anna-comnena.alexias 1.9
Τὰ μὲν νυκτὸς ἔργα τοῦ δομεστίκου τῶν σχολῶν σὺν ὀλίγοις τοιαῦτα · ἡμέρας δὲ ἄρτι διαγελώσης κ·αὶ τοῦ ἡλίου τοῦ ὁρίζοντος ὑπερκύψαντος , οἱ τοῦ Βασιλακίου φαλαγγάρχαι ἔσπευδον ὅλῃ γνώμῃ ἐπισυλλέγειν τοὺς πέρι τὴν λείαν ἐσπουδακότας καὶ ἀπολειφθέντας τῆς μάγης . ὁ δὲ μέγας δομέστικος τὸ ἴδιον καταστήσας στράτευμα κατὰ τοῦ Βασιλακίου αὖθις ἴετο . πόρρωθεν δέ τινας αὐτῶν οἱ τοῦ δομεστίκου θεασάμενοι καὶ κατ’ αὐτῶν σφοδρῶς ἐξορμήσαντες ἐτρέψαντο καί τινας αὐτῷ ζωγρίαν ἐπανεληλυθότες προσῆγον . ὁ δὲ τοῦ Βασιλακίου ἀδελφὸς Μανουὴλ ἐπὶ λόφου τινὸς ἀνελθὼν ἐπερρώννυε τὸ στράτευμα μέγα φωνῶν ὧδε “ τοῦ Βασιλακίου ἡ σήμερόν ἐστιν ἡμέρα καὶ νίκη . " εἶς δέ τις Βασίλειος τὴν κλῆσιν Κουρτίκιος τὴν ἐπωνυμίαν , γνωστὸς καὶ συνήθης τοῦ Βρυεννίου ἐκείνου Νικηφόρου , περί οὗ ὁ λόγος ἐμνήσθη , καὶ τὰ εἰς πολέμους ἀκάθεκτος , προθέων τῆς τοῦ Κομνηνοῦ παρατάξεως ἄνεισι πρὸς τὸν λόφον . ὁ δὲ Βασιλάκιος Μανουὴλ τοῦ κουλεοῦ τὸ ξίφος σπασάμενος , ὅλας ἡνίας χαλάσας σφοδρῶς κατ’ αὐτοῦ ἵετο · ὁ δὲ Κουρτίκιος οὐ διὰ ξίφους , ἀλλὰ τὴν ἀπῃωρημένην τῇ ἐφεστρίδι ῥάβδον ἐφελκύσας , παίει τοῦτον κατὰ τοῦ κράνους καὶ παραχρῆμα καταβάλλει τοῦ ἵππου καὶ δεσμώτην τοῦτον ἐπισυρόμενος καθάπερ τι λάφυρον τὠμῶ πατρὶ προσῆγεν . ἐν τοσούτῳ δὲ καὶ τὸν Κομνηνὸν μετὰ τῶν ἰδίων ἀναφανέντα ταγμάτων τὸ ἐκαὐτῶν λειπόμενον τοῦ Βασιλακίου στράτευμα θεασάμενον , μικρὸν ἀντισχὸν εἰς φυγὴν ἐξώρμησε . καὶ ὁ μὲν Βασιλάκιος πρόσθεν ἔφευγεν , ὁ δὲ κομνηνὸς Ἀλέξιος ἐδίωκε . καταλαβόντων δὲ εἰς Θεσσαλονίκην , εὐθὺς οἱ Θεσσαλονικεῖς τὸν Βασιλάκιον ἐδέξαντο , τῷ στρατηγῷ ἐπιζυγώσαντες παραχρῆμα τὰς πύλας . ἀλλ᾿ οὐδ᾿ ὣς ἀνῆκεν ὁ ἐμὸς πατήρ , οὐδ᾿ ἀπεδύσατο θώρακα , οὐδὲ τὸ κράνος ἀπέθετο , οὐδὲ τὴν ἀσπίδα τῶν ὤμων παρεῖτο , οὐδὲ τὸ ξίφος ἀπέρριψεν , ἀλλὰ στρατοπεδεύσας ἠπείλει