ammonius-philosophy.in-porphyrii-isagogen-sive-quinque-voces 2.87
Συμβεβηκὸς δέ ἐστιν ὃ γίνεται καὶ ἀπογίνεται χωρὶς τῆς τοῦ ὑποκειμένου φθοράς . Τῶν προκειμένων πραγμάτων πρὸς τὴν διδασκαλίαν ὑστάτην τάξιν ἔχει τὸ συμβεβηκός · λείπεται τοίνυν περὶ τούτου τὸν λόγον ποιήσασθαι . ἰστέον δὲ ὅτι οὐ κατὰ τὴν εἰωθυῖαν διδασκαλίαν καὶ περὶ τούτου ἐδίδαξεν · ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν ἄλλων φωνῶν πρότερον ἀπηριθμήσατο τὰ διάφορα αὐτῶν σημαινόμενα καὶ τότε ἔλεγε περὶ ποίου τοῖς φιλοσόφοις ὁ λόγος · ἐνταῦθα δὲ οὐ τοῦτο ποιεῖ , ἀλλ’ εὐθὺς τὴν ὑπογραφὴν τοῦ συμβεβηκότος λέγει εἰδὼς ὅτι περὶ πάντων τῶν σημαινομένων τοῦ συμβεβηκότος ὁ λόγος τοῖς φιλοσόφοις . εἰ δὲ τὸ συμβεβηκὸς γίνεται καὶ ἀπογίνεται χωρὶς τῆς τοῦ ὑποκειμένου φθορᾶς , δῆλον ἐντεῦθεν , ὡς οὐκ εἰσὶ σώματα τὰ συμβεβηκότα · εἰ γὰρ ἦσαν σώματα , προστιθέμενα μὲν τοῖς σώμασιν εἶχον αὐτὰ δηλονότι αὔξειν , ἀφαιρούμενα δὲ μειοῦν · εἰ δὲ μήτε προστιθέμενα μήτε ἀφαιρούμενα λυμαίνεται τὰ σώματα , ἀσώματα ἄρα ἐστί . καὶ ἄλλως · εἰ ἦσαν σώματα , ἔμελλεν εἷς τόπος σωμάτων εἶναι περιεκτικὸς πλειόνων , ὅπερ ἀδύνατον · ἐν γὰρ τῷ μήλῳ ἔστι καὶ εὐωδία καὶ χροιὰ καὶ γλυκύτης , καὶ ταῦτα εἰ ἦν σώματα , οὐκ ἔμελλεν ἕνα ἔχειν τόπον , ὅπερ ἀδύνατον · σῶμα γὰρ διὰ σώματος χωρῆσαι ἀδύνατον . καὶ ὅτι μὲν τὰ χωριστὰ συμβεβηκότα τὸ ὑποκείμενον οὐ λυμαίνεται αὐτῷ γινόμενα καὶ ἀπογινόμενα , δῆλον ( τὸ γὰρ καθῆσθαι ἢ ἑστάναι ἢ θερμαίνεσθαι ἢ ψύχεσθαι γίνονται καὶ ἀπογίνονται μὴ φθείροντα τὸ ὑποκείμενον ) · ἆρα οὖν καὶ τὰ ἀχώριστα ἀπογίνεται μὴ λυμαινόμενα τὸ ὑποκείμενον , σιμότης λέγω καὶ γρυπότης καὶ μελανία ἡ ἐν τῷ κόρακι ; φαμὲν οὖν ὅτι εἰ καὶ μὴ τῇ ἐνεργείᾳ , ἀλλ’ οὖν γε τῇ ἐπινοία καὶ ταῦτα χωρίζεται · κἀν γὰρ εὐθεῖαν ἢ καμπύλην νοήσῃς τὴν ῥῖνα , μένει ῥὶς οὐδὲν ἧττον . Εἴωθε δέ τινα περὶ τοῦ ἀποδιδομένου ὁρισμοῦ ἀπορεῖσθαι · φασὶ γάρ , ὡς ἤδη εἴρηται , μὴ πᾶσιν ἁρμόζειν τοῖς συμβεβηκόσι τὸν ὁρισμὸν