andronicus-rhodius.de-passionibus-lib-1-sp andronicus_mullach_fpg3_0308.4
( Aristoteles Metaph . lib . VI , cap . 11 pag . , 1036 . b . 32 . ed . Bekker . Vide Bonitz . commentar . p . 341 . Alexander Aphrodisiensis p . 483 , 14 ed . Bonitz . εἰπὼν πρότερον , ὅτι ἐπὶ μὲν τῷ τῆς συλλαβῆς λόγῳ λαμβάνεται τὰ στοιχεῖα διὰ τὸ μὴ εἶναι ὕλης μέρη ἀλλ’ εἴδους , ἐπὶ δὲ τοῦ κύκλου οὐ λαμβάνεται τὰ ἡμικύκλια , ὅτι ἔνυλά εἰσι καὶ μέρη ὕλης , συνειδὲν ἐνστασίν τινα δυναμένην πρὸς τὸν λόγον φέρεσθαι , ἣν παραταθῇσι καὶ λύσι . Ἔφημεν δὲ ἡμεῖς εἰπόντες ὅτε περὶ τῆς συλλαβῆς ἔλεγεν , ὅπως τὰ μὲν ἡμικύκλια ὕλης εἰσὶ μέρη , τὰ δὲ στοιχεῖα οὐκ εἰσίν , καὶ οἶμαι καὶ ταῦτα ἐκεῖνος ἔδει συντάττεσθαι , καὶ ἴσως ὑπὸ μὲν Ἀριστοτέλους συντέτακται ( ἐν οὐδεμιᾷ γὰρ τῶν ἄλλων αὐτοῦ πραγματειῶν εὑρίσκεται τοιούτων τι πεποιηκὸς ὅποια ἐνταῦθα φαίνεται ) ὑπὸ δὲ τοῦ Εὐδήμου κεχωρίσται . Quod coniecit Alexander partem disputationis Aristoteleae ab Eudemo sepositam esse ( κεχωρίσται ) , parum probabile est ; sed eum Eudemi recensionem librorum Metaphysicorum agnoscere apparet . Ad eandem rem pertinet Asclepii locus in Scholiis p . 519 b . 33 ed . Brandis . Ὁ δὲ τρόπος τῆς συντάξεως , ὅτι ἐστὶν ἡ παροῦσα πραγματεία οὐχ ὁμοίως ταῖς ἄλλαις ταῖς τοῦ Ἀριστοτέλους συγκεχωρισμένη , οὐδὲ τὸ ἐστακτὸν τε καὶ συνεχὲς ἔχειν δοκοῦσα , ἀλλὰ τινὰ μὲν λείπει ὡς πρὸς τὸ συνεχὲς τῆς λέξεως , τὰ δὲ ἐξ ἄλλων πραγματειῶν ὁλόκληρα μετενήνεκται , καὶ πολλάκις τὰ αὐτὰ λέγει . Ἀπολογοῦνται δὲ ὑπὲρ τούτου , καὶ καλῶς ἀπολογοῦνται , ὅτι γράφας τὴν παροῦσαν πραγματείαν ἐπεμψεν αὐτὴν Εὐδήμῳ τῷ ἐταίρῳ αὐτοῦ τῷ Ῥοδίῳ , εἶτα ἐκεῖνος ἐνόμισε μὴ εἶναι καλὸν ὡς ἐτυχεν ἐκδοθῆναι εἰς πολλοὺς τῆς αὐτῆς πραγματείας . Ἐν τῷ οὖν μέσῳ χρόνῳ ἐτελεύτησε , καὶ διεφθάρησαν τινὰ τοῦ βιβλίου . Μὴ τολμῶντες δὲ προσθεῖναι οἴκοθεν οἱ μεταγενέστεροι διὰ τὸ πολὺ πᾶν λείπεσθαι τῆς τοῦ ἀνδρὸς ἐνοίας , μετήγαγον ἐκ τῶν ἄλλων αὐτοῦ πραγματειῶν τὰ λείποντα , ἀρμόσαντες ὡς ἤν δυνατόν . ( Intelligit ea quae ex Physicis decimo Metaphysicorum libro inserta leguntur . Cf . Bonitz . commentar . p . 7 . ) Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ἐν τούτοις σωζομένην εὑροὶ ἂν τις τὴν τῶν λεγομένων ἀκολουθίαν . Εἶτα λοιπὸν δεῖ εἰπεῖν καὶ περὶ τοῦ μεγάλου ἄλφα καὶ περὶ τοῦ μικροῦ ἄλφα . Εἰδέναι τοίνυν χρὴ ὅτι δεκατέσσαρα βιβλία ἔγραψεν ὁ Ἀριστοτέλης ἐν τῇ παρούσῃ πραγματείᾳ · μέχρι γὰρ τοῦ ν στοιχείου ἔγραψε καὶ αὐτοῦ . Τινὲς δὲ εἴρηκασιν ὅτι δεκατρία · τὸ γὰρ μεῖζον ἄλφα , περὶ οὗ νῦν πρῶτως διαλέγεται , οὐ φασιν εἶναι αὐτοῦ , ἀλλὰ Πασικλέους τοῦ υἱοῦ Βοήθου , τοῦ ἀδελφοῦ Εὐδήμου , τοῦ ἐταίρου αὐτοῦ . Οὐκ ἔστι δὲ ἀληθές · σώζεται γὰρ ἡ τοῦ Ἀριστοτέλους δεινότης καὶ ἐκ τῆς λέξεως καὶ ἐκ τῆς θεωρίας , καὶ πολὺ πλέον ὅτι μέμνηται αὐτοῦ ἐν τῷ ἐλάττονι ἄλφα .
Lemmas: ( Aristoteles Metaph . lib . VI , cap . 11 pag . , 1036 . b . 32 . ed . Bekker . Vide Bonitz . commentar . p . 341 . Alexander Aphrodisiensis p . 483 , 14 ed . Bonitz . εἶπον πρότερος , ὅτι ἐπί μέν ὁ ὁ συλλαβή λόγος λαμβάνω ὁ στοιχεῖον διά ὁ μή εἰμί ὕλη μέρος ἀλλά εἶδος , ἐπί δέ ὁ κύκλος οὖον λαμβάνω ὁ ἡμικύκλιον , ὅτι ένυλος εἰμί καί μέρος ὕλη , συνοράω ἔνστασις τις δύναμαι πρός ὁ λόγος φέρω , ὅς παρατείνω καί λύσις . φημί δέ ἐγώ εἶπον ὅτε περί ὁ συλλαβή λέγω , ὅπως ὁ μέν ἡμικύκλιον ὕλη εἰμί μέρος , ὁ δέ στοιχεῖον οὐ εἰμί , καί οἴομαι καί οὗτος ἐκεῖνος ἐσθίω συντάσσω , καί ἴσως ὑπό μέν Ἀριστοτέλης συντάσσω ( ἐν οὐδείς γάρ ὁ ἄλλος αὐτός πραγματεία εὑρίσκω τοιοῦτος τίς ποιέω όποιος ἐνταῦθα φαίνω ) ὑπό δέ ὁ Εὔδημος χωρίζω . Quod coniecit Alexander partem disputationis Aristoteleae ab Eudemo sepositam esse ( χωρίζω ) , parum probabile est ; sed eum Eudemi recensionem librorum Metaphysicorum agnoscere apparet . Ad eandem rem pertinet Asclepii locus in Scholiis p . 519 b . 33 ed . Brandis . ὁ δέ τρόπος ὁ σύνταξις , ὅτι εἰμί ὁ πάρειμι πραγματεία οὐ ὁμοίως ὁ ἄλλος ὁ ὁ Ἀριστοτέλης συγχωρίζω , οὐδέ ὁ στακτός τε καί συνεχής ἔχω δοκέω , ἀλλά τις μέν λείπω ὡς πρός ὁ συνεχής ὁ λέξις , ὁ δέ ἐκ ἄλλος πραγματεία ὁλόκληρος μεταφέρω , καί πολλάκις ὁ αὐτός λέγω . ἀπολογέομαι δέ ὑπέρ οὗτος , καί καλῶς ἀπολογέομαι , ὅτι Γράφας ὁ πάρειμι πραγματεία πέμπω αὐτός Εὔδημος ὁ ἑταῖρος αὐτός ὁ Ῥόδιος , εἶτα ἐκεῖνος νομίζω μή εἰμί καλός ὡς τυγχάνω ἐκδίδωμι εἰς πολύς ὁ αὐτός πραγματεία . ἐν ὁ οὖν μέσος χρόνος τελευτάω , καί διαφθείρω τις ὁ βιβλίον . μή τολμάω δέ προστίθημι οἴκοθεν ὁ μεταγενής διά ὁ πολύς πᾶς λείπω ὁ ὁ ἀνήρ ενοια , μετάγω ἐκ ὁ ἄλλος αὐτός πραγματεία ὁ λείπω , ἀρμόζω ὡς ἐάν δυνατός . ( Intelligit ea quae ex Physicis decimo Metaphysicorum libro inserta leguntur . Cf . Bonitz . commentar . p . 7 . ) οὖον μήv ἀλλά καί ἐν οὗτος σῴζω εὑρίσκω εἄν τις ὁ ὁ λέγω ἀκολουθία . εἶτα λοιπός δεῖ εἶπον καί περί ὁ μέγας ἄλφα καί περί ὁ μικρός ἄλφα . οἶδα τοίνυν χρή ὅτι δεκατέσσαρες βιβλίον γράφω ὁ Ἀριστοτέλης ἐν ὁ πάρειμι πραγματεία · μέχρι γάρ ὁ Ν στοιχεῖον γράφω καί αὐτός . Τινές δέ εἴρω ὅτι δεκατρεῖς · ὁ γάρ μείζων ἄλφα , περί ὅς νῦν πρῶτος διαλέγω , οὖον φημί εἰμί αὐτός , ἀλλά Πασικλῆς ὁ υἱός Βόηθος , ὁ ἀδελφός Εὔδημος , ὁ ἑταῖρος αὐτός . οὐ εἰμί δέ ἀληθής · σῴζω γάρ ὁ ὁ Ἀριστοτέλης δεινότης καί ἐκ ὁ λέξις καί ἐκ ὁ θεωρία , καί πολύς πλέω ὅτι μιμνήσκω αὐτός ἐν ὁ μικρός ἄλφα .