anna-comnena.alexias 1.8
Οὐκ εἰς μάτην δέ , καθάπερ εἰρήκειμεν , ἡ μαντεῖά τοὐμοῦ πατρὸς Ἀλεξίου ἐγεγόνει . ἐπῆλθε γὰρ τῷ προσδοκωμένῳ στρατοπέδῳ ἀθρόον ὁ Βασιλάκιος σὺν ἱππεῦσί τε καὶ πεζοῖς , μυρίανδρον στρατιὰν ἐπαγόμενος . καὶ τὰς μὲν κλισίας ἐφευρὼν ἑκασταχοῦ ἀναλαμπούσας πυρί , ἔξαστράπτουσαν δὲ καὶ τὴν τοῦ στρατηγοῦ σκηνὴν θεασάμενος ὡς εἶχε ῥύμης εἰς ταύτην εἰσεληλύθει , πολυτάραχόν τι καὶ θορυβῶδες βοῶν . ὡς δ’ οὐκ ἦν οὐδαμοῦ ὁ προσδοκώμενος , οὐδέ τις ἀνέπτη στρατιώτης ἐκεῖθεν τὸ παράπαν ἢ στρατηγός , εἰ μή που τινες καταλελειμμένοι τῶν θητευόντων εὐκαταφρόνητοι , ἔτι μᾶλλον ἐβόα καὶ ἐκεκράγει ἀποῦ ποτέ ἐστιν ὁ τραυλίς ; " οὑτωσὶ καὶ τοῖς ῥήμασιν εἰς τὸν μέγαν δομέστικον ἀποσκώπτων . ἦν γὰρ τἆλλα μὲν οὗτος ὁ ἐμὸς πατὴρ Ἀλέξιος εὔστομος καὶ οὐδεὶς οὕτω ῥήτωρ ἦν αὐτοφυὴς ἔν τε ἐνθυμήμασι καὶ ἐπιχειρήμασι , μόνον δὲ κατὰ τὸν φθόγγον τοῦ ῥῶ ὑπωλίσθαινέ τε μετρίως καὶ ἀσυμφανῶς διώκλα ἡ γλῶττα , καίτοι κατὰ τἆλλα στοιχεῖα τὸν ῥοῦν ἀκάθεκτον ἔχουσα . ἀλλ᾿ ὁ μὲν οὕτως ὀνειδίζων ἐβόα , καὶ διηρευνᾶτο καὶ ἀνέτρεπε πάντα καὶ κιβώτια καὶ σκίμποδας καὶ σκεύη καὶ αὐτὴν δὴ τὴν τοὐμοῦ πατρὸς κλίνην , μή πως ὁ στρατηγὸς ἔν τινι τούτων κέκρυπτο καὶ θαμὰ πρός τε τὸν μοναχὸν οὕτω καλούμενον Ἰωαννίκιον ἐνέβλεπε · καὶ γὰρ διὰ σπουδῆς ἐπεδὲ ποίητο ἡ μήτηρ ἐν ἁπάσαις ταῖς αὐτοῦ ἐκστρατείαις ὁμόσκηνον ἔχειν τῶν τιμιωτέρων τινὰ μοναχόν , καὶ ὁ εὔνους οὗτος νἱὸς ὑπεῖκε τῷ μητρικῷ θελήματι οὐ τὰ ἐν βρέφει μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐς μείρακας παραγγείλας καὶ μέχρις ἂν γυναικὶ συνηρμόσθη · καὶ τὰ τῆς σκηνῆς ἃπαντα ὁ Βασιλάκιος διηρευνᾶτο καί , τοῦτο δὴ τὸ τοῦ Ἀριστοφάνους , ἐρεβοδιφῶν οὐκ ἀνίει , πυνθανόμενος ἅμα καὶ τὸν Ἰωαννίκιον πέρι τοῦ δομεστίκου . τοῦ δὲ πρὸ ὥρας ἐξιέναι ξὺν παντὶ τῷ στρατεύματι διισχυριζομένου , γνοὺς ὅτι πολὺν τὸν πλάνον ὑπέμεινε καὶ τοῖς ἅπασιν ἀπειπάμενος , ἄλλας ἐκ ἄλλων φωνὰς μεταμείβων ἐβόα “ ἄνδρες συστρατιῶται , ἠπατήμεθα · ὁ πόλεμος ἔξωθεν . " οὔπω τέλος ἔσχεν ὁ λόγος αὐτῷ , καὶ ἐξιοῦσι τοῦ στρατοπέδου ἐφίσταται τούτοις ὁ ἐμὸς πατὴρ ὁ Κομνηνὸς Ἀλἔξιος , προπηδήσας τῆς στρατιᾶς σὺν ὀλίγοις τισι μετὰ σφοδρότητος . καί τινα τάξιν συνιστῶντα τὰς φάλαγγας θεασάμενος , ( καὶ γὰρ πλείους τῶν στρατιωτῶν τῶν ἀμφὶ τὸν Βασιλάκιον εἰς τὴν λείαν ἑαυτοὺς ἐπιδεδωκότες καὶ τὰ λάφυρα — τοῦτο γὰρ καὶ πάλαι τοὐμῷ πατρὶ ἐμεμηχάνητο — οὔπω ἔφθησαν συνελθεῖν καὶ εἰς παράταξιν καταστῆναι , καὶ ἐπέστη αὐτοῖς ἀθρόον κακὸν μέγας δομέστικος , ) ἰδὼν δὲ τὸν καθιστῶντα τὰς φάλαγγας κω νόμισας εἴτε ἀπὸ τοῦ μεγέθους εἴτε ἀπὸ τῆς τῶν ὅπλων λαμπρότητος καὶ γὰρ ἀντέστιλβε τούτῳ τὰ ὅπλα πρὸς τὴν ρεβοδιφᾷν ἀστρῴαν βολὴν , ) ἐκεῖνον εἶναι τοῦτον τὸν Βασιλάκιον , συν - αντήσας αὐτῷ γοργῶς παίει κατὰ τῆς χειρὸς · ἣ δ’ εὐθὺς μετὰ τοῦ ξίφους εἰς γῆν ἔρριπτο , ὅπερ μεγάλως τὴν φάλαγγα συνετάραξεν . οὐ μὴν ὁ Βασιλάκιος ἦν , ἀλλά τις τῶν περ τὸν Βασιλάκιον γενναιότατος , οὐδὲν τοῦ Βασιλακίου ὅσον γε τὰ εἰς ἀνδρείαν λειπόμενος . βαρὺς οὖν τοῦ λοιποῦ κατ’ αὐτῶ κυλινδούμενος καὶ τοξεύμασι βάλλων καὶ δόρατι τιτρώσκων καὶ ἀλαλαγμοῖς ἐμβοῶν καὶ νυκτὶ συγχέων καὶ πάντα καὶ τόπον καὶ χρόνον καὶ ὄργανον εἰς νίκην λαμβάνων καὶ τούτοις προσφυῶς ἀποχρώμενος ἀκλονήτῳ φρονήματι καὶ ἀσυγχύτῳ τῇ διανοίᾳ καὶ ἄλλον ἄλλοσε φεύγοντα προλαμβάνων , πάντα διέκρινε καἰ τὸν ἐχθρὸν καὶ τὸν φίλον . ἀλλὰ καί τις ἀνὴρ Καππαδόκης Γούλης τὸ ἐπώνυμον , εὔνους θεράπων τοῦμοῦ πατρός , τὴν χεῖρα γενναῖος , τὸν θυμὸν ἐς πολέμους ἀκάθεκτος , τὸν Βασιλάκιον θεασόμενος καὶ ἀκριβῶς ἐγνωκώς παίει κατὰ τῆς κόρυθος . ἀλλὰ τὸ τοῦ Μενέλεω πρὸς τὸν Ἀλέξανδρον πέπονθε . τὸ γὰρ ξίφος αὐτοῦ τριχθά τε καὶ τετραχθὰ διατρυφθὲν ἐξέπεσε τῆς χειρός , τῆς λαβῆς καταλειφθείσης ἐν τῇ χειρὶ . ὃν ὁ στρατηγὸς θεασάμενος εὐθὺς διελοιδορεῖτο , ὅτι μὴ κατάσχοι τὸ φίφος καὶ ἄνανδρον ἀπεκάλει τοῦτον . ἀλλ’ ὁ στρατιώτης τὴν καταλειφθεῖσαν τοῦ ξίφους λαβὴν παραδεικνύς , πραότερον ἐποίει τὸν