ammonius-philosophy.in-porphyrii-isagogen-sive-quinque-voces 2.1
Ὄντος ἀναγκαίου , Χρυσαόριε . Πάντα τὰ ὄντα αὐ|τοφυῶς ἐφίεται τοῦ ἀγαθοῦ , ἐπειδήπερ τῶν ὄντων ἁπάντων μία ἐστὶν ἀρχὴ τὸ ἀγαθόν . πάντα οὖν πρὸς τὸ ἀγαθὸν ὡς οἰκεῖον ἀγαθὸν ἀνατείνεται , καὶ τελειοῦται τῶν ὄντων ἕκαστον μετέχον ἐκείνου κατὰ τὰ οἰκεῖα μέτρα . οὐδεὶς οὗν κακοῦ ἐφίεται , ἀλλὰ καὶ οἱ τούτου ἐφιέμενοι ὡς ἀγαθοῦ αὐτοῦ ὀρέγονται τῇ ἀλόγῳ δόξῃ ἑπόμενοι . ἡνίκα οὖν βούλεταί τίς τινα ἐπί τι προτρέψασθαι , τὸ ἐκ τούτου ἀγαθὸν ἀναφαίνει , ὡς ἐκ τούτου ἐφέλκειν αὐτόν . τοῦτο τοίνυν ὁ φιλόσοφος Πορφύριος ποιεῖ · βουλόμενος γὰρ τοὺς εἰσαγομένους προτρέψασθαι ἐπὶ τὴν τοῦ βιβλίου ἀνάγνῶσιν τὸ ἐκ τούτου ἐσόμενον ἀγαθὸν μηνύει κατ’ ἀρχάς . ἐπειδὴ δὲ διττόν ἐστι τὸ ἀγαθόν , τὸ μὲν ὡς τέλος , τὸ δὲ ὡς πρὸς τὸ τέλος , καὶ τὸ μὲν ὡς τέλος ὡς ὅταν εἴπωμεν ἀγαθὸν τὴν ὑγείαν , τὸ δὲ ὡς πρὸς τὸ τέλος ὡς ὅταν εἴπωμεν ἀγαθὸν τὸ φλεβοτομεῖν οὐ καθ’ αὑτὸ ἀλλὰ διὰ τὴν ὑγείαν , τὸ ἀναγκαῖον κυρίως οὐ λέγεται ἀγαθὸν ἀλλ’ ὡς πρὸς τὸ μεῖζον ἀγαθὸν ἀναφερόμενον · λέγομεν γὰρ ‘εἰ μέλλει ὑγιαίνειν , ἀνάγκη φλεβοτομεῖσθαι’ . διὸ οὕτως εἶπεν ἀναγκαῖον , ἐπειδὴ ὡς πρός τι ἄλλο τέλος ἀναφέρεται τὸ βιβλίον , δηλαδὴ τὰς Κατηγορίας , καὶ οὐκ ἔστιν ἀγαθὸν ὡς τέλος ἀλλ’ ὡς πρὸς ἄλλο παραλαμβόμενον . καὶ ἀπλῶς εἰπεῖν ἀναγκαῖον ἐνταῦθα λέγει τὸ βιβλίον ὡς πρὸς μεῖζον ἀγαθὸν αὐτὸ ἀνάγων . καὶ ἤτοι ὡς χρήσιμον ἢ ὡς καθ’ αὑτὸ ἀναγκαῖον καὶ χωρὶς αὐτοῦ τὰ ἄλλα μὴ δύνασθαι τῶν φιλοσόφων ἀναλέγεσθαι συγγράμματα · ἰστέον γὰρ ὅτι οἱ φιλόσοφοι τὸ ἀναγκαῖον διχῶς λέγουσιν · ἀναγκαῖον γὰρ καλοῦσιν ἡ τὸ χρήσιμον ἢ τὸ ἀντιδιαιρούμενον τῷ ἐνδεχομένῳ . καὶ χρήσιμον μὲν λέγουσι τὸ συμβαλλόμενον εἴς τι οἷον τὸ ὑποδεδέσθαι τὸ ἐνδύεσθαι · συμβάλλεται γὰρ εἰς τὸ ἧττον διαφθέίρεσθαι τὰ σώματα καὶ διὰ τοῦτο διαρκεῖν ἐπὶ πλείονα χρόνον . λέγεται δὲ ἀναγκαῖον , ὡς εἶπον , καὶ τὸ τῷ ἐνδεχομένῳ ἀντιδιαιρούμενον , οὗτινος χωρὶς εἶναι ἀδύνατον . οἷον ἀνάγκη τὰ ζῷα τὰ ἔχοντα πνεύμονα ἀναπνεῖν πάντως , ἵνα ζῶσιν · ἀναγκαῖον οὖν τι χρῆμα ἡ ἀναπνοή · χωρὶς γὰρ ταύτης ζῆν ἀδύνατον τὰ ἔχοντα πνεύμονα ζῷα . ἀναγκαῖον οὖν τοῦτο λέγεται τὸ βιβλίον εἶναι ἢ κατὰ τὸ πρῶτον σημαινόμενον ἢ κατὰ τὸ δεύτερον . καί φαμεν οὐχὶ κατὰ τὸ δεύτερον , ἀλλὰ κατὰ τὸ πρῶτον · καὶ γὰρ πρὸ τοῦ γενέσθαι Πορφύριον ἐνοοῦντο δῆλον ὅτι αἱ τῶν φιλοσόφων πραγματεῖαι . δῆλον οὖν ὡς χρήσιμον καὶ εὐμαρῆ ποιοῦν τὴν ἐκείνων νόησιν , οὕτως ἀναγκαῖον εἶναι λέγεται . μήποτε δὲ δυνατὸν καὶ κατὰ τὸ δεύτερον σημαινόμενον ἀναγκαῖον λέγεσθαι , οὗ χωρὶς ἐκεῖνα νοηθῆναι ἀδύνατον , οὐχὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ συγγράμματος νοούντων ἡμῶν τὸ ἀναγκαῖον ἀλλ’ ἐπ’ αὐτῆς τῆς τῶν εἰρημένων πέντε φωνῶν θεωρίας · ρίας · ἄνευ γὰρ τῆς τούτων γνώσεως τἄλλα ἀκριβῶς γνωσθῆναι ἀδύνατον · ὅθεν καὶ ὁ Πορφύριος οὐκ εἶπεν ‘ἀναγκαίου