anna-comnena.alexias 10.3
Τῶν γοῦν Κομάνων παρὰ τῶν Βλάχων τὰς δις` τῶν κλισουρῶν ἀτραποὺς μεμαθηκότων καὶ οὕτω τὸν Ζυγὸν ῥᾳδίως διεληλυθότων ἅμα τῷ τῇ | Γολόῃ προσπελάσαι εὐθὺς οἱ ἔποικοι ταύτης δεσμήσαντες τὸν τὴν φυλαὴν τοῦ κάστρου πεπιστευμένον παραδεδώκασι τοῖς Κομάνοις , αὐτοὶ δὲ εὐφημήσαντες ἄσμενοι τούτους ὑπεδέξαντο . ὁ δὲ Κατακαλὼν Κωνσταντῖνος ἐναύλους τὰς τοῦ βασιλέως ὑποθημοσύνας ἔχων Κομάνοις ἐντυχὼν εἰς προνομὴν ἐξερχομένοις καὶ προσβαλὼν θαρσαλέως ζωγρίαν εὐθὺς ἐκ τούτων ἄγει εἰς ἑκατὸν ποσουμένους . τοῦτον ὁ βασιλεὺς ὑποδεξάμενος εὐθὺς τῷ τοῦ νωβελλισσίμου τιμᾷ ἀξιώματι . κατασχόντας δὲ τὴν Γολόην τοὺς Κομάνους θεασάμενοι οἱ τῶν παρακειμένων πόλεων ἔποικοι , Διαμπόλεώς τε καὶ τῶν λοιπῶν , προσεληλυθότες αὐτοὺς ἄσμενοι ὑπεδέχοντο καὶ παρεδίδουν τὰς πόλεις ἐπευφήμουν τε τὸν ψευδώνυμον Διογένην . ὃς μετὰ τὸ πάντων ἐγκρατὴς γενέσθαι ἀναλαβόμενος ἅπαν τὸ Κομανικὸν στράτευμα καταλαμβάνει τὴν Ἀγχίαλον ἀποπειρᾶσθαι τάχα βουλόμενος τῶν ταύτης τειχῶν . ὁ δέ βασιλεὺς ἐντὸς ὢν καὶ πολλὴν ἐμπειρίαν περὶ τὰ στρατιωτικὰ ἐκ νηπίου κεκτημένος , ἐπεὶ τὴν τοῦ τόπου θέσιν διέγνω τοὺς μὲν Κομάνους ἀπείργουσαν τῆς ὁρμῆς , ὀχύρωμα δέ τοῦ τείχους οὖσαν , διελὼν τὰς δυνάμεις καὶ τὰς πύλας ἀναπετάσας τοῦ κέστρου ἔξωθεν τούτου * συνησπικότας ἰλαδὸν κατέστησε , περὶ δὲ τὸ ἄκρον τῆς Κομανικῆς παρατάξεως * ἐγκεκραγότος μέρους τῆς Ῥωμαϊκῆς φάλαγγος * ἐτρέψαντο μέχρις αὐτῆς θαλάττης διώξαντες . τοῦτο ὁ αὐτοκράτωρ θεασάμενος καὶ πρὸς τοσαῦτα πλήθη μὴ ἐξαρκούσας ἔχων δυνάμεις μήτε ἀντικαταστῆναι δυνάμενος ἐκέλευσε τοῦ λοιποῦ συνησπικότας ἅπαντας ἵστασθαι καὶ μηδένα προθέειν τῆς παρατάξεως . οἱ δέ Κόμανοι παραταξάμενοι ἵσταντο καὶ αὐτοὶ προμετώπιοι τῆς ῾Ρωμαϊκῆς φάλαγγος , μὴ προσβάλλοντες δὲ ὅμως μηδέ αὐτοί . τοῦτο δέ ἐτελεῖτο ἐπὶ τρισὶν ἡμέραις ἐκ πρωΐας μέχρις ἑσπέρας , τῆς