anna-comnena.alexias 10.2
Οὕτω μὲν οὖν ὥσπερ τις ἀγαθὸς κυβερνήτης ὁ αὐτοκράτωρ τὰς ἀλλεπαλλήλους τῶν κυμάτων ἐπιδρομὰς ὥσπερ διανηξάμενος καὶ πολλὴν ἀποκλυσάμενος ἅλμην τῆς οἰκουμένης καὶ τὰ κατὰ τὴν ἐκκλησίαν εὖ διαθέμενος ἐπ’ ἄλλ᾿ ἄττα πάλιν πελάγη πολέμων καὶ θορύβων ἐπάγεται ἀεὶ γὰρ ἕτερον ἐφ’ ἑτέρῳ προσίστατο καὶ θάλασσά φασιν ἐπὶ θαλάσσῃ καὶ ποταμὸς κακῶν ἐπὶ ποταμῷ , ὡς μηδ’ ἀναπνεῖν ἐᾶν τὸ τοῦ λόγου τὸν βασιλέα μηδ’ ἐπιμύσαι τὰ βλέφαρα . κἂν ἡμεῖς σταγόνα μικράν , εἶπεν ἄν τις εἰκότως , ἐκ του Ἀδριαντικοῦ πελάγους ἀνιμησάμεθα ὀλίγα τῶν κατ’ ἐκεῖνο καιροῖ πεπραγμένων τῷ βασιλεῖ περιγράψαντες μᾶλλον ἢ γράψαντες , ἀλλ’ ἐκεῖνος ἀντέσχε πρὸς ἅπαντα κύματά τε καὶ κλύδωνας , ἴως τὴν τῆς βασιλείας οὐριοδρομοῦσαν ναῦν εἰς λιμένας ἀκλύστοις ὁρμίσειε . καὶ τίς ἂν ἢ Δημοσθένους ἠχὼ ἢ ῥοῖζος Πολέμωνος ἢ Ὁμηρικαὶ πᾶσαι Μοῦσαι τὰ ἐκείνῳ κατωρθωμένα πρὸςἀξίαν ὑμνήσειαν ; ἐγὼ δ᾿ ἂν φαίην , Οὐδ̓ ἂν αὐτὸς πάτων οὐδ’ ἂν ξύμπασα στοὰ καὶ ἀκαδημία εἰς ταὐτὸ ξυνεληλυθυῖαι προσῆκον τῆς ἐκείνου ψυχῆς ἐφιλοσόφησαν . μήπω γὰρ παυσαμένων τῶν χειμώνων ἐκείνων καὶ τῶν πολυπλόκων πολέμων μηδὲ τοῦ κλύδωνος ἀφυβρίσαντος ἕτερος χειμὼν οὐδενὸς τῶν εἰρημένων ἐλάττων αὐτῷ ἐπεγείρεται . καὶ γὰρ ἄνθρωπός τις οὐ τῶν ἐπιφανῶν , ἀλλὰ τῆς κάτω τύχης ἐκ τοῦ χάρακος ὁρμώμενος τὸν τοῦ Διογένους υἱὸν ἑαυτὸν εἶναι ἔλεγε , κἀν ἐκεῖνος φθάσας ἀνῃρέθη , ὁπηνίκα τὸν μετὰ τῶν Τούρκων κατὰ τὴν Ἀντιόχειαν πόλεμον ὁ Κομνηνὸς Ἰσαάκιος καὶ αὐτάδελφος τοῦ αὐτοκράτορος συνεκρότησεν · ὅπως δὲ τῷ λεπτομερέστερον ἐθέλοντι μανθάνειν ἐξέσται ἀπὸ τῶν τοῦ κλεινοῦ Καίσαρος συγγραμ - μάτων διεντυχεῖν . παρὰ πολλῶν μὲν οὖν ἐπιστομιζόμενος ὁ τοιοῦτος ἐπαύετο οὐδαμῶς . καὶ γὰρ ἦλθε μὲν οὗτος ἐξ ἀνατολῆς πένης τε καὶ σισυροφορῶν , πανουργότατος δέ ὢν καὶ τὸ ἦθος πολύτροπος περιενόστει τὴν πόλιν κατ’ οἴκους τε καὶ ῥυμοτομίας περὶ ἑαυτοῦ ὑψηλά τινα διαγγέλλων καὶ ὡς εἴη τοῦ προβεβασιλευκότος Διογενοῦς υἱὸς Λέων ἐκεῖνος , ὃς