ὄντος τούτου τοῦ συγγράμματος ἀλλὰ ἀναγκαίας οὕσης τῆς τούτων θεωρίας . καὶ πρὶν Πορφύριον γράψαι περὶ τούτων , ἀναγκαία ἦν ἡ περὶ αὐτῶν θεωρία εἰς τὴν τῶν φιλοσόφων θεωρημάτων νόησιν , καὶ ἄνευ ταύτης ἐκείνα νοηθῆναι ἀδύνατον · τοσοῦτον οὖν τὸ ἐκ τοῦ προκειμένου βιβλίου γέγονε χρήσιμον , ὅτι τὰ σποράδην παρὰ τοῖς πρεσβυτέροις εἰρημένα συνήγαγε καὶ εὐμαρεστέραν ἡμῖν καὶ σύντομον τὴν περὶ αὐτῶν θεωρίαν ἐποίησεν . ὅθεν οὐδὲ ὁ Πορφύριος ἰδιοποιεῖται τὴν εὕρεσιν τῆς περὶ αὐτῶν θεωρίας , ἀλλὰ τὰ παρὰ τοῖς πρεσβυτέροις φησὶν ἐπελθεῖν πειράσομαι . Ἰστέον δὲ ὅτι εὐθὺς ἐν προοιμίοις περὶ τριῶν τούτων διαλέγεται · λέγει γὰρ τίς ἡ πρόθεσις τοῦδε τοῦ συγγράμματος ὅτι περὶ τῶν πέντε φωνῶν ἐκείνων διαλεχθῆναι ) , καὶ τί τὸ χρήσιμον ὅτι χρησιμεύει οὐ μόνον εἰς τὰς Ἀριστοτέλους Κατηγορίας | ἀλλὰ καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν εἰς πᾶσαν εὑρετικὴν 5 μέθοδον φιλοσοφίας ) , καὶ τίνι τρόπῳ κέχρηται διδασκαλίας , ὅτι σαφεῖ καὶ πρέποντι εἰσαγομένων ἀκοαῖς · οὔτε γὰρ μείζονα ἢ κατὰ τοὺς εἰσαγομένους θεωρήματα διδάσκει , οὔτε μὴν εἰς μῆκος ἐκτείνει τὸ σύγγραμμα , οὔτε ἀσαφεῖ τῇ λέξει κέχρηται , ἵνα διὰ τούτων προτρέψηται τοὺς νέους εἰς τὴν τοῦ βιβλίου ἐκλογήν . ὁ δὲ καὶ σύνδεσμος σημαίνει ἡμῖν , ὡς οὐ μόνον εἰς 10 τὴν τῶν κατηγορίων διδασκαλίαν συμβάλλεται τὸ βιβλίον , ἀλλὰ καὶ εἰς πᾶσαν φιλοσοφίαν . ἄλλως τε καὶ εἰς τὴν τῶν παρὰ Ἀριστοτέλει εἶπεν , ἐπειδὴ συμβάλλεται οὐ μόνον εἰς τὸ βιβλίον τῶν Κατηγοριῶν Ἀριστοτέλους , ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς ἄλλων Κατηγορίας · εἰδέναι γὰρ χρὴ ὡς πολλοὶ τῶν Ἀριστοτέλους ἑταίρων κατὰ ζῆλον τοῦ διδασκάλου ἔγραψαν Κατηγορίας καὶ Περὶ ἑρμηνείας καὶ Ἀναλυτικά . συμβάλλεται οὖν τὸ βιβλίον τοῦτο οὐ μόνον εἰς τὰς Ἀριστοτέλους Κατηγορίας , ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς Ἀρχύτου καὶ εἰς πάσας τὰς τῶν φιλοσόφων πραγματείας ] . Ἀποροῦσι δέ τινες εὐθὺς ἐν ἀρχῇ εἰς τὸ ὄντος ἀναγκαίου ἄλογον μὲν καὶ οὐκ ἀκόλουθον ἀπορίαν , πλὴν καλῶς ἔχουσαν εἰρῆσθαι διὰ τὴν τῶν ἐπιλύσεων θεωρίαν γλαφυρωτέραν καὶ ὠφέλιμον οὖσαν . ἀποροῦσιν οὖν οὕτως · τοῦ ὄντος τὸ μέν φασιν ἀναγκαῖον τὸ δὲ ἐνδεχόμενον τὸ δὲ ὑπάρχον . ἀναγκαῖον μὲν οὖν ἐστι τὸ ἀεὶ ὡσαύτως ἔχον καὶ ἐξ ἀνάγκης ὄν , οἷον τὸ ἡλίου ὑπὲρ γῆν ὄντος ἡμέραν εἶναι . ἐνδεχόμενον δὲ τὸ δυνάμει ἔχον τὴν τῶν δύο ἐναντίων ὕπαρξιν οἷον τὴν τοῦ ἀναγνῶναι καὶ τοῦ μὴ ἀναγνῶναι , οὔπω δὲ οὐδέτερον ὂν ἀλλ’ ἐν τῷ δυνάμει μόνον εἶναι θεωρούμενον . ὑπάρχον δέ ἐστι τὸ εἰς ἐνέργειαν προαχθὲν καὶ ἐνεστὸς ἐνδεχόπροοιμίω μενον . τούτων τοίνυν τὸ ὂν οὐκ ἔστιν ἐπίσης · οὐ γὰρ ἀντιστρέφει κατὰ τὴν τοῦ εἶναι ἀκολουθίαν ὡς τὸ ἴδιον καὶ ὁ ὅρος , κατηγορούμενα ἢ ὐποκείμενα ἀλλήλοις . δύο γάρ ταῦτα ἐξισάζει , τοῖς τε ὑποκειμένοις κατηγορούμενα καὶ τοῖς κατηγορουμένοις ὑποκείμενα τό τε ἴὸιον καὶ ὁ ὅρος . ποῖον