anna-comnena.alexias 14.8
Οὔπω ἐνιαυτὸς εἶς παρεληλύθει καὶ λογοποιουμένην ἀκηκοὼς αὐθις [ περὶ ] τῶν Κομάνων διὰ τοῦ Ἴστρου ὀγδόης ἤδη ἐπινεμήσεως ἐφισταμένης ἀρχομένου φθινοπώρου κατὰ μῆνα Νοέμβριον ἔξεισι τῆς βασιλίδος τῶν πόλεων καὶ τὰς δυνάμεις ἁπάσας μεταπεμψάμενος κατατίθησι τούτοις εἴς τε Φιλιππούπολιν καὶ εἰς τὸν λεγόμενον Περιτζὸν καὶ Τριάδιτζαν καὶ εἰς τὸ θέμα τοῦ Νίσου μέχρι καὶ τῆς παρίστρας Βουρανιτζόβης ἐπισκήψας πολλήν τε περὶ τοὺς ἵππους αἰτῶν ἐνδείκνυσθαι ἐπιμέλειαν , ὥστε πίονας γεγονότας ἐν καιρῷ μάχης δύνασθαι φέρειν τοὺς ἐπιβάτας , αὐτὸς δὲ κατὰ τὴν Φιλιππούπολιν ἐνδιατρίβει . πόλις δέ αὕτη περὶ τὴν τῆς Θρᾴκης μεσόγειαν . Εὖρος τῇ πόλει παραρρεῖ πρὸς βορρᾶν ἄνεμον πνέοντα · ῥεῖ μέν γὰρ οἶτος ἀπὸ τῶν περάτων αὐτῶν τῆς Ῥοδόπης καὶ πολλὰς ποιούμενος ἕλικας καὶ καμπὰς παραμείβει τε τὴν Ἀδριανοῦ πολλῶν καὶ ἄλλων ἐς ταὐτὸ ποταμῶν συνεμβεβληκότων καὶ περὶ τὴν Αἶνον πόλιν ἐκδίδωσιν εἰς τὴν θάλασσαν . ΦίλιπΠον δὲ ὅταν εἴπω , οὐ τὸν Μακεδόνα λέγω , τὸν του Ἀμύντου , νεω - τέρα γὰρ ἡ πόλις τοῦ Φιλίππου τούτου , ἀλλὰ τὸν Ῥωμαῖον Φίλιππον , ὃς ὑπερωμίας γέγονεν ἀνὴρ καὶ τὴν ἰσχὺν καὶ τὸ σῶμα ἀνυπόστατος . πολίχνιον δέ ἦν τὰ πρῶτα καὶ πρὸ Φιλίππου Κρηνίδες ὀνομαζόμενον , παρ’ ἐνίων δέ Τριμοῦς . ἀλλ’ ὅ τε μέγιστος ἐκεῖνος Φίλιππος εἰς μέγεθος τὴν πόλιν ἐξάρας καὶ περικυκλώσας ταύτην τείχεσι περιβόητον τῶν ἐν Θρᾴκῃ πεποίηκε πόλεων ἱππικά τε καταστησάμενος ἐν αὐτῇ μέγιστα καὶ ἀλλ’ ἄττα κατασκευάσματα θαύματος ἄξια , ὧν ἴχνη κατέλαβον καὶ αὐτὴ μετὰ τοῦ αὐτοκράτορος ἐπιδεδημηκυῖα τὴν πόλιν κατὰ χρείαν τινά . ἡ δὲ πόλις τρίλοφός ἐστιν ἑκάστου λόφου περιζωννμένου τείχει μεγάλῳ καὶ ὑψηλῷ · ὅπου δέ πρὸς πεδιάδας ὑποκύπτει καὶ τάφρος αὐτὴν περιθέει παρ’ Εὔρῳ κειμένη . καὶ ἢν , ὡς ἔοικε , ποτέ πόλις ἡ πόλις αὕτη μεγάλη τε καὶ καλή . ἀφ οὑ δέ Ταῦροι καὶ Σκύθαι τὴν πόλιν ἐν τοῖς ἀνέκαθεν χρόνοις ἠνδραποδίσαντο , εἰς τόδε τοῦ σχήματος ἡ πόλις κατέστη , έν ᾧ ἡμεῖς κατειληφότες αὐτὴν ἐπὶ τῶν τοῦ ἐμοῦ πατρὸς σκήπτρων τὴν