ammonius-philosophy.in-aristotelis-categorias-commentarius 1.1.13
Τῶν ὄντων τὰ μὲν καθ' ὑποκειμένου . ᾿Ακόλουθον ἦν περὶ αὐτῶν τῶν κατηγοριῶν ποιήσασθαι τὸν λόγον , ἀλλ’ ἐπειδήπερ πρὸ τῆς αὐτῶν διδασκαλίας βούλεται διαίρεσίν τινα τετρα - δικὴν ὁλοσχερεστέραν ποιήσασθαι , ταύτην προτάττει , ἐπείπερ ἀπὸ μονάδος συντιθέντες μέχρι τῆς τετράδος πρώτως τὸν δέκα ἀριθμὸν ποιοῦμεν , οἷον ἓν δύο τρία τέσσαρα , καὶ οὕτω γίνονται δέκα · οὐσία γὰρ τῆς δεκάδος καὶ οἷον γένεσις ἡ τετράς ἐστιν , ὥσπερ αὕτη πάλιν ἀπὸ δυάδος γίνεται . διελὼν οὖν τὰ λεγόμενα διχῇ νῦν τὰ ὄντα διαιρεῖ τετραχῇ καὶ ἔπειτα τὰ συναμφόπαντελῶς τερα δεκαχῆ διὰ τῶν οἰκειοτάτων ἀριθμῶν τῆς διαιρέσεως φοιτῶν καὶ ἐπὶ τὸ πᾶν αὐτῶν καὶ τελειότατον πέρας καταντῶν . καὶ δεῖ εἰδέναι ὅτι τὴν μὲν τῶν ὄντων διαίρεσιν εἰς τέσσαρά τινα κατὰ τὸ συμπλεκόμενον ποιεῖ , | ὕστερον δὲ τὴν τῶν δέκα γενῶν ἀσυμπλόκως ἀπαρίθμησιν ποιεῖται . Ἔστι δὲ ἡ διαίρεσις αὕτη · τῶν ὄντων τὰ μέν ἐστι καθόλου τὰ δὲ μερικά , καὶ πάλιν τῶν ὄντων τὰ μέν ἐστιν οὐσίαι τὰ δὲ συμβεβηκότα · γίνονται τοίνυν συζυγίαι ἕξ , καθὼς ἐν τῇ εἰσαγωγῇ ἐμάθομεν , ὧν αἱ δύο ἀνυπόστατοι , αἱ δὲ λοιπαὶ τέσσαρες , φημὶ δὴ τάς τε ὑπαλλήλους καὶ τὰς διαγωνίους , συνεστᾶσιν . εἰσὶ δὲ αὗται · τῶν ὄντων τὰ μὲν καθόλου οὐσίαι τὰ δὲ μερικὰ συμβεβηκότα , καὶ τὰ μὲν καθόλου συμβεβηκότα τὰ δὲ μερι - καὶ οὐσίαι , οἷον ἄνθρωπος καὶ τὸ τὶ λευκὸν ἢ τὶς ἐπιστήμη καὶ λευκὸν καὶ τὶς ἄνθρωπος . ἔστι δ’ ἡμῖν ἐν παραδείγματι τόδε οὐσία συμβεβηκός ἐν ὑποκειμενῳ καὶ ου καθ’ ὑποκειμένου καθόλου μερικὸν ἀλλ’ εἰ μὲν ταύταις ταῖς φωναῖς ἐχρήσατο ὁ Ἀριστοτέλης , σαφὲς ἂν ἦν τὸ λε - γόμενον ·· ἑτέροις δὲ ὀνόμασιν ἐκέχρητο διὰ τὸ τὴν ἀσάφειαν αὐτὸν ἐπιτηδεύειν , ὡς εἴρηται , καὶ διὰ τὸ βούλεσθαι αὐτὸν οἰκειοτέροις ὀνόμασι χρῆσθαι . ἐκάλεσε δὲ τὸ καθόλου καθ’ ὑποκειμένου , διότι πάντως κατά τινος ὑποκειμένου λέγεται , τὸ δὲ μερικὸν οὐ καθ’ ὑποκειμένου , διότι οὐ λέγεται κατά τινος ὑποκειμένου ἐκάλεσε δὲ αὐτὸ τῇ ἀποφάσει τοῦ ἑτέρου ) , τὸ δὲ συμβεβηκὸς ἐν ὑποκειμένῳ , διότι δέεται ἄλλου τινὸς ὑποκειμένου εἰς τὸ ὑποστῆναι , τὴν δὲ οὐσίαν εἶπεν οὐκ ἐν ὑποκειμένῳ . ὅθεν καὶ ἄξιον ζητῆσαι τίνος ἕνεκεν οὐκ ἐκάλεσεν αὐτὴν ὑποκείμενον , ἀλλὰ τῇ ἀποφάσει τῆς φωνῆς τῆς σημαινούσης τὸ συμβεβηκός . ἐροῦμεν ὅτι πρῶτον μὲν οὐ πᾶσα οὐσί ἐστὶν ὑποκείμενον ( οὐ γὰρ δήπου καὶ αἱ πρῶται καὶ αἱ θεῖαι οὐσίαι εἰσὶν ὑποκείμενα ) , ὥστ’ εἰκότως οὐκ ἐκάλεσεν αὐτὴν ὑποκείμενον . ἔπειτα δὲ καὶ τὴν διαίρεσιν ποιούμενος τῶν πραγμάτων ἠθέλησεν ἐξ ἀποφάσεως καὶ καταφάσεως αὐτὴν ποιήσασθαι , ἵνα ἄφυκτος ὑπάρχῃ καὶ τῷ ὄντι πάντα περιλάβῃ , ὡς ἄν εἰ ἔλεγε ῾ τῶν χρωμάτων τὰ μέν εἰσι μέλανα τὰ δὲ οὐ μέλανα᾿ · ὁ γὰρ οὕτως εἰπὼν πάντα συμπεριέλαβεν , ὁ δέ γε εἰπὼν ὅτι τῶν χρωμάτων τὰ μέν εἰσι μέλανα τὰ δὲ λευκά , οὐ πάντα περιέλαβεν · οὐ γὰρ δὴ τὰ ὠχρὰ καὶ τὰ φαιὰ καὶ τὰ ἄλλα χρώματα . καλῶς οὖν ἐξ ἀποφάσεως καὶ καταφάσεως παρέδωκε τὴν διαίρεσιν . ἡ ὅτι τὸ ὑποκείμενον διχῶς λέγεται , τὸ μὲν