anna-comnena.alexias 14.5
Ὁ δὲ λῷος ἐχέσθω τῆς [ τῶν Κελτῶν ] διηγήσεως . αὐλιζεται μέν οὖν ὁ αὐτοκράτωρ κατὰ τὴν πέραθεν Δάμαλιν · ἐκεῖσε γὰρ τοῦτον ὁ λόγος περαιωσάμενον καταλέλοιπε . καὶ συνέρρεον αὐτίκα ἅπαντες νιφετοὶ · δίκην διαπερῶντες πρὸς αὐτὸν αὐτοῦ που προσμένοντα , τὸ μὲν τὴν ἁπάντων ἔλευσιν ἀπεκδεχόμενον , τὸ δέ καὶ τὴν σφοδρὰν ἐκείνην ὀδύνην ῥᾳΐσαι ἐλπίζοντα . πλησιφαῆ δὲ τὴν σελήνην ἤδη θεασάμενος , ἐπεὶ συμπαρῆν καὶ Αὔγουστα τῆς τῶν ποδῶν ὀδύνης ἐπιμελουμένη καὶ κουφίζουσα τούτου τὰς ἀλγηδόνας διὰ παντοίας ἐπιμελείας , ὡς “ εἴ ποτε ” εἶπεν ὁ βασιλεύς “ ἐς προνομὴν οἱ Τοῦρκοι ὁρμῆσαι ἐβούλοντο , ὁ καιρὸς ἤδη ἐΠιτήδειος πάρεστι , καὶ ἄχθομαι τὸν προσήκοντα καιρὸν ἀπολωλεκώς ” . ἐσπέρας μὲν ἔφη τοῦτο , κατὰ δέ τὸ περίορθρον εἰσελθὼν ὁ περὶ τὸν κοιτῶνα τῶν βασιλέων ἐνασχολούμενος ἐκτομίας τὴν τῶν Τούρκων ἐς Νικαίαν κατήγ - γειλεν ἔφοδον καὶ τοῦ τηνικαῦτα ταύτην φρουροῦντος Εὐ - σταθίου τοῦ Καμύτζη γραφὴν ὑπεδείκνυ τὰ κατ’ αὐτοὺς διαλαμβάνουσαν . ὁ γοῦν αὐτοκράτωρ μηδέ μικρὸν ἀναμείνας μηδὲ μελλήσας ὅλως , ἀλλ’ οἷον τῆς συνεχούσης αὐτὸν ὀδύνης ἐπιλαθόμενος δι’ ἁρμαμάξης τῆς πρὸς Νικαίαν φερούσης ἥψατο τῇ δεξιᾷ χειρὶ λύγον κατέχων . οἱ δὲ στρατιῶται τηνικαῦτα τὰ δόρατα † τούτων ἀναλαβόμενοι κατ’ ἴλας στοιχηδὸν ἐφ’ ἑκάτερα ἴεντο . καὶ οἱ μέν παρέθεον τούτῳ , οἱ δέ προέπεμπον , οἱ δὲ συνείποντο συγχαίροντες μὲν αὐτῷ κατὰ τῶν βαρβάρων ἐξορμήσαντι , ἀνιώμενοι δέ διὰ τὴν ἀπείργουσαν αὐτὸν ἱππάζεσθαι ὀδύνην . ὁ δὲ πρὸς θάρσος ὤτρυνεν ἅπαντας νεύμασί τε καὶ λόγοις ἡδὶ προσμειδιῶν αἰτοῖς καὶ προσφθεγγόμενος . δι' ἡμερῶν δέ τριῶν κατέλαβε τόπον τινα Αὶγιαλοὺς καλούμενον , ἐξ οὗ πρὸς τὴν Κιβωτὸν διαπλωΐσασθαι ἔμελλεν . ἐπειγόμενον δὲ τοῦτον τὴν διαπεραίωσιν ὁρῶσα Αὔγουστα συνταξαμένη τούτῳ πρὸς τὴν βασιλεύουσαν ἐπορεύετο . τοῦ δὲ αὐτοκράτορος τὴν Κιβωτὸν καταλαβόντος προσέρχεταί τις αὐτῷ λέγων ἐκκρίτους σατράπας τεσσαράκοντα χιλιάδων διαιρεθῆναι καὶ τοὺς μὲν ἐς προνομὴν τῆς Νικαίας καὶ τῶν παρακειμένων αἰτῇ χωρῶν κατελθεῖν , τὸν δὲ Μονόλυκον καὶ τὸν . . . . . . τὰ παρὰ τὴν θάλασσαν δῃώσασθαι . οἵτινες τά τε παρακείμενα τῇ περὶ τὴν Νικαίαν λίμνῃ καὶ τὴν Προῦσαν δῃώσαντες , ὡς δὲ καὶ τὴν Ἀπολλωνιάδα , αἰτοῦ που περὶ ταύτην ηὐλίσαντο κἀκεῖσε τὴν λείαν πᾶσαν ἀφελόμενοι ὁμοῦ πρὸς τὰ πρόσω ἐχώρησαν , τό τε Λοπάδιον καὶ πάντα τὰ ξυμπαρακείμενα ληϊσάμενοι , ἀλλὰ καὶ αὐτήν , φησι , τὴν Κύζικον καταλαβόντες ἐξ ἐφόδου ἀπὸ τοῦ μέρους τῆς θαλάσσης κατέσχον τοῦ ταύτην φρουροῦντος μμδοπωσοῦν ἀντισχόντος , ἀγεννῶς ἐκεῖθεν ὑποχωρήσαντος . εἶτα τόν τε Κοντογμὴν καὶ τὸν Ἀμὴρ Μουχούμετ τῶν ἐκκρίτων ἀρχισατρόπας διὰ τῶν Λεντιαῶν πρὸς τὸ Ποιμανηνὸν ἀπιέναι ἐφελκομένους λείαν πολλὴν καὶ ἄνδρας πλείστοις δορυθηράτους καὶ γύναια καὶ παῖδας , ὅσους ἀφῆκεν ὁ σίδηρος . τὸν δέ γε Μονόλυκον ποταμόν τινα διαπεράσαντα Βαρηνὸν ἐγχωρίως καλούμενον , ῥέοντα μὲν ἀπό τινος ὄρους Ἰβιδος καλουμένου , ἀφ’ οὗ πολλοὶ καὶ ἄλλοι ἀπορρυίσκονται ποταμοί , Σκάμανδρός τε καὶ Ἀγγελοκωμίτης καὶ Ἔμπηλος , πρός τε τὸ Παριὸν ἀπονενευκέαι καὶ τὴν ἐφ’ Ἑλλησπόντου Ἄβυδον καὶ δι’ Ἀτραμυττίου τε καὶ τῶν Χλιαρῶν διεληλυθότα μετὰ πάσης αἰχμαλωσίας ἀναιμάκτως καὶ ἄνευ μάχης τινός . πρὸς ταύτην τὴν ἀγγελίαν ὁ αὐτοκράτωρ τὸν Καμύτζην δοῦκα τηνικαῦτα Νικαίας χρηματίζοντα διὰ γραμμάτων παρεκελεύσατο παρέπεσθαί τε τοῖς βαρβάροις μετὰ πεντακοσίων στρατιωτῶν καὶ τὰ κατ’ αὐτοὺς διὰ γραμμάτων δηλοῦν , φείδεσθαι δὲ τῆς μετ' αὐτῶν συμπλοκῆς . ὁ δὲ ἐξελθὼν τῆς Νικαίας καταλαμβάνει τόν τε Κοντογμήν καὶ τὸν Ἀμὴρ Μουχούμετ καὶ τοὺς λοιποὺς εἰς τὰ καλούμενα Ἀόρατα καὶ ὥσπερ τῆς τοῦ αὐτοκράτορος παραγγελίας ἐπιλαθόμενος παραχρῆμα τούτοις προσβάλλει . οἱ δέ τὸν αὐτοκράτορα προσδόκιμον ἔχοντες καὶ τοῦτον εἶναι τὸν ἐπεισπεσόντα νομίσαντες πτοηθέντες τὰ νῶτα διδόασι . Σκύθην δέ τινα τηνικαῦτα κατασχόντες καὶ παρὰ τούτου πυθόμενοί , ἐπεὶ τὸν Καμύτζην ἐγνώκεσαν εἶναι , τὰς ἀκρολοφιας διῄεσαν