andronicus-rhodius.de-passionibus-lib-1-sp andronicus_mullach_fpg3_0302.2
ἄλλον τινὰ παρὰ τούτους τρίτον ἄνθρωπον λέγομεν περιπατεῖν · τρίτος ἄρα ἄνθρωπος ἔσται , οὗ τὸ περιπατεῖν κατηγορήσαμεν . Τοῦτο μὲν τῷ λόγῳ ὅτι σοφιστικῶ ἀφορμὰς ἐνδιδάσιν οἱ χωρίζοντες τὸ κοινὸν τῶν καθ’ ἕκαστα , ὁ ποιούσιν οἱ τὰς ἰδέας τιθέμενοι . Λέγει δὲ Φανίας ἐν τῷ πρὸς Διοδώρῳ Πολύζενον τὸν σοφιστὴν τὸν τρίτον ἄνθρωπον εἰσάγεντα λέγοντα εἰ κατὰ μετοχὴν τε καὶ μετουσίαν τῆς ἰδέας καὶ τοῦ αὐτοῶνθρωπου ὁ ἄνθρωπός ἐστι , δεῖ τινα εἶναι ἄνθρωπον ὃς πρὸς τὴν ἰδέαν ἔχει τὸ εἶναι . Οὔτε δὲ ὁ αὐτοἄνθρωπος , ὡς ἔστιν ἰδέα , κατὰ μετοχὴν ἰδέας , οὔτε ὁ τις ἄνθρωπος . Λείπεται ἄλλον τινα εἶναι τρίτον ἄνθρωπον τὸν πρὸς τὴν ἰδέαν τὸ εἶναι ἔχοντα » . Δεῖκνυται καὶ οὕτως ὁ τρίτος ἄνθρωπος . Εἰ τὸ κατηγορούμενον τινῶν πλείονόν ἀληθῶς καὶ ἔστιν ἄλλο παρὰ τὰ ὧν κατηγορεῖται , κεχωρισμένον αὐτῶν ( τοῦτο γὰρ ἠγοῦνται δεικνύναι οἱ τὰς ἰδέας τιθέμενοι · διὰ τοῦτο γὰρ ἐστὶ τι αὐτοῶνθρωπος καθ’ αὐτούς , ὅτι ὁ ἄνθρωπος κατὰ τῶν καθ’ ἕκαστα ἀνθρώπων πλείονων ὄντων ἀληθῶς κατηγορεῖται καὶ ἄλλος τῶν καθ’ ἕκαστα ἀνθρώπων ἐστίν ) — ἀλλ’ εἰ τοῦτο , ἔσται τις τρίτος ἄνθρωπος . Εἰ γὰρ ἄλλος ὁ κατηγορούμενος ὧν κατηγορεῖται , καὶ καθ’ ἰδίαν ὑφεστώς , κατηγορεῖται δὲ κατὰ τε τῶν καθ’ ἕκαστα καὶ κατὰ τῆς ἰδέας ὁ ἄνθρωπος , ἔσται τρίτος τις ἄνθρωπος παρὰ τε τοὺς καθ’ ἕκαστα καὶ τὴν ἰδέαν . Οὕτως δὲ καὶ τέταρτος ὁ κατὰ τε τούτου καὶ τῆς ἰδέας καὶ τῶν καθ’ ἕκαστα κατηγορούμενος , ὁμοίως δὲ καὶ πέμπτος , καὶ τοῦτο ἐπ’ ἀπειρον . Ἔστι δὲ ὁ λόγος οὗτος τῷ πρώτῳ ὁ αὐτός , ἐπεὶ ἔθεντο τὰ ὅμοια τοῦ αὐτοῦ τινος μετουσίᾳ ὅμοια εἶναι · ὅμοιοι γὰρ οἱ τε ἄνθρωποι καὶ αἱ ἰδέαι . Ἄμφοτέρους δὲ τοὺς δοκοῦντας ἀκριβεστάτους εἶναι λόγους διήλεγξε , τὸν μὲν ὡς καὶ τῶν πρὸς τι κατασκευάζοντα ἰδέας , τὸν δὲ ὡς τρίτον ἄνθρωπον εἰσάγοντα , εἴτα ἐπ’ ἀπείρον αὐξόντα τοὺς ἀνθρώπους . Ὁμοίως δὲ καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον αὐξηθήσεται ὧν λέγουσιν ἰδέας εἶναι . Τῇ μὲν οὖν πρώτῃ τοῦ τρίτου ἀνθρώπου ἐξηγήσει ἄλλοι τε χέρονται καὶ Εὐδήμος σαφῶς ἐν τοῖς περὶ Ἀξέως , τῇ δὲ τελευταίᾳ αὐτὸς ἐν τε τῷ τετάρτῳ περὶ Ἰδεῶν καὶ ἐν τούτῳ μετ’ ὀλίγον . Ergo certiores rationes appellari judicat Alexander , quibus non solum commune quidpiam praeter singulas res esse de - monstratur , verum idem quoque exemplar , quod singulae res imitantur . Cujus quidem generis quae duo affert exempla , ea aliquid offensionis habent . Quippe Aristoteles rerum etiam ad ali - quid relatarum ideas esse effici istis rationibus ait . Sed quaeritur , quem tertium hominem intel - ligat Stagiritas , qua appellatione nihil olim cele - bratius fuit . Est autem hic ejus appellationis sensus . Quod communiter de pluribus rebus praedicatur , id diversum ac sejunctum ab illis exstat ; atqui tum de sensibili homine tum de hominis idea , cujus communicatione ille exsistit ,
