andronicus-rhodius.de-passionibus-lib-1-sp andronicus_mullach_fpg3_0549.1
καὶ διαφέρων τοσούτον , ὅσον τὸ κατὰ λόγον ζῆν τοῦ κατὰ πάθος , καὶ ἡ τοῦ ἀγαθοῦ ὁρξὶς τῆς ψυχῆς ἐπιθυμίαις . Ἐπεὶ τοίνυν τοὺς σπουδαίους καὶ ἐπιοικεῖς ἐπαινοῦσι καὶ ἀποδέχονται πάντες , δεῖ δὲ πάντας ἐπιοικεῖς εἶναι , ( καὶ γὰρ πάντων εἰς τὸ καλὸν ἀμιλλωμένων , καὶ διατεινομένων τὰ κάλλιστα πράττειν , πάντα ἀπαντήσει τὰ ἀγαθά , καὶ κοινῇ πᾶσι καὶ ἰδίᾳ ἑκάστῳ ) φανερὸν , ὅτι δέον ἐστὶ τὸν μὲν ἀγαθὸν φίλαυτον εἶναι . Καὶ γὰρ αὐτὸς τε ἑαυτὸν ὠφελήσει τὰ καλὰ πράττων , καὶ τοὺς ἄλλους ἐπὶ τὰ ἴσα κινήσει · τὸν δὲ μοχθηρὸν οὐκέτι φίλῳ γὰρ καὶ χαριζόμενος ἑαυτῷ βλάψει καὶ ἑαυτόν , καὶ τοὺς πέλας , πάθεσιν ἐπόμενος φαύλοις · ἐπεὶ τὰ παρὰ μὲν τῷ σπουδαίῳ ταύτῳ ἐστιν ὁ πράττειν , καὶ ὁ πράττειν δὲ προσήκει · καὶ γὰρ πᾶς μὲν ἀνὴρ ἀγαθὸς ὁ νοῦς αὐτοῦ ἐστιν · ὁ νοῦς δὲ αἱρεῖται τὸ βέλτιστον ἑαυτῷ · οἱ δὲ πειθαρχοῦσι καὶ ἀκολουθοῦσι τῷ νῷ · παρὰ δὲ τοῖς φαύλοις τὸ δέον , καὶ ὁ ποιοῦσι , διαφωνεῖ · καὶ διὰ τοῦτο τοὺς μὲν οὐ δεῖ φίλαυτους εἶναι , τοὺς δὲ ἑαυτοὺς μάλιστα προσήκει φιλεῖν . Οὕτω μὲν ὁ ἀληθὴς διώρισται λόγος . Αὐτὸν δὲ καὶ τὸν πρῶτον λόγον , δι’ ὃν ἐδόκει τὸν ἀγαθὸν μὴ εἶναι φίλαυτον , ὅτι τῶν μὲν ἑαυτῷ ἀμελεῖ , ζητεῖ δὲ τὰ τῶν φίλων καὶ τῆς πατρίδος ἀγαθά , ὑπὲρ ὧν καὶ ἀποθνήσκει δέησαν . Ὅτι μὲν οὖν τοιοῦτός ἐστιν ὁ σπουδαῖος , ἀληθὲς ἐστίν . Οὐ μὴν διὰ τοῦτο ῥητέον αὐτὸν μὴ μάλιστα φίλαυτον εἶναι · δι’ αὐτὰ μὲν οὖν φαίνεται φίλαυτος εἶναι . Καὶ γὰρ ἀντὶ μεγάλων μικρὰ προίεται , καὶ τὰ μικρὰ ῥίπτων , τὰ μέγιστα τῶν ἀγαθῶν ἑαυτῷ περιποιεῖται · τοὺς μὲν γὰρ φίλους καὶ τῇ πατρίδι χρήματα καὶ τιμὰς καὶ τοιαῦτα παρέχει , ἑαυτῷ δὲ τὸ καλὸν καὶ ἀγαθόν , καὶ χρηστὸν καὶ φιλόπολιν εἶναι , καὶ τὰ τοιαῦτα , ὧν ἐκεῖνα πάντα ἐλάττω · καὶ ὅταν δὲ ὑπὲρ τῶν φίλων , καὶ τῆς πόλεως ἀποθάνῃ , καὶ τὴν ἑαυτοῦ προήται ζωήν , μεῖζω ἐκέρδανεν , ἢ προήχατο . Αἱρεῖται γὰρ ὀλίγον χρόνον ἡσθῆναι σφόδρα τὴν ἀγαθὴν καὶ ἐπαινετὴν ἡδονήν , ἢ πολλὴν ἡρέμα · καὶ βέλτιον αὐτῷ εἶναι ἡγεῖται τὸν βίον μικρὸν ὄντα μεγάλων γέμειν κατορθωμάτων , ἢ μακρὸν βιώσαντα μὴ οὕτως ἐπαινετὸν εἶναι , καὶ μίαν πράξιν ποιῆσαι καλὴν καὶ μεγάλην , ἢ πολλάς καὶ μικράς . Ταῦτα γὰρ ἐκείνων καλλίων . Καὶ πράξεις δὲ σπουδαίας ἐνίοτε προίεται τῷ φίλῳ , καὶ ἐξὼν αὐτὸν πράττειν , ἐκεῖνον τῆς φιλοτιμίας παραχωρεῖ , καὶ τῆνικαῦτα δὲ τὸ μεῖζον ἀγαθὸν ἑαυτῷ ἀπονέμει · κάλλιον γὰρ τοῦ αὐτὸν πράξειν τὸ αἴτιον τοῦ καλοῦ τῷ φίλῳ γενέσθαι . Διὰ ταῦτα δὴ εἰκῶς δοκεῖ σπουδαῖος εἶναι , ἀντὶ πάντων αἱρούμενος τὸ καλόν , καὶ τὸ πλέον ζητῶν ἐν τοῖς ἀγαθοῖς καὶ σπουδαίοις . Φαίνεται τοίνυν μάλιστα ἑαυτὸν φίλῳ ὁ σπουδαῖος , καὶ ἑαυτῷ τοῦ καλοῦ τὸ πλέον ἑκάστοτε νέμων .
