anna-comnena.alexias 10.7
Οὖβος δέ τις ὁ τοῦ ῥῆγός Φραγγίας ἀδελφὸς φυσῶν τὰ Ναυάτου ἐπ’ εὐγενείᾳ καὶ πλούτῳ καὶ δυνάμει , τῆς ἐνεγκαμένης μέλλων ἐξελθεῖν τάχα ὡς πρὸς τὸν ἅγιον τάφον , ἀποστείλας ἀπονοίας ῥήματα ἐμήνυσε πρὸς τὸν αὐτοκράτορα λαμπρὰν προμηθευόμενος τὴν ὑπαντὴν αὐτῷ γενέσθαι αἰσ́θι λέγων “ ὦ βασιλεῦ , ὡς ἐγὼ ὁ βασιλεὺς τῶν βασιλέων καὶ ὁ μείζων τῶν ὑπ᾿ οὐρανόν · καὶ καταλαμβάνοντά με ἤδη ἐνδέχεται ὑπαντῆσαί τε καὶ δέξασθαι μεγαλοπρεπῶς καὶ ἀξίως τῆς ἐμῆς εὐγενείας ” . ταῦτα ὁ βασιλεῦς ἀκούσας , ἐπεὶ δοὺξ μὲν ἔτυχε Δυρραχίου Ἰωάννης ὁ υἱὸς Ἰσαακίου τοῦ σεβαστοκράτορος , περὶ οὗ ἄνωθεν εἴρηται , τοῦ δὲ στόλου Νικόλαος ὁ Μαυροκατακαλὼν περὶ τὸν λιμένα τοῦ Δυρραχίου ἐκ διαστημάτων ἐνορμίσας τὰς ναῦς κἀκεῖθεν αὖθις τὰς ἐκδρομὰς ποιούμενος καὶ τὰ πελάγη περισκοπῶν , ὡς μὴ λάθοιεν αὐτὸν λῃστρικαὶ νῆες παραπλεύσασαι , ὁ αὐτοκράτωρ εὐθὺς γράμματα πρὸς ἀμφοτέρους ἐκπέμπει ἐντει - λάμενος τὸν μέν δοῦκα Δυρραχίου διὰ τῆς ἠπείρου καὶ τῆς παραλίας ἐφεδρεύειν τὴν τούτου ἔλευσιν καὶ παραυτίκα τῷ αὐτοκράτορι ταχεῖαν τῆς τούτου ἐλεύσεως δοῦναι γνῶσιν , αὐτὸν δέ τὸν Οὖβον ὑποδέξασθαι μεγαλοπρεπῶς , τὸν δέ δοῦκα τοῦ στόλου παρακελεύσασθαι μηδαμῶς ἀναπεπτωκέναι μηδέ καταρρᾳθυμεῖν , ἀλλ᾿ ἐγρηγορέναι διὰ παντός . κατὰ τὴν παραλίαν δέ τῆς Λογγιβαρδίας ὁ Οὖβος διασωθεὶς πρέσβεις τηνικαῦτα ἐκπέμπει πρὸς τὸν δοῦκα Δυρραχίου εἴκοσι πρὸς τοῖς τέσσαρσι τὸν ἀριθμόν , θώραξι χρυσέοις σὺν αὐταῖς κνημῖσι περιπεφραγμένους , μετὰ τοῦ κόμητος Τζερπεντηρίου καὶ Ἠλία τοῦ ἐκ Θεσσαλονίκης ἀποδράσαντος ἀπὸ τοῦ αὐτοκράτορος . οἱ δέ πρὸς τὸν δοῦκα τοιαῦτα ἔλεγον ἄγνωστόν ἔστω σοι , δούξ , ὅτι ὁ κύριος ἡμῶν Οὐβος ὅσον ἤδη καταλαμβάνει ἀναλαβόμενος ἀπὸ Ῥώμης τὴν χρυσῆν τοῦ ἁγίου Πέτρου σημαίαν . ἀρχηγὸν δέ τοῦτον ἐπίστασο τοῦ Φραγγικοῦ στρατεύματος ἅπαντος . ἑτοιμάσθητι γοῦν πρὸς τὴν τούτου καὶ τῶν ὑπ’ αὐτὸν δυνάμεων δοχὴν ἀξίαν τῆς αὐτοῦ ἐξουσίας καὶ τὴν πρὸς αὐτὸν ὑπάντην ποιησόμενος’’ . τούτων τοιαῦτα πρὸς τὸν δοῦκα λεγόντων ὁ Οὖβος διὰ τῆς ῾Ρώμης εἰς Λογγιβαρδίαν , ὡς εἴρηται , κατελθὼν καὶ διὰ τῆς Βάρεως ὡς πρὸς τὸ Ἰλλυρικὸν τὸν ἀπόπλουν ποιούμενος κλύδωνι μεγίστῳ περιπεσὼν ἀπώλεσε τὰ πλείω τῶν αὐτοὶ πλοίων σὺν αὐτοῖς ἐρέταις καὶ ἐπι - βάταις , ἑνὸς μόνου σκάφους , ἐν ᾧ αὐτὸς ἔτυχε , κατὰ τὴν μεσαίχμιον παραλίαν τοῦ τε Δυρραχίου καὶ τόπου τινὸς καλουμένου Πάλους ἀποπτυσθέντος οἶον παρὰ τῶν κυμάτων καὶ αὐτοῦ ἡμιθραύστου . παραδόξως δέ τούτῳ σωθέντι περιτυχόντες δύο τινές τῶν περισκοπούντων τὴν τούτου ἔλευσιν μετεκαλοῦντο αὐτὸν λέγοντες ὡς “ ὁ δοὺξ ἀπεκδέχεταί σου τὴν ἄφιξιν ἐπιποθῶν σε θεάσασθαι ” . ὁ δ’ εὐθὺς ἵππον ἐζήτει . ἅτερος οἶν τούτων ἀποβὰς του ἵππου τοῦτον αἰτῶ μάλα προθύμως δίδωσιν . οὕτω γοῦν τοῦτον ὁ δοὺξ σωθέντα θεασάμενος καὶ προσηγορίας ἀξιώσας , ὅπη τε καὶ ὅθεν ἐπερωτήσας κὼ ὅπως αὐτῷ διαπλωϊζομένῳ τὰ δεινὰ ξυμβέβηκε μαθὼν καὶ ἐπανακτησάμενος χρησταῖς ὑποσχέσεσι τράπεζαν αὐτῷ δαψιλῆ τοῦ λοιποῦ παρατίθησιν . μετὰ δέ τὴν εὐωχίαν ἀνέτως μέν οἴκῃ ἐλευθέρως δέ παντελῶς εἶχε . ταχὺ δέ τῷ αὐτοκράτορι τὰ κατ’ αὐτὸν δηλώσας ἐκαρτέρει τὸ ποιητέον ἐκεῖθεν δέξασθαι . ἅπαντα δὲ μεμαθηκὼς ὁ αὐτοκράτωρ ὀξέως τὸν Βουτουμίτην πέμπει πρὸς τὴν ’Επίδαμνον , ἣν πολλάκις Δυρράχιον κατωνομάσαμεν , ἐφ’ ᾧ τὸν Οὖβον ἀναλαβέσθαι καὶ μὴ τὴν εὐθεῖαν βαδίσαι ἀλλὰ παρεχκλῖναι C καὶ διὰ τῆς Φιλιππουπόλεως αὐτὸν ἀγαγεῖν εἰς τὴν μεγαλόπολιν . ἐδεδίει γὰρ τὰ ὄπισθεν ἐρχόμενα Κελτικὰ πλήθη καὶ στρατεύματα . δεξάμενος δὲ τοῦτον ὁ βασιλεὺς ἐντίμως καὶ παντοίας φιλοφροσύνης ἀξιώσας χρήματά τε ἱκανὰ ἐπιδοὺς πείθει παραχρῆμα ἄνθρωπον αἰτοῦ γενέσθαι τὸν τοῖς Λατίνοις συνήθη ὅρκον ἐπομοσάμενον .
Lemmas: Οὖβος δέ τις ὁ ὁ ῥῆγος Φραγγιάς ἀδελφός φυσάω ὁ Ναυάτης ἐπί εὐγένεια καί πλοῦτος καί δύναμις , ὁ φέρω μέλλω ἐξέρχομαι τάχα ὡς πρός ὁ ἅγιος τάφος , ἀποστέλλω ἀπόνοια ῥῆμα μηνύω πρός ὁ αὐτοκράτωρ λαμπρός προμηθέομαι ὁ ὑφαντός αὐτός γίγνομαι αἰσθάνομαι λέγω “ εἰμί βασιλεύς , ὡς ἐγώ ὁ βασιλεύς ὁ βασιλεύς καί ὁ μείζων ὁ ὑπό οὐρανός · καί καταλαμβάνω ἐγώ ἤδη ἐνδέχομαι ὑπαντάω τε καί δέχομαι μεγαλοπρεπής καί ἀξίως ὁ ἐμός εὐγένεια ” . οὗτος ὁ βασιλεύς ἀκούω , ἐπεί δούξ μέν τυγχάνω Δυρράχιον Ἰωάννης ὁ υἱός Ἰσαάκιος ὁ σεβαστοκράτωρ , περί ὅς ἄνωθεν εἴρω , ὁ δέ στόλος Νικόλαος ὁ Μαυροκατακαλών περί ὁ λιμήν ὁ Δυρράχιον ἐκ διάστημα ἐνορμίζω ὁ ναῦς ἐκεῖθεν αὖθις ὁ ἐκδρομή ποιέω καί ὁ πέλαγος περισκοπέω , ὡς μή λανθάνω αὐτός λῃστρικός ναῦς παραπλέω , ὁ αὐτοκράτωρ εὐθύς γράμμα πρός ἀμφότερος ἐκπέμπω ἐντείνω - λάμενος ὁ μέν δούξ Δυρράχιον διά ὁ ἤπειρος καί ὁ παράλιος ἐφεδρεύω ὁ οὗτος ἔλευσις καί παραυτίκα ὁ αὐτοκράτωρ ταχύς ὁ οὗτος ἔλευσις δίδωμι γνῶσις , αὐτός δέ ὁ οὖβον ὑποδείκνυμι μεγαλοπρεπής , ὁ δέ δούξ ὁ στόλος παρακελεύομαι μηδαμῶς ἀναπίπτω μηδέ καταρραθυμέω , ἀλλά ἐγείρω διά πᾶς . κατά ὁ παράλιος δέ ὁ Λογγιβαρδίας ὁ Οὖβος διασῴζω πρέσβυς τηνικαῦτα ἐκπέμπω πρός ὁ δούξ Δυρράχιον εἴκοσι πρός ὁ τέσσαρες ὁ ἀριθμός , θώραξ χρύσεος σύν αὐτός κνημίς περιφράσσω , μετά ὁ κόμης Τζερπεντηρίου καί Ἠλία ὁ ἐκ Θεσσαλονίκη ἀποδιδράσκω ἀπό ὁ αὐτοκράτωρ . ὁ δέ πρός ὁ δούξ τοιοῦτος λέγω ἄγνωστος ἵστημι σύ , δούξ , ὅτι ὁ κύριος ἐγώ Οὐβος ὅσος ἤδη καταλαμβάνω ἀναλαμβάνω ἀπό Ῥώμη ὁ χρύσεος ὁ ἅγιος Πέτρος σημεῖον . ἀρχηγός δέ οὗτος ἐπίσταμαι ὁ Φραγγικός στράτευμα ἅπας . ἑτοιμάζω γοῦν πρός ὁ οὗτος καί ὁ ὑπό αὐτός δύναμις δοχή ἄξιος ὁ αὐτός ἐξουσία καί ὁ πρός αὐτός ὑπάντη ποιέω . οὗτος τοιοῦτος πρός ὁ δούξ λέγω ὁ Οὖβος διά ὁ Ρώμη εἰς Λογγιβαρδίαν , ὡς εἴρω , κατέρχομαι καί διά ὁ Βᾶρις ὡς πρός ὁ Ἰλλυρικός ὁ ἀπόπλοος ποιέω κλύδων μέγας περιπίπτω ἀπόλλυμι ὁ πλείων ὁ αὐτός πλοῖον σύν αὐτός ἐρέτης καί ἐπι - βάτης , εἷς μόνος σκάφος2 , ἐν ὅς αὐτός τυγχάνω , κατά ὁ μεσαίχμιον παράλιος ὁ τε Δυρράχιον καί τόπος τις καλέω Πάλος ἀποπτύω οἶος παρά ὁ κῦμα καί αὐτός ἡμίθραυστος . παράδοξος δέ οὗτος σῴζω περιτυγχάνω δύο τις ὁ περισκοπέω ὁ οὗτος ἔλευσις μετακαλέω αὐτός λέγω ὡς “ ὁ δούξ απεκδέχομαι σύ ὁ ἄφιξις ἐπιποθέω σύ θεάομαι ” . ὁ δέ εὐθύς ἵππος ζητέω . ἕτερος οἶς οὗτος ἀποβαίνω ὁ ἵππος οὗτος αἰτέω μάλα προθύμως δίδωμι . οὗτος γοῦν οὗτος ὁ δούξ σῴζω θεάομαι καί προσηγορία ἀξιόω , ὅπῃ τε καί ὅθεν ἐπερωτάω Κῶς ὅπως αὐτός διαπλωΐζω ὁ δεινός συμβαίνω μανθάνω καί ἐπανακτάομαι χρηστός ὑπόσχεσις τράπεζα αὐτός δαψιλής ὁ λοιπός παρατίθημι . μετά δέ ὁ εὐωχία ανέτως μέν ἔοικα ἐλεύθερος δέ παντελῶς ἔχω . ταχύς δέ ὁ αὐτοκράτωρ ὁ κατά αὐτός δηλόω καρτερέω ὁ ποιητέος ἐκεῖθεν δέχομαι . ἅπας δέ μανθάνω ὁ αὐτοκράτωρ ὀξύς ὁ βουτουμιος πέμπω πρός ὁ Ἐπίδαμνος , ὅς πολλάκις Δυρράχιον κατονομάζω , ἐπί ὅς ὁ οὖβον ἀναλαμβάνω καί μή ὁ εὐθύς βαδίζω ἀλλά παρεχκλῖναι C καί διά ὁ Φιλιππούπολις αὐτός ἄγω εἰς ὁ Μεγαλόπολις . δείδω γάρ ὁ ὄπισθεν ἐρχόμενος Κελτικός πλῆθος καί στράτευμα . δέχομαι δέ οὗτος ὁ βασιλεύς ἔντιμος καί παντοῖος φιλοφροσύνη ἀξιόω χρῆμα τε ἱκανός ἐπιδίδωμι πείθω παραχρῆμα ἄνθρωπος αἰτέω γίγνομαι ὁ ὁ Λατῖνος συνήθης Ὅρκος ἐπόμνυμι .