anna-comnena.alexias 6.10
Τῆς σφαγῆ , δὲ του Ἀμὴρ Σολυμᾶ κατὰ τὴν Ἀσίαν ἅπασαν διαδραμούσης , ὁπόσοι τῶν σατραπῶν πόλεις καὶ πολίχνια ἔτυχον φυλάσσοντες , ἕκαστος ὅπερ ἔτυχε φυλάσσων κάστρον κατέσχε καὶ ἰδιοποιήσατο . καὶ γὰρ ὁπηνίκα πρὸς τὸν Ἀπελχασὴμ τὴν Νικαίαν παρεδίδου φρουρεῖν έν τῷ πρὸς τὴν Ἀντιόχειαν αὐτὸν ἀπιέναι , διαφόροις σατράπαις τό τε κατὰ τὴν παραλίαν καὶ τὴν Καππαδοκίαν καὶ τὴν ἅπασαν Ἀσίαν , ὡς εἴρηται , ἀνέθετο , ὥστε ἕκαστον τὸ ἴδιον λάχος φριτρεῖν , φρουρεῖν , τὴν αὐτοῦ ἐκεῖθεν ἐπανέλευσιν ἀπεκδεχόμενον . δὲ Ἀπελχασὴμ ἀρχισατράπης τῷ τότε τῆς Νικαίας ὢν , ταύτην κατασχών , ἐν ᾗ καὶ τὸ σουλτανίκιον ἥν , καὶ τῷ ἰδίῳ ἀδελφῷ Πουλχάσῃ τῶν κατὰ τὴν Καππαδοκίαν παραχωρήσας , ἐν ἀμεριμνίᾳ τε ἦν , τὴν τοῦ σουλτανικίου ἀξίαν περιζώσασθαι οἰόμενος καὶ ἤδη ἐν χερσὶ νομίζων κατέχειν , δεινὸς γὰρ ἦν ὁ ἀνὴρ καὶ φιλοκίνδυνος , ) καὶ ἀρκεῖσθαι τοῖς ἐνοῦσιν οὐκ ἤθελεν , ἀλλὰ προνομεῖς ἀποστέλλων , τὴν Βιθυνῶν ἐληΐζετο ἅπασαν καὶ μέχρις αὐτῆς Προποντίδος . τῇ γοῦν προτέρᾳ μεθόδῳ χρησάμενος ὁ αὐτοκράτωρ , τοὺς μὲν προνομεῖς ἀνέστελλε , τὸν δὲ Ἀπελχασὴμ πρὸς εἰρηνικὰς σπονδὰς συνήλαυνε . βυσσοδομεύοντα δὲ τοῦτον διαγινώσκων ἀεὶ κατ’ αὐτοῦ καἰ τὰς σπονδὰς ἀναβαλλόμενον ; δεῖν ἐλογίσατο κατ’ αὐτοῦ ἀξιόμαχον ἐκπέμψαι παράταξιν τὸν Τατίκιον δέ , περί οὗ ἐν πολλοῖς ὁ λόγος ἐμέμνητο , μετὰ δυνάμεως ἀποχρώσης πέπομφε κατὰ τῆς Νικαίας , ἐντειλάμενος αὐτῷ μετὰ νουνεχείας τοῖς ἐχθροῖς ἀντικαταστῆναι , εἰ γε τέως ἐντυχεῖν ἔξωθέν τισι γένοιτο . ἀπελθόντος δὲ τοῦ Τατικίου καὶ ἀγχοῦ τῶν τειχῶν σχῆμα παρατάξεως διατυπώσαντος διὰ τὸ μηδένα τῶν Τούρκων τηνικαῦτα παρεῖναι , ἀναπετάσαντες οἱ Τοῦρκοι εἰς διακοσίους ποσούμενοι ἀθρόως κατ’ αὐτοῦ ἐξιππάσαντο . οἱ δὲ Κέλτοι ἠσαν γὰρ ἱκανοὶ ) τούτους θεασάμενοι , κατὰ πρόσ - ωπον σφοδρᾷ τῇ ῥύμῃ δόρατα μακρὰ ἐναγκαλισάμενοι κὰτ αὐτῶν ἵενται , καὶ ἱκανοὺς τρώσαντες εἴσω τοῦ κάστρου τοὺς λοιποὺς συνήλασαν . ὁ δέ γε Τατίκιος ἵστατο αὖθις ἔπι ταὐτοῦ σχήματος τῆς παρατάξεως μέχρις ἡλίου δυσμῶν . ἐπεὶ δὲ μηδεὶς ἔξω πυλῶν τῶν Τούρκων ἑωρᾶτο , ἀναποδίσας κατὰ τῴ Βασίλειαν τὸν χάρακα ἐπήξατο , δύο πρὸς τοῖς δέκα σταδίους τῆς Νικαίας ἀπέχουσαν . νυκτὸς δέ τις προσεληλυθὼς ὠῷ ἀγρότης τὸν Προσοὺχ διενίστατο μετὰ πεντήκοντα χιλιάδων