andronicus-rhodius.de-passionibus-lib-1-sp andronicus_mullach_fpg3_0195.1
Timæo interpretando posteris tradidit . Apparet igitur primum assuevisse doctissimum hominem in enarrando scriptore singula verba premere . Nimirum ad locum qui est pag . 28 . C . γέγονεν · δρατὸς γὰρ ἄπτός τέ ἐστι καὶ σῶμα ἔχων , πάντα δὲ τὰ τοιαῦτα αἰσθητά , τὰ δὲ αἰσθητὰ , δόξῃ περιληπτὰ μετὰ αἰσθήσεως , γιγνόμενα καὶ γενητὰ ἐφάνη ( cf . Phil . Gr . vol . II , p . 157 ) hæc notata sunt Proclo p . 87 . A . [ p . 204 ed . Schneider ] πότερον οὖν πᾶν τὸ αἰσθητὸν ἀπὸ χρόνου γενητόν , ἢ οὐ πᾶν ; εἰ μὲν δὴ πᾶν , καὶ τὸ πλημμελῶς καὶ ἀτάκτως κινούμενον ἔσται ἀπὸ χρόνου γενητόν · δραστὸν γὰρ καὶ ἐκεῖνό φησιν · εἰ δὲ οὐ πᾶν , ἀσυλλογίστος δὲ λόγος κατὰ τὸν Ἀττικὸν καὶ οὐδὲνς πεφαντικός . Εἰ μὴ ἄρα λέγει τὸν μὲν κόσμον εἶναι δρατὸν καὶ ἄπτόν , τὸ δὲ πλημμελῶς καὶ ἀτάκτως κινούμενον οὐχὶ νῦν δρατὸν εἶναι , ἀλλὰ πρὸ τῆς κοσμοποιίας · ἐπεὶ καὶ ὁ Πλάτων οὕτω φησὶ · πᾶν δσον δρατὸν ἦν πλημμελῶς καὶ ἀτάκτως κινούμενον · ἐνταῦθα δὲ δρατὸς γὰρ ἄπτός τέ ἐστι καὶ σῶμα ἔχων . Πᾶν οὖν , ὃ ἔστιν δρατὸν καὶ ἄπτόν , τοῦτο δεῖκνυται γενητόν , ἀλλ’ οὐχ ὃ ἦν . Κἄν ταῦτα τοίνυν λέγῃ ( δεῖνός γὰρ ὁ ἄνθρω ἀντιλεχέσθαι τῶν ῥημάτων ) , λεχτέον , ὅτι ἐν γε τῷ ὧρᾳ τοῦ γεννητοῦ τοιούτων οὐδὲν ἐστιν , ἀλλ’ ἀπλῶς εἴρηται πᾶν τὸ γεννητὸν δόξῃ μετ’ αἰσθήσεως ἀλόγου δοξαστόν · ὥστε καὶ εἰ τὰ αἰσθητὰ ἐστι , πάντως γεννητὸν ἂν εἴη τὸ τοιούτον . Πᾶν δὲ τὸ δρατὸν αἰσθητόν · ὥστε τὸ πλημμελῶς καὶ ἀτάκτως κινούμενον γενητόν , πρὸς τῷ καὶ ἐκεῖνο σαφῶς τὸν Πλάτωνα λέγειν γενητόν . Πρὶν γὰρ οὐραχὸν γενέσθαι τρία φησὶν εἶναι , τὸ μὲν , τὴν χώραν , τὴν γένεσιν , ἐν ἧγενει εἰδῶν ὑφιστηχαιαν · ὥστε καὶ τὸ πλημμελὲς ἐκεῖνο γεννητὸν ἔστιν ὅσπερ καὶ δρατὸν κτλ . Deinde non est subtile Attici de alio Timæi Platonici capite judicium . Quippe pag . 41 . D verba καὶ πάλιν ἐπὶ τὸν πρότερον κρατῆρα , ἐν ᾧ τὴν τοῦ παντὸς ψυχὴν κεραννύς ἐμισγε , τὰ τῶν πρόσθεν ὑπόλοιπα κατεχεῖτο μίσγων ( cf . Phil . Gr . Fragm . vol . II , p . 170 ) super quibus plerique multimodis scripsere , sic Proclus declarat p . 315 . A . [ pag . 764 seq . ed . Schneider . ] ὁ μὲν γὰρ Θεόδωρος οὕτος διττὸν ποιεῖ τὸν κρατῆρα , τὸν μὲν πρῶτον , τὸν δὲ δεύτερον , καὶ τρίτον , τὸ κράμα ὁ’ ἑτέρων τούτου ( leg . καὶ τρισσὸν τὸ κράμα τοῦ ἑτέρου ) · ὁ γὰρ δεύτερος κρατὴρ τὸ κράμα κατ’ αὐτὸν ἐστι · μοίρας δὲ λοιπὸν τὴν τε τοῦ παντὸς καὶ τὰς τῶν οὐρανίων θεῶν καὶ τὰς ἡμετέρας . Τὴν μὲν γὰρ αὐτοψυχὴν πρότερον κρατῆρα καλεῖ , τὴν δὲ καθ’ ἕλου κρατηρά τε ἄμα τὸν δεύτερον καὶ κράμα , τοῦ Πλάτωνος ἕνα μὲν κρατῆρα καλέσαντος καὶ ἐν αὐτῷ τὰς ψυχὰς κεράσαντος πάσας , τὰς μὲν πρώτως , τὰς δὲ δευτέρως , δευτέρου δὲ κρατήρος οὐδ’ ὁποστίουν μνημονεύσαντος οὐδὲ τῆς ἐν αὐτῷ κράσεως . Τί γὰρ καὶ ἐδεῖτο , τοῦ προτέρου κρατήρος ἀποχωρούντος καὶ εἰς τὴν τῶν ἡμετέρων ψυχῶν ἀπογέννησιν ; καὶ ἔγωγε καὶ τὸν φιλο -
