andronicus-rhodius.de-passionibus-lib-1-sp andronicus_mullach_fpg3_0192.1
τὸν τοῦ κόσμου δημιουργὸν οἱ τὸν κόσμον ποτὲ μὴ εἶναι λέγοντες . Εἰ γὰρ οὗτος ποτὲ οὐκ ἦν , ἐκεῖνος ποτὲ οὐκ ἐποίησε . Ἄμα γὰρ ὁ ποιούμενος καὶ τὸ ποιῶν . Εἰ δὲ ποτὲ οὐκ ἐποίησε , δυναμένῳ ἢν τότε ποιῶν . Εἰ δὲ δύναται , ἀτελὴς ἦν καὶ ὑστερον τέλειος , ὅτε ἐποίησε . Εἰ δὲ τὸ πρότερον ἐστὶ καὶ τὸ ὑστερον περὶ αὐτόν , ὅλην , ὡς οὐκ ἦν τῶν αἰωνίως ἐνεργούντων , ἀλλὰ κατὰ χρόνον ἐκ τοῦ μὴ ποιεῖν εἰς τὸ ποιεῖν μεταστάς . Ἄλλὰ μὴν αὐτὸς παράγει τὸν χρόνον . Πῶς οὖν ἐνέργειαν ἔχων χρόνου δεομένην διὰ τῆς ἐνεργείας ταύτης ; Πότε γὰρ ποιεῖ τὸν χρόνον , ὃς δεῖται , ἵνα ποιήσῃ χρόνον , ὃν παράγῃ ; Τοῦτο μὲν οὖν οὐκ ἂν ἄλλως ἔχοι · μετὰ δὲ ταύτην τὴν δοξὰν ἐπισκεψόμεθα Σέβηρον , ὃς φησιν ἀπλῶς μὲν ἀίδιον εἶναι τὸν κόσμον , τοῦτον δὲ τὸν νῦν ὄντα καὶ οὕτω κινούμενον γενητόν . Ἀνακυκλήσεις γὰρ εἶναι διττάς , ὡς ἐδείξεν ὁ Ἐλεατέας ξένος ( cf . Platon . Politic . pag . 270 . B ) , τὴν μὲν , ἣν νυνὶ περιπορεύεται τὸ πᾶν , τὴν δέ , ἐναντίαν . Γενητὸς οὖν ὁ κόσμος καὶ ἀπ’ ἀρχῆς ἠρξάτο τινὸς ὁ ταύτην τὴν ἀνακύκλησιν ἀνακυκλούμενος , ἀπλῶς δὲ οὐ γενητός . Πρὸς δὲ ταύτην τὴν ἐξήγησιν ἀπαντησόμεθα λέγοντες , ὅτι τὰ μυχικὰ αἰνήματα μεταδύειν εἰς φυσιολογίαν οὐκ ἔδει . Πῶ γὰρ ἀποκαμεῖν δυνατόν τὴν κινουσαν ψυχὴν καὶ μεταβάλλειν τὴν ἀρχαίαν περιφοράν ; Πῶς δὲ τέλειον καὶ αὐτάρκες τὸ πᾶν , εἰ μεταβολὴς ἐφέται ; Πῶς δὲ ἀμφοτέρων τὴν οἰκείαν ἐξὶν διασωζόντων , τοῦ τε κινουμένου καὶ τοῦ κινούντος , ἔχει χώραν ἡ ἀμοιβὴ τῶν ἀνακυκλήσεων ; πῶς δὲ ὁ Τίμαιος φησι τὴν μὲν ταύτου περιφορὰν ἐπὶ δεξιὰ κινεῖσθαι κατὰ τὴν δημιουργικὴν βούλησιν , τὴν δὲ ἀριστερὸν ἐπ’ ἀριστεράς ; εἰ γὰρ δεῖ μένειν ὡσαύτως καὶ δεῖ εἶναι τὰ δημιουργικὰ ἔργα , δεῖ καὶ τὰς ἀνακυκλήσεις εἶναι τὰς αὐτὰς δεῖ , καὶ τὴν ταύτου περιόδον τὴν ἐπὶ δεξιὰ κινεῖσθαι κίνσιν . Ἄμα γὰρ προῆλθεν ἀπὸ τοῦ δημιουργοῦ καὶ ταύτην ἔλαχε τὴν περιφορὰν . Ἔστι δὲ πῶς οὐκ ἀναγκαίων ἀνωμαλίαν ἐπεισάγειν τῇ κινήσει τοῦ οὐρανοῦ ; πᾶν γὰρ τὸ παύεσθαι μέλλον τῆς προτέρας κινήσεως , ἐπ’ ἄλλην δὲ μεταβαίνειν τὴν ἐναντίαν , καὶ ἐπὶ στάσιν ἐπεὶγεται καὶ ἀπομαραίνει τὴν πρῆγουμένην κίνσιν . Ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἑατὸς ἐνεργείας ( lege ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἑατῶσης ) τὶς αἰτία τῆς δευτέρας ἀνακυκλήσεως ; ταύτας μὲν δὴ φυσικὰς οὐκ οὔσας ἐξηγήσεις οὐδαμῶς ἀποδεκτόν . Huc pertinet etiam , quod Severus conversiones fabulosas admittens mundum et generatum et non generatum facit . Auctor Proclus qui ad illa Platonis in Timæo verba pag . 34 . A ( cf . Philos . Gr . Fragm . vol . II , p . 162 ) διὸ δὴ κατὰ ταῦτά ἐν τῷ αὐτῷ καὶ ἐν αὐτῷ περιεργαχὼν αὐτὸ ἐποίησε κύκλῳ κινεῖσθαι στρεφόμενον · τὰς δὲ ἕξ ἀπάσας κινήσεις ἀφεῖλε , καὶ ἀπλανεῖς ἀπειργάσατο ἐκεῖνον . Ἐπὶ δὲ τὴν περίοδον ταύτην , ἣτε οὐδὲν ποδῶν ὧν , ἀκελὲς καὶ ἄπουν αὐτὸ ἐγέννησε hanc notam apposit pag . 168 . D . ( pag . 398 ed . Schneider . ) τὸ μὲν παράδειγμα τῆς κυκλοφορίας ὅτι νοῦς ἐστι καὶ φρόνησις , εἴρηται πρότερον · τὶς δὲ ἐστιν αὕτη καὶ πῶς ἀπειχάζεται πρὸς νοῦν , ἐν τούτοις παραδοῖσθαι ὁ λόγος . Ἔστι γὰρ ἡ κυκλοφορία κίνησις κατὰ τὰ αὐτὰ ἐν τῷ αὐτῷ καὶ ἐν ἑαυτῇ περιεχομένη , καθάπερ ἐν τούτοις τὲ φησιν ὁ Τίμαιος καὶ ἐν Νόμοις ὁ Ἀθηναῖος ξένος · ὧν τὸ μὲν κατὰ ταῦτά ταὐτὸν ἐστὶ τῷ καθ’ ἕνα λόγον καὶ μίαν ταξίν . Τὶ γὰρ , εἰ κινεῖτο μὲν τὸ πᾶν κυκλικῶς , μεταβάλλοι δὲ ἄλλοτε ἄλλως ἀνατέλλον ἢ δύον , ὡς φησιν ὁ ἐν τῇ Πολιτικῇ μῦθος ; ἢν’ οὖν μὴ τοῦτο ὑπολάβωμεν , τὸ κατὰ ταῦτά πρόκειται τῶν ἄλλων περὶ αὐτῆς ὁμμάτων . Οὕκ ἄρα ὀρθῶς ὁ Πλατωνικὸς Σέβηρος ( παρήρησιασμένα γὰρ ἐντεῦθεν πρὸς αὐτόν ) τὰς ἀνακυκλήσεις τὰς μυχικὰς προτιμῶμεν καὶ γεννητὸν οὕτω ποιῶν καὶ ἀγέννητον τὸν κόσμον . Interdum quæ a Platone dicuntur non tam refellere argumentis , quam confirmare voluisse videtur . Patet hoc ex iis quæ super hoc Timæi Platonici loco pag . 41 . B ( cf . Philos . Gr . Fragm . vol . II , p . 169 ) θεοὶ θεῶν , ὧν ἐγὼ δημιουργὸς πατὴρ τε ἐγὼν , ἄ δ’ ἐμοῦ γενόμενα ἄλυτα ἐμοῦ γ’ ἐθέλοντος . Τὸ μὲν οὖν δὴ δεθὲν πᾶν λυτόν , τὸ γὰ μὴν καλῶς ἀρμωθὲν καὶ ἔχον εὖ λύειν ἐθελεῖν χακοῦ Proclo teste scripsit . Proclus enim p . 304 . A . ( p . 