anonymi-in-aristotelis-artem-rhetoricam.in-aristotelis-artem-rhetoricam-commentarium 3.16
Διήγησις ἐν μὲν τοῖς ἐπιδεικτικοῖς οὐκ ἔστιν ἐφεξῆς ἤτοι συνημμένη καὶ κατὰ τάξιν , ἤτοι οὐκ ἔστι πρῶτον διηγήσασθαι πάσας † τε . ὅσας πράξεις ἐποίησεν , ἤτοι ὡς ἀνδρεῖος ὅσας ἐποίησε καὶ ὅσας ὡς σώφρων καὶ ὅσας ὡς φρόνιμος , εἶτα χωρῆσαι εἰς αὔξησιν τῶν τοιούτων πράξεων , ὡς δεῖξαι αὐτὰς ἢ μείζους ἢ φαύλας , ἀλλὰ κεκερματισμένως , ὡς πρῶτον εἰπεῖν , ἃς πράξεις ἐποίησεν ὡς φρόνιμος . εἶτα χωρῆσαι εἰς αὔξησιν αὐτῶν καὶ οὕτω μίαν ἑκάστην λέγειν καὶ εὐθὺς αὐξάνειν αὐτήν . ἢ τὸ[b 16 ] ἐφεξῆς κατὰ τάξιν ἤτοι τὸ λέγειν πρῶτον , ἣν πρῶτον ἐποίησε , καὶ τοῦ καιροῦ , καθ’ ὃν ταύτην ἐποίησεν , εἶτα λέγειν , ἣν μετὰ ταῦτα ἐποίησε , καὶ μνημονεύειν τοῦ καιροῦ , ἐν ᾧ αὕτη ἐγένετο , καὶ μὴ λέγειν αὐτὰς χύδην καὶ ὡς ἔτυχεν , ἀλλὰ τὴν μὲν πρώτην εἰπεῖν πρῶτον καὶ δευτέρως τὴν δευτέραν . ἐξ ὧν ὁ λόγος · ὁ γὰρ λόγος ἐκ τῶν πράξεων σύγκειται . [ b 18 ] τὸ μὲν ἄτεχνον ἤτοι τὸ διηγεῖσθαι τὰς πράξεις αὐτοῦ ἐγκωμιαζομένου οὐχὶ τεχνικόν ἐστι · τί γὰρ ἡ τέχνη ἢ ὁ λέγων ῥήτωρ συμβάλλεται εἰς τὸ διηγήσασθαι τὰς πράξεις : αὗται γὰρ αἱ πράξεις ψιλαὶ λέγονται · τὸ δὲ ἤτοι τὸ ἐπαυξῆσαι τὰς πράξεις καὶ ἀποδεῖξαι αὐτὰς μείζους ἐκ τῆς ῥητορικῆς τέχνης ἔχομεν καὶ τὸ ἀποδεῖξαι , ὅτι οὕτως μὲν ἐγένετο ἢ οὐκ εἰκὸς πιστευθῆναι , ὅτι ἐγένετο . , [ b 20 ] τοῦτο δέ , ὃ οὐ δίδωσιν ἡ τέχνη , ἐστὶ τὸ ἀποδεῖξαι , ἢ ὅτι ἔστι καὶ ἐγένετο ἥδε ἡ πρᾶξις καὶ οὐκ ἄπιστόν ἐστιν , ὅτι ἐγένετο , κἂν δοκῇ τισιν ἄπιστον , ἢ ὅτι ποιόν ἐστι , δεικνύει , ἤτοι ἆρά γε ἀγαθή ἐστιν ἥδε ἡ πρᾶξις ἢ φαύλη , ἢ δεικνύει , ὁπόσον ἐστὶ τὸ πραχθέν , μέγα ἢ μικρόν , ἢ καὶ ἅπαντα δεί κνυσιν , ὅτι οὐκ ἄπιστόν ἐστι τόδε γενέσθαι καὶ ὅτι καλόν ἐστι καὶ ὅτι μέγα ἐστί · ἢ τἀναντία δείκνυσιν , ἤτοι ὅτι ἄπιστον καὶ ὅτι κακὸν καὶ ὅτι μικρόν . [ b 21 ] διὰ τοῦτο δὲ οὐ δεῖ πάντα διηγεῖσθαι ἐφεξῆς ἤτοι συνημμένως , ἤτοι οὐ δεῖ λέγειν τὰς ἀνδρικὰς πράξεις καὶ ὅσα ὡς δίκαιος ἔπραξε καὶ ὅσα ὡς σώφρων καὶ ὅσα ὡς σοφός , εἶτα ἀνακεφαλαιοῦσθαι καὶ αὔξειν τὰς ἀνδρικὰς πράξεις , εἶτα ὅσα ὡς δίκαιος ἔπραξε δεικνύειν μέλλει καὶ ὅσα ὡς σώφρων · [ b 22 ] τὸ γὰρ δεικνύναι οὕτως καὶ αὔξειν ἤτοι ὕστερον δυσμνημόνευτον γίνεται τοῖς ἀκροαταῖς · εἰ γὰρ πάντα , ὅσα ἐποίησε , διηγήσομαι συνημμένως , εἶτα μέλλω ἀνακεφαλαιώσασθαι καὶ αὔξησιν ἑνὸς ἑκάστου ὧν εἶπον ἐν τῇ διηγήσει ποιήσασθαι , οὐκέτι οἱ ἀκροαταὶ ἐπὶ μνήμης ἕξουσιν , ὅσα εἶπον ἐν τῇ διηγήσει , ἵνα ἀκολούθως ἕπωνται καὶ τῇ τούτων αὐξήσει . ἐκ τούτων μὲν οὖν τῶν ἐπιχειρημάτων δειχθήσεται ἀνδρεῖος , ἐξ ἄλλων δὲ σοφός . [ b 24 ] καὶ ἁπλούστερος ὁ λόγος οὗτός ἐστιν ἤτοι τὸ ἀποδεικνύειν , ὅτι ἀνδρεῖός ἐστι , καὶ εὐθὺς χωρεῖν εἰς αὔξησιν τούτου , εἶτα δεικνύειν αὐτὸν σοφὸν καὶ εὐθὺς εἰς αὔξησιν χωρεῖν αὐτοῦ , ἤτοι ῥᾴδιόν ἐστι τὸ μὴ ἐφεξῆς διηγεῖσθαι · ἐκεῖνος δὲ ὁ λόγος ὁ ἀφηγούμενος πάσας τὰς πράξεις αὐτοῦ , οἷον ὅτι δίκαιός ἐστι καὶ ὅτι σοφὸς καὶ ὅτι σώφρων , εἶτα χωρῶν εἰς αὔξησιν ἑνὸς ἑκάστου αὐτῶν ποικίλος ἐστὶ καὶ οὐ λιτὸς καὶ ἔτι δυσμνημόνευτος τοῖς ἀκροαταῖς . [ b 25 ] δεῖ δέ , ἐν οἷς διηγῇ , ἀναμιμνῄσκειν τοὺς γνωρίμους ὅτι οὐ ταῦτα διηγοῦμαι , ἃ ὑμεῖς γινώσκετε . διὸ οἱ πολλοὶ γινώσκοντες ταῦτα οὐδὲ δέονται διηγήσεως , ἵνα αὐτοῖς ταῦτα παραστήσῃ · οἷον εἰ θέλεις ἐπαινεῖν τὸν Ἀχιλλέα , λέγε ἴσασι μὲν τὰς πράξεις αὐτοῦ πάντες , ἀλλὰ δεῖ χρῆσθαι αὐταῖς ἤτοι διηγεῖσθαι δεῖ πάλιν αὐτάς , κἂν πάντες αὐτὰς ἴσασιν , ἵνα χρῶνται αὐταῖς · τὸν γὰρ Ἀχιλλέα πάντες γινώ σκουσι καὶ τὰς πράξεις αὐτοῦ . [ b 28 ] τὸν δὲ Κριτίαν , ἐπεὶ ἀγνοοῦσιν , εἰ θέλεις ἐπαινεῖν αὐτόν , δεῖ διηγεῖσθαι τὰς πράξεις αὐτοῦ , ἵνα πάντας αὐτὰς ἀναδιδάξῃς . [ 1367b 26 ] Ὁ μὲν ἔπαινός ἐστι τοῦ τῶν ἕξεων μεγέθους , οἷον ὁ δεῖνα ἀνδρικώτατος · τὸ δὲ ἐγκώμιον τῶν ἔργων ἤτοι τῶν ἀποτελεσμά των · ὁ γὰρ ἔπαινος λόγος ἐστὶν ἐμφανίζων τὸ μέγεθος τῆς ἀρετῆς ἤτοι τῆς ἕξεως . δεῖ οὖν τὰς πράξεις δεικνύναι , ὡς μεγάλαι , ἃς δι’ ὅλης τῆς ζωῆς αὐτοῦ ἔπραξε . τὸ δὲ ἐγκώμιόν ἐστι τῶν ἔργων τῶν νῦν πραχθέντων παρ’ αὐτοῦ καὶ προσεχῶς . ἤ , εἰ βούλει , νόησον πράξεις τὰς ἐνεργείας καὶ τὰ ἔργα αὐτοῦ καὶ λάβε τὸ δέ , τὸ ἐγκώμιον , τὸ δέ ἀντὶ τοῦ γάρ . εὗρον καὶ σχόλιον τοιοῦτον · οἷον ὅτι ἐποίησεν ἔργα ἀνδρεῖα βαρβάρους τροπωσάμενος καὶ νίκας πολλὰς συστησάμενος . τὰ δὲ κύκλῳ ἤτοι τὰ ἐκτὸς τοῦ πράγματος , οἷον εὐγένειαν , ἀνατροφήν , παιδείαν , λάβε εἰς πίστιν καὶ ἀπόδειξιν τῶν τοιούτων ἔργων , ὅτι μεγάλα εἰσίν εἰκὸς γὰρ ἀγαθοὺς εἶναι τοὺς ἐξ ἀγα θῶν γεννηθέντας καὶ τὸν οὕτω τραφέντα ἀγαθῶς τοιοῦτον εἶναι ἤτοι ἐπιτελεστὴν τοιούτων ἔργων μεγάλων · διὸ καὶ ἐγκωμιάζομεν τοὺς πράξαντας νῦν τόδε τὸ ἔργον . τὰ δὲ ἔργα καὶ τὰ ἀποτελέσματα λαμ βάνομεν ὡς σημεῖα τῶν πράξεων · ἐπεὶ γὰρ τόδε τὸ ἔργον μέγα ἐστὶ τοῦ Ἀλεξάνδρου , λοιπὸν καὶ πᾶσαι αἱ πράξεις αὐτοῦ μεγάλαι εἰσὶν αἱ δι’ ὅλης τῆς ζωῆς αὐτοῦ πραχθεῖσαι . ἐπεί , εἰ πιστεύοιμεν καὶ γνωρί ζοιμέν τινα , ὅτι τοιοῦτός ἐστιν