andronicus-rhodius.de-passionibus-lib-1-sp andronicus_mullach_fpg3_0295.5
ποτε αὐτὸ καὶ ἀποχευθῆναι αὐτοῦ . Ὅτε δὴ τὸ β’ τοῦ γ’ ἀπέλευκται , τότε καὶ τὸ α’ αὐτοῦ ἀποχευχθήσεται . Εἰ δὲ τοῦτο , οὐκ ἐξ ἀνάγκης αὐτῷ ὑπάρχει . Ἄλλα καὶ ἐπὶ τῆς ὧλης δεικνύουσι τοῦτο ἔχον οὕτως · λαβόντες γὰρ τὴν μείζονα καθόλου ἀναγκαίαν ἀποφατικὴν ἢ καταφατικὴν , καὶ τὴν ἐλάττονα καθόλου καταφατικὴν ὑπάρχουσαν δεικνύουσιν ὑπάρχον γινόμενον τὸ συμπέρασμα · τὸ γὰρ ζῷον παντὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης . Ὁ ἄνθρωπος παντὶ κινουμένῳ ὑπαρέτω . Οὐχὲτι τὸ ζῷον παντὶ κινουμένῳ ἐξ ἀνάγκης . Ἐπεὶ τὸ μὲν ἐπιστήμην ἔχειν κατὰ παντὸς γραμματικοῦ ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ γραμματικὸν κατὰ παντὸς ἀνθρώπου ὑπαρχόντος ( leg . ὑπαρέτω ) . Οὐχὲτι τὸ ἐπιστήμην ἔχειν κατὰ παντὸς ἀνθρώπου ἐξ ἀνάγκης . Καὶ τὸ μὲν κινεῖσθαι διὰ σκελῶν κατὰ παντὸς περιπατοῦντος ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ περιπατεῖν παντὶ ἀνθρώπῳ ὑπαρχέτω . Οὐχὲτι δὴ τὸ κινεῖσθαι παντὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης . Καὶ τοῦτο εἰκῶτως γίνεσθαι δοκεῖ . Παραιτητέον δὲ καὶ τὴν ἐπὶ πλέον ἐξέτασιν τοῦ λεγομένου · εἴρηται γὰρ ἡμῖν ἐν τοῖς περὶ τῆς κατὰ τὰς μίξεις διαφοράς Ἀριστοτέλους τε καὶ τῶν ἑταίρων αὐτοῦ γεγραμμένος . Ἄλλα καὶ διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς εἰσὶ τινες οἱ τὸ λεγόμενον ὑπ’ Ἀριστοτέλους ὅτι καλῶς εἴρηται δεικνύναι πειρώμενοι . Ἔστω γὰρ ἡ μῆτις ἐκκειμένη καὶ τὸ μὲν α’ τῷ β’ παντὶ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχέτω , τὸ δὲ β’ παντὶ τῷ γ’ ὑπαρέχτω μόνον . Λέγω δτι τὸ α’ τῷ γ’ ἐξ ἀνάγκης παντὶ . Εἰ γὰρ μή , τὸ ἀντικείμενον ἐνδέχεται τὸ α’ τῷ γ’ τινὶ μὴ ὑπάρχειν , κεῖται δὲ καὶ τὸ α’ παντὶ τῷ β’ ἐξ ἀνάγκης . Γίνεται δὴ ἐν δευτέρῳ σχήματι συζυγία ἐκ καθόλου καταφατικῆς τῆς μειζόνος ἀναγκαίας καὶ ἐπὶ μέρους ἀποφατικῆς ἐνδεχομένης τῆς ἐλάττονος ἐπὶ μέρους ἀποφατικὸν ἐνδεχόμενον συνάγουσα , καθάπερ καὶ Θεοφράτῳ τε καὶ Εὐδήμῳ δοκεῖ . Τὸ ἄρα [ τὸ ] β’ τῷ γ’ ἐνδέχεται τινὶ μὴ ὑπάρχειν , ἀλλ’ ὑπέκειτο παντὶ ὑπάρχειν . Ἔστι πιστωσάσθαι ὅτι τὸ λεγόμενον ὑπ’ Ἀριστοτέλους ὀγίς ἐστι μάλιστα διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς τῆς γινομένης ἐν τρίτῳ σχήματι . Ἐν γὰρ τῇ τοιαύτῃ συζυγίᾳ τῇ ἐν τρίτῳ σχήματι καὶ Ἀριστοτέλει δοκεῖ καὶ τοῖς ἑταίροις αὐτοῦ ἐπὶ μέρους ἀποφατικὸν ἐνδεχόμενον γίνεσθαι τὸ συμπέρασμα . Philoponus fol . XXXII . b . ( cf . Scholia in Aristot . p . 158 . b . 18 ed . Brandis . ) καὶ ὁ μὲν φιλόσοφος ὥσπερ εἴπομεν βούλεται δεῖ τῇ μειζόνι ἀκολουθεῖν τὸ συμπέρασμα , διὸ καὶ ἐνταῦθα οὕτως ἔχουσῶν τῶν προτάσεων ἀναγκαῖον φησι συνδέεσθαι τὸ συμπέρασμα . Οἱ δὲ ἑταῖροι
