anna-comnena.alexias 14.9
Ἐν ὅσῳ δέ ταῦτα ἐτελεῖτο καὶ ἡ λογικὴ ἐκείνη μετὰ τῶν Μανιχαίων συνεκροτεῖτο ἅμιλλα φθάσας τις ἀπὸ τοῦ Ἴστρου τὴν τῶν Κομάνων ἀπήγγελλε διαπεραίωσιν . ὁ δέ βασιλεὺς μὴ μελλήσας ὅλως πρὸς τὸν Δάνουβιν ἤλαυνε περιτυχοῦσι στρατιώταις συγχρησάμενος . καὶ τὴν Βιδύνην καταλαβὼν καὶ τοὺς βαρβάροις μὴ εὑρηκώς ( προέφθασαν γὰρ τὴν τοῦ αὐτοκράτορος ἔλευσιν μεμαθηκότες εἰς τοὐπίσω διαπερᾶσαι ) παραχρῆμα στρατιώτας γενναίους ἀποδιελόμενος τὴν τῶν βαρβάρων ἐπιδίωξιν ἐπέτρεψεν . οἱ δέ κατόπιν τούτων παραχρῆμα ἤλαυνον τὸν Ἵστρον διαπεράσαντες . καὶ ἐπὶ τρισὶ διώκοντες νυχθημέροις , ἐπεὶ τοὺς Κομάνους ἐθεάσαντο δι’ ὧν ἐπεφέροντο σχεδιῶν τὸν ἐκεῖσε τοῦ Δανούβεως ῥέοντα ποταμὸν διαπεράσαντες , ἄπρακτοι πρὸς τὸν αὐτοκράτορα ἐπανέστρεψαν . ὁ δέ βασιλεὺς ἠνιόθη μέν , ὅτι μὴ κατελήφθησαν παρὰ τῶν στρατευμάτων οἱ βάρβαροι , ὅμως μέντοι καὶ τοῦτο μέρος νίκης hήσατο , ὅτι ἐξ ἀκοῆς καὶ μWοντς τοὺς βαρβάροις ἀπῶσε καὶ ὅτι πολλοὺς τῶν ἀπὸ τῆς Mανιχαἰ·κἧς αἱρέσεως εἰς τὴν ἡμετέραν μετένεγκε πίστιν διπλοῦν στησάμενος τρόπαιον καὶ κατὰ βαρβάρων ἀπὸ τῶν ὅπλων καὶ κατὰ τῶν αἱρετικῶν ἀπὸ τῶν εὐσεβεστάτων λό - γων . ὑποστρέψας τοίνι·ν καὶ αὖθις εἰς Φιλιππούποhν y.ai μικρὸν διαναπαί·σας ἑαυτὸν πάλιν ἀγώνων εἴχετο . τὸν γάρ τοι Κουh́οντα καὶ τὸν Κούσινον καὶ τὸν ἐπὶ τόποις 0cJo - Aoj’ , ἄνδρας προστάτας τῆς - Ἰανιχαἰ·κ͂1-̓C - αἱρέσεως καὶ τὰ μέν ἄλλα κατὰ τοὺς ἄλλοις Mανιχαίους , δεινοὺς δὲ ἐνστῆναι ij^ ἱαυτῶν ναοδοξίᾳ καὶ πρὸς τὸ πεισθῆναι λόγοις ἀδαμαντί - ἀδαμαντίνους , σπαράξαι δέ τὸ θεῖον λόγιον καὶ κπκοσχόλως αὐτὸ ἰ̓́κλα - βεῖν εἰς ὑπερβολὴν εὐμηχάνους , τοιτοι·ς ΙιεταπειιποΙιενοb̓ καθ’ ἡμέραν ἑκάστην πρὸς αἰτοὺς τὸν λογικὸν συνεκρότει πόλε - μον.