andronicus-rhodius.de-passionibus-lib-1-sp andronicus_mullach_fpg3_0042.4
Ἑτι ἂ δέ τις καὶ ἐν κεφαλαίῳ δύνασθ’ ἂν καταδεῖν τὴν προσήκουσαν τάξιν τῶν διαλόγων τῇ κατὰ Πλάτωνα διδασκαλίᾳ ὁ τὰ Πλάτωνος αἱρούμενος . Ἀναγκαῖον γὰρ ὄντος θεατὰς γενέσθαι καὶ τῆς ἑαυτοῦ ψυχῆς καὶ τῶν θεῖων , καὶ τῶν θεῶν αὐτῶν , καὶ τοῦ καλλίστου νοῦ τυχεῖν , δεῖ πρώτων μὲν ἐκκαθάραι τὰς ψευδεῖς δόξας τῶν ὑπολήψεων · οὐδὲ γὰρ οἱ ἱατροὶ νενοήκασι πρότερον τῆς προσφερομένης τροφῆς ἀπολαῦσαι τὸ σῶμα δύνασθαι , εἰ μὴ τὰ ἐμποδίζοντα ἐν τούτῳ τις ἐκβάλοι · μετὰ δὲ τὸ ἐκκαθάραι ἐπεγείρειν καὶ προκαλεῖσθαι δεῖ τὰς φυσικὰς ἐννοίας καὶ ταύτας ἐκκαθαίρειν , καὶ εὐκρινεῖς ἀποφαίνειν ὡς ἄρχας . Ἐπὶ τούτοις ὡς προκατεσκευασμένης τῆς ψυχῆς , δεῖ αὐτὴ τὰ οἰκεῖα ἐμποτεῖν δόγματα , καθ’ ἃ τελειοῦται . Ταῦτα δὲ ἐστι φυσικὰ καὶ θεολογικὰ καὶ τὰ ἠθικὰ καὶ πολιτικά . Ἵνα δὲ τὰ δόγματα μένγν ἐν τῇ ψυχῇ ἀναπόδραστα ἢ , δεήσει ἀποδοθῆναι τῷ τῆς αἰτίας λογισμῷ , ἵνα τις βεβαίως ἔχηται τοῦ προκειμένου σκοποῦ . Ἐπὶ τούτοις δεῖ περιορίσθαι τὸ ἀπαραλόγιστον , ἵνα μὴ ὅπὸ τινος σοφιστοῦ παρενεχθέντες πρέψωμεν ἐπὶ τὰ χείρω τὴν ἑαυτῶν διάνοιαν . Ἵν’ οὖν ἐκβάλωμεν τὰς ψευδεῖς δόξας , δεήσει ἐντυγχάνειν Πλάτωνος τοῖς τοῦ πειραστικοῦ χαρακτήρος διαλόγοις , ἔχουσι δὲ ἐλεγκτικὸν καὶ τὸ λεγόμενον καθαρτικόν . Ἵνα δὲ τις τὰς φυσικὰς ἐννοίας εἰς φῶς προκαλεσαιτο , τοῖς τοῦ μειευτικοῦ χαρακτήρος διαλόγοις δεήσει ἐντυγχάνειν · τοῦτο γὰρ ἐστιν αὐτῶν ἴδιον . Ἵνα δὲ τις τὰ οἰκεῖα δόγματα παραλάβῃ , τοῖς τοῦ δρηγτικοῦ χαρακτήρος διαλόγοις δεήσει ἐντυγχάνειν · τοῦτο γὰρ ἐστιν αὐτῶν ἴδιον , εἰ γν ἐν τούτοις ἐστι μὲν τὰ φυσικὰ δόγματα , ἐστι δὲ καὶ τὰ ἠθικὰ καὶ τὰ πολιτικὰ καὶ οἰκονομικά , ὧν τὰ μὲν ἐπὶ θεωρίαν καὶ τὸν θεωρητικὸν βίον ἔχει τὴν ἀναφορὰν , τὰ δὲ ἐπὶ πράξει καὶ τὸν πρακτικὸν βίον , ἄμφορα δὲ ταῦτα ἐπὶ τῷ ὁμοιοθῆναι θεῷ . Ἵνα δὲ τὰ ἐντεθέντα ἀφωκτα ἡμῖν ὑπάρχῃ , τοῖς τοῦ λογικοῦ χαρακτήρος διαλόγοις , ὄντος καὶ αὐτοῦ ζητητικοῦ , δεήσει ἐντυγχάνειν . Ἔχουσι γὰρ τὰς τε διαιρετικὰς καὶ ὁριστικὰς μεθόδους καὶ πρὸς γε
