anna-comnena.alexias 1.6
Εἶτα ἡ τύχη ξυνέβαλε καὶ · τι τοιοῦτον . ἀπόμοιρά τις ἐκ τῆς συμμαχίας τῶν Τούρκων καταλαμβάνει τὸν δόμε στικον τῶν σχολῶν Ἀλέξιον , καὶ ὡς καθειστήκει τὰ τοῦ πολέμου μαθόντες καὶ τοὺς πολεμίους ὅπου καὶ εἶεν ἐπιζητήσαντες , ἐπὶ λόφον τινὸς συνεληλυθότες τῷ Κομνηνῷ Ἀλέξίῳ καὶ ἐμῷ πατρὶ ἐκείνου δεικνύντος Trj χειρὶ τὴν ατρατιάν , ἐθεῶντο τούτους ὥσπερ ἀπό τινος σκοπιᾶς . εἶχε δὲ ὧδε τὰ κὰτ αὐτούς . συγκεχυμένοι τε γὰρ ἦσαν μήπω συντάξαντες ἐαυτούς , καὶ ὡς τὴν νίκην ἤδη ἀράμενοι καταφρονητικῶς εἰχον καὶ ἔξω κινδύνων ἑαυτοὺς ᾤοντο . μάλιστα δὲ ἀναπεπτωκεισαν , τῶν τῷ ἐμῷ πατρὶ ξυνεπομένων Φράγγων προσκεχωρηκότων κεχωρηκότων τῷ Βρυεννίῳ διὰ τὴν προγεγενημένην τροπήν . νὼ γὰρ τῶν ἵππων ἀποβεβηκότων τῶν Φράγγων καὶ δεξιὰς διδόντων αὐτῷ καθάπερ δὴ πάτριόν ἐστι διδόναι τὰς πίστεις , ἄλλος ἀλλαχόθεν πρὸς τούτους ξυνέρρεον , θεασόμενοι τὸ γινόμενον . διεσάλπιζε γὰρ ἡ φήμη τὸ στράτευμα ὡς ἄρα καὶ οἱ Φράγγοι τούτοις προσέθεοτο , τὸν ἀρχιστράτηγον καταλελοιπότες Ἀλἐξιον . Ἀλέξιον . οὕτω δῆτα συγκεχυμένως ἔχοντας τούτους οἱ ἀμφὶ τὸν ἐμὸν πατέρα καὶ τοὺς νεήλυδας Τούρκους θεασάμενοι , εἰς τρεῖς μοίρας ἑαυτούς διενείμαντο , καὶ τὰς μὲν δύο ἐλλοχεῖν αὐτοῦ που διέταττον , τὴν δὲ τρίτην μερίδα χωρεῖν ἐᾶι τοὺς πολεμίους ἐκέλευον . καὶ τὸ ξύμπαν τῆς τοιαύτης διαταγῆς ἐς τὸν ἐμὸν πατέρα Ἀλἔξιον ἀνεφέρετο . οἱ μέντοι ῦρκοι οὐ κατὰ φάλαγγα συντεταγμένως ἐπᾐεσαν ἅμα πάντες , ἀλλὰ μεμερισμένως κατά τινας ὁμίλους , ἀπ ἀλλήλων διεστηκότες ἑκασταχοῦ . εἶτα προσβάλλειν ἑκάστην ἴλην , τοὺς ἵππους ἔπι τούτους ἐλαύνοντας , καὶ πυκνοῖς ἀποχρῆσθαι το·ξεύμασιν . συνείπετο δὲ τούτοις καὶ ὁ τὴν ὅλην στρατηγίαν ἀναδησάμενος ἐμὸς πατὴρ Ἀλέξιος συλλέ·ξας ἀπὸ τῶν σκεδασθέντων ὅσους ὁ καιρὸς ὑπηγόρευε στρατιώτας . ἐνταῦθά τις τῶν ἀμφὶ τὸν Ἀλέξιον ἀθανάτων , θρασύσπλαγχνός τις ὢν καὶ τολμητίας προεξελάσας τὸν ἵππον καὶ τῶν ἄλλων προεκδραμών , ἄντικρυς κατὰ τοῦ Βρυεννίου ὅλους χαλάσας ῥυτῆρας ἐφέρετο . καὶ αὐτὸς μὲν τὸ δόρυ μάλα σφοδρῶς ἐρείδει κατὰ τῶν στέρνων ἐκείνου ἐκείνου , ὁ δὲ γοργῶς τοῦ κουλεοῦ τὸ ξίφος ἑλκύσας μήπω φθάσαντος τοῦ δόρατος κραταιότερον ἐρεισθῆναι , τοῦτό τε ἀπέκοψεν αὐτίκα καὶ τὸν τρώσαντα κατὰ τῆς κλειδὸς πλήξας ὅλῳ βραχίονι κατενεγκὼν τὴν πληγήν , ἁμαὶ τὴν χεῖρα πᾶσαν ἐξέτεμεν αὐτῷ θώρακι . οἱ μὲν οὖν Τοῦρκοι ἄλλος ἐπ’ ἄλλῳ καταλαμβάνοντες , τοῖς συνεχέσι βέλεσι τὸ στράτευμα κατεσκίαζον . οἱ δέ γε περὶ τὸν Βρυέννιον ἐπλήγησαν μὲν τῷ αἰφνιδίῳ , ὅμως συλλέξαν - τες ἑαυτοὺς καὶ εἰς τάξεις καταστησάμενοι , τὸ τοῦ πολέμου βάρος ἐδέξαντο ἄλλος ἄλλον παρακαλοῦντες ἀνδρίζεσθαι . οἱ μέντοι Τοῦρκοι καὶ ὁ ἐμὸς πατὴρ βραχύ τι πρὸς τοὺς πολεμίους ἀντικαταστάντες , ἑξῆς φεύγειν ἐσχηματίζοντο κατ ὀλίγον ἐφέλκοντες εἰς τὰς ἐνέδρας τοὺς πολεμίους καὶ τεχωικῶς ὑποσύροντες . ἐπεὶ δὲ κατὰ τὴν πρώτην γεγόνασιν εἰ ἔδραν ἐξ ὑποστροφῆς κάτα μέτωπον τούτοις εἱστήκεσαν . καὶ συνθήματός τινος γεγονότος , εὐθὺς καθάπερ σφηκιαί τινες ἄλλος ἀλλαχόθεν διεξιππάζοντο τῶν ἐλλοχιζόντων καὶ ἀλαλαγμῷ λαγμῷ πολλῷ καἰ βοῆ καὶ τοῖς ἐπαλλήλοις τοξεύμασι τά τε τα κατάκροτα τῶν ἀμφὶ τὸν Βρυέννιον ἐποιήσαντο , καὶ τὰ ὄμματα ξυνεζόφωσαν τῇ πυκνότητι τῶν βελῶν ἁπανταχόθεν διεκπιπτόντων . ἐνταῦθα δὲ μὴ ἀντιστῆναι δυνάμενον τὸ τοῦ Βρυεννίου στράτευμα ἤδη γὰρ πᾶς κατετέτρωτο καὶ ἵππος καὶ ἄνθρωπος , ) πρὸς τροπὴν ἀπέκλινε τὴν σημαίαν καὶ τὸν νῶτον παίειν παρέσχε τοῖς ἐναντίοις . ἀλλ’ ὅ γε Βρυέννιος , καίτοι πολλὰ βαρυνόμενος ὑπὸ τοῦ πολέμου καὶ σὺν βίᾳ ὠθούμενος , ἐδείκνυ τὸ ἀνδρεῖον καὶ εὔψυχον , ἀεὶ μὲν ἐπιστροφάδην τύπτων τὸν ἐπιόντα , ἀεὶ δὲ τὰ τῆς φυγῆς καλῶς καὶ ἀνδρείως διοικονομούμενος . συνήραντο δὲ τούτῳ καὶ ὁ ἀδελφὸς ἐξ ἑκατέρου μέρους κὼ ὁ υἱός , καὶ κατ’ ἐκεῖνο καὶροῦ θαῦμα τοῖς πολεμίοις ἐδείχθησαν ἡρωϊκῶς ἀνταγωνισάμενοι . ἤδη δὲ τοῦ ἵππου καμόντος καὶ μὴ δυναμένου φεύγειν ἢ καὶ διώκειν , ( ἐγγὺς γὰρ ἥν τοῦ ἀποπεπνευκέναι τοὺς ἐπαλλήλους δρόμους , ) ἀνασειράσας τοῦτον ὁ Βρυέννιος , καθάπερ τις ἀθλητὴς γενναῖος , εἰστήκει πρὸς τὰς λαβὰς καὶ πρὸς ἑαυτὸν δύο τῶν Τούρκων γενναίους ἐξεκαλέσατο . ὦν ὁ μὶν εἷς πώει τῷ δόρατι ἀλλ᾿ οὐκ ἔφθη δοῦναι βαρεῖαν πληγήν , καὶ λαμβάνει ἀπὸ τῆς δεξιᾶς τἀνδρὸς βαρυτέραν . φθάνει γὰρ ἀποκόψας τούτου τὴν χεῖρα ὁ Βρυέννιος τῷ ξίφει , ἣ μετὰ τοῦ δόρατος πρὸς τοὔδαφος ἔξεκυλίσθη . ἅτερος δὲ τούτων τοῦ ἰδίου ἵππου καταπηδήσας , καθάπερ τις πάρδαλις ἥλατο ἐπὶ τοῦ ἵππου τοῦ Βρυεννίου , ἐναρμόσας Β ἑαυτὸν ἔπι τῆς ὀσφύος . καὶ ὁ μὲν εἴχετο τούτου ἀπρἵξ ἐπιβαίνειν ἐπειρᾶτο τοῦ νώτου , ὁ δὲ καθάπερ θηρίον ἐπιστρέψας ἑαυτόν , ἐκκεντεῖν διὰ τοῦ ξίφους ἐβούλετο . οὐ μέντοι κατὰ νοῦν ἐχώρει αὐτῷ τὰ πράγματα , ἀεί τι τοῦ κατὰ νῶτον Τούρκου λυγιζομένου καὶ τὰς τρώσεις ἐκφεύγοντος . ἐπεὶ δὲ καὶ ἡ δεξιὰ αὐτῷ ἀπειρήκει κενεμβατοῦσα καὶ ἀπεῖπεν ὁ ἀθλητής , ἐνταῦθα πρὸς ἅπασαν χεῖρα πολεμίων ἐνδέδωκεν ἑαυτόν . οἱ καὶ συλλαβόμενοι τοῦτον καὶ ὡσπερ μέγα κῦδος ἀράμενοι , κομίζουσιν Ἀλεξίῳ τῷ Κομνηνῷ , οὐ πάνυ μέντοι πορρωτέρω καθεστηκότι τῆς τοῦ Βρυεννίου ἁλώσεως , ἐκτάττοντι δὲ τὰς τε τῶν βαρβάρων καὶ τὰς ἑαυτοῦ φάλαγ - γᾶς καὶ πρὸς τὸν πόλεμον ἐρεθίζοντι . καὶ πρότερον μὲν διά P . τινων κηρύκων τήν ἅλωσιν τοῦ ἀνδρὸς διεπέμψαντο , ἔπειτα δὲ καὶ αὐτὸν παριστῶσι τῷ στρατηγῷ , θέαμα ὄντως φοβερὸν καὶ πολεμοῦντα καὶ ἁλισκόμενον . οὕτω μὲν οὖν τὸν Βρυέννιον εἰς χεῖρας ἔχων ὁ Κομνηνὸς Ἀλέξιος , δορύκτητον τῷ βασιλεῖ ἐκπέμπει Βοτανειάτῃ , μηδὲν μέντοι λυμηνάμενος τὰ ὄμματα ὅλως ὁ ἀνήρ . οὐ γὰρ ἦν τοιοῦτος ὁ Κομνηνός , ὥστε μετὰ τὴν αὐλῶσιν ἐπεξέρχεσθαι τοῖς ἐπ’ αὐτὸν καταστᾶσιν , ἀλλ᾿ εἰς τιμωρίαν αὐτάρκη ἐνόμιζε τὴν τοῦ πολεμίου αὐλῶσιν · τὰ δ’ ἐντεῦθεν φιλανθρωπίαι τε καὶ φιλοφροσύναι καὶ φιλοτιμία πολλή . ὅπερ κὰν τῷ Βρυεννίῳ ἐνεδείξατο . καὶ ἱκανὸν αὐτῷ μετὰ τὴν ἅλωσιν συμπορευθεὶς διάστημα , ἐπὰν τὸν . . . . . οὕτω καλούμενον τόπον κατέλαβεν , ἀνακτήσασθαι τῆς λύπης χρησταῖς ἐλπίσι τὸν ἅνδρα βουληθείς , πρός αὐτὸν ἔφη “ ἀποβάντες τῶν ἵππων καθεζώμεθα μικρὸν Ἑαυτοὺς