πόλιν μεγαλόπολιν ὡς ὄντως ἐτεκμηράμεθα . ἐδυστύχει δέ μετὰ τῶν ἄλλων καὶ ἀσεβῶν ἐπιδημίᾳ πολλῶν . Ἀρμένιοί τε γὰρ διενείμαντο τὴν πόλιν ταύτην καὶ οἱ λεγόμενοι Βογόμιλοι , περὶ ὧν ὕστερον καὶ αὐτῶν καὶ τῆς τούτων αἱρέσεως ἐροῦμεν κατὰ καιρόν , καὶ δὴ καὶ οἱ δυσθεώτατοι Παυλικιάνοι , τῆς Μανιχαϊκῆς ἀποσπάδαι τυγχάνοντες , ἐκ Παύλου καὶ Ἰωάννου , ὡς καὶ τοὔνομα λέγει , γεγενημένοι , οἱ τῆς ἀσεβείας τοῦ Μάνεντος ἐπισπασάμενοι ἄκρατον τοῖς ἀπ᾿ ἐκείνων μεταδεδώκασιν . ἠβουλόμην οὖν τὸ δόγμα τῶν Μανιχαίων ἐπιδραμεῖν καὶ συνεσπειραμένως ἀναπτύξαι , προσέτι σπουδάσαι [ τε ] τὴν ἀνατροπὴν τῶν ἀθεω - τάτων δογμάτων τούτων . ἀλλ’ ἅμα μὲν εἰδυῖα , ὅτι πᾶσίν ἐστι καταγέλαστος ἡ τῶν Μανιχαίων αἵρεσις , ἅμα δέ καὶ πρὸς τὴν ἱστορίαν ἐπισπεύδουσα παρίημι τοὺς κατὰ τούτων ἐλέγχους . καὶ ἄλλως δέ οὐ τοὺς τῆς ἡμετέρας αὐλῆς μόνον , ἀλλὰ καὶ αὐτὸν οἶδα τὸν καθ’ ἡμῶν λελυττηκότα Πορφύριον ἐν πλείοσι κεφαλαίοις εἰς ἀτοπίαν πολλὴν συνωθήσαντα τὸ τῶν Μανιχαίων φλύαρον δόγμα ἐπιστημονικώτατα περὶ τῶν δύο ἀρχῶν ἐπισκεψάμενον , εἰ καὶ ἡ μοναρχία τούτου εἰς τὴν Πλατωνικὴν ἑνάδα ἢ καὶ τὸ ἱν τοὺς ἀναγινώσκοντας ἀναγκάζει συνάγειν . ἡμεῖς γὰρ μοναρχίαν τιμῶμεν , οὐχ ἣ ἓν πρόσωπον περιγράφει . οὐδὲ τὸ ἓν τὸ τοῖ Πλάτωνος προσηκάμεθα · τουτοῒ τὸ παρ’ Ἕλλησιν ἄρρητον καὶ Χαλδαίοις ἀπὸρρητον · ἐξαρτῶσι γὰρ αἰτοῦ πολλὰς καὶ ἄλλας Μ ἀρχὰς ἐγκοσμίους τε καὶ ὑπερκοσμίοις . ἀλλὰ τούτους δὴ τοῖς ἀπὸ Μάνεντος καὶ Παύλου καὶ Ἰωάννου , τῶν τῆς Καλλινίκης , ἀγριωτέρους ὄντας τὰς γνώμας καὶ ὠμοὺς καὶ μέχρις αἵματος διακινδυνεύοντας ὁ ἐν βασιλεῦσιν ἐκεῖνος θαυμάσιος Ἰωάννης ὁ Τζιμισκῆς πολέμῳ νικήσας ἐξανδραποδισάμενος ἐκ τῆς Ἀσίας ἐκεῖθεν ἀπὸ τῶν Χαλύβων καὶ τῶν Ἀρμενιακῶν τόπων εἰς τὴν Θρᾴκην μετήνεγκε καὶ τὰ περὶ τὴν Φιλιππούπολιν αὐλίζεσθαι κατηνάγκασεν , ἅμα μὲν τῶν ἐρυμνοτάτων πόλεων καὶ φρουρίων , ἃ κατεῖχον τυραννιῶντες , ἀπαγαγών , ὁμὰ δέ καὶ φύλακας ἐπιστήσας ἀσφαλεστάτους τῶν Σκυθικῶν ἐκείνων διεκδρομῶν , ἃς ὑποσύχνως ὑπὸ βαρβάρων τἀπὶ Θρᾴκης ἐπεπόνθει