737 ed . Schneider ) hæc habet : πᾶν οὖν τὸ δεθὲν λυτόν , καὶ τὰ ἔργα τοῦ πατρὸς . Δέδεσαι γὰρ τὰ μὲν σώματα διὰ τῆς ἀναλογίας · δεσμὸς γὰρ αὐτῶν αὕτη κάλλιστος · τὰ δὲ ἄψυχα τοῖς ἐμφύχοις δεσμοῖς , ὡςπερ εἴρηται πρότερον · αἱ δὲ ψυχαὶ μεριστὸν τι ἔχουσαι καὶ αὐταὶ δέδενται ταῖς μεστότησι · δεσμοὺς γὰρ κάλειν ἐκάλεσε καὶ τοὺς λόγους πάντας , ἐξ ὧν ἐστιν ἡ ψυχή · μόνα γὰρ τὰ ἀμέριστα δεσμῶν ἐστιν ἀπροσδεῆ · δεδεμένα δὲ ἐκ διακεκριμένων ἐστιν , οὐ κατὰ χρόνον διακεκριμένων τούτων , ἀλλὰ κατὰ τὴν ἐν τῷ δημιουργῷ περιοχὴν τῆς τῶν ἀπλῶν αἰτίας . Οὕτως οὖν ἔχει καὶ τὸ λυτὸν ὡς παρ’ ἄλλου , μᾶλλον δὲ ὡς ἐν ἄλλῳ · πῇ οὖν , ἀπλῶς δὲ οὐδαμῶς . Φέρε γὰρ , εἰ παρ’ ἑαυτῶν μὲν λυτὰ ἐστι , κατὰ δὲ τὴν βούλησιν ἄλυτα τοῦ πατρὸς , ὡςπερ εἰώθασί λέγειν Σέβηρος , Ἀττικὸς , Πλούταρχος , πρὸς ὧς καὶ οἱ ἀπὸ τοῦ περιπάτου πολλὰ διὰ πολλῶν ἀντειργάκασιν , πῶθεν ἔχει τοῦτο τὸ παρ’ ἑαυτῶν λυτόν ; εἰ μὲν γὰρ κατὰ φύσιν αὐτοῖς ἡ λύσις , τὶς ὁ τὴν φύσιν δεδεκώς ; οὐ γὰρ ἄλλος ἦν ἢ ὁ δημιουργός · εἰ δὲ ἐκεῖνος ὁ τῆς φύσεως αὐτοῖς χορηγός , ἐκεῖνος καὶ ὁ τῆς λύσεως αἴτιος . Εἰ δὲ παρὰ φύσιν τὸ λυτὸν , κατὰ φύσιν δὴπου τὸ ἐναντίον , τὸ ἄλυτον . Εἰ δὲ κατὰ φύσιν , παρ’ ἑαυτῶν ἔχοιεν ἂν τοῦτο που καὶ ἄλυτον ( leg . τὸ ἄλυτον ) , καὶ’ αὐτὸ τὸ εἶναι αὐτῶν ἔσται τοιοῦτον , ἀδεκτον πάντη τῆς λύσεως . Severi diagramma pluribus verbis exponit Proclus comparatque cum aliorum philosophorum de eadem re placitis . Is autem ad Tim . p . 192 . A . hæc annotavit : δ δ’ οὖν Πλάτων ἐν τῷ διατύπῳ · γένοι ποιεῖται τὴν τῶν τετραχόρδων διαίρεσιν καὶ πρόεισιν οὐ μέχρι · τοῦ διὰ πασῶν
Lemmas: ὁ ὁ κόσμος δημιουργός ὁ ὁ κόσμος ποτέ μή εἰμί λέγω . εἰμί γάρ οὗτος ποτέ οὐ εἰμί , ἐκεῖνος ποτέ οὐ ποιέω . Ἄμη γάρ ὁ ποιέω καί ὁ ποιέω . εἰμί δέ ποτέ οὐ ποιέω , δύναμαι εἄν τότε ποιέω . εἰμί δέ δύναμαι , ἀτελής εἰμί καί ὕστερος τέλειος , ὅτε ποιέω . εἰμί δέ ὁ πρότερος εἰμί καί ὁ ὕστερος περί αὐτός , ὅλος , ὡς οὐ εἰμί ὁ αἰώνιος ἐνεργέω , ἀλλά κατά χρόνος ἐκ ὁ μή ποιέω εἰς ὁ ποιέω μεθίστημι . ἀλλά μήv αὐτός παράγω ὁ χρόνος . Πῶς οὖν ἐνέργεια ἔχω χρόνος δήω διά ὁ ἐνέργεια οὗτος ; πότος γάρ ποιέω ὁ χρόνος , ὅς δήω , ἵνα ποιέω χρόνος , ὅς παράγω ; οὗτος μέν οὖν οὐ εἄν ἄλλως ἔχω · μετά δέ οὗτος ὁ δόξα ἐπισκοπέω Σέβηρον , ὅς φημί ἀπλόος μέν ἀίδιος εἰμί ὁ κόσμος , οὗτος δέ ὁ νῦν εἰμί καί οὗτος κινέω γενητός . ἀνακύκλησις γάρ εἰμί διττός , ὡς δείκνυμι ὁ Ἐλεατέας ξένος ( cf . Platon . Politic . pag . 