ammonius-philosophy.in-porphyrii-isagogen-sive-quinque-voces 2.3
Εἴς τὴν τῶν ὁρισμῶν ἀπόδοσιν καὶ ὅλως εἰς τὰ περὶ διαιρέσεως καὶ ἀποδείξεως χρησίμης οὔσης τῆς τούτων θεωρίας . Χρὴ εἰδέναι πρῶτον , ὡς ἄλλη ἐστὶν ἡ κατὰ Ἀριστοτέλην διαλεκτικὴ καὶ ἄλλη ἡ κατὰ Πλάτωνα · ἡ μὲν γὰρ κατὰ Ἀριστοτέλην διαλεκτικὴ δόξαις ἕπεται πενταχῶς , ὡς ἐν τοπικοῖς διέταξεν , ἡ δὲ κατὰ Πλάτωνα τετραχῶς γίνεται , κατὰ διαίρεσιν καὶ ὁρισμὸν καὶ ἀπόδειξιν καὶ ἀνάλυσιν . τὸ οὖν χρήσιμον εἴς τε τὴν τῶν ὁρισμῶν ἀπόδοσιν καὶ εἰς τὰ περὶ διαιρέσεως καὶ ἀποδείξεως χρήσιμον ἔσται δῆλον ὅτι καὶ εἰς τὴν κατὰ Πλάτωνα διαλεκτικήν · εἰ δὲ τοῦτο , δῆλον ὅτι καὶ πρὸς πᾶσαν φιλοσοφίαν . εἰσὶ δέ , ὡς εἴρηται , διαιρετικὴ ὁριστικὴ ἀποδεικτικὴ καὶ ἀναλυτική . οὕτως οὖν ἐκληπτέον τὸν νοῦν τοῦ χωρίου , ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν ὁ Πορφύριος ὅτι τοῦτο τὸ σύγγραμμα οὐ μόνον εἰς τὰ τῶν φιλοσόφων συγγράμματα συμβάλλεται , ἀλλ’ ὡς εἰ καὶ μὴ ἦν συγγράμματα , εἰς αὐτὰς τὰς τῶν φιλοσόφων μεθόδους συμβάλλεται , δι᾿ ὦν δύνανται εὑρεῖν οἱ φιλόσοφοι ἕκαστον τῶν πραγμάτων . τί δέ ἐστιν ἑκάστης τούτων ἔργον , κατὰ τάξιν εἴπωμεν . Διαιρετικῆς μὲν γὰρ ἔργον ἐστὶ τὸ διαιρεῖν τὸ προτεθὲν γένος εὐτάκτως εἰς τὰς οἰκείας διαφοράς , οἷον τὸ ζῷον εἰς λογικὸν καὶ ἄλογον εἰς θνητὸν καὶ ἀθάνατον , καὶ μὴ λέγειν ὅτι τοῦ ζῴου τὸ μέν ἐστιν ἄνθρωπος τὸ δὲ ἵππος τὸ δὲ ἄλλο τι καὶ ἄλλο · ἐοίκασι γὰρ οὗτοι , ὡς ὁ θεῖός φησι Πλάτων , τοῖς κακῶς τέμνουσι μαγείροις καὶ μὴ κατ’ ἄρθρα τὰ ὄψα , τοῦτ’ ἔστιν ἰδιώταις καὶ ἀμεθόδοις ἀνδράσιν . ὁριστικῆς δέ ἐστι τὸ τὸν ὁρισμὸν οἰκείως ἑκάστου τῶν πραγμάτων ἀποδιδόναι . οὗτος δὲ ἕπεται τῷ διαιρε - τικῷ πρώτῳ ὄντι , ἐπειδὴ καὶ χρῄζει αὐτοῦ · οἱ γὰρ ὁρισμοὶ ἐκ γένους εἰσὶ καὶ συστατικῶν διαφορῶν · ἐκ τοῦ οὖν διαιρεθέντος ἤδη γένους ὁ ὁριστικὸς ἐκλέγεται τὰ χρήσιμα πρὸς τὸν ὁρισμόν , οἷον διαιρεθέντος τοῦ ἐμψύχου εἰς ζῷον καὶ φυτὸν καὶ τοῦ ζῴου εἰς λογικὸν καὶ ἄλογον εἰς θνητὸν καὶ ἀθάνατον , ὁ ὁριστικὸς βουλόμενος τὸν ἄνθρωπον ὁρίσασθαι ἐκλέγεται τὸ ζῶον τὸ λογικὸν καὶ τὸ θνητόν . ἀποδεικτικῆς δὲ ἔργον τὸ τὴν ἀπόδειξιν τῶν πραγμάτων ποιεῖσθαι ἐξ αὐτῆς τῆς ἰδίας αὐτῶν οὐσίας · οὐ γὰρ ὥσπερ οἱ ῥήτορες ἐξ ἐνδόξων καὶ πιθανῶν προτάσεων τὰς πίστεις φέρουσι , τοιοῦ - τόν τι χρῆμά ἐστιν ἡ ἀπόδειξις , ἀλλ’ ὥσπερ ὁ Πλατῶν τὸν περὶ τῆς ἀθανασίας τῆς ψυχῆς λόγον ἀποδεῖξαι βουλόμενος τῷ λόγῳ τῆς οὐσίας αὐτῆς ἐχρήσατο , λέγων ὅτι ἡ ψυχὴ αὐτοκίνητος , τὸ αὐτοκίνητον ἀεικίνητον , τὸ ἀεικίνητον ἀθάνατον , ἡ ψυχὴ ἄρα ἀθάνατος . οὕτω χρὴ καὶ τὸν ἀποδεῖξαι βουλόμενον ποιεῖν · αἱ γὰρ ὄντως . ἀποδείξεις ἐκ τῶν ὁρισμῶν γίνονται · οἱ γὰρ ὁρισμοὶ δηλοῦσι τὴν φύσιν τοῦ πράγματος , καὶ δεῖ τὰς ἀποδείξεις γίνεσθαι ἐκ τῆς φύσεως αὐτῆς τῶν πραγμάτων καὶ οὐκ ἐκ τῶν ἔξωθεν παρεπομένων οὐκ ἀναγκαίως . ὥστε οὖν τρίτην τάξιν ἐπέχει ἡ ἀπόδειξις , εἴ γε ] τῷ ὁριστικῷ , ὁ δὲ ὁριστικὸς τῷ διαιρετικῷ . ἀναλυτικῆς δὲ ἔργον τὸ τὰ σύνθετα ἀναλύειν εἰς τὰ ἀπλᾶ , ἐξ ὧν σύγκεινται , οἷον τὸν λόγον εἰς ὀνόματα καὶ ῥήματα , καὶ ταῦτα εἰς τὰς συλλαβάς , καὶ ταύτας εἰς τὰ στοιχεῖα . καὶ ταῦτα μὲν οἱ γραμματικοί . οἱ δὲ φιλόσοφοι ἐπὶ τῶν πραγμάτων , οἷον τὸν ἄνθρωπον εἰς κεφαλὴν καὶ χεῖρας καὶ πόδας , | καὶ ταῦτα εἰς ὀστᾶ καὶ σάρκας καὶ νεῦρα , καὶ ταῦτα εἰς τὰ τέσσαρα στοιχεῖα , καὶ ταῦτα εἰς ὕλην καὶ εἶδος . χρώμεθα δὲ τῇ ἀναλυτικῇ καὶ ἐπὶ συλλογισ - μῶν ἀναλύοντες αὐτοὺς εἰς τὰς προτάσεις καὶ ταύτας εἰς τοὺς ὅρους , ὡς ἐν τοῖς Ἀναλυτικοῖς διδάσκει . πρώτη οὖν πασῶν ἡ διαιρετική , δευτέρα ἡ ὁριστική , τρίτη ἡ ἀποδεικτική , τετάρτη ἡ ἀναλυτική . τῶν δὲ τριῶν μόνων ἐμνημόνευσε , διότι τὸ βιβλίον εἰς ταῦτά ἐστι χρήσιμον · διδάσκει γὰρ περὶ γενῶν καὶ διαφορῶν . ἡ μὲν δὴ διαιρετικὴ διαιρεῖ εὐτάκτως τὰ γένη εἰς τὰ εἴδη διἁ τῶν οἰκείων διαφορῶν , ἡ δὲ ὁριστικὴ ὁρίζεται ἐκ γένους καὶ διαφορῶν , ἡ δὲ ἀποδεικτικὴ τὰς ἀποδείξεις ποιεῖται ἐκ τῶν ὁρισμῶν , οἱ δὲ ὁρισμοί , ὡς εἴρηται , ἐκ γένους καὶ συστατικῶν διαφορῶν . [ ἄλλως τε διὰ τὸ τἀς τρεῖς ἀλλήλων δεῖσθαι · τῆς μὲν γὰρ διαιρετικῆς χρῄζει ἡ ὁριστική , ἡ δὲ ἀποδεικτικὴ ἀμφοτέρων , εἴ γε ὁ ἀποδεικνύων τοὺς ὁρισμοὺς τῶν πραγμάτων λαμβάνει διὰ τὸ γνῶναι τὴν οὐσίαν τοῦ πράγματος , ἡ δὲ ὁριστικὴ χρῄζει τῆς διαιρετικῆς . ἡ δὲ ἀναλυκτικὴ οὐδεμιᾶς χρῄζει · τῇ μὲν γὰρ διαιρετικῇ ἐναντιοῦται , καθὸ ἐκείνη μὲν ἓν λαμβάνουσα πολλὰ ποιεῖ , ἡ δὲ ἀναλυτικὴ εἰς ἓν τελευτᾷ · λαμβάνουσα γὰρ καὶ ἀναλύουσα τὸν ἄνθρωπον ποιεῖ εἰς μόρια , καὶ ταῦτα εἰς χυμούς , καὶ τοὺς χυμοὺς εἰς στοιχεῖα , καὶ ταῦτα εἰς ὕλην καὶ εἶδος · τὰ γὰρ στοιχεῖα ἐξ ὕλης καὶ εἴδους σύγκειται . ἄλλως τε ὅτι ἡ μὲν διαιρετικὴ πρόεισιν ἀπὸ τῶν ἁπλῶν ἐπὶ τὰ σύνθετα , ἡ δὲ ἀναλυτικὴ ἀπὸ τῶν συνθέτων ἐπὶ τὰ ἁπλούστερα . τῷ δὲ ὁριστικῷ , καθὸ οὗτος μὲν συναπτικός ἐστι τῆς οὐσίας , ἐκείνη δὲ διαλυτική . ἄλλως τε εἰ τῷ διαιρετικῷ ἐναντιοῦται , οὗτινος ὁ ὁριστικὸς χωρὶς οὐ δύναται ὁρίσαι , δῆλον ὅτι καὶ τῷ ὁριστικῷ . ἀλλὰ δὴ καὶ τῷ ἀποδεικτικῷ · εἰ γὰρ ἡ ἀπόδειξις χρῄζει τῆς ὁριστικῆς καὶ διαιρετικῆς , ταύταις δ’ ἐναντιοῦται ἡ ἀναλυτική , καὶ τῇ ἀποδεικτικῇ ἄρα ἐναντιοῦται ἡ ἀναλυτική . καὶ διὰ τί τῆς ὁριστικῆς πρῶτον ἐμνημόνευσε , καὶ μὴ τῆς διαιρετικῆς , καὶ ταῦτα πρώτης ὑπαρχούσης ; ἐπειδήπερ προκείμενον ἦν αὐτῷ τῶν προτεθέντων τοὺς ὁρισμοὺς ἀποδοῦναι . διαφέρει δὲ ἡ σύνθεσις ) τῆς ἀναλύσεως κατὰ μὲν τὸ ὑποκείμενον οὐδέν · ὥσπερ γὰρ τὸ ἄναντες ἐστι πάντως καὶ κάταντες , οὕτως καὶ ἡ ἀνάλυσις πάντως ἐστὶ καὶ σύνθεσις . κατὰ δὲ τὴν σχέσιν διαφέρει ( ὅταν μὲν γὰρ ἄνωθεν πρόεισιν καὶ ἐκ τῶν πρώτων ἀρχῶν ἐπὶ τὰ ἔσχατα , σύνθεσίς ἐστιν , ὅταν δ’ ἐκ τῶν ἐσχάτων ἐπὶ τὰς