ἤτοι ἀγαθὸς ἢ ἀνδρεῖος , ἐπαινοῖμεν αὐτὸν ὡς τοιάνδε ἕξιν ἔχοντα καὶ μὴ πεπραχότα , ἤτοι εἰ καὶ μὴ γινώσκομεν αὐτόν , ὅτι ἀνδρικήν τινα ἐποίησε πρᾶξιν , ἢ εἰ καὶ μὴ ἔπραξέ ποτε ἀνδρικόν τι . ὁ μακαρισμὸς δὲ καὶ ὁ εὐδαιμονισμὸς ταὐτὰ μέν εἰσιν ἑαυτοῖς ἤτοι ἀλλήλοις , οὐ ταὐτὰ δέ εἰσι τούτοις ἤτοι τῷ ἐγκωμίῳ καὶ τῷ ἐπαίνῳ , ἀλλ’ ὥσπερ ἡ εὐδαιμονία περιέχει τὴν ἀρετήν , οὕτω καὶ ὁ εὐδαι μονισμὸς περιέχει ταῦτα ἤτοι τὸν ἔπαινον καὶ τὰ ἐγκώμια · ὁ γὰρ ἔπαινος τῆς ἀρετῆς ἐστιν . ἐπεὶ δὲ τὴν ἀρετὴν περιέχει ἡ εὐδαιμονία , λοιπὸν ἄρα καὶ ἡ εὐδαιμονία περιέχει τὸν ἔπαινον καὶ τὸ ἐγκώμιον . ὁ ἔπαινος δὲ καὶ αἱ συμβουλαὶ ἔχουσί τι κοινὸν εἶδος · ἃ γάρ τις συμβουλεύων ὑπό θοιτο καὶ συμβουλεύσοι τινὶ ὥστε ποιῆσαι αὐτά , ταῦτα μεταθεὶς καὶ ἀλλοιώσας τῇ λέξει ἐγκώμια γίνεται . ἐπεὶ οὖν ἔχομεν , τίνα δεῖ πράττειν τὸν ἐπαινούμενον καὶ ποδαπὸν δεῖ εἶναι τὸν ἐπαινούμενον ἤτοι ἀγαθόν , ταῦτα ὁ λέγων ὡς ὑποθήκας ἤτοι ὡς παραινέσεις δεῖ αὐτὰ μετατι θέναι καὶ μεταστρέφειν κατὰ τὴν λέξιν , εἴ γε βούλοιτο ποιῆσαι αὐτὰ ὡς παραινέσεις · οἷον ὑποθήκη ἐστίν , εἴ τις λέγει , ὅτι οὐ δεῖ μέγα φρονεῖν ἐπὶ τοῖς κατὰ τύχην γενομένοις ἀλλ’ ἐν τοῖς πραχθεῖσι δι’ ἑαυτόν , ἤτοι ἀλλ’ ἐφ’ οἶς αὐτὸς ἔπραξε καὶ ὧν αὐτὸς αἴτιος καὶ οὐχ ἡ τύχη . ὡδὶ δὲ ἂν εἴποις μεταθεὶς τὴν λέξιν , οἷον ἀντὶ τοῦ οὐ δεῖ ἐὰν εἴπῃς δεῖ , γενήσεται ἐγκώμιον , οἷον εἰ εἴπῃς μέγα φρονῶν οὐ τοῖς διὰ τύχην ὑπάρχουσιν ἀλλὰ τοῖς δι’ ἑαυτόν . ὥστε ὅταν βου ληθῇς ἐπαινέσαι τὸν Ἀλέξανδρον , ὅρα , τί ἂν ὑπόθοιο καὶ συμβου λεύσαις τῷ Ἀλεξάνδρῳ , εἴ γε ἔμελλες αὐτῷ συμβουλεύσασθαι , καὶ ταῦτα λαβών , ἃ ὡς παραινέσεις ἂν εἶπας πρὸς αὐτόν , μεταθεὶς μικρόν τι τὴν λέξιν ποιήσεις ἐγκώμιον · καὶ πάλιν , ὅταν ὑποθῇς ἤτοι μέλλῃς παραινέσαι , ὅρα , τί ἂν ἐπαινέσειας ἤτοι τί ἂν ἐπῄνεσας αὐτόν , καὶ τοῦτο λαβὼν μεταρρύθμισον τὴν λέξιν μικρὸν καὶ ποιήσεις ὑποθήκην . ἡ δὲ λέξις ἡ ἐν τῇ ὑποθήκῃ καὶ τῷ ἐπαίνῳ ἐστὶν ἀντικειμένη , ὅταν τὸ μὲν ἤτοι ἐπὶ τῆς παραινέσεως κωλύῃ , λέγων οὐ δεῖ μέγα φρονεῖν , τὸ δὲ ἤτοι ἐπὶ τοῦ ἐπαίνου οὐ κωλύῃ , λέγων δεῖ μέγα φρονεῖν , ἀλλ’ ὅτι οὐ μέγα ἐφρόνει ἐκεῖνος · ἀντίκειται δὲ ἡ λέξις ἡ κωλύειν λέγουσα , ὃ ἐπαινεῖ καὶ οὐ κωλύεις † , καὶ ἡ μὴ κωλύειν . [ 1416b 29 ] Τινὲς δὲ λέγουσιν , ὅτι δεῖ εἶναι τὴν διήγησιν ταχεῖαν καὶ σύντομον , ὥσπερ ὁ εἰπὼν πρὸς τὸν μάττοντα ἐρωτήσαντα · ἐμάλασσε δὲ ζύμην καὶ ἠρώτησε πότερον δεῖ μάττειν τὴν ζύμην , ἵνα ποιήσωμεν ταύτην σκληρὰν ἢ μαλακήν ; ἔφη τί δέ ; ἀδύνατόν ἐστι τὸ εὖ ἤτοι τὸ μέσον ἤτοι τὸ ποιῆσαι αὐτὴν μήτε μαλακὴν μήτε σκληρὰν ἀλλὰ μέσην . καὶ ἐνταῦθα ἐπὶ τῆς διηγήσεως ὁμοίως · [ b 32 ] δεῖ γὰρ μὴ διηγεῖσθαι μακρῶς ἤτοι ταχέως , ὥσπερ οὐδὲ μακρῶς προοιμιάζεσθαι , οὐδὲ τὰς πίστεις ἤτοι τὰς ἀποδείξεις λέγειν μακράς · οὐδὲ γὰρ τὸ εὖ ἤτοι τὸ μέσον θεωρεῖται ἢ ἐν τῷ ταχὺ καὶ μακρῶς διηγεῖσθαι ἢ ἐν τῷ συντόμως , ἀλλ’ ἐν τῷ μήτε μακρῶς καὶ ταχέως διηγεῖσθαι μήτε συντόμως · τοῦτο γὰρ δηλοῖ τὸ μετρίως ἤτοι τὸ μέσως · [ b 35 ] τοῦτο δέ ἐστιν , ἤτοι τὸ μετρίως καὶ μέσως διηγεῖσθαι , ἀλλ’ ἐν τῷ λέγειν διηγούμενος ἐκεῖνα μόνα , ὅσα δηλοῦσι καὶ παριστῶσι τὸ πρᾶγμα , ἢ ἐκεῖνα , δι’ ὅσων ἄν τις ἀκροατὴς ὢν ὑπολάβῃ γενέσθαι τὸ πρᾶγμα παρὰ τοῦ ἀντιδικοῦντός μοι ἢ βεβλαφέναι καὶ βλάψαι με , ἢ τηλικαῦτα παραστῆσαι , ἃ πέπονθας , ἡλίκα ἂν καὶ βούλει δεῖξαι , ἤτοι μεγάλα · τῷ δὲ ἐναντίῳ ἤτοι τῷ ἀντιδίκῳ συμφέρει ἐν τῇ διηγήσει ἐκεῖνα μόνα λέγειν ἐν τῷ διηγεῖσθαι , δι’ ὅσων δείξει ἢ ὅτι οὐ γέγονε παρ’ αὐτοῦ τὸ ἀδίκημα τόδε ἢ ὅτι , εἰ γέγονεν , ἀλλ’ οὐκ ἔβλαψεν ἢ ὅτι οὐ μέγα ἐστὶ τὸ γεγονός . παραδιηγεῖσθαι δὲ δεῖ ἤτοι δεῖ δὲ ἐν τῇ διηγήσει παρεμφαίνειν καὶ σά τινα πλεονεκτήματα , ὅσα δεικνύ ουσι τὴν σὴν ἀρετήν · ἐν οἷς γὰρ διηγῇ , τί πέπονθας παρὰ τοῦδε ἢ τί ἐποίησεν ὁ δεῖνα , δεῖ συμπαρεμπλέκειν καὶ σὰ πλεονεκτήματα , οἷον ἐκεῖνος μὲν ἐποίησε τάδε , ἐγὼ δὲ ἐνουθέτουν αὐτὸν τὰ δίκαια λέγων μὴ καταλεῖψαι τὰ τέκνα · τοῦτο ἡ συμπαρεμπλοκὴ τῆς σῆς ἀρετῆς . ἢ ἐν οἷς διηγῇ τὸ πρᾶγμα , δεῖ συμπαρεμπλέκειν καὶ παραδεικνύειν ἐν τῇ διη γήσει τὴν κακίαν τὴν ἑτέραν ἤτοι τοῦ ἀντιδικοῦντος . [ a 5 ] ὁ δὲ ἀπεκρίθη ὅτι ἐὰν καταλείψω τὰ τέκνα , οὖ ἂν παρέλθω , ἕτερα ποιήσω ἀντὶ † γυναικῶν σῳζομένων · ὁ Ἡρόδοτος τοῦτό φησι πρὸς τοὺς Αἰγυπτίους , οἳ πολιορκίας οὔσης ἔφυγον συμπαραλαβόντες καὶ τὰς γυναῖκας , τὰ δὲ τέκνα ἐάσαντες λέγοντες οὗ ἂν ἀπέλθωμεν , τέκνα ἕτερα ποιήσομεν . ἢ ἐν τῇ διηγήσει δεῖ παραδιηγεῖσθαι καὶ παρασυμπλέκειν , ὅσα ἡδέα δοκοῦσι τοῖς δικασταῖς , ἵνα ἐκ τούτου προσεκτικώτεροι γένωνται . [ a 7 ] ὁ δὲ ἀπολογούμενος δεῖ ποιεῖν τὴν διήγησιν ἐλάττονα · αἱ δὲ ἀμφισβητήσεις γίνονται ἢ ἐν τῷ σὲ μὲν λέγειν τὸ πρᾶγμα γενέσθαι , τὸν δὲ ἀντίδικον λέγειν μὴ γενέσθαι , ἢ ἐν τῷ σὲ μὲν λέγειν εἶναι βλαβερὸν τὸ γεγονός , τὸν δὲ ἀντίδικον λέγειν μὴ εἶναι βλαβερὸν ἢ λέγειν μὴ εἶναι τηλικοῦτον ἤτοι μέγα βλαβερόν . [ a 10 ] ὥστε περὶ τὸ ὁμολογούμενον οὐ διατριπτέον ἤτοι οὐ δεῖ διηγεῖσθαι τὰ ὁμολογούμενα