anacharsidis-epistulae.epistulae 9
Οἱ ἐν Ἕλλησι ποιηταὶ λόγῳ κόσμον διανέμοντες Κρόνου παισὶν ἀδελφοῖς λῆξιν τῷ μὲν οὐρανοῦ , τῷ δὲ θαλάττης , τρίτῳ δὲ ζόφου προσέθεσαν . τοῦτο μὲν ἰδιοπραγίας ἑλληνικῆς · κοινωνίαν γὰρ οὐδεμίαν χρήματος ἐπιστάμενοι τὸ ἑαυτῶν κακὸν θεοῖς προσένειμαν · γῆν δὲ ὅμως ἐξαίρετον καὶ οὗτοι κοινὴν ἅπασιν ὑπελείποντο . φέρε τοῦτο πῇ ποτε φέρει τὸ νόημα φροντίζωμεν . πάντας ἐβούλοντο θεοὺς τιμὰς πρὸς ἀνθρώπων ἔχειν καὶ πάντας ἀγαθῶν δοτῆρας καὶ κακῶν ἀποτρόπους ὑπάρχειν , κοινὸν δὲ θεῶν κτῆμα γῆ κοινὸν καὶ ἀνθρώπων τὸ πάλαι ἦν , χρόνῳ δὲ παρηνόμησαν ἴδια ἐπονομάζοντες τεμένη θεοῖς τὰ πάντων κοινά , θεοὶ δὲ ἀντὶ τούτων δῶρα πρέποντα ἀντεδωρήσαντο ἔριν καὶ ἡδονὴν καὶ μικροψυχίαν ἁνθρώποις . ἀπὸ τούτων μιγνυμένων τε καὶ διακρινομένων τὰ πάντα ἔφυ κακὰ τοῖς πᾶσι θνητοῖς , ἄροτοι , σπόροι , μεταλλεῖαι , πόλεμοι · καρπούς τε γὰρ ἐπεισενεγκόντες πολλαπλασίους ἀποφέρονται μικρά , τέχνας τε ποικίλλοντες ὀλιγόβιον ηὕρηνται τροφήν , γῆς τε χρώματα διάφορα μαστεύοντες θαῦμα πεποίηνται , τόν τε πρῶτον εὑρόντα τὸ ὀλίγον τοῦτο μακαριστότατον ἄγουσι . καὶ οὐκ ἴσασι παίδων τρόπον ἑαυτοὺς ἐξαπατῶντες · πόνῳ γὰρ τὸ μηδὲν ἐκτιμήσαντες , ἔπειτα τὸν πόνον αὐτὸν θαυμάζουσιν . τοῦτό σοι πλείστων ἀνθρώπων ἤκουσα ῥυῆναι τὸ κακόν . ἀπὸ τοῦδε τἄλλα · οὐ γὰρ ὁ μέγας πλοῦτος οὐδὲ οἱ ἀγροὶ τὴν σοφίαν ἐπρίαντο . τὸ σῶμα γὰρ οἷς ἂν πλείστων ἀλλοτρίων ὑποπλησθῇ , καὶ νοσημάτων ὑποπίμπλασθαί φασι , καὶ τὴν ταχίστην ἀποχέτευσιν ποιεῖσθαι κελεύουσιν οἷς ἐπαινεῖν ἔρως ἐστίν . ἀλλὰ σωμάτων ἔχετε διʼ ἡδονὰς ἀμέτρους ἰατροὺς ἀμέτρους , ψυχῆς δὲ οὐκ ἔχετε , σοφὸν δὲ οὐδὲν · ἦν συμβαλεῖν . ὅτε σοι τὸ πολὺ χρυσίον ἐρρύη , τότε συνερρύηκεν ἅμα τῷ χρυσίῳ καὶ ἡ δόξα τοῦ χρυσίου καὶ ὁ φθόνος καὶ ἡ τῶν βουλομένων ἀπενέγκασθαι παρὰ σοῦ τὸ χρυσίον ἐπιθυμία . εἰ μὲν οὖν ἀπεκάθηρας σαυτὸν τοῦ νοσύματος , ὑγιὴς ἂν ἦσθα , ἐλευθέρως λέγων καὶ ἄρχων · τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ὑγιαίνειν βασιλέως , ὃ κεκτημένος ἔνδον οὐ θαυμαστὸν εἰ καὶ τὰ ἄλλα ἐκέκτησο ἀκρατῆ δέ σε λαβοῦσα ἐπήμηνε δοῦλον ἀντʼ ἐλευθέρου ποιήσασα ἡ νόσος . ἀλλὰ θυμὸν ἀγαθὸν ἔχε , πυρὸς ἐν ὕλῃ γενομένου λαβὼν εἰκόνα , ὃ σποδιὰν τίθησι τὰ κεκαυμένα , νέμεται δὲ τὰ ἄκαυστα . καὶ τὰ σὰ πάλαι κακὰ εἰς τοὺς σὲ καὶ τὰ σὰ ἔχοντας