andronicus-rhodius.de-passionibus-lib-1-sp andronicus_mullach_fpg3_0266.1
γενομένη διαστολὴ γένοι καὶ εἴδει καὶ ἀριθμῷ . Ἡ δτι οὐ μόνον τὰ γένει τὰ αὐτὰ πολλὴν ἐτι διαφορὰν ἀπο-λείπει , ἀλλὰ καὶ τὰ εἴδει ταῦτὰ λεγόμενα , εἰ τῷἀριθμῷ διαφέρει ὡς Πλάτων καὶ Σωκράτης πολλὴν λέγου-σι συμβεβηκότων διαφορὰν , αἱ δὲ κινήσεις αἱ πάλιν καὶπάλιν οὐχ αἱ αὐταί , καὶ τὰ νῦν , καὶ οἱ χρόνοι σχεδὸν τικαὶ τῷ ἀριθμῷ οἱ αὐτοὶ εἰσιν . Οὕτω δὲ καὶ οἱ Πυθαγό-ρειοι τὰ αὐτὰ πως καὶ τῷ ἀριθμῷ τῷ πάλιν καὶ πάλινἐλεγον γίνεσθαι . Οὐδὲν δὲ ἴσως χειρὸν καὶ τῆς Εὐδήμουδύσεως ἐκ τοῦ τρίτου τῶν Φυσικῶν τὰ ἐνταῦθα λεγό-μενα παραφραζούσης ἀκούειν . « Ὁ δὲ αὐτὸς χρόνοςπότερον γίνεται ὥσπερ ἐνιοὶ φασιν ἢ οὐ , ἀπορήσειενἄν τις . Πλεοναχῶς δὴ λεγομένου τοῦ ταύτῳ τῷ μὲνεἴδει φαίνεσθαι γίνεσθαι τὸ αὐτό , ὅσον θέρους καὶ χειμῶνκαὶ αἱ λοιπαὶ ὥραι τε καὶ περίοδοι , ὁμοίως δὲ αἱ κι-νήσεις αἱ αὐταὶ γίνονται τῷ εἴδει · τροπὰς γὰρ καὶἰσημερίας καὶ τὰς λοιπὰς πορείας ὁ ἥλιος ἀποτελεῖ.Εἰ δὲ τις πιστεύσειε τοῖς Πυθαγορείοις , ὡς πάλινταύτῳ ἀριθμῷ , κάγω μυθολογήσω τὸ βαδίσαν ἐγὼνὑμῖν καθημένοις , οὕτω καὶ τὰ ἄλλα πάντα ὁμοίωςἔξει , καὶ τὸν χρόνον εὐλογὸν ἐστι τὸν αὐτὸν εἶναι·μιᾶς γὰρ δὴ καὶ τῆς αὐτῆς κινήσεως , ὁμοίως δὲ καὶπολλῶν τῶν αὐτῶν τὸ πρότερον καὶ ὕστερον ἐν καὶταυτόν , καὶ ὁ τούτων δὴ ἀριθμός . Πάντα ἄρα ταῦτα,ὥστε καὶ ὁ χρόνος . » Καὶ ὅρα ὅτι μίαν καὶ τὴν αὐτὴνλέγει κίνησιν τὴν πάλιν καὶ πάλιν , καὶ τὸ πρότερον καὶἄλλο ὕστερον ἐν καὶ τὸ αὐτό . « Ὅτι δὲ καὶ οὕτως ἄλλοκαὶ ἄλλο τὸ ἀεὶ γινόμενον εἶναι φησι καὶ τῆς κινήσεωςκαὶ τοῦ χρόνου , ἀκούσον οἷα μετ’ ὀλίγον τῶν ἤδη παρατε-θέντων γέγραφε · « ὥσπερ δὲ τῆς κινήσεως τὸ ἀτομὸν ἐστιμὲν , τὸ δὲ παρεληλυθὸς ἔφθει , τὸ δὲ ἐσόμενον οὔπωἔστιν , οὕτω καὶ τοῦ χρόνου τὸ μὲν ἤγετο , τὸ δ’ οὔπωἔστι , τὸ δὲ παρὸν ἐστιν , ἄλλο καὶ ἄλλο γινόμενον ἀεί . ) Cæterum consentanea praecedentibus hæc habetSimplicius fol . 171 . b . τὸ δὲ οὕτω τῷ εἴδει τὸ αὐτό,ὡς κατὰ μηδὲν εἶναι διάφορον , καὶ τῷ ἀριθμῷ πως τὸαὐτὸ δοκεῖ , ὡς καὶ ἐπὶ τῶν μονάδων εἴρηται πρότερον,καὶ μετ’ ὀλίγον τῶν Εὐδήμου μάρτυρα παραθήσομαι . ) 52 . Ἐν δὲ τῷ χρόνῳ πάντα γίνεται καὶ φθείρεται,διὸ καὶ οἱ μὲν σοφώτατον ἐλεγον , ὁ δὲ ΠυθαγόρειοςΠάρων ἀμαθέστατον , ὅτι ἐπιλανθάνονται ἐν τούτῳ,λέγων ὀρθότερον.