κατὰ τὴν Ἀντιόχειαν ὑπὸ βέλους , ὡς εἴρηται , πληγεὶς ἐτετελευτήκει . ἀναβιώσκων τοίνυν τὸν τεθνηκότα οὑτος ὁ ἀλαζὼν τοὔνομά τε τὸ ἐκείνου ἑαυτῷ περιετίθει καὶ φανερῶς ἐβασιλεία καὶ τοὺς κουφοτέρους ὑπήγετο . καὶ ἦν ἄρα καὶ τοῦτο τὸ δεινὸν ἐπιθήκη τῶν τοῦ βασιλέως συμφορῶν , ὡσπερ τι δρᾶμα ἐπιτραγῳδούσης αὐτῷ τῆς Τύχης τοῦτον τὸν κακοδαίμονα · καὶ ὥσπερ , οἶμαι οἱ τρυφῶντες μετὰ τὸν κόρον ἐπιτραγηματίζονται τῶν μελιπήκτων τινὰ προσ - φερόμενοι , οὕτω δῆτα καὶ ἡ τῶν Ῥωμαίων Τύχη πολλοῖς ἐπορχησαμένη κακοῖς καὶ διακορὴς γεγονυῖα τοῖς τοιούτοις ψευδοβασιλεῦσι τὸν βασιλέα προσέπαιζεν . ὁ μέντοι αὐτοκράτωρ κατεφρόνει τῶν λεγομένων παντάπασιν . ἐπεὶ δ’ ὁ χαρακηνὸς κἀν ταῖς ἀγυιαῖς κἀν ταῖς ἀμφόδοις ἐν παντὶ καιρῷ τοιαῦτα ληρῶν οὐκ ἐπαύετο , ἦλθε ταῦτα εἰς ἀκοὰς τῆς Ἀλεξίου τοῦ κρατοῦντος ἀδελφῆς Θεοδώρας καὶ ὁμεύνου τοῖ ἀναιρεθέντος ἐκείνου υἱοῦ τοῦ Διογενοῦς . ἡ δὲ τοὺς λήρους ἐκείνους μὴ φέροισα ἤχθετο . ἐπὶ τῇ σφαγῆ γὰρ τἀνδρὸς τὸν μονήρη βίον ἠλλάξατο τὸν ἀσκητικὸν ἀκριβέστατα μετεληλυθυῖα βίον καὶ Θεῷ μόνῳ προσανέχουσα . ὁ δέ αὐτοκράτωρ , ἐπεὶ μετὰ δευτέραν καὶ τρίτην παραίνεσιν ὁ λῆρος ἐκεῖνος οὐχ ἡσύχαζεν , ἐς Χερσῶνα τοῦτον ἀποστείλας ἔμφρουρον εἶναι παρεκελεύσατο . ἐκεῖσε δέ παραγενόμενος , νυκτὸς ἀνερχόμενος διὰ τοῦ τείχους καὶ προκύπτων , τοῖς συνήθως φοιτῶσι Κομάνοις ἐμπορίας χάριν καὶ τοῦ τὰ πρὸς χρείαν πεῖθεν κομίζεσθαι ἅπαξ καὶ δὶς ὁμιλήσας καὶ πίστεις δοὺς καὶ λαβὼν διὰ καλῳδίων νυκτὸς ἑαυτὸν δεσμήσας ἐχαλάσθη τοῦ τείχους . συμπαραλαβόντες δὲ τοῦτον οἱ Κομανοὶ πρὸς τὴν ἰδίαν ἀπῄεσαν χώραν . συναυλιζόμενος δὲ τούτοις ἐφ’ ἱκανὸν ἐς τοσοῦτον συνήλασεν , ὡς καὶ βασιλέα αὐτὸν κατονομάζειν ἤδη . οἱ δέ αἵμασιν ἀνθρώπων λαφύξαι ἱμειρόμενοι καὶ κρεῶν ἀνθρωπείων ἐμφορηθῆναι καὶ λείαν πολλὴν ἐκ τῆς ἡμεδαπῆς ἐπισυνάξαι , Πάτροκλον εὑρηκότες τοῦτον πρόφασιν κατὰ τῶν Ῥωμαίων πανστρατιᾷ χωρῆσαι ἐβουλεύοντο , ὡς δῆθεν τῷ πατρῴῳ τοῦτον ἐγκαθιδρῦσαι θρόνῳ . καὶ ἀπαιωρουμένην εἶχον τέως ταυτηνὶ τὴν βουλήν . οὐκ ἔλαθε ταῦτα τὸν αὐτοκράτορα . ἔνθεν τοι καὶ τὰς δυνάμεις ὡς δυνατὸν ἐξώπλιζέ τε καὶ πρὸς τὴν τῶν βαρβάρων μάχην ἡτοιμάζετο . τὰ γὰρ τέμπη , ἅπερ κλεισούρας ἡ ἰδιῶτις οἶδε γλῶττα καλεῖν , ὡς ἔφαμεν , φθάσας ἤδη κατωχυρώσατο . καιροῦ δέ παρεληλυθότος ἐπεὶ τὸ Παρίστριον τοὺς Κομάνους μετὰ τοῦ ψευδωνύμου καταλαβεῖν μεμαθήκοι , τοὺς τὰ πρῶτα τοῦ στρατιωτικοῦ συντάγματος φέροντας καὶ αὐτοὺς δὴ τοὺς καθ’ αἷμα καὶ ἐξ ἀγχιστείας αὐτῷ προσήκοντας συναγαγών , εἰ χρὴ κατ’ αὐτῶν ἐξιέναι ἐβουλεύετο . πάντες δέ πρὸς τοῦτο αὐτὸν ἀπεῖργον . τοίνυν αὐτὸς ἑαυτῷ πιστεύειν οὐκ εἶχεν οὔτε μὴν τοῖς οἰκείοις ἤθελε λογισμοῖς χρήσασθαι , ἀλλὰ τὸ πᾶν τῷ Θεῷ ἀναθέμενος ἐξ ἐκείνου τὴν κρίσιν ᾐτεῖτο . τοιγαροῦν ἅπαντας μετακαλεσάμενος τοῦ ἱερατικοῦ καὶ στρατιωτικοῦ καταλόγου εἰς τὴν τοῦ Θεοῦ μεγάλην ἐκκλησίαν ἑσπέρας φοιτᾷ καὶ αὐτοῦ δὴ τοῦ πατριάρχον Νικολάου παρόντος . ἔφθασε γὰρ εἰς τὸν πατριαρχικὸν ἀναβεβηκέναι θρόνον ἐπινεμήσεως παριππευούσης ἑβδό - μης ἔτους ςφABBREVβ΄ μετὰ τὴν Εὐστρατίου τοῦ Γαριδᾶ ἐν δυσὶ δὲ πυκτίοις τὴν ἐπερώτησιν περὶ τοῦ , εἰ δεῖ ἐξεληλυθότα τοῖς Κομάνοις ἐπιθέσθαι ἢ μή , ἐνσημηνάμενος τῷ κορυφαίῳ πάντων παρεκελεύσατο καταθέσθαι εἰς τὴν ἱερὰν τράπεζαν . παννύχου δέ τῆς ὑμνῳδίας τελουμένης κατὰ τὸ περίορθρον εἰσεῖσιν ὁ τεθεικὼς καὶ ἀναλαμβάνεται τὸν χάρτην καὶ ἐξαγαγὼν καὶ λύσας ἐνώπιον πάντων ὑπανεγίνωσκε . τὸ ἐνδόσιμον οὖν ἐκεῖθεν ὥσπερ ἐκ θείας ὀμφῆς ὁ αὐτοκράτωρ λαβὼν ὅλος ἐγεγόνει τῆς ἀστρατείας καὶ διὰ γραφῶν ἁπανταχόθεν ἀνεκαλεῖτο τὸ στράτευμα . καλῶς τοίνυν παρασκευασάμενος τῆς κατὰ τῶν Κομάνων ὁδοῦ εἴχετο . ἅπαν οὖν τὸ στράτευμα μετακαλεσάμενος καὶ καταλαβὼν τὴν Ἀγχίαλον τὸν μὲν ἴδιον γαμβρὸν Καίσαρα Νικηφόρον τὸν Μελισσηνὸν καὶ τὸν Παλαιολόγον Γεώργιον καὶ τὸν ἀδελφιδοῦν αὐτοῦ Ἰωάννην τὸν Ταρωνίτην μεταπεμψάμενος εἰς Βερόην ἐκπέμπει , ἐφ’ ᾧ ἐπαγρυπνεῖν καὶ ἀσφάλειαν αὐτῆς τε καὶ τῶν παρακειμένων αὐτῇ ποιεῖσθαι . τοὺς