anna-comnena.alexias 2.4
Ταῦτα ὁρῶντες οἱ δοῦλοι καὶ ὅπως οὐ κατὰ σκοπὸν αὐτοῖς τὸ πρᾶγμα προίει , οὐδὲ ἡ τῶν τοιούτων ἀνδρῶν πώλεια εὐχερής ἐστιν αὐτοῖς , τῆς τοῦ αὐτοκράτορος ἐς ὐτοὺς εὐμενείας ὁσημέραι αὐξανούσης , πολλὰ μὲν εἰπόντες , τολλὰ δὲ καὶ ἀπειπόντες , ἐφ’ ἑτέραν ἀτραπὸν ἐτράπησαν . τις δὲ αὕτη ; ἵνα ὲν μιᾷ νυκτὶ μετακαλεσάμενοι τούτους βουλῆς ἄτερ τοῦ κρατοῦντος , ἐκποδὼν τοὺς ἄνδρας ποιήσονται , τοὺς αὐτῶν ὀφθαλμοὺς ἐξορύξαντες , ψευδῆ αἰτίαν ἀναπλασάμενοι . τοῦτο τοὺς Κομνηνοὺς οὐ διέλαθε . καὶ ἔπει πολλὰ γνωσιμαχήσαντες ὑπόγυιον τὸν κίνδυνον ἔγνωσαν , μίαν σωτηρίας ἐλπίδα τὴν ἀποστασίαν ἐδόκουν , πρὸς ταύτην κατ’ ἀνάγκην πολλὴν συνωθούμενοι . τί γὰρ δεῖ περιμένειν τὸν ἐπενεγκόντα μύδρον τοῖς ὄμμασι καὶ τὸν ἐν αὐτοῖς ἥλιον ἀποσβέσοντα ; ὑποβρύχιον οὖν έν ταῖς ψυχαῖς τὴν γνώμην ταύτην εἶχον . ἐπεὶ δὲ μετ᾿ οὐ πολὺ προσετέτακτο ὁ Άλέξιός τινα μερίδα τῆς στρατιᾶς εἰσαγαγεῖν μέλλουσαν ἐξοπλίζεσθαι κατὰ τῶν πορθησάντων τὴν πόλιν Κυζίκου Ἀγαρηνῶν , ἔτυχε γὰρ τηνικαῦτα δομέστικος ὤν τῆς ἑσπέρας , ) ἀφορμῆς εὐλόγου δραξάμενος , τοὺς εὔνως πρὸς αὐτὸν ἔχοντας τῶν τοῦ στρατοῦ ἡγεμόνων μετὰ τῶν ὑπ’ αὐτοὺς διὰ γραμμάτων μετεκαλέσατο . καὶ δὴ κινηθέντες ἅπαντες πρὸς τὴν μεγαλόπολιν ἠπείγοντο . ἐν τοσούτῳ δὲ εἰσελθώντις ἐξ ὑποθήκης θατέρου τῶν δούλων , τοῦ λεγομένου Βορίλου , ἤρετο τὸν βασιλέα , ἑ κατὰ γνώμην αὐτοῦ τὰς δυνάμεις ἁπάσας ὁ μέγας δομέστι - κος εἰς τὴν βασιλεύουσαν πόλιν εἰσάγει . ὁ δ’ εὐθὺς μετακαλεσάμενος τοῦτον ἠρώτα , εἰ ἀληθές ἐστι τὸ λεγόμενον . καὶ ὃς αὐτίκα τοῦτο μὶν οὐκ ἠρνεῖτο , ὅτι στρατιά τις εἰσάγεται τῇ ἐκείνου κελεύσει , πρὸς δὲ τὸ πᾶσαν ἁπανταχόθεν ἔντα θοῖ συναθροίζεσθαι , πιθανῶς παρεκρούετο . “ ὁ γάρ τοι στρατός " φησιν “ διεσπαρμένος ὢν ἁπανταχόθεν , ἄλλος ἄλλοθεν ἥκει λαβὼν τὸ ἐνδόσιμον · καὶ οἱ τούτους ὁρῶντες ἐκ διαφόρων μερῶν τῆς τῶν Ῥωμαίων ἡγεμονίας ἀθρόους ἀφικνουμένους , νομίζουσιν ὡς ἀπὸ συνθήματος πάντα τὸν στρατὸν ἐνταυθοῖ συναθροίζεσθαι , τῇ θέᾳ καὶ μόνη ἐξαπατώμενοι . " καὶ τοῦ Βορίλου πολλὰ πρὸς τούτους τοὺς λόγους ἀνθυπενεγκόντος , ἰσχυρώτερος καὶ οὕτως ἦν ὁ Ἀλέξιος καὶ ὅλαις ἐκράτει ψήφοις . ὁ δὲ Γερμανὸς ἁπλούστερος ὢν οὐ πάνυ τοῦ Ἀλε - ξίου κατέτρεχεν . ἐπεὶ δὲ οὐδὲ τὰ εἰσηγηθέντα ταῦτα κὰτ τοῦ δομεστίκου τὴν τοῦ βασιλέως ἐξετάραξε ψυχήν , καιροῦ λαβόμενοι καὶ ἀδείας , ἑσπέρα δὲ ἦν , ) τὴν κατὰ τῶν Κομνηνῶν ἐνέδραν ἐξήρτυον . ἔστι μὶν γὰρ ἄλλως φύσει τὸ δοῦλον τοῖς δεσπόταις πολέμιον , ὅταν δὲ τῶν δεσποτῶν ἀστο - χήσῃ , ἔξουσίας δραξάμενον κατὰ τῶν ὁμοδούλων ἀνύποιστον γίνεται . τοιούτου γοῦν ἐπειράθη καὶ ἤθους καὶ φρονήματος τῶν εἰρημένων δούλων ὁ Κομνηνὸς Ἀλέξιος . ἐντεῦθεν οἱ ἤδη ῥηθέντες οὑχ ὑπὲρ τοῦ αὐτοκράτορος κατὰ τῶν Κομνηνῶν ἐμήνιον . ἀλλ’ ἐβασιλεία μὲν ὁ Βορῖλος , ὥς τινες ἔφασαν , ὁ δέ γε Γερμανὸς κοινωνὸς ὤν αὐτῷ τοῦ σκέμματος ἐπιμελῶς σὺν αὐτῷ ἐνέδραν ἔξήρτυε . καὶ πρὸς ἀλλήλους τὰ βουλεύόμενα διελέγοντο καὶ ὕπως ἂν αὐτοῖς κατὰ νοῦν νοῦβν ἀποβαίῃ τὸ πρᾶγμα · καὶ εἰς τοὐμψανὲς ἤδη ἔξέφερον τὸ τὸ ὑπ᾿ οτέως λαλούμενον . ἠκροᾶτό τις τῶν λεγομένων Ἀλανὸς τὸ γένος , μάγιστρος τὴν ἀξίαν , ἐκ πολλοῦ προσωκειωμένος τῷ βασιλεῖ κἀν τοῖς οἰκείοις διατελῶν . τηνικαῦτα γοῦν ἐξελθὼν μέσης ἤδη φυλακῆς τῆς νυκτὸς ἐκτρέχει πρὸς τοὺς Κομνηνούς , ἀπαγγελῶν ἅπαντα τῷ μεγάλῳ δομεστίκῳ . τινὲς τινὲς δέ φασι , μηδὲ τὴν βασιλίδα τὴν πρὸς τοὺς Κομινηνοὺς τοῦ μαγίστρου ἄφιξιν παντάπασιν ἠγνοηκέναι . ὁ δὲ εἰσάγει τοῦτον τῇ μητρὶ καὶ τἀδελφῷ . ἐνωτισθέντες