andronicus-rhodius.de-passionibus-lib-1-sp andronicus_mullach_fpg3_0063.1
ρῶσεως παλιγγενεσίαις καὶ περιόδους ἀθανατιζόμενος οὐδέποτε ληγούσαις . In eandem sententiam Didymus apud Eusebium lib . XV Præp . Evang . mundum ambigue dici tradens , addit : καὶ τὸ ἐκ πάσης τῆς οὐσίας ποιῶν , καὶ τὸ τὴν διακόσμησιν τὴν τοιαύτην καὶ διάταξιν ἔχον . Διὸ κατὰ μὲν τὴν πρώτην ἀπόδοσιν αἰδίον τὸν κόσμον εἶναι φασί · κατὰ δὲ τὴν διακόσμησιν , γεννητὸν καὶ μεταβλητόν . Cf . Lipsius de Physiolog . Stoic . lib . II dissert . XX . — ὅτι μὲν οὐκ ἂν θεοὶ φθεροῦσιν ] Vide Hermannum de particula ἄν lib . I cap . 8 Opusc . vol . IV p . 28 seqq . — εἰ μὲν οὖν ὑφ’ ἑαυτοῦ ὁ κόσμος φθείρεται , ἔδει κτλ . ] Similiter Eurip . Iphig . Aul . 944 ἐγὼ κάκιστος ἦν ἀρ’ Ἀργείων ἄνηρ , ἐγὼ τὸ μηδὲν , Μενέλεως δ’ ἐν ἀνδράσιν , ὡς οὐχὶ Πηλέως , ἀλλ’ ἀλάστορος γεγώς , ἐπερ φονεῦσι τοιούδῳ ὄνομα σφῷ πόσει . Plato Charmid . p . 158 . B . εἰ μὲν σοι ἤδη πάρεισιν ὁ λέγει Κριτίας δὲ , σωφροσύνη , καὶ εἰ σώφρων ἴκανως , οὐδὲν ἐπὶ σοὶ ἔδει οὔτε τῶν Ζαμολξίδος , οὔτε τῶν ᾿Αδάριδος τοῦ Ὑπερβορέου ἐπιωδῶν κτλ . ubi vide Heindorfium . — οἷον φύσει ] Iamblichus apud Stobæum Eclog . lib . I cap . V , 18 pag . 186 ed . Heeren . φύσιν δὲ λέγω τὴν ἀχώριστον αἰτίαν τοῦ κόσμου καὶ ἀχωρίστως περιέχουσαν τὰς ὅλας αἰτίας τῆς γενέσεως , ὅσα χωριστῶς αἱ χρεῖττονες οὐσίαι καὶ διακοσμήσεις συνευλήφασιν ἐν ἑαυταῖς . — εἰ δὲ ὑπ’ ἄλλων σωμάτων ὁ κόσμος φθείρεται , πῶθεν γενομένων κτλ . ] Lege Ocellum cap . I § 11 . — ἑτέρα ] scripsi ; codd . ἑτερα . — εἰ πᾶν τὸ φθειρόμενον ἢ ἀφ’ ὧν ἐγένετο , εἰς ἑκεῖνα λύεται ] Consule Ocellum cap . I § 10 . Cf . Philo de mundo non interituro p . 720 ed . Colon . — ἐπὶ ἀνάγκη τὸν κόσμον , εἰ φθείρεται , ἢ κατὰ φύσιν φθεῖρεσθαι ἢ παρὰ φύσιν . Παρὰ φύσιν δὲ φθεῖρεσθαι αὐτὸν ἀδύνατον . Οὐδὲ γὰρ τὸ παρὰ φύσιν προτερεῖ τῆς φύσεως · εἰ δὲ κατὰ φύσιν , δεῖ ἑτέραν εἶναι τὴν μεταβάλλουσαν τοῦ κόσμου τὴν φύσιν , ὅπερ οὐ φαίνεται ] . Sic emendavi ac sup - plevi locum corruptum et mutilum . Codices enim hæc habent : ἐπὶ ἀνάγκη τὸν κόσμον , εἰ φθείρεται , ἢ κατὰ φύσιν φθεῖρεσθαι ἢ παρὰ φύσιν . Οὐδὲ τὸ παρὰ φύσιν πρότερον ἔχει τῆς φύσεως · εἰ δὲ παρὰ φύσιν , δεῖ ἑτέραν εἶναι τὴν μεταβάλλουσαν τοῦ κόσμου τὴν φύσιν , ὅπερ οὐ φαίνεται . — μετέβαλε scripsi ; codd . μετέβαλλε . Cæterum cf . Ocellum cap . I § 15 et Philonem de mundo non interituro p . 737 . C . ed . Colon . — αὐτὸν ἡμῖν εὐχόμεθα ὄλεσιν τὸν κόσμων γενέσθαι ] . Simile votum legimus in fine cap . IV : τοσαῦτα περὶ μύθων εἰποῦσιν ἡμῖν · αὐτοὶ τε οἱ θεοὶ καὶ τῶν γράψαντων τοὺς μύθους αἱ ψυχαὶ ἤλεργέωντο . Sed mundum a plurimis sapientiæ do - ctoribus olim pro deo esse habitum satis constat . Sic Plinius initio Naturalis historiæ : mundum , inquit , et hoc quod nomine alio cælum appel - lare libuit , cujus circumflexu teguntur cuncta , numen esse credi par est æternum , immensum , neque genitum , neque interiturum unquam . Qua de re Porphyrio auctore laudato disserit Eusebius Præp . Evang . lib . III cap . 9 pag . 103 ed . Vigerii . Adde Epiphanium lib . I adv . hæres . 7 pag . 21 et 132 . — )