ἢ , εἰ δεῖ διηγεῖσθαι αὐτά , ἀλλὰ συνεπτυγμένως . εἰ δὲ τὸ ὁμολογούμενον ἐκεῖνο συντείνει καὶ συμβάλ λεται εἰς ἐκεῖνο ἤτοι εἰς τὴν τοῦ ἀμφισβητουμένου παράστασιν , τότε δεῖ διηγεῖσθαι τὰ ὁμολογούμενα · ἤ , εἰ δεῖ διηγεῖσθαι αὐτὰ πλατυτέρως , οὐ χρήσιμον . τὰ δὲ ἀμφισβητούμενά εἰσι ταῦτα , οἷον ὅτι οὐκ ἄδικον ἢ ὅτι οὐ βλαβερὸν ἢ οὐ μέγα , οἷον εἰ ὁμολογεῖ ὁ ἀπολογούμενος , ὅτι πέπρα κται ἐκεῖνο παρ’ αὐτοῦ , ὃ κατηγορεῖται ποιῆσαι , ἀλλ’ ἐνίσταται , ὅτι οὐκ ἄδικον , τοῦ ἀντιδίκου λέγοντος αὐτὸ εἶναι ἄδικον . [ a 12 ] ἔτι δεῖ τὸν κατήγορον λέγειν τὰ πεπραγμένα τῷ ἀπολογουμένῳ ἐκεῖνα , ὅσα πραττόμενα οὐχὶ οἶκτον φέρουσιν ἢ δείνωσιν ἤτοι ὅσα μὴ μόνον κινοῦσι τοὺς ἀκροατὰς καὶ τοὺς δικαστὰς εἰς οἶκτον καὶ ἔλεον τοῦ ἀδικη θέντος , ἀλλὰ καὶ εἰς δείνωσιν ἤτοι ἀγανάκτησιν κατὰ τοῦ ἀδικήσαντος . [ a 13 ] παράδειγμα τοῦ εἶναι τὴν διήγησιν συνεπτυγμένην ὁ ἀπόλογος τοῦ Ἀλκίνου · ἐν γὰρ τῷ ἀπολόγῳ τοῦ Ἀλκίνου ἐστὶν ἡ διήγησις συνεπτυγμένη ὡς περὶ πραγμάτων οὖσα ὁμολογουμένων . ἡ Πηνελόπη ᾐτιᾶτο παρὰ τοῦ Ὀδυσσέως τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς ὡς τοὺς μνηστῆρας συναθροίσασα ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ τοὺς καταδαπανήσαντας τὴν περιουσίαν αὐτοῦ , ὁ δὲ Ἀλκίνους ἐποίησεν ἀπόλογον πρὸς τὸν Ὀδυσσέα λόγῳ τῆς Πηνελόπης ὅτι οὐ διὰ τὸ μέλλειν με ἐπαρεῖν τινα ἀπ’ αὐτῶν ἄνδρα τούτους αὐτὴ συνήθροισα , ἀλλ’ οὗτοι ἀκούοντες τὴν ἐμὴν ἀρετὴν ἀπὸ ἄλλων καὶ ἄλλων χωρῶν συνηθροίσθησαν , ὡς ἂν αὐτὴν θεάσωνται . τὸν γοῦν ἀπόλογον ἅπαντα ἐν ἑξήκοντα στίχοις συνεπέρανεν · εἰ γοῦν ὁ ἀπόλογος ἐν ἑξήκοντα στίχοις συνεπεράνθη , λοιπὸν καὶ ἡ διήγησις πάνυ βραχυτάτη ἦν . εὗρον καὶ σχόλιον τοιοῦτον · ὁ Ἀλκίνου ἀπόλογος ἤτοι ἡ Ἀλκίνου παραδιήγησις πρὸς τὴν Πηνελόπην ἐν γὰρ τῇ διηγήσει συμπαρέπλεξε καὶ τὴν ἀρετὴν τῆς Πηνελόπης . ἢ καὶ οὕτως · δεῖ τὸν κατήγορον λέγειν , ὅσα οὐ φέρουσιν οἶκτον , καὶ τὸν ἀπολογούμενον πάλιν λέγειν , ὅσα οὐ φέρουσι δείνωσιν ἤτοι ἀγανάκτησιν κατ’ αὐτοῦ . [ a 14 ] ὡς ὁ Φάυλλος ( ῥήτωρ δὲ ἦν οὗτος ) τὸν κύκλον ἤτοι ἀφηγούμενος τὰ ἐκτὸς τοῦ πράγματος ἔλεγε ταῦτα συνεπτυγμένως . κύκλος δὲ λέγονται τὰ ἐκτὸς τοῦ πράγματος . εὗρον σχόλιον καὶ εἰς τοῦτο τοιοῦτον , ὅτι κύκλοι εἰσὶν οἱ στίχοι , ἢ ὅτι ἀνακυκλοῦσι τὴν ὑπόθεσιν . [ a 15 ] ὡς ὁ ἐν τῷ Οἰνεῖ πρόλογος τοῦ Εὐριπίδου τοιοῦτός ἐστιν ἤτοι συντετμημένος . ἠθικὴ γίνεται ἡ διήγησις , ὅταν εἰς ὅρκον τὸν λόγον ἀνά γωμεν ἢ ὅταν δεινοπαθῶμεν ἐν τῷ μεταξὺ τῆς διηγήσεως καὶ σχετλιάζωμεν · φαίνεται γὰρ τὸ ἦθος μεταξὺ τῆς διηγήσεως τοῦ δεινοπαθοῦντος καὶ σχετλιάζοντος ἀληθὲς καὶ διὰ τοῦτο ὡς ἀληθεῖ πιστεύουσιν αὐτῷ ὁ γὰρ ὅρκος καὶ ὁ σχετλιασμὸς τοῦ ἀληθινοῦ καὶ ἐνδιαθέτου λόγου εἰσί . [ a 17 ] τί ποιεῖ τὸ ἦθος ἤγουν ὁ ὅρκος καὶ ἡ σχετλίασις . ἐν μὲν δὴ ποιεῖ τὸ ἦθος λέγοντα ἀληθὲς τὸ δηλοῦν τὴν οἰκείαν προαίρεσιν , ὅτι ἀγαθή ἐστι καὶ μισοῦσα τὰ κακὰ καὶ τὰ ἄδικα · αὕτη δὲ γίνεται ἡ προαί ρεσις δήλη ἐκ τοῦ σχετλιάζειν καὶ ὀμνύειν . ποιὸν δὲ ἤτοι ἀγαθὸν καὶ ἀληθὲς δεικνύεται τὸ ἦθος τοῦ λέγοντος τῷ εἶναι αὐτὴν τὴν προαίρεσιν ποιὰν ἤτοι ἀγαθὴν καὶ τὰ δίκαια αἱρουμένην . [ a 18 ] ἡ δὲ προαίαίρεσις ρεσις ποιὰ δεικνύεται ἤτοι ἀγαθὴ ἢ φαύλη ἐν τῷ τέλει ἤτοι ἐν τῇ πράξει καὶ ἀπὸ τῶν πράξεων καὶ τῶν ἔργων τῶν προαιρετῶν ἤτοι ὧν ποιεῖ . διὰ τοῦτο οἱ λόγοι ἤτοι † οἱ μαθηματικοὶ ἤτοι οἱ γεωμετρικοὶ συλλογισμοὶ καὶ αἰτίαι ἤθη οὐκ ἔχουσι , διότι οὐδὲ προαίρεσιν ἔχουσιν · οὐκ ἔχουσι δὲ προαίρεσιν , διότι τὸ οὗ ἕνεκα ἤτοι τὸ προαιρετὸν οὐκ ἔχουσιν ἔνθα γὰρ προαιρετὸν οὐκ ἔστιν , οὐδὲ προαίρεσις , ἔνθα δὲ προ οὐκ ἔστιν , οὐδὲ ἦθος . [ a 20 ] ἀλλ’ οἱ Σωκρατικοὶ λόγοι εἰσὶν ἠθικοί · οὖτος γὰρ μᾶλλον τοῦ ἤθους ἐφρόντιζε καὶ περὶ αὐτὰ ἠσχολεῖτο μᾶλλον , ἔλαττον δὲ ἐφρόντιζε τοῦ ἀποδεικτικοῦ λόγου , ὡς ἐν τοῖς Μετὰ τὰ φυσικά φησι · περὶ τούτων γὰρ λέγουσιν οἱ Σωκρατικοὶ τοι περὶ ἠθικῶν διδάσκουσιν [ a 21 ] ἀλλὰ ἠθικά εἰσι καὶ λέγονται καὶ ὅσα ἕπονται τῷ ἤθει ἑκάστου · τὸ γὰρ λέγειν , ὅτε οὗτος ἅμα λέγων πρὸς ἐμὲ ταῦτα ἐβάδιζε , δηλοῖ θρασύτητα καὶ ἀγροικίαν καὶ φαυλότητα τοῦ ἤθους , καθ’ ὅσον περιπατῶν ἐποίει τοὺς λόγους · ἀτάκτου γὰρ ἤθους τοῦτο σημεῖον . [ a 23 ] καὶ οὐχ ἕπονται τῷ ἤθει καὶ ἐμφαντικὰ ἤθους εἰσίν , ὅσα λέγει τις ἀπὸ διανοίας , καὶ ὅσα λέγει τις ἀναπλάττων ταῦτα ἐν τῇ οἰκείᾳ διανοίᾳ , κἂν μὴ ὑπόστασιν ἔχωσιν , οἷον οὐ τὸ ἀναπλάττειν ἐν τῇ διανοίᾳ καὶ φαντάζεσθαι , ὅτι τραγέλαφός ἐστιν , δεικνύει αὐτὸν ἤθους ψευδοῦς , ὥσπερ οἱ νῦν λέγουσιν , ἀλλ’ ὅσα ἀπὸ προαιρέσεως ποιεῖ καὶ λέγει , ταῦτα καὶ δεικνύουσι τὸ ἦθος τοῦ λέγοντος ἢ τοῦ ποιοῦντος ἀγαθόν , εἰ ἐκ προαιρέσεως ἀγαθῆς ποιεῖ τι ἢ λέγει , ἢ κακὸν καὶ φαῦλον , εἰ ἐκ προαιρέσεως φαύλης . [ a 24 ] ἐγὼ δὲ ἐβουλόμην καὶ προειλό μην ἤτοι ᾑρετισάμην τοῦτο · εἰ δὲ μὴ ὀναίμην καὶ ὠφεληθείην ἐκ τούτου τοῦ προαιρεθέντος ἐμοί , βέλτιον · τὸ μὲν γὰρ τὸ προαιρεῖσθαι τὸ ὠφέ λιμον ἐμφαντικόν ἐστι τοῦ φρονίμου · ὁ γὰρ φρόνιμος ἀεὶ προαιρεῖται ἐκεῖνο , ἐξ οὗ ἂν ὠφεληθῇ · τὸ δὲ ἤτοι τὸ προαιρεῖσθαι τὸ συμφέρον , κἂν ἐξ αὐτοῦ οὐκ ὠφελῆται ὁ τοῦτο προαιρεθείς , ἐστὶν ἀγαθοῦ ἤθους σημεῖον · ὁ γὰρ ἀγαθὸς ἀνὴρ αἱρεῖται οὐ τὸ ὠφέλιμον ἀλλὰ τὸ συμφέρον πᾶσι , κἂν καὶ αὐτὸς ἐξ αὐτοῦ οὐκ ὠφεληθῆναι μέλλῃ . [ a 26 ] ὁρᾷς , ὅπως φρονίμου ἤθους σημεῖόν ἐστι τὸ προαιρεῖσθαι τὸ ὠφέλιμον ἤτοι ὅπερ ὠφελεῖ αὐτόν , κἂν βλάπτῃ ἄλλους , ἀγαθοῦ δὲ ἤθους σημεῖόν ἐστι τὸ προαιρεῖσθαι τὸ συμφέρον πολλῶν , καὶ ὃ διηγεῖται , κἂν ἐξ αὐτοῦ αὐτὸς οὐκ ὠφελῆται · ἀγαθοῦ δέ ἐστι τὸ διώκειν τὸ καλὸν ἤτοι τὸ συμφέρον . [ a 27 ] ἂν δ’ ἄπιστον ἢ , ὃ λέγεται , τότε χρὴ λέγειν καὶ τὴν αἰτίαν , δι’ ἣν δοκεῖ ἄπιστον . ἡ Ἀντιγόνη μᾶλλον ἐκήδετο τοῦ ἀδελφοῦ παρὰ τοῦ ἀνδρὸς ἤτοι τοῦ Αἵμονος τοῦ υἱοῦ τοῦ Κρέοντος · εἶτα λέγει καὶ τὴν αἰτίαν , δι’ ἣν ἐκήδετο τοῦ ἀδελφοῦ μᾶλλον παρὰ τοῦ ἀνδρὸς καὶ τῶν τέκνων · ἄπιστον γάρ ἐστι τὸ κήδεσθαι τοῦ ἀδελφοῦ μᾶλλον παρὰ τοῦ ἀνδρός · [ a 30 ] τὰ μὲν γὰρ γενέσθαι , τοι ὁ ἀνὴρ καὶ τὰ τέκνα , εἰ συμβῇ φθαρῆναι · ἐπάρῃ γὰρ ἄλλον ἄνδρα καὶ ποιήσει ἄλλα τέκνα · τοῦ δὲ πατρὸς καὶ τῆς μητρὸς τελευτησάντων πῶς ἂν γένηται ἕτερος ἀδελφός , εἰ τύχῃ θανεῖν ὁ ἀδελφός ; τὸ [ a 33 ] βλάστοι ἀντὶ τοῦ γένοιτο . εἰ δὲ μὴ ἔχεις αἰτίαν εἰπεῖν , δι’ ἣν δοκεῖ ἄπιστον τὸ λεγόμενον , λέγε ὅτι οὐκ ἀγνοῶ , ὅτι λέγω ἄπιστα , ἀλλὰ φύσει τοιοῦτός εἰμι ὥστε λέγειν τὸ ἀληθὲς καὶ μὴ πολυπραγμονεῖν , εἴτε ἄπιστον δόξει τοῖς ἀκροαταῖς εἴτε πιστόν , οἱ γὰρ ἄνθρωποι ἀπιστοῦσι καὶ οὐ πιστεύουσί τινα ἄνθρωπον ποιεῖν , ἀλλ’ ὅτι ἑκών , ἀλλ’ ἢ μόνον τὸ συμφέρον ἑαυτῷ , κἂν ἄλλους βλάπτῃ . [ a 36 ] ἔτι τὸν διηγούμενον δεῖ λέγειν ἐκ τῶν παθητικῶν ἤτοι σχετλιά ζειν καὶ ὀμνύειν μεταξὺ τῆς διηγήσεως καὶ τὰ ἑπόμενα πάθη αὐτῶν . ἢ καὶ οὕτως · καὶ τὰ ἑπόμενα τῷ πάθει ἤτοι τῷ θυμῷ καὶ τῇ ἐπιθυμίᾳ . καὶ ἃ πάντες ἴσασιν ἤτοι τὰ κοινὰ καὶ τὰ προσόντα ἴδια ἢ αὐτῷ ἢ ἐκείνῳ τῷ ἀντιδίκῳ . ταῦτ’ εἶπεν [ a 38 ] ὁ δὲ ᾤχετο ὑποβλέψας με ἄγριον καὶ μανικόν · τὸ γοῦν ἄγριον ὑποβλέπειν ἑπό μενόν ἐστι τῷ θυμουμένῳ . ὅτι ὁ Κρατύλος ἦν διασίζων καὶ τρίζων τοὺς ὀδόντας . ἢ τὸ [ b 1 ] διασίζων ἀντὶ τοῦ λέγειν σι σι ἐκ μεταφορᾶς τοῦ πεπυρακτωμένου σιδήρου τοῦ ἐν τῷ ὕδατι βληθέντος , τουτέστι κατασι γάζων ἦν τὸν λαόν . καὶ διασείων ἐν ταῖν χεροῖν · ἐκράτει γὰρ αὐτοὺς καὶ ἔσειεν . πιθανὰ γοῦν εἰσι ταῦτα , διότι ταῦτα , ἃ ἴσασι πάντες , ἐν τῷ ἰδεῖν γίνονται σύμβολα καὶ σημεῖα ἐκείνων ὧν οὐκ ἴσασι παθῶν · τὸ γὰρ τρίζειν τοὺς ὀδόντας σημεῖόν ἐστι πάθους ἀφανοῦς ἤτοι τοῦ θυμοῦ . [ b 5 ] ἡ γρηῢς κατέσχε καὶ περιεκάλυψε τὰ πρόσωπα · ἡ γραῦς , ἡ Ἀντίκλεια ἡ μαῖα , νίπτουσα τοὺς πόδας τοῦ Ὀδυσσέως εἶδε τὴν οὐλὴν καὶ ἔγνω , ὅτι ὁ Ὀδυσσεύς ἐστι , καὶ δακρύσασα περιεκάλυψε τὰ πρόσωπα · οἱ γὰρ ἀρχό μενοι δακρύειν ἐπιλαμβάνονται τῶν ὀφθαλμῶν ἤτοι ἐπικαλύπτουσι τοὺς ὀφθαλμούς . [ b 7 ] καὶ εὐθὺς καὶ διηγούμενος εἰσάγαγε καὶ σεαυτὸν ποιόν τινα ἤτοι ἐλεεινολογούμενον καὶ σχετλιάζοντα , ἵνα οἱ ἀκροαταὶ θεωρῶσι καὶ νοῶσι καὶ τὸν ἀντίδικον , ὅτι τοιοῦτός ἐστιν ἄδικος , οἷον αὐτὸν παριστᾷς · ἐκ γὰρ τοῦ σχετλιάζειν δοκεῖς τοῖς ἀκροαταῖς ἀληθὴς ἐν τῷ λέγειν τὸν ἀντίδικον τοιοῦτον ἤτοι ἄδικον . εὗρον καὶ σχό λιον τοιοῦτον · ἵνα ὡς τοιοῦτον θεωρῶσιν ἤγουν ἐπὶ ποιόν τινα τοι ὀργιζόμενον . [ b 8 ] λεληθότως δὲ ποίει τόν τε σχετλιασμὸν καὶ τὴν ἐλεεινολογίαν , ἵνα μὴ δόξῃς τοῖς ἀκροαταῖς ἐξεπίτηδες ἐλεεινολογεῖσθαι καὶ διὰ τοῦτο ἄπιστος δοκῇς εἶναι αὐτοῖς . [ a 15 ] ὁ δὲ ἐν Οἰνεῖ πρόλογος παρὰ τῷ Εὐριπίδῃ ἐστὶ τοιοῦτον · ὦ γῆς πατρῴας χαῖρε φίλτατον πέδον Καλυδῶνος , ἔνθεν αἷμα συγγενὲς φυγὼν Τυδεύς , τόκος μὲν Οἰνέως , πατὴρ δ’ ἐμός , ᾤκησεν Ἄργος , παῖδα δ’ Ἀδράστου λαβὼν συνῆψε γένναν . [ b 8 ] ὅτι δὲ ῥᾴδιον δεινοπαθεῖν μεταξὺ τῆς διηγήσεως καὶ λανθάνειν τοὺς ἀκροατὰς καὶ ἐκ τούτου πιστὸν συμβαίνει νομίζεσθαί σε καὶ ἀληθῆ , δεῖ ὁρᾶν τοῦτ’ ἐκ τῶν ἀπαγγελλόντων ντων καὶ διηγουμένων τι · περὶ ὧν γὰρ μηδὲν ἴσμεν , ἐπιλαμβάνομεν ὑπόληψίν τινα καὶ γνῶσιν αὐτῶν ἐκ τοῦ ἀκούειν τοῦ λέγοντος ταῦτα † δεινοπαθοῦντά τε καὶ σχετλιαζόμενον.[b 10 ] πανταχοῦ δὲ δεῖ διηγεῖσθαι , καὶ ἐν προοιμίοις καὶ ἐν διηγή σεσι καὶ ἀγῶσι καὶ ἐν ἐπιλόγοις · ἀλλ’ οὐ μόνον ἐν ἀρχῇ ἤτοι ἐν τῷ προοιμίῳ μόνῳ , ἀλλ’ ἐν πᾶσι τοῖς μέρεσι τοῦ λόγου διηγητέον , ἔνθα χρεία αὐτῆς τῆς διηγήσεώς ἐστιν . [ b 11 ] ἐν δὲ τῇ δημηγορίᾳ ἤτοι τῷ συμ βουλευτικῷ εἴδει οὐδαμῶς ἐστι διήγησις , διότι ἡ διήγησις τῶν γενο μένων ἐστίν , οὐ τῶν μελλόντων · ἐν δὲ τῷ συμβουλευτικῷ εἴδει , εἰ μέλλεις διηγήσασθαί τι , τῶν γεγενημένων ἔσται διήγησις ἤτοι γεγενημένα τινὰ διηγοῦ , ἵνα ἐκείνων τῶν γεγενημένων ἀναμιμνησκόμενοι καὶ πρὸς ταῦτα ἀφορῶντες βέλτιον βουλευσώμεθα καὶ περὶ τῶν μελλόντων , οἷον ἐπεὶ τόδε συνέβη γενέσθαι ἐκ τοῦ ποιῆσαι τὸν δεῖνα τόδε , λοιπὸν προσ εκτέον , μή πως καὶ ἐφ’ ἡμῖν συμβῇ τοιοῦτον , εἰ τόδε ποιήσομεν ἤγουν θέλομεν ἀναμιμνῄσκεσθαι τῶν γενομένων . διαβάλλοντες τὰ γεγόνοτα ἢ ἐπαινοῦντες , οἷον ἐπεὶ συνέβη τόδε τὸ τρόπαιον γενέσθαι ἐκ τοῦ ποιῆσαι