δέ ἐστι κατηγορούμενον καὶ ποῖον ὑποκείμενον ; ὑποκείμενον μέν , ἐν ᾦ τὸ ἄρθρον πρόσκειται , κατηγορούμενον δέ , ἐν ᾧ τὸ ἔστιν ἢ δυνάμει ἡ ἐνεργείᾳ συνέζευκται . τῶν γὰρ κατηγορουμένων ἢ ὀνομάτων ὄντων ἢ ῥημάτων , τοῖς μὲν ὀνόμασιν ἐνεργείᾳ συνέζευκται ἡ ἔστι φωνή , τοῖς δὲ ῥήμασι δυνάμει , οἷον ἐὰν εἴπω ‘ὁ ἄνθρωπος’ , ὑποκείμενον εἶπον , ἐὰν δὲ προσθῶ ‘ζῷόν ἐστι’ , κατηγορούμενον εἶπον . τὸ οὖν ὂν ἐπίσης οὐκ ἔστιν οὔτε ὑποκείμενον οὔτε κατηγορούμενον τῷ ἀναγκαίῳ ἢ τῷ ἐνδεχομένῳ ἢ τῷ ὑπάρχοντι , ἀλλ’ ἐπὶ πλέον , ἐπεὶ οὐκ ἀντιστρέφει κατὰ τὴν τοῦ εἶναι ἀκολουθίαν · πᾶν μὲν γὰρ εἴ τί ἐστιν ἀναγκαῖον ἢ ἐνδεχόμενον ἢ ὑπάρχον , τοῦτο καὶ ὄν ἐστιν , οὐκ ἔτι δὲ εἴ τί ἐστιν ὄν , τοῦτο πάντως ἢ ἀναγκαῖόν ἐστιν ἡ ἐνδεχόμενον ἡ ὑπάρχον , ἀλλ’ ὅ τι ἕν τι τούτων ᾖ , τὰ ἄλλα οὐκ ἔστιν , οἷον ἐὰν ἐνδεχόμενον ᾖ , οὔτε ἀναγκαῖόν ἐστιν οὔτε ὑπάρχον . εἰ τοίνυν οὐκ ἀντιστρέφει κατὰ τὴν τοῦ εἶναι ἀκολουθίαν τὸ ὄν , ἐπὶ πλέον ἐστὶν ἄρα τοῦ τε ἀναγκαίου καὶ τοῦ ἐνδεχομένου καὶ τοῦ ὑπάρχοντος . τί δήποτε οὗν ὁ Πορφύριος πάσης κατηγορίας ἢ ἐπὶ πλέον ἢ ἐπίσης βουλομένης εἶναι τοὐ ὑποκειμένου , οὐδέποτε δὲ ἐπ’ ἔλαττον , αὐτὸς τὸ ἀναγκαῖον ἐπ’ ἔλαττον ὂν τοῦ ἐπὶ πλέον κατηγόρησε , λέγω δὴ τοῦ ὄντος , εἰπὼν ὄντος ἀναγκαίου ; Φαμὲν οὖν ὅτι ἀληθὲς μέν ἐστι τὸ μὴ τὰ ἐπ’ ἔλαττον τῶν ἐπὶ πλέον κατηγορεῖσθαι , τὸ μέντοι ὂν οὐκ · ἔστιν ἐπὶ πλέον τοῦ ἀναγκαίου · κυρίως γὰρ ἐκεῖνά ἐστιν ἐπὶ I πλέον ὀνόματα , ὅσα κατὰ πολλῶν κατηγορούμενα . καὶ ἐν πολλοῖς ἔχοντα ὑπόστασιν καὶ ἕν τι πρᾶγμά ἐστι ἰδίαν ὑπόστασιν ἔχον αὐτὸ καθ’ αὑτὸ θεωρούμενον ὡς τὸ ζῷον · κατηγορεῖται γὰρ κατὰ κυνὸς καὶ ἀνθρώπου καὶ ἵππου , καὶ ἔχει μὲν ἐν τούτοις ὑπόστασιν , καὶ ἰδίαν πάλιν ἔχει οὐσίαν αὐτὸ καθ’ αὑτὸ θεωρούμενόν τε καὶ νοούμενον ( όριζόμεθα οὖν τὸ ζῷον οὐσίαν αὐτὸ εἶναι λέγοντες ἔμψυχον αἰσθητικήν ) · ἐπεὶ ὅσα μὴ ἔχει ὑπόστασιν οἰκείαν , ἀλλ’ εἰσὶ φωναὶ ὁμώνυμοι ὡς ὁ κύων καὶ ὁ Αἴας καὶ ὅσα τοιαῦτα , ταῦτα οὐκ ἔστιν ἐπὶ πλέον · ψιλαὶ γάρ εἰσι φωναὶ καὶ οὐ πράγματα . τὸ δὲ ἐπὶ πλέον τινὸς εἶναί τι δεῖ πρότερον αὐτὸ καθ’ αὑτό εἶναι , εἶτ’ ἐπὶ πλέον ἑτέρων εἷναι . τὸ οὖν ὂν ἐπειδὴ οὐκ ἔχει ἰδίαν ὑπόστασιν , ἀλλ’ ὀνόματος μόνον ἐστὶν ἐν τούτοις κοινωνία τῷ τε ἀναγκαίῳ καὶ τῷ ἐνδεχομένῳ καὶ τῷ ὑπάρχοντι , οὐκ ἔστιν οὐδενὸς αὐτῶν ἐπὶ πλέον · φωνὴ γάρ ἐστι ψιλή . ἔπειτα δὲ εἰ ἐπὶ πλέον λέγουσιν εἶναι τὸ ὄν , ὡς γένος αὐτὸ πάντως ἀξιοῦσιν εἶναι ἐπὶ πλέον · τὸ δὲ γένος τεμνόμενον κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον τὰ εἴδη ποιεῖ ὑφεστάναι καὶ πάντως οὐδενὸς οὔτε προτέρου ὄντος οὔθ’ ὑστέρου · ἀνάγκη οὖν αὐτοὺς ὁμολογεῖν κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον γίνεσθαι τό τε ἀναγκαῖον καὶ τὸ ἐνδεχόμενον καὶ τὸ ὑπάρχον , ὅπερ ἄτοπον · τὸ μὲν γὰρ ἀναγκαῖον τὸ ἀεὶ ἔχει , τὸ δὲ ἐνδεχόμενον καὶ τὸ ὑπάρχον τὸ ποτέ · οὐκ ἄρα