δὲ τὴν ἀπευκταίαν ἐκείνην ἀγγελίαν , δέον ἐλογίσαντο τὸ τέως κρυπτόμενον εἰς τοὐμφανὲς ἀγαγεῖν καὶ · ξὺν θεῷ τὴν σφῶν σωτηρίαν περι - ποιήσασθαι . ἐπεὶ δὲ μετὰ τὴν ἐπιοῦσαν ἐμεμαθήκει τὸ στράτευμα καταλαβεῖν τὴν Τζουρουλόν , πολίχνιον δὲ τοῦτο περί που τὴν Θρᾴκην κείμενον , ) ὁ δομέστικος περὶ πρώτην φυλακὴν τῆς νυκτὸς φοιτᾷ πρὸς τὸν Πακουριανόν · ἀνὴρ δὲ οὗτος μικρὸς ἦν δέμας κατὰ τὸν ποιητήν , πλὴν ἀλλὰ μαχητής , γένεους λαμπροῦ ἔξ Ἀρμενίων ὁρμώμενος · καὶ ἀνακοινοῦται γένους λαμπροῦ ἔξ Ἀρμενίων ὁριμώμενος · καὶ ἀνακοινοῦται τούτῳ τὰ πάντα , τὴν μῆνιν τῶν δούλων , τὸν φθόνον , τὴν ἐκ πολλοῦ κατ᾿ αὐτῶν μελέτην καὶ τὴν ἔξ ὑπογυίου μελετωμένην τῶν ὀφθαλμῶν ἐκκοπὴν αὐτῶν , καὶ ὡς οὐ χρὴ ὡς ἀνδράποδα παθεῖν , ἀλλὰ δράσαντάς τι γενναῖον ἀπολέσθαι , εἰ καὶ τούτου δεήσειε · καὶ τοῦτο γὰρ ἴδιον μεγαλοψυχίας ἔλεγεν . ὁ δὲ ἅπαντα διακηκοὼς καὶ συνειδὼς ὡς οὐ χρὴ μέλλειν ἐν τοῖς τοιούτοις , ἀλλὰ ταχέως γενναιοτέρου ἔξέλθῃς τῶν ἐνταυθοῖ , συνέψομαί σοι κἀγὼ προθύμως ἐπαγωνιςόμενος . εἰ δὲ ἐς νέωτα φυλάξεις τὸ βουλευόμενον , ἀλλ᾿ ἐμέ γ᾿ ἴσθι αὐτὸν ἐμὲ προσελθόντα τῷ βασιλεῖ , παρυτίκα καὶ σοῦ καὶ τῶν σὺν σοὶ κατειπεῖν , μηδὲ μικρὸν ἀναβαλλόμενον . " ὁ δὲ “ ἐπεί σε τῆς ἐμῆς κηδόμενον ὁρῶ σωτηρίας , θεοῦ δὲ τοῦτο πάντως ἔργον , οἰκ ἀποστήσομαί σου τῆς βουλῆς , πλὴν ἀλλὰ χρὴ δι᾿ ὅρκου τὸ ἀσφαλὲς ἐκάτερον ἔχειν . " ἔνθεν τοι καὶ πίστει πρὸς ἀλλῄλους δι᾿ ὅρκων ἐποιηςάτην , ὡς ἄρα , εἰ εἰς τὸν βαςίλειον θρόνον αὐτὸν ἀγάγῃ θεός , ἐκεῖνον εἰς τὴν τοῦ δομεστίκου ἀξίαν ἀναγάγῃ , ἣν νῦν αὐτὸς ἐν τῷ τέως κατεῖχεν . ἐξελθὼν οὖν ἐκεῖθεν ὁ Κομνηνὸς Ἀλέξιος καὶ τοῦ Πακου - ριανοῦ ἀπαλλαγείς , πρὸς ἕτερον ἄνδρα καὶ αὐτὸν Ἀρειμάνιον τὸν Οὐμπερτόπουλον ἄπεισι καὶ τούτῳ τὸν