anna-comnena.alexias 1.2
Ἄρτι γὰρ τοῦ βαρβάρου Τουτὰχ ἐκ τῶν βαθυτέρων ν τῆς ἀνατολῆς μερῶν κατεληλυθότος μετὰ βαρυτάτου στρατεύματος , ἐφ’ ᾧ τὰ τῶν Ῥωμαίων ληΐζεσθαι , ὁ Οὐρσέλιος πολλάκις ὑπὸ τοῦ στρατοπεδάρχου στενοχωρούμενος καὶ ἄλλα ἐπ’ ἄλλοις φρούρια ἀφαιρούμενος , καίτοι στρατιὰν πολλὴν ἐπαγόμενος καὶ πάντας λαμπρῶς καὶ γενναίως καθωπλισμένους , εὐμηκανίᾳ παρὰ πολὺ ἡττᾶτο τοὐμοῦ πατρὸς Ἀλεξίου . τέως δ’ οὖν ἐπ’ ἐκεῖνο καταφυγεῖν ἔδοξεν . τελευταῖον τοῖς πᾶσιν ἐξαπορούμενος ξυμμίγνυσι τῷ Τουτὰχ καὶ φίλον ποιεῖται καὶ εἰς συμμαχίαν αὐτὸν καταλιπαρεῖ ἀλλ’ ὁ στρατοπεδάρχης Ἀλέξιος ἀντιστρατηγεῖται πρὸς ταῦτα καὶ ὀξύτερον οἰκειοῦταί τὸν βάρβαρον , καὶ ἐπισπᾶται πρὸς ἑαυτὸν καὶ λόγοις καὶ δώροις καὶ πᾶσι τρόποις καὶ μηχανήμασιν . ἦν γὰρ εἴπερ τις ἄλλος ἐφευρετὴς καὶ πόρους ἐν τοῖς ἀπορωτάτοις ξυμμηχανώμενος . ὁ γοῦν δυνατώτατος αὐτῷ τῶν τρόπων τοιοῦτός τις ἦν , ὡς ἐν τύπῳ εἰπεῖν , δεξιώσασθαι τὸν Τουτάχ · καί φησι “ φίλοι μὲν ἄμφω ἀλλήλοις ὅ τε σὸς σουλτάνος καὶ ἐμὸς βασιλεύς . ὁ δὲ βάρβαρος οὗτος Οὐρσέλιος καὶ πρὸς ἄμφω ἀν - ταίρει τὰς χεῖρας , καί ἐχθρὸς καὶ ἀμφοτέροις καθίσταται φοβερώτατος , ἐκείνου μὲν κατατρέχων καὶ ἀεί τι τῆς μερίδος Ῥωμαίων κατὰ μικρὸν ὑποσπώμενος , ἀποστερίσκων δὲ τῆς Πέρσιδος ἅπερ ἂν καὶ ἐξῆν κἀκείνῃ περιγενέσθαι . τέχνη δὲ τὸ ἅπαν μετέρχεται , νῦν μὲν ἐμὲ παρασκιάζων διὰ τῆς σῆς δυνάμεως αὖθις δὲ τοῦ καιροῦ τούτῳ συμπνεύσαντος , ἀφέμενος ἐμοῦ ὡς ἤδη ἐν ἀκινδύνῳ καθεστηκώς , πάλιν ἐξ ὑποστροφῆς κατὰ σοῦ ἀρεῖται τἀς χεῖρας . ἀλλ’ εἴ τι ἐμοὶ πείθῃ , ἐπειδὰν καὶ αὖθις ἐλεύσεται πρὸς ὑμᾶς , χρημάτων πολλῶν κρατῆσαι τὸν Οὐρσέλιον καὶ πρὸς ἡμᾶς ἔξαποστεῖλαι δεσμώτην τρία γὰρ ἐντεῦθέν " φησι “ κερδανεῖς , ἓν μὲν χρημάτων πλῆθος ὅσον καἰ οἶον οὐδείς πω πρότερον , ἕτερον δὲ τὴν εὔνοιαν τοῦ αὐτοκράτορος συνεπισπάσῃ , ἀφ’ οὗπερ εἰς ἄκρον εὐδαιμονίας φθάσεις ἐληλυθώς τρίτον