anna-comnena.alexias 14.7
Ταῦτα μέν οὕτως ἐτετέλεστο καὶ ἡ Κωνσταντίνου ἐνεπέπληστο τῶν τοῦ βασιλέως κατορθωμάτων . καὶ γὰρ ὡς ἀληθῶς ὅσον μὲν ἀπὸ τῆς τύχης δυσχερέσι πράγμασιν ὡμιλήκει καὶ ἀντίξως ἔχουσι πρός τε αὐτὸν καὶ τὰ τῶν ῾Ρωμαίων πράγματα καὶ ὅλως δυστυχημάτων πλήθει περιερρεῖτο . ἀλλ᾿ ἥ γε ἀρετὴ τούτου καὶ τὸ ἐγρηγορὸς καὶ δραστήριον ἀντέβαινε καὶ φιλονείκως εἶχε πρὸς ἅπαν δυστύχημα . οὐδενὶ γὰρ τῶν ἀνέκαθεν βασιλέων καὶ εἰς τὴν τήμερον ὄντων πραγμάτων ἐπιπλοκὴ καὶ μοχθηρία παντοδαπῶν ἀνθρώπων καὶ οἴκοι καὶ θύραθεν προσεπέλασεν , ὡς ἐπὶ τούτου τοῦ αὐτοκράτορος εὕρομεν . εἴτε γὰρ ἔδει πονήρως διατεθῆναι τὰ τῶν ῾Ρωμαίων Θεοῦ παραχωροῦντος ( οὐδέ γὰρ ἂν ἀπὸ τῆς ἀστρῴας περιφορᾶς ἐξαπτοίμην ποτέ τὰ ἡμέτερα ) εἴτε ἀπὸ τῆς τῶν προβεβασιλευκότων ἀβουλίας εἰς τόδε κατα - στάσεως τὰ τῆς Ῥωμαϊκῆς δυναστείας ἔστη , ὄχλος πολὺς πραγμάτων καὶ πολυκύμαντος τάραχος ἐπὶ τῶν καιρῶν τῆς βασιλείας τοὐμοῦ πατρὸς συνελήλυθεν . ἅμα γὰρ κατὰ ταὐτὸν καὶ Σκύθης ἀπὸ βορρᾶ καὶ ἀπὸ τῆς ἑσπέρας Κελτὸς καὶ ἐξ ἀνατολῶν Ἰσμαὴλ ἐτετάρακτο χωρὶς τῶν ἀπὸ θαλάσσης κινδύνων , κινδύνων , ἄνει · τῶν θαλασσοκρατούντων βαρβάρων , ἄνει τῶν πειρατικῶν ἀναρίθμων νηῶν , ἃς ἡ τῶν Σαρακηνῶν ἐτεκτόνευσε μῆνις , ἃς ἡ τῶν Οὑετόνων συνεπλέξατο πλεονεξία καὶ κατὰ τῖς Ῥωμαϊκῆς βασιλείας δύσνοια . καὶ γὰρ ἐποφθαλμιῶσι πάντες αἰτῇ . φύσει γὰρ οὖσα δεσπότις τῶν ἄλλων ἐῶν ἡ βασιλεία Ῥωμαίων ἐχθρωδῶς διακείμενον ἔχει τὸ δοῦλον , καὶ ἐπειδὰν ἐπιδράξαιτο καιροῖ ; φέρεται ἄλλος ἄλλοθεν ἐκ γῆς καὶ θαλάττης ἕκαστος . ἀλλὰ τὰ μὲν πρότερον καὶ τὰ τῆς πρὸ ἡμῶν βασιλείας ἐλαφρότατα ἦν καὶ κουφότερα · ἐπὶ δὲ τοὐμοῦ πατρὸς ἅμα τε ἐπιβεβήκει τοῦ βασιλικοῦ ἅρματος καὶ εὐθὺς ἐπισυνέρρευσεν ἁπανταχόθεν ἅπαντα τὰ δεινά · καὶ ὁ Κελτὸς ἐκεκίνητο καὶ ἐδείκνυ τοῦ δόρατος τὴν ἀκμὴν καὶ ὁ Ἰσμαὴλ τόξον ἐνέτεινε καὶ τὸ Νομαδικὸν ἅπαν ἔθνος καὶ Σκυθικὸν ὅλον ἁμάξαις παμ - μυρίαις ἐπέβρισεν . ἀλλ’ ἴσως τις ἐνταῦθα τοῦ λόγοι γενόμενος καὶ ἐντυγχάνων τῷ συγγράμματι δεδεκασμένην εἴποι τῇ φύσει τὴν γλῶτταν . ἐγὼ δὲ οὐ μὰ τοὺς τοῦ βασιλέως ὑπὲρ τῆς τῶν Ῥωμαίων εὐδαιμονίας κινδύνους , οὐ μὰ τὰ τοῦ πατρὸς