τε τοῦ τόπου θέσεως ἀπειργούσης τούτους ἐθέλοντας μάχεσθαι καὶ τοῦ μηδένα τῆς ῾Ρωμϊκῆς φάλαγγος προεκτρέχειν κατ᾿ αὐτῶν . τὸ δὲ κάστρον ἡ ᾿Απχίαλος τοιαύτης ἔτυχε θέσεως . δεξιόθεν μὲν τὴν Ποντηρὰν εἶχε θάλασσαν , ἐξ εὐωνύμων δὲ τραχύν τινα τόπον καὶ δύσβατον καὶ ὑπάμπελον καὶ τοῖς ἱππόταις εὔοδον τὸν δρόμον μὴ παρέχοντα . τί τὸ ἐπὶ τούτοις ; τὴν τοῦ βασιλέως θεασάμενοι καρτερίαν οἱ βάρβαροι καὶ τὰ βεβουλευμένα ἀπηλπικότες ἐφ᾿ ἑτέραν ἀτραπὸν τὴν πρὸς Ἀδριανούπολιν ἐτράποντο , ἐξαπατῶντος αἰτοὺς τοῦ ψειδωνύμου καὶ λέγοντος ὡς “ ὁπηνίκα με τὴν ᾿Αδριανούπολιν καταλαβόντα ὁ Βρυέννιος Νικηφόρος ἀκούσει , ἀνοίξας τὰς πίλας μετὰ περιχαρείας ὑποδέξεται χρήματά τε παρέξει καὶ παντοίας φιλοφροσύνης ἀξιώσειε . κἂν γὰρ μὴ ἐκ φύσεως , ἀλλά γε ἐκ προαιρέσεως τὴν πρὸς τὸν ἐμὸν πατέρα ἀδελφικὴν ἔσχε διάθεσιν . ἐπὰν δὲ τὸ κάστρον ἡμῖν Παραδοθῇ , οὕτω τῆς ἐπὶ τὰ ἔμπροσθεν καὶ πρὸς τὴν βασιλεύουσαν φερούσης ἁψόμεθα.’’ θεῖον δὲ τὸν Βρυέννιον ὠνόμαζε παράκουσμά τι ἔχων ἀληθοῦς ὑποθέσεως . καὶ γὰρ ὁ πάλαι βεβασιλευκὼς Ῥωμανὸς ὁ Διογενὴς ἄνδρα τουτονὶ τὸν Βρυέννιον γι - νώσκων φρονήσει τε ὑπερέχοντα ἁπάντων τῶν τότε εὐθῆ τε τὴν γνώμην καὶ ἐπαληθεύοντα ὡς ἐπίπαν ἐν λόγοις καὶ πράξεσι τοῦτον ἀκριβῶς ἐπιστάμενος ἀδελφὸν εἰσποιήσασθαι ἠβουλήθη . καὶ δὴ καὶ τὸ ἔργον τετέλεστο ἀμφοῖν τούτου συνδόξαντος . ἀλλὰ ταῦτα μέν ἀληθῆ καὶ παρὰ πάντων οὕτω γινώσκεται , ὁ δέ γε ψευδώνυμος τοσοῦτον ἀπηναισχύντησεν , ὡς καὶ θεῖον ἐπ’ ἀληθείας τοῦτον κατονομάζειν . οὕτω μέν οὖν τὰ τοῦ ψευδωνύμου τεχνάσματα . οἱ δέ Κόμανοι ὡς βάρβαροι τὸ κοῦφον καὶ εὐμετάβλητον ὡς φυσικόν τι παρακολούθημα κεκτημένοι πείθονται τοῖς αὐ - τοῦ λόγοις καὶ καταλαβόντες τὴν Ἀδριανούπολιν ἔξωθεν τῆς πόλεως ταίτης ηὐλίσαντο . ἐκεῖ δὲ τεσσαράκοντα καὶ ὀκτὼ ἡμέραις καθ’ ἑκάστην πολέμων συγκροτουμένων ( καὶ γὰρ οἱ νεώτεροι καὶ πρὸς πόλεμον σφαδάζοντες καθ’ ἡμέραν ἐξερχόμενοι πολέμους συχνοὺς μετὰ τῶν βαρβάρων συνεκρότουν ) Νικηφόρος ὁ Βρυέννιος , ἐπεὶ κάτωθεν παρὰ τοῦ ψευδωνύμου ἐζητεῖτο , πυργόθεν προκύψας , ὅσα γε ἀπὸ τῆς φωνῆς τοῦ ἀνδρὸς τεκμαιρόμενος ἔλεγε μήτε υἱὸν αὐτὸν ἐπιγινώσκειν ῾Ρωμανοῦ τοῦ Διογένους , τοῦ ἐκ προαιρέσεως ἀδελφοῦ αὐτοῦ χρηματίσαντος , ὡς εἴρηται , ὁποῖα φιλεῖ πολλάκις γίνεσθαι καὶ ὅτι ὁ ἐπ᾿ ἀληθείᾳ υἱὸς αὐτοῦ εἰς ᾿Αντιόχειαν ἀνῃρέθη . ταῖτα εἰπὼν μετ᾿ αἰσχύνῆς τὸν ὑποκριτήν ἀπεπέμψατο . ἐπεὶ δὲ οἱ ἐντὸς παρεκτεινομένου τοῦ καιροῦ ἐστενοῦντο ἤδη , διὰ γραφῆς ᾐτήσαντο βοήθειαν παρὰ τοῦ αὐτοκράτορος . ὁ δὲ παρευθὺ παρακελεύεται Κωνσταντίνῳ τίνῳ τῷ Εὐφορορφηνῷ ἀποχρῶσαν ἀποδιελέσθαι δύναμιν τῶν ὑπ᾿ αὐτὸν κομήτων καὶ διὰ νυκτὸς μετ᾿ αὐτῶν εἰς ᾿Αδριανούπολιν Κατακαλὼν παραχρῆμα τῆς πρὸς τὴν Ὀρεστιάδα φερούσης εἴχετο μετ᾿ ἀγαθῶν τῶν ἐλπίδων λήσεσθαι τοὺς Κομάνους οἰόμενος . ἀλλὰ διημάρτανε τοῦ σκοποῦ . αἰσθόμενοι γὰρ τούτου πολλαπλάσιοι τηνικαῦτα ἐξιππασάμενοι καὶ προσβαλόντες ἀπώσαντό τε εἰς τοὐπίσω καὶ ὀξέως ἐδίωκον . ὁπηνίκα καὶ ὁ τούτου υἱὸς Νικηφόρος καὶ ἐμὸς ἐν ὑστέροις χρηματίσας γαμβρὸς ἐπὶ τῇ μετ᾿ ἐμὲ ἀδελφῇ τῇ πορφυρογεννήτῳ Μαρίᾳ δόρυ μακρὸν ἐναγκαλισάμενος καὶ συναντήσας ἐξ ὑποστροφῆς τὸν διώκοντα αὐτὸν Σκύθην πλήττει κατὰ τὸ στέρνον , ὁ δ᾿ εὐδὺς νεκρὸς ἔκειτο . οἶδε γὰρ ἐπ᾿ ἀληθείᾳ δόρυ κραδαίνειν καὶ ἀσπίδα περιφράττεσθαι · καὶ ἱππαζό - μενον ἄν τις αὐτὸν ἐθεάσατο , οὐ ῾Ρωμαῖον εἴκασεν εἶναι ρ ἀλλὰ Νορμανόθεν ἥκειν · θαῦμα γὰρ ἦν ὁ νεανίσκος ἐκεῖνος ἐξιππαζόμενος καὶ ὄντως φιλοτίμημα φύσεως · τὴν πρὸς Θεὸν εὐσέβειαν πολύς , τὰ πρὸς ἀνθρώπους ἡδὺς καὶ μειλίχιος . οὔπω τεσσαράκοντα πρὸς ταῖς ὀκτὼ διῆλθον ἡμέραι , καὶ παρακελευσαμένου Νικηφόρου τοῦ Βρυεννίου ( ἐν ἐκείνῳ γὰρ ἡ πᾶσα ἐξουσία τῆς Ἀδριανουπόλεως ἢν ) τὰς πύλας ἀθρόον ἀναπετάσαντες ἐξῆλθον