andronicus-rhodius.de-passionibus-lib-1-sp andronicus_mullach_fpg3_0197.1
καὶ Ἀττικόν , εἰτε γεννητή , καὶ ἐκ ποίας αἰτίας . Conf . p . 87 . A . et 99 . C . Cæterum ideas cum mundi orifice conjunxisse Atticum , relatum legimus pag . 119 . B . [ p . 280 ed . Schneider . ] πρῶτον μὲν οὖν ἀποτείνειν πρὸς τοὺς περὶ ᾿Αττικὸν πολλὰ ὑποθεμένους ἀρχὰς συναιτοῦσας ἀλλήλοις τὸν δημιουργὸν γὸν καὶ τὰς ἰδέας , οἱ καὶ τὴν ὕλην ὑπὸ ἀγενήτου φασι κινουμένην ψυχῆς , ἀλόγου δὲ καὶ κατεργάτιδος , πλημμελῶς καὶ ἀτάκτως φέρεσθαι , καὶ προϋφιστάσθαι κατὰ χρόνον τὴν μὲν ὕλην τοῦ αἰσθητοῦ , τὴν δὲ ἀλογίαν τοῦ λόγου τὴν τε ἀταξίαν τῆς τάξεως . ᾿Εστὼν δή , ὡς φασιν , ὕλη καὶ θεὸς ἀγέντητα ἀμφω ἀπ᾿ αἰτίας . Οὐχὡν τὸ μὲν ἀγέννητον αὐτοῖς κοινόν · διαφέρει δὲ ὁμως ἀλλήλων . Insuper p . 30 . C . οὐ δ᾿ ἐστι τἀλλα ζῷα καθ᾿ ἓν καὶ κατὰ γένν μοῖρα , τοῦτον πάντων ὁμοιότατον αὐτὸν εἶναι τιθώμεν ( cf . Phil . Gr . Fragm . vol . II , p . 159 ) quomodo Atticus καθ᾿ ἓν et κατὰ γένν interpretetur , sic declarat Proclus p . 129 . D [ p . 305 ed . Schneider . ] τὸ καθ᾿ ἓν τοῦτο καὶ τὸ κατὰ γένν τινὲς μὲν εἴρηκασιν ἀντιδιαίνειν τὰ ἄτομα εἴδη πρὸς τὰ κοινότερα , ὥσπερ ᾿Αττικός · καλοῦσι δὲ ἄτομα εἴδη τὰ προσεχῆ καὶ ἄτόμων αἰτία , τὸν αὐτοἄνθρωπον , εἰ τύχοι , τὸν αὐτοῖππον , ἕκαστον τῶν τοιούτων εἰδῶν , γένν δὲ τὰ ὀλικώτερα τούτων καὶ περιληπτικώτερα παραδείγματα . Accedit quod At - ticius in tractando loco , qui est pag . 31 . A . τῷ γὰρ τῶν νοουμένων καλλίστῳ , καὶ κατὰ πάντα τελείῳ , μάλιστα αὐτὸν ὁ θεὸς ὁμοιώσαι βουληθεὶς , ζῷον ἐν δράσει πάντα ὅσα αὐτοῦ κατὰ φύσιν συγγενῆ ἔντος ἔχον ἑαυτοῦ συνέστησεν ( cf . Phil . Gr . Fragm . vol . II , p . 159 ) de mundi fabricatoris et exem - plaris ratione Proclo teste pag . 131 . C . [ pag . 309 ed . Schneider . ] hoc modo quævisit : ὁ μέν ᾿Αττικὸς ἐν τούτοις ἠπόρησεν · εἰ καὶ ὁ δημιουργὸς ὑπὸ τοῦ νοητοῦ ζῷου περιέχεται · δοκεῖ γάρ , εἰ μὲν περιέχοιτο , μὴ εἶναι τέλειος · τὰ γὰρ μερικὰ ζῷα , φασίν , ἀτελεῖ , καὶ διὰ τοῦτο τὰ παραπλήσια αὐτοῖς οὐ καλά · εἰ δὲ μὴ περιέχοιτο , οὐ πάντων τῶν νοητῶν εἶναι τὸ αὐτοζῷων περιληπτικόν · καὶ ἀπορήσας ἔθετο ῥαδίως ὑπὲρ τὸ αὐτοζῷον εἶναι τὸν δημιουργόν . Ad hæc At - tici explicatio τῆς μεριστῆς et τῆς ἀμερίστου οὐσίας pag . 35 . A in verbis τῆς ἀμερίστου καὶ δελ κατὰ τὰ αὐτὰ ἔχούσης οὐσίας , καὶ τῆς αὐ περὶ τὰ σώματα γιγνομένης μεριστῆς , τρίτον ἐξ ἀμφοῖν ἐν μέσῳ συνεχεράσατο οὐσίας εἶδος ( cf . Phil . Gr . Fragm . vol . II , pag . 163 ) memoratur a Proclo , pag . 187 . B . [ pag . 444 ed . Schneider . ] , quæ talis est : οἱ δὲ ὡς φυσικὴν θεωροῦντες μεριστὴν μὲν οὐσίαν λέγουσι
