anonymi-in-aristotelis-artem-rhetoricam.in-aristotelis-artem-rhetoricam-commentarium 3.14
Προαύλια λέγονται , ὅσα λέγονται τῷ αὐλητῇ πρὸ τῆς αὐλήσεως ὑποψιθυρίζοντι , ἃ λέγονται μέλη τε καὶ προᾴσματα . [ b 20 ] πάντα γὰρ ταῦτα ἤτοι καὶ ὁ πρόλογος καὶ τὸ προαύλιόν εἰσιν ἀρχαὶ καὶ ὁδοποίη σις τῷ ἐπιόντι ἤτοι τῷ τεχνίτῃ . καὶ γὰρ οἱ αὐληταί , εἴ τι ἂν μέλλωσιν αὐλῆσαι , τοῦτο προαυλοῦσι καὶ λέγουσιν ἐν τῷ προαυλίῳ καὶ ὁ δομέστικος ἐν τῇ ἐνηχήσει προενηχεῖ καὶ λέγει ὅλον , ὃ μέλλουσιν οἱ ψάλται ψάλλειν , καὶ συνάπτουσι τὴν ἐνήχησιν καὶ τὸ προαύλιον τῷ ἐνδοσίμῳ ἤτοι τῷ τελείῳ ᾄσματι . ἢ τῷ ἐνδοσίμῳ ἤτοι τῷ ἐφεξῆς . ἢ λέγει τὸ προαύλιον ὅμοιον τῷ προοιμίῳ τῶν ἐπιδεικτικῶν κατὰ τὸ ὀλίγον · βραχὺ γὰρ δεῖ εἶναι καὶ τὸ προοίμιον καὶ τὸ προαύλιον . προοίμιον γίνεται ἐκ τοῦ οἴμη , ἡ τραγῳδία , ἐξ οὗ καὶ προοίμιον κατὰ μεταφοράν . [ b 24 ] καὶ ἐν τοῖς ἐπιδεικτικοῖς λόγοις δεῖ οὕτως γράφειν ἤτοι ποιεῖν προοίμιον μικρόν , καὶ ὅπερ βουλόμεθα εἰπεῖν ἐν ὅλῳ τῷ λόγῳ , δεῖ τοῦτο εὐθὺς ἐν τῷ προοιμίῳ δηλῶσαι , ὡς ἐν τῷ προοιμίῳ τὴν ὅλην ὑπό θεσιν τοῦ λόγου ἐκφαίνεσθαι καὶ συνάπτειν τὸ προοίμιον τὸ παχυμερῶς παρεμφαῖνον τὴν ὅλην ὑπόθεσιν τῷ ὅλῳ λόγῳ καὶ τοῖς ἀγῶσιν [ b 26 ] ὅπερ ( τοῦτο ἤτοι τὸ παρεμφαίνειν τὴν ὅλην ὑπόθεσιν ἐν τῷ προοιμίῳ)καὶ πάντες οἱ ῥήτορες ποιοῦσιν . ὁ Ἰσοκράτης ἐπαινεῖ τὴν Ἑλένην ὡς καλὴν καὶ ἐποίησε μικρὸν προοίμιον , ἐν ᾧ ἡ ὅλη ὑπόθεσις παχυμερῶς ἀνεφαίνετο τοῦ λόγου · οἱ δὲ ἐριστικοὶ ἀντέτεινον λέγοντες ψεύδεσθαι τὸν Ἰσοκράτην λέγοντα τὴν Ἑλένην καλήν · οὐ γὰρ καλή ἐστιν , εἴ γε αἰτία πολλῶν κακῶν ἐγένετο . φησὶν οὖν ὁ Ἀριστοτέλης , ὡς οὐδὲν οἰκεῖον λέγουσιν · ὁ μὲν γὰρ Ἰσοκράτης εἶπε ταύτην καλὴν κατὰ τὸ εἶδος , οἱ δὲ ἐριστικοὶ ἤτοι οἱ σοφισταὶ λέγουσι ταύτην καλὴν κατὰ τὸ ἦθος · ὥστε οὐ δὲν καὶ κοινὸν λέγουσι πρὸς τὸν Ἰσοκράτην , ἀλλ’ ὁ μὲν Ἰσοκράτης εἶπε ταύτην καλὴν κατὰ ἄλλο σημαῖνον τοῦ καλοῦ , οἱ δὲ σοφισταὶ λέγουσι ταύ την οὐ καλὴν κατὰ τὸ ἄλλο σημαῖνον τοῦ οὐ καλοῦ . παράδειγμα δὲ τοῦ πάντας ποιεῖν τὰ προοίμια τοιαῦτα τὸ προοίμιον , ὃ Ἰσοκράτης ἐποίησε ἐπαινῶν τὴν Ἑλένην . [ b 28 ] ἅμα δὲ καὶ ἐὰν ἐκτοπίσῃ ἤτοι ἔξω τοῦ πράγματος λέγῃ , ἁρμόττει μὴ ὅλον τὸν λόγον ἤτοι μὴ ὅλα τὰ λεγόμενα ἔξω τοῦ πράγματος λέγειν ὁμοειδῆ ἤτοι διὰ τοῦ αὐτοῦ καὶ ἑνὸς σχήματος , ἀλλὰ καταποικίλλειν ποικίλοις καὶ διαφόροις τοῖς σχήμα σιν . ἢ καὶ οὕτως · εἰ δὲ ἔξω τοῦ πράγματος λέγομεν , οὐ δεῖ ὅλον τὸν λόγον ποιεῖν ὁμοειδῆ ἤτοι ἐκτετοπισμένον ἤτοι ἔξω τοῦ πράγματος , ἀλλὰ δεῖ συντόμως μεταστρέφεσθαι καὶ ἐντὸς τῆς ὑποθέσεως γίνεσθαι . τὰ γοῦν προοίμια ἢ ἔπαινον ἔχουσιν ἢ ψόγον · ἔπαινον ἔχει τὸ τοῦ Γοργίου προοί μιον , ὃ ἐποίησεν ἐπαινῶν τὰ Ὀλύμπια , οἷον ὑπὸ πολλῶν ἄξιος θαυμάζεσθαι , ῶ Ἕλληνες . τοῦτο τὸ προοίμιόν ἐστι τοῦ Γοργίου . [ b 33 ] Ἰσο κράτης δὲ ἐν τῷ τοῦ Πανηγυρικοῦ προοιμίῳ ψέγει τοὺς Ἕλληνας ὡς τιμήσαντας μὲν τὰς ἀρετὰς τῶν σωμάτων ἤτοι τὴν ἀνδρίαν καὶ τοὺς ἀνβουλευτικόν , δρείους , εἰ νικήσουσι , δωρεαῖς ( ἀρετὴ γὰρ τοῦ σώματος ἡ ἀνδρία ) , τοὺς δὲ φρονίμους οὐκ ἔθεντο λαμβάνειν βραβεῖα , ὅταν λυσιτελὲς τῇ πόλει συμ βουλεύσωσιν . [ b 35 ] ἢ γίνεται τὸ προοίμιον ἀπὸ συμβουλῆς ἤτοι συμ οἷον συμβουλεύει εὐθὺς ἐν τῷ προοιμίῳ ὁ Ἰσοκράτης τὸ δεῖν τοὺς ἀγαθοὺς τιμᾶν · ἐπεὶ δὲ καὶ ὁ Ἀριστείδης ἀγαθός , ἐπαινετέον αὐτόν διὸ καὶ αὐτὸς ὁ Ἰσοκράτης ἐπαινεῖ τὸν Ἀριστείδην ὡς ἀγα θόν . ἢ τοὺς τοιούτους ἐπαινεῖν δεῖ , οἵτινες μήτε εὐδοκιμοῦσι φανε ρῶς καὶ ἐπιδείκνυνται τὴν οἰκείαν ἀρετὴν μήτε φαῦλοί εἰσιν , ἀλλ’ ὅσοι ἀγαθοὶ ὄντες κρύπτουσιν ἑαυτοὺς καὶ λαθεῖν σπουδάζουσι . καὶ τοῦτο ἐκ συμβουλῆς προοίμιον . καὶ ὁ Θεολόγος Ἀθανάσιον ἐπαινῶν ἀρετὴν ἐπαινέσομαι . [ b 38 ] καὶ ὁ Ἀλέξανδρος πρὸ τοῦ ἁρπάξαι τὴν Ἑλένην ἀγαθὸς ὢν ἐν ὄρει ἐκρύπτετο , ὡς μὴ δόξῃ τοιοῦτος . καὶ γὰρ καὶ οὗτος ὁ Ἰσοκράτης συμβουλεύει ἐν τοῖς προοιμίοις ἐπαινεῖν τοὺς ἀγαθοὺς ἢ τοὺς τοιούτους , οἳ μήτε εὐδοκιμοῦσι μήτε φαῦλοί εἰσι . γράφεται τὸ οὕτως καὶ μέγα , οὕτως γὰρ καὶ κατὰ τοῦτον τὸν τρόπον ὁ Ἰσοκράτης συμβουλεύει ἐπαινεῖν τοὺς ἀγαθοὺς ἐν τῷ προοιμίῳ . ἔτι δὲ ποιητέον ἐν τοῖς πανηγυρικοῖς λόγοις προοίμιον ἐκ τῶν δικανικῶν προοιμίων · δικανικὰ δὲ προοίμιά εἰσι τὰ τεινόμενα πρὸς τὸν ἀκροατὴν καὶ παρακαλοῦντα αὐτοὺς εἶναι προσεκτικοὺς ἢ συγγνωμονεῖν τῷ λέγοντι ῥήτορι · τὰ τοιαῦτα γὰρ προοίμια ἁρμόζουσι καὶ τῷ πανηγυρικῷ λόγῳ , οἷον εἰ περὶ παραδόξου μέλλεις λέγειν ἢ χαλεποῦ ἤτοι λυπηροῦ , ὀφείλεις παρακαλεῖν τοὺς ἀκροατὰς συγγνωμονῆσαί σοι λέγοντι παράδοξα ἢ λυπηρά · ὡς γὰρ συντείνοντα τῇ πόλει λέγειν καταναγκάζεσθαι ταῦτα . [ a 3 ] ἢ εἰ λέγεις τι τεθρυλλημένον καὶ γνώριμον ὂν τοῖς πᾶσι , δεῖ σε παρακαλεῖν τὸν ἀκροατὴν συγγνωμονῆσαί σοι , εἰ τὰ γνώριμα λέγεις τοῖς πᾶσιν οἶον ὁ Χοιρίλλος ἐποίησε ( τραγικὸς δὲ οὗτος ) συγγνωμονητέον , ὧ ἄνδρες , εἰ νῦν παρίσταμαι λέγων ταυτί , ὅτε δέδασται καὶ ἔγνωσται τοῖς πᾶσι τὰ πάντα , ἃ νῦν λέγω τήμερον . δέδασται λέγεται ἐκ τοῦ δαίω , τὸ μανθάνω . εὗρον δὲ σχόλιον · νῦν δ’ ὅτε πάντα δέδασται καὶ μεμοίρασται , τότε ὁ δεῖνα ἀνδραγαθεῖ . [ a 5 ] τὰ μὲν οὖν προοίμια τῶν πανηγυρικῶν ἐκ τούτων γίνονται ἤτοι ἐκ ψόγου καὶ ἐξ ἐπαίνου καὶ ἐκ προτροπῆς καὶ ἐκ τῶν πρὸς ἀκροατήν · ἢ γὰρ τοὺς ἀκροατὰς ἐν τῷ προοιμίῳ ποιεῖ ὁ ῥήτωρ προσεκτικούς , οἷς μέλλει ῥηθῆναι , ἢ προ τρέπει αὐτοὺς εἰς ὀργήν , εἰ ψέγει , ἢ ἀποτρέπει τοὺς ἀκροατὰς τοῦ μὴ ὀργίζεσθαι , εἰ ἐπαινεῖ . [ a 7 ] δεῖ δὲ τὰ ἐνδόσιμα ἤγουν τὰ προοίμια ἢ ξένα εἶναι καὶ ἀλλότρια τοῦ λόγου ἢ οἰκεῖα καὶ ἁρμόζοντα τῇ ὑποθέσει . εὗρον δὲ σχόλιον λέγον ἐνδόσιμα τὰ ἀληθῆ . ὅπερ δύνανται οἱ πρόλογοι ἐν τοῖς δράμασι , τοῦτο καὶ ἐν τοῖς δικανικοῖς λόγοις δύναν ται τὰ προοίμια . [ a 10 ] τινὰ μὲν τῶν διθυράμβων προοίμια ὅμοιά εἰσι τοῖς ἐπιδεικτικοῖς ἤτοι πανηγυρικοῖς , οἷον ἦλθον εἰς σὲ διὰ σὲ καὶ τὰ τεὰ καὶ τὰ σὰ δῶρα καὶ εὐεργετήματα καὶ τὰ σκῦλα , ὦ θεὲ Διόνυσε . [ a 11 ] ἐν δὲ τοῖς προλόγοις καὶ τοῖς ἔπεσι τὰ προοίμια δηλοῦσι τὴν ὅλην ὑπόθεσιν , ἵνα οἱ ἀκροαταὶ προειδῶσι τὴν ὑπόθεσιν , περὶ ἧς ἦν ὁ λόγος καὶ διαλαμβάνει · συνεπτυγμένως γὰρ τὴν ὅλην ὑπόθεσιν δηλοῦσι τὰ προοίμια τὰ ἐν τοῖς ἔπεσι καὶ ἐν τοῖς προλόγοις τῶν δραμάτων γινόμενα . [ a 12 ] δεῖγμά ἐστι τοῦ λόγου ἤτοι τῆς ὅλης ὑποθέσεως τὸ προοίμιον · τὸ γὰρ προοίμιον συνεπτυγμένως τὴν ὅλην ὑπόθεσιν δηλοῖ τοῦ λόγου , ἵνα οἱ ἀκροαταὶ εὐθὺς εἰδῶσιν ἐξ ἀρχῆς τὴν ὅλην ὑπόθεσιν καὶ μὴ κρέμαται ἡ διάνοια τοῦ ἀκροατοῦ μέχρι πολλοῦ καὶ ἄχρι σχεδὸν τοῦ τέλους τοῦ λόγου προσδοκῶσα ἔτι μαθεῖν , περὶ τίνος ὁ λόγος μέλλει διαλαβεῖν . [ a 13 ] τὸ γὰρ ἀόριστον πλανᾷ τὸν ἀκροατήν , καὶ διὰ τοῦτο εὐθὺς ἐκ προοιμίου δηλοῦσι τὴν ὅλην ὑπόθεσιν . ὁ δοὺς οὖν τὴν ἀρχὴν καὶ τὸ προοίμιον τῷ λόγῳ ποιεῖ τὸν ἀκροατὴν ἀκολουθεῖν τῷ λόγῳ , ὥσπερ τὸν ἐχόμενον καὶ κρατούμενον εἰς τὴν χεῖρα ἤτοι ἀπὸ τῆς χειρός · ὥσπερ , εἴ τις κρατήσει τινὰ διὰ τῆς χειρός , ὁδηγεῖ αὐτὸν εἰς τὸ διελθεῖν ἀπροσκόπως , ἣν βαδίζει ὁδόν , οὕτω καὶ ὁ ἐν τῷ προοιμίῳ τὴν ὅλην ὑπόθεσιν παχυμερῶς παρεμφαίνων ὁδηγεῖ τὸν ἀκροατὴν εἰς τὸ ἐφέπεσθαι τοῖς λεγομένοις δι’ ὅλου τοῦ λόγου καὶ μὴ προσκόπτειν ἐν τῷ μεταξὺ καὶ πλανᾶσθαι . [ a 15 ] διὰ τοῦτο ἤτοι τὸ μὴ πλανᾶσθαι τῷ ἀορίστῳ εὐθὺς ἐν αὐτῷ τῷ προοιμίῳ τὴν ὅλην δηλοῦσιν ὑπόθεσιν , ὡς τὸ μῆνιν ἄειδε θεά καὶ ἥγέο μοι ἄλλων καὶ ἅλων ἀντὶ τοῦ ἡγεμόνευέ μοι τοῦτο εἴρηται τῷ Ἡροδότῳ περὶ τοῦ πρὸς τὸν Ξέρξην πολέμου . [ a 18 ] καὶ οἱ τραγικοὶ ἐν τῷ προοιμίῳ καὶ ἐξ ἀρχῆς δηλοῦσι τὴν ὑπόθεσιν , περὶ ἧς τὸ δρᾶμά ἐστιν , οἶον ὁ Σοφοκλῆς ἀεὶ μέν , ὧ παῖ Λαρτίου , δέδορκά σε · ἐδήλωσε γάρ , ὅτι περὶ τοῦ Αἴαντος ἡ ὅλη ὑπόθεσις τοῦ δράματός ἐστιν . [ a 19 ] ὁ δὲ Εὐριπίδης οὐκ ἐν ἀρχῇ τοῦ προοιμίου δηλοῖ τὴν ὑπόθεσιν ὅλην τοῦ λόγου ἀλλὰ μετὰ πολλά · οὐ γὰρ συντόμως τὰς ἀποδόσεις ποι εῖται ἀλλὰ σχοινοτενεῖς , ὡς τὸ ἥκω νεκρῶν κευθμῶνα τῇ γὰρ ἀπο δόσει τοῦ λόγου νοεῖται καὶ ἀπαρτίζεται ἡ ὑπόθεσις . ἀλλ’ εὐθὺς ἐν τῷ προλόγῳ καὶ προοιμίῳ τὴν ὅλην ὑπόθεσιν δηλοῖ · οὗτος γὰρ ὁ Εὐριπίδης πολλὰ πρῶτον προοιμιάζεται . [ a 22 ] τὸ γοῦν ἴδιον τοῦ προοιμίου τοῦτό ἐστι τὸ δηλῶσαι εὐθύς , τί ἐστι τὸ τέλος καὶ ἡ ὑπόθεσις , ἧς ἕνεκα ὁ λόγος ἐκτέθειται . διό , ἂν δῆλον ἦ ἤτοι δήλη ἐστὶν ἡ ὑπόθεσις καὶ τὸ πρᾶγμά ἐστι μικρὸν ἤτοι σαφὴς καὶ εὐτελής ἐστιν ἡ ὑπόθεσις , οὐ χρηστέον ἐπὶ ταύτῃ προοιμίῳ . τὸ μὲν ἀναγκαῖον ἐν τῷ λόγῳ ἐστὶ τὸ προοίμιον , ἵνα δηλοῖ τὴν ὑπόθεσιν , τὰ δ’ ἄλλα εἴδη τῶν προοιμίων ἤτοι τὸ κινεῖν τοὺς δικαστὰς καὶ τοὺς ἀκροατὰς εἰς ὀργήν , εἰς φόβον , εἰς ἔλεον , οἷς οἱ νῦν ῥήτορες χρῶνται , ἰατρεύματά εἰσιν ἤτοι ἐπείσακτα καὶ κοινὰ καὶ τοῦ πράγματος καὶ τοῦ ἐναντίου ἤτοι τοῦ ἀντιδίκου . [ a 27 ] περὶ αὐτοῦ μὲν καὶ τοῦ ἀντιδίκου γίνονται τὰ προοίμια , ἵνα λυθῇ ἡ διαβολὴ ἢ ποίησις · οἷον εἰ μὲν ὑβρίσθης παρὰ τοῦ ἀντιδίκου καὶ κατη γορήθης , δεῖ σε ἐν τῷ προοιμίῳ εὐθὺς λῦσαι τὴν κατηγορίαν τὴν κατὰ σοῦ καὶ δεῖξαι , ὅτι ψευδῶς κατηγόρει σου ἄτε ἐχθρὸς ὢν · εἰ δὲ κατήγορος εἶ , δεῖ σε ἐν τῷ προοιμίῳ εὐθὺς ποιεῖν ἤτοι ὑβρίζειν καὶ διαβάλλειν τὸν ἀντιδικοῦντά σοι καὶ δεικνύειν ὅτι συνέστησα τὸ δικαστήριον τοῦτο κατ᾽ αὐτοῦ οὐ διὰ τὸ εἶναι αὐτὸν ἐχθρόν μοι ἀλλὰ διὰ τὸ εἶναι φύσει φαῦλον καὶ αἰσχρόν · [ a 28 ] πλὴν οὐχ ὁμοίως ὀφείλεις ταῦτα ποιεῖν , ἀλλ’ εἰ μὲν ἀπολογούμενος εἶ , ὀφείλεις ἐξ ἀρχῆς τοῦ προοιμίου λύειν τὴν ὕβριν , ἣν κατὰ σοῦ ὁ κατήγορος ἐνεδείξατο , εἰ δὲ κατήγορος εἷ , ἐν τῷ ἐπιλόγῳ καὶ οὐχὶ ἐν τῷ προοιμίῳ δεῖ τὴν ὕβριν ποιεῖν κατὰ τοῦ ἀντιδικοῦντός σοι καὶ τὴν κατηγορίαν . [ a 30 ] ὅταν μέλλῃ ὁ ἀπολογούμενος εἰσάξαι αὐτὸν εἰς τὸ δικαστήριον , εἰ βούλεται εὐπαράδεκτος δοκεῖν τοῖς ἀκροαταῖς καὶ ἀληθής , ἀναγκαῖόν ἐστι