anna-comnena.alexias 6.8
Ὁ δὲ βασιλεὺς μετὰ τῶν αὐτομολησάντων πρὸς αὐτὸν τοῦ κόμητος Βρυεννίου Λατίνων , τροπαιοφόρος νικητὴς πρὸς τὴν μεγαλόπολιν ἐπαναζεύγνυσιν , ὡς ἄνωθεν εἴρηται , πρώτην ἄγοντος τοῦ Δεκεμβρίου μηνός , ἑβδόμης ἐπινεμήσεως τὴν βασιλίδα κατὰ τὸ ἀφωρισμένον πάλαι ταῖς τικτούσαις τῶν βασιλίδων οἴκημα ἐπὶ ταῖς ὠδῖσιν εὑρηκώς · πόρφυραν δὲ τοῦτο οἱ ἀνέκαθεν ὀνομάζουσιν , ἐξ οὖ ναὶ τὸ τῶν πορφυρογεννήτων ὄνομα εἰς τὴν οἰκουμένην διέδραμεν . κατὰ δὲ τὸ περίορθρον σάββατον δὲ ἦν ) τίκτεται τούτοις παίδιον θῆλυ ἐμφερές , ὡς ἔλεγον , κατὰ πάντα τῷ πατρί · ἐγὼ δὲ ἥν ἅν τοῦτο . καὶ ὥς γε τῆς βασιλίδος καὶ μητέρος ἔν τισι καιροῖς διηγουμένης ἤκουον , ὅτι πρὸ τρίτης ἡμέρας τῆς τοῦ βασιλέως εἰς τὰ ἀνάκτορα εἰσελεύσεως , ( ἐπανῄει γὰρ ἤδη ἀπὸ τῆς Ῥομπέρτου μάγης καὶ τῶν πολλῶν ἐκείνων πολέμων καὶ κότων , ) ταῖς ὠδῖδι συνεχομένη , σταυροῦ τύπον τῇ γαστρὶ ἐνσημήνασα ἔφη “ μεῖνον ἔτι παίδιον τὴν τοῦ πατρὸς ἄφιξιν . " πολλὰ δὲ αὐτήν , ὡς ἔλεγεν , ἡ πρωτοβεστιαρία καὶ μήτηρ αὐτῆς καταμεμψαμένη ἔφη μετ’ ὀργῆς “ εἰ δὲ μετὰ μῆνα ἐλεύσεται , οἶδας ; καὶ πῶς αὐτὴ τοσαύταις ὀδύναις ἐγκαρτε - ρήσαις ; " ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἡ ἐκείνης μήτηρ · τὸ δέ γε τῆς βασιλίδος ἐπίταγμα πέρας εἰλήφει , ὅπερ κἀν τῇ γαστρὶ τὴν εἰς τὸ μέλλον πρὸς τοὺς γειναμένους εὔνοιαν ἀριδήλως ὑπεσημαίνετο . καὶ γὰρ μετὰ ταῦτα εἰς ἡλικίαν ἐπιδεδωκυῖα καὶ τὸ φρονοῦν καθαρῶς , φιλομήτωρ κατὰ ταὐτὸν ἐγεγόνειν καὶ φιλοπάτωρ . καὶ μάρτυρες τοῦ τοιούτου ἤθους εἰσί μοι πολλοὶ μὲν τῶν ἀνθρώπων , ἤδη δὲ καὶ πάντες , ὁπόσοι τἀμὰ γινώσκουσι , προσεπιμαρτυρούντων αὐτοῖς καί τῶν | πολλῶν μου ὑπὲρ τῶν γονέων ἄθλων καὶ καμάτων καὶ τῶν κινδύνων ἐκείνων , εἰς οὓς ἐμαυτὴν διὰ τὸ πρὸς ἐκείνους φίλτρον ἐνέβαλον , ἀφειδήσασα