Lemmas: ἄλλος τις παρά οὗτος τρίτος ἄνθρωπος λέγω περιπατέω · τρίτος ἄρα ἄνθρωπος εἰμί , ὅς ὁ περιπατέω κατηγορέω . οὗτος μέν ὁ λόγος ὅτι σοφιστικός ἀφορμή ἐνδίδωμι ὁ Χωρίζοντες ὁ κοινός ὁ κατά ἕκαστος , ὁ ποιέω ὁ ὁ ἰδέα τίθημι . Λέγος δέ Φανίας ἐν ὁ πρός Διόδωρος Πολύζενον ὁ σοφιστής ὁ τρίτος ἄνθρωπος εἰσάγω λέγω εἰμί κατά μετοχή τε καί μετουσία ὁ ἰδέα καί ὁ αὐτοῶνθρωπου ὁ ἄνθρωπος εἰμί , δεῖ τις εἰμί ἄνθρωπος ὅς πρός ὁ ἰδέα ἔχω ὁ εἰμί . οὔτε δέ ὁ αὐτοάνθρωπος , ὡς εἰμί ἰδέα , κατά μετοχή ἰδέα , οὔτε ὁ τις ἄνθρωπος . λείπω ἄλλος τις εἰμί τρίτος ἄνθρωπος ὁ πρός ὁ ἰδέα ὁ εἰμί ἔχω » . δείκνυμι καί οὕτως ὁ τρίτος ἄνθρωπος . εἰμί ὁ κατηγορέω τις πλεῖος ἀληθής καί εἰμί ἄλλος παρά ὁ ὅς κατηγορέω , χωρίζω αὐτός ( οὗτος γάρ ἡγέομαι δείκνυμι ὁ ὁ ἰδέα τίθημι · διά οὗτος γάρ εἰμί τίς αυτοανθρωπος κατά αὐτός , ὅτι ὁ ἄνθρωπος κατά ὁ κατά ἕκαστος ἄνθρωπος π́λυος εἰμί ἀληθής κατηγορέω καί ἄλλος ὁ κατά ἕκαστος ἄνθρωπος εἰμί ) — ἀλλά εἰμί οὗτος , εἰμί τις τρίτος ἄνθρωπος . εἰμί γάρ ἄλλος ὁ κατηγορέω ὅς κατηγορέω , καί κατά ἴδιος ὑφεστώς , κατηγορέω δέ κατά τε ὁ κατά ἕκαστος καί κατά ὁ ἰδέα ὁ ἄνθρωπος , εἰμί τρίτος τις ἄνθρωπος παρά τε ὁ κατά ἕκαστος καί ὁ ἰδέα . οὕτως δέ καί τέταρτος ὁ κατά τε οὗτος καί ὁ ἰδέα καί ὁ κατά ἕκαστος κατηγορέω , ὁμοίως δέ καί πέμπτος , καί οὗτος ἐπί ἤπειρος . εἰμί δέ ὁ λόγος οὗτος ὁ πρῶτος ὁ αὐτός , ἐπεί τίθημι ὁ ὅμοιος ὁ αὐτός τις μετουσία ὅμοιος εἰμί · ὅμοιος γάρ ὁ τε ἄνθρωπος καί ὁ ἰδέα . ἀμφότερος δέ ὁ δοκέω ἀκριβής εἰμί λόγος διελέγχω , ὁ μέν ὡς καί ὁ πρός τίς κατασκευάζω ἰδέα , ὁ δέ ὡς τρίτος ἄνθρωπος εἰσάγω , εἴτα̅ ἐπί ἤπειρος αύξων ὁ ἄνθρωπος . ὅμοιος δέ καί ὁ ἄλλος ἕκαστος αὐξάνω ὅς λέγω ἰδέα εἰμί . ὁ μέν οὖν πρῶτος ὁ τρίτος ἄνθρωπος ἐξήγησις ἄλλος τε χράω καί Εὔδημος σαφῶς ἐν ὁ περί Ἀξέως , ὁ δέ τελευταῖος αὐτός ἐν τε ὁ τέταρτος περί ἰδέα καί ἐν οὗτος μετά ὀλίγος . Ergo certiores rationes appellari judicat Alexander , quibus non solum commune quidpiam praeter singulas res esse de - monstratur , verum idem quoque exemplar , quod singulae res imitantur . Cujus quidem generis quae duo affert exempla , ea aliquid offensionis habent . Quippe Aristoteles rerum etiam ad ali - quid relatarum ideas esse effici istis rationibus ait . Sed quaeritur , quem tertium hominem intel - ligat Stagiritas , qua appellatione nihil olim cele - bratius fuit . Est autem hic ejus appellationis sensus . Quod communiter de pluribus rebus praedicatur , id diversum ac sejunctum ab illis exstat ; atqui tum de sensibili homine tum de hominis idea , cujus communicatione ille exsistit ,