andronicus-rhodius.de-passionibus-lib-1-sp andronicus_mullach_fpg3_0195.3
In principio Timæi , ubi Socrates quartum qui pridiano sermoni interfuerat jamque aberat convivam requirit , verba ἀσθένειά τις αὐτῷ ἐυνέπεσεν , ὦ Σώκρατες · οὐ γὰρ ἂν ἐκὼν τῆσδε ἀπελείπετο τῆς συνουσίας recte cepit Atticus . De his ita Proclus in Tim . p . 7 . B . γλίσχρους τε γὰρ ἐπιχειροῦσιν ἅπαντες , καὶ οὐδὲν πρὸς τὸν λόγον , εἰ καὶ τούτων εὑροῖμεν , ἢ ζητοῦσιν · ἐπεὶ καὶ τὸν μὲν Θεαίτητον διὰ τὴν νόσον ἢ Πλάτων λέγειν οὐδὲ τοῖς χρόνοις συνάδει · τούτων γὰρ ὁ μὲν κρινομένου Σωκράτους , ὁ δὲ Θεαίτητος ἀποθανόντος εἴρηται νοσεῖν · τὸ δὲ Κλειτοφῶντα , παντελῶς ἀτοπον · παρὴν γὰρ οὐδὲ τῇ προταραξίᾳ , Σωκράτους διηγουμενου , τὶνα εἶπεν ὁ Κλειτοφῶν τῇ πρὸ ἐκείνης κατὰ τὴν ἐν Πειραιεὶ συνουσίαν · πολλὴν τοσοῦτον ὁ Ἀττικὸς ὁρθῶς ἐπισημαίνεται · ἔοικεν δ’ ἀπολειπόμενος οὕτως εἶναι τῶν μετὰ Τιμαίου ξένων . Διὸ καὶ ὁ Σωκράτης · αὐτὸν ἐρωτᾷ τὸν Τίμαιον , ὅπου ποτὲ εἴη ὁ τέταρτος , καὶ ἐκείνως ὡς περὶ ἐπιτηδείου τινὸς ἀπολογεῖται τὴν αἰτουσίαν ἀναγκαίαν αὐτῷ καὶ ἀδούλητον δεῖκνύς . Ταῦτα μὲν οὖν τὰ παρὰ τῶν παλαιοτέρων · ἡ δὲ ὁ ἡμέτερος καθηγημὸν ἐν τούτοις ἐπέκρινε , ταῦτα ἡμῖν ῥητέα τῷ Πλάτωνι διαφερόντως ἐπόμενα . Ἔλεγε δ’ οὖν , ὅτι ὅσαι αἱ ἀχροάσεις περὶ σεμνοτέρων γίνονται καὶ ὑψηλοτέρων πραγμάτων , τοσοῦτω τὸ μὲν τῶν ἀκροατῶν ἐλαττοῦται πλήθος , μυστικώτερον δὲ καὶ ἀπορρητότερον πρόεισιν ὁ λόγος . Καὶ διὰ ταῦτα ἐν μὲν τῇ προτέρᾳ τῆς πολιτείας παραδόσει κατὰ τὴν ἐν Πειραιεὶ ξυνουσίαν πολλοὶ ὁ ἀκροαταί , καὶ οἱ γε ὀνόμασιν τυγχόντες ἐξ · ἐν δὲ τῇ δευτέρᾳ κατὰ τὴν τοῦ Σωκράτους ἀφήγησιν τέτταρες οἱ δεχόμενοι τοὺς λόγους · ἐν δὲ ταύτῃ καὶ ὁ τέταρτος ἀπολείπεται , τρεῖς δὲ οἱ ἀκροαταί , καὶ ὅση καθαρώτερος καὶ νοερώτερος ὁ λόγος , τοσοῦτω συστρέλλεται ὁ ἀκροατής . Tum Plato pag . 21 . E . ait : ἐστι τις κατ’ Αἰγυπτον , ἢ δ’ ὅς , ἐν τῇ Δέλτα , περὶ ἧ κατὰ χορυφὴν σχίζεται τὸ τοῦ Νείλου ρέυμα , Σαϊτικὸς ἐπικαλούμενος νομός , τοῦτο δὲ τοῦ νομοῦ μεγίστη πόλις Σάις , θδεν δή καὶ Ἄμασις ἦν ὁ βασιλεύς · καὶ τῆς πόλεως θεὸς ἄρχηγός τις ἐστιν , Αἰγυπτιστὶ μὲν τοῦνομα Νηῖθ , Ἑλληνιστὶ δέ , ὡς ὁ ἐκεῖνον λόγος , Ἀθηνᾶ · μῆλα δὲ φιλοθύναιο καὶ τινὰ τρόπον οἰκεία τινὸς’ εἶναι φασιν ( cf . Phil . Gr . Fragm . vol . II , p . 152 ) ad quem locum Proclus Attici et aliorum testimonia Theopompi sententiæ opponit . Etenim pag . 30 . C . [ pag . 69 ed . Schneider . ] hæc refert : τοὺς δὲ Ἀθηναίους Καλλισθένὴς μὲν καὶ Φα-νόδημος πατέρας τῶν Σαϊτῶν ἱστοροῦσι γενέσθαι , Θεόπομπος δὲ ἀνάπαλιν ἀποίκους αὐτῶν εἶναι φησιν ( Ἀττικὸς δὲ Πλατωνικὸς διὰ βασιλινίαν φησὶ μεταποιῆσαι τὴν ἱστορίαν τὸν Θεόπομπον , ἐπ’ αὐτοῦ ( leg .
