andronicus-rhodius.de-passionibus-lib-1-sp andronicus_mullach_fpg3_0540.1
καὶ τὸν συναλγοῦντα καὶ συγχαίροντα τῷ φίλῳ · ὅπερ καὶ αὐτὸ μάλιστα περὶ τὰς μητέρας συμβαίνει . Ἄπὸ τούτων δὲ καὶ ὁ τῆς φιλίας ὁρισμὸς ἀπὸ τοῦ ὁρισμοῦ τῶν ἔχόντων · καὶ ὁ ὁρισμὸς τοῦ σώφρονος τῶν τῆς σωφροσύνης ὁρισμῶν παρέχει · οὕτω μὲν οὖν οἱ τῆς φιλίας καὶ τῶν φίλων ὁρισμοί · ἐλήφθησαν δὲ ἀπὸ τῶν ὀφειλομένων παρ' ἑκάστου πρὸς ἑαυτόν , καθὼς εἴρηται . * Καὶ γὰρ ὁ ἐπιοικὴς ταῦτα πάντα πρὸς ἑαυτὸν ἐστιν , ἄπερ ὁ ἀληθὴς φίλος πρὸς τὸν φίλον · καὶ ὁ φίλος ἑαυτῷ μάλιστα ὁ ἐπιοικὴς ἐστι , καὶ ὃς οἴεται ἐπιοικὴς εἶναι . Εἰ δὲ μὴ πάντες , καὶ οἱ φαῦλοι τὰ φιλικὰ ἀπονέμουν ἑαυτοῖς , οὐδὲν προσιώταται τῷ λόγῳ . Καὶ γὰρ ἂ οἱ σπουδαῖοι καὶ ἐπιοικεῖς ποιοῦσι , ταῦτά εἰσι τὰ διαφέροντα ἐν τοῖς ἀνθρώποις , καὶ ἐν τῇ κοινῇ φύσει b · καὶ γὰρ μέτρον ἐστιν ἡ ἀρετὴ καὶ ὁ σπουδαῖος τῶν ἀνθρωπίνων παθῶν καὶ τῶν πράξεων · ἂ δὲ ὁ φαῦλος ζητεῖ , οὐκ εἰς τὴν κοινὴν ἀνάγεται φύσιν · τὴν γὰρ περὶ ταῦτα ψυχὴν οὐκ ἀπὸ τῶν νοσοῦντων , ἀλλ' ἀπὸ τῶν ὑγιαίνοντων ληφθείη . Ὅτι δὲ ὁ ἐπιοικὴς τὰ φιλικὰ ἑαυτῷ πάντα ἀπονέμει , δῆλον . Οὕτως γὰρ ὁμογνωμονεῖ ἑαυτῷ , καὶ τῶν αὐτῶν ὁρέγεται , κατὰ τε λογικὴν ψυχὴν , καὶ κατὰ τὴν ἀλογον · καὶ οὐ καθάπερ ὁ ἄχρητος c τάναντία ζητεῖ , καὶ τὴν παθητικὴν αὐτοῦ τῷ λογιστικῷ πολεμεῖ . Καὶ βούλεται δὴ ὁ σπουδαῖος τὰ ἀγαθὰ ἑαυτῷ , τὰ τε d κυρίως ἀγαθά , ὅσα εἰς ἀρετὴν φέρει , καὶ τὰ φαινόμενα ἀγαθά , καὶ αὐτὴν τὴν ἀρετὴν βοηθοῦντα , καὶ βούλεται ἑαυτῷ ἀγαθὰ ἑαυτοῦ ἕνεκα · ὁ γὰρ φαῦλος οὐχ ἑαυτοῦ ἕνεκα . Τὸ γὰρ διανοητικὸν ἐστι τὸ ἀνθρώπινον εἶναι , ὃ ἕνεκα ὁ μὲν σπουδαῖος πάντα ποιεῖ καὶ τὰ ἀγαθὰ πάντα ζητεῖ , ὁ δὲ φαῦλος οὐδέν . Οὐ γὰρ τὴν θεωρίαν ὁ φαῦλος ἔχει τέλος τῶν ἑαυτοῦ πράξεων , ἀλλὰ τὴν ἡδονὴν τὴν φαύλην · ὅθεν οὐ βούλεται τὰ ἀγαθὰ ἑαυτῷ ἑαυτοῦ ἕνεκα . Ἔτι δὲ καὶ ζῆν βούλεται ἑαυτὸν ὁ σπουδαῖος καὶ σώζεσθαι , καὶ μάλιστα κατὰ τὸ διανοητικόν · καὶ πάντα πράττει , ἂ οἴεται ἀγαθὰ εἶναι ἑαυτῷ , καὶ ἂ πρὸς τὸ ζῆν φέρει καὶ τὸ σώζεσθαι . Τῶν δὲ ἄλλων οἱ μὲν μὴ πάνυ ἐκτετραμμένοι τοῦ ὀρθοῦ , ἀλλ' οὕτως ἔχοντες , ὥστε δύνασθαι οἴεσθαι ἐπιοικεῖς εἶναι , τὰ δοκοῦντα ἀγαθὰ καὶ αὐτοὶ ζητοῦσι , καὶ βούλονται ἑαυτοῖς καὶ ζῆν καὶ σώζεσθαι · οὕτω δὲ ἔχουσιν , ὅτι τρόπον τινὰ εἰκάζει τοῖς σπουδαίοις . Οἱ δὲ σφόδρα φαῦλοι καὶ ἀνοσιουργοὶ οὐδὲν τούτων ἔχουσιν · οὔτε γὰρ τὰ δοκοῦντα ἀγαθὰ διώκουσιν , ἀλλὰ ἄλλα μὲν βούλονται , ἑτέρων δὲ ἐπιθυμοῦσιν , οἷοι εἰσιν οἱ ἐγκρατεῖς , καλεῖσι δὲ οἱ διὰ δειλίαν καὶ ἀργίαν e ἀρίσταναται τοῦ πράττειν , ὅ οἴονται ἑαυτοῖς βέλτιστα εἶναι · οὔτε τοίνυν τὰ δοκοῦντα ἀγαθὰ διώκουσιν , οὔτε βούλονται ἑαυτοῖς τὸ ζῆν καὶ σώζεσθαι · ἐνιοὶ γὰρ τῷ πολλὰ καὶ δεινὰ πράξαι μισηθέντες διὰ μοχθηρίας ὑπερβολήν , φεύγουσι τὸ ζῆν , καὶ ἀναιροῦσιν ἑαυτούς . Ὁ δὲ σπουδαῖος βούλεται ἑαυτῷ ζῆν · ἀγαθὸν γὰρ τῷ σπουδαίῳ τὸ εἶναι · τὴν γὰρ θεωρί -
Lemmas: καί ὁ συναλγέω καί συγχαίρω ὁ φίλος · ὅσπερ καί αὐτός μάλιστα περί ὁ μήτηρ συμβαίνω . ἀπό οὗτος δέ καί ὁ ὁ φίλιος ὁρισμός ἀπό ὁ ὁρισμός ὁ ἔχοω · καί ὁ ὁρισμός ὁ σώφρων ὁ ὁ σωφροσύνη ὁρισμός παρέχω · οὗτος μέν οὖν ὁ ὁ φίλιος καί ὁ Φίλων ὁρισμός · λαμβάνω δέ ἀπό ὁ ὀφείλω παρά ἕκαστος πρός ἑαυτοῦ , καθώς εἴρω . * καί γάρ ὁ επιοικεω οὗτος πᾶς πρός ἑαυτοῦ εἰμί , Ἄπερ ὁ ἀληθής φίλος πρός ὁ φίλος · καί ὁ φίλος ἑαυτοῦ μάλιστα ὁ επιοικεω εἰμί , καί ὅς οἴομαι επιοικεω εἰμί . εἰμί δέ μή πᾶς , καί ὁ φαῦλος ὁ φιλικός απονέμω ἑαυτοῦ , οὐδείς πρόσιος ὁ λόγος . καί γάρ ὅς ὁ σπουδαῖος καί επιοικεω ποιέω , οὗτος εἰμί ὁ διαφέρω ἐν ὁ ἄνθρωπος , καί ἐν ὁ κοινός φύσις b · καί γάρ μέτρον εἰμί ὁ ἀρετή καί ὁ σπουδαῖος ὁ ἀνθρώπινος πάθος καί ὁ πρᾶξις · ὅς δέ ὁ φαῦλος ζητέω , οὐ εἰς ὁ κοινός ἀνάγω φύσις · ὁ γάρ περί οὗτος ψυχή οὐ ἀπό ὁ νοσέω , ἀλλά ἀπό ὁ ὑγιαίνω λαμβάνω . ὅτι2 δέ ὁ επιοικεω ὁ φιλικός ἑαυτοῦ πᾶς ἀπονέμω , δῆλος . οὕτως γάρ ὁμογνωμονέω ἑαυτοῦ , καί ὁ αὐτός ὀρέγω , κατά τε λογικός ψυχή , καί κατά ὁ ἄλογος · καί οὖον καθάπερ ὁ ἄχρητος c τἀναντία ζητέω , καί ὁ παθητικός αὐτός ὁ λογιστικός πολεμέω . καί βούλομαι δή ὁ σπουδαῖος ὁ ἀγαθός ἑαυτοῦ , ὁ τε d κύριος ἀγαθός , ὅσος εἰς ἀρετή φέρω , καί ὁ φαίνω ἀγαθός , καί αὐτός ὁ ἀρετή βοηθός , καί βούλομαι ἑαυτοῦ ἀγαθός ἑαυτοῦ ἕνεκα · ὁ γάρ φαῦλος οὐ ἑαυτοῦ ἕνεκα . ὁ γάρ διανοητικός εἰμί ὁ ἀνθρώπινος εἰμί , ὅς ἕνεκα ὁ μέν σπουδαῖος πᾶς ποιέω καί ὁ ἀγαθός πᾶς ζητέω , ὁ δέ φαῦλος οὐδείς . οὖον γάρ ὁ θεωρία ὁ φαῦλος ἔχω τέλος ὁ ἑαυτοῦ πρᾶξις , ἀλλά ὁ ἡδονά ὁ φαῦλος · ὅθεν οὖον βούλομαι ὁ ἀγαθός ἑαυτοῦ ἑαυτοῦ ἕνεκα . ἔτι δέ καί ζῶ βούλομαι ἑαυτοῦ ὁ σπουδαῖος καί σῴζω , καί μάλιστα κατά ὁ διανοητικός · καί πᾶς πράσσω , ὅς οἴομαι ἀγαθός εἰμί ἑαυτοῦ , καί ὅς πρός ὁ ζῶ φέρω καί ὁ σῴζω . ὁ δέ ἄλλος ὁ μέν μή πάνυ ἐκτρέπω ὁ ὀρθός , ἀλλά οὕτως ἔχω , ὥστε δύναμαι οἴομαι επιοικεω εἰμί , ὁ δοκέω ἀγαθός καί αὐτός ζητέω , καί βούλομαι ἑαυτοῦ καί ζῶ καί σῴζω · οὗτος δέ ἔχω , ὅτι τρόπος τις εἰκάζω ὁ σπουδαῖος . ὁ δέ σφόδρα φαῦλος καί ἀνοσιουργέω οὐδείς οὗτος ἔχω · οὔτε γάρ ὁ δοκέω ἀγαθός διώκω , ἀλλά ἄλλος μέν βούλομαι , ἕτερος δέ ἐπιθυμέω , οἷος εἰμί ὁ ἐγκρατής , καλέω δέ ὁ διά δειλία καί ἀργία e ἀριστάω ὁ πράσσω , ὅς οἴομαι ἑαυτοῦ ἀγαθός εἰμί · οὔτε τοίνυν ὁ δοκέω ἀγαθός διώκω , οὔτε βούλομαι ἑαυτοῦ ὁ ζῶ καί σῴζω · ἔνιοι γάρ ὁ πολύς καί δεινός πράσσω μισέω διά μοχθηρία ὑπερβολή , φεύγω ὁ ζῶ , καί ἀναιρέω ἑαυτοῦ . ὁ δέ σπουδαῖος βούλομαι ἑαυτοῦ ζῶ · ἀγαθός γάρ ὁ σπουδαῖος ὁ εἰμί · ὁ γάρ θεωρίς -