τόδε , καὶ ἡμεῖς λοιπόν , εἰ ποιήσομεν τὸ αὐτό , νικήσομεν . [ b 15 ] ἀλλὰ τότε , ὅτε διαβάλλει τὰ γενόμενα ὁ συμβουλεύων , οὐ ποιεῖ ἔργον συμβούλου ἀλλὰ λοιδόρου καὶ ψέγοντος , ὥσπερ , εἰ ἐπαινεῖ τὰ γεγονότα , ποιεῖ ἔργον ἐπαινοῦντος καὶ ἐγκωμιάζοντος καὶ οὐχὶ συμβούλου . ἐὰν δὲ ἦ ἄπιστον τὸ διηγούμενον , δεῖ ὑπισχνεῖσθαι εἰπεῖν τὴν αἰτίαν , δι’ ἣν ἄπιστον δοκεῖ , καὶ διατάττειν καὶ διακοσμεῖν τὸ διηγούμενον ἐκεῖνο , οἶς βούλονται οἱ ἀκροαταί , ἵνα ἐκ τοῦ λέγειν , ὅσα βούλονται οἱ ἀκροαταί , ἀληθὴς δοκῇς καὶ ἀποδεχόμενος τοῖς ἀκροαταῖς · λέγεις γὰρ τὰ θυμήρη αὐτοῖς . [ b 18 ] ὁ Καρκίνος τραγικὸς ποιητής . ἐν τῷ Οἰδίποδι ἤτοι τῷ δράματί τις ἐζήτει τὸν υἱὸν αὑτοῦ καὶ ἐπυνθάνετο καὶ ἠρώτα περὶ αὐτοῦ τὴν Ἰοκάστην , ἡ δὲ ὑπισχνεῖτο ἀεὶ εἰπεῖν . καὶ ὁ Αἵμων δρᾶμά ἐστι · καὶ ὑπισχνεῖται οὗτος ἀεὶ εἰπεῖν πρὸς τὸν ἐρωτῶντα .
Lemmas: Διήγησις ἐν μέν ὁ ἐπιδεικτικός οὐ εἰμί ἐφεξῆς ἤτοι συνάπτω καί κατά τάξις , ἤτοι οὐ εἰμί πρῶτος διηγέομαι πᾶς † τε . ὅσος πρᾶξις ποιέω , ἤτοι ὡς ἀνδρεῖος ὅσος ποιέω καί ὅσος ὡς σώφρων καί ὅσος ὡς φρόνιμος , εἶτα χωρέω εἰς αὔξησις ὁ τοιοῦτος πρᾶξις , ὡς δείκνυμι αὐτός ἢ μείζων ἢ φαῦλος , ἀλλά κεκερματισμένως , ὡς πρῶτος εἶπον , ὅς πρᾶξις ποιέω ὡς φρόνιμος . εἶτα χωρέω εἰς αὔξησις αὐτός καί οὗτος εἷς ἕκαστος λέγω καί εὐθύς αὐξάνω αὐτός . ἢ ὅς 16 ] ἐφεξῆς κατά τάξις ἤτοι ὁ λέγω πρῶτος , ὅς πρῶτος ποιέω , καί ὁ καιρός , κατά ὅς οὗτος ποιέω , εἶτα λέγω , ὅς μετά οὗτος ποιέω , καί μνημονεύω ὁ καιρός , ἐν ὅς οὗτος γίγνομαι , καί μή λέγω αὐτός χύδην καί ὡς τυγχάνω , ἀλλά ὁ μέν πρῶτος εἶπον πρῶτος καί δύο ὁ δύο . ἐκ ὅς ὁ λόγος · ὁ γάρ λόγος ἐκ ὁ πρᾶξις σύγκειμαι . [ b 18 ] ὁ μέν ἄτεχνος ἤτοι ὁ διηγέομαι ὁ πρᾶξις αὐτός ἐγκωμιάζω οὐ τεχνικός εἰμί · τίς γάρ ὁ τέχνη ἢ ὁ λέγω ῥήτωρ συμβάλλω εἰς ὁ διηγέομαι ὁ πρᾶξις : οὗτος γάρ ὁ πρᾶξις ψιλός λέγω · ὁ δέ ἤτοι ὁ ἐπαυξάνω ὁ πρᾶξις καί ἀποδείκνυμι αὐτός μείζων ἐκ ὁ ῥητορικός τέχνη ἔχω καί ὁ ἀποδείκνυμι , ὅτι οὕτως μέν γίγνομαι ἢ οὐ εἰκός πιστεύω , ὅτι γίγνομαι . , [ b 20 ] οὗτος δέ , ὅς οὖον δίδωμι ὁ τέχνη , εἰμί ὁ ἀποδείκνυμι , ἢ ὅτι εἰμί καί γίγνομαι ὅδε ὁ πρᾶξις καί οὐ ἄπιστος εἰμί , ὅτι γίγνομαι , κἀν δοκέω τις ἄπιστος , ἢ ὅτι ποιός εἰμί , δείκνυμι , ἤτοι ἆρα γε Ἀγαθή εἰμί ὅδε ὁ πρᾶξις ἢ φαῦλος , ἢ δείκνυμι , ὁπόσος εἰμί ὁ πράσσω , μέγας ἢ μικρός , ἢ καί ἅπας δεῖ κνυμι , ὅτι οὐ ἄπιστος εἰμί ὅδε γίγνομαι καί ὅτι καλός εἰμί καί ὅτι μέγας εἰμί · ἢ τἀναντία δείκνυμι , ἤτοι ὅτι ἄπιστος καί ὅτι κακός καί ὅτι μικρός . [ b 21 ] διά οὗτος δέ οὖον δεῖ πᾶς διηγέομαι ἐφεξῆς ἤτοι συνημμένως , ἤτοι οὖον δεῖ λέγω ὁ ἀνδρικός πρᾶξις καί ὅσος ὡς δίκαιος πράσσω καί ὅσος ὡς σώφρων καί ὅσος ὡς σοφός , εἶτα ἀνακεφαλαιόομαι καί αὐξάνω ὁ ἀνδρικός πρᾶξις , εἶτα ὅσος ὡς δίκαιος πράσσω δείκνυμι μέλλω καί ὅσος ὡς σώφρων · [ b 22 ] ὁ γάρ δείκνυμι οὕτως καί αὐξάνω ἤτοι ὕστερος δυσμνημόνευτος γίγνομαι ὁ ἀκροατής · εἰμί γάρ πᾶς , ὅσος ποιέω , διηγέομαι συνημμένως , εἶτα μέλλω ἀνακεφαλαιόω καί αὔξησις εἷς ἕκαστος ὅς εἶπον ἐν ὁ διήγησις ποιέω , οὐκέτι ὁ ἀκροατής ἐπί μνήμη ἔχω , ὅσος εἶπον ἐν ὁ διήγησις , ἵνα ἀκόλουθος ἕπω καί ὁ οὗτος αὐξάνω . ἐκ οὗτος μέν οὖν ὁ ἐπιχείρημα δείκνυμι ἀνδρεῖος , ἐκ ἄλλος δέ σοφός . [ b 24 ] καί ἁπλόος ὁ λόγος οὗτος εἰμί ἤτοι ὁ ἀποδείκνυμι , ὅτι ἀνδρεῖος εἰμί , καί εὐθύς χωρέω εἰς αὔξησις οὗτος , εἶτα δείκνυμι αὐτός σοφός καί εὐθύς εἰς αὔξησις χωρέω αὐτός , ἤτοι ῥᾴδιος εἰμί ὁ μή ἐφεξῆς διηγέομαι · ἐκεῖνος δέ ὁ λόγος ὁ ἀφηγέομαι πᾶς ὁ πρᾶξις αὐτός , οἷος ὅτι δίκαιος εἰμί καί ὅτι σοφός καί ὅτι σώφρων , εἶτα χώρα εἰς αὔξησις εἷς ἕκαστος αὐτός ποικίλος εἰμί καί οὖον λιτός καί ἔτι δυσμνημόνευτος ὁ ἀκροατής . [ b 25 ] δεῖ δέ , ἐν ὅς διηγέομαι , ἀναμιμνήσκω ὁ γνώριμος ὅτι οὖον οὗτος διηγέομαι , ὁ σύ γιγνώσκω . διό ὁ πολύς γιγνώσκω οὗτος οὐδέ δήω διήγησις , ἵνα αὐτός οὗτος παρίστημι · οἷος εἰμί ἐθέλω ἐπαινέω ὁ Ἀχιλλεύς , λέγω οἶδα μέν ὁ πρᾶξις αὐτός πᾶς , ἀλλά δεῖ χράω αὐτός ἤτοι διηγέομαι δεῖ πάλιν αὐτός , κἀν πᾶς αὐτός οἶδα , ἵνα χράω αὐτός · ὁ γάρ Ἀχιλλεύς πᾶς γινώ σκῶ καί ὁ πρᾶξις αὐτός . [ b 28 ] ὁ δέ Κριτίας , ἐπεί ἀγνοέω , εἰμί ἐθέλω ἐπαινέω αὐτός , δεῖ διηγέομαι ὁ πρᾶξις αὐτός , ἵνα πᾶς αὐτός ἀναδιδάσκω . [ 1367b 26 ] ὁ μέν ἔπαινος εἰμί ὁ ὁ ἕξις μέγεθος , οἷος ὁ Δεῖνα ἀνδρικός · ὁ δέ ἐγκώμιον ὁ ἔργον ἤτοι ὁ ἀποτέλεσμα ὁ · ὁ γάρ ἔπαινος λόγος εἰμί ἐμφανίζω ὁ μέγεθος ὁ ἀρετή ἤτοι ὁ ἕξις . δεῖ οὖν ὁ πρᾶξις δείκνυμι , ὡς μέγας , ὅς διά ὅλος ὁ ζωή αὐτός πράσσω . ὁ δέ ἐγκώμιον εἰμί ὁ ἔργον ὁ νῦν πράσσω παρά αὐτός καί προσεχῶς . ἤ , εἰμί βούλομαι , νοέω πρᾶξις ὁ ἐνέργεια καί ὁ ἔργον αὐτός καί λαμβάνω ὁ δέ , ὁ ἐγκώμιον , ὁ δέ ἀντί ὁ γάρ . εὑρίσκω καί σχόλιον τοιοῦτος · οἷος ὅτι ποιέω ἔργον ἀνδρεῖος βάρβαρος τροπόω καί Νίκη πολύς συνίστημι . ὁ δέ κύκλος ἤτοι ὁ ἐκτός ὁ πρᾶγμα , οἷος εὐγένεια , ἀνατροφή , παιδεία , λαμβάνω εἰς πίστις καί ἀπόδειξις ὁ τοιοῦτος ἔργον , ὅτι μέγας εἰμί εἰκός γάρ ἀγαθός εἰμί ὁ ἐκ ἀγα