καὶ θαρρύνοντες ἑαυτοὺς διά τε τυμτάνων καὶ ἀλαλαγμῶν ἀνεκαλοῦντο τοὺς ἁπανταχῆ σκεδασθέντας τῶν ὁμοφύλων . οἱ δέ ἀνα·κλητι·κὸν τουτὶ τὸ σύνθημα γινώσκοντες πάντες συνέρρεον . ἐπανελθόντες οἶν κατὰ τὴν πεδιάδα τὴν διακεμένην ἐγγὺς κάτωθεν τῶν καλουμένων Ἀοράτων αὖθις ἠθροίσθησαν . ὁ δέ γε Καμύτζης τὴν λάαν πᾶσαν ἀφελόμενος ἐξ αἰτῶν οὐκ ἤθελε μέχρι τοῦ Ποιμανηνοῦ καταλαβεῖν , ὡς εὖ τὰ κατ’ αὐτὸν ἐν τούτῳ διαθέσθαι ( πολίχνιον δὲ τοῦτο ἐρυμνότατον ) , ἀλλὰ περὶ Ἀόρατα ἐμβραδύνων ἔλαθε καθ’ ἑαυτοῦ βουλευσάμενος . οἱ βάρβαροι γὰρ ἐν τῷ ἀκινδύνῳ γεγονότες οὐκ ἐπελάθοντο τοῦ Καμύτζη , ἀλλ' ἐνήδρευον τοῦτον διὰ παντός . καὶ μεμαθηκότες ἔτι αὐτὸν εἰς τὰ Ἀόρατα ἐνδιατρίβοντα καὶ τὰ περὶ τὴν λείαν ἅπασαν καὶ τοὺς δοριαλώτοις διατιθέμενον παραχρῆμα τὰς ὑπ’ αὐτοὺς δυνάμεις κατ’ ἴλας καταστησάμενοι περὶ δείλην ἑῴαν εἰσπίπτουσιν αὐτῷ . τὸ μὲν οὖν πλεῖον τοῦ στρατεύματος τοῦ Καμίτζη τοσαύτην πληθὺν βαρβάρων ἐπεισπεσοῦσαν αἰτοῖς ἑωρακότες φυγῇ τὴν ἑαυτῶν σωτηρίαν ἐδόκουν πραγματεύσασθαι . αὐτὸς δὲ μετὰ τῶν Σκυθῶν καὶ τῶν Κελτῶν καὶ ὁπόσοι τῶν Ῥωμαίων εὐψυχότεροι ἦσαν ἐκθύμως ἐμάχετο . καὶ τηνικαῦτα οἱ τούτων πλείους πίπτουσιν · ὁ δέ γε Καμύτζης μετ’ ὀλίγων καταλειφθεὶς ἔτι ἀντείχετο τῆς μάχης . καιρίαν δὲ ὁ ἵππος , ἐν ὡ ἐπωχεῖτο , πληγεὶς κατὰ γῆς ἔρριπτο . ὁ δέ γε τούτου ἐδελφιδοῦς Καταρόδων οὕτω καλούμενος ἀποβὰς τοῦ ἰδίου ἵππου τοῦτον αὐτῷ δίδωσι . βαρὺς δὲ ὢν ὁ ὀνὴρ καὶ μέγας ῥᾳδίως τοῦ ἵππου ἐπιβῆναι οὐκ εἶχεν · ἔνθεν τοι καὶ μικρὸν ἀναποδίσας ἐπί τινα δρῦν ἑαυτὸν προσερείσας καὶ τὸν ἀκινάκην σπασάμενος τάς τε σωζούσας ἀπολωλεκὼς ἐλπίδας , ὁπόσοι τούτῳ τῶν βαρβάρων συμπλακῆναι κατετόλμων , κατά γε κόρυθος καὶ ὤμων καὶ αὐτῶν δὴ τῶν χειρῶν παίων οὐκ ἐνεδίδου . ἐπὶ πολὺ γοῦν τοῦτον ἀντέχοντα ὁρῶντες οἱ βάρβαροι καὶ πολλοὺς κτείνοντα , πολλοὺς δέ καὶ τιτρώσκοντα ὑπεραγάμενοι τὴν τοῦ ἀνδρὸς τόλμαν καὶ τὸ σταθηρὸν αὐτοῦ θαυμάσαντες τὴν σωτηρίαν αὐτοῦ διὰ ταῦτα πραγματεύσασθαι