andronicus-rhodius.de-passionibus-lib-1-sp andronicus_mullach_fpg3_0194.1
Atticus , quem sub M . Aurelio Antonino cla - ruisset et Platonicam sectam professum esse Syn - cellus p . 353 testificatur , Harpocrationis 6 Argivi præceptor fuit . Utriusque censuram facit Proclus in tractando hoc Timæi Platonici loco p . 28 . A . τὸν μὲν οὖν ποιητὴν καὶ πατέρα τοῦδε τοῦ παντὸς εὑρεῖν τε ἔργον καὶ εὐρόντα εἰς ἀπαντας ἀδύνατον λέγειν ( cf . Phil . Gr . Fragm . vol . II , pag . 157 ) pag . 93 B . [ pag . 218 seq . ed . Schneider ] ita scribens : Ἄρποκρατίωνα δὲ θαυμάσαιμ' ἄν , εἰ καὶ αὐτὸς ἑαυτῷ γε ἀρέσκοι τοιαῦτα περὶ τοῦ δημιουργοῦ διαταττόμενος . Ἐπεταὶ γὰρ τῷδε τῷ ἀνδρὶ κατὰ τὴν τῶν τριῶν θεῶν παράδοσιν καὶ καθόσον διττὸν ποιεῖ τὸν δημιουργόν , ἀποκαλεῖ δὲ τὸν πρῶτον θεὸν Οὐρανὸν καὶ Κρόνον , τὸν δὲ δεύτερον Δία καὶ Ζῆνα , τὸν δὲ τρίτον οὐρανὸν καὶ κόσμον . Πάλιν δὲ αὐ̓ μεταβαλὼν τὸν πρῶτον Δία προσαγορεύει καὶ βασιλέα τοῦ νοῦ , τὸν δὲ δεύτερον ἄρχοντα , καὶ ὁ αὐτὸς αὐτῷ γίνεται Ζεύς , Κρόνος , Οὐρανός . Πάντα γοῦν ταῦτά ἐστι τῷ πρώτῳ , οὐ πάντα δὲ Παρμενίδης ἀφεῖλε , πᾶν ὄνομα καὶ πάντα λόγον καὶ πᾶσαν σχέσιν . Καὶ ἡμεῖς μὲν οὐδὲ πατέρα τὸν πρῶτον ἤνεσχομένθα καλεῖν , ὁ δὲ τὸ αὐτὸ καὶ πατέρα καὶ ἔγγονον καὶ ἀπόγονον ἀπέφηνεν . Ἄττικὸς δέ , ὁ τούτου διδάσκαλος , αὐτόθεν τὸν δημιουργὸν εἰς ταῦτόν ἄγει τἀγαθόν , καὶ τοῦ ἀγαθοῦ μὲν καλεῖται παρὰ τῷ Πλάτωνι , τἀγαθὸν δὲ οὐ̓ καὶ νοῦς προσαγορεύεται , τἀγαθὸν δὲ αἴσιον ἀπάσης οὐσίας καὶ ἐπείκειν τοῦ ὄντος ἐστίν , ὡς ἐν Πολιτείᾳ ( lib . VI pag . 509 . B . ) μεμαθήκαμεν . Τί δ' ἂν εἴποι καὶ περὶ τοῦ παραδείγματος ; ἢ γὰρ πρὸ τοῦ δημιουργοῦ ἐστι , καὶ ἔσται τι τἀγαθοῦ πρεσβύτερον , ἢ ἐν τῷ δημιουργῷ , καὶ ἔσται πολλὰ τὸ πρῶτον , ἢ μετὰ τὸν δημιουργόν , καὶ τἀγαθόν , ὁ μηδὲ ὀέμις εἰπεῖν , εἰς τὰ μετ' αὐτὸ ἐπιστραφήσεται κάκεινα νοήσει . Ut au - tem hic rerum parentem fabricatoremque mundi cum bono confundere ac permiscere non dubi - tavit : ita alibi quoque similiter de optimo ge - nitore Atticus locutus est . Colligas hoc e Procli ad illa Platonis in Timæo verba p . 29 . E . ἀγαθὸς ἦν , ἀγαθῷ δὲ οὐδεὶς περὶ οὐδενὸς οὐδέποτε ἐγγίγνεται φθόνος · τούτου δ' ἔκτὸς ἄν πάντα ἂτι μάλιστα γενέσθαι ἐβουλήθη παραπλήσια ἑαυτῷ ( cf . Phil . Gr . Fragm . vol . II , pag . 158 seq . ) annotatione pag . III . C . [ pag . 262 ed . Schneider . ] : καὶ εἰ πᾶσι βούλεται χορῆγειν τὴν τοῦ ἀγαθοῦ μετουσίαν , οὐδὲν ἐστὶν ἐν τῷ παντὶ μόνως κακόν , ὡστ' οὐδὲ ἀτόκων οὐδὲ ἀπρονότων οὐδὲ ἀόριστον , ἀλλὰ πάντα μετέχει κάλλους καὶ τάξεως καθ' ὅσον δέχεσθαι πέφυκε . Πάντα οὖν ἑαυτῷ ποιεῖ παραπλήσια καθ' ὅσον θεὸς ἀγαθῶν τὰ γιγνόμενα , ἄλλα δὲ λοιπὸν κατ' ἄλλους ἀπεργάζεται λόγους παραδειγματικούς . Ὅπερ γάρ , φησιν Ἄττικὸς , ὁ τέκτων πάντα μὲν τεκτονικὰ ποιεῖ , ἄλλα δὲ κατ' ἄλλον λόγον , τὸ μὲν βάθρον , τὸ δὲ κλίνην , οὕτω καὶ ὁ θεός , ἢ μὲν ἀγαθός , ἐξομοιοῖ πάντα ἑαυτῷ , ἀγαθὰ ἀποτελῶν , κατὰ δὲ τὰ εἴδη τὰ μερίζοντα τὰς ἑκάστων οὐσίας ποιεῖ πρὸς τὰς παραδειγματικὰς αἰτίας .
