anna-comnena.alexias 8.8
Ταῦτα ἐνωτισθεὶς ὁ σεβαστοκράτωρ ἐν Κωνσταντινουπόλει διατρίβων , σπουδαίως ἐξῄει καὶ ἐπὶ δυσὶ νυχθημέροις καταλαμβάνει τὴν Φιλιππούπολιν . ὑπνώττοντος δὲ τοῦ βασιλέως εἴσω τῆς βασιλικῆς σκηνῆς ἀψοφητὶ εἰσελθών , εἰς τὴν ἑτέραν κλίνην τοῦ βασιλέως καὶ ἀδελφοῦ κατακλιθεὶς καὶ αὐτὸς ὕπνωττε , τοὺς κατευνάζοντας τὸν αὐτοκράτορα διὰ τῆς χειρὸς ἡσυχάζειν ἐπιτάξας . ὡς γοῦν ὁ βασιλεὺς τοῦ ὕπνου ἀνέθορε καὶ τὸν ἀδελφὸν παρ᾿ ἐλπίδας ἐθεάσατο ἡσυχάζων τέως ἦν καὶ τοὺς παρατυχόντας αὐτὸ τοῦτο ποιεῖν καὶ αὐτὸς ἐκέλευεν . ἐπεὶ δὲ καὶ ὁ σεβαστοκράτωρ ἔξυπνος γενόμενος τὸν ἀδελφὸν καὶ βασιλέα γρηγοροῦντα ἐθεάσατο , κἀκεῖνος ἐνιδὼν αὐτόν , προσελθόντες ἀμφότεροι ἀλλήλους κατησπάζοντο . εἶτα ὁ μὲν βασιλεὺς ἐπυνθάνετο , τι ἄρα καὶ βούλοιτο κὼ τίς ἡ αἰτία τῆς αὐτοῦ ἐλεύσεως . ἐκεῖνος δὲ “ σοῦ ἕνεκα ” ἔφη . καὶ ὃς “ μάτην σεαυτὸν συντείνας τοσοῦτον κεκοπίακας . ” ὁ δὲ σεβαστοκράτωρ τέως οὐκ ἀντεφθέγξατο , ἀλλ᾿ ὀνειρώττων ἦν τὰ ἀπὸ τοῦ Δυρραχίου μετὰ τοῦ προπεμφθέντος παρ᾿ αὐτοῦ κομισθησόμενα μηνύματα . καὶ γὰρ ἅμα τῷ ἐνωτισθῆναι τὰ θρυλλούμενα περὶ τοῦ υἱοῦ οὐτοῦ , δισύλλαβον ἐγχαράξας πρὸς αὐτὸν γράμμα , παρεκελεύσατο θᾶττον πρὸς τὸν αὐτοκράτορα φοιτῆσαι . ὡς καὶ αὐτὸν ἐπ᾿ αὐτῷ τούτῳ τοῦ Βυζαντίου ἐξεληλυθότα πρὸς Φιλιππούπολιν ἐπείγεσθαι , ἐφ᾿ ᾧ τὰ κατ᾿ αὐτοῦ πρὸς τὸν αὐτοκράτορα εἰσηγηθέντα κατασεῖσαι . τὰ εἰκότα πρὸς τὸν ἀδελφὸν καὶ βασιλέα ὁμιλήσαντα · ἅμα δὲ καὶ τὴν αὐτοῦ πρὸς αὐτὸν ἐγκαρτερῆσαι ἄφιξιν . ὑποχωρήσας δὲ ἀπὸ τοῦ βασιλέως , εἰς τὴν ἀποτεταγμένην αὐτῷ σκήνην ἄπεισιν . παραχρῆμα δὲ καὶ ὁ πρὸς τὸν Ἰωάννην ἀποσταλεὶς γραμματοκομιστὴς δρομαῖος εἴσεισιν ἐκεῖθεν ἐπανελθών , τὴν τοῦ Ἰωάννου ἀπαγγέλλων ἔλευσιν τῆς ὑποψίας οὖν τηνικαῦτα ὁ σεβαστοκράτωρ ἀπαλλαγεὶς καὶ κρείττοσιν ἀναρρώσας ἑαυτὸν λογισμοῖς , θυμοῦ πλησθεὶς κατὰ τῶν πρώτως εἰσηγησαμένων τὰ κατὰ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ , τεταραγμένος πρὸς τὸν βασιλέα εἰσῄει . ὁ δὲ βασιλεὺς τοῦτον θεασάμενος , ἐγνώκει μὲν παρευθὺ τὴν αἰτίαν , ἠρώτα δ᾿ ὅμως , ὅπως ἔχοι . ὁ δὲ “ κακῶς " ἔφη “ ἐξ αἰτίας σῆς . ” οὐδὲ γὰρ ὅλως τὸν θυμὸν περιυλακτοῦντα χαλιναγωγεῖν ἠπίστατο , παρεφέρετο δὲ καὶ ὑπὸ ψιλοῦ , εἰ ἔτυχε , ῥήματος . ἔπι τούτοις δὲ καὶ ἄλλο τι προσέθετο λέγων , “ οὐ τοσοῦτον κατὰ τῆς σῆς λελύπημαι βασιλείας , ὅσον κατὰ τουτουὶ’ ( τὸν Ἀδριανὸν τῷ δακτύλῳ ὑποδείξας ) “ καταψευδομένου . ” πρὸς ταῦτα δὲ ὁ πραῢς ἐκεῖνος καὶ ἡδὺς βασιλεὺς οὐδ᾿ ὁτιοῦν ἐφθέγξατο . ἐγίνωσκε γάρ , ὅπως ζέοντα τὸν θυμὸν τἀδελφοῦ καταπαύσει . συγκαθεσθέντες οὖν ἄμφω , μετὰ τοῦ Μελισσηνοῦ Νικηφόρου τοῦ καίσαρος καὶ τινων τῶν ἔξ αἵματος καὶ ἀγχιστείας προσηκόντων αὐτοῖς μόνοι πρὸς ἀλλήλους ὡμίλουν πέρι · τῶν κατὰ τοῦ Ἰωάννου ῥηθέντων . ὡς δὲ τὸν Μελισσηνὸν καὶ τὸν ἴδιον ἀδελφὸν Ἀδριανὸν κατατρέχοντας ἐσχηματισμένως ἰδίου υἱοῦ ἑώρα , αὖθις τὸν θυμὸν παφλάζοντα μὴ δυνηθεὶς κατασχεῖν , δριμὺ πρὸς τὸν Ἀδριανὸν ἀτενίσας , ψιλῶσαι τὸν αὐτοῦ πώγωνα ἠπειλήσατο καὶ διδάξαι μὴ προφανῶς ψευδόμενον τοιούτων συγγενῶν ἀποστερῆσαι τὸν βασιλέα ἐπιχειρεῖν . ἐν τούτοις ὁ Ἰωάννης κατέλαβε , καὶ παραχρῆμα εἴσω τῆς βασιλικῆς σκηνῆς εἰσάγεται , καὶ πάντων τῶν κατ᾿ αὐτοῦ λαληθέντων ἀκούει . οὐ μέντοι γε εἰς ἐξέτασιν ὅλως ἄγεται , ἀλλ᾿ ὁ κατάκριτος ἐλεύθερος ἵσταται , τοῦ βασιλέως πρὸς αὐτὸν εἰπόντος · “ πρὸς τὸν σὸν πατέρα καὶ ἀδελφὸν ἐμὸν ἀφορῶν , οὐδ’ ἀκοῦσαι τῶν κατὰ σοῦ λαληθέντων ἀνέχομαι . ἔσο τοίνυν ἀμερίμνως διάγων , ὡς τὸ πρότερον . ” ταῦτα μὶν οὖν ἅπαντα ἐντὸς τῆς βασιλικῆς ἐρρήθη σκηνῆς , μόνων τῶν συγγενῶν , ὀθνείου δὲ οὐδενὸς παρόντος . οὕτω γοῦν τῶν λαληθέντων ἢ μελετηθέντων ἴσως κατευνασθέντων , τὸν ἴδιον ἀδελφόν , τὸν σεβαστοκράτορά φημι Ἰσαάκιον , μετακαλεσάμενος σὺν αὐτῷ τῷ Ἰωάννῃ τῷ υἱῷ αὐτοῦ , πολλὰ ὁμιλήσας πρότερον , ἔφη πρὸς τὸν σεβαστοκράτορα “ σὺ μὲν χαίρων ἄπιθι πρὸς τὴν βασιλεύουσαν , τὰ καθ᾿ ἡμᾶς τῇ μητρὶ ἀνακοινωσόμενος . ἐγὼ δὲ τουτονὶ ” ( τὸν Ἰωάννην φησιν ὑποδείξας ) “ αὖθις , ὡς ὁρᾷς , ἐκπέμπω πρὸς τὸ Δυρράχιον , ἐφ᾿ ᾧ τὰ τῆς ἰδίας ἀρχῆς ἐπιμελῶς ἐνεργεῖν . ” οὕτως οὖν ἀπ’ ἀλλήλων διακριθέντες , ὁ μὲν τῆς πρὸς τὰ Βυζάντιον τῇ μετ’ αὐτὴν εἴχετο , ὁ δὲ πρὸς τὸ Δυρράχιον στέλλεται .
