anna-comnena.alexias 3.1
Οἱ δὲ Κομνηνοὶ τὰ βασίλεια καταλαβόντες , παρα - χρῆμα τὀν ἐπ᾿ ἀνεψιᾷ γαμβρὸν αὐτῶν Μιχαήλ , ὃς ἐν ὑστέ - ροις καιροῖς λογοθέτης τῶν σεκρέτων ἐχρημάτισε , πὲμπουσι πρὸς αὐτὸν . ὁ δὲ ἀπελθὼν μετὰ τοῦ τότε ἐπάρχου , ὁ Ῥα δηνὸς δὲ οὗτος ἦν , ) εἰσαγαγὼν τὸν βασιλέα εἰς ἀκόντιόν τι μικρόν , ἀπέρχεται μετ᾿ αὐτοῦ εἰς τὴν τῆς Περιβλέπτου μονὴν περιώνυμον · εἶτα τὸ μοναδικὸν αὐτῷ ἄμφω προτρέπονται ἀμφιάσασθαι σχῆμα . τοῦ δὲ ἐς νέωτα τοῦτο ὑπερτιθεμένου , οὗτοι δεδιότες , ἔτι ὲν συγχύσει καὶ ἀταξίᾳ τῶν πρα - γμάτων ὄντων , μή τι ἀπὸ τοῦ μέρους τῶν δούλων ἐκείνων καὶ τῶν ἐκ τοῦ Χώματος αὖθις νεωτερισθῇ , κατηπειγμένως τὴν τῶν τριχῶν ἀποκοπὴν αὐτῷ συνεβούλευον . καὶ πείθεται τούτοις καὶ τοῦ ἀγγελικοῦ τηνικαῦτα ἀξιοῦται σχήματος . οἷα τὰ τῆς τύχης . ὑψοῦ μὲν αἴρει τὸν ἀνθρώπινον βίον , ὅτε ἐπιμειδιᾷν αὐτῷ θελήσειε , καὶ διάδημα βασιλικὸν αὐτῷ περιτίθησι καἰ περιπορφύρει τὰ πέδιλα · ἐπὰν δὲ τὰς ὀφρῦς τούτοις ἐπισυνάξει , ἀντὶ τῆς πορφυρίδος καὶ τῶν στεμμάτων τὰ μέλανα ῥάκη καταμφιέννυσιν . ὅπερ δὴ καὶ τῷ βασιλεῖ Βοτανειάτῃ ξυμβέβηκεν . ἐρωτηθεὶς δὲ πάρα του τῶν συνή - θῶν , εἰ εὐφόρως τὴν μεταβολὴν φέρει , φησιν “ ἡ τοῦ κρέως με μόνον ἀποχὴ ἀνιᾷ , τῶν δ’ ἄλλων ὀλίγη μοι ἡ φροντίς . " ἡ μέντοι βασιλὶς Μαρία συνάμα τῷ υἱῷ Κωνσταντίνῳ , ὄιν ἐκ τοῦ προβεβασιλευκότος Μιχαὴλ ἔσχε τοῦ Δοόκα , ἔτι τοῖς βασιλείοις προσέμενε , δεδοικυῖα περὶ ξανρῷ Μενελάῳ κατὰ τὴν ποίησιν , πρόφασιν ἀδιάβλητον τῆς καρτερίας τὴν συγγένειαν ἔχονσα , κεν τινες ὑπὸ φθόνου παρακεκινημένοι ἄλλ᾿ ἄττα περὶ αὐτῆς ὑπετόπαζον . προεφθάκει γὰρ τὸν μὲν γαμβρόν , τὸν δὲ θέτον υἱὸν εἰσποιήσασθαι . ταῦτα δὲ ἀνέπεισεν αὐτὴν οἰκοδομεῖν , οὐκ αἰτία τις κατὰ τὼς πολλοὺς ἐπίψογος , οὐδὲ τὸ τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων ἐπαγωγὸν καὶ εὐπρόσιτον , ἀλλὰ τὸ ἐπ’ ἀλλοτρίας εἶναι , μὴ συγγενῆ , μὴ συνήθη , μηδένα τὸ παράπαν ὁμόχθονα κεκτημένην . οὐκ ἤθελεν οὑν ἀσυντάκτως ἐκεῖεν ἐκστῆναι , δεδοικυῖα μή τι κακὸν συμβαίῃ τῷ παιδί , ἂν ἐκεῖθεν ἔξέλθῃ πρὸ τοῦ ἐχέγγυον τι ἀσφαλείας λαβεῖν ὁποῖα ὲν ταῖς μεταπτώσεσι τῶν βασιλέων συμβαίνειν εἴωθεν . ἦν γὰρ τὸ παιδίον καὶ ἄλλως ὡραῖον καὶ ἔτι νέον , οὔπω τὸν ἕβδομον χρόνον ὑπερελάσαν , καὶ οὐ νέμεσις , εἰ τοὺς ἐμοὺς ἐπαινοίην , ὑπὸ τῆς τῶν πραγμάτων ἀναγκαζομένη φύσεως , ) ἡδὺ μὲν οὐκ ὲν λόγοις μόνον , ἀλλὰ ναὶ ἐν παντοίαις κινήσεσι κω περιστροφαῖς παιγνίων ἀπαραμιλλον , ὡς οἱ τότε παρόντες ὕστερον ἔλεγον , ξανθὸν καὶ λευκὸν ὥσπερ γάλα , ἐρυθήματος μεστόν ὅπου δέοι , καὶ ὁποῖον τὰ τῶν καλύκων ἄρτι ἔξαστράπτοντα ῥόδεα · οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ οὐ λευκοί , ἀλλ᾿ ἱέρακος ἐοικότες καὶ λάμποντες ὑπὸ ταῖς ὀφρύσιν ὡσπερ έν χρυσῇ σφενδόνῃ · κἀντεῦθεν ποικίλαις τέρψεσι τέρπον τοὺς ὁρῶντας , οὐράνιόν τε καὶ οὐκ ἐπίγειον κάλλος δοκοῦν , κα τὸ ὅλον , εἶπεν ἄν τις ἰδών , ὁποῖον τὸν Ἔρωτα γράφουσιν . αὕτη ἡ ἀληθὴς αἴτια τῆς εἰς τὰ βασίλεια τῆς βασιλίδος ἐγκαρτερίας . ἐγὼ γὰρ καὶ ἄλλως φύσει τὸ λογοποιεῖν καὶ καινά τινα ἀναπλάττειν ἀποστρέφομαι , εἰδυῖα σύνηθες τοῦτο εἷναι τοῖς πολλοῖς , καὶ μᾶλλον ὁπηνίκα ὑπὸ φθόνου καὶ χαιρεκακίας ἁλίσκοιντο , καἰ οὐ ταχὺ ταῖς διαβολαῖς συμφέρομαι τῶν πολλῶν · ἀλλὰ καί ἄλλοθεν τὴν ἐν τοῖς τοιούτοις ἀσφάλειαν ἔσχον , ἐκ παιδαρίου συνατραφεῖσα τῇ βασιλίδι καί οὔπω τὸν ὄγδοον ὑπερελάσασα χρόνον . πολὺ δὲ τὸ περὶ ἐΜ φίλτρον ἔχουσα , τῶν ἀπορρήτων πάντων κεκοινώνηκε . καὶ πολλῶν μὲν καὶ ἄλλων περὶ τούτων λεγόντων ἀκήκοα καὶ πρὸς ἄλλους διαφερομένων , τῶν μὶν οὕτως , τῶν δὲ οὕτω ἐκλαμβανομένων τὰ τότε πραχθέντα , ἑκάστου πρὸς τὴν ἰδίαν τῆς ψυχῆς κατάστασιν καὶ ὡς πρὸς αὐτὴν εὐνοίας ἡ μίσους εἶχε , καὶ οὐ πάντας τῆς αὐτῆς ἑώρων γνώμης · ἠκηκόειν δὲ πολλάκις καὶ αὐτῆς διηγουμένης , ὁπόσα