ἐπικαταλαμβάνειν πάρα τοῦ νεωστὶ γεγονότος σουλτᾶν τοῦ Παργιαροὺχ ἀποσταλέντα . ταῦτα ὁ Τατίκιος καὶ δι᾿ ἑτέρων βεβαιωθείς , ἐπεὶ πρὸς τοσαῦτα πλήθη δυνάμεις τὰς ἀντικαθισταμένας οὐκ εἰχεν , ἀναλύων τὰ δόξαντα πρότερον , ἀγαπητὸν ἐλογίζετο , εἰ τὸ ὁπλιτικὸν ἅπαν σῶον διατηρήσειεν , καὶ ’μὴ πολλοστὸς πρὸς ὑπερπληθεῖς καὶ ἰσχυρωτέρους ρους μαχόμενος τὸ πᾶν ἀπολέσειεν . ἔνθεν τοι καὶ τὴν βασιλεύουσαν κατὰ νοῦν εἶχε καἰ πρὸς ταύτην ἑώρα , διὰ τῆς Νικομήδους βουλόμενος ἐπαναστρέψαι . ὁ δὲ Ἀπελχασὴμ ἄνωθεν τοῦ τείχους θεασάμενος αὐτὸν πρὸς τὴν Κωνσταντινούπολιν ἀπονενευκότα καὶ ἤδη καὶ πορευόμενον , ἐξεληλυθὼς παρείπετο , ἵνα ἐπὰν έν ἐπικαίρῳ τόπῳ τοῦτον στρατοπεδεύσαντα θεάσηται , προσβαλῇ . καταλαμβάνοντα δὲ τοῦτον τὴν Πρένετον ἐφθακώς , ξυμμίγνυσί τε αὐτῷ καὶ ἐκθύμως τὴν νυ μάχην ἀναρρήγνυσιν . ὁ δὲ Τατίκιος θᾶττον τὰς δυνάμεις εἰς πολέμου τύπον καταστησάμενος , τοῖς Κελτοῖς τὴν πρώτην κατὰ τῶν βαρβάρων ἱππασίαν καὶ τὴν τοῦ πολέμου συμβολὴν ἐπέτρεψεν . οἱ δὲ δόρατα μακρὰ ἐναγκαλισάμενοι , χαλάσαντες ὅλας ἡνίας , ὡς πῦρ κατὰ βαρβάρων ἵενται , καὶ διακόψαντες τὰς φάλαγγας τρέπουσι κατὰ κράτος . κᾀθ᾿ οὕτω πρὸς τὴν βασιλεύουσαν διὰ τῆς Βιθυνῶν ὁ Τατίκιος ἐπανέρχεται . ὁ μέντοι Ἀπελχασὴμ οὐδαμῶς ἠρεμεῖν ἤθελεν . ἐπιθυμητικῶς γὰρ εἶχε τὰ σκῆπτρα τῆς Ῥωμαίων ἀναδήσασθαι ἀρχῆς · εἰ δὲ μὴ τοῦτο , ἀλλά γε τῶν περὶ τὴν θάλατταν πάντων καὶ αὐτῶν δὴ τῶν νήσων τὴν ἐξουσίαν ἐσχηκέναι . τοιαῦτα οὖν λογιζόμενος , πρότερον μὲν λῃστρικὰς νῆας κατασκευάζειν διενοεῖτο , τὴν Κίον καταλαβών · πόλις δὲ αὕτη Βιθυνῶν παρὰ θάλατταν διακειμένη · καὶ προέβαινεν , ὡς ᾤετο , κατὰ σκοπὸν αὐτῷ , ἀπαρτιζομένων τῶν νηῶν . οὐδὲ τοῦτο τὸν αὐτοκράτορα διέλαθεν . καὶ παραχρῆμα τὰς παρατυχούσας διήρεις τε καί καὶ τριήρεις καὶ τὰ λοιπὰ τῶν ναυτικῶν ἐξοπλίσας , τὸν Βουτουμίτην δοῦκα προβαλλόμενος , κατὰ τοῦ Ἀπελχασὴμ ἀπέστειλεν , ἐπισκήψας σπεῦσαι τὰς ἡμιτελεῖς τοῦ Ἀπελχασὴμ νῆας ἐμπρῆσαι , έν ὁποίᾳ καταστάσει ταύτας εὑρήσει . ἀλλὰ καὶ , τὸν Τατίκιον μετὰ ἀποχρώσης δυνάμεως ἠπειρόθεν κατ’ αὐτοῦ ἐκπέμπει . ἀμφοτέρων οἶν τῆς πόλεως ἐξεληλυθότων , τὸν Βουτουμίτην ὁ Ἀπελχασὴμ διαπόντιον μετὰ σφοδρᾶς τῆς ῥύμης ἤδη καταλαμβάνοντα ἐθεάσατο , ἐμεμαθήκει δὲ καὶ τῶν ἐξ ἠπείρου ἐπικαταλαμβανόντων , καὶ τὸν τόπον , ἐν ᾧ ἔτυχε , μὴ συμβαλλόμενον αὐτῷ λογίζεται διὰ τὸ τραχὺ καὶ στενὸν καὶ τοῖς τοξόταις πάντη ἀκατάλληλον , ὡς μὴ ἀποχρῶντα τούτοις ἆρός τὰς κατὰ τῶν Ῥωμαίων ἱππασίας , ἀπάρας ἐκεῖθεν εἰς ἐπίκαιρον τόπον ἐβουλεύσατο τὰς δυνάμεις καταθεῖναι . καταλαμβάνει τοίνυν τόπον , παρὰ μὲν τῶν Ἁλυκὰς ὀνομαζόμενον , πάρα δὲ τῶν Κυπαρίσσιον . ἐφθακὼς δὲ ὁ Βουτουμίτης διαπόντιος , θᾶττον ἥ λόγος τᾶς τοῦ Ἀπελχασὴμ νῆας ἐνέπρησεν . τῇ δὲ μετ᾿ αὐτὴν ἐξ ἠπείρου ἐληλυθὼς καὶ ὁ Τατίκιος , έν ἐπικαίροις τὸ στράτευμα κατέθετο τόποις καὶ ἀπὸ πρωΐας μέχρι ἑσπέρας οὐκ ἐνεδίδου πὴ μὲν ἀκροβολιζόμενος , πὴ δὲ μάχας συνάπτων μετὰ τοῦ Ἀπελχασὴμ ἔπι ὅλαις πεντεκαίδεκα ἡμέραις . τοῦ δὲ Ἀπελχασὴμ μηδ’ ὅλως ἐνδιδόντος , ἀλλ’ ἰσχυρῶς ἀντικαθισταμένου , ἐκκακήσαντες οἱ Λατῖνοι , κἂν μὴ τὴν ἐκ τοῦ τόπου εἶχον βοήθειαν , ὤχλουν ὅμως τὸν Τατίκιον , ἵν’ οὔτοι καὶ μόνοι τὴν μετὰ τῶν Τούρκων ἀναδέ·ξωνται μάχην . ὁ δέ , κἀν μὴ κατὰ γνώμην τὸ πρᾶγμα ἐδόκει αὐτῷ , ἀλλὰ καθ’ ἑκάστην ὁρῶν δυνάμεις Τουρκικὰς προσχωρούσας τῷ Ἀπελχασήμ , ὑπεῖξε τῇ βουλῇ τῶν Λατίνων . καὶ περὶ ἀνατολὰς ἡλίου τὰς φάλαγγας καταστήσας , τὸν μετὰ τοῦ Ἀπελχασὴμ συνῆψε πόλεμον . πολλοὶ μὲν τῶν Τούρκων τηνικαῦτα κτείνονται , πλεῖστοι δὲ καί ἁλίσκονται , οἱ δὲ πλείους τὰ νῶτα διδόασι , μηδὲ τῶν οἰκειῶν σκευῶν φροντίδα ποιησάμενοι . καὶ αὐτὸς ὁ Ἀπελχασὴμ κατευθὺ Νικαίας ἐλάσας μόλις διασώζεται . λείαν οὖν πολλὴν ἐντεῦθεν ἀναλαβόμενοι οἱ ὑπὸ τὸν Τατίκιον , πρὸς τὴν οἰκείαν παλινοστοῦσι παρεμβολήν . ταῦτα μεμαθηκὼς ὁ αὐτοκράτωρ , ὁΠοῖος ἐκεῖνος δεινὸς θηρᾶσαι ψυχὴν ἀνθρώπου καί λιθίνην μαλάξαι φύσιν , γραφὴν τηνικαῦτα ἐκτίθεται πρὸς τὸν Ἀπελχασήμ , συμβουλεύων ἀποσχέσθαι μὲν τῶν τοιούτων κενῶν ἐπιχειρημάτων καὶ μὴ εἰς ἀέρα παίειν , ἀλλὰ προσεληλυθέναι τε αὐτῷ καὶ πολλῶν καμάτων ἑαυτὸν ἀπαλλάξαι , δωρημάτων τε δαψιλῶν ἐπαπολαῦσαι καὶ τιμῆς . ὁ δὲ Ἀπελχασήμ , ἔπει καὶ τὸν Προσοὺχ ἐμάνθανε πολιορκοῦντα τὰ κατεχόμενα ὑπό τινων σατραπῶν κάστρα , ἤδη δὲ καὶ τῇ Νικαίᾳ προσπελάζειν ἐφ’ ᾦ πολιορκῆσαι ταύτην , τὴν ἀνάγκην φιλοτιμίαν , ὅ φασι , ποιησάμενος , ἅμα δὲ καὶ τῆς τοῦ βασιλέως γνώμης καταστοχασάμενος καὶ τεθαρρηκώς , τὴν μετ’ αὐτοῦ εἰρήνην ασπάζεται . τῶν δὲ ἀναμεταξὺ εἰρηνικῶν σπονδῶν τελεσθει - σῶν , μελετήσας καὶ ἕτερόν τι συνοῖσον ὁ αὐτοκράτωρ , ἐπεί οὐκ ἐνῆν ἄλλως ἀνυσθῆναι τὸ σκοπούμενον , μετακαλεῖται τοῦτον εἰς τὴν βασιλεύουσαν , ἐφ’ ᾧ καὶ χρήματα λαβεῖν καὶ τρυφῆς ἅλις ἐπαπολαῦσαι καὶ οὕτως οἴκαδε ἐπαναστρέψαι . πείθεται ὁ Ἀπελχασήμ . καἰ εἰσελθὼν εἰς τὴν βασιλεύουσαν , παντοίας ἀξιοῦται φιλοφροσύνης . ὡς δὲ τὴν Νικομήδους πόλις δὲ αὕτη μητρόπολις Βιθυνίας ) κατεῖχον οἱ τῆς Νικαίας ἐξάρχοντες Τοῦρκοι , ἐκεῖθεν ὁ βασιλεὺς ἵλασαι τούτους βουλόμενος , λόμενος , παρὰ θάλατταν οἰκοδομῆσαι πολίχνιον δεῖν ἔκρινεν , ἐν ὅσῳ τὰ τῆς ἀγάπης ἤδραστο . τοιγαροῦν ἐν φορταγωγοῖς ναυσὶν ἅπαντα τὰ πρὸς χρῆσιν χρειώδη σύν αὐτοῖς οἰκοδόμοις ἐμβαλὼν ἐξαπέστειλε , τὴν τούτου οἰκοδομὴν Εὐσταθίῳ τῷ τοῦ στόλου δρουγγαρίῳ ἀναθέμενος καἰ τὸ ἀπόρρητον ἐκκαλύψας , ἐπισκήψας , εἰ τινες τῶν Τούρκων διέρχοιντο , παντοίως φιλοφρονεῖσθαι νὼ εἰς κόρον διδόντα ἐπιλαύνειν τῶν δωρεῶν , προστιθέναι δὲ τὸ μετ’ εἰδήσεως τοῦ Ἀπελχασὴμ τοῦτο οἰκοδομεῖν , εἶτα ἅπαν πλοῖον ἀπεῖρξαι τῶν τῆς Βιθυνίας παραλίων μερῶν , ὡς μὴ δῆλον αὐτῷ γενέσθαι τὸ γινόμενον . τῷ δὲ Ἀπελχασὴμ καθ’ ἑκάστην χρήματα διδούς , οὐκ ἐνεδίδου εἰς βαλανεῖά τε προτρεπόμενος καὶ ἱππηλασίας καὶ κυνηγέσια , πρὸς δὲ καὶ τὰς κατὰ τὰς λεωφόρους ἱσταμένας στήλας ἀναθεωρεῖν · ἀλλὰ κω ἱππικὁν ἀγῶνα δι’ αὐτὸν ἐνστήσασθαι τοῖς διφρηλάταις ἐκέλευσε κατὰ τὸ πάλαι τῷ μεγάλῳ Κωνσταντίνῳ οἰκοδομηθὲν θέατρον , καὶ καθ’ ἑκάστην ἐν τούτῳ παραγίνεσθαι καὶ τὰς τῶν ἵππων δο - κιμασίας ὁρᾷν ἠρέθιζεν , ἕν ἐντεῦθεν τριβομένου τοῦ καιροῦ , ἐκεχειρία τοῖς οἰκοδόμοις δίδοται . ὡς δὲ τὸ πολίχνιον ἤδη τετέλεσται καὶ πέρας τὸ σκοπούμενον ἔσχηκε , πλείοσι δωρεαῖς τοῦτον ἀμειψάμενος , τῷ σεβαστοῦ τε ἀξιώματι τιμήσας καὶ ἐπὶ πλέον τὰς συνθήκας ἐμπεδώσας , διὰ τιμῆς ἐξέπεμψεν αὐτὸν διαπόντιον . ἀγγελθείσης δὲ αὐτῷ τῆς τοῦ κά - στρου οἰκοδομῆς , κἀν ἐπὶ τῇ τούτου ἀνεγέρσει κατετέτρωτο τὴν ψυχήν , ἀλλ’ οὖν τὸν ἀγνοοῦντα ὑποκριθεὶς τὸ παράπαν ἐσίγησεν . τοιοῦτόν τι καὶ περὶ Ἀλκιβιάδους ἱστόρηται . οὕτω γὰρ κἀκεῖνος Λακεδαιμονίους ἐξηπατήκει , μὴ συγχωροῦντας ἀνοικοδομῆσαι Ἀθήνας καθαιρεθείσας ὑπὸ περσῶν . παραγγείλας γὰρ ἀνοικοδομεῖν Ἀθηναίους , ἐκεῖνος ἀπῴχετο πρεσβεύσων εἰς Λακεδαίμονα . εἶτα τῆς πρεσβείας τὸν χρόνον τρίβοντος καὶ διδόντος τὸ ἐνδόσιμον τοῖς