andronicus-rhodius.de-passionibus-lib-1-sp andronicus_mullach_fpg3_0071.1
συντελέσειν . Μὴ τοῦτο δὲ οἴεσθαι χρήναι ποιεῖν τὸν θεόν , ἀλλὰ προσταξείν Ἕλλησι πᾶσι , πολέμου καὶ κακῶν μεθεμένους , Μούσαις ὁμιλεῖν , καὶ διὰ λόγων καὶ διὰ μαθημάτων τὰ πάθη καταπραύνοντας , ἀδελφὸς καὶ ἀδελφὸς ἀλλήλοις συμφέρειν . — 12 Diog . Laert . III , 18 τρίς δὲ πέπλευκεν εἰς Σικελίαν · πρῶτον μὲν κατὰ θεὰν τῆς νήσου καὶ τῶν κρατήρων , ὅτε καὶ Διονύσιος ὁ Ἑρμαχράτους , τύραννος , ὧν ἠνάγκασεν ὥστε συμμεῖξαι αὐτῷ . Ὁ δὲ , διαλεγόμενος περὶ τυραννίδος , καὶ φάσκων ὡς οὐκ ἔστι τοῦτο κρεῖττον δ συμφέρον αὐτῷ μόνῳ , εἰ μὴ καὶ ἀρετὴ διαφέρει , προσέχρουσεν αὐτῷ . Ὀργισθεὶς γάρ , οἱ λόγοι σου , φησί , γεροντιώει . Καὶ ὅς , Σοὺ δὲ γε τυραννῶσιν . Ἐντεῦθεν ἀγανακτήσας ὁ τύραννος πρῶτον μὲν ἀνελειν ἄρρησεν αὐτόν · εἶτα παρακληθείς ὑπὸ Δίωνος καὶ Ἀριστομένου , τοῦτο μὲν οὐκ ἐποίησε , παρέδωκε δ’ αὐτὸν Πόλιδι τῷ Ἀκαδεμαιῶνι κατὰ χειρὸν διὰ πρεσβείαν ἀφῆγμένῳ , ὥστε ἀποδῶσθαι . Κάκεινος ἀγαγὼν αὐτὸν εἰς Αἴγιναν , ἐπίπρασκεν . Ὅτε καὶ Χάρμανδρος Χαρμανδρίδου ἐγράψατο αὐτὸν δίκην θανάτου , κατὰ τὸν παρ’ αὐτοῖς τεθὲνα νόμον , τὸν πρῶτον ἐπιθέντα Ἀθηναίων τῇ νήσῳ ἀκρίτων ἀποθνῄσκειν . Ἦν δ’ αὐτὸς ὁ θεὶς τὸν νόμον , καλὴς φησι Φαδβρίδης ἐν παντοδαπῇ ἱστορίᾳ . Ἐπὶτὸνος δὲ τις , ἀλλὰ κατὰ παιδιάν , φιλόσοφον εἶναι τὸν ἐπιθάντα , ἀπεῖψαν . Ἕνιοι δὲ φασὶ παραχθῆναι αὐτὸν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν , καὶ τηροῦμενον μηδ’ ὅποιον φθεγξάσθαι · ἐτοίμως δὲ ἐκδεξάσθαι τὸ συμβαῖνον . Οἱ δὲ ἀποκεῖναι μὲν αὐτὸν οὐ διέγνωσαν , ποιεῖν δὲ ἔκριναν τὸν τρόπον αἰχμαλώτων . Ἀντρούται δὴ αὐτὸν κατὰ τύχην παρὸν Ἀννίκερις ὁ Κυρηναῖος ἐλκοσι μνῶν · οἱ δέ , τριάκοντα · καὶ ἀναπέμπει Ἀθήναζε πρὸς τοὺς ἑταίρους . Οἱ δ’ εὐθὺς ταργύρων ἐξέπεμψαν , ὅπερ αὐ προσήχτατο , εἰπών , μὴ μόνους ἐκείνους ἀξίους εἶναι Πλάτωνος χρήσθαι . Ἕνιοι δὲ καὶ Δίωνα ἀποστεῖλαι φασὶ τὸ ἀργύριον , καὶ τὸν μὴ προσέσθαι , ἀλλὰ κηπίδιον αὐτῷ τὸ ἐν Ἀκαδημίᾳ πρίασθαι . Τὸν μέντοι Πόλιδι λόγος ὑπὸ τε Χαδρίου ἠτηθῆναι , καὶ μετὰ ταῦτα ἐν Ἕλικῃ καταπαντωθῆναι , τοῦ δαιμονίου μνησάστος