Lemmas: οὗτος ἐνωτίζω ὁ σεβαστοκράτωρ ἐν Κωνσταντινούπολις διατρίβω , σπουδαῖος ἔξειμι καί ἐπί δύο νυχθήμερον καταλαμβάνω ὁ Φιλιππούπολις . ὑπνώσσω δέ ὁ βασιλεύς εἴδομαι ὁ βασιλικός σκηνή ἀψοφητί εἰσέρχομαι , εἰς ὁ ἕτερος κλίνη ὁ βασιλεύς καί ἀδελφός κατακλίνω καί αὐτός ὑπνώττω , ὁ κατευνάζω ὁ αὐτοκράτωρ διά ὁ χείρ ἡσυχάζω ἐπιτάσσω . ὡς γοῦν ὁ βασιλεύς ὁ ὕπνος ἀναθρῴσκω καί ὁ ἀδελφός παρά ἐλπίς θεάομαι ἡσυχάζω τέως εἰμί καί ὁ παρατυγχάνω αὐτός οὗτος ποιέω καί αὐτός κελεύω . ἐπεί δέ καί ὁ σεβαστοκράτωρ ἔξυπνος γίγνομαι ὁ ἀδελφός καί βασιλεύς γρηγορέω θεάομαι , ἐκεῖνος ἐνοράω αὐτός , προσέρχομαι ἀμφότερος ἀλλήλων κατασπάω . εἶτα ὁ μέν βασιλεύς πυνθάνομαι , τίς ἄρα καί βούλομαι Κῶς τίς ὁ αἰτία ὁ αὐτός ἔλευσις . ἐκεῖνος δέ “ σύ ἕνεκα ” φημί . καί ὅς “ μάτην σαυτοῦ συντείνω τοσοῦτος κοπιάω . ” ὁ δέ σεβαστοκράτωρ τέως οὐ ἀντιφθέγγομαι , ἀλλά ὀνειρώσσω εἰμί ὁ ἀπό ὁ Δυρράχιον μετά ὁ προπέμπω παρά αὐτός κομίζω μήνυμα . καί γάρ ἅμα ὁ ἐνωτίζω ὁ θρυλέω περί ὁ υἱός Ούτου , δισύλλαβος ἐγχαράσσω πρός αὐτός γράμμα , παρακελεύομαι ταχύς πρός ὁ αὐτοκράτωρ φοιτάω . ὡς καί αὐτός ἐπί αὐτός οὗτος ὁ Βυζάντιον ἐξέρχομαι πρός Φιλιππούπολις ἐπείγω , ἐπί ὅς ὁ κατά αὐτός πρός ὁ αὐτοκράτωρ εἰσηγέομαι κατασείω . ὁ εἰκός πρός ὁ ἀδελφός καί βασιλεύς ὁμιλέω · ἅμα δέ καί ὁ αὐτός πρός αὐτός ἐγκαρτερέω ἄφιξις . ὑποχωρέω δέ ἀπό ὁ βασιλεύς , εἰς ὁ ἀποτάσσω αὐτός σκηνή ἄπειμι . παραχρῆμα δέ καί ὁ πρός ὁ Ἰωάννης ἀποστέλλω γραμματοκομιστής δρομαῖος εἴσειμι ἐκεῖθεν ἐπανέρχομαι , ὁ ὁ Ἰωάννης ἀπαγγέλλω ἔλευσις ὁ ὑποψία οὖν τηνικαῦτα ὁ σεβαστοκράτωρ ἀπαλλάσσω καί ἀγαθός ἀναρρώννυμι ἑαυτοῦ λογισμός , θυμός πίμπλημι κατά ὁ πρῶτος εἰσηγέομαι ὁ κατά ὁ υἱός αὐτός , ταράσσω πρός ὁ βασιλεύς εἰσέρχομαι . ὁ δέ βασιλεύς