andronicus-rhodius.de-passionibus-lib-1-sp andronicus_mullach_fpg3_0049.1
εἰσί · τὸ δὲ χρυσοῦν μῆλον τὸν κόσμον , ὃς ἐκ τῶν ἐναντίων γεγώμενος εἰκότως ὑπὸ τῆς Ἔριδος λέγεται βίπτεσθαι . Ἄλλων δὲ ἄλλα τῷ κόσμῳ χαριζομένων θεῶν , φιλοποιεῖν ὑπὲρ τοῦ μήλου δοκοῦσιν · ἧ δὲ κατ’ αἴσθησιν ζῶσα ψυχή , τοῦτο γάρ ἐστιν ὁ Πάρις , τὰς μὲν ἄλλας ἐν τῷ κόσμῳ δυνάμεις οὐχ ὁρῶσα , μόνον δὲ τὸ κάλλος , τῆς Ἀφροδίτης εἶναι τὸ μῆλον φησι . Πρέπουσι δὲ τῶν μύθων οἱ μὲν θεολογικοὶ φιλοσόφοι h , οἱ δὲ φυσικοὶ καὶ ψυχικοὶ ποιηταὶ i , οἱ δὲ μικτοὶ τελεσταί · ἐπεὶδὴ καὶ πᾶσα τελετὴ πρὸς τὸν Κόσμον ἡμᾶς καὶ πρὸς τοὺς θεοὺς συνάπτειν ὀέλει k . Εἰ δὲ δεῖ καὶ ἕτερον μῦθον εἰπεῖν , τὴν μητέρα τῶν θεῶν l φασι τὸν Ἄττιν παρὰ τῷ Γάλλῳ κείμενον ἰδοῦσαν ποταμῶν , ἐρασθῆναι τε καὶ λαβοῦσαν τὸν ἀστεροῦντα αὐτῷ περι-θεῖναι πίλαιν , καὶ τοῦ λοιποῦ μεθ’ αὐτῆς ἔχειν . Ὁ δὲ νύμφης ἐραστής τὴν θεόν μητέρα ἀπολιπών , τῇ νύμφῃ συνῆν , καὶ διὰ τοῦτο ἡ μήτηρ τῶν θεῶν ποιεῖ μαχῆναι τὸν Ἄττιν , καὶ τὰ γόνατα ἀποκοψάμενον ἀφεῖναι παρὰ τῇ νύμφῃ · πάλιν δὲ ἀνελθόντα αὐτῇ συνοικεῖν . Ἡ μὲν οὖν μήτηρ τῶν θεῶν ζωογόνος ἐστὶ θεά , καὶ διὰ τοῦτο μήτηρ καλεῖται · ὁ δὲ Ἄττις τῶν γινομένων καὶ φθειρομένων δημιουργός m , καὶ διὰ τοῦτο παρὰ τῷ Γάλλῳ λέγεται εὐρεθῆναι ποταμῶ · ὁ γὰρ Γάλλος τὸν γαλαξίαν αἰνίττεται κύκλον , ἀφ’ οὗ τὸ παθητὸν ἔρχεσθαι σῶμα n . Τῶν δὲ πρώτων θεῶν τελειούντων τοὺς δευτέρους , ἐφ’ ἣν ἡ μήτηρ τοῦ Ἄττεως , καὶ οὐρανίους αὐτῷ δίδωσι δυνάμεις · τοῦτο γάρ ἐστιν ὁ πίλος o · ἐφ’ δὲ ὁ Ἄττις τῆς νύμφης · αἱ δὲ νύμφαι γενέσεως ἐφόροι · πᾶν γὰρ τὸ γινόμενον p δεῖ . Ἐπεὶ δὲ ἔδει στῆναι τὴν γένεσιν q , καὶ μὴ τῶν ἐσχάτων γενέσεως τὸ χεῖρον , τὰ ταῦτα ποιῶν δημιουργός , δυνάμεις γονίμους ἀφεῖς εἰς τὴν γένεσιν , πάλιν συνάπτεται τοῖς θεοῖς . Ταῦτα δὲ ἐγένετο μὲν οὐδέποτε , ἐστι δὲ ἀεί . Καὶ ὁ μὲν νοῦς ἅμα πάντα ὁρᾷ , ὁ δὲ λόγος τὰ μὲν πρῶτα , τὰ δὲ δεύτερα λέγει . Οὕτω δὲ πρὸς τὸν κόσμον οἰκεῖον ἔχοντος τοῦ μύθου , ἡμεῖς τὸν κόσμον μιμούμενοι , ( πῶς γὰρ ἂν μᾶλλον κοσμησείημεν ; ) ἑορτὴν ἀγομεν διὰ ταῦτα . Καὶ πρῶτον μὲν καὶ αὐτοὶ