ἀθλήματα καὶ τὰς συμφοράς , ἃς ὑπὲρ τῶν Χριστιανῶν ἐπεπόνθει , οὐκ ἔγωγε χαριζομένη τὠμῷ πατρὶ τὰ τοιαῦτα καὶ λέγω καὶ γράφω . ἥ γε καὶ ὅπη τὸν πατέρα σφαλλόμενον ἴδοιμι , ἄντικρυς καὶ παραβαίνω τὸν νόμον τὸν φυσικὸν καὶ τῆς ἀληθείας ἐξέχομαι φίλον μὲν καὶ τοῦτον ἡγουμένη , φιλτέραν δέ τὴν ἀλήθειαν ἔχουσα · ἀμφοῖν γὰρ ὄντοιν φίλοιν , ὡς πού τις ἔφη φιλόσοφος , κράτιστον προτιμᾶν τὴν ἀλήθειαν . ἀλλὰ τοῖς πράγμασιν αὐτοῖς ἐπακολουθοῦσα καὶ μήτε προστιθεμένη παρ’ ἐμαυτῇ μήτε ὑφαιροῦσα τὰ ξυμπεσόντα καὶ λέγω καὶ γράφω . καὶ ἐγγύθεν ὁ ἔλεγχος · οὐ γὸρ εἰς μυριοστὸν ἔτος ἀνάγω τὸ ἀλλ’ εἰσὶν οἵτινες εἰς τὴν τήμερον Περιόντες καὶ τὸν πατέρα τὸν ἐμὸν ἐγνωκότες καὶ τὰ κατ’ αὐτὸν ἀφηγούμενοι , ἀφ’ ὧν καὶ οὐκ ὀλίγα τῆς ἱστορίας ἐνταυθοῖ συνηράνιστο ἄλλων ἄλλο τι διηγουμένων καὶ μεμνημένων ὧν ἕκαστος ἔτυχε καὶ πάντων ὁμοφωνούντων . τὰ μέν γὰρ πλείω καὶ ἡμεῖς συνῆμεν τῷ πατρὶ καὶ τῇ μητρὶ συνειπόμεθα . οὐ γὰρ ἢν τὸ ἡμέτερον τοιοῦτον οἶον οἰκουρικὸν καὶ ὑπὸ σκιὰν καὶ τρυφὴν στρεφόμενον . ἀλλ’ ἐμέ γὰρ ἐξ αὐτῶν σπαργάνων , ὄμνυμι τὸν ἐμαυτῆς Θεὸν καὶ τὴν ἐκείνου μητέρα , πόνοι καὶ θλίψεις παρέλαβον καὶ συμφοραὶ συνεχεῖς , αἱ μὲν ἔξωθεν , αἱ δέ οἴκοθεν . τὰ μὲν γὰρ τοῦ σώματος ὁποδαπῶς εἶχον , οὐκ ἂν εἴποιμι , λεγέτωσαν δὲ ταῦτα οἱ περὶ τὴν γυναικωνῖτιν καὶ καταλεγέτωσαν . τὰ δὲ ἔξωθεν καὶ ὅσα μοι συνεπεπτώκει οὔπω τὸν ὄγδοον ὑπερελασάσῃ χρόνον καὶ ὅσους ἐχθροὺς ἡ τῶν ἀνθρώπων μοι κακία παρεβλάστησε , τῆς Ἰσοκράτους Σειρῆνος δεῖται , τῆς Πινδαρικῆς μεγαλοφωνίας , τοῦ Πολέμωνος ῥοίζου , τῆς Ὁμηρικῆς Καλλιόπης , τῆς Σαπφικῆς λύρας ἥ τινος ἄλλης παρὰ ταύτας δυνάμεως . οὐδέν γάρ ἐστι τῶν δεινῶν οὐ μικρόν , οὐ μεῖζον , οὐκ ἐγγύθεν , οὐ πορρωτέρω , ὃ μὴ εὐθὺς ἐπέβρισε καθ’ ἡμῶν . καὶ δῆτα ναὶ ὑπερέσχε σαφῶς τὸ κλυδώνιον καὶ ἔκτοτε καὶ μέχρι τοῦ νῦν καὶ μέχρι οὗ τὸ σύλλραμμα τουτὶ γράφω ἡ τῶν συμφορῶν ἐπωρύεταί μοι θάλαττα καὶ ἄλλα ἐπ’ ἄλλοις καταλαμβάνει τὰ κύματα . ἀλλὰ γὰρ ἔλαθον εἰς τὰς ἐμαυτῆς συμφορὰς παρασυραμένη . νῦν οὖν ἐπὶ νοῦν ἐλθοίσᾳ ἐπανανήξομαι καθάπερ ἀνάρρουν ποιησαμένη καὶ πρὸς τὰς πρώτας λαβὰς ἐπανέλθοιμι . τὰ μέν οὖν , ὡς εἶπον , παρ’ ἐμαυτῆς ἔχω , τὰ δέ καὶ ἀπὸ τῶν ξυστρατευσαμένων τῷ αὐτοκράτορι ποικίλως περὶ τούτων μανθάνουσα καὶ διά τινων πορθμέων εἰς ἱμὰς διαβιβαζόντων τὰ τοῖς πολέμοις ξυμβεβηκότα , μάλιστα δέ καὶ αὐτοπροσώπως περὶ τούτων διηγουμένων πολλάκις ἤκουον τοῦ τε αὐτοκράτορος καὶ Γεωργίου τοῖ Παλαιολόγου . ἐγὼ δὲ καὶ πολλὰ τούτων συνελεξάμην καὶ κράτιστα ἐπὶ τοῦ μετὰ τὸν ἐμὸν πατέρα τρίτου τὰ τῆς βασιλείας σκῆπτρα διέποντος , ὅτε καὶ πᾶσα κολακεία καὶ ψεῦδος τῷ πάππῳ αὐτῷ συναπ - έρρευσε πάντων τὸν ἐφιστάμενον μὲν θρόνον κολακευóντων , πρὸς δέ τὸν ἀπερρυηκότα μηδέν τι μὲν θωπείας ἐνδεικνυμένων , γυμνὰ δέ τὰ πράγματα διηγουμένων καὶ αὐτὰ λεγόντων ὥσπερ ἐσχήκασιν . ἐγὼ μὲν γὰρ τὰς ἐμαυτῆς συμφορὰς ἀποδυρομένη κατὰ τόδε καιροῦ τρεῖς βασιλεῖς θρηνοῦσα τὸν πατέρα καὶ αὐτοκράτορα καὶ τὴν ἐμὴν δεσπότιν καὶ μητέρα καὶ βασιλίδα καὶ τὸν ἐμόν , οἴμοι , σύζυγον Καίσαρα ἐγγωνιάζω τὰ πολλὰ καὶ βιβλίοις καὶ Θεῷ προσανάκειμαι . καὶ οὐδέ τοῖς ἀφανεστέροις ἐξέσται τῶν ἀνθρώπων παρ᾿ ἡμᾶς φοιτᾶν , μὴ ὅτι γε δι᾿ ὧν μανθάνειν εἴχομεν , ἅπερ παρ᾿ ἄλλων διακηκοότες ἐτύγχανον , καὶ τοῖς τοῦ πατρὸς οἰκειοτάτοις . εἰς τριακοστὸν γὰρ τοῦτο ἔτος , μὰ τὰς τῶν μακαριωτάτων αὐτοκρατόρων ψυχάς , οὐκ ἐθεασάμην , οὐκ εἶδον , οὐχ ὡμιλήκειν ἀνθρώπῳ πατρῴῳ , τοῦτο μὲν τῶν πολλῶν ἀπερρυηκότων , τοῦτο δέ τῶν πολλῶν ἀπειργομένων τῷ φόβῳ διὰ τὴν τῶν πραγμάτων παλίρροιαν . καὶ τούτοις γὰρ ἡμᾶς κατεδίκασαν οἱ κρατοῦντες τοῖς ἀτοπήμασι μηδὲ θεατοὺς εἶναι ἀλλ᾿ ἐστυγημένους τοῖς πλείοσιν . ἃ δὲ συνειλόχειν τῆς ἱστορίας , ἴστω Θεός , ἴστω ἡ ὑπερκόσμιος μήτηρ αὐτοῦ καὶ ἐμὴ δεσπότις , ἀπό τινων συνελεξάμην ξυγγραμμάτων ἀχρείων καὶ ἀσπούδων παντάπασι καὶ γερόντων ἀνθρώπων στρατευ - σαμένων κατ’ ἐκεῖνο καιροῦ , καθ’ ὃν οὑμὸς πατὴρ τῶν σκήπτρων Ῥωμαίων ἐπείληπτο , χρησαμένων δὲ συμφοραῖς καὶ μετασχηματισθέντων ἀπὸ τῆς κοσμικῆς τύρβης εἰς τὴν τῶν μοναχῶν γαληνιαίαν κατάστασιν . τὰ γὰρ εἰς χεῖρας ἐμὰς ἐμπεσόντα συγγράμματα ἁπλᾶ μὲν ἦσαν τὴν φράσιν καὶ ἀπερίεργα καὶ τῆς ἀληθείας ἐχόμενα καὶ οὐδέν τι κομψὸν ἐπιδεδειγμένα οὐδέ ῥητορικὸν ὄγκον ἐπισυρόμενα . τὰ δὲ παρὰ τῶν γεραιτέρων