πρὸς ὕπαρξιν ὡς ἡ οὐσία τοῖς συμβεβηκόσι , τὸ δὲ πρὸς κατηγορίαν ὡς αἱ μερικαὶ οὐσίαι ταῖς καθόλου · ὑπόκεινται γὰρ αὐταῖς αἱ μερικαί , οὐχ ἵνα ὑποστῶσι προυφεστήκασι γὰρ αἱ καθόλου ) , ἀλλ’ ἵνα κατ’ αὐτῶν ῥηθῶσιν · εἰ οὖν ἁπλῶς εἶπεν ὑποκείμενον τὴν οὐσίαν , ἐνίστατό τις λέγων μήποτε τὴν μερικὴν μόνην οὐσίαν λέγει τὴν πρὸς κατηγορίαν ὑποκειμένην τοῖς καθόλου . καὶ τούτοις τοῖς ὀνόμασι κεχρη - μένος ἐκτίθεται τἀς τέσσαρας συζυγίας , καὶ πρώτην τὴν καθόλου οὐσίαν , ὡς τιμιωτέραν , ἔπειτα τὸ ἀντικείμενον , λέγω δὴ τὸ μερικὸν συμβεβηκός , εἶτα προετίμησε τὸ καθόλου συμβεβηκὸς τῆς μερικῆς οὐσίας , διότι περὶ τῶν καθόλου τοῖς φιλοσόφοις ὁ λόγος . | Σκοπῆσαι δὲ δεῖ πῶς ὁ φιλόσοφός φησι τῶν ὄντων τὰ μὲν καθ᾿ ὑποκειμένου τινὸς λέγεται , ἐν ὑποκειμένῳ δὲ οὐδενί ἐστι · καὶ ῥητέον ὅτι ἐνταῦθα μὲν περὶ φωνῶν διαλεγόμενος ἐχρήσατο τῷ λέγεται , ἡνίκα δὲ περὶ οὐσιῶν , τῷ ἐστίν . ᾿Εν ὑποκειμένῳ δὲ λέγω . Τὰ τέσσαρα τὰ ἀναφανέντα ἡμῖν ἐκ τῶν ἓξ συζυγιῶν πρόκειται νὺν τῷ ᾿ Αριστοτέλει σαφηνίσαι , λέγω δὴ τὸ μερικὸν συμβεβηκὸς καὶ τὴν μερικὴν οὐσίαν καὶ τὸ καθόλου συμβεβηκὸς καὶ τὴν καθόλου οὐσίαν , καὶ τὴν ἀρχὴν ποιεῖται ἐκ τοῦ μερικοῦ συμβεβηκότος ὡς σαφεστέρου αὐτοῦ ὄντος καὶ ἁπλουστέρου . ἐπεὶ οὖν τὰ πράγματα ἐκ τῶν ὁρισμῶν μανθάνομεν , ἀποδίδωσιν αὐτοῦ τινα οὐχ ὁρισμὸν μὲν ἀνάλογον δὲ μᾶλλον ὁρισμῷ · ἀναλογεῖ δὲ τὸ μὲν ἔν τινι γένει , τὰ δὲ λοιπὰ διαφοραῖς · λέγεται γὰρ τὸ ἔν τινι ἑνδεκαχῶς , ἐν χρόνῳ ἐν τόπῳ ἐν ἀγγείῳ ὡς μέρος ἐν ὅλῳ ὡς ὅλον ἐν τοῖς μέρεσιν ὡς εἶδος ἐν γένει ὡς γένος ἐν εἴδει ὡς τὰ τῶν ἀρχομένων ἐν τῷ ἄρχοντι ὡς εἶδος ἐν ὕλῃ ὡς ἐν τέλει ὡς ἐν οἷον τὸ συμβεβηκὸς ἐν οὐσίᾳ . τοῦτο οὖν τὸ ἔν τινι παραλμβάνει ἐν τῷ ὁρισμῷ ὡς γένος κατὰ πολλῶν λεγόμενον . προσέθηκε δὲ τὸ μὴ ὡς μέρος ὑπάρχον , ἵνα διακρίνῃ αὐτὸ ἀπὸ τῶν ἔν τινι ὄντων ὡς μερῶν , οἷον ἡ τὶς χείρ · αὕτη γὰρ οὖσα ἐν τῷ ἀνθρώπῳ ὅμως ὡς μέρος αὐτοῦ ὑπάρχει . ἵνα οὖν τούτων αὐτὸ χωρίσῃ , προσέθηκε τὸ μὴ ὡς μέρος ὑπάρχον · τὸ δὲ ἀδύνατον χωρὶς εἶναι τοῦ ἐν ᾧ ἐστι προσέθηκεν , ἵνα χωρίσῃ αὐτὸ τῶν λοιπῶν . ᾿Ιστέον δὲ ὅτι τινὲς κακίζουσι τὸν ὁρισμὸν τοῦτον κατ’ ἄμφω τὰς κακίας τῶν ὁρισμῶν , φημὶ δὴ κατὰ τὸ ὑπεραίρειν καὶ ὑπερβάλλειν τὸν ὁρισμὸν τοῦ πράγματος καὶ μέντοι καὶ κατὰ τὸ ἐλλείπειν καὶ μὴ τὸ πᾶν περιορίζειν , λέγοντες ὡς οὐκ ἀντιστρέφει πρὸς τὸ ὁριστόν , ὅπερ δεῖ ἔχειν τοὺς ὅρους πρὸς τὰ ὁριστά , ὡς ἔφαμεν , οἷον ἄνθρωπός ἐστι ζῷον λογικὸν θνητὸν νοῦ καὶ ἐπιστήμης δεκτικόν · τοῦτο ἀντιστρέφει · καὶ γὰρ εἴ τι ζῷον λογικὸν θνητὸν νοῦ καὶ ἐπιστήμης δεκτικόν , τοῦτο ἄνθρωπος . φασὶν οὖν οἱ μὲν τὸν ἀποδεδομένον ὁρισμὸν μὴ πάσι τοῖς συμβεβηκόσιν ἐφαρμόζειν , οἱ δὲ καὶ ἑτέροις τισὶ παρὰ τὰ συμβεβηκότα · λέγουσι γὰρ ὅτι ὁ Σωκράτης ἐν τόπω ὢν ἔν τινί ἐστι καὶ οὐχ ὡς μέρος ἐν ὅλῳ οὐ γὰρ μέρος ἐστὶ τοῦ τόπου ) καὶ ἀδύνατον χωρὶς αὐτὸν εἶναι τοῦ ἐν ᾧ ἐστιν ἀδύνατον γὰρ χωρὶς εἶναι τόπου ) , ὥστε κατὰ τοῦτον τὸν λόγον ὁ Σωκράτης συμβεβηκὸς ὑπάρχει , ὅπερ ἄτοπον . φαμὲν