μὲν καἰ τιμῆς καὶ χρημάτων καὶ αὐτῆς τῆς ζωῆς · οὕτω γάρ με τὸ πρὸς αὐτοὺς φίλτρον ἐξέκαεν , ὡς καὶ αὐτὴν τὴν ψυχὴν δι’ αὐτοὺς προέσθαι πολλά - κις . ἀλλὰ μήπω περὶ τούτων . ἀνατρεχέτω δ’ αὖθις ὁ λόγος πρὸς τὰ ἐξ αὐτῆς μοι ξυμπεσόντα γενέσεως . πάντων γὰρ τῶν συνήθων ἐπὶ τοῖς νεογνοῖς τῶν βασιλέων παισὶ δαψιλέστερον τελεσθέντων , ὡς λέγεται , εὐφημιῶν δηλαδὴ καὶ δωρεῶν καὶ φιλοτιμημάτων παρεχομένων τοῖς λογάσι τῆς συγκλήτου καὶ τοῦ στρατοῦ , πλέον ἤπερ ποτὲ ἔχαιρον , ἐσκίρτων , ἐπαιάνιζον ἅπαντες , καὶ μᾶλλον οἱ τῇ βασιλίδι καθ’ αἷμα προσήκοντες οὐκ εἶχον ὑφ’ ἡδονῆς ὅ τι καὶ γένοιντο . μετρη - τῶν δέ τινων παρελθουσῶν ἡμερῶν , στέφους κἀμὲ ἄξιοῦσιν οὶ γονεῖς νὼ βασιλικοῦ διαδήματος . ἐπεὶ δέ , Κωνσταντίνου τοῦ υἱοῦ τοῦ προβεβασιλευκότος Μιχαὴλ τοῦ Δούκα , περὶ οὗ πολλάκις ὁ λόγος ἐμνήσθη , συμβασιλεύοντος ἔτι τῷ αὐτοκράτορι καἰ ἐμῷ πατρὶ κἀν ταῖς δωρεαῖς δι’ ἐρυθρῶν αυνυπογράφοντος τούτῳ κἀν ταῖς προπομπαῖς μετὰ τιάρας αὐτῷ συνεφεπομένου κἀν ταῖς εὐφημίαις δευτέρου εὐφημουμένου , κἀγὼ εὐφημεῖσθαι ἔμελλον , Κωνσταντῖνον καὶ Ἄνναν ὲν ταὐτῷ ἐξεφώνουν ἐν τοῖς τῆς εὐφημίας καιροῖς οἱ τῆς εὐφημίας προεξάρχοντες . καἰ τοῦτο δὴ μέχρι καιρῶν ἱκανῶν ἐτελεῖτο , ὥς γέ μοι τῶν συγγενῶν καὶ ἐμῶν γεννητόρων ἐν ὑστέροις πολλάκις διηγουμένων ἀκήκοα προμάντευμα δὲ ἴσως τοῦτο τῶν ἐμοὶ ξυμπεσόντων ἦν εἴτε εὐτυχημάτων , εἶτε τοῦμπαλιν δυστυχημάτων . ἔπει δὲ τοῖς βασιλεῦσι καὶ δεύτερον ἐτέχθη θῆλυ , ἀναφέρον μὲν κατὰ τὴν ὄψιν εἰς τοὺς προγόνους , ἐμφαῖνον δὲ ἅμα καὶ τὴν ἐσύστερον ἐπιλάμπουσαν αὐτῷ ἀρετήν τε κὼ φρόνησιν , ἐπεπόθουν καὶ ἄρρεν τεκεῖν καὶ δι’ εὐχῆς αὐτοῖς τοῦτ᾿ ἦν . ἐπινεμήσεως οὖν ἑνδεκάτης τρεχούσης , τίκτεται τούτοις καὶ ἄρρεν . εὐθὺς οὖν οἱ μὲν γονεῖς ἐγεγήθεσαν , καὶ πένθους οὐκέτι ἴπῳ αὐτοῖς ἐπιλέλειπτο , τῆς σφῶν ἐπιθυμίας εἰς ἔργον προαχθείσης . τὸ δὲ ὑπήκοον ἅπαν ἐσκίρτων , τοὺς κρατοῦντας οὕτω χαίροντας ὁρῶν , συνέχαιρον ἀλλήλοις , ἐγεγήθεσαν . καὶ ἦν ἰδεῖν τὰ βασίλεια χαρμονῆς ἀνάπλεω , καὶ πένθος οὐδαμοῦ , οὐδὲ ἑτέρας οἱασδηποτοῦν ἐννοίας , τῶν μὲν ἐκ μέσης θαλάμης καρδίας χαιρόντων ὁπόσοι εὐνοι , τῶν δὲ συσχηματιζομένων χαίρειν . ἔστι μὲν τὸ ὑπήκοον ὡς ἐπίπαν δύσνουν τοῖς κρατοῦσιν , σχηματιζόμενον δὲ τὰ πολλὰ καὶ διὰ κολακείας ἐπισπώμενον τοὺς ὑπερέχοντας . ὅμως δ᾿ οὖν κοινὴν ἦν ἰδεῖν τότε τὴν χαρμονὴν συνηδομένων ἁπάντων . τὸ δὲ παιδίον μέλαν ἦν τὴν χροιάν , μέτωπον τούτῳ εὐρύ , παρειαὶ ὑπόξηροι , ῥὶς οὔτε σιμή , οὔτε κάμπτουσα πρὸς τὸ γρυπόν , ἀλλὰ μέση πως ἀμφοῖν · ὀφθαλμοὶ μελάντεροι καὶ τὸ ὑποκαθήμενον ἦθος ὀξύ , ὅσον ἐκ βρεφυλλίου σώματος εἰκάσαι , ἐμφαίνοντες . ἐθέλοντες τοιγαροῦν τουτὶ τὸ παίδιον εἰς τὴν αὐτοκράτορος περιωπὴν ἀναβιβάσαι καὶ κλῆρον οἷον αὐτῷ τὴν βασίλειαν Ῥωμαίων καταλιπεῖν , εἰς τὴν τοῦ θεοῦ μεγάλην ἐκκλησίαν τοῦ θείου βαπτίσματος καὶ τοῦ στέφους αὐτὸ ἀξιοῦσιν . τοιαῦτα τοίνυν τὰ τοῖς πορφυρογεννήτοις ἥμιν ἐξ αὐτῶν βαλβίδων τῆς ἡμῶν γενέσεως ξυμβάντα · τὰ δέ γε ἐσύστερον ξυμπεσόντα κατὰ τὸν προσήκοντα ῥηθήσεται τόπον .
Lemmas: ὁ δέ βασιλεύς μετά ὁ αὐτομολέω πρός αὐτός ὁ κόμης Βρυεννίου Λατῖνος , τροπαιοφόρος νικητής πρός ὁ Μεγαλόπολις ἐπαναζεύγνυμι , ὡς ἄνωθεν εἴρω , πρῶτος ἄγω ὁ Δεκέμβριος μείς , ἕβδομος ἐπινέμησις ὁ βασιλίς κατά ὁ ἀφορίζω πάλαι ὁ τίκτω ὁ βασιλίς οἴκημα ἐπί ὁ ὠδίς εὑρίσκω · πορφύρα δέ οὗτος ὁ ἀνέκαθεν ὀνομάζω , ἐκ οὖον ναί ὁ ὁ πορφυρογέννητος ὄνομα εἰς ὁ οἰκέω διατρέχω . κατά δέ ὁ περίορθρον σάββατον δέ εἰμί ) τίκτω οὗτος παιδίον θῆλυς ἐμφερής , ὡς λέγω , κατά πᾶς ὁ πατήρ · ἐγώ δέ ὅς ὅς οὗτος . καί ὅς γε ὁ βασιλίς καί μήτηρ ἐν τις καιρός διηγέομαι