κατὰ τῶν Κομάνων γενναῖοι στρατιῶται . καὶ πολέμου καρτεροῦ συρραγέντος πίπτουσι μὲν ἱκανοὶ τῶν Ῥωμαίων γενναίως ἀγωνιζό - μένοι καὶ τῆς ἑαυτῶν ζωῆς ἀφειδήσαντες πλείους δέ κτείνουσιν . ὁπηνίκα καὶ Μαριανὸς ὁ Μαυροκατακαλὼν τοῦ Τογορτὰκ καταστοχασάμενος ( ἡγεμὼν δὲ οὗτος ὑπερέχων τῆς τῶν Κομάνων στρατιᾶς ) , δόρυ μακρὸν ἐναγκαλισάμενος ὅλας τε τῷ ἵππῳ δοὺς τὰς ἡνίας εὐθὺ κατ’ αὐτοῦ ἤλαυνε καὶ μικροῦ ἂν τοῦτον ἀνεῖλεν , εἰ μὴ προφθάσαντες οἱ περὶ αὐτὸν τυχόντες Κομανοὶ τοῦτον ἐξείλοντο μικροῦ καὶ τὸν| Μαριανὸν ἀποκτείναντες . οὗτος δέ ὁ Μαριανὸς , κἂν νέος τὴν ἡλικίαν ἣν καὶ ἐς μείρακας ἄρτι παραγγέλλων , ἀλλὰ πολλάκις τῶν τῆς Ὀρεστιάδος πυλῶν ἐξερχόμενος μετὰ τῶν Κομάνων ἐμάχετο καὶ τοσαυτάκις πλήττων ἢ καὶ κτείνων νικητὴς ἀνθυπέστρεφεν . ἢν γὰρ ὡς ἀληθῶς μαχητὴς γενναιότατος , καθάπερ τινὰ κλῆρον πατρῷον τὴν ἀνδρείαν κληρωσάμενος ἐκ γενναιοτάτων ἀνδρῶν γενναιότερος παῖς γεννηθείς . ἐξ ὑπογύου δέ τοῦ θανάτου ῥυσθείς , ἀναζέσας τῷ θυμῷ κατὰ τοῦ Ψευδοδιογένους ἐχώρησε πέραθεν παρὰ τῷ χείλει τοῦ ποταμοῦ καὶ αὐτοῦ ἱσταμένου , ὅπου ὁ Μαριανὸς μετὰ τῶν βαρβάρων ἐμάχετο , καὶ θεασάμενος ἐρυθροφοροῦντα καὶ βασιλικῶς ἐσταλμένον καὶ τοὺς περὶ αὐτὸν σκεδασθέντας , ἀνατείνας τηνικαῦτα τὴν μάστιγα ἔπαιε τοῦτον κατὰ κεφαλῆς ἀφειδῶς ψευδώνυμον ἀποκαλῶν βασιλέα .
Lemmas: ὁ γοῦν κομάς παρά ὁ Βλάχος ὁ δις ὁ κλισουρα ἀτραπός μανθάνω καί οὗτος ὁ ζυγόν ῥᾳδίως διέρχομαι ἅμα ὁ ὁ | Γολόῃ προσπελάζω εὐθύς ὁ ἔποικος οὗτος δεσμέω ὁ ὁ φυλαὴν ὁ κάστρον πιστεύω παραδίδωμι ὁ Κόμανος , αὐτός δέ εὐφημέω ἄσμενος οὗτος ὑποδείκνυμι . ὁ δέ Κατακαλών Κωνσταντῖνος ἔναυλος ὁ ὁ βασιλεύς ὑποθημοσύνη ἔχω Κόμανος ἐντυγχάνω εἰς προνομή ἐξέρχομαι καί προσβάλλω θαρσαλέως ζωγρίας εὐθύς ἐκ οὗτος ἄγω εἰς ἑκατόν ποσόω . οὗτος ὁ βασιλεύς ὑποδείκνυμι εὐθύς ὁ ὁ νωβελλισσίμου τιμάω ἀξίωμα . κατέχω δέ ὁ Γολόην ὁ Κομάνος θεάομαι ὁ ὁ παράκειμαι πόλις ἔποικος , διαμπολαος τε καί ὁ λοιπός , προσέρχομαι αὐτός ἄσμενος ὑποδέχομαι καί παραδίδωμι ὁ πόλις ἐπευφημέω τε ὁ ψευδώνυμος Διογένης . ὅς μετά ὁ πᾶς ἐγκρατής γίγνομαι ἀναλαμβάνω ἅπας ὁ Κομανικός στράτευμα καταλαμβάνω ὁ Ἀγχίαλος ἀποπειράομαι τάχα βούλομαι ὁ οὗτος τεῖχος . ὁ δέ βασιλεύς ἐντός εἰμί καί πολύς ἐμπειρία περί ὁ στρατιωτικός ἐκ νήπιος κτάομαι , ἐπεί ὁ ὁ τόπος θέσις διαγιγνώσκω ὁ μέν Κομάνος ἀπείργω ὁ ὁρμή , ὀχύρωμα δέ ὁ τεῖχος εἰμί , διαιρέω ὁ δύναμις καί ὁ πύλη ἀναπετάννυμι ὁ Κέστρος ἔξωθεν οὗτος * συνασπίζω ἰλαδόν καθίστημι , περί δέ ὁ ἄκρος ὁ Κομανικός παράταξις * ἐγκράζω μέρος ὁ Ῥωμαϊκός φάλαγξ * τρέπω μέχρι αὐτός θάλασσα διώκω . οὗτος ὁ αὐτοκράτωρ θεάομαι καί πρός τοσοῦτος πλῆθος μή ἐξαρκέω ἔχω δύναμις μήτε ἀντικαθίστημι δύναμαι κελεύω ὁ λοιπός συνασπίζω ἅπας ἵστημι καί μηδείς προθέω ὁ παράταξις . ὁ δέ Κόμανος παρατάσσω ἵστημι καί αὐτός προμετώπιος ὁ Ρωμαϊκός φάλαγξ , μή προσβάλλω δέ ὅμως μηδέ αὐτός . οὗτος δέ τελέω ἐπί τρεῖς ἡμέρα ἐκ Πρωΐας μέχρι ἑσπέρα , ὁ τε ὁ τόπος θέσις ἀπείργω οὗτος ἐθέλω μάχομαι καί ὁ μηδείς ὁ ῾ρωμικεω φάλαγξ προεκτρέχω κατά αὐτός . ὁ δέ κάστρον ὁ ᾿Απχίαλος τοιοῦτος τυγχάνω θέσις . δεξιός μέν ὁ Ποντηρὰν ἔχω θάλασσα , ἐκ εὐώνυμος δέ τραχύς τις τόπος καί δύσβατος καί ὑπάμπελος καί ὁ ἱππότης εὔοδος ὁ δρόμος μή παρέχω . τίς ὁ ἐπί οὗτος ; ὁ ὁ βασιλεύς θεάομαι καρτερία ὁ βάρβαρος καί ὁ βουλεύω ἀπελπίζω ἐπί ἕτερος ἀτραπός ὁ πρός Ἀδριανούπολις τρέπω , ἐξαπατάω αετός ὁ ψευδώνυμος καί λέγω ὡς “ ὁπηνίκα ἐγώ ὁ Αδριανόπουλος καταλαμβάνω ὁ Βρυέννιος Νικηφόρος ἀκούω , ἀνοίγω ὁ πίλα μετά περιχάρεια ὑποδείκνυμι χρῆμα τε παρέχω καί παντοῖος φιλοφροσύνη ἀξιόω . κἀν γάρ μή ἐκ φύσις , ἀλλά γε ἐκ προαίρεσις ὁ πρός ὁ ἐμός πατήρ ἀδελφικός ἔχω διάθεσις . ἐπάν δέ ὁ κάστρον ἐγώ παραδίδωμι , οὗτος ὁ ἐπί ὁ ἔμπροσθεν