anna-comnena.alexias 10.1
Ἐπεὶ δὲ τὴν ἐκκλησίαν ἅσπερ τι δεῦμα κακίας ὁ Νεῖλος ἐκεῖνος ἐπικλύζων πολὺν τὸν σάλον ταῖς τῶν ἁπάντων ἐνεποίει ψυχαῖς μετ’ οὐ πολὺ τῆς τῶν τοῦ Ἰταλοῦ δογμά - τῶν καθαιρέσεως ἀναφανεὶς καὶ πολλοὺς ταῖς δίναις τῆς αὐτοῦ κακοδοξίας ἐβύθισεν ( ἀνὴρ δὲ οὗτος δεξιὸς μὲν τὴν ἀρετὴν ὑποκρίνασθαι οὐκ οἶδα μέν ὅθεν , τέως δ᾿ οὖν τῇ μεγαλοπόλει ἐφοίτησε καὶ ἐγγωνιάζων Θεῷ μόνῳ δῆθεν καὶ ἑαυτῷ προσανεῖχε διὰ παντὸς ταῖς ἱεραῖς βίβλοις ἐνασχολούμε - νος , ἀμύητος δέ πάσης Ἑλληνικῆς παιδείας ὢν καὶ μηδὲ καθηγητήν τινα ἐσχηκὼς ἀρχῆθεν τὸν ὑφαπλοῦντα τούτῳ τὸ τῆς θείας γραφὶς βάθος ἐνεκεκύφει μέν τοῖς τῶν ἁγίων συγγράμμασιν , ἄγευστος δὲ πάσης παιδείας λογικῆς ὢν ἐπεπλάνητο περὶ τὸν νοῦν τῶν γραφῶν , οὐκ ἀγενῆ δέ τινα χορὸν ὑποσυρόμενος ἐν μεγάλαις οἰκίαις . εἰσέδυ διδάσκαλος αὐτοχειροτόνητος , τὸ μέν τι διὰ τὴν ἐπιφαινομένην αὐτῷ ἀρετὴν καὶ τὸ κατεσκληκὸς ἐ·κεῖνο ἦθος , τὸ δέ καὶ διὰ τὴν ὑποκεκρυμμένως ἐμφαινομένην αὐτῷ τάχα γνῶσιν · ἔνθεν τοι καὶ τὴν καθ’ ὑπόστασιν ἕνωσιν τοῦ καθ’ ἡμᾶς ἀγνοήσας μυστηρίου καὶ μήθ’ ὅ τι ἐστὶν ἕνωσις ἁπλῶς συνιέναι δυνάμενος μήθ’ ὅ τι ἐστὶν ὅλως ὑπόστασις εἰδώς οὔτε διακεκριμένως ὑπόστασιν ἢ ἕνωσιν νοεῖν δυνάμενος μήτ’ αὖθις ἡνωμένως καθ’ ὑπόστασιν ἕνωσιν μήθ’ ὅπως ἐθεώθη τὸ πρόσλημμα παρὰ τῶν ἁγίων διδασκομενος , πόρρω του οντος ἐξενεχθεὶς φύσει τοῦτο θεωθῆναι ἐδόξαζεν ἀπατώμενος ) , οὐδὲ τοῦτο διέλαθε τὸν αὐτοκράτορα · ἀλλ᾿ ὡς ᾔσθετο τὰ περὶ τούτου ὀξύρροπον ἐπινοεῖ τὴν βοήθειαν καὶ τὸν ἄνδρα μετακαhσαμενος πολλὰ τοῦ θράσους καὶ τῆς ἀμαθίας ἐμέμφετο καὶ πολλὰ τοῦτον ἐλέγξας τὴν τε καθ᾿ ὑπόστασιν ἕνωσιν τοῦ θεανθρώπου λόγου τρανῶς ἐδίδασκε καὶ τὸν τῆς ἀντιδόσεως τρόπον παρίστα καὶ ὅπως ἐθεώθη τὸ πρόλημμα μετὰ τῆς ἄνωθεν ἐδίδασκε χάριτος . ὁ δὲ τῆς ἰδίας ψειδοδοξίας ἀπρὶξ εἴχετο καὶ πρὸς πᾶσαν κάκωσιν , στρεβλάς τε καὶ δεσμὰ καὶ ξεσμοὺς σαρκὸς ἑτοιμότατος ἦν ἢ ἀποστῆναι τοῦ μὴ θεωθῆναι φύσει διδάσκειν τὸ πρόσλημμα . εἶχε δὲ τότε καὶ πολλοὺς τῶν Ἀρμενίων ἡ μεγαλόπολις , οἶς τῆς ἀσεβείας ὑπέκκαυμα ὁ Νεῖλος ἐκεῖνος ἐγίνετο · ἐντεῦθεν διλέξεις τε συχναὶ πρὸς τὸν Τιγράνην ἐκεῖνον καὶ τὸν ᾿Αρσάκην , οὓς ἐπὶ πλέον τὰ τοῦ Νείλου δόγματα πρὸς ἀσέβειαν ἠρέθιζε . τί τὸ ἐντεῦθεν ; τὴν ἀσέβειαν πολλῶν ἐπινεμομένην ψυχὰς ὁρῶν ὁ αὐτοκράτωρ καὶ ἀλλήλοις τὰ B τοῦ Νείλου καὶ τῶν ᾿Αρμενίων ἐπιπλεκόμενα καὶ ἁπανταχῆ τὸ φύσει θεωθῆναι τὸ πρόσλημμα λαμπρᾷ φωνιῇ κηρυττόμενον ἀθπουμένας τε τὰς τῶν ἁγίων πατέρων περὶ τούτου γραφὰς καὶ τὴν καθ᾿ ὑπόστασιν ἕνωσιν ἀγνοουμένην σχεδὸν , στῆσαι τὴν σφοδρὰν τοῦ κακοῦ ῥύμην βουληθείς , τοὺς τῆς ἐκκλησίας λογάδας συναγαγὼν σύνοδον περὶ τούτους γενέσθαι κοινὴ συνεσκέψατο . καὶ παρῆν τηνικαῦτα ἅπαν τὸ τῶν ἀρχιερέων πλήρωμα καὶ αὐτὸς ὁ πατριάρχης Νικόλαος . καὶ ὁ Νεῖλος εἰς τὸ μέσον μετὰ τῶν Ἀρμενίων ἵστατο , καὶ τὰ τούτου ἀνεκαλύπτοντο δόγματα , καὶ ὃς λαμπρᾷ τῇ φωνῇ ταῦτα ἐδίδασκε καὶ ἰσχυρῶς αὐτῶν διὰ πλειόνων ἀντείχετο . τί τὸ ἐντεῦθεν ; ἡ σύνοδος , ἵνα πολλῶν ἀπαλλάξῃ ψυχὰς τῆς διεφθαρμένης αὐτοῦ διδαχῆς , αἰωνίῳ τοῦτον καθυπέβαλεν ἀναθέματι καὶ τὴν καθ’ ὑπόστασιν ἕνωσιν κατὰ τὰς τῶν ἁγίων παραδόσεις ἐμφανέστερον ἀνεκήρυξε . μετὰ τοῦτον ἢ μᾶλλον εἰπεῖν σὺν τούτῳ καὶ ὁ Βλαχερνίτης δεδημοσίευτο ἀσεβῆ καὶ ἔκφυλα τῆς ἐκκλησίας φρονῶν , κἂν ἱερωμένος ἦν . Ἐνθουσιασταῖς γὰρ ὁμιλήσας καὶ τῆς τούτων λύμης μετασχὼν πολλούς τε ἐξαπατῶν καὶ μεγάλας τῶν ἐν τῇ μεγαλο - πόλει οἰκίας ὑπορύττων καὶ παραδιδοὺς τὰ τῆς ἀσεβείας δόγματα , ἐπεὶ πολλὰ πολλάκις μεταπεμπόμενος καὶ διδασκόμενος παρὰ τοῦ αὐτοκράτορος οἱδ’ ὅλως τῆς οἰκείας κακοδοξίας ἀφίστατο , τῇ ἐκκλησίᾳ καὶ τοῦτον ὁ αὐτοκράτωρ παρέπεμψεν . οἱ δέ ἐπὶ πλέον τοῦτον ἐξετάσαντες , ὡς ἀμετάθετον καὶ αὐτοὶ ἐγνώκεσαν , αὐτόν τε αἰωνίῳ ἀναθέματι καὶ τὰ τούτου δόγματα καθυπέβαλον .