διαναπαύσοντες . " ὁ δὲ τὸν περὶ ψυχῆς σεδιὼς κίνδυνον , μεμηνόσιν ἐῷκει καὶ οὔτε ῥᾳστώνης ἐν χρείᾳ ἦν · πῶς γὰρ ὁ νὼ ἀυτὴν ἀπολεγόμενος τὴν ζωήν ; ἀλλ’ ὅμως τῷ τοῦ στρατγηοῦ εὐθὺς ὑπετάγη βουλήματι . τοτοῦτον γὰρ τὸ δοῦλον πρὸς ἅπαν τὂ ἐπιτατόμενον ῥᾳδίως ὑπεῖκον , καὶ μᾶλλον εἰ δορυάλωτον ἄγοιτο . ἀποβάντες τοίνυν οἱ δημαγωγοὶ τῶν ἵππων , ὁ μὲν ἔνθεν ὡς ἐπὶ στιβάδος ἐπὶ πόας εὐθὺς ἀνέκειτο χλοερᾶς , ἐκεῖθι δ᾿ ὁ Βρυέννιος , ῥίζης ὕπερθεν ἑψικλόνου δρυὸς τὴν κεφαλὴν νήδυμος ὕπνος , κἀκεῖνος μὲν ἐκάθευδε , τὸν δ᾿ οὐκ ἔχε νήδυμος ὕπνος , τοῦτο δὴ τὸ τῆς ἀπῃωρημένον ποιήσεως . ἀλλὰ τὸν ὀφθαλμὸν ἀνατείνας καὶ τὸ ἀπῃωρημένον τοῖς πτόρθοις θοις ξίφος θεασάμενος , ἐπεὶ μηδένα μηδαμοῦ τότε παρόντα ἑώρα , ἀνακτησάμενος τῆς ἀθυμίας Ἑαυτόν , κρείττονος γίνεται λογισμοῦ καὶ ἀποκτεῖναι τὸν ἐμὸν πατέρα βουλεύεται . καὶ τάχα ἂν εἰς ἔργον ἀπέβη τὸ βούλευμα , εἰ μή τις ἄνωθεν θεία τοῦτον διεκώλυσε δύναμις , τὸ ἄγριον τοῦ θυμοῦ ἔξημερώσασα μερώσασα καὶ ἱλαρὸν τῷ στρατηγῷ ἐνατενίζειν παρασκευάσασα . ταῦτα ἐγὼ ἐκείνου διηγουμένου πολλάκις ἤκουον . ἔνεστι δὲ τῷ βουλομένῳ ἐντεῦθεν κατανοεῖν , ὅπως τὸν Κομνηὸν ἐς μείζονα ἄξίαν παρεφυλάττετο ὁ θεὸς καθάπερ τι χρῆμα τίμιον , τὰ Ῥωμαίων σκῆπτρα δι᾿ αὐτοῦ ἐπανακαλέσασθαι θέλων . εἰ δέ τι μετὰ ταῦτα συμβέβηκε τῷ Βρυεννίῳ τῶν ἀβουλήτων , αἰτία τῶν ἀμφὶ τὸν βασιλέα τινῶν , ὁ ἐμὸς πατὴρ ἀναίτιος .
Lemmas: εἶτα ὁ τύχη συμβάλλω καί · τίς τοιοῦτος . ἀπόμοιρα τις ἐκ ὁ συμμαχία ὁ Τοῦρκος καταλαμβάνω ὁ δόμος στίκος ὁ σχολή Ἀλέξιος , καί ὡς καθίστημι ὁ ὁ πόλεμος μανθάνω καί ὁ πολέμιος ὅπου καί ἄγω ἐπιζητέω , ἐπί λόφος τις συνέρχομαι ὁ Κομνηνός Ἀλέξιος καί ἐμός πατήρ ἐκεῖνος δείκνυμι Trj χείρ ὁ ατρατιάν , θεάομαι οὗτος ὥσπερ ἀπό τις σκοπιά . ἔχω δέ ὧδε ὁ κατά αὐτός . συγχέω τε γάρ εἰμί μήπω συντάσσω ἑαυτοῦ , καί ὡς ὁ Νίκη ἤδη ἀείρω καταφρονητικός εἰχω καί ἔξω κίνδυνος ἑαυτοῦ οἴομαι . μάλιστα δέ ἀναπίπτω , ὁ ὁ ἐμός πατήρ συνέπομαι Φράγγος προσχωρέω χωρέω ὁ Βρυέννιος διά ὁ προγίγνομαι τροπή . ἐγώ γάρ ὁ ἵππος ἀποβαίνω ὁ Φράγγος καί δεξιά δίδωμι αὐτός καθάπερ δή πάτριος εἰμί δίδωμι ὁ πίστις , ἄλλος ἀλλαχόθεν πρός οὗτος συρρέω , θεάομαι ὁ γίγνομαι . διασαλπίζω γάρ ὁ φήμη ὁ στράτευμα ὡς ἄρα καί ὁ Φράγγος οὗτος προστίθημι , ὁ ἀρχιστράτηγος καταλείπω Ἀλέξιος . Ἀλέξιος . οὗτος δῆτα συγκεχυμένως ἔχω οὗτος ὁ ἀμφί ὁ ἐμός πατήρ καί ὁ νέηλυς Τοῦρκος θεάομαι , εἰς τρεῖς μοῖρα ἑαυτοῦ διανέμω , καί ὁ μέν δύο ἐλλοχέω αὐτός ποῦ διατάσσω , ὁ δέ τρίτος μερίς χωρέω ἐάω ὁ πολέμιος κελεύω . καί ὁ σύμπας ὁ τοιοῦτος διαταγή εἰς ὁ ἐμός πατήρ Ἀλέξιος ἀναφέρω . ὁ μέντοι ῦρκοι οὖον κατά φάλαγξ συντεταγμένως ἔπειμι ἅμα πᾶς , ἀλλά μεμερισμένως κατά τις ὅμιλος , ἀπό ἀλλήλων διΐστημι ἑκασταχοῦ . εἶτα προσβάλλω ἕκαστος ἴλη , ὁ ἵππος ἐπί οὗτος ἐλαύνω , καί πυκνός ἀποχράω το·ξεύμασιν . συνέπομαι δέ οὗτος καί ὁ ὁ ὅλος στρατηγία ἀναδέω ἐμός πατήρ Ἀλέξιος συλλέγω ἀπό ὁ σκεδάννυμι ὅσος ὁ καιρός ὑπαγορεύω στρατιώτης . ἐνταῦθα τις ὁ ἀμφί ὁ Ἀλέξιος ἀθάνατος , θρασύσπλαγχνος τις εἰμί καί τολμητής προεξελαύνω ὁ ἵππος καί ὁ ἄλλος προεκτρέχω , ἄντικρυς κατά ὁ Βρυεννίου ὅλος χαλάω ῥυτήρ φέρω . καί αὐτός μέν ὁ δόρυ μάλα σφοδρός ἐρείδω κατά ὁ στέρνον ἐκεῖνος ἐκεῖνος , ὁ δέ γοργός ὁ κολεός ὁ ξίφος ἕλκω μήπω φθάνω ὁ δόρυ κραταιός ἐρείδω , οὗτος τε ἀποκόπτω αὐτίκα καί ὁ τιτρώσκω κατά ὁ κλείς πλήσσω ὅλος βραχύς καταφέρω ὁ πληγή , ἁμός ὁ χείρ πᾶς ἐκτέμνω αὐτός θώραξ . ὁ μέν οὖν Τοῦρκος ἄλλος ἐπί ἄλλος καταλαμβάνω , ὁ συνεχής βέλος ὁ στράτευμα κατασκιάζω . ὁ δέ γε περί ὁ Βρυέννιος πλήσσω μέν ὁ αἰφνίδιος , ὅμως συλλέγω - αἱρέω ἑαυτοῦ καί εἰς τάξις καθίστημι , ὁ ὁ πόλεμος βάρος δέχομαι ἄλλος ἄλλος παρακαλέω ἀνδρίζω . ὁ μέντοι Τοῦρκος καί ὁ ἐμός πατήρ βραχύς τίς πρός ὁ πολέμιος ἀντικαθίστημι , ἑξῆς φεύγω σχηματίζω κατά ὀλίγος ἐφέλκω εἰς ὁ ἐνέδρα ὁ πολέμιος καί τεχωικῶς ὑποσύρω . ἐπεί δέ κατά ὁ πρῶτος γίγνομαι εἰμί ἕδρα ἐκ ὑποστροφή καὶ μέτωπον οὗτος ἵστημι . καί σύνθημα τις γίγνομαι , εὐθύς καθάπερ σφηκιά τις