ἐκδιηγούμενα τῆς αὐτῆς ἦσαν καὶ λέξεως καὶ διανοίας τῶν συγγραμμάτων ἐχόμενα · καὶ ἐτεκμηράμην ἐξ αὐτῶν τὴν τῆς ἱστορίας ἀλήθειαν συμβάλλουσα καὶ παρεξετάζουσα τὰ παρ’ ἐμαυτῆς ἱστορούμενα πρὸς τὰ παρ’ ἐκείνων λεγόμενα καὶ τὰ παρ’ ἐκείνων πρὸς τὰ πὰρ ἐμαυτῆς , ἅπερ αὐτὴ ἐξ αὐτοῦ τε τοὐμοῦ πατρὸς καὶ τῶν πρὸς πατρὸς καὶ μητρὸς ἐμοὶ θείων ἠκηκόειν πολλάκις . ἀφ᾿ ων ἁπάντων τὸ τῆς ἀληθείας ἅπαν σῶμα συνεξυφαίνεται . ἀλλ’ ὅπερ ἄνωθεν εἶπον περὶ τῆς τοῦ Καμύτζη τῶν βαρβάρων ἀποφυγῆς καὶ τῆς παρ’ ἐκείνου πρὸς τοὺς πολίτας δημηγορίας , ὁ λόγος ἐχέσθω . ὁ μὲν γὰρ διηγήσατο τὰ συμπεπ - τωκότα , καθάπερ εἴπομεν , καὶ ὅσα ὁ βασιλεὺς κατὰ τῶν Ἰσμαηλιτῶν ἐτεχνάσατο . οἱ δέ τῆς Κωνσταντίνου οἰκήτορες μία φωνὴ καὶ χεῖλος ἱν γεγονότες ἀνευφήμουν , ὕμνουν τὸν αὐτοκράτορα , ἐξεθείαζον , ἐμακάριζον τῆς στρατηίας , οὐκ εἶχον ὅπως τὴν ἐπ’ αἰτῶ ἡδονὴν κατασχεῖν . ἀλλὰ τὸν μὲν Καμύτζην σὺν εὐθυμίᾳ παραπέμψαντες οἴκαδε μεθ᾿ ἡμέρας τινὰς δέχονται καὶ τὸν αὐτοκράτορα νικητὴν τροπαιοῦχον , ἀνίκητον στρατηγόν , ἀήττητον βασιλέα , σεβαστὸν αὐτοκράτορα . καὶ οἱ μὲν οὕτως · ὁ δέ εἰσεληλυθὼς τὰ βασίλεια καὶ σῶστρα θύσας Θεῷ καὶ τῇ Θεομήτορι τῶν συνήθων εἴχετο τοὺς γὰρ ἔξωθεν πολέμους καταστησάμενολ καὶ τὰς τῶν τυράννων στάσεις ἀποκρουσάμενος εἰς δικαστήρια καὶ νόμους ἀπέβλεπεν . ἦν γὰρ παρ᾿ ἑκατερον καιρὸν καὶ εἰρήνης καὶ μάχης ἄριστος οἰκονόμος . ἔκρινε γὰρ ὀρφανὸν καὶ ἐδικαίου χήραν καὶ κατὰ πάσης ἀδικίας δριμύτατον ἔβλεπεν ὀλίγα τὸ σῶμα διαναπαύων ἐν κυνηγεσίοις τε καὶ ἀνέσεσι . καὶ γὰρ μετὰ τῶν ἄλλων ἐφιλοσόφει καὶ τοῦτο , χαλιναγωγεῖν τὸ σῶμα καὶ εὐαγωγότερον ἑαυτῷ καθιστᾶν . ἐξεδίδου μὲν γὰρ αὐτὸ τοῖς πόνοις ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον , πόλιν δὲ ἐπανε - καλεῖτο τῶν πόνων · καὶ ἡ ἄνεσις τούτῳ δεύτερος πόνος , βιβλίων ἀνάγνωσις καὶ ἐξέτασις καὶ ἡ τοῦ “ ἐρεινᾶτε τὰς γραφὰς ” παραγγέλματος ἐπιμέλεια . τὰ δ᾿ αὖ κυνηγέσια καὶ ἡ ἀπὸ τοῦ σφαιρίζειν παιδιὰ δευτέρου λόγου καὶ τρίτου προσῆν τᾠμῷ πατρί , ἕως ἔτι νεώτερος ἦν καὶ οὔπω τὸ θηρίον , ἡ τῶν ποδῶν διάθεσις , αὐτῷ ἐπισυνεπλάκη καθάπερ ὄφις τις σκολιὸς καὶ αὐτὸ δὴ τοῦτο τὸ τῆς κατάρας