χωρία · ὑπερβαίνοντες γὰρ τὰ τέμπη τοῦ Αἵμου τὰς ὑπὸ τοῦτον πεδιάδας κατέτρεχον . ὁ δ’ Αἷμος οὗτος ὄρος ἐστὶ μακρότατον κατὰ γραμμὴν παράλληλον τῇ Ῥοδόπῃ κείμενον . ἄρχεται μέν ἀπὸ τοῦ Εὐξείνου Πόντου τὸ ὄρος καὶ μικρὸν παραμείβων τοὺς καταρράκτας μέχρις αὐτῶν Ἰλλυρικῶν διήκει · οἶμαι δ᾿ , ὅτι καὶ διακοπτόμενον τῷ Ἀδριαντικῷ πελάγει πάλιν εἰς ἀντιπέραν ἤπειρον ἀναλαμβάνει καὶ μέχρις αὐτῶν Ἑρκυνίων δρυμῶν ἀποτελευτᾷ . ἑκατέρωθεν δὲ τῶν καταρρύτων αὐτοῦ πολλὰ καὶ πλουσιώτατα ἔθνη νέμεται Λάκων μὲν ὄντων βορειοτέρων καὶ τῶν Θρᾳκῶν , νοτιωτέρων δέ Θρᾳκῶν τε αὐτῶν καὶ Μακεδόνων . τοῦτον τὸν Αἷμον διαπερῶντες οἱ Νομάδες Σκύθαι κατὰ τοὺς ἀνέκαθεν χρόνους , πρὶν ἢ τοῦ Ἀλεξίου τὸ δόρυ καὶ οἱ πολλοὶ ἀγῶνες εἰς πανωλεθρίαν κατήνεγκαν , πανστρατιᾷ τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν ἐκάκουν καὶ μάλιστα τὰς ἐγγυτέροις πόλεις , ὧν προὐκάθητο ἡ πάλαι πολυθρύλλητος Φιλιππούπολις . ὁ δὲ Τζιμισκῆς Ἰωάννης τοὺς ἐκ τῆς Μανιχαϊκῆς αἱρέσεως ἀντιμάχοις ἡμῖν ποιησάμενος συμμάχους κατά γε τὰ ὅπλα ἀξιομάχους δυνάμεις τοῖς νομάσι τούτοις Σκύθαις ἀντέστησε · καὶ τὸ ἐντεῦθεν ἀπὸ τῶν λειόνων καταδρομῶν ἀνέπνευσε τὰ τῶν πόλεων . οἱ μέντοι Μανιχαῖοι φύσει ὄντες ἐλεύθεροι καὶ ἀνυπότακτοι τὸ εἰωθὸς ἐποίουν καὶ εἰς τὴν φύσιν ἀνέκαμπτον . πᾶσα γὰρ Φιλιππούπολις πλὴν ὀλίγων ὄντες Μανιχαῖοι τῶν τε αὐτόθι Χριστιανῶν ἐτυράννουν καὶ τὰ τούτων διήρπαζον μικρὰ φροντίζοντες ἢ οὐδέν τῶν ἀποστελλομένων παρὰ βασιλέως . ηὔξανον τοίνυν καὶ τὰ κύκλῳ Φιλιππουπόλεως πάντα ἦσαν αἱρετικοί . συνεισέβαλε δέ καὶ τούτοις ἕτερος ποταμὸς ὁ τῶν Ἀρμενίων ἁλμυρὸς καὶ ἄλλος ἀπὸ τῶν θολερωτάτων πηγῶν Ἰακώβου . καὶ ἦν , ὡς οὕτω γε φάναι , κακῶν ἁπάντων μισγάγκεια · καὶ τὰ μὲν δόγματα διεφώνουν , συνεφώνουν δὲ ταῖς ἀποστασίαις οἱ ἄλλοι τοῖς Μανιχαίοις . ἀλλ’ ὅ γε πα - τὴρ ἐμὸς καὶ αὐτοκράτωρ καὶ πρὸς τούτους τὴν στρατιωτι - κὴν αὐτοῦ πολυπειρίαν ἀντιτάξας τοὺς μέν ἀμαχὶ συνειλήφει , τοὺς δὲ καὶ μετὰ μάχης ἠνδραποδίσατο . οἶον δ’ αὖ τόδ’ ἔρεξε καὶ ἔτλη καρτερὸς ἀνὴρ πρᾶγμα ὄντως καὶ ἀπο - στολικώτατον . τί γὰρ ἄν τις τοῦτον οὐκ ἐπαινέσειε ; πότερον ὅτι περὶ τὰς στρατηγίας ἀμελῶς εἶχε ; καὶ μὴν ἀνατολὴν καὶ δύσιν ἐπλήρωσε τῶν στρατηγημάτων . ἀλλ’ ὅτι τοὺς λόγους παρὰ φαῦλον ἐτίθει ; καὶ μήν , ὡς οὐδεὶς ἄλλος , περὶ τὴν θείαν γραφὴν ἐσπουδάκει , ὡς καὶ τὴν γλῶτταν διαθῆξαι πρὸς τὰς τῶν αἱρετικῶν συμπλοκάς . καὶ μόνος οὕτος ὅπλα καὶ λόγους ἀνέμιξε καὶ τοῖς μέν ὅπλοις τοὺς βαρβάρους ἐνίκα , τοῖς δέ λόγοις ἐχειροῦτο τοὺς ἀντιθέους , ὡσπερ δὴ τότε καὶ κατὰ Μανιζαίων ἐξώπλιστο ἀποστολικὴν ἀντὶ στρα - τηγικῆς ἀναδεξάμενος ἀγωνίαν . καὶ ἔγωγε τοῦτον τρισκαιδέκατον ἂν ἀπόστολον ὀνομάσαιμι . καίτοι τινὲς Κωνσταντίνῳ τῷ μεγάλῳ τοῦτο τὸ κλέος προσάπτουσιν · ἐμοὶ δέ δοκεῖ ἡ σὺν τῷ Κωνσταντίνῳ τῷ αὐτοκράτορι τετάχθαι τοῦτον , ἤ εἴ τις φιλονεικείη , ἔστω μετά γε Κωνσταντῖνον ἀπόστολος ἅμα καὶ βασιλεὺς ὁ ᾿Αλέξιος ὡς γὰρ ἔφθημεν ἄνωθεν εἰρηκότες , κατὰ τὴν Φιλίππου γενόμενος διὰ τὰς εἰρημένας αἰτίας τῶν Κομάνων μήπω καταλαβόντων ὀδοῦ πάρεργον μεῖζον τοῦ ἔργου ἐποιεῖτο τοὺς Mανιχαίοις τῆς ατλμυδᾶς μετάγων θρησκείας καὶ τοῦ γλυκέος ἐμφορῶν δόγ - ματος . ἀπὸ πρωΐας οὖν μέχρι δείλῖς [ ἑῴας ] ἢ καὶ ἑσπέρας , ἔστιν οὗ καὶ δειτέρας ἢ καὶ τρίτης φυλακῆς τῆς νυκτὸς μεταπεμπόμενος τούτους τὴν ὀρθότομον ἐδίδασκε πίστιν ἐξελέγχων τὸ διεστραμμένον τῆς αὐτῶν αἱρέσεως . συμπαρῆσαν δὲ τούτῳ Εὐστράτιος ὁ τῆς Νικαίας πρόεδρος , ἀνὴρ τά τε θεῖα σοφὸς καὶ τὰ θίραθεν , αὐχῶν ἐπὶ ταῖς διαλέξεσι μᾶλλον ἢ οἱ περὶ τὴν στοὰν καὶ ἀκπδημίαν ἐνδιατρίβοντες , βοντες , καὶ αὐτὸς δὴ ὁ τῆς Φιλιππουπόλεως τῷ ἀρχιερα - τικῷ ἐγκαθιδρυμένος θρόνῳ . ἐπὶ πᾶσι δὲ καὶ πρὸ πάντων τὸν ἐμὸν Καίσαρα Νικηφόρον ὁ αὐτοκράτωρ συναιρόμενον εἶχε στομώσας τοῦτον τῇ τῶν θείων βιβλίων μελέτῃ . πολ - λοὶ μὲν οὖν τηνικαῦτα τῶν Μανιχαίων μηδὲ διστάζοντες ὅλως προσῄεσαν τοῖς ἱερεῦσιν ἐξομολογούμενοι τὰρ σφῶν ἁμαρτίας καὶ τοῦ θείου φωτίσματος ἐπιτυγχάνοντες · πολλοὺς δὲ ἦν ἰδεῖν τηνικαῦτα ὑπὲρ τοὺς Μακαβαίους ἐκείνους τῆς δὲ ἦν ἰδεῖν τηνικαῦτα ὑπὲρ τοὺς Μακαβαίους ἐκείνους τῆς ο θείων προφέροντας γραφῶν ἐντεῦθεν ἰσχυροποιεῖν οἰομένους τὸ σφῶν αὐτῶν κατάπτυστον δόγμα . ἀλλὰ τῇ συνεχεῖ τοῦ αὐτοκράτορος ὁμιλίᾳ καὶ ταῖς συχναῖς παραινέσεσι καὶ τού - των οἱ πλείους πειθόμενοι τοῦ θείου μετέσχον βαπτίσματος . καὶ γὰρ ἐξ ἀνατολῶν ἡλιακῶν ἀκτίνων ἐς βαθυτάτην νύκτα πολλάκις τὰ τῆς διαλέξεως παρετείνετο , καὶ τῆς τοιαύτης ὁμιλίας μὴ ἀφιστάμενος ἄσιτος τὰ πολλὰ διετέλει καὶ ταῦτα ἐν καιρῷ θέρους ἐν ὑπαίθρῳ σκηνῇ διακαρτερῶν .
Lemmas: οὔπω ἐνιαυτός εἰμί παρέρχομαι καί λογοποιέω ἀκούω αὖθις [ περί ] ὁ κομάς διά ὁ Ἴστρος ὄγδοος ἤδη ἐπινέμησις ἐφίστημι ἄρχω φθινόπωρον κατά μείς Νοέμβριος ἔξειμι ὁ βασιλίς ὁ πόλις καί ὁ δύναμις ἅπας μεταπέμπω κατατίθημι οὗτος εἰς τε Φιλιππούπολις καί εἰς ὁ λέγω Περιτζὸν καί Τριάδιτζαν καί εἰς ὁ θέμα ὁ Νῖσος μέχρι καί ὁ παρίστρας βουρανιτζοβαινω ἐπισκήπτω πολύς τε περί ὁ ἵππος αἰτέω ἐνδείκνυμι ἐπιμέλεια , ὥστε πίων γίγνομαι ἐν καιρός μάχη δύναμαι φέρω ὁ ἐπιβάτης , αὐτός δέ κατά ὁ Φιλιππούπολις ἐνδιατρίβω . πόλις δέ οὗτος περί ὁ ὁ Θρᾴκη μεσόγεια . Εὖρος ὁ πόλις παραρρέω πρός Βορέας ἄνεμος πνέω · ῥέω μέν γάρ οἶτος ἀπό ὁ πέρας αὐτός ὁ Ῥοδόπη καί πολύς ποιέω ἕλιξ καί καμπή παραμείβω τε ὁ Ἀδριανός πολύς καί ἄλλος εἰς αὐτός ποταμός συμβάλλω καί περί ὁ Αἶνος πόλις ἐκδίδωμι εἰς ὁ θάλασσα . Φίλιππος δέ ὅταν εἶπον , οὖον ὁ Μακεδών λέγω , ὁ ὁ Ἀμύντας , νέος - τέρας γάρ ὁ πόλις ὁ Φίλιππος οὗτος , ἀλλά ὁ Ῥωμαῖος Φίλιππος , ὅς ὑπερωμίας γίγνομαι ἀνήρ καί ὁ ἰσχύς καί ὁ σῶμα ἀνυπόστατος . πολίχνιον δέ εἰμί ὁ πρῶτος καί πρό Φίλιππος Κρηνίς ὀνομάζω , παρά ἔνιοι δέ τρυμός . ἀλλά ὅς τε μέγας ἐκεῖνος Φίλιππος εἰς μέγεθος ὁ πόλις ἐξαίρω καί περικυκλόω οὗτος τεῖχος περιβόητος ὁ ἐν Θρᾴκη ποιέω πόλις ἱππικός τε καθίστημι ἐν αὐτός μέγας καί ἀλλά τις κατασκεύασμα θαῦμα ἄξιος , ὅς ἴχνος καταλαμβάνω καί αὐτός μετά ὁ αὐτοκράτωρ ἐπιδημέω ὁ πόλις κατά χρεία τις . ὁ δέ πόλις τρίλοφος εἰμί ἕκαστος λόφος περιζώννυμι τεῖχος μέγας καί ὑψηλός · ὅπου δέ πρός πεδιάς υποκύπτω καί τάφρος αὐτός περιθέω παρά Εὖρος κεῖμαι . καί εἄν , ὡς ἔοικα , ποτός πόλις ὁ πόλις οὗτος μέγας τε καί καλός . ἀπό ὅς δέ Ταῦρος καί Σκύθης ὁ πόλις ἐν ὁ ἀνέκαθεν χρόνος ἀνδραποδίζω , εἰς ὅδε ὁ σχῆμα ὁ πόλις καθίστημι , ἐν ὅς ἐγώ καταλαμβάνω αὐτός ἐπί ὁ ὁ ἐγώ πατήρ σκῆπτρον ὁ πόλις Μεγαλόπολις ὡς εἰμί τεκμαίρομαι . δυστυχέω δέ μετά ὁ ἄλλος καί ἀσεβής ἐπιδημία πολύς . Ἀρμένιος τε γάρ διανέμω ὁ πόλις οὗτος καί ὁ λέγω Βογόμιλοι , περί ὅς ὕστερος καί αὐτός καί ὁ οὗτος αἵρεσις εἴρω κατά καιρός , καί δή καί ὁ δύσθεος Παυλικιάνος , ὁ Μανιχαϊκός ἀποσπάδαι τυγχάνω , ἐκ Παῦλος καί Ἰωάννης , ὡς καί ὄνομα λέγω , γίγνομαι , ὁ ὁ ἀσέβεια ὁ Μάνες ἐπισπάω ἄκρατος ὁ ἀπό ἐκεῖνος μεταδίδωμι . βούλομαι οὖν ὁ δόγμα ὁ Μανιχαῖος ἐπιτρέχω καί συνεσπειραμένως ἀναπτύσσω , προσέτι σπουδάζω [ τε ] ὁ ἀνατροπή ὁ ἄθεος - Τάτων δόγμα οὗτος . ἀλλά ἅμα μέν οἶδα , ὅτι πᾶς εἰμί καταγέλαστος ὁ ὁ Μανιχαῖος αἵρεσις , ἅμα δέ καί πρός ὁ ἱστορία ἐπισπεύδω παρίημι ὁ κατά οὗτος ἔλεγχος . καί ἄλλως δέ οὖον ὁ ὁ ἡμέτερος αὐλή μόνος , ἀλλά καί αὐτός οἶδα ὁ κατά ἐγώ λυσσάω Πορφύριον ἐν πλείων κεφάλαιος εἰς ἀτοπία πολύς συνωθέω ὁ ὁ Μανιχαῖος φλύαρος δόγμα ἐπιστημονικός περί ὁ δύο ἀρχή ἐπισκοπέω , εἰμί καί ὁ μοναρχία οὗτος εἰς ὁ πλατωνικός ἑνάς ἢ καί ὁ ἐν ὁ ἀναγιγνώσκω ἀναγκάζω συνάγω . ἐγώ γάρ μοναρχία τιμάω , οὐ ὅς εἷς πρόσωπον περιγράφω . οὐδέ ὁ εἷς ὁ τοῖ Πλάτων προσίημι · οὗτος ὁ παρά Ἕλλην ἄρρητος καί Χαλδαῖος ἀπόρρητος · ἐξαρτάω γάρ αἰτέω πολύς καί ἄλλος Μ ἀρχή εγκόσμιος τε καί ὑπερκόσμιος . ἀλλά οὗτος δή ὁ ἀπό Μάνες καί Παῦλος καί Ἰωάννης , ὁ ὁ Καλλινίκης , ἄγριος εἰμί ὁ γνώμη καί ὠμός καί μέχρι αἷμα διακινδυνεύω ὁ ἐν βασιλεύς ἐκεῖνος θαυμάσιος Ἰωάννης ὁ Τζιμισκῆς πόλεμος νικάω ἐξανδραποδίζομαι ἐκ ὁ Ἀσία ἐκεῖθεν ἀπό ὁ Χάλυψ καί ὁ Ἀρμενιακός τόπος εἰς ὁ Θρᾴκη μεταφέρω καί ὁ περί ὁ Φιλιππούπολις αὐλίζομαι καταναγκάζω , ἅμα μέν ὁ ἐρυμνός πόλις καί φρούριον , ὁ κατέχω τυραννιάω , ἀπάγω , ὁμός δέ καί φύλαξ ἐφίστημι ἀσφαλής ὁ Σκυθικός ἐκεῖνος διεκδρομή , ὅς ὑποσύχνως