anonymi-in-aristotelis-artem-rhetoricam.in-aristotelis-artem-rhetoricam-commentarium 3.18
Περὶ δὲ ἐρωτήσεως εὔκαιρόν ἐστι μάλιστα ποιεῖσθαι , ὅταν τὸ ἕτερον ἤτοι τὴν μίαν πρότασίν ἐστιν εἰρηκὼς ὁ προσδιαλεγό μενός σοι · δεῖ σε τότε μίαν πρότασιν ἐρωτῆσαι καὶ οὕτω συνάξαι τὸ ἄτοπον . σώτειραν λέγει τὴν Δήμητραν . οἷον ὁ Περικλῆς ἐπή ρετο τὸν Λάμπωνα , τίς ἐστιν ἡ τελετὴ καὶ τὰ μυστήρια τῶν ἱερῶν τῆς σωτείρας · ὁ γοῦν Λάμπων ἐπεὶ εἶπε τὴν μίαν πρότασιν ἤτοι οὐχ οἷόν τέ ἐστιν ἀκοῦσαί σε περὶ τοιούτων ὄντα ἀτέλεστον , ὁ Περικλῆς ὀφείλει ἐρωτῆσαι τὴν ἑτέραν πρότασιν , οἶον τί δέ : οἶδας ταῦτα αὐτός : τοῦ δὲ εἰπόντος τὸ ναί συνῆξεν ὁ Περικλῆς τὸ ἄτοπον καὶ πῶς σὺ ἀτέ λεστος ὤν ταῦτα μεμάθηκας ; [ a 5 ] δεύτερον δὲ εἶδος ἐρωτήσεως , ὅταν τὸ μὲν ἤτοι ἡ μία πρότασις φανερὰ ἦ καὶ ὁμολογουμένη παρὰ πάντων , οἷον ἡ λέγουσα , ὅτι οἱ παῖδες τῶν θεῶν θεοί , τὸ δὲ ἤτοι τὴν ἑτέραν πρότασιν δῆλον ὅτι δώσει ὁ ἀποκρινόμενος ταύτην , εἰ ἐρωτήσει αὐτήν . [ a 6 ] καὶ γὰρ πυθόμενον καὶ ἐρωτῶντά σε δεῖ μὴ ἐρωτᾶν τὴν μίαν πρότασιν τὴν φανερὰν καὶ ὁμολογουμένην , ἀλλ’ εὐθὺς λέγειν καὶ συμπέρασμα , οἷον τοῦ Μελήτου λέγοντος τὸν Σωκράτην μὴ νομίζειν θεοὺς ἀλλὰ δαιμόνια καινὰ σέβειν , ἠρώτησεν ὁ Σωκράτης ἆρά γε δοξάζω δαιμόνιόν τι ; τοῦ δὲ Μελήτου ὁμολογήσαντος ναί πάλιν ὁ Σωκράτης ἤρετο τί δέ ; οὐχὶ οἱ δαίμονες ἢ παῖδες θεῶν εἰσιν ἢ θεῖόν τι ; τοῦ δὲ Μελήτου φήσαντος ναί ὁ Σωκράτης ἀφεὶς ἐρωτῆσαι , εἰ οἱ παῖδες τῶν θεῶν θεοί , συνεπέρανε καὶ τίς ἐστιν , ὅς παῖδας μὲν λέγει θεῶν , θεοὺς δὲ μή ; [ a 12 ] ἔτι τρίτον εἶδος ἐρωτήσεως , ὅταν μέλλῃ ὁ ἐρωτῶν δεικνύειν τὸν ἐρωτώμενον λέγοντα ἐναντία ἑαυτῷ ἢ παρα δοξολογοῦντα . τέταρτον δὲ εἶδος ἐρωτήσεως , ὅταν μὴ ἐν ἢ τὸ ἐρω τώμενον , ἤτοι ὅταν ὁμώνυμον ᾖ , καὶ ἔστι τὸν ἀποκρινόμενον λῦσαι αὐτὸ σοφιστικῶς , οἷον ἔστι μέν , ὡς ὁ κοιμώμενος ὁρᾷ , ἔστι δέ , ὡς οὔ , εἰ ἦ τὸ ἐρωτώμενον τοιοῦτον ἆρα ὁ κοιμώμενος ὁρᾷ ; καὶ πάλιν , εἰ ἔροιτό τις ἆρά γε ὁ Σωκράτης καὶ δίκαιός ἐστι καὶ σώφρων καὶ ἀκόλαστος καὶ δειλός ; ἀποκριθήσῃ οὕτως