ἀλλὰ τοῖς χωριστοῖς , τὸ γίνεσθαι καὶ ἀπογίνεσθαι · τὸ γὰρ ἐν τῷ Αἰθίο|πι ἢ τῷ κόρακι μέλαν ἀδύνατον ἀπογίνεσθαι χωρὶς τῆς τοὺ ὑποκειμένου φθορᾶς . εἴπομεν δὲ ἤδη ὅτι εἰ καὶ μὴ κατ’ ἐνέργειαν ἀπογίνεται , ἀλλ’ οὖν τῇ ἐπινοίᾳ ὁ κόραξ καὶ ὁ Αἰθίοψ λευκός , τοῦ δὲ ἀνθρώπου τὸ ζῷον οὐδὲ τῇ ἐπινοίᾳ χωρίσαι δυνατόν · ἅμα γὰρ τῷ νοῆσαι ἄνθρωπον μὴ εἶναι ζῷον φθείρομεν αὐτόν , ἐπινοήσαντες δὲ τὸν κόρακα μὴ εἶναι μέλανα ἢ τὸν Αἰθίοπα οὐ φθείρομεν αὐτοῦ τὴν οὐσίαν ὡς κόρακος ἢ ἀνθρώπου . ἀμέλει καὶ εἰ ἀφέλοι τις τοῦ κόρακος τὰ πτερά , οὐδὲν ἧττον ἔσται κόραξ , καὶ τὸν Αἰθίοπα εἰ λευκὸν ἐπινόησεις , οὐδὲν ἧττόν ἐστιν ἄνθρωπος , ὥστε καὶ τὰ ἀχώριστα εἰ καὶ μὴ τῇ ἐνεργείᾳ ἀπογίνεται , ἀλλ’ οὖν τῇ ἐπινοίᾳ . ἀπορεῖται δὲ καὶ τοῦτο , πῶς λέγεται γίνεσθαι καὶ ἀπογίνεσθαι χωρὶς τῆς τοῦ ὑποκειμένου φθορᾶς · ὁ γὰρ πυρετὸς γινόμενος φθείρει τὸν ἄνθρωπον . φαμὲν οὖν ὅτι καθάπερ ἐν ταῖς χορδαῖς ἐπιτεινομένων καὶ ἀνιεμένων τὴν ἁρμονίαν λύεσθαι συμβαίνει , τὸ μέντοι ὑποκείμενον οὐ φθείρεται , οὕτω καὶ ἐνταῦθα θερμότητος ἢ ψύξεως ἀμέτρου γινομένης ἤ τινος τῶν παραπλησίων τὴν μὲν συμμετρίαν καὶ ἁρμονίαν τὴν ἐν τῷ ζῴῳ συμβαίνει φθείρεσθαι , σώζεται δὲ τὸ ὑποκείμενον , τοῦτ’ ἔστι τὸ σῶμα · τὸ γὰρ τῇ θέρμῃ ἢ τῇ ψύξει ὑποκείμενον οὐχ ἁπλῶς τὸ ζῷόν ἐστιν , ἀλλὰ τὸ σῶμα . σύνθετον δὲ τοῦτό ἐστιν ἐκ τῶν ἐναντίων ψυχρῶν καὶ θερμῶν , ξηρῶν καὶ ὑγρῶν ( “ εἰ γὰρ ἓν ἦν ὁ ἄνθρωπος ” , φησὶν ὁ Ἱπποκράτης , “ οὐκ ἄν ἤλγεεν , εἰ δὲ καὶ ἤλγεεν , ἓν ἦν καὶ τὸ ἰώμενον αὐτόν ” ) κραθέντων ἀλλήλοις καὶ εἰς ἕνωσιν καὶ φιλίαν ἁρμοσθέντων · οὐκ ἐκ τῶν εἰρημένων δὲ μόνον ἐναντίων ποιοτήτων συντίθεται τοῦ ζῴου τὸ σῶμα , ἀλλὰ καὶ ἐξ ὑποκειμένου τινὸς τριχῇ διαστατοῦ κατὰ τὸν ἴδιον λόγον ἀποίου σώματος , ἐν ᾧ ὑφίσταται πᾶσα ποιότης . οὐδεμία δὲ ποιότης μάχεται τῷ ἰδίῳ ὑποκειμένῳ ἢ φθείρει τὸ ἐν ᾧ τὴν ὑπόστασιν ἔχει · φθείρουσα γὰρ τὸ ὑποκείμενον καὶ ἑαυτὴν συμφθείρει · τοὐ γὰρ ἐν ᾧ τὴν ὕπαρξιν ἔχει φθαρέντος καὶ αὐτὴν συμφθείρεσθαι ἀνάγκη καθ’ ἑαυτὴν εἶναι μὴ δυναμένην . οὐδὲν δέ ἐστιν ἑαυτοῦ φθαρτικόν · ποιότης γὰρ ποιότητι μάχεται , οὐχ ὑποκειμένῳ καὶ σώματι . ὥστε ἀδύνατον τὸν πυρετὸν ἢ ἑτέραν ὅλως ποιότητα φθείρειν τὸ ἴδιον ὑποκείμενον · ἕκαστον γὰρ τοῦ εἶναι ἐφίεται . ἐπειδὰν γοῦν μίαν τῶν ἐναντίων τούτων ποιοτήτων ἐξ ὧν τὸ σῶμα κέκραται πλεονάσαι σ υμβαίη , φθείρεσθαι τὴν τοῦ παντὸς σώματος ἁρμονίαν ἀνάγκη · καταλαβεῖν γὰρ σπουδάζουσα τὸ ὑποκείμενον ὡς ἐν τούτῳ σωζομένη φθείρει τὴν μαχομένην αὐτῇ , ἵν’ ἐκείνην ἐξωθήσασα τὸν αὑτῆς καταλάβῃ τόπον , ὥσπερ οἱ περὶ κοινοῦ χωρίου πολεμοῦντες ἀλλήλοις · σπεύδει γὰρ ἕκαστος τὸν ἀντικείμενον ἀπωθήσας αὐτὸς ἐν καθέξει τοῦ χωρίου γενέσθαι . οὕτως οὖν φέρε καὶ τοῦ θερμοῦ καὶ ψυχροῦ μαχομένων περὶ τὸ αὐτὸ ὑποκείμενον ἐν ὅσῳ μὲν οὐδέτερον ἐπικρατεῖ , ἐν συμμετρίᾳ ἐστὶ τούτων τὸ ὑποκείμενον θατέρου δ’ ἐπικρατήσαντος τὸ μὲν ἀντικείμενον φθαρὲν ὑπὸ τοῦ ἐπικρατήσαντος ἐξίσταται , τὸ δ’ ὑποκείμενον οὐδὲν πάσχει , οὐδ’ ὑπὸ τῆς ἐπικρατούσης ποιότητος φθείρεται . ὥστε ὑπὸ τοῦ πυρετοῦ ἡ μὲν ἁρμονία καὶ ἡ εὐκρασία τῶν ἐν τῷ σώματι ποιοτήτων φθείρεται , αὐτὸ δὲ τὸ σῶμα , ὅπερ ὑποκείμενον ἦν ταῖς ποιότησιν , οὐ φθείρεται . Ἴσως δ’ | ἄν τις ἐνσταίη ἡμῖν πρὸς τὰ εἰρημένα , ὡς τῷ πυρετῷ ὑποκείμενόν ἐστιν οὐχ ἀπλῶς τὸ σῶμα , ἀλλὰ τὸ τοιώσδε κεκραμένον τοῦ ζώου σῶμα , ὅπερ φθείρεται ἀμέτρως αὐτῷ ἢ πυρετοῦ ἢ ψύξεως ἐπιγινομένων ἤ τινος τῶν παραπλησίων · οὐ γὰρ ἡ τυχοῦσα ἄμετρος θερμότης πυρετός ἐστιν , οἷον ἡ ἐν τῷ σιδήρῳ ἢ ἐν τῷ πυρί , ἀλλ’ ἡ ἐν ζῴου σώματι · ἀμέλει φθειρομένου τούτου καὶ ὁ πυρετὸς συμφθείρεται ὡς ἐν αὐτῶ τὸ εἶναι ἔχων . ἐπιλυόμεθα οὖν τὴν ἀπορίαν ταύτην ἐς ἀρχῆς τοῦτον τὸν τρόπον · αἱ κινήσεις καὶ αἱ μεταβολαὶ ἐν τέσσαρσι γίνονται κατηγορίαις · ἢ γὰρ ἐν οὐσίᾳ ἢ ἐν ποσῷ ἢ ἐν ποιῷ ἢ ἐν τῇ ποῦ κατηγορίᾳ . καὶ ἡ μὲν κατ’ οὐσίαν μεταβολὴ ποιεῖ τὴν γένεσιν καὶ τὴν φθορὰν ( γένεσις μὲν ἐστιν ἡ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ ὂν μεταβολή , φθορὰ δὲ ἡ ἐκ τοῦ ὄντος εἰς τὸ μὴ ὄν ) , κατὰ ποσὸν δὲ αὔξησις καὶ μείωσις , κατὰ ποιὸν δὲ ἀλλοίωσις λεύκανσις μέλανσις καὶ θέρμανσις καὶ αἱ κατὰ τὰς λοιπὰς ποιότητας κινήσεις , ἔτι δὲ καὶ ἡ κατὰ τόπον μεταβολή , ἣν καλοῦσι φοράν . εἰ τοίνυν ἡ γένεσις · οὐσιώδης ἐστὶ μεταβολὴ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ ὂν ἄγουσα καὶ ἡ ἀντικειμένη ἄρα ταύτῃ φθορὰ ἐκ τοῦ ὄντος εἰς τὸ μὴ ὂν ἄγουσα , καὶ αὕτη κατ’ οὐσίαν ἐστί μεταβολή · ὥστε ὁ πυρετὸς εἰ φθείρει τὸ ὑποκείμενον , οὐκ ἂν εἴη συμβεβηκὸς ἀλλὰ κατ’ οὐσίαν μεταβολή · ἐπειδὴ γὰρ ἡ γένεσις καὶ ἡ φθορὰ ἀλλοίωσις μὲν οὐκ ἔστιν , οὐκ ἄνευ δὲ ἀλλοιώσεως γίνονται , ὅταν μὲν οὖν μετρία γένηται ἀλλοίωσις , θερμασία ἢ ψῦξις , ὥστε μὴ φθείρειν τὴν τοῦ ζῴου συμμετρίαν , συμβεβηκὸς ἡ τοιαύτη ποιότης ἐστίν , ἥτις καὶ ἀπογίνεται μὴ φθείρουσα τὸ ὑποκείμενον , ὅταν δὲ ἐπὶ πλεῖστον ἐκταθῇ , ὡς τὴν συμμετρίαν τῆς τοῦ ὑποκειμένου κράσεως φθεῖραι , τότε λοιπὸν οὐκ ἔστιν ἀλλοίωσις τὸ τοιοῦτον οὐδὲ κατὰ συμβεβηκὸς μεταβολὴ ἀλλ’ αὐτῆς τῆς οὐσίας . ὥστε οὐ πᾶς πυρετὸς φθείρει τὸ ὑποκείμενον , ἀλλ᾿ ὁ ἄμετρος , ὃς οὐδὲ συμβεβηκός ἐστιν , ἀλλ’ εἰς τὸ μὴ ὂν μεταβολή . Ἀποροῦσι δὲ καὶ περὶ τῆς φαλάκρας · φασὶ γὰρ φθείρειν τὸ ὑποκείμενον , τὰς τρίχας . ἰστέον τοίνυν , ὅτι οὐχ ὑπόκεινται τῇ φαλάκρᾳ αἱ τρίχες ἀλλ’ ἡ κεφαλή , καὶ αὕτη οὐ φθείρεται .
Lemmas: συμβαίνω δέ εἰμί ὅς γίγνομαι καί ἀπογίγνομαι Χωρὶς ὁ ὁ ὑπόκειμαι φθορά . ὁ πρόκειμαι πρᾶγμα πρός ὁ διδασκαλία ὕστερος τάξις ἔχω ὁ συμβεβηκός · λείπω τοίνυν περί οὗτος ὁ λόγος ποιέω . ἰστέον δέ ὅτι οὖον κατά ὁ εἴωθα διδασκαλία καί περί οὗτος διδάσκω · ἐπί μέν γάρ ὁ ἄλλος φωνή πρότερος ἀπαριθμέω ὁ διάφορος αὐτός σημαίνω καί τότε λέγω περί ποῖος ὁ φιλόσοφος ὁ λόγος · ἐνταῦθα δέ οὖον οὗτος ποιέω , ἀλλά εὐθύς ὁ ὑπογραφή ὁ συμβεβηκός λέγω εἰδοί ὅτι περί πᾶς ὁ σημαίνω ὁ συμβεβηκός ὁ λόγος ὁ φιλόσοφος . εἰμί δέ ὁ συμβαίνω γίγνομαι καί ἀπογίγνομαι