πρῶτον λῦσαι τὰ κωλύοντα αὐτὸν δοκεῖν ἀληθῆ τοῖς δικασταῖς καὶ τοῖς ἀκροαταῖς ἤγουν διαλύειν , ἃς ἔφθη κενῶσαι κατ᾽ αὐτοῦ ὕβρεις ὁ ἀντίδικος καὶ τὴν κακὴν κατ’ αὐτοῦ ὑπόληψιν · [ a 32 ] τῷ δὲ διαβάλλοντι , ἤτοι εἰ δὲ κατηγορῶν εἶ , ἀναγκαῖόν ἐστιν ἐν τῷ ἐπι λόγῳ διασύρειν καὶ ὑβρίζειν τὸν ἀντίδικον , ὡς ἂν εὐμνημόνευτοι ὦσιν αἱ κατὰ τοῦ ἀντιδίκου κενωθεῖσαι παρὰ σοῦ ὕβρεις τοῖς ἀκροαταῖς . τὰ δὲ πρὸς τὸν ἀκροατὴν προοίμιά εἰσιν , εἴ γε ποιήσεις αὑτὸν εὔνουν τοῖς ἀκροαταῖς ὄντα καὶ πρὸς ὠφέλειαν αὐτῶν ἀποβλέποντα καὶ ἐκ τοῦ ὀργίλάκις σαι ἤτοι εἰς ὀργὴν αὐτοὺς παρακινῆσαι κατὰ τοῦ ἀντιδίκου . [ a 35 ] πολποίηκεν · δὲ ὀφείλεις προσεκτικοὺς ποιεῖν τοὺς ἀκροατὰς ἢ τοὐναντίον ἤτοι ἀπροσεκτοῦντας · διὸ καὶ πολλοὶ πειρῶνται προάγειν καὶ παρακινεῖν τοὺς ἀκροατὰς εἰς γέλωτα , ἵνα ἀσχολούμενοι τῷ γέλωτι μὴ προσέχωσι τοῖς λεγομένοις παρὰ τοῦ ἀντιδικοῦντός σοι , οἷον καὶ ὁ Δημοσθένης πε οὗτος γὰρ κατηγορῶν τοῦ Αἰσχίνου ὡς προδότου ἔλεγεν ὁ προ τὰ τῆς πόλεως πράγματα ἆρ’ οὐκ ἔστι μισθωτός ; τοῦ δὲ δήμου ἀναβοήσαντος μισθωτός , τοιοῦτος ἔφησε καὶ ὁ Αἰσχίνης · ἐνταῦθα μέγα ὁ δῆμος ἀνεκάγχασεν . [ a 37 ] ἐάν τις δὲ βούληται , ἀνάξει ἅπαντα τὰ προοίμα εἰς εὐμάθειαν ἤτοι εἰς τὸ ποιεῖν τὰ μέλλοντα ῥηθῆναι εὐμαθῆ καὶ εὐδιάγνωστα τοῖς ἀκροαταῖς · τούτου χάριν γίνονται τὰ προοίμια καὶ εἰς τὸ φαίνεσθαι καὶ δεικνύειν ἑαυτὸν ἐπιεικῆ ἤτοι ἀγαθὸν καὶ ἀληθῆ . εὗρον καὶ σχόλιον τοιοῦτον · χρὴ φησὶν εὐμαθῆ καὶ σαφῆ τὸν λόγον ποιεῖν καὶ ἐπιεικῆ ἑαυτὸν δεικνύναι . [ a 38 ] προσέχουσι γὰρ μᾶλλον τού τοις ἤτοι τοῖς ἀγαθοῖς ἀνδράσι καὶ τοῖς λόγοις τοῖς σαφέσι καὶ εὐμαθέσι καὶ εὐδιαγνώστοις . [ b 1 ] προσέχουσι δὲ μᾶλλον τοῖς μεγάλοις , ἤτοι εἰ περὶ μεγάλων πραγμάτων λέγει τις , καὶ τοῖς ἰδίοις , ἤτοι εἰ , ἃ λέγει , εἰσὶν ἴδια καὶ οἰκεῖα ἡμῖν τοῖς ἀκούουσι καὶ εἰς οἰκείαν ὠφέλειαν ἡμῶν ἀφορῶσι . καὶ ὅτι προσεκτέον τοῖς λεγομένοις · θαυμαστὰ γὰρ μέλλω ἐρεῖν ἢ ἡδέα . [ b 2 ] διὸ δεῖ τοὺς ἀκροατὰς ἐμποιεῖν προσεκτικοὺς ἐκ τοῦ δεικνύειν , ὅτι ὁ λόγος ἐστὶ περὶ τοιούτων ἤτοι θαυμαστῶν ἢ ἡδέων ἢ μεγάλων ἢ ἰδίων . ἐὰν δὲ θέλῃς ποιεῖν αὐτοὺς μὴ προσεκτικούς , δεῖ σε ἐμποιεῖν καὶ συνιστᾶν καὶ ἀποδεικνύναι , ὅτι τὸ πρᾶγμα , περὶ οὗ ὁ λόγος ἐστί , μικρὸν καὶ ὅτι οὐδὲ πρὸς ἐκείνους ἤτοι οὐδ’ ὅλως ὠφελεῖ τοὺς ἀκροατὰς καὶ ὅτι λυπηρόν ἐστιν . ἢ καὶ οὕτως · διὸ δεῖ ἐμποιεῖν καὶ συνιστᾶν καὶ ἀποδεικνύναι , ὅτι ὁ λόγος ἐστὶ περὶ τοιούτων ἤτοι μεγάλων καὶ θαυμαστῶν . [ b 4 ] δεῖ δὲ μὴ λανθάνειν , ὅτι πάντα τὰ τοιαῦτα , ἤτοι τὸ δεικνύναι , ὅτι ὁ λόγος περὶ μεγάλων ἐστὶν ἢ ἡδέων ἢ θαυμαστῶν , ἐν τῷ προοιμίῳ , ἔξω τοῦ λόγου ἤτοι τῆς προκειμένης ὑποθέσεώς ἐστι καὶ ὅτι τοιαῦτα προοίμια τὰ ἔξω τοῦ πράγματος λεγόμενα τότε ἁρμόζουσιν , ὅτε φαύλους καὶ χωρικοὺς τοὺς ἀκροατὰς ἔχομεν καὶ ἀκούοντας ἤτοι ἀποδεχομένους ἀκούειν τὰ ἔξω τοῦ πράγματος καὶ τῆς ὑπο θέσεως · [ b 6 ] ἐπεὶ ἐὰν μὴ τοιοῦτος ἦ ὁ ἀκροατὴς ἤτοι χωρικὸς ἀλλὰ σοφός , οὐ χρείαν ἔχει προοιμίου ἀλλ’ ἄρχεται ἀπ’ αὐτοῦ τοῦ πράγματος γράφειν · εἰ δὲ καὶ προοιμιάζεται , τοσοῦτον προοιμιάζεται , ὅσον ἐν τῷ προοιμίῳ εἰπεῖν καὶ παρεμφῆναι κεφαλαιωδῶς καὶ παχυμερῶς καὶ συν τόμως τὸ πρᾶγμα ἤτοι τὴν ὑπόθεσιν , περὶ ἦς ἢ συμβουλεύει ἢ δικάζεται , ἵνα μὴ ὁ λόγος ἀκέφαλος ἦ ἀλλ’ ἔχῃ κεφαλὴν ὥσπερ τὸ σῶμα . [ b 9 ] ἔτι τὸ πειρᾶσθαι προσεκτικοὺς ποιεῖν τοὺς ἀκροατὰς οὐκ ἔστιν ἴδιον τῶν προοιμίων μόνων , ἀλλὰ κοινόν ἐστι πάντων τῶν μερῶν τοῦ λόγου · εἰ γὰρ δέει , καὶ ἐπὶ τῆς διηγήσεως πειρασόμεθα προσεκτικοὺς ποιεῖν τοὺς ἀκροατὰς καὶ ἐπὶ τῶν ἀγώνων καὶ ἐπὶ τῶν ἐπιλόγων · καὶ ἁπλῶς πανταχοῦ δεῖ διυπνίζειν αὐτοὺς καὶ προσέχειν παρασκευάζειν , ἔνθα ἂν νοήσωμεν αὐτοὺς κατοκλάσαντάς τε καὶ ῥᾳθυμήσαντας · [ b 10 ] πανταχοῦ γὰρ ἤτοι ἐν τοῖς ἄλλοις μέρεσι τοῦ λόγου ἤτοι ἐν τῇ διηγήσει καὶ ἐν τοῖς ἀγῶσιν ἀνιᾶσι μᾶλλον καὶ ἐνδιδόασι καὶ καταρρᾳθυμοῦσιν οἱ ἀκροαταὶ παρ’ ὃ ἀρχόμενοι ἤτοι παρ’ ὃ ἐν τῷ προοιμίῳ · ἐξ ἀρχῆς γὰρ μᾶλλον πρόθυμοί εἰσιν εἰς τὸ ἀκροᾶσθαι . ὥστε ἐν τοῖς ἄλλοις μέρεσι τοῦ λόγου , ἔνθα καὶ οἱ ἀκροαταὶ καταρρᾳθυμοῦσι , δεῖ τοὺς ἀκροατὰς διεγείρειν εἰς τὸ προσέχειν , ἔνθα μάλιστα πάντες προσέχουσιν . [ b 12 ] ὥστε ὅπου ἂν ᾗ ὁ καιρὸς τοῦ διεγείρειν τοὺς ἀκροατὰς εἰς τὸ προσέχειν καὶ ἴδῃς καὶ αὐτοὺς ἐπινυστάζοντας , διυπνιστέον αὐτοὺς καὶ λεκτέον καί μοι προσέχετε τὸν νοῦν · ὃ γὰρ μέλλω ἐρεῖν , οὐκ ἔστιν ἐμὸν ἤτοι οὐκ ἀφοχειν . ρῶν ἐστι πρὸς ἐμὴν μόνην ὠφέλειαν ἀλλὰ καὶ ὑμετέραν · ἐρῶ γὰρ ὑμῖν τοιοῦτον δεινὸν ἢ θαυμαστόν , οἷον οὐδέποτε ἠκηκόειτε . [ b 16 ] ἡ πεντηκοντάδραχμος εἰδός ἐστι βοτάνης , ὃ προσφερόμενοι οἱ ἄνθρωποι διαχειν . τελοῦσιν ἔλεγεν οὖν ὁ Πρόδικος , ὅτι , ὅτε νυστάζουσιν οἱ ἀκροαταί , δεῖ παρεμβάλλειν αὐτοῖς ἀπὸ τῆς πεντηκονταδράχμου καὶ προσφέρειν , ὡς ἂν διατελῶσι διυπνιζόμενοι ὑπ’ αὐτῆς καὶ διεγειρόμενοι εἰς τὸ προσέ εὗρον δὲ σχόλιον εἰς τὴν πεντηκοντάδραχμον τοιοῦτον · ἀναμνή ὅτι λαμβάνετε πεντήκοντα δραχμάς . [ b 17 ] ὅτι δὲ τὰ τοιαῦτα προοίμια τὰ παρασκευάζοντα τοὺς ἀκροατὰς προσέχειν πρὸς ἀκροατάς εἰσι καὶ γίνονται , οὐχ περ ἐστὶν ὁ ἀκροατὴς ἤτοι οὐχὶ καθ’ ὃ σοφὸν ἀκροατήν , ἀλλὰ πρὸς ἰδιώτην ἀκροατήν , δῆλον · πάντες γὰρ ἐν τῷ προοιμίῳ ἢ διαβάλλουσι τὸν κατήγορον ἢ διαλύουσι τὸν ἐπικείμενον φόβον τοῖς ἀκροαταῖς , οἷον Σοφοκλῆς λέγει τῇ Ἀντιγόνῃ [ b 20 ] ἄναξ , ἐρῶ μὲν οὐχὶ τοιοῦτον ὑπὸ σπουδῆς ὄν ἤτοι ἄξιον ὂν σπουδῆς , μονον ουχὶ λέγων ὡς οὐ δεῖ σε θροηθῆναι · οὐδὲ γὰρ ὃ μέλλω ἐρεῖν φοβερόν ἐστιν · ὁ δέ φησι περισσόν ἐστι τὸ φροιμιάζεσθαί σε · τί γάρ , φησίν , ὀργίζη ; ὁ ἄγγελος λέγει πρὸς τὸν Κρέοντα ὡς τῆς Ἀντιγόνης θαψάσης τὸ σῶμα τοῦ Πολυνείκους τοῦ ἀδελφοῦ αὐτῆς δύσπνους ἱκάνω κοῦφον ἐξάρας πόδα . [ b 22 ] καὶ οἱ ἔχοντες τὸ πρᾶγμα , περὶ οὗ λέγουσιν , ὡς ἔστι πονηρόν , ἡγοῦνται βέλτιον διατρίβειν ἐν τοῖς ἔξω τοῦ πράγματος καὶ τῆς ὑπο θέσεως παρ’ ὃ χωρῆσαι εἰς αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ εἰς αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν · [ b 23 ] διὸ οἱ δοῦλοι κρατηθέντες εἰς κλοπὴν οὐ λέγουσιν ἃ ἐρωτῶνται καὶ ἀποκρίνονται ἀλλὰ τὰ κύκλῳ ἤτοι τὰ ἐκτὸς τοῦ πράγματος καὶ τῆς ὑποθέσεως καὶ προοιμιάζονται ἤτοι πολλὰ λέγουσιν ἐκτὸς τοῦ πράγ ματος καὶ τῆς ὑποθέσεως . [ b 25 ] ἡ γὰρ εὔνοια γίνεται ἢ ἀπὸ φιλίας ἢ ἀπὸ δυστυχίας · ἢ γὰρ κτᾶταί τίς τινα εὔνουν ἐν τῷ εἶναι φίλος αὐτῷ ἢ ἐν τῷ εἶναι ἐλεεινὸς καὶ ἐλέους ἄξιος . [ b 26 ] ἐπειδὴ εὖ λέγεται καὶ περὶ τοῦ Ὀδυσσέως εὐχομένου πρὸς τῷ τέλει τοῦ ζ´ πρὸς τὴν Ἀθηνᾶν δός μοι ἐλθεῖν ἐς Φαίακας ἢ φίλον ἢ καὶ ἐλεεινόν ἤτοι ἄξιον ἐλέους , ὁρᾷς , πῶς καὶ οὗτος ἠπίστατο τὴν εὔνοιαν συνισταμένην ἔκ τε τῆς φιλίας καὶ τῆς ἐλεεινότητος καὶ διὰ τοῦτο καὶ αὐτὸς παρακαλεῖ φίλος φανῆναι τοῖς Φαίαξιν ἢ ἐλεεινός , ὡς ἂν εὖνοι οὗτοι φανεῖεν πρὸς αὐτόν . [ b 27 ] τούτων οὖν τῶν δύο ἤτοι τῆς φιλίας καὶ τῆς ἐλεεινότητος δεῖ στοχά ζεσθαι ἕκαστος , ὡς ἂν ἢ φίλος φανῇ τοῖσδε ἢ ἐλέους ἄξιος , εἴ γε βού λεται εὔνους φανῆναι αὐτοῖς . ἐν δὲ τοῖς ἐπιδεικτικοῖς δεῖ τὸν ῥήτορα σπουδάζειν ποιεῖν τὸν ἀκροατὴν ἐξ ὧν λέγει οἴεσθαι συνεπαινεῖσθαι τῷ ἐγκωμιαζομένῳ ἢ αὐτὸν ἢ τὸ γένος αὐτοῦ ἢ τὰ ἐπιτηδεύματα αὐτοῦ , ἤτοι ἵνα οἱ πρὸς τὸν Ἰσοκράτην ἔπαινοι , εἴ γε αὐτὸν ἐγκωμιάζεις , προσαρμόζωσι καὶ τοῖς ἀκροαταῖς ἢ τῷ γένει αὐτῶν , ὡς οἴεσθαι τοὺς ἀκροατὰς ἢ αὐτοὺς ἐπαινεῖσθαι ἢ τοὺς προγόνους αὐτῶν ἐκ τοῦ τὸν Ἰσοκράτην ἐπαινεῖσθαι · οὕτω γὰρ μᾶλλον προσέξουσι τοῖς παρὰ σοῦ λεγομένοις [ b 30 ] ὃ γὰρ Πλάτων λέγει ἐν τῷ Μενεξένῳ ὡς ἀπὸ Σωκράτους , ἀληθές , ὡς οὐ χαλεπὸν τοὺς Ἀθηναίους ἐπαινεῖσθαι παρὰ τοῖς Ἀθηναίοις ἐπεὶ γὰρ καὶ οἱ ἀκροαταὶ Ἀθηναῖοι , ὁ δὲ τοῦ Ἀθηναίου ἔπαινος τοῦ ἑνὸς πρὸς πάντας τοὺς Ἀθηναίους ἀνατρέχει , ἀνάγκη προσε κτικοὺς εἶναι τοὺς ἀκροατὰς τοῖς λεγομένοις παρὰ τοῦ ῥήτορος . δύσκολον δέ ἐστι τὸ τοὺς Ἀθηναίους ἐπαινεῖν παρὰ Λακεδαιμονίοις · ἐπεὶ γὰρ οἱ Λακεδαιμόνιοι ἐχθροὶ τῶν Ἀθηναίων , οὐ προσέξουσι τοῖς λεγομένοις ὑπὲρ Ἀθηναίων . [ b 32 ] τὰ δὲ τοῦ δημηγορικοῦ ἴδια καὶ προοίμια λαμβά νονται ἐκ τῶν τοῦ δικανικοῦ λόγου προοιμίων · τὰ δὲ τοῦ δημηγορικοῦ προοίμια συγκρινόμενα ὅσον πρὸς τὰ τοῦ δικανικοῦ προοίμιά εἰσι φύσει ἥκιστα ἤτοι μικρά , κἂν καὶ ἐξ αὐτῶν λαμβάνωνται . διὰ τοῦτο δὲ τὰ προοίμια τῶν δημηγορικῶν εἰσι μικρά , διότι οἱ δημηγοροῦντες λέγουσι περὶ τοιούτου πράγματος , ὃ πάντες ἴσασι , καὶ διὰ τὸ εἶναι τὸ πρᾶγμα πασίδηλον οὐ δεῖται προοιμίων μεγάλων · ἀλλ’ ὃ ἐν τοῖς δημηγορικοῖς λόγοις ἀνάγκη προοιμιάζεσθαι , ἢ δι’ ἑαυτόν , ὡς ἂν ἀπορρίψῃ τὴν διαβολὴν ἀφ’ ἑαυτοῦ , εἴ γε ἀντίδικος ἔφθη κατηγορῆσαι αὐτοῦ , καὶ δείξῃ ἑαυτὸν ἀγαθόν , ἢ διὰ τοὺς ἀντιλέγοντας ἤτοι ἢ προοιμιάζεται , ὡς ἂν παρακινήσῃ τοὺς ἀκροατὰς εἰς ὀργὴν κατὰ τῶν ἀντιδίκων , ἢ ἐὰν οἱ ἀκροαταὶ οὐχ ὑπολαμ βάνωσι τὸ πρᾶγμα , περὶ οὖ ὁ λόγος , τοιοῦτον , ἡλίκον βούλει δεῖξαι αὐτό · ὃ γὰρ μέγα κακὸν βούλει δεῖξαι αὐτό , καὶ ταῦτα τῶν ἀκροατῶν ὑπολαμβανόντων αὐτὸ ἔλαττον , καὶ τότε δεῖ σε προοιμιάζεσθαι καὶ δεικνύειν ἐν τῷ προοιμίῳ , ὡς μέγα τὸ κακόν ἐστι , περὶ οὗ ὁ λόγος · ἢ εἰ νομίζουσιν οἱ ἀκροαταὶ τὸ κακὸν μεῖζον , σὺ δὲ ὑπολαμβάνεις αὐτὸ ἔλαττον , δεῖ σε ἐν τῷ προοιμίῳ δεικνύειν αὐτό , περὶ οὖ ὁ λόγος · ἢ εἰ νομίζει τὸ ἀγαθόν , περὶ οὗ ὁ λόγος , μικρόν , δεῖ σε δεικνύειν αὐτὸ ἐν τῷ προοιμίῳ , ὅτι μέγα ἐστίν . [ b 36 ] ἀλλ’ ἢ μεῖζον δεικνύειν σε δεῖ ἐν τῷ προοιμίῳ τὸ ἀγαθὸν ἢ τὸ κακόν , περὶ οὗ ὁ λόγος , ἢ ἔλαττον διὸ ἢ διαβάλλειν δεῖ σε τὸν κατήγορον ἐν προοιμίῳ ἢ ἀπολύεσθαι δεῖ ἤτοι ἀπολύειν ἑαυτὸν τῆς κατηγορίας , ἣν ἔφθασε κατηγορῆσαί σε ὁ ἀντίδικος . καὶ ἢ αὐξῆσαι τὸ πρᾶγμα , περὶ οὗ ὁ λόγος , ἢ μειῶσαι ἐν τῷ προοιμίῳ , εἴτε κακόν ἐστιν