μέγαν δοτῶν μέστικον . καί τις δ' ἄλλος Μακεδών , πέτρος ὗν κλῆσιν Τορνίκιος τὴν ἐπωνυμίαν , μέσον τῶν πολεμίων ἐμπεσών , πολλοὺς τούτων ἀνήρει . ἡ γὰρ φάλαγξ εἴπετο ἀγνοοῦσα τὰ δρώμενα · ὲν σκότει γὰρ τῆς μάγης καθισταμένης , οὐχ οἷοί τε ἦσαν ἅπαντες τὰ γινόμενα ὁρᾷν . ὁ δὲ Κομνηνοὸς ἐπὶ τὸ μήπω διασπασθὲν τῆς φάλαγγος ἴετο παίων τοὺς ἀντικαθισταμένους , καὶ ἀνθυποστρέφων αὖθις εἰς τοὺς ἰδίους , σπεύδων καὶ τὸ ἔτι συνιστάμενον τῆς τοῦ Βασιλακίου παραλῦσαι . φάλαγγος καὶ διαπεμπόμενος εἰς τοὺς ὄπισθεν καὶ παρακελευόμενος μὴ μέλλειν , ἀλλ’ ἕπεσθαι οἱ καὶ καταλαμβάνειν ταχύτερον . ἐν τοσούτῳ δὲ ἀνήρ τις Κελτὸς τῶν ἀμφὶ τὸν δομέστικον , ἱν ἐν βραχεῖ τὰ πάντα διηγήσωμαι , γενναῖος στρατιώτης καὶ Ἄρεως ὅλος ἔμπλεως , τὸν ἐμὸν πατέρα ἰδὼν μεσόθεν τῶν πολεμίων ἄρτι ἐξιόντα ἐσπασμένον τὸ ξίφος θερμὸν ἀπὸ τοῦ αἵματος ἀναπέμπον ἀτμόν , καὶ τῶν πολεμίων νομίσας ἕνα , ἀθρόον αὐτῷ ἐμπεσὼν παίει τῷ δόρατι περὶ τὸ στέρνον , καὶ τάχα ἂν ἔξεδρον τὸν στρατηγὸν ἐπεποιήκει , εἰ μὴ αὐτὸς ἅμα τε πρὸς τὸ ἑδραιότερον ἑαυτὸν ἐφηδράσατο καὶ ὀνομαστὶ τοῦτον ἐκάλεσεν , ἀποκόψειν ἀπειλησάμενος διά τοῦ ξίφους παραχρῆμα τὴν κεφαλήν . ὁ δὲ ἐπειδή πως τὸν ἀγνοοῦντα προὐβάλλετο καὶ τὴν νύκτα καὶ τὸ συγκεχῦσθαι περὶ τὴν μάχην , μετὰ τῶν ζώντων ἠρίθμητο .
Lemmas: οὐ εἰς μάτην δέ , καθάπερ λέγω , ὁ μαντεῖον ἐγώ πατήρ Ἀλέξιος γίγνομαι . ἐπέρχομαι γάρ ὁ προσδοκάω στρατόπεδον ἀθρόος ὁ Βασιλάκιος σύν ἱππεύς τε καί πεζός , Μυρίανδρος στρατία ἐπάγω . καί ὁ μέν κλισία ἐφευρίσκω ἑκασταχοῦ ἀναλάμπω πῦρ , ἐξαστράπτω δέ καί ὁ ὁ στρατηγός σκηνή θεάομαι ὡς ἔχω ῥύμη εἰς οὗτος εἰσέρχομαι , πολυτάραχος τίς καί θορυβώδης βοῦς . ὡς δέ οὐ εἰμί οὐδαμοῦ ὁ προσδοκάω , οὐδέ τις ἀναπέτομαι στρατιώτης ἐκεῖθεν ὁ παράπαν ἢ στρατηγός , εἰμί μή ποῦ τις καταλείπω ὁ θητεύω εὐκαταφρόνητος , ἔτι μᾶλλον βοάω καί κράζω ἀπέρχομαι ποτός εἰμί ὁ τραυλίς ; " οὑτωσί καί ὁ ῥῆμα εἰς ὁ μέγας δομέστικος ἀποσκώπτω . εἰμί γάρ ἄλλος μέν οὗτος ὁ ἐμός