ἐβουλήθησαν . ὁ δέ ἀρχισατράπης Μουχούμετ τὴν κλῆσιν τοῦτον καὶ πάλαι γινώσκων καὶ τηνικαῦτα ἀναγνωρίσας ἀνακόπτει μὲν τῆς ὁρμῆς τοὺς αὐτῷ συμπλεχομένους , ἀποβὰς δὲ τοῦ ἵππου μεθ’ ὧν ἔτυχε προσελθὼν ἔφη “ μὴ πρόκρινε τῆς σῆς σωτηρίας τὸν θάνατον ἀλλὰ δίδου μοι τὴν χεῖρα καὶ δώζοὐ ” . ὁ δέ ὑπὸ τοσούτων περιστοιχούμενον ἑαυτὸν ὁρῶν καὶ μὴ πρὸς τοσούτους ἀντέχειν ἔτι δυνάμενον δίδωσι χεῖρας τῷ Μουχούμετ . καὶ ὅς ἐφ’ ἵππον τοῦτον ἐπιβιβάσας τοὺς αὐτοῦ πόδας δεσμεῖ , ὡς μὴ ῥᾳδίως ἀποδρᾶσαι δύνασθαι . ἀλλὰ ταῦτα μὲν τὰ τῷ Εὐσταθίῳ συμπεσόντα · ὁ δέ γε αὐτοκράτωρ στοχασάμενος τῆς ἀτραποὶ ; δι’ ἧς διϊέναι ἔμελλον , ἄλλην τραπόμενος Λά τε τῆς Νικαίας διελθὼν καὶ τῶν Μαλαγίνων τῶν οἴτῳ καλουμένων Βασιλικῶν ( ταῦτα δὲ τέμπη εἰσὶ καὶ δύσβατοι ἀτραποὶ περὶ τὰς ἀκρολοφίας τοῦ Ὀλύμπου διακείμενα ) κατέρχεται εἰς τὰ Ἀληθινὰ κἀκεῖσε καταλαμβάνει τὴν Ἀκροκὸν ἐπειγόμενος προκαταλαβεῖν ἀπὸ τῶν ἔμπροσθεν τοὺς Τούρκους καὶ οὕτω καρτερῶς μετ᾿ αἰτῶν συνάψαι τὸν πόλεμον . οἱ δέ μηδὲ μνείαν ὅλως Ῥωμαϊκοῦ στρατεύματος εἰς νοῦν λαβόντες τὸν κατὰ τὴν τέμπειαν διακείμενον καλαμῶνα καταλαβόντες ἵκει ποι · περιχυθέντες ἐξέκειντο . ἐπεὶ δὲ ἀπηγγέλη τῷ αὐτοκράτορι ἀπερχομένῳ κατ’ αὐτῶν τὴν πεδιάδα τῆς τεμπείας τοῖς βαρβάρους καταλαβεῖν , ἀπὸ διαστήματος ἱκανοῖ · τὸ στράτευμα εἰς πόλεμοι · τύπον καταστήσας καὶ παραταξάμενος ἔμπροσθεν μὲν Κωνσταντῖνον τὸν Γαβρᾶν καὶ τὸν Μοναστρᾶν ἔταξεν , ἐφ’ ἑκάτερα δέ ἰλαδὸν καταστήσας τὸ στράτευμα τὴν οὐραγίαν τῷ Τζιπουρέλῃ καὶ τῷ Ἀμπελᾷ πολλὴν τὴν του πολέμου πεῖραν ἐκ μακροῦ ἐσχηκόσι δέδωκε . τὸ δέ μέσον τῆς παρατάξεως αὐτὸς διέπων πων ὅλας συνετάραττε φάλαγγας καὶ οὕτως ὥσπερ κεραυνὸς τοῖς Τούρκοις ἐμπεσὼν καρτερὸν τὸν μετ’ αἰτῶν συνῆψε πόλεμον . πολλοὶ μὲν οἶν τηνικαῦτα κτείνονται τῶν βαρβάρων ἀγχεμάχου τῆς μάχης γεγονυίας , πολλοὶ δέ καὶ δορυθήρατοι ἄγονται . οἱ δέ τῷ καλαμῶνι προσπεφευγότες τέως ἐσώζοντο · ὁ δὲ αὐτοκράτωρ λαμπρὰν τὴν κατ’ αὐτῶν