οὖν ὅτι δυνατὸν χωρὶς εἶναι τὸν Σωκράτην τοῦ ἐν ᾧ ἐστι · κἂν γὰρ ὑποθώμεθα αὐτὸν καταλιπόντα τὸν τόπον , ἐν ᾧ ἦν πρότερον , πορευθῆναι εἰς ἕτερον τόπον , οὐδὲν ἧττον Σωκράτης ἐστί · τὸ δὲ συμβεβηκὸς χωρισθὲν τοῦ ὑποκειμένου ἔφθαρται . ἰστέον δὲ ὅτι παρέπεται τῷ Σωκράτει ὁ τόπος οὐχ ὡς συμπληρῶν αὐτοῦ τὴν οὐσίαν ἀλλ’ ὥς παρακολούθημα , ὥσπερ τῷ ἐν φωτὶ βαδίζοντι ἡ σκιὰ μηδαμῶς αὐτοῦ συμπληροῦσα τὴν οἰκείαν οὐσίαν . ἄλλως τε τὸ ἐν τῷ ὑπάρχον συντακτέον , ἵνα ᾖ ὅ τινι ἐνυπάρχον᾿ , ἐνυπάρχειν δὲ ἐν τόπῳ τὴν οὐσίαν οὔ φαμεν , ἀλλ’ ὑπάρχειν · | ἐκεῖνο γὰρ ἐπὶ μόνων τῶν συμβεβηκότων 94v φαμέν , τὸ ἐνυπάρχειν φημί . πάλιν φασὶ ‘τὸ εἶδος ἐν τῇ ὕλῃ ἐστὶ καὶ οὐκ ἔστι μέρος τῆς ὕλης καὶ ἀδύνατον χωρὶς εἶναι τῆς ὕλης · οὐκοῦν κατὰ τὸν προειρημένον λόγον καὶ τὸ εἶδος συμβεβηκός ἐστι᾿ . φαμὲν οὖν ὅτι πρῶτον μὲν τὸ εἶδος εἰ καὶ μὴ ἔστι μέρος τῆς ὕλης , ἀλλ’ οὖν τοῦ συναμφοτέρου οὕτω γὰρ καὶ τὴν χεῖρά φαμεν οὐ τοῦ λοιποῦ σώματος μέρος εἶναι , ἀλλὰ τοῦ παντός ) , ἔπειτα δὲ τὸ μὲν εἶδος συμπληρωτικόν ἐστι τῆς ἑκάστου οὐσίας καὶ τούτου φθαρέντος φθείρεται τὸ ὑποκείμενον , τὸ δὲ συμβεβηκὸς οὔτε συμπληροῖ τὴν οὐσίαν τοῦ ὑποκειμένου καὶ φθαρέντος αὐτοῦ οὐδὲν ἐβλάβη τὸ ὑποκείμενον . καὶ ταῦτα μὲν πρὸς τοὺς λέγοντας τὸν ὁρισμὸν ἐφαρμόζειν καὶ ἑτέροις . Οἱ δὲ λέγοντες μὴ πᾶσιν αὐτὸν ἐφαρμόζειν ταῦτά φασιν , ὅτι μόνα τὰ ἀχώριστα ὡρίσατο · ἰδοὺ γὰρ ἡ ἐν τῷ μήλῳ εὐωδία χωρίζεταί τε καὶ πόρρω ὄντος τοῦ μήλου χωρεῖ πρὸς ἡμᾶς , ἔστι δὲ συμβεβηκός · εἰ οὖν χωρίζεται τοῦ ὑποκειμένου , οὐ συμπεριείληπται τῷ ἀποδοθέντι ὁρισμῷ . φα - μὲν δ’ ἡμεῖς πρὸς αὐτοὺς ὅτι διχῶς τοῦτο ἐπιλυόμεθα · πρῶτον μὲν ὅτι οὐκ εἶπεν ὁ Ἀριστοτέλης ἱέν ᾧ ἦν᾿ , ἀλλ’ ἐν ᾧ ἔστιν οὐκοῦν ἀδύνατον χωρὶς εἶναι τὴν εὐωδίαν τοῦ μήλου ] ἐν ᾧ ἐστι τόπῳ · ἢ γὰρ ἐν τῷ μήλῳ ἐστὶν ἢ ἐν τῷ ἀέρι ) , ἔπειτα δὲ ὅτι οὐ μόνη ἡ τοῦ μήλου εὐωδία χωρεῖ πρὸς ἡμᾶς , ἀλλὰ μετά τινος οὐσίας τοῦ μήλου . τεκμήριον δὲ τού · του ἐστὶ τὸ ἐν χρόνῳ πλείονι μειοῦσθαι τὸ μῆλον καὶ ῥυτιδοῦσθαι , ὅθεν δῆλον ὅτι διαφορεῖταί τις οὐσία τοῦ μήλου ἐν ᾧ ἡ εὐωδία ὑπῆρχεν . εἰ δέ τις λέγει ῾ καίτοι καίτοι γε ὄντος ἔτι ἐν τῷ δένδρῳ τοῦ μήλου οὐδὲν ἧττον ἐχώρει πρὸς ἡμᾶς ἡ εὐωδία μετὰ τοῦ μὴ ῥυτιδοῦσθαι μῆλον ἔσθ’ ὅτε δὲ καὶ αὔξεσθι᾿ , φαμὲν πρὸς αὐτὸν ῾ ὡς ἀγνοεῖς τὴν θρεπτικήν τε καὶ αὐξητικὴν τῆς φύσεως δύναμιν · ἢ οὐχ ὁρῶμεν κἀπὶ τῶν ζῴων ἀπάντων τὴν αὔξησιν γινομένην ; καὶ οὐ δήπου διὰ τοῦτο φήσομεν αὐτὰ μὴ διαφο - ρεῖσθαι ἡμέρας ἑκάστης , ἀλλ’ ὅμως διὰ τὸ πλείονα εἶναι τὴν εἰσφερομένην λόγῳ τροφῆς ποσότητα τῆς ἀπορρεούσης · οὕτω διοικούσης τῆς φύσεως οὐ μόνον ἀνεπαίσθητος ἡ διαφόρησις , ἀλλὰ τοὐναντίον αἰσθητὴ μᾶλλον ἡ αὔξησις᾿ . οὕτως οὖν κἀπὶ τοῦ μήλου φαμέν · οὐ γὰρ ὅτι ἀνεπαίσθητος ἡμῖν ἐστιν ἡ ἐν τῷ δένδρῳ ἀπόρροια , διὰ τοῦτο οὐ διαφορεῖταί τις οὐσία ἐξ αὐτοῦ , ἀλλ’ ὅτι πλείων ἡ λόγῳ τροφῆς εἰς αὐτὸ φερομένη οὐσία τῆς ἀπορρεούσης . ὑπάρχει δὲ καὶ ἄλλως τοῦτο πιστοῦσθαι · παρερχόμενοι γὰρ δυσώδη τόπον ἐμφράττομεν τὰς ῥῖνας τῷ ἱματίῳ καὶ εἰσπνέομεν ἀέρα χω - ρὶς δυσωδίας , ὅθεν δῆλον ὡς οὐ δύναται τὸ ἱμάτιον διαπερᾶν ἡ δυσωδία διὰ τὴν παχύτητα αὐτοῦ · ὁ γὰρ ἀὴρ λεπτομερὴς ὢν διοδεύει · ὥστε δῆλον ὅτι ἡ ὀσμὴ αὕτη μετά τινος οὐσίας τοῦ ὑποκειμένου χωρεῖ πρὸς ἡμᾶς . δηλοῦσι δὲ τοῦτο καὶ οἱ ἐκ τοῦ θυμιάματος ἀναδιδόμενοι ἀτμοὶ αὐτόθεν τῇ ὄψει | ὑποπίπτοντες διὰ τὴν ἀθρόαν διαφόρησιν καὶ τὴν παχύτητα τῆς ὑποκειμένης οὐσίας . Λέγεται δὲ τὸ ἔν τινι ενδεκαχῶς , ὡς ἤδη λέλεκται · ἐν χρόνῳ ἔν τινι γὰρ χρόνῳ γεγόνεν ὁ Τρωικὸς πόλεμος ἢ ὁ Πελοποννησιακός ) , ἐν τόπῳ λέγομεν γὰρ τὸν Σωκράτην ἐν τόπῳ εἶναι οἷον ἐν Λυκείῳ ) , ἐν ἀγγείῳ ( λέγομεν γὰρ τὸν οἶνον ἐν τῷ κεράμῳ εἶναι · διαφέρει δὲ τὸ ἐν τόπῳ τοῦ ἐν ἀγγείῳ , διότι τὸ μὲν ἀγγεῖον τόπος ἐστὶ μεταφορητός , ὁ δὲ τόπος ἀγγεῖον ἀμεταφόρητον ) , ὡς μέρος ἐν ὅλῳ ὡς ὁ δάκτυλος ἐν τῇ χειρὶ ἢ ἡ χεὶρ ἐν ὅλῳ τῷ σώματι , ὡς ὅλον ἐν μέρεσιν ὅλον γὰρ τὸν ἄνθρωπόν φαμεν θεωρεῖσθαι ἐν τοῖς μέρεσι καὶ οὐκ ἐν μέρει ) , ὡς εἶδος ἐν γένει ὡς ἄνθρωπος ἐν τῷ ζῴῳ , ὡς γένος ἐν εἴδει ὡς τὸ ζῷον ἐν ἀνθρώπῳ , ὡς τὰ τῶν ἀρχομένων ἐν τῷ ἄρχοντι λέγομεν γὰρ ὅτι τόδε τὸ πρᾶγμα ἐν τῷδε τῷ ἄρχοντί ἐστιν ) , ὡς εἶδος ἐν ὕλῃ ὡς τὸ ἀνθρώπινον εἶδος ἐν τῇ ὕλῃ ἢ τὸ τρίγωνον ἢ τετράγωνον σχῆμα ἐν τῷ χαλκῷ , ὡς ἐν τέλει ὡς 〈 λέγομεν 〉 τὴν ἰατρικὴν ἐν τῇ ὑγείᾳ , ὡς ἐν ὑποκειμένῳ ὡς τὸ συμβεβηκὸς ἐν οὐσίᾳ . εἴποι δ’ ἄν τις τὸ γένος ἐν εἴδει ἢ τὸ εἶδος ἐν γένει ὡς τὸ ὅλον ἐν μέρεσιν ἢ ὡς τὰ μέρη ἐν ὅλῳ θεωρεῖσθαι · φαμὲν οὖν πρὸς τοῦτο ὅτι οὐ γὰρ τὸ ὅλον ἐκτὸς τῶν οἰκείων πάντων μερῶν σώζεται , τὸ δὲ γένος καὶ ἑνὸς εἴδους ἢ ἑνὸς ἀτόμου σωζομένου σώζεται · ὁ γὰρ Σωκράτης καὶ Σὼ · κράτης ἐστὶ καὶ ἄνθρωπος καὶ ζῷον · ὥστε δῆλον ὅτι τὸ μὲν ἓν μέρος οὐ πληροῖ τὸ ὅλον , τὸ δὲ ἓν εἶδος πληροῖ τὸ γένος . Σαφηνίσας δὲ ἡμῖν ὁ φιλόσοφος τὸ μερικὸν συμβεβηκὸς παραδίδωσιν ἡμῖν παράδειγμα τοὐ καθόλου συμβεβηκότος καί φησι τὰ δὲ καθ’ ὑποκειμένου τε λέγεται καὶ ἐν ὑποκειμένῳ ἐστί . παραδοὺς δὲ παραὕτη ] δείγματα τῶν τε καθόλου καὶ τῶν μερικῶν συμβεβηκότων νῦν μέτεισιν ἐπὶ τὸ παράδειγμα τῆς μερικῆς οὐσίας λέγων τὰ δὲ οὔτε ἐν ὑπο - κειμένῳ ἐστὶν οὕτε καθ’ ὑποκειμένου λέγεται . παρεισφέρει δὲ καὶ τὸ θεώρημα τοῦτο ἀπλῶς δὲ τὰ ἄτομα καὶ ἓν ἀριθμῷ κὰτ οὐδενὸς ὑποκειμένου λέγεται , βουλόμενος δι’ αὐτοῦ δεῖξαι ὅτι οὐδὲν τῶν ἀτόμων τῶν τε συμβεβηκότων καὶ τῶν οὐσιῶν κατά τινος κατηγορεῖται . ἔτι μὴν διορίζει αὐτὸ καὶ διαχωρίζει τὰ συμβεβηκότα ἄτομα τῶν ἀτόμων τῶν αὐθυποστάτων . τὸ δὲ ἁπλῶς τριχῶς λέγεται · ἢ γὰρ κυρίως ἢ μοναχῶς ἢ καθόλου . τῷ οὖν σημαινομένῳ καθόλου ἐχρήσατο ἐνταῦθα · λέγει γὰρ ῾ καθόλου τὰ ἄτομα καὶ ἓν ἀριθμῷ᾿ . ὁσαχῶς δὲ τὸ ἄτομον λέγεται , κατὰ πλάτος ἐγράφομεν ἐν τῇ εἰσαγωγῇ Πορφυρίου . περὶ δὲ τοῦ ποσαχῶς τὸ ἓν λέγεται ἤδη ἐροῦμεν · πολλαχῶς γὰρ καὶ αὐτό · ἢ γὰρ τῷ εἴδει ἕν , ὡς Σωκράτην καὶ Πλάτωνα ἕνα τῷ εἴδει λέγομεν καθὸ ἀνθρώπους , ἢ τῷ γένει ἕν , ὡς ὅταν λέγωμεν ἄνθρωπον καὶ βοῦν καὶ ἵππον τῷ γένει ἓν καθὸ ζῷα , | ἢ τῷ ἀριθμῷ , ὡς ὅταν λέγωμεν Πλάτωνα ἕνα εἶναι , λέγεται δὲ καὶ τὸ ἓν ἄτομον , ὅπερ αὐτὸς σαφηνείας ἕνεκεν λέγων φησὶ τὸ ὅν . τὰ ἄτομα οὖν τὰ ἓν ὄντα τῷ ἀριθμῷ οὐδέποτε μὲν κατά τινος ὑποκειμένου λέγεται , εὑρίσκονται δὲ πολλάκις ἐν ὑποκειμένῳ ὡς τὸ τὶ λευκὸν ἐν σώματι . διὰ τοῦτο οὖν προσέθηκεν τὸ οὐδὲν κωλύει , ἐπειδὴ οὐ πάντα ἐν ὑποκειμένῳ ὑπάρχει · ὁ γὰρ Σωκράτης οὐκ ἔστιν ἐν ὑποκειμένῳ , ἡ δὲ τὶς γραμματική , καθώς φησι καὶ αὐτός , ἐν ὑποκειμένῳ ἐστὶ τῇ ψυχῇ . καὶ καθόλου εἰπεῖν , τὰ τῷ ἀριθμῷ ἓν οὐσίαι μὴ ὄντα κατ’ οὐδενὸς ὑποκειμένου λέγεται , ἐν ὑποκειμένῳ δέ ἐστιν .
Lemmas: ὁ εἰμί ὁ μέν κατά ὑπόκειμαι . Ακόλουθος εἰμί περί αὐτός ὁ κατηγορία ποιέω ὁ λόγος , ἀλλά ἐπεί πρό ὁ αὐτός διδασκαλία βούλομαι διαίρεσις τις τετρᾶς - δίκη ὁλοσχερής ποιέω , οὗτος προτάσσω , ἐπεί ἀπό μόνος συντίθημι μέχρι ὁ τετράς πρῶτος ὁ δέκα ἀριθμός ποιέω , οἷος εἷς δύο τρεῖς τέσσαρες , καί οὗτος γίγνομαι δέκα · οὐσία γάρ ὁ δεκάς καί οἷος γένεσις ὁ τετράς εἰμί , ὥσπερ οὗτος πάλιν ἀπό δυάς γίγνομαι . διαιρέω οὖν ὁ λέγω διχή νῦν ὁ εἰμί διαιρέω τετραχῇ καί ἔπειτα ὁ συναμφόπαντελῶς τέρας δεκαχῆ διά ὁ οἰκεῖος ἀριθμός ὁ διαίρεσις φοιτάω καί ἐπί ὁ πᾶς αὐτός καί τέλειος πέρας κατάντης . καί δεῖ οἶδα ὅτι ὁ μέν ὁ εἰμί διαίρεσις εἰς τέσσαρες τις κατά ὁ συμπλέκω ποιέω , | ὕστερος δέ ὁ ὁ δέκα γένος ἀσύμπλοκος ἀπαρίθμησις ποιέω . εἰμί δέ ὁ διαίρεσις οὗτος · ὁ εἰμί ὁ μέν εἰμί καθόλου ὁ δέ μερικός , καί πάλιν ὁ εἰμί ὁ μέν εἰμί οὐσία ὁ δέ συμβεβηκός · γίγνομαι τοίνυν συζυγία ἕξ , καθώς ἐν ὁ εἰσαγωγή μανθάνω , ὅς ὁ δύο ἀνυπόστατος , ὁ δέ λοιπός τέσσαρες , φημί δή ὁ τε ὑπάλληλος καί ὁ διαγώνιος , συνίστημι . εἰμί δέ οὗτος · ὁ εἰμί ὁ μέν καθόλου οὐσία ὁ δέ μερικός συμβεβηκός , καί ὁ μέν καθόλου συμβεβηκός ὁ δέ μερίς - καί οὐσία , οἷος ἄνθρωπος καί ὁ τίς λευκός ἢ τις ἐπιστήμη καί λευκός καί τις ἄνθρωπος . εἰμί δέ ἐγώ ἐν παράδειγμα ὅδε οὐσία συμβεβηκός ἐν ὑπόκειμαι καί ου κατά ὑπόκειμαι καθόλου μερικός ἀλλά εἰμί μέν οὗτος ὁ φωνή χράω ὁ Ἀριστοτέλης , σαφής εἄν εἰμί ὁ λεʹ - γίγνομαι ·· ἕτερος δέ ὄνομα χράομαι διά ὁ ὁ ἀσάφεια αὐτός ἐπιτηδεύω , ὡς εἴρω , καί διά ὁ βούλομαι αὐτός οἰκεῖος ὄνομα χράω . καλέω δέ ὁ καθόλου κατά ὑπόκειμαι , διότι πάντως κατά τις ὑπόκειμαι λέγω , ὁ δέ μερικός οὖον κατά ὑπόκειμαι , διότι οὖον λέγω κατά τις ὑπόκειμαι καλέω δέ αὐτός ὁ ἀπόφασις ὁ ἕτερος ) , ὁ δέ συμβαίνω ἐν ὑπόκειμαι , διότι δήω ἄλλος τις ὑπόκειμαι εἰς ὁ ὑφίστημι , ὁ δέ οὐσία εἶπον οὐ ἐν ὑπόκειμαι . ὅθεν καί ἄξιος ζητέω τίς ἕνεκα οὐ καλέω αὐτός ὑπόκειμαι , ἀλλά ὁ ἀπόφασις ὁ φωνή ὁ σημαίνω ὁ συμβεβηκός . εἴρω ὅτι πρῶτος μέν οὖον πᾶς ὄντα εἰμί ὑπόκειμαι ( οὖον γάρ δήπου καί ὁ πρῶτος καί ὁ θεῖος οὐσία εἰμί ὑπόκειμαι ) , ὥστε εἰκότως οὐ καλέω αὐτός ὑπόκειμαι . ἔπειτα δέ καί ὁ διαίρεσις ποιέω ὁ πρᾶγμα ἐθέλω ἐκ ἀπόφασις καί κατάφασις αὐτός ποιέω , ἵνα ἄφυκτος ὑπάρχω καί ὁ εἰμί πᾶς περιλαμβάνω , ὡς ἄν εἰμί λέγω ῾ ὁ χρῶμα ὁ μέν εἰμί μέλας ὁ δέ οὖον μελαίνω · ὁ γάρ οὕτως εἶπον πᾶς συμπεριλαμβάνω , ὁ δέ γε εἶπον ὅτι ὁ χρῶμα ὁ μέν εἰμί μέλας ὁ δέ λευκός , οὖον πᾶς περιλαμβάνω · οὖον γάρ δή ὁ ὠχρός καί ὁ φαιός καί ὁ ἄλλος χρῶμα . καλῶς οὖν ἐκ ἀπόφασις καί κατάφασις παραδίδωμι ὁ διαίρεσις . ὁ ὅτι ὁ ὑπόκειμαι διχῶς λέγω , ὁ μέν πρός ὕπαρξις ὡς ὁ οὐσία ὁ συμβεβηκός , ὁ δέ πρός κατηγορία ὡς ὁ μερικός οὐσία ὁ καθόλου · ὑπόκειμαι γάρ αὐτός ὁ μερικός , οὐ ἵνα ὑφίστημι προυφεστήκασι γάρ ὁ καθόλου ) , ἀλλά ἵνα κατά αὐτός εἴρω · εἰμί οὖν ἁπλόος εἶπον ὑπόκειμαι ὁ οὐσία , ἐνίστημι τις λέγω μήποτε ὁ μερικός μόνος οὐσία λέγω ὁ πρός κατηγορία ὑπόκειμαι ὁ καθόλου . καί οὗτος ὁ ὄνομα κεχρέω - μένος ἐκτίθημι εἰς τέσσαρες συζυγία , καί πρῶτος ὁ καθόλου οὐσία , ὡς τίμιος , ἔπειτα ὁ ἀντίκειμαι , λέγω δή ὁ μερικός συμβεβηκός , εἶτα προτιμάω ὁ καθόλου συμβαίνω ὁ μερικός οὐσία , διότι περί ὁ καθόλου ὁ φιλόσοφος ὁ λόγος . | σκοπέω δέ δεῖ πῶς ὁ φιλόσοφος φημί ὁ εἰμί ὁ μέν κατά ὑπόκειμαι τις λέγω , ἐν ὑπόκειμαι δέ οὐδείς εἰμί · καί ῥητέος ὅτι ἐνταῦθα μέν περί φωνή διαλέγω χράω ὁ λέγω , ἡνίκα δέ περί οὐσία , ὁ εἰμί . Εν ὑπόκειμαι δέ λέγω . ὁ τέσσαρες ὁ ἀναφαίνω ἐγώ ἐκ ὁ ἓξ συζυγία πρόκειμαι νῦν ὁ ᾿ Ἀριστοτέλης σαφηνίζω , λέγω δή ὁ μερικός συμβαίνω καί ὁ μερικός οὐσία καί ὁ καθόλου συμβαίνω καί ὁ καθόλου οὐσία , καί ὁ ἀρχή ποιέω ἐκ ὁ μερικός συμβεβηκός ὡς σαφής αὐτός εἰμί καί ἁπλόος . ἐπεί οὖν ὁ πρᾶγμα ἐκ ὁ ὁρισμός μανθάνω , ἀποδίδωμι αὐτός τις οὐ ὁρισμός μέν ἀνάλογος δέ μᾶλλον ὁρισμός · ἀναλογέω δέ ὁ μέν ἐν τις γένος , ὁ δέ λοιπάς διαφορά · λέγω γάρ ὁ ἐν τις ἑνδεκαχῶς , ἐν χρόνος ἐν τόπος ἐν ἀγγεῖον ὡς μέρος ἐν ὅλος ὡς ὅλος ἐν ὁ μέρος ὡς εἶδος ἐν γένος ὡς γένος ἐν εἶδος ὡς ὁ ὁ ἄρχω ἐν ὁ ἄρχω ὡς εἶδος ἐν ὕλη ὡς ἐν τέλος ὡς ἐν οἷος ὁ συμβαίνω ἐν οὐσία . οὗτος οὖν ὁ ἐν τις παραλαμβάνω ἐν ὁ ὁρισμός ὡς γένος κατά πολύς λέγω . προστίθημι δέ ὁ μή ὡς μέρος ὑπάρχω , ἵνα διακρίνω αὐτός ἀπό ὁ ἐν τις εἰμί ὡς μέρος , οἷος ὁ τις χείρ · οὗτος γάρ εἰμί ἐν ὁ ἄνθρωπος ὅμως ὡς μέρος αὐτός ὑπάρχω . ἵνα οὖν οὗτος αὐτός χωρίζω , προστίθημι ὁ μή ὡς μέρος ὑπάρχω · ὁ δέ ἀδύνατος Χωρὶς εἰμί ὁ ἐν ὅς εἰμί προστίθημι , ἵνα χωρίζω αὐτός ὁ λοιπός . Ἰστέον δέ ὅτι τις κακίζω ὁ ὁρισμός οὗτος κατά ἄμφω ὁ κακία ὁ ὁρισμός , φημί δή κατά ὁ ὑπεραίρω καί ὑπερβάλλω ὁ ὁρισμός ὁ πρᾶγμα καί μέντοι καί κατά ὁ ἐλλείπω καί μή ὁ πᾶς περιορίζω , λέγω ὡς οὐ ἀντιστρέφω πρός ὁ ὁριστός , ὅσπερ δεῖ ἔχω ὁ ὅρος πρός ὁ ὁριστός , ὡς φημί , οἷος ἄνθρωπος εἰμί ζῷον λογικός θνητός νόος καί ἐπιστήμη δεκτικός · οὗτος ἀντιστρέφω · καί γάρ εἰμί τίς ζῷον λογικός θνητός νόος καί ἐπιστήμη δεκτικός , οὗτος ἄνθρωπος . φημί οὖν ὁ μέν ὁ ἀποδίδωμι ὁρισμός μή πᾶς ὁ συμβεβηκός ἐφαρμόζω , ὁ δέ καί ἕτερος τις παρά ὁ συμβεβηκός · λέγω γάρ ὅτι ὁ Σωκράτης ἐν τόπος εἰμί ἐν τις εἰμί καί οὐ ὡς μέρος ἐν ὅλος οὖον γάρ μέρος εἰμί ὁ τόπος ) καί ἀδύνατος Χωρὶς αὐτός εἰμί ὁ ἐν ὅς εἰμί ἀδύνατος γάρ Χωρὶς εἰμί τόπος ) , ὥστε κατά οὗτος ὁ λόγος ὁ Σωκράτης συμβαίνω ὑπάρχω , ὅσπερ ἄτοπος . φημί οὖν ὅτι δυνατός Χωρὶς εἰμί ὁ Σωκράτης ὁ ἐν ὅς εἰμί · κἀν γάρ ὑποτίθημι αὐτός καταλείπω ὁ τόπος , ἐν ὅς εἰμί πρότερος , πορεύω εἰς ἕτερος τόπος , οὐδείς κακός Σωκράτης εἰμί · ὁ δέ συμβαίνω χωρίζω ὁ ὑπόκειμαι φθείρω . ἰστέον δέ ὅτι παρέπομαι ὁ Σωκράτης ὁ τόπος οὐ ὡς συμπληρόω αὐτός ὁ οὐσία ἀλλά ὅς παρακολούθημα , ὥσπερ ὁ ἐν φάος βαδίζω ὁ σκιά μηδαμῶς αὐτός συμπληρόω ὁ οἰκεῖος οὐσία . ἄλλως τε ὁ ἐν ὁ ὑπάρχω συντακτέον , ἵνα εἰμί ὅς τις ἐνυπάρχω , ἐν-ὑπάρχω δέ ἐν τόπος ὁ οὐσία οὖον φημί , ἀλλά ὑπάρχω · | ἐκεῖνος γάρ ἐπί μόνος ὁ συμβεβηκός 94v φημί , ὁ ἐν-ὑπάρχω φημί . πάλιν φημί τότος εἶδος ἐν ὁ ὕλη εἰμί καί οὐ εἰμί μέρος ὁ ὕλη καί ἀδύνατος Χωρὶς εἰμί ὁ ὕλη · οὐκοῦν κατά ὁ προερέω λόγος καί ὁ εἶδος συμβεβηκός ἑστία . φημί οὖν ὅτι πρῶτος μέν ὁ εἶδος εἰμί καί μή εἰμί μέρος ὁ ὕλη , ἀλλά οὖν ὁ συναμφότεροι οὗτος γάρ καί ὁ χείρ φημί οὖον ὁ λοιπός σῶμα μέρος εἰμί , ἀλλά ὁ πᾶς ) , ἔπειτα δέ ὁ μέν εἶδος συμπληρωτικός εἰμί ὁ ἕκαστος οὐσία καί οὗτος φθείρω φθείρω ὁ ὑπόκειμαι , ὁ δέ συμβαίνω οὔτε συμπληρόω ὁ οὐσία ὁ ὑπόκειμαι καί φθείρω αὐτός οὐδείς βλάπτω ὁ ὑπόκειμαι . καί οὗτος μέν πρός ὁ λέγω ὁ ὁρισμός ἐφαρμόζω καί ἕτερος . ὁ δέ λέγω μή πᾶς αὐτός ἐφαρμόζω οὗτος φημί , ὅτι μόνος ὁ ἀχώριστος ὁρίζω · ἰδού γάρ ὁ ἐν ὁ μῆλον εὐωδία χωρίζω τε καί πόρρω εἰμί ὁ μῆλον χωρέω πρός ἐγώ , εἰμί δέ συμβεβηκός · εἰμί οὖν χωρίζω ὁ ὑπόκειμαι , οὖον συμπεριλαμβάνω ὁ ἀποδίδωμι ὁρισμός . φάω - μέν δέ ἐγώ πρός αὐτός ὅτι διχῶς οὗτος ἐπιλύω · πρῶτος μέν ὅτι οὐ εἶπον ὁ Ἀριστοτέλης ἵημι ὅς εἶμαι , ἀλλά ἐν ὅς εἰμί οὐκοῦν ἀδύνατος Χωρὶς εἰμί ὁ εὐωδία ὁ μῆλον ] ἐν ὅς εἰμί τόπος · ἢ γάρ ἐν ὁ μῆλον εἰμί ἢ ἐν ὁ ἀήρ ) , ἔπειτα δέ ὅτι οὖον μόνος ὁ ὁ μῆλον εὐωδία χωρέω πρός ἐγώ , ἀλλά μετά τις οὐσία ὁ μῆλον . τεκμήριον δέ ὅς · ὁ εἰμί ὁ ἐν χρόνος πλείων μειόω ὁ μῆλον καί ῥυτιδόω , ὅθεν δῆλος ὅτι διαφορέω τις οὐσία ὁ μῆλον ἐν ὅς ὁ εὐωδία ὑπάρχω . εἰμί δέ τις λέγω ῾ καίτοι καίτοι γε εἰμί ἔτι ἐν ὁ δένδρον ὁ μῆλον οὐδείς κακός χωρέω πρός ἐγώ ὁ εὐωδία μετά ὁ μή ῥυτιδόω μῆλον ἔστω ὅτε δέ καί αὐξάνω , φημί πρός αὐτός ῾ ὡς ἀγνοέω ὁ θρεπτικός τε καί αὐξητικός ὁ φύσις δύναμις · ἢ οὐ ὁράω ἐπί ὁ ζῷον ἀπαντάω ὁ αὔξησις γίγνομαι ; καί οὖον δήπου διά οὗτος φημί αὐτός μή διαφορά - ρέω ἡμέρα ἕκαστος , ἀλλά ὅμως διά ὁ πλείων εἰμί ὁ εἰσφέρω λόγος τροφή ποσότης ὁ ἀπορρέω · οὗτος διοικέω ὁ φύσις οὖον μόνος ἀνεπαίσθητος ὁ διαφόρησις , ἀλλά ἐναντίος αἰσθητός μᾶλλον ὁ αὔξησις . οὕτως οὖν ἐπί ὁ μῆλον φημί · οὖον γάρ ὅτι ἀνεπαίσθητος ἐγώ εἰμί ὁ ἐν ὁ δένδρον ἀπόρροια , διά οὗτος οὖον διαφορέω τις οὐσία ἐκ αὐτός , ἀλλά ὅτι πλείων ὁ λόγος τροφή εἰς αὐτός φέρω οὐσία ὁ ἀπορρέω . ὑπάρχω δέ καί ἄλλως οὗτος πιστόω · παρέρχομαι γάρ δυσώδης τόπος ἐμφράσσω ὁ ῥίς ὁ ἱμάτιον καί εἰσπνέω ἀήρ χόω - ἔρις δυσωδία , ὅθεν δῆλος ὡς οὖον δύναμαι ὁ ἱμάτιον διαπεράω ὁ δυσωδία διά ὁ παχύτης αὐτός · ὁ γάρ ἀήρ λεπτομερής εἰμί διοδεύω · ὥστε δῆλος ὅτι ὁ ὀσμή οὗτος μετά τις οὐσία ὁ ὑπόκειμαι χωρέω πρός ἐγώ . δηλόω δέ οὗτος καί ὁ ἐκ ὁ θυμίαμα ἀναδίδωμι ἀτμός