andronicus-rhodius.de-passionibus-lib-1-sp andronicus_mullach_fpg3_0246.1
τὸ καλόν , ἀλλὰ πολλά · τὸ μὲν γὰρ χρώμα καλὸν ἔσται , τὸ δὲ ἐπιτήδευμα , τὸ δὲ δ , τι δήποτε , ( τὸ δ’ αὐτὸ ἐπὶ τοῦ λευκοῦ ἔδειξεν ὁ Ἀριστοτέλης ) , οὕτω δὴ καὶ ὄντα μὲν πάντα ἔσται , ἀλλ’ οὐχ ἓν οὐδὲ τὸ αὐτό · καὶ ψευδὴς ἡ ἐπιφορὰ ἢ λέγουσα , ἓν ἄρα τὸ ὂν , καὶ οὐκ ἐκ τῶν κειμένων συνημμένον . Κἄν γὰρ μοναχῶς τὸ ὂν , οὐκ ἤδη ἓν τὸ ὂν . Μοναχῶς γὰρ λέγεται καὶ γένει καὶ εἴδει , ἐκατέρως δὲ πολλά , καὶ συμβησεται τὸ ἐπὶ τοῦ κατὰ τὸ καλὸν παραδείγματος ὑπὸ τοῦ Εὐδήμου εἰρημένου , ὅτι καλὰ μὲν ἔσται πάντα , οὐ μὴν ἓν τὸ καλὸν τῷ ἀριθμῷ · τὰ γὰρ τῷ λόγῳ ἓν οὐχ ἤδη καὶ τῷ ἀριθμῷ ἓν . Τὰ δὲ αὐτὰ ἐπὶ τοῦ λευκοῦ συνήγαγεν ὁ Ἀριστοτέλης , καὶ οὐδὲν ἤν θαυμαστὸν τοὺς κανόνας τῶν λόγων μᾶλλον τότε διακεκριθῆναι , ἀλλὰ φοραθέντας ὑστερον ἐξ αὐτῶν τῶν πραγμάτων οὕτως ἐξενεχθῆναι πρὸς πλείονα συντελούσας ἀκρίβειαν , ὡς καὶ ὁ Εὐδήμος μαρτυρεῖ λέγων · « Παρμενίδου μὲν οὖν ἀγασθεὶς ἂν τις ἀναξιόπιστος ἀκολουθήσας τος λόγους καὶ ὑπὸ τοιούτων ἀπατηθεὶς καὶ οὕπω τότε διασεσάρητο · οὔτε γὰρ τὸ pollaχῶς ἐλεγεν οὐδείς , ἀλλὰ Πλάτων πρῶτον τὸ δισοδὺν εἰσήγαγεν , οὔτε τὸ καθ’ αὐτὸ καὶ τὸ κατὰ συμβεβηκός · φαίνεται δὲ ὑπὸ τούτων διαφεισθήναι . Ταῦτα δὲ ἐκ τῶν λόγων καὶ τῶν ἀντιλογιῶν ἐθεωρήθη καὶ τὸ συλλογιστικόν · οὐ γὰρ συνεχωρεῖτο εἰ μὴ φαίνοιτο ἀναγκαῖον , οἷ δὲ πρότεροι ἀναποδείκτως ἀπεραίνοντο . » Ἄλλ’ Ἀριστοτέλης βιαϊοτέραν πως ἐδούληθη καὶ ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ τῇ ὑποστάσει , ὡς ἐπὶ τοῦ λευκοῦ σώματος δεῖξαι , ὅτι τὸ λευκὸν πολλά ἐστι τῷ λόγῳ τὸ τε ὡς ὑποκείμενον καὶ τὸ ὡς ἓν ὑποκείμενον . Καίτοι οὐδὲ τοὔνομα τούτων τὸ αὐτό · τὸ γὰρ ὑποκείμενον λευκὸν οὐκ ἔστιν οὐδὲ λέγεται καθ’ αὐτό , ἐὰν μὴ ὅτε ( leg . ὅταν ) σύν τῇ λευκότητι ληφθῇ , ὥστε εἴπερ ἄρα τὸ αὐτὸ ὄνομά ἐστιν ἐν διαφόροις λόγοις , οὐχὶ τοῦ ἓν ὑποκειμένου καὶ τοῦ ὑποκειμένου , ἀλλὰ τοῦ συναμφότερου . Διότι καὶ τὸ μετέχον λευκὸν λέξομεν μετὰ τῆς μεθέξεως καὶ αὐτὸ τὸ χρώμα τὸ μετεχόμενον . Ἀκριβολογουμένῳ δὲ οὐδὲ τούτων τὸ αὐτὸ ἐστιν ὄνομα , εἴπερ τὸ μὲν λευκὸν τὸ δὲ λευκότης , καὶ τὸ μὲν ποιὸν τὸ δὲ ποιότης . Διὸ καὶ δριζόμεθα τὴν μὲν λευκότητα χρώμα διακριτικὸν ὄνομα , τὸ δὲ λευκὸν σῶμα λευκότητος μετέχον . Ταῦτα δὴ οὕτω ἰδὼν ὡς ἔοικεν Εὐδήμος οὐκ ἐδύσατο ἐπὶ τοῦ ἑνὸς τῇ ὑποστάσει δεῖξαι τὴν τῶν λόγων διαφοράν , ἀλλ’ ἀπὸ κοινοῦ τινος τοῦ καλοῦ τὴν δεῖξιν ἐποιήσατο πολλοῖς κατὰ λόγον διαφέρουσι ἐφαρμότοντος , ὥστε τὸ δοκοῦν πάλιν ἓν εἶναι τοῦτο κατὰ τὴν κοινότητα πολλά εἶναι κατὰ τοὺς λόγους . Γράφει δὲ οὕτως · « ὡσπερ δὲ εἰ πάντα εἴη τὰ ὄντα καλὰ καὶ μηδὲν εἴη λαβεῖν ὃ οὐκ ἔστι καλόν , καλὰ μὲν ἔσται πάντα , οὐ μὴν ἓν γε τὸ καλὸν ἀλλὰ πολλά · τοῦτο μὲν γὰρ χρώμα καλὸν ἐστι , τοῦτο δὲ ἐπιτήδευμα , τὸ δὲ δ , τι δήποτε , οὕτω δὴ καὶ ὄντα μὲν πάντα ἔσται , ἀλλ’ οὐχ ἓν οὐδὲ τὸ αὐτό · ἕτερον μὲν γὰρ ὕδωρ , ἄλλο δὲ τὸ πῦρ . » Ἵσως δὲ τοῦτον παρηγγέλω τὸν τρόπον τῆς ἀποδείξεως Ἀριστοτέλης , διότι εἰ ὡς κοινὸν ἓν ὑπετίθετο τὸ ὂν εἴτε ὡς γένος , εἴτε ὡς εἶδος , εἴτε ὡς ὁμώνυμος φωνή , εὐθὺς καὶ τὰ πολλά συνεισήγετο · τὸ γὰρ κοινὸν πλειόνων εἶναι κοινὸν ἀνάγκη . Διὸ καὶ ὡς ἀριθμῷ ἓν ὑποθέμενος ἐπεῖδὴ τὸ τοιούτων ἓν ἢ ὡς συνεχὲς ἐστιν ἓν ἢ ὡς τῷ λόγῳ τὸ αὐτὸ ἢ ὡς ἀδιαίρετον , ἔδειξεν ὅτι οὔτε ὡς συνεχὲς οὔτε ὡς τῷ λόγῳ τὸ αὐτό , τὸ δὲ ὡς ἀδιαίρετον ὡς ἐναργῶς ἀτοπον παρήγεν εὐθὺνεν ὡς σωματικοῦ τέρατος ὑποτιθέντος τοῦ ἀδιαιρέτου ) .
Lemmas: ὁ καλός , ἀλλά πολύς · ὁ μέν γάρ χρώμα καλός εἰμί , ὁ δέ ἐπιτήδευμα , ὁ δέ δ , τίς δήποτε , ( ὁ δέ αὐτός ἐπί ὁ λευκός δείκνυμι ὁ Ἀριστοτέλης ) , οὗτος δή καί εἰμί μέν πᾶς εἰμί , ἀλλά οὐ εἷς οὐδέ ὁ αὐτός · καί ψευδής ὁ ἐπιφορά ἢ λέγω , εἷς ἄρα ὁ εἰμί , καί οὐ ἐκ ὁ κεῖμαι συνάπτω . κἀν γάρ μοναχός ὁ εἰμί , οὐ ἤδη εἷς ὁ εἰμί . μοναχῶς γάρ λέγω καί γένος καί εἶδος , Κατέρω δέ πολύς , καί συμβαίνω ὁ ἐπί ὁ κατά ὁ καλός παράδειγμα ὑπό ὁ Εὔδημος εἴρω , ὅτι καλός μέν εἰμί πᾶς , οὖον μήv εἷς ὁ καλός ὁ ἀριθμός · ὁ γάρ ὁ λόγος εἷς οὐ ἤδη καί ὁ ἀριθμός εἷς . ὁ δέ αὐτός ἐπί ὁ λευκός συνάγω ὁ Ἀριστοτέλης , καί οὐδείς ἐάν θαυμαστός ὁ κανών ὁ λόγος μᾶλλον τότε διακρίνω , ἀλλά φοράω ὕστερος ἐκ αὐτός ὁ πρᾶγμα οὕτως ἐκφέρω πρός πλείων συντελέω ἀκρίβεια , ὡς καί ὁ Εὔδημος μαρτυρέω λέγω · « Παρμενίδης μέν οὖν ἄγαμαι εἄν τις ἀναξιόπιστος ἀκολουθέω ὅς λόγος καί ὑπό τοιοῦτος ἀπατάω καί οὔπω τότε διασεσάρητο · οὔτε γάρ ὁ pollaχῶς λέγω οὐδείς , ἀλλά Πλάτων πρῶτος ὁ δισοδυο εἰσάγω , οὔτε ὁ κατά αὐτός καί ὁ κατά συμβεβηκός · φαίνω δέ ὑπό οὗτος διαφίημι . οὗτος δέ ἐκ ὁ λόγος καί ὁ ἀντιλογία θεωρέω καί ὁ συλλογιστικός · οὖον γάρ συγχωρέω εἰμί μή φαίνω ἀναγκαῖος , οἷ δέ πρότερος ἀναπόδεικτος ἀπεράω . » ἄλλος Ἀριστοτέλης βίαιος πως δουλόω καί ἐπί ὁ αὐτός ὁ ὑπόστασις , ὡς ἐπί ὁ λευκός σῶμα δείκνυμι , ὅτι ὁ λευκός πολύς εἰμί ὁ λόγος ὁ τε ὡς ὑπόκειμαι καί ὁ ὡς εἷς ὑπόκειμαι . καίτοι οὐδέ ὄνομα οὗτος ὁ αὐτός · ὁ γάρ ὑπόκειμαι λευκός οὐ εἰμί οὐδέ λέγω κατά αὐτός , ἐάν μή ὅτε ( leg . ὅταν ) σῦς ὁ λευκότης λαμβάνω , ὥστε εἴπερ ἄρα ὁ αὐτός ὄνομα εἰμί ἐν διάφορος λόγος , οὐ ὁ εἷς ὑπόκειμαι καί ὁ ὑπόκειμαι , ἀλλά ὁ συναμφότερος . διότι καί ὁ μετέχω λευκός λέγω μετά ὁ μέθεξις καί αὐτός ὁ χρώμα ὁ μετέχω . ἀκριβολογέομαι δέ οὐδέ οὗτος ὁ αὐτός εἰμί ὄνομα , εἴπερ ὁ μέν λευκός ὁ δέ λευκότης , καί ὁ μέν ποιός ὁ δέ ποιότης . Διὸ καί τρίζω ὁ μέν λευκότης χρώμα διακριτικός ὄνομα , ὁ δέ λευκός σῶμα λευκότης μετέχω . οὗτος δή οὗτος εἶδον ὡς ἔοικα Εὔδημος οὐ δύο ἐπί ὁ εἷς ὁ ὑπόστασις δείκνυμι ὁ ὁ λόγος διαφορά , ἀλλά ἀπό κοινός τις ὁ καλός ὁ δεῖξις ποιέω πολύς κατά λόγος διαφέρω ἐφαρμόζω , ὥστε ὁ δοκέω πάλιν εἷς εἰμί οὗτος κατά ὁ κοινότης πολύς εἰμί κατά ὁ λόγος . γράφος δέ οὕτως · « ὡς δέ εἰμί πᾶς εἰμί ὁ εἰμί καλός καί μηδείς εἰμί λαμβάνω ὅς οὐ εἰμί καλός , καλός μέν εἰμί πᾶς , οὖον μήv εἷς γε ὁ καλός ἀλλά πολύς · οὗτος μέν γάρ χρώμα καλός εἰμί , οὗτος δέ ἐπιτήδευμα , ὁ δέ δ , τίς δήποτε , οὗτος δή καί εἰμί μέν πᾶς εἰμί , ἀλλά οὐ εἷς οὐδέ ὁ αὐτός · ἕτερος μέν γάρ ὕδωρ , ἄλλος δέ ὁ πῦρ . » ἴσως δέ οὗτος παραγγέλλω ὁ τρόπος ὁ ἀπόδειξις Ἀριστοτέλης , διότι εἰμί ὡς κοινός εἷς ὑποτίθημι ὁ εἰμί εἴτε ὡς γένος , εἴτε ὡς εἶδος , εἴτε ὡς ὁμώνυμος φωνή , εὐθύς καί ὁ πολύς συνεισάγω · ὁ γάρ κοινός πλείων εἰμί κοινός ἀνάγκη . Διὸ καί ὡς ἀριθμός εἷς ὑποτίθημι ἐπειδή ὁ τοιοῦτος εἷς ἢ ὡς συνεχής εἰμί εἷς ἢ ὡς ὁ λόγος ὁ αὐτός ἢ ὡς ἀδιαίρετος , δείκνυμι ὅτι οὔτε ὡς συνεχής οὔτε ὡς ὁ λόγος ὁ αὐτός , ὁ δέ ὡς ἀδιαίρετος ὡς ἐναργής ἄτοπος παράγω εὐθύνω ὡς σωματικός τέρας ὑποτίθημι ὁ ἀδιαίρετος ) .