anna-comnena.alexias 3.8
Τοιαῦτα τὰ τῆς Ἀλεξίου βασιλείας προοίμια . οὐ γάρ τις αὐτοκράτορα τοῦτον εἰκότως τό γε νῦν ὀνομάσειε , τῇς αὐτοκράτορος περιωπῆς ἅπαξ ἀποκληρωθείσης πω · αὐτοῦ τῇ μητρί . ἄλλος μὲν οὖν νόμοις ἐγκωμιαστικοῖς ὑπείκων , τῆς θαυμασίας ἐκείνης μητρὸς ἐπαινείτω καὶ γένος τρὸς Ἀδριανοὺς ἐκείνους τοὺς Δαλασσηνοὺς ἀναφερόμενον καὶ Χάρωνας , καὶ τῷ πελάγει Τῶν κατ’ ἐκείνους προτερημάων ἐπαφιέτω τὸν λόγον · ἐμοὶ δὲ ἱστορίαν ξυγγραφούσῃ οὐκ ἐκ γένους καἰ αἵματος προσήκει ταύτην χαρακτηρίζειν , ἀλλ’ ἐκ τρόπου καὶ ἀρετῆς καὶ τούτων , ὁπόσων ὁ τῆς ἱστορίας ὑποτίθεται λόγος ἵνα γὰρ πρὸς ἐκείνην ἐπαναδραμοῦμαι καὶ αὐθις , ἀξίωμα μὲν οὖν μέγιστον αὐτὴ οὐ γυναικῶν μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀρρένων καθίστατο καὶ κόσμος τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως , τὴν δὲ περὶ τὰ βασίλεια γυναικωνῖτιν παντάπασι διεφθορυῖαν , ἐξότου ὁ Μονομάχος ἐκεῖνος τὸ τῆς βασιλείας ἀνεδήσατο κράτος , καὶ εἰς ἔρωτας ἀλόγους ἀποκλίνασαν καὶ · μέχρι τῆς βασιλείας τοὐμοῦ πατρός , ἔπι τὸ βέλτιον ἀλλοιώσασα , εἰς κόσμον ἐπαινούμενον μετήνεγκε . καὶ ἦν ἰδεῖν τὰ βασίλεια τηνικαῦτα τάξεως ἐπαινουμένης μετειληχότα · καὶ γὰρ ὅρους τε τῶν θείων ὕμνων ἔταξε καὶ καιροὺς ἀρίστου τε καὶ ἀρχαιρεσίας ἐπήξατο , στάθμη καὶ κανὼν τοῖς πᾶσιν αὐτὴ γεγονυῖα , ὡς τὰ βασίλεια μᾶλλον ἱερὰ φροντιστήρια εἶναι δοκεῖν . τοιαύτη τις ᾖν ἡ ὑπερφυὴς καἰ ὄντως ἱερὰ ἐκείνη γυνὴ . σωφροσύνῃ μὶν γὰρ τοσοῦτον ὑπερῆρε καὶ τὰς πάλαι ὑμνουμένας , πέρι ὧν ὁ πολὺς λόγος , ὁπόσον ἀστέρας ἥλιος · τὸν δὲ πέρι τοὺς πένητας οἶκτον αὐτῆς καὶ τὴν δαψιλῆ πρὸς τοὺς δεομένους χεῖρα τίς παραστήσειε λόγος ; κοινὸν μὲν ἢν ἡ αὐτῆς ἑστία καταγώγιον τοῖς ἐξ αἵματος πενομένοις , κοινὸν δὲ καὶ ξένοις οὐχ ἧττον . ἱερέας δὲ καὶ μοναχοὺς διαφερόντως ἐτίμα καὶ ξυνδειπνοῦντας εἶχε , καὶ οὐδενὶ ἄτερ μοναχῶν τὴν αὐτῆς τράπεζαν θεάσασθαι ἐνῆν . ἡ δὲ ἔξωθεν ἐπιφαινομένη τοῦ ἤθους κατάστασις καὶ ἀγγέλοις αἰδέσιμος