δὲ ὅτι καἰ ὁ σουλτάνος τὰ μεγάλα ἡσθήσεται , ἐχθροῦ τηλικούτου ἐκποδὼν γεγονότος καἰ τὰς χεῖρας ἀσκοῦντος καθ’ ἑκατέρων κατά τε Ῥωμαίων καὶ Τούρκων . " ταῦτα διαπρεσβευσάμενος πρὸς τὸν ἄνωθεν εἰρημένον Τουτὰχ ὁ ἐμὸς πατὴρ καὶ τῆς Ῥωμαϊκῆς στρατιᾶς ἀρχηγὸς κατ’ ἐκεῖνο καιροῦ , καὶ ἅμα καὶ ὁμήρους πέμψας τῶν ἐνδοξοτάτων τι - ναὶ ἐπὶ ἐπὶ συγκειμένῳ χρόνῳ καὶ · χρημάτων ποσότητι , πείθει τοὺς ἀμφὶ τόν Τουτὰχ βαρβάρους κατασχεῖν τὸν Οὐρσέλιον . καὶ τούτου ταχὺ γεγονότος , ἀποστέλλεται εἰς Ἀμάσειαν τῷ στρατοπεδάρχῃ . ἀλλ’ ἐντεῦθεν ἐχρονοτρίβει τὰ χρήματα · αὐτὸς μὲν γὰρ οὐκ εἶχεν ὁπόθεν ἀποπληρώσειε , τὰ δ’ ἐκ βασιλέως ἠμέλητο · καὶ οὐχ ὅτι βραδεῖ ποδὶ κατὰ τὴν τραγῳδίαν ἔστιχεν , ἀλλ᾿ οὐδαμοῦ κατεφαίνετο . οἱ μὶν γὰρ ἀμφὶ τὸν Τουτὰχ ἐνέκειντο , τὸν τῶν χρημάτων ἀπαιτοῦντες ὄγκον ἢ τὸν ἐωνημένον ἐ·ξόπισθεν λαμβάνειν καὶ παλινδρομεῖν ἐᾷν τοῦτον ὅθεν κατείληπτο . ὁ δὲ οὐκ εἶχεν ὅθεν ἀποδοίη τὴν στοῦ ἐωνημένου τιμήν . τοῖς ὅλοις οὖν δι’ ὅλης νυκτὸς ἔξαπορούμενος , ἐρανίσασθαι παρὰ τῶν οἰκητόρων Ἀμασείας ἐλογίσατο τὴν τιμήν . καἰ αὐγαζούσης ἡμέρας , κὰν ἀργαλέον ἐδόκει , ἀλλ’ τόμως συνεκαλεῖτο ἅπαντάς τε καὶ μᾶλλον τοὺς πρῶτα φέροντας καὶ χρημάτων εὐποροῦντας . πρὸς μᾶλ - λον θεασάμενος ἔφη . “ ἵστε πάντες , ὅπως ὁ βάρβαρος οὑτοσὶ τὰς τοῦ Ἀρμεναικοῦ διέθετο πόλεις ἁπάσας ἁπάσας , ὅσας τε κωμοπόλεις ἐπόρθησε , καὶ ὁπόσους κακῶς διέθετο συμφοραῖς ἀφορήτοις ὑποβαὶών , ὁπόσα τε χρήματα ἀφ' ὑμῶν ἐκομίσατο ἀλλὰ καιρὸς ἤδη πάρεστι τῶν ἐξ αὐτοῦ ὑμᾶς ἀπαλλάττειν κακώσεων , εἰ βούλεσθε . δεῖ τοιγαροῦν μὴ προέσθαι τοῦτον . ὁρᾶτε γὰρ ὡς δεσμώτης ἡμῖν ὁ βάρβαρος νεύσει πάντως θεοῦ καὶ ἡμετέρᾳ σπουδῇ . ὁ δὲ τοῦτον ζωγρήσας Τουτὰχ ἐξ ἡμῶν αἰτεῖ τὴν τιμήν . ἡμεῖς δ’ ἀποροῦμεν παντάπασιν , ἐπ’ ἀλλοδαπῆς τε ὄντες καὶ συχνὸν ἤδη χρόνον μετὰ τῶν βαρβάρων μαχόμενοι καὶ τὰ προσόντα διδαπανηκότες . εἰ μὴ γοῦν πόρρω ὁ βασιλεὺς ἦν καὶ καιρὸν ἀναμονῆς ἐδίδου ὁ βάρβαρος , ἔσπευσα ἂν ἐκεῖθεν κομισθῆναι τὰ τῆς τιμῆς . ἐπεὶ δ' , ὡς ἰώ . καὶ αὐτοί , οὐδὲν τούτων ἔξεστι πράττειν , δέον ὑμᾶς συνεισενεγκεῖν τὴν τιμήν , καὶ λήψεσθε πάντα δι’ ἡμῶν ἐκ βασι - λέως ὁπόσα παρασχητε . " εἰπε ταῦτα , καὶ ἐξεκρούσθη παραυτίκα παραυτίκα καἰ θόρυβον ἀνῆψε σφοδρότατον , τῶν Ἀμασειανῶν εἰς ἀποστασίαν κεκινημένων . ἦσαν γὰρ οἱ τούτους εἰς θυμὸν καὶ θόρυβον ἡρέθιζον ἄνδρες κακουργότατοι τινες καὶ ῥέκται πραγμάτων , εἰδότες ὀτρύνειν δῆμον εἰς ταραχήν . θόρυβος τοίνυν ἦρτο πολύς τῶν μὶν βουλομένων σώζεσθαι τὸν Οὐρσέλιον καὶ τὸ πλῆθος ἀντιλαβέσθαι τούτου ἐρεθιζόντων , τῶν δὲ ἐκταραττομένων ( τοιοῦτον γὰρ τὸ συρφετῶδες πλῆθος , ) καὶ τὸν Οὐρσέλιον ἁρπάσαι θελόντων καὶ τῶν δεσμῶν ἄπο λύειν . δῆμον οὖν ὁ στρατοπεδάρχης τοσοῦτον ὁρῶν μαινόμενον , ὡς ἐν στενῷ κομιδῆ τὰ κατ’ αὐτὸν ἐγνώκει , κατεπεπτώκει μὶν οὐδαμῶς , ἀλλ’ ἐπιρρώσας ὲαυτὸν πατεσ΄ίγαζε τῇ χειρὶ τὸν θόρυβον . ὀψὲ δὲ κὼ μόλις τούτους καταπαύσας καἰ πρὸς τὸ πλῆθος τὸν λόγον μετενεγκὼν ἔφη . “ θαυμάζειν ἔπεισί μοι , ἄνδρες Ἀμασειανοί , ὅπως τὴν συσκευὴν τουτωνὶ τῶν ἐξαπατώντων ὑμᾶς παντάπασιν ἠγνοήσατε , τὴν σφῶν αὐτῶν σωτηρίαν τῷ ὑμετέρῳ αἵματι ἐξωνουμένων καὶ μεγίστην ὑμῖν τὴν βλάβην προξενούντων ἀεὶ . ποία γὰρ ὑμῖν τῆς τοῦ Οὐροσελίου τυραννίδος ἡ ὠφέλεια , εἰ μὴ σφαγαὶ καὶ πηρώσεις καὶ ἀκρωτηριασμοὶ μελῶν ; οὔτοι δὲ οἱ τῶν τοιούτων ὑμῖν πρίζενοι ἔνθεν μὲν τὰ οἰκεῖα ἀσινῆ διετήρουν τὸν βάρ - βᾶρον θεραπεύοντες , ἐκεῖθεν δὲ αὖθις τῶν ἐκ βασιλέως ἐνεφοροῦντο δωρημάτων , χαριζόμενοι τούτῳ , ὅτι μὴ ὑμῶν τε καἰ τῆς πόλεως Ἀμασείας παρεχώρησαν τῷ βαρβάρῳ , καἰ ταῦτα μηδένα λόγον ὑμῶν ποιησάμενοι πώποτε . διὰ τοῦτο καἰ τὴν τυραννίδα συνίστασθαι βούλονται , ἵνα τῷ μὲν τυρἀννῳ χρηστὰς ὑποσαίνοντες ἐλπίδας , ἀσινῆ τὰ οἰκεῖα διατηρῶσιν , ἐκ βασιλέως δὲ αὖθις ἀπαιτῶσι τιμάς τε καὶ δωρεὰς . ἦν