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ ἐκκλησία ὅσπερ τίς δεῦμα κακία ὁ Νεῖλος ἐκεῖνος ἐπικλύζω πολύς ὁ σάλος ὁ ὁ ἅπας ἐμποιέω Ψυχή μετά οὖον πολύς ὁ ὁ ὁ Ἰταλός δόγμα - ὁ καθαίρεσις ἀναφαίνω καί πολύς ὁ δίνη ὁ αὐτός κακοδοξία βυθίζω ( ἀνήρ δέ οὗτος δεξιός μέν ὁ ἀρετή ὑποκρίνομαι οὐ οἶδα μέν ὅθεν , τέως δέ οὖν ὁ Μεγαλόπολις φοιτάω καί ἐγγωνιάζω Θεός μόνος δῆθεν καί ἑαυτοῦ προσανέχω διά πᾶς ὁ ἱερός Βίβλος ἐνασχολέω - Μύκονος , ἀμύητος δέ πᾶς Ἑλληνικός παιδεία εἰμί καί μηδέ καθηγητής τις ἔχω ἀρχῆθεν ὁ ὑφαπλόω οὗτος ὁ ὁ θεῖος γραφίς βάθος ἐγκύπτω μέν ὁ ὁ ἅγιος σύγγραμμα , ἄγευστος δέ πᾶς παιδεία λογικός εἰμί πλανάω περί ὁ νόος ὁ γραφεύς , οὐ ἀγενής δέ τις χορός ὑποσύρω ἐν μέγας οἰκίον . εἰσδύνω διδάσκαλος αὐτοχειροτόνητος , ὁ μέν τίς διά ὁ ἐπιφαίνω αὐτός ἀρετή καί ὁ κατασκλῆναι ἐκεῖνος ἦθος , ὁ δέ καί διά ὁ ὑποκεκρυμμένως ἐμφαίνω αὐτός τάχα γνῶσις · ἔνθεν ὅς καί ὁ κατά ὑπόστασις ἕνωσις ὁ κατά ἐγώ ἀγνοέω μυστήριον καί μήτε ὅς τίς εἰμί ἕνωσις ἁπλόος συνίημι δύναμαι μήτε ὅς τίς εἰμί ὅλως ὑπόστασις οἶδα οὔτε διακεκριμένως ὑπόστασις ἢ ἕνωσις νοέω δύναμαι μήτε αὖθις ἡνωμένως κατά ὑπόστασις ἕνωσις μήτε ὅπως θεόω ὁ πρόσλημμα παρά ὁ ἅγιος διδάσκω , πόρρω ὁ εἰμί ἐκφέρω φύσις οὗτος θεόω δοξάζω ἀπατάω ) , οὐδέ οὗτος διαλανθάνω ὁ αὐτοκράτωρ · ἀλλά ὡς αἰσθάνομαι ὁ περί οὗτος ὀξύρροπος ἐπινοέω ὁ βοήθεια καί ὁ ἀνήρ μετακαhσαμενος πολύς ὁ θράσος καί ὁ ἀμαθία μέμφομαι καί πολύς οὗτος ἐλέγχω ὁ τε κατά ὑπόστασις ἕνωσις ὁ θεάνθρωπος λόγος τρανής διδάσκω καί ὁ ὁ ἀντίδοσις τρόπος παρίστημι καί ὅπως θεόω ὁ πρόλημμα μετά ὁ ἄνωθεν