ὑπό βάρβαρος ἐπί Θρᾴκη πάσχω χωρίον · ὑπερβαίνω γάρ ὁ Τέμπη ὁ Αἷμος ὁ ὑπό οὗτος πεδιάς κατατρέχω . ὁ δέ Αἷμος οὗτος ὄρος εἰμί μακρός κατά γραμμή παράλληλος ὁ Ῥοδόπη κεῖμαι . ἄρχω μέν ἀπό ὁ Εὔξεινος Πόντος ὁ ὄρος καί μικρός παραμείβω ὁ καταρράκτης μέχρι αὐτός Ἰλλυρικός διήκω · οἴομαι δέ , ὅτι καί διακόπτω ὁ Ἀδριαντικῷ πέλαγος πάλιν εἰς ἀντιπέραν ἤπειρος ἀναλαμβάνω καί μέχρι αὐτός Ἑρκύνιος δρυμός ἀποτελευτάω . ἑκατέρωθεν δέ ὁ κατάρρυτος αὐτός πολύς καί πλούσιος ἔθνος νέμω Λάκων μέν εἰμί βόρειος καί ὁ Θρᾷξ , νότιος δέ Θρᾷξ τε αὐτός καί Μακεδών . οὗτος ὁ Αἵμων διαπεράω ὁ Νομάς Σκύθης κατά ὁ ἀνέκαθεν χρόνος , πρίν ἢ ὁ Ἀλέξιος ὁ δόρυ καί ὁ πολύς ἀγών εἰς πανωλεθρία καταφέρω , πανστρατιᾷ ὁ Ῥωμαῖος ἡγεμονία κακόω καί μάλιστα ὁ ἐγγύτερος πόλις , ὅς προκάθημαι ὁ πάλαι πολυθρύλλητος Φιλιππούπολις . ὁ δέ Τζιμισκῆς Ἰωάννης ὁ ἐκ ὁ Μανιχαϊκός αἵρεσις ἀντιμαχέω ἐγώ ποιέω σύμμαχος κατά γε ὁ ὅπλον ἀξιόμαχος δύναμις ὁ Νομάς οὗτος Σκύθης ἀνθίστημι · καί ὁ ἐντεῦθεν ἀπό ὁ λειονος καταδρομή ἀναπνέω ὁ ὁ πόλις . ὁ μέντοι Μανιχαῖος φύσις εἰμί ἐλεύθερος καί ἀνυπότακτος ὁ εἴωθα ποιέω καί εἰς ὁ φύσις ἀνακάμπτω . πᾶς γάρ Φιλιππούπολις πλήν ὀλίγος εἰμί Μανιχαῖος ὁ τε αὐτόθι Χριστιανός τυραννέω καί ὁ οὗτος διαρπάζω μικρός φροντίζω ἢ οὐδείς ὁ ἀποστέλλω παρά βασιλεύς . αὐξάνω τοίνυν καί ὁ κύκλος Φιλιππούπολις πᾶς εἰμί αἱρετικός . συνεισβάλλω δέ καί οὗτος ἕτερος ποταμός ὁ ὁ Ἀρμένιος ἁλμυρός καί ἄλλος ἀπό ὁ θολερός πηγή Ἰάκωβος . καί εἰμί , ὡς οὗτος γε φαίνω , κακός ἅπας μισγάγκεια · καί ὁ μέν δόγμα διαφωνέω , συμφωνέω δέ ὁ ἀποστασία ὁ ἄλλος ὁ Μανιχαῖος . ἀλλά ὅς γε πῃ - Τῆρ ἐμός καί αὐτοκράτωρ καί πρός οὗτος ὁ στρατιους - κάν αὐτός πολυπειρία ἀντιτάσσω ὁ μέν ἀμαχεί συλλαμβάνω , ὁ δέ καί μετά μάχη ἀνδραποδίζω . οἶος δέ αὖος ὅδε ῥέζω καί ἔτλην καρτερός ἀνήρ πρᾶγμα εἰμί καί ἀπος - στολικώτατον . τίς γάρ ἄν τις οὗτος οὐ ἐπαινέω ; πότερος ὅτι περί ὁ στρατηγία ἀμελής ἔχω ; καί μήv ἀνατολή καί δύσις πληρόω ὁ στρατήγημα . ἀλλά ὅτι ὁ λόγος παρά φαῦλος τίθημι ; καί μείς , ὡς οὐδείς ἄλλος , περί ὁ θεῖος γραφή σπουδάζω , ὡς καί ὁ γλῶσσα διατίθημι πρός ὁ ὁ αἱρετικός συμπλοκή . καί μόνος οὗτος ὅπλον καί λόγος ἀναμίσγω καί ὁ μέν ὅπλον ὁ βάρβαρος νικάω , ὁ δέ λόγος χειρόομαι ὁ ἀντίθεος , ὡς δή τότε καί κατά μανιζαιος ἐξοπλίζω ἀποστολικός ἀντί στρα - τηγικεω ἀναδέχομαι ἀγωνία . καί ἔγωγε οὗτος τρισκαιδέκατος εἄν ἀπόστολος ὀνομάζω . καίτοι τις Κωνσταντῖνος ὁ μέγας οὗτος ὁ κλέος προσάπτω · ἐγώ δέ δοκέω ὁ σύν ὁ Κωνσταντῖνος ὁ αὐτοκράτωρ τάσσω οὗτος , ἤ εἰμί τις φιλονεικέω , ἵστημι μετά γε Κωνσταντῖνος ἀπόστολος ἅμα καί βασιλεύς ὁ Ἀλέξιος ὡς γάρ φθάνω ἄνωθεν ἐρῶ , κατά ὁ Φίλιππος γίγνομαι διά ὁ εἴρω αἴτιος ὁ κομάς μήπω καταλαμβάνω οὐδός πάρεργον μείζων ὁ ἔργον ποιέω ὁ mανιχαιος ὁ ατλμυδαις μετάγω θρησκεία καί ὁ γλυκύς ἐμφορέω δόγος - μα . ἀπό Πρωΐας οὖν μέχρι δείλῖς [ ἑῷος ] ἢ καί ἑσπέρα , εἰμί ὅς καί δύο ἢ καί τρίτος φυλακή ὁ νύξ μεταπέμπω οὗτος ὁ ορθοτομος διδάσκω πίστις ἐξελέγχω ὁ διαστρέφω ὁ αὐτός αἵρεσις . συμπάρειμι1 δέ οὗτος Εὐστράτιος ὁ ὁ Νίκαια πρόεδρος , ἀνήρ ὁ τε θεῖον σοφός καί ὁ θίραθεν , αὖχος ἐπί ὁ διάλεξις μᾶλλον ἢ ὁ περί ὁ στοά καί ἀκπδημίαν ἐνδιατρίβω , ὕω , καί αὐτός δή ὁ ὁ Φιλιππούπολις ὁ αρχιαρα - τικῷ ἐγκαθιδρύω θρόνος . ἐπί πᾶς δέ καί πρό πᾶς ὁ ἐμός Καῖσαρ Νικηφόρος ὁ αὐτοκράτωρ συναίρω ἔχω στομόω οὗτος ὁ ὁ θεῖον βιβλίον μελέτη . πολ - λόω μέν οὖν τηνικαῦτα ὁ Μανιχαῖος μηδέ διστάζω ὅλως πρόσειμι ὁ ἱερεύς ἐξομολογέω ἄρα σφεῖς ἁμαρτία καί ὁ θεῖον φώτισμα ἐπιτυγχάνω · πολύς δέ εἰμί ὁράω τηνικαῦτα ὑπέρ ὁ Μακαβαῖος ἐκεῖνος ὁ δέ εἰμί ὁράω τηνικαῦτα ὑπέρ ὁ Μακαβαῖος ἐκεῖνος ὁ ὁ θεῖον προφέρω γραφεύς ἐντεῦθεν ἰσχυροποιέω οἴομαι ὁ σφεῖς αὐτός κατάπτυστος δόγμα . ἀλλά ὁ συνεχής ὁ αὐτοκράτωρ ὁμιλία καί ὁ συχνός παραίνεσις καί ὅς - ὁ ὁ πλείων πείθω ὁ θεῖον μετέχω βάπτισμα . καί γάρ ἐκ ἀνατολή ἡλιακός ἀκτίς εἰς βαθύς νύξ πολλάκις ὁ ὁ διάλεξις παρατείνω , καί ὁ τοιοῦτος ὁμιλία μή ἀφίστημι ἄσιτος ὁ πολύς διατελέω καί οὗτος ἐν καιρός θέρος ἐν ὕπαιθρος σκηνή διακαρτερέω .