andronicus-rhodius.de-passionibus-lib-1-sp andronicus_mullach_fpg3_0386.1
τοὺς ἄλλους , ὅταν πεινῶσιν , ἡδομένους τῇ τῶν βρωμάτων ὀσμῇ . Ὁδὲν δὴλον , ὅτι οἱ ταῖς τοιαύταις ὀσμαῖς ἡδόμενοι κατὰ συμβεβηκὸς ἡδονται · ὅτι ἀνάμνησις αὐτοῖς γίνεται τῶν βρωμάτων καὶ τῆς ἄλλης ψυχαρίας , οἷς ἡδονται οἱ ἀκόλαστοι . Οὐκ ἔστι τοίνυν οὔτε τῷ ἀνθρώπῳ , οὔτε ἄλλῳ τινὶ ζῷῳ κατὰ τὰς εἰρημένας αἰθήσεις ἡδονή , εἰ μὴ κατὰ συμβεβηκός . Ἡδονὰς δὲ λέγω , περὶ ἃ ὁ ἀκόλαστος ἐστὶν ἢ ὁ σώφρων . Καὶ γὰρ οἱ κῦνες , εἰ καὶ χαίρουσι ταῖς ὀσμαῖς τῶν λαγῶν , ἀλλ’ οὐ δι’ αὐτάς , ἀλλὰ διὰ τὴν βρώσιν · ἀπὸ γὰρ τῆς ὀσμῆς αἰσθῆσιν λαμβάνοντες τῆς θήρας , διώκουσιν . Ὁμοίως δὲ καὶ ὁ λέων οὐχ ἡδεῖται τῇ ὀσμῇ τοῦ βοός , ἢ τῇ φωνῇ , ἀλλὰ τῇ βρώσει · ὅτι καὶ ἐγγύς ἐστι , διὰ τῆς φωνῆς ἡδετο · οὐδὲ χαίρει ὅτι εἶδεν , ἢ ἐδρεν ἐλαφον , ἢ ἄγριον αἴγα , εἰ βορᾶν ἔξει . * Περὶ τὰς ἡδονὰς τούτων , ὧν κοινωνοῦμεν καὶ τοῖς λοιποῖς ζῴοις , ἢ σωφροσύνη καὶ ἡ ἀκολασία ἐστίν · αἱ δὲ εἰσὶν ἀφῆ καὶ γεῦσις . Διὰ τοῦτο θηριώδεις τινὲς καὶ ἀνθρωποθώδεις οἱ ἀκόλαστοι φαίνονται , ὅτι οἷς ἡδονται τὰ θηρία , περὶ ταῦτά εἰσιν ἄκραντες . Τοῦτον δὲ μᾶλλον τῇ ἀφῇ ἡδονται , ἢ τῇ γεύσει · μᾶλλον δὲ τῇ γεύσει μὲν οὐδαμῶς , ἀλλὰ τῇ ἀφῇ μόνον . Ὥστε οἱ ἀκόλαστοι οὐ μόνον ἐν ταῖς ἄλλαις ἡδοναῖς , ἀλλὰ καὶ ἐν σιτίοις καὶ ἐν ποτοῖς . Καὶ τούτους γὰρ οὐχ ὡς γευστοὺς μόνον χαίρουσι , ( γεύσεως γὰρ ἐστὶ τὸ κρῖναι τοὺς χυμοὺς , ὅπερ ποιοῦσιν οἱ τοὺς σῶνους δοκιμάζοντες καὶ σῖτα ὧφα ἀρτύοντες , ) ἀλλὰ μᾶλλον ὡς ἄπτοισ . Διὰ τοῦτο καὶ τις Φιλόξενος ὁ Ἐρύξιδος , ὁ ὀφωράγος ὧν , ἡῦσθαι τὸν φάρυγγα αὐτοῦ μακρότερον γεράνων γενέσθαι , ὡς ἡδόμενος τῇ ἀφῇ τῶν ὀψῶν . Κοινωτάτη γὰρ ἐστὶν ἡ ἀφὴ ἐν πάσαις ταῖς αἰσθήσεσιν · ἐπεὶ καὶ ἀφῇ τινὶ πᾶσαι αἱ αἰσθήσεις αἰσθάνονται . Περὶ ταύτην δὴ τὴν ἀφὴν ἀκολασία ἐστὶ καὶ δοξείν ἂν δικαίως ἐπονειδίστοσ ἐναι , ὅτι συμβαίνει ἡμῖν , οὐ καθόσον ἐσμέν ἄνθρωποι , ἀλλὰ καθὼ ζῶα · τὸ δὲ τοῖς τοιούτοις χαίρειν καὶ τούτων μάλιστα ἐφίσθαι , θηριώδες . Καίτοι εἰσὶ καὶ κατὰ τὴν ἀφὴν ἐλευθέριοι ἡδοναί , ὡς ὁ ἀκόλαστος ἀφήρηται · ὅσων αἱ ἐν τοῖς γυμνασίοις διὰ τριψεως καὶ θερμασίας γινόμεναι · οὐ γὰρ περὶ πᾶν τὸ σῶμα , ἀλλὰ περὶ τινα μέρη .