ἴδιον ἀπαγγέλλει σκοπὸν καὶ τὴν αἰτῶν παρίστησι , καθ’ ᾖν διαδρᾶναι βουλόμενος εἰς συμμαχίαν καὶ αὐτὸν προσκαλεῖται . ὁ δ᾿ εὐθὺς κατενενεύκει · “ κἀμὲ δ᾿ " ἔφη “ πάντως ἕξεις εὐψύχως σου κὼ μάλα προκινδυνεύοντα . προσέκειντο κἒ καὶ τῷ Ἀλεξίῳ μᾶλλον οἱ εἰρημένοι ἄνδρες τα τε ἄλλα , καὶ διότι ἀνδρείᾳ καὶ συνέσει τῶν ἄλλων διέιοφερε · φιλοδωρότατόν τε ὄντα καὶ τὴν χεῖρα , εἴπερ τις ἄλλος , περὶ τὰς δόσεις εὐκίνητον λίαν ὑπερηγάπων , καίτοι μὴ πάνυ τι πλούτῳ περιρρεόμενον . οὐ γὰρ ἦν τῶν ἁρπαζόντων ἐν πρὸς τὸ πλουτεῖν διακεχηνότων . τὸ γὰρ ἐλευθέριον οὐκ ἐν πλήθει παροχὴς χρημάτων κρίνεσθαι εἴωθεν , ἀλλὰ γνώμῃ ταλαντεύεσθαι πέρυκεν . ἔστι γὰρ τὸν ὀλίγα κεκτημένον καὶ πρὸς λόγον τῶν ἐνόντων καταβαλόνταλ ἐλευθέριον εἶναι , τὸν δέ γε πλοῦτον πολὺν ἔχοντα καὶ τῇ γῇ κατορύττοντα ἢ μὴ κατὰ λόγον τοῦτον τῷ δεομένῳ παρέχοντα ἄλλον Κροῖσον ἢ χρυσομανῆ Μίδαν , κίμβικά τε καὶ γλίσχρον καὶ ἓνα τῶν διαπριόντων τὸ κύμινον εἰπὼν ἄν τις οὐ διαμάρτοι τοῦ δέοντος . πάσαις τοίνυν ἀρεταῖς κεκοσμημένον τὸν Ἀλέξιον οἱ ἤδη ῥηθέντες ἄνδρες ἀνέκαθεν καὶ πάλαι γινώσκοντες , τὴν ἀνάρρησιν αὐτοῦ καἰ ἠγάπων καὶ ἐπηύχοντο . ὁ δὲ Ἀλέξιος καἰ ἐξ αὐτοῦ αἰτήσας ὅρκον καὶ λαβών , δρομαῖος ἄπεισιν οἴκαδε καὶ πάντα ἀνακοινοῦται τοῖς οἰκείοις αὐτοῦ . νὺξ δ῾ ἥν ἡ τῆς τυροφάγου κυριακῆς , καθ’ ἣν οὑμὸς πατὴρ ταῦτα ἐσκέπτετο . τὴν δὲ μετ’ αὐτὺν ὄρθρου βαθέος μετὰ τῶν ἀμφ᾿ αὐτὸν ἐξεληλύθει τῆς πόλεως ἔνθεν τοι καὶ τὸ πλᾶθος ἀποδεξάμενον τῆς ὁρμῆς τὸν Ἀλέξιον καὶ τῆς ἀγχινοίας , ἐξ ἔξ τῶν πραγμάτων ᾀσμάτιον αὐτῷ ἀνεπλέξαντο , ἐξ ἰδιώτικος μὲν συγεκέιμενον γλώττης , αὐτὴν δὲ τὴν τοῦ πράγματος ἐπίνοιαν ἐμμελέστατα ἀνακρουόμενον καὶ παρεμφαῖνον τὴν τε προαίσθησιν τῆς κατ’ ἐκείνου ἐπιβουλῆς καὶ τὰ παρ’ αὐτοῦ μεμηκανημένα . τὸ δὲ ᾀσμάτιον αὐταῖς λέξεσιν εἶχεν οὕτως “ τὸ σάββατον τῆς τυρινῆς , χαρεῖς Ἀλέξιε ἐνόνσές τὸ καὶ τὴν δευτέραν τὸ πρωὶ εἶπα καλῶς γεράκιν μου.’ εἶχε δὲ ὧδέ πως ἐννοίας τὸ διαφημιζόμενον ἐκεῖνο ᾀσμάτιον · ἄρα κατὰ μὲν τὸ τυρώνυμον σάββατον ὑπέρευγέ σοι τῆς ἀγχιοίας , κινοίας , Ἀλέξιε ! τὴν δὲ μετὰ τὴν κυριακὴν δευτέραν ἠῶ ραν καθάπερ τις ὑψιπέτης ἱέραξ ἀφίπτασο τῶν ἐπιβουλευόυτων βαρβάρων .
Lemmas: οὗτος ὁράω ὁ δοῦλος καί ὅπως οὖον κατά σκοπός αὐτός ὁ πρᾶγμα προίημι , οὐδέ ὁ ὁ τοιοῦτος ἀνήρ πωλεία εὐχερής εἰμί αὐτός , ὁ ὁ αὐτοκράτωρ εἰς ὐτοὺς εὐμένεια ὁσημέραι αὐξάνω , πολύς μέν εἶπον , Τόλλα δέ καί ἀπολέγω , ἐπί ἕτερος ἀτραπός τρέπω . τις δέ οὗτος ; ἵνα εἰμί εἷς νύξ μετακαλέω οὗτος βουλή ἄτερ ὁ κράτος , ἐκποδών ὁ ἀνήρ ποιέω , ὁ αὐτός ὀφθαλμός ἐξορύσσω , ψευδής αἴτιος ἀναπλάσσω . οὗτος ὁ Κομνηνός οὖον διαλανθάνω . καί ἔπος πολύς γνωσιμαχέω ὑπόγυιος ὁ κίνδυνος γιγνώσκω , εἷς σωτηρία ἐλπίς ὁ ἀποστασία δοκέω , πρός οὗτος κατά ἀνάγκη πολύς συνωθέω . τίς γάρ δεῖ περιμένω ὁ ἐπιφέρω μύδρος ὁ ὄμμα καί ὁ ἐν αὐτός ἥλιος ἀποσβέννυμι ; ὑποβρύχιος οὖν ἐν ὁ Ψυχή ὁ γνώμη οὗτος ἔχω . ἐπεί δέ μετά οὖον πολύς προστάσσω ὁ Ἀλέξιος τις μερίς ὁ στρατιά εἰσάγω μέλλω ἐξοπλίζω κατά ὁ πορθέω ὁ πόλις Κύζικος Ἀγαρηνός , τυγχάνω γάρ τηνικαῦτα δομέστικος εἰμί ὁ ἑσπέρα , ) ἀφορμή εὔλογος δράσσομαι , ὁ εὔνως πρός αὐτός ἔχω ὁ ὁ στρατός ἡγεμών μετά ὁ ὑπό αὐτός διά γράμμα μετακαλέω . καί δή κινέω ἅπας πρός ὁ Μεγαλόπολις ἐπείγω . ἐν τοσοῦτος δέ εἰσέρχομαι ἐκ ὑποθήκη θατέρου ὁ δοῦλος , ὁ λέγω Βορίλος , ἔρομαι ὁ βασιλεύς , ὅς κατά γνώμη αὐτός ὁ δύναμις ἅπας ὁ μέγας δομέστι - κος εἰς ὁ βασιλεύω πόλις εἰσάγω . ὁ δέ εὐθύς μετακαλέω οὗτος ἐρωτάω , εἰμί ἀληθής