μετῴκισται . ἐκείνοις προσδόκα τὰς ἀνίας δευτέροις ἥξειν . ἄκουσον δὲ ἐμῆς ὄψεως ἱστορίαν . μέγα ῥεῦμα διεξέρχεται τὴν Σκυθῶν χώραν , τοῦτο ὃ δὴ Ἴστρον ὀνομάζουσιν . ἐν τούτῳ φορτηγοὶ ναῦν ἕρματι περιβαλόντες ἐπειδὴ οὐδὲν προσαρκέσαι ἐδύναντο , ἀπήεσαν ὅλοφυρόμενοι . λῃσταὶ οὖν τὸ ἐκείνων κακὸν κατανοήσαντες κενῇ προσπλέοντες νηί , κἆτʼ ἀφειδῶς ἐπετίθεντο τῷ φόρτῳ , καὶ τὰ ἀγώγιμα τῆς νεὼς μετέφερον , καὶ τὸ πάθος ἔλαθον μετενεγκόντες . ἣμὲν γὰρ ἅτεκενωθεῖσα ἀνεκουφίσθη καὶ πλόιμος ἦν , ἣ δὲ τὸν ἐκείνης φόρτον ὑποδῦσα ταχέως εἰς βυθὸν ᾔει χρημάτων ἀλλοτρίων ἁρπαγῇ . τοῦτο δύναται φέρειν τὸν ἔχοντα αἰεί . Σκύθαι δὲ πάντων ἐκτὸς ἔστησαν τούτων . γῆν ἔχομεν πᾶσαν πάντες . ὅσα δίδωσιν ἑκοῦσα λαμβάνομεν , ὅσα κρύπτει χαίρειν ἐῶμεν . βοσκήματα ἀπὸ θηρίων σώζοντες γάλα καὶ τυρὸν ἀντιλαμβάνομεν . ὅπλα ἔχομεν οὐκ ἐπ ἄλλους , ἀλλ ὑπὲρ ἑαυτῶν ἐὰν δέη . ἔδέησε δὲ οὐδέπω · οἱ αὐτοὶ γὰρ ἀγωνισταὶ καὶ ἆθλα τοῖς ἐπελευσομένοις προκεί μεθᾳ . τοῦτο δὲ οὐδὲ πολλοὶ τὸ ἆθλον ἀσπάζονται . τὰ αὐτὰ καὶ Σόλων ἀνὴρ Ἀθηναῖος συνεβούλευσέ σοι , σκοπεῖν κελεύων τὴν τελευτήν , οὐ τὸ νῦν ἀποβάν , ἀλλ ἐξ οὗ καλῶς τελευτήσεις , τοῦτο προτιμᾶν λέγων . ἔλεγε δὲ οὐ τὴν ἄντικρυς · οὐ γὰρ ἦν Σκύθης . σὺ δ , εἴ σοι φίλον , τὴν ἐμὴν συμβουλὴν καὶ παρὰ Κῦρον φέρε καὶ παρὰ πάντας τυράννους μᾶλλον γὰρ ἀκμά · ζεῖ τοῖς ἐν ἀρχῇ τῶν ἀπολωλότων .
Lemmas: όϊ ἐν Ἕλλην ποιητής λόγος κόσμος διανέμω Κρόνος παῖς ἀδελφός λῆξις ὁ μέν οὐρανός , ὁ δέ θάλασσα , τρίτος δέ ζόφος προστίθημι . οὗτος μέν ἰδιοπραγία Ἑλληνικός · κοινωνία γάρ οὐδείς χρῆμα ἐπίσταμαι ὁ ἑαυτοῦ κακός θεός προσνέμω · γῆ δέ ὅμως ἐξαιρετός καί οὗτος κοινός ἅπας ὑπολείπω . φέρω οὗτος πῇ ποτέ φέρω ὁ νόημα φροντίζω . πᾶς βούλομαι θεός τιμή πρός ἄνθρωπος ἔχω καί πᾶς ἀγαθός δοτήρ καί κακός ἀπότροπος ὑπάρχω , κοινός δέ θεός κτῆμα γῆ κοινός καί ἄνθρωπος ὁ πάλαι εἰμί , χρόνος δέ παρανομέω ἴδιος ἐπονομάζω τέμενος θεός ὁ πᾶς κοινός , θεός δέ ἀντί οὗτος δῶρον πρέπω ἀντιδωρέομαι ἔρις καί ἡδονή καί μικροψυχία ἄνθρωπος . ἀπό οὗτος μείγνυμι τε καί διακρίνω ὁ πᾶς φύω κακός ὁ πᾶς θνητός , ἄροτος , σπόρος , μεταλλεία , πόλεμος · καρπός τε γάρ ἐπεισφέρω πολλαπλάσιος ἀποφέρω μικρός , τέχνη τε ποικίλλω ὀλιγόβιος εὑρίσκω τροφή , γῆ τε χρῶμα διάφορος μαστεύω θαῦμα ποιέω , ὁ τε πρῶτος εὑρίσκω ὁ ὀλίγος οὗτος μακαριστός ἄγω . καί οὐ οἶδα παῖς τρόπος ἑαυτοῦ ἐξαπατάω · πόνος γάρ ὁ μηδείς ἐκτιμάω , ἔπειτα ὁ πόνος αὐτός θαυμάζω . τούτος σύ πλεῖστος ἄνθρωπος ἀκούω ῥέω ὁ κακός . ἀπό ὅδε ἄλλος · οὐ γάρ ὁ μέγας πλοῦτος οὐδέ ὁ ἀγρός ὁ σοφία πρίαμαι . ὁ σῶμα γάρ ὅς ἄν πλεῖστος ἀλλότριος ὑποπίμπλημι , καί νόσημα ὑποπιμπλάω φημί , καί ὁ ταχύς ἀποχέτευσις ποιέω κελεύω ὅς ἐπαινέω ἔρως εἰμί . ἀλλά σῶμα ἔχω διά ἡδονή ἄμετρος ἰατρός ἄμετρος , ψυχή δέ οὐ ἔχω , σοφός δέ οὐδείς · εἰμί συμβάλλω . ὅτε σύ ὁ πολύς χρυσίον ῥέω , τότε συρρέω ἅμα ὁ χρυσίον καί ὁ δόξα ὁ χρυσίον καί ὁ φθόνος καί ὁ ὁ βούλομαι ἀποφέρω παρά σύ ὁ χρυσίον ἐπιθυμία . εἰμί μέν οὖν ἀποκαθαίρω σεαυτοῦ ὁ νοσυμα , ὑγιής ἄν εἰμί , ἐλεύθερος λέγω καί ἄρχω · οὗτος γάρ εἰμί ὁ ὑγιαίνω βασιλεύς , ὁ κτάομαι ἔνδον οὐ θαυμαστός εἰμί καί ὁ ἄλλος κτάομαι ἀκρατής δέ σύ λαμβάνω πημαίνω δοῦλος ἀντί ἐλεύθερος ποιέω ὁ νόσος . ἀλλά θυμός ἀγαθός ἔχω , πυρός ἐν ὕλη γίγνομαι λαμβάνω εἰκών , ὁ σποδιά τίθημι ὁ καίω , νέμω δέ ὁ ἄκαυστος . καί ὁ σός πάλαι κακός εἰς ὁ σύ καί ὁ σός ἔχω μετοικίζω . ἐκεῖνος προσδοκάω ὁ ἀνία δεύτερος ἥκω . ἀκούω δέ ἐμός ὄψις ἱστορία . μέγας ῥεῦμα διεξέρχομαι ὁ Σκύθων χώρα , οὗτος ὁ δή Ἴστρος ὀνομάζω . ἐν οὗτος φορτηγός ναῦς ἕρμα περιβάλλω ἐπεί οὐδείς προσαρκέω δύναμαι , ἀπέρχομαι ὀλοφύρομαι . λῃστής οὖν ὁ ἐκεῖνος κακός κατανοέω κενός προσπλέω ναῦς , κατά ἀφειδής ἐπιτίθημι ὁ φόρτος , καί ὁ ἀγώγιμος ὁ ναός μεταφέρω , καί ὁ πάθος λανθάνω μεταφέρω . ἠμέν γάρ ἅπτω ἀνακουφίζω καί πλώϊμος εἰμί , ὁ δέ ὁ ἐκεῖνος φόρτος ὑποδύω ταχέως εἰς βυθός ἔρχομαι χρῆμα ἀλλότριος ἁρπαγή . οὗτος δύναμαι φέρω ὁ ἔχω ἀεί . Σκύθης δέ πᾶς ἐκτός ἵστημι οὗτος . γῆ ἔχω πᾶς πᾶς . ὅσος δίδωμι ἑκών λαμβάνω , ὅσος κρύπτω χαίρω ἐάω . βόσκημα ἀπό θηρίον σῴζω γάλα καί τυρός ἀντιλαμβάνω . ὅπλον ἔχω οὐ ἔπος ἄλλος , ἀλλ' ὑπέρ ἑαυτοῦ ἐάν δέος . δήω δέ οὐδέπω · ὁ αὐτός γάρ ἀγωνιστής καί ἆθλον ὁ ἐπέρχομαι πρόκειμαι μέθη . οὗτος δέ οὐδέ πολύς ὁ ἆθλον ἀσπάζομαι . ὁ αὐτός καί Σόλοι ἀνήρ Ἀθηναῖος συμβουλεύω σύ , σκοπέω κελεύω ὁ τελευτή , οὐ ὁ νῦν ἀποβαίνω , ἀλλ' ἐκ ὅς καλός τελευτάω , οὗτος προτιμάω λέγω . λέγω δέ οὐ ὁ ἄντικρυς · οὐ γάρ εἰμί Σκύθης . σύ δέ , εἰμί σύ φίλος , ὁ ἐμός συμβουλή καί παρά Κῦρος φέρω καί παρά πᾶς τύραννος μᾶλλον γάρ ἀκμή · ζω ὁ ἐν ἀρχή ὁ ἀπόλλυμι .