ἐκεῖνο εἴτε ἀγαθόν , περὶ οὖ ὁ λόγος . ἀπολύεσθαι μέμψεως ἢ διαβολῆς . δεῖται δὲ προοιμίου ὁ ῥήτωρ ἕνεκεν τούτων ἤτοι ἕνεκεν τοῦ διαβάλλειν τὸν ἀντίδικον ἢ ἀπολύεσθαι ἑαυτὸν τῆς μέμψεως ἢ αὐξῆσαι ἢ μειῶσαι · [ b 38 ] ἢ χάριν κόσμου γίνονται τὰ προοίμια , ἵνα μὴ ὁ λόγος ἀκέφαλος ᾖ , ὅτι , ἐὰν μὴ ἔχῃ ὁ λόγος προοίμιον , ἐστὶν αὐτοκαύδαλος ἤτοι ὡς μονότονον , ἤτοι ὡς μονόξυλον · τὰ γὰρ κοντάρια , ὅσα ἔχουσι τὸ ἄκρον , ἔνθα τὸ ξίφος ἐστί , παρωξυσμένον φύσει , τοῦτο λέγεται αὐτοκαύ δαλον · πολλάκις γὰρ ἐξ ἐπιτεχνήσεως παροξύνουσιν αὐτὸ καὶ τιθέασιν ἄνω ξύλα καὶ ἡλοῦσιν αὐτὸ ξυλοπυρίας καὶ τότε τιθέασι τὸ ξίφος . σχόλιον · τουτέστιν , ἐὰν μὴ ἔχῃ ὁ λόγος προοίμιον , αὐτοκαύδαλα φαίνονται , τουτέστι μονότονα · ἢ αὐτοκαύδαλον λέγεται τὸ λιτὸν καὶ χωρὶς προοιμίων . οὐδὲν προεξαγκωνίσας ἤτοι προοιμιασάμενος , ἐκ μεταφορᾶς τῶν παλαίειν μελλόντων , οἳ τοὺς ἀγκῶνας αὑτῶν πρότερον προομαλίζουσιν .
Lemmas: προαύλιον λέγω , ὅσος λέγω ὁ αὐλητής πρό ὁ αὔλησις ὑποψιθυρίζω , ὁ λέγω μέλος τε καί πρόᾳσμα . [ b 20 ] πᾶς γάρ οὗτος ἤτοι καί ὁ πρόλογος καί ὁ προαύλιον εἰμί ἀρχή καί ὁδοποιέω τις ὁ ἔπειμι ἤτοι ὁ τεχνίτης . καί γάρ ὁ αὐλητής , εἰμί τίς εἄν μέλλω αὐλέω , οὗτος προαυλέω καί λέγω ἐν ὁ προαύλιον καί ὁ δομέστικος ἐν ὁ ἐνήχησις προενηχέω καί λέγω ὅλος , ὅς μέλλω ὁ ψάλτης ψάλλω , καί συνάπτω ὁ ἐνήχησις καί ὁ προαύλιον ὁ ἐνδόσιμος ἤτοι ὁ τέλειος ᾆσμα . ἢ ὁ ἐνδόσιμος ἤτοι ὁ ἐφεξῆς . ἢ λέγω ὁ προαύλιον ὅμοιος ὁ προοίμιον ὁ ἐπιδεικτικός κατά ὁ ὀλίγος · βραχύς γάρ δεῖ εἰμί καί ὁ προοίμιον καί ὁ προαύλιον . προοίμιον γίγνομαι ἐκ ὁ οἴμη , ὁ τραγῳδία , ἐκ ὅς καί προοίμιον κατά μεταφορά . [ b 24 ] καί ἐν ὁ ἐπιδεικτικός λόγος δεῖ οὕτως γράφω ἤτοι ποιέω προοίμιον μικρός , καί ὅσπερ βούλομαι εἶπον ἐν ὅλος ὁ λόγος , δεῖ οὗτος εὐθύς ἐν ὁ προοίμιον δηλόω , ὡς ἐν ὁ προοίμιον ὁ ὅλος ὑπό θέσις ὁ λόγος ἐκφαίνω καί συνάπτω ὁ προοίμιον ὁ παχυμερῶς παρεμφαίνω ὁ ὅλος ὑπόθεσις ὁ ὅλος λόγος καί ὁ ἀγών [ b 26 ] ὅσπερ ( οὗτος ἤτοι ὁ παρεμφαίνω ὁ ὅλος ὑπόθεσις ἐν ὁ προοιμίῳ)καὶ πᾶς ὁ ῥήτωρ ποιέω . ὁ Ἰσοκράτης ἐπαινέω ὁ Ἑλένη ὡς καλός καί ποιέω μικρός προοίμιον , ἐν ὅς ὁ ὅλος ὑπόθεσις παχυμερῶς ἀναφαίνω ὁ λόγος · ὁ δέ ἐριστικός ἀντιτείνω λέγω ψεύδω ὁ Ἰσοκράτης λέγω ὁ Ἑλένη καλός · οὖον γάρ καλός εἰμί , εἰμί γε αἰτία πολύς κακός γίγνομαι . φημί οὖν ὁ Ἀριστοτέλης , ὡς οὐδείς οἰκέω λέγω · ὁ μέν γάρ Ἰσοκράτης εἶπον οὗτος καλός κατά ὁ εἶδος , ὁ δέ ἐριστικός ἤτοι ὁ σοφιστής λέγω οὗτος καλός κατά ὁ ἦθος · ὥστε οὖον δέν καί κοινός λέγω πρός ὁ Ἰσοκράτης , ἀλλά ὁ μέν Ἰσοκράτης εἶπον οὗτος καλός κατά ἄλλος σημαίνω ὁ καλός , ὁ δέ σοφιστής λέγω ταῦ ὁ οὖον καλός κατά ὁ ἄλλος σημαίνω ὁ οὖον καλός . παράδειγμα δέ ὁ πᾶς ποιέω ὁ προοίμιον τοιοῦτος ὁ προοίμιον , ὅς Ἰσοκράτης ποιέω ἐπαινέω ὁ Ἑλένη . [ b 28 ] ἅμα δέ καί ἐάν ἐκτοπίζω ἤτοι ἔξω ὁ πρᾶγμα λέγω , ἁρμόζω μή ὅλος ὁ λόγος ἤτοι μή ὅλος ὁ λέγω ἔξω ὁ πρᾶγμα λέγω ὁμοειδής ἤτοι διά ὁ αὐτός καί εἷς σχῆμα , ἀλλά καταποικίλλω ποικίλος καί διάφορος ὁ σχήμα βρόχος . ἢ καί οὕτως · εἰμί δέ ἔξω ὁ πρᾶγμα λέγω , οὖον δεῖ ὅλος ὁ λόγος ποιέω ὁμοειδής ἤτοι ἐκτοπίζω ἤτοι ἔξω ὁ πρᾶγμα , ἀλλά δεῖ σύντομος μεταστρέφω καί ἐντός ὁ ὑπόθεσις γίγνομαι . ὁ γοῦν προοίμιον ἢ ἔπαινος ἔχω ἢ ψόγος · ἔπαινος ἔχω ὁ ὁ Γοργίας προέρχομαι μιαίνω , ὅς ποιέω ἐπαινέω ὁ Ὀλύμπιος , οἷος ὑπό πολύς ἄξιος θαυμάζω , οἰδάνω Ἕλλην . οὗτος ὁ προοίμιον εἰμί ὁ Γοργίας . [ b 33 ] ἰος Κράτης δέ ἐν ὁ ὁ πανηγυρικός προοίμιον ψέγω ὁ Ἕλλην ὡς τιμάω μέν ὁ ἀρετή ὁ σῶμα ἤτοι ὁ ἀνδρεία καί ὁ ἀνβουλευτικόν , δρείους , εἰμί νικάω , δωρεά ( ἀρετή γάρ ὁ σῶμα ὁ Ἀνδρία ) , ὁ δέ φρόνιμος οὐ τίθημι λαμβάνω βραβεῖον , ὅταν λυσιτελής ὁ πόλις συμ βουλεύω . [ b 35 ] ἢ γίγνομαι ὁ προοίμιον ἀπό συμβουλή ἤτοι συμ οἷος συμβουλεύω εὐθύς ἐν ὁ προοίμιον ὁ Ἰσοκράτης ὁ δήω ὁ ἀγαθός τιμάω · ἐπεί δέ καί ὁ Ἀριστείδης ἀγαθός , ἐπαινετέον αὐτός διό καί αὐτός ὁ Ἰσοκράτης ἐπαινέω ὁ Ἀριστείδης ὡς ἀγα θον . ἢ ὁ τοιοῦτος ἐπαινέω δεῖ , ὅστις μήτε εὐδοκιμέω φανός Ῥῶς καί ἐπιδείκνυμι ὁ οἰκεῖος ἀρετή μήτε φαῦλος εἰμί , ἀλλά ὅσος ἀγαθός εἰμί κρύπτω ἑαυτοῦ καί λανθάνω σπουδάζω . καί οὗτος ἐκ συμβουλή προοίμιον . καί ὁ Θεολόγος Ἀθανάσιος ἐπαινέω ἀρετή ἐπαινέω . [ b 38 ] καί ὁ Ἀλέξανδρος πρό ὁ ἁρπάζω ὁ Ἑλένη ἀγαθός εἰμί ἐν ὄρος κρύπτω , ὡς μή δόξα τοιοῦτος . καί γάρ καί οὗτος ὁ Ἰσοκράτης συμβουλεύω ἐν ὁ προοίμιον ἐπαινέω ὁ ἀγαθός ἢ ὁ τοιοῦτος , ἕ μήτε εὐδοκιμέω μήτε φαῦλος εἰμί . γράφω ὁ οὕτως καί μέγας , οὕτως γάρ καί κατά οὗτος ὁ τρόπος ὁ Ἰσοκράτης συμβουλεύω ἐπαινέω ὁ ἀγαθός ἐν ὁ προοίμιον . ἔτι δέ ποιητέος ἐν ὁ πανηγυρικός λόγος προοίμιον ἐκ ὁ δικανικός προοίμιον · δικανικός δέ προοίμιον εἰμί ὁ τείνω πρός ὁ ἀκροατής καί παρακαλέω αὐτός εἰμί προσεκτικός ἢ συγγνωμονέω ὁ λέγω ῥήτωρ · ὁ τοιοῦτος γάρ προοίμιον