νίκην ἀράμενος πρὸς τὸν καλαμῶνα ἐπιστραφεὶς ἔσπευδε κἀκεῖθεν τούτους ἀπελάσαι . οἱ δέ στρατιῶται διὰ τὸ βαλτῶδες καὶ πυκνὸν τοῦ καλαμῶνος μὴ δυνάμενοι εἰσιέναι ἐν ἀμηχανίᾳ ἦσαν . καὶ ὃς περιζώσας τὸν καλαμῶνα διὰ τῶν στρατιωτῶν πῦρ ἐκ μέρους τοῦ καλαμῶνος ἁφῆναι ἐπέταξε . τούτου δὲ γενομένου ἡ φλὸξ εἰς ὕψος ἦρτο μέγα · οἱ δὲ ἐντὸς φεύγοντες τὸ πῦρ εἰς τὰς τῶν στρατιωτῶν ἐνέπιπτον χεῖρας . καὶ τούτων δέ οἱ μέν παρανάλωμα ξίφους ἐγίνοντο , οἱ δέ πρὸς τὸν αὐτοκράτορα ἤγοντο .
Lemmas: ὁ δέ Λῷος ἔχω ὁ [ ὁ Κελτός ] διήγησις . αὐλίζω μέν οὖν ὁ αὐτοκράτωρ κατά ὁ πέραθεν Δάμαλις · ἐκεῖσε γάρ οὗτος ὁ λόγος περαιόω καταλείπω . καί συρρέω αὐτίκα ἅπας νιφετός · δίκη διαπεράω πρός αὐτός αὐτός ποῦ προσμένω , ὁ μέν ὁ ἅπας ἔλευσις ἀποδέχομαι , ὁ δέ καί ὁ σφοδρός ἐκεῖνος ὀδύνη ῥᾴδιος ἐλπίζω . πλησιφαής δέ ὁ σελήνη ἤδη θεάομαι , ἐπεί συμπάρειμι καί Αὔγουστα ὁ ὁ πούς ὀδύνη ἐπιμελέομαι καί κουφίζω οὗτος ὁ ἀλγηδών διά παντοῖος ἐπιμέλεια , ὡς “ εἰμί ποτός ” εἶπον ὁ βασιλεύς “ εἰς προνομή ὁ Τοῦρκος ὁρμάω βούλομαι , ὁ καιρός ἤδη ἐπιτήδειος πάρειμι , καί ἄχθομαι ὁ προσήκω καιρός ἀπόλλυμι ” . εἰσπεράω μέν φημί οὗτος , κατά δέ ὁ περίορθρον εἰσέρχομαι ὁ περί ὁ κοιτών ὁ βασιλεύς ασχολούμαι ἐκτομίας ὁ ὁ Τοῦρκος εἰς νικαῖος κατάγνυμι - γειλεν ἔφοδος καί ὁ τηνικαῦτα οὗτος φρουρά εὕω - Σταθίου ὁ Καμύτζης γραφή ὑποδείκνυμι ὁ κατά αὐτός διαλαμβάνω . ὁ γοῦν αὐτοκράτωρ μηδέ μικρός ἀναμένω μηδέ μέλλω ὅλως , ἀλλά οἷος ὁ συνέχω αὐτός ὀδύνη ἐπιλανθάνομαι διά ἁρμάμαξα ὁ πρός νικαῖος φέρω ἅπτω ὁ δεξιός χείρ λύγος κατέχω . ὁ δέ στρατιώτης τηνικαῦτα ὁ δόρυ † οὗτος ἀναλαμβάνω κατά ἴλη στοιχηδόν ἐπί ἑκάτερος ἵημι . καί ὁ μέν παραθέω οὗτος , ὁ δέ προπέμπω , ὁ δέ συνέπομαι συγχαίρω μέν αὐτός κατά ὁ βάρβαρος ἐξορμάω , ἀνιάω δέ διά ὁ ἀπείργω αὐτός ἱππάζομαι ὀδύνη . ὁ δέ πρός θάρσος ὀτρύνω ἅπας νεῦμα τε καί λόγος ὅδε προσμειδιάω αἰτέω καί προσφθέγγω . διά ἡμέρα δέ τρεῖς καταλαμβάνω τόπος τις Αἰγιαλός καλέω , ἐκ ὅς πρός ὁ Κιβωτός διαπλωΐζω μέλλω . ἐπείγω δέ οὗτος ὁ διαπεραίωσις ὁράω Αὔγουστα συντάσσω οὗτος πρός ὁ βασιλεύω πορεύω . ὁ δέ αὐτοκράτωρ ὁ Κιβωτός καταλαμβάνω προσέρχομαι τις αὐτός λέγω ἔκκριτος σατράπης τεσσαράκοντα χιλιάς διαιρέω καί ὁ μέν εἰς προνομή ὁ Νίκαια καί ὁ παράκειμαι αἰτέω χώρα κατέρχομαι , ὁ δέ μονόλυκος καί ὁ . . . . . . ὁ παρά ὁ θάλασσα δῃόω . ὅστις ὁ τε παράκειμαι ὁ περί ὁ νικαῖος λίμνη καί ὁ Προῦσα δηιόω , ὡς δέ καί ὁ Ἀπολλωνιάς , αἰτέω ποῦ περί οὗτος αὐλίζομαι κἀκεῖσε ὁ λεῖος πᾶς ἀφαιρέω ὁμοῦ πρός ὁ πρόσω χωρέω , ὁ τε Λοπάδιον καί πᾶς ὁ συμπαράκειμαι ληΐζομαι , ἀλλά καί αὐτός , φημί , ὁ Κύζικος καταλαμβάνω ἐκ ἔφοδος ἀπό ὁ μέρος ὁ θάλασσα κατέχω ὁ οὗτος φρουρά μμδοπωσοῦν ἀντέχω , ἀγεννής ἐκεῖθεν ὑποχωρέω . εἶτα ὁ τε Κοντογμὴν καί ὁ Ἀμήρ Μουάμεδ ὁ ἔκκριτος ἀρχισατρόπας διά ὁ λεντιος πρός ὁ Ποιμανηνὸν ἀφίημι ἐφέλκω λεῖος πολύς καί ἀνήρ πλεῖστος δορυθήρατος καί γύναιον καί παῖς , ὅσος ἀφίημι ὁ σίδηρος . ὁ δέ γε μονόλυκος ποταμός τις διαπεράω βαρῖνος ἐγχώριος καλέω , ῥέω μέν ἀπό τις ὄρος ἶβις καλέω , ἀπό ὅς πολύς καί ἄλλος ἀπορρυΐσκω ποταμός , Σκάμανδρος τε καί αγγελοκωμητης καί ἔμπηλος , πρός τε ὁ πάρειμι ἀπονεύω καί ὁ ἐπί Ἑλλήσποντος Ἄβυδος καί διά Ἀτραμύττιον τε καί ὁ Χλιαρός διέρχομαι μετά πᾶς αἰχμαλωσία ἀναιμάκτως καί ἄνευ μάχη τις . πρός οὗτος ὁ ἀγγελία ὁ αὐτοκράτωρ ὁ Καμύτζης δούξ τηνικαῦτα Νίκαια χρηματίζω διά γράμμα παρακελεύομαι παρέπομαι τε ὁ βάρβαρος μετά πεντακόσιοι στρατιώτης καί ὁ κατά αὐτός διά γράμμα δηλόω , φείδομαι δέ ὁ μετά αὐτός συμπλοκή . ὁ δέ ἐξέρχομαι ὁ Νίκαια καταλαμβάνω ὁ τε Κοντογμήν καί ὁ Ἀμήρ Μουάμεδ καί ὁ λοιπός εἰς ὁ καλέω ἀόρατος καί ὥσπερ ὁ ὁ αὐτοκράτωρ παραγγελία ἐπιλανθάνομαι παραχρῆμα οὗτος προσβάλλω . ὁ δέ ὁ αὐτοκράτωρ προσδόκιμος ἔχω καί οὗτος εἰμί ὁ ἐπεισπίπτω νομίζω πτοέω ὁ νῶτον δίδωμι . Σκύθης δέ τις τηνικαῦτα κατέχω καί παρά οὗτος πυνθάνομαι , ἐπεί ὁ Καμύτζης γιγνώσκω εἰμί , ὁ ἀκρολοφία δίειμι καί