τειχομαχίας τῇ πόλει καὶ πόρθησιν ἄντικρυς . καὶ ἐθέλων διασῶσαι τὸν ἄνδρα , διὰ τοῦ συνεφεπομένου αὐτῷ μοναχοῦ Ἰωαννικίου ( ἀνὴρ δὲ οὗτος ἐπ’ ἀρετῇ διαβόητος ) περὶ εἰρήνης πρὸς τὸν Βασιλάκιον ἠρώτα , ὥστε τὰς πίστεις λαβόντα μηδὲν δεινὸν πείσεσθαι , ἐγχειρίζειν αὐτῷ ἑαυτόν τε ὁμοῦ καὶ τὴν πόλιν . καὶ ὁ μὲν Βασιλάκιος ἀπειθὴς ἥν , οἱ δὲ Θεσσαλονικεῖς δέει τοῦ μὴ ἁλῶναι τὴν πόλιν καἰ δεινόν τι παθεῖν , παρεχώρουν τῷ Κομνηνῷ τῆς εἰσόδου . ἀλλ’ ὁ Βασιλάκιος αἰσθόμενος τοῦ γινομένου ἀπὸ τοῦ πλήθους , ἔπι · τὴν ἀκρόπολιν μεταβαίνει καὶ ἀπὸ ταύτης εἰς ἐκείνην ἐφάλλεται . καὶ οὐδ᾿ ὣς ἐπιλανθάνεται πολέμου καὶ μάχης , καίτοι τοῦ δομεστίκου πίστεις αὐτῷ διδόντος μηδέν τι παθεῖν ἀνήκεστον . ἀλλ᾿ ὡρᾶτο γε ὁ Βασιλάκιος καὶ ἐν τοῖς δεινοῖς καὶ έν οἶς ἐστενοχωρεῖτο λίαν ἀνήρ . οὐδὲ γὰρ ὑφεῖναί τι τοῦ ἀνδρώδους καὶ τοῦ γενναίου ἠβούλετο , ἕως ἐκεῖθεν αὐτὸν οἱ τῆς ἀκροπόλεως οἰκήτορες καὶ φύλακες ἔξελάσαντες ἅπαντες ἄκοντα καὶ βίᾳ τοῦτον τῷ μεγάλῳ δομεστίκῳ παρέδωκαν . εὐθὺς δὲ πρὸς τὸν βασιλέα τὴν τούτου ἅλωσιν διαμεμηνυκώς , αὐτὸς ἐπ’ ὀλίγον τῇ Θεσσαλονίκη ἐγκαρτερήσας καὶ τὸ ἔν αὐτῇ καταστησάμενος , λαμπρὸς στεφανίτης ἐπανῄει οἱ δὲ πρὸς τοῦ βασιλέως πεμφθέντες μεταξὺ Φιλίππων καὶ Ἀμφιπόλεως τὠμῷ πατρὶ συναντήσαντες , τὰς περὶ αὐτοῦ ἐγγράφους προστάξεις βασιλικὰς αὐτῷ ἐγχειρίσαντες , παραλαβόντες τὸν Βασιλάκιον περί τι χωρίον Χλεμπίναν καλού - μενον ἀπαγαγόντες , ἐγγὺς τῆς ἐν αὐτῷ πηγῆς τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ ἐξορύττουσιν · ἔξ οὖ καὶ μέχρι τῆς δεῦρο ἥ πηγὴ Βασιλακίου κέκληται . τοῦτο τρίτον ἆθλον πρό γε τῆς βασιλείας καθάπερ τινὶ Ἡρακλεῖ τῷ μεγάλῳ Ἀλεξίῳ γεγένητο . ἂν γάρ τις Ἐρυμάνθιον κάπρον τὸν Βασιλάκιον τοῦτον καλέσειεν , Ἡρακλέα δέ τινα καθ’ ἡμᾶς γενναιότατον τὸν ἐμὴν πατέρα Ἀλέξιον , οὐκ ἂν ἁμάρτοιτο τῆς ἀληθείας . ταῦτα μὶν ἔστω πλεονεκτήματα καὶ πρὸ τοῦ θρόνου κατορθώματα τῷ Κομνηνῷ Ἀλεξίῳ , ὧν ἁπάντων γέρας ἀπέλαβε παρὰ τοῦ αὐτοκράτορος τὴν τοῦ σεβαστοῦ ἀξίαν , σεβαστὸς ἀναρρηθείς ἐκ μέσης συγκλήτου .
Lemmas: ὁ μέν νύξ ἔργον ὁ δομέστικος ὁ σχολή σύν ὀλίγος τοιοῦτος · ἡμέρα δέ ἄρτι διαγελάω κ·αὶ ὁ ἥλιος ὁ ὁρίζων ὑπερκύπτω , ὁ ὁ Βασιλακίου φαλαγγάρχης σπεύδω ὅλος γνώμη ἐπισυλλέγω ὁ περί ὁ λεῖος σπουδάζω καί ἀπολιμπάνω ὁ Μάγης . ὁ δέ μέγας δομέστικος ὁ ἴδιος καθίστημι στράτευμα κατά ὁ Βασιλακίου αὖθις ἴω . πόρρωθεν δέ τις αὐτός ὁ ὁ δομέστικος θεάομαι καί κατά αὐτός σφοδρός ἐξορμάω τρέπω καί τις αὐτός ζωγρίας ἐπανέρχομαι προσάγω . ὁ δέ ὁ Βασιλακίου ἀδελφός Μανουήλ ἐπί λόφος τις ἀνέρχομαι ἐπιρρώννυμι ὁ στράτευμα μέγας φωνή ὧδε “ ὁ Βασιλακίου ὁ σήμερον εἰμί ἡμέρα καί νίκη . " εἰμί δέ τις Βασίλειος ὁ κλῆσις Κουρτίκιος ὁ ἐπωνυμία , γνωστός καί συνήθης ὁ Βρυεννίου ἐκεῖνος Νικηφόρου , περί ὅς ὁ λόγος μιμνήσκω , καί ὁ εἰς πόλεμος ἀκάθεκτος , προθέω ὁ ὁ Κομνηνός παράταξις ἀνέρχομαι πρός ὁ λόφος . ὁ δέ Βασιλάκιος Μανουήλ ὁ κολεός ὁ ξίφος σπάω , ὅλος ἡνία χαλάω σφοδρός κατά αὐτός ἵημι · ὁ δέ Κουρτίκιος οὖον διά ξίφος , ἀλλά ὁ ἀπαιωρέω ὁ ἐφεστρίς ῥάβδος ἐφέλκω , παίω οὗτος κατά ὁ κράνος καί παραχρῆμα καταβάλλω ὁ ἵππος καί δεσμώτης οὗτος ἐπισύρω καθάπερ τίς λάφυρα ἐμός πατήρ προσάγω . ἐν τοσοῦτος δέ καί ὁ Κομνηνός μετά ὁ ἴδιος ἀναφαίνω τάγμα ὁ καυτός λείπω ὁ Βασιλακίου στράτευμα θεάομαι , μικρός ἀντέχω εἰς φυγή ἐξορμέω . καί ὁ μέν Βασιλάκιος πρόσθεν φεύγω , ὁ δέ Κομνηνός Ἀλέξιος διώκω . καταλαμβάνω δέ εἰς Θεσσαλονίκη , εὐθύς ὁ Θεσσαλονικεύς ὁ Βασιλάκιον δέχομαι , ὁ στρατηγός ἐπιζυγόω παραχρῆμα ὁ πύλη . ἀλλά οὐδέ ὡς ἀνίημι ὁ ἐμός πατήρ , οὐδέ ἀποδύω θώραξ , οὐδέ ὁ κράνος ἀποτίθημι , οὐδέ ὁ ἀσπίς ὁ ὦμος παρίημι , οὐδέ ὁ ξίφος ἀπορρίπτω , ἀλλά στρατοπεδεύω ἀπειλέω τειχομαχία ὁ πόλις καί πόρθησις ἄντικρυς . καί ἐθέλω διασῴζω ὁ ἀνήρ , διά ὁ συνεφέπομαι αὐτός μοναχός Ιωαννικίου ( ἀνήρ δέ οὗτος ἐπί ἀρετή διαβόητος ) περί εἰρήνη πρός ὁ Βασιλάκιον ἐρωτάω , ὥστε ὁ πίστις λαμβάνω μηδείς δεινός πείθω , ἐγχειρίζω αὐτός ἑαυτοῦ τε ὁμοῦ καί ὁ πόλις . καί ὁ μέν Βασιλάκιος ἀπειθής ὅς , ὁ δέ Θεσσαλονικεύς δήω ὁ μή ἁλίσκομαι ὁ πόλις καίω δεινός τίς πάσχω , παραχωρέω ὁ Κομνηνός ὁ εἴσοδος . ἀλλά ὁ Βασιλάκιος αἰσθάνομαι ὁ γίγνομαι ἀπό ὁ πλῆθος , ἐπί · ὁ ἀκρόπολις μεταβαίνω καί ἀπό οὗτος εἰς ἐκεῖνος ἐφάλλομαι . καί οὐδέ ὡς ἐπιλανθάνομαι πόλεμος καί μάχη , καίτοι ὁ δομέστικος πίστις αὐτός δίδωμι μηδείς τίς πάσχω ἀνήκεστος . ἀλλά ὁράω γε ὁ Βασιλάκιος καί ἐν ὁ δεινός καί ἐν οἶς στενοχωρέω λίαν ἀνήρ . οὐδέ γάρ ὑφίημι τίς ὁ ἀνδρώδης καί ὁ γενναῖος βούλομαι , ἠώς ἐκεῖθεν αὐτός ὁ ὁ ἀκρόπολις οἰκήτωρ καί φύλαξ ἐξελαύνω ἅπας ἄκων καί βία οὗτος ὁ μέγας δομέστικος παραδίδωμι . εὐθύς δέ πρός ὁ βασιλεύς ὁ οὗτος ἅλωσις διαμηνύω , αὐτός ἐπί ὀλίγος ὁ Θεσσαλονίκη ἐγκαρτερέω καί ὁ ἐν αὐτός καθίστημι , λαμπρός στεφανίτης ἐπάνειμι ὁ δέ πρός ὁ βασιλεύς πέμπω μεταξύ Φίλιππος καί Ἀμφίπολις ἐμός πατήρ συναντάω , ὁ περί αὐτός ἔγγραφος πρόσταξις βασιλικός αὐτός ἐγχειρίζω , παραλαμβάνω ὁ Βασιλάκιον περί τίς χωρίον χλεμπιναω καλός - μένω ἀπάγω , ἐγγύς ὁ ἐν αὐτός πηγή ὁ ὀφθαλμός αὐτός ἐξορύσσω · ἐκ οὖον καί μέχρι ὁ δεῦρο ὅς πηγή Βασιλακίου καλέω . οὗτος τρίτος ἆθλος πρό γε ὁ βασίλεια καθάπερ τις Ἡρακλῆς ὁ μέγας Ἀλέξιος γίγνομαι . εἄν γάρ τις Ἐρυμάνθιος κάπρος ὁ Βασιλάκιον οὗτος καλέω , Ἡρακλῆς δέ τις κατά ἐγώ γενναῖος ὁ ἐμός πατήρ Ἀλέξιος , οὐ εἄν ἁμαρτάνω ὁ ἀλήθεια . οὗτος μιν ἵστημι πλεονέκτημα καί πρό ὁ θρόνος κατόρθωμα ὁ Κομνηνός Ἀλέξιος , ὅς ἅπας γέρας ἀπολαμβάνω παρά ὁ αὐτοκράτωρ ὁ ὁ σεβαστός ἄξιος , σεβαστός ἀναιρέω ἐκ μέσος σύγκλητος .