι , διότι ἀνεπαίσθητος κινέω εἰς αὔξησις . λύπη δέ εἰμί ὁ εἰς ὁ παρά φύσις κίνησις · παρά φύσις δέ κινέω , ὅταν ὁ γαστήρ βρῶμα ἐνδεής γίγνομαι καί λυπέω ὁ ζῷον . [ b 35 ] εἰμί δή εἰμί ἡδονή ὁ τοιοῦτος ἤτοι ἀθρόος κατάστασις ὁ εἰς ὁ κατά φύσις , λοιπός καί ἡδύς εἰμί ὁ ποιητικός ὁ τοιοῦτος διάθεσις · καί μάλιστα ἥδομαι ὁ ζῷον , ὅταν λαμβάνω ὁ ἑαυτοῦ φύσις , οἷος εἰμί ὑγρός εἰμί κρᾶσις ξηρός γίγνομαι , λυπέω , ἐάν δέ ἢ διά δίαιτα ὑγρός ἢ λουτρόν λαμβάνω ὁ κατά φύσις κρᾶσις , ἥδομαι , ἢ ἐάν ἔθος ἔχω τις λούω , λυπέω ἀποκόπτω ὁ ἔθος , εἰμί δέ πάλιν ποιέω , ὅς ἔχω ἔθος , ἥδομαι . καί ὁ ἀνάγκη οἷος ὁ ἐπιμέλεια καί ὁ σπουδή λυπηρός ὡς βίαιος · πᾶς γάρ πρᾶγμα ἀναγκαῖος καί βίαιος λύπη ἀντίμοιρος . οὗτος δέ παραφράζω ὁ Ἀριστοτέλης ἐκ ὁ Εὐριπίδης λέγω πᾶς τε ἐκ ἀνάγκη δοῦλος εἰμί ὁ σοφός . ἐάν δέ ἔθος εἰμί τις κοπιάω , ἡδύς δοκέω αὐτός ὁ κόπος [ a 1 ] καί ἅπας εἰμί ἡδύς , ὅστις ἔνειμι καί ἐν-ὑπάρχω ἐπιθυμία καί ὄρεξις . ἄλος γος ἐπιθυμία εἰμί , ὅσος ἐπιθυμέω τις μή ὑπολαμβάνω μηδέ λογίζω μένω ὠφέλεια τις μηδέ κέρδος ἐκ ὁ ἀναπλήρωσις ὁ τοιοῦτος ἐπιθυμία . [ a 20 ] εἰμί δέ τοιοῦτος ἄλογος ὁ φυσικός καί ὁ διά σός μα , οἷος ὁ δίψα καί ὁ πεῖνα ποιέω ἐπιθυμία ὁ τροφή , καί ὁ πεῖ νάω φαγεῖν οὐδείς ἄλλος σπουδάζω ἢ ὁ ἐμπίμπλημι ὁ γαστήρ . εἰμί δέ καί ὠφέλεια τις αὐτός μέλλω ἐπιγίγνομαι ἐκ οὗτος , οὐκέτι λογίζομαι . καί ἐν ἕκαστος εἶδος τροφή παρακολουθέω ἄλλος καί ἄλλος εἶδος ἐπιθυμία καί ἐν ὁ Ἀφροδίσιος ἄλλος . [ a 25 ] μετά λόγος δέ ἐπιθυμία , ὅσος ἐπιθύω μούσι τις ἐκ ὁ λογίζομαι καί πείθω , ὅτι μέλλω πάσχω τίς ἀγαθός · πολύς γάρ τις θεάομαι ἢ ἀκούω καί προσλογίζομαι οἴφω λανθάνω ἐκ ὁ οὗτος ἐπιθυμέω καί πείθω ὠφελέω καί διά οὗτος καί ἐπιθυμέω . [ a 27 ] ἐπεί δέ ὁ ἥδομαι ἐπιγίγνομαι ἐκ ὁ αἰσθάνομαι — ὁράω γάρ καί ὁ αἴσθησις καί ὅς ὁράω παραπέμπω οὗτος ὁ φαντασία , εἶτα ἐν ὁ φαντασία ὅς ἀεί φαντάζω καί διανοέομαι οὗτος καί μιμνήσκω ἥδομαι , οἷος ἀκούω τίς καί παραπέμπω