πρώτας ἀρχὰς ἀναβαίνῃ , ἀνάλυσις ) καὶ ὅτι ἡ μὲν σύνθεσις πρὸς τὸ σύνθετον τελευτᾷ , ἡ δὲ ἀνάλυσις πρὸς τὸ ἁπλοῦν . ὁ γὰρ ) ἀναλύων σύνθετόν τι δῆλον ὅτι ἀναλύει , εἴ γε μὴ μέλλοι ταλαιπωρεῖν καὶ ἀδύνατα μοχθεῖν ἁπλοῦν ἀναλῦσαι σπεύδων · τὸ δὲ σύνθετον ἐκ πλειόνων σύγκειται · οὐκοῦν ὁ ἀναλύων εἰς πλείονα ἀναλύει . ψεῦδος ἄρα τὸ τὴν ἀνάλυσιν εἰς ἁπλοῦν ἀναλύειν τὸ σύνθετον . καὶ τοῦτο μὲν ἐγγὺς ἀληθές , πλὴν ἔστιν εἰπεῖν , ὅτι εἰς προσεχῆ μὲν πλείονα ἀναλύει , τὸ δὲ ἔσχατον οὔ . ἔδει οὖν εἰδέναι , ὡς σαφῶς εἰπεῖν , ὅτι τὸ ἁπλοῦν μὲν εἰς πολλὰ σύντίθεται , εἰς οὐδὲν δὲ ἀναλύεται , τὸ δὲ ἔσχατον συντεθὲν ἀναλύεται μὲν εἰς πλείονα , εἰς τὸ ἀνώτατον δὲ συντίθεται οὐκέτι . ἀποροῦσι δέ τινες , διὰ τί τὸν ὁρισμὸν ὕστερον ὄντα τῆς διαιρέσεως προέταξε . καί φαμεν ὅτι πρῶτον μὲν ὡς ἐν ὑποκειμένῳ ἀδιάφορόν ἐστι ὁπωσοῦν συντάττειν , ἔπειτα δὲ καὶ ὡς πρὸς ἡμᾶς πρῶτόν ἐστι τὰ σύνθετα τὰ διὰ τοῦ ὁρισμοῦ γνωχωρὶς ριζόμενα , ὥστε εἰ καὶ μὴ εἰκῇ συνέταττεν , εἰκότως τὸν ὁρισμὸν προέταξε . τὴν δὲ ἀνάλυσιν διὰ τοῦτο παρέλιπεν εἰπεῖν ἴσως , ὅτι ταὐτόν ἐστι τῇ συνθέσει τῷ ὑποκειμένῳ κατὰ τὴν σχέσιν μόνον , ὡς προείρηται , διαλλάτ - τουσα ] .
Lemmas: εἰς ὁ ὁ ὁρισμός ἀπόδοσις καί ὅλως εἰς ὁ περί διαίρεσις καί ἀπόδειξις χρήσιμος εἰμί ὁ οὗτος θεωρία . χρή οἶδα πρῶτος , ὡς ἄλλος εἰμί ὁ κατά Ἀριστοτέλης διαλεκτικός καί ἄλλος ὁ κατά Πλάτων · ὁ μέν γάρ κατά Ἀριστοτέλης διαλεκτικός δόξα ἕπω πενταχῶς , ὡς ἐν τοπικός διατάσσω , ὁ δέ κατά Πλάτων τετραχῶς γίγνομαι , κατά διαίρεσις καί ὁρισμός καί ἀπόδειξις καί ἀνάλυσις . ὁ οὖν χρήσιμος εἰς τε ὁ ὁ ὁρισμός ἀπόδοσις καί εἰς ὁ περί διαίρεσις καί ἀπόδειξις χρήσιμος εἰμί δῆλος ὅτι καί εἰς ὁ κατά Πλάτων διαλεκτική · εἰμί δέ οὗτος , δῆλος ὅτι καί πρός πᾶς φιλοσοφία . εἰμί δέ , ὡς εἴρω , διαιρετικός ὁριστικός ἀποδεικτικός καί ἀναλυτικός . οὕτως οὖν ἐκληπτέον ὁ νόος ὁ χωρίον , ὡς εἄν εἰμί λέγω ὁ Πορφύριος ὅτι οὗτος ὁ σύγγραμμα οὖον μόνος εἰς ὁ ὁ φιλόσοφος σύγγραμμα συμβάλλω , ἀλλά ὡς εἰμί καί μή εἰμί σύγγραμμα , εἰς αὐτός ὁ ὁ φιλόσοφος μέθοδος συμβάλλω , διά οὖν δύναμαι εὑρίσκω ὁ φιλόσοφος ἕκαστος ὁ πρᾶγμα . τίς δέ εἰμί ἕκαστος οὗτος ἔργον , κατά τάξις εἶπον . διαιρετικός μέν γάρ ἔργον εἰμί ὁ διαιρέω ὁ προτίθημι γένος εὔτακτος εἰς ὁ οἰκεῖος διαφορά , οἷος ὁ ζῷον εἰς λογικός καί ἄλογος εἰς θνητός καί ἀθάνατος , καί μή λέγω ὅτι ὁ ζῷον ὁ μέν εἰμί ἄνθρωπος ὁ δέ ἵππος ὁ δέ ἄλλος τίς καί ἄλλος · ἔοικα γάρ οὗτος , ὡς ὁ θεῖος1 φημί Πλάτων , ὁ κακῶς τέμνω μάγειρος καί μή κατά ἄρθρον ὁ ὄψον , οὗτος εἰμί ἰδιώτης καί ἀμέθοδος ἀνήρ . ὁριστικός δέ εἰμί ὁ ὁ ὁρισμός οἰκεῖος ἕκαστος ὁ πρᾶγμα ἀποδίδωμι . οὗτος δέ ἕπω ὁ διαίρω - τικῷ πρῶτος εἰμί , ἐπεί καί χρῄζω αὐτός · ὁ γάρ ὁρισμός ἐκ γένος εἰμί καί συστατικός διαφορά · ἐκ ὁ οὖν διαιρέω ἤδη γένος ὁ ὁριστικός ἐκλέγω ὁ χρήσιμος πρός ὁ ὁρισμός , οἷος διαιρέω ὁ ἐμψυχόω εἰς ζῷον καί φυτόν καί ὁ ζῷον εἰς λογικός καί ἄλογος εἰς θνητός καί ἀθάνατος , ὁ ὁριστικός βούλομαι ὁ ἄνθρωπος ὁρίζω ἐκλέγω ὁ ζῷον ὁ λογικός καί ὁ θνητός . ἀποδεικτικός δέ ἔργον ὁ ὁ ἀπόδειξις ὁ πρᾶγμα ποιέω ἐκ αὐτός ὁ ἴδιος αὐτός οὐσία · οὖον γάρ ὥσπερ ὁ ῥήτωρ ἐκ ἔνδοξος καί πιθανός πρότασις ὁ πίστις φέρω , οιὁ - ὁ τίς χρῆμα εἰμί ὁ ἀπόδειξις , ἀλλά ὥσπερ ὁ Πλάτος ὁ περί ὁ ἀθανασία ὁ Ψυχή λόγος ἀποδείκνυμι βούλομαι ὁ λόγος ὁ οὐσία αὐτός χράω , λέγω ὅτι ὁ ψυχή αὐτοκίνητος , ὁ αὐτοκίνητον ἀεικίνητος , ὁ ἀεικίνητος ἀθάνατος , ὁ ψυχή ἄρα ἀθάνατος . οὗτος χρή καί ὁ ἀποδείκνυμι βούλομαι ποιέω · ὁ γάρ εἰμί . ἀποδείκνυμι ἐκ ὁ ὁρισμός γίγνομαι · ὁ γάρ ὁρισμός δηλόω ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα , καί δεῖ ὁ ἀποδείκνυμι γίγνομαι ἐκ ὁ φύσις αὐτός ὁ πρᾶγμα καί οὐ ἐκ ὁ ἔξωθεν παρέπομαι οὐ ἀναγκαῖος . ὥστε οὖν τρίτος