Χωρὶς ὁ ὁ ὑπόκειμαι φθορά , δῆλος ἐντεῦθεν , ὡς οὐ εἰμί σῶμα ὁ συμβεβηκός · εἰμί γάρ εἰμί σῶμα , προστίθημι μέν ὁ σῶμα ἔχω αὐτός δηλονότι αὐξάνω , ἀφαιρέω δέ μειόω · εἰμί δέ μήτε προστίθημι μήτε ἀφαιρέω λυμαίνομαι ὁ σῶμα , ἀσώματος ἄρα εἰμί . καί ἄλλως · εἰμί εἰμί σῶμα , μέλλω εἷς τόπος σῶμα εἰμί περιεκτικός πλείων , ὅσπερ ἀδύνατος · ἐν γάρ ὁ μῆλον εἰμί καί εὐωδία καί χροιά καί γλυκύτης , καί οὗτος εἰμί εἰμί σῶμα , οὐ μέλλω εἷς ἔχω τόπος , ὅσπερ ἀδύνατος · σῶμα γάρ διά σῶμα χωρέω ἀδύνατος . καί ὅτι μέν ὁ χωριστός συμβεβηκός ὁ ὑπόκειμαι οὖον λυμαίνομαι αὐτός γίγνομαι καί ἀπογίγνομαι , δῆλος ( ὁ γάρ κάθημαι ἢ ἵστημι ἢ θερμαίνω ἢ ψύχω γίγνομαι καί ἀπογίγνομαι μή φθείρω ὁ ὑπόκειμαι ) · ἆρα οὖν καί ὁ ἀχώριστος ἀπογίγνομαι μή λυμαίνομαι ὁ ὑπόκειμαι , σιμότης λέγω καί γρυπότης καί μελανία ὁ ἐν ὁ κόραξ ; φημί οὖν ὅτι εἰμί καί μή ὁ ἐνέργεια , ἀλλά οὖν γε ὁ ἐπίνοια καί οὗτος χωρίζω · ἐν γάρ εὐθύς ἢ καμπύλος νοέω ὁ ῥίς , μένω ῥίς οὐδείς κακός . εἴωθα δέ τις περί ὁ ἀποδίδωμι ὁρισμός ἀπορέω · φημί γάρ , ὡς ἤδη εἴρω , μή πᾶς ἁρμόζω ὁ συμβεβηκός ὁ ὁρισμός ἀλλά ὁ χωριστός , ὁ γίγνομαι καί ἀπογίγνομαι · ὁ γάρ ἐν ὁ Αἰθίοψ ἢ ὁ κόραξ μέλας ἀδύνατος ἀπογίγνομαι Χωρὶς ὁ ὅς ὑπόκειμαι φθορά . εἶπον δέ ἤδη ὅτι εἰμί καί μή κατά ἐνέργεια ἀπογίγνομαι , ἀλλά οὖν ὁ ἐπίνοια ὁ κόραξ καί ὁ Αἰθίοψ λευκός , ὁ δέ ἄνθρωπος ὁ ζῷον οὐδέ ὁ ἐπίνοια χωρίζω δυνατός · ἅμα γάρ ὁ νοέω ἄνθρωπος μή εἰμί ζῷον φθείρω αὐτός , ἐπινοέω δέ ὁ κόραξ μή εἰμί μέλας ἢ ὁ Αἰθίοψ οὖον φθείρω αὐτός ὁ οὐσία ὡς κόραξ ἢ ἄνθρωπος . ἀμελέω καί εἰμί ἀφαιρέω τις ὁ κόραξ ὁ πτερόν , οὐδείς κακός εἰμί κόραξ , καί ὁ Αἰθίοψ εἰμί λευκός ἐπινοέω , οὐδείς ἥσσων εἰμί ἄνθρωπος , ὥστε καί ὁ ἀχώριστος εἰμί καί μή ὁ ἐνέργεια ἀπογίγνομαι , ἀλλά οὖν ὁ ἐπίνοια . ἀπορέω δέ καί οὗτος , πῶς λέγω γίγνομαι καί ἀπογίγνομαι Χωρὶς ὁ ὁ ὑπόκειμαι φθορά · ὁ γάρ πυρετός γίγνομαι φθείρω ὁ ἄνθρωπος . φημί οὖν ὅτι καθάπερ ἐν ὁ χορδή ἐπιτείνω καί ἀνίημι