γένος τὸ ὂν τῶν εἰρημένων , οὐδ’ ἄρ ἐξ ἀνάγκης ἐπὶ πλέον . ἔστι γὰρ τὸ ὂν φωνὴ ὁμώνυμος καὶ οὐ γένος , οὐδὲ φύσις ἀφωρισμένη ὑπάρχουσα ἑκάστῳ τῶν κατὰ μέρος , ὡς τὰ γένη ἐστίν . ἄλλως τε δὲ ἅπαντα τὰ πράγματα ἢ ἀπροσδιορίστως λέγομεν ἢ μετὰ προσδιορισμοῦ . προσδιορισμοὶ δὲ εἰσι τέσσαρες · πᾶς , τί . , οὐ πᾶς , οὐδείς . καί φασιν αὐτοὺς εἰρῆσθαι προσδιορισμούς διὰ τὸ ἐξ αὐτῶν ὁρίζειν τὸν διαλεγόμενον , εἴτε περὶ καθολικοῦ διαλέγεταί τινος εἴτε καὶ μερικοῦ · ἐὰν μὲν γὰρ εἴπῃ ‘πᾶς’ , καθολικὸν σημαίνει , ἐὰν δὲ ‘τίς’ , μερικόν . τούτων τοίνυν οὕτως ἐχόντων , ἐπειδὴ δέδεικται τοῖς φιλοσόφοις ἅπασιν ὅτι τὸ ἀπροσδιορίστως τι λέγειν ἰσοδυναμεῖ τῷ μετὰ προσδιορισμοῦ μερικοῦ οἷον τοῦ τίς τῷ γὰρ ‘τὶς ἄνθρωπος ἦλθεν’ ταὐτόν ἐστι τὸ ‘ἄνθρωπος ἦλθεν’ ) , εἰ ταῦθ’ οὕτως ἔχει , καὶ ὁ Πορφύριος ἄρα ἀπροσδιορίστως εἰρηκὼς ὄντος καὶ προσθεὶς τὸ ἀναγκαῖον ἔλαβε μερικὸν τὸ ὄν , ὡς ἂν εἰ ἔλεγε ‘τὶ ὂν ἀναγκαῖόν ἐστ‘ · μερικὸν δὲ ὂν ἐπίσης ἐστὶ τῷ ἀναγκαίῳ , ὡς καὶ αὐτοὶ ὁμολογοῦσιν . ὥστε καὶ εἰ μὴ φωνὴ ψιλὴ τὸ ὂν ἦν , ἀλλὰ πρᾶγμα ἰδίαν ὑπόστασιν ἔχον ὡς τὸ ζῶον , οὐ κακῶς κατηγόρησε τὸ ἀναγκαῖον τοῦ ὄντος ἀτͅροσδιορίστως αὐτοῦ κατηγορήσας . ἔτι δὲ ὅτε μὲν τὰ πράγματα βουλόμεθα σημᾶναι , ἕκαστον αὐτῶν ὅλον , κατ’ εὐθεῖαν πτῶσιν σημαίνομεν ὁ ἄνθρωπος ὁ ἵππος ὁ βοῦς , ὅτε δὲ μέρος τι τῶν πραγμάτων ἡ περὶ τὰ πράγματά τι ὑπάρχον , διὰ τῆς γενικῆς σημαίνομεν · οἷον ἐὰν εἴπωμεν τοῦ Σωκράτους , ἢ τῶν μερῶν αὐτοῦ τι σημαίνομεν ὡς τὴν χεῖρα ἢ τὴν κ̓α-ὁ̔ͅ Ἀ-́ίν.ι ἢ τῶν περὶ αὐτόν τι οἷον τὸν οἶκον ἢ τὸ βιβλίον . ὁ ’JV Πορφύριος εἰ μὲν εἰρήκει ιτὸ ὂν ἀναγκαῖόν ἐστι’ διὰ τῆς εὐθείας , τὸ πρᾶγμα αὐτὸ ἔμελλε σημάναι , καὶ οὕτως ἂν ἔδοξεν ἴσως τοῦ ὅλου τὸ μέρος κ̔ - . rιγορ-αῖν · ἐπειδὴ δὲ εἶπεν ὄντος ἀναγκαίου διὰ τῆς γενικῆς , ἀνάγκη δήπου ἢ κdρος τοὐ πράγματος ἢ τῶν περὶ τὸ πρᾶγμά τι δηλοῦν . μέρους δέ τινος τῶν περὶ τὸ ὂν ἐπίσης ἐστὶ τὸ ἀναγκαῖον , ὡς ἄνθρωπος ἐπίσης ἐστί τινος ζώ1 οὐ καὶ ἡ χεὶρ ἐπίσης ἐστί τινος τῶν τοῦ ἀνθρώπου . καὶ κατὰ τοῦτον οὖν τὸν λόγον , εἰ καὶ ἰδίαν ὑπόiσιασιν ἔχειν τις λέγει τὸ ὄν , οὐ κακῶς κατηγόρησε τοῦ ὄντος τὸ ἀναγκαῖον ὁ Πορφύριος , ἐπειδὴ καὶ τοῦτο δεδώκαμεν · κατὰ γὰρ τοῦ ἴσου τὸ ἴσον κατηγόρησεν . ἔτι μέντοι καὶ κατὰ ἄλλον λόγον δείκνυται μὴ ὂν γένος τὸ ὂν μήτε τῶν εἰρημένων τριῶν , μήτε ἰῆς οὐσίας καὶ τοῦ συuι βα-βηὶ̣ότο καὶ τῶν λοιπῶν κατηγοριῶν . ἐν οἷς γὰρ πρῶτόν τι καὶ δεύτερον , τούτων τὸ κοινῶς κατηγορούμενον γένος οὐκ ἔστιν · τὸ γὰρ γένος εἰδῶν ἐστι γένος , τὰ δὲ εἴδη κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον ὑφίσταται , καὶ ἐν ἑαυτῷ ἕκαστον ἔχει τὸ εἶναι , οὐκ ἐν ἄλλοις . εἰ δὲ καὶ τὸ συμβεβηκὸς δεύτερόν ἐστι τῆς οὐσίας καὶ ἐν ἐκείνῃ ἔχει τὸ εἶναι , καὶ τὸ ὑπάρχον δεύτερον τοῦ ἐνδεχομένου καὶ ἐν ἐκείνῳ ἔχει τὸ εἶναι , ὁμωνύμως ἄρα κατὰ τούτων ἀλλ’ οὐ συνωνύμως τὸ ὂν