anna-comnena.alexias 12.3
Ἀλλὰ ταῦτα μέν περὶ τούτων · πρὸς δέ γε τοὺς κατὰ τὴν ἑσπέραν ἐνδιατρίβοντας ἡγεμόνας ἑτέρας ἐκπέμπει γραφὰς κατευθὺς Σθλανίτζης τὴν πορείαν ἐντειλάμενος ποιεῖσθαι . τί δέ ; τοὺς μὲν προμάχους μετεκαλεῖτο , αὐτὸς δέ ἀναπεπτώκει ῥᾳστώνης ἀπολαύων καὶ βαλανείοις χρώμενος , ὁποῖα εἰώθασιν οἱ τὸν βοσκηματώδη βίον προελόμενοι βασιλεῖς ; οὐμενοῦν , ἀλλ’ οὐδέ περὶ τὰ ἀνάκτορα ὅλως ἐν - διατρίβειν ἔτι ἠνέσχετο . ἐξεληλυθὼς δὲ τοῦ Βυζαντίου , ὡς ἄνωθεν εἴρηται , κατὰ τὸ μέσον τῶν ἑσπερίων ἐληλύθει χωἐκκυλυσθεὶς ρῶν τὴν Θετταλοῦ πόλιν καταλαβὼν εἰς μῆνα Σεπτέμβριον ἐπινεμήσεως τεσσαρεσκαιδεκάτης εἰκοστοῦ ἔτους ὄντος , ἐξ οὗ τὰς τῆς βασιλείας ἠνίας περιεζώσατο . καὶ τὴν Αὔγουσταν δὲ παρεβιάσατο συνεξεληλυθέναι μετ᾿ αἰτοῦ . ὁ γὰρ τρόπος ἐκείνης τοιοῦτός τις ἦν . οὐ πάνυ τι δημοσιεύεσθαι ἤθελεν , ἀλλὰ τὰ πολλὰ μὲν οἰκουροῦσα ἦν καὶ τὰ ἐκείνης ἔργα ἐποίει , λέγω δὲ βίβλων τε ἀνελίξεις τῶν μακαρίων ἀνδρῶν καὶ τὸ πρὸς ἑαυτὴν ἐπιστρέφειν καὶ εὐποιΐας καὶ χάριτας εἰς ἀνθρώπους , μάλιστα δέ εἰς ἐκείνους , οὓς οἶδεν ἀπό τε τοῦ σχήματος ἀπό τε τοῦ βίου θεραπεύειν Θεὸν καὶ προσευχῇ προσανέχειν καὶ καταλλήλοις ᾠδαῖς . ἐπειδὰν δὲ μέλλοι δημοσιεύσειν ἑαυτὴν κατά τινα χρείαν ἀναπαιοτάτην ὡς βασιλίδα , αἰδοῦς τε ὑπεπίμπλατο καὶ ἐρύθημια εὐθὺς ἐξινθήκει ταῖς παρειαῖς . καὶ ἡ μὲν φιλόσοφος Θεανὼ τοῦ πήχεως αὐτῆς γυμνωθέντος , ἐπειδή τις παίζων εἰρήκει πρὸς ταύτην “ καλὸς ὁ πῆχυς ” , “ ἀλλ᾿ οὐ δημόσιος ” εἶπεν ἐκείνη · ἡ δέ βασιλὶς καὶ μήτηρ ἐμή , τὸ τῆς σεμνότητος ἄγαλμα , τὸ τῆς ἁγιότητος καταγώγιον , μὴ ὅτι γε πῆχυν ἢ βλέμμα δημο - σιεύειν ἡγάπα , ἀλλ᾿ οὐδὲ φωνὴν ἐκείνης ἤθελεν εἰς ἀσυνήθεις παραπέμπεσθαι ἀκοάς . τοσοῦτον ἦν ἐκείνη χρῆμα θαυμάσιον εἰς αἰδῶ . ἐπεὶ δὲ ἀνάγκη οὐδὲ θεοί , φησι , μάχονται , ἀναγκάζεται πρὸς τὰς συχνὰς τοῦ αὐτοκράτορος ἐκστρατεύσεις αὐτῷ παρακολουθεῖν . κατεῖχε μέν γὰρ αὐτὴν ἡ σύμφυτος αἰδὼς ἔνδον τῶν βασιλείων , τὸ δέ πρὸς τὸν αὐτοκράτορα φίλτρον καὶ ἡ διάπυρος πρὸς ἐκεῖνον ἀγάπη ἐξῆγεν αὐτὴν καὶ μὴ βουλομένην τῶν ἀνακτόρων διὰ ταυτασὶ τὰς αἰτίας , πρῶτον μὲν ὅτι τὸ συμπεσὸν αὐτῷ νόσημα τῶν ποδῶν ἐπιμελείας ἐδεῖτο πλείστης . καὶ γὰρ ἀλγηδόνας εἶχε δριμείας ὁ αὐτοκράτωρ ἐκ τῆς ποδαλγικῆς διαθέσεως οὐδεμίαν ἐπαφὴν οὕτω προσίετο ὡς τῆς ἐμῆς δεσποίνης καὶ μητρός . ἐμμελῶς τε γὰρ αὐτῷ προσεφέρετο καὶ προσψάουσα δεξιῶς τὰς ὀδύνας τῶν ποδῶν ὑπεκούφιζέ πως . ὁ γὰρ τοι βασιλεὺς ἐκεῖνος ( καὶ μοὶ μηδεὶς τῆς περιαυτολογίας ἐπιμεμφέσθω · τὰ γὰρ οἰκεῖα θαυμάζω · μηδ’ ὡς κατα - ψευδομένην τοῦ αὐτοκράτορος ὑφοράσθω · τὰ γὰρ ἀληθῆ λέγω ) πάντα τὰ ἑαθτοῦ καὶ τὰ κατ’ αὐτὸν κατόπιν ἐποιεῖτο τῆς σωτηρίας τῶν πόλεων . οὐδὲν γὰρ ἐχώριζεν αὐτὸν τῆς τῶν Χριστιανῶν ἀγάπης , οὐκ ἀλγηδόνες , οὐχ ἡδοναί , οὐ πολέμων κακώσεις , οὐκ ἄλλο οὐδέν , οὐ μικρὸν οὐ μέγα , οὐχ ἡλίου φλογώσεις , οὐ χειμώνων δριμύτητες , οὐ πτοδβολσὶ βαρβάρων παντοδαπαί · ἀλλ’ ἀκλινῶς εἶχε πρὸς ἅπαντα ταῦτα καὶ ὤκλαζε μὲν πρὸς τὴν φύρσιν τῶν νοσημάτων , ἀντσνέθορε δὲ πρὸς τὴν βοήθειαν τῶν πραγμάτων . δεύτερον δέ καὶ μέγιστον αἴτιον τοῖ · τὴν βασιλίδα συνοπαδὸν εἶναι τῷ αὐτοκράτορι , ὅτι τοι πολλῶν ἐπιβούλων ἀναφυομένων ἁπανταχόθεν πολλῆς ἐδεῖτο τῆς ἐπιβλέψεως ὡς ὄντως πολυομμάτου δυνάμεως . καὶ γὰρ καὶ νὺξ αὐτῷ ἐπίβουλος ἠν καὶ τὸ μεσαίτατον τῆς ἡμέρας , καὶ ἡ ἑσπέρα προσανέφυέ τι ναὸν καὶ ἡ πρωΐα ἐτέκταινε χείριστα · μάρτυς τούτων Θεός . ἆρ’ οὑν ἔδει τὸν βασιλέα ὑπὸ τοσοίτων κακῶν ἐπιβουλεόμενον ὑπὸ μυρίων ὀμμάτων φρουρεῖσθαι , τῶν μὲν ἐπιτοξαζόντων αὐτῷ , τῶν δέ τὸ ξίφος παραθηγόν - τῶν , τῶν δ’ ἀφιέντων , ὁπόταν οὐκ ἐνῆν τι δρᾶσαι , λοίδορον γλῶτταν καὶ τὸ κακῶς εἰπεῖν ; τίνα τοίνυν ἔδει παρεῖναι τῷ βασιλεῖ σύμμαχον παρὰ τὴν σύμφυτον σύμβουλονα ; τίς μᾶλλον ἐκείνης πλέον ἐπεσκέπτετο