ammonius-philosophy.in-aristotelis-categorias-commentarius 1.1.introduction
Ἐπειδὴ τῆς Ἀριστοτέλους ἐντὸς ἐθέλομεν γενέσθαι φιλοσοφίας , φέρε τινὰ δέκα τὸν ἀριθμὸν εἰς ταύτην ἡμῖν συμβαλλόμενα ζητήσωμεν , πρῶτον πόθεν τὰ ὀνόματα τῶν φιλοσόφων αἱρέσεων , δεύτερον τίς ἡ διαίρεσις τῶν Ἀριστοτελικῶν συγγραμμάτων , τρίτον πόθεν ἀρκτέον τῶν Ἀριστοτελικῶν συγγραμμάτων , τέταρτον τί τὸ ἀναφαινόμενον ἡμῖν χρήσιμον ἐκ τῆς Ἀριστοτελικῆς φιλοσο|φίας , πέμπτον τίνα τὰ ἄγοντα ἐπὶ ταύτην , ἕκτον πῶς δεῖ παρασκευάσασθαι τὸν ἀκροασόμενὸν φιλοσόφων λόγων , ἕβδομον τί τὸ εἶδος τῆς ἀπαγγελίας , ὄγδοον διὰ τί φαίνεται ὁ φιλόσοφος ἀσάφειαν ἐπιτηδεύσας , ἔννατον ποῖα δεῖ καὶ πόσα προλαμβάνεσθαι ἑκάστου τῶν Ἀριστοτελικῶν συγγραμμάτων , δέκατον ποῖον δεῖ εἶναι τὸν ἐξηγούμενον αὐτά . Ὀνομάζονται μὲν οὖν αἱ τῶν φιλοσόφων αἱρέσεις ἀπό τινων ἑπτά · ἢ γὰρ ἀπὸ τῶν αἱρεσιαρχῶν , ὥσπερ οἱ Πυθαγόρειοι λέγονται καί τινες Ἐπικούρειοί τε καὶ Δημοκρίτειοι Πυθαγόρου καὶ Δημοκρίτου καὶ Ἐπικούρου τὴν ἀρχὴν τῶν αἱρέσεων ἑκάστης συστησαμένων , ἢ ἀπὸ τῆς πατρίδος τῶν προκαταρξαμένων ὥσπερ ἡ Κυρηναικὴ φιλοσοφία λέγεται , ἢ ἀπὸ τοῦ τόπου ἔνθα ἐπαίδευον , ὥσπερ οἱ Στωικοί , ἐπειδὴ ἐν τῇ στοᾷ ἐπαίδευον τῇ ποικίλῃ , καὶ οἱ Λύκειοι καὶ οἱ Ἀκαδημαϊκοί , οἵτινες ἀπὸ τοῦ τόπου τὴν προσηγορίαν ἔλαβον , ἢ ἀπὸ τοῦ εἴδους τῆς ζωῆς , ὥσπερ οἱ Κυνικοὶ φιλόσοφοι , οἵτινες διὰ τὸ παρρησιαστικόν τε καὶ ἐλεγκτικὸν κύνες ὠνομάζοντο · ὥσπερ γὰρ ὁ κύων ἔχει τὸ διακριτικὸν τῶν οἰκείων ἀπὸ τῶν ἀλλοτρίων , οὕτω καὶ οὗτοι ἐποίουν καὶ τοὺς μὲν ἀξίους φιλοσοφίας ἐδέχοντο τοὺς δὲ ἀναξίους καὶ μὴ δυναμένους ἐντὸς γενέσθαι φιλοσόφων λόγων ἐδίωκον , καὶ τούτου ἕνεκεν Κυνικοὶ ὠνομάζοντο , ὅθεν καὶ ὁ Πλατῶν ἔφη · ‘ἔχει δέ τι καὶ ὁ κύων φιλόσοφον᾿ . λέγονται δὲ καὶ ἀπὸ τοῦ τρόπου τῆς ἐν τῷ φιλοσοφεῖν διακρίσεως , ὥσπερ οἱ ἐφεκτικοὶ φιλόσοφοι , οἳ τοῦ τῶν φιλοσόφων οὐδ’ ὅλως ὀνόματος ἠξιώθησαν ὡς περὶ τῆς τῶν πραγμάτων φύσεως