πατήρ Ἀλέξιος Εὔστομος καί οὐδείς οὗτος ῥήτωρ εἰμί αὐτοφυής ἐν τε ἐνθύμημα καί ἐπιχείρημα , μόνος δέ κατά ὁ φθόγγος ὁ ῥῶ ὑπολισθάνω τε μέτριος καί ἀσυμφανῶς διώκλα ὁ γλῶσσα , καίτοι κατά ἄλλος στοιχεῖον ὁ ῥόος ἀκάθεκτος ἔχω . ἀλλά ὁ μέν οὕτως ὀνειδίζω βοάω , καί διερευνάω καί ἀνατρέπω πᾶς καί κιβώτιον καί σκίμπους καί σκεῦος καί αὐτός δή ὁ ἐγώ πατήρ κλίνη , μή πως ὁ στρατηγός ἐν τις οὗτος κρύπτω καί θαμά πρός τε ὁ μοναχός οὗτος καλέω Ἰωαννίκιος ἐμβλέπω · καί γάρ διά σπουδή ἔπω ποιέω ὁ μήτηρ ἐν ἅπας ὁ αὐτός ἐκστρατεία ὁμόσκηνος ἔχω ὁ τίμιος τις μοναχός , καί ὁ Εὔνους οὗτος νιος ὑπείκω ὁ μητρικός θέλημα οὖον ὁ ἐν βρέφος μόνος , ἀλλά καί εἰς μεῖραξ παραγγέλλω καί μέχρι εἄν γυνή συναρμόζω · καί ὁ ὁ σκηνή ἅπας ὁ Βασιλάκιος διερευνάω καί , οὗτος δή ὁ ὁ Ἀριστοφάνης , ἐρεβοδιφάω οὐ ἀνίημι , πυνθάνομαι ἅμα καί ὁ Ἰωαννίκιος περί ὁ δομέστικος . ὁ δέ πρό ὥρα ἔξειμι ξὺν πᾶς ὁ στράτευμα διισχυρίζομαι , γιγνώσκω ὅτι πολύς ὁ πλάνος ὑπομένω καί ὁ ἅπας ἀπεῖπον , ἄλλος ἐκ ἄλλος φωνή μεταμείβω βοάω “ ἀνήρ συστρατιώτης , ἀπατάω · ὁ πόλεμος ἔξωθεν . " οὔπω τέλος ἔχω ὁ λόγος αὐτός , καί ἔξειμι ὁ στρατόπεδον ἐφίστημι οὗτος ὁ ἐμός πατήρ ὁ Κομνηνός Ἀλέξιος , προπηδάω ὁ στρατιά σύν ὀλίγος τις μετά σφοδρότης . καί τις τάξις συνιστάω ὁ φάλαγξ θεάομαι , ( καί γάρ πλείων ὁ στρατιώτης ὁ ἀμφί ὁ Βασιλάκιον εἰς ὁ λεῖος ἑαυτοῦ ἐπιδίδωμι καί ὁ λάφυρα — οὗτος γάρ καί πάλαι τοὐμῷ πατήρ μηχανάομαι — οὔπω φθάνω συνέρχομαι καί εἰς παράταξις καθίστημι , καί ἐφίστημι αὐτός ἀθρόος κακός μέγας δομέστικος , ) εἶδον δέ ὁ καθίστημι ὁ φάλαγξ πω νομίζω εἴτε ἀπό ὁ μέγεθος εἴτε ἀπό ὁ ὁ ὅπλον λαμπρότης καί γάρ ἀντιστίλβω οὗτος ὁ ὅπλον πρός ὁ ρεβοδιφαω ἀστρῷος βολή , ) ἐκεῖνος εἰμί οὗτος ὁ Βασιλάκιον , σῦς - ἀντάω αὐτός γοργός παίω κατά ὁ χείρ · ὅς δέ εὐθύς μετά ὁ ξίφος εἰς γῆ ῥίπτω , ὅσπερ μέγας ὁ φάλαγξ συνταράσσω . οὖον μήv ὁ Βασιλάκιος εἰμί , ἀλλά τις ὁ περ ὁ Βασιλάκιον γενναῖος , οὐδείς ὁ Βασιλακίου ὅσος γε ὁ εἰς