andronicus-rhodius.de-passionibus-lib-1-sp andronicus_mullach_fpg3_0054.4
Τὴν δὲ τῶν θεῶν πρόνοιαν a ἔστι μὲν καὶ ἐκ τούτων ἰδεῖν . Πόθεν γὰρ ἡ τάξις τῷ κόσμῳ , εἴπερ μὴδὲν ἦν τὸ τάττον ; Πόθεν δὲ τὸ πάντα τινὸς ἕνεκα γίνεσθαι , ὅν λόγον μὲν ψυχὴν , ἵνα αἰσθῆσις ἢ λογικὴ δὲ ἵνα κοσμητὴς ἢ γῆ ; Ἔστι δὲ καὶ ἐκ τῆς περὶ τὴν φύσιν προνοίας ἰδεῖν . Τὰ μὲν γὰρ ὀμματα διαφανῆ b πρὸς τὸ βλέπειν κατεσκευάσται · ἡ δὲ ρὶς ὑπὲρ τὸ στόμα διὰ τὸ κρίνειν τὰ δυσώδη · τῶν δὲ ὀδόντων οἱ μέσοι μὲν ὀξεῖς , διὰ τὸ τέμνειν , οἱ δὲ ἔνδον πλατεῖς , διὰ τὸ τρίβειν τὰ σιτία . Καὶ πάντα δὲ ἐν πᾶσιν οὕτω κατὰ λόγον δρῶμεν . Ἀδύνατον δὲ ἐν μὲν τοῖς ἀρχαίοις τοσαύτην εἶναι πρόνοιαν , ἐν δὲ τοῖς πρώτοις μὴ εἶναι . Αἱ τε ἐν τῷ κόσμῳ μαντεῖαι καὶ θεραπείαι c σώματων γινόμεναι τῆς ἀγαθῆς προνοίας εἰσὶ τῶν θεῶν . Τὴν δὲ τοιαύτην περὶ τὸν κόσμον ἐπιμέλειαν οὐδὲν βουλομένους οὐδὲ πονοῦντας d τοὺς θεοὺς ἠγγτέον ποιεῖσθαι · ἀλλ' ὥσπερ τῶν σωμάτων τὰ δύναμιν ἔχοντα e αὐτῷ τῷ εἶναι f ποιεῖ ἀ ποιεῖ · οὕν ἥλιος φωτίζει καὶ θάλπει αὐτῷ μόνῳ τῷ εἶναι · οὕτω πολλὸν μᾶλλον ἢ τῶν θεῶν πρόνοια g αὐτῇ τε ἀπόνως καὶ τοῖς προνοουμένοις ἐπ' ἀγαθῷ γίνεται · ὥστε καὶ αἱ τῶν Ἐπικούρειων λέλυνται ζητήσεις · τὸ γὰρ θεῖον φασιν οὐδὲ αὐτὸ πράγματα ἔχειν , οὐδὲ ἄλλοις παρέχειν h . Καὶ ἡ μὲν ἀσώματος περὶ τε τὰ σώματα καὶ τὰς ψυχὰς πρόνοια τῶν θεῶν ἐστι τοιαύτη · ἡ δὲ ἐκ τῶν σωμάτων καὶ ἐν τοῖς σώμασιν ἑτέρα τε ταύτης ἐστὶ , καὶ εἱμαρμένη καλεῖται i , διὰ τὸ μᾶλλον ἐν τοῖς σώμασι k φαίνεσθαι τὸν εἱρμόν , περὶ ἣν καὶ ἡ μαθηματικὴ εὐθρᾶται τέχνη . Τὸ μὲν οὖν μὴ μόνον ἐκ θεῶν , ἀλλὰ καὶ ἐκ τῶν θείων σωμάτων l διοικεῖσθαι τὰ ἀνθρώπινα πράγματα , καὶ μάλιστα τὴν σωματικὴν φύσιν , εὐλόγόν τε ἐστὶ καὶ ἀληθές , καὶ διὰ τοῦτο ὑγείαν τε καὶ νοῦν , εὐτυχίας τε καὶ δυστυχίας , κατ' ἀξίαν ἐκείθεν γίνεσθαι ὁ λόγος εὐρίσκει . Τὸ δὲ ἀδικίας τε m καὶ ἀσελγείας εἰς τὴν εἱμαρμένην ἀποδιδόναι , ἡμᾶς μὲν ἀγαθούς , τοὺς δὲ θεοὺς ποιεῖν ἐστι κακοὺς · εἰ μὴ ἄρα ἐκεῖνο λέγειν θέλει τις , ὡς ὅλις μὲν τῷ κόσμῳ καὶ τοῖς κατὰ φύσιν ἔχουσιν ἐπ' ἀγαθῷ γίνεται πάντα n , τὸ δὲ τραφῆναι κακῶς ἢ τὴν φύσιν
