andreas.fragmentum socrates_hist_fhg4_0311.1
λῆσοι συνέθησαν σὺν ἐπικούροις καὶ τείχος πρὸ τῆς πόλεως ἐνοικοδομησάμενοι τὴν τε χώραν ἔμενον καὶ κατεῖξαντες τοὺς Ναξίους ἐφρούρουν , τότε παρὲν ἀπολειφθεῖσα κατὰ τινα δαίμονα ἐν Δηλίῳ ἱερῷ , ὁ πλησίων τῆς πόλεως κεῖται , Πολυκρίτην ὄνομα αὐτῇ , τὸν τῶν Ἐρυθραίων ἡγεμόνα Διόγνητον εἰλεν , ὅς οἰκείαν δύναμιν ἔχων συνεμάχει τοῖς Μιλησίοις . Πολλῷ δὲ ἐνεχόμενος πόθῳ διεπέμπετο πρὸς αὐτήν · οὐ γὰρ δὴ γε θεμιτὸν ἦν , ἰκέτιν οὖσαν ἐν τῷ ἱερῷ βιάζεσθαι · ἡ δὲ ἕως μὲν τινος οὐ προσέειτο τοὺς παραγινομένους · ἐπεὶ μέντοι πολὺς ἐνέκειτο , οὐκ ἔφη πεισθήσεσθαι αὐτῇ , εἰ μὴ ὁμόσειεν ὑπηρετήσειν αὐτῇ ὅ τι ἂν βουληθῇ . Ὁ δὲ Διόγνητος , οὐδὲν ὑποπονήσας τοιόνδε , μάλ’ προθυμῶς ὤμοσεν Ἄρτεμιν , χαριεῖσθαι αὐτῇ ὅ τι ἂν προσαίρῃται · κατομώμενον δὲ ἐκεῖνον , καὶ λαβομένη τῆς χειρὸς αὐτοῦ ἡ Πολυκρίτη μιμνήσκεται περὶ προδοσίας τοῦ χωρίου , καὶ πολλὰ καθιχετεύει αὐτὴν τε οἰκτεῖρειν καὶ τὰς συμφοράς τῆς πόλεως . Ὁ Διόγνητος ἀκούσας τοῦ λόγου ἔκτος τε ἐγένετο αὐτοῦ καὶ σπασάμενος τὴν μάχαιραν ὤρμησεν διεργάσθαι τὴν κόρην . Ἐν νῷ μέντοι λαβὼν τὸ εὐγνώμον αὐτῆς καὶ ἄμα ὑπ’ ἔρωτος κρατούμενος ( ἔδει γὰρ , ὡς ἔοιχε , καὶ Ναξίοις μεταβολὴν γενέσθαι τῶν παρόντων κακῶν ) , τότε μὲν οὐδὲν ἀπεκρίνατο , βουλευόμενος τί ποιητέον εἴη · τῇ δ’ ὑστεραίᾳ καθωμολογήσατο προδιδόναι . Καὶ ἐν τῷ δὲ τοῖς Μιλησίοις ἑορτῇ μετὰ τρίτην ἡμέραν Θαργηλία ἐπῆει , ἐν ᾗ πολὺν τε ἄκρατον εἰσφοροῦνται καὶ τὰ πλείστου ἄξια καταναλίσκουσι · τότε παρεσκευάζετο προδιδόναι τὸ χωρίον . Καὶ εὐθὺς διὰ τῆς Πολυκρίτης ἐνδέμενος εἰς ἄρτον μολυβδίνην ἐπιστολὴν [ ἐπιστέλλει ] τοῖς ἀδελφοῖς αὐτῆς , ἐτύγχανον δὲ ἄρα τῆς πόλεως ἡγεμόνες οὗτοι , ὅπως εἰς ἐκείνην τὴν νύκτα παρασκευασάμενοι ἥκοισιν · σημεῖον δὲ αὐτοῖς ἀνασχεῖν αὐτὸς ἔφη λαμπτήρα . Καὶ ἡ Πολυκρίτη δὲ τῷ κομίζοντι τὸν ἄρτον φράζειν ἐκέλευε τοῖς ἀδελφοῖς μὴ ἐνδοιασθήναι , ὡς τῆς πράξεως ἐπὶ τέλος ἀχθησομένης , εἰ μὴ ἐκείνοι ἐνδοιασθεῖεν . Τοῦ δὲ ἀγγέλου ταχέως εἰς τὴν πόλιν ἐλθόντος , Πολυκλῆς , ὁ τῆς Πολυκρίτης ἀδελφός , ἐν πολλῇ φροντίδι ἐγίνετο , εἴτε πεισθεῖ τοῖς ἐπεσταλμένοις , εἴτε μή · τέλος δὲ , ὡς ἐδόκει πᾶσι πείσεσθαι καὶ νὺξ ἐπῆλθεν , ἐν ᾗ προσετέτακτο πᾶσι παραγενέσθαι , πολλὰ κατενξάμενοι τοῖς θεοῖς , δεχομένων αὐτῶν τῶν ἀμφὶ Διόγνητον , ἐσπίπτουσιν εἰς τὸ τείχος τῶν Μιλησίων , οἱ μὲν τινες κατὰ τὴν ἀνεργμένην πυλίδα , οἱ δὲ καὶ τὸ τείχος ὑπερελθόντες , ἀθροῖι τε ἔντος γενόμενοι κατέκαινον τοὺς Μιλησίους · ἔνθα δὲ κατ’ ἀγνοίαν ἀποθνήσκει Διόγνητος . Τῇ δ’ ἐπιούσῃ οἱ Ναξιοὶ πάντες πολὺν πόθον εἶχον θεάσασθαι τὴν κόρην · καὶ οἱ μὲν τισιν αὐτὴν μίτρασι ἀνέδουν , οἱ δὲ ζώαις , αἷς βαρθεῖσα ἡ παῖς διὰ πλήθος τῶν ἐπιρριπτομένων ἀπεπνίγη . Καὶ αὐτὴν δημόσια θάπτουσιν ἐν τῷ πεδίῳ , πάντα ἕκατον ἐναγίσαντες αὐτῇ . Φασὶ δὲ τινες καὶ Διόγνητον ἐν τῷ αὐτῷ καῆναι , ἐν ᾧ καὶ ἡ παῖς , σπουδασάντων Ναξίων . Cf . Aristotelis fr . 168 b . tom . II , p . 156 .
Lemmas: λανθάνω συντίθημι σύν ἐπίκουρος καί τεῖχος πρό ὁ πόλις ἐνοικοδομέω ὁ τε χώρα μένω καί κατειξαντης ὁ Νάξιος φρουρέω , τότε πείρω ἀπολείπω κατά τις δαίμων ἐν Δήλιος ἱερός , ὁ πλησίος ὁ πόλις κεῖμαι , Πολυκρίτης ὄνομα αὐτός , ὁ ὁ Ἐρυθραῖος ηγεμόνας Διόγνητος αἱρέω , ὅς οἰκεῖος δύναμις ἔχω συμμαχέω ὁ Μιλήσιος . πολλός δέ ἐνέχω πόθος διαπέμπω πρός αὐτός · οὐ γάρ δή γε θεμιτός εἰμί , ἱκέτης εἰμί ἐν ὁ ἱερός βιάζω · ὁ δέ ἠώς μέν τις οὐ προσίημι ὁ παραγίγνομαι · ἐπεί μέντοι πολύς ἔγκειμαι , οὐ φημί πείθω αὐτός , εἰμί μή ὁμόω ὑπηρετέω αὐτός ὁ τίς ἄν βούλομαι . ὁ δέ Διόγνητος , οὐδείς ὑποπονέω τοιόσδε , μάλα προθύμως ὀμνύω Ἄρτεμις , χαρίζω αὐτός ὁ τίς ἄν προσαίρω · κατόμνυμι δέ ἐκεῖνος , καί λαμβάνω ὁ χείρ αὐτός ὁ Πολυκρίτη μιμνήσκω περί προδοσία ὁ χωρίον , καί πολύς καθικετεύω αὐτός τε οἰκτειρέω καί ὁ συμφορά ὁ πόλις . ὁ Διόγνητος ἀκούω ὁ λόγος ἕκτος τε γίνομαι αὐτός καί σπάω ὁ μαχαιρᾶς ὁρμάω διεργάζομαι ὁ κόρη . ἐν νόος μέντοι λαμβάνω ὁ ευγνώμων αὐτηες͂ς καί ἄμη ὑπό ἔρως κρατώ ( δέω γάρ , ὡς οἴχω , καί Νάξιος μεταβολή γίγνομαι ὁ πάρειμι κακός ) , τότε μέν οὐδείς ἀποκρίνομαι , βουλεύω τίς ποιέω εἰμί · ὁ δέ ὑστεραῖος καθομολογέω προδίδωμι . καί ἐν ὁ δέ ὁ Μιλήσιος ἑορτή μετά τρίτος ἡμέρα Θαργηλία ἐπέρχομαι , ἐν ὅς πολύς τε ἄκρατος εἰσφορέω καί ὁ πλεῖστος ἄξιος καταναλίσκω · τότε παρασκευάζω προδίδωμι ὁ χωρίον . καί εὐθύς διά ὁ Πολυκρίτης ἐνδέω εἰς ἄρτος μολύβδινος ἐπιστολή [ ἐπιστέλλω ] ὁ ἀδελφός αὐτηες͂ς , τυγχάνω δέ ἄρα ὁ πόλις ἡγεμών οὗτος , ὅπως εἰς ἐκεῖνος ὁ νύξ παρασκευάζω ἥκω · σημεῖον δέ αὐτός ἀνέχω αὐτός φημί λαμπτήρ . καί ὁ Πολυκρίτη δέ ὁ κομίζω ὁ ἄρτος φράζω κελεύω ὁ ἀδελφός μή ἐνδοιάζω , ὡς ὁ πρᾶξις ἐπί τέλος ἄγω , εἰμί μή ἐκεῖνος ἐνδοιάζω . Τοῦ δέ ἄγγελος ταχέως εἰς ὁ πόλις ἔρχομαι , Πολυκλῆς , ὁ ὁ Πολυκρίτης ἀδελφός , ἐν πολύς φροντίς γίνομαι , εἴτε πείθω ὁ ἐπιστέλλω , εἴτε μή · τέλος δέ , ὡς δοκέω πᾶς πάσχω καί νύξ ἐπέρχομαι , ἐν ὅς προστάσσω πᾶς παραγίγνομαι , πολύς καταφέρω ὁ θεός , δέχομαι αὐτός ὁ ἀμφί Διόγνητος , εἰσπίπτω εἰς ὁ τεῖχος ὁ Μιλήσιος , ὁ μέν τις κατά ὁ ἀνέργω πυλίς , ὁ δέ καί ὁ τεῖχος ὑπερέρχομαι , ἀθροίζω τε ἔντεα γίγνομαι κατακαίνω ὁ Μιλήσιος · ἔνθα δέ κατά ἄγνοια ἀποθνήσκω Διόγνητος . ὁ δέ ἔπειμι ὁ Νάξιος πᾶς πολύς πόθος ἔχω θεάομαι ὁ κόρη · καί ὁ μέν τις αὐτός μίτρα ἀναδέω , ὁ δέ ζωή , ὅς βαρίσκω ὁ παῖς διά πλήθος ὁ ἐπιρρίπτω ἀποπνίγω . καί αὐτός δημόσιος θάπτω ἐν ὁ πεδίον , πᾶς ἕκατος ἐναγίζω αὐτός . φημί δέ τις καί Διόγνητος ἐν ὁ αὐτός καίω , ἐν ὅς καί ὁ παῖς , σπουδάζω Νάξιος . Cf . Aristotelis fr . 168 b . tom . II , p . 156 .