οἰκοδομοῦσιν , μετὰ τὴν ἐξαπάτην ὅλην ἤκουσαν Λακεδαιμόνιοι τὴν οἰκοδομὴν Ἀθηνῶν . καἰ μέμνηται τῆς καλῆς ἀπάτης ταυτησὶ · καὶ ὁ Παιανιεὺς ἐνιαχοῦ τῶν λόγων αὐτοῦ . τοιοῦτον ἄρα καὶ τοὐμοῦ πατρὸς τὸ ἐπινόημα ἦν , μᾶλλον δὲ καὶ Ἀλκιβιάδους στρατηγικώτερον . ἱπποδρομίαις γὰρ καὶ τρυφαῖς τρυφαῖς τὸν βάρβαρον τοῦτον ὑποσαίνων καὶ εἰς ἡμέραν ἐξ ἡμέρας παρα - πεμπόμενος , ἔφθασεν ἀΝαρτίσας τὸ φρούριον . καὶ τηνικαῦτα τοῦ σύμπαντος τελεσθέντος ἔργου , τὸν ἄνδρα τῆς βασιλίδος ἀπέλυσε πόλεως .
Lemmas: ὁ σφαγεύς , δέ ὁ Ἀμήρ Σολυμᾶς κατά ὁ Ἀσία ἅπας διατρέχω , ὁπόσος ὁ σατράπης πόλις καί πολίχνιον τυγχάνω φυλάσσω , ἕκαστος ὅσπερ τυγχάνω φυλάσσω κάστρον κατέχω καί ἰδιοποιέω . καί γάρ ὁπηνίκα πρός ὁ Ἀπελχασὴμ ὁ νικαῖος παραδίδωμι φρουρέω ἐν ὁ πρός ὁ Ἀντιόχεια αὐτός ἀφίημι , διάφορος σατράπης ὁ τε κατά ὁ παράλιος καί ὁ Καππαδοκία καί ὁ ἅπας Ἀσία , ὡς εἴρω , ἀνατίθημι , ὥστε ἕκαστος ὁ ἴδιος λάχος φρίσσω , φρουρέω , ὁ αὐτός ἐκεῖθεν ἐπανέλευσις ἀποδέχομαι . δέ Ἀπελχασὴμ ἀρχισατράπης ὁ τότε ὁ Νίκαια εἰμί , οὗτος κατέχω , ἐν ὅς καί ὁ σουλτανίκιον ὅς , καί ὁ ἴδιος ἀδελφός Πουλχάσῃ ὁ κατά ὁ Καππαδοκία παραχωρέω , ἐν ἀμεριμνία τε εἰμί , ὁ ὁ σουλτανίκιον ἄξιος περιζώννυμι οἴομαι καί ἤδη ἐν χείρ νομίζω καταχέω , δεινός γάρ εἰμί ὁ ἀνήρ καί φιλοκίνδυνος , ) καί ἀρκέω ὁ ἔνειμι οὐ ἐθέλω , ἀλλά προνομεύς ἀποστέλλω , ὁ Βιθυνός ληΐζομαι ἅπας καί μέχρι αὐτός Προποντίς . ὁ γοῦν πρότερος μέθοδος χράω ὁ αὐτοκράτωρ , ὁ μέν προνομεύς ἀναστέλλω , ὁ δέ Ἀπελχασὴμ πρός εἰρηνικός σπονδή συνελαύνω . βυσσοδομεύω δέ οὗτος διαγιγνώσκω ἀεί κατά αὐτός καίω ὁ σπονδή ἀναβάλλω ; δήω λογίζομαι κατά αὐτός ἀξιόμαχος ἐκπέμπω παράταξις ὁ τατικιων δέ , περί ὅς ἐν πολύς ὁ λόγος μιμνήσκω , μετά δύναμις ἀποχράω πέμπω κατά ὁ Νίκαια , ἐντέλλω αὐτός μετά νουνέχεια ὁ ἐχθρός ἀντικαθίστημι , εἰμί γε τέως ἐντυγχάνω ἔξωθεν τις γίγνομαι . ἀπέρχομαι δέ ὁ τατικιος καί ἀγχοῦ ὁ τεῖχος σχῆμα παράταξις διατυπόω διά ὁ μηδείς ὁ Τοῦρκος τηνικαῦτα πάρειμι , ἀναπετάννυμι ὁ Τοῦρκος εἰς διακόσιοι ποσόω ἀθρόος κατά αὐτός ἐξιππάζω . ὁ δέ Κελτός ἀείδω γάρ ἱκανός ) οὗτος θεάομαι , κατά πρός - ὦπον σφοδρός ὁ ῥύμη δόρυ μακρός ἐναγκαλίζω κατά αὐτός ἵημι , καί ἱκανός τιτρώσκω εἴδομαι ὁ κάστρον ὁ λοιπός συνελαύνω . ὁ δέ γε Τατίκιος ἵστημι