καί πρός ὁ βασιλεύω φέρω ἅπτω θέω δέ ὁ Βρυέννιος ὀνομάζω παράκουσμα τίς ἔχω ἀληθής ὑπόθεσις . καί γάρ ὁ πάλαι βασιλεύω Ῥωμανός ὁ Διογενής ἀνήρ οὗτος ὁ Βρυέννιος γι - νώσκων φρόνησις τε ὑπερέχω ἅπας ὁ τότε εὐθύς τε ὁ γνώμη καί ἐπαληθεύω ὡς ἐπίπαν ἐν λόγος καί πρᾶξις οὗτος ἀκριβῶς ἐπίσταμαι ἀδελφός εἰσποιέω βούλομαι . καί δή καί ὁ ἔργον τελέω ἄμφω οὗτος συνδοκέω . ἀλλά οὗτος μέν ἀληθής καί παρά πᾶς οὗτος γιγνώσκω , ὁ δέ γε ψευδώνυμος τοσοῦτος ἀπαναισχυντέω , ὡς καί θέω ἐπί ἀλήθεια οὗτος κατονομάζω . οὗτος μέν οὖν ὁ ὁ ψευδώνυμος τέχνασμα . ὁ δέ Κόμανος ὡς βάρβαρος ὁ κοῦφος καί εὐμετάβλητος ὡς φυσικός τίς παρακολούθημα κτάομαι πείθω ὁ αὖος - ὁ λόγος καί καταλαμβάνω ὁ Ἀδριανούπολις ἔξωθεν ὁ πόλις ταΐτης αὐλίζομαι . ἐκεῖ δέ τεσσαράκοντα καί ὀκτώ ἡμέρα κατά ἕκαστος Πολέμων συγκροτέω ( καί γάρ ὁ νέος καί πρός πόλεμος σφαδάζω κατά ἡμέρα ἐξέρχομαι πόλεμος συχνός μετά ὁ βάρβαρος συγκροτέω ) Νικηφόρος ὁ Βρυέννιος , ἐπεί κάτωθεν παρά ὁ ψευδώνυμος ζητέω , πυργόθεν προκύπτω , ὅσος γε ἀπό ὁ φωνή ὁ ἀνήρ τεκμαίρομαι λέγω μήτε υἱός αὐτός ἐπιγιγνώσκω Ῥωμανός ὁ Διογένης , ὁ ἐκ προαίρεσις ἀδελφός αὐτός χρηματίζω , ὡς εἴρω , ὁποῖος φιλέω πολλάκις γίγνομαι καί ὅτι ὁ ἐπί ἀλήθεια υἱός αὐτός εἰς Αντιόχεια ἀναιρέω . ταΐτης εἶπον μετά αἰσχύνη ὁ ὑποκριτής ἀποπέμπω . ἐπεί δέ ὁ ἐντός παρεκτείνω ὁ καιρός στενόω ἤδη , διά γραφεύς αἰτέω βοήθεια παρά ὁ αὐτοκράτωρ . ὁ δέ παρευθύς παρακελεύομαι Κωνσταντῖνος τίνω ὁ Εὐφορορφηνῷ ἀποχράω ἀποδιαιρέω δύναμις ὁ ὑπό αὐτός κόμης καί διά νύξ μετά αὐτός εἰς Αδριανόπουλος Κατακαλών παραχρῆμα ὁ πρός ὁ ὀρεστιάς φέρω ἔχω μετά ἀγαθός ὁ ἐλπίς λανθάνω ὁ Κομάνος οἴομαι . ἀλλά διαμαρτάνω ὁ σκοπός . αἰσθάνομαι γάρ οὗτος πολλαπλάσιος τηνικαῦτα ἐξιππάζω καί προσβάλλω ἀπωθέω τε εἰς τοὐπίσω καί ὀξύς διώκω . ὁπηνίκα καί ὁ οὗτος υἱός Νικηφόρος καί ἐμός ἐν ὕστερος