οὗτος ὁ φημί Τασία καί φαντάζω καί ἐλπίζω οὗτος γίγνομαι ἥδομαι — ἐπεί δέ ὁ ἥδομαι γίγνομαι ἐκ ὁ αἰσθάνομαι καί φαντάζω πάθος τίς , ἤτοι ἢ γλυκύς ἢ ἄλλος τίς ἡδύς ἢ ἐπαινετός ( εἰμί γάρ καί λέγω καί ὁ φημί σίον αἴσθησις τις ἀμυδρός καί ἀσθενής ) . καί διά οὗτος κἀν ὁ μιμνήσκω καί ἐλπίζω παρακολουθέω φαντασία τις καί συναίσθησις , ὅς μιμνήσκω καί ἐλπίζω , καί διά οὗτος μιμνήσκω τις καί ἐλπίζω ἥδομαι , ἐπεί αἴσθησις ἔχω καί φαντασία , ὅς μιμνήσκω καί ἐλπίζω . [ a 32 ] ὥστε ἀνάγκη ἥδομαι τις ἢ ἐπί ὁ πάρειμι , εἰμί γε αἰσθάνομαι τις καί φαντάζω πάρειμι ἀγαθός , ἢ ἐπί ὁ γίγνομαι ἤτοι παρέρχομαι ἐπιμιμνήσκομαι αὐτός ἢ ἐπί ὁ μέλλω ὡς ἐλπίζω αὐτός . [ b 1 ] ὁ γοῦν μνημονευτός ἡδύς εἰμί οὖον μόνος ὅσος ἧσαν ἡδύς καί ὅτε πάρειμι , οἷος ὁ λαμβάνω ἐγώ χρῆμα ἡδύς εἰμί καί ὅτε οὗτος λαμβάνω , ἀλλά καί καιρός πολύς παραρρέω μιμνήσκω , ὅτι λαμβάνω ἀπό ὁ Δεῖνος χρῆμα ἥδομαι · ἀλλά καί ἔνιοι , ὅταν οὗτος πάσχω , οὐ ἡδύς εἰμί , ἀλλά ὁ ἐκ οὗτος ἀποβαίνω , εἰμί ἀγαθός εἰμί ἢ καλός , ἥδομαι μιμνήσκω ἐκεῖνος ὁ λυπηρός , ἀπό ὅς ἐπιγίγνομαι ἐγώ ἀγαθός τίς · οἷος ὁ δέρω πικρός εἰμί τότε , ὅτε δαίρω , ἀλλά εἰμί μετά χρόνος παραδρομή ἐπακολουθέω ἐγώ σοφία ἐκ ὁ δέρω ἀγαθός εἰμί , ἥδομαι μιμνήσκω ὁ δαρμός ἐκεῖνος , ἐκ ὅς ἐπιγίγνομαι ἐγώ σοφία . [ b 4 ] ἀλλά ἡδύς τίς σῴζω μιμνήσκω πόνος , Εὐριπίδης ὁ ῥητός · καί ὁ μετά γάρ τε καί ἄλγος τέρπω ἀνήρ ἐκ ὁ Ὀδυσσεία λαμβάνω . ὁ δέ ἐλπίζω δοκέω ἡδύς , εἰμί γε φαίνω μέγας δύναμαι ὠφελέω , ὅτε ὁ πάρειμι γίγνομαι , ἢ κἀν μή μέγας δύναμαι ὠφελέω , ἀλλά οὖν ἵνα δύναμαι ὠφελέω ἄνευ λύπη ἤτοι ἄλυπος · κἀν μή ἡδονή τις μέγας ἐκ οὗτος γίγνομαι , ἀλλά κἀν εἰμί μικρός ἢ ἄλυπος . [ b 9 ] ὅλως δέ ὅσος πάρειμι εὐφραίνω . οὗτος ἐλπίζω καί μιμνήσκω εὐφραίνω ὡς ἐπί ὁ πολύς . διό καί ὁ ὀργίζω ἥδομαι ἢ μιμνήσκω , ὅπως κολάζω ὁ λυπέω , ἢ ἀνατυπόω , πῶς μέλλω κολάζω αὐτός ἀλλά καί ὅτε κολάζω αὐτός , ὅδε ὁ · ὥστε ἐπεί ὁ ὀργίζω ἥδομαι ἢ ἐν ὁ μιμνήσκω ἢ ἀνατυπόω , ὅς μέλλω ἐπάγω κολάζω αὐτός , λοιπός ἀσθενής εἰμί ὁ ὀργίζω μένω ὁ κολάζω · [ b 12 ] οὐδείς γάρ ὀργίζω , ὅς οὖον δύναμαι τιμωρέω . ἀλλά καί ὁ πολύς εἰμί ὑπέρ αὐτός ἢ οὐδέ ὅλως ὀργίζω ἢ κακός ἤτοι μικρός . [ b 20 ] ἐν ἅπας γάρ ὁ τοιοῦτος , καί ἐν ὁ γράφω περί ὁ ἐράω καί ποιέω τίς , μιμνήσκω αὐτός οἴομαι οἷος αἰσθάνομαι ἤτοι δοκέω ὁράω αὐτός . καί ἀρχή ὁ Ἔρως γίγνομαι , ὅταν μή μόνος χαίρω ἐν ὁ πάρειμι ὁ ἐράω , ἀλλά καί μιμνήσκω αὐτός ἄπειμι , ὅς δή καί πόθος λέγω . [ b 24 ] διό καί ὅταν λύπη προσγίγνομαι ὁ ἐράω ἐν ὁ μή πάρειμι ὁ ἐράω καί ὁράω αὐτός καί ἐν ὅς πενθέω καί θρηνέω ἥδομαι . λυπέω μέν ἐπί ὁ μή ὑπάρχω ὁ ἐράω , ἥδομαι δέ ἐν ὁ δοκέω ὁράω ἐκεῖνος καί μιμνήσκω αὐτός . ὁ δέ [ b 28 ] ὡς φημί , ὅς δέ πᾶς ὑπό ἵμερος ὄρνυμι γόος περί Ἀχιλλεύς ὁ Ὅμηρος εἴρω · εἰμί γάρ λυπηρός ὁ ἀποτυγχάνω ὁ τιμωρέω ὁ λυπέω , ὁ τυγχάνω ὁ τιμωρέω αὐτός ἡδύς . ὅς 31 ] τιμωρέω ἀντί ὁ τιμωρέω ἐκληπτέον . [ b 34 ] ὅς πᾶς ἀντί ὁ ὅστις ὁ ὑπεροχή ἔχω πᾶς ἐπιθυμία . ἀστραγάλισις εἰμί ὁ παίζω κύτζια . [ a 3 ] σπουδάζω εἰμί παιδιά ὁ κυνηγέσιον . [ a 8 ] καί ὁ τιμή ἡδύς δοκέω διά ὁ φαντός ζω ὁ τιμάω ὅτι διά οὗτος τιμάω , διότι τοιοῦτος εἰμί , οἷος εἰμί ὁ σπουδαῖος καί ἀγαθός ἀνήρ . [ a 10 ] καί μᾶλλον , ὅταν πολύς , ὅς οἴομαι φιλαλήθης εἰμί , φημί αὐτός ἀγαθός εἰμί , ἥδομαι . τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ δοκέω αὐτός ἀληθεύω ὁ ἐγγύς ἤτοι ὁ γείτων · οὗτος γάρ μᾶλλον παρά ὅς ὁ πόρρω , εἰμί λέγω περί αὐτός τίς ἀγαθός , δοκέω βρόχος αὐτός ἀληθεύω ὡς γιγνώσκω ὁ αὐτός · [ a 13 ] μᾶλλον γάρ εἰκός ἀληθεύω ὁ εἴρω ἤτοι ὁ φρόνιμος καί γείτων καί συνήθης παρά ὁ ἐναντίος ἤτοι ὁ ἄφρων καί πόρρω · [ a 14 ] ἐπεί οὐδείς φροντίζω τιμάω ἢ δοξάζω παρά παιδίον ἢ θηρίον , ὅς κατά πολύς καταφρονέω , ὅσος ἐπί ὁ κτάομαι δόξα ἀπό αὐτός · ἀλλά ἐάν οὖον καταφρονέω αὐτός , οὖον διά ὁ τιμάω ἀπό αὐτός οὗτος χάρις οὖον καταφρονέω , [ a 16 ] ἀλλά διά ἄλλος τίς , ἢ ὁ φοβέω ὁ παῖς ὡς βασιλεύς