θαρσύνων ἑαυτοῦ διά τε τυμτάνων καί ἀλαλαγμός ἀνακαλέω ὁ ἁπανταχῆ σκεδάννυμι ὁ ὁμόφυλος . ὁ δέ ἀνακλητικός οὗτος ὁ σύνθημα γιγνώσκω πᾶς συρρέω . ἐπανέρχομαι οἶς κατά ὁ πεδιάς ὁ διακεμένην ἐγγύς κάτωθεν ὁ καλέω ἀόρατος αὖθις ἀθροίζω . ὁ δέ γε Καμύτζης ὁ λᾶας πᾶς ἀφαιρέω ἐκ αἰτέω οὐ ἐθέλω μέχρι ὁ Ποιμανηνοῦ καταλαμβάνω , ὡς εὕω ὁ κατά αὐτός ἐν οὗτος διατίθημι ( πολίχνιον δέ οὗτος ἐρυμνός ) , ἀλλά περί ἀόρατος ἐμβραδύνω λανθάνω κατά ἑαυτοῦ βουλεύω . ὁ βάρβαρος γάρ ἐν ὁ ἀκίνδυνος γίγνομαι οὐ ἐπιλανθάνομαι ὁ Καμύτζης , ἀλλά ἐνεδρεύω οὗτος διά πᾶς . καί μανθάνω ἔτι αὐτός εἰς ὁ ἀόρατος ἐνδιατρίβω καί ὁ περί ὁ λεῖος ἅπας καί ὁ δοριάλωτος διατίθημι παραχρῆμα ὁ ὑπό αὐτός δύναμις κατά ἴλη καθίστημι περί δείλη ἑῷος εἰσπίπτω αὐτός . ὁ μέν οὖν πλείων ὁ στράτευμα ὁ Καμιτζή τοσοῦτος πληθύς βάρβαρος ἐπεισπίπτω αἰτέω ὁράω φυγή ὁ ἑαυτοῦ σωτηρία δοκέω πραγματεύομαι . αὐτός δέ μετά ὁ Σκύθης καί ὁ Κελτός καί ὁπόσος ὁ Ῥωμαῖος εὔψυχος εἰμί ἔκθυμος μάχομαι . καί τηνικαῦτα ὁ οὗτος πλείων πίπτω · ὁ δέ γε Καμύτζης μετά ὀλίγος καταλείπω ἔτι ἀντέχω ὁ μάχη . καίριος δέ ὁ ἵππος , ἐν εἰμί ἐποχέομαι , πλήσσω κατά γῆ ῥίπτω . ὁ δέ γε οὗτος εδελφιδιδωμι καταροδηω οὗτος καλέω ἀποβαίνω ὁ ἴδιος ἵππος οὗτος αὐτός δίδωμι . βαρύς δέ εἰμί ὁ ὀνὴρ καί μέγας ῥᾳδίως ὁ ἵππος ἐπιβαίνω οὐ ἔχω · ἔνθεν ὅς καί μικρός ἀναποδίζω ἐπί τις δρῦς ἑαυτοῦ προσερείδω καί ὁ ἀκινάκης σπάω ὁ τε σῴζω ἀπόλλυμι ἐλπίς , ὁπόσος οὗτος ὁ βάρβαρος συμπλέκω κατά-τολμάω , κατά γε κόρυς καί ὦμος καί αὐτός δή ὁ χείρ Παίων οὐ ἐνδίδωμι . ἐπί πολύς γοῦν οὗτος ἀντέχω ὁράω ὁ βάρβαρος καί πολύς κτείνω , πολύς δέ καί τιτρώσκω ὑπεράγω ὁ ὁ ἀνήρ τόλμα καί ὁ σταθηρός αὐτός θαυμάζω ὁ σωτηρία αὐτός διά οὗτος πραγματεύομαι βούλομαι . ὁ δέ ἀρχισατράπης Μουάμεδ ὁ κλῆσις οὗτος καί πάλαι γιγνώσκω καί τηνικαῦτα ἀναγνωρίζω ἀνακόπτω μέν ὁ ὁρμή ὁ αὐτός συμπλέκω , ἀποβαίνω δέ ὁ ἵππος μετά ὅς τυγχάνω προσέρχομαι φημί “ μή προκρίνω ὁ σός σωτηρία ὁ θάνατος