anaxarchus.testimonia nausiphanes_diels_fvs2_0493.1
ἔδει δὲ λοιπὸν κεφαλὴν σατράπου τινὸς παρατεθεῖσθαι · ἀπορρίπτων πρὸς τὸν Νικοχρέοντα . ὁ δὲ μνησιακήσας μετὰ τὴν τελευτὴν τοῦ βασιλέως ὅτε πλέων ἀκουσίως προσῆνέχθη τῇ Κύπρῳ ὁ ᾿Αναξάρχος , συλλαβὼν αὐτὸν καὶ εἰς ὅλμον βαλὼν ἐκέλευσε τύπτεσθαι σιδηροῖς ὑπέρους . τὸν δὲ οὐ φροντίσαντα 5 τῆς τιμωρίας εἰπεῖν ἔκεινο δή τὸ περιφερόμενον · ‘πτίσσε , πτίσσε τὸν ᾿Αναξάρχου θύλακον , ᾿Αναξάρχον δὲ οὐ πλήττεις [ l . πτίσσεις , vgl . p . 13]’ . κελεύσαντος δὲ τοῦ Νικοχρέοντος καὶ τὴν γλῶτταν αὐτοῦ ἐκμηθῆναι , λόγος ἀποτραγῶντα προσοπτεύσαι αὐτῷ . καὶ ἔστιν ἡμῶν εἰς αὐτὸν οὕτως [ Anth . P . VII 133 ] · πτίσσετε , Νικοχρέων , ἔτι καὶ μᾶλα · θύλακός ἐστι · 10 πτίσσει · ᾿Αναξάρχος δ’ ἐν Λίῳ ἐστι πάλαι . καὶ σὲ διαστεῖλασα γνάφοις ὀλίγον ( ? ) τάδε λέξει ὤματα Φερεσφόνῃ · ἔρρε μνλωθρὲ κακὲ · οὗτος διὰ τὴν ἀπάθειαν καὶ εὐκολίαν τοῦ βίου Εὐδαιμονικὸς ἐκαλεῖτο · καὶ ἤν ἐκ τοῦ ὕψιστου ὕνατος σωφρονίζειν . τὸν γοῦν ᾿Αλέξανδρον οἴομενον 15 εἶναι θεὸν ἐπέστρεψεν · ἐπειδὴ γὰρ ἐκ τινος πληγῆς εἶδεν αὐτῷ καταρρέον αἷμα , δεῖξας τῇ χειρὶ πρὸς αὐτὸν φησί · ‘τοῦτὶ μὲν αἷμα καὶ οὐκ ἰχὼρ οἷός πέρ τε ῥέει μακάρεσσι θεοῖς.’ Πλούταρχος [ s . S . 477 , 7 ] δ’ αὐτὸν ᾿Αλέξανδρον τοῦτο λέγει πρὸς τοὺς φίλους φησίν . ἀλλὰ καὶ ἄλλοτε [ s . S . 478 , 16 ] προσιόντα αὐτῷ τὸν ᾿Ανα - 20 ξάρχον δεῖξαι τὴν κεφαλὰν καὶ εἰπεῖν · βεβλησεται τις θεῶν βροτησαίαι χειρί . 2 . DIOG . IX 61 Πίρρων Ἥλειος . . . ἤκουσε Βρύσωνος τοῦ [ ἢ Nietzsche ] Στίλπωνος , ὡς ᾿Αλέξανδρος ἐν Διαδοχαῖς , εἶτα ᾿Αναξίρχου ξυνακολουθῶν πανταχοῦ , ὡς καὶ τοῖς Γυμνοσοφισταῖς ἐν Ἰνδίαι συμμίξει καὶ τοῖς Μάγοις . . . 25 ἐκπατεῖν τε αὐτὸν καὶ ἐρημάζειν , σπανίως ποτ’ ἐπιφαίνόμενον τοῖς οἴκοι . τοῦτο δὲ ποιεῖν ἀκούσαντα Ἰνδοῦ τινος ὀνειδίζοντος ᾿Αναξάρχῳ , ὡς οὐκ ἂν ἕτερόν τινα διδάξαι οὕτως ἀγαθόν , αὐτὸς ἀλλὰς βασιλικὰς ἀνέων . ἀεὶ τε εἶναι ἐν τῷ αὐτῷ καταστήματι , ὥστε εἰ καὶ τις αὐτὸν καταλίποι μεταξὺ λέγοντα , αὐτῷ διαπεραίνειν τὸν λόγον , καὶτοι κεκινημένον τέως τῇ ἐννεότητι . 30 πολλάκι , φησί [ Antigonos v . Karyst . S . 