Θῶν γεννάω καί ὁ οὗτος τρέφω ἀγαθός τοιοῦτος εἰμί ἤτοι ἐπιτελεστής τοιοῦτος ἔργον μέγας · διό καί ἐγκωμιάζω ὁ πράσσω νῦν ὅδε ὁ ἔργον . ὁ δέ ἔργον καί ὁ ἀποτέλεσμα Λαμ βάνω ὡς σημεῖον ὁ πρᾶξις · ἐπεί γάρ ὅδε ὁ ἔργον μέγας εἰμί ὁ Ἀλέξανδρος , λοιπός καί πᾶς ὁ πρᾶξις αὐτός μέγας εἰμί ὁ διά ὅλος ὁ ζωή αὐτός πράσσω . ἐπεί , εἰμί πιστεύω καί γνωρί ζέω τις , ὅτι τοιοῦτος εἰμί ἤτοι ἀγαθός ἢ ἀνδρεῖος , ἐπαινέω αὐτός ὡς τοιόσδε ἕξις ἔχω καί μή πράσσω , ἤτοι εἰμί καί μή γιγνώσκω αὐτός , ὅτι ἀνδρικός τις ποιέω πρᾶξις , ἢ εἰμί καί μή πράσσω ποτός ἀνδρικός τίς . ὁ μακαρισμός δέ καί ὁ εὐδαιμονισμός αὐτός μέν εἰμί ἑαυτοῦ ἤτοι ἀλλήλων , οὖον αὐτός δέ εἰμί οὗτος ἤτοι ὁ ἐγκώμιον καί ὁ ἔπαινος , ἀλλά ὥσπερ ὁ εὐδαιμονία περιέχω ὁ ἀρετή , οὗτος καί ὁ ὕδης μονισμός περιέχω οὗτος ἤτοι ὁ ἔπαινος καί ὁ ἐγκώμιον · ὁ γάρ ἔπαινος ὁ ἀρετή εἰμί . ἐπεί δέ ὁ ἀρετή περιέχω ὁ εὐδαιμονία , λοιπός ἄρα καί ὁ εὐδαιμονία περιέχω ὁ ἔπαινος καί ὁ ἐγκώμιον . ὁ ἔπαινος δέ καί ὁ συμβουλή ἔχω τίς κοινός εἶδος · ὁ γάρ τις συμβουλεύω ὑπό τίθημι καί συμβουλεύω τις ὥστε ποιέω αὐτός , οὗτος μετατίθημι καί ἀλλοιόω ὁ λέγω ἐγκώμιον γίγνομαι . ἐπεί οὖν ἔχω , τίς δεῖ πράσσω ὁ ἐπαινέω καί ποδαπός δεῖ εἰμί ὁ ἐπαινέω ἤτοι ἀγαθός , οὗτος ὁ λέγω ὡς ὑποθήκη ἤτοι ὡς παραίνεσις δεῖ αὐτός μετατι Θεναί καί μεταστρέφω κατά ὁ λέξις , εἰμί γε βούλομαι ποιέω αὐτός ὡς παραίνεσις · οἷος ὑποθήκη εἰμί , εἰμί τις λέγω , ὅτι οὖον δεῖ μέγας φρονέω ἐπί ὁ κατά Τύχη γίγνομαι ἀλλά ἐν ὁ πράσσω διά ἑαυτοῦ , ἤτοι ἀλλά ἐπί οἶς αὐτός πράσσω καί ὅς αὐτός αἴτιος καί οὐ ὁ τύχη . ὡδί δέ εἄν εἶπον μετατίθημι ὁ λέξις , οἷος ἀντί ὁ οὖον δεῖ ἐάν εἶπον δεῖ , γίγνομαι ἐγκώμιον , οἷος εἰμί εἶπον μέγας φρονέω οὖον ὁ διά Τύχη ὑπάρχω ἀλλά ὁ διά ἑαυτοῦ . ὥστε ὅταν βοῦς λήθη ἐπαινέω ὁ Ἀλέξανδρος , ὁράω , τίς εἄν ὑποτίθημι καί συμβαίνω λεύσσω ὁ Ἀλέξανδρος , εἰμί γε μέλλω αὐτός συμβουλεύω , καί οὗτος λαμβάνω , ὁ ὡς παραίνεσις εἄν εἶπον πρός αὐτός , μετατίθημι μικρός τίς ὁ λέξις ποιέω ἐγκώμιον · καί πάλιν , ὅταν ὑποτίθημι ἤτοι μέλλω παραινέω , ὁράω , τίς εἄν ἐπαινέω ἤτοι τίς εἄν ἐπαινέω αὐτός , καί οὗτος λαμβάνω μεταρρυθμίζω ὁ λέξις μικρός καί ποιέω ὑποθήκη . ὁ δέ λέξις ὁ ἐν ὁ ὑποθήκη καί ὁ ἔπαινος εἰμί ἀντίκειμαι , ὅταν ὁ μέν ἤτοι ἐπί ὁ παραίνεσις κωλύω , λέγω οὖον δεῖ μέγας φρονέω , ὁ δέ ἤτοι ἐπί ὁ ἔπαινος οὖον κωλύω , λέγω δεῖ μέγας φρονέω , ἀλλά ὅτι οὖον μέγας φρονέω ἐκεῖνος · ἀντίκειμαι δέ ὁ λέξις ὁ κωλύω λέγω , ὅς ἐπαινέω καί οὖον κωλύω † , καί ὁ μή κωλύω . [ 1416b 29 ] Τινές δέ λέγω , ὅτι δεῖ εἰμί ὁ διήγησις ταχύς καί σύντομος , ὥσπερ ὁ εἶπον πρός ὁ μάσσω ἐρωτάω · μαλάσσω δέ ζύμη καί ἐρωτάω πότερος δεῖ μάσσω ὁ ζύμη , ἵνα ποιέω οὗτος σκληρός ἢ μαλακός ; φημί τίς δέ ; ἀδύνατος εἰμί ὁ εὕω ἤτοι ὁ μέσος ἤτοι ὁ ποιέω αὐτός μήτε μαλακός μήτε σκληρός ἀλλά μέσος . καί ἐνταῦθα ἐπί ὁ διήγησις ὁμοίως · [ b 32 ] δεῖ γάρ μή διηγέομαι μακρός ἤτοι ταχέως , ὥσπερ οὐδέ μακρός προοιμιάζομαι , οὐδέ ὁ πίστις ἤτοι ὁ ἀποδείκνυμι λέγω μακρός · οὐδέ γάρ ὁ εὕω ἤτοι ὁ μέσος θεωρέω ἢ ἐν ὁ ταχύς καί μακρός διηγέομαι ἢ ἐν ὁ σύντομος , ἀλλά ἐν ὁ μήτε μακρός καί ταχέως διηγέομαι μήτε σύντομος · οὗτος γάρ δηλόω ὁ μέτριος ἤτοι ὁ μέσος · [ b 35 ] οὗτος δέ εἰμί , ἤτοι ὁ μέτριος καί μέσος διηγέομαι , ἀλλά ἐν ὁ λέγω διηγέομαι ἐκεῖνος μόνος , ὅσος δηλόω καί παρίστημι ὁ πρᾶγμα , ἢ ἐκεῖνος , διά ὅσος ἄν τις ἀκροατής εἰμί ὑπολαμβάνω γίγνομαι ὁ πρᾶγμα παρά ὁ ἀντιδικέω ἐγώ ἢ βλάπτω καί βλάπτω ἐγώ , ἢ τηλικόσδε παρίστημι , ὁ πάσχω , ἡλίκος εἄν καί βούλομαι δείκνυμι , ἤτοι μέγας · ὁ δέ ἐναντίος ἤτοι ὁ ἀντίδικος συμφέρω ἐν ὁ διήγησις ἐκεῖνος μόνος λέγω ἐν ὁ διηγέομαι , διά ὅσος δείκνυμι ἢ ὅτι οὖον γίγνομαι παρά αὐτός ὁ ἀδίκημα ὅδε ἢ ὅτι , εἰμί γίγνομαι , ἀλλά οὐ βλάπτω ἢ ὅτι οὖον μέγας εἰμί ὁ γίγνομαι . παραδιηγέομαι δέ δεῖ ἤτοι δεῖ δέ ἐν ὁ διήγησις παρεμφαίνω καί σός τις πλεονέκτημα , ὅσος δείκνυμι εἰμί ὁ σός ἀρετή · ἐν ὅς γάρ διηγέομαι , τίς πάσχω παρά ὅδε ἢ τίς ποιέω ὁ Δεῖνα , δεῖ συμπαρεμπλέκω καί σός πλεονέκτημα , οἷος ἐκεῖνος μέν ποιέω ὅδε , ἐγώ δέ νουθετέω αὐτός ὁ Δίκαιος λέγω μή καταλείβω ὁ τέκνον · οὗτος ὁ συμπαρεμπλοκή ὁ σός ἀρετή . ἢ ἐν ὅς διηγέομαι ὁ πρᾶγμα , δεῖ συμπαρεμπλέκω καί παραδείκνυμι ἐν ὁ δῖος γήσει ὁ κακία ὁ ἕτερος ἤτοι ὁ ἀντιδικέω . [ a 5 ] ὁ δέ ἀποκρίνω ὅτι ἐάν καταλείπω ὁ τέκνον , οὖον εἄν παρέρχομαι , ἕτερος ποιέω ἀντί † γυνή σῴζω · ὁ Ἡρόδοτος οὗτος φημί πρός ὁ Αἰγύπτιος , ἕ πολιορκία εἰμί φεύγω συμπαραλαμβάνω καί ὁ γυνή , ὁ δέ τέκνον ἐάω λέγω ὅς εἄν ἀπέρχομαι , τέκνον ἕτερος ποιέω . ἢ ἐν ὁ διήγησις δεῖ παραδιηγέομαι καί παρασυμπλέκω , ὅσος ἡδύς δοκέω ὁ δικαστής , ἵνα ἐκ οὗτος προσεκτικός γίγνομαι . [ a 7 ] ὁ δέ ἀπολογέομαι δεῖ ποιέω ὁ διήγησις μικρός · ὁ δέ ἀμφισβήτησις γίγνομαι ἢ ἐν ὁ σύ μέν λέγω ὁ πρᾶγμα γίγνομαι , ὁ δέ ἀντίδικος λέγω μή γίγνομαι , ἢ ἐν ὁ σύ μέν λέγω εἰμί βλαβερός ὁ γίγνομαι , ὁ δέ ἀντίδικος λέγω μή εἰμί βλαβερός ἢ λέγω μή εἰμί τηλικόσδε ἤτοι μέγας