δάκνων αὐτοῦ τὴν πτέρναν . ἐξ ὅτου δὲ τὰ τοῦ νοσήματος ὑπήρξατο καὶ εἰς ἀκμὴν ἧκε , τότε δὴ καὶ γυμνασίοις ἑαυτὸν ἐπεδίδου καὶ τοῖς ἱππάσμασι καὶ ταῖς ἄλλαις παιδιαῖς παράγγελμα τοῦτο λαβὼν ἐξ ἰατρι·κῆς ἐπιστήμης , ἵνα ταῖς συνεχέσιν ἱππασίαις διαφοροῖτό τι τῆς καταρρεούσης ὕλης καὶ τοῦ ἐπιβρίθοντος βάρους κουφίζοιτο . τοῦτο γὰρ τὸ πάθος ὁ πατήρ , καθάπερ εἰρήκειν ἄνωθεν , οὐκ ἐξ ἑτέρας αἰτίας ἔξωθεν , ἀλλ’ ἀπὸ τῶν πόνων καὶ τῶν καμάτων ὑπὲρ τῆς Ῥωμαίων δόξης ἐσπάσατο .
Lemmas: οὗτος μέν οὕτως τελέω καί ὁ Κωνσταντῖνος ἐμπίμπλημι ὁ ὁ βασιλεύς κατόρθωμα . καί γάρ ὡς ἀληθής ὅσος μέν ἀπό ὁ τυγχάνω δυσχερής πρᾶγμα ὁμιλέω καί ἀντίξως ἔχω πρός τε αὐτός καί ὁ ὁ Ῥωμαῖος πρᾶγμα καί ὅλως δυστύχημα πλῆθος περιρρέω . ἀλλά ὅς γε ἀρετή οὗτος καί ὁ ἐγείρω καί δραστήριος ἀντιβαίνω καί φιλόνεικος ἔχω πρός ἅπας δυστύχημα . οὐδείς γάρ ὁ ἀνέκαθεν βασιλεύς καί εἰς ὁ σήμερον εἰμί πρᾶγμα ἐπιπλοκή καί μοχθηρία παντοδαπής ἄνθρωπος καί οἴκοι καί θύραθεν προσπελάζω , ὡς ἐπί οὗτος ὁ αὐτοκράτωρ εὑρίσκω . εἴτε γάρ ἐσθίω πονηρός διατίθημι ὁ ὁ Ῥωμαῖος Θεός παραχωρέω ( οὐδέ γάρ εἄν ἀπό ὁ ἀστρῷος περιφορά ἐξάπτω ποτός ὁ ἡμέτερος ) εἴτε ἀπό ὁ ὁ προβασιλεύω ἀβουλία εἰς ὅδε κατά - στάσις ὁ ὁ Ῥωμαϊκός δυναστεία ἵστημι , ὄχλος πολύς πρᾶγμα καί πολυκύμαντος τάραχος ἐπί ὁ καιρός ὁ βασίλεια ἐγώ πατήρ συνέρχομαι . ἅμα γάρ κατά αὐτός καί Σκύθης ἀπό Βορέας καί ἀπό ὁ ἑσπέρα Κελτός καί ἐκ ἀνατολή Ἰσμαήλ ταράσσω Χωρὶς ὁ ἀπό θάλασσα κίνδυνος , κίνδυνος , ἀνίημι · ὁ θαλασσοκρατέω βάρβαρος , ἀνίημι ὁ πειρατικός ἀνάριθμος ναός , ὅς ὁ ὁ Σαρακηνός τεκτονεύω μῆνις , ὅς ὁ ὁ ουετοναω συμπλέκω πλεονεξία καί κατά Τῖς Ῥωμαϊκός βασίλεια δύσνοια . καί γάρ ἐποφθαλμίζω πᾶς αἰτέω . φύσις γάρ εἰμί δεσπότης ὁ ἄλλος ἐάω ὁ βασίλειος Ῥωμαῖος ἐχθρώδης διάκειμαι ἔχω ὁ δοῦλος , καί ἐπειδάν ἐπιδράσσομαι καιρός ; φέρω ἄλλος ἄλλοθεν ἐκ γῆ καί θάλασσα ἕκαστος . ἀλλά ὁ μέν πρότερος καί ὁ ὁ πρό ἐγώ βασίλεια ἐλαφρός εἰμί καί κοῦφος · ἐπί δέ ἐγώ πατήρ ἅμα τε ἐπιβαίνω ὁ βασιλικός ἅρμα καί εὐθύς ἐπισυρρέω ἁπανταχόθεν ἅπας ὁ δεινός · καί ὁ Κελτός κινέω καί δείκνυμι ὁ δόρυ ὁ ἀκμή καί ὁ Ἰσμαήλ τόξον ἐντείνω