anna-comnena.alexias 2.10
Ἅμα δὲ τούτοις καὶ οἱ τοῦ Μελισσηνοῦ πρέσβεις σφοδρῶς ἐπέκειντο ἀπαιτοῦντες τὸν ὑπεσχημένον χρυσόβουλλον λόγον . καὶ ὁ Μαγγάνης εὐθὺς μετεκαλεῖτο κομίσων αὐτόν . ὁ δὲ τὸν μὲν χρυσόβουλλον λόγον γεγραμμένον ἔχειν ἔλεγε , τὸ δέ γε χρησιμεῦον σκεῦος εἰς τὰς βασιλικὰς ὑπογραφὰς αὐτῆ̣ γραφίδι ἀπολωλεκέναι διισχυρίζετο , κρυψίνους ὢν ἀνὴρ καὶ δεινὸς τὸ μέλλον ῥᾷστα προϊδεῖν καὶ ἐκ μὲν τοῦ παρεληλυθότος θηρᾶσαι τὸ συνοῖσον , τὸ δέ γε ἐνεστὸς άκριβῶς διαγνῶναι καὶ πρὸς ὅπερ ἂν βούλοιτο εὐφυῶς μετενεγκεῖν , ἐπισκιάσαι τε πράγματα , εἰ μόνον θελήση . ἀνεβάλλετο γαρ γὰρ τὴν τοῦ χρυσοβούλλου γραφὴν ὁ Μαγγάνης , τὰς ἐπλίδας διδοὺς τῷ Μελισσηνῷ . ἐδεδίει γάρ , μὴ τοῦ κρυσοβούλλου τάχιον ἢ προσήκει καταπεμφθέντος αὐτῷ , ᾡ τὴν τοῦ Καίσαρος ἀξίαν τούτῳ κατεχαρίζετο , τόν καίσαρα μὲν ἀποπέμψαιτο , τῆς δὲ βασιλείας ὅλως ἔξέχοιτο , καθά . περ καὶ πρὸς τοὺς Κομνηνοὺς διαμεμηνυκὼς ἦν , κίκι σπου - δάσειέ τι θρασύτερον . καὶ τοῦτο ἦν ἡ τέχνη καὶ τὸ μαγγάνευμα τοῦ Μαγγάνη πέρι τὴν ἀναβολὴν τοῦ χρυσοβούλλου λόγον τοῦ Καίσαρος . τούτων οὕτω τελουμένων καὶ τοῦ καιροῦ κατεπείγοντος τὴν πρὸς τὴν πόλιν εἴσοδον , ὑποτοπάξοντες οἱ πρέσβεις τὸ δρᾶμα , σφοδρότερον ἐνέκειντο , ἔξαιτούμενοι τὸν χρυσόβουλλον λόγον . οἱ δὲ Κομνηνοί φασι πρὸς αὐτούς “ ἐπεὶ ἐν χερσὶν ἤδη τὴν πόλιν ἔχοντες ἄπιμεν , θεοῦ ᾦ ἐπαρήγοντος , ἐφ’ ᾧ κατασχεῖν αὐτήν , ἀπελθόντες ἀπαγγείλατε ταῦτα τῷ δεσπότη χαἰ κυρίῳ ὑμῶν , καὶ τοῦτ’ ἐπειπόντες , ὡς “ εἴ γε κατ’ ἐλπίδας ἡμῖν ἀπαντήσει τὰ πράγματα , σοῦ πρὸς ἡμᾶς παραγενομένου , πάντα κατὰ ῥοῦν ἀκολουθήσειε καὶ κατὰ τὸ ἡμῖν καἰ σοι Βουλητόν . " ἀλλὰ ταῦτα μὲν πρὸς τοὺς πρέσβεις . τὸν μέντοι γεώργιον τὸν Παλαιολόγον πρὸς τὸν ἡγεμόνα Νεμίτζων Γιλπράκτον ἐξέπεμψαν , ἀπόπειραν ποιήσασθαι τῆς γνώμης Γιλπράκτου καἰ εἰ διαγνοίη προθυμούμενον δέξασθαι κατὰ τὴν ὑπόσχεσιν τοὺς Κομνηνούς , τὸ δοθὲν αὐτῷ σύνθημα ποιῆσαι , ὅπερ αὐτοὶ μὲν θεασάμενοι ἐπισπεύσουσι τὴν εἰσέλευσιν , αὐτὸς δὲ εἰς τὸν πύρ - γον ἀνελθών , θᾶττον αὐτοῖς τὰς πύλας ὑπανοίξει . ὁ δὲ ἀλα προθύμως τὴν πρὸς τὸν Γιλπράκτον ὑδοιπορίαν ἀνεδέξατο , πρόθυμος ὢν ἀνὴρ εἰς τὰς πολεμικὰς πράξεις καὶ πό - λεων ἐκπορθήσεις , καὶ τοῦτ’ αὐτὸ τειχεσιπλήτης αὐτόχρημα ἶπες ἄν , ὁ πέρι Ἄρεος Ὅμηρος . οἱ δὲ Κομνηνοὶ ὁπλισάμεοι καὶ τὸ ὁπλιτικὸν ἅπαν ἐμπείρως πάνυ καταστησάμενοι , ἐραδεῖ ποδὶ στείχοντες , ἱλαδὸν πρὸς τὴν πόλιν ἀπῄεσαν . ἐσπέρας οὐν πελάσας τῷ τείχει ὁ παλαιολόγος Γεώργιος καὶ σύνθημα ἀπὸ τοῦ Γιλπράκτου λαβών , ἄνεισιν ἔπι τὸν πύργον μετὰ τῶν ἀμφ᾿ αὐτόν . οἱ μὲν ὀλίγον τι πρὸ τὼν τειχῶν γεγονότες , χάρακά τε βάλλονται τᾶι στρατοπεδεύουσι λαμπρῶς . καὶ βραχύ τι μέρος τῆς νυκτὸς ἐπ᾿ αὐτοῦ αὐλισάμενοι , τὸ λοιπὸν αὐτοὶ τὸ μεσαίτατον εἶχον εἶχον τῆς φάλαγγος ἅμα τοῖς τῶν ἱππέων ἐπιλέκτοις καὶ τῇ κρείττονι στρατιᾷ , τότε ψιλὸν διατάξαντες , βάδην τε ϊόντες , κατ’ αὐτὸ τὸ περίορθρον πρὸ τῶν τειχῶν ἀθρόον καθίστανται . καὶ πολέμου σχῆμα διατυπώσαντες , ἐσιδηροφόρουν ξύμπαντες , ἵνα τοὺς ἐντὸς καταπλήξαιεν . σύνθημα δὲ ἄνωθεν δόντος αὐτοῖς τοῦ Παλαιολόγου καὶ τὰς πύλας ἀνοίξαντος , συμμίγδην εἰσίεσαν , οὐ σὺν εὐταξίᾳ στρατιωτικῇ , ἀλλ’ ὡς ἔτυχεν ἕκαστος , ἀσπίδας καὶ τόξα καὶ δόρατα φέροντες . ἡ δὲ ἡμέρα πέμπτη ἦν ἡ μεγάλη , καθ’ ἢν τὸ μυστικὸν πάσχα θύομεν ἅμα καὶ ἐστιώμεθα , ἐπινεμήσεως τετάρτης τειχεσιπλήτης ἔτους ςφπθ᾿ μηνὸς Ἀπριλλίου . καὶ οὕτως ἅπαν τὸ πεδον ἐκ ξενικῆς τε καἰ ἐγχωρίου δυνάμεως , ἐκ τ’ αὐτοχθόνων καὶ τῶν παρακειμένων χωρῶν συνεληλυθός , τὴν πόλιν ἐκ πολλοῦ παντοίοις εὐθηνοῦσαν εἴδεσιν , ἐξ ἠπείρου τε καἰ θαλάσσης συνεχῶς ἀρδομένην γινώσκοντες , ἐν βραχεῖ χρόνῳ διὰ τῆς Χαρσίου πύλης εἰσεληλύθασιν , ἁπανταχοῦ σκεδασθέντες περί τε τὰς λεωφόρους πέρι τε τὰς τριόδους καὶ ἀμφόδους , μὴ οἰκιῶν , μὴ ἐκκλησιῶν , μηδὲ αὐτῶν τῶν ἱερῶν ἀδύτων τὸ παράπαν φειδόμενοι , ἀλλὰ λείαν πολλὴν ἐκεῖθεν ἐπισυνάγοντες , τοῦ μέντοι ἀποκτείνειν μόνον ἀφιστάμενοι , τὰ δ’ ἄελλα πάντα ἰταμῶς πάντη καὶ ἀναισχύντως ποιοῦντες . τὸ δὲ δὴ χεῖρον , ὅτι οὐδὲ οἱ αὐτόχθονες τῶν τοιούτων ἀφίσταντο πράξεων , ἀλλ’ οἷον ἐκλαθόμενοι ἑαυτῶν καὶ τὰ σφῶν ἤθη ἔπι τὸ χεῖρον ἀμείψαντες , ἀνερυθριάστως καἰ αὐτοὶ , ἅπερ οἱ βάρβαροι , ἔπραττον .
Lemmas: ἅμα δέ οὗτος καί ὁ ὁ Μελισσηνού πρέσβυς σφοδρός ἐπίκειμαι ἀπαιτέω ὁ ὑπισχνέομαι χρυσόβουλλος λόγος . καί ὁ Μαγγάνης εὐθύς μετακαλέω κομίζω αὐτός . ὁ δέ ὁ μέν χρυσόβουλλος λόγος γράφω ἔχω λέγω , ὁ δέ γε χρησιμεύω σκεῦος εἰς ὁ βασιλικός ὑπογραφή ἀϋτή γραφίς ἀπόλλυμι διισχυρίζομαι , κρυψίνους εἰμί ἀνήρ καί δεινός ὁ μέλλω ῥᾳδίως προοράω καί ἐκ μέν ὁ παρέρχομαι θηράω ὁ συμφέρω , ὁ δέ γε ἐνίστημι ἀκριβῶς διαγιγνώσκω καί πρός ὅσπερ εἄν βούλομαι εὐφυής μεταφέρω , ἐπισκιάζω τε πρᾶγμα , εἰμί μόνος ἐθέλω . ἀναβάλλω γαρ γάρ ὁ ὁ χρυσόβουλλος γραφή ὁ Μαγγάνης , ὁ επλιδαις δίδωμι ὁ Μελισσηνός . δείδω γάρ , μή ὁ κρυσοβουλλοω τάχα ἢ προσήκω καταπέμπω αὐτός , ᾡ ὁ ὁ Καῖσαρ ἄξιος οὗτος καταχαρίζομαι , ὁ Καῖσαρ μέν ἀποπέμπω , ὁ δέ βασίλεια ὅλως ἐξέχω , καθά . περ καί πρός ὁ Κομνηνός διαμηνύω εἰμί , κίκι ἕπω - δατέομαι τίς θρασύς . καί οὗτος εἰμί ὁ τέχνη καί ὁ μαγγάνευμα ὁ Μαγγάνης περί ὁ ἀναβολή ὁ χρυσόβουλλος λόγος ὁ Καῖσαρ . οὗτος οὗτος τελέω καί ὁ καιρός κατεπείγω ὁ πρός ὁ πόλις εἴσοδος , ὑποτοπάζω ὁ πρέσβυς ὁ δρᾶμα , σφοδρός ἔγκειμαι , ἐξαιτέω ὁ χρυσόβουλλος λόγος . ὁ δέ Κομνηνός φημί πρός αὐτός “ ἐπεί ἐν χείρ ἤδη ὁ πόλις ἔχω ἄπειμι , θεός οἶς ἐπαρήγω , ἐπί ὅς κατέχω αὐτός , ἀπέρχομαι ἀπαγγέλλω οὗτος ὁ δεσπότης χαῖος κύριος σύ , καί οὗτος ἐπιλέγω , ὡς “ εἰμί γε κατά ἐλπίς ἐγώ ἀπαντάω ὁ πρᾶγμα , σύ πρός ἐγώ παραγίγνομαι , πᾶς κατά ῥόος ἀκολουθέω καί κατά ὁ ἐγώ καίω σύ βουλητός . " ἀλλά οὗτος μέν πρός ὁ πρέσβυς . ὁ μέντοι Γεώργιος ὁ Παλαιολόγος πρός ὁ ἡγεμών Νέμιτζος Γιλπράκτον ἐκπέμπω , ἀπόπειρα ποιέω ὁ γνώμη Γιλπράκτου καίω εἰμί διαγιγνώσκω προθυμέομαι δέχομαι κατά ὁ ὑπόσχεσις ὁ Κομνηνός , ὁ δίδωμι αὐτός σύνθημα ποιέω , ὅσπερ αὐτός μέν θεάομαι ἐπισπεύδω ὁ εἰσέρχομαι , αὐτός δέ εἰς ὁ πῦρ - γος ἀνέρχομαι , ταχύς αὐτός ὁ πύλη ὑπανοίγω . ὁ δέ ἀλος προθύμως ὁ πρός ὁ Γιλπράκτον ὑδοιπορίαν ἀναδέχομαι , πρόθυμος εἰμί ἀνήρ εἰς ὁ πολεμικός πρᾶξις καί πό - λέων ἐκπόρθησις , καί οὗτος αὐτός τειχεσιπλήτης αὐτόχρημα ἴψ ἄν , ὁ περί Ἄρης Ὅμηρος . ὁ δέ Κομνηνός ὁπλίζω καί ὁ ὁπλιτικός ἅπας ἔμπειρος πάνυ καθίστημι , ἐράω πούς στείχω , ἱλαδὸν πρός ὁ πόλις ἄπειμι . εἰσπεράω ὀν πελάζω ὁ τεῖχος ὁ Παλαιολόγος Γεώργιος καί σύνθημα ἀπό ὁ Γιλπράκτου λαμβάνω , ἀνέρχομαι ἐπί ὁ πύργος μετά ὁ ἀμφι αὐτός . ὁ μέν ὀλίγος τίς πρό ὅς τεῖχος γίγνομαι , χάραξ τε βάλλω ὁ στρατοπεδεύω λαμπρῶς . καί βραχύς τίς μέρος ὁ νύξ ἐπί αὐτός αὐλίζομαι , ὁ λοιπός αὐτός ὁ μέσος ἔχω ἔχω ὁ φάλαγξ ἅμα ὁ ὁ ἱππεύς ἐπίλεκτος καί ὁ ἀγαθός στρατιά , τότε ψιλός διατάσσω , βάδην τε εἶμι , κατά αὐτός ὁ περίορθρον πρό ὁ τεῖχος ἀθρόος καθίστημι . καί πόλεμος σχῆμα διατυπόω , σιδηροφορέω σύμπας , ἵνα ὁ ἐντός καταπλήσσω . σύνθημα δέ ἄνωθεν δίδωμι αὐτός ὁ Παλαιολόγος καί ὁ πύλη ἀνοίγνυμι , συμμίγδην εἰσέρχομαι , οὖον σύν εὐταξία στρατιωτικός , ἀλλά ὡς τυγχάνω ἕκαστος , ἀσπίς καί τόξον καί δόρυ φέρω . ὁ δέ ἡμέρα πέμπτος εἰμί ὁ μέγας , κατά εἄν ὁ μυστικός πάσχα θύω ἅμα καί ἑστιάω , ἐπινέμησις τέταρτος τειχεσιπλήτης ἔτος ςφπθ᾿ μείς Ἀπρίλλιος . καί οὕτως ἅπας ὁ πέδον ἐκ ξενικός τε καίω ἐγχώριος δύναμις , ἐκ τε αὐτόχθων καί ὁ παράκειμαι χώρα συνέρχομαι , ὁ πόλις ἐκ πολύς παντοῖος εὐθηνέω εἶδος , ἐκ ἤπειρος τε καίω θάλασσα συνεχῶς ἄρδω γιγνώσκω , ἐν βραχύς χρόνος διά ὁ Χαρσίου πύλη εἰσέρχομαι , ἁπανταχοῦ σκεδάννυμι περί τε ὁ λεωφόρος περί τε ὁ τριόδους καί ἄμφοδος , μή οἰκίον , μή ἐκκλησία , μηδέ αὐτός ὁ ἱερός ἄδυτος ὁ παράπαν φείδομαι , ἀλλά λεῖος πολύς ἐκεῖθεν ἐπισυνάγω , ὁ μέντοι ἀποκτείνω μόνος ἀφίστημι , ὁ δέ ἄελλα πᾶς ἰταμός πάντῃ καί ἀναίσχυντος ποιέω . ὁ δέ δή χείρων , ὅτι οὐδέ ὁ αὐτόχθων ὁ τοιοῦτος ἀφίστημι πρᾶξις , ἀλλά οἷος ἐκλανθάνω ἑαυτοῦ καί ὁ σφεῖς ἦθος ἐπί ὁ χείρων ἀμείβω , ἀνερυθρίαστος καίω αὐτός , ὅσπερ ὁ βάρβαρος , πράσσω .