(Aristoteles Phys . lib . IV , cap . 13 p . 222 . b.17 ed . Bekker . Simplicius fol . 178 . b . Σιμωνίδηςμὲν γὰρ σοφώτατον , ὅτι γίνονται ἐπιστήμονες ὑπὸ χρό-νου , Πάρων δὲ ὁ Πυθαγόρειος ἀμαθέστατον , ὅτι ἐπιλαν-θάνονται ὑπὸ χρόνου . Οὕτος δὲ εἴκειν εἶναι , οὗ καὶΕὐδήμους ἀνωμύμην ἐμνήσθη , λέγων ἐν Ὀλυμπία Σι-μωνίδου τὸν χρόνον ἐπαινούντος ὡς σοφώτατον , ἐπερεναὐτῷ αἱ μαθήσεις γίνονται καὶ αἱ ἀναμνήσεις , παρόντατινὰ τῶν σοφῶν εἰπεῖν · τί δέ , ὦ Σιμωνίδη , οὐχ ἐπι-λανθανόμεθα μέντοι ἐν τῷ χρόνῳ ; καὶ μήποτε καὶπαρὰ Ἀριστοτέλει ἐν τῷ ὁ δὲ Πυθαγόρειος παρὰ τὸΠΑΡΩΝ οὐχ εἶναι ὄνομα κύριον , ἀλλὰ μετοχὴνπαρόντα γὰρ τὸν Πυθαγόρειον τῷ Σιμωνίδῃ λέγοντι,ὅτι σοφώτατος ὁ χρόνος , εἴπειν φασιν ὅτι ἀμαθέστα-τον . Quæ quum ita sint , tamen Πάρων nomenproprium est apud Aristotelem Politicorum , lib . V,cap . 10 . ) 53 . Ἔοικεν οὖν καὶ Ἀρχύτας ὥσπερ καὶ Ἀριστοτέ-λης τὴν τῶν νῦν συνεχῆ καὶ ἀδιάριeton ῥοὴν τίθεσθαιτὸν χρόνον , καὶ τούτων μάλιστα παραδιδόναι τὸν ἐν τῇγενέσει σύστοιχον καὶ κυρίως λεγόμενον χρόνον εἰκόναὄντως τοῦ αἰῶνος . Ὁ δὲ γε Πλάτων καὶ Ἀριστοτέληςἤν ἐσχέτην περὶ χρόνου δόξας , εἴρηται πρότερον.Καὶ Θεόφραστος δὲ καὶ Εὐδήμους οἱ τοῦ Ἀριστοτέλουςἑταῖροι τὰ αὐτὰ φαίνονται τῷ Ἀριστοτέλει περὶ χρό-νου δοξάσαντες τε καὶ διδάξαντες . Ὁ μέντοι Λαμψα-κηνὸς Στράτων αἰτιασάμενος τὸν ὑπ’ Ἀριστοτέλουςτε καὶ τῶν Ἀριστοτέλους ἑταίρων ἀποδοθέντα τοῦχρόνου ὁρισμόν , αὐτὸς καὶ τοῦ Θεοφράστου μαθητὴςὡν τοῦ πάντα ἀκολουθήσαντος τῷ Ἀριστοτέλει , και-νοτέραν ἐδίδαξεν ὁδόν.(Simplicius Comment . in Aristot . Phys . fol.187 . ) 54 . Ἐπεὶ δὲ πᾶσα μεταβολὴ ἐστιν ἐκ τινος εἰς τι(δηλοὶ δὲ καὶ τοῦνομα · μετ’ ἄλλο γὰρ τι καὶ τὸ μὲνπρότερον δηλοῖ , τὸ δ’ ὕστερον ) , μεταβάλλει ἄν τὸ με-ταβάλλον τετραχῶς · ἢ γὰρ ἐξ ὑποκειμένου εἰς ὑποκεί-μενον , ἢ ἐξ ὑποκειμένου εἰς μὴ ὑποκείμενον , ἢ οὐκ ἐξὑποκειμένου εἰς ὑποκείμενον , ἢ οὐκ ἐξ ὑποκειμένουεἰς μὴ ὑποκείμενον . Λέγω δὲ ὑποκείμενον