καί ὁ νομαδικός ἅπας ἔθνος καί Σκυθικός ὅλος ἅμαξα ΠΑΜ - μυρίος ἐπιβρίθω . ἀλλά ἴσως τις ἐνταῦθα ὁ λόγος γίγνομαι καί ἐντυγχάνω ὁ σύγγραμμα δεκάζω εἶπον ὁ φύσις ὁ γλῶσσα . ἐγώ δέ οὖον μά ὁ ὁ βασιλεύς ὑπέρ ὁ ὁ Ῥωμαῖος εὐδαιμονία κίνδυνος , οὖον μά ὁ ὁ πατήρ ἄθλημα καί ὁ συμφορά , ὅς ὑπέρ ὁ Χριστιανός πάσχω , οὐ ἔγωγε χαρίζομαι ἐμός πατήρ ὁ τοιοῦτος καί λέγω καί γράφω . ὅς γε καί ὅπῃ ὁ πατήρ σφάλλω ὁράω , ἄντικρυς καί παραβαίνω ὁ νόμος ὁ φυσικός καί ὁ ἀλήθεια ἐξέχω φίλος μέν καί οὗτος ἡγέομαι , φίλος δέ ὁ ἀλήθεια ἔχω · ἄμφω γάρ εἰμί φίλος , ὡς πού τις φημί φιλόσοφος , ἀγαθός προτιμάω ὁ ἀλήθεια . ἀλλά ὁ πρᾶγμα αὐτός ἐπακολουθέω καί μήτε προστίθημι παρά ἐμαυτοῦ μήτε ὑφαιρέω ὁ συμπίπτω καί λέγω καί γράφω . καί ἐγγύθεν ὁ ἔλεγχος · οὖον γόρ εἰς μυριοστός ἔτος ἀνάγω ὁ ἀλλά εἰμί ὅστις εἰς ὁ σήμερον περίειμι καί ὁ πατήρ ὁ ἐμός γιγνώσκω καί ὁ κατά αὐτός ἀφηγέομαι , ἀπό ὅς καί οὐ ὀλίγος ὁ ἱστορία ἐνταυθοῖ συνερανίζω ἄλλος ἄλλος τίς διηγέομαι καί μιμνήσκω ὅς ἕκαστος τυγχάνω καί πᾶς ὁμοφωνέω . ὁ μέν γάρ πλείων καί ἐγώ σύνειμι ὁ πατήρ καί ὁ μήτηρ συνέπομαι . οὖον γάρ εἄν ὁ ἡμέτερος τοιοῦτος οἶος οἰκουρικός καί ὑπό σκιά καί τρυφή στρέφω . ἀλλά ἐγώ γάρ ἐκ αὐτός σπάργανον , ὄμνυμι ὁ ἐμαυτοῦ θεός καί ὁ ἐκεῖνος μήτηρ , πόνος καί θλῖψις παραλαμβάνω καί συμφορά συνεχής , ὁ μέν ἔξωθεν , ὁ δέ οἴκοθεν . ὁ μέν γάρ ὁ σῶμα ὁποδαπῶς ἔχω , οὐ εἄν εἶπον , λέγω δέ οὗτος ὁ περί ὁ γυναικωνῖτις καί καταλέγω . ὁ δέ ἔξωθεν καί ὅσος ἐγώ συμπίπτω οὔπω ὁ ὄγδοος ὑπερελαύνω χρόνος καί ὅσος ἐχθρός ὁ ὁ ἄνθρωπος ἐγώ κακία παραβλαστάνω , ὁ Ἰσοκράτης Σειρήν δήω , ὁ Πινδαρικός μεγαλοφωνία , ὁ Πολέμων ῥοῖζος , ὁ ὁμηρικός Καλλιόπη , ὁ σαπφικός λύρα ὅς τις ἄλλος παρά οὗτος δύναμις . οὐδείς γάρ εἰμί ὁ δεινός οὖον μικρός , οὖον μείζων , οὐ ἐγγύθεν , οὖον πρόσω , ὅς μή εὐθύς ἐπιβρίθω κατά ἐγώ . καί δῆτα ναί ὑπερέχω σαφῶς ὁ κλυδώνιον καί ἔκτοτε καί μέχρι ὁ νῦν καί μέχρι ὅς ὁ σύλλραμμα οὗτος γράφω ὁ ὁ συμφορά ἐπωρύω ἐγώ θάλασσα καί ἄλλος ἐπί ἄλλος καταλαμβάνω ὁ κῦμα . ἀλλά γάρ λανθάνω εἰς ὁ ἐμαυτοῦ συμφορά παρασύρω . νῦν οὖν ἐπί νόος ἔρχομαι ἐπανανήχομαι καθάπερ ἀνάρρους ποιέω