Lemmas: ῥῶσις παλιγγενεσία καί περίοδος ἀθανατίζω οὐδέποτε λήγω . In eandem sententiam Didymus apud Eusebium lib . XV Præp . Evang . mundum ambigue dici tradens , addit : καί ὁ ἐκ πᾶς ὁ οὐσία ποιέω , καί ὁ ὁ διακόσμησις ὁ τοιοῦτος καί διάταξις ἔχω . Διὸ κατά μέν ὁ πρῶτος ἀπόδοσις ἀΐδιος ὁ κόσμος εἰμί φημί · κατά δέ ὁ διακόσμησις , γεννητός καί μεταβλητός . Cf . Lipsius de Physiolog . Stoic . lib . II dissert . XX . — ὅτι μέν οὐ εἄν θεός φθείρω ] Vide Hermannum de particula ἄν lib . I cap . 8 Opusc . vol . IV p . 28 seqq . — εἰμί μέν οὖν ὑπό ἑαυτοῦ ὁ κόσμος φθείρω , ἐσθίω κτλ . ] Similiter Eurip . Iphig . Aul . 944 ἐγώ κακός εἰμί ἀρά Ἀργεῖος ἀνήρ , ἐγώ ὁ μηδείς , Μενέλαος δέ ἐν ἀνήρ , ὡς οὐ Πηλεύς , ἀλλά ἀλάστωρ γίγνομαι , ἐπιρρέω φονεύς τοῖος ὄνομα σφός πόσις . Plato Charmid . p . 158 . B . εἰμί μέν σύ ἤδη πάρειμι ὁ λέγω Κριτίας δέ , σωφροσύνη , καί εἰμί σώφρων ἱκανῶς , οὐδείς ἐπί σύ ἐσθίω οὔτε ὁ Ζαμολξίδος , οὔτε ὁ ᾿Αδάριδος ὁ Ὑπερβόρεος επιωδη κτλ . ubi vide Heindorfium . — οἷος φύσις ] Iamblichus apud Stobæum Eclog . lib . I cap . V , 18 pag . 186 ed . Heeren . φύσις δέ λέγω ὁ ἀχώριστος αἴτιος ὁ κόσμος καί ἀχώριστος περιέχω ὁ ὅλος αἴτιος ὁ γένεσις , ὅσος χωριστός ὁ ἀγαθός οὐσία καί διακοσμέω συλλαμβάνω ἐν ἑαυτοῦ . — εἰμί δέ ὑπό ἄλλος σῶμα ὁ κόσμος φθείρω , πίνω γίγνομαι κτλ . ] Lege Ocellum cap . I § 11 . — ἕτερος ] scripsi ; codd . ἑς . — εἰμί πᾶς ὁ φθείρω ἢ ἀπό ὅς γίγνομαι , εἰς ἐκεῖνος λύω ] Consule Ocellum cap . I § 10 . Cf . Philo de mundo non interituro p . 720 ed . Colon . — ἐπί ἀνάγκη ὁ κόσμος , εἰμί φθείρω , ἢ κατά φύσις φθείρω ἢ παρά φύσις . παρά φύσις δέ φθείρω αὐτός ἀδύνατος . οὐδέ γάρ ὁ παρά φύσις προτερέω ὁ φύσις · εἰμί δέ κατά φύσις , δεῖ ἕτερος εἰμί ὁ μεταβάλλω ὁ κόσμος ὁ φύσις , ὅσπερ οὖον φαίνω ] . Sic emendavi ac sup - plevi locum corruptum et mutilum . Codices enim hæc habent : ἐπί ἀνάγκη ὁ κόσμος , εἰμί φθείρω , ἢ κατά φύσις φθείρω ἢ παρά φύσις . οὐδέ ὁ παρά φύσις πρότερος ἔχω ὁ φύσις · εἰμί δέ παρά φύσις , δεῖ ἕτερος εἰμί ὁ μεταβάλλω ὁ κόσμος ὁ φύσις , ὅσπερ οὖον φαίνω . — μεταβάλλω scripsi ; codd . μεταβάλλω . Cæterum cf . Ocellum cap . I § 15 et Philonem de mundo non interituro p . 737 . C . ed . Colon . — αὐτός ἐγώ εὔχομαι ὄλος ὁ κόσμος γίγνομαι ] . Simile votum legimus in fine cap . IV : τοσοῦτος περί μῦθος εἶπον ἐγώ · αὐτός τε ὁ θεός καί ὁ γράφω ὁ μῦθος ὁ ψυχή ἤλεργέωντο . Sed mundum a plurimis sapientiæ do - ctoribus olim pro deo esse habitum satis constat . Sic Plinius initio Naturalis historiæ : mundum , inquit , et hoc quod nomine alio cælum appel - lare libuit , cujus circumflexu teguntur cuncta , numen esse credi par est æternum , immensum , neque genitum , neque interiturum unquam . Qua de re Porphyrio auctore laudato disserit Eusebius Præp . Evang . lib . III cap . 9 pag . 103 ed . Vigerii . Adde Epiphanium lib . I adv . hæres . 7 pag . 21 et 132 . — )