Lemmas: εἰμί · ὁ δέ χρύσεος μῆλον ὁ κόσμος , ὅς ἐκ ὁ ἐναντίος γίγνομαι εἰκότως ὑπό ὁ Ἔρις λέγω βιπτάζω . Ἄλλων δέ ἄλλος ὁ κόσμος χαρίζομαι θεός , φιλοποιέω ὑπέρ ὁ μῆλον δοκέω · ἧ δέ κατά αἴσθησις ζῶ ψυχή , οὗτος γάρ εἰμί ὁ Πάρις , ὁ μέν ἄλλος ἐν ὁ κόσμος δύναμις οὐ ὁράω , μόνος δέ ὁ κάλλος , ὁ Ἀφροδίτη εἰμί ὁ μῆλον φημί . πρέπω δέ ὁ μῦθος ὁ μέν θεολογικός φιλόσοφος h , ὁ δέ φυσικός καί ψυχικός ποιητής i , ὁ δέ μικτός τελεστής · ἐπειδή καί πᾶς τελετή πρός ὁ Κόσμος ἐγώ καί πρός ὁ θεός συνάπτω ὄλλυμι k . εἰμί δέ δεῖ καί ἕτερος μῦθος εἶπον , ὁ μήτηρ ὁ θεός l φημί ὁ Ἄττις παρά ὁ Γάλλος κεῖμαι ὁράω ποταμός , ἔραμαι τε καί λαμβάνω ὁ ἀστερόω αὐτός περιτίθημι πίλα , καί ὁ λοιπός μετά αὐτός ἔχω . ὁ δέ νύμφη ἐραστής ὁ θεός μήτηρ ἀπολείπω , ὁ νύμφη σύνειμι , καί διά οὗτος ὁ μήτηρ ὁ θεός ποιέω μάχομαι ὁ Ἄττις , καί ὁ γόνυ ἀποκόπτω ἀφίημι παρά ὁ νύμφη · πάλιν δέ ἀνέρχομαι αὐτός συνοικέω . ὁ μέν οὖν μήτηρ ὁ θεός ζωογόνος εἰμί θεός , καί διά οὗτος μήτηρ καλέω · ὁ δέ Ἄττις ὁ γίγνομαι καί φθείρω δημιουργός m , καί διά οὗτος παρά ὁ Γάλλος λέγω εὑρίσκω ποταμός · ὁ γάρ Γάλλος ὁ γαλαξίας αἰνίσσομαι κύκλος , ἀπό ὅς ὁ παθητός ἔρχομαι σῶμα n . ὁ δέ πρῶτος θεός τελειόω ὁ δεύτερος , ἐπί ὅς ὁ μήτηρ ὁ Ἄττις , καί οὐράνιος αὐτός δίδωμι δύναμις · οὗτος γάρ εἰμί ὁ πίλος o · ἐπί δέ ὁ Ἄττις ὁ νύμφη · ὁ δέ νύμφη γένεσις ἔφορος · πᾶς γάρ ὁ γίγνομαι p δεῖ . ἐπεί δέ ἐσθίω ἵστημι ὁ γένεσις q , καί μή ὁ ἔσχατος γένεσις ὁ χείρων , ὁ οὗτος ποιέω δημιουργός , δύναμις γόνιμος ἀφίημι εἰς ὁ γένεσις , πάλιν συνάπτω ὁ θεός . οὗτος δέ γίγνομαι μέν οὐδέποτε , εἰμί δέ ἀεί . καί ὁ μέν νόος ἅμα πᾶς ὁράω , ὁ δέ λόγος ὁ μέν πρῶτος , ὁ δέ δύο λέγω . οὕτως δέ πρός ὁ κόσμος οἰκέω ἔχω ὁ μῦθος , ἐγώ ὁ κόσμος μιμέομαι , ( πῶς γάρ εἄν μᾶλλον κοσμέω ; ) ἑορτή ἄγω διά οὗτος . καί πρῶτος μέν καί αὐτός