andronicus-rhodius.de-passionibus-lib-1-sp andronicus_mullach_fpg3_0302.1
ἴσα σημαίνομεν · κινεῖται γὰρ τὸ ποσὸν ἐν τοῖς αἰσθητοῖς καὶ μεταβάλλει συνεχῶς καὶ οὐκ ἔστιν ἀφωρισμένον . Ἄλλ’ οὐδὲ ἀκριβῶς τὸν τοῦ ἴσου λόγον ἀναδεχόμενον τῶν ἐνταῦθα ἐστὶ τι . Ἄλλὰ μὴν ἄλλ’ οὐδὲ ὡς τὸ μὲν παράδειγμα αὐτῶν , τὸ δὲ εἰκόνα · οὐδὲν γὰρ μᾶλλον ἑκάτερον ἑτέρου παράδειγμα ἢ εἰκών . Εἰ δὲ καὶ δέξαιτό τις μὴ ὁμώνυμον εἶναι τὴν εἰκόνα τῷ παραδείγματι , ἀεὶ ἑπεταὶ ταῦτα τὰ ἴσα ὡς εἰκόνας εἶναι ἴσα τοῦ κυρίως καὶ ἀληθῶς ἴσου . Εἰ δὲ τούτο , ἔστι τι αὐτοῖσον καὶ κυρίως , πρὸς ὃ τὰ ἐνθάδε ὡς εἰκόνες γίνεταί τε καὶ λέγεται ἴσα , τοῦτο δὲ ἔστιν ἰδέα , παράδειγμα καὶ εἰκῶν τοῖς πρὸς αὐτὸ γινομένοις . Εἰς μὲν οὖν οὕτος λόγος ὁ καὶ τῶν πρὸς τι κατασκευάζων ἰδέας , δοκῶν ἐπιμελέστερον καὶ ἀκριβέστερον καὶ προσεχέστερον ἀπεσθαι τῆς δείξεως τῶν ἰδεῶν . Οὐδὲ γὰρ τὸ κοινὸν εἶναι τι παρὰ τὰ καθ’ ἕκαστα ἀπλῶς οὕτος ὁ λόγος δοκεῖ δεικνύναι , ὥσπερ οἱ πρὸ αὐτοῦ , ἀλλὰ τὸ παράδειγμα τι εἶναι τῶν ἐνταῦθα ὄντων κυρίως ὧν · τοῦτο γὰρ χαρακτηριστικὸν εἶναι δοκεῖ τῶν ἰδεῶν μάλιστα . Τοῦτον δὴ τὸν λόγον φησὶ καὶ τῶν πρὸς τι ἰδέας κατασκευάζειν . Ἡ γοῦν δείξις ἢ νῦν ἐπὶ τοῦ ἴσου προῆλθεν , ὁ ἔστι τῶν πρὸς τι · τῶν δὲ πρὸς τι οὐκ ἔλεγον ἰδέας εἶναι διὰ τὸ τὰς μὲν ἰδέας καθ’ αὐτὰς ὑφεστάναι αὐτοῖς οὐσίας τινὰς οὐσίας , τὰ δὲ πρὸς τι ἐν τῇ πρὸς ἄλληλα σχέσει τὸ εἶναι ἔχειν . Ἐπεὶ δὲ εἰ τὸ ἴσον ἴσῳ ἴσον , πλείους ἰδέαι τοῦ ἴσου ἂν εἴεν · τὸ γὰρ αὐτοῖσον αὐτοῖσῳ ἴσον · εἰ γὰρ μηδενὶ ἴσον , οὐδὲ ἴσον ἂν εἴη . Ἐπεὶ δεῖξαι καὶ τῶν ἄνισον κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον ἰδέας εἶναι · ὁμοίως γὰρ τῶν ἀντικειμένων ἔσονται γε ἢ οὐκ ἔσονται ἰδέαι · τὸ δὲ ἄνισον ὁμολογεῖται καὶ καθ’ αὐτοὺς ἐν πλείοσιν εἶναι . Πάλιν δὲ ἔκοινοποίησε τὴν δόξαν ὡς πρὸς οἰκείαν οὖσαν αὐτὴν λέγω , διὰ τοῦ εἰπεῖν « ὧν οὐ φαμεν εἶναι καθ’ αὐτὸ γένος » , γένος λέγων ἀντὶ τοῦ ὑπόστασιν καὶ φύσιν , εἰγὲ τὸ πρὸς τι παραφυδοῖ ἔοικεν , ὡς ἐν ἄλλοις εἴπεν . Ὁ δὲ λόγος ὁ τὸν τρίτον ἄνθρωπον εἰσάγων τοιούτος . Λέγουσι τὰ κοινῶς κατηγορούμενα τῶν οὐσιῶν κυρίως τε εἶναι τοιαῦτα , καὶ ταῦτα εἶναι τὰ ἴσα . Ἐπεὶ τὰ ὅμοια ἀλλήλοις τοῦ αὐτοῦ τινος μετουσίᾳ ὅμοια ἀλλήλοις εἶναι , ὁ κυρίως ἐστὶ τοῦτο · καὶ τοῦτο εἶναι τὴν ἰδέαν . Ἄλλ’ εἰ τοῦτο , καὶ τὸ κατηγορούμενον τινῶν κοινῶς , ἂν μὴ ταὐτὸν ἢ ἐκείνων τινὶ ὧν κατηγορεῖται , ἄλλο τί ἔστι παρ’ ἐκεῖνα · διὰ τοῦτο γὰρ γένος ὁ αὐτοῶνθρωπος , ὅτι κατηγορούμενος τῶν καθ’ ἕκαστα οὐδενὶ αὐτῶν ἢν ὁ αὐτός . Τρίτος ἄνθρωπος ἔσται τις παρὰ τε τὸν καθ’ ἕκαστα , ὅσον Σωκράτην καὶ Πλάτωνα , καὶ παρὰ τὴν ἰδέαν , ἥτις καὶ αὕτη μία κατ’ ἀριθμὸν ἐστιν . Ἡν δὲ τις λόγος ὑπὸ τῶν σοφιστῶν λεγόμενος τρίτον ἄνθρωπον εἰσάγων τοιούτος . Εἰ · λέγοντες « ἄνθρωπος περιπατεῖ » οὔτε τὸν ὡς ἰδέαν ἄνθρωπον περιπατεῖν λέγομεν ( ἀκίνητος γὰρ ἐκείνη ) οὔτε τῶν καθ’ ἕκαστά τινα ( πῶς γὰρ δὴ μὴ γνωρίζομεν ; τὸ μὲν γὰρ ἄνθρωπον περιπατεῖν γνωρίζομεν , τὶς δὲ τῶν καθ’ ἕκαστά ἐστιν ἐφ’ ᾧ λέγομεν , οὐ γνωρίζομεν ) ,
Lemmas: ἴσος σημαίνω · κινέω γάρ ὁ ποσός ἐν ὁ αἰσθητός καί μεταβάλλω συνεχῶς καί οὐ εἰμί ἀφορίζω . ἄλλος οὐδέ ἀκριβῶς ὁ ὁ ἴσος λόγος ἀναδέχομαι ὁ ἐνταῦθα εἰμί τίς . ἀλλά μήv ἄλλος οὐδέ ὡς ὁ μέν παράδειγμα αὐτός , ὁ δέ εἰκών · οὐδείς γάρ μᾶλλον ἑκάτερος ἕτερος παράδειγμα ἢ εἰκών . εἰμί δέ καί δέχομαι τις μή ὁμώνυμος εἰμί ὁ εἰκών ὁ παράδειγμα , ἀεί ἕπω οὗτος ὁ ἴσος ὡς εἰκών εἰμί ἴσος ὁ κύριος καί ἀληθής ἴσος . εἰμί δέ οὗτος , εἰμί τίς αὐτόισον καί κύριος , πρός ὅς ὁ ἐνθάδε ὡς εἰκών γίγνομαι τε καί λέγω ἴσος , οὗτος δέ εἰμί ἰδέα , παράδειγμα καί εἰκών ὁ πρός αὐτός γίγνομαι . εἰς μέν οὖν οὗτος λόγος ὁ καί ὁ πρός τίς κατασκευάζω ἰδέα , δοκέω ἐπιμελής καί ἀκριβής καί προσεχής ἀφίημι ὁ δεῖξις ὁ ἰδέα . οὐδέ γάρ ὁ κοινός εἰμί τίς παρά ὁ κατά ἕκαστος ἀπλόος