κατrιγορηθγ́ͅσεται · οὐ γάρ ἐστι γένος , ἐπειδὴ πρῶτά τινα καὶ δεύτερα ἐν τούτοις φαίνεται . πόθεν δῆλον ὅτι τὸ συμβεβηκὸς ἐν τῇ οὐσίᾳ ἔχει τὸ εἶναι καὶ ἐν τῷ ἐνδεχομένῳ τὸ ὑπάρχον , ἀλλ’ οὐκ ἐν ἑαυτοῖς ; ὅτι ἀναιρουμένης τῆς οὐσίας καὶ τοῦ ἐνδεχομένου συναναιρεῖται καὶ τὸ συμβεβηκὸς καὶ τὸ ὑπάρχον . εἰ δὲ ἦν εἴδη ἐκ τοῦ ὄντος αὐτοῖς ἀντιδιῃρημένα καὶ μὴ ἐν ἐκείνοις εἶχε τὸ εἶναι , οὐκ ἂν τούτων τῶν εἰδῶν ἀναιρουμένων οἷον τῆς οὐσίας καὶ τοῦ ἐνδεχομένου συνανῃρεῖτο τὸ ἕτερον · οὗ γὰρ εἴ τι εἶδος φθαρῇ τοῦ ζῴου οἷον κύων ἢ ἵππος , συναναιρεῖ καὶ τὰ ἄλλα εἴδη οἷον ἄνθρωπον ἢ βοῦν ἢ κάμηλον ἢ ἄλλο τι τῶν λοιπῶν εἰδῶν . κατὰ τοσούτους γοῦν τρόπους καὶ τὸ τῆς ἀπορίας ἄλογον δέδεικται καὶ τὸ τῶν λύσεων γλαφυρόν .
Lemmas: εἰμί ἀναγκαῖος , Χρυσαόριος . Πάν ὁ εἰμί αὐτοφυής ἐφίημι ὁ ἀγαθός , ἐπεί ὁ εἰμί ἅπας εἷς εἰμί ἀρχή ὁ ἀγαθός . πᾶς οὖν πρός ὁ ἀγαθός ὡς οἰκέω ἀγαθός ἀνατείνω , καί τελειόω ὁ εἰμί ἕκαστος μετέχω ἐκεῖνος κατά ὁ οἰκεῖος μέτρον . οὐδείς ἐν κακός ἐφίημι , ἀλλά καί ὁ οὗτος ἐφίημι ὡς ἀγαθός αὐτός ὀρέγω ὁ ἄλογος δόξα ἕπομαι . ἡνίκα οὖν βούλομαι τίς τις ἐπί τίς προτρέπω , ὁ ἐκ οὗτος ἀγαθός ἀναφαίνω , ὡς ἐκ οὗτος ἐφέλκω αὐτός . οὗτος τοίνυν ὁ φιλόσοφος Πορφύριος ποιέω · βούλομαι γάρ ὁ εἰσάγω προτρέπω ἐπί ὁ ὁ βιβλίον ἀναγιγνώσκω ὁ ἐκ οὗτος εἰμί ἀγαθός μηνύω κατά ἀρχή . ἐπεί δέ διττός εἰμί ὁ ἀγαθός , ὁ μέν ὡς τέλος , ὁ δέ ὡς πρός ὁ τέλος , καί ὁ μέν ὡς τέλος ὡς ὅταν εἶπον ἀγαθός ὁ ὑγεία , ὁ δέ ὡς πρός ὁ τέλος ὡς ὅταν εἶπον ἀγαθός ὁ φλεβοτομέω οὖον κατά ἑαυτοῦ ἀλλά διά ὁ ὑγεία , ὁ ἀναγκαῖος κύριος οὖον λέγω ἀγαθός ἀλλά ὡς πρός ὁ μείζων ἀγαθός ἀναφέρω · λέγω γάρ ἰάομαι μέλλω ὑγιαίνω , ἀνάγκη φλεβοτομέω . διό οὕτως εἶπον ἀναγκαῖος , ἐπεί ὡς πρός τίς ἄλλος τέλος ἀναφέρω ὁ βιβλίον , δηλαδή ὁ κατηγορία , καί οὐ εἰμί ἀγαθός ὡς τέλος ἀλλά ὡς πρός ἄλλος παραλαμβάνω . καί ἀπλόος εἶπον ἀναγκαῖος ἐνταῦθα λέγω ὁ βιβλίον ὡς πρός μείζων ἀγαθός αὐτός ἀνάγω . καί ἤτοι ὡς χρήσιμος ἢ ὡς κατά ἑαυτοῦ ἀναγκαῖος καί Χωρὶς αὐτός ὁ ἄλλος μή δύναμαι ὁ φιλόσοφος ἀναλέγω σύγγραμμα · ἰστέον γάρ ὅτι ὁ φιλόσοφος ὁ ἀναγκαῖος διχῶς λέγω · ἀναγκαῖος γάρ καλέω ὁ ὁ χρήσιμος ἢ ὁ ἀντιδιαιρέω ὁ ἐνδέχομαι . καί χρήσιμος μέν λέγω ὁ συμβάλλω εἰς τίς οἷος ὁ ὑποδέω ὁ ἐνδύω · συμβάλλω γάρ εἰς ὁ κακός διαφθείρω ὁ σῶμα καί διά οὗτος διαρκέω ἐπί πλείων χρόνος . λέγω δέ ἀναγκαῖος , ὡς εἶπον , καί ὁ ὁ ἐνδέχομαι ἀντιδιαιρέω , ὅστις Χωρὶς εἰμί ἀδύνατος . οἷος ἀνάγκη ὁ ζῷον ὁ ἔχω πνεύμων ἀναπνέω πάντως , ἵνα ζῶ · ἀναγκαῖος οὖν τίς χρῆμα ὁ ἀναπνοή · Χωρὶς γάρ οὗτος ζῶ ἀδύνατος ὁ ἔχω πνεύμων ζῷον . ἀναγκαῖος οὖν οὗτος λέγω ὁ βιβλίον εἰμί ἢ κατά ὁ πρῶτος σημαίνω ἢ κατά ὁ δύο . καί φημί οὐ κατά ὁ δύο , ἀλλά κατά ὁ πρῶτος · καί γάρ πρό ὁ γίγνομαι Πορφύριον νοέω δῆλος ὅτι ὁ ὁ φιλόσοφος πραγματεία . δῆλος οὖν ὡς χρήσιμος καί εὐμαρής ποιέω ὁ ἐκεῖνος νόησις , οὕτως ἀναγκαῖος εἰμί λέγω . μήποτε δέ δυνατός καί κατά ὁ δύο σημαίνω ἀναγκαῖος λέγω , ὅς Χωρὶς ἐκεῖνος νοέω ἀδύνατος , οὐ ἐπί αὐτός ὁ σύγγραμμα νοέω ἐγώ ὁ ἀναγκαῖος ἀλλά ἐπί αὐτός ὁ ὁ εἴρω πέντε φωνή θεωρία · ῥίος · ἄνευ γάρ ὁ οὗτος γνῶσις ἄλλος ἀκριβῶς γιγνώσκω ἀδύνατος · ὅθεν καί ὁ Πορφύριος οὐ εἶπον ἀναγκαῖος εἰμί οὗτος ὁ σύγγραμμα ἀλλά ἀναγκαῖος ὗσις ὁ οὗτος θεωρία . καί πρίν Πορφύριον γράφω περί οὗτος , ἀναγκαῖος εἰμί ὁ περί αὐτός θεωρία εἰς ὁ ὁ φιλόσοφος θεώρημα νόησις , καί ἄνευ οὗτος ἐκεῖνος νοέω ἀδύνατος · τοσοῦτος οὖν ὁ ἐκ ὁ πρόκειμαι βιβλίον γίγνομαι χρήσιμος , ὅτι ὁ σποράδην παρά ὁ πρέσβυς εἴρω συνάγω καί εὐμαρής ἐγώ καί σύντομος ὁ περί αὐτός θεωρία ποιέω . ὅθεν οὐδέ ὁ Πορφύριος ἰδιοποιέω ὁ εὕρεσις ὁ περί αὐτός θεωρία , ἀλλά ὁ παρά ὁ πρέσβυς φημί ἐπέρχομαι πειράζω . ἰστέον δέ ὅτι εὐθύς ἐν προοίμιον περί τρεῖς οὗτος διαλέγω · λέγω γάρ τίς ὁ πρόθεσις ὅδε ὁ σύγγραμμα ὅτι περί ὁ πέντε φωνή ἐκεῖνος διαλέγω ) , καί τίς ὁ χρήσιμος ὅτι χρησιμεύω οὖον μόνος εἰς ὁ Ἀριστοτέλης κατηγορία | ἀλλά καί ἁπλόος εἶπον εἰς πᾶς εὑρετικός 5 μέθοδος φιλοσοφία ) , καί τίς τρόπος χράομαι διδασκαλία , ὅτι σαφής καί πρέπω εἰσάγω ἀκοή · οὔτε γάρ μείζων ἢ κατά ὁ εἰσάγω θεώρημα διδάσκω , οὔτε μήv εἰς μῆκος ἐκτείνω ὁ σύγγραμμα , οὔτε ἀσαφής ὁ λέγω χράομαι , ἵνα διά οὗτος προτρέπω ὁ νέος εἰς ὁ ὁ βιβλίον ἐκλογή . ὁ δέ καί σύνδεσμος σημαίνω ἐγώ , ὡς οὖον μόνος εἰς 10 ὁ ὁ κατηγορία διδασκαλία συμβάλλω ὁ βιβλίον , ἀλλά καί εἰς πᾶς φιλοσοφία . ἄλλως τε καί εἰς ὁ ὁ παρά Ἀριστοτέλης εἶπον , ἐπεί συμβάλλω οὖον μόνος εἰς ὁ βιβλίον ὁ κατηγορία Ἀριστοτέλης , ἀλλά καί εἰς ὁ ἄλλος κατηγορία · οἶδα γάρ χρή ὡς πολύς ὁ Ἀριστοτέλης ἑταῖρος κατά ζῆλος ὁ διδάσκαλος γράφω κατηγορία καί περι ἑρμηνεία καί ἀναλυτικός . συμβάλλω οὖν ὁ βιβλίον οὗτος οὖον μόνος εἰς ὁ Ἀριστοτέλης κατηγορία , ἀλλά καί εἰς ὁ Ἀρχύτας καί εἰς πᾶς ὁ ὁ φιλόσοφος πραγματεία ] . ἀπορέω δέ τις εὐθύς ἐν ἀρχή εἰς ὁ εἰμί ἀναγκαῖος ἄλογος μέν καί οὐ ἀκόλουθος ἀπορία , πλήν καλῶς ἔχω εἴρω διά ὁ ὁ ἐπίλυσις θεωρία γλαφυρός καί ὠφέλιμος εἰμί . ἀπορέω οὖν οὕτως · ὁ εἰμί ὁ μέν φημί ἀναγκαῖος ὁ δέ ἐνδέχομαι ὁ δέ ὑπάρχω . ἀναγκαῖος μέν οὖν εἰμί ὁ ἀεί ὡσαύτως ἔχω καί ἐκ ἀνάγκη εἰμί , οἷος ὁ ἥλιος ὑπέρ γῆ εἰμί ἡμέρα εἰμί . ἐνδέχομαι δέ ὁ δύναμις ἔχω ὁ ὁ δύο ἐναντίος ὕπαρξις οἷος ὁ ὁ ἀναγιγνώσκω καί ὁ μή ἀναγιγνώσκω , οὔπω δέ οὐδέτερος εἰμί ἀλλά ἐν ὁ δύναμις μόνος εἰμί θεωρέω . ὑπάρχω δέ εἰμί ὁ εἰς ἐνέργεια προάγω καί ἐνίστημι ενδεχοπροοιμιον μένω . οὗτος τοίνυν ὁ εἰμί οὐ εἰμί ἐπίσης · οὖον γάρ ἀντιστρέφω κατά ὁ ὁ εἰμί ἀκολουθία ὡς ὁ ἴδιος καί ὁ ὅρος , κατηγορέω ἢ ὑπόκειμαι ἀλλήλων . δύο γάρ οὗτος ἐξισάζω , ὁ τε ὑπόκειμαι κατηγορέω καί ὁ κατηγορέω ὑπόκειμαι ὁ τε ἴος καί ὁ ὅρος . ποῖος δέ εἰμί κατηγορέω καί ποῖος ὑπόκειμαι ; ὑπόκειμαι μέν , ἐν οἶς ὁ ἄρθρον πρόσκειμαι , κατηγορέω δέ , ἐν ὅς ὁ εἰμί ἢ δύναμις ὁ ἐνέργεια συζεύγνυμι . ὁ γάρ κατηγορέω ἢ ὄνομα εἰμί ἢ ῥῆμα , ὁ μέν ὄνομα ἐνέργεια συζεύγνυμι ὁ εἰμί φωνή , ὁ δέ ῥῆμα δύναμις , οἷος ἐάν εἶπον ὅς ἄνθρωπος , ὑπόκειμαι εἶπον , ἐάν δέ προστίθημι ζῷον ἑστία , κατηγορέω εἶπον . ὁ οὖν εἰμί ἐπίσης οὐ εἰμί οὔτε ὑπόκειμαι οὔτε κατηγορέω ὁ ἀναγκαῖος ἢ ὁ ἐνδέχομαι ἢ ὁ ὑπάρχω , ἀλλά ἐπί πλέω , ἐπεί οὐ ἀντιστρέφω κατά ὁ ὁ εἰμί ἀκολουθία · πᾶς μέν γάρ εἰμί τίς εἰμί ἀναγκαῖος ἢ ἐνδέχομαι ἢ ὑπάρχω , οὗτος καί εἰμί εἰμί , οὐ ἔτι δέ εἰμί τίς εἰμί εἰμί , οὗτος πάντως ἢ ἀναγκαῖον εἰμί ὁ ἐνδέχομαι ὁ ὑπάρχω , ἀλλά ὅς τίς εἷς τίς οὗτος εἰμί , ὁ ἄλλος οὐ εἰμί , οἷος ἐάν ἐνδέχομαι εἰμί , οὔτε ἀναγκαῖον εἰμί οὔτε ὑπάρχω . εἰμί τοίνυν οὐ ἀντιστρέφω κατά ὁ ὁ εἰμί ἀκολουθία ὁ εἰμί , ἐπί πλέω εἰμί ἄρα ὁ τε ἀναγκαῖος καί ὁ ἐνδέχομαι καί ὁ ὑπάρχω . τίς δήποτε ἐν ὁ Πορφύριος πᾶς κατηγορία ἢ ἐπί πλέω ἢ ἐπίσης βούλομαι εἰμί ὁ ὑπόκειμαι , οὐδέποτε δέ ἐπί μικρός , αὐτός ὁ ἀναγκαῖος ἐπί μικρός εἰμί ὁ ἐπί πλέω κατηγορέω , λέγω δή ὁ εἰμί , εἶπον εἰμί ἀναγκαῖος ; φημί οὖν ὅτι ἀληθής μέν εἰμί ὁ μή ὁ ἐπί μικρός ὁ ἐπί πλέω κατηγορέω , ὁ μέντοι εἰμί οὐ · εἰμί ἐπί πλέω ὁ ἀναγκαῖος · κύριος γάρ ἐκεῖνος εἰμί ἐπί I πλέω ὄνομα , ὅσος κατά πολύς κατηγορέω . καί ἐν πολύς ἔχω ὑπόστασις καί εἷς τίς πρᾶγμα εἰμί ἴδιος ὑπόστασις ἔχω αὐτός κατά ἑαυτοῦ θεωρέω ὡς ὁ ζῷον · κατηγορέω γάρ κατά κύων καί ἄνθρωπος καί ἵππος , καί ἔχω μέν ἐν οὗτος ὑπόστασις , καί ἴδιος πάλιν ἔχω οὐσία αὐτός κατά ἑαυτοῦ θεωρέω τε καί νοέω ( ὁρίζω οὖν ὁ ζῷον οὐσία αὐτός εἰμί λέγω ἔμψυχος αἰσθητικός ) · ἐπεί ὅσος μή ἔχω ὑπόστασις οἰκεῖος , ἀλλά εἰμί φωνή ὁμώνυμος ὡς ὁ κύω καί ὁ Αἴας καί ὅσος τοιοῦτος , οὗτος οὐ εἰμί ἐπί πλέω · ψιλός γάρ εἰμί φωνή καί οὖον πρᾶγμα . ὁ δέ ἐπί πλέω τις εἰμί τίς δεῖ πρότερος αὐτός κατά ἑαυτοῦ εἰμί , εἶτα ἐπί πλέω ἕτερος ἵημι . ὁ οὖν εἰμί ἐπεί οὐ ἔχω ἴδιος ὑπόστασις , ἀλλά ὄνομα μόνος εἰμί ἐν οὗτος κοινωνία ὁ τε ἀναγκαῖος καί ὁ ἐνδέχομαι καί ὁ ὑπάρχω , οὐ εἰμί οὐδείς αὐτός ἐπί πλέω · φωνή γάρ εἰμί ψιλός . ἔπειτα δέ εἰμί ἐπί πλέω λέγω εἰμί ὁ εἰμί , ὡς γένος αὐτός πάντως ἀξιόω εἰμί ἐπί πλέω · ὁ δέ γένος τέμνω κατά ὁ αὐτός χρόνος ὁ εἶδος ποιέω ὑφίστημι καί πάντως οὐδείς οὔτε πρότερος εἰμί οὔτε ὕστερος · ἀνάγκη οὖν αὐτός ὁμολογέω κατά ὁ αὐτός χρόνος γίγνομαι ὁ τε ἀναγκαῖος καί ὁ ἐνδέχομαι καί ὁ ὑπάρχω , ὅσπερ ἄτοπος · ὁ μέν γάρ ἀναγκαῖος ὁ ἀεί ἔχω , ὁ δέ ἐνδέχομαι καί ὁ ὑπάρχω ὁ ποτός · οὐ ἄρα γένος ὁ εἰμί ὁ εἴρω , οὐδέ ἄρα ἐκ ἀνάγκη ἐπί πλέω . εἰμί γάρ ὁ εἰμί φωνή ὁμώνυμος καί οὖον γένος , οὐδέ φύσις ἀφορίζω ὑπάρχω ἕκαστος ὁ κατά μέρος , ὡς ὁ γένος εἰμί . ἄλλως τε δέ ἅπας ὁ πρᾶγμα ἢ ἀπροσδιόριστος λέγω ἢ μετά προσδιορισμός . προσδιορισμός δέ εἰμί τέσσαρες · πᾶς , τίς . , οὖον πᾶς , οὐδείς . καί φημί αὐτός εἴρω προσδιορισμός διά ὁ ἐκ αὐτός ὁρίζω ὁ διαλέγω , εἴτε περί καθολικός