andronicus-rhodius.de-passionibus-lib-1-sp andronicus_mullach_fpg3_0242.1
ἡ ἀπὸ διαιρέσεως λέγων · ἐπὶ μὲν οὖν τῶν τῷ λόγῳ πολλῶν ὡς εἴρηται ψοντο · τι ποιεῖν οὐς ὑστέρους εἴρηκε τῶν ἀρχαίων , οἱ μὲν ἀφαιροῦντες τὸ ἐστιν ἀπὸ τῶν συμβεδηκότων , οἱ δὲ παρεκκλίνοντες καὶ μεταρρυθμίζοντες τὴν λέξιν , ἐπὶ δὲ τοῦ ὡς ὅλου καὶ μέρους οὐκ ἔχοντες τοιαύτην ἔνστασιν πρὸς τὸ σῶφρημα , ἐνεδίδωσαν . Ἔστι δέ , φησί , τὸ ὅλον ἐν τε καὶ πολλά , οὐ κατὰ ταὐτὸν μέν , ἀλλ’ ἐντελεχεία μὲν ἐν , δυνάμει δὲ πολλά , ὥστε εἰ μέλλει καὶ ἡ ἀπὸ τῶν συμβεδηκότων ἀπορία λύεσθαι , καλῶς ὁ Πορφύριος τὸ ὑπὸ τοῦ Ἀριστοτέλους ἠνιγμένον διὰ τοῦ ὡς μοναχῶς λεγομένου ἢ τοῦ ἑνὸς ἢ τοῦ ὄντος , πολλά δὲ τὰ ὄντα ἐνόησέ τε καὶ ἐξήρηνεν ἐνδειξαμένου μὲν πως καὶ τοῦ Εὐδήμου το τοιούτο καὶ αὐτοῦ δὲ τὴν λύσιν εἰς τὸ δύναμαι καὶ ἐνέργειαν κατακλείσαντος . Οὐδὲν δὲ ἴσως χειρὸν καὶ τὰ Εὐδήμου παραθέσθαι πλείονος τῶν λεγομένων ἐπιστάσεως ἔνεκα . Ἔχει δὲ ὧδε ἡ μετὰ τὰς ἀπαντήσεις λέξις τὰς πρὸς τὰ τοῦ ἑνὸς σημαίνουμένα . α Ἄρα οὖν τοῦτο μὲν οὐκ ἐστίν ἐν , ἐν δὲ τί ἐστι ; Τοῦτο γὰρ ἠπορεῖτο , καὶ Ζήνωνά φασί λέγειν εἰ τις αὐτῷ τὸ ἐν ἀποδοῖη τί ποτέ ἐστιν , ἕξειν τὰ ὄντα λέγειν , διὰ τὸ τῶν μὲν αἰσθητῶν ἕκαστον κατηγορικῶς πολλά λέγεσθαι καὶ μερισμῷ , τῶν δὲ στιγμὴν μηδὲ ἐν τιθέναι ( alii τι εἶναι ) . Ὁ γὰρ μᾶτε προστιθέμενον οὐξεί μᾶτε ἀφαιρούμενον μετοῖ , οὐχ ὡστο τῶν ὄντων εἶναι . Εἰ δὲ τις καὶ τὰς λοιπὰς προσηγρίας ( Brandis . κατηγορίας ) προσπετιθεῖ , πιστότερον ἂν κατασκευάσειν ἐπὶ τῶν λόγον . Οὐ φαίνεται γὰρ οὔτε οὐσίαν , οὔτε ποιὸν ἢ στιγμὴ ποιούσα , οὔτε ἄλλο τῶν κατὰ τὰς διαιρέσεις οὐδέν . Εἰ δὲ ἡ μὲν στιγμὴ τοιούτον , ἡμῶν δ’ ἕκαστος πολλά λέγεται εἶναι οἷον λευκός , μουσικὸς ἕτερα ἕτερα , ὁμοίως δὲ καὶ ὁ λίθος · ἀπειρες γὰρ ἢ ὁραῖσις ἕκαστον , πῶς ἂν εἴη τὸ ἐν ; Πρὸς μὲν οὖν τὰς