Lemmas: καί διαφέρω τοσοῦτος , ὅσος ὁ κατά λόγος ζῶ ὁ κατά πάθος , καί ὁ ὁ ἀγαθός ὁρξὶς ὁ Ψυχή ἐπιθυμία . ἐπεί τοίνυν ὁ σπουδαῖος καί επιοικεω ἐπαινέω καί ἀποδέχομαι πᾶς , δεῖ δέ πᾶς επιοικεω εἰμί , ( καί γάρ πᾶς εἰς ὁ καλός ἁμιλλάω , καί διατείνω ὁ καλῶς πράσσω , πᾶς ἀπαντάω ὁ ἀγαθός , καί κοινός πᾶς καί ἴδιος ἕκαστος ) φανερός , ὅτι δήω εἰμί ὁ μέν ἀγαθός φίλαυτος εἰμί . καί γάρ αὐτός τε ἑαυτοῦ ὠφελέω ὁ καλός πράσσω , καί ὁ ἄλλος ἐπί ὁ ἴσος κινέω · ὁ δέ μοχθηρός οὐκέτι φίλος γάρ καί χαρίζομαι ἑαυτοῦ βλάπτω καί ἑαυτοῦ , καί ὁ πέλας , πάθος ἔπω φαῦλος · ἐπεί ὁ παρά μέν ὁ σπουδαῖος ταύτος εἰμί ὁ πράσσω , καί ὁ πράσσω δέ προσήκω · καί γάρ πᾶς μέν ἀνήρ ἀγαθός ὁ νόος αὐτός εἰμί · ὁ νόος δέ αἱρέω ὁ ἀγαθός ἑαυτοῦ · ὁ δέ πειθαρχέω καί ἀκολουθέω ὁ νάω · παρά δέ ὁ φαῦλος ὁ δήω , καί ὁ ποιέω , διαφωνέω · καί διά οὗτος ὁ μέν οὖον δεῖ φίλαυτος εἰμί , ὁ δέ ἑαυτοῦ μάλιστα προσήκω φιλέω . οὕτως μέν ὁ ἀληθής διά-ὁρίζω λόγος . αὐτός δέ καί ὁ πρῶτος λόγος , διά ὅς δοκέω ὁ ἀγαθός μή εἰμί φίλαυτος , ὅτι ὁ μέν ἑαυτοῦ ἀμελής , ζητέω δέ ὁ ὁ Φίλων καί ὁ πατρίς ἀγαθός , ὑπέρ ὅς καί ἀποθνήσκω δέω . ὅτι2 μέν οὖν τοιοῦτος εἰμί ὁ σπουδαῖος , ἀληθής εἰμί . οὖον μήv διά οὗτος ῥητέος αὐτός μή μάλιστα φίλαυτος εἰμί · διά αὐτός μέν οὖν φαίνω φίλαυτος εἰμί . καί γάρ ἀντί μέγας μικρός προίημι , καί ὁ μικρός ῥίπτω , ὁ μέγας ὁ ἀγαθός ἑαυτοῦ περιποιέω · ὁ μέν γάρ φίλος καί ὁ πατρίς χρῆμα καί τιμή καί τοιοῦτος παρέχω , ἑαυτοῦ δέ ὁ καλός καί ἀγαθός , καί χρηστός καί φιλόπολις εἰμί , καί ὁ τοιοῦτος , ὅς ἐκεῖνος πᾶς μικρός · καί ὅταν δέ ὑπέρ ὁ Φίλων , καί ὁ πόλις ἀποθνῄσκω , καί ὁ ἑαυτοῦ προΐημι ζωή , μείζων κερδαίνω , ἢ προάγω . αἱρέω γάρ ὀλίγος χρόνος ἥδομαι σφόδρα ὁ ἀγαθός καί ἐπαινετός ἡδονή , ἢ πολύς ἡρέμα · καί ἀγαθός αὐτός εἰμί ἡγέομαι ὁ βίος μικρός εἰμί μέγας γέμω κατόρθωμα , ἢ μακρός βιόω μή οὕτως ἐπαινετός εἰμί , καί εἷς πρᾶξις ποιέω καλός καί μέγας , ἢ πολύς καί μικρός . οὗτος γάρ ἐκεῖνος καλός . καί πρᾶξις δέ σπουδαῖος ἐνίοτε προίημι ὁ φίλος , καί ἔχω αὐτός πράσσω , ἐκεῖνος ὁ φιλοτιμία παραχωρέω , καί τηνικαῦτα δέ ὁ μείζων ἀγαθός ἑαυτοῦ ἀπονέμω · καλός γάρ ὁ αὐτός πράσσω ὁ αἴτιος ὁ καλός ὁ φίλος γίγνομαι . Ζεύς οὗτος δή ἵημι δοκέω σπουδαῖος εἰμί , ἀντί πᾶς αἱρέω ὁ καλός , καί ὁ πλέω ζητέω ἐν ὁ ἀγαθός καί σπουδαῖος . φαίνω τοίνυν μάλιστα ἑαυτοῦ φίλος ὁ σπουδαῖος , καί ἑαυτοῦ ὁ καλός ὁ πλέω ἑκάστοτε νέμω .