anna-comnena.alexias 14.6
Ἀλλὰ ταῦτα μὲν τὰ κατὰ τοὺς ἀπὸ τοῦ Καρμὲ κατελθόντας βαρβάρους ὁ δὲ Ἀμὴρ Μουχούμετ μεμαθηκὼς τὴν συμφορὰν τὴν περὶ τοὺς ἀπὸ τοῦ Καρμὲ Μουσουλμάνους κατόπιν εὐθὺς ἐλαύνει τοῖ ] βασιλέως ἑνωθεὶς μετὰ τῶν κατὰ τὴν Ἀσίαν οἰκούντων Τουρκομάνων καὶ τῶν λοιπῶν , ὥστε ξυνέβαινε τὸν αὐτὸν διώκειν τε καὶ διώκεσθαι . οἱ μὲν γὰρ ἀμφὶ τὸν Μουχύμετ βάρβαροι τὸν αὐτοκράτορα ἰχνηλατοῦντες ἐδίωκον · ὁ δὲ τοὺς ἀπὸ τοῦ Καρμὲ μεταπορευόμενος ἦν , ὥστε μέσον ἀμφοῖν ἐναπείληπτο . ἀλλὰ τοὺς μὲν ἔφθασε νενικηκώς , οἱ δέ διώκοντες ἔξω κακῶν εἱστήκεισαν ἔτι . ἐπεὶ δ᾿ ἀθρόον τῇ οὐραγίᾳ τοῦ αὐτοκράτορος προσέπεσεν ὁ Μου - χούμετ , πρώτως περιτυγχάνει τῷ Ἀμπελᾷ . ὁ δέ ἐν αἰσθήσει τοῦ αὐτοκράτορος ἂν καὶ διὰ τοῦτο ἐπὶ πλέον θαρσήσας καὶ ἄλλως θρασὺς ὢν ἀνὴρ μηδὲ πρὸς μικρὸν περιμείνας τοὺς μετ’ αὐτόν , ὥστε σὺν εὐταξίᾳ τὴν μετὰ τῶν Τούρκων προσβολὴν δέξασθαι , κατὰ τοῦ Μουχούμετ ἕεται . παρείπετο δὲ καὶ ὁ Τζιπουρέλης . περὶ παλαιοχώριον δέ τι γενομένοις μήπω τῶν ὑπ αὐτοὺς στρατιωτῶν ἐφθακότων καταλαμβάνει τούτους ὁ Μουχούμετ σταθηρότατος ὤν . τὸν ἵππον δέ του Ἀμπελᾶ , οὐ τὸν ἱππότην , διὰ βέλους πλήξας κατὰ γῆς ἔρριψεν . ὃ θεασάμενοι οἱ Τοῦρκοι πεζῷ περιτυχόντες κτείνουσιν . ἀλλὰ καὶ τὸν Τζιπουρέλην ἀναισχύντως κατ’ αἰτῶν ἱέμενον ὁρῶντες ἵππον , ᾧ ἐπωχεῖτο , πτερώσαντες οἷον τοῖς βέλεσιν ἔξεδρον αὐτὸν ἐποίησαν καὶ διὰ μαχαίρας παραχρῆμα ἀνεῖλον . οἱ δὲ τὴν οὐραγίαν τηροῦντες στρατιῶται , ὥστε τοὺς κεκοπιακότας τῶν τὰς σκευὰς τηρούντων στρατιωτῶν καὶ τοὺς ἵππους φορουρεῖν καὶ τοὺς κατ’ αὐτῶν ἱεμένοις ἀπελαύνειν ὡς δύναμις , καταλαβόντας θεασάμενοι τοὺς Τούρκους κατ’ αἰτῶν ἵενται καὶ τρέπουσιν αὐτοὺς κατὰ κράτος . ἐπεὶ δέ ὁ Καμύτζης μετὰ τῶν Τούρκων τηνικαῦτα δέσμιος παρῆν , τὴν γενομένῳ σύγχυσιν ἐν τῇ συμβολῇ τῆς μάχης θεασάμε - νος καὶ τοὺς μέν φεύγοντας , τοὺς