βλαβερός . [ a 10 ] ὥστε περί ὁ ὁμολογέω οὖον διατριπτέον ἤτοι οὖον δεῖ διηγέομαι ὁ ὁμολογέω ἢ , εἰμί δεῖ διηγέομαι αὐτός , ἀλλά συνεπτυγμένως . εἰμί δέ ὁ ὁμολογέω ἐκεῖνος συντείνω καί συμβάλλω λεται εἰς ἐκεῖνος ἤτοι εἰς ὁ ὁ ἀμφισβητέω παράστασις , τότε δεῖ διηγέομαι ὁ ὁμολογέω · ἤ , εἰμί δεῖ διηγέομαι αὐτός πλατύς , οὖον χρήσιμος . ὁ δέ αμφισβητούμενος εἰμί οὗτος , οἷος ὅτι οὐ ἄδικος ἢ ὅτι οὖον βλαβερός ἢ οὖον μέγας , οἷος εἰμί ὁμολογέω ὁ ἀπολογέομαι , ὅτι πίμπρημι κται ἐκεῖνος παρά αὐτός , ὅς κατηγορέω ποιέω , ἀλλά ἐνίστημι , ὅτι οὐ ἄδικος , ὁ ἀντίδικος λέγω αὐτός εἰμί ἄδικος . [ a 12 ] ἔτι δεῖ ὁ κατήγορος λέγω ὁ πράσσω ὁ ἀπολογέομαι ἐκεῖνος , ὅσος πράσσω οὐ οἶκτος φέρω ἢ δείνωσις ἤτοι ὅσος μή μόνος κινέω ὁ ἀκροατής καί ὁ δικαστής εἰς οἶκτος καί ἔλεος ὁ ἀδίκη θέω , ἀλλά καί εἰς δείνωσις ἤτοι ἀγανάκτησις κατά ὁ ἀδικέω . [ a 13 ] παράδειγμα ὁ εἰμί ὁ διήγησις συμπτύσσω ὁ ἀπόλογος ὁ Ἀλκίνοος · ἐν γάρ ὁ ἀπόλογος ὁ Ἀλκίνοος εἰμί ὁ διήγησις συμπτυγμένος ὡς περί πρᾶγμα εἰμί ὁμολογέω . ὁ Πηνελόπη αἰτιάομαι παρά ὁ Ὀδυσσεύς ὁ ἀνήρ αὐτός ὡς ὁ μνηστήρ συναθροίζω ἐν ὁ οἰκίον αὐτός ὁ καταδαπανάω ὁ περιουσία αὐτός , ὁ δέ Ἀλκίνοος ποιέω ἀπόλογος πρός ὁ Ὀδυσσεύς λόγος ὁ Πηνελόπη ὅτι οὖον διά ὁ μέλλω ἐγώ ἐπαίρω τις ἀπό αὐτός ἀνήρ οὗτος αὐτός συναθροίζω , ἀλλά οὗτος ἀκούω ὁ ἐμός ἀρετή ἀπό ἄλλος καί ἄλλος χώρα συναθροίζω , ὡς εἄν αὐτός θεάομαι . ὁ γοῦν ἀπόλογος ἅπας ἐν ἑξήκοντα στίχος συμπεραίνω · εἰμί γοῦν ὁ ἀπόλογος ἐν ἑξήκοντα στίχος συμπεραίνω , λοιπός καί ὁ διήγησις πάνυ βραχύς εἰμί . εὑρίσκω καί σχόλιον τοιοῦτος · ὁ Ἀλκίνοος ἀπόλογος ἤτοι ὁ Ἀλκίνοος παραδιήγησις πρός ὁ Πηνελόπη ἐν γάρ ὁ διήγησις συμπαραπλέκω καί ὁ ἀρετή ὁ Πηνελόπη . ἢ καί οὕτως · δεῖ ὁ κατήγορος λέγω , ὅσος οὖον φέρω οἶκτος , καί ὁ ἀπολογέομαι πάλιν λέγω , ὅσος οὖον φέρω δείνωσις ἤτοι ἀγανάκτησις κατά αὐτός . [ a 14 ] ὡς ὁ Φάυλλος ( ῥήτωρ δέ εἰμί οὗτος ) ὁ κύκλος ἤτοι ἀφηγέομαι ὁ ἐκτός ὁ πρᾶγμα λέγω οὗτος συνεπτυγμένως . κύκλος δέ λέγω ὁ ἐκτός ὁ πρᾶγμα . εὑρίσκω σχόλιον καί εἰς οὗτος τοιοῦτος , ὅτι κύκλος εἰμί ὁ στίχος , ἢ ὅτι ἀνακυκλόω ὁ ὑπόθεσις . [ a 15 ] ὡς ὁ ἐν ὁ Οἰνεύς πρόλογος ὁ Εὐριπίδης τοιοῦτος εἰμί ἤτοι συντέμνω . ἠθικός γίγνομαι ὁ διήγησις , ὅταν εἰς Ὅρκος ὁ λόγος ἀνά γωμεν ἢ ὅταν δεινοπαθέω ἐν ὁ μεταξύ ὁ διήγησις καί σχετλιάζω · φαίνω γάρ ὁ ἦθος μεταξύ ὁ διήγησις ὁ δεινοπαθέω καί σχετλιάζω ἀληθής καί διά οὗτος ὡς ἀληθής πιστεύω αὐτός ὁ γάρ Ὅρκος καί ὁ σχετλιασμός ὁ ἀληθινός καί ἐνδιάθετος λόγος εἰμί . [ a 17 ] τίς ποιέω ὁ ἦθος ἤγουν ὁ Ὅρκος καί ὁ σχετλίασις . ἐν μέν δή ποιέω ὁ ἦθος λέγω ἀληθής ὁ δηλόω ὁ οἰκεῖος προαίρεσις , ὅτι Ἀγαθή εἰμί καί μισέω ὁ κακός καί ὁ ἄδικος · οὗτος δέ γίγνομαι ὁ προαί ρεσις δῆλος ἐκ ὁ σχετλιάζω καί ὄμνυμι . ποιός δέ ἤτοι ἀγαθός καί ἀληθής δείκνυμι ὁ ἦθος ὁ λέγω ὁ εἰμί αὐτός ὁ προαίρεσις ποιός ἤτοι ἀγαθός καί ὁ Δίκαιος αἱρέω . [ a 18 ] ὁ δέ προαίαίρεσις ρεσις ποιός δείκνυμι ἤτοι ἀγαθός ἢ φαῦλος ἐν ὁ τέλος ἤτοι ἐν ὁ πρᾶξις καί ἀπό ὁ πρᾶξις καί ὁ ἔργον ὁ προαιρέτης ἤτοι ὅς ποιέω . διά οὗτος ὁ λόγος ἤτοι † ὁ μαθηματικός ἤτοι ὁ γεωμετρικός συλλογισμός καί αἰτία ἦθος οὐ ἔχω , διότι οὐδέ προαίρεσις ἔχω · οὐ ἔχω δέ προαίρεσις , διότι ὁ ὅς ἕνεκα ἤτοι ὁ προαιρετός οὐ ἔχω ἔνθα γάρ προαιρετός οὐ εἰμί , οὐδέ προαίρεσις , ἔνθα δέ προ οὐ εἰμί , οὐδέ ἦθος . [ a 20 ] ἀλλά ὁ Σωκρατικός λόγος εἰμί ἠθικός · οὗτος γάρ μᾶλλον ὁ ἦθος φροντίζω καί περί αὐτός ἀσχολέω μᾶλλον , μικρός δέ φροντίζω ὁ ἀποδεικτικός λόγος , ὡς ἐν ὁ μετά ὁ φυσικός φημί · περί οὗτος γάρ λέγω ὁ Σωκρατικός ὅς περί ἠθικός διδάσκω [ a 21 ] ἀλλά ἠθικός εἰμί καί λέγω καί ὅσος ἕπω ὁ ἠθέω ἕκαστος · ὁ γάρ λέγω , ὅτε οὗτος ἅμα λέγω πρός ἐγώ οὗτος βαδίζω , δηλόω θρασύτης καί ἀγροικία καί φαυλότης ὁ ἦθος , κατά ὅσος περιπατέω ποιέω ὁ λόγος · ἄτακτος γάρ ἦθος οὗτος σημεῖον . [ a 23 ] καί οὐ ἕπω ὁ ἠθέω καί ἐμφαντικός ἦθος εἰμί , ὅσος λέγω τις ἀπό διάνοια , καί ὅσος λέγω τις ἀναπλάσσω οὗτος ἐν ὁ οἰκεῖος διάνοια , κἀν μή ὑπόστασις ἔχω , οἷος οὖον ὁ ἀναπλάσσω ἐν ὁ διάνοια καί φαντάζω , ὅτι τραγέλαφος εἰμί , δείκνυμι αὐτός ἦθος ψευδής , ὥσπερ ὁ νῦν λέγω , ἀλλά ὅσος ἀπό προαίρεσις ποιέω καί λέγω , οὗτος καί δείκνυμι ὁ ἦθος ὁ λέγω ἢ ὁ ποιέω ἀγαθός , εἰμί ἐκ προαίρεσις ἀγαθός ποιέω τίς ἢ λέγω , ἢ κακός καί φαῦλος , εἰμί ἐκ προαίρεσις φαῦλος . [ a 24 ] ἐγώ δέ βούλομαι καί προαιρέω μείς ἤτοι αἱρετίζω οὗτος · εἰμί δέ μή ὄνομαι καί ὠφελέω ἐκ οὗτος ὁ προαιρέω ἐγώ , ἀγαθός · ὁ μέν γάρ ὁ προαιρέω ὁ οἴφω λιμός ἐμφαντικός εἰμί ὁ φρόνιμος · ὁ γάρ φρόνιμος ἀεί προαιρέω ἐκεῖνος , ἐκ ὅς εἄν ὠφελέω · ὁ δέ ἤτοι ὁ προαιρέω ὁ συμφέρω , κἀν ἐκ αὐτός οὐ ὠφελέω ὁ οὗτος προαιρέω , εἰμί ἀγαθός ἦθος σημεῖον · ὁ γάρ ἀγαθός ἀνήρ αἱρέω οὖον ὁ ὠφέλιμος ἀλλά ὁ συμφέρω πᾶς , κἀν καί αὐτός ἐκ αὐτός οὐ ὠφελέω μέλλω . [ a 26 ] ὁράω , ὅπως φρόνιμος ἦθος σημεῖον εἰμί ὁ προαιρέω ὁ ὠφέλιμος ἤτοι ὅσπερ ὠφελέω αὐτός , κἀν βλάπτω ἄλλος , ἀγαθός δέ ἦθος σημεῖον εἰμί