δέ τι καἰ νεωτερισθείη , αὐτοὶ μὶν πάλιν ἑαυτοὺς τοῦ δράματος ἐξάγωσιν , τὸν δὲ βασιλέως θυμὸν καθ' ἱμῶν έηάψωσθβ , εἰ τι οὖν ἐμοὶ πείθεσθε , τούτους μὲν ὑμᾶς πρὸς θόρυβον ἐρεθίζοντας τὸ παρὸν ἐρρῶσθαι ἐάσατε . ἕκαστος δὲ ὑμῶν οἴκαδε ἀπελθὼν τὰ λεχθέντα σκοπείτω , καὶ εοσεσιε ὁποῖος ὑμῖν τὸ ξυμφέρον βπθέ'θεταο . "
Lemmas: ἄρτι γάρ ὁ βάρβαρος Τουτὰχ ἐκ ὁ βαθύς Ν ὁ ἀνατολή μέρος κατέρχομαι μετά βαρύς στράτευμα , ἐπί ὅς ὁ ὁ Ῥωμαῖος ληΐζομαι , ὁ Οὐρσέλιος πολλάκις ὑπό ὁ στρατοπεδάρχης στενοχωρέω καί ἄλλος ἐπί ἄλλος φρούριον ἀφαιρέω , καίτοι στρατία πολύς ἐπάγω καί πᾶς λαμπρῶς καί γενναῖος καθοπλίζω , εὐμηκανίᾳ παρά πολύς ἡσσάομαι ἐγώ πατήρ Ἀλέξιος . τέως δέ οὖν ἐπί ἐκεῖνος καταφεύγω δοκέω . τελευταῖος ὁ πᾶς ἐξαπορέω συμμείγνυμι ὁ Τουτὰχ καί φίλος ποιέω καί εἰς συμμαχία αὐτός καταλιπαρέω ἀλλά ὁ στρατοπεδάρχης Ἀλέξιος ἀντιστρατηγέω πρός οὗτος καί ὀξύς2 οἰκειόω ὁ βάρβαρος , καί ἐπισπάω πρός ἑαυτοῦ καί λόγος καί δῶρον καί πᾶς τρόπος καί μηχάνημα . εἰμί γάρ εἴπερ τις ἄλλος ἐφευρετής καί πόρος ἐν ὁ ἄπορος συμμηχανάομαι . ὁ γοῦν δυνατός αὐτός ὁ τρόπος τοιοῦτος τις εἰμί , ὡς ἐν τύπος εἶπον , δεξιόομαι ὁ Τουτάχ · καί φημί “ φίλος μέν ἄμφω ἀλλήλων ὅς τε σός σουλτάνος καί ἐμός βασιλεύς . ὁ δέ βάρβαρος οὗτος Οὐρσέλιος καί πρός ἄμφω εἰς - ταιρεω ὁ χείρ , καί ἐχθρός καί ἀμφότερος καθίστημι φοβερός , ἐκεῖνος μέν κατατρέχω καί ἀεί τίς ὁ μερίς Ῥωμαῖος κατά μικρός ὑποσπάω , ἀποστερίσκω δέ ὁ Πέρσις ὅσπερ εἄν καί ἔξεστι ἐκεῖνος περιγίγνομαι . τέχνη δέ ὁ ἅπας μετέρχομαι , νῦν μέν ἐγώ παρασκιάζω διά ὁ σός δύναμις αὖθις δέ ὁ καιρός οὗτος συμπνέω , ἀφίημι ἐγώ ὡς ἤδη ἐν ἀκίνδυνος καθίστημι , πάλιν ἐκ ὑποστροφή κατά σύ ἀείρω εἰς χείρ . ἀλλά εἰμί τίς ἐγώ πείθω , ἐπειδάν καί αὖθις ἔρχομαι πρός σύ , χρῆμα πολύς κρατέω ὁ Οὐρσέλιον καί πρός ἐγώ ἐξαποστέλλω δεσμώτης τρεῖς γάρ ἐντεῦθεν " φημί “ κερδαίνω , εἷς μέν χρῆμα πλῆθος ὅσος