andronicus-rhodius.de-passionibus-lib-1-sp andronicus_mullach_fpg3_0193.2
pristinum statum redeuntibus . Erat enim ei persuasum , animam tum unum esse et incorporeum , tum formæ geometricæ speciem habere , quod et Stobæi et Procli testimoniis efficitur . Stobæus Eclog . Phys . lib . I , cap . 41 pag . 860 seq . ed . Heeren . μετὰ δὲ ταῦτα τοὺς εἰς μαθηματικὴν οὐσίαν ἐντιθέντας τὴν οὐσίαν τῆς ψυχῆς καταλέγω διευκρινημένως . " Ἔστι δὴ γένος ἐν τι αὐτῆς τὸ σχῆμα , πέρας δὲ διαστάσεως , καὶ αὐτὴ διόστασις . " Ἐν αὐτοῖς μὲν οὖν τούτοις Σεβήρος ὁ Πλατωνικὸς αὐτὴν ἀφορίσατο κτλ . Proclus in Tim . pag . 186 . E . οὐκ ἄρα ἀνεξέμεθα λέγειν ἡμεῖς οὕτω μέσην αὐτήν , ὡς ἔχουσαν τι καὶ ἀσώματον καὶ σωματικόν , ὡς " Ἐρατοσθένης ὑπέλαβεν , ἡ διάστημα γεωμετρικὸν ἐπὶ τὴν οὐσίαν αὐτῆς ἀναφέρειν , ὡς Σεβήρος . Κράσις γὰρ ἄν ποτε γένοιτο ἀδιαστάτου καὶ διαστάτου καὶ ἀμερίστου καὶ σώματος · οὐδὲ γὰρ σημείου καὶ γραμμῆς · εἰ δὲ μὴ ταύτης , καὶ ἄλλου τινὸς διαστήματος πολλῷ μᾶλλον · μᾶλλον γὰρ τοῦ ἀμεροῦς ἀφέστηκε τὸ τριχὴ μεριστόν , ἢ τὸ μοναχὴ · ἀλλὰ τὴν μὲν νοερὰν οὐσίαν δεῖ μένειν μίαν , τὴν δὲ μεριστὴν ἐκ πολλῶν οὐσιῶν εἶναι , τὴν δὲ ψυχικὴν μίαν καὶ οὐ μίαν , ὡς καὶ τὸ ἐν φυλάττειν ἐν τῷ πληθύνεσθαι καὶ τὸ πλῆθος ἐν τῷ ἐνίζεσθαι · οὐ γὰρ οὕτω διαιρεῖν αὐτὴν τὸν δημιουργόν , ὡς δαπανᾶν τὸ ὅλον εἰς τὴν κατατομήν , ἀλλὰ φυλάττοντα τὸ ἐν αὐτῆς πληθύνειν καὶ τὸ ὅλον μερίζειν , ὅπου γε καὶ ἐν τοῖς σώμασι καὶ ταῦτα πάντα μεριστοῖς οὐσίαι εἶναι τί φησιν ἐν συνεκτικῶν τῶν μερῶν ὁ " Ἐλεάτης ξένος , ( cf . Plat . Soph . p . 245 . A ) καὶ " Ἀριστοτέλης συνιδὼν εἶναι καὶ ἐν τοῖς μεριστοῖς τι διόσωσιν ἀμερὲς · ὥστε πολλῷ μᾶλλον τῆς ψυχῆς τὸ ὅλον καὶ ἐν μένειν ἄν πληθυομένης καὶ μεριζομένης , διότι καὶ ἀμεριστὸς ἐστιν , ὡς φησιν ὁ Τίμαιος . Εἰ δὲ μὴ ἐσώζετο τὸ ἐν αὐτῆς , μόνως ἂν ἤν μεριστὴ · οὕτω καὶ εἰ λέγοις τὸ διανοητικὸν αὐτῆς καὶ δοξαστικὸν δύο εἶναι οὐσίας καὶ ὁμως μίαν εἶναι τὴν ὅλην διανοητικὴν καὶ δοξαστικὴν , οὐκ ἀποστάσαν τοῦ ἑνὸς τῷ καὶ εἰς ἑαυτὴν συννεύειν . " Ἡμεῖς μὲν οὖν ἀπ' αὐτῶν ὀρθῶν ὀρθῶν τῶν Πλάτωνος τὴν ἀμεριστὸν οὐσίαν καὶ τὴν μεριστὴν ἐξηγησάμεθα · τῶν δὲ πρὸ ἡμῶν οἱ μὲν μαθηματικὴν ποιούντες τὴν οὐσίαν τῆς ψυχῆς , ὡς μέσην τῶν τε ψυχικῶν καὶ τῶν ὑπερφυῶν , οἱ μὲν ἀριθμὸν αὐτὴν εἰπόντες ἐκ μονάδος ποιοῦσιν , ὡς ἀμερίστου , καὶ τῆς ἀορίστου δυάδος , ὡς μεριστῆς , οἱ δὲ ὡς γεωμετρικὴν ὑπόστασιν οὖσαν ἐκ σημείου καὶ διαστάσεως , τοῦ μὲν ἀμεροῦς , τῆς δὲ μεριστῆς . Τῆς μὲν προτέρας εἰσὶ δοξῆς οἱ περὶ " Ἀρισταύρον καὶ Νοῦμηνιον καὶ ἄλλοι πλεῖστοι τῶν ἐξηγητῶν , τῆς δὲ δευτέρας Σεβήρος . Enimvero quum Jamblichus apud Stobæum memoria prodidit , Severo animum videre formam geometricam , quæ et intervalli terminus et ipsum intervallum sit : quumque Proclus adjiciat , ani -
