anonymi-in-aristotelis-artem-rhetoricam.in-aristotelis-artem-rhetoricam-commentarium 3.11
Καὶ τί ποιοῦσιν ἡμῖν γίνεται τοῦτο ἤτοι τὸ παριστᾶν τὰ πράγματα φανερά . [ b 25 ] ὅσα σημαίνουσιν ἐνεργοῦντα ἤτοι ἐνέργειάν τινα . [ b 27 ] ἄμφω γὰρ καὶ ὁ τετράγωνος ἀριθμὸς τέλειός ἐστι καὶ ὁ ἀγαθὸς ἀνὴρ τέλειός ἐστιν , ἀλλὰ τὸ τετράγωνον ἐνέργειαν οὐ σημαίνει . τὸ δὲ λέγειν τὴν ἀκμὴν ἔχοντος ἀνθοῦσαν ἐστὶ μεταφορὰ ἐνέργειαν σημαίνουσα · τὸ γὰρ ἀνθεῖν μεταφορά ἐστι καὶ σημαίνει ἐνέργειαν · ἐνέργεια γάρ ἐστι τὸ ἀνθεῖν . [ b 29 ] καὶ τὸ ἀφετέον , ὅ σημαίνει τὸ ἐλευθερωτέον , ἐνέργειαν σημαίνει μεταφορὰ ὄν · τὸ γὰρ ἐλευθεροῦν ἐνέργειά ἐστιν . ἀφετέον λέγεται ἐπὶ τῶν ἐλευθερούντων τοὺς δούλους · τὸ γοῦν εἰπεῖν σὲ δὲ ἀφετέον ἤτοι ἐλευθερωτέον ἐγκλημάτων ἐνεργείας ἐστὶ σημαντικόν · τὸ γοῦν ἀφετέον κυρίως λέγεται ἐπὶ τῶν ἐλευθερούντων τοὺς δούλους · εἴ τις γοῦν εἴπῃ τὸ ἀφετέον ἐπὶ τῶν ἐλευθερούντων τινὰς τῶν ἐγκλημάτων , τότε μεταφορά ἐστι . [ b 30 ] καὶ τὸ εἰπεῖν οἱ Ἕλληνες ᾄξαντες ἤτοι χορεύσαντες ἐλεύθερον ἐν τοῖς ποσί , μεταφορά ἐστι τὸ ἄξαντες ἐνέργειαν δηλοῦσα · τὸ γὰρ ᾄξαντες λέγει καὶ σημαίνει ταχὺ ἤτοι ταχυτῆτα · ἡ δὲ ταχυτὴς ἐνέργειά ἐστι . γράφεται καὶ ᾄξαντες δορί . [ b 31 ] ἐν τῷ λέγειν ἤτοι ποιεῖν τὰ ἄψυχα ἔμψυχα διὰ τῆς μεταφορᾶς , ᾧτινι ( τῷ χρᾶσθαι μεταφοραῖς ἐνέργειαν σημαινούσαις ) χρᾶται καὶ Ὅμηρος · ἐν πᾶσι δὲ ποιεῖ τὴν μεταφορὰν εὐδοκιμεῖν τὸ παρεμφαίνειν ταύ την τὴν ἐνέργειαν . [ b 33 ] τὸ αὖτις Ἀττικόν ἐστι . τὸ λέγειν τὸν λίθον ἀναιδῆ ἤτοι ἀναίσχυντον μεταφορά ἐστι · τὸ γὰρ ἀναισχυντεῖν ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων λέγεται καὶ ἐνέργειά ἐστιν . ἐν τῷ λʹ τῆς Ὀδυσσείας ἐστὶ τὸ αὖτις δ’ ἐπὶ δάπεδον κυλίνδετο λᾶας ἀναιδής , περὶ τοῦ Σισύφου δὲ ὁ λόγος . ἔπεμψέ τις λίθον καὶ ἔδωκε τὸν Σίσυφον · ὁ δὲ λίθος πλήξας τὸν Σίσυφον πάλιν ἀντεστράφη ὀπίσω πρὸς τὸν ῥίψαντα καὶ ἔπεσε εἰς τὴν γῆν [ b 34 ] καὶ τὸ ἔπτατο ἐνέργειά ἐστι καὶ ἐπὶ τῶν πτηνῶν λέγεται . [ b 35 ] καὶ τὸ λέγειν ὀιστὸς ἐπιπτάσθαι μενεαίνων · τὸ μενεαίνειν ἤτοι τὸ προθυμεῖν ἐπὶ ἐμψύχων λέγεται , οὐχὶ ἐπὶ τοῦ ὀιστοῦ ἤτοι τοῦ ἀψύχου . καὶ ἐν γαίῃ ἵσταντο τὰ δόρατα λιλαιόμενα ἤτοι προθυμούμενα ἆσαι καὶ κορέσαι χροός · τὸ λιλαίεσθαι ἐπὶ ἐμψύχων λέγεται . διέσσυτο , διέβη . μαιμόωσα ἤτοι προθυμουμένη . πάντα γὰρ ταῦτα , ἤτοι τὰ δόρατα καὶ ὁ λᾶας , ἐπεὶ μαιμάασθαι λέγονται καὶ ἀναισχυντεῖν , ὡς ἔμψυχα εἰσάγονται καὶ διὰ τοῦτο καὶ ὡς ἐνερ γοῦντα · ἐνέργειαι γάρ εἰσι τὰ τοιαῦτα καὶ ἐπὶ ἐμψύχων λαμβανόμενα . [ a 4 ] ταῦτα δέ , τὸ μενεαίνειν καὶ τὸ ἀναιδές , τὸ μὲν προσῆψε τῷ λίθῳ τὸ δὲ τῷ δόρατι διὰ τῆς ἀναλόγου μεταφορᾶς · κατ’ ἀναλο γίαν γάρ ἐστι μεταφορά , μετεκομίσθη γὰρ τὸ ἀναιδὲς ἐπὶ τοῦ λίθου κατὰ ἀναλογίαν . ὡς γὰρ ὁ λίθος πρὸς τὸν Σίσυφον ἐρρίφη ἄνευ συστολῆς τινος , οὕτω καὶ ἀναισχυντῶν ἄνευ συστολῆς πρὸς τὸν ἀναισχυντού μενον φέρεται · καὶ διὰ τὸ φέρειν ὁμοιότητά τινα τὸν ῥιπτούμενον λίθον πρὸς τὸν ἀναίσχυντον διὰ τοῦτο εἶπε τὸν λᾶαν ἀναιδῆ . [ a 6 ] ποιοῦσι δὲ ταῦτα ἤτοι ἀστειότητα καὶ εὐδοκιμοῦσαι εἰκόνες ἤτοι αἱ παραβολαί , αἳ ἔχουσι τὸ ὥς . τὸ κυρτὸν λέγεται ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων , ἐκεῖνος δὲ αὐτὸ ἐξελάβετο ἐπὶ τῶν κυμάτων , κυρτὰ εἰπὼν τὰ κύματα . καὶ τὸ φαληριό ωντα εἰπεῖν τὰ κύματα ἤτοι λευκὰ ἐστὶ μεταφορὰ ἀπὸ ἐμψύχων εἰς ἄψυχα · τὸ γὰρ λευκαίνεσθαι ἐπὶ ἀνθρώπων λέγεται γερόντων . οἱ δὲ εἶπον τὸ φαληριόωντα λέγεσθαι ἐπὶ τῶν ἵππων κυρίως , οἵτινες κυρτοῦσι τὸν τράχηλον , ἔνθα τὸ φάλαρον ἐπίκειται ἤτοι ἡ κεφαλαραία τοῦ χαλινοῦ . [ a 8 ] καὶ πάλιν πρὸ μὲν ἤτοι ἔμπροσθεν μὲν ἠγείροντο τἆλλα κακά , ἀτὰρ ἤτοι σὺν τούτοις δὲ ἠγείροντο ἐπ’ ἄλλα ἤτοι ἄλλα κακά · τὰ γὰρ κακὰ ἀκίνητα ὄντα καὶ ἄψυχα οὕτω παρεισάγει αὐτὰ ὡς κινούμενα καὶ ὡς ζῶντα ἀπὸ τοῦ λέγειν ταῦτα ἐγείρεσθαι · τὸ γὰρ ἐγείρεσθαι ἐπὶ ζών των καὶ ἐμψύχων λέγεται . ἡ δὲ ἐνέργεια μίμησίς τίς ἐστιν · ὅταν γὰρ εἰσάγῃς τὰ πράγματα καὶ παριστᾷς ὡς ἐνεργοῦντα , τότε φαίνῃ ἀκριβῶς αὐτὰ μιμούμενος . [ a 10 ] ἀπὸ οἰκείων ἤτοι ἀπὸ τῶν ἐγγὺς καὶ μὴ πόρρω ποιητέον τὰς μεταφορὰς καὶ ἀπὸ φανερῶν καὶ γνωρίμων ἢ ἀπὸ ἐνεργούντων . φιλοσοφίαν λέγει τὴν διαλεκτικήν · ἐκεῖ γὰρ παραδίδωσιν ἐπιτηρεῖν τὰς ὁμοιότητας οὐχὶ ἐπὶ τῶν ἐγγύς , οἷον κατὰ τί κοινωνεῖ ὁ ἵππος τῷ ἀνθρώπῳ , ἀλλ’ ἐπὶ τῶν πόρρω καὶ τῶν πολὺ διεστηκότων , οἷον κατὰ τί κοινωνεῖ ὁ ἄνθρωπος τῷ λίθῳ · εὐστόχου γὰρ καὶ σοφοῦ καὶ φρονίμου ἀνδρός ἐστι τὸ θεωρεῖν τὸ ὅμοιον ἤτοι τὰς ὁμοιότητας ἐν τοῖς πολὺ διέχουσιν ἤτοι ἐπὶ τῶν κατὰ πολὺ διεστηκότων καὶ διαφερόντων ἀλλήλων . [ a 12 ] καὶ εἰς τὸν διαιτητὴν ἢ τὸν κριτὴν καὶ εἰς τὸν βωμὸν καταφεύγουσιν οἱ ἀδικούμενοι · κατὰ πολὺ διέστηκεν ὁ βωμὸς τοῦ διαιτητοῦ , κοινωνοῦσι δέ , καθ’ ὃ ἐπ’ ἄμφω οἱ ἠδικημένοι καταφεύγουσιν . [ a 14 ] ἄγκυρα ἐπὶ τῶν πλοίων λέγεται , ἥτις ἐστὶ τὰ μεγάλα σιδήρια τὰ ῥιπτούμενα εἰς τὸν βυθόν , ἵνα κρατῶσι τὸ πλοῖον . ἡ μὲν ἄγκυρα κάτωθεν ἀπὸ τοῦ βυθοῦ κρατεῖ τὸ πλοῖον , ἡ δὲ κρεμάστρα ἄνωθεν κρεμαμένη , ὡς τὸ κρεμαστάριον τῆς κανδήλας συνέχει τὸ κρεμώμενον · ἄμφω γάρ , καὶ ἡ ἄγκυρα καὶ ἡ κρεμάστρα , ἔχουσι ταὐτό τι ἤτοι ὅμοιον ἤτοι τὸ συνέχειν τὸ κρεμώμενον . ἀνωμαλίσαι ἐστίν , ὅταν ἡ ἐπιφάνεια ἢ τῆς γῆς ἢ τοῦ ξύλου ἔχουσα ἀνισότητας πειρᾶταί τις ἐξομαλίσαι καὶ ἰσάσαι αὐτὰς τὰς ἀνισότητας · [ a 16 ] μεταφορικῶς δέ τις εἴπῃ καὶ τὰς πόλεις ἀνωμαλίσαι , ὅταν τὴν ἐν τῇ πόλει θεωρουμένην ἀνισότητα ἐν τῷ τοὺς μὲν εἶναι πλουσίους τοὺς δὲ πένητας καὶ τοὺς μὲν δυνάστας τοὺς δὲ ἀδι κουμένους πειρᾶταί τις ἐξισῶσαι · εἰ γοῦν καὶ ἄμφω ἤτοι ἡ πόλις καὶ ἡ ἐπιφάνεια κατὰ πολὺ διεστήκασιν , ἀλλ’ οὖν , καθ’ ὃ τὸ ἴσον καὶ ὁμαλὸν καὶ ἐπὶ τῆς ἐπιφανείας θεωρεῖται καὶ ἐπὶ τῶν δυνάμεων τῶν ἐν τῇ πόλει , εἰσὶ ταὐτὰ καὶ ὅμοια · τὸ γὰρ ἐξομαλίσαι τὸ ἐξισάσαι δηλοῖ . [ a 17 ] ἔστι δὲ τὰ ἀστεῖα τὰ πλεῖστα γενόμενα οὐχὶ ἀπὸ τῶν εἰκόνων ἀλλ’ ἀπὸ μεταφορᾶς καὶ ἐκ τοῦ προσαπατᾶν · ὁ γὰρ εἰπὼν τὸν Αἰθίοπα ἀργυροῦν μεταφορικῶς μὲν αὐτὸν ἐκάλεσεν ἀργυροῦν καὶ ἐξαπατᾷ καὶ παραλογίζεται τὸν ἀκροατήν · ξενίζεται γὰρ ὁ ἀκροατής , ὅπως αὐτὸν ἀργυροῦν κατωνόμασε . μᾶλλον δὲ ἐκ τοῦ ἐναντίως ἔχειν ἤτοι μᾶλλον δὲ τὸ ἀκοῦσαι τὸν Αἰθίοπα ὀνομασθέντα ἐκ τοῦ ἐναντίου ἤτοι τοῦ ἀργυροῦ δῆλον γίνεται , ὅτι ἔμαθε καὶ ἐνόησεν ὁ ἀκροατὴς τὸ λεγόμενον · τὰ γὰρ ἐναντία συμπαρακείμενα ἀλλήλοις ἐκφαντικώτερα ποιοῦσι τὰ χείρω τε καὶ τὰ ἐναντία · [ a 20 ] ἀλλὰ καὶ ἡ ψυχὴ τοῦ ἀκροατοῦ κρίνει , ὅτι καλῶς καὶ ἀληθῶς ὠνόμασε τὸν Αἰθίοπα ἀργυροῦν ὁ λέγων , ἐγὼ δὲ ἥμαρτον καὶ οὐκ εὐθὺς ἐνόησα τὸ λεγόμενον , ὅτι ἀργυροῦν αὐτὸν ὠνόμασε διὰ τὸ ἄγαν εἶναι μέλανα . [ a 21 ] καὶ ἀπὸ τῶν ἀποφθεγμάτων ἀστεῖά εἰσιν ἐκεῖνα , ὅσα οὐ λέγουσι καὶ σημαίνουσιν , ὅ φασιν , ἐκ προχείρου , ἀλλ’ ἄλλο μὲν κατὰ τὸ φαινόμενον παρεμφαίνουσιν , ἄλλο δὲ τὸ συννοούμενον ἔχουσιν , οἷον τὸ οἱ τέττιγες αὐτοῖς χαμόθεν ᾄσονται · δοκεῖ μὲν κατὰ τὸ φαινόμενον περὶ τῶν τεττίγων εἶναι ὁ λόγος , συννοεῖται δέ , ὅτι περὶ τῆς ἀπωλείας λέγει τῆς χώρας , ἣν ὑποσταίη ἐκ τῶν πολεμίων . [ a 23 ] καὶ τὰ εὖ ᾐνιγμένα ἤτοι αἱ εὐδοκιμοῦσαι εἰκόνες εἰσὶν ἡδέα καὶ ἀστεῖα διὰ τὸ αὐτὸ ἤτοι διὰ τὸ ἄλλο μὲν παρεμφαίνειν κατὰ τὸ φαινόμενον , ἄλλο δὲ εἶναι τὸ νοούμενον · μάθησις γὰρ καὶ γνῶσις ἐπιγίνεται · καὶ ἔστι καὶ μεταφορά · εἴπομεν γὰρ καὶ ὄπισθεν , ὅτι αἱ εὐδοκιμοῦσαι εἰκό νες μεταφορά ἐστι · μᾶλλον γὰρ γίνεται δῆλον , ὅτι ἔμαθε , τὸ ἐναντίως ἔχειν ἤτοι παρὰ τὸ μή , ὅ φησι , τοῦτο καὶ λέγειν καὶ συμβαίνειν , ἀλλ’ ἄλλο μὲν λέγει ὁ λέγων τὸν Αἰθίοπα ἀργυροῦν , ἄλλο δὲ σημαίνει ἐκ τούτου . [ a 25 ] ἀλλὰ καὶ ὃ Θεόδωρος ( ῥήτωρ δὲ ἦν ) λέγει , τὸ τὰς εὐδοκιμούσας εἰκόνας λέγειν καὶ σημαίνειν καινὰ ἤτοι παράξενα , ἂν καὶ ἄλλο τι φαίνηται λέγειν κατὰ τὸ φαινόμενον , οἷόν ἐστι τὸ οἱ τέττιγες αὐτοῖς χαμόθεν ᾄσονται . γίνεται δὲ τοῦτο ἤτοι τὸ ἄλλο σημαίνειν παρὰ τὸ φαινόμενον , ὅταν τὸ νοούμενον παράδοξον ἢ παρὰ τὴν προτέραν δόξαν καὶ μὴ ὡς λέγει κατὰ τὸ φαινόμενον · οἷον ἐπὶ τῆς ῥηθείσης εἰκόνος δόξαν ἔχω , ὅτι περὶ τῶν τεττίγων σημαίνει , τὸ δὲ συννοούμενον ἕτερόν ἐστι τῆς προτέρας δόξης · δηλοῖ γὰρ τὸν ἀφανισμὸν τῆς χώρας καὶ οὐχὶ λέγει καὶ σημαίνει ἐκ τοῦ προχείρου κατὰ τὸ φαινόμενον . [ a 28 ] παρα πεποιημένα λέγει τὰ σκώμματα τὰ ὑπάρχοντα παρὰ γράμμα ἕν , οἷον πρός τινα τραυλὸν ὁλᾷς , κόλακος κεφαλὴν ἔχεις παρ’ ἐν γράμμα ἤτοι παρὰ τὸ ρω ἐστὶ τὸ σκῶμμα · οὕτως γὰρ ἔδει εἰπεῖν ὁρᾷς , κόρακος κεφαλὴν ἔχεις . παραπεποιημένα λέγει τὰ παρεφθαρμένα παρὰ γράμμα ἕν · γέλωτα δὲ τὰ τοιαῦτα κινοῦσιν αἰνίγματα . ἢ καὶ οὕτως · παραπεποιη μένα λέγει τὰ παρ’ ὑπόνοιαν · καὶ γὰρ τὰ τοιαῦτα ἐξαπατῶσι τὸν ἀκροα τήν . [ a 29 ] καὶ ἐν τοῖς μέτροις τοῖς κωμικοῖς · οἱ γὰρ κωμικοὶ χρῶν ται τοῖς τοιούτοις ἤτοι τοῖς σκώμμασι τοῖς παραπεποιημένοις παρὰ γράμμα ἐν καὶ παρεφθαρμένοις · τὸ γὰρ ὁλᾷς , κόλακος κεφαλὴν ἔχεις οὐχὶ νοεῖ ται οὕτως , ὡς ὑπέλαβε καὶ ἐνόησεν αὐτὸ κατὰ τὸ φαινόμενον ὁ ἀκροατής , ἀλλ’ ὀνειδισμόν τινα παρεμφαίνει πρὸς τραυλόν . [ a 31 ] χίμετλα λέγον ται τὰ ἀπὸ ψύχους γινόμενα ὑπεκκαύματα περὶ τοὺς πόδας · ὁ ἀκούων ᾤετο λέγειν , ὅτι πέδιλα φορεῖ ὁ ἱστάμενος · ἄλλο δὲ συννοεῖται , ὅτι ὑπεκκαύ ματα ἔχει ἐν τοῖς ποσὶν ἀπὸ ψύχους . ὁ δὲ διδάσκαλος εἶπε χίμετλα εἶναι ξύλα τινὰ ἐπιμήκη κάτωθεν σφαιροειδῆ ὄντα , ὧν ἐπάνω τινὲς ἱστά μενοι βαδίζουσι δι’ αὐτῶν , οἷά εἰσιν , ἐν οἷς οἱ Σπάνοι ἱστάμενοι βαδίζουσι . [ a 31 ] τοῦτο δὲ τὸ παραπεποιημένον καὶ γελοιῶδες ἐνδέχεται ἅμα τῷ ῥηθῆναι δῆλον εἶναι ἡμῖν καὶ συννοεῖν εὐθὺς τὸ παρὰ τούτου σημαινό μενον εἰ γὰρ καὶ μετὰ τὸ ῥηθῆναι ἀσαφές ἐστιν ἔτι καὶ μὴ συννοού μενον ἡμῖν , διαβάλλεται . [ a 32 ] τὰ δὲ παρὰ γράμμα σκώμματα ποιεῖ γελοῖα διὰ τὸ λέγειν καὶ σημαίνειν οὐχὶ καθ’ ὃ λέγονται ἐκ προχείρου κατὰ τὸ φαινόμενον , ἀλλ’ ἃ τὰ ὀνόματα μεταστρεφόμενα δηλοῦσι · τὸ γὰρ ὁλᾷς , κόλακος κεφαλὴν ἔχεις μεταστρεφόμενον εἰς τὸ ὁρᾷς , κόρακος κεφαλὴν ἔχεις ἄλλο τι ὑπεμφαίνει · ὥστε οὐ δεῖ τὸ ἐκ προχείρου λεγόμενον παρ’ αὐτῶν νοεῖν , ἀλλ’ ὃ δηλοῦσι τὰ ὀνόματα ἐν τῷ μεταστρέφεσθαι , οἷον τὸ εἰς Νίκωνα θράττει σε · [ a 34 ] προσποιεῖται γὰρ λέγειν τὸ θράττει σε’ ὅτι ἐκφοβεῖ σε καὶ ἐξαπατᾷ καὶ παρα λογίζεται τὸν ἀκροατήν , ἄλλο δὲ σημαίνει καὶ λέγει · ὡς Θρᾷκα γὰρ Νίκωνα ἐπωνείδισε . [ a 35 ] διὸ καὶ τῷ μαθόντι καὶ νοήσαντι , ἐπὶ τίνος τὸ θράττει ἐξελάβετο ὁ Θεόδωρος , ἡδὺ δοκεῖ , ἐπὶ τῷ μὴ γινώ σκοντι , ὅτι Θρᾷξ ἦν ὁ Νίκων , οὐδὲ ἡδὺ δόξει τὸ τοιοῦτον αἴνιγμα · οὐδὲ γὰρ ἐπὶ ἄλλου τινὸς ἁρμόττει ῥηθῆναι μὴ ὄντος Θρᾳκός . [ b 2 ] καὶ τὸ βούλει αὐτὸν πέρσαι τοιοῦτόν ἐστιν · οὐ γὰρ κατὰ τὸ φαινόμενον τὸ πορθῆσαι σημαίνει , ἀλλ’ ὀνειδισμός ἐστιν εἰς Πέρσην . δεῖ δὲ ἀμφότερα προσηκόντως ῥηθῆναι · καὶ τὸ πέρσαι γὰρ ἐπὶ Πέρσου δεῖ ῥηθῆναι καὶ τὸ θράττει ἐπὶ Θρᾳκός · εἰ γὰρ μὴ πρὸς Θρᾷκα τὸ θράττει εἴπῃς , οὐ προσηκόντως τὸ αἴνιγμα εἶπας . δεῖ δὲ ἀμφότερα ἤτοι καὶ τὰ παραπεποιη μένα καὶ τὰ παρὰ γράμμα σκώμματα προσηκόντως λεχθῆναι ἤτοι εἰς πρόσωπα προσήκοντα . [ b 3 ] οὕτω δὲ καὶ τὰ ἀστεῖα αἰνίγματα ἔχουσιν · οὐ γὰρ ὃ λέγουσι τοῦτο καὶ εὐθὺς δηλοῦσιν , ἀλλ’ ἄλλο τι ἔχουσι τὸ συννοού μενον . οὕτω δὲ ῥητέον · τὴν τῆς θαλάσσης ἀρχὴν μὴ ἀρχὴν εἶναι , ἕως ὧδε τὸ αἴνιγμα , τὸ δὲ τῶν κακῶν οἷον ἑρμηνεία ἐστὶ καὶ λύσις τοῦ αἰνίγματος , ὁμοίως δὲ καὶ τὸ ὄνασθαι γάρ · οὐ γὰρ λύεται τὸ αἴνιγμα , ὡς ἔχει , ἀλλ’ ὡς λύεται · τὸ γοῦν εἰπεῖν τὴν ἀρχὴν τῆς θαλάσσης μὴ ἀρχὴν εἶναί ἐστι καινόν · πῶς γοῦν ἐν ταὐτῷ ἔσται καὶ ἀρχὴ καὶ μὴ ἀρχή ; ὥστε οὐχ ὃ λέγει τοῦτο καὶ παρεμφαίνει , ἀλλ’ ἄλλο τι · ἡ γοῦν ἀρχὴ καὶ ἡ ἐξουσία τῆς θαλάσσης ( κατεκράτησαν γὰρ πάσης τῆς Ἑλλά δος οἱ Ἀθηναῖοι ) οὐκ ἔστιν ἀρχὴ καὶ αἰτία τῶν κακῶν πῶς γάρ ἐστιν αἰτία , εἴ γε πολλὰ ἀπώναντο ; ὁρᾷς , πῶς ἐπὶ ἄλλου σημαινομένου ἐλήφθη τὸ ἀρχή καὶ ἐπὶ ἄλλου τὸ οὐκ ἀρχή . [ b 5 ] καὶ πάλιν τὸ αἴνιγμα τὸ παρὰ Ἰσοκράτει ἐστὶν ἡ τῆς πόλεως ἀρχὴ ἀρχή ἐστιν · ὁ δὲ Ἀριστοτέλης εἰπὼν ἀρχὴν τῶν κακῶν τὴν λύσιν εἶπε τοῦ αἰνίγματος · ἡ γὰρ ἀρχὴ καὶ ἡ ἐξουσία τῆς πόλεως ἀρχή ἐστι τῶν κακῶν καὶ ἐγένετο · ἀφ’ οὗ γὰρ ἐκράτησαν τοιοῦτοι ἄρχοντες τῆς πόλεως καὶ προεβλήθησαν , ἔκτοτε μυρία κακὰ τῇ πόλει προσεγένοντο καὶ βλάβη . [ b 6 ] ἀμφοτέρως γὰρ ἤτοι διὰ τοῦ εἰπεῖν τὴν ἀρχὴν τῆς θαλάσσης οὐκ ἀρχὴν καὶ διὰ τοῦ εἰπεῖν τὴν ἀρχὴν τῆς πόλεως ἀρχὴν εἶναι εἴρηται κατὰ τὸ συννοούμενον ἐκεῖνο , ὃ οὐκ ἄν τις ὑπέλαβεν ἐκ προχείρου ἐρεῖν τὸν Ἰσοκράτην ποτέ · κατὰ γὰρ τὸ φαινόμενον οὐδὲν σοφὸν φαίνεται ὁ Ἰσοκράτης ἐρεῖν ἀλλὰ λίαν ἄσο φον καὶ εἰς ἀντίφασιν ἐμπεσεῖν ἐκ τοῦ εἰπεῖν τὴν ἀρχὴν οὐκ ἀρχὴν ἢ τὴν ἀρχὴν τῇ πόλει ἀρχήν . [ b 9 ] ἀλλὰ οὐχ οὕτω λέγει ἀλλ’ ἄλλως λέγει καὶ ἐγνώσθη κατὰ τὸ συννοούμενον , ὅτι ἀληθῶς καὶ καλῶς λέγεις·καὶ τῷ εἰπεῖν μὴ ἀρχὴν οὐκ ἀπέφησεν , ὃ εἶπεν ἀρχήν , ἀλλ’ ἐκεῖ μὲν εἶπεν ἀρχὴν τῆς θαλάσσης κατὰ ἄλλο σημαινόμενον τῆς ἀρχῆς ἤγουν τὴν ἐξουσίαν , ἐνταῦθα δὲ μὴ ἀρχὴν εἶπε τὴν μὴ αἰτίαν , ὅπερ ἀπόφασις τῆς ἀρχῆς ἐστιν , ἥτις σημαίνει τὴν αἰτίαν . [ b 10 ] ἐν ἅπασι δὲ τούτοις τοῖς αἰνίγμασι τότε ἔχει τὸ εὖ , ἐάν τις ἐνέγκῃ τὸ ὄνομα προσηκόντως ἐπὶ ὁμωνυμίας ἢ ἐπὶ μεταφορᾶς · τότε γὰρ ἐπὶ ἄλλου σημαινομένου τις καταφάσκει καὶ ἐπὶ ἄλλου ἀποφάσκει σημαινομένου , οἷον τὸ ἄσχετον δηλοῖ τὸ ἀκράτητον καὶ τὸ ἀνυπομόνητον · ὁμώνυμος γὰρ φωνή ἐστι · τὸ γοῦν ἄσχετον δηλοῖ τὰ ἀκράτητον , τὸ δὲ οὐκ ἀνασχετὸν δηλοῖ τὸ ὑπο μονητόν , ὅπερ ( τοῦτο τὸ οὐκ ἀνασχετόν ) ἀπόφασίς ἐστι τοῦ ἄσχετον τοῦ δηλοῦντος τὸ ὑπομονητόν . ὥστε ἐπὶ ἄλλου μὲν σημαινομένου κατέφησεν , ἐπὶ ἄλλου δὲ σημαινομένου ἀπέφησεν . [ b 11 ] ὁμωνυμίαν γὰρ ἀπέ φησεν ἤτοι ἐπὶ ὁμωνύμου φωνῆς ἐποίησε τὴν ἀπόφασιν . ἀλλὰ εἰ δίς τις προσενέγκῃ καὶ εἴπῃ τὸ αὐτὸ ὄνομα , ἀεὶ δεῖ ποιεῖν τοῦτο ἤτοι τὸ δὶς χρᾶσθαι τῷ αὐτῷ ὀνόματι προσηκόντως . προσηκόντως δὲ λέγεται δίς , εἰ ὁμώνυμος φωνή ἐστι καὶ τὸ μὲν λαμβάνεται ἐπὶ ἄλλου σημαινομένου , τὸ δὲ ἐπὶ ἄλλου · οἶον τὸ ὁ ξένος δηλοῖ τὸ φίλος , τὸ δὲ ξένος τὸ ἕτερον δηλοῖ τὸ ἀλλότριον · [ b 13 ] καὶ οὐκ ἂν σὺ ὁ ξένος ἤτοι ὁ φίλος γένοιο ξένος καὶ ἀλλότριος μᾶλλον παρ’ ὃ δεῖ σε ἢ οὐ μᾶλλον ἤ σε δεῖ ὁ ξένος γένοιο ξένος · τὸ αὐτὸ γάρ ἐστι τὸ εἰπεῖν οὐκ ἂν γένοιο μᾶλλον ἤ σε δεῖ ὁ ξένος ξένος καὶ τὸ εἰπεῖν οὐ μᾶλλον ἤ σε δεῖ γένοιο ὁ ξένος ξένος . καὶ οὐ δεῖ τὸν ξένον ξένον . ὃ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστι · τὶς ἐδέξατο ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ φίλον τινὰ καὶ ἐποίησεν ὁ φίλος ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ δύο ἢ τρεῖς ἡμέρας · εἶτα ὁ δεξάμενος αὐτόν φησι πρὸς αὐτὸν ὅτι οὐ δεῖ τὸν φίλον εἶναι πάντοτε ὡς ξένον , ἀλλὰ δεῖ καὶ σὲ ποιῆσαι οἰκίαν . ἐν τῇδε τῇ πόλει καὶ συνοικεῖν ἡμῖν . [ b 15 ] καὶ οὐ δεῖ τὸν ξένον ἤτοι τὸν φίλον εἶναι ξένον καὶ ἀλλότριον ἀεί ἀλλότριον γάρ , ἤτοι τὸ ἐν ὄνομα τὸ ξένον δηλοῖ τὸν ἀλλότριον . καὶ τοῦτο , τὸ παράδειγμα τὸ οὐ δεῖ τὸν ξένον ξένον εἶναι , τὸ αὐτὸ ὄνομα ἔχει , ἤτοι ξένον καὶ ξένον , ἄλλο καὶ ἄλλο σημαῖνον . [ b 16 ] καὶ τὸ ἐπαινούμενον αἴνιγμα τοῦ Ἀναξανδρίδου ( ποιητὴς δὲ ἦν οὗτος ) τοιοῦτόν ἐστι καλὸν ἀποθανεῖν πρὸ τοῦ ποιῆσαι ἄξια θανάτου · τὸ γοῦν λέγειν καλὸν ἀποθανεῖν , ταὐτόν ἐστι τῷ λέγειν ἄξιον ἀποθανεῖν μὴ ἄξιον θανάτου ὄντα ἢ ἄξιον θανεῖν μὴ ὄντα ἄξιον θανάτου · καὶ ἐν τούτοις γὰρ τὸ αὐτὸ ὄνομα ἐλήφθη , ἄξιον μὴ ἄξιον , πλὴν τὸ μὲν ἄξιον θανεῖν σημαίνει τὸ καλόν , τὸ δὲ μὴ ὄντα ἄξιον τὸ μὴ καλὸν καὶ τὸ ἀπρεπές . [ b 20 ] τὸ μὲν οὖν εἶδος τῆς λέξεως ἤτοι ἡ μὲν λέξις ἡ αὐτή ἐστιν ἐν τούτοις , ἄξιον μὴ ἄξιον , πλὴν τὸ μέν ἐστι τὸ πρέπον , τὸ δὲ τὸ ἀπρεπές · ἀλλ’ ὅσῳ μὲν λαμβάνει ἐλάττω ἤτοι ὀλίγας λέξεις καὶ βραχυλογεῖ καὶ ἀντικείμενα ἐν τοῖς αἰνίγ μασι , τοσούτῳ μᾶλλον εὐδοκιμοῦσι καὶ ἐπαινοῦνται ὀλίγαι λέξεις , ἵν’ ᾖ ἡ ἀπόδοσις σύντομος . ἀντικειμένως δέ , ἵν’ ἀντίκεινται αἱ λέξεις , οἷον εἰπεῖν ἄξιον καὶ μὴ ἄξιον , καὶ ἀποθανεῖν καὶ μὴ ἀποθανεῖν . [ b 22 ] τὸ δὲ αἴτιον τοῦ δεῖν εἶναι ἐλάττους καὶ βραχείας τὰς ἀποδόσεις καὶ τὰς λέξεις ἀντικειμένας , διότι ἡ μάθησις καὶ ἡ γνῶσις μᾶλλον ἐπιγίνεται ἐκ τοῦ λαβεῖν τὰ ἀντικείμενα · τὰ γὰρ ἀντικείμενα συμπαρακείμενα ἀλλήλοις μᾶλλον παριστῶσι τὰ πράγματα καὶ ἐναργέστερα ταῦτα γίνονται ἐκ τῶν ἀντικει μένων , οἷον τὸ μέλαν τὸ ἐν Αἰθίοπι μᾶλλον παρίσταται διὰ τοῦ ἀργυροῦ ἤτοι τοῦ ἐναντίου [ b 23 ] διὰ δὲ τὸ ἐν ὀλίγῳ εἶναι ἤτοι διὰ δὲ τὸ εἶναι ὀλίγας τὰς λέξεις καὶ βραχεῖαν τὴν ἀπόδοσιν θᾶττον γίνεται ἡ μάθησις καὶ ἡ γνῶσις τοῦ πράγματος . δεῖ δὲ προσεῖναι καὶ τὸ πρόσωπον , πρὸς ὃ λέγεται · οἷον ἄξιον θανεῖν τὸν Σωκράτην πρὶν θανάτου ἄξιον δρᾶν , καὶ μὴ ἁπλῶς καὶ ὡς ἔτυχε τοῦτο λέγειν · οὐ γὰρ τῷ τυχόντι προσαρ μόζει ῥηθῆναι · τὸν γὰρ ἀνδροφόνον οὐκ ἄν τις εἴπῃ ἄξιον θανεῖν πρὶν θανάτου ἄξιον δρᾶσαι . [ b 24 ] ἢ τὸ ὀρθῶς λέγεσθαι . ὀρθῶς δὲ λέγε ται , εἰ τὸ λεγόμενόν ἐστιν ἀληθὲς καὶ μὴ ἐπιπόλαιον ἤτοι πιθανὸν καὶ εὐανάτρεπτον . ἔστι γὰρ ταῦτα ἤτοι τὸ ἄξιον καὶ τὸ μὴ ἄξιον ωρὶς ἤτοι ἰδίᾳ καὶ ἰδίᾳ εἰπεῖν , οἷον ἄξιον θανεῖν μηδὲν ἁμαρτάνοντα ἢ δεῖ θανεῖν μὴ ὄντα ἄξιον θανεῖν ἰδοὺ ἰδίᾳ καὶ ἰδίᾳ ἐρρήθη τὸ ἄξιον καὶ μὴ ἄξιον · [ b 27 ] ἀλλὰ τοῦτο αἴνιγμα οὐκ ἔστιν οὐδὲ ἀστεῖον ἀλλ’ ἐπιπό λαιον καὶ τῷ τυχόντι ῥαδίως νοούμενον . ὁμοίως δὲ οὐκ ἔστιν ἀστεῖον καὶ ἐπαινούμενον αἴνιγμα τὸ λέγειν δεῖ τὴν ἀξίαν τὸν ἄξιον λαβεῖν , διότι ἐπι πόλαιόν ἐστι καὶ εὔκολον . ἀλλ’ ἀστεῖόν ἐστι τὸ αἴνιγμα , ἐὰν καὶ ἄμφω τὰ ἀντικείμενα , οἷον τὸ ἄξιον καὶ τὸ μὴ ἄξιον , ἅμα ῥηθῶσι καὶ μὴ ἰδίᾳ καὶ ἰδίᾳ , οἷόν ἐστιν ἄξιον θανεῖν τὸν μὴ ἄξιον ὄντα θανεῖν · ἐν τούτῳ γὰρ ἅμα εἰσὶ τὰ ἀντικείμενα . [ b 29 ] ὅσῳ δὲ τὸ αἴνιγμα πλείω ἔχει ἤτοι τὸ εἶναι τὰ ἐν αὐτῷ ὀνόματα μεταφορικὰ καὶ μεταφορὰν εἶναι τοιανδὶ ἤτοι κατ’ ἀναλογίαν καὶ ἀντίθεσιν , οἷον ἄξιον καὶ οὐκ ἄξιον , ἤτοι τὸ εἶναι τὰ ἀντικείμενα καὶ τὸ ἔχειν τὸ αἴνιγμα καὶ παρισώσεις καὶ τὸ τὴν ληφθεῖσαν ἐν αὐτῷ μεταφορὰν παρεμφαίνειν ἐνέργειαν , οἷά εἰσιν ἃ εἴπομεν παραδείγματα ( γράφεται καὶ ἐνάργειαν ) , τοσούτῳ τὸ αἴνιγμα τὸ ἔχον ταῦτα πάντα ἐστὶ καὶ ἀστειότερον . [ b 32 ] εἰσὶ δὲ αἱ εἰκόνες αἱ εὐδοκιμοῦσαι μεταφοραί , ὡς καὶ ἀνωτέρω εἴπομεν . προσέθηκε δὲ τὸ τρόπον τινά , διότι κατὰ τοῦτο καὶ μόνον διαφέρουσι , καθ’ ὃ αἱ μὲν εἰκόνες ἔχουσι τὸ ὥς , αἱ δὲ μεταφοραὶ τὸ ὥς οὐκ ἔχουσιν . [ b 34 ] ἀεὶ γὰρ αἱ εἰκόνες ἐκ δυοῖν λέγονται ἤτοι ἐκ δύο σύγκεινται , ὥσπερ καὶ ἡ κατ’ ἀναλογίαν μεταφορὰ ἐκ δύο σύγκειται · οἷον τὸ φιάλη εἴρηται μὲν κυρίως πρὸς τὸν Διόνυσον , ὅτι ἡ φιάλη ἐστὶν ἀσπὶς τοῦ Διονύσου , ἐξ ἐκείνου δὲ μετηνέχθη καὶ πρὸς τὸν Ἄρεα καὶ ἁρμόζει αὐτῷ , ὅτι ἡ ἀσπὶς φιάλη ἐστὶ τοῦ Ἄρέος · ὥστε ἡ μεταφορὰ αὕτη ἐκ δύο σύγκειται , ἔκ τε τοῦ ἐξ οὗ μετηνέχθη ἤτοι ἐκ τοῦ Διονύσου καὶ ἐκ τοῦ πρὸς ὃν μετηνέχθη ἤτοι τὸν Ἄρεα . καὶ τὸ φόρμιγξ μεταφορά ἐστι δυσὶ προσαρ μόζουσα , τῇ τε λύρᾳ , ἐξ ἧς μετηνέχθη , καὶ τῷ τόξῳ , πρὸς ὃ μετηνέχθη , ὃ καὶ φόρμιγγα ἄχορδον εἴρηκεν . οὕτω μὲν εἰ λέγουσιν , ὅτι τὸ τόξον φόρμιγξ ἄχορδόν ἐστιν , οὐχ ἁπλοῦν ἐστιν ἀλλ’ αἰνιγματῶδες · ἔχει γὰρ τὰ ἀντικείμενα · ἦ μὲν γὰρ τὸ τόξον εἶπε φόρμιγγα , κεχορδωμένον αὐτὸ εἴρηκεν , ἦ δὲ ἄχορδον αὐτὸ εἶπεν , οὐ λέγει αὐτὸ εἶναι φόρμιγγα ἤτοι λύραν · τὸ δὲ λέγειν τὸ τόξον φόρμιγγα ἁπλοῦν ἐστιν . [ a 3 ] καὶ εἰκάζουσι δὲ αἱ εἰκόνες , οἷον τὸν αὐλητὴν εἰκάζουσι πιθήκῳ . αὐλητὴς κακὸς ἦν καὶ κακόφωνος καὶ παρείκασεν αὐτὸν πιθήκῳ · ὡς γὰρ ὁ πίθηκος μικρὸς ὢν χαμόθεν ἔοικεν ᾄδειν , οὕτω καὶ ὁ αὐλητὴς ἐκεῖνος ἔοικε χαμόθεν ᾄδοντι . ἢ παρείκασε τὸν αὐλητὴν ἐκεῖνον λύκῳ ψακαζο μένῳ εἰς μύωπα . μύωψ λέγεται τὸ τζιμούριον . ψακάζειν λέγεται τὸ μουγκρίζειν · ὡς γὰρ ὁ λύκος ψακάζει καὶ μουγκρίζει ἐν τῷ στρέφεσθαι κεχηνώς , ὡς ἂν δάκῃ τὸν ἐπικαθήμενον ἐν τῷ ὤμῳ αὐτοῦ τοῦ λύκου μύωπα ( ἔστω γάρ , ὅτι καὶ μύωψ τις ἐπικάθηται ἐν τῷ ὤμῳ τοῦ λύκου καὶ στρέφεται δακεῖν τὸν μύωπα ὡς ἐκμυζῶντα τὸ αἷμα αὐτοῦ , οὕτω καὶ ὁ αὐλητὴς ἐκεῖνος ᾄδων ἔοικε λύκῳ μουγκρίζοντι . τινὰ δὲ τῶν ἀντιγράφων ἔχουσι [ a 3 ] λύχνῳ ψεκαζομένῳ εἰς μύωπα , ἤτοι ὥσπερ ὁ λύχνος ψεκάζει ἤτοι τζιντζιρίζει εἰς μύωπα , ἤτοι ὅταν μέλλῃ σβεσθῆναι . μύωψ λέγεται ἡ σβέσις παρὰ τὸ μύειν , τὸ καμμύειν · ἄμφω γὰρ ἤτοι ἐπ’ ἀμφο τέρων γὰρ συνάγεται τὸ αὐτὸ ἤτοι καὶ ἐπὶ τοῦ αὐλητοῦ καὶ ἐπὶ τοῦ πίθηκος · ὡς γὰρ ὁ πίθηξ χαμόθεν ᾄδει , οὕτω καὶ ὁ αὐλητής . ἢ καὶ ὡς λύκος μουγκρίζει , οὕτω καὶ ὁ αὐλητής . [ a 4 ] ἔστι δὲ ἡ εἰκὼν ἔχουσα τὸ εὖ , ὅταν μεταφορὰ ᾗ ἤτοι ἐστὶν ἡ εἰκὼν καὶ μεταφορά . καὶ τὸ ἐρείπιον εἰκάσαι ῥάκει οἰκίας · ὡς γὰρ τὸ ῥάκος ἤτοι τὸ κατεσχισμένον πανίον ῥίπτομεν , οὕτω καὶ τὸν ἐρείπιον τόπον τὸν μὴ θεμέλιον ἔχοντα ἀποβάλλομεν . ὁ Νικήρατος ὄνομα κύριόν ἐστι · καὶ ὁ Πράτυς ὄνομα κύριον . τὸν γοῦν Νικήρατον ἐλύπησεν ὁ Πράτυς καὶ τὸν Νικήρατον λυπηθέντα ὑπὸ τοῦ Πράτυος καὶ βοῶντα ἐν τῷ ὀδυνᾶσθαι παρείκασέ τις Φιλοκτήτῃ ὀδυνωμένῳ · οὗτος γὰρ ἐδήχθη ὑπὸ ὄφεως καὶ ὀδυνώμενος ἐβόα , οἱ δὲ Ἕλληνες ἀφῆκαν αὐτὸν εἰς νῆσον καὶ ἀπέπλευσαν εἰς τὴν Τροίαν . [ a 8 ] ὁ Θρασύμαχος ἰδὼν τὸν Νικήρατον ἡττημένον ἤτοι δαρέντα ὑπὸ τοῦ Πράτυος καὶ ῥαψῳδοῦντα ἤτοι κλαίοντα , κομῶντα δὲ καὶ πολύ τριχον καὶ αὐχμηρὸν καὶ κατάξηρον παρείκασε τῷ Φιλοκτήτῃ λυπουμένῳ καὶ ὀδυνωμένῳ διὰ τὴν δῆξιν . [ a 10 ] ἐν οἷς μάλιστα ἐκπίπτουσι καὶ σφάλλονται οἱ ποιηταί , ἐὰν μὴ εὖ αἱ εἰκόνες παρ’ αὐτῶν ποιηθῶσι καὶ ἐὰν μὴ εὐδοκιμῶσιν αἱ παρ’ αὐτῶν γινόμεναι εἰκόνες . [ a 12 ] οὖλα λέγει τὰ ἄτριχα σκέλη · σκώπτει γοῦν τινα ἔχοντα λεπτὰ σκέλη ὅτι φορεῖς ἤτοι φέρεις τὰ σκέλη τὰ οὖλα ὥσπερ σέλινον · ὡς γὰρ τὸ σέλινόν ἐστι λεπτόν , οὕτω καὶ τὰ σκέλη εἰσὶ λεπτότατα τοῦ σκωπτομένου . ἢ οὖλα λέγει τὰ ὁμαλά , τὰ ἁπαλά . [ a 13 ] ὁ Κώρυκος ἄνθρωπος ἦν ἔχων ἄντρον στενότατον · ὅθεν καὶ λέγεται ἄντρον Κωρύκιον · ὁ γοῦν Φιλάμμων καταδιωκόμενος καὶ βιάζων διὰ τοῦ Κωρυκίου ἄντρου εἰσελθεῖν , καὶ τὸ μὲν ἥμισυ αὐτοῦ εἰσελθόν , τὸ δὲ ἕτερον ἥμισυ τοῦ σώματος ὂν ἔξω καὶ ἔοικε δισακίῳ . τὸ ἀπόσκωμμα γοῦν ἐστι πρός τινα σπουδάζοντα σηκῶσαι δισάκιόν τι ἢ μικρὸν φορτίον ἤτοι ἡμιμέδιμνον · καὶ ζυγομαχῶν μὲν μετὰ τοῦ ἡμιμεδίμνου , μὴ δυνηθεὶς δὲ βαστάσαι αὐτὸ καὶ ἀρεῖν ἐπὶ τοῦ μου , ὅτι ἐστὶν οὗτος ζυγομαχῶν τῷ Κωρύκῳ ὥσπερ ὁ Φιλάμμων . ὅτι δὲ καὶ αἱ κατὰ ἀναλογίαν μεταφοραὶ εἰκόνες εἰσίν , εἴρηται πολλάκις . [ a 14 ] καὶ αἱ παροιμίαι δὲ μεταφοραί εἰσι μετακομιζόμεναι ἀπὸ ἄλλου εἴδους εἰς ἄλλο εἶδος , οἷον εἴ τις προσεκαλέσατό τινα ἐλπίζων βοηθηθῆναι παρ’ αὐτοῦ , βλαβῇ δὲ τοὐναντίον μᾶλλον παρ’ αὐτοῦ · πρὸς γοῦν τὸν τοιοῦτον τὸν βλαβέντα , ἀφ’ οὗ μᾶλλον ᾤετο βοηθηθῆναι , ἁρμόττει εἰπεῖν τὸ [ a 16 ] Καρπάθιος τὸν λαγωόν · ἐν γὰρ τῇ Καρπάθῳ λαγωοὶ οὐκ ἦσαν , εἶτα μετεκόμισαν ἀπὸ τῆς Ἑλλάδος λαγωοὺς εἰς Κάρπαθον , ἵνα τούτους ἐσθίωσι · ζῶντας γὰρ αὐτοὺς μετεκόμισαν , οἱ δὲ πληθυνθέντες ἔφαγον τὰς ἀμπέλους αὐτῶν . ὡς γοῦν οἱ Καρπάθιοι ἐκ τῶν λαγωῶν μᾶλλον ἐβλάβησαν , ἐξ ὧν ἤλπιζον ὠφεληθῆναι , οὕτω καὶ οὗτος ἐβλάβη ἐξ ἐκείνου , ἐξ οὗ ἤλπιζεν ὠφεληθῆναι · ἄμφω γὰρ ἤτοι οἱ Καρπάθιοι καὶ οὗτος ὁ ἐλπίζων ὠφεληθῆναι παρὰ τοῦ προσκληθέντος παρ’ αὐτοῦ ἐβλάβησαν καὶ ἔπαθον τὸ εἰρημένον , οἱ μὲν ἐβλάβησαν παρὰ τῶν λαγωῶν φαγόντων τὰς ἀμπέλους αὐτῶν , ὁ δὲ ἐβλάβη παρὰ τοῦ προσκληθέντος παρ’ αὐτοῦ . [ a 18 ] ὅθεν μὲν λέγονται τὰ ἀστεῖα ἤτοι ἐκ τοῦ μὴ ὅ φησι λέγειν καὶ σημαίνειν . εὐδοκιμούσας ὑπερβολὰς λέγει ἢ τὰς ὑπερβολικῶς τι παρεμφαινούσας . [ a 20 ] τὸ ὑπώπιον ἡ βοτάνη ἐστίν , ἦ περιχριόμενοι τὰς παρειάς τινες τῶν ἀνθρώπων φαίνονται ἐρυθροί . πρός τινα γοῦν ὑπω πιασμένον ἤτοι ἐρυθρὸν φαινόμενον ἐκ τοῦ περιχέεσθαι τῷ ὑπωπίῳ ἀπέσκωψέ τις εἰπὼν ᾠήθης δ’ ἂν αὐτὸν εἶναι τάλαρον ἤτοι καλάθιον πλῆρες συκαμίνων ἢ σύκων · ἐρυθρὰ γάρ εἰσι τὰ συκάμινα . τὸ γοῦν εἰπεῖν οὕτως ἦσαν αἱ παρειαὶ αὐτοῦ ἐρυθραί , ὡς δοκεῖν φέρειν τάλαρον συκαμίνων ἐν ταῖς παρειαῖς ὑπερβάλλουσαν ἐρυθρότητα παρεμφαίνει ἡ εἰκὼν αὕτη · πῶς γὰρ ἦν δυνατὸν τοσαύτην ἐρυθρότητα γενέσθαι ἀπὸ τοῦ ὑπωπίου ἐν ταῖς παρειαῖς , ὅσην τὸ πλῆθος τῶν συκαμίνων τῶν ἐν τῷ ταλάρῳ ἔχει ; [ a 21 ] ἀλλὰ τὸ πολὺ ἤτοι τὸ ὑπερβάλλον τῆς ἐρυθρότητος , ὃ παρεμφαίνει ἡ εἰκὼν εἶναι ἐν ταῖς παρειαῖς διὰ τῶν συκαμίνων , σφό δρα ἤτοι ὑπερβολικόν ἐστιν . εὗρον δέ , ὅπερ μᾶλλον ἀληθές , σχόλιον ἔν τινι τῶν θριπηδεστάτων βιβλίων τοιοῦτον · τὸ ὑπωπιασμένον σημαίνει ἄνθρωπον ἔχοντα πάθος ὑπώπιον , ὅπερ πέφυκε γίνεσθαι περὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀπὸ μώλωπος . [ a 18 ] καὶ διότι αἱ εἰκόνες ἔχουσι τὸ ἡδὺ καὶ ἡδεῖαι δοκοῦσι καὶ ἀστεῖαι , σχεδὸν εἴρηται τὸ αἴτιον . [ a 21 ] ἀλλὰ τὸ πολὺ σφόδρα ἤγουν φαίνεται ὑπερβολικόν . [ a 22 ] τὸ δὲ λέγειν ὥσπερ καὶ τὸ καὶ τό , ἤτοι ἡ παραβολὴ ( αὕτη γὰρ ἔχει τὸ ὥς ) ἐστὶ διαφέρουσα τῆς μεταφορᾶς κατὰ τὴν λέξιν , διότι ἡ μὲν μεταφορὰ ἄνευ τοῦ ὥς ἐκφέ ρεται , ἡ δὲ παραβολὴ μετὰ τοῦ ὥς · οἷον ὥσπερ Φιλάμμων ζυγομαχῶν τῷ Κωρύκῳ , τοῦτο παραβολή , εἰ δ’ εἴπῃς [ a 25 ] ᾠήθης δ’ ἂν Φιλάμμωνα αὐτὸν εἶναι μαχόμενον ἤτοι ζυγομαχοῦντα τῷ Κωρύκῳ , μεταφορά ἐστι · κατὰ τοῦτο γὰρ ἡ μεταφορὰ διαφέρει τῆς παραβολῆς , τῇ προσθήκῃ τοῦ ὥς . καὶ πάλιν , εἰ εἴπῃς ὥσπερ σέλινον οὖλα τὰ σκέλη φορεῖς , ἐστὶ παραβολή , εἰ δ’ εἴπῃς ὠήθης δ’ ἂν οὐ σκέλη ἀλλὰ σέλινα ἔχειν οὖλα σκέλη , μεταφορά . [ a 28 ] εἰσὶ δὲ αἱ ὑπερβολαὶ μειρα κιώδεις ἤτοι πρέπουσαί εἰσι τοῖς μειρακίοις αἱ ὑπερβάλλουσαι εἰκόνες · διὸ τὰς τοιαύτας τὰς ὑπερβολικὰς εἰκόνας οἱ ὀργιζόμενοι μᾶλλον λέγουσιν ὡς σφοδράς . [ a 31 ] οὐδ’ εἴ μοι τόσα δοίης , ὅσα ψάμαθός τε κόνις τέ , ἐκ τοῦ ἰῶτα τοῦ Ὁμήρου · λέγει ὁ Ἀχιλλεύς , ὅτι δίδοται αὐτῷ ἡ θυγάτηρ τοῦ Ἀγανέμνονος μετὰ τῆς Βρισηίδος . [ b 11 ] χρῶνται δέ μάλιστα τούτῳ ἤτοι ταῖς ὑπερβαλλούσαις εἰκόσιν οἱ Ἀττικοὶ ῥήτορες , διὸ πρεσβυτέρῳ λέγειν ἀπρεπές , ἤτοι αἱ ὑπερβάλλουσαι αὗται εἰκόνες οἰκεῖαί εἰσι τοῖς μειρακίοις καὶ τοῖς νέοις ἐνθυμουμένοις , λοιπὸν τοῖς πρεσ βυτέροις εἰσὶν ἀνοίκειοι ὡς μὴ πεφυκόσι θυμοῦσθαι διὰ τὴν ψυχρότητα .
Lemmas: καί τίς ποιέω ἐγώ γίγνομαι οὗτος ἤτοι ὁ παρίστημι ὁ πρᾶγμα φανερός . [ b 25 ] ὅσος σημαίνω ἐνεργέω ἤτοι ἐνέργεια τις . [ b 27 ] ἄμφω γάρ καί ὁ τετράγωνος ἀριθμός τέλειος εἰμί καί ὁ ἀγαθός ἀνήρ τέλειος εἰμί , ἀλλά ὁ τετράγωνος ἐνέργεια οὖον σημαίνω . ὁ δέ λέγω ὁ ἀκμή ἔχω ἀναθέω εἰμί μεταφορά ἐνέργεια σημαίνω · ὁ γάρ ἀνθέω μεταφορά εἰμί καί σημαίνω ἐνέργεια · ἐνέργεια γάρ εἰμί ὁ ἀνθέω . [ b 29 ] καί ὁ ἀφετέον , ὅς σημαίνω ὁ ἐλευθερωτέον , ἐνέργεια σημαίνω μεταφορά εἰμί · ὁ γάρ ἐλευθερόω ἐνέργεια εἰμί . ἀφετέον λέγω ἐπί ὁ ἐλευθερόω ὁ δοῦλος · ὁ γοῦν εἶπον σύ δέ ἀφετέον ἤτοι ἐλευθερωτέον ἔγκλημα ἐνέργεια εἰμί σημαντικός · ὁ γοῦν ἀφετέον κύριος λέγω ἐπί ὁ ἐλευθερόω ὁ δοῦλος · εἰμί τις γοῦν εἶπον ὁ ἀφετέον ἐπί ὁ ἐλευθερόω τις ὁ ἔγκλημα , τότε μεταφορά εἰμί . [ b 30 ] καί ὁ εἶπον ὁ Ἕλλην ἀίσσω ἤτοι χορεύω ἐλεύθερος ἐν ὁ πούς , μεταφορά εἰμί ὁ ἄγω ἐνέργεια δηλόω · ὁ γάρ ἀίσσω λέγω καί σημαίνω ταχύς ἤτοι ταχυτής · ὁ δέ ταχυτής ἐνέργεια εἰμί . γράφω καί ἀίσσω δόρυ . [ b 31 ] ἐν ὁ λέγω ἤτοι ποιέω ὁ ἄψυχος ἔμψυχος διά ὁ μεταφορά , ὅστις ( ὁ χράομαι μεταφορά ἐνέργεια σημαίνω ) χράομαι καί Ὅμηρος · ἐν πᾶς δέ ποιέω ὁ μεταφορά εὐδοκιμέω ὁ παρεμφαίνω ταῦ ὁ ὁ ἐνέργεια . [ b 33 ] ὁ αὖτις Ἀττικός εἰμί . ὁ λέγω ὁ λίθος ἀναιδής ἤτοι ἀναίσχυντος μεταφορά εἰμί · ὁ γάρ ἀναισχυντέω ἐπί ὁ ἄνθρωπος λέγω καί ἐνέργεια εἰμί . ἐν ὁ λίαν ὁ Ὀδυσσεία εἰμί ὁ αὖτις δέ ἐπί δάπεδον κυλίνδω λᾶας ἀναιδής , περί ὁ Σίσυφος δέ ὁ λόγος . πέμπω τις λίθος καί δίδωμι ὁ Σίσυφος · ὁ δέ λίθος πλήσσω ὁ Σίσυφος πάλιν αντιστρέφω ὀπίσω πρός ὁ ῥίπτω καί πίπτω εἰς ὁ γῆ [ b 34 ] καί ὁ πέτομαι ἐνέργεια εἰμί καί ἐπί ὁ πτηνός λέγω . [ b 35 ] καί ὁ λέγω ὀιστός ἐπιπέτομαι μενεαίνω · ὁ μενεαίνω ἤτοι ὁ προθυμέω ἐπί ἔμψυχος λέγω , οὐ ἐπί ὁ ὀιστός ἤτοι ὁ ἄψυχος . καί ἐν γαῖα ἵστημι ὁ δόρυ λιλαίομαι ἤτοι προθυμέομαι ἀάω καί κορέννυμι χρώς · ὁ λιλαίομαι ἐπί ἔμψυχος λέγω . διασεύομαι , διαβαίνω . μαιμοωθεω ἤτοι προθυμέομαι . πᾶς γάρ οὗτος , ἤτοι ὁ δόρυ καί ὁ λᾶας , ἐπεί μαιμάζω λέγω καί ἀναισχυντέω , ὡς ἔμψυχος εἰσάγω καί διά οὗτος καί ὡς ἐνρ γίγνομαι · ἐνέργεια γάρ εἰμί ὁ τοιοῦτος καί ἐπί ἔμψυχος λαμβάνω . [ a 4 ] οὗτος δέ , ὁ μενεαίνω καί ὁ ἀναιδής , ὁ μέν προσάπτω ὁ λίθος ὁ δέ ὁ δόρυ διά ὁ ἀνάλογος μεταφορά · κατά ανάλατος Γιάν γάρ εἰμί μεταφορά , μετακομίζω γάρ ὁ ἀναιδής ἐπί ὁ λίθος κατά ἀναλογία . ὡς γάρ ὁ λίθος πρός ὁ Σίσυφος ῥίπτω ἄνευ συστολή τις , οὗτος καί ἀναισχυντέω ἄνευ συστολή πρός ὁ ἀναισχυντέω μένω φέρω · καί διά ὁ φέρω ὁμοιότης τις ὁ ῥίπτω λίθος πρός ὁ ἀναίσχυντος διά οὗτος εἶπον ὁ λᾶας ἀναιδής . [ a 6 ] ποιέω δέ οὗτος ἤτοι αστειότητα καί εὐδοκιμέω εἰκών ἤτοι ὁ παραβολή , ὅς ἔχω ὁ ὅς . ὁ κυρτός λέγω ἐπί ὁ ἄνθρωπος , ἐκεῖνος δέ αὐτός ἐκλαμβάνω ἐπί ὁ κῦμα , κυρτός εἶπον ὁ κῦμα . καί ὁ φαληριό εἰμί εἶπον ὁ κῦμα ἤτοι λευκόν εἰμί μεταφορά ἀπό ἔμψυχος εἰς ἄψυχος · ὁ γάρ λευκαίνω ἐπί ἄνθρωπος λέγω γέρων . ὁ δέ εἶπον ὁ φαληριάω λέγω ἐπί ὁ ἵππος κύριος , ὅστις κυρτόω ὁ τράχηλος , ἔνθα ὁ φάλαρον ἐπίκειμαι ἤτοι ὁ κεφαλαραία ὁ χαλινός . [ a 8 ] καί πάλιν πρό μέν ἤτοι ἔμπροσθεν μέν ἐγείρω ἄλλος κακός , ἀτάρ ἤτοι σύν οὗτος δέ ἐγείρω ἐπί ἄλλος ἤτοι ἄλλος κακός · ὁ γάρ κακός ἀκίνητος εἰμί καί ἄψυχος οὗτος παρεισάγω αὐτός ὡς κινέω καί ὡς ζῶ ἀπό ὁ λέγω οὗτος ἐγείρω · ὁ γάρ ἐγείρω ἐπί ζῶ ὁ καί ἔμψυχος λέγω . ὁ δέ ἐνέργεια μίμησις τίς εἰμί · ὅταν γάρ εἰσάγω ὁ πρᾶγμα καί παρίστημι ὡς ἐνεργέω , τότε φαίνω ἀκριβῶς αὐτός μιμέομαι . [ a 10 ] ἀπό οἰκέω ἤτοι ἀπό ὁ ἐγγύς καί μή πόρρω ποιητέος ὁ μεταφορά καί ἀπό φανερός καί γνώριμος ἢ ἀπό ἐνεργέω . φιλοσοφία λέγω ὁ διαλεκτική · ἐκεῖ γάρ παραδίδωμι ἐπιτηρέω ὁ ὁμοιότης οὐ ἐπί ὁ ἐγγύς , οἷος κατά τίς κοινωνέω ὁ ἵππος ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά ἐπί ὁ πόρρω καί ὁ πολύς διίστημι , οἷος κατά τίς κοινωνέω ὁ ἄνθρωπος ὁ λίθος · εὔστοχος γάρ καί σοφός καί φρόνιμος ἀνήρ εἰμί ὁ θεωρέω ὁ ὅμοιος ἤτοι ὁ ὁμοιότης ἐν ὁ πολύς διέχω ἤτοι ἐπί ὁ κατά πολύς διίστημι καί διαφέρω ἀλλήλων . [ a 12 ] καί εἰς ὁ διαιτητής ἢ ὁ κριτής καί εἰς ὁ βωμός καταφεύγω ὁ ἀδικέω · κατά πολύς διΐστημι ὁ βωμός ὁ διαιτητής , κοινωνέω δέ , κατά ὅς ἐπί ἄμφω ὁ ἀδικέω καταφεύγω . [ a 14 ] ἄγκυρα ἐπί ὁ πλοῖον λέγω , ὅστις εἰμί ὁ μέγας σιδήριον ὁ ῥίπτω εἰς ὁ βυθός , ἵνα κρατέω ὁ πλοῖον . ὁ μέν ἄγκυρα κάτωθεν ἀπό ὁ βυθός κρατέω ὁ πλοῖον , ὁ δέ κρεμάστρα ἄνωθεν κρεμάννυμι , ὡς ὁ κρεμαστάριον ὁ κανδήλη συγχέω ὁ κρεμάννυμι · ἄμφω γάρ , καί ὁ ἄγκυρα καί ὁ κρεμάστρα , ἔχω αὐτός τίς ἤτοι ὅμοιος ἤτοι ὁ συνόχωκα ὁ κρεμάννυμι . ἀνωμαλίζω εἰμί , ὅταν ὁ ἐπιφάνεια ἢ ὁ γῆ ἢ ὁ ξύλον ἔχω ἀνισότης πειράω τις ἐξομαλίζω καί ἰσάζω αὐτός ὁ ἀνισότης · [ a 16 ] μεταφορικός δέ τις εἶπον καί ὁ πόλις ἀνωμαλίζω , ὅταν ὁ ἐν ὁ πόλις θεωρέω ἀνισότης ἐν ὁ ὁ μέν εἰμί πλούσιος ὁ δέ πένης καί ὁ μέν