ἀκούω , ὅτι πρό τρίτος ἡμέρα ὁ ὁ βασιλεύς εἰς ὁ ἀνάκτορον εἰσέλευσις , ( ἐπάνειμι γάρ ἤδη ἀπό ὁ Ῥομπέρτος Μάγης καί ὁ πολύς ἐκεῖνος Πολέμων καί κότος , ) ὁ ὠδίς συνέχω , σταυρός τύπος ὁ γαστήρ ἐνσημαίνω φημί “ μένω ἔτι παιδίον ὁ ὁ πατήρ ἄφιξις . " πολύς δέ αὐτός , ὡς λέγω , ὁ πρωτοβεστιαρία καί μήτηρ αὐτός καταμέμφομαι φημί μετά ὀργή “ εἰμί δέ μετά μείς ἔρχομαι , οἶδα ; καί πῶς αὐτός τοσοῦτος ὀδύνη έγχαρτος - ῥήγνυμι ; " ἀλλά οὗτος μέν ὁ ἐκεῖνος μήτηρ · ὁ δέ γε ὁ βασιλίς ἐπίταγμα πέρας λαμβάνω , ὅσπερ ἐν ὁ γαστήρ ὁ εἰς ὁ μέλλω πρός ὁ γείνομαι εὔνοια ἀρίδηλος ὑποσημαίνω . καί γάρ μετά οὗτος εἰς ἡλικία ἐπιδίδωμι καί ὁ φρονέω καθαρός , Φιλομήτωρ κατά αὐτός γίγνομαι καί Φιλοπάτωρ . καί μάρτυς ὁ τοιοῦτος ἦθος εἰμί ἐγώ πολύς μέν ὁ ἄνθρωπος , ἤδη δέ καί πᾶς , ὁπόσος ἐμός γιγνώσκω , προσεπιμαρτυρέω αὐτός καί ὁ | πολύς ἐγώ ὑπέρ ὁ γονεύς ἆθλος καί κάματος καί ὁ κίνδυνος ἐκεῖνος , εἰς ὅς ἐμαυτοῦ διά ὁ πρός ἐκεῖνος φίλτρον ἐμβάλλω , ἀφειδέω μέν καίω τιμή καί χρῆμα καί αὐτός ὁ ζωή · οὗτος γάρ ἐγώ ὁ πρός αὐτός φίλτρον ἐκκαίω , ὡς καί αὐτός ὁ ψυχή διά αὐτός προΐημι πολύς - κίς . ἀλλά μήπω περί οὗτος . ἀνατρέχω δέ αὖθις ὁ λόγος πρός ὁ ἐκ αὐτός ἐγώ συμπίπτω γένεσις . πᾶς γάρ ὁ συνήθης ἐπί ὁ νεογνός ὁ βασιλεύς παῖς δαψιλής τελέω , ὡς λέγω , εὐφημίζω δηλαδή καί δωρεά καί φιλοτιμημα παρέχω ὁ λογάς ὁ σύγκλητος καί ὁ στρατός , πλέω ἤ2 ποτέ χαίρω , σκιρτάω , παιανίζω ἅπας , καί μᾶλλον ὁ ὁ βασιλίδι κατά αἷμα προσήκω οὐ ἔχω ὑπό ἡδονή ὅς τίς καί γίγνομαι . μετρέω - ὁ δέ τίνω παρέρχομαι ἡμέρα , στέφος ἐγώ ἀξιόω οἷ γονεύς ἐγώ βασιλικός διάδημα . ἐπεί δέ , Κωνσταντῖνος ὁ υἱός ὁ προβασιλεύω Μιχαήλ ὁ Δούκας , περί ὅς πολλάκις ὁ λόγος μιμνήσκω , συμβασιλεύω ἔτι ὁ αὐτοκράτωρ καίω ἐμός πατήρ ἐν ὁ δωρεά διά ἐρυθρός αυνυπογραφω