καὶ αὐτοῖς δὲ τοῖς δαίμοσι φοβερά , ἀνθρώποις δέ μὴ ἐχέφροσιν , ἀλλὰ περὶ ἡδονὰς ἐπτοημένοις ἀνύποιστος καὶ ἐκ μόνου τοῦ βλέμματος , τοῖς δ’ αὖ γε σωφροσύνης ἐπιμελουμένοις ἱλαρά τε καὶ προσηνής . μέτρα γὰρ ἔγνω κατηφείας καὶ σεμνότητος ὡς μήτε τὸ κατηφὲς ἄγριόν πως καὶ θηριῶδες δοκεῖν , μήτε τὸ ἁπαλὸν κεχαλασμένον τε καὶ ἀκόλαστον , καὶ ἔρον , οἶμαι , τοῦτ’ εἶναι κοσμιότητος , κραθέντος τοῦ φιλανθρώπου τῷ τῆς ψυχῆς ἀναστήματι . τὸ δὲ ἦθος αὐτῇ ὑποκαθήμενον πρὸς ἐνθυμήσεις , ἀεὶ καινοτέρας ἀνελιττούσῃ τὰς γνώμας , οὐ φθαρτικὰς τοῦ κοινοῦ , ὡς τινες ὑπετονθόρυζον , ἀλλὰ σωστικὰς , καὶ διεφθορυῖαν ἤδη τὴν βασιλείαν εἰς ὁλοκληρίαν ἐπαναγούσας , τά τε τοῦ κοινοῦ εἰς τὸ μηδὲν ἐληλακότα ἐπανορθούσας , ὡς δύναμις . πλὴν εἰ καὶ τῇ τῶν κοινῶν διοιδήσει ἐνησχολεῖτο , τῆς τοῖς μοναχῶς προσηκούσης διαγωγῆς οὐδαμῶς καταπεφρονήκει . ἄλλα τὸ πλεῖον μὶν τῆς νυκτὸς τὼς ἰεροὺς ἀπεπλήρου ὕμνους , προσευχῇ τε συντόνῳ καὶ ἀγρυπνίᾳ συντετηκυῖα , περὶ δὲ τὸ ὄρθειον , ἔστι δ᾿ τῶν καὶ δευτέρας ἀλεκτοροφωνίας , ταῖς τοῦ κοινοῦ προσέκειτο διοικήσεσι , περί τε τῶν ἀρχαιρεσιῶν σκοποῦσα καὶ τὰς τῶν δεομένων αἰτήσεις ἐπιλύουσα , ὑπογραμματεύοντος αὐτῇ Γρηγορίου τοῦ Γενεσίου . ταῦτα εἴ τις ἡβούλετο ῥήτωρ εἰς πάλω μίου λόγους ἀγαγεῖν , τίνας ἄν οὐκ ἀπεκρύψατο τῶν πάλαι περιβοήτων ἐπ’ ἀρετῇ καὶ κατ’ ἀμφότερα τὰ γένη φανέντας περιφανεῖς , τοῖς ἐπιχειρήμασι καὶ τοῖς ἐνθυμήμασι καὶ ταῖς οὐχ ἄλλους συγκρίσεσιν ἔξογκῶν εἰς μέγα τὴν ἐπαινουμένην , ὥσπερ νόμος ἐστὶ τοῖς ἐγκωμιάζουσιν ; ἀλλὰ τὰ τῆς ἱστορίας οὐχ οὕτως ἄδειαν δίδωσι τῷ συγγράφοντι . διόπερ εἰ περὶ ταύτης τῆς βασιλίδος λέγοντες τὰ μεγάλα σμικροπρεπέστερον εἴπωμεν , μηδεὶς ὑπὸ μέμψιν ἀγέτω τὸν λόγον , ὅσοι τὴν ἐκείνης ἴσασιν ἀρετὴν καὶ τὸν ὄγκον τοῦ ἄξιώματος καὶ τὸ ἀγχίνουν ἐν ἅπασι καὶ τὸ ἀκροφυέστατον τοῦ φρονήματος . ἡμεῖς δὲ ὅθεν περὶ αὐτῆς λέγοντες μικρὸν τι ἐξετραπόμεθα , πάλιν ἐπανακάμψωμεν . ἐκείνη τοίνυν τὴν βασίλειαν , ὡς ἔφημεν , διιθύνουσα , οὐδὲ τὴν πᾶσαν ἡμέραν ταῖς κοσμικαῖς φροντίσιν ἀφώριστο , ἀλλὰ τὰς ἐκ τύπου λειτουργίας εἰς τὸ ἱερὸν τέμενος τῆς μάρτυρος Θέκλης ἀπεπλήρου , οὑπερ ὁ αὐτοκράτωρ Ἰσαάκιος ὁ Κομνηνὸς καὶ ἀνδράδελφος ἀνδράδελφος ἐκ τοιαύτης αἰτίας ἐδείματο . ἔπει γὰρ ἃς πάλαι εἶχον οἱ τῶν Δακῶν ἀρχηγέται μετὰ τῶν Ῥωμαίων σπονδὰς τηρεῖν εἰσέτι οὐκ ἤθελον , ἀλλὰ παρασπονδήσαντες διέλυσαν , τούτου δὲ δήλου τοῖς Σαυρομάταις γεγονότος , οἱ πρὸς τῶν πάλαι Μυσοὶ προσηγορεύοντο , οὐδὲ αὐτοὶ τοῖς ἰδίοις ὁρίοις ἐμμένοντες ἤθελον ἡσυχάζειν , νεμόμενοι πρότερον ὁπόσα ὁ Ἴστρος πρὸς τὴν τῶν Ῥωμαίων διορίζει ἡγεμονίαν , ἀλλ’ ἀθρόον ἀπαναστάντες πρὸς τὴν ἡμεδαπὴν γῆν μετῳκίσθησαν . αἴτια δὲ τῆς τούτων μετοικήσεως ἡ τῶν Γετῶν κατ’ αὐτῶν ἄσπονδος ἔχθρα , ὁμορούντων μὲν ἐκείνοις , τούτους δὲ λῃστευόντων . διὰ ταῦτα καιρὸν ἐπιτηροῦντες , ἔπει τὸν Ἴστρον ἀποκρυσταλλωθέντα εἶδον , ὡσπερ ἠπείρῳ τούτῳ χρησάμενοι , ἐκεῖθεν πρὸς ἡμᾶς μετανίστανται ὅλον ἔθνος τοῖς ἡμετέροις ἐπιφορτισθὲν ὁρίοις , καὶ δεινῶς ἐληίζοντο τὰς παρακειμένας πόλεις καὶ χώρας . τοῦτ ἐνωτισθεὶς ὁ βασιλεὺς Ἰσαάκιος , δέον ἔκρινε τὴν Τριάδιτζαν καταλαβεὶν . ἐπεὶ τοὺς ἑῴους βαρβάρους τῶν ἐπιχειρημάτων φθάσας ἀνεῖρξε , καὶ τοῦτο δὴ ἀπραγμονέστατον αὐτῷ ἐγεγόνει τὸ τμῆμα . καὶ δὴ τὸ ὁπλιτικὸν ἅπαν συλλεξάμενος , τῆς πρὸς τὰ ἐκεῖσε φερούσης ὁδοῦ ἥψατο , ἀπελάσαι βουλόμενος τῶν Ῥωμαϊκῶν οὔρων αὐτούς . καταστήσας δὲ ἄπαν τὸ ὁπλι - τικὸν ἐν εὐταξίᾳ , στρατηγὸς κατ’ αὐτῶν ἵεται . οἱ οἱ τοῦτον θεασάμενοι , εὐθὺς διαιρεθέντες διαφόρου γνώμης γεγόνασιν . ὁ δὲ οὐ πάνυ πιστεύειν αὐτοῖς ἔχων , ἐπὶ τὸ καρτερώτατον ίαι δυσμαχώτερον μέρος αὐτῶν σὺν καρτερᾷ τῇ φάλαγγι ἴεται . καὶ δὴ πλησιάσας αὐτοῖς , ἑαυτῷ τε καὶ τῷ στρατοπέδῳ κατέπληξε . πρὸς μὶν γὰρ τὸν οἶα δὴ κεραυνοφόρον ἀντωπεῖν οὐκ ἐτόλμων , τοῦ δὲ στρατοπέδου τὸν ἀρραγῆ συνασπισμὸν βλέποντες , αὐτοὶ διελύοντο . ὑποχωρήσαντες οὖν πρὸς μικρόν , πόλεμον εἰς τρίτην αὐτῷ ἐπαγγειλάμενοι , τὰς σκηνὰς αὐθήμερον