αὖθις ἐπί αὐτός σχῆμα ὁ παράταξις μέχρι ἥλιος δυσμή . ἐπεί δέ μηδείς ἔξω πύλη ὁ Τοῦρκος ὁράω , ἀναποδίζω κατά ὁ βασίλεια ὁ χάραξ πήγνυμι , δύο πρός ὁ δέκα στάδιον ὁ Νίκαια ἀπέχω . νύξ δέ τις προσέρχομαι ᾠόν ἀγρότης ὁ πρόσω διανίστημι μετά πεντήκοντα χιλιάς ἐπικαταλαμβάνω πάρα ὁ νεωστί γίγνομαι Σουλτάν ὁ Παργιαροὺχ ἀποστέλλω . οὗτος ὁ Τατίκιος καί διά ἕτερος βεβαιώνομαι , ἐπεί πρός τοσοῦτος πλῆθος δύναμις ὁ ἀντικαθίστημι οὐ ἔχω , ἀναλύω ὁ δόξα πρότερος , ἀγαπητός λογίζομαι , εἰμί ὁ ὁπλιτικός ἅπας σῶς διατηρέω , καί ἐμός πολλοστός πρός ὑπερπληθής καί ἰσχυρός ῥόος μάχομαι ὁ πᾶς ἀπόλλυμι . ἔνθεν ὅς καί ὁ βασιλεύω κατά νόος ἔχω καίω πρός οὗτος ὁράω , διά ὁ Νικομήδης βούλομαι ἐπαναστρέφω . ὁ δέ Ἀπελχασὴμ ἄνωθεν ὁ τεῖχος θεάομαι αὐτός πρός ὁ Κωνσταντινούπολις ἀπονεύω καί ἤδη καί πορεύω , ἐξέρχομαι παρεῖπον , ἵνα ἐπάν ἐν ἐπίκαιρος τόπος οὗτος στρατοπεδεύω θεάομαι , προσβάλλω . καταλαμβάνω δέ οὗτος ὁ Πρένετον φθάνω , συμμείγνυμι τε αὐτός καί ἔκθυμος ὁ νῦ μάχη ἀναρρήγνυμι . ὁ δέ Τατίκιος ταχύς ὁ δύναμις εἰς πόλεμος τύπος καθίστημι , ὁ Κελτός ὁ πρῶτος κατά ὁ βάρβαρος ἱππασία καί ὁ ὁ πόλεμος συμβολή ἐπιτρέπω . ὁ δέ δόρυ μακρός ἐναγκαλίζω , χαλάω ὅλος ἡνία , ὡς πῦρ κατά βάρβαρος ἵημι , καί διακόπτω ὁ φάλαγξ τρέπω κατά κράτος . κατά οὗτος πρός ὁ βασιλεύω διά ὁ Βιθυνός ὁ Τατίκιος ἐπανέρχομαι . ὁ μέντοι Ἀπελχασὴμ οὐδαμῶς ἠρεμέω ἐθέλω . ἐπιθυμητικός γάρ ἔχω ὁ σκῆπτρον ὁ Ῥωμαῖος ἀναδέω ἀρχή · εἰμί δέ μή οὗτος , ἀλλά γε ὁ περί ὁ θάλασσα πᾶς καί αὐτός δή ὁ νῆσος ὁ ἐξουσία ἔχω . τοιοῦτος οὖν λογίζομαι , πρότερος μέν λῃστρικός ναῦς κατασκευάζω διανοέομαι , ὁ Κίος καταλαμβάνω · πόλις δέ οὗτος Βιθυνός παρά θάλασσα διάκειμαι · καί προβαίνω , ὡς οἴομαι , κατά σκοπός αὐτός , ἀπαρτίζω ὁ ναός . οὐδέ οὗτος ὁ αὐτοκράτωρ διαλανθάνω . καί παραχρῆμα ὁ παρατυγχάνω διαιρέω τε καί καί τριήρης καί ὁ λοιπάς ὁ ναυτικός ἐξοπλίζω , ὁ βουτουμιος δούξ προβάλλω , κατά ὁ Ἀπελχασὴμ ἀποστέλλω , ἐπισκήπτω σπεύδω ὁ ἡμιτελής ὁ Ἀπελχασὴμ ναῦς ἐμπίμπρημι , ἐν ὁποῖος κατάστασις οὗτος εὑρίσκω . ἀλλά καί , ὁ τατικιων μετά ἀποχράω δύναμις ἠπειρόθεν κατά αὐτός ἐκπέμπω . ἀμφότερος οἶς ὁ πόλις ἐξέρχομαι , ὁ βουτουμιος ὁ Ἀπελχασὴμ διαπόντιος μετά σφοδρός ὁ ῥύμη ἤδη καταλαμβάνω θεάομαι , μανθάνω δέ καί ὁ ἐκ ἤπειρος ἐπικαταλαμβάνω , καί ὁ τόπος , ἐν ὅς τυγχάνω , μή συμβάλλω αὐτός λογίζομαι διά ὁ τραχύς καί στενός καί ὁ τοξότης πάντῃ ἀκατάλληλος , ὡς μή ἀποχράω οὗτος ἄμβαρ ὁ κατά ὁ Ῥωμαῖος ἱππασία , ἀπαίρω ἐκεῖθεν εἰς ἐπίκαιρος τόπος βουλεύω ὁ δύναμις κατατίθημι . καταλαμβάνω τοίνυν τόπος , παρά μέν ὁ ἀλύκη ὀνομάζω , πάρα δέ ὁ Κυπαρίσσιον . φθάνω δέ ὁ βουτουμιος διαπόντιος , ταχύς ὅς λόγος ὁ ὁ Ἀπελχασὴμ ναῦς ἐμπίμπρημι . ὁ δέ μετά αὐτός ἐκ ἤπειρος ἔρχομαι καί ὁ Τατίκιος , ἐν ἐπίκαιρος ὁ στράτευμα κατατίθημι τόπος καί ἀπό Πρωΐας μέχρι ἑσπέρα οὐ ἐνδίδωμι πη μέν ἀκροβολίζομαι , πη δέ μάχη συνάπτω μετά ὁ Ἀπελχασὴμ ἐπί ὅλος πεντεκαίδεκα ἡμέρα . ὁ δέ Ἀπελχασὴμ μηδέ ὅλως ἐνδίδωμι , ἀλλά ἰσχυρῶς ἀντικαθίστημι , ἐκκακέω ὁ Λατῖνος , κἀν μή ὁ ἐκ ὁ τόπος ἔχω βοήθεια , ὀχλέω ὅμως ὁ τατικιων , ἵνα οὔτοι καί μόνος ὁ μετά ὁ Τοῦρκος ἀναδέχομαι μάχη . ὁ δέ , ἐν μή κατά γνώμη ὁ πρᾶγμα δοκέω αὐτός , ἀλλά κατά ἕκαστος ὁράω δύναμις Τουρκικός προσχωρέω ὁ Ἀπελχασήμ , ὑπείκω ὁ βουλή ὁ Λατῖνος . καί περί ἀνατολή ἥλιος ὁ φάλαγξ καθίστημι , ὁ μετά ὁ Ἀπελχασὴμ συνάπτω πόλεμος . πολύς μέν ὁ Τοῦρκος τηνικαῦτα κτείνω , πλεῖστος δέ καί ἁλίσκομαι , ὁ δέ πλείων ὁ νῶτον δίδωμι , μηδέ ὁ οἰκειόω σκεῦος φροντίς ποιέω . καί αὐτός ὁ Ἀπελχασὴμ κατευθύ Νίκαια ἐλαύνω μόλις διασῴζω . λεῖος οὖν πολύς ἐντεῦθεν ἀναλαμβάνω ὁ ὑπό ὁ τατικιων , πρός ὁ οἰκεῖος παλινοστέω παρεμβολή . οὗτος μανθάνω ὁ αὐτοκράτωρ , ὁποῖος ἐκεῖνος δεινός θηράω ψυχή ἄνθρωπος καί λίθινος μαλάσσω φύσις , γραφή τηνικαῦτα ἐκτίθημι πρός ὁ Ἀπελχασήμ , συμβουλεύω ἀπέχω μέν ὁ τοιοῦτος κενός ἐπιχείρημα καί μή εἰς ἀήρ παίω , ἀλλά προσέρχομαι τε αὐτός καί πολύς κάματος ἑαυτοῦ ἀπαλλάσσω , δώρημα τε δαψιλής ἐπαπολαύω καί τιμή . ὁ δέ Ἀπελχασήμ , ἔπος καί ὁ πρόσω μανθάνω πολιορκέω ὁ κατέχω ὑπό τίνω σατράπης κάστρον , ἤδη δέ καί ὁ Νίκαια προσπελάζω ἐπί οἶς πολιορκέω οὗτος , ὁ ἀνάγκη φιλοτιμία , ὅς φημί , ποιέω , ἅμα δέ καί ὁ ὁ βασιλεύς γνώμη καταστοχάζομαι καί θαρσέω , ὁ μετά αὐτός εἰρήνη ἀσπάζομαι . ὁ δέ ἀναμεταξύ εἰρηνικός σπονδή τελέω - σός , μελετάω καί ἕτερος τίς συμφέρω ὁ αὐτοκράτωρ , ἐπεί οὐ ἐν-εἰμί ἄλλως ἀνύω ὁ σκοπέω , μετακαλέω οὗτος εἰς ὁ βασιλεύω , ἐπί ὅς καί χρῆμα λαμβάνω καί τρυφή ἅλις ἐπαπολαύω καί οὕτως οἴκαδε ἐπαναστρέφω . πείθω