anna-comnena.alexias 1.3
Τούτων ἀκούσαντες τῶν ῥημάτων , ὥσπερ ὀστράκου μεταπεσόντος τὴν γνώμην μεταβαλόντες οἴκαδε ἀνεχώρουν . ὁ δὲ στρατοπεδάρχης γινώσκων τὸν δῆμον έν ῥοπῇ τὰς γνώμας μεταβάλλειν εἰωθότα , καὶ μᾶλλον εἰ ὑπὸ χαιρεκάκων ὁτρύνεται , δείσας μὴ διὰ τῆς νυκτὸς κατ’ αὐτοῦ μελετήσαντες ἐπέλθωσι καὶ τὸν Οὐρσέλιον ἐξαγαγόντες μὲν τῆς φρουρᾶς , λύσαντες δὲ τῶν δεσμῶν ἀφῶσιν , ἐπεὶ μὴ ἀποχρώσας εἶχε δυνάμεις πρὸς τοσούτους ἀντικαταστῆναι , μηχανᾶται τὸ ἐνβασιλέων τεῦθεν Παλαμήδειόν τι μηχάνημα . ἐς μὶν τὸ φανερὸν ἀποτυφλοῖ τὸν Οὐρσέλιον . καὶ ἥπλωτο μὶν τῇ γῇ , ὁ δὲ δήμιος ἐπῆγε τὸν σίδηρον , ὁ δὲ ἐπωδύρετο τε καἰ ἔστενε καθάπερ λέων βρυχόμενος · σχῆμα δὲ πάπα ἦσαν τῆς τῶν ὀμμάτων ἀποστερήσεως , παρήγγελτο δὲ καὶ ὁ τῷ δόξαι τυφλούμενος βοᾷν τε καὶ κεκραγέναι , καὶ ὁ μέχρι τοῦ δοκεῖν τοὺς ὁφθαλμοὺς ἔξορύττων δριμύ τε ἐνορᾷν πρὸς τὸν ἐκκείμενον καὶ μανιώδη τὰ πάπα δρᾷν , μᾶλλον δὲ σχηματίζεσθαι τὴν ἀποτύφλωσιν . καὶ ὁ μὶν ἀπετυφλοῦτο μὴ αποτυφλούμενος , ὁ δὲ δῆμος ἐκρότει καὶ πανταχόθι τὴν τοῦ Οὐρσελίου τύφλωσιν διεβόμβει . ταῦτα ὥσπερ ἐν σκηνῇ δραματουργηθέντα πέπεικε τὸν ὅχλον ὅλον , ὅσος ἐγχώριος καὶ · ὅσος ἔξωθεν , εἰς ἔρανον κατὰ τὰς μελίσσας συλλέγεσθαι . τοῦτο γὰρ ἅπαν τὸ σκέμμα τῆς Ἀλεξίου φρονήσεως ἵνα οἱ πρὸς δοῦναι χρήματα δυσχερῶς ἔχοντες κὼ ἀφελέσθαι τὸν Οὐρσέλιον ἐπιβουλεύοντες ἐκ τῶν χειρῶν Ἀλεξίου τοὐμοῦ πατρός , ἀποκαραδοκήσωσί τε , ὡς ἐντεῦθεν αὐτοῖς τῆς ἐπιβουλῆς ἀνωφελοῦς καθεστηκυίας , καί ταχὺ πρὸς τὸ βούλημα τοῦ στρατοπεδάρχου τράπωνται , τῆς πρώην ἀστοχοῦντες βουλῆς , αὐτόν τε φίλον ποιούμενοι καὶ ὀργὴν βασιλέως ἐκκλίνοντες . τοῦτον τοίνυν οὕτω κατα - σχὼν τὸν Οὐρσέλιον ὁ ἄξιάγαστος στρατηγός , εἶχεν ὡς έν ζωγρείῳ τὸν λέοντα , ἔτι ἐπικαλύμματα τοῖς ὀφθαλμοῖς φέτὸ ροντα , τὰ σύμβολα τῆς δῆθεν ἀποτυφλώσεως . οὐ μὴν ἠρκεῖτο οἷς εἴρηασται , οὐδὲ ὡς μέγα κῦδος ἀράμενος πρὸς τἆλλα τῶν πραγμάτων ἀναπεπτώκει , ἀλλὰ πόλεις τε ἄλλας πολλὰς καί φρούρια κατεκτήσατο καὶ ὑπὸ τὴν τῆς βασιλείας ἔξουςίαν πεποίηκεν , ὅσα ἐπὶ τῶν Οὐρσελίου καιρῶν πονηρῶς προπέπραχεν . ἐντεῦθεν οὖν τὰς ἡνίας στρέψας , εὐθὺ τῆς βασιλίδος πόλεως ἤλαυνε . γενόμενος δὲ ἐν τῇ παππώᾳ πόλει καὶ μικρὸν ἀναπαύων τῶν πολλῶν καμάτων ἑαυτόν τε καὶ τὴν σύμπασαν στρατιάν , πρᾶγμα ἐντῦθεν ῶπτο πεποιηκὼς , ὅπερ Ἡρακλῆς ἐκεῖνος ἐπὶ τῇ τοῦ Ἀδμήτου Ἀλκήστιδι . ὡς γὰρ εἶδεν ὁ Δοκειανὸς ἐκεῖνος , ὁ τοῦ προβεβασιλευκότος Ἰσαακίου Κομνηνοῦ ἀδελφιδοῦς καὶ τούτου ἐξάδελφος , ( ἀνὴρ δὲ οὗτος τῶν ἐπιδόξων καὶ γένει καὶ ἄξιώματι , ) τὸν Οὐρςέλιον τὰ τῆς τυφλώσεως σύμβολα φέροντα καὶ ὑπό του χειραγωγούμενον , βύθιόν τι στενάξας καὶ ἐπιδακρύσας τῷ Οὐρσελίῳ , ὡμότητα κατηγορήκει τοῦ στρατηγοῦ καὶ μέμψιν αὐτῷ ἐπήγαγε , τούτου καταβοώμενος ὡς τοιοῦτον ἄνδρα γεννάδαν τε καὶ ἄντικρυς ἥρωα τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀφελομένυ , ὃν ἐχρῆν ἀτιμώρητον διαςώσασθαι . ἀλλ᾿ ἐκεῖνος τότε μὲν “ τὰς αἰτίας τῆς ἀποτυφλώσεως εἰσαῦθις ἐπακούσειας , " ἐπειπών “ φίλτατέ μοι , " μετὰ βραχὺ δ᾿ εἰς οἰκίσκον ἀγαγὼν αὐτόν τε καὶ τὸν Οὐρςέλιον , ἀνακαλύπτει τὸ πρόσωπον καὶ δείκυσιν Οὐρσε - λίου τοὺς ὁφθαλμοὺς πυρωπὸν ἀπαστράπτοντας . ἐξεπλάγη ταῦτα ὡς ἐθεάσατο , καὶ ἐθαύμασεν ὁ Δοκειανὸς καὶ οὐκ εὶχεν ὅ τι καἰ χρήσαιτο τῷ πλήθει τοῦ θαύματος . καὶ θαμὰ τὼς ὄψεσι τὰς χεῖρας ἐπέβαλλε , μὴ που καὶ ὅναρ ἐστὶ τὸ θεώμενον ἤ τις μαγικὴ τερατεία ἢ ᾶλλο τι τοιοῦτον ἄρτι πρώτως καινοτομούμενον . ὡς δὲ τὴν ἔπι τῷ ἀνδρὶ φιλανθρωπίαν τοῦ ἔξαδέλφου κατεμάνθανε καἰ μετὰ τῖς φιλανθρωπίας τὴν τέχνην , περιχαρὴς γεγονὼς ἐνηγκαλίζετό τε αὐτὸν καὶ κατεφίλει πολλάκις τὸ πρόσωπον , εἰς ἡδονὴν τὸ θαῦμα μεταβαλών . ταὐτὸ δὲ τούτῳ πεπόνθασι καἰ οἱ περὶ τὸν βασιλέα Μιχαὴλ κω βασιλεὺς αὐτὸς καὶ πάντες .
Lemmas: οὗτος ἀκούω ὁ ῥῆμα , ὥσπερ ὄστρακον μεταπίπτω ὁ γνώμη μεταβάλλω οἴκαδε ἀναχωρέω . ὁ δέ στρατοπεδάρχης γιγνώσκω ὁ δῆμος ἐν ῥοπή ὁ γνώμη μεταβάλλω εἴωθα , καί μᾶλλον εἰμί ὑπό χαιρεκακέω ὀτρύνω , δείδω μή διά ὁ νύξ κατά αὐτός μελετάω ἐπέρχομαι καί ὁ Οὐρσέλιον ἐξάγω μέν ὁ φρουρά , λύω δέ ὁ δεσμός ἀφίημι , ἐπεί μή αποχρών ἔχω δύναμις πρός τοσοῦτος ἀντικαθίστημι , μηχανάομαι ὁ ἐνβασιλέων τεῦ Παλαμήδειος τίς μηχάνημα . εἰς μιν ὁ φανερός ἀποτυφλόω ὁ Οὐρσέλιον . καί ἁπλόω μιν ὁ γῆ , ὁ δέ δήμιος ἐπάγω ὁ σίδηρος , ὁ δέ ἐποδύρομαι τε καίω στένω καθάπερ λέων βρύκω · σχῆμα δέ πάππας εἰμί ὁ ὁ ὄμμα ἀποστέρησις , παραγγέλλω δέ καί ὁ ὁ δόξα τυφλόω βοάω τε καί κράζω , καί ὁ μέχρι ὁ δοκέω ὁ ὀφθαλμός ἐξορύσσω δριμύς τε ἐνοράω πρός ὁ ἔκκειμαι καί μανιώδης ὁ πάππας δράω , μᾶλλον δέ σχηματίζω ὁ ἀποτύφλωσις . καί ὁ μιν ἀποτυφλόω μή ἀποτυφλόω , ὁ δέ δῆμος κροτέω καί πανταχόθι ὁ ὁ Οὐρσελίου τύφλωσις διαβομβέω . οὗτος ὥσπερ ἐν σκηνή δραματουργέω πείθω ὁ ὄχλος ὅλος , ὅσος ἐγχώριος καί · ὅσος ἔξωθεν , εἰς ἔρανος κατά ὁ μέλισσα συλλέγω . οὗτος γάρ ἅπας ὁ σκέμμα ὁ Ἀλέξιος φρόνησις ἵνα ὁ πρός δίδωμι χρῆμα δυσχερῶς ἔχω Κῶς ἀφαιρέω ὁ Οὐρσέλιον ἐπιβουλεύω ἐκ ὁ χείρ Ἀλέξιος ἐγώ πατήρ , ἀποκαραδοκέω τε , ὡς ἐντεῦθεν αὐτός ὁ ἐπιβουλή ἀνωφελής καθίστημι , καί ταχύς πρός ὁ βούλημα ὁ στρατοπεδάρχης τρέπω , ὁ πρώην ἀστοχέω βουλή , αὐτός τε φίλος ποιέω καί ὀργή βασιλεύς ἐκκλίνω . οὗτος τοίνυν οὗτος κατά - ἔχω ὁ Οὐρσέλιον ὁ ἀξιάγαστος στρατηγός , ἔχω ὡς ἐν ζωγρεῖον ὁ λέων , ἔτι ἐπικάλυμμα ὁ ὀφθαλμός φέτος Ρόντα , ὁ σύμβολον ὁ δῆθεν ἀποτύφλωσις . οὖον μήv ἀρκέω ὅς λέγω , οὐδέ ὡς μέγας κῦδος ἀείρω πρός ἄλλος ὁ πρᾶγμα ἀναπίπτω , ἀλλά πόλις τε ἄλλος πολύς καί φρούριον κατακτάομαι καί ὑπό ὁ ὁ βασίλεια ἔχω ποιέω , ὅσος ἐπί ὁ Οὐρσελίου καιρός πονηρός προπράσσω . ἐντεῦθεν οὖν ὁ ἡνία στρέφω , εὐθύς2 ὁ βασιλίς πόλις ἐλαύνω . γίγνομαι δέ ἐν ὁ παππώᾳ πόλις καί μικρός ἀναπαύω ὁ πολύς κάματος ἑαυτοῦ τε καί ὁ σύμπας στρατιά , πρᾶγμα ἐντίθημι ὁράω ποιέω , ὅσπερ Ἡρακλῆς ἐκεῖνος ἐπί ὁ ὁ Ἄδμητος Ἄλκηστις . ὡς γάρ ὁράω ὁ Δοκειανός ἐκεῖνος , ὁ ὁ προβασιλεύω Ἰσαάκιος Κομνηνός ἀδελφιδέος καί οὗτος ἐξάδελφος , ( ἀνήρ δέ οὗτος ὁ ἐπίδοξος καί γένος καί ἀξίωμα , ) ὁ Οὐρςέλιον ὁ ὁ τύφλωσις σύμβολον φέρω καί ὑπό ὁ χειραγωγέω , βύθιος τίς στενάζω καί ἐπιδακρύω ὁ Οὐρσελίῳ , ωμότητα κατηγορέω ὁ στρατηγός καί μέμψις αὐτός ἐπάγω , οὗτος καταβοάω ὡς τοιοῦτος ἀνήρ γεννάδας τε καί ἄντικρυς ἥρως ὁ ὀφθαλμός ἀφαιρέω , ὅς χρή ἀτιμώρητος διασῴζω . ἀλλά ἐκεῖνος τότε μέν “ ὁ αἴτιος ὁ ἀποτύφλωσις εἰσαῦθις ἐπακούω , " ἐπεῖπον “ φίλος ἐγώ , " μετά βραχύς δέ εἰς οἰκίσκος ἄγω αὐτός τε καί ὁ Οὐρςέλιον , ἀνακαλύπτω ὁ πρόσωπον καί δείκνυμι Ούρσε - Λίου ὁ ὀφθαλμός πυρωπός απαστράπτων . ἐκπλήσσω οὗτος ὡς θεάομαι , καί θαυμάζω ὁ Δοκειανός καί οὐ ἔχω ὅς τίς καίω χράω ὁ πλῆθος ὁ θαῦμα . καί θαμά ὁ ὄψις ὁ χείρ ἐπιβάλλω , μή ποῦ καί ὄναρ εἰμί ὁ θεάομαι ἤ τις μαγικός τερατεία ἢ ἄλλος τίς τοιοῦτος ἄρτι πρῶτος καινοτομέω . ὡς δέ ὁ ἐπί ὁ ἀνήρ φιλανθρωπία ὁ ἐξάδελφος καταμανθάνω καίω μετά Τῖς φιλανθρωπία ὁ τέχνη , περιχαρής γίγνομαι ἐναγκαλίζω τε αὐτός καί καταφιλέω πολλάκις ὁ πρόσωπον , εἰς ἡδονά ὁ θαῦμα μεταβάλλω . αὐτός δέ οὗτος πάσχω καίω ὁ περί ὁ βασιλεύς Μιχαήλ πω βασιλεύς αὐτός καί πᾶς .