ὁ ἁρμονία λύω συμβαίνω , ὁ μέντοι ὑπόκειμαι οὖον φθείρω , οὗτος καί ἐνταῦθα θερμότης ἢ ψῦξις ἄμετρος γίγνομαι ἤ τις ὁ παραπλήσιος ὁ μέν συμμετρία καί ἁρμονία ὁ ἐν ὁ ζῷον συμβαίνω φθείρω , σῴζω δέ ὁ ὑπόκειμαι , οὗτος εἰμί ὁ σῶμα · ὁ γάρ ὁ θέρμη ἢ ὁ ψύχω ὑπόκειμαι οὐ ἁπλόος ὁ ζώιον εἰμί , ἀλλά ὁ σῶμα . συντίθημι δέ οὗτος εἰμί ἐκ ὁ ἐναντίος ψυχρός καί θερμός , ξηρός καί ὑγρός ( “ εἰμί γάρ εἷς εἰμί ὁ ἄνθρωπος ” , φημί ὁ Ἱπποκράτης , “ οὐ ἄν ἀλγέω , εἰμί δέ καί ἀλγέω , εἷς εἰμί καί ὁ ἰάομαι αὐτός ” ) κεράννυμι ἀλλήλων καί εἰς ἕνωσις καί φίλιος ἁρμόζω · οὐ ἐκ ὁ εἴρω δέ μόνος ἐναντίος ποιότης συντίθημι ὁ ζῷον ὁ σῶμα , ἀλλά καί ἐκ ὑπόκειμαι τις τριχῆ διαστατός κατά ὁ ἴδιος λόγος ἄποιος σῶμα , ἐν ὅς ὑφίστημι πᾶς ποιότης . οὐδείς δέ ποιότης μάχομαι ὁ ἴδιος ὑπόκειμαι ἢ φθείρω ὁ ἐν ὅς ὁ ὑπόστασις ἔχω · φθείρω γάρ ὁ ὑπόκειμαι καί ἑαυτοῦ συμφθείρω · ὁ γάρ ἐν ὅς ὁ ὕπαρξις ἔχω φθείρω καί αὐτός συμφθείρω ἀνάγκη κατά ἑαυτοῦ εἰμί μή δύναμαι . οὐδείς δέ εἰμί ἑαυτοῦ φθαρτικός · ποιότης γάρ ποιότης μάχομαι , οὐ ὑπόκειμαι καί σῶμα . ὥστε ἀδύνατος ὁ πυρετός ἢ ἕτερος ὅλως ποιότης φθείρω ὁ ἴδιος ὑπόκειμαι · ἕκαστος γάρ ὁ εἰμί ἐφίημι . ἐπειδάν γοῦν εἷς ὁ ἐναντίος οὗτος ποιότης ἐκ ὅς ὁ σῶμα κεράννυμι πλεονάζω Σ υμβαίη , φθείρω ὁ ὁ πᾶς σῶμα ἁρμονία ἀνάγκη · καταλαμβάνω γάρ σπουδάζω ὁ ὑπόκειμαι ὡς ἐν οὗτος σῴζω φθείρω ὁ μάχομαι αὐτός , ἵνα ἐκεῖνος ἐξωθέω ὁ ἑαυτοῦ καταλαμβάνω τόπος , ὥσπερ ὁ περί κοινός χωρίον πολεμέω ἀλλήλων · σπεύδω γάρ ἕκαστος ὁ ἀντίκειμαι ἀπωθέω αὐτός ἐν κατέχω ὁ χωρίον γίγνομαι . οὕτως οὖν φέρω καί ὁ θερμός καί ψυχρός μάχομαι περί ὁ αὐτός ὑπόκειμαι ἐν ὅσος μέν οὐδέτερος ἐπικρατέω , ἐν συμμετρία εἰμί οὗτος ὁ ὑπόκειμαι θατέρου δέ ἐπικρατέω ὁ μέν ἀντίκειμαι φθείρω ὑπό ὁ ἐπικρατέω ἐξίστημι , ὁ δέ ὑπόκειμαι οὐδείς πάσχω , οὐδέ ὑπό ὁ ἐπικρατέω ποιότης φθείρω . ὥστε ὑπό ὁ πυρετός ὁ μέν ἁρμονία καί ὁ εὐκρασία ὁ ἐν ὁ σῶμα ποιότης φθείρω , αὐτός δέ ὁ σῶμα , ὅσπερ ὑπόκειμαι