μέν τὸν αὐτοκράτορα , ὑπεβλέπετο δέ τοὺς ἐπιβουλεύοντας , [ τίς ] ὀξεῖα μὲν τὸ ἐκείνῳ ἰδεῖν , ὀξυτέρα δὲ τὸ παρὰ τῶν ἐχθρῶν σκευωρούμενον κατιδεῖν ; διὰ ταῦτα καὶ πάντα ἐν πᾶσιν ἦν ἡ ἐμὴ μήτηρ τῷ δεσπότη μου καὶ πατρί , καὶ νύκτωρ ἄγρυπνον ὄμμα καὶ ἡμέρας περιφανέστατος φυλακτὴρ καὶ τραπέζης καιροῖς ἀντίδοτος ἀγαθὴ καὶ τῆς ἀπὸ τροφῶν ἀδικίας φυγαδευτήριον φάρμακον . κον . ταῦτα τοίνυν τὰ αἴτια τὴν σύμφυτον αἰδῶ τῆς γινοίατο . κὸς ἐκείνης παρηγκωνίζετο , καὶ ἐθάρρει τοὺς ἄρρενας ὀφθαλὡς μούς · καίτοι οὐδὲ τότε τῆς συνήθους εὐκοσμίας ἐπελανθάνετο , ἀλλὰ καὶ βλέμματι καὶ σιγῇ καὶ τῇ περὶ αὐτὴν θεραπείᾳ τοῖς πλείοσι μὲν ἀγνωστοτέρα ἐτύγχανε · καὶ τοῦτο μόνον , ὅτι βασιλὶς παρέπεται τῷ στρατεύματι , ὁ φερόμενος ταῖν ἡμιόνοιν οἰκίσκος ἐδείκνυ καὶ τὸ ἄνωθεν βασιλικὸν καταπέτασμα , τὰ δ’ ἄλλα ἐπηλυγάζετο τὸ θεῖον ἐκείνης σῶμα . μόνον ὅτι πρόνοιά τις ἀρίστη τὰ κατὰ τὴν νόσον τοῦ βασιλέως διεξάγοι καὶ φρουρὰ βασιλέως ἀκοίμητος παρὰ πᾶσι διεγινώσκετο καὶ ὄμμα ἐγρηγορὸς καὶ μὴ ἐπινυστάζον τοῖς πράγμασι . καὶ ἡμεῖς δέ , ὅσοι περὶ τὸν αὐτοκράτορα εὖνοι , περὶ τὴν ἐκείνου φρουρὰν διεπονούμεθά τε καὶ συνῃρόμεθα τῇ δεσποίνῃ καὶ μητρὶ ἕκαστος ὡς εἶχεν ὅλῃ ψυχῇ καὶ γνώμη μηδ’ ἐπινυστάζοντες ὅλως . ταῦτα πρὸς τοὺς φιλοσκώμμονας καὶ τὰς φιλολοιδόροις γλώττας γεγράφαται . τόν τε γὰρ ἀναίτιον ὑπ’ αἰτίασιν ἄγουσι ( καὶ τοῦτον οἶδε τὸν ἀνθρώπινον τρόπον καὶ ἡ Ὁμήρου Μοῦσα ) καὶ τὰ καλῶς πεπραγμένα διαφαυλίζουσι καὶ ὑπὸ μέμψιν ποιοῦσι τὸ ἄμεμπτον . καίτοι ἐκείνη κατὰ τὴν ἐκστρατείαν τὴν κατ’ ἐκεῖνο καιροῦ γεγονυῖαν ( κατὰ γὰρ τοῦ Βαϊμούντου τὴν ὁ βασιλεὺς ἐπεποίητο ) τὸ μέν τι ἄκουσα , τὸ δ’ ἑκουσίως συνείπετο . οὐ γὰρ συνεισβαλεῖν ἔδει τὴν βασιλίδα τῷ βαρβαρικῷ στρατεύματι . πῶς γὰρ ἄν ; Τομίριδος ταῦτα καὶ Σπαρέθρας τῆς Μασσαγέταις , ἀλλ’ οὐχὶ τῆς ἐμῆς Εἰρήνης . ἄλλοσε γὰρ ἐτρέπετο τὸ ταίτης ἀνδρεῖον