ζητήσαντες , οὐ μὴν κατωρθωκότες · ἔλεγον γὰρ οὗτοι παντελῶς ἀκαταληψίαν εἶναι καὶ μηδένα μηδὲν γινώσκειν . οὓς ἐλέγχει μὲν καὶ δι’ ἄλλων ἰσχυρῶν τε καὶ ἀποδεικτικῶν ὁ Πλάτων , κέχρηται δὲ καὶ τῷ τοιούτῳ τινὶ ἐλέγχῳ ἐκ τοῦ αὐτῶν δόγματος ὁρμώμενος · φησὶ γὰρ ὅτι ‘ὑμεῖς ἐγνωκότες ἀποφαίνεσθε παντελῆ εἶναι ἀκαταληψίαν ἢ οὐκ ἐγνωκότες ; εἰ μὲν οὐκ ἐγνωκότες , οὐ δήπου πιστεύσομεν ὑμῖν ἀπὸ γνάθων ἀποφαινομένοις · εἰ δὲ ἐγνωκότες , ἔστιν ἄρα κατάληψις.’ ἔλεγον γὰρ ἐκεῖνοι μὴ εἶναι κατάληψιν τῷ λόγῳ τούτῳ χριόμενοι · εἰ μέλλοι εἶναι κατάληψις , δεῖ τὸ γινῶσκον ἐφαρμόζειν τῷ γινωσκομένῳ · εἰ δὲ μέλλοι ἐφαρμόζειν , δεῖ τὸ γινωσκόμενον ἑστάναι τε καὶ ἀεὶ ὡσαύτως ἔχειν , ἢ εἰ κινοῖτο τὸ γινωσκόμενον , συγκινεῖσθαι τὸ γινῶσκον καὶ παρα - κολουθεῖν αὐτῷ . εἰ τοίνυν τὰ πράγματα οὐχ ἕστηκεν ἀλλ’ ἀεὶ κινεῖται καὶ κινουμένοις αὐτοῖς οὐ δύναται συγκινεῖσθαί τε καὶ συνακολουθεῖν ἡ ἡμετέρα ψυχή , ἀνάγκη ἀκαταληψίαν εἶναι . ὅτι μὲν οὖν κινεῖται τὰ πράγματα καὶ ἀεὶ ἐν ῥοῇ καὶ ἀπορροῇ ἐστι , τοῦτ’ ἔστιν ἐν ῥύσει καὶ μεταβολῇ , ὀρθῶς ἔφασκον , ὅθεν καί τινος τῶν ἀρχαίων εἰρηκότος ὅτι εἰς τὸν αὐτὸν ποταμὸν οὐκ ἔστι δὶς ἐμβῆναι κατὰ τὸν αὐτὸν τόπον , ἔφη πρὸς αὐτὸν ἕτερος τῷ ὄντι ὀξείᾳ τῇ διανοίᾳ , ὡς οὐδ’ ἅπαξ · ἅμα γὰρ τῷ καθεῖναι τὸν πόδα ἐρρύη αὐτὸ τὸ ὕδωρ πρὶν εἰς αὐτὸ τὸ λοιπὸν ἐμβῆναι σῶμα . τοῦτο μὲν οὖν , ὡς εἶπον , ὀρθῶς ἔφησαν , ὅτι δὲ ἡ ψυχὴ ἡ ἡμετέρα οὐ δύναται τούτοις παρακολουθεῖν , τοῦτο ψεύδονται · ἀπέδειξε γὰρ ὁ Πλατῶν ὅτι αἱ σπουδαῖαι τῶν ψυχῶν οὐ μόνον οὐ κατόπιν αὐτῶν ἔρχονται , ἀλλὰ καὶ τῷ τάχει ὢ τῆς κινήσεως αὐτὰ φθάνουσαι προαπαντῶσι καὶ οὕτως αὐτῶν ἀντιλαμβάνονται . ὀνομάζονται δὲ καὶ ἀπό τινος συμβεβηκότος , ὡς οἱ ἀπὸ τοὐ Περιπάτου · ἐπειδὴ γὰρ ὁ Πλατῶν ἐξηγούμενος ἐβάδιζε θέλων τὸ ἑαυτοῦ σῶμα γυμνάζειν , ὡς ἂν μὴ ἀσθενέστερον γεγονὸς ἐμποδὼν γένοιτο ταῖς ψυχικαῖς ἐνεργείαις , οἱ διαδεξάμενοι αὐτόν , ἤγουν ὁ Ξενοκράτης καὶ ὁ Ἀριστοτέλης , ὠνομάσθησαν