͂ καὶ ἢν ἰδεῖν ἀγῶνα διπλοῦν , τοῦ μὲν βασιλέως , ὁπως σωθεῖεν , καὶ σφόδρα ίπεραγιονι--οΙιένοι , τῶν δ’ , ὅπως νι - νικήσειαν τὴν λεγομένην Καδμείαν , διαφιλονεικοίντων . ετστᾶσι μὲν γὰρ καὶ οεͅ τρεῖς θήξαντες ἀλλήλοις καθάπερ σιῶν ὀδόντες καὶ τοῖς λόγους τοῖ · αἰ τοκρατορος ἐν νῷ ἔχοντες διατέμνειν καὶ εἴ τις τὸν Κοίσινον ἐξέφευγεν ἔνστασις , ταύτης ὁ Κουλων ἀντελαμβάνετο καὶ ἀμηχανοῦντος Κουλέοντος ὁ Φῶλος αὖθις ἀντεξανίστατο ἢ καὶ πρὸς τὰς βασιλικὰς προτάσεις καὶ ὑποφορὰς ἄλλος ἐπ᾿ ἄλλῳ ἠγείρετο καθάπερ μέγιστα κύματα ἐπὶ μεγάλοις καταλαμβάνοντα κύμασιν . ὁ.δὲ αὐτοκράτωρ τὰς πάσας τούτων διαλύων ὡς ἱστὸν ἀράχνης ἐνστάσεις ἐπέρραπτε μὲν εὐθὺς τῶν ἀκαθάρτων τὰ στόματα · ὡς δέ πέπεικεν οὐδαμῶς , τέλος ἀπειρηκὼς πρὸς τὴν τῶν ἀνδρῶν τούτων ἠλιθιότητα προπέμπει τούτους εἰς τὴν βασιλίδα πόλιν ἑστίαν ἀποκληρωσάμενος αὐτοῖς τὰς περὶ τὸ μέγα παλάτιον περιδρόμους στοάς . οὐ μὴν ἄθηρος παντάπασιν ἦν , εἰ καὶ τούτους τοὺς ἀρχηγοὺς λόγοις τῷ τέως οὐκ ἐθήρασεν , ἀλλ᾿ ἡμέρας ἑμκαστης προσῆγε Θεῷ ὅπου μὲν ἑκατόν , ὅπου δὲ καὶ πλείους τῶν ἑκατόν , ὡς συμποσοῦσθαι τούς τε προτεθημένους καὶ τοὺς νῦν ὑπὸ τῆς τούτου γλώττης ἑαλωκότας εἰς μυρίας καὶ χιλιάδας ἀνδρῶν πολυαριθμήτων . καὶ τί γὰρ δεῖ λέγειν καὶ διατρίβειν περὶ ὧν ἡ σύμπασα οἰκουμένη ἐπίσταται καὶ μάρτυρές εἰσι καὶ ἀνατολὴ καὶ δύσις ; πόλεις γὰρ ὅλας καὶ χώρας ταῖς παντοδαπαῖς αἱρέσεσι κεκρατημένας πολυτρόπως εἰς τὴν ἡμετέραν ὀρθόδοξον μετήνεγκε πίστιν . τοὺς μὲν τὰ πρῶτα φέροντας μεγάλων ἠξίου δωρεῶν καὶ τῶν στρατιωτῶν τοῖς λογάσι κατέλεγε · τοὺς δὲ χυδαιοτέροις συναθροίσας ἅπαντας καὶ ὅσοι σκαπανεῖς ἦσαν καὶ περὶ ἄροτρα καὶ βόας ἠσχόληντο , πάντας συναγαγὼν ἅμα καὶ τέκνοις καὶ γυναιξὶ καὶ πόλιν τούτοις δειμάμενος ἀγχοῦ που Φιλιππουπόλεως καὶ πέραν Εὔρου τοῦ ποταμοῦ ἐκεῖσε τούτους μετῴκισεν Ἀλεξιούπολιν τὴν πόλιν κατονομάσας ἢ καὶ Νεόκαστρον , ὃ καὶ μᾶλλον ἐπεκράτησεν , ἀποδασάμενος καὶ τούτοις κἀκείνοις ἀρούρας τε καὶ οἰνόπεδα καὶ οἰκίας καὶ κτίσιν ἀκίνητον . οὐ μὴν ἀφῆκεν αὐτοῖς ἀνίσχυρα τὰ τῶν δόσεων οὐδ’ ὥσπερ Ἀδώνιδος νιδος κήπους σήμερον ἀνθοῦντας καὶ αὔριον καταρρέοντας , ἀλλὰ καὶ χρυσοβούλλοις λόγοις τὰς πρὸς τούτους ἐνεπέδωσε δωρεὰς καὶ οὐκ εἰς τούτους