ξυμβέβηκεν αὐτῇ καὶ εἰς οἶον φόβον καὶ μᾶλλον περὶ τοῦ παιδὸς ἐπεπτώκει , ὁπηνίκα ὁ βασιλεὺς Νικηφόρος τὴν βασίλειαν ἀπετίθετο . καὶ κατά γε ἐμὲ κριτὴν καὶ τοὺς πολλοὺς τῶν ἀρίστων καἰ ἀληθείας ἐπιμελουμένων , ὁ τοῦ παιδὸς πόθος αὐτὴν ἐν τοῖς βασιλείοις πρὸς ὀλίγον τότε κατέσχηκεν . ἀλλὰ τὰ μὲν περὶ τῆς βασιλίδος Μαρίας τοσαῦτα . ὁ δέ γε τέως τῶν σκήπτρων δρα - ἀμενος Ἀλέξιος ἂν ἐμὸς πατὴρ εἴσω τῶν βασιλείων γενόμενος , τὴν μὲν ἰδίαν σύνευνον πεντεκαιδέκατον ἔτος ἄγουσαν ὢν ταῖς ἀδελφαῖς καὶ τῇ μητρὶ καἰ καίσαρι τῷ πρὸς πατρὸς αὐτῆς πάππῳ ἐν τῷ κάτω καταλελοίπει παλατίῳ . οὕτω γὰρ ἔφθασε καλεῖσθαι , ἀπὸ τῆς τοῦ τόπου θέσεως τὴν λαχόν . αὐτὸς δὲ μετὰ τῶν ἀδελφῶν καὶ τῆς μηρὸς καὶ τῶν ἐξ ἀγχιστείας προσηκόντων αὐτῷ γαμβρῶν εἰς τὸ ὑπερκείμενον παλάτιον ἄνεισιν , ὃ καὶ Βουκολέων ἐπονομάζεται ἐξ αἰτίας τοιᾶσδε . καὶ γὰρ ἀγχοῦ τῶν τούτου τειχῶν λιμὴν δι’ ἐγχορήγου καὶ μαρμάρων πάλαι τῶν χρόνων ᾠκοδόμητο , ὅπου ὁ λίθινος λέων ζωγρεῖ τὸν βοῦν . ἔχεται γὰρ τοῦ κέρως τοῦ βοός , καὶ ἐξαυχενίσας αὐτόν , ἐμφύεταί πως τῷ λαιμῷ . ὥ οὗ δὴ καὶ Βουκολέων ὁ τόπος ὅλος ὠνόμασται , τά τε ἐν ἠπείρῳ οἰκοδομήματα καὶ αὐτὸς δὴ ὁ λιμήν .
Lemmas: ὁ δέ Κομνηνός ὁ βασίλεια καταλαμβάνω , παρά - χρῆμα ὁ ἐπί ἀνεψιά γαμβρός αὐτός Μιχαήλ , ὅς ἐν ὑστὲ - ῥόος καιρός λογοθέτης ὁ σεκρέτος χρηματίζω , πέμπω πρός αὐτός . ὁ δέ ἀπέρχομαι μετά ὁ τότε ἔπαρχος , ὁ ἄρα δήνεα δέ οὗτος εἰμί , ) εἰσάγω ὁ βασιλεύς εἰς ἀκόντιον τίς μικρός , ἀπέρχομαι μετά αὐτός εἰς ὁ ὁ Περίβλεπτος μονή περιώνυμος · εἶτα ὁ μοναδικός αὐτός ἄμφω προτρέπω ἀμφιάζω σχῆμα . ὁ δέ εἰς νέωτα οὗτος ὑπερτίθημι , οὗτος δείδω , ἔτι εἰμί σύγχυσις καί ἀταξία ὁ ΠΡΑ - γμάτων εἰμί , μή τίς ἀπό ὁ μέρος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος καί ὁ ἐκ ὁ χῶμα αὖθις νεωτερίζω , κατηπειγμένως ὁ ὁ θρίξ ἀποκοπή αὐτός συμβουλεύω . καί πείθω οὗτος καί ὁ ἀγγελικός τηνικαῦτα ἀξιόω σχῆμα . οἷος ὁ ὁ τυγχάνω . ὑψόω μέν ἀείρω ὁ ἀνθρώπινος βίος , ὅτε ἐπιμειδιάω αὐτός ἐθέλω , καί διάδημα βασιλικός αὐτός περιτίθημι καίω περιπορφύρω ὁ πέδιλον · ἐπάν δέ ὁ ὀφρύς οὗτος ἐπισυνάγω , ἀντί ὁ πορφυρίς καί ὁ στέμμα ὁ μέλας ῥάκος καταμφιέννυμι . ὅσπερ δή καί ὁ βασιλεύς Βοτανειάτης συμβαίνω . ἐρωτάω δέ πάρα ὁ ὁ συνίημι - Θῶν , εἰμί εὔφορος ὁ μεταβολή φέρω , φημί “ ὁ ὁ κρέας ἐγώ μόνος ἀποχή ἀνιάω , ὁ δέ ἄλλος ὀλίγος ἐγώ ὁ φροντίς . " ὁ μέντοι βασιλίς Μαρία συνάμα ὁ υἱός Κωνσταντῖνος , ὄις ἐκ ὁ προβασιλεύω Μιχαήλ ἔχω ὁ Δόκα , ἔτι ὁ βασίλειος προσμένω , δείδω περί ξανρῷ Μενέλαος κατά ὁ ποίησις , πρόφασις ἀδιάβλητος ὁ καρτερία ὁ συγγένεια ἔχω , ἄν τις ὑπό φθόνος παρακινέω ἄλλος τις περί αὐτός ὑποτοπάζω . προφθάνω γάρ ὁ μέν γαμβρός , ὁ δέ τίθημι υἱός εἰσποιέω . οὗτος δέ ἀναπείθω αὐτός οἰκοδομέω , οὐ αἰτία τις κατά ὁ πολύς ἐπίψογος , οὐδέ ὁ ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος ἐπαγωγός καί εὐπρόσιτος , ἀλλά ὁ ἐπί ἀλλότριος εἰμί , μή συγγενής , μή συνήθης , μηδείς ὁ παράπαν ὁμόχθων κτάομαι . οὐ ἐθέλω ἐν ἀσύντακτος καίω ἐξίστημι , δείδω μή τίς κακός συμβαίνω ὁ παῖς , εἄν ἐκεῖθεν ἐξέρχομαι πρό ὁ ἐχέγγυος τίς ἀσφάλεια λαμβάνω ὁποῖος εἰμί ὁ μετάπτωσις ὁ βασιλεύς συμβαίνω εἴωθα . εἰμί γάρ ὁ παιδίον καί ἄλλως ὡραῖος καί ἔτι νέος , οὔπω ὁ ἕβδομος χρόνος ὑπερελαύνω , καί οὖον νέμεσις , εἰμί ὁ ἐμός ἐπαινέω , ὑπό ὁ ὁ πρᾶγμα ἀναγκάζω φύσις , ) ἡδύς μέν οὐ εἰμί λόγος μόνος , ἀλλά ναί ἐν παντοῖος κίνησις πω περιστροφή παίγνιον απαράμιλλος , ὡς ὁ τότε πάρειμι ὕστερος λέγω , ξανθός καί λευκός ὥσπερ γάλα , ἐρύθημα μεστός ὅπου δήω , καί ὁποῖος ὁ ὁ κάλυξ ἄρτι ἐξαστράπτω ῥόδεος · ὁ δέ ὀφθαλμός οὖον λευκός , ἀλλά ἱέραξ ἔοικα καί λάμπω ὑπό ὁ ὀφρύς ὡς ἐν χρύσεος σφενδόνη · ἐντεῦθεν ποικίλος τέρψις τέρπω ὁ ὁράω , οὐράνιος τε καί οὐ ἐπίγειος κάλλος δοκέω , ἄν ὁ ὅλος , εἶπον ἄν τις ὁράω , ὁποῖος ὁ Ἔρως γράφω . οὗτος ὁ ἀληθής αἴτιος ὁ εἰς ὁ βασίλεια ὁ βασιλίς ἐγκαρτερία . ἐγώ γάρ καί ἄλλως φύσις ὁ λογοποιέω καί καινός τις ἀναπλάσσω ἀποστρέφω , οἶδα συνήθης οὗτος ἵημι ὁ πολύς , καί μᾶλλον ὁπηνίκα ὑπό φθόνος καί χαιρεκακία ἁλίσκομαι , καίω οὖον ταχύς ὁ διαβολή συμφέρω ὁ πολύς · ἀλλά καί ἄλλοθεν ὁ ἐν ὁ τοιοῦτος ἀσφάλεια ἔχω , ἐκ παιδάριον συντρέφω ὁ βασιλίδι καί οὔπω ὁ ὄγδοος ὑπερελαύνω χρόνος . πολύς δέ ὁ περί ἐν φίλτρον ἔχω , ὁ ἀπόρρητος πᾶς κοινωνέω . καί πολύς μέν καί ἄλλος περί οὗτος λέγω ἀκούω καί πρός ἄλλος διαφέρω , ὁ μιν οὕτως , ὁ δέ οὗτος ἐκλαμβάνω ὁ τότε πράσσω , ἕκαστος πρός ὁ ἴδιος ὁ Ψυχή κατάστασις καί ὡς πρός αὐτός εὔνοια ὁ μῖσος ἔχω , καί οὖον πᾶς ὁ αὐτός ὁράω γνώμη · ἀκούω δέ πολλάκις καί αὐτός διηγέομαι , ὁπόσος συμβαίνω αὐτός καί εἰς οἶος φόβος καί μᾶλλον περί ὁ παῖς πίπτω , ὁπηνίκα ὁ βασιλεύς Νικηφόρος ὁ βασίλεια ἀποτίθημι . καί κατά γε ἐγώ κριτής καί ὁ πολύς ὁ Ἀρίστων καίω ἀλήθεια ἐπιμελέομαι , ὁ ὁ παῖς πόθος αὐτός ἐν ὁ βασίλειος πρός ὀλίγος τότε κατέχω . ἀλλά ὁ μέν περί ὁ βασιλίς Μαρία τοσοῦτος . ὁ δέ γε τέως ὁ σκῆπτρον δράω - οἰδάνω Ἀλέξιος εἄν ἐμός πατήρ εἴδομαι ὁ βασίλειος γίγνομαι , ὁ μέν ἴδιος σύνευνος πεντεκαιδέκατος ἔτος ἄγω εἰμί ὁ ἀδελφός καί ὁ μήτηρ καίω Καῖσαρ ὁ πρός πατήρ αὐτός πάππος ἐν ὁ κάτω καταλείπω Παλάτιον . οὗτος γάρ φθάνω καλέω , ἀπό ὁ ὁ τόπος θέσις ὁ λαγχάνω . αὐτός δέ μετά ὁ ἀδελφός καί ὁ μηρός καί ὁ ἐκ ἀγχιστεία προσήκω αὐτός γαμβρός εἰς ὁ ὑπέρκειμαι Παλάτιον ἀνέρχομαι , ὅς καί Βουκολέων ἐπονομάζω ἐκ αἴτιος τοιόσδε . καί γάρ ἀγχοῦ ὁ οὗτος τεῖχος λιμήν διά ἐγχόρηγος καί μάρμαρος πάλαι ὁ χρόνος οἰκοδομέω , ὅπου ὁ λίθινος λέων ζωγρέω ὁ βοῦς . ἔχω γάρ ὁ κέρας ὁ βοῦς , καί ἐξαυχενίζω αὐτός , ἐμφύω πως ὁ λαιμός . ὅς ὅς δή καί Βουκολέων ὁ τόπος ὅλος ὀνομάζω , ὁ τε ἐν ἤπειρος οἰκοδόμημα καί αὐτός δή ὁ λιμήν .