δέ γε λοιποὺς τῶν ἀκρίτων διελὼν τὰ στρατεύματα καὶ ἡγεμόνας τούτων αὐτοὺς καταστήσας τὸν Δαβατηνόν , τὸν Εὐφορβηνὸν Γεώργιον καὶ Κωνσταντῖνον τὸν Οὐμπερτόπουλον εἰς φυλακὴν τῶν περὶ τὸν Ζυγὸν διακειμένων κλεισουρῶν ἐκπέπομφεν . ἐκεῖθεν δέ τὴν Χορταρέαν καταλαβών ( κλεισούρα δὲ τοῦ Ζυγοῦ οὑτωσί πως ὀνομαζομένη ) τὸν ὅλον περιῄει Ζυγὸν κατασκεπτόμενος , εἰ πάντα τὰ πρώην παρ’ αὐτοῦ ἐντεταλμένα οἱ τὴν τούτων οἰκονομίαν ἀναδεξάμενοι τετελέκασι καὶ εἴ τι ἡμιτελές ἢ ἐνδέον ἐστί , καὶ τοῦτο ἐπανορθώσασθαι , ὡς μὴ ῥᾳδίως διὰ τούτων ἐξεῖναι ἐξεῖναι τοῖς Κομάνοις διελθεῖν . πάντα γοῦν οἰκονομήσας κᾆθ’ οὕτως ἐκεῖθεν ὑποστρέψας περὶ τὴν Ἱερὰν καλουμένην Λίμνην τὸν χάρακα ἐπήξατο τῆς Ἀγχιάλου ἀγχοῦ διακειμένην . νυκτὸς δὲ καταλα - βόντος Πουδίλου τινὸς ἐκκρίτου τῶν βλαχῶν καὶ τὴν τῶν Κομάνων διὰ τοῦ Δανούβεως διαπεραίωσιν ἀπαγγείλαντος , δέον ἔκρινεν αὐγαζούσης τῆς ἡμέρας μετακαλεσάμενος τοὺς ἐκκρίτους τῶν συγγενῶν τε καὶ ἡγεμόνων βουλεύσασθαι ὅ τι δεῖ ποιεῖν . ἐπεὶ δέ εἰς τὴν Ἀγχίαλον πάντες παραγενέσθαι δεῖν ἔλεγον , παραχρῆμα τὸν μὲν Καντακουζηνὸν καὶ τὸν Τατίκιον εἰς τὰ καλούμενα Θέρμα ἐξαπέστειλε μετὰ καί τινων ἐθνικῶν , τοῦ τε Σκαλιαρίου τοῦ Ἐλχὰν καὶ ἑτέρων τῶν ἐκ - Κρίτων , ἐφ’ ᾦ τὴν φυλακὴν τῶν ἐκεῖσε ποιεῖσθαι μερῶν . αὐτὸς δὲ ἀπέρχεται εἰς Ἀγχίαλον . ἐπεὶ δέ πρὸς Ἀδριανούπολιν τὸ ὅρμημα τῶν Κομάνων μεμαθήκει , μεταπεμψάμενος τοὺς ἐκκρίτους τῶν Ἀδριανουπολιτῶν ἅπαντας , ὧν ὑπερέχοντες ὅ τε κατακαλῶν ὁ Ταρχανειώτης λεγόμενος καὶ Νικηφόρος ὁ υἱὸς τοῦ πάλαι τυρανήνησαντος Βρυεννίου , καὶ αὐτὸς τυραννήσας καὶ τῶν ὀφθαλμῶν . στερηθείς , τούτοις πολλὴν τὴν τοῦ κάστρου φυλακὴν ἐνετείλατο ποιεῖσθαι καὶ τῶν Κομάνων καταλαβόντων μὴ μετὰ μικροψυχίας τὸν μετ᾿ αὐτῶν συναίρειν πόλεμον , ἀλλὰ μετὰ σκοποῦ καὶ ἐκ διαστήματος τὰς κατ᾿ ἐκείνων βολὰς ποιεῖσθαι , τὰ δὲ πλεῖστα κεκλεισμένας τὰς πύλας ἔχειν , πολλὰς ὑποσχόμενος εὐεργεσίας , εἰ τὰ προστεταγμένα τηρήσαιεν . ταῦτα μὲν οὖν πρὸς τὸν Βρυέννιον καὶ τοὺς ἄλλους ὁ αὐτοκράτωρ παρεγγυησάμενος οἷον μετὰ χρηστῶν τῶν ἐλπίδων πρὸς Ἀδριανούπολιν ἐκπέπομφε . τῷ δέ γε Κατακαλῷ τῷ Εὐφορβηνῷ Κωνσταντίνῳ διὰ γραμμάτων προσέταξεν ἀναλαβέσθαι τὸν καλούμενον Μοναστρᾶν ( μιξοβάρβαρος δὲ οὗτος ἀνὴρ πολλὴν τὴν περὶ τὰ στρατιωτικὰ ἐμπειρίαν κεκτημένος ) καὶ Μιχαὴλ τὸν Ἀνεμᾶν μετὰ τῶν ὑπ᾿ αὐτοὺς τεταγμένων στρατιωτῶν καὶ ἐπὰν τοὺς Κομάνους τὰς κλεισούρας διελθόντας μάθοιεν , παρέσπεσθαι ὄπισθεν αὐτῶν καὶ ἀξυμφανῶς αὐτῶν ἀποπειρᾶσθαι .
Lemmas: οὕτως μέν οὖν ὥσπερ τις ἀγαθός κυβερνήτης ὁ αὐτοκράτωρ ὁ αλλεπάλληλος ὁ κῦμα ἐπιδρομή ὥσπερ διανήχομαι καί πολύς ἀποκλύζω ἅλμη ὁ οἰκέω καί ὁ κατά ὁ ἐκκλησία εὕω διατίθημι ἐπί ἄλλος τις πάλιν πέλαγος Πολέμων καί θόρυβος ἐπάγω ἀεί γάρ ἕτερος ἐπί ἕτερος προσίστημι καί θάλασσα φημί ἐπί θάλασσα καί ποταμός κακός ἐπί ποταμός , ὡς μηδέ ἀναπνέω ἐάω ὁ ὁ λόγος ὁ βασιλεύς μηδέ ἐπιμύω ὁ βλέφαρον . κἀν ἐγώ σταγών μικρός , εἶπον ἄν τις εἰκότως , ἐκ ὁ αδριαντιπου πέλαγος ἀνιμάω ὀλίγος ὁ κατά ἐκεῖνος καιρός πράσσω ὁ βασιλεύς περιγράφω μᾶλλον ἢ γράφω , ἀλλά ἐκεῖνος ἀντέχω πρός ἅπας κῦμα τε καί κλύδων , ἴωσις ὁ ὁ βασίλεια οὐριοδρομέω ναῦς εἰς λιμήν ἄκλυστος ὁρμίζω . καί τίς εἄν ἢ Δημοσθένης ἠχώ ἢ ῥοῖζος Πολέμων ἢ Ὁμηρικός πᾶς Μοῦσα ὁ ἐκεῖνος κατορθόω πράσσω ὑμνέω ; ἐγώ δέ εἄν φημί , οὐ εἄν αὐτός πάτος οὐδέ εἄν σύμπας στοά καί Ἀκαδημία εἰς αὐτός συνέρχομαι προσήκω ὁ ἐκεῖνος Ψυχή φιλοσοφέω . μήπω γάρ παύω ὁ χειμών ἐκεῖνος καί ὁ πολύπλοκος Πολέμων μηδέ ὁ κλύδων ἀφυβρίζω ἕτερος χειμών οὐδείς ὁ εἴρω μικρός αὐτός ἐπεγείρω . καί γάρ ἄνθρωπος τις οὖον ὁ ἐπιφανής , ἀλλά ὁ κάτω τυγχάνω ἐκ ὁ χάραξ ὁρμάω ὁ ὁ Διογένης υἱός ἑαυτοῦ εἰμί λέγω , ἐν ἐκεῖνος φθάνω ἀναιρέω , ὁπηνίκα ὁ μετά ὁ Τοῦρκος κατά ὁ Ἀντιόχεια πόλεμος ὁ Κομνηνός Ἰσαάκιος καί αὐτάδελφος ὁ αὐτοκράτωρ συγκροτέω · ὅπως δέ ὁ λεπτομερής ἐθέλω μανθάνω ἔξεστι ἀπό ὁ ὁ κλεινός Καῖσαρ συγγραμ - Μάτων διεντυγχάνω . παρά πολύς μέν οὖν ἐπιστομίζω