anna-comnena.alexias 13.10
Mέλλων τοίνυν τῆς πρὸς τὸν βασιλέα μετὰ τοῦ D Εὐφορβηνοῦ Κωνσταντίνου τοῦ Κατακαλὼν φερούσης ἁψασθαι , ἐπεὶ δυσωδία πολλὴ διὰ τὸ περὶ τὸν αὐτὸν τόπον καιρὸν ἱκανὸν τὸ ὑπ᾿ αὐτὸν στράτευμα χρονοτριβῆσαι γέγονε , βουλόμενος μεταθεῖναι τὸ στράτευμα μηδέ τοῦτ᾿ ἄνευ τῆς αὐτῶν βουλῆς ἐθέλειν γενέσθαι ἔλεγε . τοιοῦτον γὰρ τὸ Κελτῶν γένος ἀνώμαλον καὶ ἐφ᾿ ἑκάτερα ἐν ὀξείᾳ καιροῦ ῥοπῆ μεταφερόΙιενον · καὶ ἔστιν ἰδεῖν τὸν αὐτὸν καὶ ἕνα ποτέ μὲν αὐχοῦντα τήν γῆν κλονήσειν ἅπασαν , ποτὲ δὲ ὑποπεπτωκότα καὶ μέχρι κονίας αὐτῆς καταγόμενον καὶ μᾶλλον , ὁπηνίκα στερροτέροις ἐντύχοι φρονήμασιν . οἱ δὲ πλείω τῶν δύο καὶ δέκα σταδίων οὐ συνεχώροιν μετατεθῆναι τὸ στρά - τευμα καὶ “ εἰ τοῦτο βούλει , ” πρὸς τὸν Βαϊμοῦντον ἔλεγον “ συνελευσόμεθα καὶ ἡμεῖς ὀψόμενοι τὸν τόπον ” . κατανεύ - σαντος δὲ καὶ πρὸς τοῦτο τοῦ Βαϊμούντοι , παραχρῆμα διὰ γραμμάτων τοῖς τὰς κλεισούρας φυλάσσοισιν ἐδήλωσαν , ὥστε μὴ ἐκδρομὰς ποιουμένους καταβλάπτειν αὐτούς . ὁ δέ Εὐφορβηνὸς Κωνσταντῖνος ὁ Κατακαλὼνͅ ᾐτεῖτο αὖθις τὸν Bαϊ - μοῦντον , παωχωρηθῆναί οἱ τὴν εἰς τὸ Δυρράχιον ἀπέλευσιν . κατανεύσαντος δὲ τοῦ Βαϊμούντου , γοργῶς τὸ Δυρράχιον ὁ Κατακαλὼν καταλαμβάνει καὶ τὸν φυλάσσοντα τὴν πόλιν Ἀλέξιον τὸν υἱὸν Ἰσαακίου τοῦ σεβαστοκράτορος ἀναζητήσας ἀπήγγειλε τὰ παρὰ τοῦ αὐτοκράτορος διαμηνυθέντα πρὸς αὐτόν τε καὶ τοὺς συγκατελθόντας μετ᾿ αὐτοῦ λογάδας τῶν στρατιωτῶν . καὶ γὰρ οὐκ ἠδύναντο τοῦ τείχους προκύπτειν διὰ τὴν γεγενημένην ἄνωθεν παρὰ τὰ κρήδεμνα τοῦ Δυρραχίου μηχανὴν τοῦ αὐτοκράτορος./σανίδες γάρ τινες περὶ τὰς ἐπάλξεις τοῦ κάστροι εὐμηχάνως ἐτέθησαν ἐπὶ τούτῳ αὐτῷ κατασκευασθεῖσαι ἀνήλωτοι , ὥστε τοὺς ἴσως ἀπὸ τῶν Λατίνων διὰ κλιμάκων ἀναρριχᾶσθαι πειρωμένους , ἐπὰν τῶν ἐπάλξεων ἐπιβαῖεν , μὴ . ἐστηριγμένους ἵστασθαι , ἀλλὰ σὺν αὐταῖς σανίσι διολισθαίνειν τηνικαῦτα καὶ πίπτειν ἐντός , καθά γε καὶ εἴρηται . τούτοις οὖν ὁμιλήσας ὁ Εὐφορβηνὸς καὶ τὰ τοῦ βασιλέως μηνύματα ἀπαγγείλας καὶ θάρσους ἐμπλήσας