anonymi-de-barbarismo-et-soloecismo.de-barbarismo-et-soloecismo 3
Τοῦ λόγου ἀρεταὶ μέν εἰσιν ἕξ . Ἑλληνισμὸς , Σαφήνεια , Κυριολογία , Συντομία , Εὐσυνθεσία , Εὐπρέπεια . Κακίαι δὲ ταύταις ἀντικείμεναι ὁμοίως ἕξ . Βαρβαρισμὸς , Ἀσάφεια , Ἀκυρολογία , Μακρολογία , Κακοσυνθεσία , Ἀπρέπεια . Ἑλληνισμὸς μὲν οὖν ἐστι λέξις ὑγιὴς , καὶ ἀδιάστροφος λόγου μερῶν συμπλοκὴ μετάλληλος ☼ ) · Βαρβαρισμὸς δέ ἐστι λέξις ἡμαρτημένη παρὰ τὴν τῶν Ἑλληνιζόντων συνήθειαν . Διαφέρει δὲ Βαρβαρισμὸς Σολοικίας · ὅτι ἡ μὲν Σολοικία τὴν τάξιν βλάπτει τοῦ λόγου , ὁ δὲ Βαρβαρισμὸς τὰ ἔπη τῆς λέξεως . Γίνεται δὲ Βαρβαρισμὸς κατὰ τρόπους ἐννέα · προσθέσει , ἀφαιρέσει , ἐναλλαγῇ , μεταθέσει , συναλοιφῇ , διαιρέσει , τόνῳ , χρόνῳ , πνεύματι . Κατὰ μὲν οὖν Πρόσθεσιν βαρβαρίζουσιν οἱ λέγοντες Σωκράτην , Δημοσθένην . τὰ γὰρ εἰς η̄ς̄ λήγοντα σύνθετα οὐ προσλαμβάνει ἐπὶ τῆς αἰτιατικῆς τὸ ν̄ , ὅπαν ᾖ παρ’ οὐδετέρων πρὸς τὴν κατάληξιν , ἢ ῥῆμα ἐπὶ τέλει ἐμφαίνηται . Κατὰ δὲ Ἀφαίρεσιν · ὡς εἴ τις λέγοι τὸν Ἑρμῆ , δεῖ γὰρ λέγειν τὸν Ἑρμῆν . Κατὰ δὲ Πρόσθεσιν · λέγοντες τὸν δίφρον , δρίφον · καὶ τὸ φέρω , φέρνω · καὶ Μυτιληναῖον , Μιτυληναῖον · ἀπὸ γὰρ τοῦ Μύτωνος τοῦ κτίστου Μυτιλήνη καλεῖται . Κατὰ δὲ Ἐναλλαγὴν , ὅσοι λέγουσιν ἀντὶ τοῦ ἐδυνάμην , ἠδυνάμην · καὶ ἀντὶ τοῦ ἐβουλόμην , ἠβουλόμην . ὅσα γὰρ ἀπὸ συμφώνου ἄρχεται τῶν ῥημάτων ἐν τῷ ἐνεστῶτι χρόνῳ , ταῦτα κατὰ τὸν παρατατικὸν ἀπὸ τοῦ ε̄ ἄρχεται . λέγω , ἔλεγον · φέρω , ἔφερον · οὕτω μέλλω , ἔμελλον · βούλομαι , ἐβουλόμην · καὶ δύναμαι , ἐδυνάμην . Κατὰ δὲ Συναλοιφὴν , ὡς Μένανδρος λέγει , Ὁ θάτερος μὲν τοῖν δυοῖν Διοσκόροιν . ἀντὶ τοῦ φάναι , ὁ ἕτερος · ἡ γὰρ τοιαύτη συναλοιφὴ γίνεται ἐπὶ οὐδετέρου ἄρθρου , ὅταν αὐτῷ ἐπιφέρηται ὄνομα ἀπὸ φωνήεντος ἀρχόμενον , οἷον τὸ ἕτερον λέγω θάτερον · ἐπὶ ἀρσενικοῦ δὲ οὐδαμῶς . Κατὰ δὲ Διαίρεσιν , ὡς ὅταν Ἡσίοδος λέγῃ , Μάγνης δ’ αὖ Δίκτην τε καὶ ἀντίθεον Πολυδεύκεα . οὐ γὰρ διαιρεῖται , ὧν ἡ αἰτιατικὴ εἰς ν̄ λήγει · αἱ γὰρ εἰς ᾱ λήγουσαι αἰτιατικαὶ διαιροῦνται , Δημοσθένεα , Δημοσθένη γὰρ καὶ Διογένη . Κατὰ δὲ Τόνον βαρβαρίζουσιν οἱ λέγοντες , ἐὰν βουλῶμαι , καὶ ἐὰν ἀρχῶμαι . δεῖ γὰρ λέγειν , ἐὰν βούλωμαι , καὶ ἐὰν ἄρχωμαι · ἐπειδὴ τὰ ὑποτακτικὰ τοῖς ἰδίοις ὁριστικοῖς ὁμοτονεῖ , φέρομαι , ἐὰν φέρωμαι · λέγομαι , ἐὰν λέγωμαι · οὕτω καὶ ἐὰν βούλωμαι , καὶ ἐὰν ἄρχωμαι . Ὁμοίως καὶ περὶ τοὺς τόνους βαρβαρίζουσιν οἱ λέγοντες ἀκρᾶτον προπερισπωμένως · δεῖ γὰρ λέγειν ἄκρατον προπαροξυτόνως · ἡ γὰρ τοῦ ᾱ στέρησις προτιθεμένη τῶν δισυλλάβων ὀνομάτων εἰς ο̄ς̄ ληγόντων ἀναβιβάζει τὸν τόνον · οἷον κακὸς , ἄκακος · φθαρτὸς , ἄφθαρτος · οὐκοῦν καὶ κρατὸς , ἄκρατος . Κατὰ δὲ Χρόνους βαρβαρίζουσιν οἱ λέγοντες πινακωῒς ἐκτεταμένως · δεῖ γὰρ λέγειν πινακὶς συνεσταλμένως , ὡς θυρὶς , σανίς . Κατὰ δὲ Πνεῦμα βαρβαρίζουσιν οἱ λέγοντες αὕριον δασέως · δεῖ γὰρ αὔριον ψιλῶς · ἐπείπερ εἴρηται παρὰ τὴν αὔραν , ἥτις ἐκ τῶν ποταμῶν ἕωθεν ἀναδίδοσθαι φιλεῖ . Αὔρη δ’ ἐκ ποταμοῦ ψυχρὴ πνέει ἠῶθι πρό . ἄλλως τε καὶ διὰ ψιλοῦ τοῦ στοιχείου συναλείφεται . Μηδ’ ἀναβάλλεσθαι ἔς τ’ αὔριον , ἔς τ’ ἔννηφι . εἰ γὰρ ἦν δασυ , πάντως ἂν διὰ τοῦ θ ὤφειλεν εἶναι ἡ συναλοιφή . Ἀκυρολογία δὲ , ἥτις περὶ τὸ σημαινόμενον ἁμαρτάνεται · τῆς δὲ κακίας μέρος ἐστὶ καὶ ἡ ἀκυρολογία . ὡς παρὰ τῷ Καλλιμάχῳ ἐπὶ τῶν ἀπολομένων νηπίων , Μητέρας ἐξεκένωσαν , ἐκούφισσαν δὲ τιθήνας . Τοὐναντίον γὰρ , ἐβάρυναν ἀπολέσαντες τὰ ὑπ’αὐτῶν τρεφόμενα βρέφη . καὶ παρ’ Αἰσχύλῳ , Ὁρῶμεν ἀνθοῦν πέλαγος Αἰγαῖον νεκροῖς .
Lemmas: Τοῦ λόγος ἀρετή μέν εἰμί ἕξ . Ἑλληνισμός , σαφήνεια , κυριολογία , συντομία , εὐσυνθεσία , Εὐπρέπεια . κακία δέ αὐτός ἀντίκειμαι ὅμοιος ἕξ . βαρβαρισμός , ἀσάφεια , ἀκυρολογία , μακρολογία , κακοσυνθεσία , ἀπρέπεια . Ἑλληνισμός μέν οὖν εἰμί λέξις ὑγιής , καί ἀδιάστροφος λόγος Μέρα συμπλοκή μετάλληλος ☼ ) · βαρβαρισμός δέ εἰμί λέξις ἁμαρτάνω παρά ὁ ὁ ἑλληνίζω συνήθεια . διαφέρω δέ βαρβαρισμός σολοικία · ὅτι ὁ μέν σολοικία ὁ τάξις βλάπτω ὁ λόγος , ὁ δέ βαρβαρισμός ὁ ἔπος ὁ λέξις . γίγνομαι δέ βαρβαρισμός κατά τρόπος ἐννέα · πρόσθεσις , ἀφαίρεσις , ἐναλλαγή , μετάθεσις , συναλιφή , διαίρεσις , τόνος , χρόνος , πνεῦμα . κατά μέν οὖν πρόσθεσις βαρβαρίζω ὁ λέγω Σωκράτης , Δημοσθένης . ὁ γάρ εἰς εἷς λήγω σύνθετος οὐ προσλαμβάνω ἐπί ὁ αἰτιατικός ὁ ν , ὁράω εἰμί παρά οὐδέτερος πρός ὁ κατάληξις , ἢ ῥῆμα ἐπί τέλος ἐμφαίνω . κατά δέ ἀφαίρεσις · ὡς εἰμί τις λέγω ὁ Ἑρμῆς , δέω γάρ λέγω ὁ Ἑρμῆς . κατά δέ πρόσθεσις · λέγω ὁ δίφρος , δρίφος · καί ὁ φέρω , φέρνω · καί Μυτιληναῖος , Μιτυληναῖος · ἀπό γάρ ὁ Μύτων ὁ κτίστης Μυτιλήνη καλέω . κατά δέ ἐναλλαγή , ὅσος λέγω ἀντί ὁ δύναμαι , δύναμαι · καί ἀντί ὁ βούλομαι , βούλομαι . ὅσος γάρ ἀπό σύμφωνος ἄρχω ὁ ῥῆμα ἐν ὁ ἐνίστημι χρόνος , οὗτος κατά ὁ παρατατικός ἀπό ὁ ἔ ἄρχω . λέγω , λέγω · φέρω , φέρω · οὕτως μέλλω , μέλλω · βούλομαι , βούλομαι · καί δύναμαι , δύναμαι . Κατά δέ συναλοιφή , ὡς Μένανδρος λέγω , ὁ θατέρως μέν ὁ δύο Διόσκορος . ἀντί ὁ φημί , ὁ ἕτερος · ὁ γάρ τοιοῦτος συναλιφή γίγνομαι ἐπί οὐδέτερος ἄρθρον , ὅταν αὐτός ἐπιφέρω ὄνομα ἀπό φωνήεις ἄρχω , οἷος ὁ ἕτερος λέγω ἕτερος · ἐπί ἀρσενικός δέ οὐδαμῶς . Κατά δέ διαίρεσις , ὡς ὅταν Ἡσίοδος λέγω , Μάγνης δέ αὖ Δίκτη τε καί ἀντίθεος Πολυδεύκης . οὐ γάρ διαιρέω , ὅς ὁ αιτιατική εἰς ν λήγω · ὁ γάρ εἰς αʹ λήγω αἰτιατικός διαιρέω , Δημοσθένης , Δημοσθένης γάρ καί Διογένης . κατά δέ Τόνος βαρβαρίζω ὁ λέγω , ἐάν βούλομαι , καί ἐάν ἄρχω . δέω γάρ λέγω , ἐάν βούλομαι , καί ἐάν ἄρχω · ἐπεί ὁ ὑποτακτικός ὁ ἴδιος ὁριστικός ὁμοτονέω , φέρω , ἐάν φέρω · λέγω , ἐάν λέγω · οὕτως καί ἐάν βούλομαι , καί ἐάν ἄρχω . Ὅμοιος καί περί ὁ τόνος βαρβαρίζω ὁ λέγω ἄκρατος προπερισπωμένως · δέω γάρ λέγω ἄκρατος προπαροξύτονος · ὁ γάρ ὁ αʹ στέρησις προτίθημι ὁ δισύλλαβος ὄνομα εἰς οςʹ λήγω ἀναβιβάζω ὁ τόνος · οἷος κακός , ἄκακος · φθαρτός , ἄφθαρτος · οὐκοῦν καί κράς , ἄκρατος . Κατά δέ Χρόνος βαρβαρίζω ὁ λέγω πίναξ ἐκτεταμένως · δέω γάρ λέγω πινακίς συνεσταλμένως , ὡς θυρίς , σανίς . Κατά δέ πνεῦμα βαρβαρίζω ὁ λέγω αὔριον δασύς · δέω γάρ αὔριον ψιλός · ἐπεί λέγω παρά ὁ αὔρα , ὅστις ἐκ ὁ ποταμός ἕωθεν ἀναδίδωμι φιλέω . Αὔρα δέ ἐκ ποταμός ψυχρός πνέω ἠώς πρό . ἄλλως τε καί διά ψιλός ὁ στοιχεῖον συναλείφω . μηδέ ἀναβάλλω εἰς τε αὔριον , εἰς τε ἔνος . εἰμί γάρ εἰμί δασύς , πάντως ἄν διά ὁ θ ὀφείλω ἔρχομαι ὁ συναλιφή . ἀκυρολογία δέ , ὅστις περί ὁ σημαίνω ἁμαρτάνω · ὁ δέ κακία μέρος εἰμί καί ὁ ἀκυρολογία . ὡς παρά ὁ Καλλίμαχος ἐπί ὁ ἀπόλλυμι νήπιος , Μήτηρ ἐκκενόω , κουφίζω δέ τιθήνη . ἐναντίος γάρ , βαρύνω ἀπόλλυμι ὁ υπ’αυος τρέφω βρέφος . καί παρά Αἰσχύλος , ὁράω ανθίζω πέλαγος Αἰγαῖος νεκρός .