Lemmas: Atticus , quem sub M . Aurelio Antonino cla - ruisset et Platonicam sectam professum esse Syn - cellus p . 353 testificatur , Harpocrationis 6 Argivi præceptor fuit . Utriusque censuram facit Proclus in tractando hoc Timæi Platonici loco p . 28 . A . ὁ μέν οὖν ποιητής καί πατήρ ὅδε ὁ πᾶς εὑρίσκω τε ἔργον καί εὑρίσκω εἰς ἅπας ἀδύνατος λέγω ( cf . Phil . Gr . Fragm . vol . II , pag . 157 ) pag . 93 B . [ pag . 218 seq . ed . Schneider ] ita scribens : Ἀρποκρατίων δέ θαυμάζω ἄν , εἰμί καί αὐτός ἑαυτοῦ γε ἀρέσκω τοιοῦτος περί ὁ δημιουργός διατάσσω . ἕπω γάρ ὅδε ὁ ἀνήρ κατά ὁ ὁ τρεῖς θεός παράδοσις καί καθόσον δισσός ποιέω ὁ δημιουργός , ἀποκαλέω δέ ὁ πρῶτος θεός Οὐρανός καί Κρόνος , ὁ δέ δύο Ζεύς καί Ζεύς , ὁ δέ τρίτος οὐρανός καί κόσμος . πάλιν δέ αὖος μεταβάλλω ὁ πρῶτος Ζεύς προσαγορεύω καί βασιλεύς ὁ νόος , ὁ δέ δύο ἄρχω , καί ὁ αὐτός αὐτός γίγνομαι Ζεύς , Κρόνος , Οὐρανός . Πάν γοῦν οὗτος εἰμί ὁ πρῶτος , οὖον πᾶς δέ Παρμενίδης ἀφαιρέω , πᾶς ὄνομα καί πᾶς λόγος καί πᾶς σχέσις . καί ἐγώ μέν οὐδέ πατήρ ὁ πρῶτος φέρω καλέω , ὁ δέ ὁ αὐτός καί πατήρ καί ἔγγονος καί ἀπόγονος ἀποφαίνω . Ἀττικός δέ , ὁ οὗτος διδάσκαλος , αὐτόθεν ὁ δημιουργός εἰς αὐτός ἄγω τἀγαθόν , καί ὁ ἀγαθός μέν καλέω παρά ὁ Πλάτων , ἀγαθός δέ οὖον καί νόος προσαγορεύω , ἀγαθός δέ αἴσιος ἀπασάω οὐσία καί πέκω ὁ εἰμί εἰμί , ὡς ἐν πολιτεία ( lib . VI pag . 509 . B . ) μανθάνω . τις δέ εἄν εἶπον καί περί ὁ παράδειγμα ; ἢ γάρ πρό ὁ δημιουργός εἰμί , καί εἰμί τίς ἀγαθός πρέσβυς , ἢ ἐν ὁ δημιουργός , καί εἰμί πολύς ὁ πρῶτος , ἢ μετά ὁ δημιουργός , καί τἀγαθόν , ὁ μηδέ ὄμνυμι εἶπον , εἰς ὁ μετά αὐτός ἐπιστρέφω ἐκεῖνος νοέω . Ut au - tem hic rerum parentem fabricatoremque mundi cum bono confundere ac permiscere non dubi - tavit : ita alibi quoque similiter de optimo ge - nitore Atticus locutus est . Colligas hoc e Procli ad illa Platonis in Timæo verba p . 29 . E . ἀγαθός εἰμί , ἀγαθός δέ οὐδείς περί οὐδείς οὐδέποτε ἐγγίγνομαι φθόνος · οὗτος δέ ἕκτος ἄν πᾶς αὔγ-ασμα μάλιστα γίγνομαι βούλομαι παραπλήσιος ἑαυτοῦ ( cf . Phil . Gr . Fragm . vol . II , pag . 158 seq . ) annotatione pag . III . C . [ pag . 262 ed . Schneider . ] : καί εἰμί πᾶς βούλομαι χορηγέω ὁ ὁ ἀγαθός μετουσία , οὐδείς εἰμί ἐν ὁ πᾶς μόνος κακός , ὡστε οὐδέ ἄτοκος οὐδέ απρονοτος οὐδέ ἀόριστος , ἀλλά πᾶς μετέχω κάλλος καί τάξις κατά ὅσος δέχομαι φύω . Πάν οὖν ἑαυτοῦ ποιέω παραπλήσιος κατά ὅσος θεός ἀγαθός ὁ γίγνομαι , ἄλλος δέ λοιπός κατά ἄλλος ἀπεργάζομαι λόγος παραδειγματικός . ὅπερ γάρ , φημί Ἀττικός , ὁ τέκτων πᾶς μέν τεκτονικός ποιέω , ἄλλος δέ κατά ἄλλος λόγος , ὁ μέν βάθρον , ὁ δέ κλίνη , οὗτος καί ὁ θεός , ἢ μέν ἀγαθός , ἐξομοιόω πᾶς ἑαυτοῦ , ἀγαθός ἀποτελέω , κατά δέ ὁ εἶδος ὁ μερίζω ὁ ἕκαστος οὐσία ποιέω πρός ὁ παραδειγματικός αἴτιος .