αὐτῷ διὰ τὸν φιλόσοφον , ὡς καὶ Φαδβρίδης φησιν ἐν πρώτῳ τῶν ἀπομνημονευμάτων . Οὐ μὴν δὲ ἡσύχαζεν ὁ Διονύσιος · μαθὼν δὲ ἐπὶστέλει Πλάτῳνι , μὴ κακῶς ἀγορεύειν αὐτόν . Καὶ δὲ ἀντεπέστειλε , μὴ τοσαύτην αὐτῷ σχολὴν εἶναι , ὥστε Διονυσίῳ μεριμνῆσαι . Δευτέρου πρὸς νεωτέρων ἦκε Διονύσον , αὐτὸν γὰρ καὶ ἀνθρώπων τοὺς κατὰ τὴν πολιτείαν αὐτοῦ ἡσούμενος . Ὁ δέ , καὶπερ ὑποσχόμενος , οὐκ ἐποίησεν . Ἕνιοι δὲ φασὶ καὶ κινδυνεῖσαι αὐτὸν ὡς ἀναπεῖθον Δίωνα καὶ Θεώταν ἐπὶ τῇ τῆς νήσου ἐλευθερίᾳ · ὅτε καὶ Ἀρχύτας αὐτὸν ὁ Πυθαγόρικός , γεώλας ἐπιστολὴν πρὸς Διονύσιον , παρήστησας , καὶ διεῖσωσεν εἰς Ἀθήνας . Ἕστι δὲ ἡ ἐπιστολὴ ἥδε ( Vid . Fragm . Phil . Gr . Vol . I , p . 562 ) . Τρίτον ἦλθε διαλλάξων Δίωνα Διονυσίῳ . Οὐ τυχὼν δέ , ἀπρακτος ἐπανῆλθεν εἰς τὴν πατρίδα . Nadem Plutarchus vit . Dionis . c . 13 seq . sed latius omnia perscribit , usus Platonis epistolis , quas subtilis - cius esse nobis persuasum est . Vide Salomon . de Platonis quas vulgo feruntur epistolis . Berol . 1835 . Olympiodorus vit . Plat . ἐπειδὴ δὲ δεῖ τὸν φιλόσοφον φιλοδεῖμον εἶναι τῶν τῆς φύσεως ἔργων , στέλλεται καὶ εἰς Σικελίαν θεασόμενος τοὺς κρατήρας τοῦ πυρός , τοὺς ἐν τῇ Αἴγνῃ · καὶ οὐ Σικελίκῆς
Lemmas: συντελέω . μή οὗτος δέ οἴομαι χρή ποιέω ὁ θεός , ἀλλά προστάσσω Ἕλλην πᾶς , πόλεμος καί κακός μεθίημι , Μοῦσα ὁμιλέω , καί διά λόγος καί διά μάθημα ὁ πάθος καταπραΰνω , ἀδελφός καί ἀδελφός ἀλλήλων συμφέρω . — 12 Diog . Laert . III , 18 τρίς δέ πλέω εἰς Σικελία · πρῶτος μέν κατά θεά ὁ νῆσος καί ὁ κρατήρ , ὅτε καί Διονύσιος ὁ Ἑρμαχράτους , τύραννος , ὅς ἀναγκάζω ὥστε συμμείγνυμι αὐτός . ὁ δέ , διαλέγω περί τυραννίς , καί φάσκω ὡς οὐ εἰμί οὗτος ἀγαθός δ συμφέρω αὐτός μόνος , εἰμί μή καί ἀρετή διαφέρω , προσεχρουω αὐτός . ὀργίζω γάρ , ὁ λόγος σύ , φημί , γεροντιάω . καί ὅς , σύ δέ γε τυραννέω . ἐντεῦθεν ἀγανακτέω ὁ τύραννος πρῶτος μέν ἀναιρέω ἀραρίσκω αὐτός · εἶτα παρακαλέω ὑπό Δίων καί Ἀριστόμενος , οὗτος μέν οὐ ποιέω , παραδίδωμι δέ αὐτός Πόλις ὁ ακαδεμαιαβρων κατά χείρων διά πρεσβεία ἀφάσσω , ὥστε ἀποδίδωμι . κενός ἄγω αὐτός εἰς Αἴγινα , πέρνημι . ὅτε