35 Wilam . ] , καὶ ἀπεδήμει , μηδενὶ προειπών , καὶ συνφερόμετο οἷοισιν ἤθελεν . καὶ ποτ’ ᾿Αναξάρχου εἰς τέλμα ἐμπεσόντος , παρήλθεν οὐ βοηθήσας · τινῶν δὲ αἰτιωμένων , αὐτὸς ᾿Αναξάρχος ἐπίνει τὸ ἀδιάφορον καὶ ἀστοργον αὐτοῦ . Vgl . c . 57 , 1 . 3 . PLUT . Alex . 52 [ aus Hermippos , der sich auf den Bericht des Strobos , 35 Vorlesers des Kallisthenes , an Aristoteles bezieht , vgl . c . 54 Anf . ] ( nach Kleitos Tod ) Καλλισθένης μὲν ἠθικῶς ἐπειρᾶτο καὶ πρᾶως ὑποδύμενος τῷ λόγῳ καὶ περιωὼν ἀλύπως λαβέσθαι τοῦ πάθους , ὁ δὲ ᾿Αναξάρχος ἰδίαν τινὰ πορευόμενος ἐξ ἀρχῆς ὁδὸν ἐν φιλοσοφίαι καὶ δόξαν εὐληφῶς ὑπεροψίας καὶ ὀλιγωρίας τῶν συνήθων εὐθὺς εἰσελθὼν ἀνέβησεν · ‘οὗτός ἐστιν ᾿Αλέξανδρος , εἰς ὃν 40 ἡ οἰκουμένη νῦν ἀποβλέπει · ὁ δὲ ξριπται κλαίων ὡσπερ ἀνθρώποδον ἀνθρώπων νόμον καὶ ψόγον δεδοικώς , οἷς αὐτὸν προσήκει νόμον εἶναι καὶ δρον τῶν δικαίων , ἐπεὶπερ ἄρχειν καὶ κρατεῖν νενίκηκεν , ἀλλὰ μὴ δουλεύειν ὑπο κενῆς δόξης κεκρατημένον . οὐκ οἶδα , εἶπεν , ὅτι τὴν Δίκην ἔχει πάρειδρον ὁ Ζεὺς καὶ τὴν Θέμιν , ἵνα πᾶν τὸ πρᾶξεν ὑπὸ τοῦ κρατοῦντος θεμιτὸν ἢ 45 καὶ δίκαιον·’ τοιούτοις τισὶ λόγοις χρησάμενος ὁ ᾿Αναξάρχος τὸ μὲν πάθος ἐκούφισε τοῦ βασιλέως , τὸ δὴ ἦθος εἰς πολλὰ χαυνότερον καὶ παρανομώτερον ἐποίησεν , αὐτὸν δὲ δαιμονίως ἐνήμοσε καὶ τοῦ Καλλισθένους τὴν ὁμιλίαν οὐδὲ ἄλλως ἐπίχαριν διὰ τὸ αὐστηρὸν οὖσαν προσδιέβαλε . λέγεται δὲ ποτε
Lemmas: δέω δέ λοιπός κεφαλή σατράπης τις παρατίθημι · ἀπορρίπτω πρός ὁ νικοχρεος . ὁ δέ μνησιακήσας μετά ὁ τελευτή ὁ βασιλεύς ὅτε πλέω ἀκούσιος προσφέρω ὁ Κύπρος ὁ ᾿Αναξάρχος , συλλαμβάνω αὐτός καί εἰς ὅλμος βάλλω κελεύω τύπτω σιδήρεος ὕπερος . ὁ δέ οὐ φροντίζω 5 ὁ τιμωρία λέγω ἐκεῖνος δή ὁ περιφέρω · πτίσσω , πτίσσω ὁ ᾿Αναξάρχου θύλακος , ᾿Αναξάρχον δέ οὐ πλήσσω [ l . πτίσσω , vgl . p . 13]’ . κελεύω δέ ὁ νικοχρεος καί ὁ γλῶττα αὐτός ἐκμανθάνω , λόγος ἀποτρώγω προσπέτομαι αὐτός . καί εἰμί ἐγώ εἰς αὐτός οὕτως [ Anth . P . VII 133 ] · πτίσσω , νικοχρεος , ἔτι καί μάλη · θύλακος εἰμί · 10 πτίσσω · ᾿Αναξάρχος δέ ἐν Λίος εἰμί πάλαι . καί σύ διαστέλλω γνάφω ὀλίγος ( ? ) ὅδε λέγω ὤματα Φερεσφόνῃ · ἔρρω μνλωθρὲ κακός · οὗτος διά ὁ ἀπάθεια καί εὐκολία ὁ βίος εὐδαιμονικός καλέω · καί ἐάν ἐκ ὁ ύψιστος ὕνατος σωφρονίζω . ὁ γοῦν Αλέξανδρος οἴομαι 15 ἔρχομαι θεός ἐπιστρέφω · ἐπεί γάρ ἐκ τις πληγή ὁράω αὐτός καταρρέω αἷμα , δείκνυμι ὁ χείρ πρός αὐτός φημί · τοῦτος μέν αἷμα καί οὐ ἰχώρ οἷος περ τε ῥέω μάκαρ θεός Πλούταρχος [ s . S . 