andronicus-rhodius.de-passionibus-lib-1-sp andronicus_mullach_fpg3_0321.1
λως ἀπελαύνει , τὰς δὲ λυσιτελοῦσας οὐ συγχωρεῖ πάντας μανθάνειν , ἢ μαθόντας ἀεὶ μεταχειρίζεσθαι . Οὐ γὰρ εἴ τις δυνάμενος στρατηγοῦν καὶ σώζειν τὴν πόλιν , τοῦτον ἐξ σκυτοτομεῖν · οὐδὲ στρατιωτῶν εἶναι δίκαιον ἐτι ὄντα , στρατηγὸν ἐποίησε . Τῷ δὲ προσήκοντι τῇ τέχνῃ τοὺς καιροὺς ἀποδιδῶσιν · ὥστε μὴ στρατηγοῦν , ὅτε ἡσυχίαν ἄγειν προσῆκεν . Ὁ γὰρ πολιτικὸς πέμψει μὲν τὸν στρατηγὸν ὅπόταν δέη · κελεύσει δὲ ἡσυχίαν ἄγειν ὅτε τούτου καιρός . Εἰ γὰρ καὶ ὁ στρατηγὸς πολλάκις ἑαυτῷ δίδωσι τὸν καιρόν , ἀλλ’ οὐ τῇ στρατιωτικῇ τέχνῃ . Πάντες γὰρ οἱ τῆς τέχνης καινόνες τὸ τέλος τῆς τέχνης ἐκείνης μόνον σκοποῦσιν · δὲ δὲ πρὸς τούναυτις ἢ πρὸς ἄλλο φέρεται , οὐκ ἔστι τῆς τέχνης ἐκείνης καινὸν . Ὥστε ὁ στρατηγὸς σκοπῶν , ὅποτε δεῖ πολεμεῖν , καὶ διὰ τοῦτο ἡσυχάζων πολλάκις , καὶ περὶ εἰρήνης διαπρεσβεύομενος , ὁηλὸς ἐστιν οὐ τῷ καινόνι τῆς στρατιωτικῆς χειρομηχέως , ἀλλ’ ἐτέρας τινὸς τέχνης μειζόνος καὶ κυριωτέρας , ἥτις ἐστὶν ἡ πολιτική . Ἐπεὶ τοίνυν καὶ τὰς τιμιωτάτας τῶν τεχνῶν ὑφ’ ἑαυτὴν ἡ πολιτικὴ ποιεῖται · λέγω δὴ στρατιωτικήν , οἰκονομικήν , καὶ ῥητορικήν , καὶ ταῖς λοιπαῖς τῶν πρακτικῶν χρῆται πρὸς τὸ οἰκεῖον δηλαδὴ τέλος · ( πᾶσας γὰρ τάττει πρὸς τὸ κοινὸν τῆς πόλεως ἀγαθόν , καὶ διὰ τοῦτο νομοθετεῖ , τί δεῖ πράττειν καὶ τίνων ἀπέχεσθαι · ) τοῦτῃς τέλος περιεῖχον ἂν τὰ τῶν ἄλλων . Ἐπεὶ δὲ πάντα τὰ τῶν ἄλλων τελῆ ζητεῖται , διὰ τὸ εἶναι τὸν ἄνθρωπον , τὸ δὲ τέλος ἐστὶ τῆς πολιτικῆς , δι’ ὃ τὰ τῶν ἄλλων τελῆ ζητοῦνται , φαίνερόν ὅτι τοῦτο ἂν εἴη τὸ ἀνθρώπινον ἀγαθόν . Καὶ δήλον μέν , ὅτι τὸ αὐτὸ ἀγαθὸν ζητεῖται καὶ παρὰ ἑνὸς ἀνθρώπου , καὶ παρὰ πόλεως · ἀλλ’ ὁμῶς μειζόν καὶ τελειότερον τὸ τῆς πόλεως φαίνεται ἀγαθόν , καὶ λαβεῖν καὶ λαβόντα διασῶσαι . Ἔστι μὲν γὰρ καὶ τὸ ἐν ἐνὶ ἀνθρώπῳ τὸ ἀγαθὸν διασῶσαι ἀγαπητόν , ( ἂν τε ἐν ἑτέρῳ τις , ἂν τε ἐν ἑαυτῷ δυνηθῇ φυλάξαι · ) κάλλιον δὲ καὶ θειότερον εἶναι καὶ πόλεσιν , ὅσον ἢ τῶν πολλῶν εὐδαιμονία τῆς ἑνὸς ἀμείνων ἐστίν . Ὥστε δικαιότερον ἂν εἴη τὸ τῆς πολιτικῆς τέλος ἐσχάτον εἶναι τέλος καὶ ἐσχάτον ἀγαθόν · ἥτις οὐχ ἐν μόνον τέλος , ἀλλὰ τῶν ἄλλων πασῶν σκοπεῖ ὡς οἰκεία , κοινὴ τις οῦσα τέχνη καὶ πολιτική .
Lemmas: Λῶς ἀπελαύνω , ὁ δέ λυσιτελέω οὖον συγχωρέω πᾶς μανθάνω , ἢ μανθάνω ἀεί μεταχειρίζω . οὖον γάρ εἰμί τις δύναμαι στρατηγός καί σῴζω ὁ πόλις , οὗτος ἐκ σκυτοτομέω · οὐδέ στρατιώτης εἰμί Δίκαιος ἔτι εἰμί , στρατηγός ποιέω . ὁ δέ προσήκω ὁ τέχνη ὁ καιρός ἀποδίδωμι · ὥστε μή στρατηγός , ὅτε ἡσυχία ἄγω προσήκω . ὁ γάρ Πολιτικὸς πέμπω μέν ὁ στρατηγός ὁπόταν δήω · κελεύω δέ ἡσυχία ἄγω ὅτε οὗτος καιρός . εἰμί γάρ καί ὁ στρατηγός πολλάκις ἑαυτοῦ δίδωμι ὁ καιρός , ἀλλά οὖον ὁ στρατιωτικός τέχνη . πάνετες γάρ ὁ ὁ τέχνη καινονα ὁ τέλος ὁ τέχνη ἐκεῖνος μόνος σκοπέω · δέ δέ πρός τούναυτις ἢ πρός ἄλλος φέρω , οὐ εἰμί ὁ τέχνη ἐκεῖνος καινός . ὥστε ὁ στρατηγός σκοπός , όποτε δεῖ πολεμέω , καί διά οὗτος ἡσυχάζω πολλάκις , καί περί εἰρήνη διαπρεσβεύω , ὁράω εἰμί οὖον ὁ καινός ὁ στρατιωτικός χειρομηχέως , ἀλλά ἕτερος τις τέχνη μείζων καί κύριος , ὅστις εἰμί ὁ πολιτικός . ἐπεί τοίνυν καί ὁ τίμιος ὁ τέχνη ὑπό ἑαυτοῦ ὁ πολιτικός ποιέω · λέγω δή στρατιωτικός , οἰκονομικός , καί ῥητορικός , καί ὁ λοιπός ὁ πρακτικός χράω πρός ὁ οἰκέω δηλαδή τέλος · ( πᾶος γάρ τάσσω πρός ὁ κοινός ὁ πόλις ἀγαθός , καί διά οὗτος νομοθετέω , τίς δεῖ πράσσω καί τίνω ἀπέχω · ) τούτος τέλος περιέχω εἄν ὁ ὁ ἄλλος . ἐπεί δέ πᾶς ὁ ὁ ἄλλος τέλεος ζητέω , διά ὁ εἰμί ὁ ἄνθρωπος , ὁ δέ τέλος εἰμί ὁ πολιτικός , διά ὅς ὁ ὁ ἄλλος τέλεος ζητέω , φαῖνος ὅτι οὗτος εἄν εἰμί ὁ ἀνθρώπινος ἀγαθός . καί δῆλος μέν , ὅτι ὁ αὐτός ἀγαθός ζητέω καί παρά εἷς ἄνθρωπος , καί παρά πόλις · ἀλλά ὁμῶς μείζων καί τέλειος ὁ ὁ πόλις φαίνω ἀγαθός , καί λαμβάνω καί λαμβάνω διασῴζω . εἰμί μέν γάρ καί ὁ ἐν ἐν ἄνθρωπος ὁ ἀγαθός διασῴζω ἀγαπητός , ( εἄν τε ἐν ἕτερος τις , εἄν τε ἐν ἑαυτοῦ δύναμαι φυλάσσω · ) καλός δέ καί θεῖος εἰμί καί πόλις , ὅσος ἢ ὁ πολύς εὐδαιμονία ὁ εἷς ἀγαθός εἰμί . ὥστε Δίκαιος εἄν εἰμί ὁ ὁ πολιτικός τέλος σχάζω εἰμί τέλος καί σχάζω ἀγαθός · ὅστις οὐ ἐν μόνος τέλος , ἀλλά ὁ ἄλλος πᾶς σκοπέω ὡς οἰκεῖος , κοινός τις εἰμί τέχνη καί πολιτικός .