ὁ τοιοῦτος παύω οὐδαμῶς . καί γάρ ἔρχομαι μέν οὗτος ἐκ ἀνατολή πένης τε καί σισυροφορέω , πανοῦργος δέ εἰμί καί ὁ ἦθος πολύτροπος περινοστέω ὁ πόλις κατά οἶκος τε καί ῥυμοτομία περί ἑαυτοῦ ὑψηλός τις διαγγέλλω καί ὡς εἰμί ὁ προβασιλεύω Διογενοῦς υἱός Λέων ἐκεῖνος , ὅς κατά ὁ Ἀντιόχεια ὑπό βέλος , ὡς εἴρω , πλήσσω τελευτάω . ἀναβιώσκω τοίνυν ὁ θνῄσκω οὗτος ὁ ἀλαζών ὄνομα τε ὁ ἐκεῖνος ἑαυτοῦ περιτίθημι καί φανερῶς βασίλειος καί ὁ κοῦφος ὑπάγω . καί εἰμί ἄρα καί οὗτος ὁ δεινός ἐπιθήκη ὁ ὁ βασιλεύς συμφορά , ὡς τίς δρᾶμα ἐπιτραγῳδέω αὐτός ὁ Τύχη οὗτος ὁ κακοδαίμων · καί ὥσπερ , οἴομαι ὁ τρυφάω μετά ὁ κόρος ἐπιτραγηματίζω ὁ μελίπηκτον τις προς - φέρω , οὗτος δῆτα καί ὁ ὁ Ῥωμαῖος Τύχη πολύς ἐπορχέομαι κακός καί διακορής γίγνομαι ὁ τοιοῦτος ψευδοβασιλεύς ὁ βασιλεύς προσπαίζω . ὁ μέντοι αὐτοκράτωρ καταφρονέω ὁ λέγω παντάπασι . ἐπεί δέ ὁ χαρακηνός ἐν ὁ ἄγυια ἐν ὁ ἄμφοδον ἐν πᾶς καιρός τοιοῦτος ληρέω οὐ παύω , ἔρχομαι οὗτος εἰς ἀκοή ὁ Ἀλέξιος ὁ κράτος ἀδελφός Θεοδώρα καί ὅμευνος τοῖ ἀναιρέω ἐκεῖνος υἱός ὁ Διογενοῦς . ὁ δέ ὁ λῆρος ἐκεῖνος μή φέρω ἔχθω . ἐπί ὁ σφαγεύς γάρ ἀνήρ ὁ μονήρης βίος ἀλλάσσω ὁ ἀσκητικός ἀκριβής μετέρχομαι βίος καί Θεός μόνος προσανέχω . ὁ δέ αὐτοκράτωρ , ἐπεί μετά δύο καί τρίτος παραίνεσις ὁ λῆρος ἐκεῖνος οὐ ἡσυχάζω , εἰς Χερσών οὗτος ἀποστέλλω ἔμφρουρος εἰμί παρακελεύομαι . ἐκεῖσε δέ παραγίγνομαι , νύξ ἀνέρχομαι διά ὁ τεῖχος καί προκύπτω , ὁ συνήθης φοιτάω Κόμανος ἐμπορία χάρις καί ὁ ὁ πρός χρεία πείθω κομίζω ἅπαξ καί δίς ὁμιλέω καί πίστις δίδωμι καί λαμβάνω διά καλῴδιον νύξ ἑαυτοῦ δεσμέω χαλάω ὁ τεῖχος . συμπαραλαμβάνω δέ οὗτος ὁ Κομανός πρός ὁ ἴδιος ἄπειμι χώρα . συναυλίζω δέ οὗτος ἐπί ἱκανός εἰς τοσοῦτος συνελαύνω , ὡς καί βασιλεύς αὐτός κατονομάζω ἤδη . ὁ δέ αἷμα ἄνθρωπος λαφύσσω ἱμείρω καί κρέας ἀνθρώπειος ἐμφορέω καί λεῖος πολύς ἐκ ὁ ἡμεδαπός ἐπισυνάγω , Πάτροκλος εὑρίσκω οὗτος πρόφασις κατά ὁ Ῥωμαῖος πανστρατιᾷ χωρέω βουλεύω , ὡς δῆθεν ὁ πατρῷος οὗτος ἐγκαθιδρύω θρόνος . καί ἀπαιωρέω ἔχω τέως οὗτος ὁ βουλή . οὐ λανθάνω οὗτος ὁ αὐτοκράτωρ . ἔνθεν ὅς καί ὁ δύναμις ὡς δυνατός ἐξοπλίζω τε καί πρός ὁ ὁ βάρβαρος μάχη ἑτοιμάζω . ὁ γάρ Τέμπη , ὅσπερ κλεισούρα ὁ ἰδιῶτις οἶδα γλῶσσα καλέω , ὡς φημί , φθάνω ἤδη κατοχυρόω . καιρός δέ παρέρχομαι ἐπεί ὁ Παρίστριος ὁ Κομάνος μετά ὁ ψευδώνυμος καταλαμβάνω μανθάνω , ὁ ὁ πρῶτος ὁ στρατιωτικός σύνταγμα φέρω καί αὐτός δή ὁ κατά αἷμα καί ἐκ ἀγχιστεία αὐτός προσήκω συνάγω , εἰμί χρή κατά αὐτός ἔξειμι βουλεύω . πᾶς δέ πρός οὗτος αὐτός ἀπείργω . τοίνυν αὐτός ἑαυτοῦ πιστεύω οὐ ἔχω οὔτε μήv ὁ οἰκέω ἐθέλω λογισμός χράω , ἀλλά ὁ πᾶς ὁ Θεός ἀνατίθημι ἐκ ἐκεῖνος ὁ κρίσις αἰτέω . τοιγάρ ἅπας μετακαλέω ὁ ἱερατικός καί στρατιωτικός κατάλογος εἰς ὁ ὁ Θεός μέγας ἐκκλησία ἑσπέρα φοιτάω καί αὐτός δή ὁ πατριάρχης Νικόλαος πάρειμι . φθάνω γάρ εἰς ὁ πατριαρχικός ἀναβαίνω θρόνος ἐπινέμησις παριππεύω ἑβδό - μείς ἔτος ςφABBREVβ΄ μετά ὁ Ευστρατίου ὁ Γαριδάς ἐν δύο δέ πυκτίον ὁ ἐπερώτησις περί ὁ , εἰμί δεῖ ἐξέρχομαι ὁ Κόμανος ἐπιτίθημι ἢ μή , ἐνσημαίνομαι ὁ κορυφαῖος πᾶς παρακελεύομαι κατατίθημι εἰς ὁ ἱερά τράπεζα . πάννυχος δέ ὁ ὑμνῳδία τελέω κατά ὁ περίορθρον εἰσείσειμι ὁ τίθημι καί ἀναλαμβάνω ὁ χάρτης καί ἐξάγω καί λύω ἐνώπιος πᾶς ὑπαναγιγνώσκω . ὁ ἐνδόσιμος οὖν ἐκεῖθεν ὥσπερ ἐκ θεῖος ὀμφή ὁ αὐτοκράτωρ λαμβάνω ὅλος γίγνομαι ὁ ἀστρατεία καί διά γραφεύς ἁπανταχόθεν ἀνακαλέω ὁ στράτευμα . καλῶς τοίνυν παρασκευάζω ὁ κατά ὁ κομάς ὁδός ἔχω . ἅπας οὖν ὁ στράτευμα μετακαλέω καί καταλαμβάνω ὁ Ἀγχίαλος ὁ μέν ἴδιος γαμβρός Καῖσαρ Νικηφόρος ὁ Μελισσηνός καί ὁ Παλαιολόγος Γεώργιος καί ὁ ἀδελφιδέος αὐτός Ἰωάννης ὁ Ταρωνίτης μεταπέμπω εἰς Βερόη ἐκπέμπω , ἐπί ὅς ἐπαγρυπνέω καί ἀσφάλεια αὐτός τε καί ὁ παράκειμαι αὐτός ποιέω . ὁ δέ γε λοιπός ὁ ἄκριτος διαιρέω ὁ στράτευμα καί ἡγεμών οὗτος αὐτός καθίστημι ὁ Δαβατηνόν , ὁ Εὐφορβηνός Γεώργιος καί Κωνσταντῖνος ὁ ουμπερτοποιαλλω εἰς φυλακή ὁ περί ὁ ζυγόν