οὗτος ὁ λόγος δοκέω δείκνυμι , ὥσπερ ὁ πρό αὐτός , ἀλλά ὁ παράδειγμα τίς εἰμί ὁ ἐνταῦθα εἰμί κύριος ὅς · οὗτος γάρ χαρακτηριστικός εἰμί δοκέω ὁ ἰδέα μάλιστα . οὗτος δή ὁ λόγος φημί καί ὁ πρός τίς ἰδέα κατασκευάζω . ὁ γοῦν δεῖξις ἢ νῦν ἐπί ὁ ἴσος προέρχομαι , ὁ εἰμί ὁ πρός τίς · ὁ δέ πρός τίς οὐ λέγω ἰδέα εἰμί διά ὁ ὁ μέν ἰδέα κατά αὐτός ὑφίστημι αὐτός οὐσία τις οὐσία , ὁ δέ πρός τίς ἐν ὁ πρός ἀλλήλων σχέσις ὁ εἰμί ἔχω . ἐπεί δέ εἰμί ὁ ἴσος ἴσος ἴσος , πλείων ἰδέα ὁ ἴσος εἄν ἄγω · ὁ γάρ αὐτόισον αὐτόισον ἴσος · εἰμί γάρ μηδείς ἴσος , οὐδέ ἴσος εἄν εἰμί . ἐπεί δείκνυμι καί ὁ ἄνισος κατά ὁ αὐτός λόγος ἰδέα εἰμί · ὁμοίως γάρ ὁ ἀντίκειμαι εἰμί γε ἢ οὐ εἰμί ἰδέα · ὁ δέ ἄνισος ὁμολογέω καί κατά αὐτός ἐν πλείων εἰμί . πάλιν δέ κοινοποιώ ὁ δόξα ὡς πρός οἰκεῖος εἰμί αὐτός λέγω , διά ὁ εἶπον « ὅς οὖον φημί εἰμί κατά αὐτός γένος » , γένος λέγω ἀντί ὁ ὑπόστασις καί φύσις , εἰ ὁ πρός τίς παραφυδηω ἔοικα , ὡς ἐν ἄλλος εἶπον . ὁ δέ λόγος ὁ ὁ τρίτος ἄνθρωπος εἰσάγω τοιούτος . λέγω ὁ κοινῶς κατηγορέω ὁ οὐσία κύριος τε εἰμί τοιοῦτος , καί οὗτος εἰμί ὁ ἴσος . ἐπεί ὁ ὅμοιος ἀλλήλων ὁ αὐτός τις μετουσία ὅμοιος ἀλλήλων εἰμί , ὁ κύριος εἰμί οὗτος · καί οὗτος εἰμί ὁ ἰδέα . ἄλλος εἰμί οὗτος , καί ὁ κατηγορέω τις κοινῶς , εἄν μή αὐτός ἢ ἐκεῖνος τις ὅς κατηγορέω , ἄλλος τίς εἰμί παρά ἐκεῖνος · διά οὗτος γάρ γένος ὁ αυτοανθρωπος , ὅτι κατηγορέω ὁ κατά ἕκαστος οὐδείς αὐτός εἄν ὁ αὐτός . Τρίτος ἄνθρωπος εἰμί τις παρά τε ὁ κατά ἕκαστος , ὅσος Σωκράτης καί Πλάτων , καί παρά ὁ ἰδέα , ὅστις καί οὗτος εἷς κατά ἀριθμός εἰμί . ἐάν δέ τις λόγος ὑπό ὁ σοφιστής λέγω τρίτος ἄνθρωπος εἰσάγω τοιούτος . εἰμί · λέγω « ἄνθρωπος περιπατέω » οὔτε ὁ ὡς ἰδέα ἄνθρωπος περιπατέω λέγω ( ἀκίνητος γάρ ἐκεῖνος ) οὔτε ὁ κατά ἕκαστος τις ( πῶς γάρ δή μή γνωρίζω ; ὁ μέν γάρ ἄνθρωπος περιπατέω γνωρίζω , τις δέ ὁ κατά ἕκαστος εἰμί ἐπί ὅς λέγω , οὖον γνωρίζω ) ,