τὸ κατα-φάσει δηλούμενον , ὥστε ἀνάγκη ἐκ τῶν εἰρημένωντρεῖς εἶναι μεταβολάς , τὴν τε ἐξ ὑποκειμένου εἰςὑποκείμενον , καὶ τὴν ἐξ ὑποκειμένου εἰς μὴ ὑποκεί-μενον , καὶ τὴν ἐκ μὴ ὑποκειμένου εἰς ὑποκείμενον.52 . In tempore autem omnia fiunt et corrumpuntur;quapropter nonnulli quidem sapientissimum illud appel-larunt , sed Pythagoreus Paro indoctissimum , quia in eoetiam obliviscantur , rectius dicens.53 . Videtur igitur etiam Archytas æque atque Aristo-teles continuum et inseparabilem rerum præsentiumfluxum tempus statuere , maximeque tradere id quodsimili ortu generatum sit , et proprie appelletur tempus,esse revera æternitatis imaginem . At Plato et Aristotelesquam sententiam de tempore habuerint , supra dictumest . Sed Theophrastus quoque et Eudemus , Aristotelissodales , idem quod Aristoteles de tempore sensisse etpræcepisse videntur . Verum Strato Lampascenus culpatatemporis definitione ab Aristotele ejusque sodalibus pro-dita , ipse quamvis Theophrasti in omnibus rebus Aristo-telem secuti discipulus esset , novam viam ingressus est.54 . Cum autem omnis mutatio e quopiam in quidpiamsit , ( ut ipsum quoque nomen significat : quorum in-terposito alio aliud prius , aliud posterius est ) id quodmutatur , mutari quatuor modis potest . Aut enim e sub -
Lemmas: γίγνομαι διαστολή γίγνομαι καί εἶδος καί ἀριθμός . ὁ δ οὖον μόνος ὁ γένος ὁ αὐτός πολύς ἔτι διαφορά ἀπολείπω , ἀλλά καί ὁ εἶδος οὗτος λέγω , εἰμί τῷἀριθμῷ διαφέρω ὡς Πλάτων καί Σωκράτης πολύς λέγω συμβεβηκός διαφορά , ὁ δέ κινέω ὁ πάλιν καὶπάλιν οὐ ὁ αὐτός , καί ὁ νῦν , καί ὁ χρόνος σχεδόν Τικάι ὁ ἀριθμός ὁ αὐτός εἰμί . οὕτως δέ καί ὁ Πυθαγόρειος ὁ αὐτός πως καί ὁ ἀριθμός ὁ πάλιν καί πάλινἐλεγον γίγνομαι . οὐδείς δέ ἴσως χείρων καί ὁ ευδημουδυσις ἐκ ὁ τρίτος ὁ φυσικός ὁ ἐνταῦθα λέγω παραφράζω ἀκούω . « ὁ δέ αὐτός χρονοςποτερος γίγνομαι ὥσπερ ἔνιοι φημί ἢ οὖον , ἀπορέω τις . πλεοναχός δή λέγω ὁ ταύτος ὁ μὲνεἴδει φαίνω γίγνομαι ὁ αὐτός , ὅσος θέρος καί χειμών ὁ λοιπός ὥρα τε καί περίοδος , ὁμοίως δέ ὁ κινέω ὁ αὐτός γίγνομαι ὁ εἶδος · τροπή γάρ καιισημερια καί ὁ λοιπάς πορεία ὁ ἥλιος ἀποτελεῖ.