οὗτος θεάομαι , γιγνώσκω μέν παρευθύς ὁ αἴτιος , ἐρωτάω δέ ὅμως , ὅπως ἔχω . ὁ δέ “ κακῶς " φημί “ ἐκ αἴτιος σός . ” οὐδέ γάρ ὅλως ὁ θυμός περιυλακτέω χαλιναγωγέω ἐπίσταμαι , παραφέρω δέ καί ὑπό ψιλός , εἰμί τυγχάνω , ῥῆμα . ἐπί οὗτος δέ καί ἄλλος τίς προστίθημι λέγω , “ οὖον τοσοῦτος κατά ὁ σός λυπέω βασίλεια , ὅσος κατά τουτός ( ὁ ἀδριανός ὁ δάκτυλος ὑποδείκνυμι ) “ καταψεύδομαι . ” πρός οὗτος δέ ὁ πραΰς ἐκεῖνος καί ἡδύς βασιλεύς οὐδέ ὁστισοῦν φθέγγομαι . γιγνώσκω γάρ , ὅπως ζέω ὁ θυμός ἀδελφός κατάπαυσις . συγκαθίημι οὖν ἄμφω , μετά ὁ Μελισσηνού Νικηφόρου ὁ Καῖσαρ καί τίνω ὁ ἐκ αἷμα καί ἀγχιστεία προσήκω αὐτός μόνος πρός ἀλλήλων ὁμιλέω περί · ὁ κατά ὁ Ἰωάννης εἴρω . ὡς δέ ὁ Μελισσηνός καί ὁ ἴδιος ἀδελφός ἀδριανός κατατρέχω ἐσχηματισμένως ἴδιος υἱός ὁράω , αὖθις ὁ θυμός παφλάζω μή δύναμαι κατέχω , δριμύς πρός ὁ Ἀδριανός ἀτενίζω , ψιλόω ὁ αὐτός πώγων ἀπειλέω καί διδάσκω μή προφανῶς ψεύδω τοιοῦτος συγγενής ἀποστερέω ὁ βασιλεύς ἐπιχειρέω . ἐν οὗτος ὁ Ἰωάννης καταλαμβάνω , καί παραχρῆμα εἴδομαι ὁ βασιλικός σκηνή εἰσάγω , καί πᾶς ὁ κατά αὐτός λαλέω ἀκούω . οὖον μέντοι γε εἰς ἐξέτασις ὅλως ἄγω , ἀλλά ὁ κατάκριτος ἐλεύθερος ἵστημι , ὁ βασιλεύς πρός αὐτός εἶπον · “ πρός ὁ σός πατήρ καί ἀδελφός ἐμός ἀφοράω , οὐδέ ἀκούω ὁ κατά σύ λαλέω ἀνέχω . εἰμί τοίνυν ἀμέριμνος Διάγων , ὡς ὁ πρότερος . ” οὗτος μιν οὖν ἅπας ἐντός ὁ βασιλικός εἴρω σκηνή , μόνος ὁ συγγενής , ὀθνεῖος δέ οὐδείς πάρειμι . οὗτος γοῦν ὁ λαλέω ἢ μελετάω ἴσως κατευνάζω , ὁ ἴδιος ἀδελφός , ὁ σεβαστοκράτωρ φημί Ἰσαάκιος , μετακαλέω σύν αὐτός ὁ Ἰωάννης ὁ υἱός αὐτός , πολύς ὁμιλέω πρότερος , φημί πρός ὁ σεβαστοκράτωρ “ σύ μέν χαίρω ἄπειμι πρός ὁ βασιλεύω , ὁ κατά ἐγώ ὁ μήτηρ ἀνακοινόω . ἐγώ δέ οὗτος ” ( ὁ Ἰωάννης φημί ὑποδείκνυμι ) “ αὖθις , ὡς ὁράω , ἐκπέμπω πρός ὁ Δυρράχιον , ἐπί ὅς ὁ ὁ ἴδιος ἀρχή ἐπιμελής ἐνεργέω . ” οὕτως οὖν ἀπό ἀλλήλων διακρίνω , ὁ μέν ὁ πρός ὁ Βυζάντιον ὁ μετά αὐτός ἔχω , ὁ δέ πρός ὁ Δυρράχιον στέλλω .