καίω οἶος οὐδείς πω πρότερος , ἕτερος δέ ὁ εὔνοια ὁ αὐτοκράτωρ συνεπισπάω , ἀπό ὅσπερ εἰς ἄκρος εὐδαιμονία φθάνω ἔρχομαι τρίτος δέ ὅτι καίω ὁ σουλτάνος ὁ μέγας ἥδομαι , ἐχθρός τηλικόσδε ἐκποδών γίγνομαι καίω ὁ χείρ ἀσκέω κατά ἑκάτερος κατά τε Ῥωμαῖος καί Τοῦρκος . " οὗτος διαπρεσβεύομαι πρός ὁ ἄνωθεν εἴρω Τουτὰχ ὁ ἐμός πατήρ καί ὁ Ῥωμαϊκός στρατιά ἀρχηγός κατά ἐκεῖνος καιρός , καί ἅμα καί ὅμηρος πέμπω ὁ ἔνδοξος τίς - ναί ἐπί ἐπί σύγκειμαι χρόνος καί · χρῆμα ποσότης , πείθω ὁ ἀμφί ὁ Τουτὰχ βάρβαρος κατέχω ὁ Οὐρσέλιον . καί οὗτος ταχύς γίγνομαι , ἀποστέλλω εἰς Ἀμάσεια ὁ στρατοπεδάρχης . ἀλλά ἐντεῦθεν χρονοτριβέω ὁ χρῆμα · αὐτός μέν γάρ οὐ ἔχω ὁπόθεν ἀποπληρόω , ὁ δέ ἐκ βασιλεύς ἀμελέω · καί οὐ ὅτι βραδύς πούς κατά ὁ τραγῳδία στείχω , ἀλλά οὐδαμοῦ καταφαίνω . ὁ μιν γάρ ἀμφί ὁ Τουτὰχ ἔγκειμαι , ὁ ὁ χρῆμα ἀπαιτέω ὄγκος ἢ ὁ ὠνέομαι ἐξοπίζω λαμβάνω καί παλινδρομέω ἐάω οὗτος ὅθεν καταλαμβάνω . ὁ δέ οὐ ἔχω ὅθεν ἀποδίδωμι ὁ ἕκαστος ὠνέομαι τιμή . ὁ ὅλος οὖν διά ὅλος νύξ ἐξαπορέω , ἐρανίζω παρά ὁ οἰκήτωρ Ἀμάσεια λογίζομαι ὁ τιμή . καίω αὐγάζω ἡμέρα , κάν ἀργαλέος δοκέω , ἀλλά τομός συγκαλέω ἅπας τε καί μᾶλλον ὁ πρῶτος φέρω καί χρῆμα εὐπορέω . πρός μᾶλ - λος θεάομαι φημί . “ οἶδα πᾶς , ὅπως ὁ βάρβαρος οὗτος ὁ ὁ αρμεναιπου διατίθημι πόλις ἅπας ἅπας , ὅσος τε κωμόπολις πορθέω , καί ὁπόσος κακῶς διατίθημι συμφορά ἀφόρητος ὑποβαίνω , ὁπόσος τε χρῆμα ἀπό σύ κομίζω ἀλλά καιρός ἤδη πάρειμι ὁ ἐκ αὐτός σύ ἀπαλλάσσω κάκωσις , εἰμί βούλομαι . δεῖ τοιγάρ μή προΐημι οὗτος . ὁράω γάρ ὡς δεσμώτης ἐγώ ὁ βάρβαρος νέος πάντως θεός καί ἡμέτερος σπουδή . ὁ δέ οὗτος ζωγρέω Τουτὰχ ἐκ ἐγώ αἰτέω ὁ τιμή . ἐγώ δέ ἀπορέω παντάπασι , ἐπί ἀλλοδαπός τε εἰμί καί συχνός ἤδη χρόνος μετά ὁ βάρβαρος μάχομαι καί ὁ πρόσειμι διδαπανηκοαιρεω . εἰμί μή γοῦν πόρρω ὁ βασιλεύς εἰμί καί καιρός ἀναμονή δίδωμι ὁ βάρβαρος , σπεύδω εἄν ἐκεῖθεν κομίζω