διδάσκω χάρις . ὁ δέ ὁ ἴδιος ψειδοδοξια ἀπρίξ ἔχω καί πρός πᾶς κάκωσις , στρεβλός τε καί δεσμός καί ξεσμός σάρξ ἑτοῖμος εἰμί ἢ ἀφίστημι ὁ μή θεόω φύσις διδάσκω ὁ πρόσλημμα . ἔχω δέ τότε καί πολύς ὁ Ἀρμένιος ὁ Μεγαλόπολις , οἶς ὁ ἀσέβεια ὑπέκκαυμα ὁ Νεῖλος ἐκεῖνος γίγνομαι · ἐντεῦθεν διλεγω τε συχνός πρός ὁ Τιγράνης ἐκεῖνος καί ὁ Αρσάκης , ὅς ἐπί πλέω ὁ ὁ Νεῖλος δόγμα πρός ἀσέβεια ἐρεθίζω . τίς ὁ ἐντεῦθεν ; ὁ ἀσέβεια πολύς ἐπινέμω ψυχή ὁράω ὁ αὐτοκράτωρ καί ἀλλήλων ὁ B ὁ Νεῖλος καί ὁ Ἀρμένιος ἐπιπλέκω καί ἁπανταχῆ ὁ φύσις θεόω ὁ πρόσλημμα λαμπρός φωνιῇ κηρύσσω αθπουμην τε ὁ ὁ ἅγιος πατήρ περί οὗτος γραφή καί ὁ κατά ὑπόστασις ἕνωσις ἀγνοέω σχεδόν , ἵστημι ὁ σφοδρός ὁ κακός ῥύμη βούλομαι , ὁ ὁ ἐκκλησία λογάς συνάγω σύνοδος περί οὗτος γίγνομαι κοινός συσκοπέω . καί πάρειμι τηνικαῦτα ἅπας ὁ ὁ ἀρχιερεύς πλήρωμα καί αὐτός ὁ πατριάρχης Νικόλαος . καί ὁ Νεῖλος εἰς ὁ μέσος μετά ὁ Ἀρμένιος ἵστημι , καί ὁ οὗτος ἀνακαλύπτω δόγμα , καί ὅς λαμπρός ὁ φωνή οὗτος διδάσκω καί ἰσχυρῶς αὐτός διά πλείων ἀντέχω . τίς ὁ ἐντεῦθεν ; ὁ σύνοδος , ἵνα πολύς ἀπαλλάσσω ψυχή ὁ διαφθείρω αὐτός διδαχή , αἰώνιος οὗτος καθυποβάλλω ἀνάθεμα καί ὁ κατά ὑπόστασις ἕνωσις κατά ὁ ὁ ἅγιος παράδοσις ἐμφανής ἀνακηρύσσω . μετά οὗτος ἢ μᾶλλον εἶπον σύν οὗτος καί ὁ βλαχερνιος δημοσιεύω ἀσεβής καί ἔκφυλος ὁ ἐκκλησία φρονέω , κἀν ἱερόω εἰμί . ἐνθουσιαστής γάρ ὁμιλέω καί ὁ οὗτος λύμη μετέχω πολύς τε ἐξαπατάω καί μέγας ὁ ἐν ὁ μεγάλος - πόλις οἰκίον ὑπορύσσω καί παραδίδωμι ὁ ὁ ἀσέβεια δόγμα , ἐπεί πολύς πολλάκις μεταπέμπω καί διδάσκω παρά ὁ αὐτοκράτωρ οἶδα ὅλως ὁ οἰκεῖος κακοδοξία ἀφίστημι , ὁ ἐκκλησία καί οὗτος ὁ αὐτοκράτωρ παραπέμπω . ὁ δέ ἐπί πλέω οὗτος ἐξετάζω , ὡς ἀμετάθετος καί αὐτός γιγνώσκω , αὐτός τε αἰώνιος ἀνάθεμα καί ὁ οὗτος δόγμα καθυποβάλλω .