οὗτος ἐν ὁ προπομπή μετά τιάρα αὐτός συνεφέπομαι ἐν ὁ εὐφημία δύο εὐφημέω , ἐγώ εὐφημέω μέλλω , Κωνσταντῖνος καί Ἄννα εἰμί αὐτός ἐκφωνέω ἐν ὁ ὁ Εὐφημία καιρός ὁ ὁ Εὐφημία προεξάρχων . καίω οὗτος δή μέχρι καιρός ἱκανός τελέω , ὅς γε ἐγώ ὁ συγγενής καί ἐμέω γεννήτωρ ἐν ὕστερος πολλάκις διηγέομαι ἀκούω προμάντευμα δέ ἴσως οὗτος ὁ ἐγώ συμπίπτω εἰμί εἴτε εὐτύχημα , ἄγω τούμπαλιν δυστύχημα . ἔπος δέ ὁ βασιλεύς καί δύο τίκτω θῆλυς , ἀναφέρω μέν κατά ὁ ὄψις εἰς ὁ πρόγονος , ἐμφαίνω δέ ἅμα καί ὁ ἐσύστερον ἐπιλάμπω αὐτός ἀρετή τε Κῶς φρόνησις , ἐπιποθέω καί ἄρσην τίκτω καί διά εὐχή αὐτός οὗτος εἰμί . ἐπινέμησις οὖν ἑνδέκατος τρέχω , τίκτω οὗτος καί ἄρσην . εὐθύς οὖν ὁ μέν γονεύς γηθέω , καί πένθος οὐκέτι ἶπος αὐτός ἐπιλείπω , ὁ σφεῖς ἐπιθυμία εἰς ἔργον προάγω . ὁ δέ ὑπήκοος ἅπας σκιρτάω , ὁ κράτος οὗτος χαίρω ὁράω , συγχαίρω ἀλλήλων , γηθέω . καί εἰμί ὁράω ὁ βασίλεια χαρμονή ἀνάπλεος , καί πένθος οὐδαμοῦ , οὐδέ ἕτερος οί̔ας ἔννοια , ὁ μέν ἐκ μέσος θαλάμη Καρδία χαίρω ὁπόσος εὐνοι , ὁ δέ συσχηματίζω χαίρω . εἰμί μέν ὁ ὑπήκοος ὡς ἐπίπαν δύσνους ὁ κρατέω , σχηματίζω δέ ὁ πολύς καί διά κολακεία ἐπισπάω ὁ ὑπερέχω . ὅμως δέ οὖν κοινός εἰμί ὁράω τότε ὁ χαρμονή συνήδομαι ἅπας . ὁ δέ παιδίον μέλας εἰμί ὁ χροιά , μέτωπον οὗτος εὐρύς , παρειά ὑπόξηρος , ῥίς οὔτε σιμός , οὔτε κάμπτω πρός ὁ γρύψ , ἀλλά μέσος πως ἄμφω · ὀφθαλμός μέλας καί ὁ ὑποκάθημαι ἦθος ὀξύς , ὅσος ἐκ βρεφύλλιον σῶμα εἰκάζω , ἐμφαίνω . ἐθέλω τοιγάρ οὗτος ὁ παιδίον εἰς ὁ αὐτοκράτωρ περιωπή ἀναβιβάζω καί κλῆρος οἷος αὐτός ὁ βασίλεια Ῥωμαῖος καταλείπω , εἰς ὁ ὁ θεός μέγας ἐκκλησία ὁ θεῖον βάπτισμα καί ὁ στέφος αὐτός ἀξιόω . τοιοῦτος τοίνυν ὁ ὁ πορφυρογέννητος ἐγώ ἐκ αὐτός βαλβίς ὁ ἐγώ γένεσις συμβαίνω · ὁ δέ γε ἐσύστερον συμπίπτω κατά ὁ προσήκω εἴρω τόπος .