χρηματίζω γαμβρός ἐπί ὁ μετά ἐγώ ἀδελφός ὁ πορφυρογέννητος Μαρία δόρυ μακρός ἐναγκαλίζομαι καί συναντάω ἐκ ὑποστροφή ὁ διώκω αὐτός Σκύθης πλήσσω κατά ὁ στέρνον , ὁ δέ εὐδύω νεκρός κεῖμαι . οἶδα γάρ ἐπί ἀλήθεια δόρυ κραδαίνω καί ἀσπίς περιφράσσω · καί ἱππάζομαι - μένω ἄν τις αὐτός θεάομαι , οὖον Ῥωμαῖος εἰκάζω εἰμί ρ ἀλλά Νορμανόθεν ἥκω · θαῦμα γάρ εἰμί ὁ νεανίσκος ἐκεῖνος ἐξιππάζω καί εἰμί φιλοτίμημα φύσις · ὁ πρός θεός εὐσέβεια πολύς , ὁ πρός ἄνθρωπος ἡδύς καί μειλίχιος . οὔπω τεσσαράκοντα πρός ὁ ὀκτώ διέρχομαι ἡμέρα , καί παρακελεύομαι Νικηφόρου ὁ Βρυεννίου ( ἐν ἐκεῖνος γάρ ὁ πᾶς ἐξουσία ὁ Ἁδριανούπολις εἄν ) ὁ πύλη ἀθρόος ἀναπετάννυμι ἐξέρχομαι κατά ὁ κομάς γενναῖος στρατιώτης . καί πόλεμος καρτερός συναράσσω πίπτω μέν ἱκανός ὁ Ῥωμαῖος γενναῖος ἀγωνίζομαι - μένω καί ὁ ἑαυτοῦ ζωή ἀφειδέω πλείων δέ κτείνω . ὁπηνίκα καί Μαριανός ὁ Μαυροκατακαλών ὁ Τογορτὰκ καταστοχάζομαι ( ἡγεμών δέ οὗτος ὑπερέχω ὁ ὁ κομάς στρατιά ) , δόρυ μακρός ἐναγκαλίζομαι ὅλος τε ὁ ἵππος δίδωμι ὁ ἡνία εὐθύς2 κατά αὐτός ἐλαύνω καί μικρός εἄν οὗτος ἀναιρέω , εἰμί μή προφθάνω ὁ περί αὐτός τυγχάνω Κομανός οὗτος ἐξαιρέω μικρός καί τὸν| Μαριανός ἀποκτείνω . οὗτος δέ ὁ Μαριανός , κἀν νέος ὁ ἡλικία ὅς καί εἰς μεῖραξ ἄρτι παραγγέλλω , ἀλλά πολλάκις ὁ ὁ ὀρεστιάς πύλη ἐξέρχομαι μετά ὁ κομάς μάχομαι καί τοσαυτάκις πλήσσω ἢ καί κτείνω νικητής ἀνθυποστρέφω . εἄν γάρ ὡς ἀληθής μαχητής γενναῖος , καθάπερ τις κλῆρος πατρῷος ὁ ἀνδρεῖος κληρόω ἐκ γενναῖος ἀνήρ γενναῖος παῖς γεννάω . ἐκ ὑπόγυιος δέ ὁ θάνατος ῥύομαι , ἀναζέω ὁ θυμός κατά ὁ Ψευδοδιογένης χωρέω πέραθεν παρά ὁ χεῖλος ὁ ποταμός καί αὐτός ἵστημι , ὅπου ὁ Μαριανός μετά ὁ βάρβαρος μάχομαι , καί θεάομαι ἐρυθροφορέω καί βασιλικός στέλλω καί ὁ περί αὐτός σκεδάννυμι , ἀνατείνω τηνικαῦτα ὁ μάστιξ παίω οὗτος κατά κεφαλή ἀφειδής ψευδώνυμος ἀποκαλέω βασιλεύς .