καί Χάρμανδρος Χαρμανδρίδας γράφω αὐτός δίκη θάνατος , κατά ὁ παρά αὐτός θνῄσκω νόμος , ὁ πρῶτος ἐπιτίθημι Ἀθηναῖος ὁ νῆσος ἄκριτος ἀποθνῄσκω . ἦς δέ αὐτός ὁ τίθημι ὁ νόμος , καλός φημί φαδβριδηω ἐν παντοδαπός ἱστορία . Ἐπίτονος δέ τις , ἀλλά κατά παιδιά , φιλόσοφος εἰμί ὁ ἐπιτίθημι , ἀποψάω . ἔνιοι δέ φημί παράγω αὐτός εἰς ὁ ἐκκλησία , καί τηρέω μηδέ ὁποῖος φθέγγομαι · ἑτοίμως δέ ἐκδείκνυμι ὁ συμβαίνω . ὁ δέ ἀπόκειμαι μέν αὐτός οὖον διαγιγνώσκω , ποιέω δέ κρίνω ὁ τρόπος αἰχμάλωτος . αντρουος δή αὐτός κατά Τύχη πάρειμι Ἀννίκερις ὁ Κυρηναῖος ἔλκω μνᾶ · ὁ δέ , τριάκοντα · καί ἀναπέμπω Ἀθήναζε πρός ὁ ἑταῖρος . ὁ δέ εὐθύς ταργυροος ἐκπέμπω , ὅσπερ αὖος προσάγω , εἶπον , μή μόνος ἐκεῖνος ἄξιος εἰμί Πλάτων χράω . ἔνιοι δέ καί Δίων ἀποστέλλω φημί ὁ ἀργύριον , καί ὁ μή προσίημι , ἀλλά κηπίδιον αὐτός ὁ ἐν Ἀκαδημία ὠνέομαι . ὁ μέντοι Πόλις λόγος ὑπό τε Χαδρίου ἀτάω , καί μετά οὗτος ἐν Ἑλίκη καταπαντωθῆναι , ὁ δαιμόνιος μνησάστος αὐτός διά ὁ φιλόσοφος , ὡς καί φαδβριδηω φημί ἐν πρῶτος ὁ ἀπομνημόνευμα . οὖον μήv δέ ἡσυχάζω ὁ Διονύσιος · μανθάνω δέ ἐπιστέλλω Πλάτων , μή κακῶς ἀγορεύω αὐτός . καί δέ ἀντεπιστέλλω , μή τοσοῦτος αὐτός σχολή εἰμί , ὥστε Διονύσιος μεριμνάω . δύο πρός νέος ἥκω Διόνυσος , αὐτός γάρ καί ἄνθρωπος ὁ κατά ὁ πολιτεία αὐτός ἡσσάομαι . ὁ δέ , καίπερ ὑπισχνέομαι , οὐ ποιέω . ἔνιοι δέ φημί καί κινδυνεύω αὐτός ὡς ἀναπείθω Δίων καί Θεώτας ἐπί ὁ ὁ νῆσος ἐλευθερία · ὅτε καί Ἀρχύτας αὐτός ὁ Πυθαγορικός , γεώλας ἐπιστολή πρός Διονύσιος , παρίστημι , καί διασῴζω εἰς Ἀθῆναι . εἰμί δέ ὁ ἐπιστολή ὅδε ( Vid . Fragm . Phil . Gr . Vol . I , p . 562 ) . Τρίτος ἔρχομαι διαλλάσσω Δίων Διονύσιος . οὖον τυγχάνω δέ , ἄπρακτος ἐπανέρχομαι εἰς ὁ πατρίς . Nadem Plutarchus vit . Dionis . c . 13 seq . sed latius omnia perscribit , usus Platonis epistolis , quas subtilis - cius esse nobis persuasum est . Vide Salomon . de Platonis quas vulgo feruntur epistolis . Berol . 1835 . Olympiodorus vit . Plat . ἐπεί δέ δεῖ ὁ φιλόσοφος φιλοδεμω εἰμί ὁ ὁ Φύσις ἔργον , στέλλω καί εἰς Σικελία θεάομαι ὁ κρατήρ ὁ πῦρ , ὁ ἐν ὁ Αἴγνῃ · καί οὖον σικελικός