ὅτι τὰ μὲν ἔστιν ἤτοι δίκαιος καὶ σώ φρων , τὰ δὲ οὐκ ἔστιν ἤτοι ἀκόλαστος καὶ δειλός · ἢ πῂ μέν , οἷον ὁ Αἰθίοψ λευκός ἐστι κατὰ τοὺς ὀδόντας , πῂ δὲ οὐκ ἔστιν . εἰ γοῦν οὕτως ὁ ἀποκρινόμενος ἀποκρίνεται , θορυβεῖ τοὺς ἀκροατὰς καὶ ποιεῖ αὐτοὺς ἐπαπορεῖν καὶ συζητεῖν , τί ἐστι τὸ τάδε μέν , τὰ δ’ οὔ , καὶ πῂ μέν , πῂ δ’ οὔ . [ a 16 ] ἄλλως δέ , ἤτοι εἰ δὲ οὐκ ἔστιν , οὐκ ἐγχειρη τέον τῇ ἐρωτήσει · καὶ γὰρ δοκεῖ κεκρατῆσθαι καὶ ἡττᾶσθαι ὁ μὴ οὕτως ἐρωτῶν , οὕτως δὲ ἡττᾶται , εἴ γε ἐνστῇ τις ἤτοι ἔνστασιν προκο μίσει . ἢ καὶ οὕτως · εἰ γὰρ ἐνστῇ ὁ ἀποκρινόμενος λέγων ἔστι μὲν ὥς , ἔστι δ’ ὡς οὔ ἢ τὰ μέν , τὰ δ’ οὔ , δοκεῖ τοῖς ἀκροαταῖς κεκρατῆσθαι · οὐ γὰρ δυνατόν ἐστι πολλὰ ἐρωτᾶν τὸν ἐρωτῶντα ( οἷον ἆρά γε ὁ Σωκράτης σώφρων καὶ δίκαιός ἐστι ; ) διὰ τὸ ἀσθενὲς καὶ ἀμαθὲς τῶν ἀκροατῶν · καὶ διὰ τοῦτο ἔστιν ἀναγκαῖον ἐρωτᾶν κἂν ἓν τῷ προφορικῷ λόγῳ , σημαῖνον δὲ πολλὰ ἤτοι ὁμώνυμον . [ a 19 ] διὸ καὶ τὰ ἐνθυμή ματα ὅτι μάλιστα δεῖ συστρέφειν ἤτοι συνεστραμμένως λέγειν καὶ συντόμως · οὐ γὰρ δύνανται οἱ ἀκροαταὶ ταῖς μακροκωλίαις ἕπεσθαι . εἰπὼν περὶ ἐρωτήσεως νῦν λέγει καὶ περὶ ἀποκρίσεως . ἀλλ’ εἴ με διέλαθε , δεῖ εἶναι τὰ ἐνθυμήματα συνεστραμμένα · οἷον ἐπὶ τίσι με κρίνεις ; εἰ μὲν ἐπὶ τοῖς ὕστερον πραχθεῖσιν , οὐ δεῖ ἐφ’ οἷς ἄλλοι ποιοῦσιν εὐθύνεσθαι , εἰ δὲ ἐφ’ οἶς ἐξ ἀρχῆς συνεβούλευσα ἢ ἔπραξα , τότε ἔδει ἀντιλέγειν · καὶ εἰ μὲν ἀντειπὼν ἡττήθης , βιάζῃ νῦν , εἰ δ’ οὐκ ἀντεῖπες , ἐλέγχῃ νῦν δύσνους . [ a 19 ] ἀποκρίνεσθαι δεῖ πρὸς μὲν τὰ ἀμφίβολα διαιροῦντα τῷ λόγῳ , οἷον ἔστι μὲν ὥς , ἔστι δ’ ὡς οὔ , καὶ μὴ συντόμως · καὶ πάλιν ἤρετό τις ποταπὴν λήψομαι γυναῖκα ; ὁ δ’ ἔφη εἰ μὲν καλήν , κοινήν , εἰ δὲ κακήν , ποινήν . [ a 21 ] πρὸς δὲ τὰ δοκοῦντα ἐναντία δεῖ εὐθὺς φέρειν καὶ προκομίζειν τὴν λύσιν πρὸ τοῦ ἐπερωτῆσαι καὶ συλλογίσασθαι καὶ συνάξαι τὸ ἐπιὸν ἄτοπον , οἷον εἰ ἔροιτό τις ἆρά γε ὁ τραγέλαφος μὴ ὄν : ναί . τί δέ : ὁ τραγέλαφος δοξαστόν ; ναί . δεῖ γοῦν σε πρὸ τοῦ συνάξαι , ὅτι τὸ μὴ ὂν ἔστιν , ἀπαντῆσαι καὶ λῦσαι αὐτὸ οὕτως