κατηγορίας ἕνιοι μὲν οὐκ ὡντο δεῖν τὸ ἐστιν ἐπιλέγειν , ὧν καὶ Λυκόφρων ἦν , ἀλλ’ ἀνθρώπων μὲν ἐλεγον εἶναι , ἀνθρώπων δὲ λευκὸν εἶναι οὐχ ἔφασαν , ὁμοίως δὲ καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον · οὐδαμοῦ γὰρ τὸ εἶναι προσήπτον , ἀλλ’ ἐν ἢ καὶ’ ἕκαστον ( add . ἐλεγον ) . Πλάτων δὲ τὸ ἐστιν οὐχ ὡστο σημαίνειν ὅπερ ἐπὶ τοῦ ἀνθρώπου , ἀλλ’ ὡσπερ τὸ φρόνιμός ἐστι τὸ φρονεῖν καὶ τὸ χαλθῶνος ἐστι τὸ καθῆσθαι , οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἕχει καὶ εἰ μὴ κείται ὀνόματα . Πρὸς μὲν οὖν τὰ κατηγορικῶς πολλά ἰούντα τὸ ἐν τούτων ἀπήντων τὸν τρόπον , πρὸς δὲ τὰ κατὰ μερισμὸν οὐχ εὐπόρουν . Ἔστι δέ , ὡς ἔοικε , τὸ διωρίζειν ἕκαστον ποσαχῶς λέγεται , μέγα πρὸς ἀλήθειαν . Πλάτων τε γὰρ εἰσαγαγὼν τὸ δισσὸν πολλάς ἀπορίας ἕλυσε πραγμάτων , ὧν ( leg . ἐφ’ ὧ ) νῦν οἱ σοφισταὶ καταφεύγουσι , ὡσπερ ἐπὶ τὰ εἴδη , καὶ πρὸς τοὺς τοῦνομα τῶν λόγων ἀμύρους . Πρὸς δὲ τὴν τοῦ ἑνὸς ἀπορίαν ἄκως ἐφάνη ἢ τοῦ ὄντος διαίρεσις . Ἦν δ’ αὐτὴ τοῖς φιλοσοφοῦσιν ἐμπόδιος , καὶ ἐπὶ μικρὸν ἐχρῶντο αὐτῇ . Ἔστι δὲ σοφὸν τὸ καλῶς ἐκάστῳ χρήσθαι . Οἱ τε γὰρ ταῖς ἀρχαῖς χρώμενοι οὐδὲν προάγουσιν ( ἢ γὰρ ἀρχὴ πολύςουν ) οὐ τε [ τὰς ] μὴ ἀρχὰς ποιούμενοι ἀδυνατοῦσι ποιεῖναι διὰ τὸ μὴ ἕχειν ἀφ’ οὗ . Ἐνέργεια δὲ καὶ δυνάμει ἐπιστήμονας μέ , ἐλεγον καὶ ἀνδρείους καὶ δσα τοιαῦτα , ἐν δὲ οὐκ ἐλεγον οὐδὲ πολλά . Φαίνεται δὲ περὶ πάντα δὴς εἶπειν ἢ διάρεσις αὕτη . Εἰ γὰρ δέοι ἡμᾶς τούς καθεδόντας ἀριθμεῖν , εὐθὲς μὲν ἀνθρώπων καὶ ἵππων καταριθμήσομεν , καὶπερ πολλῶν οὐ καθευδόντων εἰς τὴν δύναμιν αὐτῶν ἀποβλέποντες , περὶ τῶν ἰχθύων δὲ ἀπορήσομεν καὶ βαδιούμεν εἰς τοὺς ἄλιείς . Ἐν δὲ τῇ οἰκίᾳ τοὺς καθευδόντας ἀριθμοῦντες πολλοὺς παραλείφομεν ἀνθρώπους καὶ ἵππους , ἄντερ ὧσι καὶ μὴ καθεύδωσι . Δῆλον οὖν ὡς πρότερον εἰς τὴν δύναμιν , ὑστερον δὲ εἰς τὴν