εἰμί ὁ λέγω . καί ὅς αὐτίκα οὗτος μιν οὐ ἀρνέομαι , ὅτι στρατιά τις εἰσάγω ὁ ἐκεῖνος κελεύω , πρός δέ ὁ πᾶς ἁπανταχόθεν Έντα θέω συναθροίζω , πιθανός παρακρούω . “ ὁ γάρ ὅς στρατός " φημί “ διασπείρω εἰμί ἁπανταχόθεν , ἄλλος ἄλλοθεν ἥκω λαμβάνω ὁ ἐνδόσιμος · καί ὁ οὗτος ὁράω ἐκ διάφορος μέρος ὁ ὁ Ῥωμαῖος ἡγεμονία ἀθρόος ἀφικνέομαι , νομίζω ὡς ἀπό σύνθημα πᾶς ὁ στρατός ἐνταυθοῖ συναθροίζω , ὁ θέα καί μόνος ἐξαπατάω . " καί ὁ Βορίλος πολύς πρός οὗτος ὁ λόγος ἀνθυπενεγκόντος , ἰσχυρός καί οὕτως εἰμί ὁ Ἀλέξιος καί ὅλος κρατέω ψῆφος . ὁ δέ Γερμανός ἁπλόος εἰμί οὖον πάνυ ὁ ἅλς - ἵκω κατατρέχω . ἐπεί δέ οὐδέ ὁ εἰσηγέομαι οὗτος κατά ὁ δομέστικος ὁ ὁ βασιλεύς ἐκταράσσω Ψυχή , καιρός λαμβάνω καί ἄδεια , ἑσπέρα δέ εἰμί , ) ὁ κατά ὁ Κομνηνός ἐνέδρα ἐξαρτύω . εἰμί μιν γάρ ἄλλως φύσις ὁ δοῦλος ὁ δεσπότης πολέμιος , ὅταν δέ ὁ δεσπότης αστός - χάζω , ἔξουσια δράσσομαι κατά ὁ ὁμόδουλος ἀνύποιστος γίγνομαι . τοιοῦτος γοῦν πειράω καί ἦθος καί φρόνημα ὁ εἴρω δοῦλος ὁ Κομνηνός Ἀλέξιος . ἐντεῦθεν ὁ ἤδη εἴρω ἐχ ὑπέρ ὁ αὐτοκράτωρ κατά ὁ Κομνηνός μηνίω . ἀλλά βασίλειος μέν ὁ Βορίλος , ὅς τις φημί , ὁ δέ γε Γερμανός κοινωνός εἰμί αὐτός ὁ σκέμμα ἐπιμελής σύν αὐτός ἐνέδρα ἐξαρτύω . καί πρός ἀλλήλων ὁ βουλεύω διαλέγω καί ὑπάω εἄν αὐτός κατά νόος νοῦβν ἀποβαίνω ὁ πρᾶγμα · καί εἰς τοὐμψανὲς ἤδη ἐκφέρω ὁ ὁ ὑπό οὗτος λαλέω . ἀκροάομαι τις ὁ λέγω Ἀλανός ὁ γένος , μάγιστρος ὁ ἄξιος , ἐκ πολύς προσοικειόω ὁ βασιλεύς ἐν ὁ οἰκέω διατελέω . τηνικαῦτα γοῦν ἐξέρχομαι μέσος ἤδη φυλακή ὁ νύξ ἐκτρέχω πρός ὁ Κομνηνός , ἀπαγγέλλω ἅπας ὁ μέγας δομέστικος . τις τις δέ φημί , μηδέ ὁ βασιλίς ὁ πρός ὁ Κομινηνοὺς ὁ Μαγίστρου ἄφιξις παντάπασι ἀγνοέω . ὁ δέ εἰσάγω οὗτος ὁ μήτηρ καί ἀδελφός . ἐνωτίζω