andronicus-rhodius.de-passionibus-lib-1-sp andronicus_mullach_fpg3_0331.1
τί ἐστι · μεταβαίνων γὰρ ὁ λόγος οὐδὲν ἤνυσε πλῆν , ἀλλ’ εἰς τὸ αὐτὸ ἀφίκετο , ὅ καὶ ἐν τοῖς προοιμίois ἐλέγομεν , ὅτι τὸ πᾶσας πράξεις τέλος , τοῦτο ἂν εἴη τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ ἄριστον . Ἐπεὶ τοίνυν πολλὰ φαίνεται τῶν πράξεων τὰ τέλη , τούτων δὲ τινὰ οὐδ’ ἑαυτὰ αἱρούμεθα , ἀλλὰ δι’ ἕτερα τέλη ἄλλων ἐπιστημῶν τῶν ἀρχιτεκτονικῶν , καθὼς εἴρηται , καὶ εἰσὶ χρήσιμα πρὸς ἐκεῖνα , ὥσπερ ὁ πλούτος , ὁ τοῦ χρηματιστοῦ ἐστι τέλος , χρησιμεύει τῷ πολιτικῷ εἰς τὸ ἴδιον τέλος , καὶ ὁ αὐλὸς , τέλος μὲν τοῦ αὐλοποιοῦ , χρήσιμον δὲ τῷ αὐλητῇ διὰ τὸ αὐλεῖν , ὁμοίως δὲ καὶ πάντα τὰ ὄργανα · ἐπεὶ τοίνυν εἰσὶ τινὰ τῶν τελῶν μὴ δι’ ἑαυτὰ ἀγαθὰ , οὐκ ἂν εἴη πάντα τὰ τέλη τέλεια . Τὸ δὲ ἀγαθόν , ὃ ἕνεκα πάντα πράττομεν , τέλειον δεῖ εἶναι · ὥστε οὐκ ἂν εἴη ἐν τῶν τοιούτων τελῶν , ἀπερ ἄτελή εἰσιν . Ἄλλ’ εἰ μὲν πολλὰ εἰσὶ τὰ τέλεια , τὸ τελειότατον τούτων · εἰ δὲ ἕν , ἐκεῖνο ἐστὶ τὸ ζητούμενον ἐν πάσαις ταῖς ἀνθρωπίαις πράξεσιν ἀγαθόν . Καὶ τὸ μὲν δι’ ἑαυτὸ ζητούμενον τοῦ δι’ ἄλλο ζητουμένου τελειότερον λέγομεν · πάλιν δὲ ἐπεὶ τινὰ τῶν ἀγαθῶν καὶ δι’ ἑαυτὰ καὶ δι’ ἄλλα ζητοῦνται , ὥσπερ τὸ δυγιάζειν καὶ τὸ φρονεῖν , τελειότερον τούτων ἐστίν , ὅπερ δι’ ἑαυτὸ μόνον ζητεῖται , οὐδὲποτε δὲ δι’ ἄλλο · καὶ οὐ μόνον κατὰ σύγκρισιν τελειότερον ἄλλου , ἀλλὰ καὶ ἀπλῶς τέλειον ἀγαθὸν τοῦτό ἐστι . Τοιούτου δὲ ἡ εὐδαιμονία μάλιστα εἶναι δοκεῖ · ταύτην γὰρ αἱρούμεθα ἀεὶ δι’ ἑαυτήν · τιμὴν δὲ καὶ ἡδονὴν καὶ φρόνησιν , καὶ πᾶσαν ἀρετὴν αἱρούμεθα μὲν δι’ ἑαυτά · ( μηδενὸς γὰρ ἀποβαίνοντος ἄλλου ἀπὸ τῆς κτήσεως αὐτῶν , ἐλοίμεθα ἂν ἕκαστον αὐτῶν ) αἱρούμεθα δὲ καὶ τῆς εὐδαιμονίας χάριν , διὰ τούτων ὑπολαμβάνοντες εὐδαιμονήσειν . Τὴν δὲ εὐδαιμονίαν οὐδεὶς αἱρεῖται διὰ ταῦτα , ἢ ὅλως δι’ ἄλλο · ἀλλὰ μόνον δι’ ἑαυτήν · ὥστε ἡ εὐδαιμονία ἂν εἴη τὸ ζητούμενον παρὰ τῶν ἀνθρωπίνων πράξεων ἀγαθόν .
