anna-comnena.alexias 7.2
μερῶν ἀπελαθέντες , παρὰ τὸν Ἰστρον αὖθις ἐπαναστρέψαντες ηὐλίζοντο καὶ ὥσπερ ἰδίαν τὴν ἡμεδαπὴν ἀνέτως πάντη παροιλοῦντες ἐληΐζοντο . ταῦτα ὁ βασιλεὺς ἀκούσας , οὐκ ἠνέσχετο τῶν Ῥωμαϊκῶν ὁρίων εἴσω τοὺς Σκύθας παροικεῖν , ἅμα δὲ κω δεδιώς , μὴ διὰ τῶν στενωπῶν διελθόντες , αὖθις Χείρονα τῶν προτέρων ἀπεργάσωνται . ἔνθεν τοι παρεσκευασμένος καὶ καλῶς ἔξοπλίσας τὸ στράτευμα , καταλαμβάνει τὴν Ἀδριανούπολιν καὶ ἐκεῖθεν πρὸς τὸν Λαρδέαν ἄπεισιν ἐν μεταιχμίῳ τῆς Δαμπόλεως καὶ Γολόης διακείμενον . κἀκεῖσε προχειρισάμενος ἡγεμόνα Γεώργιον τὸν Εὐφορβηνὸν κατὰ τῆς Δρίστρας διαπόντιον ἐξέπεμψεν . ὁ δὲ αὐτοκράτωρ ἐπὶ τεσσαράκοντα ἡμέραις αὐτοῦ που ἐγκαρτερῶν τὰς ἁπανταχόθεν δυνάμεις μετεπέμπετο . ἱκανὸν δὲ συνειλοχὼς στράτευμα ἐβουλεύετο , εἰ χρὴ τὰς κλεισούρας διεληλυθότα , τὴν μετὰ τῶν Σκυθῶν ἀναδέξασθαι μάχην , “ οὐ χρὴ ,, λέγων “ ἐκεχειρίαν ὅλως τοῖς Σκύθαις διδοσθαι , " εἰκότως τοῦτο πέρι τουτωνὶ τῶν βαρβάρων σκοπήσας . οὐδὲ γὰρ ἀπό τινος καιροῦ τῶν τεσσάρων καταρξάμεναι αἱ τῶν Σκυθῶν προνομαὶ εἰς τὸν ἐφεξῆς κατέληγον , θέρους τυχὸν εἰς τὸν καιρὸν τῆς ὀπώρας , ἡ καί χειμῶνος ἐν φθινοπώρῳ παυσάμεναι . οὐδὲ κύκλος εἷς ἐνιαύσιος τουτὶ τὸ κακὸν περιέγραψεν , ἀλλ’ ἐφ’ ἔτεσι τὰ Ρωμαίων ἐκυμαίνετο , κἀν ἐκ πολλῶν ἀλίγων τινῶν αύτοὶ ἐπεμνήσθημεν . ούδὲ διπλοῖς ἐμερίσθησαν λογισμοῖς , κἀν ὁ αὐτοκράτωρ πολλάκις διὰ παντοίων τούτους ἐφείλκετο · ἀλλ’ οὐδέ τις λαθὼν πρὸς τὸν βασιλέα ἀπηυτομόλησεν , ἔτι ἀμετάθετον τάθετον τέως τὴν γνώμην ἔχοντες . ὁ μὲν οὖν Νικηφόρος ὁ Βρυέννιος καὶ ὁ Μαυροκατακαλὼν Γρηγόριος , ὂν τιμῆς τεσσαράκοντα χιλιάδων ὁ βασιλεὺς παρὰ τῶν Σκυθῶν ἑαλωκκότα ἐπρίατο , οὐδαμῶς τὸν μετὰ τῶν Σκυθῶν κατὰ τὸ παρίστριον συνεχώρουν πόλεμον . ὁ δέ γε Παλαιολόγος Γεώργιος καἰ Νικόλαος ὀ Μαυροκατακαλὼν καὶ ὁπόσοι ἄλλοι νέοι καὶ ἀκμάξοντες τῷ τοῦ βασιλέως προσκείμενοι θελήματι , ἐπέτρεπον τὰ τὰ τοῦ Αἵμου διελθεῖν καὶ κατὰ τὸ Παρίσταριον τὴν μετὰ τῶν Σκυθῶν ἀναδέξασθαι μάχην . σὺν οἶς κω οὶ δύο υἱεῖς Διογενοῦς τοῦ αὐτοκράτορος , Νικηφόρος τε καὶ Λέων , οἵ μετὰ τὸ ἀνενεχθῆναι αὐτὸν εἰς τὴν τῆς βασιλείας περιωπὴν έν τῇ πορφύρᾳ ἐξ αὐτοῦ ἐτέχθησαν , κἀντεῦθεν πορφυρογέννητοι προσηγορεύθησαν . ἡ δὲ πορφύρα οἴκημά τί ἐστιν κατὰ τὰ ἀνάκτορα ἐξ αὐτῆς τῆς βάσεως μέχρι τῆς ὀρόφου κινήσεως διὰ τετραγώνου αυμπληρούμενον σχήματος , ἐκεῖθεν δὲ εἰς πυραμίδα ἀποτελευτῶν , ἀφορῶν μὲν ὡς πρὸς θάλατταν πρὸς τὸν λιμένα , οὗπερ οἱ πέτρινοι . βόες καὶ οὶ λέοντες , διὰ μαρμαρων δὲ τό τε ἔδαφος κατέστρωτο καὶ οἱ τοῖχοι περιεστέλλοντο , οὐ τῶν τυχόντων , ούδὲ τῶν ἄλλων ὁπόσοι εὐποριστότεροι τῶν τιμιωτέρων λίθων εἰσίν , ἀλλ’ ἐξ ὧν ἀπὸ Ῥώμης ὤ ἀνέκαθεν βασιλεῖς επεσύραντο . το . ἐστι δὲ οὗτος ὁ λίθος , τὸ ὅλον εἰπεῖν , πορφυροῦς δι’ ὄλου καὶ οἶον στίγματά τινα ψαμμοειδῆ λευκὰ αὐτῷ περιτρέχουσιν . ἐκ τουτωνὶ τῶν λίθων οἴμαι , πορφύραν τὸ οἴκημα οἱ ἀνέκαθεν ὠνόμασαν . αλλ' ὅπερ ἔλεγον , ὡς οὖν ἡ σάλπιγξ μέγα ἠχήσασα ἅπαντας τὴν πρὸς τὸν Αἷμον ὁδὸν οἱονεὶ κατὰ τῶν Σκυθῶν προυτρέπετο , ὁ Βρυέννιος πολλὰ κωλύων · τὸν αὐτοκράτορα τοῦ ἐγχειρήματος , ὡς οὐκ ἔπειθεν , ἐπιφωνηματικῶς φησιν “ ἴδθι , ὠ βασιλεῦ , εἰ τὸν Αἷμον διέλθητε , τοὺς δρομικωτέρους τῶν ἵππων δοκιμάσεις . " ἐρωτήσαντος δέ τινος , τί ὁ λόγος οὑτοσὶ βούλεται , “ ὲν τῷ φεύγειν " φησι “ ἄπαντασ . " γὰρ ὁ ἀνήρ , εἰ καὶ τοὺς ὁφθαλμοὺς δι' άποστασίαν ἔξεκέκοπτο , ἀλλὰ τό γε εἰς στρατηγικωτάτην βουλήν καὶ παράταξιν δεινότατος τῶν πολλῶν καὶ ποικιλώτατος ἐγνωρίετο . ὅπως δὲ τῶν ὀμμάτων ὁ προμνημονευθεὶς Βρυένντος ἀπεστέρητο δι’ ἀποστασίαν ἥ ἐπανάστασιν κατὰ τοῦ αύτοκράτορος Βοτανειάτου , καὶ ὅτι παρὰ τοῦ Κομνηνοῦ Ἀλεξίου τότε μεγάλου δομεστίκου τυγχάνοντος ὦν δυτικῶν τε καί ἀνατολικῶν στρατευμάτων κατασχςεθείς , τῷ Βορίλλῳ παρεἐπεσύροντο δόθη τὰς ὄψεις ἀβλαβεῖς ἔχων , τοὺς ἐθέλοντας λεπτομερέστερον μαθεῖν παραπέμπομεν εἰς τὸν μέγιστον Καίσαρα . ὁ γὰρ Καῖσαρ οὗτος τοῦ μὶν Ἀλεξίου ἤδη τὰ Ῥμωαίων διέτποντος σκῆπτρα γαμβρὸς ἐγεγόνει , τοῦ δὲ Βρυεννίου ἐκείνου