ὁ προαιρέω ὁ συμφέρω πολύς , καί ὅς διηγέομαι , κἀν ἐκ αὐτός αὐτός οὐ ὠφελέω · ἀγαθός δέ εἰμί ὁ διώκω ὁ καλός ἤτοι ὁ συμφέρω . [ a 27 ] εἄν δέ ἄπιστος ἢ , ὅς λέγω , τότε χρή λέγω καί ὁ αἴτιος , διά ὅς δοκέω ἄπιστος . ὁ Ἀντιγόνη μᾶλλον κήδω ὁ ἀδελφός παρά ὁ ἀνήρ ἤτοι ὁ Αἵμων ὁ υἱός ὁ Κρέων · εἶτα λέγω καί ὁ αἴτιος , διά ὅς κήδω ὁ ἀδελφός μᾶλλον παρά ὁ ἀνήρ καί ὁ τέκνον · ἄπιστος γάρ εἰμί ὁ κήδω ὁ ἀδελφός μᾶλλον παρά ὁ ἀνήρ · [ a 30 ] ὁ μέν γάρ γίγνομαι , ὅς ὁ ἀνήρ καί ὁ τέκνον , εἰμί συμβαίνω φθείρω · ἐπαίρω γάρ ἄλλος ἀνήρ καί ποιέω ἄλλος τέκνον · ὁ δέ πατήρ καί ὁ μήτηρ τελευτάω πῶς εἄν γίγνομαι ἕτερος ἀδελφός , εἰμί τυγχάνω θνῄσκω ὁ ἀδελφός ; ὁ [ a 33 ] βλαστάνω ἀντί ὁ γίγνομαι . εἰμί δέ μή ἔχω αἴτιος εἶπον , διά ὅς δοκέω ἄπιστος ὁ λέγω , λέγω ὅτι οὐ ἀγνοέω , ὅτι λέγω ἄπιστος , ἀλλά φύσις τοιοῦτος εἰμί ὥστε λέγω ὁ ἀληθής καί μή πολυπραγμονέω , εἴτε ἄπιστος δοκέω ὁ ἀκροατής εἴτε πιστός , ὁ γάρ ἄνθρωπος ἀπιστέω καί οὖον πιστεύω τις ἄνθρωπος ποιέω , ἀλλά ὅτι ἑκών , ἀλλά ἢ μόνος ὁ συμφέρω ἑαυτοῦ , κἀν ἄλλος βλάπτω . [ a 36 ] ἔτι ὁ διηγέομαι δεῖ λέγω ἐκ ὁ παθητικός ἤτοι σχέτλιος ζέω καί ὄμνυμι μεταξύ ὁ διήγησις καί ὁ ἕπομαι πάθος αὐτός . ἢ καί οὕτως · καί ὁ ἕπομαι ὁ πάθος ἤτοι ὁ θυμός καί ὁ ἐπιθυμία . καί ὁ πᾶς οἶδα ἤτοι ὁ κοινός καί ὁ πρόσειμι ἴδιος ἢ αὐτός ἢ ἐκεῖνος ὁ ἀντίδικος . αὐτός εἶπον [ a 38 ] ὁ δέ οἴχομαι ὑποβλέπω ἐγώ ἄγριος καί μανικός · ὁ γοῦν ἄγριος ὑποβλέπω ἑπὸ Μενόν εἰμί ὁ θυμόω . ὅτι ὁ Κρατύλος εἰμί διασίζω καί τρίζω ὁ ὀδούς . ἢ ὁ [ b 1 ] διασίζω ἀντί ὁ λέγω βρόχος βρόχος ἐκ μεταφορά ὁ πυρακτωμένος σίδηρος ὁ ἐν ὁ ὕδωρ βάλλω , τουτέστι καθίημι γάζα εἰμί ὁ λαός . καί διασείω ἐν ὁ χείρ · κρατέω γάρ αὐτός καί σείω . πιθανός γοῦν εἰμί οὗτος , διότι οὗτος , ὁ οἶδα πᾶς , ἐν ὁ ὁράω γίγνομαι σύμβολον καί σημεῖον ἐκεῖνος ὅς οὐ οἶδα πάθος · ὁ γάρ τρίζω ὁ ὀδούς σημεῖον εἰμί πάθος ἀφανής ἤτοι ὁ θυμός . [ b 5 ] ὁ γραῦς κατέχω καί περικαλύπτω ὁ πρόσωπον · ὁ γραῦς , ὁ Ἀντίκλεια ὁ μαῖα , νίπτω ὁ πούς ὁ Ὀδυσσεύς ὁράω ὁ οὐλή καί γιγνώσκω , ὅτι ὁ Ὀδυσσεύς εἰμί , καί δάκρυ περικαλύπτω ὁ πρόσωπον · ὁ γάρ ἀρχός μένω δάκρυ ἐπιλαμβάνω ὁ ὀφθαλμός ἤτοι ἐπικαλύπτω ὁ ὀφθαλμός . [ b 7 ] καί εὐθύς καί διηγέομαι εἰσάγω καί σαυτοῦ ποιός τις ἤτοι ἐλεεινολογέω καί σχετλιάζω , ἵνα ὁ ἀκροατής θεωρέω καί νοέω καί ὁ ἀντίδικος , ὅτι τοιοῦτος εἰμί ἄδικος , οἷος αὐτός παρίστημι · ἐκ γάρ ὁ σχετλιάζω δοκέω ὁ ἀκροατής ἀληθής ἐν ὁ λέγω ὁ ἀντίδικος τοιοῦτος ἤτοι ἄδικος . εὑρίσκω καί σόχος Λιόν τοιοῦτος · ἵνα ὡς τοιοῦτος θεωρέω ἤγουν ἐπί ποιός τις ὅς ὀργίζω . [ b 8 ] λεληθότως δέ ποιέω ὁ τε σχετλιασμός καί ὁ ἐλεεινολογία , ἵνα μή δοκέω ὁ ἀκροατής ἐξεπίτηδες ἐλεεινολογέω καί διά οὗτος ἄπιστος δοκέω εἰμί αὐτός . [ a 15 ] ὁ δέ ἐν Οἰνεύς πρόλογος παρά ὁ Εὐριπίδης εἰμί τοιοῦτος · εἰμί γῆ πατρῷος χαίρω φίλος πέδον Καλυδών , ἔνθεν αἷμα συγγενής φεύγω Τυδεύς , τόκος μέν Οἰνεύς , πατήρ δέ ἐμός , οἰκέω Ἄργος , παῖς δέ Ἄδραστος λαμβάνω συνάπτω γέννα . [ b 8 ] ὅτι δέ ῥᾴδιος δεινοπαθέω μεταξύ ὁ διήγησις καί λανθάνω ὁ ἀκροατής καί ἐκ οὗτος πιστόν συμβαίνω νομίζω σύ καί ἀληθής , δεῖ ὁράω οὗτος ἐκ ὁ ἀπαγγέλλω Ντων καί διηγέομαι τίς · περί ὅς γάρ μηδείς οἶδα , ἐπιλαμβάνω ὑπόληψις τις καί γνῶσις αὐτός ἐκ ὁ ἀκούω ὁ λέγω οὗτος † δεινοπαθέω τε καί σχετλιάζω 10 ] πανταχοῦ δέ δεῖ διηγέομαι , καί ἐν προοίμιον καί ἐν διηγέομαι Σέσι καί ἀγών καί ἐν ἐπίλογος · ἀλλά οὖον μόνος ἐν ἀρχή ἤτοι ἐν ὁ προοίμιον μόνος , ἀλλά ἐν πᾶς ὁ μέρος ὁ λόγος διηγητέον , ἔνθα χρεία αὐτός ὁ διήγησις εἰμί . [ b 11 ] ἐν δέ ὁ δημηγορία ἤτοι ὁ συμ βουλευτικός εἶδος οὐδαμῶς εἰμί διήγησις , διότι ὁ διήγησις ὁ γενο Μένων εἰμί , οὖον ὁ μέλλω · ἐν δέ ὁ συμβουλευτικός εἶδος , εἰμί μέλλω διηγέομαι τίς , ὁ γίγνομαι εἰμί διήγησις ἤτοι γίγνομαι τις διηγέομαι , ἵνα ἐκεῖνος ὁ γίγνομαι ἀναμιμνήσκω καί πρός οὗτος ἀφοράω ἀγαθός βουλεύω καί περί ὁ μέλλω , οἷος ἐπεί ὅδε συμβαίνω γίγνομαι ἐκ ὁ ποιέω ὁ Δεῖνα ὅδε , λοιπός προς κτέω , μή πως καί ἐπί ἐγώ συμβαίνω τοιοῦτος , εἰμί ὅδε ποιέω ἤγουν ἐθέλω ἀναμιμνῄσκω ὁ γίγνομαι . διαβάλλω ὁ γίγνομαι ἢ ἐπαινέω , οἷος ἐπεί συμβαίνω ὅδε ὁ τρόπαιον γίγνομαι ἐκ ὁ ποιέω ὅδε , καί ἐγώ λοιπός , εἰμί ποιέω ὁ αὐτός , νικάω . [ b 15 ] ἀλλά τότε , ὅτε διαβάλλω ὁ γίγνομαι ὁ συμβουλεύω , οὖον ποιέω ἔργον σύμβουλος ἀλλά λοίδορος καί ψέγω , ὥσπερ , εἰμί ἐπαινέω ὁ γίγνομαι , ποιέω ἔργον ἐπαινέω καί ἐγκωμιάζω καί οὐ σύμβουλος . ἐάν δέ εἰμί ἄπιστος ὁ διηγέομαι , δεῖ ὑπισχνέομαι εἶπον ὁ αἴτιος , διά ὅς ἄπιστος δοκέω , καί διατάσσω καί διακοσμέω ὁ διηγέομαι ἐκεῖνος , οἶς βούλομαι ὁ ἀκροατής , ἵνα ἐκ ὁ λέγω , ὅσος βούλομαι ὁ ἀκροατής , ἀληθής δοκέω καί ἀποδέχομαι ὁ ἀκροατής · λέγω γάρ ὁ θυμαρής αὐτός . [ b 18 ] ὁ Καρκίνος τραγικός ποιητής . ἐν ὁ Οἰδίπους ἤτοι ὁ δρᾶμα τις ζητέω ὁ υἱός αὐτός καί πυνθάνομαι καί ἐρωτάω περί αὐτός ὁ Ἰοκάστη , ὁ δέ ὑπισχνέομαι ἀεί εἶπον . καί ὁ Αἵμων δρᾶμα εἰμί · καί ὑπισχνέομαι οὗτος ἀεί εἶπον πρός ὁ ἐρωτάω .