Lemmas: ποτός αὐτός καί ἀποχέω αὐτός . ὅτε δή ὁ βε ὁ γε ἀπολύω , τότε καί ὁ ὅς αὐτός ἀποχέω . εἰμί δέ οὗτος , οὐ ἐκ ἀνάγκη αὐτός ὑπάρχω . ἄλλος καί ἐπί ὁ ὅλος δείκνυμι οὗτος ἔχω οὕτως · λαμβάνω γάρ ὁ μείζων καθόλου ἀναγκαῖος ἀποφατικός ἢ καταφατικός , καί ὁ μικρός καθόλου καταφατικός ὑπάρχω δείκνυμι ὑπάρχω γίγνομαι ὁ συμπέρασμα · ὁ γάρ ζῷον πᾶς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη . ὁ ἄνθρωπος πᾶς κινέω ὑπαίρω . Οὐχὲτι ὁ ζῷον πᾶς κινέω ἐκ ἀνάγκη . ἐπεί ὁ μέν ἐπιστήμη ἔχω κατά πᾶς γραμματικός ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ γραμματικός κατά πᾶς ἄνθρωπος ὑπάρχω ( leg . ὑπαίρω ) . Οὐχὲτι ὁ ἐπιστήμη ἔχω κατά πᾶς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη . καί ὁ μέν κινέω διά σκέλος κατά πᾶς περιπατέω ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ περιπατέω πᾶς ἄνθρωπος ὑπάρχω . Οὐχὲτι δή ὁ κινέω πᾶς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη . καί οὗτος εἰκῶτως γίγνομαι δοκέω . παραιτητέος δέ καί ὁ ἐπί πλέω ἐξέτασις ὁ λέγω · εἴρω γάρ ἐγώ ἐν ὁ περί ὁ κατά ὁ μίξις διαφορά Ἀριστοτέλης τε καί ὁ ἑταῖρος αὐτός γράφω . ἄλλος καί διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή εἰμί τις ὁ ὁ λέγω ὑπό Ἀριστοτέλης ὅτι καλῶς εἴρω δείκνυμι πειράω . ἔστω γάρ ὁ μῆτις ἔκκειμαι καί ὁ μέν ὅς ὁ βε πᾶς ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , ὁ δέ βε πᾶς ὁ γε ὑπάρχω μόνος . λέγω δ ὁ ὅς ὁ γε ἐκ ἀνάγκη πᾶς . εἰμί γάρ μή , ὁ ἀντίκειμαι ἐνδέχομαι ὁ ὅς ὁ γε τις μή ὑπάρχω , κεῖμαι δέ καί ὁ ὅς πᾶς ὁ βε ἐκ ἀνάγκη . γίγνομαι δή ἐν δύο σχῆμα συζυγία ἐκ καθόλου καταφατικός ὁ μείζων ἀναγκαῖος καί ἐπί μέρος ἀποφατικός ἐνδέχομαι ὁ μικρός ἐπί μέρος ἀποφατικός ἐνδέχομαι συνάγω , καθάπερ καί Θεοφράτῳ τε καί Εὔδημος δοκέω . ὁ ἄρα [ ὁ ] βε ὁ γε ἐνδέχομαι τις μή ὑπάρχω , ἀλλά ὑπόκειμαι πᾶς ὑπάρχω . εἰμί πιστόω ὅτι ὁ λέγω ὑπό Ἀριστοτέλης ὀγίς εἰμί μάλιστα διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή ὁ γίγνομαι ἐν τρίτος σχῆμα . ἐν γάρ ὁ τοιοῦτος συζυγία ὁ ἐν τρίτος σχῆμα καί Ἀριστοτέλης δοκέω καί ὁ ἑταῖρος αὐτός ἐπί μέρος ἀποφατικός ἐνδέχομαι γίγνομαι ὁ συμπέρασμα . Philoponus fol . XXXII . b . ( cf . Scholia in Aristot . p . 158 . b . 18 ed . Brandis . ) καί ὁ μέν φιλόσοφος ὥσπερ εἶπον βούλομαι δεῖ ὁ μείζων ἀκολουθέω ὁ συμπέρασμα , διό καί ἐνταῦθα οὕτως ἔχω ὁ πρότασις ἀναγκαῖος φημί συνδέω ὁ συμπέρασμα . ὁ δέ ἑταῖρος