πλήσας αὐτοὺς ἐρωτήσας τε τὰ περὶ τοῦ κάστρου καὶ διαγνοὺς τὰ κατ᾿ αὐτοὺς ἀρίστης τετυχηκέναι οἰκονομίας , ὡς τῶν πρὸς χρείαν αὐτάρκως ἔχοντας καὶ παρ᾿ οὐδὲν τὰς τοῦ Βαϊμούντου λογιζομένους μηχανάς , καταλαμβάνει τὸν Βαϊμοῦντον τὴν ταφρείαν ἔνθα προεῖπε , ποιησάμενον . καὶ ἑνωθεὶς αὐτῷ τῆς πρὸς τὸν βασιλέα φερούσης εἴχετο . οἱ δ᾿ ἐπίλοιποι τῶν πρέσβεων κατὰ τὰ προϋπεσχημένα μετὰ τῶν Γἵδου κατελείφθησαν . Mανουὴλ δέ τὸν Mοδηνὸν πισ - τότατόν τε καὶ εὐνούστατον τῶν αὐτοῦ θεραπόντων ὺπάρχοντα προαποστέλλει πρὸς τὸν βασιλέα τὴν πρὸς αὐτὸν τοῦ Βαϊμούντου ἀπαγγέλλοντα ἔλευσιν . ἐπεὶ δέ ἀγχοῦ τῆς βασιλικῆς ἐγεγόνει σκηνῆς , παρεσκεύαστο καὶ τὰ τῆς αὐτοῦ ὑπαντῆς , καθὼς οἱ πρέσβεις τούτῳ συνέθεντο . εἰσελθόντος δὲ τούτου , ἐντείνας τὴν χεῖρα ὁ βασιλεὺς καὶ τῆς ἐκείνου ἁψάμενος χειρὸς καὶ τὴν συνήθη τοῖς βασιλεῦσι προσαγόρευσιν ποιησάμενος ἐγγὺς τοῦ βασιλικοῦ παρεστήσατο θρόνου . ἢν δὲ τοιοῦτος ὁ ἀνὴρ οἷος , ὡς ἐν βραχεῖ μέν εἰπεῖν , οὐδεὶς κὰτ ἐκεῖνον ὤφθη ἐν τῇ τῶν Ῥωμαίων γῇ βάρβαρος βάρος οὔτε Ἕλλην ( θάμβος γὰρ ἦν ὀφθαλμῶν ὁρώμενος καὶ φημιζόμενος ἔκπληξις ) , κατὰ μέρος δὲ ὑπογράψαι τὸ τοῦ βαρβάρου εἶδος , τοιώσδε μακρὸς ἠν τὴν ἀναδρομὴν τοῦ σώματος , ὥστε εἰς πῆχυν ἕνα μικροῦ τοὺς μακροτάτους ὑπερελαύνειν , τὴν γαστέρα συνεσταλμένος καὶ τὰς λαγόνας καὶ τοῖς ὤμους εὐρὺς καὶ τὰ στέρνα πλατὺς καὶ τοὺς βραχίονας καρτερὸς καὶ τὴν ὅλην ἕξιν τοῦ σώματος οὔτε περιεπτισμένος οὔτε περιβριθόμενος ταῖς σαρξίν , ἀλλ’ ὡς ἄριστα κεκραμένος καὶ οἷον εἰπεῖν κατὰ τὸν Πολυκλείτειον κανόνα ἐνηρμοσμένος · τὰς χεῖρας ἁδρὸς καὶ τῶν ποδῶν τὰς · βάσεις στερρὸς καὶ τὸν αὐχένα καὶ τὰ μετάφρενα εὐπαγής . ὑποκεκυφὼς δέ μετρίως τῷ ἀκριβῶς αὐτὸν περιεργαζομένῳ ἐφαίνετο οὐ τῶν νωτιαίων σπονδύλων τι πεπονθότων τῆς ῥάχεως , ἀλλ’ οὕτω μετρίως ἐκ γενετῆς , ὡς ἔοικε , τὴν διάπλασιν ἔσχηκε . τὸ χρῶμα κατὰ τὸ ἄλλο μέν σῶμα λευκότατον , τὸ δὲ πρόσωπον μετὰ τοῦ λευκοῦ ἐπθρσοῦτο . καὶ ἡ κόμη ὑπόξανθος , ἀλλ’ οὐ μέν οὖν μέχρι τῶν