ὅτι οὐχί , εἰ ὁ τραγέλαφος δοξαστόν ἐστιν , ἀνάγκη καὶ τὸ μὴ ὂν εἶναι · ἀλλ’ εἴη ἂν τὸ μὴ ὂν ὡς δοξαστόν , οὐ μέντοι γε δὲ ὡς πρᾶγμα . [ a 23 ] οὐ γὰρ χαλεπόν ἐστιν ἐν τοῖς τοιούτοις προορᾶν , ἐν τίνι ὁ λόγος καὶ ἡ ἀπάτη . καὶ τοῦτο , ἤτοι πῶς δεῖ ἐρωτᾶν , καὶ αἱ λύσεις τούτων φανερόν ἐστιν ἐκ τῶν Τοπικῶν . καὶ δεῖ τὸν ἀποκρινόμενον εἰπεῖν τὴν αἰτίαν πρὸς τὸν συμπεραινόμενον , εἴ γε ποιήσει τὸ συμ πέρασμα ὡς ἐρώτημα , καὶ ἐρωτηματικῶς προτείνειν . [ a 28 ] πρόβουλοι ἐλέγοντο οἱ βουλευόμενοι πρὸ τῆς τῶν πραγμάτων ἀποβάσεως · ὅθεν ἐβου λεύσαντο καταστῆσαι τετρακοσίους ἄρχοντας εἰς τὸ τὴν πόλιν διευθύνειν . ὁ δὲ Σοφοκλῆς καὶ αὐτὸς πρόβουλος ἦν , ὃς καὶ ἠρωτήθη ἆρά γε ἔδοξε καὶ σοὶ ὡς καὶ τοῖς ἄλλοις προβούλοις καταστῆσαι τετρακοσίους ἄρχοντας διευθύνοντας τὴν πόλιν ; ὁ δὲ ἔφη ναί . τί δέ ; οὐ πονηρόν σοι ἔδοξε τετρακοσίους ἄρχοντας καταστῆσαι ; ἐπὶ λύμη γὰρ τῆς πόλεως γεγόνασιν . ὁ δὲ ἔφη ναί . εἶτα τὸ συμπέρασμα ἐρωτηματικῶς προήχθη παρὰ τοῦ Πεισάνδρου οὐκοῦν καὶ σὺ ταῦτα τὰ πονηρὰ ἔπραξας ; ὁ δὲ ἀπεκρίθη ναί , ἐπειπὼν καὶ τὴν αἰτίαν οὐ γὰρ ἦν ἄλλα | βελτίω ποιῆσαι ἢ τὸ τετρακοσίους ἄρχοντας καταστῆσαι . εὗρον σχόλιον τοιοῦτον · [ a 28 ] τετρακόσιοί τινες κατεῖχον τὴν πόλιν τὰς Ἀθήνας · τῆς δὲ ἐν Αἰγὸς ποταμοῖς ναυμαχίας γενομένης καὶ τῶν τριάκοντα παραλαβόν των τὴν πόλιν ἐξέπεσον οἱ τετρακόσιοι , εἶτα καταλυθέντων τῶν τριάκοντα ὑπὸ Θρασυβούλου αὖθις γίνεται σκέψις περὶ τοῦ εἰ δεῖ καταστῆσαι τοὺς τετρακοσίους . ἢ οὐ πονηρά σοι ταῦτα , τὰ τῶν τριάκοντα . [ a 31 ] ἔφοροι ἐλέγοντο οἱ τῆς πόλεως ἄρχοντες . Λάκων τις ἐδίδου εὐθύνας καὶ λόγους , ὧν ἔπραξε κατὰ τὸν τῆς ἐφορείας καιρόν , καθ’ ὃν ἔφορος ἦν . οἱ μὲν οὖν ἄλλοι ἔφοροι κακῶς δράσαντες καὶ ἐπὶ λύμῃ τῆς πόλεως γεγονότες ἐτιμωρήθησαν · ἠρωτᾶτο γοῦν ὁ Λάκων ἆρά γε δικαίως ἀπο λωλέναι καὶ τιμωρηθῆναι δοκοῦσί σοι οἱ ἕτεροι ἄρχοντες ; ὁ δὲ ἔφη ναί . καὶ πάλιν τί δέ ; οὐχὶ καὶ σὺ ταὐτὰ τούτοις ἔθου καὶ ἔδρασας ; καὶ ὃς ἔφη ναί . εἶτα τὸ συμπέρασμα ἐρωτηματικῶς προήχθη οὐκοῦν καὶ σὺ δικαίως ἀπόλοιο