διαλέγω τις εἴτε καί μερικός · ἐάν μέν γάρ εἶπον πᾶς , καθολικός σημαίνω , ἐάν δέ τίς , μερικός . οὗτος τοίνυν οὕτως ἔχω , ἐπεί δείκνυμι ὁ φιλόσοφος ἅπας ὅτι ὁ ἀπροσδιόριστος τίς λέγω ἰσοδυναμέω ὁ μετά προσδιορισμός μερικός οἷος ὁ τίς ὁ γάρ τίς ἄνθρωπος ἀλθέω αὐτός εἰμί ὁ ἄνθρωπος ἀλθέω ) , εἰμί αὐτός οὕτως ἔχω , καί ὁ Πορφύριος ἄρα ἀπροσδιόριστος ἐρῶ εἰμί καί προστίθημι ὁ ἀναγκαῖος λαμβάνω μερικός ὁ εἰμί , ὡς εἄν εἰμί λέγω τίς εἰμί ἀναγκαῖον εἰμί · μερικός δέ εἰμί ἐπίσης εἰμί ὁ ἀναγκαῖος , ὡς καί αὐτός ὁμολογέω . ὥστε καί εἰμί μή φωνή ψιλός ὁ εἰμί εἰμί , ἀλλά πρᾶγμα ἴδιος ὑπόστασις ἔχω ὡς ὁ ζῷον , οὖον κακῶς κατηγορέω ὁ ἀναγκαῖος ὁ εἰμί ατροσδιοριστος αὐτός κατηγορέω . ἔτι δέ ὅτε μέν ὁ πρᾶγμα βούλομαι σημαίνω , ἕκαστος αὐτός ὅλος , κατά εὐθύς πτῶσις σημαίνω ὁ ἄνθρωπος ὁ ἵππος ὁ βοῦς , ὅτε δέ μέρος τίς ὁ πρᾶγμα ὁ περί ὁ πρᾶγμα τίς ὑπάρχω , διά ὁ γενικός σημαίνω · οἷος ἐάν εἶπον ὁ Σωκράτης , ἢ ὁ μέρος αὐτός τίς σημαίνω ὡς ὁ χείρ ἢ ὁ ὁράω Ἀών ἢ ὁ περί αὐτός τίς οἷος ὁ οἶκος ἢ ὁ βιβλίον . ὁ ’JV Πορφύριος εἰμί μέν εἴρω Ίτο εἰμί ἀναγκαῖον ἑστία διά ὁ εὐθύς , ὁ πρᾶγμα αὐτός μέλλω σημαίνω , καί οὕτως εἄν δοκέω ἴσως ὁ ὅλος ὁ μέρος Κ - . rιγορ-αῖν · ἐπεί δέ εἶπον εἰμί ἀναγκαῖος διά ὁ γενικός , ἀνάγκη δήπου ἢ κρος ὁ πρᾶγμα ἢ ὁ περί ὁ πρᾶγμα τίς δηλόω . μέρος δέ τις ὁ περί ὁ εἰμί ἐπίσης εἰμί ὁ ἀναγκαῖος , ὡς ἄνθρωπος ἐπίσης εἰμί τις Ἔζω οὖον καί ὁ χείρ ἐπίσης εἰμί τις ὁ ὁ ἄνθρωπος . καί κατά οὗτος οὖν ὁ λόγος , εἰμί καί ἴδιος υποiσιασις ἔχω τις λέγω ὁ εἰμί , οὖον κακῶς κατηγορέω ὁ εἰμί ὁ ἀναγκαῖος ὁ Πορφύριος , ἐπεί καί οὗτος δίδωμι · κατά γάρ ὁ ἴσος ὁ ἴσος κατηγορέω . ἔτι μέντοι καί κατά ἄλλος λόγος δείκνυμι μή εἰμί γένος ὁ εἰμί μήτε ὁ εἴρω τρεῖς , μήτε εἷς οὐσία καί ὁ συ βα-βηὶ̣ότο καί ὁ λοιπός κατηγορία . ἐν ὅς γάρ πρότερος τίς καί δύο , οὗτος ὁ κοινῶς κατηγορέω γένος οὐ εἰμί · ὁ γάρ γένος εἶδος εἰμί γένος , ὁ δέ εἶδος κατά ὁ αὐτός χρόνος ὑφίστημι , καί ἐν ἑαυτοῦ ἕκαστος ἔχω ὁ εἰμί , οὐ ἐν ἄλλος . εἰμί δέ καί ὁ συμβαίνω δεύτερος εἰμί ὁ οὐσία καί ἐν ἐκεῖνος ἔχω ὁ εἰμί , καί ὁ ὑπάρχω δύο ὁ ἐνδέχομαι καί ἐν ἐκεῖνος ἔχω ὁ εἰμί , ὁμώνυμος ἄρα κατά οὗτος ἀλλά οὖον συνώνυμος ὁ εἰμί κατrιγορηθγ́ͅσεται · οὖον γάρ εἰμί γένος , ἐπεί πρῶτος τις καί δύο ἐν οὗτος φαίνω . πόθεν δῆλος ὅτι ὁ συμβαίνω ἐν ὁ οὐσία ἔχω ὁ εἰμί καί ἐν ὁ ἐνδέχομαι ὁ ὑπάρχω , ἀλλά οὐ ἐν ἑαυτοῦ ; ὅτι ἀναιρέω ὁ οὐσία καί ὁ ἐνδέχομαι συναναιρέω καί ὁ συμβαίνω καί ὁ ὑπάρχω . εἰμί δέ εἰμί εἶδος ἐκ ὁ εἰμί αὐτός ἀντιδιαιρέω καί μή ἐν ἐκεῖνος ἔχω ὁ εἰμί , οὐ εἄν οὗτος ὁ εἶδος ἀναιρέω οἷος ὁ οὐσία καί ὁ ἐνδέχομαι συναναιρέω ὁ ἕτερος · ὅς γάρ εἰμί τίς εἶδος φθείρω ὁ ζῷον οἷος κύω ἢ ἵππος , συναναιρέω καί ὁ ἄλλος εἶδος οἷος ἄνθρωπος ἢ βοῦς ἢ κάμηλος ἢ ἄλλος τίς ὁ λοιπός εἶδος . κατά τοσοῦτος γοῦν τρόπος καί ὁ ὁ ἀπορία ἄλογος δείκνυμι καί ὁ ὁ λύσις γλαφυρός .