δυνάστης ὁ δέ ἀς κουμένος πειράω τις ἐξισόω · εἰμί γοῦν καί ἄμφω ἤτοι ὁ πόλις καί ὁ ἐπιφάνεια κατά πολύς διΐστημι , ἀλλά οὖν , κατά ὅς ὁ ἴσος καί ὁμαλός καί ἐπί ὁ ἐπιφάνεια θεωρέω καί ἐπί ὁ δύναμις ὁ ἐν ὁ πόλις , εἰμί αὐτός καί ὅμοιος · ὁ γάρ ἐξομαλίζω ὁ ἐξισάζω δηλόω . [ a 17 ] εἰμί δέ ὁ ἀστεῖος ὁ πλεῖστος γίγνομαι οὐ ἀπό ὁ εἰκών ἀλλά ἀπό μεταφορά καί ἐκ ὁ προσαπατάω · ὁ γάρ εἶπον ὁ Αἰθίοψ ἀργύρεος μεταφορικός μέν αὐτός καλέω ἀργύρεος καί ἐξαπατάω καί παραλογίζομαι ὁ ἀκροατής · ξενίζω γάρ ὁ ἀκροατής , ὅπως αὐτός ἀργύρεος κατονομάζω . μᾶλλον δέ ἐκ ὁ ἐναντίος ἔχω ἤτοι μᾶλλον δέ ὁ ἀκούω ὁ Αἰθίοψ ὀνομάζω ἐκ ὁ ἐναντίος ἤτοι ὁ ἀργύρεος δῆλος γίγνομαι , ὅτι μανθάνω καί νοέω ὁ ἀκροατής ὁ λέγω · ὁ γάρ ἐναντίος συμπαράκειμαι ἀλλήλων ἐκφαντικός ποιέω ὁ χείρων τε καί ὁ ἐναντίος · [ a 20 ] ἀλλά καί ὁ ψυχή ὁ ἀκροατής κρίνω , ὅτι καλῶς καί ἀληθής ὀνομάζω ὁ Αἰθίοψ ἀργύρεος ὁ λέγω , ἐγώ δέ ἁμαρτάνω καί οὐ εὐθύς νοέω ὁ λέγω , ὅτι ἀργύρεος αὐτός ὀνομάζω διά ὁ ἄγαν εἰμί μέλας . [ a 21 ] καί ἀπό ὁ ἀπόφθεγμα ἀστεῖος εἰμί ἐκεῖνος , ὅσος οὖον λέγω καί σημαίνω , ὅς φημί , ἐκ πρόχειρος , ἀλλά ἄλλος μέν κατά ὁ φαίνω παρεμφαίνω , ἄλλος δέ ὁ συννοέω ἔχω , οἷος ὁ ὁ τέττιξ αὐτός χαμόθεν ἀείδω · δοκέω μέν κατά ὁ φαίνω περί ὁ τέττιξ εἰμί ὁ λόγος , συννοέω δέ , ὅτι περί ὁ ἀπώλεια λέγω ὁ χώρα , ὅς ὑφίστημι ἐκ ὁ πολέμιος . [ a 23 ] καί ὁ εὕω αἰνίζομαι ἤτοι ὁ εὐδοκιμέω εἰκών εἰμί ἡδύς καί ἀστεῖος διά ὁ αὐτός ἤτοι διά ὁ ἄλλος μέν παρεμφαίνω κατά ὁ φαίνω , ἄλλος δέ εἰμί ὁ νοέω · μάθησις γάρ καί γνῶσις ἐπιγίγνομαι · καί εἰμί καί μεταφορά · εἶπον γάρ καί ὄπισθεν , ὅτι ὁ εὐδοκιμέω διαβατάρης Νες μεταφορά εἰμί · μᾶλλον γάρ γίγνομαι δῆλος , ὅτι μανθάνω , ὁ ἐναντίος ἔχω ἤτοι παρά ὁ μή , ὅς φημί , οὗτος καί λέγω καί συμβαίνω , ἀλλά ἄλλος μέν λέγω ὁ λέγω ὁ Αἰθίοψ ἀργύρεος , ἄλλος δέ σημαίνω ἐκ οὗτος . [ a 25 ] ἀλλά καί ὅς Θεόδωρος ( ῥήτωρ δέ εἰμί ) λέγω , ὁ ὁ εὐδοκιμέω εἰκών λέγω καί σημαίνω καινός ἤτοι παράξενος , εἄν καί ἄλλος τίς φαίνω λέγω κατά ὁ φαίνω , οἷος εἰμί ὁ ὁ τέττιξ αὐτός χαμόθεν ἀείδω . γίγνομαι δέ οὗτος ἤτοι ὁ ἄλλος σημαίνω παρά ὁ φαίνω , ὅταν ὁ νοέω παράδοξος ἢ παρά ὁ πρότερος δόξα καί μή ὡς λέγω κατά ὁ φαίνω · οἷος ἐπί ὁ εἴρω εἰκών δόξα ἔχω , ὅτι περί ὁ τέττιξ σημαίνω , ὁ δέ συννοέω ἕτερος εἰμί ὁ πρότερος δόξα · δηλόω γάρ ὁ ἀφανισμός ὁ χώρα καί οὐ λέγω καί σημαίνω ἐκ ὁ πρόχειρος κατά ὁ φαίνω . [ a 28 ] παρά ποιέω λέγω ὁ σκῶμμα ὁ ὑπάρχω παρά γράμμα εἷς , οἷος πρός τις τραυλός ὁλάω , κόλαξ κεφαλή ἔχω παρά ἐν γράμμα ἤτοι παρά ὁ ῥῶ εἰμί ὁ σκῶμμα · οὕτως γάρ ἐσθίω εἶπον ὁράω , κόραξ κεφαλή ἔχω . παραποιέω λέγω ὁ παραφθείρω παρά γράμμα εἷς · γέλως δέ ὁ τοιοῦτος κινέω αἴνιγμα . ἢ καί οὕτως · παραποιέω Μένα λέγω ὁ παρά ὑπόνοια · καί γάρ ὁ τοιοῦτος ἐξαπατάω ὁ ἀκροάομαι ὁ . [ a 29 ] καί ἐν ὁ μέτρον ὁ κωμικός · ὁ γάρ κωμικός χράω ὁ ὁ τοιοῦτος ἤτοι ὁ σκῶμμα ὁ παραποιέω παρά γράμμα ἐν καί παραφθείρω · ὁ γάρ ὁλάω , κόλαξ κεφαλή ἔχω οὐ νοέω ὁ οὕτως , ὡς ὑπολαμβάνω καί νοέω αὐτός κατά ὁ φαίνω ὁ ἀκροατής , ἀλλά ὀνειδισμός τις παρεμφαίνω πρός τραυλός . [ a 31 ] χίμετλον λέγω ὁ ὁ ἀπό ψῦχος γίγνομαι ὑπέκκαυμα περί ὁ πούς · ὁ ἀκούω οἴομαι λέγω , ὅτι πέδιλον φορέω ὁ ἵστημι · ἄλλος δέ συννοέω , ὅτι ὑπεκκαίω μάτη ἔχω ἐν ὁ πούς ἀπό ψῦχος . ὁ δέ διδάσκαλος εἶπον χίμετλον εἰμί ξύλον τις ἐπιμήκης κάτωθεν σφαιροειδής εἰμί , ὅς ἐπάνω τις ἵστημι μένω βαδίζω διά αὐτός , οἷος εἰμί , ἐν ὅς ὁ σπανός ἵστημι βαδίζω . [ a 31 ] οὗτος δέ ὁ παραποιέω καί γελοιώδης ἐνδέχομαι ἅμα ὁ εἴρω δῆλος εἰμί ἐγώ καί συννοέω εὐθύς ὁ παρά οὗτος σημαίνω μένω εἰμί γάρ καί μετά ὁ εἴρω ἀσαφής εἰμί ἔτι καί μή συννοέω μένω ἐγώ , διαβάλλω . [ a 32 ] ὁ δέ παρά γράμμα σκῶμμα ποιέω γελοῖος διά ὁ λέγω καί σημαίνω οὐ κατά ὅς λέγω ἐκ πρόχειρος κατά ὁ φαίνω , ἀλλά ὁ ὁ ὄνομα μεταστρέφω δηλόω · ὁ γάρ ὁλάω , κόλαξ κεφαλή ἔχω μεταστρέφω εἰς ὁ ὁράω , κόραξ κεφαλή ἔχω ἄλλος τίς ὑπεμφαίνω · ὥστε οὖον δεῖ ὁ ἐκ πρόχειρος λέγω παρά αὐτός νοέω , ἀλλά ὅς δηλόω ὁ ὄνομα ἐν ὁ μεταστρέφω , οἷος ὁ εἰς Νίκων θράσσω σύ · [ a 34 ] προσποιέω γάρ λέγω ὁ θράσσω σῦς ὅτι ἐκφοβέω σύ καί ἐξαπατάω καί παρά λογίζομαι ὁ ἀκροατής , ἄλλος δέ σημαίνω καί λέγω · ὡς Θρᾷξ γάρ Νίκων ἐπονειδίζω . [ a 35 ] διό καί ὁ μανθάνω καί νοέω , ἐπί τίς ὁ θράσσω ἐκλαμβάνω ὁ Θεόδωρος , ἡδύς δοκέω , ἐπί ὁ μή γινώ Σκόντι , ὅτι Θρᾷξ εἰμί ὁ Νίκων , οὐδέ ἡδύς δοκέω ὁ τοιοῦτος αἴνιγμα · οὐδέ γάρ ἐπί ἄλλος τις ἁρμόζω εἴρω μή εἰμί Θρᾷξ . [ b 2 ] καί ὁ βούλομαι αὐτός Πέρσης τοιοῦτος εἰμί · οὖον γάρ κατά ὁ φαίνω ὁ πορθέω σημαίνω , ἀλλά ὀνειδισμός εἰμί εἰς Πέρσης . δεῖ δέ ἀμφότερος προσήκω εἴρω · καί ὁ Πέρσης γάρ ἐπί Πέρσης δεῖ εἴρω καί ὁ θράσσω ἐπί Θρᾷξ · εἰμί γάρ μή πρός Θρᾷξ ὁ θράσσω εἶπον , οὖον προσήκω ὁ αἴνιγμα εἶπον . δεῖ δέ ἀμφότερος ἤτοι καί ὁ παραποιέω Μένα καί ὁ παρά γράμμα σκῶμμα προσήκω λέγω ἤτοι εἰς πρόσωπον προσήκω . [ b 3 ] οὗτος δέ καί ὁ ἀστεῖος αἴνιγμα ἔχω · οὖον γάρ ὅς λέγω οὗτος καί εὐθύς δηλόω , ἀλλά ἄλλος τίς ἔχω ὁ συννοέω μένω . οὗτος δέ ῥητέος · ὁ ὁ θάλασσα ἀρχή μή ἀρχή εἰμί , ἠώς ὧδε ὁ αἴνιγμα , ὁ δέ ὁ κακός οἷος ἑρμηνεία εἰμί καί λύσις ὁ αἴνιγμα , ὁμοίως δέ καί ὁ ὄνομαι γάρ · οὖον γάρ λύω ὁ αἴνιγμα , ὡς ἔχω , ἀλλά ὡς λύω · ὁ γοῦν εἶπον ὁ ἀρχή ὁ θάλασσα μή ἀρχή εἰμί εἰμί καινός · πῶς γοῦν ἐν αὐτός εἰμί καί ἀρχή καί μή ἀρχή ; ὥστε οὐ ὅς λέγω οὗτος καί παρεμφαίνω , ἀλλά ἄλλος τίς · ὁ γοῦν ἀρχή καί ὁ ἐξουσία ὁ θάλασσα ( κατακρατέω γάρ πᾶς ὁ Ἕλλα δίδωμι ὁ Ἀθηναῖος ) οὐ εἰμί ἀρχή καί αἰτία ὁ κακός πῶς γάρ εἰμί αἰτία , εἰμί γε πολύς ἀπονίναμαι ; ὁράω , πῶς ἐπί ἄλλος σημαίνω λαμβάνω ὁ ἀρχή καί ἐπί ἄλλος ὁ οὐ ἀρχή . [ b 5 ] καί πάλιν ὁ αἴνιγμα ὁ παρά Ἰσοκράτης εἰμί ὁ ὁ πόλις ἀρχή ἀρχή εἰμί · ὁ δέ Ἀριστοτέλης εἶπον ἀρχή ὁ κακός ὁ λύσις εἶπον ὁ αἴνιγμα · ὁ γάρ ἀρχή καί ὁ ἐξουσία ὁ πόλις ἀρχή εἰμί ὁ κακός καί γίγνομαι · ἀπό ὅς γάρ κρατέω τοιοῦτος ἄρχω ὁ πόλις καί προβάλλω , ἔκτοτε μυρίος κακός ὁ πόλις προσγίγνομαι καί βλάβη . [ b 6 ] ἀμφοτέρως γάρ ἤτοι διά ὁ εἶπον ὁ ἀρχή ὁ θάλασσα οὐ ἀρχή καί διά ὁ εἶπον ὁ ἀρχή ὁ πόλις ἀρχή εἰμί εἴρω κατά ὁ συννοέω ἐκεῖνος , ὅς οὐ ἄν τις ὑπολαμβάνω ἐκ πρόχειρος εἴρω ὁ Ἰσοκράτης ποτός · κατά γάρ ὁ φαίνω οὐδείς σοφός φαίνω ὁ Ἰσοκράτης εἴρω ἀλλά λίαν ἄμι φος καί εἰς ἀντίφασις ἐμπίπτω ἐκ ὁ εἶπον ὁ ἀρχή οὐ ἀρχή ἢ ὁ ἀρχή ὁ πόλις ἀρχή . [ b 9 ] ἀλλά οὐ οὗτος λέγω ἀλλά ἄλλως λέγω καί γιγνώσκω κατά ὁ συννοέω , ὅτι ἀληθής καί καλῶς λέγεις·καὶ ὁ εἶπον μή ἀρχή οὐ ἀπόφημι , ὅς εἶπον ἀρχή , ἀλλά ἐκεῖ μέν εἶπον ἀρχή ὁ θάλασσα κατά ἄλλος σημαίνω ὁ ἀρχή ἤγουν ὁ ἐξουσία , ἐνταῦθα δέ μή ἀρχή εἶπον ὁ μή αἴτιος , ὅσπερ ἀπόφασις ὁ ἀρχή εἰμί , ὅστις σημαίνω ὁ αἴτιος . [ b 10 ] ἐν ἅπας δέ οὗτος ὁ αἴνιγμα τότε ἔχω ὁ εὕω , ἐάν τις φέρω ὁ ὄνομα προσήκω ἐπί ὁμωνυμία ἢ ἐπί μεταφορά · τότε γάρ ἐπί ἄλλος σημαίνω τις καταφάσκω καί ἐπί ἄλλος ἀποφάσκω σημαίνω , οἷος ὁ ἄσχετος δηλόω ὁ ἀκράτητος καί ὁ ἀνυπομόνητος · ὁμώνυμος γάρ φωνή εἰμί · ὁ γοῦν ἄσχετος δηλόω ὁ ἀκράτητος , ὁ δέ οὐ ἀνασχετός δηλόω ὁ ὑπο μονεος , ὅσπερ ( οὗτος ὁ οὐ ἀνασχετός ) ἀπόφασις εἰμί ὁ ἄσχετος ὁ δηλόω ὁ ὑπομονητός . ὥστε ἐπί ἄλλος μέν σημαίνω κατάφημι , ἐπί ἄλλος δέ σημαίνω ἀπόφημι . [ b 11 ] ὁμωνυμία γάρ ἀπό φημί ἤτοι ἐπί ὁμώνυμος φωνή ποιέω ὁ ἀπόφασις . ἀλλά εἰμί δίς τις προσφέρω καί εἶπον ὁ αὐτός ὄνομα , ἀεί δεῖ ποιέω οὗτος ἤτοι ὁ δίς χράομαι ὁ αὐτός ὄνομα προσήκω . προσήκω δέ λέγω δίς , εἰμί ὁμώνυμος φωνή εἰμί καί ὁ μέν λαμβάνω ἐπί ἄλλος σημαίνω , ὁ δέ ἐπί ἄλλος · οἶος ὁ ὁ ξένος δηλόω ὁ φίλος , ὁ δέ ξένος ὁ ἕτερος δηλόω ὁ ἀλλότριος · [ b 13 ] καί οὐ εἄν σύ ὁ ξένος ἤτοι ὁ φίλος γίγνομαι ξένος καί ἀλλότριος μᾶλλον παρά ὅς δεῖ σύ ἢ οὖον μᾶλλον ἤ σύ δεῖ ὁ ξένος γίγνομαι ξένος · ὁ αὐτός γάρ εἰμί ὁ εἶπον οὐ εἄν γίγνομαι μᾶλλον ἤ σύ δεῖ ὁ ξένος ξένος καί ὁ εἶπον οὖον μᾶλλον ἤ σύ δεῖ γίγνομαι ὁ ξένος ξένος . καί οὖον δεῖ ὁ ξένος ξένος . ὅς δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · τις δέχομαι ἐν ὁ οἰκίον αὐτός φίλος τις καί ποιέω ὁ φίλος ἐν ὁ οἰκίον αὐτός δύο ἢ τρεῖς ἡμέρα · εἶτα ὁ δέχομαι αὐτός φημί πρός αὐτός ὅτι οὖον δεῖ ὁ φίλος εἰμί πάντοτε ὡς ξένος , ἀλλά δεῖ καί σύ ποιέω οἰκίον . ἐν ὅδε ὁ πόλις καί συνοικέω ἐγώ . [ b 15 ] καί οὖον δεῖ ὁ ξένος ἤτοι ὁ φίλος εἰμί ξένος καί ἀλλότριος ἀεί ἀλλότριος γάρ , ἤτοι ὁ ἐν ὄνομα ὁ ξένος δηλόω ὁ ἀλλότριος . καί οὗτος , ὁ παράδειγμα ὁ οὖον δεῖ ὁ ξένος ξένος εἰμί , ὁ αὐτός ὄνομα ἔχω , ἤτοι ξένος καί ξένος , ἄλλος καί ἄλλος σημαίνω . [ b 16 ] καί ὁ ἐπαινέω αἴνιγμα ὁ Ἀναξανδρίδης ( ποιητής δέ εἰμί οὗτος ) τοιοῦτος εἰμί καλός ἀποθνῄσκω πρό ὁ ποιέω ἄξιος θάνατος · ὁ γοῦν λέγω καλός ἀποθνῄσκω , αὐτός εἰμί ὁ λέγω ἄξιος ἀποθνῄσκω μή ἄξιος θάνατος εἰμί ἢ ἄξιος θνῄσκω μή εἰμί ἄξιος θάνατος · καί ἐν οὗτος γάρ ὁ αὐτός ὄνομα λαμβάνω , ἄξιος μή ἄξιος , πλήν ὁ μέν ἄξιος θνῄσκω σημαίνω ὁ καλός , ὁ δέ μή εἰμί ἄξιος ὁ μή καλός καί ὁ ἀπρεπής . [ b 20 ] ὁ μέν οὖν εἶδος ὁ λέξις ἤτοι ὁ μέν λέξις ὁ αὐτός εἰμί ἐν οὗτος , ἄξιος μή ἄξιος , πλήν ὁ μέν εἰμί ὁ πρέπω , ὁ δέ ὁ ἀπρεπής · ἀλλά ὅσος μέν λαμβάνω μικρός ἤτοι ὀλίγος λέγω καί βραχυλογώ καί ἀντίκειμαι ἐν ὁ αἰνίγ πῆμα , τοσοῦτος μᾶλλον εὐδοκιμέω καί ἐπαινέω ὀλίγος λέγω , ἵνα εἰμί ὁ ἀπόδοσις σύντομος . ἀντικειμένως δέ , ἵνα ἀντίκειμαι ὁ λέγω , οἷος εἶπον ἄξιος καί μή ἄξιος , καί ἀποθνῄσκω καί μή ἀποθνῄσκω . [ b 22 ] ὁ δέ αἴτιος ὁ δήω εἰμί μικρός καί βραχύς ὁ ἀπόδοσις καί ὁ λέγω ἀντίκειμαι , διότι ὁ μάθησις καί ὁ γνῶσις μᾶλλον ἐπιγίγνομαι ἐκ ὁ λαμβάνω ὁ ἀντίκειμαι · ὁ γάρ ἀντίκειμαι συμπαράκειμαι ἀλλήλων μᾶλλον παρίστημι ὁ πρᾶγμα καί ἐναργής οὗτος γίγνομαι ἐκ ὁ ἀντίκειμαι Μένων , οἷος ὁ μέλας ὁ ἐν Αἰθίοψ μᾶλλον παρίστημι διά ὁ ἀργύρεος ἤτοι ὁ ἐναντίος [ b 23 ] διά δέ ὁ ἐν ὀλίγος εἰμί ἤτοι διά δέ ὁ εἰμί ὀλίγος ὁ λέγω καί βραχύς ὁ ἀπόδοσις ταχύς γίγνομαι ὁ μάθησις καί ὁ γνῶσις ὁ πρᾶγμα . δεῖ δέ πρόσειμι καί ὁ πρόσωπον , πρός ὅς λέγω · οἷος ἄξιος θνῄσκω ὁ Σωκράτης πρίν θάνατος ἄξιος δράω , καί μή ἁπλόος καί ὡς τυγχάνω οὗτος λέγω · οὖον γάρ ὁ τυγχάνω προσαρ μόζει εἴρω · ὁ γάρ ἀνδροφόνος οὐ ἄν τις εἶπον ἄξιος θνῄσκω πρίν θάνατος ἄξιος δράω . [ b 24 ] ἢ ὁ ὀρθῶς λέγω . ὀρθῶς δέ λέγω ὁ , εἰμί ὁ λέγω εἰμί ἀληθής καί μή ἐπίπλοον ἤτοι πιθανός καί εὐανάτρεπτος . εἰμί γάρ οὗτος ἤτοι ὁ ἄξιος καί ὁ μή ἄξιος Ὡρῖς ἤτοι ἴδιος καί ἴδιος εἶπον , οἷος ἄξιος θνῄσκω μηδείς ἁμαρτάνω ἢ δεῖ θνῄσκω μή εἰμί ἄξιος θνῄσκω ἰδού ἴδιος καί ἴδιος εἴρω ὁ ἄξιος καί μή ἄξιος · [ b 27 ] ἀλλά οὗτος αἴνιγμα οὐ εἰμί οὐδέ ἀστεῖος ἀλλά ἐφέπω λαιός καί ὁ τυγχάνω ῥᾳδίως νοέω . ὁμοίως δέ οὐ εἰμί ἀστεῖος καί ἐπαινέω αἴνιγμα ὁ λέγω δεῖ ὁ ἄξιος ὁ ἄξιος λαμβάνω , διότι ἐπι πολαιος εἰμί καί Εὔκολον . ἀλλά ἀστεῖος εἰμί ὁ αἴνιγμα , ἐάν καί ἄμφω ὁ ἀντίκειμαι , οἷος ὁ ἄξιος καί ὁ μή ἄξιος , ἅμα εἴρω καί μή ἴδιος καί ἴδιος , οἷος εἰμί ἄξιος θνῄσκω ὁ μή ἄξιος εἰμί θνῄσκω · ἐν οὗτος γάρ ἅμα εἰμί ὁ ἀντίκειμαι . [ b 29 ] ὅσος δέ ὁ αἴνιγμα πλείων ἔχω ἤτοι ὁ εἰμί ὁ ἐν αὐτός ὄνομα μεταφορικός καί μεταφορά εἰμί τοιανδί ἤτοι κατά ἀναλογία καί ἀντίθεσις , οἷος ἄξιος καί οὐ ἄξιος , ἤτοι ὁ εἰμί ὁ ἀντίκειμαι καί ὁ ἔχω ὁ αἴνιγμα καί παρίσωσις καί ὁ ὁ λαμβάνω ἐν αὐτός μεταφορά παρεμφαίνω ἐνέργεια , οἷος εἰμί ὁ εἶπον παράδειγμα ( γράφω καί ἐνάργεια ) , τοσοῦτος ὁ αἴνιγμα ὁ ἔχω οὗτος πᾶς εἰμί καί ἀστεῖος . [ b 32 ] εἰμί δέ ὁ εἰκών ὁ εὐδοκιμέω μεταφορά , ὡς καί ἀνωτέρω εἶπον . προστίθημι δέ ὁ τρόπος τις , διότι κατά οὗτος καί μόνος διαφέρω , κατά ὅς ὁ μέν εἰκών ἔχω ὁ ὅς , ὁ δέ μεταφορά ὁ ὅς οὐ ἔχω . [ b 34 ] ἀεί γάρ ὁ εἰκών ἐκ δύο λέγω ἤτοι ἐκ δύο σύγκειμαι , ὥσπερ καί ὁ κατά ἀναλογία μεταφορά ἐκ δύο σύγκειμαι · οἷος ὁ φιάλη εἴρω μέν κύριος πρός ὁ Διόνυσος , ὅτι ὁ φιάλη εἰμί ἀσπίς ὁ Διόνυσος , ἐκ ἐκεῖνος δέ μεταφέρω καί πρός ὁ Ἄρης καί ἁρμόζω αὐτός , ὅτι ὁ ἀσπίς φιάλη εἰμί ὁ Ἄρης · ὥστε ὁ μεταφορά οὗτος ἐκ δύο σύγκειμαι , ἐκ τε ὁ ἐκ ὅς μεταφέρω ἤτοι ἐκ ὁ Διόνυσος καί ἐκ ὁ πρός ὅς μεταφέρω ἤτοι ὁ Ἄρης . καί ὁ φόρμιγξ μεταφορά εἰμί δύο προσαρ μοζεω , ὁ τε λύρα , ἐκ ὅς μεταφέρω , καί ὁ τόξον , πρός ὅς μεταφέρω , ὅς καί φόρμιγξ ἄχορδος εἴρω . οὗτος μέν εἰμί λέγω , ὅτι ὁ τόξον φόρμιγξ ἄχορδος εἰμί , οὐ ἁπλόος εἰμί ἀλλά αἰνιγματώδης · ἔχω γάρ ὁ ἀντίκειμαι · εἰμί μέν γάρ ὁ τόξον εἶπον φόρμιγξ , κεχορδωμένον