ὡς ταῦτα δράσας ; καὶ ὃς οὐ δῆτα ἔφη , ἐπειπὼν καὶ τὴν αἰτίαν οἱ μὲν γὰρ χρήματα λαμβάνοντες καὶ δωρο δοκούμενοι τὰ κακὰ ταῦτα ἔπραξαν , ἐγὼ δὲ οὐ δῶρα λαμβάνων ταῦτα ἐποίουν ἀλλὰ γνώμῃ οἰκείᾳ ἀγνοῶν τὸ βέλτιον . [ a 36 ] διὸ μετὰ τὸ συμπέρασμα οὐ δεῖ ἕτερόν τι ἐρωτᾶν , ἀλλ’ οὐδὲ αὐτὸ τὸ συμπέρασμα δεῖ ἐρωτᾶν , εἰ μὴ τὸ πολὺ περιῇ ἤτοι εἰ μὴ περισσοτέρα ἐστὶν ἡ ἀλή θεια καὶ πολλή τίς ἐστιν ἡ τῆς ἀληθείας περιουσία · ὅτε γὰρ τὸ συμ πέρασμα ἦ φανερῶς ἀληθές , τότε δεῖ ἐρωτᾶν , ὡς ἂν μὴ δύνηται ἀρνεῖσθαι αὐτὸ ὁ ἀποκρινόμενος διὰ τὸ εἶναι φανερῶς ὁμολογούμενον . [ b 2 ] ἐπεὶ πολλάκις ἐν τοῖς ἀγῶσιν ἤτοι ταῖς ἀποδείξεσι χρώμεθα τοῖς γέλωσι , καὶ ὁ Γοργίας ἔφη τὴν μὲν σπουδὴν ἤτοι τὰ σπουδαῖα καὶ γενναῖα ἐπιχειρήματα τῶν ἐναντίων ἤτοι τῶν ἀντιδίκων διαφθείρειν ἐν τῷ κινεῖν τοὺς ἀκροατὰς εἰς γέλωτα · ὅταν γὰρ ἴδῃς , ὅτι τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ ἀντιδίκου εἰσὶ γενναῖα , κίνει γέλωτα τοῖς ἀκροαταῖς , ἵνα οἱ ἀκροαταὶ ἀσχο λούμενοι ἐν τῷ γελᾶν μὴ προσέχωσι τοῖς λεγομένοις ἐπιχειρήμασι . [ b 4 ] τὸν δὲ γέλωτα διαφθείρειν · εἰ δὲ ἴδῃς τοὺς ἀκροατὰς γελῶντας καὶ μὴ προσέχοντας , δεῖ διαλύειν τὸν γέλωτα ἐν τῇ σπουδῇ ἤτοι διὰ τῶν σπου δαίων ἐπιχειρημάτων καὶ γενναίων , ἵνα τούτοις προσέχοντες μὴ ἐνασχο λῶνται τῷ γελᾶν . ὀρθῶς λέγων ὁ Γοργίας . εἴρηται , πόσα εἰσὶν εἴδη , καθ’ ἃ κινήσει τις τοὺς ἀκροατὰς εἰς γέλωτα , ἐν τῷ Περὶ ποιητικῆς . σχόλιον · [ b 3 ] ἐν τοῖς ἀγῶσι καὶ ἐν ταῖς ἀποδείξεσι τῶν ἐναντίων γέλωτι , ὥσπερ ὁ Δημοσθένης τὰ σπουδαῖα τοῦ Αἰσχίνου διὰ τοῦ μισθωτοῦ διέφθειρε · τὸν δὲ γέλωτα ἤτοι τὰ γελοῖα τοῦ Αἰσχίνου ἐν σπουδῇ διὰ τοῦ τότε τοίνυν ὁ Παιανιεὺς ἐγὼ βάταλος Οἰνο μάου τοῦ Κωθωκίδου πλείστων ἄξιος ἐφάνην τῇ πόλει . βάταλος λέγεται ὁ βδελυρός , ὁ αἰσχρός , ὁ λάγνος . ὁ γοῦν Δημοσθένης , ἔστ’ ἂν ἦν νέος , ἐλέγετο βάταλος ὡς λάγνος , ὕστερον δὲ γηράσας καὶ ἀκίνητος ὢν περὶ τὰς συνουσίας ἐλέγετο ἀργός . ὡ * τῶν εἰδῶν τοῦ γέλωτος ἄλλο μὲν ἁρμόττει τῷ ἐλευθέρῳ ἄλλο δὲ τῷ βωμολόχῳ . [ b 7 ] εἰρωνεία ἐστίν , ὅταν τις κατειρωνευόμενος λέγῃ πρός τινα πονηρὸν ὁ χρηστός , ὁ ἀγαθός . καὶ ὁ μὲν ἐλευθέριος κινεῖ τὸν γέλωτα ἕνεκα ἑαυτοῦ , ἤτοι ἢ ἵνα αὐτὸς γελᾷ ἢ κινῇ γέλωτα ἄλλοις χάριν ἑαυτοῦ , ἤτοι ἐλαττῶν ἑαυτόν , ὁ δὲ βωμολόχος ἄλλους κινεῖ εἰς τὸ γελᾶν καὶ ἕτερον γελᾷ , οὐχ ἑαυτόν . ὁ δὲ ἐλευθέριος ἑαυτὸν γελᾷ ὡς ταπεινῶν ἑαυτὸν δι’ εἰρωνείαν .
Lemmas: περι δέ ἐρώτησις εὔκαιρος εἰμί μάλιστα ποιέω , ὅταν ὁ ἕτερος ἤτοι ὁ εἷς πρότασις εἰμί ἐρῶ ὁ προσδιαλέγομαι μένος σύ · δεῖ σύ τότε εἷς πρότασις ἐρωτάω καί οὗτος συνάγω ὁ ἄτοπος . σώτειρα λέγω ὁ Δημήτηρ . οἷος ὁ Περικλῆς ἔπειμι Ρέτος ὁ Λάμπων , τίς εἰμί ὁ τελετή καί ὁ μυστήριον ὁ ἱερός ὁ σώτειρα · ὁ γοῦν Λάμπων ἐπεί εἶπον ὁ εἷς πρότασις ἤτοι οὐ οἷος τε εἰμί ἀκούω σύ περί τοιοῦτος εἰμί ἀτέλεστος , ὁ Περικλῆς ὀφείλω ἐρωτάω ὁ ἕτερος πρότασις , οἶος τίς δέ : οἶδα οὗτος αὐτός : ὁ δέ εἶπον ὁ ναί συνάγω ὁ Περικλῆς ὁ ἄτοπος καί πῶς σύ ἁλί-ευμα Λεστός εἰμί οὗτος μανθάνω ; [ a 5 ] δύο δέ εἶδος ἐρώτησις , ὅταν ὁ μέν ἤτοι ὁ εἷς πρότασις φανερός εἰμί καί ὁμολογέω παρά πᾶς , οἷος ὁ λέγω , ὅτι ὁ παῖς ὁ θεός θεός , ὁ δέ ἤτοι ὁ ἕτερος πρότασις δῆλος ὅτι δίδωμι ὁ ἀποκρίνω οὗτος , εἰμί ἐρωτάω αὐτός . [ a 6 ] καί γάρ πυνθάνομαι καί ἐρωτάω σύ δεῖ μή ἐρωτάω ὁ εἷς πρότασις ὁ φανερός καί ὁμολογέω , ἀλλά εὐθύς λέγω καί συμπέρασμα , οἷος ὁ Μέλητος λέγω ὁ Σωκράτης μή νομίζω θεός ἀλλά δαιμόνιος καινός σέβω , ἐρωτάω ὁ Σωκράτης ἆρα γε δοξάζω δαιμόνιον τίς ; ὁ δέ Μέλητος ὁμολογέω ναί πάλιν ὁ Σωκράτης ἔρομαι τίς δέ ; οὐ ὁ δαίμων ἢ παῖς θεός εἰμί ἢ θεῖος1 τίς ; ὁ δέ Μέλητος φημί ναί ὁ Σωκράτης ἀφίημι ἐρωτάω , εἰμί ὁ παῖς ὁ θεός θεός , συμπεραίνω καί τίς εἰμί , ὅς παῖς μέν λέγω θεός , θεός δέ μή ; [ a 12 ] ἔτι τρίτος εἶδος ἐρώτησις , ὅταν μέλλω ὁ ἐρωτάω δείκνυμι ὁ ἐρωτάω λέγω ἐναντίος ἑαυτοῦ ἢ παρά δοξολογέω . τέταρτος δέ εἶδος ἐρώτησις , ὅταν μή ἐν ἢ ὁ εἴρω τίνω , ἤτοι ὅταν ὁμώνυμος εἰμί , καί εἰμί ὁ ἀποκρίνω λύω αὐτός σοφιστικός , οἷος εἰμί μέν , ὡς ὁ κοιμάω ὁράω , εἰμί δέ , ὡς οὖον , εἰμί εἰμί ὁ ἐρωτάω τοιοῦτος ἆρα ὁ κοιμάω ὁράω ; καί πάλιν , εἰμί ἔρομαι τις ἆρα γε ὁ Σωκράτης καί δίκαιος εἰμί καί σώφρων καί Ἀκόλαστος καί δειλός ; ἀποκρίνω οὕτως ὅτι ὁ μέν εἰμί ἤτοι δίκαιος καί σός φρέω , ὁ δέ οὐ εἰμί ἤτοι Ἀκόλαστος καί δειλός · ἢ πη μέν , οἷος ὁ Αἰθίοψ λευκός εἰμί κατά ὁ ὀδούς , πη δέ οὐ εἰμί . εἰμί γοῦν οὕτως ὁ ἀποκρίνω ἀποκρίνω , θορυβέω ὁ ἀκροατής καί ποιέω αὐτός ἐπαπορέω καί συζητέω , τίς εἰμί ὁ ὅδε μέν , ὁ δέ οὖον , καί πη μέν , πη δέ οὖον . [ a 16 ] ἄλλως δέ , ἤτοι εἰμί δέ οὐ εἰμί , οὐ ἐγχειρέω τέος ὁ ἐρωτάω · καί γάρ δοκέω κρατέω καί ἡσσάομαι ὁ μή οὕτως ἐρωτάω , οὕτως δέ ἡσσάομαι , εἰμί γε ἐνίστημι τις ἤτοι ἔνστασις Πρόκο μισέω . ἢ καί οὕτως · εἰμί γάρ ἐνίστημι ὁ ἀποκρίνω λέγω εἰμί μέν ὅς , εἰμί δέ ὡς οὖον ἢ ὁ μέν , ὁ δέ οὖον , δοκέω ὁ ἀκροατής κρατέω · οὖον γάρ δυνατός εἰμί πολύς ἐρωτάω ὁ ἐρωτάω ( οἷος ἆρα γε ὁ Σωκράτης σώφρων καί δίκαιος εἰμί ; ) διά ὁ ἀσθενής καί ἀμαθής ὁ ἀκροατής · καί διά οὗτος εἰμί ἀναγκαῖος ἐρωτάω κἀν εἷς ὁ προφορικός λόγος , σημαίνω δέ πολύς ἤτοι ὁμώνυμος . [ a 19 ] διό καί ὁ ἐνθυμέομαι μάτη ὅτι μάλιστα δεῖ συστρέφω ἤτοι συνεστραμμένως λέγω καί σύντομος · οὖον γάρ δύναμαι ὁ ἀκροατής ὁ μακροκωλία ἕπω . εἶπον περί ἐρώτησις νῦν λέγω καί περί ἀπόκρισις . ἀλλά εἰμί ἐγώ διαλανθάνω , δεῖ εἰμί ὁ ἐνθύμημα συστρέφω · οἷος ἐπί τίσις ἐγώ κρίνω ; εἰμί μέν ἐπί ὁ ὕστερος πράσσω , οὖον δεῖ ἐπί ὅς ἄλλος ποιέω εὐθύνω , εἰμί δέ ἐπί οἶς ἐκ ἀρχή συμβουλεύω ἢ πράσσω , τότε ἐσθίω ἀντιλέγω · καί εἰμί μέν ἀντεῖπον ἡσσάομαι , βιάζω νῦν , εἰμί δέ οὐ ἀντιλέγω , ἐλέγχω νῦν δύσνους . [ a 19 ] ἀποκρίνω δεῖ πρός μέν ὁ ἀμφίβολος διαιρέω ὁ λόγος , οἷος εἰμί μέν ὅς , εἰμί δέ ὡς οὖον , καί μή σύντομος · καί πάλιν ἔρομαι τις ποταπός λαμβάνω γυνή ; ὁ δέ φημί εἰμί μέν καλός , κοινός , εἰμί δέ κακός , ποινή . [ a 21 ] πρός δέ ὁ δοκέω ἐναντίος δεῖ εὐθύς φέρω καί προκομίζω ὁ λύσις πρό ὁ ἐπερωτάω καί συλλογίζομαι καί συνάγω ὁ ἔπειμι2 ἄτοπος , οἷος εἰμί ἔρομαι τις ἆρα γε ὁ τραγέλαφος μή εἰμί : ναί . τίς δέ : ὁ τραγέλαφος δοξαστός ; ναί . δεῖ γοῦν σύ πρό ὁ συνάγω , ὅτι ὁ μή εἰμί