ὁ ὁ τιμή . ἐπεί δέ , ὡς Ἰώ . καί αὐτός , οὐδείς οὗτος ἔξεστι πράσσω , δήω σύ συνεισφέρω ὁ τιμή , καί λαμβάνω πᾶς διά ἐγώ ἐκ βάσις - Λέως ὁπόσος παρέχω . " εἶπον οὗτος , καί ἐκκρούω παραυτίκα παραυτίκα καίω θόρυβος ἀνάπτω σφοδρός , ὁ Ἀμασειανῶν εἰς ἀποστασία κινέω . εἰμί γάρ ὁ οὗτος εἰς θυμός καί θόρυβος ἐρεθίζω ἀνήρ κακοῦργος τις καί ῥέκτης πρᾶγμα , οἶδα ὀτρύνω δῆμος εἰς ταραχή . θόρυβος τοίνυν αἴρω πολύς ὁ μιν βούλομαι σῴζω ὁ Οὐρσέλιον καί ὁ πλῆθος ἀντιλαμβάνω οὗτος ἐρεθίζω , ὁ δέ ἐκταράσσω ( τοιοῦτος γάρ ὁ συρφετώδης πλῆθος , ) καί ὁ Οὐρσέλιον ἁρπάζω ἐθέλω καί ὁ δεσμός ἀπό λύω . δῆμος οὖν ὁ στρατοπεδάρχης τοσοῦτος ὁράω μαίνομαι , ὡς ἐν στενός κομιδῇ ὁ κατά αὐτός γιγνώσκω , καταπίπτω μιν οὐδαμῶς , ἀλλά ἐπιρρώννυμι ἑαυτοῦ πατεσ΄ίγαζε ὁ χείρ ὁ θόρυβος . ὀψέ δέ Κῶς μόλις οὗτος καταπαύω καίω πρός ὁ πλῆθος ὁ λόγος μεταφέρω φημί . “ θαυμάζω ἔπειμι2 ἐγώ , ἀνήρ Ἀμασειανοί , ὅπως ὁ συσκευή οὗτος ὁ ἐξαπατάω σύ παντάπασι ἀγνοέω , ὁ σφεῖς αὐτός σωτηρία ὁ ὑμέτερος αἷμα ἐξωνέομαι καί μέγας σύ ὁ βλάβη προξενέω ἀεί . ποῖος γάρ σύ ὁ ὁ Οὐροσελίου τυραννίς ὁ ὠφέλεια , εἰμί μή σφαγή καί πήρωσις καί ακρωτηριασμός μέλος ; οὔτοι δέ ὁ ὁ τοιοῦτος σύ πρίζενοι ἔνθεν μέν ὁ οἰκεῖος ἀσινής διατηρέω ὁ βᾶρ - βᾶρος θεραπεύω , ἐκεῖθεν δέ αὖθις ὁ ἐκ βασιλεύς ἐμφορέω δώρημα , χαρίζομαι οὗτος , ὅτι μή σύ τε καίω ὁ πόλις Ἀμάσεια παραχωρέω ὁ βάρβαρος , καίω οὗτος μηδείς λόγος σύ ποιέω πώποτε . διά οὗτος καίω ὁ τυραννίς συνίστημι βούλομαι , ἵνα ὁ μέν τύραννος χρηστός ὑποσαίνω ἐλπίς , ἀσινής ὁ οἰκεῖος διατηρέω , ἐκ βασιλεύς δέ αὖθις ἀπαιτέω τιμή τε καί δωρεά . εἰμί δέ τίς καίω νεωτερίζω , αὐτός μιν πάλιν ἑαυτοῦ ὁ δρᾶμα ἐξάγω , ὁ δέ βασιλεύς θυμός κατά ἱμάς ψάω , εἰμί τίς οὖν ἐγώ πείθω , οὗτος μέν σύ πρός θόρυβος ἐρεθίζω ὁ πάρειμι ῥώννυμι ἐάω . ἕκαστος δέ σύ οἴκαδε ἀπέρχομαι ὁ λέγω σκοπέω , καί εἰμί ὁποῖος σύ ὁ συμφέρω βάπτω . "