αὐτόθεν ὁ ὁράω | ὑποπίπτω διά ὁ ἀθρόος διαφόρησις καί ὁ παχύτης ὁ ὑπόκειμαι οὐσία . λέγω δέ ὁ ἐν τις ἑνδεκαχῶς , ὡς ἤδη λέγω · ἐν χρόνος ἐν τις γάρ χρόνος γίγνομαι ὁ Τρωϊκός πόλεμος ἢ ὁ Πελοποννησιακός ) , ἐν τόπος λέγω γάρ ὁ Σωκράτης ἐν τόπος εἰμί οἷος ἐν Λύκειον ) , ἐν ἀγγεῖον ( λέγω γάρ ὁ οἶνος ἐν ὁ κέραμος εἰμί · διαφέρω δέ ὁ ἐν τόπος ὁ ἐν ἀγγεῖον , διότι ὁ μέν ἀγγεῖον τόπος εἰμί μεταφορητός , ὁ δέ τόπος ἀγγεῖον ἀμεταφόρητος ) , ὡς μέρος ἐν ὅλος ὡς ὁ δάκτυλος ἐν ὁ χείρ ἢ ὁ χείρ ἐν ὅλος ὁ σῶμα , ὡς ὅλος ἐν μέρος ὅλος γάρ ὁ ἄνθρωπος φημί θεωρέω ἐν ὁ μέρος καί οὐ ἐν μέρος ) , ὡς εἶδος ἐν γένος ὡς ἄνθρωπος ἐν ὁ ζῷον , ὡς γένος ἐν εἶδος ὡς ὁ ζῷον ἐν ἄνθρωπος , ὡς ὁ ὁ ἄρχω ἐν ὁ ἄρχω λέγω γάρ ὅτι ὅδε ὁ πρᾶγμα ἐν ὅδε ὁ ἄρχω εἰμί ) , ὡς εἶδος ἐν ὕλη ὡς ὁ ἀνθρώπινος εἶδος ἐν ὁ ὕλη ἢ ὁ τρίγωνος ἢ τετράγωνος σχῆμα ἐν ὁ χαλκός , ὡς ἐν τέλος ὡς 〈 λέγω 〉 ὁ ἰατρικός ἐν ὁ ὑγεία , ὡς ἐν ὑπόκειμαι ὡς ὁ συμβαίνω ἐν οὐσία . εἶπον δέ ἄν τις ὁ γένος ἐν εἶδος ἢ ὁ εἶδος ἐν γένος ὡς ὁ ὅλος ἐν μέρος ἢ ὡς ὁ μέρος ἐν ὅλος θεωρέω · φημί οὖν πρός οὗτος ὅτι οὖον γάρ ὁ ὅλος ἐκτός ὁ οἰκέω πᾶς μέρος σῴζω , ὁ δέ γένος καί εἷς εἶδος ἢ εἷς ἄτομος σῴζω σῴζω · ὁ γάρ Σωκράτης καί σός · Κράτης εἰμί καί ἄνθρωπος καί ζῷον · ὥστε δῆλος ὅτι ὁ μέν εἷς μέρος οὖον πληρόω ὁ ὅλος , ὁ δέ εἷς εἶδος πληρόω ὁ γένος . σαφηνίζω δέ ἐγώ ὁ φιλόσοφος ὁ μερικός συμβαίνω παραδίδωμι ἐγώ παράδειγμα ὁ καθόλου συμβεβηκός καί φημί ὁ δέ κατά ὑπόκειμαι τε λέγω καί ἐν ὑπόκειμαι εἰμί . παραδίδωμι δέ παραὕτη ] δεῖγμα ὁ τε καθόλου καί ὁ μερικός συμβεβηκός νῦν μέτειμι ἐπί ὁ παράδειγμα ὁ μερικός οὐσία λέγω ὁ δέ οὔτε ἐν ὑπο - κεῖμαι εἰμί ἵημι κατά ὑπόκειμαι λέγω . παρεισφέρω δέ καί ὁ θεώρημα οὗτος ἀπλόος δέ ὁ ἄτομος καί εἷς ἀριθμός κατά οὐδείς ὑπόκειμαι λέγω , βούλομαι διά αὐτός δείκνυμι ὅτι οὐδείς ὁ ἄτομος ὁ τε συμβεβηκός καί ὁ οὐσία κατά τις κατηγορέω . ἔτι μήv διορίζω αὐτός καί διαχωρίζω ὁ συμβεβηκός ἄτομος ὁ ἄτομος ὁ αυθυπόστατος . ὁ δέ ἁπλόος τριχῶς λέγω · ἢ γάρ κύριος ἢ μοναχός ἢ καθόλου . ὁ οὖν σημαίνω καθόλου χράω ἐνταῦθα · λέγω γάρ ῾ καθόλου ὁ ἄτομος καί εἷς ἀριθμός . ὁσαχῶς δέ ὁ ἄτομος λέγω , κατά πλάτος γράφω ἐν ὁ εἰσαγωγή Πορφύριος . περί δέ ὁ ποσαχῶς ὁ εἷς λέγω ἤδη εἴρω · πολλαχῶς γάρ καί αὐτός · ἢ γάρ ὁ εἶδος εἷς , ὡς Σωκράτης καί Πλάτων εἷς ὁ εἶδος λέγω καθό ἄνθρωπος , ἢ ὁ γένος εἷς , ὡς ὅταν λέγω ἄνθρωπος καί βοῦς καί ἵππος ὁ γένος εἷς καθό ζῷον , | ἢ ὁ ἀριθμός , ὡς ὅταν λέγω Πλάτων εἷς εἰμί , λέγω δέ καί ὁ εἷς ἄτομος , ὅσπερ αὐτός σαφήνεια ἕνεκα λέγω φημί ὁ ὅς . ὁ ἄτομος οὖν ὁ εἷς εἰμί ὁ ἀριθμός οὐδέποτε μέν κατά τις ὑπόκειμαι λέγω , εὑρίσκω δέ πολλάκις ἐν ὑπόκειμαι ὡς ὁ τίς λευκός ἐν σῶμα . διά οὗτος οὖν προστίθημι ὁ οὐδείς κωλύω , ἐπεί οὖον πᾶς ἐν ὑπόκειμαι ὑπάρχω · ὁ γάρ Σωκράτης οὐ εἰμί ἐν ὑπόκειμαι , ὁ δέ τις γραμματικός , καθώς φημί καί αὐτός , ἐν ὑπόκειμαι εἰμί ὁ Ψυχή . καί καθόλου εἶπον , ὁ ὁ ἀριθμός εἷς οὐσία μή εἰμί κατά οὐδείς ὑπόκειμαι λέγω , ἐν ὑπόκειμαι δέ εἰμί .