καὶ ἄλλως ἐξώπλιστο , ἀλλ’ οὐ τῷ τῆς Ἀθηνᾶς δόρατι οὐδὲ τῇ κυνέῃ τοῦ Ἄϊδος · ἀλλ’ ἀσπὶς μὲν ἐκείνῃ καὶ θυρεὸς καὶ ξίφος ἐς τὸ πρὸς τὰς συμφορὰς καλῶς ἀντιπαρατάσσεσθαι καὶ τὰς τοῦ βίου ἐπαναστάσεις , ἅς οἶδεν ἡ βασίλεια τοῖς βασιλεῦσιν ἡ περὶ τὰ πράγματα δραστηριότης καὶ τὸ κατὰ τῶν παθῶν ἐπιπληκτκώτατον καὶ ἡ ἀνυπόκριτος πίστις , ὡς Σολομῶντι δοκεῖ . οὕτως ἡ ἐμὴ μήτηρ καὶ πρὸς τοιούτους πολέμους ἐσκεύσατο , τὰ δ’ ἄλλα εἰρηνικωτάτη ἦν κατὰ τοὔνομα . ἀλλ’ ἐπειδὴ τὰ μέν τῆς συμπλοκῆς τῶν βαρβάρων ἔμελλε , πρὸς δὲ παρασκευὴν τῶν τῆς συμπλοκῆς ὁ βασιλεὺς ἀφεώρα καὶ τὰ μὲν ἀσφαλίσασθαι τῶν φρουρίων σκοπὸν εἶχε , τὰ δὲ κατοχυρῶσαι καὶ ὅλως εὔοδα πάντα τὰ κατὰ τοῦ Βαϊμούντου καταστήσασθαι ἔσπευδε , συνεξυπήγετο καὶ τὴν βασιλίδα τὸ μέν τι καὶ ἑαυτοῦ ἕνεκα καὶ δι’ ἂς αἰτίας εἰρήκειμεν , τὸ δέ τι καὶ ἐν τῷ ἀκινδύνῳ τῶν πραγμάτων ἔτι καθεστηκότων καὶ μήπω καιροῦ πολέμου ἐπιδεδημηκότος . ἀναλαβομένη τοόνυν ὁπόσον διὰ χρυσοῦ καὶ ἄλλης ποιότητος προσῆν αὐτῇ χάραγμα καὶ ἕτερά τινα τῶν χωμάτων ἔξεισι τῆς πόλεως . καὶ τοῦ λοιποῦ ἐν τῷ διϊέναι τὰς ὁδοὺς πᾶσι τοῖς ἐπαίταις καὶ τοῖς σισυροφόροις καὶ γυμνοῖς δαψιλῆ τὴν χεῖρα παρεῖχε · καὶ οὐδεὶς ὁ αἰτησάμενος καὶ κενὸς ἀπελθών . ἐπὰν δέ τὴν ἀποτεταγμένην σκηνὴν κατειλήφει , οὐ πρὸς ῥᾳστώνην εὐθὺς ἀπέκλινεν εἴσω ταύτης γεγονυῖα , ἀλλ᾿ ἀναπεταννῦσα ταύτην ἄνετον τοῖς αἰτοῦσι παρεῖχε τὴν εἴσοδον . τοῖς τοιούτοις γὰρ καὶ μάλα εὐπρόσιτος ἦν καὶ παρεῖχεν ἑαυτὴν ὁρᾶσθαί τε καὶ ἀκούεσθαι . οὐ χρημάτων δέ μετεδίδου τοῖς πένησι μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰ λῴονα συνεβούλευε . καὶ ὁπόσους μέν εὐρώστους τὰ σώματα κατενόει , ῥᾳθύμως δέ περὶ τὸν βίον ἔχοντας , πρὸς ἔργα ναὶ πράξεις προὐτρέπετο , ἵν᾿ ἐν - τεῦθεν τὰ πρὸς χρείαν κομίζοιντο , καὶ μὴ δι᾿ ἀμέλειαν ἀναπεπτωκότας θύραν ἐκ θύρας ἐπαιτοῦντας περινοστεῖν . καιρὸς δέ οὐδεὶς τῆς