270 . B ) , ὁ μέν , ὅς νυνί περιπορεύομαι ὁ πᾶς , ὁ δέ , ἐναντίος . γενητός οὖν ὁ κόσμος καί ἀπό ἀρχή ἄρχω τις ὁ οὗτος ὁ ἀνακύκλησις ἀνακυκλέω , ἀπλόος δέ οὖον γενητός . πρός δέ οὗτος ὁ ἐξήγησις ἀπαντάω λέγω , ὅτι ὁ μυχικός αινημα μεταδυεν εἰς φυσιολογία οὐ ἐσθίω . πῶ γάρ ἀποκάμνω δυνατός ὁ κινέω ψυχή καί μεταβάλλω ὁ ἀρχαῖος περιφορά ; Πῶς δέ τέλειος καί αὐτάρκης ὁ πᾶς , εἰμί μεταβολεύς ἐφέτης ; Πῶς δέ ἀμφότερος ὁ οἰκεῖος ἐπίτεξ διασῴζω , ὁ τε κινέω καί ὁ κινέω , ἔχω χώρα ὁ ἀμοιβή ὁ ἀνακύκλησις ; πῶς δέ ὁ Τίμαιος φημί ὁ μέν αὐτός περιφορά ἐπί δεξιός κινέω κατά ὁ δημιουργικός βούλησις , ὁ δέ ἀριστερός ἐπί ἀριστερός ; εἰμί γάρ δεῖ μένω ὡσαύτως καί δεῖ εἰμί ὁ δημιουργικός ἔργον , δεῖ καί ὁ ἀνακύκλησις εἰμί ὁ αὐτός δεῖ , καί ὁ αὐτός περίοδος ὁ ἐπί δεξιός κινέω κίς . Ἄμη γάρ προέρχομαι ἀπό ὁ δημιουργός καί οὗτος λαγχάνω ὁ περιφορά . εἰμί δέ πῶς οὐ ἀναγκαῖος ἀνωμαλία ἐπεισάγω ὁ κινέω ὁ οὐρανός ; πᾶς γάρ ὁ παύω μέλλω ὁ πρότερος κίνησις , ἐπί ἄλλος δέ μεταβαίνω ὁ ἐναντίος , καί ἐπί στάσις ἐπείγω καί ἀπομαραίνομαι ὁ πράσσω κίς . ἐπί ὁ αὐτός ἀγέλασμα ἐνέργεια ( lege ἐπί ὁ αὐτός ἵημι ) τις αἰτία ὁ δύο ἀνακύκλησις ; οὗτος μέν δή φυσικός οὐ εἰμί ἐξήγησις οὐδαμῶς ἀποδεκτός . Huc pertinet etiam , quod Severus conversiones fabulosas admittens mundum et generatum et non generatum facit . Auctor Proclus qui ad illa Platonis in Timæo verba pag . 34 . A ( cf . Philos . Gr . Fragm . vol . II , p . 162 ) διό δή κατά οὗτος ἐν ὁ αὐτός καί ἐν αὐτός περιέργω αὐτός ποιέω κύκλος κινέω στρέφω · ὁ δέ ἕξ ἅπας κινέω ἀφαιρέω , καί ἀπλανής ἀπεργάζομαι ἐκεῖνος . ἐπί δέ ὁ περίοδος οὗτος , ὅστε οὐδείς πούς ὅς , ἀκελὲς καί ἄπους αὐτός γεννάω hanc notam apposit pag . 168 . D . ( pag . 398 ed . Schneider . ) ὁ μέν παράδειγμα ὁ κυκλοφορία ὅτι νόος εἰμί καί φρόνησις , εἴρω πρότερος · τις δέ εἰμί οὗτος καί πῶς απειχαζομαι πρός νόος , ἐν οὗτος παραδίδωμι ὁ λόγος . εἰμί γάρ ὁ κυκλοφορία κίνησις κατά ὁ αὐτός ἐν ὁ αὐτός καί ἐν ἑαυτοῦ περιέχω , καθάπερ ἐν οὗτος τε φημί ὁ Τίμαιος καί ἐν Νόμος ὁ Ἀθηναῖος ξένος · ὅς ὁ μέν κατά οὗτος αὐτός εἰμί ὁ κατά εἷς λόγος καί εἷς τάξις . τίς γάρ , εἰμί κινώ μέν ὁ πᾶς κυκλικός , μεταβάλλω δέ ἄλλοτε ἄλλως ἀνατέλλω ἢ δύο , ὡς φημί ὁ ἐν ὁ πολιτικός μῦθος ; εἶμαι οὖν μή οὗτος ὑπολαμβάνω , ὁ κατά οὗτος πρόκειμαι ὁ ἄλλος περί αὐτός ὄμμα . οὐ ἄρα ὀρθῶς ὁ πλατωνικός Σεβῆρος ( παρρησιάζω γάρ ἐντεῦθεν πρός αὐτός ) ὁ ἀνακύκλησις ὁ μυχικός προτιμάω καί γεννητός οὗτος ποιέω καί ἀγέννητος ὁ κόσμος . Interdum quæ a Platone dicuntur non tam refellere argumentis , quam confirmare voluisse videtur . Patet hoc ex iis quæ super hoc Timæi Platonici loco pag . 41 . B ( cf . Philos . Gr . Fragm . vol . II , p . 169 ) θεός θεός , ὅς ἐγώ δημιουργός πατήρ τε ἐγώ , ὅς δέ ἐγώ γίγνομαι ἄλυτος ἐγώ γε ἐθέλω . ὁ μέν οὖν δή δέω πᾶς λυτός , ὁ γε μήv καλῶς ἁρμόζω καί ἔχω εὕω λύω ἐθέλω Χάκου Proclo teste scripsit . Proclus enim p . 304 . A . ( p . 737 ed . Schneider ) hæc habet : πᾶς οὖν ὁ δέω λυτός , καί ὁ ἔργον ὁ πατήρ . δήω γάρ ὁ μέν σῶμα διά ὁ ἀναλογία · δεσμός γάρ αὐτός οὗτος καλός · ὁ δέ ἄψυχος ὁ ἐμφύω δεσμός , ὡς εἴρω πρότερος · ὁ δέ ψυχή μεριστός τίς ἔχω καί αὐτός δήω ὁ μεστότης · δεσμός γάρ καλέω καλέω καί ὁ λόγος πᾶς , ἐκ ὅς εἰμί ὁ ψυχή · μόνος γάρ ὁ ἀμέριστος δεσμός εἰμί ἀπροσδεής · δέω1 δέ ἐκ διακρίνω εἰμί , οὖον κατά χρόνος διακρίνω οὗτος , ἀλλά κατά ὁ ἐν ὁ δημιουργός περιοχή ὁ ὁ ἀπολάω αἴτιος . οὕτως οὖν ἔχω καί ὁ λυτός ὡς παρά ἄλλος , μᾶλλον δέ ὡς ἐν ἄλλος · πῇ οὖν , ἀπλόος δέ οὐδαμῶς . φέρω γάρ , εἰμί παρά ἑαυτοῦ μέν λυτός εἰμί , κατά δέ ὁ βούλησις ἄλυτος ὁ πατήρ , ὡς εἴωθα λέγω Σεβῆρος , Ἀττικός , Πλούταρχος , πρός ὅς καί ὁ ἀπό ὁ περίπατος πολύς διά πολύς ἀντιλέγω , πίνω ἔχω οὗτος ὁ παρά ἑαυτοῦ λυτός ; εἰμί μέν γάρ κατά φύσις αὐτός ὁ λύσις , τις ὁ ὁ φύσις δήω ; οὖον γάρ ἄλλος εἰμί ἢ ὁ δημιουργός · εἰμί δέ ἐκεῖνος ὁ ὁ φύσις αὐτός χορηγός , ἐκεῖνος καί ὁ ὁ λύσις αἴτιος . εἰμί δέ παρά φύσις ὁ λυτός , κατά φύσις δήπου ὁ ἐναντίος , ὁ ἄλυτος . εἰμί δέ κατά φύσις , παρά ἑαυτοῦ ἔχω εἄν οὗτος ποῦ καί ἄλυτος ( leg . ὁ ἄλυτος ) , καὶι αὐτός ὁ εἰμί αὐτός εἰμί τοιοῦτος , ἀδεκτον πάντῃ ὁ λύσις . Severi diagramma pluribus verbis exponit Proclus comparatque cum aliorum philosophorum de eadem re placitis . Is autem ad Tim . p . 192 . A . hæc annotavit : δ δέ οὖν Πλάτων ἐν ὁ διατυπόω · γίγνομαι ποιέω ὁ ὁ τετράχορδος διαίρεσις καί πρόειμι οὖον μέχρι · ὁ διά πᾶς