εἰμί , ἀπαντάω καί λύω αὐτός οὕτως ὅτι οὐ , εἰμί ὁ τραγέλαφος δοξαστός εἰμί , ἀνάγκη καί ὁ μή εἰμί εἰμί · ἀλλά εἰμί εἄν ὁ μή εἰμί ὡς δοξαστός , οὖον μέντοι γε δέ ὡς πρᾶγμα . [ a 23 ] οὖον γάρ χαλεπός εἰμί ἐν ὁ τοιοῦτος προοράω , ἐν τίς ὁ λόγος καί ὁ ἀπάτη . καί οὗτος , ἤτοι πῶς δεῖ ἐρωτάω , καί ὁ λύω οὗτος φανερός εἰμί ἐκ ὁ τοπικός . καί δεῖ ὁ ἀποκρίνω εἶπον ὁ αἴτιος πρός ὁ συμπεραίνω , εἰμί γε ποιέω ὁ συμ πέρασμα ὡς ἐρώτημα , καί ἐρωτηματικός προτείνω . [ a 28 ] πρόβουλος λέγω ὁ βουλεύω πρό ὁ ὁ πρᾶγμα ἀπόβασις · ὅθεν βοῦς λεύσσω καθίστημι τετρακόσιοι ἄρχω εἰς ὁ ὁ πόλις διευθύνω . ὁ δέ Σοφοκλῆς καί αὐτός πρόβουλος εἰμί , ὅς καί ἐρωτάω ἆρα γε δοκέω καί σύ ὡς καί ὁ ἄλλος πρόβουλος καθίστημι τετρακόσιοι ἄρχω διευθύνοντας ὁ πόλις ; ὁ δέ φημί ναί . τίς δέ ; οὖον πονηρός σύ δοκέω τετρακόσιοι ἄρχω καθίστημι ; ἐπί λύμη γάρ ὁ πόλις γίγνομαι . ὁ δέ φημί ναί . εἶτα ὁ συμπέρασμα ἐρωτηματικός προάγω παρά ὁ Πείσανδρος οὐκοῦν καί σύ οὗτος ὁ πονηρός πράσσω ; ὁ δέ ἀποκρίνω ναί , ἐπιλέγω καί ὁ αἴτιος οὖον γάρ εἰμί ἄλλος | ἀγαθός ποιέω ἢ ὁ τετρακόσιοι ἄρχω καθίστημι . εὑρίσκω σχόλιον τοιοῦτος · [ a 28 ] τετρακόσιοι τις κατέχω ὁ πόλις ὁ Ἀθῆναι · ὁ δέ ἐν Αἴξ ποταμός ναυμαχία γίγνομαι καί ὁ τριάκοντα παραλαμβάνω ὁ ὁ πόλις ἐκπίπτω ὁ τετρακόσιοι , εἶτα καταλύω ὁ τριάκοντα ὑπό Θρασύβουλος αὖθις γίγνομαι σκέψις περί ὁ εἰμί δεῖ καθίστημι ὁ τετρακόσιοι . ἢ οὖον πονηρός σύ οὗτος , ὁ ὁ τριάκοντα . [ a 31 ] ἔφορος λέγω ὁ ὁ πόλις ἄρχω . Λάκων τις δίδωμι εὐθύνω καί λόγος , ὅς πράσσω κατά ὁ ὁ ἐφορεία καιρός , κατά ὅς ἔφορος εἰμί . ὁ μέν οὖν ἄλλος ἔφορος κακῶς δράω καί ἐπί λύμη ὁ πόλις γίγνομαι τιμωρέω · ἐρωτάω γοῦν ὁ Λάκων ἆρα γε δικαίως ἀπος λωλέναι καί τιμωρέω δοκέω σύ ὁ ἕτερος ἄρχω ; ὁ δέ φημί ναί . καί πάλιν τίς δέ ; οὐ καί σύ αὐτός οὗτος τίθημι καί δράω ; καί ὅς φημί ναί . εἶτα ὁ συμπέρασμα ἐρωτηματικός προάγω οὐκοῦν καί σύ δικαίως ἀπόλλυμι ὡς οὗτος δράω ; καί ὅς οὖον δῆτα φημί , ἐπιλέγω καί ὁ αἴτιος ὁ μέν γάρ χρῆμα λαμβάνω καί δώρο δοκέω ὁ κακός οὗτος πράσσω , ἐγώ δέ οὖον Δῶρα λαμβάνω οὗτος ποιέω ἀλλά γνώμη οἰκεῖος ἀγνοέω ὁ ἀγαθός . [ a 36 ] διό μετά ὁ συμπέρασμα οὖον δεῖ ἕτερος τίς ἐρωτάω , ἀλλά οὐδέ αὐτός ὁ συμπέρασμα δεῖ ἐρωτάω , εἰμί μή ὁ πολύς περίειμι1 ἤτοι εἰμί μή περισσός εἰμί ὁ ἀλέω θεῖος καί πολύς τίς εἰμί ὁ ὁ ἀλήθεια περιουσία · ὅτε γάρ ὁ συμ πέρασμα εἰμί φανερῶς ἀληθής , τότε δεῖ ἐρωτάω , ὡς εἄν μή δύναμαι ἀρνέομαι αὐτός ὁ ἀποκρίνω διά ὁ εἰμί φανερῶς ὁμολογέω . [ b 2 ] ἐπεί πολλάκις ἐν ὁ ἀγών ἤτοι ὁ ἀπόδειξις χράω ὁ γέλως , καί ὁ Γοργίας φημί ὁ μέν σπουδή ἤτοι ὁ σπουδαῖος καί γενναῖος ἐπιχείρημα ὁ ἐναντίος ἤτοι ὁ ἀντίδικος διαφθείρω ἐν ὁ κινέω ὁ ἀκροατής εἰς γέλως · ὅταν γάρ ὁράω , ὅτι ὁ ἐπιχείρημα ὁ ἀντίδικος εἰμί γενναῖος , κινέω γέλως ὁ ἀκροατής , ἵνα ὁ ἀκροατής ἀσχο λούω ἐν ὁ γελάω μή προσέχω ὁ λέγω ἐπιχείρημα . [ b 4 ] ὁ δέ γέλως διαφθείρω · εἰμί δέ ὁράω ὁ ἀκροατής γελάω καί μή προσέχω , δεῖ διαλύω ὁ γέλως ἐν ὁ σπουδή ἤτοι διά ὁ ἕπω δαίω ἐπιχείρημα καί γενναῖος , ἵνα οὗτος προσέχω μή ἐνέχω λάω ὁ γελάω . ὀρθῶς λέγω ὁ Γοργίας . εἴρω , πόσος εἰμί εἶδος , κατά ὁ κινέω τις ὁ ἀκροατής εἰς γέλως , ἐν ὁ περι ποιητικός . σχόλιον · [ b 3 ] ἐν ὁ ἀγών καί ἐν ὁ ἀπόδειξις ὁ ἐναντίος γέλως , ὥσπερ ὁ Δημοσθένης ὁ σπουδαῖος ὁ Αἰσχίνης διά ὁ μισθωτός διαφθείρω · ὁ δέ γέλως ἤτοι ὁ γελοῖος ὁ Αἰσχίνης ἐν σπουδή διά ὁ τότε τοίνυν ὁ Παιανιεύς ἐγώ βάταλος οίνος Μάου ὁ κωθωκιδηω πλεῖστος ἄξιος φαίνω ὁ πόλις . βάταλος λέγω ὁ βδελυρός , ὁ αἰσχρός , ὁ λάγνος . ὁ γοῦν Δημοσθένης , ἔστω εἄν εἰμί νέος , λέγω βάταλος ὡς λάγνος , ὕστερος δέ γηράσκω καί ἀκίνητος εἰμί περί ὁ συνουσία λέγω ἀργός . εἰμί * ὁ εἶδος ὁ γέλως ἄλλος μέν ἁρμόζω ὁ ἐλεύθερος ἄλλος δέ ὁ βωμολόχος . [ b 7 ] εἰρωνεία εἰμί , ὅταν τις κατειρωνεύομαι λέγω πρός τις πονηρός ὁ χρηστός , ὁ ἀγαθός . καί ὁ μέν Ἐλευθέριος κινέω ὁ γέλως ἕνεκα ἑαυτοῦ , ἤτοι ἢ ἵνα αὐτός γελάω ἢ κινέω γέλως ἄλλος χάρις ἑαυτοῦ , ἤτοι ἐλασσόω ἑαυτοῦ , ὁ δέ βωμολόχος ἄλλος κινέω εἰς ὁ γελάω καί ἕτερος γελάω , οὐ ἑαυτοῦ . ὁ δέ Ἐλευθέριος ἑαυτοῦ γελάω ὡς ταπεινός ἑαυτοῦ διά εἰρωνεία .