εἰμί ὁ ποιότης , οὖον φθείρω . ἴσος δέ | ἄν τις ἐνίστημι ἐγώ πρός ὁ εἴρω , ὡς ὁ πυρετός ὑπόκειμαι εἰμί οὐ ἀπλόος ὁ σῶμα , ἀλλά ὁ τοῖος κεράννυμι ὁ ζῷον σῶμα , ὅσπερ φθείρω ἄμετρος αὐτός ἢ πυρετός ἢ ψῦξις ἐπιγίγνομαι ἤ τις ὁ παραπλήσιος · οὖον γάρ ὁ τυγχάνω ἄμετρος θερμότης πυρετός εἰμί , οἷος ὁ ἐν ὁ σίδηρος ἢ ἐν ὁ πῦρ , ἀλλά ὁ ἐν ζῷον σῶμα · ἀμελέω φθείρω οὗτος καί ὁ πυρετός συμφθείρω ὡς ἐν αὐτός ὁ εἰμί ἔχω . ἐπιλύω οὖν ὁ ἀπορία οὗτος εἰς ἀρχή οὗτος ὁ τρόπος · ὁ κινέω καί ὁ μεταβολή ἐν τέσσαρες γίγνομαι κατηγορία · ἢ γάρ ἐν οὐσία ἢ ἐν ποσός ἢ ἐν ποιός ἢ ἐν ὁ ποῦ κατηγορία . καί ὁ μέν κατά οὐσία μεταβολή ποιέω ὁ γένεσις καί ὁ φθορά ( γένεσις μέν εἰμί ὁ ἐκ ὁ μή εἰμί εἰς ὁ εἰμί μεταβολή , φθορά δέ ὁ ἐκ ὁ εἰμί εἰς ὁ μή εἰμί ) , κατά ποσός δέ αὔξησις καί μείωσις , κατά ποιός δέ ἀλλοίωσις λεύκανσις μέλανσις καί θέρμανσις καί ὁ κατά ὁ λοιπάς ποιότης κινέω , ἔτι δέ καί ὁ κατά τόπος μεταβολή , ὅς καλέω φορός . εἰμί τοίνυν ὁ γένεσις · οὐσιώδης εἰμί μεταβολή ἐκ ὁ μή εἰμί εἰς ὁ εἰμί ἄγω καί ὁ ἀντίκειμαι ἄρα οὗτος φθορά ἐκ ὁ εἰμί εἰς ὁ μή εἰμί ἄγω , καί οὗτος κατά οὐσία εἰμί μεταβολή · ὥστε ὁ πυρετός εἰμί φθείρω ὁ ὑπόκειμαι , οὐ εἄν εἰμί συμβαίνω ἀλλά κατά οὐσία μεταβολή · ἐπεί γάρ ὁ γένεσις καί ὁ φθορά ἀλλοίωσις μέν οὐ εἰμί , οὐ ἄνευ δέ ἀλλοίωσις γίγνομαι , ὅταν μέν οὖν μέτριος γίγνομαι ἀλλοίωσις , θερμασία ἢ ψῦξις , ὥστε μή φθείρω ὁ ὁ ζῷον συμμετρία , συμβαίνω ὁ τοιοῦτος ποιότης εἰμί , ὅστις καί ἀπογίγνομαι μή φθείρω ὁ ὑπόκειμαι , ὅταν δέ ἐπί πλεῖστος ἐκτείνω , ὡς ὁ συμμετρία ὁ ὁ ὑπόκειμαι κρᾶσις φθείρω , τότε λοιπός οὐ εἰμί ἀλλοίωσις ὁ τοιοῦτος οὐδέ κατά συμβαίνω μεταβολή ἀλλά αὐτός ὁ οὐσία . ὥστε οὖον πᾶς πυρετός φθείρω ὁ ὑπόκειμαι , ἀλλά ὁ ἄμετρος , ὅς οὐδέ συμβεβηκός εἰμί , ἀλλά εἰς ὁ μή εἰμί μεταβολή . ἀπορέω δέ καί περί ὁ φαλάκρα · φημί γάρ φθείρω ὁ ὑπόκειμαι , ὁ θρίξ . ἰστέον τοίνυν , ὅτι οὐ ὑπόκειμαι ὁ Φαλάκρα ὁ θρίξ ἀλλά ὁ κεφαλή , καί οὗτος οὖον φθείρω .