τοιαύτης ἐργασίας ἀπεῖργε τὴν βασιλίδα . ὁ μέν οὖν Δαυὶδ μετὰ κλαυθμοῦ τὸ πόμα κιρνῶν φαίνεται · ἡ δέ γε βασιλὶς αὕτη καὶ τροφὴν καὶ ποτὸν ἐλέῳ συπεραν - νῦσα καθ᾿ εκάστην ἐδείκνυτο . καὶ πολλὰ ἂν εἶχον εἰπεῖν περὶ ταύτης τῆς βασιλίδος , εἰ μὴ τὸ θυγάτριον εἶναι ψείδους παρεῖχεν ὑπόνοιαν καὶ ὅτι μητρὶ χαριζόμεθα . πρὸς δέ τοὺς ταῦτα ὑπονοοῦντας παρέξομαι τοῖς λόγοις συνεπιμαρτυροῦντα τὰ πράγματα .
Lemmas: ἀλλά οὗτος μέν περί οὗτος · πρός δέ γε ὁ κατά ὁ ἑσπέρα ἐνδιατρίβω ἡγεμών ἕτερος ἐκπέμπω γραφή κατευθὺς Σθλανίτζης ὁ πορεία ἐντέλλω ποιέω . τίς δέ ; ὁ μέν πρόμαχος μετακαλέω , αὐτός δέ ἀναπίπτω ῥᾳστώνη ἀπολαύω καί βαλανεῖον χράω , ὁποῖος εἴωθα ὁ ὁ βοσκηματώδης βίος προαιρέω βασιλεύς ; οὐμενοῦν , ἀλλά οὐδέ περί ὁ ἀνάκτορον ὅλως ἐν - διατρίβω ἔτι ἀνέχω . ἐξέρχομαι δέ ὁ Βυζάντιον , ὡς ἄνωθεν εἴρω , κατά ὁ μέσος ὁ ἑσπέριος ἔρχομαι χωἐκκυλυσθεὶς ῥόος ὁ Θεσσαλός πόλις καταλαμβάνω εἰς μείς Σεπτέμβριος ἐπινέμησις τεσσαρεσκαιδέκατος εἰκοστός ἔτος εἰμί , ἐκ ὅς ὁ ὁ βασίλεια ἡνία περιζώννυμαι . καί ὁ Αὔγουστα δέ παραβιάζομαι συνεξέρχομαι μετά αἰτέω . ὁ γάρ τρόπος ἐκεῖνος τοιοῦτος τις εἰμί . οὖον πάνυ τίς δημοσιεύω ἐθέλω , ἀλλά ὁ πολύς μέν οἰκουρέω εἰμί καί ὁ ἐκεῖνος ἔργον ποιέω , λέγω δέ Βίβλος τε ἀνέλιξις ὁ μακάριος ἀνήρ καί ὁ πρός ἑαυτοῦ ἐπιστρέφω καί εὐποιία καί χάρις εἰς ἄνθρωπος , μάλιστα δέ εἰς ἐκεῖνος , ὅς οἶδα ἀπό τε ὁ σχῆμα ἀπό τε ὁ βίος θεραπεύω θεός καί προσευχή προσανέχω καί κατάλληλος ᾠδή . ἐπειδάν δέ μέλλω δημοσιεύω ἑαυτοῦ κατά τις χρεία ἀναπαίω ὡς βασιλίς , αἰδώς τε ὑποπίμπλημι καί ἐρύθημα εὐθύς ἐξανθέω ὁ παρειά . καί ὁ μέν φιλόσοφος Θεανώ ὁ πῆχυς αὐτός γυμνόω , ἐπειδή τις παίζω εἴρω πρός οὗτος “ καλός ὁ πῆχυς ” , “ ἀλλά οὖον δημόσιος ” εἶπον ἐκεῖνος · ὁ δέ βασιλίς καί μήτηρ ἐμός , ὁ ὁ σεμνότης ἄγαλμα , ὁ ὁ ἁγιότης καταγώγιον , μή ὅτι γε πῆχυς ἢ βλέμμα δήμος - σεύω ἀγαπάω , ἀλλά