ἄλλος ἀλλαχόθεν διεξιππάζομαι ὁ ἐλλοχίζω καί ἀλαλαγμός λαγμός πολύς καίω βοεύς καί ὁ ἐπάλληλος τόξευμα ὁ τε ὁ κατάκροτος ὁ ἀμφί ὁ Βρυέννιος ποιέω , καί ὁ ὄμμα συζοφόω ὁ πυκνότης ὁ βέλος ἁπανταχόθεν διεκπίτνω . ἐνταῦθα δέ μή ἀνθίστημι δύναμαι ὁ ὁ Βρυεννίου στράτευμα ἤδη γάρ πᾶς κατατιτρώσκω καί ἵππος καί ἄνθρωπος , ) πρός τροπή ἀποκλίνω ὁ σημεῖον καί ὁ νῶτον παίω παρέχω ὁ ἐναντίος . ἀλλά ὅς γε Βρυέννιος , καίτοι πολύς βαρύνω ὑπό ὁ πόλεμος καί σύν βία ὠθέω , δείκνυμι ὁ ἀνδρεῖος καί εὔψυχος , ἀεί μέν ἐπιστροφάδην τύπτω ὁ ἔπειμι , ἀεί δέ ὁ ὁ φυγή καλῶς καί ἀνδρείως διοικονομέω . σύν-ἐράομαι δέ οὗτος καί ὁ ἀδελφός ἐκ ἑκάτερος μέρος Κῶς ὁ υἱός , καί κατά ἐκεῖνος καιρός θαῦμα ὁ πολέμιος δείκνυμι ἡρωϊκός ἀνταγωνίζομαι . ἤδη δέ ὁ ἵππος κάμνω καί μή δύναμαι φεύγω ἢ καί διώκω , ( ἐγγύς γάρ ὅς ὁ ἀποπνέω ὁ ἐπάλληλος δρόμος , ) ἀνασειράζω οὗτος ὁ Βρυέννιος , καθάπερ τις ἀθλητής γενναῖος , εἰστήκω πρός ὁ λαβή καί πρός ἑαυτοῦ δύο ὁ Τοῦρκος γενναῖος ἐκκαλέω . οὖν ὁ μιν εἷς πῶϋ ὁ δόρυ ἀλλά οὐ φθάνω δίδωμι βαρύς πληγή , καί λαμβάνω ἀπό ὁ δεξιός ἀνήρ βαρύς . φθάνω γάρ ἀποκόπτω οὗτος ὁ χείρ ὁ Βρυέννιος ὁ ξίφος , ὅς μετά ὁ δόρυ πρός ἔδαφος ἐκκυλίνδω . ἕτερος δέ οὗτος ὁ ἴδιος ἵππος καταπηδάω , καθάπερ τις πάρδαλις ἅλλομαι ἐπί ὁ ἵππος ὁ Βρυεννίου , ἐναρμόζω Β ἑαυτοῦ ἐπί ὁ ὀσφῦς . καί ὁ μέν ἔχω οὗτος ἀπρίξ ἐπιβαίνω πειράω ὁ νῶτον , ὁ δέ καθάπερ θηρίον ἐπιστρέφω ἑαυτοῦ , ἐκκεντέω διά ὁ ξίφος βούλομαι . οὖον μέντοι κατά νόος χωρέω αὐτός ὁ πρᾶγμα , ἀεί τίς ὁ κατά νῶτον Τοῦρκος λυγίζω καί ὁ τιτρώσκω ἐκφεύγω . ἐπεί δέ καί ὁ δεξιός αὐτός ἀπό-ἐρῶ κενεμβατέω καί ἀπολέγω ὁ ἀθλητής , ἐνταῦθα πρός ἅπας χείρ πολέμιος ἐνδίδωμι ἑαυτοῦ . ὁ καί συλλαμβάνω οὗτος καί ὡς μέγας κῦδος ἀείρω , κομίζω Ἀλέξιος ὁ Κομνηνός , οὖον πάνυ μέντοι πρόσω καθίστημι ὁ ὁ Βρυεννίου ἅλωσις , ἐκτάσσω δέ ὁ τε ὁ βάρβαρος καί ὁ ἑαυτοῦ φάλαξ - γῆ καί πρός ὁ πόλεμος ἐρεθίζω . καί πρότερος μέν διά P . τίνω κῆρυξ ὁ ἅλωσις ὁ ἀνήρ διαπέμπω , ἔπειτα δέ καί