ἐνέργειαν ἀποβλέπομεν · οὕτω δὴ καὶ ἐν τε καὶ πολλὰ καὶ δυνάμει καὶ ἐνέργειά ἐστιν . Ἐνέργεια μὲν οὖν ἀμφω οὐδέποτε τῷ αὐτῷ ὑπάρχει . Φαίνεται δὲ τοῦτο ἀτοπον , τὸ δὲ ἐνέργειά ἐν δυνάμει πολλὰ ἐστιν , εἴπερ τῶν μεριστῶν ἐστιν . Οὐδὲν δὲ ἀτόπον . Οὐ γὰρ ἐνταῦτα ταῦτά ἐστιν . Οὐτὸν δὲ καὶ ἐν τῷ αὐτῷ λῶθ πολλὰ ἐσται , οἷον Ἐρμῆς , Ἡρακλῆς , μυρία ἕτερα . Δυνάμει γὰρ ἐστι πάντα ταῦτα ἐν τούτῳ , ἐνέργειά δὲ ἐν μόνον · τὰ δὲ ἐνέργειά πολλὰ οὐκ ἐστι δυνάμει ἐν , ἀλλ’ ὁσα σύγκειται ἐν ἐνί , οἷον ἐστάναι , καθῆσθαι . Δυνάμει γὰρ ἕκα περὶ τὸ ἐν εἴη ἂν , ἐνέργειά δὲ οὔ . Εἰ δὲ παρὴν Ζήνων , ἐλέγομεν ἂν πρὸς αὐτὸν περὶ τοῦ ἑνὸς , ἐνέργειά ὅτι οὐκ ἐστι πολλά . Τὸ μὲν γὰρ κυρίως αὐτῇ ὑπάρχει , τὰ δὲ κατὰ δύναμιν . Οὕτως οὖν ἐν καὶ πολλὰ τὸ αὐτὸ γίνεται , ἐνέργειά δὲ ὅστερον μόνον , δμα δὲ ἀμφω οὐδέποτε . α Εἰ δὲ συνεπεῖθομεν αὐτὸν ταῦτα λέγοντες , ἠξιοῦμεν ἂν τὴν ὑπόσχεσιν ἀποδιδόναι , ἐν ἧ ὁ μέν τοῦ Ζήνωνος λόγος ἄλλος τις ἔοικεν οὕτος εἶναι παρ’ ἐκεῖνον τὸν ἐν βιβλίῳ γερόμενον , οὐ·καὶ ὁ Πλάτων ἐν τῷ Παρμενίδῃ μέμνηται · ἐκεῖ μὲν γὰρ ὅτι οὐκ ἐστι πολλά , δείκνυσι βοηθῶν ἐκ τοῦ ἀντικειμένου τῷ Παρμενίδῃ ἐν εἶναι λέγοντι , ἐνταῦθα δέ , ὡς ὁ Ἐλδημὸς φησι , καὶ ἀνθρεῖ τὸ ἐν . Τὴν γὰρ στιγμὴν ὡς τὸ ἐν εἶναι λέγει , τὰ δὲ πολλὰ εἶναι συγχωρεῖ . Ὁ μέντοι Ἀλέξανδρος καὶ ἐνταῦθα τοῦ Ζήνωνος ὡς τὰ πολλὰ ἀναιροῦντος μεμνήσθαι τὸν Εὐδήμον ὀκται · ὡς γὰρ ἴστορει , φησιν Εὐδήμος , Ζήνων ὁ Παρμενίδου γνώριμος , ἐπειρᾶτο δεῖκνύναι , ὅτι μὴ οἷόν τε τὰ ὄντα πολλὰ εἶναι τῷ μηδὲν εἶναι ἐν τοῖς οὕσιν ἐν , τὰ δὲ πολλὰ πλήθος εἶναι ἐνάδων . Καὶ ὅτι μὲν οὐχ ὡς τὰ πολλὰ ἀναιροῦντος Ζήνωνος Εὐδήμος μέμνηται νῦν , δῆλον ἐκ τῆς αὐτοῦ λέξεως , οἶμαι δὲ μᾶτε ἐν τῷ Ζήνωνος βιβλίῳ τοιούτων ἐπιχείρημα φέρεσθαι , ὧν ὁ Ἀλέξανδρος φησι . Καὶ τοῦτο δὲ ἐκ τῶν εἰρημένων δῆλον , ὅτι καὶ ὁ Εὐδήμος τὴν ἀπορίαν ἀπὸ τῆς τοῦ δυνάμεν καὶ ἐνεργεῖν διαφορᾶς ἕλυσε · ἐνδεικνύται δὲ ἴσως καὶ τὴν ἀπὸ τῆς τοῦ ὄντος διαφορᾶς λύσιν ὁ Εὐδήμος ἐν οἷς φησι · α Πρὸς δὲ τὴν τοῦ ἑνὸς ἀπορίαν ἄκως ἐφάνη ἢ τοῦ ὄντος διαίρεσις . Ἦν δὲ αὕτη τοῖς φιλοσοφοῦσιν ἐμπόδιος , καὶ ἐπὶ μικρὸν χρόνον ἐχρῶντο
Lemmas: ὁ ἀπό διαίρεσις λέγω · ἐπί μέν οὖν ὁ ὁ λόγος πολύς ὡς εἴρω ψοντο · τίς ποιέω οὖς ὕστερος εἴρω ὁ ἀρχαῖος , ὁ μέν ἀφαιρέω ὁ εἰμί ἀπό ὁ συμβαίνω , ὁ δέ παρεκκλίνων καί μεταρρυθμίζω ὁ λέξις , ἐπί δέ ὁ ὡς ὅλος καί μέρος οὐ ἔχω τοιοῦτος ἔνστασις πρός ὁ σῶφρημα , ἐνδίδωμι . εἰμί δέ , φημί , ὁ ὅλος ἐν τε καί πολύς , οὖον κατά αὐτός μέν , ἀλλά ἐντελέχεια μέν ἐν , δύναμις δέ πολύς , ὥστε εἰμί μέλλω καί ὁ ἀπό ὁ συμβαίνω ἀπορία λύω , καλῶς ὁ Πορφύριος ὁ ὑπό ὁ Ἀριστοτέλης ᾐνιγμένον διά ὁ ὡς μοναχός λέγω ἢ ὁ εἷς ἢ ὁ εἰμί , πολύς δέ ὁ εἰμί νοέω τε καί ξηραίνω ἐνδείκνυμι μέν πως καί ὁ Εὔδημος ὁ τοιοῦτος καί αὐτός δέ ὁ λύσις εἰς ὁ δύναμαι καί ἐνέργεια κατακλείω . οὐδείς δέ ἴσως χείρων καί ὁ Εὔδημος παρατίθημι πλείων ὁ λέγω ἐπίστασις ἕνεκα . ἔχις δέ ὧδε ὁ μετά ὁ ἀπαντάω λέξις ὁ πρός ὁ ὁ εἷς σημαίνω . ὅς ἄρας οὖν οὗτος μέν οὐ εἰμί ἐν , ἐν δέ τίς εἰμί ; οὗτος γάρ ἀπορέω , καί Ζήνων φημί λέγω εἰμί τις αὐτός ὁ ἐν ἀποδίδωμι τίς ποτός εἰμί , ἔχω ὁ εἰμί λέγω , διά ὁ ὁ μέν αἰσθητής ἕκαστος κατηγορικός πολύς λέγω καί μερισμός , ὁ δέ στιγμή μηδέ ἐν τίθημι ( alii τίς εἰμί ) . ὁ γάρ Μάτε προστίθημι οὐξεί Μάτε ἀφαιρέω μέτειμι , οὐ ὡστο ὁ εἰμί εἰμί . εἰμί δέ τις καί ὁ λοιπάς προσηγρίας ( Brandis . κατηγορία ) προσπέτομαι , πιστός1 εἄν κατασκευάζω ἐπί ὁ λόγος . οὖον φαίνω γάρ οὔτε οὐσία , οὔτε ποιός ἢ στιγμή ποιέω , οὔτε ἄλλος ὁ κατά ὁ διαίρεσις οὐδείς . εἰμί δέ ὁ μέν στιγμή τοιοῦτος , ἐγώ δέ ἕκαστος πολύς λέγω εἰμί οἷος λευκός , μουσικός ἕτερος ἕτερος , ὁμοίως δέ καί ὁ λίθος · άπειρος