Εἰ δέ τις πιστεύω ὁ Πυθαγόρειος , ὡς πάλινταύτῳ ἀριθμός , κἀγώ μυθολογέω ὁ βαδίζω εἰμί κάθημαι , οὗτος καί ὁ ἄλλος πᾶς ὁμοίωςἔξει , καί ὁ χρόνος ευλογος εἰμί ὁ αὐτός εἶναι·μιᾶς γάρ δή καί ὁ αὐτός κίνησις , ὁμοίως δέ καιπολυς ὁ αὐτός ὁ πρότερος καί ὕστερος ἐν καταυτός , καί ὁ οὗτος δή ἀριθμός . Πάν ἄρα ταῦτα,ὥστε καί ὁ χρόνος . » καί ὁράω ὅτι εἷς καί ὁ αὐτὴνλέγει κίνησις ὁ πάλιν καί πάλιν , καί ὁ πρότερος ἄκαλλος ὕστερος ἐν καί ὁ αὐτός . « ὅτι2 δέ καί οὕτως ἄλλοκαὶ ἄλλος ὁ ἀεί γίγνομαι εἰμί φημί καί ὁ κινέω ὁ χρόνος , ἀκούω οἷος μετά ὀλίγος ὁ ἤδη παρατίθημι γράφω · « ὥσπερ δέ ὁ κίνησις ὁ ἄτομος στίζω , ὁ δέ παρέρχομαι φθάνω , ὁ δέ εἰμί οὔπως , οὗτος καί ὁ χρόνος ὁ μέν ἄγω , ὁ δέ οὔπως , ὁ δέ πάρειμι εἰμί , ἄλλος καί ἄλλος γίγνομαι ἀεί . ) Cæterum consentanea praecedentibus hæc habetSimplicius fol . 171 . b . ὁ δέ οὗτος ὁ εἶδος ὁ αὐτός κατά μηδείς εἰμί διάφορος , καί ὁ ἀριθμός πως αὐτός δοκέω , ὡς καί ἐπί ὁ μόνος εἴρω πρότερος μετά ὀλίγος ὁ Εὔδημος μάρτυς παρατίθημι . ) 52 . ἐν δέ ὁ χρόνος πᾶς γίγνομαι καί φθείρεται,διὸ καί ὁ μέν σοφός λέγω , ὁ δέ Πυθαγόρειος ἀμαθής , ὅτι ἐπιλανθάνομαι ἐν τούτῳ,λέγων ὁράω Phys . lib . IV , cap . 13 p . 222 . b.17 ed . Bekker . Simplicius fol . 178 . b . Σιμωνίδηςμὲν γάρ σοφός , ὅτι γίγνομαι ἐπιστήμων ὑπό χρόνος , Πάρων δέ ὁ Πυθαγόρειος ἀμαθής , ὅτι ἐπιλανθάνομαι ὑπό χρόνος . οὗτος δέ εἴκω εἰμί , ὅς καιευδημος ἀναμύω μιμνήσκω , λέγω ἐν Ὀλυμπία Σιμωνίδης ὁ χρόνος ἐπαινέω ὡς σοφός , ἐπερεναὐτῷ ὁ μανθάνω γίγνομαι καί ὁ ἀναμιμνήσκω , παρόντατινὰ ὁ σοφός εἶπον · τίς δέ , εἰμί Σιμωνίδης , οὐ ἐπιλανθάνομαι μέντοι ἐν ὁ χρόνος ; καί μήποτε καπαρός Ἀριστοτέλης ἐν ὁ ὁ δέ Πυθαγόρειος παρά ΡΟ οὐ εἰμί ὄνομα κύριος , ἀλλά μετοχηνπαροειντα γάρ ὁ Πυθαγόρειος ὁ Σιμωνίδης λέγω σοφός ὁ χρόνος , εἶπον φημί ὅτι ἀμαθής . Quæ quum ita sint , tamen Πάρων nomenproprium est apud Aristotelem Politicorum , lib . V,cap . 10 . ) 53 . ἔοικα οὖν καί Ἀρχύτας ὥσπερ καί Ἀριστοτέλης ὁ ὁ νῦν συνεχής καί ἀείδω ῥοή τίθημι χρόνος , καί οὗτος μάλιστα παραδίδωμι ὁ ἐν τῇγενέσει σύστοιχος καί κύριος λέγω χρόνος ἔοικα ὁ αἰών . ὁ δέ γε Πλάτων καί Ἀριστοτέλης ἔχω περί χρόνος δόξα , εἴρω πρότερον.