Lemmas: καί Ἀττικός , εἴτε γεννητή , καί ἐκ Ποίας αἴτιος . Conf . p . 87 . A . et 99 . C . Cæterum ideas cum mundi orifice conjunxisse Atticum , relatum legimus pag . 119 . B . [ p . 280 ed . Schneider . ] πρῶτος μέν οὖν ἀποτείνω πρός ὁ περί Ἀττικός πολύς ὑποτίθημι ἀρχή συναιτέω ἀλλήλων ὁ δημιουργός γος καί ὁ ἰδέα , ὁ καί ὁ ὕλη ὑπό ἀγένητος φημί κινέω Ψυχή , ἄλογος δέ καί κατεργάτιδος , πλημμελής καί ἄτακτος φέρω , καί προϋφιστάω κατά χρόνος ὁ μέν ὕλη ὁ αἰσθητής , ὁ δέ ἀλογία ὁ λόγος ὁ τε ἀταξία ὁ τάξις . ᾿Εστὼν δή , ὡς φημί , ὕλη καί θεός ἀγέντητα ἄμφω ἀπό αἴτιος . Οὐχὡν ὁ μέν ἀγέννητος αὐτός κοινός · διαφέρω δέ ὁμῶς ἀλλήλων . Insuper p . 30 . C . οὖον δέ εἰμί ὅς ζῷον κατά εἷς καί κατά γίγνομαι μοῖρα , οὗτος πᾶς ὅμοιος αὐτός εἰμί τίθημι ( cf . Phil . Gr . Fragm . vol . II , p . 159 ) quomodo Atticus κατά εἷς et κατά γίγνομαι interpretetur , sic declarat Proclus p . 129 . D [ p . 305 ed . Schneider . ] ὁ κατά εἷς οὗτος καί ὁ κατά γίγνομαι τις μέν εἴρω αντιδιαινεω ὁ ἄτομος εἶδος πρός ὁ κοινός , ὥσπερ Ἀττικός · καλέω δέ ἄτομος εἶδος ὁ προσεχής καί ἄτομος αἰτία , ὁ αὐτοάνθρωπος , εἰμί τυγχάνω , ὁ αὐτόϊππος , ἕκαστος ὁ τοιοῦτος εἶδος , γίγνομαι δέ ὁ ὀλικός οὗτος καί περιληπτικός παράδειγμα . Accedit quod At - ticius in tractando loco , qui est pag . 31 . A . ὁ γάρ ὁ νοέω καλός , καί κατά πᾶς τέλειος , μάλιστα αὐτός ὁ θεός ὁμοιόω βούλομαι , ζῷον ἐν δράω πᾶς ὅσος αὐτός κατά φύσις συγγενής ἔντεα ἔχω ἑαυτοῦ συνίστημι ( cf . Phil . Gr . Fragm . vol . II , p . 159 ) de mundi fabricatoris et exem - plaris ratione Proclo teste pag . 131 . C . [ pag . 309 ed . Schneider . ] hoc modo quævisit : ὁ μέν Ἀττικός ἐν οὗτος ἀπορέω · εἰμί καί ὁ δημιουργός ὑπό ὁ νοητός ζῷον περιέχω · δοκέω γάρ , εἰμί μέν περιέχω , μή εἰμί τέλειος · ὁ γάρ μερικός ζῷον , φημί , ἀτελής , καί διά οὗτος ὁ παραπλήσιος αὐτός οὖον καλός · εἰμί δέ μή περιέχω , οὖον πᾶς ὁ νοητός εἰμί ὁ αὐτοζῷον περιληπτικός · καί ἀπορέω τίθημι ῥᾳδίως ὑπέρ ὁ αὐτοζῷον εἰμί ὁ δημιουργός . Ad hæc At - tici explicatio ὁ μεριστός et ὁ ἀμέριστος οὐσία pag . 35 . A in verbis ὁ ἀμέριστος καί δελ κατά ὁ αὐτός ἔχω οὐσία , καί ὁ αὖος περί ὁ σῶμα γίγνομαι μεριστός , τρίτος ἐκ ἄμφω ἐν μέσος συγκεράννυμι οὐσία εἶδος ( cf . Phil . Gr . Fragm . vol . II , pag . 163 ) memoratur a Proclo , pag . 187 . B . [ pag . 444 ed . Schneider . ] , quæ talis est : ὁ δέ ὡς φυσικός θεωρέω μεριστός μέν οὐσία λέγω