ἀνδρεῖος λείπω . βαρύς οὖν ὁ λοιπός κατά αὐτός κυλινδέω καί τόξευμα βάλλω καί δόρυ τιτρώσκω καί ἀλαλαγμός ἐμβοάω καί νύξ συγχέω καί πᾶς καί τόπος καί χρόνος καί ὄργανον εἰς Νίκη λαμβάνω καί οὗτος προσφυῶς ἀποχράω ἀκλόνητος φρόνημα καί ἀσύγχυτος ὁ διάνοια καί ἄλλος ἄλλοσε φεύγω προλαμβάνω , πᾶς διακρίνω καίω ὁ ἐχθρός καί ὁ φίλος . ἀλλά καί τις ἀνήρ Καππαδόκης Γούλης ὁ ἐπώνυμος , Εὔνους θεράπων τοῦμοῦ πατήρ , ὁ χείρ γενναῖος , ὁ θυμός εἰς πόλεμος ἀκάθεκτος , ὁ Βασιλάκιον θεάομαι καί ἀκριβῶς γιγνώσκω παίω κατά ὁ κόρυς . ἀλλά ὁ ὁ Μενέλαος πρός ὁ Ἀλέξανδρος πάσχω . ὁ γάρ ξίφος αὐτός τριχθά τε καί τετραχθά διατρέπω ἐκπίπτω ὁ χείρ , ὁ λαβή καταλείπω ἐν ὁ χείρ . ὅς ὁ στρατηγός θεάομαι εὐθύς διαλοιδορέω , ὅτι μή κατέχω ὁ φίς καί ἄνανδρος ἀποκαλέω οὗτος . ἀλλά ὁ στρατιώτης ὁ καταλείπω ὁ ξίφος λαβή παραδείκνυμι , πρᾶος ποιέω ὁ μέγας δοτός μέστικον . καί τις δέ ἄλλος Μακεδών , πέτρος ὗς κλῆσις Τορνίκιος ὁ ἐπωνυμία , μέσος ὁ πολέμιος ἐμπίπτω , πολύς οὗτος ἀναιρέω . ὁ γάρ φάλαγξ εἶπον ἀγνοέω ὁ δράω · εἰμί σκότος γάρ ὁ Μάγης καθίστημι , οὐ οἷος τε εἰμί ἅπας ὁ γίγνομαι ὁράω . ὁ δέ Κομνηνός ἐπί ὁ μήπω διασπάω ὁ φάλαγξ ἴω Παίων ὁ ἀντικαθίστημι , καί ἀνθυποστρέφω αὖθις εἰς ὁ ἴδιος , σπεύδω καί ὁ ἔτι συνίστημι ὁ ὁ Βασιλακίου παραλύω . φάλαγξ καί διαπέμπω εἰς ὁ ὄπισθεν καί παρακελεύομαι μή μέλλω , ἀλλά ἕπω ὁ καί καταλαμβάνω ταχύς . ἐν τοσοῦτος δέ ἀνήρ τις Κελτός ὁ ἀμφί ὁ δομέστικος , ἐν ἐν βραχύς ὁ πᾶς διηγέομαι , γενναῖος στρατιώτης καί Ἄρης ὅλος ἔμπλεος , ὁ ἐμός πατήρ εἶδον μεσόθεν ὁ πολέμιος ἄρτι ἔξειμι σπάω ὁ ξίφος θερμός ἀπό ὁ αἷμα ἀναπέμπω ἀτμός , καί ὁ πολέμιος νομίζω εἷς , ἀθρόος αὐτός ἐμπίπτω παίω ὁ δόρυ περί ὁ στέρνον , καί τάχα εἄν ἔξεδρος ὁ στρατηγός ποιέω , εἰμί μή αὐτός ἅμα τε πρός ὁ ἑδραῖος ἑαυτοῦ ἐφηδράσατο καί ὀνομαστί οὗτος καλέω , ἀποκόπτω ἀπειλέω διά ὁ ξίφος παραχρῆμα ὁ κεφαλή . ὁ δέ ἐπειδή πως ὁ ἀγνοέω προβάλλω καί ὁ νύξ καί ὁ συγχέω περί ὁ μάχη , μετά ὁ ζῶ ἀριθμέω .