Lemmas: ὁ δέ ὁ θεός πρόνοια a εἰμί μέν καί ἐκ οὗτος ὁράω . πόθεν γάρ ὁ τάξις ὁ κόσμος , εἴπερ μηδείς εἰμί ὁ τάσσω ; πόθεν δέ ὁ πᾶς τις ἕνεκα γίγνομαι , ὅς λόγος μέν ψυχή , ἵνα αἴσθησις ἢ λογικός δέ ἵνα κοσμητής ἢ γῆ ; εἰμί δέ καί ἐκ ὁ περί ὁ φύσις πρόνοια ὁράω . ὁ μέν γάρ ὄμμα διαφανής b πρός ὁ βλέπω κατασκευάζω · ὁ δέ ἔρις ὑπέρ ὁ στόμα διά ὁ κρίνω ὁ δυσώδης · ὁ δέ ὀδούς ὁ μέσος μέν ὀξύς , διά ὁ τέμνω , ὁ δέ ἔνδον πλατύς , διά ὁ τρίβω ὁ σιτίον . καί πᾶς δέ ἐν πᾶς οὗτος κατά λόγος δράω . ἀδύνατος δέ ἐν μέν ὁ ἀρχαῖος τοσοῦτος εἰμί πρόνοια , ἐν δέ ὁ πρῶτος μή εἰμί . ὁ τε ἐν ὁ κόσμος μαντεῖος καί θεραπεία c σώματος γίγνομαι ὁ ἀγαθός πρόνοια εἰμί ὁ θεός . ὁ δέ τοιοῦτος περί ὁ κόσμος ἐπιμέλεια οὐδείς βούλομαι οὐδέ πονέω d ὁ θεός ἄγω ποιέω · ἀλλά ὥσπερ ὁ σῶμα ὁ δύναμις ἔχω e αὐτός ὁ εἰμί f ποιέω ὅς ποιέω · οὖν ἥλιος φωτίζω καί θάλπω αὐτός μόνος ὁ εἰμί · οὗτος πολύς μᾶλλον ἢ ὁ θεός πρόνοια g αὐτός τε ἄπονος καί ὁ προνοέω ἐπί ἀγαθός γίγνομαι · ὥστε καί ὁ ὁ επικούρειος λύω ζητέω · ὁ γάρ θέω φημί οὐδέ αὐτός πρᾶγμα ἔχω , οὐδέ ἄλλος παρέχω h . καί ὁ μέν ἀσώματος περί τε ὁ σῶμα καί ὁ ψυχή πρόνοια ὁ θεός εἰμί τοιοῦτος · ὁ δέ ἐκ ὁ σῶμα καί ἐν ὁ σῶμα ἕτερος τε οὗτος εἰμί , καί μείρομαι καλέω i , διά ὁ μᾶλλον ἐν ὁ σῶμα k φαίνω ὁ εἱρμός , περί ὅς καί ὁ μαθηματικός εὐθρᾶται τέχνη . ὁ μέν οὖν μή μόνος ἐκ θεός , ἀλλά καί ἐκ ὁ θεῖον σῶμα l διοικέω ὁ ἀνθρώπινος πρᾶγμα , καί μάλιστα ὁ σωματικός φύσις , εὔλογος τε εἰμί καί ἀληθής , καί διά οὗτος ὑγεία τε καί νόος , εὐτυχία τε καί δυστυχία , κατά ἄξιος ἐκεῖθεν γίγνομαι ὁ λόγος εὑρίσκω . ὁ δέ ἀδικία τε m καί ἀσέλγεια εἰς ὁ μείρομαι ἀποδίδωμι , ἐγώ μέν ἀγαθός , ὁ δέ θεός ποιέω εἰμί κακός · εἰμί μή ἄρα ἐκεῖνος λέγω ἐθέλω τις , ὡς ὅς μέν ὁ κόσμος καί ὁ κατά φύσις ἔχω ἐπί ἀγαθός γίγνομαι πᾶς n , ὁ δέ τρέφω κακῶς ἢ ὁ φύσις