andronicus-rhodius.de-passionibus-lib-1-sp andronicus_mullach_fpg3_0197.2
τὴν ἄλογον προσῦσαν τῆς λογικῆς , ἀμέριστον δὲ τὴν θεϊάν , καὶ ἐκ τῶν δύο ποιοῦσι τὴν λογικήν , τῆς μὲν ὡς κοσμούσης , τῆς δὲ ὡς ὑποκειμένης , καθάπερ Πλούταρχος καὶ Ἀττικός , καὶ φασι ἀγένετον μὲν κατὰ τὸ ὑποκείμενον αὐτὴν εἶναι , γενετὴν δὲ κατὰ τὸ εἶδος . Non male accipit Atticus ea quae dicuntur a Platone pag . 37 . B . λόγος δὲ δὲ κατὰ ταῦτόν ἀληθῆς γιγνόμενος , περὶ τε θάτερον ὧν καὶ περὶ ταυτόν , ἐν τῷ κινουμένῳ φῶ’ αὐτοῦ φερόμενος , ἄνευ φθόγγου καὶ ἠχῆς ( cf . Phil . Gr . Fragm . vol . II , p . 165 ) . Proclus enim p . 234 . D . [ pag . 567 ed . Schnei - der . ] hanc ejus interpretationem citat : τὸν λόγον τοῦτον ὁ μὲν Ἀττικὸς ἐπὶ τῆς προσηκτικῆς δυνάμεως ἤκουσεν , ὁ δὲ Πορφύριος ἐπὶ τοῦ ἠνίοχου τοῦ κινούντος τοὺς δίττους ἵππους κτλ . Denique ad locum de dierum , noctium , mensium et annorum origine , pag . 37 . E . ἡμέρας γὰρ καὶ νύκτας καὶ μῆνας καὶ ἔνιαυτούς , οὐχ ὄντας πρὶν οὐρανὸν γενέσθαι , τότε ἅμα ἐκείνῳ ξυνισταμένῳ τὴν γένεσιν αὐτῶν μηχανατάται . Ταῦτα δὲ πάντα μέρη χρόνου , καὶ τὸ τ’ ἦν τὸ τ’ ἔσται , χρόνου γενοῦντα εἴδη ( cf . Phil . Gr . Fragm . vol . II , p . 165 ) haec notavit Proclus p . 250 . B . [ p . 605 ed . Schneider . ] μάτην ἄρα λέγουσιν οἱ περὶ Ἀττικόν , ὅτι χρόνος μὲν ἦν καὶ πρὸ οὐρανοῦ γενέσεως , τεταγμένος δὲ χρόνος οὐκ ἦν . Ὅπου γὰρ χρόνος , ἔχει καὶ τὸ παρελθὸν ἐστι καὶ τὸ μέλλον , ὅπου δὲ ταῦτα , ἔχει καὶ τὸ ἦν καὶ τὸ ἔσται πάντως . Ἄλλὰ μὴν καὶ τὸ ἦν καὶ τὸ ἔσται χρόνου ἐστὶν εἶδη γεγονότα παρὰ τοῦ δημιουργοῦ . Διὸ καὶ γεγονότα αὐτὰ προσείπεν . Οὐδ’ ἄρα χρόνος τις ἦν πρὸ τῆς δημιουργίας . Ceterum vitam ratione carentem mortalem esse Atticus censcbat . Intelligitur hoc ex ejus inter - pretatione verborum quae exstant p . 41 . D . τὸ δὲ λοιπὸν ὑμεῖς , ἀθάνατά θνητὸν προσφωνῶντες ( cf . Phil . Gr . Fragm . vol . II , p . 170 ) . De his ita Pro - clus pag . 311 . A . [ pag . 754 ed . Schneider . ) : τί τὸ ἀθάνατόν ἐστι τοῦτο , καὶ τί τὸ θνητόν , ζητήτῃται παρὰ τοῖς τοῦ Πλάτωνος ἐξηγηταῖς , καὶ οἱ μὲν τὴν λογικὴν ψυχὴν μόνην ἀθάνατον ἀπολείποντες φθείρουσι τὴν τε ἄλογον ζωὴν σύμπασαν καὶ τὸ πνευματικὸν ὀγκμα τῆς ψυχῆς , κατὰ τὴν εἰς γένεσιν ὁστοὴν τῆς ψυχῆς τὴν ὑπόστασιν διδόντες αὐτοῖς μόνον τὸν νοῦν ἀθάνατον προσφώντες ὡς μόνον καὶ μένοντα καὶ ὁμοιούμενον τοῖς θεοῖς καὶ μὴ φθειρόμενον , ὥσπερ οἱ παλαιότεροι καὶ ἐπεσθαι τῇ λέξει κρίναντες , δι’ ἧς ὁ Πλάτων φθεῖρει τὴν ἄλογον , θνητὴν αὐτὴν καλῶν , τοὺς Ἀττικοὺς λέγω καὶ Ἀλδίνους καὶ τοιούτους τινάς . Numenius Apaneus ( 10 ) , quem alii veterum
Lemmas: ὁ ἄλογος προσύω ὁ λογικός , ἀμέριστος δέ ὁ θεῖος , καί ἐκ ὁ δύο ποιέω ὁ λογικός , ὁ μέν ὡς κοσμέω , ὁ δέ ὡς ὑπόκειμαι , καθάπερ Πλούταρχος καί Ἀττικός , καί φημί ἄγω μέν κατά ὁ ὑπόκειμαι αὐτός εἰμί , γενετή δέ κατά ὁ εἶδος . Non male accipit Atticus ea quae dicuntur a Platone pag . 37 . B . λόγος δέ δέ κατά αὐτός ἀληθής γίγνομαι , περί τε ἕτερος ὅς καί περί αὐτός , ἐν ὁ κινέω φάω αὐτός φέρω , ἄνευ φθόγγος καί ἠχή ( cf . Phil . Gr . Fragm . vol . II , p . 165 ) . Proclus enim p . 234 . D . [ pag . 567 ed . Schnei - der . ] hanc ejus interpretationem citat : ὁ λόγος οὗτος ὁ μέν Ἀττικός ἐπί ὁ προσακτικός δύναμις ἀκούω , ὁ δέ Πορφύριος ἐπί ὁ ηνίοχος ὁ κινέω ὁ διττός ἵππος κτλ . Denique ad locum de dierum , noctium , mensium et annorum origine , pag . 37 . E . ἡμέρα γάρ καί νύξ καί μείς καί ἐνιαυτός , οὐ εἰμί πρίν οὐρανός γίγνομαι , τότε ἅμα ἐκεῖνος συνίστημι ὁ γένεσις αὐτός μηχανατάται . οὗτος δέ πᾶς μέρος χρόνος , καί ὁ τε εἰμί ὁ τε εἰμί , χρόνος γίγνομαι εἶδος ( cf . Phil . Gr . Fragm . vol . II , p . 165 ) haec notavit Proclus p . 250 . B . [ p . 605 ed . Schneider . ] μάτην ἄρα λέγω ὁ περί Ἀττικός , ὅτι χρόνος μέν εἰμί καί πρό οὐρανός γένεσις , τάσσω δέ χρόνος οὐ εἰμί . ὅπου γάρ χρόνος , ἔχω καί ὁ παρέρχομαι εἰμί καί ὁ μέλλω , ὅπου δέ οὗτος , ἔχω καί ὁ εἰμί καί ὁ εἰμί πάντως . ἀλλά μήv καί ὁ εἰμί καί ὁ εἰμί χρόνος εἰμί εἶδος γίγνομαι παρά ὁ δημιουργός . Διὸ καί γίγνομαι αὐτός προσεῖπον . οὐ ἄρα χρόνος τις εἰμί πρό ὁ δημιουργία . Ceterum vitam ratione carentem mortalem esse Atticus censcbat . Intelligitur hoc ex ejus inter - pretatione verborum quae exstant p . 41 . D . ὁ δέ λοιπός σύ , ἀθάνατος θνητός προσφωνέω ( cf . Phil . Gr . Fragm . vol . II , p . 170 ) . De his ita Pro - clus pag . 311 . A . [ pag . 754 ed . Schneider . ) : τίς ὁ ἀθάνατος εἰμί οὗτος , καί τίς ὁ θνητός , ζητέω παρά ὁ ὁ Πλάτων ἐξηγητής , καί ὁ μέν ὁ λογικός ψυχή μόνος ἀθάνατος ἀπολείπω φθείρω ὁ τε ἄλογος ζωή σύμπας καί ὁ πνευματικός ὀγκμα ὁ Ψυχή , κατά ὁ εἰς γένεσις ὁστοὴν ὁ Ψυχή ὁ ὑπόστασις δίδωμι αὐτός μόνος ὁ νόος ἀθάνατος προσφωνέω ὡς μόνος καί Μένων καί ὁμοιόω ὁ θεός καί μή φθείρω , ὥσπερ ὁ παλαιός καί ἕπω ὁ λέγω κρίνω , διά ὅς ὁ Πλάτων φθείρω ὁ ἄλογος , θνητός αὐτός καλός , ὁ ἀττικός λέγω καί αλδινοος καί τοιοῦτος τις . Numenius Apaneus ( 10 ) , quem alii veterum