andronicus-rhodius.de-passionibus-lib-1-sp andronicus_mullach_fpg3_0571.2
* Καθάπερ οὖν ἐν ἀρχῇ εἴρηται , τὰ ὡς ἀληθῶς τίμια καὶ σπουδαῖά ἐστιν , ἥ θαυμάζει , καὶ οἷς ἡδέται ὁ σπουδαῖος . Ἐπεὶ δὲ ἀκολούθους ταῖς ἐξεσι ταῖς ἐν τῇ ψυχῇ καὶ τὰς ἐνεργείας ἕκαστος ἐπιζητεῖ , καὶ ταύτας οἴεται μάλιστα αἱρετωτάτας εἶναι , ὁ δὲ σπουδαῖος κατὰ τὴν ἐξιν τῆς ἀρετῆς ζῇ , φανερόν , ὅτι ταῖς ἐνεργείαις ἡσθήσεται ταῖς κατὰ τὴν ἀρετήν , καὶ ταύτας τιμᾶς ἡγήσεται καὶ ἡδείας · τῶν δὲ παίδων , ὡς ἀλλοτριῶν τῆς ἐξεως , καταφρονήσει . Ἐπεὶ δὲ ὁρθῶς καὶ ὁνῶς οὕτος ψηφίζεται , οὐκ ἄρα τίμιον ἢ παιδία , οὐδ’ ἄρα ἐν αὐτῇ ἢ εὐδαιμονία . Καὶ γὰρ ἄτοπον παιδίαν εἶναι τῶν ἀνθρωπίνων τὸ τέλος , καὶ πάντα πραγματεύεσθαι , καὶ κακοπαθεῖν διὰ βίου τοῦ παίζειν χάριν . Εἰ γὰρ τις ὑποθοιτο ταύτην εἶναι τὴν εὐδαιμονίαν , ἀκολουθὸν ἐστι καὶ ταῦτα δὴ συγχωρεῖν . Τῆς γὰρ εὐδαιμονίας ἕνεκα πάντα ζητοῦμεν · τῆς παιδιᾶς δὲ χάριν · πονεῖν διὰ βίου καὶ σπουδάζειν , ἡλίθιόν τι δοκεῖ λίαν εἶναι , καὶ τοῦτο δὴ παιδικόν . Τὸ ἀνάπαλιν μὲν οὖν ἕνεκα τοῦ δύνασθαι σπουδάζειν αἱρεῖσθαι παίζεινc κατ’ Ἀνάχαρσιν , καλῶς καὶ ὁρθῶς ἂν ἔχοι . Καὶ γὰρ ἀνάπαυσίς τις ἢ παιδία τοῖς ἀγωνιζομένοις , συνεχῶς οὐ δυναμένοις ποιεῖν , ἢ τὴν δύναμιν αὐτοῖς ἀνακαλουμένη , τοῖς πόνους ἀκμῆτας ἀποδίδωσιν . “ Ὡστε οὐ τέλος ἢ ἀνάπαυσις ἀλλ’ ἀναπαύσεως ἐνέργεια τέλος . Ἐτι , πᾶσιν ὁμολογεῖται τὸν εὐδαίμονα βίον κατὰ τὴν ἀρετὴν εἶναι · οὕτως δὲ μετὰ σπουδῆς · καὶ ὁ σπουδαῖος οὐ παίζων , ἀλλὰ σπουδάζων . Ἐτι δὲ βελτίω λέγομεν εἶναι τὰ σπουδαῖα τῶν μετὰ παιδιᾶς καὶ γελοίων · καὶ τὴν ἐνέργειαν βελτίονος τῆς ψυχῆς μέρους σπουδαιοτάτην φαμέν · τὸ δὲ βέλτιον καὶ τοῦ βελτιόνος μέρους μᾶλλον τῇ εὐδαιμονίᾳ προσήκει . Ἐτι ἢ μὲν ἀπόλαυσις τῶν σωματικῶν ἡδονῶν κοινὴ ἐστι καὶ τοῖς τυχοῦσι , καὶ τοῖς φαύλοις , καὶ ἀνθρωποδοις , καὶ τοῖς μοχθηροτάτοις ἐνεστιν οὐχ ἥττον , ἢ τοῖς ἀρίστοις · ἢ δὲ εὐδαιμονία τῶν ἀρίστων λέγεται μόνον , καὶ οὐδεὶς