δέ διώκοντας ὁρῶν σταθηρὸς ὢν δρασμὸν μελετήσας τῆς ὁδοῦ εἴχετο . περιτυχὼν δέ αὐτῷ κατάφρακτός τις Κελτὸς τὸν ἵππον δίδωσι · καὶ καταλαμβάνει τὸν αὐτοκράτορα περὶ τὴν πεδιάδα τῆς τεμ - πείας αὐλιζόμενον μεταξὺ Φιλαδελφείας καὶ Ἀκροκοῦ διακειμένην , οὐχ ἑνί , ἀλλὰ πολλοῖς ἀποχρῶσαν στρατεύμασιν . ὁ δέ τὸν Καμύτζην θεασάμενος μεγάλως αὐτὸν ἀποδεξάμενος καὶ σῶστρα τῷ ῥυσαμένῳ τοῦτον Θεῷ θύσας πρὸς τὴν βασιλεύουσαν ἐκπέμπει “ εἰπὲ ” λέγων “ ὅσα τε πέπονθας καὶ ὅσα ἑώρακας καὶ τὴν ἡμῶν σὺν Θεῷ τοῖς ἡμετέροις κατάγγειλον ζωήν ” . μεμαθηκὼς δὲ τὴν σφαγὴν του Ἀμπελᾶ καὶ τοῦ Τζιπουρέλη καὶ λίαν ἐπὶ τῇ τούτων σφαγῆ περιαλγήσας γήσας ὁ αὐτοκράτωρ τὴν ψυχὴν ἔφη “ δύο δόντες ἕνα ἐλάβομεν ” . ἔθος γὰρ αὐτῷ , ὁπηνίκα νικήσειέ τινα πόλεμον , ἀνερευνᾶν , εἴ τις ἑάλω τῶν στρατιωτῶν , εἴ τις ἔργον ἐγεγόνει πολεμίας χειρός · καὶ κἂν ὅλας ἐτρέψατο φάλαγγας καὶ νίκην τὴν κατ’ αὐτῶν ἤρατο , ξυμβέβηκε δ’ ἵνα που τυχὸν καὶ τῶν ἐσχάτων στρατιωτῶν ἀπολέσθαι , τὸ τῆς νίκης εἰς οὐδέν ἐλογίζετο πρᾶγμα καὶ Καδμείαν ὡς ἀληθῶς νίκην τὴν νίκην ἐκείνην ἡγεῖτο καὶ ἀντὶ κέρδους ζημίαν . αὐτὸς δέ ἡγεμόνας τινὰς μετὰ τῶν ὑπ’ αὐτὸν στρατιωτῶν ἐς φυλακὴν καταστήσας τῆς χώρας Τεώργιον τὸν Λεβούνην καὶ ἑτέρους πρὸς τὴν βασιλεύουσαν νικητὴς ἐπανῄει . ὁ μέν οὖν Καμύτζης καταλαβὼν τὸ Δάμαλιν καὶ ἐν ἀμφηρικῷ εἰσελθὼν περὶ μέσην φυλακὴν τῆς νυκτός , ἐπεὶ τὴν βασιλίδα εἰς τὰ ὑπερ - κείμενα τῶν ἀνακτόρων ἐγίνωσκεν οὖσαν , κεῖθι καταλαβὼν πατάσσει τὴν περὶ τὸν αἰγιαλὸν πύλην . τῶν δέ ἐρομένων , τίς ἂν εἴη , τὴν ἰδίαν οὐκ ἤθελεν ἀποκαλύπτειν κλῆσιν , ἀλλὰ τὰς πίλας ᾐτεῖτο ἀποζυγωθῆναί οἱ . μόγις οὖν τοὔνομα ἀνακαλύψας παραχωρεῖται τῆς εἰσόδου . ἡ δέ Αὔγουστα περιχαρὴς γεγονυῖα ἐδέξατο τοῦτον ἔξω τῆς τοῖ κοιτῶνος θύρας ( Ἀριστήριον τοῦτο πάλαι ὠνόμαζον ) , θεασαμένη τοῦτον Τουρκικῶς ἐσταλμένον καὶ θατέρων