ἀφέντες , φυγαδείᾳ ἐχρήσαντο . ὁ δὲ καταλαβών , ἔνθα οὑτοι ηὐλίζοντο , καὶ τάς σκηνὰς αὐτῶν κατασκάψας καὶ τὴν εὑρημένην λείαν ἀπαγαγών , τρεοαιοφόρος ἐπάνεισι . γενομένου δὲ περί τοὺς τοῦ Λοβιτζοῦ πρόποδας , ῥαγδαῖος ὄμβρος αὐτὸν καταλαμβάνει καὶ νιφετὸς ἔξωρος , εἰκοστὴν πρὸς τῇ τετάρτη τοῦ Σεπτεμβρίου ἄγοντος , ἐν ῄ ἡ τῆς μεγαλομάρτυρος Θέκλης μνήμη τελεῖται . πλημμὐρας οὑν γενομένης τῶν ποταμίων ῥευμάτων καὶ ὑπερχειλήσαντος τοῦ ὕδατος , θάλασσαν ἦν ὁρᾷν ἅπαν τὸ πεδίον ἐκεὶνο , ἐν ᾧ ἥ τε βασιλικὴ σκηνὴ καὶ τὸ ὁπλιτικὸν ἄπαν κατεσκήνου . κἀντεῦθεν τὰ πρὸς χρείαν ἅπαντα ἠφανίσθησαν τοῖς ποταμίἴεται ὄις ῥεύμασι παρασυρέντα , οἱ ἄνθρωποι δὲ καὶ τὰ κτήνη ὑπὸ τοῦ κρύους ἐπήγνυντο . ἐμυκᾶτο δὲ καὶ βροντῶν ὁ οὐρανός ἀστραπαὶ δὲ συνεχεῖς , χρονικὴν μὴ ἔχουσαι τὸ παράπαν διάστασιν , τὸ περίγειον ἐκεῖνο ἅπαν ἐμπρῆσαι οἷον ἠπείλουν . ταῦτα ὁρῶν ὁ βασιλεὺς ὲν ἀμηχανίᾳ ἦν · ἀναστολῆς δὲ μετρίας γενομένης , πλείστους τε ἀποβαλὼν ταῖς δίναις τῶν ποταμίων συσχεθέντας ῥευμάτων , ἐκεῖθεν μετὰ τῶν λογάδων ἔξεισι καὶ ὑπὸ φηγόν τινα μετ’ ἀυτῶν ἀπελθὼν ἵστατο . ῆχου δὲ μεγίστου καὶ βοῆς ἀπὸ τοῦ δρυὸς οἶον ἔξερχομένου αἰσθόμενος καὶ σφοδροτέρων ἀνέμων τηνικαῦτα πνεόντων , πτοηθείς , μὴ τῇ τούτων βίᾳ ὁ δρῦς κατενεχθῇ , τοσοῦτον διάστημα ἀποστάς , ὁπόσον ὁ δρῦς , εἰ κατενεχθείη , μὴ φθάσῃ καταρράξαι αὐτόν , ἐννεὸς ἵστατο ὁ δ' εὐθὺς ὡσπερ ἐκ συνθήματος ῥιζόθεν ἀνασπασθεὶς εἰς γῆν ὡρᾶτο κείμενος . ὁ δὲ βασιλεὺς θαυμάζων εἰστήκει τὴν τοῦ θεοῦ περὶ αὐτὸν κηδεμονίαν · λογοποιουμένην δὲ ἀποστασίαν περὶ τὴν ἵω μαθών , εἴσεισιν εἰς τὰ βασίλεια . καὶ τηνικαῦτα ἐπὶ τῷ ὀνόματι τῆς μεγαλομάρτυρος Θέκλης ναὸν περικαλλῆ ἐδείματο , μεγαλοπρρεπῶς μὲν κατεσκευασμένον καὶ ἱκανῇ δαπάνῃ , χειρός τε τὸ ποι - Ἴον ἔχοντα , σῶστρα τε θύσας ὲν αὐτῷ Χριστιανοῖς τὰ προσήκοντα , τοὺς θείους ὔμνους διὰ παντὸς έν αὐτῷ ἀπεπλήρου . οὕτω δὴ τὸ ἤδη ῥηθὲν ἱερὸν τέμενος ἐπ’ ὀνόματι τῆς μεγαλομάρτυρος Θέκλης ἀνῳκοδόμητο , ἐν ᾠ τἀς