Lemmas: pristinum statum redeuntibus . Erat enim ei persuasum , animam tum unum esse et incorporeum , tum formæ geometricæ speciem habere , quod et Stobæi et Procli testimoniis efficitur . Stobæus Eclog . Phys . lib . I , cap . 41 pag . 860 seq . ed . Heeren . μετά δέ οὗτος ὁ εἰς μαθηματικός οὐσία ἐντίθημι ὁ οὐσία ὁ Ψυχή καταλέγω διευκρινημένως . " εἰμί δή γένος ἐν τίς αὐτός ὁ σχῆμα , πέρας δέ διάστασις , καί αὐτός διόστασις . " ἐν αὐτός μέν οὖν οὗτος Σεβήρος ὁ πλατωνικός αὐτός ἀφορίζω κτλ . Proclus in Tim . pag . 186 . E . οὐ ἄρα ἀνέχω λέγω ἐγώ οὗτος μέσος αὐτός , ὡς ἔχω τίς καί ἀσώματος καί σωματικός , ὡς " Ἐρατοσθένης ὑπολαμβάνω , ὁ διάστημα γεωμετρικός ἐπί ὁ οὐσία αὐτός ἀναφέρω , ὡς Σεβήρος . κρᾶσις γάρ ἄν ποτός γίγνομαι ἀδιάστατος καί διαστατόω καί ἀμέριστος καί σῶμα · οὐδέ γάρ σημεῖον καί γραμμή · εἰμί δέ μή οὗτος , καί ἄλλος τις διάστημα πολύς μᾶλλον · μᾶλλον γάρ ὁ ἀμερής ἀφίστημι ὁ τριχή μεριστός , ἢ ὁ μοναχός · ἀλλά ὁ μέν νοερός οὐσία δεῖ μένω εἷς , ὁ δέ μεριστός ἐκ πολύς οὐσία εἰμί , ὁ δέ ψυχικός εἷς καί οὖον εἷς , ὡς καί ὁ ἐν φυλάσσω ἐν ὁ πληθύνω καί ὁ πλῆθος ἐν ὁ ἐνίζω · οὖον γάρ οὗτος διαιρέω αὐτός ὁ δημιουργός , ὡς δαπανάω ὁ ὅλος εἰς ὁ κατατομή , ἀλλά φυλάσσω ὁ ἐν αὐτός πληθύνω καί ὁ ὅλος μερίζω , ὅπου γε καί ἐν ὁ σῶμα καί οὗτος πᾶς μεριστός οὐσία εἰμί τίς φημί ἐν συνεκτικός ὁ μέρος ὁ " Ἐλεάτης ξένος , ( cf . Plat . Soph . p . 245 . A ) καί " Ἀριστοτέλης σύν-εἶδον εἰμί καί ἐν ὁ μεριστός τίς δίδωμι ἀμερής · ὥστε πολύς μᾶλλον ὁ Ψυχή ὁ ὅλος καί ἐν μένω ἄν πληθύω καί μερίζω , διότι καί ἀμέριστος εἰμί , ὡς φημί ὁ Τίμαιος . εἰμί δέ μή σῴζω ὁ ἐν αὐτός , μόνος εἄν ἐάν μεριστός · οὗτος καί εἰμί λέγω ὁ διανοητικός αὐτός καί δοξαστικός δύο εἰμί οὐσία καί ὁμῶς εἷς εἰμί ὁ ὅλος διανοητικός καί δοξαστικός , οὐ ἀφίστημι ὁ εἷς ὁ καί εἰς ἑαυτοῦ συννεύω . " ἐγώ μέν οὖν ἀπό αὐτός ὀρθός ὀρθός ὁ Πλάτων ὁ ἀμέριστος οὐσία καί ὁ μεριστός ἐξηγέομαι · ὁ δέ πρό ἐγώ ὁ μέν μαθηματικός ποιέω ὁ οὐσία ὁ Ψυχή , ὡς μέσος ὁ τε ψυχικός καί ὁ ὑπερφυής , ὁ μέν ἀριθμός αὐτός εἶπον ἐκ μόνος ποιέω , ὡς ἀμέριστος , καί ὁ ἀόριστος δυάς , ὡς μεριστός , ὁ δέ ὡς γεωμετρικός ὑπόστασις εἰμί ἐκ σημεῖον καί διάστασις , ὁ μέν ἀμερής , ὁ δέ μεριστός . ὁ μέν πρότερος εἰμί δόξα ὁ περί " αρισταυρος καί Νουμήνιος καί ἄλλος πλεῖστος ὁ ἐξηγητής , ὁ δέ δύο Σεβήρος . Enimvero quum Jamblichus apud Stobæum memoria prodidit , Severo animum videre formam geometricam , quæ et intervalli terminus et ipsum intervallum sit : quumque Proclus adjiciat , ani -