τῶν ποδῶν χω - λεύοντα διὰ τὸ πληγῆναι ἐν τῷ καιρῷ τῆς μάχης , περὶ τοῦ αὐτοκράτορος πρώτως ἐρομένη καθεσθῆναι ἐπέταξεν · εἶτα περὶ πάντων πυθομένη καὶ τὴν καινὴν ἐκείνην ἐξ ἀπροσδοκήτου νίκην μεμαθηκυῖα τοῦ αὐτοκράτορος καὶ τὸν δορυάλωτον ἐλεύθερον ὁρῶσα οὐκ εἶχεν ὑφ’ ἡδονῆς ὅ τι καὶ γένοιτο . ἐπέτρεψε δέ τοῦτον διαναπαύσασθαι μέχρις ἡμέρας κἄπειτα ἐξελθόντα τὰ συμβεβηκότα διακηρυκεύειν ἅπασι . καὶ ὁ μὲν πρωΐθεν ἐξαναστὰς καὶ ἐπιβὰς ἵππου τινὸς μετὰ τῶν ἐσθημάτων πείνων , μεθ’ ὣν ἀφῖκτο τῆς αἰχμαλωσίας παραδόξως ἐλευθερωθείς , ἐπὶ τὸν Κωνσταντίνιον φόρον ἐλήλυθε . καὶ πᾶσα ἡ πόλις εὐθὺς ἐπ’ αὐτῷ ἐκεκίνητο ὁμοῦ τε καὶ τὰ κατ’ αὐτὸν μαθεῖν ἐπειγομένη , ὁμοῦ δὲ καὶ τὰ κατὰ τὸν αὐτοκράτορα πλέον ποθοῦσα . αὐτὸς δέ περιστοι - χησάντων αὐτὸν ἱππέων πολλῶν καὶ πεζῶν τά τε κατὰ τὸν πόλεμον λαμπρῷ τῷ στόματι διηγήσατο καὶ ὅσα τότε ξυνέκυρσε κατὰ τοῦ ῾Ρωμαϊκοῦ στρατεύματος καὶ δὴ καὶ ὁπόσα ὁ βασιλεὺς κατὰ τῶν βαρβάρων ἐμηχανήσατο καὶ ὅπως ἤρατο νίκην λαμπρὰν πολλαπλασίαν τὴν ἐκδίκησιν ποιησάμενος · καὶ τέλος ἐπέθηκε τὴν παράδοξον ἑταυτοῦ ἀπὸ τῶν βαρβάρων φυγήν . οἷς ἐπευφήμησεν ὅλον τὸ πλῆθος καὶ μέχρις αἰθέρος ὁ κρότος τῆς εὐφημίας ἀνεληλύθει .
Lemmas: ἀλλά οὗτος μέν ὁ κατά ὁ ἀπό ὁ Καρμὲ κατέρχομαι βάρβαρος ὁ δέ Ἀμήρ Μουάμεδ μανθάνω ὁ συμφορά ὁ περί ὁ ἀπό ὁ Καρμὲ Μουσουλμάνος κατόπιν εὐθύς ἐλαύνω τοῖ ] βασιλεύς ἑνόω μετά ὁ κατά ὁ Ἀσία οἰκέω Τουρκομάνος καί ὁ λοιπός , ὥστε συμβαίνω ὁ αὐτός διώκω τε καί διώκω . ὁ μέν γάρ ἀμφί ὁ μουχυμετα βάρβαρος ὁ αὐτοκράτωρ ἰχνηλατέω διώκω · ὁ δέ ὁ ἀπό ὁ Καρμὲ μεταπορεύομαι εἰμί , ὥστε μέσος ἄμφω ἐναπολαμβάνω . ἀλλά ὁ μέν φθάνω νικάω , ὁ δέ διώκω ἔξω κακός ἵστημι ἔτι . ἐπεί δέ ἀθρόος ὁ ουραγία ὁ αὐτοκράτωρ προσπίπτω ὁ Μου - χοῦμος , πρῶτος περιτυγχάνω ὁ Αμπελά . ὁ δέ ἐν αἴσθησις ὁ αὐτοκράτωρ εἄν καί διά οὗτος ἐπί πλέω θαρσέω καί ἄλλως θρασύς εἰμί ἀνήρ μηδέ πρός μικρός περιμένω ὁ μετά αὐτός , ὥστε σύν εὐταξία ὁ μετά ὁ Τοῦρκος προσβολή δέχομαι , κατά ὁ Μουάμεδ ἔτης . παρεῖπον δέ καί ὁ Τζιπουρέλης . περί Παλαιοχώριον δέ τίς γίγνομαι μήπω ὁ ὑπό αὐτός στρατιώτης φθάνω καταλαμβάνω οὗτος ὁ Μουάμεδ σταθηρότατος εἰμί . ὁ ἵππος δέ ὁ Αμπελά , οὖον ὁ ἱππότης , διά βέλος πλήσσω κατά γῆ ῥίπτω . ὅς θεάομαι ὁ Τοῦρκος πεζός περιτυγχάνω κτείνω . ἀλλά καί ὁ Τζιπουρέλην ἀναίσχυντος κατά αἰτέω ἵημι ὁράω ἵππος , ὅς ἐποχέομαι , πτερόω οἷος ὁ βέλος ἔξεδρος αὐτός ποιέω καί διά μάχαιρα παραχρῆμα ἀναιρέω . ὁ δέ ὁ οὐραγία τηρέω στρατιώτης , ὥστε ὁ κοπιάω ὁ ὁ σκευή τηρέω στρατιώτης καί ὁ ἵππος φορέω καί ὁ κατά αὐτός ἵημι ἀπελαύνειν ὡς δύναμις , καταλαμβάνω θεάομαι ὁ Τοῦρκος κατά αἰτέω ἵημι καί τρέπω αὐτός κατά κράτος . ἐπεί δέ ὁ Καμύτζης μετά ὁ Τοῦρκος τηνικαῦτα δέσμιος πάρειμι , ὁ γίγνομαι σύγχυσις ἐν ὁ συμβολή ὁ μάχη θεάομαι - Μύκονος καί ὁ μέν φεύγω , ὁ δέ διώκω ὁράω σταθερός εἰμί δρασμός μελετάω ὁ ὁδός ἔχω . περιτυγχάνω δέ αὐτός κατάφρακτος τις Κελτός ὁ ἵππος δίδωμι · καί καταλαμβάνω ὁ αὐτοκράτωρ περί ὁ πεδιάς ὁ τεμ - πεῖος αὐλίζομαι μεταξύ Φιλαδέλφεια καί ακροπου διάκειμαι , οὐ εἷς , ἀλλά πολύς ἀποχράω στράτευμα . ὁ δέ ὁ Καμύτζης θεάομαι μέγας αὐτός ἀποδείκνυμι καί σῶστρα ὁ ἐρύω οὗτος Θεός θύω πρός ὁ βασιλεύω ἐκπέμπω “ εἶπον ” λέγω “ ὅσος τε πάσχω καί ὅσος ὁράω καί ὁ ἐγώ σύν Θεός ὁ ἡμέτερος καταγγέλλω ζωή ” . μανθάνω δέ ὁ σφαγή ὁ Αμπελά καί ὁ Τζιπουρέλη καί λίαν ἐπί ὁ οὗτος σφαγεύς περιαλγέω γήσας ὁ αὐτοκράτωρ ὁ ψυχή φημί “ δύο δίδωμι εἷς λαμβάνω ” . ἔθος γάρ αὐτός , ὁπηνίκα νικάω τις πόλεμος , ἀνερευνάω , εἰμί τις ἁλίσκομαι ὁ στρατιώτης , εἰμί τις ἔργον γίγνομαι πολέμιος χείρ · καί κἀν ὅλος τρέπω φάλαγξ καί Νίκη ὁ κατά αὐτός ἔραμαι , συμβαίνω δέ ἵνα ποῦ τυγχάνω καί ὁ ἔσχατος στρατιώτης ἀπόλλυμι , ὁ ὁ Νίκη