δέ ὁ ἀπευκταῖος ἐκεῖνος ἀγγελία , δήω λογίζομαι ὁ τέως κρύπτω εἰς ἐμφανής ἄγω καί · ξὺν θεός ὁ σφεῖς σωτηρία περί - ποιέω . ἐπεί δέ μετά ὁ ἔπειμι μανθάνω ὁ στράτευμα καταλαμβάνω ὁ τζουροιαλλω , πολίχνιον δέ οὗτος περί ποῦ ὁ Θρᾴκη κεῖμαι , ) ὁ δομέστικος περί πρῶτος φυλακή ὁ νύξ φοιτάω πρός ὁ Πακουριανός · ἀνήρ δέ οὗτος μικρός εἰμί δέμας κατά ὁ ποιητής , πλήν ἀλλά μαχητής , γένος λαμπρός ἐκ Ἀρμένιος ὁρμάω · καί ἀνακοινόω γένος λαμπρός ἐκ Ἀρμένιος ὁρίζω · καί ἀνακοινόω οὗτος ὁ πᾶς , ὁ μῆνις ὁ δοῦλος , ὁ φθόνος , ὁ ἐκ πολύς κατά αὐτός μέλω καί ὁ ἐκ ὑπόγυιος μελετάω ὁ ὀφθαλμός ἐκκοπή αὐτός , καί ὡς οὖον χρή ὡς ἀνδράποδον πάσχω , ἀλλά δράω τίς γενναῖος ἀπόλλυμι , εἰμί καί οὗτος δήω · καί οὗτος γάρ ἴδιος μεγαλοψυχία λέγω . ὁ δέ ἅπας διακούω καί σύνοιδα ὡς οὖον χρή μέλλω ἐν ὁ τοιοῦτος , ἀλλά ταχέως γενναῖος ἐξέρχομαι ὁ ἐνταυθοῖ , συνέπομαι σύ ἐγώ προθύμως ἐπαγωνίζομαι . εἰμί δέ εἰς νέωτα φυλάσσω ὁ βουλεύω , ἀλλά ἐγώ γε εἰμί αὐτός ἐγώ προσέρχομαι ὁ βασιλεύς , παρυτίκα καί σύ καί ὁ σύν σύ κατερέω , μηδέ μικρός ἀναβάλλω . " ὁ δέ “ ἐπεί σύ ὁ ἐμός κήδω ὁράω σωτηρία , θεός δέ οὗτος πάντως ἔργον , οἰκ ἀφίστημι σύ ὁ βουλή , πλήν ἀλλά χρή διά Ὅρκος ὁ ἀσφαλής ἐκάς ἔχω . " ἔνθεν ὅς καί πίστις πρός ἀλλήλων διά Ὅρκος ποιέω , ὡς ἄρα , εἰμί εἰς ὁ βαςιλειος θρόνος αὐτός ἄγω θεός , ἐκεῖνος εἰς ὁ ὁ δομέστικος ἄξιος ἀνάγω , ὅς νῦν αὐτός ἐν ὁ τέως κατέχω . ἐξέρχομαι οὖν ἐκεῖθεν ὁ Κομνηνός Ἀλέξιος καί ὁ Πάκου - Ριάνος ἀπαλλάσσω , πρός ἕτερος ἀνήρ καί αὐτός Ἀρειμάνιος ὁ ουμπερτοποιαλλω ἄπειμι καί οὗτος ὁ ἴδιος ἀπαγγέλλω σκοπός καί ὁ αἰτέω παρίστημι , κατά εἶμι διαδιδράσκω βούλομαι εἰς συμμαχία καί αὐτός προσκαλέω . ὁ δέ εὐθύς κατανεύω · “ ἐγώ δέ " φημί “ πάντως ἔχω εὔψυχος