andronicus-rhodius.de-passionibus-lib-1-sp andronicus_mullach_fpg3_0260.3
p . 209 . a . 23 ) ει γαρ παν το ον που ( leg . που ; sed Aristotelis libri habent εν τοπω ) , δηλον οτι και του τοπου τοπος εστι . Ει γαρ μη εν τινι , αλλ' εν τοπω ελεγε το ον αντιχου , πως ετι δυνατον ην δια της των εν τινι διαφορας λυσαι την αποριαν λεγοντα ως νυν ειρηται , οτι το μεν σωμα εν τοπω , ο δε τοπος εν αλλω , ειπερ και αυτος δια το των οντων ειναι εν τοπω εστι . Και προς μεν τουτο ητησεν , οτι εοικεν εν μηδετερω τούτων των χωριων επ' αυτης θειναι της λεξεως τον Ζηνωνος λογον , αλλ' εκεινου μεσον τι ειποντος οπερ εδυνατο και εις το εν τοπω μεταλαμβανειν και εις το εν τινι , αυτος την μεν αποριαν επιτιμων εις το εν τοπω μεταλαβε , τη δε λυσει συνεργων εις το εν τινι . Τι ουν τουτο το μεσον εστι ; η το που ; τουτο γαρ ως εοικε και το εν τοπω και το εν τινι σημαινει . Και αυτος ο 'Αριστοτελης εμνησθη του που προ του θειναν τον ετερον λογονειπων : ετι δε και αυτος ει εστι τι των οντων , που εσται ; τον δε λογον ερωτων εις το εν τοπω το που μετελαβεν ειπων : ει γαρ παν το ον , εν τοπω . Και ο Ευδημος δε ουτως ιστορει την Ζηνωνος δοξαν λεγων : « επι τούτων δε και η Ζηνωνος απορια φαίνεται αγειν : αξιον γαρ παν το ον που ειναι . Ει δε ο τοπος των οντων , που αν ειη . Ουχουν εν αλλω τοπω , κακεις δε εν αλλω , και ουτως εις το προσω . » Και ορως οτι και ο Ευδημος προς το της αποριας χρησιμον το που εις το εν τοπω μετελαβεν . 'Οπως δε και αυτος εξελαβε το που και ου κατα κοινον σημαινονμενον , δηλον γινεται εν οις λυει και αυτος τον Ζηνωνος λογον γραφων ουτως : « προς δε Ζηωνα φησομεν πολλαχως το που λεγεσθαι . Ει μεν ουν εν τοπω ηξιωκεν ειναι το οντα , ου καλως αξιοι : ουτε γαρ υγειαν , ουτε ανδριαν , ουτ' αλλα μυρια φαλη τις αν εν τοπω ειναι . Ουδε δη ο τοπος τοιουτος ων οιος ειρηται . Ει δε αλλως το που , καν ο τοπος ειη που : το γαρ του σωματος περας εστι του σωματος που : εσχατον γαρ . »
Lemmas: p . 209 . a . 23 ) ει γαρ πᾶς ὁ εἰμί ποῦ ( leg . ποῦ ; sed Aristotelis libri habent εν τόπος ) , δῆλος ὅτι και ὁ τόπος τόπος εἰμί . ει γαρ μη εν τις , ἀλλά εν τόπος λέγω ὁ εἰμί αντιχοω , πως ἔτι δυνατός ἐάν διά ὁ ὁ εν τις διαφορά λύω ὁ ἀπορία λέγω ως νυν εἴρω , ὅτι ὁ μέν σῶμα εν τόπος , ὁ δέ τόπος εν ἄλλος , εἴπερ και αὐτός διά ὁ ὁ εἰμί εἰμί εν τόπος εἰμί . και προς μέν οὗτος αἰτέω , ὅτι ἔοικα εν μηδέτερος οὗτος ὁ χωρίζω ἐπί αὐτός τίθημι ὁ λέξις ὁ Ζήνων λόγος , ἀλλά ἐκεῖνος μέσος τίς εἶπον ὅσπερ δύναμαι και εἰς ὁ εν τόπος μεταλαμβάνω και εἰς ὁ εν τις , αὐτός ὁ μέν ἀπορία ἐπιτιμάω εἰς ὁ εν τόπος μεταλαμβάνω , ὅς δέ λύω συνεργός εἰς ὁ εν τις . τις οὖν οὗτος ὁ μέσος εἰμί ; ὁ ὁ ποῦ ; οὗτος γαρ ως ἔοικα και ὁ εν τόπος και ὁ εν τις σημαίνω . και αὐτός ὁ 'αριστοτελεω μιμνήσκω ὁ ποῦ προ ὁ θείνω ὁ ἕτερος λογονειπαω : ἔτι δέ και αὐτός ει εἰμί τίς ὁ εἰμί , ποῦ εἰμί ; ὁ δέ λόγος Ἔρως εἰς ὁ εν τόπος ὁ ποῦ μεταλαμβάνω εἶπον : ει γαρ πᾶς ὁ εἰμί , εν τόπος . και ὁ Εὔδημος δέ οὕτως ἱστορέω ὁ Ζήνων δόξα λέγω : « ἐπί οὗτος δέ και ὁ Ζήνων ἀπορία φαίνω ἄγω : ἄξιος γαρ πᾶς ὁ εἰμί ποῦ εἰμί . ει δέ ὁ τόπος ὁ εἰμί , ποῦ αν εἰμί . ουχοω εν ἄλλος τόπος , Κάκεις δέ εν ἄλλος , και οὕτως εἰς ὁ πρόσω . » και ὁράω ὅτι και ὁ Εὔδημος προς ὁ ὁ ἀπορία χρήσιμος ὁ ποῦ εἰς ὁ εν τόπος μεταλαμβάνω . 'Οπως δέ και αὐτός εκλαμβάνω ὁ ποῦ και ου κατά κοινός σημαίνω , δῆλος γίγνομαι εν οἶς λύω και αὐτός ὁ Ζήνων λόγος γράφω οὕτως : « προς δέ Ζηωνα φημί πολλαχώς ὁ ποῦ λέγω . ει μέν οὖν εν τόπος ἀξιόω εἰμί ὁ εἰμί , ου κάλως ἄξιος : οὔτε γαρ ὑγεῖα , οὔτε ἀνδριάς , οὔτε ἀλλά μυρίος φαλός τις αν εν τόπος εἰμί . οὐδέ δη ὁ τόπος τοιοῦτος εἰμί οἶος εἴρω . ει δέ ἄλλως ὁ ποῦ , καν ὁ τόπος εἰμί ποῦ : ὁ γαρ ὁ σῶμα πέρας εἰμί ὁ σῶμα ποῦ : ἔσχατος γαρ . »