γάρ ἢ ὁράω ἕκαστος , πῶς εἄν εἰμί ὁ ἐν ; πρός μέν οὖν ὁ κατηγορία ἔνιοι μέν οὐ ἀρτύω δήω ὁ εἰμί ἐπιλέγω , ὅς καί Λυκόφρων εἰμί , ἀλλά ἄνθρωπος μέν λέγω εἰμί , ἄνθρωπος δέ λευκός εἰμί οὐ φημί , ὁμοίως δέ καί ὁ ἄλλος ἕκαστος · οὐδαμοῦ γάρ ὁ εἰμί προσάπτω , ἀλλά ἐν ἢ καὶι ἕκαστος ( add . λέγω ) . Πλάτων δέ ὁ εἰμί οὐ ὡστο σημαίνω ὅσπερ ἐπί ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά ὡς ὁ φρόνιμος εἰμί ὁ φρονέω καί ὁ χαλθῶνος εἰμί ὁ κάθημαι , οὗτος καί ἐπί ὁ ἄλλος ἕχω καί εἰμί μή κεῖμαι ὄνομα . πρός μέν οὖν ὁ κατηγορικός πολύς ἰόω ὁ ἐν οὗτος ἀπαντάω ὁ τρόπος , πρός δέ ὁ κατά μερισμός οὐ εὐπορέω . εἰμί δέ , ὡς ἔοικα , ὁ διορίζω ἕκαστος ποσαχῶς λέγω , μέγας πρός ἀλήθεια . Πλάτων τε γάρ εἰσάγω ὁ δισσός πολύς ἀπορία λύω πρᾶγμα , ὅς ( leg . ἐπί ἵημι ) νῦν ὁ σοφιστής καταφεύγω , ὡς ἐπί ὁ εἶδος , καί πρός ὁ τοὔνομα ὁ λόγος ἄμυρος . πρός δέ ὁ ὁ εἷς ἀπορία Ἀκώς φαίνω ἢ ὁ εἰμί διαίρεσις . ἦς δέ αὐτός ὁ φιλοσοφέω ἐμπόδιος , καί ἐπί μικρός χράω αὐτός . εἰμί δέ σοφός ὁ καλῶς ἕκαστος χράω . ὁ τε γάρ ὁ ἀρχή χράω οὐδείς προάγω ( ἢ γάρ ἀρχή πολύων ) οὖον τε [ ὁ ] μή ἀρχή ποιέω ἀδυνατέω ποιέω διά ὁ μή ἔχω ἀπό ὅς . ἐνέργεια δέ καί δύναμις ἐπιστήμων ἐγώ , λέγω καί ἀνδρεῖος καί δσοι τοιοῦτος , ἐν δέ οὐ λέγω οὐδέ πολύς . φαίνω δέ περί πᾶς δήω εἶπον ἢ δίαρσις οὗτος . εἰμί γάρ δήω ἐγώ ὁ καθίημι ἀριθμέω , εὐθύς μέν ἄνθρωπος καί ἵππος καταριθμέω , καίπερ πολύς οὖον καθεύδω εἰς ὁ δύναμις αὐτός ἀποβλέπω , περί ὁ ἰχθύς δέ ἀπορέω καί βαδίζω εἰς ὁ ἁλιεύς . ἐν δέ ὁ οἰκίον ὁ καθεύδω ἀριθμέω πολύς παραλείφω ἄνθρωπος καί ἵππος , Άντερ ἵημι καί μή καθεύδω . Δῆλος οὖν ὡς πρότερος εἰς ὁ δύναμις , ὕστερος δέ εἰς ὁ ἐνέργεια ἀποβλέπω · οὗτος δή καί ἐν τε καί πολύς καί δύναμις καί ἐνέργεια εἰμί . ἐνέργεια μέν οὖν ἄμφω οὐδέποτε ὁ αὐτός ὑπάρχω . φαίνω δέ οὗτος ἄτοπος , ὁ δέ ἐνέργεια ἐν δύναμις πολύς εἰμί , εἴπερ ὁ μεριστός εἰμί . οὐδείς δέ ἄτοπος . οὖον γάρ ἐνταῦθα οὗτος εἰμί . οὐτός δέ καί ἐν ὁ αὐτός λανθάνω πολύς εἰμαι , οἷος Ἑρμῆς , Ἡρακλῆς , μυρίος ἕτερος . Δύναμις γάρ εἰμί πᾶς οὗτος ἐν οὗτος , ἐνέργεια δέ ἐν μόνος · ὁ δέ ἐνέργεια πολύς οὐ εἰμί δύναμις ἐν , ἀλλά ὅσος σύγκειμαι ἐν ἐν , οἷος ἵστημι , κάθημαι . Δύναμις γάρ ἕκατι περί ὁ ἐν εἰμί εἄν , ἐνέργεια δέ οὖον . εἰμί δέ πηρός Ζήνων , λέγω εἄν πρός αὐτός περί ὁ εἷς , ἐνέργεια ὅτι οὐ εἰμί πολύς . ὁ μέν γάρ κύριος αὐτός ὑπάρχω , ὁ δέ κατά δύναμις . οὕτως οὖν ἐν καί πολύς ὁ αὐτός γίγνομαι , ἐνέργεια δέ ὅστερον μόνος , ΔΜΑ δέ ἄμφω οὐδέποτε . ὅς εἰμί δέ συνεπιτίθημι αὐτός οὗτος λέγω , ἀξιόω εἄν ὁ ὑπόσχεσις ἀποδίδωμι , ἐν ἧ ὁ μέν ὁ Ζήνων λόγος ἄλλος τις ἔοικα οὗτος εἰμί παρά ἐκεῖνος ὁ ἐν βιβλίον γίγνομαι , οὐ·καὶ ὁ Πλάτων ἐν ὁ Παρμενίδης μιμνήσκω · ἐκεῖ μέν γάρ ὅτι οὐ εἰμί πολύς , δείκνυμι βοηθός ἐκ ὁ ἀντίκειμαι ὁ Παρμενίδης ἐν εἰμί λέγω , ἐνταῦθα δέ , ὡς ὁ Ἐλδημὸς φημί , καί ἀνθρεῖ ὁ ἐν . ὁ γάρ στιγμή ὡς ὁ ἐν εἰμί λέγω , ὁ δέ πολύς εἰμί συγχωρέω . ὁ μέντοι Ἀλέξανδρος καί ἐνταῦθα ὁ Ζήνων ὡς ὁ πολύς ἀναιρέω μιμνήσκω ὁ Εὔδημος Οκτάι · ὡς γάρ ἱστορέω , φημί Εὔδημος , Ζήνων ὁ Παρμενίδης γνώριμος , πειράω δείκνυμι , ὅτι μή οἷος τε ὁ εἰμί πολύς εἰμί ὁ μηδείς εἰμί ἐν ὁ εἰμί ἐν , ὁ δέ πολύς πλήθος εἰμί ἐνᾴδω . καί ὅτι μέν οὐ ὡς ὁ πολύς ἀναιρέω Ζήνων Εὔδημος μιμνήσκω νῦν , δῆλος ἐκ ὁ αὐτός λέξις , οἴομαι δέ Μάτε ἐν ὁ Ζήνων βιβλίον τοιοῦτος ἐπιχείρημα φέρω , ὅς ὁ Ἀλέξανδρος φημί . καί οὗτος δέ ἐκ ὁ εἴρω δῆλος , ὅτι καί ὁ Εὔδημος ὁ ἀπορία ἀπό ὁ ὁ δύναμαι καί ἐνεργέω διαφορά λύω · ἐνδείκνυμι δέ ἴσως καί ὁ ἀπό ὁ ὁ εἰμί διαφορά λύσις ὁ Εὔδημος ἐν ὅς φημί · ὅς πρός δέ ὁ ὁ εἷς ἀπορία Ἀκώς φαίνω ἢ ὁ εἰμί διαίρεσις . ἦς δέ οὗτος ὁ φιλοσοφέω ἐμπόδιος , καί ἐπί μικρός χρόνος χράω