τάξις ἐπέχω ὁ ἀπόδειξις , εἰμί γε ] ὁ ὁριστικός , ὁ δέ ὁριστικός ὁ διαιρετικός . ἀναλυτικός δέ ἔργον ὁ ὁ σύνθετος ἀναλύω εἰς ὁ ἀπολάω , ἐκ ὅς σύγκειμαι , οἷος ὁ λόγος εἰς ὄνομα καί ῥῆμα , καί οὗτος εἰς ὁ συλλαβή , καί οὗτος εἰς ὁ στοιχεῖον . καί οὗτος μέν ὁ γραμματικός . ὁ δέ φιλόσοφος ἐπί ὁ πρᾶγμα , οἷος ὁ ἄνθρωπος εἰς κεφαλή καί χείρ καί πούς , | καί οὗτος εἰς ὀστέον καί σάρξ καί νεῦρον , καί οὗτος εἰς ὁ τέσσαρες στοιχεῖον , καί οὗτος εἰς ὕλη καί εἶδος . χράω δέ ὁ ἀναλυτικός καί ἐπί συλλογίζομαι - μῶν ἀναλύω αὐτός εἰς ὁ πρότασις καί οὗτος εἰς ὁ ὅρος , ὡς ἐν ὁ ἀναλυτικός διδάσκω . πρῶτος οὖν πᾶς ὁ διαιρετικός , δύο ὁ ὁριστική , τρίτος ὁ ἀποδεικτικός , τέταρτος ὁ ἀναλυτικός . ὁ δέ τρεῖς μόνος μνημονεύω , διότι ὁ βιβλίον εἰς οὗτος εἰμί χρήσιμος · διδάσκω γάρ περί γένος καί διαφορά . ὁ μέν δή διαιρετικός διαιρέω εὔτακτος ὁ γένος εἰς ὁ εἶδος διά ὁ οἰκέω διαφορά , ὁ δέ ὁριστικός ὁρίζω ἐκ γένος καί διαφορά , ὁ δέ ἀποδεικτικός ὁ ἀποδείκνυμι ποιέω ἐκ ὁ ὁρισμός , ὁ δέ ὁρισμός , ὡς εἴρω , ἐκ γένος καί συστατικός διαφορά . [ ἄλλως τε διά ὁ εἰς τρεῖς ἀλλήλων δήω · ὁ μέν γάρ διαιρετικός χρῄζω ὁ ὁριστική , ὁ δέ ἀποδεικτικός ἀμφότερος , εἰμί γε ὁ ἀποδείκνυμι ὁ ὁρισμός ὁ πρᾶγμα λαμβάνω διά ὁ γιγνώσκω ὁ οὐσία ὁ πρᾶγμα , ὁ δέ ὁριστικός χρῄζω ὁ διαιρετικός . ὁ δέ ἀναλυκτικὴ οὐδείς χρῄζω · ὁ μέν γάρ διαιρετικός ἐναντιόομαι , καθό ἐκεῖνος μέν εἷς λαμβάνω πολύς ποιέω , ὁ δέ ἀναλυτικός εἰς εἷς τελευτάω · λαμβάνω γάρ καί ἀναλύω ὁ ἄνθρωπος ποιέω εἰς μόριον , καί οὗτος εἰς χυμός , καί ὁ χυμός εἰς στοιχεῖον , καί οὗτος εἰς ὕλη καί εἶδος · ὁ γάρ στοιχεῖον ἐκ ὕλη καί εἶδος σύγκειμαι . ἄλλως τε ὅτι ὁ μέν διαιρετικός πρόειμι ἀπό ὁ ἁπλόος ἐπί ὁ σύνθετος , ὁ δέ ἀναλυτικός ἀπό ὁ συντίθημι ἐπί ὁ ἁπλόος . ὁ δέ ὁριστικός , καθό οὗτος μέν συναπτικός εἰμί ὁ οὐσία , ἐκεῖνος δέ διαλυτικός . ἄλλως τε εἰμί ὁ διαιρετικός ἐναντιόομαι , ὅστις ὁ ὁριστικός Χωρὶς οὖον δύναμαι ὁρίζω , δῆλος ὅτι καί ὁ ὁριστικός . ἀλλά δή καί ὁ ἀποδεικτικός · εἰμί γάρ ὁ ἀπόδειξις χρῄζω ὁ ὁριστικός καί διαιρετικός , οὗτος δέ ἐναντιόομαι ὁ ἀναλυτικός , καί ὁ ἀποδεικτικός ἄρα ἐναντιόομαι ὁ ἀναλυτικός . καί διά τίς ὁ ὁριστικός πρῶτος μνημονεύω , καί μή ὁ διαιρετικός , καί οὗτος πρῶτος ὑπάρχω ; ἐπεί πρόκειμαι εἰμί αὐτός ὁ προτίθημι ὁ ὁρισμός ἀποδίδωμι . διαφέρω δέ ὁ σύνθεσις ) ὁ ἀνάλυσις κατά μέν ὁ ὑπόκειμαι οὐδείς · ὥσπερ γάρ ὁ ἀνάντης εἰμί πάντως καί κατάντης , οὕτως καί ὁ ἀνάλυσις πάντως εἰμί καί σύνθεσις . κατά δέ ὁ σχέσις διαφέρω ( ὅταν μέν γάρ ἄνωθεν πρόειμι καί ἐκ ὁ πρῶτος ἀρχή ἐπί ὁ ἔσχατος , σύνθεσις εἰμί , ὅταν δέ ἐκ ὁ ἔσχατος ἐπί ὁ πρῶτος ἀρχή ἀναβαίνω , ἀνάλυσις ) καί ὅτι ὁ μέν σύνθεσις πρός ὁ συντίθημι τελευτάω , ὁ δέ ἀνάλυσις πρός ὁ ἁπλόος . ὁ γάρ ) ἀναλύω σύνθετος τίς δῆλος ὅτι ἀναλύω , εἰμί γε μή μέλλω ταλαιπωρέω καί ἀδύνατος μοχθέω ἁπλόος ἀναλύω σπεύδω · ὁ δέ συντίθημι ἐκ πλείων σύγκειμαι · οὐκοῦν ὁ ἀναλύω εἰς πλείων ἀναλύω . ψεῦδος ἄρα ὁ ὁ ἀνάλυσις εἰς ἁπλόος ἀναλύω ὁ συντίθημι . καί οὗτος μέν ἐγγύς ἀληθής , πλήν εἰμί εἶπον , ὅτι εἰς προσεχής μέν πλείων ἀναλύω , ὁ δέ ἔσχατος οὖον . ἐσθίω οὖν οἶδα , ὡς σαφῶς εἶπον , ὅτι ὁ ἁπλόος μέν εἰς πολύς συντίθημι , εἰς οὐδείς δέ ἀναλύω , ὁ δέ ἔσχατος συντίθημι ἀναλύω μέν εἰς πλείων , εἰς ὁ ἀνώτατος δέ συντίθημι οὐκέτι . ἀπορέω δέ τις , διά τίς ὁ ὁρισμός ὕστερος εἰμί ὁ διαίρεσις προτάσσω . καί φημί ὅτι πρῶτος μέν ὡς ἐν ὑπόκειμαι ἀδιάφορος εἰμί ὁπωσοῦν συντάσσω , ἔπειτα δέ καί ὡς πρός ἐγώ πρότερος εἰμί ὁ σύνθετος ὁ διά ὁ ὁρισμός γνωχωρὶς ριζόμενα , ὥστε εἰμί καί μή εἰκῇ συντάσσω , εἰκότως ὁ ὁρισμός προτάσσω . ὁ δέ ἀνάλυσις διά οὗτος παραλείπω εἶπον ἴσως , ὅτι αὐτός εἰμί ὁ σύνθεσις ὁ ὑπόκειμαι κατά ὁ σχέσις μόνος , ὡς προερέω , διαλλάσσω - Τούσα ] .