andronicus-rhodius.de-passionibus-lib-1-sp andronicus_mullach_fpg3_0264.1
Καὶ τοῦτο μὲν δὴ τῷ γεννητῷ παντελῶς προσάπτειν οὐκ ἦν δυνατόν , εἰκῶ δ' ἐπινοεῖ κινητὴν τινα αἰῶνος ποιῆσαι , καὶ διακοσμῶν ἄμα οὐρανὸν ποιεῖ μένοντος αἰῶνος ἐν ἐνὶ κατ' ἀριθμὸν ἰούσαν αἰῶνιον εἰκόνα τοῦτον δὴ δὴ χρόνον ἀνωκάμπακεν . Καὶ ὅτι μὲν πάντων ὑφισταμένων ἄμα ὑπὸ τοῦ δημιουργοῦ τὴν πρὸς ἀλλήλα τάξιν ὁ λόγος ἐνεδείξατο , δῆλον . Εἰ γὰρ ἄμα τῷ οὐρανῷ γέγονεν ὁ χρόνος , ὡς δῆλοι τὸ μετ' ὀλίγον τούτων εἰρημένον · χρόνος δ' οὖν μετ' οὐρανοῦ γέγονε , δῆλον , ὅτι οὐδὲτερον οὐδὲτέρου προηγείται τῷ χρόνῳ . Πῶς δ' ἂν καὶ χρόνῳ τι τῷ χρόνῳ προὑπῆρχεν ; Εἰ δὲ κινηθέντι τῷ παντὶ τὸν χρόνον ἐπεσάχησεν , δῆλον , ὅτι οὐ ταῦτόν ὁ χρόνος καὶ ἡ κίνησις κατ' αὐτόν . Ἀλλὰ τελειωτικὸς πῶς ὁ χρόνος τῆς κινήσεως . Καὶ ὅταν δὲ τὸ πλημμελῶς καὶ ἀτάκτως κινούμενον λέγῃ προηγείσθαι τῆς τοῦ κόσμου γενέσεως ὁ Πλάτων ἐν οἷς φησι ( Tim . p . 30 . Cf . Phil . Gr . Fragm . vol . II , p . 159 ) βουληθεὶς γὰρ ὁ θεὸς ἀγαθὰ μὲν πάντα , φλαῦρον δ' οὐδὲν εἶναι κατὰ δύναμιν , οὕτω δὴ πᾶν ὅσον ἦν ὁρατὸν παραλαβὼν οὐχ ἡσύχιαν ἔχον , ἀλλὰ πλημμελῶς καὶ ἀτάκτως κινούμενον , εἰς ταῦτα αὐτὸ ἤγαγεν ἐκ τῆς ἀταξίας , ἥγασάμενος εἶναι τοῦτο πάντως ἀμείνον . Καὶ ἐν τούτοις οὖν οὐ τοῦτο φησιν ὑπὲρ δοκεῖ λέγειν τὸ φαινόμενον , ὅτι ἦν ποτε τῷ χρόνῳ προὑπάρχον τὸ αἰσθητὸν ἀτακτον καὶ ὑστερον ὡς ἐξ ὑπνου τινὸς ὁ δημιουργὸς ἀναστὰς ἐτάξεν αὐτό . Εἰ γὰρ διὰ τὴν ἀγαθότητα δημιουργεῖ , ἡ δ' ἀγαθότης αὐτοῦ ἀεὶ τελεία καὶ ἐνεργὸς ἐστι καὶ τῷ εἶναι πάντα ἀγαθύνει , δῆλον , ὅτι τῇ τοῦ θεοῦ ἀγαθότητι συνυφέστηκεν ἡ δημιουργικὴ πρόνοια . Ἐνδείκνυται δὲ τὸ λεγόμενον , ὅτι κόσμον καὶ τάξεως ὁ δημιουργὸς αἴτιός ἐστι τῷ παντὶ εἴπερ τὸ τῆς αὐτοῦ ἐνεργείας πλημμελὲς καὶ ἀτακτον ὑποτίθεται . Καὶ τῷ λόγῳ δὲ ὑπέθετο πλημμελῆ κίνησιν πρὶν οὐρανὸν γενέσθαι . Καὶ εἴ πᾶσα κίνησις ἐν χρόνῳ , δῆλον , ὅτι καὶ ὁ χρόνος ἐκεῖνος πλημμελὴς καὶ ἀτακτος , καὶ ὅσον σκιαγραφία τις ὑποτεθήσεται τοῦ τελείου χρόνου κατὰ τὴν τοῦ λόγου ὑπόθεσιν . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν μὴ καὶ πλεῖονα τοῦ δεόντος εἴρηται . )