σύ Κῶς μάλα προκινδυνεύω . πρόσκειμαι κύ καί ὁ Ἀλέξιος μᾶλλον ὁ εἴρω ἀνήρ ὁ τε ἄλλος , καί διότι ἀνδρεῖος καί σύνεσις ὁ ἄλλος διαφορέω · φιλόδωρος τε εἰμί καί ὁ χείρ , εἴπερ τις ἄλλος , περί ὁ δόσις εὐκίνητος λίαν ὑπεραγαπάω , καίτοι μή πάνυ τίς πλοῦτος περιλέγω . οὖον γάρ εἰμί ὁ ἁρπάζω ἐν πρός ὁ πλουτέω διαχέω . ὁ γάρ Ἐλευθέριον οὐ ἐν πλῆθος παροχή χρῆμα κρίνω εἴωθα , ἀλλά γνώμη ταλαντεύω περυαν . εἰμί γάρ ὁ ὀλίγος κτάομαι καί πρός λόγος ὁ ἔνειμι καταβάλλω Ἐλευθέριον εἰμί , ὁ δέ γε πλοῦτος πολύς ἔχω καί ὁ γῆ κατορύσσω ἢ μή κατά λόγος οὗτος ὁ δήω παρέχω ἄλλος Κροῖσος ἢ χρυσομανέω Μίδας , κίμβιξ τε καί γλίσχρος καί εἷς ὁ διαπρίω ὁ κύμινον εἶπον ἄν τις οὖον διαμαρτάνω ὁ δήω . πᾶς τοίνυν ἀρετή κοσμέω ὁ Ἀλέξιος ὁ ἤδη εἴρω ἀνήρ ἀνέκαθεν καί πάλαι γιγνώσκω , ὁ ἀνάρρησις αὐτός καίω ἀγαπάω καί ἐπεύχομαι . ὁ δέ Ἀλέξιος καίω ἐκ αὐτός αἰτέω Ὅρκος καί λαμβάνω , δρομαῖος ἄπειμι οἴκαδε καί πᾶς ἀνακοινόω ὁ οἰκέω αὐτός . νύξ δ῾ ὅς ὁ ὁ τυροφάγος κυριακός , κατά ὅς ἐμός πατήρ οὗτος σκέπτομαι . ὁ δέ μετά αὐτός ὄρθρος βαθύς μετά ὁ ἀμφι αὐτός ἐξέρχομαι ὁ πόλις ἔνθεν ὅς καί ὁ πλῆθος ἀποδείκνυμι ὁ ὁρμή ὁ Ἀλέξιος καί ὁ ἀγχίνοια , ἐκ ἐκ ὁ πρᾶγμα ᾆσμα αὐτός ἀναπλέκω , ἐκ ἰδιωτικός μέν συγεκειμενω γλῶσσα , αὐτός δέ ὁ ὁ πρᾶγμα ἐπίνοια ἐμμελής ἀνακρούω καί παρεμφαίνω ὁ τε προαίσθησις ὁ κατά ἐκεῖνος ἐπιβουλή καί ὁ παρά αὐτός μηχανάομαι . ὁ δέ ᾆσμα αὐτός λέξις ἔχω οὕτως “ ὁ σάββατον ὁ Τυρινή , χαίρω Ἀλέξιος νοσέω ὁ καί ὁ δύο ὁ πρωί εἶπον καλῶς γεράκιν μου.’ ἔχω δέ ὧδε πως ἔννοια ὁ διαφημίζω ἐκεῖνος ᾆσμα · ἄρα κατά μέν ὁ τυρώνυμον σάββατον ὑπερεύγομαι σύ ὁ αγχιοις , κινοια , Ἀλέξιος ! ὁ δέ μετά ὁ κυριακός δύο ἠώς Ραν καθάπερ τις ὑψιπέτης ἱέραξ ἀφίπτασο ὁ ἐπιβουλεύω βάρβαρος .