διάκειμαι κλεισούρα ἐκπέμπω . ἐκεῖθεν δέ ὁ Χορταρέας καταλαμβάνω ( κλεισούρα δέ ὁ ζυγόν οὕτως πως ὀνομάζω ) ὁ ὅλος περίειμι ζυγόν κατασκέπτομαι , εἰμί πᾶς ὁ πρώην παρά αὐτός ἐντέλλω ὁ ὁ οὗτος οἰκονομία ἀναδέχομαι τελέω καί εἰμί τίς ἡμιτελής ἢ ἐνδέω εἰμί , καί οὗτος ἐπανορθόω , ὡς μή ῥᾳδίως διά οὗτος ἔξεστι ἔξεστι ὁ Κόμανος διέρχομαι . πᾶς γοῦν οἰκονομέω κατά οὕτως ἐκεῖθεν ὑποστρέφω περί ὁ ἱερά καλέω λίμνη ὁ χάραξ πήγνυμι ὁ Ἀγχίαλος ἀγχοῦ διάκειμαι . νύξ δέ καταλα - βόντα Πουδίλου τις ἔκκριτος ὁ Βλάχος καί ὁ ὁ κομάς διά ὁ Δανούβεως διαπεραίωσις ἀπαγγέλλω , δήω κρίνω αὐγάζω ὁ ἡμέρα μετακαλέω ὁ ἔκκριτος ὁ συγγενής τε καί ἡγεμών βουλεύω ὅς τίς δεῖ ποιέω . ἐπεί δέ εἰς ὁ Ἀγχίαλος πᾶς παραγίγνομαι δήω λέγω , παραχρῆμα ὁ μέν Καντακουζηνός καί ὁ τατικιων εἰς ὁ καλέω θέρμα ἐξαποστέλλω μετά καί τίνω ἐθνικός , ὁ τε Σκαλιαρίου ὁ Ελχάν καί ἕτερος ὁ ἐκ - Κρίτων , ἐπί οἶς ὁ φυλακή ὁ ἐκεῖσε ποιέω μέρος . αὐτός δέ ἀπέρχομαι εἰς Ἀγχίαλος . ἐπεί δέ πρός Ἀδριανούπολις ὁ ὅρμημα ὁ κομάς μανθάνω , μεταπέμπω ὁ ἔκκριτος ὁ Ἁδριανουπολίτης ἅπας , ὅς ὑπερέχω ὅς τε κατακαλέω ὁ Ταρχανειώτης λέγω καί Νικηφόρος ὁ υἱός ὁ πάλαι τυραννέω Βρυεννίου , καί αὐτός τυραννέω καί ὁ ὀφθαλμός . στερέω , οὗτος πολύς ὁ ὁ κάστρον φυλακή ἐντέλλω ποιέω καί ὁ κομάς καταλαμβάνω μή μετά μικροψυχία ὁ μετά αὐτός συναίρω πόλεμος , ἀλλά μετά σκοπός καί ἐκ διάστημα ὁ κατά ἐκεῖνος βολή ποιέω , ὁ δέ πλεῖστος καλέω ὁ πύλη ἔχω , πολύς ὑπισχνέομαι εὐεργεσία , εἰμί ὁ προστάσσω τηρέω . οὗτος μέν οὖν πρός ὁ Βρυέννιος καί ὁ ἄλλος ὁ αὐτοκράτωρ παρεγγυάω οἷος μετά χρηστός ὁ ἐλπίς πρός Ἀδριανούπολις ἐκπέμπω . ὁ δέ γε κατακαλέω ὁ Εὐφορβηνός Κωνσταντῖνος διά γράμμα προστάσσω ἀναλαμβάνω ὁ καλέω Μοναστρᾶν ( μιξοβάρβαρος δέ οὗτος ἀνήρ πολύς ὁ περί ὁ στρατιωτικός ἐμπειρία κτάομαι ) καί Μιχαήλ ὁ Ἀνεμᾶς μετά ὁ ὑπό αὐτός τάσσω στρατιώτης καί ἐπάν ὁ Κομάνος ὁ κλεισούρα διέρχομαι μανθάνω , παρασπάω ὄπισθεν αὐτός καί ἀσυμφανής αὐτός ἀποπειράομαι .