ἀλλά δίδωμι ἐγώ ὁ χείρ καί δίζω ” . ὁ δέ ὑπό τοσοῦτος περιστοιχέω ἑαυτοῦ ὁράω καί μή πρός τοσοῦτος ἀντέχω ἔτι δύναμαι δίδωμι χείρ ὁ Μουάμεδ . καί ὅς ἐπί ἵππος οὗτος ἐπιβιβάζω ὁ αὐτός πούς δεσμέω , ὡς μή ῥᾳδίως ἀποδράω δύναμαι . ἀλλά οὗτος μέν ὁ ὁ Εὐστάθιος συμπίπτω · ὁ δέ γε αὐτοκράτωρ στοχάζομαι ὁ ἀτραπός ; διά ὅς δίειμι μέλλω , ἄλλος τρέπω λάω τε ὁ Νίκαια διέρχομαι καί ὁ μαλαγιναω ὁ οἶτος καλέω βασιλικός ( οὗτος δέ Τέμπη εἰμί καί δύσβατος ἀτραπός περί ὁ ἀκρολοφία ὁ Ὄλυμπος διάκειμαι ) κατέρχομαι εἰς ὁ ἀληθινός κἀκεῖσε καταλαμβάνω ὁ Ἀκροκὸν ἐπείγω προκαταλαμβάνω ἀπό ὁ ἔμπροσθεν ὁ Τοῦρκος καί οὗτος καρτερός μετά αἰτέω συνάπτω ὁ πόλεμος . ὁ δέ μηδέ μνεία ὅλως Ῥωμαϊκός στράτευμα εἰς νόος λαμβάνω ὁ κατά ὁ τέμπειαν διάκειμαι καλαμῶνα καταλαμβάνω ἵκω ποῖ · περιχέω ἔκκειμαι . ἐπεί δέ ἀπαγγέλλω ὁ αὐτοκράτωρ ἀπέρχομαι κατά αὐτός ὁ πεδιάς ὁ τεμπείας ὁ βάρβαρος καταλαμβάνω , ἀπό διάστημα ἱκανός · ὁ στράτευμα εἰς πόλεμος · τύπος καθίστημι καί παρατάσσω ἔμπροσθεν μέν Κωνσταντῖνος ὁ Γαβρᾶς καί ὁ Μοναστρᾶν τάσσω , ἐπί ἑκάτερος δέ ἰλαδόν καθίστημι ὁ στράτευμα ὁ οὐραγία ὁ Τζιπουρέλῃ καί ὁ Αμπελά πολύς ὁ ὁ πόλεμος πείρω ἐκ μακρός ἔχω δίδωμι . ὁ δέ μέσος ὁ παράταξις αὐτός διέπω πάω ὅλος συνταράσσω φάλαγξ καί οὕτως ὥσπερ κεραυνός ὁ Τοῦρκος ἐμπίπτω καρτερός ὁ μετά αἰτέω συνάπτω πόλεμος . πολύς μέν οἶς τηνικαῦτα κτείνω ὁ βάρβαρος αγχέμαχος ὁ μάχη γίγνομαι , πολύς δέ καί δορυθήρατος ἄγω . ὁ δέ ὁ καλαμῶνι προσφεύγω τέως σῴζω · ὁ δέ αὐτοκράτωρ λαμπρός ὁ κατά αὐτός Νίκη ἀείρω πρός ὁ καλαμῶνα ἐπιστρέφω σπεύδω ἐκεῖθεν οὗτος ἀπελαύνω . ὁ δέ στρατιώτης διά ὁ βαλτώδης καί πυκνός ὁ καλάμων μή δύναμαι εἴσειμι ἐν ἀμηχανία εἰμί . καί ὅς περιζώννυμαι ὁ καλαμῶνα διά ὁ στρατιώτης πῦρ ἐκ μέρος ὁ καλάμων ἅπτω ἐπιτάσσω . οὗτος δέ γίγνομαι ὁ φλόξ εἰς ὕψος αἴρω μέγας · ὁ δέ ἐντός φεύγω ὁ πῦρ εἰς ὁ ὁ στρατιώτης ἐμπίπτω χείρ . καί οὗτος δέ ὁ μέν παρανάλωμα ξίφος γίγνομαι , ὁ δέ πρός ὁ αὐτοκράτωρ ἄγω .