υἱός ἢ ὁ ἐλπίζω ἐσθίω αὐτός ὁ θηρίον . [ a 21 ] ἀλλά καί ὁ ἀγαπάω ἡδύς δοκέω , διότι οἴομαι ὁ ἀγαπάω , ὡς ὑπάρχω αὐτός τίς ἀγαθός , ὅς πᾶς ἐφίημι . καί ὁ θαυμάζω ἡδύς , διότι ὁ θαῦμα ζέω ἐπαινέω . [ a 24 ] ἡδύς δοκέω καί ὁ ὁ αὐτός πράσσω πολλάκις · ὁ γάρ συνήθεια ποιέω αὐτός ἥδομαι ἐν ὁ ποιέω αὐτός . [ a 25 ] ἀλλά καί ὁ μεταβολή ἡδύς καί ὁ μεταβάλλω ἀπό ἕτερος τόπος εἰς ἕτερος ἢ ὁ μεταβάλλω ὁ δίαιτα · κατά ὅσος γάρ μεταβάλλω , οἴομαι γίγνομαι αὐτός μεταβολή καί ἔκτασις εἰς φύσις ἤτοι εἰς ὁ κατά φύσις , ἐπεί καί ὁ ἡδονή ἀθρόος κίνησις εἰμί ἐκ ὁ παρά φύσις εἰς ὁ κατά φύσις . [ a 26 ] ὁ γάρ αὐτός ἤτοι ὁ μεταβάλλω ἀεί καί συχνός εἰς ὁ αὐτός ποιέω ἐν αὐτός ὑπερβολή ὁ ἕξις ἐκεῖνος ὁ εἰς ὅς μεταβάλλω ὁ καθίστημι καί ἐπιγίγνομαι αὐτός ἐκ ὁ συχνός μεταβολεύς · λαμβάνω γάρ ἕξις ἐκ οὗτος αὐτός . [ a 28 ] ἀλλά καί ὁ διά χρόνος ἐπικτάομαι τις ἡδύς εἰμί . [ a 33 ] ἐν δέ ὁ μανθάνω ἐπι γίγνομαι ὁ καθίστημι εἰς ὁ κατά φύσις ἤτοι εἰς ὁ γνῶσις · ἐκ ἄγνοια γάρ εἰς ὁ γνῶσις κατανθίημι ἤτοι ἐκ ὁ παρά φύσις εἰς ὁ κατά φύσις . [ a 35 ] ὁ μέν γάρ εὕω πάσχω εἰμί ἡδύς διά ὁ ἐπιτυγχάνω , ὅς ἐπιθυμέω , ὁ δέ εὕω ποιέω ἡδύς εἰμί διά ὁ ἔχω καί αὐτάρκης εἰμί ὡς καί δίδωμι ὁ ἄλλος καί δοκέω ὑπερέχω διά ὁ δύναμαι καί ἄλλος εὐεργετέω , ὅστις ἀμφότερος ἤτοι ὁ ἔχω καί ὁ ὑπερέχω ἐφίημι πᾶς . [ b 3 ] καί ὁ ἐπανορθόω ὁ πλησίος σφάλλω ἡδύς δοκέω ὁ ἄνθρωπος · δοκέω γάρ αὐτός ἐν ὁ ἐπήν ὀρθόω εὕω ποιέω , ὁ δέ εὕω ποιέω ἀγαθός . [ b 4 ] καί ὁ ἀποτελέω καί ἐκπληρόω ὁ παρά ἄλλος ἐλλιπῶς γίγνομαι καί προστίθημι , ὅς ἐκεῖνος λείπω , ἡδύς δοκέω , ὡς εἰμί τις ὄρθωσις λόγος τις . [ b 7 ] ἀλλά καί ὁ μιμέομαι εὕω ἡδύς . κἀν μή ἡδύς εἰμί αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ μιμέομαι μένω , ἥδομαι τις ἐπί οὗτος · οἷος ὁ κοχλίας αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἡδύς οὐ εἰμί , ἀλλά οὐδέ ὁ βάτραχος , ἀλλά ἐάν ὁράω αὐτός ἐπί εἰκών ζωγραφέω Μένα καί ἄκρως μιμέομαι παρά