ἀπόγονος . ἀλλ’ ἐνταυθοῖ γενομένη , συγχέομαι τὴν ψυχὴν καἰ πένθους ἐμπίπλαμαι . σοφὸς μὲν γὰρ τὴν γνώμην ἦν οὗτος ὁ ἀνὴρ καἰ τὸν λόγον σοφώτατος . πάντα γὰρ καὶ ῥώμη καὶ τάχος καὶ κάλλος σώματος καὶ ἁπλῶς ἐς ταὐτὸν συνελθόντα ὅσα ψυχῆς καὶ σώματος ἀγαθά , τὸν ἄνδρα ἐκεῖνον ἐκόσμησεν . ἕνα γὰρ αὐτὸν ἐν τοῖς ἅπασιν ἐξοχώτατον καὶ ἡ φύσις ἀνεβλάστησε καὶ ὁ θεὸς ἐδημιούργησε . καὶ οἶον τὸν Ἀχιλλέα ὕμνησεν Ὅμηρος έν τοῖς ἀρχαιοῖς , τοιοῦτον ἄν τις εἶπε τὸν ἐμὸν Καίσαρα ἐν τοῖς ὑπὸ τὸν ἥλιον ἅπασιν ἀναπεφηνότα . οὗτος τοίνυν ὁ Καῖσαρ καὶ τὰ στρατιωτικὰ γεγονὼς ἄριστος , οὐκ ἀμελετήτως ἔσχε πρὸς λόγους . ἀλλὰ πᾶσαν βίβλον ἀναπτυξάμενος καὶ εἰς πᾶσαν ἐπιστήμην ἐγκεκυφώς πολλὴν σοφίαν ἐκεῖθεν ἠρύσατο , ὅση τε ἡμετέρα καὶ ὅση ποτὲ οὐχ ἡμετέρα . ὕστερον δὲ καὶ πρὸς συγγραφὰς ἔξέδωκεν ἐαυτόν , καὶ δὴ καὶ σύγγραμμα ἐξ ἐπιταγῆς τῆς ἐμῆς δεσπότιδος καἰ μητρός , τῆς βασιλίδος φημι Εἰρήνης , ἐσχεδίασεν ἄξιον λόγου , καὶ ἀναγνώσεως , ἱστορίαν συντεταχὼς τῶν πρὸ τοῦ ἀναδήσασθαι τὰς τῆς βασιλείας ἡνίας πράξεων τοὐμοῦ πατρός , ἐν ἑ τὰ κατὰ τὸν Βρυέννιον ἀκριβέστερον ἐπεξέρχεται , καὶ ὁμοῦ τάς τε τοῦ προγόνου στμφορὰς ὡς ἀληθῶς ἀφηγήσατο , καὶ τὰς τοῦ πενθεροῦ ἀριστείας συνέγραψε , καὶ οὐκ ἂν ἐψεύσατο , καίπερ ἀμφοῖν ὡς τοῦ μὶν ἀγχιστεύς τοῦ δὲ καθ’ αἷμα προσήκων . καὶ μεμνήμεθα τούτων κἀν τοῖς προτέροις λόγοις τῆσδε ἱστορίας . ἔπει δὲ τὸν Εὐφορβηνὸν Γεώργιον μεθ’ ἱκανῆς στρατιᾶς καὶ στόλου διὰ τοῦ Ἴστρου ἐρχόμενον κατ’ αὐτῶν οἱ Σκύθαι ἐθεάσαντο , ὁ δὲ ποταμὸς οὗτος ῥεῖ μὶν ἄνωθεν ἀπὸ τῶν δυτικῶν μερῶν , ἐκδίδοται δὲ διὰ τῶν καταρρακτῶν καὶ μετὰ ταῦτα διὰ πέντε τινῶν στομάτων εἰς τὸν πόντον τὸν Εὔξεινον , μέγας τε καὶ πολὺς διὰ πολλῆς πεδιάδος ἐρχόμενος καὶ ναυσίπορος ὤν , ὡς καὶ τῶν πλοίων τὰ μέγιστά τε καὶ φορτηγότατα τούτῳ τῷ ποταμῷ ἐπινήχεσθαι · οὐ μίαν δὲ προσηγορίαν λαμβάνει , ἀλλὰ ἀνωτέρω μὲν καὶ πρὸς τὰς πηγὰς Δάνουβις ὄνομα τούτῳ , τὰ κάτω δὲ καὶ πρὸς τὰς ἐκβολὰς Ἴστρος ὁ ποταμὸς μετονομάζεται , ) ἐπεὶ δὲ τοίνυν διὰ τούτου τοῦ ποταμοῦ τὸν Εὐφορβηνὸν Γεώργιον ἡ τῶν Σκυθῶν μερὶς ἐθεάσατο , ἐξ ἠπείρου δὲ καἰ τὸν αὐτοκράτορα μετὰ στρατεύματος πλείστου αὐτοὺς ἤδη καταλαμβάνοντα μεμαθήκεσαν , ὡς ἀμήχανον τὴν μεθ’ ἑκατέρων μάχην εὑρίσκοντες , τρόπον ἐπεζήτουν , δι’ οὖ γένοιτ' ἂν αὐτοῖς τὸ ὀξὺ τοῦ κινδύνου διεκφυγεῖν . πέμπουσι τοίνυν πρέσβεις ἑκατὸν πρὸς τοῖς πεντήκοντα Σκύθας , ἐπερωτῶντας τάχα τὰ περὶ εἰρήνης , ἅμα δὲ καὶ ἀπειλήν τινα μεταξὺ τῶν λόγων παρενείροντας , ἔστι δ' οὖ καὶ ὑπισχνουμένους , εἰ ταῖς τούτων νεύσεσι καἰ αἰτήσεσι κατανεῦσαι θελήσειε , μεθ’ ἱππέων χιλιάδων τριάκοντα συμμαχεῖν τῷ αὐτοκράτορι , ὁπηνίκα βούλοιτο . ὁ δὲ αὐτοκράτωρ τὴν ἀπάτην διαγνοὺς τῶν Σκυθῶν καὶ ὅτι τὸν ὑπόγυιον κίνδυνον φεύγοντες τοιαῦτα διαπρεσβεύονται , καὶ εἰ ἀδείας ὅλως τύχοιεν , τὸν ὑποκρυπτόμενον τῆς αὐτῶν κακίας σπινθῆρα εἰς πυρσὸν ἀνάψουσι μέγαν , τὴν πρεσβείαν οὐκ ἐδέχετο . τούτων δὲ τῶν λόγων συνειρομένων , Νικόλαος τις τῶν ὑπογραμματευόντων , ὄντων , τῷ αὐτοκράτορι προσελθὼν πρὸς τὸ οὖς καἰ ὑποψιθυρίσας φησι “ κατὰ ταυτηνὶ τὴν ἡμέραν βασιλεῦ , ἔκλειψιν τοῦ ἡλιακοῦ φωτὸς προσδόκα γενήσεσθαι . τοῦ δὲ διαπιστοῦντος , ἐκεῖνος ἐπώμνυτο μὴ διαψεύσασθαι . ὁποῖος δὲ ὁ αὐτοκράτωρ γοργὸς περὶ τὰς ἐνθυμήσεις , φησὶ τοῖς Σκύθαις ἐπιστραφεὶς , “ Θεῷ τὴν κρίσιν ἀνατίθημι · καὶ εἰ μέν τι σημεῖον ἐξ οὐρανοῦ κατὰ ταυτηνὶ τὴν ἡμέραν ἔκδηλον γένηται , εἴσεσθε πάντως , ὡς σὼ μὲν ὕποπτον οὖσαν τὴν ὑμῶν πρεσβείαν εὐλόγως οὐ δέχομαι , ὅτι οὐκ ἐπ’ ἀληθείας οἱ γάρχαι ὑμῶν τὰ περὶ εἰρήνης διαπεσβεύονται · εἰ δ’ οὐ , διαμαρτὼν αὐτὸς τοῦ στοχασμοῦ ἐλεγχθήσομαι . · δύο οὖν οὔπω παρῆλθον ὧραι , καί τὸ ἡλιακὸν φῶς ἐπιλέλοιπεν , ὡς ἀφεγγῆ τὸν ὅλον δίσκον γενέσθαι , ὑποδραμούσης αὐτῷ τῆς σελήνης . καἰ οἱ μὶν Σκύθαι τηνικαῦτα ἔκθαμβοι γεγόνασιν , ὁ δέ γε αὐτοκράτωρ παραδίδωσιν αὐτοὺς Λέοντι τῷ Νικερίτῃ ἐκτομίας δὲ οὗτος καὶ τοῖς στρατιωτικοῖς νηπιόθεν ἐνδιατρίψας καὶ ἀναφανεὶς δοκιμώτατος ) , ἐπισκήψας μεθ’ ἱκανῶν διασῶσαι τούτους μέχρι τῆς