ἐντεύξεις , ὡς ὁ λόγος φθάσας ἐδήλωσεν , ἡ βασιλίς καὶ · μήτηρ τοῦ αὐτοκράτορος Ἀλξίου συνεχεῖς ἐπεποίητο . ἥν κἀγὼ βραχύν τινα τεθέαμαι χρόνον κω τεθαύμακα · καὶ ὅτι μὴ κόμπος τὰ ῥηθέντα , ἴσασιν ἅπαντες καὶ ὁμολογήσαιεν , εἰ γε βούλοιντο , ὁπόσοι ἄτερ πάθους τὴν ἀλήθειαν ἐκκαλύπτειν ἐθέλουσιν . εἰ μὲν γὰρ ἐγκωμιάζειν προειλόμην , ἀλλὰ μὴ ἱστορίαν ποιεῖν , ἐπὶ πλέον ἂν ἐπαφῆκα τὸν λόγον τοῖς πέρι τούτων διηγήμασι , καθάπερ φθάσασα ἐδήλωσα · νῦν δὲ ἐπανακτέον αὖθις αὐτὸν ἄρος τὸ προκείμενον .
Lemmas: τοιοῦτος ὁ ὁ Ἀλέξιος βασίλεια προοίμιον . οὖον γάρ τις αὐτοκράτωρ οὗτος εἰκότως ὁ γε νῦν ὀνομάζω , ὅς αὐτοκράτωρ περιωπή ἅπαξ ἀποκληρόω πω · αὐτός ὁ μήτηρ . ἄλλος μέν οὖν νόμος ἐγκωμιαστικός ὑπείκω , ὁ θαυμάσιος ἐκεῖνος μήτηρ ἐπαινέω καί γένος τρος Ἀδριανός ἐκεῖνος ὁ Δαλασσηνός ἀναφέρω καί Χαρωνάς , καί ὁ πέλαγος ὁ κατά ἐκεῖνος προτερέω ἐπαφίημι ὁ λόγος · ἐγώ δέ ἱστορία συγγράφω οὐ ἐκ γένος καίω αἷμα προσήκω οὗτος χαρακτηρίζω , ἀλλά ἐκ τρόπος καί ἀρετή καί οὗτος , ὁπόσος ὁ ὁ ἱστορία ὑποτίθημι λόγος ἵνα γάρ πρός ἐκεῖνος ἐπανατρέχω καί αὖθις , ἀξίωμα μέν οὖν μέγας αὐτός οὖον γυνή μόνος , ἀλλά καί ἄρσην καθίστημι καί κόσμος ὁ ἀνθρώπινος φύσις , ὁ δέ περί ὁ βασίλεια γυναικωνῖτις παντάπασι διαφθείρω , ἐξότου ὁ Μονομάχος ἐκεῖνος ὁ ὁ βασίλεια ἀναδέω κράτος , καί εἰς Ἔρως ἄλογος ἀποκλίνω καί · μέχρι ὁ βασίλεια ἐγώ πατήρ , ἐπί ὁ ἀγαθός ἀλλοιόω , εἰς κόσμος ἐπαινέω μεταφέρω . καί εἰμί ὁράω ὁ βασίλεια τηνικαῦτα τάξις ἐπαινέω μεταλαγχάνω · καί γάρ ὅρος τε ὁ θεῖον ὕμνος τάσσω καί καιρός ἀγαθός τε καί ἀρχαιρεσία πήγνυμι , στάθμη καί κανών ὁ πᾶς αὐτός γίγνομαι , ὡς ὁ βασίλεια μᾶλλον ἱερόv φροντιστήριον εἰμί δοκέω . τοιοῦτος τις εἶμι ὁ ὑπερφυής καίω εἰμί ἱερόv ἐκεῖνος γυνή . σωφροσύνη μιν γάρ τοσοῦτος ὑπεραίρω καί ὁ πάλαι ὑμνέω , περί ὅς ὁ πολύς λόγος , ὁπόσος ἀστήρ ἥλιος · ὁ δέ περί ὁ πένης οἶκτος αὐτός καί ὁ δαψιλής πρός ὁ δήω χείρ τίς παρίστημι λόγος ; κοινός μέν εἄν ὁ αὐτός ἑστία καταγώγιον