anonymi-in-aristotelis-artem-rhetoricam.in-aristotelis-artem-rhetoricam-commentarium 2.24
Ὥσπερ ἐν τοῖς διαλεκτικοῖς ἤτοι τοῖς σοφίσμασι · λέγεται γὰρ καὶ ἡ σοφιστικὴ διαλεκτική τις . τὸ μὴ συλλογισάμενον ἐπαγαγεῖν τὸ συμπέρασμα καὶ εἰπεῖν οὐκ ἄρα λοιπὸν τὸ καὶ τό . καὶ ὁ μὲν διδάσκαλος οὕτως τὸ παρὸν ῥητὸν ἡρμήνευσεν , ὅτι [ a 1 ] παρὰ τὴν λέξιν τὸ τοιοῦτον ἐκάλεσεν ὡς ταὐτὸν ὂν [ a 7 ] παρὰ τὸ σχῆμα τῆς λέξεως · καὶ γὰρ ὁ λαβὼν προτάσεις ἀπροσδιορίστους , ὅτι ὁ ἄνθρωπος ζῷον , τὸ ζῷον οὐσία , ὁ ἄνθρωπος ἄρα οὐσία , φαίνεται μέν , ὅτι συνελοκαῖς · γίσατο , ὅσον ἀπὸ τοῦ σχήματος τῶν λέξεων , ἤτοι καθ’ ὃ ὅρους ἔλαβε καὶ συνέπλεξεν αὐτούς , ἀλλ’ οὐ συνελογίσατο , ἀλλὰ συνεπέρανε μόνον ἄνευ τοῦ εἰπεῖν προτάσεις · αἱ γὰρ ἀπροσδιόριστοι προτάσεις ἰσοδυναμοῦσι ταῖς μερι τοῦτο δὲ γίνεται ἐν τῷ παρὰ μικρὸν ἤτοι διὰ τὸ μηδὲν οἴεσθαι διαφέρειν εἰπεῖν ὁ ἄνθρωπος ζῷόν ἐστι καὶ πᾶς ἄνθρωπος ζῷόν ἐστιν . εὗρον δὲ σχόλιον οὕτως αὐτὸ ἑρμηνεῦον , ὅτι λέγεται τοῦτο παρὰ τὴν λέξιν τὸ ἐνθύμημα , διότι ἐλλιπής ἐστιν ὁ συλλογισμός · συμπέρασμα γὰρ εἴπομεν ἄνευ τοῦ προλαβεῖν ἐνθύμημά ἐστι συλλογισμὸς ἀτελὴς ἐλλιποῦς οὔσης μιᾶς προτάσεως . [ a 5 ] φαίνεται ἐνθύμημα καὶ τὸ εἰπεῖν συνεστραμμένως , ἤτοι βραχέως , συντόμως , τὰ ἀντικείμενα ἐν τοῖς ἐνθυ μήμασιν , ἃ οὐδὲ ἀντικείμενα ἂν εἴη κυρίως ἀλλὰ φαινομένως , οἷον εἰ ἀγαθὸν ἡ ἀνδρία , τὸ ἀκολασταίνειν οὐκ ἀγαθόν · φαίνεται γὰρ ἡ ἀκολασία καὶ ἡ ἀνδρία ἐναντία , οὐκ εἰσὶ δέ . ἢ καὶ οὕτως · συνεστραμμένως μὲν ἤτοι συντόμως διὰ τὸ τὴν μίαν πρότασιν τὴν μείζω λείπειν , ἀντικειμήματα μένως δέ , διότι ἡ μείζων ἡ λείπουσα πρότασις ψευδὴς οὖσα ἀντίκειται τῇ ἐλάττονι τῇ μερικῇ ἀληθεῖ οὔσῃ . [ a 6 ] ἡ γὰρ τοιαύτη λέξις , ἤτοι τὸ εἰπεῖν πρότασιν μίαν , τὴν δὲ ἑτέραν ἐᾶσαι , χώρα μέν ἐστιν ἐνθυμήματος ἤτοι ἔοικεν εἶναι ἐνθύμημα , οὐκ ἔστι δέ , καὶ τοῦτο φαινόμενον ἐνθύμημα ἤτοι τὸ συνεστραμμένως λέγειν τὰ ἀντικείμενα παρὰ τὸ σχῆμα τῆς λέξεως , ἤτοι ὅσον ἀπὸ τῆς λέξεως φαίνεται ἐνθύμημα , ἤτοι ἀπὸ τοῦ λαβεῖν τὴν μίαν πρότασιν . [ a 8 ] ἔστι δὲ χρήσιμον εἰς τὰ ἐνθυ τὰ ἐν τῇ λέξει ἤτοι τὰ παρὰ τὸ σχῆμα τῆς λέξεως γινόμενα τὸ λέγειν κεφάλαια ἤτοι προτάσεις ἀπὸ ἄλλων πολλῶν συλλογισμῶν , οἷον ὅτι τοὺς μὲν ἔσωσεν , αὕτη ἡ πρότασις ἀπὸ ἄλλου συλλογισμοῦ , ἄλλοις δὲ ἐτιμώρησε , καὶ αὕτη ἡ πρότασις μία ἦν ἀπὸ ἄλλου συλλογισμοῦ , τοὺς δὲ Ἑλληνας ἐθεράπευσε , καὶ αὕτη ἀπὸ ἄλλου . [ a 11 ] ἑκάστη μὲν τῶν ῥηθεισῶν προτάσεων ἀπεδείχθη ἀπὸ ἄλλων συλλογισμῶν ἤτοι ἄλλων καὶ ἄλλων συλλογισμῶν προτάσεις καὶ συντεθέντες φαίνονται ὅτι ἐποίησαν ἐνθύμημα , οὐκ ἔστι δέ · πῶς γὰρ ποιήσουσι συλλογισμὸν αἱ ἀσυν άρτητοι προτάσεις , εἰ συντεθῶσι καὶ ἅμα ληφθῶσι συλλογιστικῶς ; ἄλλος ἀπὸ τοῦ αἰτίου , ἄν τε ὑπάρχῃ , ὅτι ἔστιν , οἷον εἰ φιλόπατρίς ἐστι , καὶ τὸν ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἕληται κίνδυνον , εἰ δὲ οὐκ ἔστι φιλόπατρις , οὐδὲ τὸν κίνδυνον ἕληται . ἕτερον τὸ παρὰ τὴν ὁμωνυμίαν , οἷον εἴ τις εἴπῃ , ὅτι ὁ μῦς σπουδαῖός ἐστι καὶ ἀγαθόν·ὅτι ἀγαθόν ἐστι , δῆλον ἀπὸ τοῦ παρονομασθῆναι ἀπὸ τοῦ μῦς τὴν τελετὴν τὴν τιμιωτέραν πασῶν τῶν τελετῶν μυστήρια · οὐκ ἀπὸ τοῦ μῦς δὲ ἐπω νομάσθη , ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ μῶ , τὸ μανθάνω . [ a 15 ] ἢ συμπεριλάβῃ καὶ τὸν Πᾶνα , ἐν τῷ τοῦ κυνὸς ἐγκωμίῳ . ὧ μάκαρ , τὸν Πᾶνα λέγομεν μάκαρα , ὃν κοινά , ἀντὶ τοῦ κοινῶς , καλοῦσιν οἱ Ὀλύμπιοι παντοδαπὸν ἀπὸ τῆς μεγάλης θεοῦ ἤτοι τῆς Ῥέας . παντοδαπὸν δὲ τοῦτον λέγουσι , διότι πάντες συνεδοιάσθησαν τῇ Ῥέᾳ καὶ ἀπεσπέρμηναν , ἐξ οὗ συνέβη ἀπ’ αὐτῆς γεννηθῆναι τὸν Πᾶνα . τινὰ δὲ τῶν βιβλίων ἔχουσι καὶ κύνα , τὸ κῦ ψιλόν · ἔστι δὲ καὶ ὡς παρήχησις κυνα κοινά . [ a 18 ] ἢ ὅτι εἰ τὸ μηδὲν εἶναι κοινὰ ἤτοι εἰ τὸ μὴ ἔχειν κοινωνίαν πρός τινα ἀτιμό τατόν ἐστι ( θηριῶδες γὰρ τὸ μὴ συναγελαστικόν ) , τὸ κοινὰ δηλονότι ἤτοι τὸ συναγελαστικὸν δηλονότι καὶ κοινωνικὸν τίμιόν ἐστι · καὶ τοῦτο τὸ κυνὰ γράφουσι καὶ διὰ τοῦ υ ψιλοῦ . καὶ ὅτι μόνος τῶν ἄλλων θεῶν ὁ Ἑρμῆς κοινωνικός ἐστιν · Ἑρμῆς γὰρ λέγεται ὁ λόγος · κοινωνοῦμεν γὰρ ἀλλήλοις διὰ τοῦ λόγου . καὶ πάλιν ὅτι ὁ λόγος ἐστὶ σπουδαῖον , δῆλόν ἐστιν ἐκ τοῦ μὴ λέγεσθαι τοὺς ἀγαθοὺς ἄνδρας ἀξίους χρημάτων ἀλλ’ ἀξίους λόγου · τὸ γὰρ λόγου ἄξιον οὐχ ἁπλῶς λόγου ἄξιον λέγεται ἀλλ’ ὡς ἀγαθόν . [ a 25 ] ἐπεὶ γὰρ ταὐτὸν δοκεῖ τό , εἴτε διῃρημένως λάβῃς τὸ ἑκατὸν ἀνδρῶν πεντήκοντα λίπε δῖος Ἀχιλλεύς εἴτε συνημμένως , καὶ ταῦτα μὴ ὂν ταὐτόν , ὁποτέρως σοι χρησιμεύει τοῦτο , οὕτως ληπτέον · εἰ μὲν κατηγορεῖς τινος , διαίρει τὸ ἑκατόν καὶ λέγε ὅτι ἀδιανόητα λέγεις τὸ καταλειφθῆναι ἀπὸ τῶν πεντήκοντα ἑκατόν , εἰ δὲ ἀπολογῇ , λέγε ἀπὸ τῶν ἑκατὸν ἀνδρῶν ἔφησε καταλειφθῆναι πεντήκοντα . καὶ πάλιν παρὰ τὴν σύνθεσιν τοῦτο [ a 27 ] ἆρ’ οἶδας τὰς ἐν Πειραιεῖ νῆας : οὔ . τοῦτο τὸ πρόβλημα . τί δέ ; οἶδας , τί ἐστι τριήρης ; ναί . οἶδας δὲ τὸν Πειραιᾶ ; ναί . εἶτα συντίθησιν · οἶδας ἄρα τὰς ἐν Πειραιεῖ νῆας . ἡ λύσις · οὐ γάρ , εἰ ἕκαστον οἶδα διῃρημένως , ἀναγκαῖον καὶ ὁμοῦ συντιθέναι καὶ γινώσκειν ταῦτα . [ a 28 ] καὶ πάλιν ἀρ’ οἶδας τόδε τὸ ἔπος τὸ μῆνιν ἄειδε θεά ; οὔ . τί δέ ; οὐ γινώσκεις τὰ στοιχεῖα , οἷον τὸ μ , τὸ η , τὸ ν , τὸ ι , ἐξ ὧν σύγκειται τόδε τὸ ἔπος ; ναί . οἶδας ἄρα τὸ ἔπος τὸ μῆνιν ἄειδε θεά . οὐ γάρ , εἰ τὰ στοιχεῖα ( τὰ κδʹ δηλονότι γράμματα ) γινώσκω , ἐξ ὧν πᾶς λόγος καὶ πᾶν ἔπος σύγκειται , ἀνάγκη καὶ πάντα τὰ ἔπη καὶ πάντα τὰ βιβλία γινώσκειν · οὐ γὰρ τὸ ἔπος ταὐτόν ἐστι τοῖς στοιχείοις . ὡς σὺ φῄς , κἂν ἐξ αὐτῶν σύγκειται . [ a 30 ] καὶ πάλιν ἐπεὶ τὸ δὶς τοσοῦτον νοσῶδες , ἤτοι ἐπεὶ νοσώδη εἰσὶ τὰ δύο ἑξάγια ἡ ἐντεριόνη , λοιπὸν οὐδὲ τὸ ἐν ἑξάγιον ἡ ἐντεριόνη ἐστὶν ὑγιεινόν · ἄτοπον γὰρ εἰπεῖν τὸ ἓν εἶναι κακόν , εἰ τὰ δύο ἀγαθά . τοῦτο δὲ ψεῦδος · συμβαίνει γὰρ τὸ ἐν εἶναι κακόν , [ ἢ τὰ δύο ἀγαθά . τοῦτο δὲ ψεῦδος · συμβαίνει γὰρ τὸ ἐν εἶναι κακόν , ] καὶ ταῦτα τῶν δύο ὄντων ἀγαθῶν · εἰ γὰρ τὸ βιβλίον μου πωλούμενον , εἰ λάβω δύο νομίσματα , ἀγαθόν ἐστιν , ἐπεὶ καὶ ἄξιόν ἐστι δύο νομισμάτων , εἰ δὲ λάβω ἐν νόμισμα , ἐστὶ κακόν , [ a 31 ] οὕτως μὲν οὖν ἐστιν ἐλεγκτικὸν τὸ λέγειν ὅτι , εἰ τὰ δύο ἐστὶν ἀγαθά , καὶ τὸ ἔν ἐστιν ἀγαθόν · ἄτοπον γάρ ἐστι τὸ λέγειν τὸ ἐν εἶναι κακόν , εἰ τὰ δύο εἰσὶν ἀγαθά · ἀνάγκη γὰρ καὶ τὸ ἓν εἶναι ἀγαθόν . οὕτως δέ ἐστιν ἀπο δεικτικόν , εἴ τις λέγει ὅτι , εἰ τὰ δύο ἀγαθά εἰσι , λοιπὸν τὸ ἐν κακὸν οὐκ ἔστιν . [ a 34 ] ὁ Πολυκράτης ῥήτωρ ὢν ἔπαινον ἐποίησεν εἰς Θρασύ βουλον , ἐν ᾧ ἐδείκνυεν αὐτὸν τριάκοντα ἀποκτεῖναι τυράννους ἐκ τοῦ λέγειν , ὅτι κατὰ τὸν δεῖνα καιρὸν ἀπέκτεινε τύραννον καὶ κατὰ τὸν δεῖνα ἀπέκτεινεν ἕτερον τύραννον καὶ κατὰ τὸν δεῖνα ἕτερον · εἶτα συντιθεὶς συνεπέρανε καὶ λοιπὸν ἄρα τριάκοντα τυράννους ἀπέκτεινε . τοῦτο δὲ ψεῦδος · οὐ γάρ , ἐὰν ἰδίᾳ τριάκοντα ἀπέκτεινεν . ἤδη ἀληθές ἐστιν εἰπεῖν , ὅτι ὁμοῦ τούτους ἀπέκτεινε . [ a 36 ] καὶ πάλιν ἐκ διαιρέσεως δίκαιόν ἐστιν , εἴ τις γυνὴ ἀπέκτεινε τὸν πόσιν , ἀποκτείνειν αὐτήν ἤγουν τὴν Κλυταιμνήστραν , καὶ πάλιν δίκαιόν ἐστι τὸν υἱόν , ὡς τὸν Ὀρέστην , τιμωρεῖν καὶ βοηθεῖν τῷ πατρί . ταῦτα δὲ καὶ ἐπράχθησαν · καὶ γὰρ καὶ ἡ Κλυταιμνήστρα τὸν ἄνδρα αὑτῆς ἀπέκτεινε καὶ ὁ Ὀρέστης βοηθῶν τῷ πατρὶ τὴν Κλυται μνήστραν ἀπέκτεινεν . ἰδίᾳ μὲν γὰρ καὶ ἰδίᾳ λεγόμενόν ἐστι δίκαιον · δίκαιον μὲν γάρ ἐστι θνῄσκειν καὶ τὴν ἀποκτείνουσαν τὸν ἑαυτῆς ἄνδρα , καὶ πάλιν δίκαιόν ἐστι τὸν υἱὸν βοηθεῖν τῷ πατρί · οὐκ ἔστι δὲ δίκαιον συντιθέναι καὶ εἰπεῖν , ὡς δίκαιόν ἐστι κτεῖναι τὴν ἀποκτείνουσαν τὸν ἑαυτῆς ἄνδρα καὶ τὸν υἱὸν αὐτῆς τιμωρεῖν τῷ πατρί · οὐ γὰρ δίκαιόν ἐστι τὴν μητέρα κτείνεσθαι παρὰ τοῦ υἱοῦ . [ b 2 ] εἴη δ’ ἂν καὶ παρὰ τὴν ἔλλειψιν οὐ γὰρ δίκαιον , παρὰ τίνος κεῖται κτείνεσθαι τὴν μητέρα . εὗρον δὲ σχόλιον εἰς τὸ [ a 34 ] κατέλυσε τριάκοντα τυράννους τοιοῦτον · κατέ λυσε τύραννον , καὶ τύραννον καὶ γυναῖκα · συντίθησι γοῦν καὶ ποιεῖ τρία·εἶτα τύραννον καὶ γυναῖκα καὶ θυγατέρα , εἶτα τύραννον καὶ γυναῖκα καὶ θυγατέρα καὶ υἱόν . [ b 3 ] ἄλλος δὲ τόπος τὸ ἐν δεινώσει κατα σκευάζειν · τὸ δὲ δεινώσει κατασκευάζειν τοῦτό ἐστιν , ὅταν ὁ κατηγορῶν μὴ δείξας , ὅτι ἐποίησεν ὅδε τὸν φόνον , ἤτοι ὅταν πρὸ τοῦ δεῖξαι , ὅτι ὅδε ἐφόνευσεν , αὐξήσῃ τὸ πρᾶγμα ὡς μέγα , δεινὸν τὸ παρὰ τοῦδε πραχθέν · δοκεῖ γάρ , ὡς οὐκ ἂν ἄλλως πρὸς αὔξησιν ἐχώρησε τοῦ πράγματος , εἰ μὴ ἔδειξεν ὁμολογουμένως τόνδε φονεύσαντα · [ b 6 ] ὅταν γὰρ ὁ τὴν αἰτίαν ἔχων ἤτοι ὁ κατηγορούμενος καὶ ἀπολογούμενος αὔξῃ , ὡς δεινὸν ἢ ἡ συκοφαντία ἢ ὁ φόνος , δοκεῖ προαποδεῖξαι , ὅτι οὐκ ἐποίησε φόνον . ὁμοίως δὲ πάλιν καὶ ὁ κατηγορῶν , ἐὰν ὀργίζηται καὶ αὔξῃ , ὡς δεινὸν ὁ φόνος , δοκεῖ προαποδεῖξαι , ὅτι πεποίηκεν ὁ φεύγων τὸν φόνον , καὶ ταῦτα μὴ δείξας τοῦτο αὐτό · ὁ γὰρ ἀκροατὴς παραλογίρίους ζεται καὶ ἀπατᾶται καὶ οἴεται τὸν κατηγοροῦντα ἀποδεῖξαι , ὅτι ἐποίησεν ὁ φεύγων τὸν φόνον , ἐν τῷ ἀκούειν αὐτοῦ χωροῦντος πρὸς αὔξην τοῦ πράγματος · μετὰ γὰρ τὰς ἀποδείξεις αἱ αὐξήσεις . [ b 9 ] ἀσυλλόγιστόν ἐστι καὶ τὸ ἐκ σημείου ἐνθύμημα , διότι ἐν δευτέρῳ σχήματι ἀπὸ δύο καταφατικῶν συλλογίζεται ἢ ἐν τρίτῳ σχήματι . ὁ Ἁρμόδιος καὶ Ἀριστο γείτων ἀλλήλων ἤρων . [ b 12 ] ἀσυλλόγιστον λέγει τὸν συλλογισμὸν τὸν τοῦ Διονυσίου διὰ τὸ ψευδῆ εἶναι τὴν μείζονα πρότασιν · οὐ γὰρ πᾶς πονηρὸς κλέπτης . [ b 16 ] διατραγόντες τὰς νευράς . Πολέμων ἱστορεῖ τοὺς ἀμφὶ Τρωάδα κατοικοῦντας ἀπὸ χρησμῶν τινων τοὺς ἐπιχω μῦς σέβεσθαι διὰ τὸ τὰς νευρὰς τῶν τόξων τῶν πολεμίων φαγεῖν , πρὸς δὲ καὶ τοὺς ὀχεῖς τῶν ἀσπίδων ἤτοι τοὺς λώρους . ἐμήνισεν ὁ Ἀχιλλεὺς διὰ τὸ μὴ κληθῆναι παρὰ τοῦ Ἀγαμέμνονος τοὺς ἀρίστους καλέσαντος . [ b 21 ] οὐ γὰρ ἐὰν οἱ μεγαλόψυχοι ὑπερορῶσιν , ἤδη καὶ πᾶς ὑπερορῶν εἴη ἂν μεγαλόψυχος · πολλάκις γάρ τινες διὰ λύπην ἢ ὀργὴν ἢ μανίαν φεύγουσι τὴν μετ’ ἀνθρώπων διατριβήν . [ b 25 ] οὐδὲ εἰ οἱ πτωχοὶ ᾄδουσι καὶ ὀρχοῦνται ἐν ταῖς ἑορταῖς , ἤδη καὶ πάντες οἱ ᾄδοντες ἐν ταῖς ἑορταῖς καὶ ὀρχούμενοι πτωχοί εἰσιν , ἐπεὶ καὶ οἱ πλούσιοι καὶ οἱ χορηγοὶ τῆς ἑορτῆς ᾄδουσι καὶ ὀρχοῦνται · οὐδὲ γάρ , εἰ τοῖς εὐδαίμοσιν ὑπάρχει ταῦτα ἤτοι τὸ οἰκεῖν , ἔνθα ἂν ἐθέλωσιν , ἤδη καὶ οἷς ἂν ὑπάρχῃ ταῦτα ἤτοι τὸ οἰκεῖν , ἔνθα θέλουσιν , εἰσὶν εὐδαίμονες · ἔχουσι γὰρ ταῦτα καὶ οἱ φυγάδες . [ b 28 ] διαφέρει δέ , ὅτι οἱ μὲν φυγάδες οἰκοῦσιν , ἔνθα βούλονται , διὰ τὸ κωλύεσθαι ἀπὸ τῆς πατρίδος ἤτοι ἄκοντες , οἱ δὲ εὐδαίμονες οἰκοῦσιν ἑκόντες , ἔνθα βούλονται . [ b 30 ] οἷον εἴ τις αἰτιᾶται τὸ διότι ἀπέβη ὕστερον , καὶ ταῦτα ὄντος ἐκείνου τοῦ αἰτίου · [ b 32 ] οἶον ὁ Δημάδης ἔλεγε τὴν τοῦ Δημοσθένους πολιτείαν αἰτίαν πάντων τῶν κακῶν · καὶ μήν , εἰ τοῦ Δημοσθένους ἤκουον καὶ ἀφώρων πρὸς τὴν πολιτείαν ἐκείνου , οὐδὲν ἂν κακὸν συνέβη τῇ πόλει , ἀλλὰ πᾶν εἴ τι ἀγαθόν . [ b 36 ] οὐ γὰρ ἀεὶ ἦν ἡ αἵρεσις αὕτη τῆς Ἑλένης , ἀλλὰ τὸ πρῶτον , ὅτε ἔμελλεν ἄνδρα λαβεῖν · καὶ γὰρ καὶ ὁ πατὴρ μέχρι τού του ἦν κύριος τῆς Ἑλένης . μέχρις οὗ ἄνδρα ἔλαβεν · ὥστε οὐχ ἁπλῶς ἀλλὰ ποτὲ ἐδόθη αὕτη ἡ αἵρεσις τῇ Ἑλένη . οὐ γὰρ ἁπλῶς ἐστιν ὕβρις τὸ τύπτειν τοὺς ἐλευθέρους · εἰ γὰρ τυφθῶ παρὰ τοῦ ἐλευ θέρου καὶ ἀντιτύψω κἀγὼ τοῦτον , τοῦτο ὕβρις οὐκ ἔστιν · ἀλλὰ πή , ἤτοι ὅταν μηδὲν παθὼν κακὸν παρὰ τοῦ ἐλευθέρου ἄρξωμαι χειρῶν ἀδίκων ἤτοι τύψω τὸν ἐλεύθερον · τότε γάρ ἐστιν ὕβρις . τοιοῦτόν ἐστι καὶ παρὰ τῷ Θεολόγῳ . ἐὰν δὲ λεγόντων ἡμῶν , ὅτι μείζων τῷ αἰτίῳ ὁ πατὴρ τοῦ υἱοῦ , προσλαβόντες τὴν τὸ δὲ αἴτιον φύσει πρότασιν ἔπειτα τὸ μεῖζον τῇ φύσει συνάγουσιν , οὐκ οἶδα , πότερον ἑαυτοὺς παραλογίζονται ἢ τούς , πρὸς οὓς ὁ λόγος . ἀλλ’ οἶμαι παρὰ τὸ πῂ καὶ ἁπλῶς οὗτος ὁ παραλογισμός , ὡς τοῖς περὶ ταῦτα τεχνολόγοις σύνηθες . [ a 4 ] ἐν μὲν τοῖς διαλεκτι κοῖς · χρώμεθα γὰρ καὶ ἐν ταῖς διαλέξεσι σοφίσμασιν , οἷον συνάγουσι συμπέρασμα , ὅτι τὸ μὴ ὂν ὄν ἐστι , καὶ συνάγουσι τοῦτο οὕτως ὁ τραγέλαφος δοξαστόν ἐστιν , ὁ τραγέλαφος μὴ ὄν , τὸ μὴ ὂν ἄρα ὄν ἐστιν · καταλιμπά νεται γὰρ τὸ δοξαστόν · ὥστε τὸ μὴ ὂν πῂ ὄν ἐστιν ἤτοι δοξαστόν ἐστιν , οὐχ ὅτι ἔστιν , ἀλλ’ ὅτι μὴ ὄν ἐστιν ἤτοι οὐκ ἔστιν · ὥστε τὸ μὴ ὂν πῂ ὄν ἐστιν ἤτοι ὡς δοξαστόν . καὶ πάλιν συνάγουσιν , ὅτι τὸ ἄγνωστον ἐπι στητόν ἐστιν · τὸ γοῦν ἄγνωστόν ἐστιν ἐπιστητὸν οὐχ ἁπλῶς ἀλλὰ πῄ · ἐπιστητὸν γάρ ἐστιν οὐχ ὡς γνωστὸν ἀλλ’ ὡς ἄγνωστον . [ a 7 ] καὶ ἐν τοῖς ῥητορικοῖς ἐνθύμημα φαινόμενον γίνεται παρὰ τὸ μὴ ἁπλῶς εἰκὸς ἀλλὰ τὶ εἰκὸς ἤτοι πῂ εἰκός · ἔστι δὲ τοῦτο τὸ πῂ εἰκὸς οὐ καθ’ ὅλου · ὥσπερ καὶ ὁ Ἀγάθων λέγει εἰκὸς πολλὰ οὐκ εἰκότα ἐν βροτοῖσι γίνεσθαι · γίνεται γάρ τι καὶ παρὰ τὸ εἰκὸς ἐν βροτοῖς . [ a 13 ] εἰ δὲ τοῦτο , ἤτοι εἰ δὲ εἰκὸς τὸ μὴ εἰκὸς γίνεσθαι , λοιπὸν τὸ μὴ εἰκός ἐστιν εἰκός , πλὴν οὐχ ἁπλῶς ἔσται εἰκὸς ἀλλὰ πῂ εἰκὸς ἤτοι ὡς γινόμενον · καὶ εἰκὸς γὰρ γίνεσθαι τὸ μὴ εἰκὸς ἐν τοῖς βροτοῖς , οὐ μὴν τὸ μὴ εἰκός ἐστιν ἁπλῶς εἰκός . [ a 15 ] καὶ ἐνταῦθα οὖν γίνεται ὁ παραλογισμὸς καὶ ἡ ἀπάτη παρὰ τὸ λαμβάνειν τὸ εἰκὸς οὐχὶ ἁπλῶς , ἀλλ’ ὡς πῂ εἰκὸς ἤτοι ὡς γίνεσθαι τὰ μὴ εἰκότα , ὥσπερ καὶ ἐν τοῖς σοφιστικοῖς μὴ προστεθὲν τὸ πῂ καὶ τὸ πρός τι ποιεῖ τὴν συκοφαν τίαν καὶ τὴν ἀπάτην · τὸ γὰρ εἰκὸς οὐχ ἁπλῶς μὴ εἰκὸς ἀλλὰ μετὰ τοῦ γίνεσθαι · οἷον εἰκὸς γίνεσθαι τὸ μὴ εἰκός . ὁ Τισίας μαθητὴς τοῦ Κόρακος , ἐξ οὗ καὶ τὸ ᾠὸν κακὸν κακοῦ Κόρακος . [ a 17 ] ἐκ τοῦ τόπου τούτου οὖν παρὰ τὸ πῂ καὶ ἁπλῶς καὶ ἡ τοῦ Κόρακος τέχνη ἐπιχειρεῖ · ἐάν τε γὰρ ἀσθενής τις ᾖ καὶ ἀνίσχυρος , οὐκ ἔστιν ἔνοχος τοιαύτῃ κατη γορίᾳ , ὅτι τὸν δεῖνα ἔτυψε · πῶς γὰρ ἀσθενὴς ὤν ἠδυνήθη τοῦτο ποιῆσαι ; καὶ ἔστιν εἰπεῖν καὶ ἐπ’ αὐτοῦ κατηγορουμένου αἰκίας τὸ εἰκὸς οἷον εἰκὸς μὴ αἰκίσαι · κἂν εὐσθενής τις ᾖ καὶ ἰσχυρὸς καὶ διὰ τοῦτο ἔνοχος τῇ τοιαύτῃ κατηγορίᾳ , εἰ φεύγει καὶ οὗτος αἰκίας , ἔστι καὶ ἐπ’ αὐτοῦ χρή σασθαι τῷ εἰκότι οἷον εἰκὸς μὴ αἰκίσαι , ἵνα μὴ φωραθῇ ὡς αἰκίσας · οὐ γὰρ εἰκὸς αἰκίσαι τὸν δεῖνα , ὅτι ἔμελλεν εἰκὸς δόξαι ὡς αἰκίσας . εἴτε γοῦν ἔνοχός ἐστι τῇ αἰτίᾳ ταύτῃ ἤτοι τῷ αἰκίσαι ὡς εὐσθενὴς εἴτε μὴ ἔνοχος ὡς ἀσθενής , ἀλλ’ οὖν ἐπ’ ἀμφοτέρων , καὶ τοῦ εὐσθενοῦς καὶ τοῦ μὴ εὐσθενοῦς , ἔστι χρήσασθαι τῷ εἰκότι · πλήν , εἰ καὶ ἐπ’ ἀμφοτέρων ἔστι χρήσασθαι τῷ εἰκότι , ἀλλ’ οὖν διαφέρει κατὰ τοῦτο , ὅτι τὸ μὲν ἤτοι ἐπὶ τοῦ ἀσθενοῦς τοῦ κατηγορουμένου αἰκίας χρώμεθα τῷ εἰκότι , οὐχ ἁπλῶς ἀλλὰ πῄ , οἷον εἰκὸς μὴ αἰκίσαι , ἵνα μὴ δόξῃ ὡς αἰκίσας . [ a 23 ] καὶ τοῦτό ἐστι τὸ ποιεῖν τὸν ἥττω λόγον μείζω τὸ χρᾶσθαι τῷ εἰκότι πῄ · εἰ γὰρ καὶ ὁ κατηγορῶν τοῦ εὐσθενοῦς αἰκίας τὴν μείζονα μοῖραν ἔχει , ὁ δὲ ἀπολογούμενος τὴν ἥττω , ἀλλ’ εἰ ὁ ἀπολογούμενος χρή σεται τῷ πῂ εἰκότι , μεῖζον ἰσχύσει καὶ πλέον λέγων εἰκὸς μὴ αἰκίσαι , ἵνα μὴ φωραθῇ ὅθεν καὶ ὁ Πρωταγόρας ἐπηγγέλλετο ποιῆσαι τὸν ἥττονα λόγον μείζονα . [ a 26 ] ἀλλὰ φαινόμενόν ἐστιν ἀληθὲς καὶ εἰκός , ὃ ὑπισχνεῖτο ὁ Πρωταγόρας · οὐδεμία γὰρ ἄλλη τέχνη ἀλλ’ ἢ ἡ ῥητορικὴ καὶ ἡ ἐριστικὴ δύναται πιθανολογεῖν καὶ τὸ ψεῦδος ποιεῖν ἀληθές .
Lemmas: ὥσπερ ἐν ὁ διαλεκτικός ἤτοι ὁ σόφισμα · λέγω γάρ καί ὁ σοφιστικός διαλεκτική τις . ὁ μή συλλογίζομαι ἐπάγω ὁ συμπέρασμα καί εἶπον οὐ ἄρα λοιπός ὁ καί ὁ . καί ὁ μέν διδάσκαλος οὕτως ὁ πάρειμι ῥητός ἑρμηνεύω , ὅτι [ a 1 ] παρά ὁ λέξις ὁ τοιοῦτος καλέω ὡς αὐτός εἰμί [ a 7 ] παρά ὁ σχῆμα ὁ λέξις · καί γάρ ὁ λαμβάνω πρότασις απροσδιόριστος , ὅτι ὁ ἄνθρωπος ζῷον , ὁ ζῷον οὐσία , ὁ ἄνθρωπος ἄρα οὐσία , φαίνω μέν , ὅτι συναιρέω · γίσατο , ὅσος ἀπό ὁ σχῆμα ὁ λέξις , ἤτοι κατά ὅς ὅρος λαμβάνω καί συμπλέκω αὐτός , ἀλλά οὖον συλλογίζομαι , ἀλλά συμπεραίνω μόνος ἄνευ ὁ εἶπον πρότασις · ὁ γάρ απροσδιόριστος πρότασις ἰσοδυναμέω ὁ μερίς οὗτος δέ γίγνομαι ἐν ὁ παρά μικρός ἤτοι διά ὁ μηδείς οἴομαι διαφέρω εἶπον ὁ ἄνθρωπος ζώιον εἰμί καί πᾶς ἄνθρωπος ζώιον εἰμί . εὑρίσκω δέ σχόλιον οὕτως αὐτός ἑρμηνεύω , ὅτι λέγω οὗτος παρά ὁ λέξις ὁ ἐνθύμημα , διότι ἐλλιπής εἰμί ὁ συλλογισμός · συμπέρασμα γάρ εἶπον ἄνευ ὁ προλαμβάνω ἐνθύμημα εἰμί συλλογισμός ἀτελής ἐλλιπής εἰμί εἷς πρότασις . [ a 5 ] φαίνω ἐνθύμημα καί ὁ εἶπον συνεστραμμένως , ἤτοι βραχύς , σύντομος , ὁ ἀντίκειμαι ἐν ὁ ἐνθύω μήμασιν , ὁ οὐδέ ἀντίκειμαι εἄν εἰμί κύριος ἀλλά φαίνω , οἷος εἰμί ἀγαθός ὁ Ἀνδρία , ὁ ἀκολασταίνω οὐ ἀγαθός · φαίνω γάρ ὁ ἀκολασία καί ὁ Ἀνδρία ἐναντίος , οὐ εἰμί δέ . ἢ καί οὕτως · συνεστραμμένως μέν ἤτοι σύντομος διά ὁ ὁ εἷς πρότασις ὁ μείζων λείπω , ἀντικειμήματα μένος δέ , διότι ὁ μείζων ὁ λείπω πρότασις ψευδής εἰμί ἀντίκειμαι ὁ μικρός ὁ μερικός ἀληθής εἰμί . [ a 6 ] ὁ γάρ τοιοῦτος λέξις , ἤτοι ὁ εἶπον πρότασις εἷς , ὁ δέ ἕτερος ἐάω , χώρα μέν εἰμί ἐνθύμημα ἤτοι ἔοικα εἰμί ἐνθύμημα , οὐ εἰμί δέ , καί οὗτος φαίνω ἐνθύμημα ἤτοι ὁ συνεστραμμένως λέγω ὁ ἀντίκειμαι παρά ὁ σχῆμα ὁ λέξις , ἤτοι ὅσος ἀπό ὁ λέξις φαίνω ἐνθύμημα , ἤτοι ἀπό ὁ λαμβάνω ὁ εἷς πρότασις . [ a 8 ] εἰμί δέ χρήσιμος εἰς ὁ ἐνθύω ὁ ἐν ὁ λέγω ἤτοι ὁ παρά ὁ σχῆμα ὁ λέξις γίγνομαι ὁ λέγω κεφάλαιος ἤτοι πρότασις ἀπό ἄλλος πολύς συλλογισμός , οἷος ὅτι ὁ μέν σῴζω , οὗτος ὁ πρότασις ἀπό ἄλλος συλλογισμός , ἄλλος δέ τιμωρέω , καί οὗτος ὁ πρότασις εἷς εἰμί ἀπό ἄλλος συλλογισμός , ὁ δέ Ἕλλην θεραπεύω , καί οὗτος ἀπό ἄλλος . [ a 11 ] ἕκαστος μέν ὁ εἴρω πρότασις ἀποδείκνυμι ἀπό ἄλλος συλλογισμός ἤτοι ἄλλος καί ἄλλος συλλογισμός πρότασις καί συντίθημι φαίνω ὅτι ποιέω ἐνθύμημα , οὐ εἰμί δέ · πῶς γάρ ποιέω συλλογισμός ὁ ἀσυν άρτης πρότασις , εἰμί συντίθημι καί ἅμα λαμβάνω συλλογιστικός ; ἄλλος ἀπό ὁ αἴτιος , ἄν τε ὑπάρχω , ὅτι εἰμί , οἷος εἰμί Φιλόπατρις εἰμί , καί ὁ ὑπέρ ὁ πατρίς αἱρέω κίνδυνος , εἰμί δέ οὐ εἰμί φιλόπατρις , οὐδέ ὁ κίνδυνος αἱρέω . ἕτερος ὁ παρά ὁ ὁμωνυμία , οἷος εἰμί τις εἶπον , ὅτι ὁ μῦς σπουδαῖος εἰμί καί ἄγαθος ἀγαθός εἰμί , δῆλος ἀπό ὁ παρονομάζω ἀπό ὁ μῦς ὁ τελετή ὁ τίμιος πᾶς ὁ τελετή μυστήριον · οὐ ἀπό ὁ μῦς δέ ἔπω νομάζω , ἀλλά ἀπό ὁ μῶ , ὁ μανθάνω . [ a 15 ] ἢ συμπεριλαμβάνω καί ὁ Πάν , ἐν ὁ ὁ κύων ἐγκώμιον . ἵημι μάκαρ , ὁ Πάν λέγω μάκαρ , ὅς κοινός , ἀντί ὁ κοινῶς , καλέω ὁ Ὀλύμπιος παντοδαπός ἀπό ὁ μέγας θεός ἤτοι ὁ Ῥέα . παντοδαπός δέ οὗτος λέγω , διότι πᾶς συνδοιάζω ὁ Ῥέα καί ἀπεισπεριμαίνομαι , ἐκ ὅς συμβαίνω ἀπό αὐτός γεννάω ὁ Πάν . τις δέ ὁ βιβλίον ἔχω καί κύω , ὁ ΚΥ ψιλός · εἰμί δέ καί ὡς παρήχησις κύω κοινός . [ a 18 ] ἢ ὅτι εἰμί ὁ μηδείς εἰμί κοινός ἤτοι εἰμί ὁ μή ἔχω κοινωνία πρός τις άτιμος τατός εἰμί ( θηριώδης γάρ ὁ μή συναγελαστικός ) , ὁ κοινός δηλονότι ἤτοι ὁ συναγελαστικός δηλονότι καί κοινωνικός τίμιος εἰμί · καί οὗτος ὁ κύω γράφω καί διά ὁ υ ψιλός . καί ὅτι μόνος ὁ ἄλλος θεός ὁ Ἑρμῆς κοινωνικός εἰμί · Ἑρμῆς γάρ λέγω ὁ λόγος · κοινωνέω γάρ ἀλλήλων διά ὁ λόγος . καί πάλιν ὅτι ὁ λόγος εἰμί σπουδαῖος , δῆλος εἰμί ἐκ ὁ μή λέγω ὁ ἀγαθός ἀνήρ ἄξιος χρῆμα ἀλλά ἄξιος λόγος · ὁ γάρ λόγος ἄξιος οὐ ἁπλόος λόγος ἄξιος λέγω ἀλλά ὡς ἀγαθός . [ a 25 ] ἐπεί γάρ αὐτός δοκέω ὁ , εἴτε διῃρημένως λαμβάνω ὁ ἑκατόν ἀνήρ πεντήκοντα λείπω δῖος Ἀχιλλεύς εἴτε συνημμένως , καί οὗτος μή εἰμί αὐτός , ὁπότερος σύ χρησιμεύω οὗτος , οὕτως ληπτέος · εἰμί μέν κατηγορέω τις , διαίρω ὁ ἑκατόν καί λέγω ὅτι ἀδιανόητος λέγω ὁ καταλείπω ἀπό ὁ πεντήκοντα ἑκατόν , εἰμί δέ ἀπολογέομαι , λέγω ἀπό ὁ ἑκατόν ἀνήρ φημί καταλείπω πεντήκοντα . καί πάλιν παρά ὁ σύνθεσις οὗτος [ a 27 ] ἆρα οἶδα ὁ ἐν Πειραιεύς ναῦς : οὖον . οὗτος ὁ πρόβλημα . τίς δέ ; οἶδα , τίς εἰμί τριήρης ; ναί . οἶδα δέ ὁ Πειραιεύς ; ναί . εἶτα συντίθημι · οἶδα ἄρα ὁ ἐν Πειραιεύς ναῦς . ὁ λύσις · οὖον γάρ , εἰμί ἕκαστος οἶδα διῃρημένως , ἀναγκαῖος καί ὁμοῦ συντίθημι καί γιγνώσκω οὗτος . [ a 28 ] καί πάλιν ἀρά οἶδα ὅδε ὁ ἔπος ὁ μῆνις ἀείδω θεός ; οὖον . τίς δέ ; οὖον γιγνώσκω ὁ στοιχεῖον , οἷος ὁ μ , ὁ ὁ , ὁ Ν , ὁ ι , ἐκ ὅς σύγκειμαι ὅδε ὁ ἔπος ; ναί . οἶδα ἄρα ὁ ἔπος ὁ μῆνις ἀείδω θεός . οὖον γάρ , εἰμί ὁ στοιχεῖον ( ὁ κδέʹ δηλονότι γράμμα ) γιγνώσκω , ἐκ ὅς πᾶς λόγος καί πᾶς ἔπος σύγκειμαι , ἀνάγκη καί πᾶς ὁ ἔπος καί πᾶς ὁ βιβλίον γιγνώσκω · οὖον γάρ ὁ ἔπος αὐτός εἰμί ὁ στοιχεῖον . ὡς σύ φημί , κἀν ἐκ αὐτός σύγκειμαι . [ a 30 ] καί πάλιν ἐπεί ὁ δίς τοσοῦτος νοσώδης , ἤτοι ἐπεί νοσώδης εἰμί ὁ δύο ἑξάγιον ὁ ἐντεριόνη , λοιπός οὐδέ ὁ ἐν ἑξάγιον ὁ ἐντεριόνη εἰμί ὑγιεινός · ἄτοπος γάρ εἶπον ὁ εἷς εἰμί κακός , εἰμί ὁ δύο ἀγαθός . οὗτος δέ ψεῦδος · συμβαίνω γάρ ὁ ἐν εἰμί κακός , [ ἢ ὁ δύο ἀγαθός . οὗτος δέ ψεῦδος · συμβαίνω γάρ ὁ ἐν εἰμί κακός , ] καί οὗτος ὁ δύο εἰμί ἀγαθός · εἰμί γάρ ὁ βιβλίον ἐγώ πωλέω , εἰμί λαμβάνω δύο νόμισμα , ἀγαθός εἰμί , ἐπεί καί ἄξιος εἰμί δύο νόμισμα , εἰμί δέ λαμβάνω ἐν νόμισμα , εἰμί κακός , [ a 31 ] οὕτως μέν οὖν εἰμί ἐλεγκτικός ὁ λέγω ὅτι , εἰμί ὁ δύο εἰμί ἀγαθός , καί ὁ ἐν εἰμί ἀγαθός · ἄτοπος γάρ εἰμί ὁ λέγω ὁ ἐν εἰμί κακός , εἰμί ὁ δύο εἰμί ἀγαθός · ἀνάγκη γάρ καί ὁ εἷς εἰμί ἀγαθός . οὕτως δέ εἰμί ἀπος δεικτικός , εἰμί τις λέγω ὅτι , εἰμί ὁ δύο ἀγαθός εἰμί , λοιπός ὁ ἐν κακός οὐ εἰμί . [ a 34 ] ὁ Πολυκράτης ῥήτωρ εἰμί ἔπαινος ποιέω εἰς θρασύς βούλω , ἐν ὅς δείκνυμι αὐτός τριάκοντα ἀποκτείνω τύραννος ἐκ ὁ λέγω , ὅτι κατά ὁ Δεῖνα καιρός ἀποκτείνω τύραννος καί κατά ὁ Δεῖνα ἀποκτείνω ἕτερος τύραννος καί κατά ὁ Δεῖνα ἕτερος · εἶτα συντίθημι συμπεραίνω καί λοιπός ἄρα τριάκοντα τύραννος ἀποκτείνω . οὗτος δέ ψεῦδος · οὖον γάρ , ἐάν ἴδιος τριάκοντα ἀποκτείνω . ἤδη ἀληθής εἰμί εἶπον , ὅτι ὁμοῦ οὗτος ἀποκτείνω . [ a 36 ] καί πάλιν ἐκ διαίρεσις δίκαιος εἰμί , εἰμί τις γυνή ἀποκτείνω ὁ πόσις , ἀποκτείνω αὐτός ἤγουν ὁ Κλυταιμνήστρα , καί πάλιν δίκαιος εἰμί ὁ υἱός , ὡς ὁ Ὀρέστης , τιμωρέω καί βοηθέω ὁ πατήρ . οὗτος δέ καί πράσσω · καί γάρ καί ὁ Κλυταιμνήστρα ὁ ἀνήρ ἑαυτοῦ ἀποκτείνω καί ὁ Ὀρέστης βοηθός ὁ πατήρ ὁ κλυτός μνήστρα ἀποκτείνω . ἴδιος μέν γάρ καί ἴδιος λέγω εἰμί Δίκαιος · Δίκαιος μέν γάρ εἰμί θνῄσκω καί ὁ ἀποκτείνω ὁ ἑαυτοῦ ἀνήρ , καί πάλιν δίκαιος εἰμί ὁ υἱός βοηθέω ὁ πατήρ · οὐ εἰμί δέ Δίκαιος συντίθημι καί εἶπον , ὡς δίκαιος εἰμί κτείνω ὁ ἀποκτείνω ὁ ἑαυτοῦ ἀνήρ καί ὁ υἱός αὐτός τιμωρέω ὁ πατήρ · οὖον γάρ δίκαιος εἰμί ὁ μήτηρ κτείνω παρά ὁ υἱός . [ b 2 ] εἰμί δέ εἄν καί παρά ὁ ἔλλειψις οὖον γάρ Δίκαιος , παρά τίς κεῖμαι κτείνω ὁ μήτηρ . εὑρίσκω δέ σχόλιον εἰς ὁ [ a 34 ] καταλύω τριάκοντα τύραννος τοιοῦτος · κατέ λύω τύραννος , καί τύραννος καί γυνή · συντίθημι γοῦν καί ποιέω τρία·εἶτα τύραννος καί γυνή καί θυγάτηρ , εἶτα τύραννος καί γυνή καί θυγάτηρ καί υἱός . [ b 3 ] ἄλλος δέ τόπος ὁ ἐν δείνωσις κατά σκευάζω · ὁ δέ δείνωσις κατασκευάζω οὗτος εἰμί , ὅταν ὁ κατηγορέω μή δείκνυμι , ὅτι ποιέω ὅδε ὁ φόνος , ἤτοι ὅταν πρό ὁ δείκνυμι , ὅτι ὅδε φονεύω , αὐξάνω ὁ πρᾶγμα ὡς μέγας , δεινός ὁ παρά ὅδε πράσσω · δοκέω γάρ , ὡς οὐ εἄν ἄλλως πρός αὔξησις χωρέω ὁ πρᾶγμα , εἰμί μή δείκνυμι ὁμολογουμένως ὅδε φονεύω · [ b 6 ] ὅταν γάρ ὁ ὁ αἴτιος ἔχω ἤτοι ὁ κατηγορέω καί ἀπολογέομαι αὐξάνω , ὡς δεινός ἢ ὁ συκοφαντία ἢ ὁ φόνος , δοκέω προαποδείκνυμι , ὅτι οὐ ποιέω φόνος . ὁμοίως δέ πάλιν καί ὁ κατηγορέω , ἐάν ὀργίζω καί αὐξάνω , ὡς δεινός ὁ φόνος , δοκέω προαποδείκνυμι , ὅτι ποιέω ὁ φεύγω ὁ φόνος , καί οὗτος μή δείκνυμι οὗτος αὐτός · ὁ γάρ ἀκροατής παραλογίρίους ζω καί ἀπατάω καί οἴομαι ὁ κατηγορέω ἀποδείκνυμι , ὅτι ποιέω ὁ φεύγω ὁ φόνος , ἐν ὁ ἀκούω αὐτός χωρέω πρός αὔξη ὁ πρᾶγμα · μετά γάρ ὁ ἀποδείκνυμι ὁ αὐξάνω . [ b 9 ] ἀσυλλόγιστος εἰμί καί ὁ ἐκ σημεῖον ἐνθύμημα , διότι ἐν δύο σχῆμα ἀπό δύο καταφατικός συλλογίζομαι ἢ ἐν τρίτος σχῆμα . ὁ Ἁρμόδιος καί Αρίστο γείτων ἀλλήλων ἐράω . [ b 12 ] ἀσυλλόγιστος λέγω ὁ συλλογισμός ὁ ὁ Διονύσιος διά ὁ ψευδής εἰμί ὁ μείζων πρότασις · οὖον γάρ πᾶς πονηρός κλέπτης . [ b 16 ] διατρώγω ὁ νευρά . Πολέμων ἱστορέω ὁ ἀμφί Τρωάς κατοικέω ἀπό χρησμός τίνω ὁ ἐπιχέω μῦς σέβομαι διά ὁ ὁ νευρά ὁ τόξον ὁ πολέμιος ἐσθίω , πρός δέ καί ὁ ὀχέω ὁ ἀσπίς ἤτοι ὁ λῶρος . μηνίω ὁ Ἀχιλλεύς διά ὁ μή καλέω παρά ὁ Ἀγαμέμνων ὁ ἀγαθός καλέω . [ b 21 ] οὖον γάρ ἐάν ὁ μεγαλόψυχος ὑπεροράω , ἤδη καί πᾶς ὑπεροράω εἰμί εἄν μεγαλόψυχος · πολλάκις γάρ τις διά λύπη ἢ ὀργή ἢ μανία φεύγω ὁ μετά ἄνθρωπος διατριβή . [ b 25 ] οὐδέ εἰμί ὁ πτωχός ἀείδω καί ὀρχέομαι ἐν ὁ ἑορτή , ἤδη καί πᾶς ὁ ἀείδω ἐν ὁ ἑορτή καί ὀρχέομαι πτωχός εἰμί , ἐπεί καί ὁ πλούσιος καί ὁ χορηγός ὁ ἑορτή ἀείδω καί ὀρχέομαι · οὐδέ γάρ , εἰμί ὁ εὐδαίμων ὑπάρχω οὗτος ἤτοι ὁ οἰκέω , ἔνθα εἄν ἐθέλω , ἤδη καί ὅς εἄν ὑπάρχω οὗτος ἤτοι ὁ οἰκέω , ἔνθα ἐθέλω , εἰμί εὐδαίμων · ἔχω γάρ οὗτος καί ὁ φυγάς . [ b 28 ] διαφέρω δέ , ὅτι ὁ μέν φυγάς οἰκέω , ἔνθα βούλομαι , διά ὁ κωλύω ἀπό ὁ πατρίς ἤτοι ἄκων , ὁ δέ εὐδαίμων οἰκέω ἑκών , ἔνθα βούλομαι . [ b 30 ] οἷος εἰμί τις αἰτιάομαι ὁ διότι ἀποβαίνω ὕστερος , καί οὗτος εἰμί ἐκεῖνος ὁ αἴτιος · [ b 32 ] οἶος ὁ Δημάδης λέγω ὁ ὁ Δημοσθένης πολιτεία αἴτιος πᾶς ὁ κακός · καί μείς , εἰμί ὁ Δημοσθένης ἀκούω καί ἀφοράω πρός ὁ πολιτεία ἐκεῖνος , οὐδείς εἄν κακός συμβαίνω ὁ πόλις , ἀλλά πᾶς εἰμί τίς ἀγαθός . [ b 36 ] οὖον γάρ ἀεί εἰμί ὁ αἵρεσις οὗτος ὁ Ἑλένη , ἀλλά ὁ πρῶτος , ὅτε μέλλω ἀνήρ λαμβάνω · καί γάρ καί ὁ πατήρ μέχρι ὅς ὁ εἰμί κύριος ὁ Ἑλένη . μέχρι ὅς ἀνήρ λαμβάνω · ὥστε οὐ ἁπλόος ἀλλά ποτέ δίδωμι οὗτος ὁ αἵρεσις ὁ Ἑλένη . οὖον γάρ ἁπλόος εἰμί ὕβρις ὁ τύπτω ὁ ἐλεύθερος · εἰμί γάρ τύπτω παρά ὁ ἐλευ θέρω καί ἀντιτύπτω ἐγώ οὗτος , οὗτος ὕβρις οὐ εἰμί · ἀλλά πῇ , ἤτοι ὅταν μηδείς πάσχω κακός παρά ὁ ἐλεύθερος ἄρχω χείρ ἄδικος ἤτοι τύπτω ὁ ἐλεύθερος · τότε γάρ εἰμί ὕβρις . τοιοῦτος εἰμί καί παρά ὁ θεολόγος . ἐάν δέ λέγω ἐγώ , ὅτι μείζων ὁ αἴτιος ὁ πατήρ ὁ υἱός , προσλαμβάνω ὁ ὁ δέ αἴτιος φύσις πρότασις ἔπειτα ὁ μείζων ὁ φύσις συνάγω , οὐ οἶδα , πότερος ἑαυτοῦ παραλογίζομαι ἢ ὁ , πρός ὅς ὁ λόγος . ἀλλά οἴομαι παρά ὁ πη καί ἁπλόος οὗτος ὁ παραλογισμός , ὡς ὁ περί οὗτος τεχνολόγος συνήθης . [ a 4 ] ἐν μέν ὁ διαλεκτικός κέω · χράω γάρ καί ἐν ὁ διάλεξις σόφισμα , οἷος συνάγω συμπέρασμα , ὅτι ὁ μή εἰμί εἰμί εἰμί , καί συνάγω οὗτος οὕτως ὁ τραγέλαφος δοξαστός εἰμί , ὁ τραγέλαφος μή εἰμί , ὁ μή εἰμί ἄρα εἰμί εἰμί · καταλείπω νω γάρ ὁ δοξαστός · ὥστε ὁ μή εἰμί πη εἰμί εἰμί ἤτοι δοξαστός εἰμί , οὐ ὅτι εἰμί , ἀλλά ὅτι μή εἰμί εἰμί ἤτοι οὐ εἰμί · ὥστε ὁ μή εἰμί πη εἰμί εἰμί ἤτοι ὡς δοξαστός . καί πάλιν συνάγω , ὅτι ὁ ἄγνωστος ἐπι ἵστημι εἰμί · ὁ γοῦν ἄγνωστος εἰμί ἐπιστητός οὐ ἁπλόος ἀλλά πῃ · ἐπιστητός γάρ εἰμί οὐ ὡς γνωστός ἀλλά ὡς ἄγνωστος . [ a 7 ] καί ἐν ὁ ῥητορικός ἐνθύμημα φαίνω γίγνομαι παρά ὁ μή ἁπλόος εἰκός ἀλλά τίς εἰκός ἤτοι πη εἰκός · εἰμί δέ οὗτος ὁ πη εἰκός οὖον κατά ὅλος · ὥσπερ καί ὁ Ἀγάθων λέγω εἰκός πολύς οὐ εἰκός ἐν βροτός γίγνομαι · γίγνομαι γάρ τίς καί παρά ὁ εἰκός ἐν βροτός . [ a 13 ] εἰμί δέ οὗτος , ἤτοι εἰμί δέ εἰκός ὁ μή εἰκός γίγνομαι , λοιπός ὁ μή εἰκός εἰμί εἰκός , πλήν οὐ ἁπλόος εἰμί εἰκός ἀλλά πη εἰκός ἤτοι ὡς γίγνομαι · καί εἰκός γάρ γίγνομαι ὁ μή εἰκός ἐν ὁ βροτός , οὖον μήv ὁ μή εἰκός εἰμί ἁπλόος εἰκός . [ a 15 ] καί ἐνταῦθα οὖν γίγνομαι ὁ παραλογισμός καί ὁ ἀπάτη παρά ὁ λαμβάνω ὁ εἰκός οὐ ἁπλόος , ἀλλά ὡς πη εἰκός ἤτοι ὡς γίγνομαι ὁ μή εἰκός , ὥσπερ καί ἐν ὁ σοφιστικός μή προστίθημι ὁ πη καί ὁ πρός τίς ποιέω ὁ συκοφημι τίας καί ὁ ἀπάτη · ὁ γάρ εἰκός οὐ ἁπλόος μή εἰκός ἀλλά μετά ὁ γίγνομαι · οἷος εἰκός γίγνομαι ὁ μή εἰκός . ὁ Τισίας μαθητής ὁ Κόρακος , ἐκ ὅς καί ὁ ᾠόν κακός κακός Κόρακος . [ a 17 ] ἐκ ὁ τόπος οὗτος οὖν παρά ὁ πη καί ἁπλόος καί ὁ ὁ Κόρακος τέχνη ἐπιχειρέω · ἐάν τε γάρ ἀσθενής τις εἰμί καί ἀνίσχυρος , οὐ εἰμί ἔνοχος τοιοῦτος κάτειμι γορίᾳ , ὅτι ὁ Δεῖνα τύπτω · πῶς γάρ ἀσθενής εἰμί δύναμαι οὗτος ποιέω ; καί εἰμί εἶπον καί ἐπί αὐτός κατηγορέω αἰκία ὁ εἰκός οἷος εἰκός μή αἰκίζω · κἀν εὐσθενής τις εἰμί καί ἰσχυρός καί διά οὗτος ἔνοχος ὁ τοιοῦτος κατηγορία , εἰμί φεύγω καί οὗτος αἰκία , εἰμί καί ἐπί αὐτός χρή σάω ὁ εἰκός οἷος εἰκός μή αἰκίζω , ἵνα μή φωράω ὡς αἰκίζω · οὖον γάρ εἰκός αἰκίζω ὁ Δεῖνα , ὅτι μέλλω εἰκός δόξα ὡς αἰκίζω . εἴτε γοῦν ἔνοχος εἰμί ὁ αἴτιος οὗτος ἤτοι ὁ αἰκίζω ὡς εὐσθενής εἴτε μή ἔνοχος ὡς ἀσθενής , ἀλλά οὖν ἐπί ἀμφότερος , καί ὁ εὐσθενής καί ὁ μή εὐσθενής , εἰμί χράω ὁ εἰκός · πλήν , εἰμί καί ἐπί ἀμφότερος εἰμί χράω ὁ εἰκός , ἀλλά οὖν διαφέρω κατά οὗτος , ὅτι ὁ μέν ἤτοι ἐπί ὁ ἀσθενής ὁ κατηγορέω αἰκία χράω ὁ εἰκός , οὐ ἁπλόος ἀλλά πῃ , οἷος εἰκός μή αἰκίζω , ἵνα μή δόξα ὡς αἰκίζω . [ a 23 ] καί οὗτος εἰμί ὁ ποιέω ὁ κακός λόγος μείζων ὁ χράομαι ὁ εἰκός πῃ · εἰμί γάρ καί ὁ κατηγορέω ὁ εὐσθενής αἰκία ὁ μείζων μοῖρα ἔχω , ὁ δέ ἀπολογέομαι ὁ κακός , ἀλλά εἰμί ὁ ἀπολογέομαι χρή σέτα ὁ πη εἰκός , μείζων ἰσχύω καί πλέω λέγω εἰκός μή αἰκίζω , ἵνα μή φωράω ὅθεν καί ὁ Πρωταγόρας ἐπαγγέλλω ποιέω ὁ κακός λόγος μείζων . [ a 26 ] ἀλλά φαίνω εἰμί ἀληθής καί εἰκός , ὅς ὑπισχνέομαι ὁ Πρωταγόρας · οὐδείς γάρ ἄλλος τέχνη ἀλλά ἢ ὁ ῥητορικός καί ὁ ἐριστικός δύναμαι πιθανολογέω καί ὁ ψεῦδος ποιέω ἀληθής .