477 , 7 ] δέ αὐτός Αλέξανδρος οὗτος λέγω πρός ὁ φίλος φημί . ἀλλά καί ἄλλοτε [ s . S . 478 , 16 ] προσέρχομαι αὐτός ὁ Ἀνα - 20 ξάρχος δείκνυμι ὁ κεφαλή καί λέγω · βάλλω τις θεός βροτησαίαι χείρ . 2 . DIOG . IX 61 πίρος Ἠλεῖος . . . ἀκούω Βρύσων ὁ [ ἢ Nietzsche ] Στίλπων , ὡς Αλέξανδρος ἐν διαδοχή , εἶτα ᾿Αναξίρχου συνακολουθέω πανταχοῦ , ὡς καί ὁ Γυμνοσοφισταί ἐν Ἰνδία συμμίγνυμι καί ὁ Μάγος . . . 25 ἐκπατέω τε αὐτός καί ἐρημάζω , σπανίως πρός ἐπιφαίνω ὁ οἴκοι . οὗτος δέ ποιέω ἀκούω Ἰνδός τις ὀνειδίζω Ἀνάξαρχος , ὡς οὐ ἄν ἕτερος τις διδάσκω οὕτως ἀγαθός , αὐτός ἀλλᾶς βασιλικός ἀνέω . ἀεί τε ἔρχομαι ἐν ὁ αὐτός κατάστημα , ὥστε εἰμί καί τις αὐτός καταλείπω μεταξύ λέγω , αὐτός διαπεραίνω ὁ λόγος , καίτοι κινέω τέως ὁ ἐννεότητι . 30 πολλάκις , φημί [ Antigonos v . Karyst . S . 35 Wilam . ] , καί ἀποδημέω , μηδείς προλέγω , καί συμφέρω οἶος ἐθέλω . καί πρός ᾿Αναξάρχου εἰς τέλμα ἐμπίπτω , παρέρχομαι οὐ βοηθέω · τις δέ αἰτιάομαι , αὐτός ᾿Αναξάρχος ἐπινέω ὁ ἀδιάφορος καί άστοργος αὐτός . Vgl . c . 57 , 1 . 3 . PLUT . Alex . 52 [ aus Hermippos , der sich auf den Bericht des Strobos , 35 Vorlesers des Kallisthenes , an Aristoteles bezieht , vgl . c . 54 Anf . ] ( nach Kleitos Tod ) Καλλισθένης μέν ἠθικός πειράω καί πρᾶος ὑποδύω ὁ λόγος καί περιωον ἄλυπος λαμβάνω ὁ πάθος , ὁ δέ ᾿Αναξάρχος ἴδιος τις πορεύω ἐκ ἀρχή ὁδός ἐν φιλοσοφία καί δόξα εὐληφῶς ὑπεροψία καί ὀλιγωρία ὁ συνήθης εὐθύς εἰσέρχομαι ἀναβαίνω · ὕω εἰμί Αλέξανδρος , εἰς ὅς 40 ὁ οἰκουμένη νῦν ἀποβλέπω · ὁ δέ ξριπται κλαίω ὡς ἀνθρώποδον ἄνθρωπος νόμος καί ψόγος δείδω , ὅς αὐτός προσήκω νόμος ἔρχομαι καί δρον ὁ δίκαιος , ἐπεί ἄρχω καί κρατέω νικάω , ἀλλά μή δουλεύω ὑπο κενός δόξα κρατέω . οὐ οἶδα , λέγω , ὅτι ὁ Δίκη ἔχω πάρειδρον ὁ Ζεύς καί ὁ Θέμις , ἵνα πᾶς ὁ πράττω ὑπό ὁ κράτος θεμιτός ἢ 45 καί δίκαιον·’ τοιοῦτος τις λόγος χράω ὁ ᾿Αναξάρχος ὁ μέν πάθος κουφίζω ὁ βασιλεύς , ὁ δή ἦθος εἰς πολύς χαῦνος καί παράνομος ποιέω , αὐτός δέ δαιμόνιος ἐνήμοσε καί ὁ Καλλισθένης ὁ ὁμιλία οὐδέ ἄλλως ἐπίχαρις διά ὁ αὐστηρός εἰμί προσδιαβάλλω . λέγω δέ ποτέ