μεταφρένων αἰωρουμένη κατὰ τοὺς ἄλλους βαρβάρους · οὐ γὰρ ἐτριχομάνει ὁ ἀνήρ , ἀλλὰ κουρίας ἦν μέχρι τῶν ὤτων . τὸ δέ γένειον εἴτε πυρσὸν εἴτε ἄλλο τι χρῶμα εἶχεν , οὐκ ἔχω λέγειν · ὁ ξυρὸς γὰρ ἐπεξῆλθεν αὐτὸ καὶ τιτάνου παντὸς ἀκριβέστερον · ἐδόκει δ’ οὑν εἶναι καὶ τοῦτο πυρσόν . τὸ γλαυκὸν καὶ ἅμα θυμὸν καὶ ἐμβρίθειαν ὑποσημαῖνον · καὶ ἡ ῥὶς αὐτῷ καὶ ὁ μυκτὴρ ἐλεύθερον ἔπνει τὸν ἀέρα · συνηγόρει δὲ τῷ μυκτῆρι διὰ τῶν στέρνων καὶ διὰ τοῦ μυκτῆρος τὴν τῶν στέρνων εὐρύτητα . ἡ γὰρ φύσις διεξόδοις ἐδεδώκει διὰ τῶν ῥινῶν τοῦ ἀπὸ τῆς καρδίας παφλάζοντος πνεύματος . ἡδὺ δέ τι καὶ ἐνεφαίνετο τῷ ἀνδρὶ τούτῳ , ἀλλὰ τοῖς ἁπανταχόθεν φοβεροῖς ὑπεθραύετο . ὅλος γὰρ δι’ ὅλοι τοῦ σώματος ἀμείλικτος ἡν καὶ θηριώδης ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ τοῖ μεγέθους , ἀπὸ τοῦ βλέμματος , δοκεῖ μοι , καὶ ὁ γέλως αἰτοῦ τοῖς ἄλλοις ἐμβρίμημα ἦν . οὕτως εἶχε ψυχῆς τε καὶ σώματος , ὡς κὼ τὸν θυμὸν ἐν τούτῳ κορύσσεσθαι καὶ τὸν ἔρωτα καὶ ἀμφοτέρους ὁρᾶν πρὸς πόλεμον . τὸ δὲ φρόνημα αὐτῷ παντοδαπὸν καὶ πανοῦργον καὶ πρὸς ἅπασαν λαβὴν διαδιδράσκον . αἰ γὰρ ὁμιλίαι τούτῳ ἀκριβεῖς καὶ τὰς ἀποκρίσεις ἐδίδου πανταχόθεν ἀπεριδράκτους . καὶ τοιοῦτος ὢν καὶ τοσοῦτος μόνῳ τῷ αὐτοκράτορι ἁλώσιμος ἠν καὶ τὐχῃ καὶ λόγοις καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς ἀπὸ τῆς φύσεως πλεονεκτήμασιν .
Lemmas: έλλος τοίνυν ὁ πρός ὁ βασιλεύς μετά ὁ D Ευφορβηνός Κωνσταντῖνος ὁ Κατακαλών φέρω ἅπτω , ἐπεί δυσωδία πολύς διά ὁ περί ὁ αὐτός τόπος καιρός ἱκανός ὁ ὑπό αὐτός στράτευμα χρονοτριβέω γίγνομαι , βούλομαι μετατίθημι ὁ στράτευμα μηδέ οὗτος ἄνευ ὁ αὐτός βουλή ἐθέλω γίγνομαι λέγω . τοιοῦτος γάρ ὁ Κελτός γένος ἀνώμαλος καί ἐπί ἑκάτερος ἐν ὀξύς καιρός ῥοπή μεταφεροιιενος · καί εἰμί ὁράω ὁ αὐτός καί εἷς ποτός μέν αὐχέω ὁ γῆ κλονέω ἅπας , ποτέ δέ ὑποπίπτω καί μέχρι κονία αὐτός κατάγω καί μᾶλλον , ὁπηνίκα στερρός ἐντυγχάνω φρόνημα . ὁ δέ πλείων ὁ δύο καί δέκα στάδιος οὖον συγχωρέω μετατίθημι ὁ στρα - τευμα καί “ εἰμί οὗτος βούλομαι , ” πρός ὁ Βαϊμοῦντος λέγω “ συνέρχομαι καί ἐγώ ὁράω ὁ τόπος ” . κατανεύω - Σάντος δέ καί πρός οὗτος ὁ Βαϊμοῦντος , παραχρῆμα διά γράμμα ὁ ὁ κλεισούρα φυλάσσω δηλόω , ὥστε μή ἐκδρομή ποιέω καταβλάπτω αὐτός . ὁ δέ Ευφορβηνός Κωνσταντῖνος ὁ κατακαλέω αἰτέω αὖθις ὁ ἀϊά - μουντός , παωχωρηθῆναί ὁ ὁ εἰς ὁ Δυρράχιον ἀπέλευσις . κατανεύω δέ ὁ Βαϊμοῦντος , γοργός ὁ Δυρράχιον ὁ Κατακαλών καταλαμβάνω καί ὁ φυλάσσω ὁ πόλις Ἀλέξιος ὁ υἱός Ἰσαάκιος ὁ σεβαστοκράτωρ ἀναζητέω ἀπαγγέλλω ὁ παρά ὁ αὐτοκράτωρ διαμηνύω πρός αὐτός τε καί ὁ συγκατέρχομαι μετά αὐτός λογάς ὁ στρατιώτης . καί γάρ οὐ δύναμαι ὁ τεῖχος προκύπτω διά ὁ γίγνομαι ἄνωθεν παρά ὁ κρήδεμνον ὁ Δυρράχιον μηχανή ὁ αὐτοκράτωρ γάρ τις περί ὁ ἔπαλξις ὁ κάστρος εὐμήχανος τίθημι ἐπί οὗτος αὐτός κατασκευάζω ἀνήλωτος , ὥστε ὁ ἴσως ἀπό ὁ Λατῖνος διά κλῖμαξ ἀναρριχάομαι πειράω , ἐπάν ὁ ἔπαλξις ἐπιβαίνω , μή . στηρίζω ἵστημι , ἀλλά σύν αὐτός σανίς διολισθάνω τηνικαῦτα καί πίπτω ἐντός , καθά γε καί εἴρω . οὗτος οὖν ὁμιλέω ὁ Ευφορβηνός καί ὁ ὁ βασιλεύς μήνυμα ἀπαγγέλλω καί θάρσος ἐμπίμπλημι πίμπλημι αὐτός ἐρωτάω τε ὁ περί ὁ κάστρον καί διαγιγνώσκω ὁ κατά αὐτός ἀγαθός τυγχάνω οἰκονομία , ὡς ὁ πρός χρεία αὐτάρκης ἔχω καί παρά οὐδείς ὁ ὁ Βαϊμοῦντος λογίζομαι μηχανή , καταλαμβάνω ὁ Βαϊμοῦντος ὁ ταφρεία ἔνθα προεῖπον , ποιέω . καί ἑνόω αὐτός ὁ πρός ὁ βασιλεύς φέρω ἔχω . ὁ δέ ἐπίλοιπος ὁ πρέσβυς κατά ὁ προυπεσχημενος μετά ὁ Γίδου καταλείπω . Mανουὴλ δέ ὁ Mοδηνὸν Πῖς - τότης τε καί εὔνους ὁ αὐτός θεράπων ὑπάρχω προαποστέλλω πρός ὁ βασιλεύς ὁ πρός αὐτός ὁ Βαϊμοῦντος ἀπαγγέλλω ἔλευσις . ἐπεί δέ ἀγχοῦ ὁ βασιλικός γίγνομαι σκηνή , παρασκευάζω καί ὁ ὁ αὐτός ὑπαντέω , καθώς ὁ πρέσβυς οὗτος συντίθημι . εἰσέρχομαι δέ οὗτος , ἐντείνω ὁ χείρ ὁ βασιλεύς καί ὁ ἐκεῖνος ἅπτω χείρ καί ὁ συνήθης ὁ βασιλεύς προσαγόρευσις ποιέω ἐγγύς ὁ βασιλικός παρίστημι θρόνος . εἄν δέ τοιοῦτος ὁ ἀνήρ οἷος , ὡς ἐν βραχύς μέν εἶπον , οὐδείς κατά ἐκεῖνος ὁράω ἐν ὁ ὁ Ῥωμαῖος γῆ βάρβαρος βάρος οὔτε Ἕλλην ( θάμβος γάρ εἰμί ὀφθαλμός ὁράω καί φημίζω ἔκπληξις ) , κατά μέρος δέ ὑπογράφω ὁ ὁ βάρβαρος εἶδος , τοῖος μακρός ἐάν ὁ ἀναδρομή ὁ σῶμα , ὥστε εἰς πῆχυς εἷς μικρός ὁ μακρός ὑπερελαύνω , ὁ γαστήρ συστέλλω καί ὁ λαγών καί ὁ ὦμος εὐρύς καί ὁ στέρνον πλατύς καί ὁ βραχύς καρτερός καί ὁ ὅλος ἕξις ὁ σῶμα οὔτε περιπτίσσω οὔτε περιβρίθω ὁ σάρξ , ἀλλά ὡς ἀγαθός κεράννυμι καί οἷος εἶπον κατά ὁ Πολυκλείτειος κανών ἐναρμόζω · ὁ χείρ ἁδρός καί ὁ πούς ὁ · βάσις στερρός καί ὁ αὐχήν καί ὁ μετάφρενον εὐπαγής . ὑποκύπτω δέ μέτριος ὁ ἀκριβῶς αὐτός περιεργάζομαι φαίνω οὖον ὁ νωτιαῖος σφόνδυλος τίς πάσχω ὁ ῥάχις , ἀλλά οὗτος μέτριος ἐκ γενετή , ὡς ἔοικα , ὁ διάπλασις ἔχω . ὁ χρῶμα κατά ὁ ἄλλος μέν σῶμα λευκός , ὁ δέ πρόσωπον μετά ὁ λευκός πέρθω . καί ὁ κόμη ὑπόξανθος , ἀλλά οὖον μέν οὖν μέχρι ὁ μετάφρενον αἰωρέω κατά ὁ ἄλλος βάρβαρος · οὖον γάρ τριχομανές ὁ ἀνήρ , ἀλλά κουρίας εἰμί μέχρι ὁ οὖς . ὁ δέ γένειον εἴτε πυρσός εἴτε ἄλλος τίς χρῶμα ἔχω , οὐ ἔχω λέγω · ὁ ξυρός γάρ ἐπεξέρχομαι αὐτός καί τίτανος πᾶς ἀκριβής · δοκέω δέ ἐν εἰμί καί οὗτος πυρρός . ὁ γλαυκός καί ἅμα θυμός καί ἐμβρίθεια ὑποσημαίνω · καί ὁ ῥίς αὐτός καί ὁ μυκτήρ ἐλεύθερος πνέω ὁ ἀήρ · συνηγορέω δέ ὁ μυκτήρ διά ὁ στέρνον καί διά ὁ μυκτήρ ὁ ὁ στέρνον εὐρύτης . ὁ γάρ φύσις διέξοδος δίδωμι διά ὁ ῥίς ὁ ἀπό ὁ Καρδία παφλάζω πνεῦμα . ἡδύς δέ τίς καί ἐμφαίνω ὁ ἀνήρ οὗτος , ἀλλά ὁ ἁπανταχόθεν φοβερός ὑποθραύω . ὅλος γάρ διά ὅλος ὁ σῶμα ἀμείλικτος ἐάν καί θηριώδης ὁ ἄνθρωπος ἀπό τοῖ μέγεθος , ἀπό ὁ βλέμμα , δοκέω ἐγώ , καί ὁ γέλως αἰτέω ὁ ἄλλος ἐμβρίμημα εἰμί . οὕτως ἔχω Ψυχή τε καί σῶμα , ὡς Κῶς ὁ θυμός ἐν οὗτος κορύσσω καί ὁ Ἔρως καί ἀμφότερος ὁράω πρός πόλεμος . ὁ δέ φρόνημα αὐτός παντοδαπός καί πανοῦργος καί πρός ἅπας λαβή διαδιδράσκω . ὁ γάρ ὁμιλία οὗτος ἀκριβής καί ὁ ἀπόκρισις δίδωμι πανταχόθεν ἀπερίδρακτος . καί τοιοῦτος εἰμί καί τοσοῦτος μόνος ὁ αὐτοκράτωρ ἁλώσιμος ἐάν καί Τύχη καί λόγος καί ὁ ἄλλος ὁ ἀπό ὁ φύσις πλεονέκτημα .