Lemmas: καί οὗτος μέν δή ὁ γεννητός παντελῶς προσάπτω οὐ εἰμί δυνατός , εἰκών δέ ἐπινοέω κινητός τις αἰών ποιέω , καί διακοσμέω ἄμη οὐρανός ποιέω Μένων αἰών ἐν ἐν κατά ἀριθμός εἶμι αἰώνιος εἰκών οὗτος δή δή χρόνος ἀνωκάμπακεν . καί ὅτι μέν πᾶς ὑφίστημι ἄμη ὑπό ὁ δημιουργός ὁ πρός ἀλλήλων τάξις ὁ λόγος ἐνδείκνυμι , δῆλος . εἰμί γάρ ἄμη ὁ οὐρανός γίγνομαι ὁ χρόνος , ὡς δῆλος ὁ μετά ὀλίγος οὗτος εἴρω · χρόνος δέ οὖν μετά οὐρανός γίγνομαι , δῆλος , ὅτι οὐδέτερος οὐδέτερος προηγέομαι ὁ χρόνος . Πῶς δέ εἄν καί χρόνος τίς ὁ χρόνος προυπαρχω ; εἰμί δέ κινέω ὁ πᾶς ὁ χρόνος ἐπέχω , δῆλος , ὅτι οὖον αὐτός ὁ χρόνος καί ὁ κίνησις κατά αὐτός . ἀλλά τελειωτικός πῶς ὁ χρόνος ὁ κίνησις . καί ὅταν δέ ὁ πλημμελής καί ἄτακτος κινέω λέγω προηγέομαι ὁ ὁ κόσμος γένεσις ὁ Πλάτων ἐν ὅς φημί ( Tim . p . 30 . Cf . Phil . Gr . Fragm . vol . II , p . 159 ) βούλομαι γάρ ὁ θεός ἀγαθός μέν πᾶς , φλαῦρος δέ οὐδείς εἰμί κατά δύναμις , οὗτος δή πᾶς ὅσος εἰμί ὁρατός παραλαμβάνω οὐ ἡσυχία ἔχω , ἀλλά πλημμελής καί ἄτακτος κινέω , εἰς οὗτος αὐτός ἄγω ἐκ ὁ ἀταξία , ἄγαμαι εἰμί οὗτος πάντως ἀμείνων . καί ἐν οὗτος οὖν οὖον οὗτος φημί ὑπέρ δοκέω λέγω ὁ φαίνω , ὅτι εἰμί ποτός ὁ χρόνος προυπάρχω ὁ αἰσθητός ἄτακτος καί ὕστερος ὡς ἐκ ὕπνος τις ὁ δημιουργός ἀνίστημι τάσσω αὐτός . εἰμί γάρ διά ὁ ἀγαθότης δημιουργέω , ὁ δέ ἀγαθότης αὐτός ἀεί τέλειος καί ἐνεργός εἰμί καί ὁ εἰμί πᾶς ἀγαθύνω , δῆλος , ὅτι ὁ ὁ θεός ἀγαθότης συνυφίστημι ὁ δημιουργικός πρόνοια . ἐνδείκνυμι δέ ὁ λέγω , ὅτι κόσμος καί τάξις ὁ δημιουργός αἴτιος εἰμί ὁ πᾶς εἴπερ ὁ ὁ αὐτός ἐνέργεια πλημμελής καί ἄτακτος ὑποτίθημι . καί ὁ λόγος δέ ὑποτίθημι πλημμελής κίνησις πρίν οὐρανός γίγνομαι . καί εἰμί πᾶς κίνησις ἐν χρόνος , δῆλος , ὅτι καί ὁ χρόνος ἐκεῖνος πλημμελής καί ἄτακτος , καί ὅσος σκιαγραφία τις ὑποτίθημι ὁ τέλειος χρόνος κατά ὁ ὁ λόγος ὑπόθεσις . ἀλλά οὗτος μέν μή καί πλείων ὁ δείδωμι εἴρω . )