βασιλίδος τῶν πόλεων . ὁ δὲ μάλα προθύμως τῆς πρὸς τὴν Κωνσταντίνου ἥψατο . οἱ δὲ βάρβαροι διὰ παντὸς τῆς ἑαυτῶν φροντίζοντες ἐλευθερίας , ἐπὰν τὴν μικρὰν Νικαίαν ἔφθασαν , νυκτὸς ἀναιροῦσι τοὺς φύλακας , ἀμελῶς πέρι τὴν αὐτῶν διατεθέντας φυλακήν . καὶ διά τινων σκολιωτέρων ἀτραπῶν ἐπαναστρέφουσι πρὸς τοὺς πέμψαντας . ὁ δὲ Νικεριτης μόγις μετὰ τριῶν σωθείς , καταλαμβάνει τὸν αὐτοκράτορα εἰς Γολόην .
Lemmas: μέρος ἀπελαύνω , παρά ὁ Ἴστρος αὖθις ἐπαναστρέφω αὐλίζομαι καί ὥσπερ ἴδιος ὁ ἡμεδαπός ανέτως πάντῃ παροιλοῦντες ληΐζομαι . οὗτος ὁ βασιλεύς ἀκούω , οὐ ἀνέχω ὁ Ῥωμαϊκός Ὁρίων εἴδομαι ὁ Σκύθης παροικέω , ἅμα δέ πω δείδω , μή διά ὁ στενωπός διέρχομαι , αὖθις Χείρων ὁ πρότερος ἀπεργάζομαι . ἔνθεν ὅς παρασκευάζω καί καλῶς ἐξοπλίζω ὁ στράτευμα , καταλαμβάνω ὁ Ἀδριανούπολις καί ἐκεῖθεν πρός ὁ Λαρδέαν ἄπειμι ἐν μεταίχμιον ὁ δαμπολαος καί γολουω διάκειμαι . κἀκεῖσε προχειρίζω ἡγεμών Γεώργιος ὁ Εὐφορβηνός κατά ὁ Δρίστρας διαπόντιος ἐκπέμπω . ὁ δέ αὐτοκράτωρ ἐπί τεσσαράκοντα ἡμέρα αὐτός ποῦ ἐγκαρτερέω ὁ ἁπανταχόθεν δύναμις μεταπέμπω . ἱκανός δέ συλλέγω στράτευμα βουλεύω , εἰμί χρή ὁ κλεισούρα διέρχομαι , ὁ μετά ὁ Σκύθης ἀναδέχομαι μάχη , “ οὖον χρή ,, λέγω “ ἐκεχειρία ὅλως ὁ Σκύθης δίδωμι , " εἰκότως οὗτος περί οὗτος ὁ βάρβαρος σκοπέω . οὐδέ γάρ ἀπό τις καιρός ὁ τέσσαρες κατάρχω ὁ ὁ Σκύθης προνομή εἰς ὁ ἐφεξῆς καταλήγω , θέρος τυγχάνω εἰς ὁ καιρός ὁ ὀπώρα , ὁ καί χειμών ἐν φθινόπωρον παύω . οὐδέ κύκλος εἷς ἐνιαύσιος οὗτος ὁ κακός περιγράφω , ἀλλά ἐπί ἔτος ὁ Ῥωμαῖος κυμαίνω , ἐν ἐκ πολύς αλιγη τις αὐτός ἐπιμιμνήσκομαι . οὐδέ διπλόος μερίζω λογισμός , ἐν ὁ αὐτοκράτωρ πολλάκις διά παντοῖος οὗτος ἐφέλκω · ἀλλά οὐδέ τις λανθάνω πρός ὁ βασιλεύς ἀπαυτομολέω , ἔτι ἀμετάθετος τείνω τέως ὁ γνώμη ἔχω . ὁ μέν οὖν Νικηφόρος ὁ Βρυέννιος καί ὁ Μαυροκατακαλών Γρηγόριος , εἰμί τιμή τεσσαράκοντα χιλιάς ὁ βασιλεύς παρά ὁ Σκύθης ἁλίσκομαι ὠνέομαι , οὐδαμῶς ὁ μετά ὁ Σκύθης κατά ὁ παρίστριος συγχωρέω πόλεμος . ὁ δέ γε Παλαιολόγος Γεώργιος καίω Νικόλαος ὁ Μαυροκατακαλών καί ὁπόσος ἄλλος νέος καί ἀκμάζω ὁ ὁ βασιλεύς πρόσκειμαι θέλημα , ἐπιτρέπω ὁ ὁ ὁ Αἷμος διέρχομαι καί κατά ὁ Παρίσταριον ὁ μετά ὁ Σκύθης ἀναδέχομαι μάχη . σύν οἶς πω οἷ δύο υἱός Διογενοῦς ὁ αὐτοκράτωρ , Νικηφόρος τε καί Λέων , ὁ μετά ὁ ἀναφέρω αὐτός εἰς ὁ ὁ βασίλεια περιωπή ἐν ὁ πορφύρα ἐκ αὐτός τίκτω , ἐντεῦθεν πορφυρογέννητος προσαγορεύω . ὁ δέ πορφύρα οἴκημα τίς εἰμί κατά ὁ ἀνάκτορον ἐκ αὐτός ὁ βάσις μέχρι ὁ ὄροφος κίνησις διά τετράγωνος αυμπληρουμενω σχῆμα , ἐκεῖθεν δέ εἰς πυραμίς ἀποτελευτή , ἀφοράω μέν ὡς πρός θάλασσα πρός ὁ λιμήν , ὅσπερ ὁ πέτρινος . βοῦς καί οἷ λέων , διά μάρμαρος δέ ὁ τε ἔδαφος καταστρώνω καί ὁ τοῖχος περιστέλλω , οὖον ὁ τυγχάνω , οὐδέ ὁ ἄλλος ὁπόσος εὐπόριστος ὁ τίμιος λίθος εἰμί , ἀλλά ἐκ ὅς ἀπό Ῥώμη ὦ ἀνέκαθεν βασιλεύς ἐπισύρω . ὁ . εἰμί δέ οὗτος ὁ λίθος , ὁ ὅλος εἶπον , πορφύρεος διά ὄλλυμι καί οἶος στίγμα τις ψαμμοειδής λευκόν αὐτός περιτρέχω . ἐκ οὗτος ὁ λίθος οἴμη , πορφύρα ὁ οἴκημα ὁ ἀνέκαθεν ὀνομάζω . ἀλλά ὅσπερ λέγω , ὡς οὖν ὁ σάλπιγξ μέγας ἠχέω ἅπας ὁ πρός ὁ Αἵμων ὁδός οἱονεί κατά ὁ Σκύθης προτρέπω , ὁ Βρυέννιος πολύς κωλύω · ὁ αὐτοκράτωρ ὁ ἐγχείρημα , ὡς οὐ πείθω , ἐπιφωνηματικός φημί “ ἴδις , ᾠόν βασιλεύς , εἰμί ὁ Αἵμων διέρχομαι , ὁ δρομικός ὁ ἵππος δοκιμάζω . " ἐρωτάω δέ τις , τίς ὁ λόγος οὗτος βούλομαι , “ εἰμί ὁ φεύγω " φημί “ ἅπας . " γάρ ὁ ἀνήρ , εἰμί καί ὁ ὀφθαλμός διά ἀποστασία ἐκκόπτω , ἀλλά ὁ γε εἰς στρατηγικός βουλή καί παράταξις δεινός ὁ πολύς καί ποικίλος γνωρίζω . ὅπως δέ ὁ ὄμμα ὁ προμνημονεύω Βρυένντος ἀποστερέω διά ἀποστασία ὅς ἐπανάστασις κατά ὁ αὐτοκράτωρ Βοτανειάτης , καί ὅτι παρά ὁ Κομνηνός Ἀλέξιος τότε μέγας δομέστικος τυγχάνω οὖν δυτικός τε καί ἀνατολικός στράτευμα κατέχω , ὁ Βορίλλῳ παρεἐπεσύροντο δίδωμι ὁ ὄψις ἀβλαβής ἔχω , ὁ ἐθέλω λεπτομερής μανθάνω παραπέμπω εἰς ὁ μέγας Καῖσαρ . ὁ γάρ Καῖσαρ οὗτος ὁ μιν Ἀλέξιος ἤδη ὁ Ῥωμαῖος διέπω σκῆπτρον γαμβρός γίγνομαι , ὁ δέ Βρυεννίου ἐκεῖνος Ἀπόγονος . ἀλλά ἐνταυθοῖ γίγνομαι , συγχέω ὁ ψυχή καίω πένθος ἐμπίμπλημι . σοφός μέν γάρ ὁ γνώμη εἰμί οὗτος ὁ ἀνήρ καίω ὁ λόγος σοφός . πᾶς γάρ καί ῥώμη καί τάχος καί κάλλος σῶμα καί ἁπλόος εἰς αὐτός συνέρχομαι ὅσος Ψυχή καί σῶμα ἀγαθός , ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος κοσμέω . εἷς γάρ αὐτός ἐν ὁ ἅπας ἔξοχος καί ὁ φύσις ἀναβλαστάνω καί ὁ θεός δημιουργέω . καί οἶος ὁ Ἀχιλλεύς ὑμνέω Ὅμηρος ἐν ὁ ἀρχαῖος , τοιοῦτος ἄν τις εἶπον ὁ ἐμός Καῖσαρ ἐν ὁ ὑπό ὁ ἥλιος ἅπας ἀναφαίνω . οὗτος τοίνυν ὁ Καῖσαρ καί ὁ στρατιωτικός γίγνομαι ἀγαθός , οὐ ἀμελετήτως ἔχω πρός λόγος . ἀλλά πᾶς Βίβλος ἀναπτύσσω καί εἰς πᾶς ἐπιστήμη ἐγκύπτω πολύς σοφία ἐκεῖθεν ἀρύω , ὅσος τε ἡμέτερος καί ὅσος ποτέ οὐ ἡμέτερος . ὕστερος δέ καί πρός συγγραφή ἐκδίδωμι ἑαυτοῦ , καί δή καί σύγγραμμα ἐκ ἐπιταγή ὁ ἐμός δεσπότιδος καίω μήτηρ , ὁ βασιλίς φημί Εἰρήνη , σχεδιάζω ἄξιος λόγος , καί ἀνάγνωσις , ἱστορία συντάσσω ὁ πρό ὁ ἀναδέω ὁ ὁ βασίλεια ἡνία πρᾶξις ἐγώ πατήρ , ἐν ὅς ὁ κατά ὁ Βρυέννιος ἀκριβής ἐπεξέρχομαι , καί ὁμοῦ ὁ τε ὁ πρόγονος στμφοηρα ὡς ἀληθής ἀφηγέομαι , καί ὁ ὁ πενθερός ἀριστεία συγγράφω , καί οὐ εἄν ψεύδω , καίπερ ἄμφω ὡς ὁ μιν ἀγχιστεύς ὁ δέ κατά αἷμα προσήκω . καί μιμνήσκω οὗτος ἐν ὁ πρότερος λόγος ὅδε ἱστορία . ἔπος δέ ὁ Εὐφορβηνός Γεώργιος μετά ἱκανός στρατιά καί στόλος διά ὁ Ἴστρος ἔρχομαι κατά αὐτός ὁ Σκύθης θεάομαι , ὁ δέ ποταμός οὗτος ῥέω μιν ἄνωθεν ἀπό ὁ δυτικός μέρος , ἐκδίδωμι δέ διά ὁ καταρράκτης καί μετά οὗτος διά πέντε τις στόμα εἰς ὁ πόντος ὁ Εὔξεινος , μέγας τε καί πολύς διά πολύς πεδιάς ἐρχόμενος καί ναυσίπορος εἰμί , ὡς καί ὁ πλοῖον ὁ μέγας τε καί φορτηγός οὗτος ὁ ποταμός ἐπινήχομαι · οὖον εἷς δέ προσηγορία λαμβάνω , ἀλλά ἀνωτέρω μέν καί πρός ὁ πηγή δανουβιςʹ ὄνομα οὗτος , ὁ κάτω δέ καί πρός ὁ ἐκβολή Ἴστρος ὁ ποταμός μετονομάζω , ) ἐπεί δέ τοίνυν διά οὗτος ὁ ποταμός ὁ Εὐφορβηνός Γεώργιος ὁ ὁ Σκύθης μερίς θεάομαι , ἐκ ἤπειρος δέ καίω ὁ αὐτοκράτωρ μετά στράτευμα πλεῖστος αὐτός ἤδη καταλαμβάνω μανθάνω , ὡς ἀμήχανος ὁ μετά ἑκάτερος μάχη εὑρίσκω , τρόπος ἐπιζητέω , διά οὖον γίγνομαι εἄν αὐτός ὁ ὀξύς2 ὁ κίνδυνος διεκφεύγω . πέμπω τοίνυν πρέσβυς ἑκατόν πρός ὁ πεντήκοντα Σκύθης , ἐπερωτάω τάχα ὁ περί εἰρήνη , ἅμα δέ καί ἀπειλή τις μεταξύ ὁ λόγος παρενείρω , εἰμί δέ οὖον καί ὑπισχνέομαι , εἰμί ὁ οὗτος νεῦσις καίω αἴτησις κατανεύω ἐθέλω , μετά ἱππεύς χιλιάς τριάκοντα συμμαχέω ὁ αὐτοκράτωρ , ὁπηνίκα βούλομαι . ὁ δέ αὐτοκράτωρ ὁ ἀπάτη διαγιγνώσκω ὁ Σκύθης καί ὅτι ὁ ὑπόγυιος κίνδυνος φεύγω τοιοῦτος διαπρεσβεύω , καί εἰμί ἄδεια ὅλως τυγχάνω , ὁ ὑποκρύπτω ὁ αὐτός κακία σπινθήρ εἰς πυρσός ἀνάπτω μέγας , ὁ πρεσβεία οὐ δέχομαι . οὗτος δέ ὁ λόγος συλλέγω , Νικόλαος τις ὁ ὑπογραμματεύω , εἰμί , ὁ αὐτοκράτωρ προσέρχομαι πρός ὁ οὖς καίω ὑποψιθυρίζω φημί “ κατά οὗτος ὁ ἡμέρα βασιλεύς , ἔκλειψις ὁ ἡλιακός φάος προσδοκάω γίγνομαι . ὁ δέ διαπιστέω , ἐκεῖνος ἐπόμνυμι μή διαψεύδω . ὁποῖος δέ ὁ αὐτοκράτωρ γοργός περί ὁ ἐνθύμησις , φημί ὁ Σκύθης ἐπιστρέφω , “ Θεός ὁ κρίσις ἀνατίθημι · καί εἰμί μέν τίς σημεῖον ἐκ οὐρανός κατά οὗτος ὁ ἡμέρα ἔκδηλος γίγνομαι , εἶμι πάντως , ὡς σός μέν ὕποπτος εἰμί ὁ σύ πρεσβεία εὔλογος οὖον δέχομαι , ὅτι οὐ ἐπί ἀλήθεια ὁ γάρκα σύ ὁ περί εἰρήνη διαπεσβευμαι · εἰμί δέ οὖον , διαμαρτάνω αὐτός ὁ στοχασμός ἐλέγχω . · δύο οὖν οὔπω παρέρχομαι ὥρα , καί ὁ ἡλιακός φάος ἐπιλείπω , ὡς ἀφεγγής ὁ ὅλος δίσκος γίγνομαι , ὑποτρέχω αὐτός ὁ σελήνη . καίω ὁ μιν Σκύθης τηνικαῦτα ἔκθαμβος γίγνομαι , ὁ δέ γε αὐτοκράτωρ παραδίδωμι αὐτός Λέων ὁ Νικερίτης ἐκτομίας δέ οὗτος καί ὁ στρατιωτικός νηπιόθεν ἐνδιατρίβω καί ἀναφαίνω δόκιμος ) , ἐπισκήπτω μετά ἱκανός διασῴζω οὗτος μέχρι ὁ βασιλίς ὁ πόλις . ὁ δέ μάλα προθύμως ὁ πρός ὁ Κωνσταντῖνος ἅπτω . ὁ δέ βάρβαρος διά πᾶς ὁ ἑαυτοῦ φροντίζω ἐλευθερία , ἐπάν ὁ μικρός νικαῖος φθάνω , νύξ ἀναιρέω ὁ φύλαξ , ἀμελής περί ὁ αὐτός διατίθημι φυλακή . καί διά τίνω σκολιός ἀτραπός ἐπαναστρέφω πρός ὁ πέμπω . ὁ δέ Νικερίτης μόγις μετά τρεῖς σῴζω , καταλαμβάνω ὁ αὐτοκράτωρ εἰς Γολόην .