Καὶ Θεόφραστος δέ καί Εὔδημος ὁ ὁ αριστοτελουςεταιροος ὁ αὐτός φαίνω ὁ Ἀριστοτέλης περί χρόνος δοξάζω τε καί διδάσκω . ὁ μέντοι Λαμψακηνός Στράτων αἰτιάομαι ὁ ὑπό Ἀριστοτέλουςτε καί ὁ Ἀριστοτέλης ἑταῖρος ἀποδίδωμι τουχρονος ὁρισμός , αὐτός καί ὁ Θεόφραστος μαθητὴςὡν ὁ πᾶς ἀκολουθέω ὁ Ἀριστοτέλης , καινός διδάσκω ὅδε Comment . in Aristot . Phys . fol.187 . ) 54 . ἐπεί δέ πᾶς μεταβολή εἰμί ἐκ τις εἰς τι(δηλοὶ δέ καί τοὔνομα · μετά ἄλλος γάρ τίς καί ὁ μενπροτερος δηλόω , ὁ δέ ὕστερος ) , μεταβάλλω ἄν ὁ μεταβάλλω τετραχῶς · ἢ γάρ ἐκ ὑπόκειμαι εἰς ὑπόκειμαι , ἢ ἐκ ὑπόκειμαι εἰς μή ὑπόκειμαι , ἢ οὐ εξυποκειμαι εἰς ὑπόκειμαι , ἢ οὐ ἐκ υποκειμενουιος μή ὑπόκειμαι . λέγω δέ ὑπόκειμαι ὁ κατάφασις δηλέομαι , ὥστε ἀνάγκη ἐκ ὁ λέγω εἰμί μεταβολή , ὁ τε ἐκ ὑπόκειμαι ειςυποκειμαι , καί ὁ ἐκ ὑπόκειμαι εἰς μή ὑπόκειμαι , καί ὁ ἐκ μή ὑπόκειμαι εἰς ὑπόκειμαι . In tempore autem omnia fiunt et corrumpuntur;quapropter nonnulli quidem sapientissimum illud appel-larunt , sed Pythagoreus Paro indoctissimum , quia in eoetiam obliviscantur , rectius dicens.53 . Videtur igitur etiam Archytas æque atque Aristo-teles continuum et inseparabilem rerum præsentiumfluxum tempus statuere , maximeque tradere id quodsimili ortu generatum sit , et proprie appelletur tempus,esse revera æternitatis imaginem . At Plato et Aristotelesquam sententiam de tempore habuerint , supra dictumest . Sed Theophrastus quoque et Eudemus , Aristotelissodales , idem quod Aristoteles de tempore sensisse etpræcepisse videntur . Verum Strato Lampascenus culpatatemporis definitione ab Aristotele ejusque sodalibus pro-dita , ipse quamvis Theophrasti in omnibus rebus Aristo-telem secuti discipulus esset , novam viam ingressus est.54 . Cum autem omnis mutatio e quopiam in quidpiamsit , ( ut ipsum quoque nomen significat : quorum in-terposito alio aliud prius , aliud posterius est ) id quodmutatur , mutari quatuor modis potest . Aut enim e sub -