ὁ ἐκ αἷμα πένομαι , κοινός δέ καί ξένος οὐ κακός . ἱερεύς δέ καί μοναχός διαφερόντως τιμάω καί συνδειπνέω ἔχω , καί οὐδείς ἄτερ μοναχός ὁ αὐτός τράπεζα θεάομαι ἐν-εἰμί . ὁ δέ ἔξωθεν ἐπιφαίνω ὁ ἦθος κατάστασις καί ἄγγελος αἰδέσιμος καί αὐτός δέ ὁ δαίμων φοβερός , ἄνθρωπος δέ μή ἐχέφρων , ἀλλά περί ἡδονά πτοέω ἀνύποιστος καί ἐκ μόνος ὁ βλέμμα , ὁ δέ αὖος γε σωφροσύνη ἐπιμελέομαι ἱλαρός τε καί προσηνής . μέτρον γάρ γιγνώσκω κατήφεια καί σεμνότης ὡς μήτε ὁ κατηφής ἄγριος πως καί θηριώδης δοκέω , μήτε ὁ ἁπαλός χαλάω τε καί ἀκόλαστος , καί Ἔρως , οἴομαι , οὗτος εἰμί κοσμιότης , κεράννυμι ὁ φιλάνθρωπον ὁ ὁ Ψυχή ἀνάστημα . ὁ δέ ἦθος αὐτός ὑποκάθημαι πρός ἐνθύμησις , ἀεί καινός ἀνελίσσω ὁ γνώμη , οὖον φθαρτικός ὁ κοινός , ὡς τις ὑποτονθορύζω , ἀλλά σωστικός , καί διαφθείρω ἤδη ὁ βασίλειος εἰς ὁλοκληρία ἐπανάγω , ὁ τε ὁ κοινός εἰς ὁ μηδείς ἐλήλακα ἐπανορθόω , ὡς δύναμις . πλήν εἰμί καί ὁ ὁ κοινός διοίδησις ἐνασχολέω , ὁ ὁ μοναχός προσήκω διαγωγεύς οὐδαμῶς καταφρονέω . ἄλλος ὁ πλείων μιν ὁ νύξ ὁ ἱερός ἀποπληρόω ὕμνος , προσευχή τε σύντονος καί ἀγρυπνία συντήκω , περί δέ ὁ ὄρθιος , εἰμί δέ ὁ καί δύο ἀλεκτοροφωνία , ὁ ὁ κοινός πρόσκειμαι διοίκησις , περί τε ὁ ἀρχαιρεσία σκοπέω καί ὁ ὁ δήω αἰτέω ἐπιλύω , ὑπογραμματεύω αὐτός Γρηγόριος ὁ Γενέσιος . οὗτος εἰμί τις βούλομαι ῥήτωρ εἰς πάλος Μίου λόγος ἄγω , τίς ἄν οὐ ἀποκρύπτω ὁ πάλαι περιβόητος ἐπί ἀρετή καί κατά ἀμφότερος ὁ γένος φαίνω περιφανής , ὁ ἐπιχείρημα καί ὁ ἐνθύμημα καί ὁ οὐ ἄλλος σύγκρισις ἐξογκέω εἰς μέγας ὁ ἐπαινέω , ὥσπερ νόμος εἰμί ὁ ἐγκωμιάζω ; ἀλλά ὁ ὁ ἱστορία οὐ οὕτως ἄδεια δίδωμι ὁ συγγράφω . διόπερ εἰμί περί οὗτος ὁ βασιλίς λέγω ὁ μέγας σμικροπρεπέστερον εἶπον , μηδείς ὑπό μέμψις ἄγω ὁ λόγος , ὅσος ὁ ἐκεῖνος οἶδα ἀρετή καί ὁ ὄγκος ὁ ἀξίωμα καί ὁ ἀγχίνοος ἐν ἅπας καί ὁ ἀκροφυής ὁ φρόνημα . ἐγώ δέ ὅθεν περί αὐτός λέγω μικρός τίς ἐκτρέπω , πάλιν ἐπανακάμπτω . ἐκεῖνος τοίνυν ὁ βασίλεια , ὡς φημί , διιθύνω , οὐδέ ὁ πᾶς ἡμέρα