αὐτός παρίστημι ὁ στρατηγός , θέαμα εἰμί φοβερός καί πολεμέω καί ἁλίσκομαι . οὗτος μέν οὖν ὁ Βρυέννιος εἰς χείρ ἔχω ὁ Κομνηνός Ἀλέξιος , δορύκτητος ὁ βασιλεύς ἐκπέμπω Βοτανειάτης , μηδείς μέντοι λυμαίνομαι ὁ ὄμμα ὅλως ὁ ἀνήρ . οὖον γάρ εἰμί τοιοῦτος ὁ Κομνηνός , ὥστε μετά ὁ αὐλέω ἐπεξέρχομαι ὁ ἐπί αὐτός καθίστημι , ἀλλά εἰς τιμωρία αὐτάρκης νομίζω ὁ ὁ πολέμιος αὐλέω · ὁ δέ ἐντεῦθεν φιλανθρωπία τε καί φιλοφροσύνη καί φιλοτιμία πολύς . ὅσπερ κάν ὁ Βρυέννιος ἐνδείκνυμι . καί ἱκανός αὐτός μετά ὁ ἅλωσις συμπορεύομαι διάστημα , ἐπάν ὁ . . . . . οὗτος καλέω τόπος καταλαμβάνω , ἀνακτάομαι ὁ λύπη χρηστός ἐλπίς ὁ ἀνήρ βούλομαι , πρός αὐτός φημί “ ἀποβαίνω ὁ ἵππος καθέζομαι μικρός ἑαυτοῦ διαναπαύω . " ὁ δέ ὁ περί Ψυχή σεδιὼς κίνδυνος , μαίνομαι ἐῷκει καί οὔτε ῥᾳστώνη ἐν χρεία εἰμί · πῶς γάρ ὁ ἐγώ ἀυτή ἀπολέγω ὁ ζωή ; ἀλλά ὅμως ὁ ὁ στρατηγέω εὐθύς ὑποτάσσω βούλημα . τοουτος γάρ ὁ δοῦλος πρός ἅπας ὁ ἐπιτάσσω ῥᾳδίως ὑπείκω , καί μᾶλλον εἰμί δορυάλωτος ἄγω . ἀποβαίνω τοίνυν ὁ δημαγωγός ὁ ἵππος , ὁ μέν ἔνθεν ὡς ἐπί στιβάς ἐπί πόα εὐθύς ἀνάκειμαι χλοερός , ἐκεῖθι δέ ὁ Βρυέννιος , ῥίζα ὕπερθεν εψικλονος δρῦς ὁ κεφαλή νήδυμος ὕπνος , ἐκεῖνος μέν καθεύδω , ὁ δέ οὐ ἔχω νήδυμος ὕπνος , οὗτος δή ὁ ὁ ἀπαιωρέω ποίησις . ἀλλά ὁ ὀφθαλμός ἀνατείνω καί ὁ ἀπαιωρέω ὁ πτόρθος θέω ξίφος θεάομαι , ἐπεί μηδείς μηδαμοῦ τότε πάρειμι ὁράω , ἀνακτάομαι ὁ ἀθυμία ἑαυτοῦ , ἀγαθός γίγνομαι λογισμός καί ἀποκτείνω ὁ ἐμός πατήρ βουλεύω . καί τάχα εἄν εἰς ἔργον ἀποβαίνω ὁ βούλευμα , εἰμί μή τις ἄνωθεν θεῖος οὗτος διακωλύω δύναμις , ὁ ἄγριος ὁ θυμός ἐξημερόω μερώνω καί ἱλαρός ὁ στρατηγός ἐνατενίζω παρασκευάζω . οὗτος ἐγώ ἐκεῖνος διηγέομαι πολλάκις ἀκούω . ἔνειμι δέ ὁ βούλομαι ἐντεῦθεν κατανοέω , ὅπως ὁ Κομνηνός εἰς μείζων ἄξιος παραφυλάσσω ὁ θεός καθάπερ τίς χρῆμα τίμιος , ὁ Ῥωμαῖος σκῆπτρον διά αὐτός ἐπανακαλέω ἐθέλω . εἰμί δέ τίς μετά οὗτος συμβαίνω ὁ Βρυέννιος ὁ ἀβούλητος , αἰτία ὁ ἀμφί ὁ βασιλεύς τις , ὁ ἐμός πατήρ ἀναίτιος .