Lemmas: ἔτι ὅς δέ τις καί ἐν κεφάλαιος δύναμαι εἄν καταδέω ὁ προσήκω τάξις ὁ διάλογος ὁ κατά Πλάτων διδασκαλία ὁ ὁ Πλάτων αἱρέω . ἀναγκαῖος γάρ εἰμί θεατής γίγνομαι καί ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή καί ὁ θεῖον , καί ὁ θεός αὐτός , καί ὁ καλός νόος τυγχάνω , δεῖ πρῶτος μέν ἐκκαθαίρω ὁ ψευδής δόξα ὁ ὑπόληψις · οὐδέ γάρ ὁ ἰατρός νοέω πρότερος ὁ προσφέρω τροφή ἀπολαύω ὁ σῶμα δύναμαι , εἰμί μή ὁ ἐμποδίζω ἐν οὗτος τις ἐκβάλλω · μετά δέ ὁ ἐκκαθαίρω ἐπεγείρω καί προκαλέω δεῖ ὁ φυσικός ἔννοια καί οὗτος ἐκκαθαίρω , καί εὐκρινής ἀποφαίνω ὡς Ἄρχας . ἐπί οὗτος ὡς προκατασκευάζω ὁ Ψυχή , δεῖ αὐτός ὁ οἰκεῖος ἐμποτίζω δόγμα , κατά ὁ τελειόω . οὗτος δέ εἰμί φυσικός καί θεολογικός καί ὁ ἠθικός καί πολιτικός . ἵνα δέ ὁ δόγμα μένγν ἐν ὁ Ψυχή αναπόδραστα ἢ , δήω ἀποδίδωμι ὁ ὁ αἴτιος λογισμός , ἵνα τις βεβαίως ἔχω ὁ πρόκειμαι σκοπός . ἐπί οὗτος δεῖ περιορίζω ὁ ἀπαραλόγιστος , ἵνα μή οπός τις σοφιστής παραφέρω πρέπω ἐπί ὁ χείρων ὁ ἑαυτοῦ διάνοια . ἵνα οὖν ἐκβάλλω ὁ ψευδής δόξα , δήω ἐντυγχάνω Πλάτων ὁ ὁ πειραστικός χαρακτήρ διάλογος , ἔχω δέ ἐλεγκτικός καί ὁ λέγω καθαρτικός . ἵνα δέ τις ὁ φυσικός ἔννοια εἰς φάος προκαλέω , ὁ ὁ μειευτιπου χαρακτήρ διάλογος δήω ἐντυγχάνω · οὗτος γάρ εἰμί αὐτός ἴδιος . ἵνα δέ τις ὁ οἰκεῖος δόγμα παραλαμβάνω , ὁ ὁ δρηγτιπου χαρακτήρ διάλογος δήω ἐντυγχάνω · οὗτος γάρ εἰμί αὐτός ἴδιος , εἰμί ΓΝ ἐν οὗτος εἰμί μέν ὁ φυσικός δόγμα , εἰμί δέ καί ὁ ἠθικός καί ὁ πολιτικός καί οἰκονομικός , ὅς ὁ μέν ἐπί θεωρία καί ὁ θεωρητικός βίος ἔχω ὁ ἀναφορά , ὁ δέ ἐπί πρᾶξις καί ὁ πρακτικός βίος , ἀμφοράω δέ οὗτος ἐπί ὁ ὁμοιόω θεός . ἵνα δέ ὁ ἐντίθημι ἄφωκτος ἐγώ ὑπάρχω , ὁ ὁ λογικός χαρακτήρ διάλογος , εἰμί καί αὐτός ζητητικός , δήω ἐντυγχάνω . ἔχω γάρ ὁ τε διαιρετικός καί ὁριστικός μέθοδος καί πρός γε