ὁ κοσμικός φροντίς ἀφορίζω , ἀλλά ὁ ἐκ τύπος λειτουργία εἰς ὁ ἱερόν τέμενος ὁ μάρτυς Θέκλη ἀποπληρόω , ὅσπερ ὁ αὐτοκράτωρ Ἰσαάκιος ὁ Κομνηνός καί ἀνδράδελφος ἀνδράδελφος ἐκ τοιοῦτος αἴτιος δέμω . ἔπος γάρ ὅς πάλαι ἔχω ὁ ὁ Δάκης ἀρχηγέτης μετά ὁ Ῥωμαῖος σπονδή τηρέω εἰσέτι οὐ ἐθέλω , ἀλλά παρασπονδέω διαλύω , οὗτος δέ δῆλος ὁ Σαυρομάτης γίγνομαι , ὁ πρός ὁ πάλαι Μυσός προσαγορεύω , οὐδέ αὐτός ὁ ἴδιος ὅριον ἐμμένω ἐθέλω ἡσυχάζω , νέμω πρότερος ὁπόσος ὁ Ἴστρος πρός ὁ ὁ Ῥωμαῖος διορίζω ἡγεμονία , ἀλλά ἀθρόος ἀπανίστημι πρός ὁ ἡμεδαπός γῆ μετοικίζω . αἴτιος δέ ὁ οὗτος μετοίκησις ὁ ὁ Γέτης κατά αὐτός ἄσπονδος ἔχθρα , ὁμορέω μέν ἐκεῖνος , οὗτος δέ λῃστεύω . διά οὗτος καιρός ἐπιτηρέω , ἔπος ὁ Ἴστρος ἀποκρυσταλλόω εἶδον , ὡς ἤπειρος οὗτος χράω , ἐκεῖθεν πρός ἐγώ μετανίστημι ὅλος ἔθνος ὁ ἡμέτερος ἐπιφορτίζω ὅριον , καί δεινῶς ληΐζομαι ὁ παράκειμαι πόλις καί χώρα . οὗτος ἐνωτίζω ὁ βασιλεύς Ἰσαάκιος , δήω κρίνω ὁ Τριάδιτζαν καταλαμβάνω . ἐπεί ὁ ἑῷος βάρβαρος ὁ ἐπιχείρημα φθάνω ἀνείργω , καί οὗτος δή ἀπράγμων αὐτός γίγνομαι ὁ τμῆμα . καί δή ὁ ὁπλιτικός ἅπας συλλέγω , ὁ πρός ὁ ἐκεῖσε φέρω ὁδός ἅπτω , ἀπελαύνω βούλομαι ὁ Ῥωμαϊκός ὅρος αὐτός . καθίστημι δέ ἅπας ὁ ὁπλι - τικὸν ἐν εὐταξία , στρατηγός κατά αὐτός ἵημι . ὁ ὁ οὗτος θεάομαι , εὐθύς διαιρέω διάφορος γνώμη γίγνομαι . ὁ δέ οὖον πάνυ πιστεύω αὐτός ἔχω , ἐπί ὁ καρτερός ἰά δύσμαχος μέρος αὐτός σύν καρτερός ὁ φάλαγξ ἴω . καί δή πλησιάζω αὐτός , ἑαυτοῦ τε καί ὁ στρατόπεδον καταπλήσσω . πρός μιν γάρ ὁ οἶος δή κεραυνοφόρος ἀντωπέω οὐ τολμάω , ὁ δέ στρατόπεδον ὁ ἀρραγής συνασπισμός βλέπω , αὐτός διαλύω . ὑποχωρέω οὖν πρός μικρός , πόλεμος εἰς τρίτος αὐτός ἐπαγγέλλω , ὁ σκηνή αὐθήμερος ἀφίημι , φυγαδεία χράω . ὁ δέ καταλαμβάνω , ἔνθα οὗτος αὐλίζομαι , καί ὁ σκηνή αὐτός κατασκάπτω καί ὁ εὑρίσκω λεῖος ἀπάγω , τρεοαιοφόρος ἐπάνειμι . γίγνομαι δέ περί ὁ ὁ Λοβιτζοῦ πρόπους , ῥαγδαῖος ὄμβρος αὐτός καταλαμβάνω καί νιφετός ἔξωρος , εἰκοστή πρός ὁ τέταρτος ὁ Σεπτέμβριος ἄγω , ἐν ἤ ὁ ὁ μεγαλομάρτυρας Θέκλη μνήμη τελέω . πλημμύρα ἐν γίγνομαι ὁ Ποταμίων ῥεῦμα καί ὑπερχειλέω ὁ ὕδωρ , θάλασσα εἰμί ὁράω ἅπας ὁ πεδίον ἐκεῖνος , ἐν ὅς ὅς τε βασιλικός σκηνή καί ὁ ὁπλιτικός ἅπας κατασκηνόω . ἐντεῦθεν ὁ πρός χρεία ἅπας ἀφανίζω ὁ ποταμίζω ὄις ῥεῦμα παρασύρω , ὁ ἄνθρωπος δέ καί ὁ κτῆνος ὑπό ὁ κρύος πήγνυμι . μυκάομαι δέ καί βροντή ὁ οὐρανός ἀστραπή δέ συνεχής , χρονικός μή ἔχω ὁ παράπαν διάστασις , ὁ περίγειον ἐκεῖνος ἅπας ἐμπίμπρημι οἷος ἀπειλέω . οὗτος ὁράω ὁ βασιλεύς εἰμί ἀμηχανία εἰμί · αναστολή δέ μέτριος γίγνομαι , πλεῖστος τε ἀποβάλλω ὁ δίνη ὁ Ποταμίων συνέχω ῥεῦμα , ἐκεῖθεν μετά ὁ λογάς ἔξειμι καί ὑπό φηγός τις μετά ἀυτέω ἀπέρχομαι ἵστημι . ἦχος δέ μέγας καί βοή ἀπό ὁ δρῦς οἶος εξερχόμενος αἰσθάνομαι καί σφοδρός ἄνεμος τηνικαῦτα πνέω , πτοέω , μή ὁ οὗτος βία ὁ δρῦς καταφέρω , τοσοῦτος διάστημα ἀφίστημι , ὁπόσος ὁ δρῦς , εἰμί καταφέρω , μή φθάνω καταρράσσω αὐτός , ἐνεός ἵστημι ὁ δέ εὐθύς ὡς ἐκ σύνθημα ῥιζόθεν ἀνασπάω εἰς γῆ ὁράω κεῖμαι . ὁ δέ βασιλεύς θαυμάζω εἰστήκω ὁ ὁ θεός περί αὐτός κηδεμονία · λογοποιέω δέ ἀποστασία περί ὁ ἔρχομαι μανθάνω , εἴσειμι εἰς ὁ βασίλεια . καί τηνικαῦτα ἐπί ὁ ὄνομα ὁ μεγαλομάρτυρας Θέκλη ναός περικαλλής δέμω , μεγαλοπρεπής μέν κατασκευάζω καί ἱκανός δαπάνη , χείρ τε ὁ ποῖ - Ἴος ἔχω , σῶστρα τε θύω εἰμί αὐτός Χριστιανός ὁ προσήκω , ὁ θεῖος ὕμνος διά πᾶς ἐν αὐτός ἀποπληρόω . οὗτος δή ὁ ἤδη ἐρώ ἱερόν τέμενος ἐπί ὄνομα ὁ μεγαλομάρτυρας Θέκλη ἀνοικοδομέω , ἐν ὀͅς εἰς ἔντευξις , ὡς ὁ λόγος φθάνω δηλόω , ὁ Βασιλίς καί · μήτηρ ὁ αὐτοκράτωρ Ἀλξίου συνεχής ποιέω . ὅς ἐγώ βραχύς τις θεάομαι χρόνος πω θαυμάζω · καί ὅτι μή κόμπος ὁ εἴρω , οἶδα ἅπας καί ὁμολογέω , εἰμί γε βούλομαι , ὁπόσος ἄτερ πάθος ὁ ἀλήθεια ἐκκαλύπτω ἐθέλω . εἰμί μέν γάρ ἐγκωμιάζω προαιρέω , ἀλλά μή ἱστορία ποιέω , ἐπί πλέω εἄν ἐπαφίημι ὁ λόγος ὁ περί οὗτος διήγημα , καθάπερ φθάνω δηλόω · νῦν δέ ἐπανακτέον αὖθις αὐτός ἄρος ὁ πρόκειμαι .