Lemmas: * καθά οὖν ἐν ἀρχή εἴρω , ὁ ὡς ἀληθής τίμιος καί σπουδαῖος εἰμί , ὅς θαυμάζω , καί ὅς ἥδομαι ὁ σπουδαῖος . ἐπεί δέ ἀκόλουθος ὁ ἕξις ὁ ἐν ὁ Ψυχή καί ὁ ἐνέργεια ἕκαστος ἐπιζητέω , καί οὗτος οἴομαι μάλιστα αἱρετός εἰμί , ὁ δέ σπουδαῖος κατά ὁ ἕξις ὁ ἀρετή ζῶ , φανερός , ὅτι ὁ ἐνέργεια ἥδομαι ὁ κατά ὁ ἀρετή , καί οὗτος τιμή ἡγέομαι καί ἡδύς · ὁ δέ παῖς , ὡς ἀλλότριος ὁ ἕξις , καταφρονέω . ἐπεί δέ ὀρθῶς καί Ὀνῶς οὗτος ψηφίζω , οὐ ἄρα τίμιος ἢ παιδίον , οὐδέ ἄρα ἐν αὐτός ἢ εὐδαιμονία . καί γάρ ἄτοπος παιδεία εἰμί ὁ ἀνθρώπινος ὁ τέλος , καί πᾶς πραγματεύομαι , καί κακοπαθέω διά βίος ὁ παίζω χάρις . εἰμί γάρ τις ὑποτίθημι οὗτος εἰμί ὁ εὐδαιμονία , ἀκόλουθος εἰμί καί οὗτος δή συγχωρέω . ὁ γάρ εὐδαιμονία ἕνεκα πᾶς ζητέω · ὁ παιδιά δέ χάρις · πονέω διά βίος καί σπουδάζω , ἠλίθιος τίς δοκέω λίαν εἰμί , καί οὗτος δή παιδικός . ὁ ἀνάπαλιν μέν οὖν ἕνεκα ὁ δύναμαι σπουδάζω αἱρέω παίζω κατά Ἀνάχαρσις , καλῶς καί ὀρθῶς εἄν ἔχω . καί γάρ ἀνάπαυσις τις ἢ παιδίον ὁ ἀγωνίζομαι , συνεχῶς οὖον δύναμαι ποιέω , ἢ ὁ δύναμις αὐτός ἀνακαλέω , ὁ πόνος ἀκμής ἀποδίδωμι . “ ὡστε οὖον τέλος ἢ ἀνάπαυσις ἀλλά ἀνάπαυσις ἐνέργεια τέλος . ἔτι , πᾶς ὁμολογέω ὁ εὐδαίμων βίος κατά ὁ ἀρετή εἰμί · οὕτως δέ μετά σπουδή · καί ὁ σπουδαῖος οὖον παίζω , ἀλλά σπουδάζω . ἔτι δέ ἀγαθός λέγω εἰμί ὁ σπουδαῖος ὁ μετά παιδιά καί γελοῖος · καί ὁ ἐνέργεια ἀγαθός ὁ Ψυχή μέρος σπουδαῖος φημί · ὁ δέ ἀγαθός καί ὁ ἀγαθός μέρος μᾶλλον ὁ εὐδαιμονία προσήκω . ἔτι ἢ μέν ἀπόλαυσις ὁ σωματικός ἡδονή κοινός εἰμί καί ὁ τυγχάνω , καί ὁ φαῦλος , καί ανθρωποδηω , καί ὁ μοχθηρός ἔνειμι οὐ ἥσσων , ἢ ὁ ἀγαθός · ἢ δέ εὐδαιμονία ὁ Ἀρίστων λέγω μόνος , καί οὐδείς