Lemmas: In principio Timæi , ubi Socrates quartum qui pridiano sermoni interfuerat jamque aberat convivam requirit , verba ἀσθένεια τις αὐτός ἐυνέπεσεν , εἰμί Σωκράτης · οὖον γάρ εἄν ἔκω ὅδε ἀπολείπω ὁ συνουσία recte cepit Atticus . De his ita Proclus in Tim . p . 7 . B . γλίσχρος τε γάρ ἐπιχειρέω ἅπας , καί οὐδείς πρός ὁ λόγος , εἰμί καί οὗτος εὑρίσκω , ἢ ζητέω · ἐπεί καί ὁ μέν Θεαίτητος διά ὁ νόσος ἢ Πλάτων λέγω οὐδέ ὁ χρόνος συνάδει · οὗτος γάρ ὁ μέν κρίνω Σωκράτης , ὁ δέ Θεαίτητος ἀποθνῄσκω εἴρω νοσέω · ὁ δέ Κλειτοφῶν , παντελῶς ἄτοπος · πηρός γάρ οὐδέ ὁ προταραξιας , Σωκράτης διηγούμαι , τίς εἶπον ὁ Κλειτοφῶν ὁ πρό ἐκεῖνος κατά ὁ ἐν Πειραιεύς συνουσία · πολύς τοσοῦτος ὁ Ἀττικός ὀρθῶς ἐπισημαίνω · ἔοικα δέ ἀπολείπω οὕτως εἰμί ὁ μετά Τίμαιος ξένος . Διὸ καί ὁ Σωκράτης · αὐτός ἐρωτάω ὁ Τίμαιον , ὅπου ποτέ εἰμί ὁ τέταρτος , καί ἐκείνως ὡς περί ἐπιτήδειος τις ἀπολογέομαι ὁ αἰτέω ἀναγκαῖος αὐτός καί ἀδουλέω δείκνυμι . οὗτος μέν οὖν ὁ παρά ὁ παλαιός · ὁ δέ ὁ ἡμέτερος καθηγημὸν ἐν οὗτος ἐπικρίνω , οὗτος ἐγώ ῥητέος ὁ Πλάτων διαφερόντως ἐπόμενα . Ἐλέγω δέ οὖν , ὅτι ὅσος ὁ αχροαειδω περί σεμνός γίγνομαι καί ὑψηλός πρᾶγμα , τοσοῦτος ὁ μέν ὁ ἀκροατής ἐλασσόω πλήθος , μυστικός δέ καί ἀπόρρητος πρόειμι ὁ λόγος . καί διά οὗτος ἐν μέν ὁ πρότερος ὁ πολιτεία παράδοσις κατά ὁ ἐν Πειραιεύς συνουσία πολύς ὁ ἀκροατής , καί ὁ γε ὄνομα τυγχάνω ἐκ · ἐν δέ ὁ δύο κατά ὁ ὁ Σωκράτης ἀφήγησις τέσσαρες ὁ δέχομαι ὁ λόγος · ἐν δέ οὗτος καί ὁ τέταρτος ἀπολείπω , τρεῖς δέ ὁ ἀκροατής , καί ὅσος καθαρός καί νοερός ὁ λόγος , τοσοῦτος συστρέλλεται ὁ ἀκροατής . Tum Plato pag . 21 . E . ait : εἰμί τις κατά Αἴγυπτος , ἢ δέ ὅς , ἐν ὁ Δέλτα , περί ἧ κατά χορυφημι σχίζω ὁ ὁ Νεῖλος ῥεῦμα , Σαϊτικός ἐπικαλέω νομός , οὗτος δέ ὁ νομός μέγας πόλις Σάις , θʹ δή καί Ἄμασις εἰμί ὁ βασιλεύς · καί ὁ πόλις θεός ἀρχηγός τις εἰμί , Αἰγυπτιστί μέν τοὔνομα Νηίθ , Ἑλληνιστί δέ , ὡς ὁ ἐκεῖνος λόγος , Ἀθηνᾶ · μῆλον δέ φιλοθύναιο καί τις τρόπος οἰκεῖος τις εἰμί φημί ( cf . Phil . Gr . Fragm . vol . II , p . 152 ) ad quem locum Proclus Attici et aliorum testimonia Theopompi sententiæ opponit . Etenim pag . 30 . C . [ pag . 69 ed . Schneider . ] hæc refert : ὁ δέ Ἀθηναῖος Καλλισθένης μέν καί Φανόδημος πατήρ ὁ Σαΐτης ἱστορέω γίγνομαι , Θεόπομπος δέ ἀνάπαλιν ἄποικος αὐτός εἰμί φημί ( Ἀττικός δέ πλατωνικός διά βασιλινίαν φημί μεταποιέω ὁ ἱστορία ὁ Θεόπομπος , ἐπί αὐτός ( leg .