Lemmas: ὁ ἄλλος , ὅταν πεινάω , ἥδομαι ὁ ὁ βρῶμα ὀσμή . ὁδός δῆλος , ὅτι ὁ ὁ τοιοῦτος ὀσμή ἥδομαι κατά συμβαίνω ἥδομαι · ὅτι ἀνάμνησις αὐτός γίγνομαι ὁ βρῶμα καί ὁ ἄλλος ψυχαρίας , ὅς ἥδομαι ὁ ἀκόλαστος . οὐ εἰμί τοίνυν οὔτε ὁ ἄνθρωπος , οὔτε ἄλλος τις ζῷον κατά ὁ εἴρω αἴθω ἡδονή , εἰμί μή κατά συμβεβηκός . ἡδονά δέ λέγω , περί ὁ ὁ Ἀκόλαστος εἰμί ἢ ὁ σώφρων . καί γάρ ὁ κύω , εἰμί καί χαίρω ὁ ὀσμή ὁ λαγός , ἀλλά οὖον διά αὐτός , ἀλλά διά ὁ βρῶσις · ἀπό γάρ ὁ ὀσμή αἴσθησις λαμβάνω ὁ θήρ , διώκω . ὅμοιος δέ καί ὁ λέων οὐ ἐδέω ὁ ὀσμή ὁ βοῦς , ἢ ὁ φωνή , ἀλλά ὁ βρῶσις · ὅτι καί ἐγγύς εἰμί , διά ὁ φωνή ἀείδω · οὐδέ χαίρω ὅτι ὁράω , ἢ δράω ἔλαφος , ἢ ἄγριος ἔγια , εἰμί Βορέας ἔξειμι . * περι ὁ ἡδονά οὗτος , ὅς κοινωνέω καί ὁ λοιπός ζῷον , ἢ σωφροσύνη καί ὁ ἀκολασία εἰμί · ὁ δέ εἰμί ἁφή καί γεῦσις . Ζεύς οὗτος θηριώδης τις καί ἀνθρωποθώδεις ὁ ἀκόλαστος φαίνω , ὅτι ὅς ἥδομαι ὁ θηρίον , περί οὗτος εἰμί ἄκραντος . οὗτος δέ μᾶλλον ὁ ἀφίημι ἥδομαι , ἢ ὁ γεύω · μᾶλλον δέ ὁ γεύω μέν οὐδαμῶς , ἀλλά ὁ ἀφίημι μόνος . ὥστε ὁ ἀκόλαστος οὖον μόνος ἐν ὁ ἄλλος ἡδονή , ἀλλά καί ἐν σιτίον καί ἐν ποτός . καί οὗτος γάρ οὐ ὡς γευστός μόνος χαίρω , ( γεῦσις γάρ εἰμί ὁ κρίνω ὁ χυμός , ὅσπερ ποιέω ὁ ὁ σώνος δοκιμάζω καί σῖτος ὅς ἀρτύω , ) ἀλλά μᾶλλον ὡς ἅπτω . Ζεύς οὗτος καί τις Φιλόξενος ὁ Ἐρύξις , ὁ ὀφωράγος ὅς , ἥδομαι ὁ φάρυγξ αὐτός μακρός γέρανος γίγνομαι , ὡς ἥδομαι ὁ ἀφίημι ὁ ὄψον . κοινός γάρ εἰμί ὁ ἀλφή ἐν πᾶς ὁ αἴσθησις · ἐπεί καί ἀφίημι τις πᾶς ὁ αἴσθησις αἰσθάνομαι . περι οὗτος δή ὁ ἀφή ἀκολασία εἰμί καί δοκέω εἄν δικαίως επονείδιστος ἔναι , ὅτι συμβαίνω ἐγώ , οὖον καθόσον εἰμί ἄνθρωπος , ἀλλά καθίημι ζῷον · ὁ δέ ὁ τοιοῦτος χαίρω καί οὗτος μάλιστα ἐφίημι , θηριώδης . καίτοι εἰμί καί κατά ὁ ἀφή ἐλευθέριος ἡδονή , ὡς ὁ Ἀκόλαστος ἀφαιρέω · ὅσος ὁ ἐν ὁ γυμνάσιον διά τρῖψις καί θερμασία γίγνομαι · οὖον γάρ περί πᾶς ὁ σῶμα , ἀλλά περί τις μέρος .