Lemmas: Timæo interpretando posteris tradidit . Apparet igitur primum assuevisse doctissimum hominem in enarrando scriptore singula verba premere . Nimirum ad locum qui est pag . 28 . C . γίγνομαι · δρατός γάρ ἁπτός τε εἰμί καί σῶμα ἔχω , πᾶς δέ ὁ τοιοῦτος αἰσθητής , ὁ δέ αἰσθητός , δόξα περιληπτός μετά αἴσθησις , γίγνομαι καί γενητός φαίνω ( cf . Phil . Gr . vol . II , p . 157 ) hæc notata sunt Proclo p . 87 . A . [ p . 204 ed . Schneider ] πότερος οὖν πᾶς ὁ αἰσθητός ἀπό χρόνος γενητός , ἢ οὖον πᾶς ; εἰμί μέν δή πᾶς , καί ὁ πλημμελής καί ἄτακτος κινέω εἰμί ἀπό χρόνος γενητός · δράω γάρ καί ἐκεῖνος φημί · εἰμί δέ οὖον πᾶς , ασυλλόγιστος δέ λόγος κατά ὁ Ἀττικός καί οὐδὲνς φαντικός . εἰμί μή ἄρα λέγω ὁ μέν κόσμος εἰμί δράω καί ἅπτω , ὁ δέ πλημμελής καί ἄτακτος κινέω οὐ νῦν δράω εἰμί , ἀλλά πρό ὁ κοσμοποιία · ἐπεί καί ὁ Πλάτων οὗτος φημί · πᾶς δίδωμι δράω εἰμί πλημμελής καί ἄτακτος κινέω · ἐνταῦθα δέ δρατός γάρ ἁπτός τε εἰμί καί σῶμα ἔχω . Πᾶν οὖν , ὅς εἰμί δράω καί ἅπτω , οὗτος δείκνυμι γενητός , ἀλλά οὐ ὅς εἰμί . κἀν οὗτος τοίνυν λέγω ( δεῖνα γάρ ὁ ἄνθρω ἀντιλέγω ὁ ῥῆμα ) , λέγω , ὅτι ἐν γε ὁ ὤρα ὁ γεννητής τοιοῦτος οὐδείς εἰμί , ἀλλά ἀπλόος εἴρω πᾶς ὁ γεννητός δόξα μετά αἴσθησις ἄλογος δοξαστός · ὥστε καί εἰμί ὁ αἰσθητός εἰμί , πάντως γεννητός εἄν εἰμί ὁ τοιοῦτος . Πᾶν δέ ὁ δράω αἰσθητός · ὥστε ὁ πλημμελής καί ἄτακτος κινέω γενητός , πρός ὁ καί ἐκεῖνος σαφῶς ὁ Πλάτων λέγω γενητός . πρίν γάρ οὐραχός γίγνομαι τρεῖς φημί εἰμί , ὁ μέν , ὁ χώρα , ὁ γένεσις , ἐν ἀγενής εἶδος ὑφιστηχαιαν · ὥστε καί ὁ πλημμελής ἐκεῖνος γεννητός εἰμί ὅσπερ καί δράω κτλ . Deinde non est subtile Attici de alio Timæi Platonici capite judicium . Quippe pag . 41 . D verba καί πάλιν ἐπί ὁ πρότερος κρατήρ , ἐν ὅς ὁ ὁ πᾶς ψυχή κεράννυμι μίσγω , ὁ ὁ πρόσθεν ὑπόλοιπος καταχέω μίσγω ( cf . Phil . Gr . Fragm . vol . II , p . 170 ) super quibus plerique multimodis scripsere , sic Proclus declarat p . 315 . A . [ pag . 764 seq . ed . Schneider . ] ὁ μέν γάρ Θεόδωρος οὗτος δισσός ποιέω ὁ κρατήρ , ὁ μέν πρῶτος , ὁ δέ δύο , καί τρίτος , ὁ κράμα οὐ ἕτερος οὗτος ( leg . καί τρισσός ὁ κράμα ὁ ἕτερος ) · ὁ γάρ δύο κρατήρ ὁ κράμα κατά αὐτός εἰμί · μοῖρα δέ λοιπός ὁ τε ὁ πᾶς καί ὁ ὁ οὐράνιος θεός καί ὁ ἡμέτερος . ὁ μέν γάρ αὐτοψυχή πρότερος κρατήρ καλέω , ὁ δέ κατά αἱρέω κρατήρ τε ἄμη ὁ δύο καί κράμα , ὁ Πλάτων εἷς μέν κρατήρ καλέω καί ἐν αὐτός ὁ ψυχή κεράννυμι πᾶς , ὁ μέν πρῶτος , ὁ δέ δύο , δύο δέ κρατήρ οὐδέ ὁποστίουν μνημονεύω οὐδέ ὁ ἐν αὐτός κρᾶσις . τις γάρ καί δήω , ὁ πρότερος κρατήρ ἀποχωρέω καί εἰς ὁ ὁ ἡμέτερος Ψυχή ἀπογέννησις ; καί ἔγωγε καί ὁ φιλο -