ὁ ζωγράφος , ἥδομαι καί συλλογεύς σμός γίγνομαι ἤτοι καί συλλογίζομαι , ὅτι οὗτος , τουτέστιν ὁ ζωγραφέω μένος βάτραχος , ἐκεῖνος εἰμί ἤτοι ζῶ βάτραχος , διά ὁ ἄκρος μίμησις · ὥστε ἐκ ὁ θαυμάζω συμβαίνω διεγείρω ἐγώ εἰς ὁ μανθάνω ὁ ζω γραφικός τέχνη . [ b 10 ] καί ὁ περιπέτεια · εἶτα ἐφερμηνεύω , τίς εἰμί οὗτος , καί φημί , ὅτι ὁ ἐκ ὁ κίνδυνος σῴζω · ἡδύς γοῦν καί οὗτος . [ b 18 ] ἐπεί δέ πᾶς ὁ ὅμοιος καί συγγενής εἰμί , ἅπας δέ μάλα εἰμί ἑαυτοῦ ὅμοιος καί συγγενής παρά ὅς ἕτερος τις , διά οὗτος ἅπας αὐτός ἑαυτοῦ ἀγαπάω καί ἡδύς νομίζω καί φίλαυτος γίγνομαι · [ b 20 ] ὁ γάρ τοιοῦτος ἤτοι ὁ ὅμοιος καί ὁ συγγενής πρός ἑαυτοῦ βλέπω οὗτος μᾶλλον ὑπάρχω · ἕκαστος γάρ εἰμί ἑαυτοῦ ὅμοιος καί συγγενής παρά ὅς ἕτερος τις . διά οὖν οὗτος φιλέω καί ὁ κόλαξ ὡς ἑαυτοῦ ἐπαινέτης . ἀλλά καί ἐάν ποιέω τίς τίς , ἐάω δέ οὗτος ἐλλιπής , εἶτα ἔρχομαι ὁ Σωκράτης ἀποπληρόω αὐτός , ὡς ἔργον αὐτός οἴομαι οὗτος εἰμί , κἀν ἄλλος ἄρχω οὗτος ποιέω · ὅθεν καί ἥδομαι ἐπί αὐτός . [ b 26 ] ἀλλά καί ὁ σοφός ἡδύς δοκέω · ἀρχικός γάρ ὁ φρονέω ἤτοι ὁ σοφός εἰμί , ἐπεί καί ὁ ἄρχω ἡδύς . ἔτι ἐπεί ὁ ἄνθρωπος φιλότιμος καί ὁ τιμή ἀγάπη , ἡδύς δοκέω αὐτός καί ὁ ἐπιτιμάω καί μέμφομαι καί ὁ πέλας ὡς μή κατορθόω εὕω , ὅς ἐπαγγέλλω οἶδα · ἐκ οὗτος γάρ οἴομαι ὑπεροχή τις ἔχω πρός ὁ ἐπιτιμάω . ἀλλά καί ὁ ἄρχω ἡδύς εἰμί αὐτός . [ b 30 ] καί ὁ ἐν ὅς ἀγαθός δοκέω εἰμί , ἤτοι εἰμί καί πολύς τις ἔχω ἐπιτήδευμα , οἷος εἰμί καί ῥήτωρ εἰμί καί γεόω μετρέω καί γραμματικός , εὐδοκιμέω δέ ὁ γεωμετρία καί ἀγαθός εἰμί αὐτός ἑαυτοῦ κατά οὗτος , ἐνταῦθα βούλομαι διατρίβω ἀεί ἤτοι περί ὁ γεωμετρικός , ἐν ὅς καί ὁ ὑπερέχω ὁ ἄλλος ἔχω . καί ἐπί οὗτος σπουδάζω ἕκαστος , ἵνα καί ὅπου αὐτός ἑαυτοῦ ἀγαθός φαίνω , νέμω καί καταναλίσκω ἐνταῦθα ὁ πλεῖστος μέρος ὁ ἡμέρα . [ b 35 ] ἀνάγκη καί ὁ γελοῖος ἡδύς εἰμί , εἴτε ἄνθρωπος εἰμί γελοῖος , ὡς ὁ πίθηκος καί ὁ ἔργον αὐτός ὁ πίθηκος γέλοιος εἰμί , εἴτε λόγος εἰμί γελοῖος .