αὐτός εἴρω , εἰμί δέ ἄχορδος αὐτός εἶπον , οὖον λέγω αὐτός εἰμί φόρμιγξ ἤτοι λύρα · ὁ δέ λέγω ὁ τόξον φόρμιγξ ἁπλόος εἰμί . [ a 3 ] καί εἰκάζω δέ ὁ εἰκών , οἷος ὁ αὐλητής εἰκάζω πίθηκος . αὐλητής κακός εἰμί καί κακόφωνος καί παρεικάζω αὐτός πίθηκος · ὡς γάρ ὁ πίθηκος μικρός εἰμί χαμόθεν ἔοικα ἀείδω , οὗτος καί ὁ αὐλητής ἐκεῖνος ἔοικα χαμόθεν ἀείδω . ἢ παρεικάζω ὁ αὐλητής ἐκεῖνος λύκος ψακαζο μένος εἰς μύωψ . μύωψ λέγω ὁ τζιμούριον . ψακάζω λέγω ὁ μουγκρίζω · ὡς γάρ ὁ λύκος ψακάζω καί μουγκρίζω ἐν ὁ στρέφω χάσκω , ὡς εἄν Δάκης ὁ ἐπί-κάθημαι ἐν ὁ ὦμος αὐτός ὁ λύκος μύωψ ( ἵστημι γάρ , ὅτι καί μύωψ τις ἐπικαθίημι ἐν ὁ ὦμος ὁ λύκος καί στρέφω δάκνω ὁ μύωψ ὡς ἐκμυζάω ὁ αἷμα αὐτός , οὗτος καί ὁ αὐλητής ἐκεῖνος ἀείδω ἔοικα λύκος μουγκρίζω . τις δέ ὁ ἀντίγραφος ἔχω [ a 3 ] λύχνος ψεκάζω εἰς μύωψ , ἤτοι ὥσπερ ὁ λύχνος ψεκάζω ἤτοι τζιντζιρίζω εἰς μύωψ , ἤτοι ὅταν μέλλω σβέννυμι . μύωψ λέγω ὁ σβέσις παρά ὁ μύω , ὁ καμμύω · ἄμφω γάρ ἤτοι ἐπί ἀμφο τέρος γάρ συνάγω ὁ αὐτός ἤτοι καί ἐπί ὁ αὐλητής καί ἐπί ὁ πίθηκος · ὡς γάρ ὁ πίθηκος χαμόθεν ἀείδω , οὗτος καί ὁ αὐλητής . ἢ καί ὡς λύκος μουγκρίζω , οὗτος καί ὁ αὐλητής . [ a 4 ] εἰμί δέ ὁ εἰκών ἔχω ὁ εὕω , ὅταν μεταφορά ὅς ἤτοι εἰμί ὁ εἰκών καί μεταφορά . καί ὁ ἐρείπιον εἰκάζω ῥάκος οἰκίον · ὡς γάρ ὁ ῥάκος ἤτοι ὁ κατασχίζω πανίον ῥίπτω , οὗτος καί ὁ ἐρείπιον τόπος ὁ μή θεμέλιος ἔχω ἀποβάλλω . ὁ Νικήρατος ὄνομα κύριος εἰμί · καί ὁ Πράτης ὄνομα κύριος . ὁ γοῦν Νικήρατος λυπέω ὁ Πράτης καί ὁ Νικήρατος λυπέω ὑπό ὁ Πράτυς καί βοῦς ἐν ὁ ὀδυνάω παρεικάζω τις Φιλοκτήτης ὀδυνάω · οὗτος γάρ δάκνω ὑπό ὄφις καί ὀδυνάω βοάω , ὁ δέ Ἕλλην ἀφίημι αὐτός εἰς νῆσος καί ἀποπλέω εἰς ὁ Τροία . [ a 8 ] ὁ Θρασύμαχος εἶδον ὁ Νικήρατος ἡσσάομαι ἤτοι δέρω ὑπό ὁ Πράτυς καί ῥαψῳδέω ἤτοι καλέω , κομάω δέ καί πολύς τρήχω καί αὐχμηρός καί κατάξηρος παρεικάζω ὁ Φιλοκτήτης λυπέω καί ὀδυνάω διά ὁ δῆξις . [ a 10 ] ἐν ὅς μάλιστα ἐκπίπτω καί σφάλλω ὁ ποιητής , ἐάν μή εὕω ὁ εἰκών παρά αὐτός ποιέω καί ἐάν μή εὐδοκιμέω ὁ παρά αὐτός γίγνομαι εἰκών . [ a 12 ] ὅλος λέγω ὁ ἄτριχος σκέλος · σκώπτω γοῦν τις ἔχω λεπτόν σκέλος ὅτι φορέω ἤτοι φέρω ὁ σκέλος ὁ ὅλος ὥσπερ σέλινον · ὡς γάρ ὁ σέλινον εἰμί λεπτός , οὗτος καί ὁ σκέλος εἰμί λεπτός ὁ σκώπτω . ἢ ὅλος λέγω ὁ ὁμαλός , ὁ ἁπαλός . [ a 13 ] ὁ Κώρυκος ἄνθρωπος εἰμί ἔχω ἄντρον στενός · ὅθεν καί λέγω ἄντρον Κωρύκιος · ὁ γοῦν Φιλάμμων καταδιώκω καί βιάζω διά ὁ Κωρύκιος ἄντρον εἰσέρχομαι , καί ὁ μέν ἥμισυς αὐτός εἰσέρχομαι , ὁ δέ ἕτερος ἥμισυς ὁ σῶμα εἰμί ἔξω καί ἔοικα δισακιον . ὁ ἀπόσκωμμα γοῦν εἰμί πρός τις σπουδάζω σηκόω δισάκιόν τίς ἢ μικρός φορτίον ἤτοι ἡμιμέδιμνον · καί ζυγομαχέω μέν μετά ὁ ἡμιμέδιμνον , μή δύναμαι δέ βαστάζω αὐτός καί ἀείρω ἐπί ὁ ἐγώ , ὅτι εἰμί οὗτος ζυγομαχέω ὁ Κώρυκος ὥσπερ ὁ Φιλάμμων . ὅτι δέ καί ὁ κατά ἀναλογία μεταφορά εἰκών εἰμί , εἴρω πολλάκις . [ a 14 ] καί ὁ παροιμία δέ μεταφορά εἰμί μετακομίζω ἀπό ἄλλος εἶδος εἰς ἄλλος εἶδος , οἷος εἰμί τις προσκαλέω τις ἐλπίζω βοηθέω παρά αὐτός , βλάπτω δέ ἐναντίος μᾶλλον παρά αὐτός · πρός γοῦν ὁ τοιοῦτος ὁ βλάπτω , ἀπό ὅς μᾶλλον οἴομαι βοηθέω , ἁρμόζω εἶπον ὁ [ a 16 ] Καρπάθιος ὁ λαγῶς · ἐν γάρ ὁ Κάρπαθος λαγώς οὐ εἰμί , εἶτα μετακομίζω ἀπό ὁ Ἑλλάς λαγῶς εἰς Κάρπαθος , ἵνα οὗτος ἐσθίω · ζῶ γάρ αὐτός μετακομίζω , ὁ δέ πληθύνω ἔφαγον ὁ ἄμπελος αὐτός . ὡς γοῦν ὁ Καρπάθιος ἐκ ὁ λαγῶς μᾶλλον βλάπτω , ἐκ ὅς ἐλπίζω ὠφελέω , οὗτος καί οὗτος βλάπτω ἐκ ἐκεῖνος , ἐκ ὅς ἐλπίζω ὠφελέω · ἄμφω γάρ ἤτοι ὁ Καρπάθιος καί οὗτος ὁ ἐλπίζω ὠφελέω παρά ὁ προσκαλέω παρά αὐτός βλάπτω καί πάσχω ὁ εἴρω , ὁ μέν βλάπτω παρά ὁ λαγῶς ἐσθίω ὁ ἄμπελος αὐτός , ὁ δέ βλάπτω παρά ὁ προσκαλέω παρά αὐτός . [ a 18 ] ὅθεν μέν λέγω ὁ ἀστεῖος ἤτοι ἐκ ὁ μή ὅς φημί λέγω καί σημαίνω . εὐδοκιμέω ὑπερβολή λέγω ἢ ὁ ὑπερβολικός τίς παρεμφαίνω . [ a 20 ] ὁ ὑπώπιον ὁ βοτάνη εἰμί , εἰμί περιχρίω ὁ παρειά τις ὁ ἄνθρωπος φαίνω ἐρυθρός . πρός τις γοῦν ὕπειμι πιάζω ἤτοι ἐρυθρός φαίνω ἐκ ὁ περιχέω ὁ ὑπώπιον ἀποσκώπτω τις εἶπον οἴομαι δέ εἄν αὐτός εἰμί τάλαρος ἤτοι καλάθιον πλήρης συκάμινος ἢ σῦκον · ἐρυθρός γάρ εἰμί ὁ συκάμινον . ὁ γοῦν εἶπον οὕτως εἰμί ὁ παρειά αὐτός Ἐρυθραί , ὡς δοκέω φέρω τάλαρος συκάμινος ἐν ὁ παρειά ὑπερβάλλω ἐρυθρότης παρεμφαίνω ὁ εἰκών οὗτος · πῶς γάρ εἰμί δυνατός τοσοῦτος ἐρυθρότης γίγνομαι ἀπό ὁ ὑπώπιον ἐν ὁ παρειά , ὅσος ὁ πλῆθος ὁ συκάμινος ὁ ἐν ὁ τάλαρος ἔχω ; [ a 21 ] ἀλλά ὁ πολύς ἤτοι ὁ ὑπερβάλλω ὁ ἐρυθρότης , ὅς παρεμφαίνω ὁ εἰκών εἰμί ἐν ὁ παρειά διά ὁ συκάμινος , σφέ δράω ἤτοι ὑπερβολικός εἰμί . εὑρίσκω δέ , ὅσπερ μᾶλλον ἀληθής , σχόλιον ἐν τις ὁ θριπηδεστάτων βιβλίον τοιοῦτος · ὁ ὑπωπιάζω σημαίνω ἄνθρωπος ἔχω πάθος ὑπώπιον , ὅσπερ φύω γίγνομαι περί ὁ ὀφθαλμός ἀπό μώλωψ . [ a 18 ] καί διότι ὁ εἰκών ἔχω ὁ ἡδύς καί ἡδύς δοκέω καί ἀστεῖος , σχεδόν εἴρω ὁ αἴτιος . [ a 21 ] ἀλλά ὁ πολύς σφόδρα ἤγουν φαίνω ὑπερβολικός . [ a 22 ] ὁ δέ λέγω ὥσπερ καί ὁ καί ὁ , ἤτοι ὁ παραβολή ( οὗτος γάρ ἔχω ὁ ὅς ) εἰμί διαφέρω ὁ μεταφορά κατά ὁ λέξις , διότι ὁ μέν μεταφορά ἄνευ ὁ ὅς ΕΚΦΕ ρεται , ὁ δέ παραβολή μετά ὁ ὅς · οἷος ὥσπερ Φιλάμμων ζυγομαχέω ὁ Κώρυκος , οὗτος παραβολή , εἰμί δέ εἶπον [ a 25 ] οἴομαι δέ εἄν Φιλάμμων αὐτός εἰμί μάχομαι ἤτοι ζυγομαχέω ὁ Κώρυκος , μεταφορά εἰμί · κατά οὗτος γάρ ὁ μεταφορά διαφέρω ὁ παραβολή , ὁ προσθήκη ὁ ὅς . καί πάλιν , εἰμί εἶπον ὥσπερ σέλινον ὅλος ὁ σκέλος φορέω , εἰμί παραβολή , εἰμί δέ εἶπον οἴομαι δέ εἄν οὖον σκέλος ἀλλά σέλινον ἔχω ὅλος σκέλος , μεταφορά . [ a 28 ] εἰμί δέ ὁ ὑπερβολή Μέιρα κιοιδεω ἤτοι πρέπω εἰμί ὁ μειράκιον ὁ ὑπερβάλλω εἰκών · διό ὁ τοιοῦτος ὁ ὑπερβολικός εἰκών ὁ ὀργίζω μᾶλλον λέγω ὡς σφοδρός . [ a 31 ] οὐδέ εἰμί ἐγώ τόσος δήω , ὅσος ψάμαθος τε κόνις τε , ἐκ ὁ ἰῶτα ὁ Ὅμηρος · λέγω ὁ Ἀχιλλεύς , ὅτι δίδωμι αὐτός ὁ θυγάτηρ ὁ Ἀγανέμνονος μετά ὁ Βρισηΐ ̈ς . [ b 11 ] χράω δέ μάλιστα οὗτος ἤτοι ὁ ὑπερβάλλω εἰκών ὁ ἀττικός ῥήτωρ , διό πρέσβυς λέγω ἀπρεπής , ἤτοι ὁ ὑπερβάλλω οὗτος εἰκών οἰκεῖος εἰμί ὁ μειράκιον καί ὁ νέος ἐνθυμέομαι , λοιπός ὁ πρός βυτερεω εἰμί ἀνοίκειος ὡς μή φύω θυμόω διά ὁ ψυχρότης .