Lemmas: τίς εἰμί · μεταβαίνω γάρ ὁ λόγος οὐδείς ἀνύω Πλῆν , ἀλλά εἰς ὁ αὐτός ἀφικνέομαι , ὅς καί ἐν ὁ προοιμίois λέγω , ὅτι ὁ πᾶος πρᾶξις τέλος , οὗτος εἄν εἰμί ὁ ἀγαθός καί ὁ ἀγαθός . ἐπεί τοίνυν πολύς φαίνω ὁ πρᾶξις ὁ τέλος , οὗτος δέ τις οὐδέ ἑαυτοῦ αἱρέω , ἀλλά διά ἕτερος τέλος ἄλλος ἐπιστήμη ὁ ἀρχιτεκτονικός , καθώς εἴρω , καί εἰμί χρήσιμος πρός ἐκεῖνος , ὥσπερ ὁ πλούτος , ὁ ὁ χρηματιστής εἰμί τέλος , χρησιμεύω ὁ πολιτικός εἰς ὁ ἴδιος τέλος , καί ὁ αὐλός , τέλος μέν ὁ αὐλοποιός , χρήσιμος δέ ὁ αὐλητής διά ὁ αὐλέω , ὁμοίως δέ καί πᾶς ὁ ὄργανον · ἐπεί τοίνυν εἰμί τις ὁ τέλος μή διά ἑαυτοῦ ἀγαθός , οὐ εἄν εἰμί πᾶς ὁ τέλος τέλειος . ὁ δέ ἀγαθός , ὅς ἕνεκα πᾶς πράσσω , τέλειος δεῖ εἰμί · ὥστε οὐ εἄν εἰμί ἐν ὁ τοιοῦτος τέλος , ὅσπερ ἀτελής εἰμί . ἄλλος εἰμί μέν πολύς εἰμί ὁ τέλειος , ὁ τέλειος οὗτος · εἰμί δέ εἷς , ἐκεῖνος εἰμί ὁ ζητέω ἐν πᾶς ὁ ἀνθρωπία πρᾶξις ἀγαθός . καί ὁ μέν διά ἑαυτοῦ ζητέω ὁ διά ἄλλος ζητέω τέλειος λέγω · πάλιν δέ ἐπεί τις ὁ ἀγαθός καί διά ἑαυτοῦ καί διά ἄλλος ζητέω , ὥσπερ ὁ δυγιαζω καί ὁ φρονέω , τέλειος οὗτος εἰμί , ὅσπερ διά ἑαυτοῦ μόνος ζητέω , οὐδέποτε δέ διά ἄλλος · καί οὖον μόνος κατά σύγκρισις τέλειος ἄλλος , ἀλλά καί ἀπλόος τέλειος ἀγαθός οὗτος εἰμί . τοιοῦτος δέ ὁ εὐδαιμονία μάλιστα εἰμί δοκέω · οὗτος γάρ αἱρέω ἀεί διά ἑαυτοῦ · τιμή δέ καί ἡδονά καί φρόνησις , καί πᾶς ἀρετή αἱρέω μέν διά ἑαυτοῦ · ( μηδείς γάρ ἀποβαίνω ἄλλος ἀπό ὁ κτῆσις αὐτός , αἱρέω εἄν ἕκαστος αὐτός ) αἱρέω δέ καί ὁ εὐδαιμονία χάρις , διά οὗτος ὑπολαμβάνω εὐδαιμονέω . ὁ δέ εὐδαιμονία οὐδείς αἱρέω διά οὗτος , ἢ ὅλως διά ἄλλος · ἀλλά μόνος διά ἑαυτοῦ · ὥστε ὁ εὐδαιμονία εἄν εἰμί ὁ ζητέω παρά ὁ ἀνθρώπινος πρᾶξις ἀγαθός .