ἁρμόζω καί ὁ πανηγυρικός λόγος , οἷος εἰμί περί παράδοξος μέλλω λέγω ἢ χαλεπός ἤτοι λυπηρός , ὀφείλω παρακαλέω ὁ ἀκροατής συγγνωμονέω σύ λέγω παράδοξος ἢ λυπηρός · ὡς γάρ συντείνω ὁ πόλις λέγω καταναγκάζω οὗτος . [ a 3 ] ἢ εἰμί λέγω τίς θρυλέω καί γνώριμος εἰμί ὁ πᾶς , δεῖ σύ παρακαλέω ὁ ἀκροατής συγγνωμονέω σύ , εἰμί ὁ γνώριμος λέγω ὁ πᾶς οἶος ὁ Χοιρίλος ποιέω ( τραγικός δέ οὗτος ) συγγνωμονητέον , ἵημι ἀνήρ , εἰμί νῦν παρίστημι λέγω οὗτος , ὅτε δατέομαι καί γιγνώσκω ὁ πᾶς ὁ πᾶς , ὁ νῦν λέγω σήμερον . δατέομαι λέγω ἐκ ὁ δαίω , ὁ μανθάνω . εὑρίσκω δέ σχόλιον · νῦν δέ ὅτε πᾶς δατέομαι καί μοιραστής , τότε ὁ Δεῖνα ανδραγαθώ . [ a 5 ] ὁ μέν οὖν προοίμιον ὁ πανηγυρικός ἐκ οὗτος γίγνομαι ἤτοι ἐκ ψόγος καί ἐκ ἔπαινος καί ἐκ προτροπή καί ἐκ ὁ πρός ἀκροατής · ἢ γάρ ὁ ἀκροατής ἐν ὁ προοίμιον ποιέω ὁ ῥήτωρ προσεκτικός , ὅς μέλλω εἴρω , ἢ προ τρέπω αὐτός εἰς ὀργή , εἰμί ψέγω , ἢ ἀποτρέπω ὁ ἀκροατής ὁ μή ὀργίζω , εἰμί ἐπαινέω . [ a 7 ] δεῖ δέ ὁ ἐνδόσιμος ἤγουν ὁ προοίμιον ἢ ξένος εἰμί καί ἀλλότριος ὁ λόγος ἢ οἰκεῖος καί ἁρμόζω ὁ ὑπόθεσις . εὑρίσκω δέ σχόλιον λέγω ἐνδόσιμος ὁ ἀληθής . ὅσπερ δύναμαι ὁ πρόλογος ἐν ὁ δρᾶμα , οὗτος καί ἐν ὁ δικανικός λόγος δύο ὁ ὁ προοίμιον . [ a 10 ] τις μέν ὁ διθύραμβος προοίμιον ὁμοῖος εἰμί ὁ ἐπιδεικτικός ἤτοι πανηγυρικός , οἷος ἔρχομαι εἰς σύ διά σύ καί ὁ τεός καί ὁ σός Δῶρα καί εὐεργέτημα καί ὁ σκῦλα , εἰμί θεός Διόνυσος . [ a 11 ] ἐν δέ ὁ πρόλογος καί ὁ ἔπος ὁ προοίμιον δηλόω ὁ ὅλος ὑπόθεσις , ἵνα ὁ ἀκροατής πρόοιδα ὁ ὑπόθεσις , περί ὅς εἰμί ὁ λόγος καί διαλαμβάνω · συνεπτυγμένως γάρ ὁ ὅλος ὑπόθεσις δηλόω ὁ προοίμιον ὁ ἐν ὁ ἔπος καί ἐν ὁ πρόλογος ὁ δρᾶμα γίγνομαι . [ a 12 ] δεῖγμα εἰμί ὁ λόγος ἤτοι ὁ ὅλος ὑπόθεσις ὁ προοίμιον · ὁ γάρ προοίμιον συνεπτυγμένως ὁ ὅλος ὑπόθεσις δηλόω ὁ λόγος , ἵνα ὁ ἀκροατής εὐθύς οἶδα ἐκ ἀρχή ὁ ὅλος ὑπόθεσις καί μή κρεμάννυμι ὁ διάνοια ὁ ἀκροατής μέχρι πολύς καί ἄχρι σχεδόν ὁ τέλος ὁ λόγος προσδοκάω ἔτι μανθάνω , περί τίς ὁ λόγος μέλλω διαλαμβάνω . [ a 13 ] ὁ γάρ ἀόριστος πλανάω ὁ ἀκροατής , καί διά οὗτος εὐθύς ἐκ προοίμιον δηλόω ὁ ὅλος ὑπόθεσις . ὁ δίδωμι οὖν ὁ ἀρχή καί ὁ προοίμιον ὁ λόγος ποιέω ὁ ἀκροατής ἀκολουθέω ὁ λόγος , ὥσπερ ὁ ἔχω καί κρατέω εἰς ὁ χείρ ἤτοι ἀπό ὁ χείρ · ὥσπερ , εἰμί τις κρατέω τις διά ὁ χείρ , ὁδηγέω αὐτός εἰς ὁ διέρχομαι ἀπρόσκοπος , ὅς βαδίζω ὁδός , οὗτος καί ὁ ἐν ὁ προοίμιον ὁ ὅλος ὑπόθεσις παχυμερῶς παρεμφαίνω ὁδηγέω ὁ ἀκροατής εἰς ὁ ἐφέπω ὁ λέγω διά ὅλος ὁ λόγος καί μή προσκόπτω ἐν ὁ μεταξύ καί πλανάω . [ a 15 ] διά οὗτος ἤτοι ὁ μή πλανάω ὁ ἀόριστος εὐθύς ἐν αὐτός ὁ προοίμιον ὁ ὅλος δηλόω ὑπόθεσις , ὡς ὁ μῆνις ἀείδω θεός καί ἄγω ἐγώ ἄλλος καί ἅλως ἀντί ὁ ἡγεμονεύω ἐγώ οὗτος εἴρω ὁ Ἡρόδοτος περί ὁ πρός ὁ Ξέρξης πόλεμος . [ a 18 ] καί ὁ τραγικός ἐν ὁ προοίμιον καί ἐκ ἀρχή δηλόω ὁ ὑπόθεσις , περί ὅς ὁ δρᾶμα εἰμί , οἶος ὁ Σοφοκλῆς ἀεί μέν , ἵημι παῖς λάρτιος , δέρκομαι σύ · δηλόω γάρ , ὅτι περί ὁ Αἴας ὁ ὅλος ὑπόθεσις ὁ δρᾶμα εἰμί . [ a 19 ] ὁ δέ Εὐριπίδης οὐ ἐν ἀρχή ὁ προοίμιον δηλόω ὁ ὑπόθεσις ὅλος ὁ λόγος ἀλλά μετά πολύς · οὖον γάρ σύντομος ὁ ἀπόδοσις ποῖ ἐννύω ἀλλά σχοινοτενής , ὡς ὁ ἥκω νεκρός κευθμών ὁ γάρ ἀπος δόσις ὁ λόγος νοέω καί ἀπαρτίζω ὁ ὑπόθεσις . ἀλλά εὐθύς ἐν ὁ πρόλογος καί προοίμιον ὁ ὅλος ὑπόθεσις δηλόω · οὗτος γάρ ὁ Εὐριπίδης πολύς πρῶτος προοιμιάζομαι . [ a 22 ] ὁ γοῦν ἴδιος ὁ προοίμιον οὗτος εἰμί ὁ δηλόω εὐθύς , τίς εἰμί ὁ τέλος καί ὁ ὑπόθεσις , ὅς ἕνεκα ὁ λόγος ἐκτίθημι . διό , εἄν δῆλος εἰμί ἤτοι δῆλος εἰμί ὁ ὑπόθεσις καί ὁ πρᾶγμα εἰμί μικρός ἤτοι σαφής καί εὐτελής εἰμί ὁ ὑπόθεσις , οὖον χρηστέον ἐπί οὗτος προοίμιον . ὁ μέν ἀναγκαῖος ἐν ὁ λόγος εἰμί ὁ προοίμιον , ἵνα δηλόω ὁ ὑπόθεσις , ὁ δέ ἄλλος εἶδος ὁ προοίμιον ἤτοι ὁ κινέω ὁ δικαστής καί ὁ ἀκροατής εἰς ὀργή , εἰς φόβος , εἰς ἔλεος , ὅς ὁ νῦν ῥήτωρ χράω , ἰάτρευμα εἰμί ἤτοι ἐπείσακτος καί κοινός καί ὁ πρᾶγμα καί ὁ ἐναντίος ἤτοι ὁ ἀντίδικος . [ a 27 ] περί αὐτός μέν καί ὁ ἀντίδικος γίγνομαι ὁ προοίμιον , ἵνα λύω ὁ διαβολή ἢ ποίησις · οἷος εἰμί μέν ὑβρίζω παρά ὁ ἀντίδικος καί κάτειμι γοειρω , δεῖ σύ ἐν ὁ προοίμιον εὐθύς λύω ὁ κατηγορία ὁ κατά σύ καί δείκνυμι , ὅτι ψευδής κατηγορέω σύ αὔγ-ασμα ἐχθρός εἰμί · εἰμί δέ κατήγορος εἰμί , δεῖ σύ ἐν ὁ προοίμιον εὐθύς ποιέω ἤτοι ὑβρίζω καί διαβάλλω ὁ ἀντιδικέω σύ καί δείκνυμι ὅτι συνίστημι ὁ δικαστήριον οὗτος κατά αὐτός οὖον διά ὁ εἰμί αὐτός ἐχθρός ἐγώ ἀλλά διά ὁ εἰμί φύσις φαῦλος καί αἰσχρός · [ a 28 ] πλήν οὐ ὁμοίως ὀφείλω οὗτος ποιέω , ἀλλά εἰμί μέν ἀπολογέομαι εἰμί , ὀφείλω ἐκ ἀρχή ὁ προοίμιον λύω ὁ ὕβρις , ὅς κατά σύ ὁ κατήγορος ἐνδείκνυμι , εἰμί δέ κατήγορος ὅς , ἐν ὁ ἐπίλογος καί οὐ ἐν ὁ προοίμιον δεῖ ὁ ὕβρις ποιέω κατά ὁ ἀντιδικέω σύ καί ὁ κατηγορία . [ a 30 ] ὅταν μέλλω ὁ ἀπολογέομαι εἰσάγω αὐτός