οὐδέ φωνή ἐκεῖνος ἐθέλω εἰς ἀσυνήθης παραπέμπω ἀκοή . τοσοῦτος εἰμί ἐκεῖνος χρῆμα θαυμάσιος εἰς αἰδώς . ἐπεί δέ ἀνάγκη οὐδέ θεός , φημί , μάχομαι , ἀναγκάζω πρός ὁ συχνός ὁ αὐτοκράτωρ ἐκστρατεύω αὐτός παρακολουθέω . κατέχω μέν γάρ αὐτός ὁ σύμφυτος αἰδώς ἔνδον ὁ βασίλειος , ὁ δέ πρός ὁ αὐτοκράτωρ φίλτρον καί ὁ διάπυρος πρός ἐκεῖνος ἀγάπη ἐξάγω αὐτός καί μή βούλομαι ὁ ἄναξ διά οὗτος ὁ αἴτιος , πρῶτος μέν ὅτι ὁ συμπίτνω αὐτός νόσημα ὁ πούς ἐπιμέλεια δήω πλεῖστος . καί γάρ ἀλγηδών ἔχω δριμύς ὁ αὐτοκράτωρ ἐκ ὁ ποδαλγικός διάθεσις οὐδείς ἐπαφή οὗτος προσίημι ὡς ὁ ἐμός δέσποινα καί μήτηρ . ἐμμελής τε γάρ αὐτός προσφέρω καί προσάπτω δεξιός ὁ ὀδύνη ὁ πούς ὑποκουφίζω πως . ὁ γάρ ὅς βασιλεύς ἐκεῖνος ( καί ἐγώ μηδείς ὁ περιαυτολογία ἐπιμέμφομαι · ὁ γάρ οἰκεῖος θαυμάζω · μηδέ ὡς κατά - ψεύδω ὁ αὐτοκράτωρ ὑφοράω · ὁ γάρ ἀληθής λέγω ) πᾶς ὁ ἑαθτοῦ καί ὁ κατά αὐτός κατόπιν ποιέω ὁ σωτηρία ὁ πόλις . οὐδείς γάρ χωρίζω αὐτός ὁ ὁ Χριστιανός ἀγάπη , οὐ ἀλγηδών , οὐ ἡδονή , οὖον Πολέμων κακόω , οὐ ἄλλος οὐδείς , οὖον μικρός οὖον μέγας , οὐ ἥλιος φλόγωσις , οὖον χειμών δριμύτης , οὖον πτοδβολσὶ βάρβαρος παντοδαπός · ἀλλά ἀκλινῶς ἔχω πρός ἅπας οὗτος καί ὀκλάζω μέν πρός ὁ φύρσις ὁ νόσημα , ἀντσνέθορε δέ πρός ὁ βοήθεια ὁ πρᾶγμα . δύο δέ καί μέγας αἴτιος τοῖ · ὁ βασιλίς συνοπαδός εἰμί ὁ αὐτοκράτωρ , ὅτι ὅς πολύς ἐπίβουλος ἀναφύσσω ἁπανταχόθεν πολύς δήω ὁ ἐπίβλεψις ὡς εἰμί πολυόμματος δύναμις . καί γάρ καί νύξ αὐτός ἐπίβουλος ἐάν καί ὁ μέσος ὁ ἡμέρα , καί ὁ ἑσπέρα προσαναφύω τίς ναός καί ὁ πρωΐα τεκταίνομαι κακός · μάρτυς οὗτος Θεός . ἆρα ἐν ἐσθίω ὁ βασιλεύς ὑπό τοσοιος κακός ἐπιβουλέω ὑπό μυρίος ὄμμα φρουρέω , ὁ μέν ἐπιτοξάζω αὐτός , ὁ δέ ὁ ξίφος παραθήγω - ὁ , ὁ δέ ἀφίημι , ὁπόταν οὐ ἐν-εἰμί τίς δράω , λοίδορος γλῶσσα καί ὁ κακῶς εἶπον ; τίς τοίνυν ἐσθίω πάρειμι ὁ βασιλεύς σύμμαχος παρά ὁ συμφύω σύμβουλος ; τίς μᾶλλον ἐκεῖνος πλέω ἐπισκέπτομαι μέν ὁ αὐτοκράτωρ , ὑποβλέπω δέ ὁ ἐπιβουλεύω , [ τίς ] ὀξύς μέν ὁ ἐκεῖνος ὁράω , ὀξύς δέ ὁ παρά ὁ ἐχθρός σκευωρέομαι καθοράω ; διά οὗτος καί πᾶς ἐν πᾶς εἰμί ὁ ἐμός μήτηρ ὁ δεσπότης ἐγώ καί πατήρ , καί νύκτωρ ἄγρυπνος ὄμμα καί ἡμέρα περιφανής φυλακτήρ καί τράπεζα καιρός ἀντίδοτος ἀγαθός καί ὁ ἀπό τροφή ἀδικία φυγαδευτήριον φάρμακον . Κον . οὗτος τοίνυν ὁ αἴτιος ὁ συμφύω αἰδώς ὁ γίγνομαι . γυνή ἐκεῖνος παραγκωνίζω , καί θαρσέω ὁ ἄρσην ὀφθαλὡς ξενότιμος · καίτοι οὐδέ τότε ὁ συνήθης εὐκοσμία ἐπιλανθάνομαι , ἀλλά καί βλέμμα καί σιγή καί ὁ περί αὐτός θεραπεία ὁ πλείων μέν ἄγνωστος τυγχάνω · καί οὗτος μόνος , ὅτι βασιλίς παρέπομαι ὁ στράτευμα , ὁ φέρω ὁ ἡμίονος οἰκίσκος δείκνυμι καί ὁ ἄνωθεν βασιλικός καταπέτασμα , ὁ δέ ἄλλος επηλυγαζετος ὁ θέω ἐκεῖνος σῶμα . μόνος ὅτι πρόνοια τις ἀγαθός ὁ κατά ὁ νόσος ὁ βασιλεύς διεξάγω καί φρουρά βασιλεύς ἀκοίμητος παρά πᾶς διαγιγνώσκω καί ὄμμα ἐγείρω καί μή ἐπινυστάζω ὁ πρᾶγμα . καί ἐγώ δέ , ὅσος περί ὁ αὐτοκράτωρ εὔνους , περί ὁ ἐκεῖνος φρουρά διαπονέω τε καί συναιρέω ὁ δέσποινα καί μήτηρ ἕκαστος ὡς ἔχω ὅλος Ψυχή καί γνώμη μηδέ ἐπινυστάζω ὅλως . οὗτος πρός ὁ φιλοσκώμμων καί ὁ φιλολοίδορος γλῶσσα γράφω . ὁ τε γάρ ἀναίτιος ὑπό αἰτίασις ἄγω ( καί οὗτος οἶδα ὁ ἀνθρώπινος τρόπος καί ὁ Ὅμηρος Μοῦσα ) καί ὁ καλῶς πράσσω διαφαυλίζω καί ὑπό μέμψις ποιέω ὁ Ἄμεμπτον . καίτοι ἐκεῖνος κατά ὁ ἐκστρατεία ὁ κατά ἐκεῖνος καιρός γίγνομαι ( κατά γάρ ὁ Βαϊμοῦντος ὁ ὁ βασιλεύς ποιέω ) ὁ μέν τίς ἀκούω , ὁ δέ ἑκούσιος συνέπομαι . οὖον γάρ συνεισβάλλω ἐσθίω ὁ βασιλίς ὁ βαρβαρικός στράτευμα . πῶς γάρ ἄν ; Τομίριδος οὗτος καί Σπαρέθρας ὁ Μασσαγέται , ἀλλά οὐ ὁ ἐμός Εἰρήνη . ἄλλοσε γάρ τρέπω ὁ ταΐτης ἀνδρεῖος καί ἄλλως ἐξοπλίζω , ἀλλά οὖον ὁ ὁ Ἀθηνᾶ δόρυ οὐδέ ὁ κυνέη ὁ Ἄϊδος · ἀλλά ἀσπίς μέν ἐκεῖνος καί θυρεός καί ξίφος εἰς ὁ πρός ὁ συμφορά καλῶς ἀντιπαρατάσσομαι καί ὁ ὁ βίος ἐπανάστασις , ὅς οἶδα ὁ βασίλεια ὁ βασιλεύς ὁ περί ὁ πρᾶγμα δραστηριότης καί ὁ κατά ὁ πάθος ἐπιπληκτκώτατον καί ὁ ἀνυπόκριτος πίστις , ὡς Σολομών δοκέω . οὕτως ὁ ἐμός μήτηρ καί πρός τοιοῦτος πόλεμος σκευάζω , ὁ δέ ἄλλος εἰρηνικός εἰμί κατά ὄνομα . ἀλλά ἐπεί ὁ μέν ὁ συμπλοκή ὁ βάρβαρος μέλλω , πρός δέ παρασκευή ὁ ὁ συμπλοκή ὁ βασιλεύς ἀφοράω καί ὁ μέν ἀσφαλίζω ὁ φρούριον σκοπός ἔχω , ὁ δέ κατοχυρόω καί ὅλως εὔοδος πᾶς ὁ κατά ὁ Βαϊμοῦντος καθίστημι σπεύδω , συνεξυπήγετο καί ὁ βασιλίς ὁ μέν τίς καί ἑαυτοῦ ἕνεκα καί διά ὅς αἴτιος λέγω , ὁ δέ τίς καί ἐν ὁ ἀκίνδυνος ὁ πρᾶγμα ἔτι καθίστημι καί μήπω καιρός πόλεμος ἐπιδημέω . ἀναλαμβάνω τονόω ὁπόσος διά χρυσός καί ἄλλος ποιότης πρόσειμι αὐτός χάραγμα καί ἕτερος τις ὁ χῶμα ἔξειμι ὁ πόλις . καί ὁ λοιπός ἐν ὁ δίειμι ὁ ὁδός πᾶς ὁ ἐπαίτης καί ὁ σισυροφορέω καί γυμνός δαψιλής ὁ χείρ παρέχω · καί οὐδείς ὁ αἰτέω καί κενός ἀπέρχομαι . ἐπάν δέ ὁ ἀποτάσσω σκηνή καταλαμβάνω , οὖον πρός ῥᾳστώνη εὐθύς ἀποκλίνω εἴδομαι οὗτος γίγνομαι , ἀλλά ἀναπετάννυμι οὗτος ἀνίημι ὁ αἰτέω παρέχω ὁ εἴσοδος . ὁ τοιοῦτος γάρ καί μάλα εὐπρόσιτος εἰμί καί παρέχω ἑαυτοῦ ὁράω τε καί ἀκούω . οὖον χρῆμα δέ μεταδίδωμι ὁ πένης μόνος , ἀλλά καί ὁ λῷος συμβουλεύω . καί ὁπόσος μέν εὔρωστος ὁ σῶμα κατανοέω , ῥᾴθυμος δέ περί ὁ βίος ἔχω , πρός ἔργον ναί πρᾶξις προτρέπω , ἵνα ἐν - τεῦ ὁ πρός χρεία κομίζω , καί μή διά ἀμέλεια ἀναπίπτω θύρα ἐκ θύρα ἐπαιτέω περινοστέω . καιρός δέ οὐδείς ὁ τοιοῦτος ἐργασία ἀπείργω ὁ βασιλίς . ὁ μέν οὖν Δαυίδ μετά κλαυθμός ὁ πόμα κιρνάω φαίνω · ὁ δέ γε βασιλίς οὗτος καί τροφή καί ποτόν ἔλεος συμπεραίνω - Νῦσα κατά ἕκαστος δείκνυμι . καί πολύς εἄν ἔχω εἶπον περί οὗτος ὁ βασιλίς , εἰμί μή ὁ θυγάτριον εἰμί ψειδιδωμι παρέχω ὑπόνοια καί ὅτι μήτηρ χαρίζομαι . πρός δέ ὁ οὗτος ὑπονοέω παρέχω ὁ λόγος συνεπιμαρτυρέω ὁ πρᾶγμα .