καί πρός ὁ πρῶτος λαβή ἐπανέρχομαι . ὁ μέν οὖν , ὡς εἶπον , παρά ἐμαυτοῦ ἔχω , ὁ δέ καί ἀπό ὁ συστρατεύω ὁ αὐτοκράτωρ ποικίλως περί οὗτος μανθάνω καί διά τίνω πορθμεύς εἰς ἱμάς διαβιβάζω ὁ ὁ πόλεμος συμβαίνω , μάλιστα δέ καί αὐτοπρόσωπος περί οὗτος διηγέομαι πολλάκις ἀκούω ὁ τε αὐτοκράτωρ καί Γεώργιος τοῖ Παλαιολόγος . ἐγώ δέ καί πολύς οὗτος συλλέγω καί ἀγαθός ἐπί ὁ μετά ὁ ἐμός πατήρ τρίτος ὁ ὁ βασίλεια σκῆπτρον διέπω , ὅτε καί πᾶς κολακεία καί ψεῦδος ὁ πάππος αὐτός συναπ - ῥέω πᾶς ὁ ἐφίστημι μέν θρόνος κολακευóντων , πρός δέ ὁ ἀπορρέω μηδείς τίς μέν θωπεία ἐνδείκνυμι , γυμνός δέ ὁ πρᾶγμα διηγέομαι καί αὐτός λέγω ὥσπερ ἔχω . ἐγώ μέν γάρ ὁ ἐμαυτοῦ συμφορά ἀποδύρομαι κατά ὅδε καιρός τρεῖς βασιλεύς θρηνέω ὁ πατήρ καί αὐτοκράτωρ καί ὁ ἐμός δεσπότις καί μήτηρ καί βασιλίς καί ὁ ἐμός , οἴμοι , σύζυγος Καῖσαρ ἐγγωνιάζω ὁ πολύς καί βιβλίον καί Θεός προσανάκειμαι . καί οὐδέ ὁ ἀφανής ἔξεστι ὁ ἄνθρωπος παρά ἐγώ φοιτάω , μή ὅτι γε διά ὅς μανθάνω ἔχω , ὅσπερ παρά ἄλλος διακούω τυγχάνω , καί ὁ ὁ πατήρ οἰκεῖος . εἰς τριακοστός γάρ οὗτος ἔτος , μά ὁ ὁ μακάριος αὐτοκράτωρ Ψυχή , οὐ θεάομαι , οὐ εἶδον , οὐ ὁμιλέω ἄνθρωπος πατρῷος , οὗτος μέν ὁ πολύς ἀπερύω , οὗτος δέ ὁ πολύς ἀπείργω ὁ φόβος διά ὁ ὁ πρᾶγμα παλίρροια . καί οὗτος γάρ ἐγώ καταδικάζω ὁ κράτος ὁ ἀτόπημα μηδέ θεατός εἰμί ἀλλά στυγέω ὁ πλείων . ὁ δέ συλλέγω ὁ ἱστορία , οἶδα Θεός , οἶδα ὁ ὑπερκόσμιος μήτηρ αὐτός καί ἐμός δεσπότης , ἀπό τίνω συλλέγω σύγγραμμα ἀχρεῖος καί ἄσπουδος παντάπασι καί γέρων ἄνθρωπος στρατεύω - σαμένος κατά ἐκεῖνος καιρός , κατά ὅς ἐμός πατήρ ὁ σκῆπτρον Ῥωμαῖος ἐπιλαμβάνω , χράω δέ συμφορά καί μετασχηματίζω ἀπό ὁ κοσμικός τύρβη εἰς ὁ ὁ μοναχός γαληνιαῖος κατάστασις . ὁ γάρ εἰς χείρ ἐμός ἐμπίτνω σύγγραμμα ἁπλόος μέν εἰμί ὁ φράσις καί απερίεργος καί ὁ ἀλήθεια ἔχω καί οὐδείς τίς κομψός ἐπιδείκνυμι οὐδέ ῥητορικός ὄγκος ἐπισύρω . ὁ δέ παρά ὁ γεραιός ἐκδιηγέομαι ὁ αὐτός εἰμί καί λέξις καί διάνοια ὁ σύγγραμμα ἔχω · καί τεκμαίρομαι ἐκ αὐτός ὁ ὁ ἱστορία ἀλήθεια συμβάλλω καί παρεξετάζω ὁ παρά ἐμαυτοῦ ἱστορέω πρός ὁ παρά ἐκεῖνος λέγω καί ὁ παρά ἐκεῖνος πρός ὁ παρά ἐμαυτοῦ , ὅσπερ αὐτός ἐκ αὐτός τε ἐγώ πατήρ καί ὁ πρός πατήρ καί μήτηρ ἐγώ θεῖον ἀκούω πολλάκις . ἀπό εἰμί ἅπας ὁ ὁ ἀλήθεια ἅπας σῶμα συνεξυφαίνω . ἀλλά ὅσπερ ἄνωθεν εἶπον περί ὁ ὁ Καμύτζης ὁ βάρβαρος ἀποφυγή καί ὁ παρά ἐκεῖνος πρός ὁ πολίτης δημηγορία , ὁ λόγος ἔχω . ὁ μέν γάρ διηγέομαι ὁ συμπεπ - τωκότα , καθάπερ εἶπον , καί ὅσος ὁ βασιλεύς κατά ὁ Ἰσμαηλίτης τεχνάζω . ὁ δέ ὁ Κωνσταντῖνος οἰκήτωρ εἷς φωνή καί χεῖλος ἐν γίγνομαι ἀνευφημέω , ὑμνέω ὁ αὐτοκράτωρ , ἐκθειάζω , μακαρίζω ὁ στρατεία , οὐ ἔχω ὅπως ὁ ἐπί αἰτέω ἡδονά κατέχω . ἀλλά ὁ μέν Καμύτζης σύν εὐθυμία παραπέμπω οἴκαδε μετά ἡμέρα τις δέχομαι καί ὁ αὐτοκράτωρ νικητής τροπαιοῦχος , ἀνίκητος στρατηγός , ἀήσσητος βασιλεύς , σεβαστός αὐτοκράτωρ . καί ὁ μέν οὕτως · ὁ δέ εἰσέρχομαι ὁ βασίλεια καί σῶστρα θύω Θεός καί ὁ Θεομήτωρ ὁ συνήθης ἔχω ὁ γάρ ἔξωθεν πόλεμος καταστησάμενολ καί ὁ ὁ τύραννος στάσις ἀποκρούω εἰς δικαστήριον καί νόμος ἀποβλέπω . εἰμί γάρ παρά ἑκάτερος καιρός καί εἰρήνη καί μάχη ἀγαθός οἰκονόμος . κρίνω γάρ ὀρφανός καί δικαιόω χήρα καί κατά πᾶς ἀδικία δριμύς βλέπω ὀλίγος ὁ σῶμα διαναπαύω ἐν κυνηγέσιον τε καί ἄνεσις . καί γάρ μετά ὁ ἄλλος φιλοσοφέω καί οὗτος , χαλιναγωγέω ὁ σῶμα καί εὐάγωγος ἑαυτοῦ καθιστάω . ἐκδίδωμι μέν γάρ αὐτός ὁ πόνος ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος , πόλις δέ ἐπανε - καλέω ὁ πόνος · καί ὁ ἄνεσις οὗτος δύο πόνος , βιβλίον ἀνάγνωσις καί ἐξέτασις καί ὁ ὁ “ ἐρεείνω ὁ γραφή ” παράγγελμα ἐπιμέλεια . ὁ δέ αὖος κυνηγέσιον καί ὁ ἀπό ὁ σφαιρίζω παιδιά δύο λόγος καί τρίτος πρόσειμι ἐͅμός πατήρ , ἠώς ἔτι νέος εἰμί καί οὔπω ὁ θηρίον , ὁ ὁ πούς διάθεσις , αὐτός επισυμπλεκομαι καθάπερ ὄφις τις σκολιός καί αὐτός δή οὗτος ὁ ὁ κατάρα δάκνω αὐτός ὁ πτέρνη . ἐκ ὅστις δέ ὁ ὁ νόσημα ὑπάρχω καί εἰς ἀκμή ἵημι , τότε δή καί γυμνάσιον ἑαυτοῦ ἐπιδίδωμι καί ὁ ἵππασμα καί ὁ ἄλλος παιδιά παράγγελμα οὗτος λαμβάνω ἐκ ἰατρικός ἐπιστήμη , ἵνα ὁ συνεχής ἱππασία διαφορέω τίς ὁ καταρρέω ὕλη καί ὁ ἐπιβρίθω βάρος κουφίζω . οὗτος γάρ ὁ πάθος ὁ πατήρ , καθάπερ εἴρω ἄνωθεν , οὐ ἐκ ἕτερος αἴτιος ἔξωθεν , ἀλλά ἀπό ὁ πόνος καί ὁ κάματος ὑπέρ ὁ Ῥωμαῖος δόξα σπάω .