ὁ Ἀπελχασήμ . καίω εἰσέρχομαι εἰς ὁ βασιλεύω , παντοῖος ἀξιόω φιλοφροσύνη . ὡς δέ ὁ Νικομήδης πόλις δέ οὗτος μητρόπολις Βιθυνία ) κατέχω ὁ ὁ Νίκαια ἐξάρχω Τοῦρκος , ἐκεῖθεν ὁ βασιλεύς ἱλάσκομαι οὗτος βούλομαι , λέομαι , παρά θάλασσα οἰκοδομέω πολίχνιον δήω κρίνω , ἐν ὅσος ὁ ὁ ἀγάπη ἐδράζω . τοιγάρ ἐν φορταγωγός ναῦς ἅπας ὁ πρός χρῆσις χρειώδης σῦς αὐτός οἰκοδόμος ἐμβάλλω ἐξαποστέλλω , ὁ οὗτος οἰκοδομή Εὐστάθιος ὁ ὁ στόλος δρουγγάριος ἀνατίθημι καίω ὁ ἀπόρρητος ἐκκαλύπτω , ἐπισκήπτω , εἰμί τις ὁ Τοῦρκος διέρχομαι , παντοῖος φιλοφρονέομαι ἐγώ εἰς κόρος δίδωμι επιλαυνεος ὁ δωρεά , προστίθημι δέ ὁ μετά εἴδησις ὁ Ἀπελχασὴμ οὗτος οἰκοδομέω , εἶτα ἅπας πλοῖον ἀπείργω ὁ ὁ Βιθυνία παράλιος μέρος , ὡς μή δῆλος αὐτός γίγνομαι ὁ γίγνομαι . ὁ δέ Ἀπελχασὴμ κατά ἕκαστος χρῆμα δίδωμι , οὐ ἐνδίδωμι εἰς βαλανεῖον τε προτρέπω καί ἱππηλασία καί κυνηγέσιον , πρός δέ καί ὁ κατά ὁ λεωφόρος ἵστημι στήλη ἀναθεωρέω · ἀλλά πω ἱππικός ἀγών διά αὐτός ἐνίστημι ὁ διφρηλάτης κελεύω κατά ὁ πάλαι ὁ μέγας Κωνσταντῖνος οἰκοδομέω θέατρον , καί κατά ἕκαστος ἐν οὗτος παραγίγνομαι καί ὁ ὁ ἵππος δο - κιμασίας ὁράω ἐρεθίζω , εἷς ἐντεῦθεν τρίβω ὁ καιρός , ἐκεχειρία ὁ οἰκοδόμος δίδωμι . ὡς δέ ὁ πολίχνιον ἤδη τελέω καί πέρας ὁ σκοπέω ἔχω , πλείων δωρεά οὗτος ἀμείβω , ὁ σεβαστός τε ἀξίωμα τιμάω καί ἐπί πλέω ὁ συνθήκη ἐμπεδόω , διά τιμή ἐκπέμπω αὐτός διαπόντιος . ἀγγέλλω δέ αὐτός ὁ ὁ ἀλκή - Στρου οἰκοδομεύς , ἐν ἐπί ὁ οὗτος ἀνέγερσις κατατιτρώσκω ὁ Ψυχή , ἀλλά οὖν ὁ ἀγνοέω ὑποκρίνομαι ὁ παράπαν σιγάω . τοιοῦτος τίς καί περί Αλκιβιάδους ἱστορέω . οὗτος γάρ ἐκεῖνος Λακεδαιμόνιος ἐξαπατάω , μή συγχωρέω ἀνοικοδομέω Ἀθῆναι καθαιρέω ὑπό Πέρσης . παραγγέλλω γάρ ἀνοικοδομέω Ἀθηναῖος , ἐκεῖνος ἀποίχομαι πρεσβεύω εἰς Λακεδαίμων . εἶτα ὁ πρέσβυς ὁ χρόνος τρίβω καί δίδωμι ὁ ἐνδόσιμος ὁ οἰκοδομέω , μετά ὁ ἐξαπάτη ὅλος ἀκούω Λακεδαιμόνιος ὁ οἰκοδομή Ἀθῆναι . καίω μιμνήσκω ὁ καλός ἀπάτη οὗτος · καί ὁ Παιανιεύς ἐνιαχοῦ ὁ λόγος αὐτός . τοιοῦτος ἄρα καί ἐγώ πατήρ ὁ ἐπινόημα εἰμί , μᾶλλον δέ καί Αλκιβιάδους στρατηγικός . ἱπποδρομία γάρ καί τρυφή τρυφή ὁ βάρβαρος οὗτος ὑποσαίνω καί εἰς ἡμέρα ἐκ ἡμέρα παρά - πέμπω , φθάνω αναρτισος ὁ φρούριον . καί τηνικαῦτα ὁ σύμπας τελέω ἔργον , ὁ ἀνήρ ὁ βασιλίς ἀπολύω πόλις .