μόνοις περιϊσταμένας τὰς χάριτας ἔστησεν , ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς ἐξ αἰτῶν καὶ τοὺς ἐξ ἐκείνων διαδοσίμους πεποίηκε · καὶ τούτων διαρρυέντων αἱ γυναῖκες αὐθις τῶν δεδωρημένων ἀντέχονται . οὕτως ἐκεῖνος ἐξήπλου τὰς χάριτας . ταῦτα μέν οὕτω λελέχθω · τὰ γὰρ πλείω παρείθη . καὶ μή τις ἐπιμεμφέσθω τὴν ἱστορίαν , ὡς δῆθεν δωροδοκοῦσαν τὴν συγγραφήν . τῶν γὰρ νῖν ὄντων μάρτυρές εἰσι πολλοὶ τῶν ἀφηγουμένων , καὶ οὐκ ἂν ψευδηγορίας ἁλοίημεν . καὶ ὁ μὲν αὐτοκράτωρ πάνθ’ ὡς ἐχρῆν πεποιηκὼν ἀπάρας ἐκεῖθεν εἰς τὴν βασιλίδα Πόλιν μετεσκηνώκει . καὶ πάλιν οἱ αὐτοὶ ἀγῶνες καὶ διατάξεις πρὸς τοὺς ἀμφὶ τὸν Κουλέοντά τε καὶ Κούσινον ἐγίνοντο τῷ αὐτοκράτορι συνεχεῖς . ἀλλὰ τὸν μὲν Κουλέοντα εἷλεν ὡς συνετώτερον , οἶμαι , καὶ δυνάμενον παρακολουθῆσαι λόγοις ἀληθείας καὶ τῆς ἡμετέρας μάνδρας πεποίηκε πρόβατον ἡμερώτατον . ὁ δέ γε Κούσινος καὶ ὁ Φῶλος ἐξαγριαίνοντες καὶ βαλλόμενοι μὲν καθάπερ σίδηρος ταῖς συχναῖς τοῦ αὐτοκράτορος ὁμιλίαις , ὅμως μέντοι σιδήρεοι μένοντες ἐξετράποντό τε καὶ οὐκ εὐαγώγως εἶχον αὐτῷ . καὶ διὰ τοῦτο ὡς πάντων Μανιχαίων βλασφημοτάτους καὶ καθαρῶς εἰς λαμπρὰν μελαγχολίαν ἐλαύνοντας εἰς τὴν οὑτωσὶ λεγομένην Ἐλεφαντίνην φρουρὰν ἐμβαλὼν καὶ τὰ πρὸς χρείαν ἅπαντα δαψιλῶς χορηγῶν μόναις ταῖς ἑαυτῶν κακοπραγίαις ἀφῆκεν ἀποθανεῖν .
Lemmas: ἐν ὅσος δέ οὗτος τελέω καί ὁ λογικός ἐκεῖνος μετά ὁ Μανιχαῖος συγκροτέω ἅμιλλα φθάνω τις ἀπό ὁ Ἴστρος ὁ ὁ κομάς ἀπαγγέλλω διαπεραίωσις . ὁ δέ βασιλεύς μή μέλλω ὅλως πρός ὁ Δάνουβιν ἐλαύνω περιτυγχάνω στρατιώτης συγχράομαι . καί ὁ βιδυνη καταλαμβάνω καί ὁ βάρβαρος μή εὑρίσκω ( προφθάνω γάρ ὁ ὁ αὐτοκράτωρ ἔλευσις μανθάνω εἰς τοὐπίσω διαπεράω ) παραχρῆμα στρατιώτης γενναῖος ἀποδιαιρέω ὁ ὁ βάρβαρος ἐπιδίωξις ἐπιτρέπω . ὁ δέ κατόπιν οὗτος παραχρῆμα ἐλαύνω ὁ Ἵστρος διαπεράω . καί ἐπί τρεῖς διώκω νυχθήμερον , ἐπεί ὁ Κομάνος θεάομαι διά ὅς ἐπιφέρω σχεδία ὁ ἐκεῖσε ὁ Δανούβεως ῥέω ποταμός διαπεράω , ἄπρακτος πρός ὁ αὐτοκράτωρ ἐπαναστρέφω . ὁ δέ βασιλεύς ἠνιόθη μέν , ὅτι μή καταλαμβάνω παρά ὁ στράτευμα ὁ βάρβαρος , ὅμως μέντοι καί οὗτος μέρος Νίκη αἰσθάνομαι , ὅτι ἐκ ἀκοή καί μWοντς ὁ βάρβαρος ἀπωθέω καί ὅτι πολύς ὁ ἀπό ὁ Mανιχαἰ·κἧς αἵρεσις εἰς ὁ ἡμέτερος μεταφέρω πίστις διπλόος ἵστημι τρόπαιον καί κατά βάρβαρος ἀπό ὁ ὅπλον καί κατά ὁ αἱρετικός ἀπό ὁ εὐσεβής λό - γῆ . ὑποστρέφω τοίνι·ν καί αὖθις εἰς Φιλιππούποhν y.ai μικρός διαναπαί·σας ἑαυτοῦ πάλιν ἀγών ἔχω . ὁ γάρ ὅς κουhοειντα καί ὁ κουσινομαι καί ὁ ἐπί τόπος 0cJo - Aoj’ , ἀνήρ προστάτης ὁ - Ἰανιχαἰ·κ͂1-̓C - αἵρεσις καί ὁ μέν ἄλλος κατά ὁ ἄλλος mανιχαιος , δεινός δέ ἐνίστημι ij^ ιαυος ναοδοξίᾳ καί πρός ὁ πείθω λόγος ἀδάμας - ἀδαμάντινος , σπαράσσω δέ ὁ θέω λόγιος καί κπκοσχόλως αὐτός ἰάλλω - Βέι εἰς ὑπερβολή εὐμήχανος , τοιτοι·ς ΙιεταπειιποΙιενοb̓ κατά ἡμέρα ἕκαστος πρός αετός ὁ λογικός συγκροτέω πόλος - ὅς καί εἄν ὁράω ἀγών διπλόος , ὁ μέν βασιλεύς , ὅπως σῴζω , καί σφόδρα ιπεραγιονι--οιιενος , ὁ δέ , ὅπως ν - νικάω ὁ λέγω Καδμεία , διαφιλονεικέω . ἵστημι μέν γάρ καί οεʹ τρεῖς θήγω ἀλλήλων καθάπερ θεός ὀδούς καί ὁ λόγος τοῖ · ὁ τοκρατωρ ἐν νάω ἔχω διατέμνω καί εἰμί τις ὁ κοισινομαι ἐκφεύγω ἔνστασις , οὗτος ὁ Κούλων ἀντιλαμβάνω καί ἀμηχανάω κουλεων ὁ Φώλος αὖθις ἀντεξανίσταμαι ἢ καί πρός ὁ βασιλικός πρότασις καί ὑποφορά ἄλλος ἐπί ἄλλος ἐγείρω καθάπερ μέγας κῦμα ἐπί μέγας καταλαμβάνω κῦμα . ὁράω αὐτοκράτωρ ὁ πᾶς οὗτος διαλύω ὡς ἱστός ἀράχνης ἔνστασις ἐπιρράπτω μέν εὐθύς ὁ ἀκάθαρτος ὁ στόμα · ὡς δέ πείθω οὐδαμῶς , τέλος ἀπολέγω πρός ὁ ὁ ἀνήρ οὗτος ἠλιθιότης προπέμπω οὗτος εἰς ὁ βασιλίς πόλις ἑστία ἀποκληρόω αὐτός ὁ περί ὁ μέγας Παλάτιον περίδρομος στοά . οὖον μήv ἄθηρος παντάπασι εἰμί , εἰμί καί οὗτος ὁ ἀρχηγός λόγος ὁ τέως οὐ θηράω , ἀλλά ἡμέρα ἑμκαστης προσάγω Θεός ὅπου μέν ἑκατόν , ὅπου δέ καί πλείων ὁ ἑκατόν , ὡς συμποσόω ὁ τε προτίθημι καί ὁ νῦν ὑπό ὁ οὗτος γλῶσσα ἁλίσκομαι εἰς μυρίος καί χιλιάς ἀνήρ πολυαρίθμητος . καί τίς γάρ δεῖ λέγω καί διατρίβω περί ὅς ὁ σύμπας οἰκέω ἐπίσταμαι καί μάρτυς εἰμί καί ἀνατολή καί δύσις ; πόλις γάρ ὅλος καί χώρα ὁ παντοδαπός αἵρεσις κρατέω πολύτροπος εἰς ὁ ἡμέτερος ὀρθόδοξος μεταφέρω πίστις . ὁ μέν ὁ πρῶτος φέρω μέγας ἀξιόω δωρεά καί ὁ στρατιώτης ὁ λογάς καταλέγω · ὁ δέ χυδαῖος συναθροίζω ἅπας καί ὅσος σκαπανεύς εἰμί καί περί ἄροτρον καί βοῦς ἀσχολέω , πᾶς συνάγω ἅμα καί τέκνον καί γυνή καί πόλις οὗτος δέμω ἀγχοῦ ποῦ Φιλιππούπολις καί πέραν Εὖρος ὁ ποταμός ἐκεῖσε οὗτος μετοικίζω Ἀλεξιούπολις ὁ πόλις κατονομάζω ἢ καί Νεόκαστρον , ὅς καί μᾶλλον ἐπικρατέω , ἀποδατέομαι καί οὗτος ἐκεῖνος ἄρουρα τε καί οἰνόπεδος καί οἰκίον καί κτίσις ἀκίνητος . οὖον μήv ἀφίημι αὐτός ανίσχυρος ὁ ὁ δόσις οὐδέ ὥσπερ Ἄδωνις νιδος κῆπος σήμερον ἀνθέω καί αὔριον καταρρέω , ἀλλά καί χρυσόβουλλος λόγος ὁ πρός οὗτος ἐμπεδόω δωρεά καί οὐ εἰς οὗτος μόνος περιίστημι ὁ χάρις ἵστημι , ἀλλά καί εἰς ὁ ἐκ αἰτέω καί ὁ ἐκ ἐκεῖνος διαδόσιμος ποιέω · καί οὗτος διαρρέω ὁ γυνή αὖθις ὁ δωρέω ἀντέχω . οὕτως ἐκεῖνος ἑξαπλόω ὁ χάρις . οὗτος μέν οὗτος λέγω · ὁ γάρ πλείων παρίημι . καί μή τις ἐπιμέμφομαι ὁ ἱστορία , ὡς δῆθεν δωροδοκώ ὁ συγγραφή . ὁ γάρ νιν εἰμί μάρτυς εἰμί πολύς ὁ ἀφηγέομαι , καί οὐ εἄν ψευδηγορία ἁλίσκομαι . καί ὁ μέν αὐτοκράτωρ πᾶς ὡς χρή ποιέω ἀπαίρω ἐκεῖθεν εἰς ὁ βασιλίς Πόλις μετασκηνόω . καί πάλιν ὁ αὐτός ἀγών καί διάταξις πρός ὁ ἀμφί ὁ κουλεων τε καί κουσινομαι γίγνομαι ὁ αὐτοκράτωρ συνεχής . ἀλλά ὁ μέν κουλεων αἱρέω ὡς συνετός , οἴομαι , καί δύναμαι παρακολουθέω λόγος ἀλήθεια καί ὁ ἡμέτερος μάνδρα ποιέω πρόβατον ἥμερος . ὁ δέ γε Κούσινος καί ὁ Φώλος ἐξαγριαίνω καί βάλλω μέν καθάπερ σίδηρος ὁ συχνός ὁ αὐτοκράτωρ ὁμιλία , ὅμως μέντοι σιδήρεος Μένων ἐκτρέπω τε καί οὐ εὐαγώγως ἔχω αὐτός . καί διά οὗτος ὡς πᾶς Μανιχαῖος βλάσφημος καί καθαρός εἰς λαμπρός μελαγχολία ἐλαύνω εἰς ὁ οὑτωσί λέγω Ἐλεφαντίνη φρουρά ἐμβάλλω καί ὁ πρός χρεία ἅπας δαψιλής χορηγός μόνος ὁ ἑαυτοῦ κακοπραγία ἀφίημι ἀποθνῄσκω .