εἰς οὐδείς λογίζομαι πρᾶγμα καί Καδμεία ὡς ἀληθής Νίκη ὁ Νίκη ἐκεῖνος ἡγέομαι καί ἀντί κέρδος ζημία . αὐτός δέ ἡγεμών τις μετά ὁ ὑπό αὐτός στρατιώτης εἰς φυλακή καθίστημι ὁ χώρα Τεώργιον ὁ Λεβούνη καί ἕτερος πρός ὁ βασιλεύω νικητής ἐπάνειμι . ὁ μέν οὖν Καμύτζης καταλαμβάνω ὁ Δάμαλις καί ἐν ἀμφηρικός εἰσέρχομαι περί μέσος φυλακή ὁ νύξ , ἐπεί ὁ βασιλίς εἰς ὁ ὑπερ - κεῖμαι ὁ ἄναξ γιγνώσκω εἰμί , ἐκεῖθι καταλαμβάνω πατάσσω ὁ περί ὁ αἰγιαλός πύλη . ὁ δέ ἔρομαι , τίς εἄν εἰμί , ὁ ἴδιος οὐ ἐθέλω ἀποκαλύπτω κλῆσις , ἀλλά ὁ πίλα αἰτέω ἀποζυγόω ὁ . μόγις οὖν ὄνομα ἀνακαλύπτω παραχωρώ ὁ εἴσοδος . ὁ δέ Αὔγουστα περιχαρής γίγνομαι δέχομαι οὗτος ἔξω ὁ τοῖ κοιτών θύρα ( ἀριστήριον οὗτος πάλαι ὀνομάζω ) , θεάομαι οὗτος Τουρκικῶς στέλλω καί θήτερος ὁ πούς χόω - λεύω διά ὁ πλήσσω ἐν ὁ καιρός ὁ μάχη , περί ὁ αὐτοκράτωρ πρῶτος ἔρομαι καθέζομαι ἐπιτάσσω · εἶτα περί πᾶς πυνθάνομαι καί ὁ καινός ἐκεῖνος ἐκ ἀπροσδόκητος Νίκη μανθάνω ὁ αὐτοκράτωρ καί ὁ δορυάλωτος ἐλεύθερος ὁράω οὐ ἔχω ὑπό ἡδονή ὅς τίς καί γίγνομαι . ἐπιτρέπω δέ οὗτος διαναπαύω μέχρι ἡμέρα ἔπειτα ἐξέρχομαι ὁ συμβεβηκός διακηρυκευεν ἅπας . καί ὁ μέν πρωΐθεν ἐξανίστημι καί ἐπιβαίνω ἵππος τις μετά ὁ ἔσθημα πεινάω , μετά ἐάν ἀφικνέομαι ὁ αἰχμαλωσία παράδοξος ἐλευθερόω , ἐπί ὁ Κωνσταντῖνος φόρος ἔρχομαι . καί πᾶς ὁ πόλις εὐθύς ἐπί αὐτός κινέω ὁμοῦ τε καί ὁ κατά αὐτός μανθάνω ἐπείγω , ὁμοῦ δέ καί ὁ κατά ὁ αὐτοκράτωρ πλέω ποθέω . αὐτός δέ ἀγαθός - χέω αὐτός ἱππεύς πολύς καί πεζός ὁ τε κατά ὁ πόλεμος λαμπρός ὁ στόμα διηγέομαι καί ὅσος τότε συγκυρόω κατά ὁ Ρωμαϊκός στράτευμα καί δή καί ὁπόσος ὁ βασιλεύς κατά ὁ βάρβαρος μηχανάομαι καί ὅπως ἔραμαι Νίκη λαμπρός πολλαπλάσιος ὁ ἐκδίκησις ποιέω · καί τέλος ἐπιτίθημι ὁ παράδοξος ταυτός ἀπό ὁ βάρβαρος φυγή . ὅς ἐπευφημέω ὅλος ὁ πλῆθος καί μέχρι αἰθήρ ὁ κρότος ὁ Εὐφημία ἀνέρχομαι .