εἰς ὁ δικαστήριον , εἰμί βούλομαι εὐπαράδεκτος δοκέω ὁ ἀκροατής καί ἀληθής , ἀναγκαῖον εἰμί πρῶτος λύω ὁ κωλύω αὐτός δοκέω ἀληθής ὁ δικαστής καί ὁ ἀκροατής ἤγουν διαλύω , ὅς φθάνω κενόω κατά αὐτός ὕβρις ὁ Ἀντίδικος καί ὁ κακός κατά αὐτός ὑπόληψις · [ a 32 ] ὁ δέ διαβάλλω , ἤτοι εἰμί δέ κατηγορέω εἰμί , ἀναγκαῖον εἰμί ἐν ὁ ἐπι λόγος διασύρω καί ὑβρίζω ὁ ἀντίδικος , ὡς εἄν εὐμνημόνευτος εἰμί ὁ κατά ὁ ἀντίδικος κενόω παρά σύ ὕβρις ὁ ἀκροατής . ὁ δέ πρός ὁ ἀκροατής προοίμιον εἰμί , εἰμί γε ποιέω ἑαυτοῦ εὔνους ὁ ἀκροατής εἰμί καί πρός ὠφέλεια αὐτός ἀποβλέπω καί ἐκ ὁ ὀργίλάκις σός ἤτοι εἰς ὀργή αὐτός παρακινέω κατά ὁ ἀντίδικος . [ a 35 ] πολποιιημι · δέ ὀφείλω προσεκτικός ποιέω ὁ ἀκροατής ἢ ἐναντίος ἤτοι ἀπροσεκτέω · διό καί πολύς πειράω προάγω καί παρακινέω ὁ ἀκροατής εἰς γέλως , ἵνα ἀσχολέω ὁ γέλως μή προσέχω ὁ λέγω παρά ὁ ἀντιδικέω σύ , οἷος καί ὁ Δημοσθένης μετά οὗτος γάρ κατηγορέω ὁ Αἰσχίνης ὡς προδότης λέγω ὁ προ ὁ ὁ πόλις πρᾶγμα ἆρα οὐ εἰμί μισθωτός ; ὁ δέ δῆμος ἀναβοάω μισθωτός , τοιοῦτος φημί καί ὁ Αἰσχίνης · ἐνταῦθα μέγας ὁ δῆμος ἀνακαγχάζω . [ a 37 ] ἐάν τις δέ βούλομαι , ἀνάγω ἅπας ὁ προοίμα εἰς εὐμάθεια ἤτοι εἰς ὁ ποιέω ὁ μέλλω εἴρω εὐμαθής καί εὐδιάγνωστος ὁ ἀκροατής · οὗτος χάρις γίγνομαι ὁ προοίμιον καί εἰς ὁ φαίνω καί δείκνυμι ἑαυτοῦ ἐπιεικής ἤτοι ἀγαθός καί ἀληθής . εὑρίσκω καί σχόλιον τοιοῦτος · χρή φημί εὐμαθής καί σαφής ὁ λόγος ποιέω καί ἐπιεικής ἑαυτοῦ δείκνυμι . [ a 38 ] προσέχω γάρ μᾶλλον ὅς ὁ ἤτοι ὁ ἀγαθός ἀνήρ καί ὁ λόγος ὁ σαφής καί εὐμαθής καί εὐδιάγνωστος . [ b 1 ] προσέχω δέ μᾶλλον ὁ μέγας , ἤτοι εἰμί περί μέγας πρᾶγμα λέγω τις , καί ὁ ἴδιος , ἤτοι εἰμί , ὁ λέγω , εἰμί ἴδιος καί οἰκεῖος ἐγώ ὁ ἀκούω καί εἰς οἰκεῖος ὠφέλεια ἐγώ ἀφοράω . καί ὅτι προσεκτέος ὁ λέγω · θαυμαστός γάρ μέλλω εἴρω ἢ ἡδύς . [ b 2 ] διό δεῖ ὁ ἀκροατής ἐμποιέω προσεκτικός ἐκ ὁ δείκνυμι , ὅτι ὁ λόγος εἰμί περί τοιοῦτος ἤτοι θαυμαστός ἢ ἡδύς ἢ μέγας ἢ ἴδιος . ἐάν δέ ἐθέλω ποιέω αὐτός μή προσεκτικός , δεῖ σύ ἐμποιέω καί συνίστημι καί ἀποδείκνυμι , ὅτι ὁ πρᾶγμα , περί ὅς ὁ λόγος εἰμί , μικρός καί ὅτι οὐδέ πρός ἐκεῖνος ἤτοι οὐδέ ὅλως ὠφελέω ὁ ἀκροατής καί ὅτι λυπηρός εἰμί . ἢ καί οὕτως · διό δεῖ ἐμποιέω καί συνίστημι καί ἀποδείκνυμι , ὅτι ὁ λόγος εἰμί περί τοιοῦτος ἤτοι μέγας καί θαυμαστός . [ b 4 ] δεῖ δέ μή λανθάνω , ὅτι πᾶς ὁ τοιοῦτος , ἤτοι ὁ δείκνυμι , ὅτι ὁ λόγος περί μέγας εἰμί ἢ ἡδύς ἢ θαυμαστός , ἐν ὁ προοίμιον , ἔξω ὁ λόγος ἤτοι ὁ πρόκειμαι ὑπόθεσις εἰμί καί ὅτι τοιοῦτος προοίμιον ὁ ἔξω ὁ πρᾶγμα λέγω τότε ἁρμόζω , ὅτε φαῦλος καί χωρικός ὁ ἀκροατής ἔχω καί ἀκούω ἤτοι ἀποδέχομαι ἀκούω ὁ ἔξω ὁ πρᾶγμα καί ὁ ὑπο θέσις · [ b 6 ] ἐπεί ἐάν μή τοιοῦτος εἰμί ὁ ἀκροατής ἤτοι χωρικός ἀλλά σοφός , οὖον χρεία ἔχω προοίμιον ἀλλά ἄρχω ἀπό αὐτός ὁ πρᾶγμα γράφω · εἰμί δέ καί προοιμιάζομαι , τοσοῦτος προοιμιάζομαι , ὅσος ἐν ὁ προοίμιον εἶπον καί παρεμφαίνω κεφαλαιώδης καί παχυμερῶς καί σῦς τομός ὁ πρᾶγμα ἤτοι ὁ ὑπόθεσις , περί εἰμί ἢ συμβουλεύω ἢ δικάζω , ἵνα μή ὁ λόγος ἀκέφαλος εἰμί ἀλλά ἔχω κεφαλή ὥσπερ ὁ σῶμα . [ b 9 ] ἔτι ὁ πειράω προσεκτικός ποιέω ὁ ἀκροατής οὐ εἰμί ἴδιος ὁ προοίμιον μόνος , ἀλλά κοινός εἰμί πᾶς ὁ μέρος ὁ λόγος · εἰμί γάρ δήω , καί ἐπί ὁ διήγησις πειράζω προσεκτικός ποιέω ὁ ἀκροατής καί ἐπί ὁ ἀγών καί ἐπί ὁ ἐπίλογος · καί ἁπλόος πανταχοῦ δεῖ διυπνίζω αὐτός καί προσέχω παρασκευάζω , ἔνθα εἄν νοέω αὐτός κατοκλάζω τε καί ῥᾳθυμέω · [ b 10 ] πανταχοῦ γάρ ἤτοι ἐν ὁ ἄλλος μέρος ὁ λόγος ἤτοι ἐν ὁ διήγησις καί ἐν ὁ ἀγών ἀνιᾶσι μᾶλλον καί ἐνδίδωμι καί καταρρᾳθυμέω ὁ ἀκροατής παρά ὅς ἄρχω ἤτοι παρά ὅς ἐν ὁ προοίμιον · ἐκ ἀρχή γάρ μᾶλλον πρόθυμος εἰμί εἰς ὁ ἀκροάομαι . ὥστε ἐν ὁ ἄλλος μέρος ὁ λόγος , ἔνθα καί ὁ ἀκροατής καταρρᾳθυμέω , δεῖ ὁ ἀκροατής διεγείρω εἰς ὁ προσέχω , ἔνθα μάλιστα πᾶς προσέχω . [ b 12 ] ὥστε ὅπου εἄν ὅς ὁ καιρός ὁ διεγείρω ὁ ἀκροατής εἰς ὁ προσέχω καί ὁράω καί αὐτός ἐπινυστάζω , διυπνίζω αὐτός καί λεκτέος καί ἐγώ προσέχω ὁ νόος · ὅς γάρ μέλλω εἴρω , οὐ εἰμί ἐμός ἤτοι οὐ ἀποχέω . ῥόος εἰμί πρός ἐμός μόνος ὠφέλεια ἀλλά καί ὑμέτερος · εἴρω γάρ σύ τοιοῦτος δεινός ἢ θαυμαστός , οἷος οὐδέποτε ἀκούω . [ b 16 ] ὁ πεντηκοντάδραχμος οἶδα εἰμί βοτάνη , ὅς προσφέρω ὁ ἄνθρωπος διαχέω . τελέω λέγω οὖν ὁ Πρόδικος , ὅτι , ὅτε νυστάζω ὁ ἀκροατής , δεῖ παρεμβάλλω αὐτός ἀπό ὁ πεντηκοντάδραχμος καί προσφέρω , ὡς εἄν διατελέω διυπνίζω ὑπό αὐτός καί διεγείρω εἰς ὁ πρόσω εὑρίσκω δέ σχόλιον εἰς ὁ πεντηκοντάδραχμον τοιοῦτος · ἀναμνή ὅτι λαμβάνω πεντήκοντα δραχμή . [ b 17 ] ὅτι δέ ὁ τοιοῦτος προοίμιον ὁ παρασκευάζω ὁ ἀκροατής προσέχω πρός ἀκροατής εἰμί καί γίγνομαι , οὐ περ εἰμί ὁ ἀκροατής ἤτοι οὐ κατά ὅς σοφός ἀκροατής , ἀλλά πρός ἰδιώτης ἀκροατής , δῆλος · πᾶς γάρ ἐν ὁ προοίμιον ἢ διαβάλλω ὁ κατήγορος ἢ διαλύω ὁ ἐπίκειμαι φόβος ὁ ἀκροατής , οἷος Σοφοκλῆς λέγω ὁ Ἀντιγόνη [ b 20 ] ἄναξ , εἴρω μέν οὐ τοιοῦτος ὑπό σπουδή εἰμί ἤτοι ἄξιος εἰμί σπουδή , μόνος οὐ λέγω ὡς οὖον δεῖ σύ θροέω · οὐδέ γάρ ὅς μέλλω εἴρω φοβερός εἰμί · ὁ δέ φημί περισσός εἰμί ὁ φροιμιάζομαι σύ · τίς γάρ , φημί , ὀργίζω ; ὁ ἄγγελος λέγω πρός ὁ Κρέων ὡς ὁ Ἀντιγόνη θάπτω ὁ σῶμα ὁ Πολυνείκης ὁ ἀδελφός αὐτός δύσπνοος ἱκάνω κοῦφος ἐξαίρω πούς . [ b 22 ] καί ὁ ἔχω ὁ πρᾶγμα , περί ὅς λέγω , ὡς εἰμί πονηρός , ἡγέομαι ἀγαθός διατρίβω ἐν ὁ ἔξω ὁ πρᾶγμα καί ὁ ὑπο θέσις παρά ὅς χωρέω εἰς αὐτός ὁ πρᾶγμα καί εἰς αὐτός ὁ ὑπόθεσις · [ b 23 ] διό ὁ δοῦλος κρατέω εἰς κλοπή οὖον λέγω ὁ ἐρωτάω καί ἀποκρίνω ἀλλά ὁ κύκλος ἤτοι ὁ ἐκτός ὁ πρᾶγμα καί ὁ ὑπόθεσις καί προοιμιάζομαι ἤτοι πολύς λέγω ἐκτός ὁ πράγ μα καί ὁ ὑπόθεσις . [ b 25 ] ὁ γάρ εὔνοια γίγνομαι ἢ ἀπό φίλιος ἢ ἀπό δυστυχία · ἢ γάρ κτάομαι τίς τις εὔνους ἐν ὁ εἰμί φίλος αὐτός ἢ ἐν ὁ εἰμί ἐλεεινός καί ἔλεος ἄξιος . [ b 26 ] ἐπεί εὕω λέγω καί περί ὁ Ὀδυσσεύς εὔχομαι πρός ὁ τέλος ὁ ζζ πρός ὁ Ἀθηνᾶ δίδωμι ἐγώ ἔρχομαι εἰς Φαίαξ ἢ φίλος ἢ καί ἐλεεινός ἤτοι ἄξιος ἔλεος , ὁράω , πῶς καί οὗτος ἐπίσταμαι ὁ εὔνοια συνίστημι ἐκ τε ὁ φίλιος καί ὁ ἐλεεινότης καί διά οὗτος καί αὐτός παρακαλέω φίλος φαίνω ὁ Φαίαξ ἢ ἐλεεινός , ὡς εἄν εὔνους οὗτος φαίνω πρός αὐτός . [ b 27 ] οὗτος οὖν ὁ δύο ἤτοι ὁ φίλιος καί ὁ ἐλεεινότης δεῖ στοχα ζω ἕκαστος , ὡς εἄν ἢ φίλος φαίνω ὅδε ἢ ἔλεος ἄξιος , εἰμί γε βοῦς λεται Εὔνους φαίνω αὐτός . ἐν δέ ὁ ἐπιδεικτικός δεῖ ὁ ῥήτωρ σπουδάζω ποιέω ὁ ἀκροατής ἐκ ὅς λέγω οἴομαι συνεπαινέω ὁ ἐγκωμιάζω ἢ αὐτός ἢ ὁ γένος αὐτός ἢ ὁ ἐπιτήδευμα αὐτός , ἤτοι ἵνα ὁ πρός ὁ Ἰσοκράτης ἔπαινος , εἰμί γε αὐτός ἐγκωμιάζω , προσαρμόζω καί ὁ ἀκροατής ἢ ὁ γένος αὐτός , ὡς οἴομαι ὁ ἀκροατής ἢ αὐτός ἐπαινέω ἢ ὁ πρόγονος αὐτός ἐκ ὁ ὁ Ἰσοκράτης ἐπαινέω · οὗτος γάρ μᾶλλον προσέχω ὁ παρά σύ λέγω [ b 30 ] ὅς γάρ Πλάτων λέγω ἐν ὁ Μενέξενος ὡς ἀπό Σωκράτης , ἀληθής , ὡς οὖον χαλεπός ὁ Ἀθηναῖος ἐπαινέω παρά ὁ Ἀθηναῖος ἐπεί γάρ καί ὁ ἀκροατής Ἀθηναῖος , ὁ δέ ὁ Ἀθηναῖος ἔπαινος ὁ εἷς πρός πᾶς ὁ Ἀθηναῖος ἀνατρέχω , ἀνάγκη πρόσω κτικα εἰμί ὁ ἀκροατής ὁ λέγω παρά ὁ ῥήτωρ . δύσκολος δέ εἰμί ὁ ὁ Ἀθηναῖος ἐπαινέω παρά Λακεδαιμόνιος · ἐπεί γάρ ὁ Λακεδαιμόνιος ἐχθρός ὁ Ἀθηναῖος , οὖον προσέχω ὁ λέγω ὑπέρ Ἀθηναῖος . [ b 32 ] ὁ δέ ὁ δημηγορικός ἴδιος καί προοίμιον λαμβάνω νοντ ἐκ ὁ ὁ δικανικός λόγος προοίμιον · ὁ δέ ὁ δημηγορικός προοίμιον συγκρίνω ὅσος πρός ὁ ὁ δικανικός προοίμιον εἰμί φύσις ἥκιστος ἤτοι μικρός , κἀν καί ἐκ αὐτός λαμβάνω . διά οὗτος δέ ὁ προοίμιον ὁ δημηγορικός εἰμί μικρός , διότι ὁ δημηγορέω λέγω περί τοιοῦτος πρᾶγμα , ὅς πᾶς οἶδα , καί διά ὁ εἰμί ὁ πρᾶγμα πασίδηλος οὖον δήω προοίμιον μέγας · ἀλλά ὅς ἐν ὁ δημηγορικός λόγος ἀνάγκη προοιμιάζομαι , ἢ διά ἑαυτοῦ , ὡς εἄν ἀπορρίπτω ὁ διαβολή ἀπό ἑαυτοῦ , εἰμί γε Ἀντίδικος φθάνω κατηγορέω αὐτός , καί δείκνυμι ἑαυτοῦ ἀγαθός , ἢ διά ὁ ἀντιλέγω ἤτοι ἢ προοιμιάζομαι , ὡς εἄν παρακίνηση ὁ ἀκροατής εἰς ὀργή κατά ὁ ἀντίδικος , ἢ ἐάν ὁ ἀκροατής οὐ ὑπολαμ βάνω ὁ πρᾶγμα , περί οὖον ὁ λόγος , τοιοῦτος , ἡλίκος βούλομαι δείκνυμι αὐτός · ὅς γάρ μέγας κακός βούλομαι δείκνυμι αὐτός , καί οὗτος ὁ ἀκροατής ὑπολαμβάνω αὐτός μικρός , καί τότε δεῖ σύ προοιμιάζομαι καί δείκνυμι ἐν ὁ προοίμιον , ὡς μέγας ὁ κακός εἰμί , περί ὅς ὁ λόγος · ἢ εἰμί νομίζω ὁ ἀκροατής ὁ κακός μείζων , σύ δέ ὑπολαμβάνω αὐτός μικρός , δεῖ σύ ἐν ὁ προοίμιον δείκνυμι αὐτός , περί οὖον ὁ λόγος · ἢ εἰμί νομίζω ὁ ἀγαθός , περί ὅς ὁ λόγος , μικρός , δεῖ σύ δείκνυμι αὐτός ἐν ὁ προοίμιον , ὅτι μέγας εἰμί . [ b 36 ] ἀλλά ἢ μείζων δείκνυμι σύ δεῖ ἐν ὁ προοίμιον ὁ ἀγαθός ἢ ὁ κακός , περί ὅς ὁ λόγος , ἢ μικρός διό ἢ διαβάλλω δεῖ σύ ὁ κατήγορος ἐν προοίμιον ἢ ἀπολύω δεῖ ἤτοι ἀπολύω ἑαυτοῦ ὁ κατηγορία , ὅς φθάνω κατηγορέω σύ ὁ Ἀντίδικος . καί ἢ αὐξάνω ὁ πρᾶγμα , περί ὅς ὁ λόγος , ἢ μειόω ἐν ὁ προοίμιον , εἴτε κακός εἰμί ἐκεῖνος εἴτε ἀγαθός , περί οὖον ὁ λόγος . ἀπολύω μέμψις ἢ διαβολή . δήω δέ προοίμιον ὁ ῥήτωρ ἕνεκα οὗτος ἤτοι ἕνεκα ὁ διαβάλλω ὁ ἀντίδικος ἢ ἀπολύω ἑαυτοῦ ὁ μέμψις ἢ αὐξάνω ἢ μειόω · [ b 38 ] ἢ χάρις κόσμος γίγνομαι ὁ προοίμιον , ἵνα μή ὁ λόγος ἀκέφαλος εἰμί , ὅτι , ἐάν μή ἔχω ὁ λόγος προοίμιον , εἰμί αὐτοκαύδαλος ἤτοι ὡς μονότονος , ἤτοι ὡς μονόξυλος · ὁ γάρ κοντάριον , ὅσος ἔχω ὁ ἄκρος , ἔνθα ὁ ξίφος εἰμί , παροξύνω φύσις , οὗτος λέγω αὐτοκαύ δαλός · πολλάκις γάρ ἐκ ἐπιτέχνησις παροξύνω αὐτός καί τίθημι ἄνω ξύλον καί ἡλόω αὐτός ξυλοπυρία καί τότε τίθημι ὁ ξίφος . σχόλιον · τουτέστιν , ἐάν μή ἔχω ὁ λόγος προοίμιον , αὐτοκαύδαλος φαίνω , τουτέστι μονότονος · ἢ αὐτοκαύδαλος λέγω ὁ λιτός καί Χωρὶς προοίμιον . οὐδείς προεξαγκωνίζω ἤτοι προοιμιάζομαι , ἐκ μεταφορά ὁ παλαίω μέλλω , ἕ ὁ ἀγκών ἑαυτοῦ πρότερος προομαλίζω .