οὕτως , οἱ ἀπὸ τοῦ Περιπάτου , ὧν ὁ μὲν Ἀριστοτέλης ἐν Λυκείῳ ἐπαίδευεν , ὁ δὲ Ξενοκράτης ἐν Ἀκαδημίᾳ · ὕστερον δὲ τοῖς μὲν ὁ τόπος ἐξέλιπε καὶ ὠνομάσθησαν ἀπὸ τῆς ἐνεργείας τοῦ διδασκάλου Περιπαπατητικοί , τοῖς δὲ ἡ ἐνέργεια καὶ ὠνομάσθησαν ἀπὸ τοῦ τόπου Ἀκαδημαϊκοί . ἢ ἀπὸ τοῦ τέλους τῆς φιλοσοφίας , ὡς οἱ Ἡδονικοί · οὗτοι γὰρ ἔλεγον τέλος εἶναι τοὐ βίου τὴν ἡδονήν , οὐχ ἡδονὴν δὲ ταύτην ἣν ὑπολαμβάνουσιν οἱ πολλοί , λέγω δὴ τὴν παθητικήν , ἀλλὰ τὴν παντελῆ τῆς ψυχῆς ἀπάθειαν . Ἐπειδὴ τοίνυν εἰρήκαμεν ποσαχῶς τε καὶ πόθεν αἱ τῶν φιλοσόφων αἱρέσεις ὠνομάσθησαν , φέρε δεύτερον καὶ τὴν διαίρεσιν τῶν Ἀριστοτελικῶν συγγραμμάτων ποιησώμεθα τούτων οὖν τὰ μέν ἐστι μερικὰ τὰ δὲ καθόλου τὰ δὲ ἐν τῷ μεταξὺ τῶν καθόλου καὶ τῶν μερικῶν . καὶ ἔστι μερικὰ μὲν ὅσα πρός τινας ἰδία γέγραφεν , ἢ ἐπιστολὰς ἢ ἕτερα τοιαῦτα , καθόλου δὲ ἐν οἷς περὶ τῆς τῶν πραγμάτων φύσεως ζητεῖ , ὡς ἔστι τὸ Περὶ τῆς ψυχῆς τὸ Περὶ γενέσεως καὶ φθορᾶς τὸ Περὶ οὐρανοῦ , μεταξὺ δὲ ὁπόσα περὶ ἱστορίας γέγραφεν , ὡς αἱ γεγραμμέναι αὐτῷ Πολιτεῖαι ἀμφὶ τὰς πεντήκοντα καὶ διακοσίας οὖσαι , ἃς οὔτε πρός τινας ἰδίᾳ γέγραφεν , οὔτε καθόλου εἰσίν ἡ γὰρ Ἀθηναίων πολιτεία ἢ τῶν δείνων , εἰ τύχοι , καθόλου οὐκ ἄν εἴη ) , ἔγραψε δὲ ἵνα οἱ ἐντυγχάνοντες μετ’ αὐτὸν ἄνθρωποι καὶ κρίνοντες , κατὰ τί μὲν ὀρθῶς ἐπολιτεύοντο κτὰ τί δὲ οὐχ οὕτως , τὰ μὲν ἕλωνται τὰ δὲ φύγωσι , καὶ ταύτῃ ὠφελῶνται . τὰ μὲν οὖν μερικὰ καὶ μεταξὺ χαιρέτω , τῶν δὲ καθόλου τὰ μέν ἐστι συνταγματικὰ τὰ δὲ ὑπομνηματικά . ὑπομνηματικὰ δὲ καλοῦνται ἐν οἷς τὰ κεφάλαια μόνα ἀπογράφονται · ἰστέον γὰρ ὅτι τὸ παλαιὸν εἴ τις προῄρητο συγγράψασθαι , τὰ εὑρισκόμενα κατὰ μέρος αὐτοῖς εἰς τὴν τοῦ προκειμένου ἀπόδειξιν συμβαλλόμενα κεφαλαιωδῶς ἀπεγράφοντο , πολλὰ δὲ ἐξ ἀρχαιοτέρων βιβλίων νοήματα ἐλάμβανον , ἵνα τὰ μὲν ὀρθῶς ἔχοντα κρατύνωσι τὰ δὲ μὴ οὕτως ἐξελέγξωσιν · ὕστερον μέντοι τάξιν τέ τινα αὐτοῖς ἐπιπροσθέντες καὶ κάλλει λόγων καὶ ἀπαγγελίας ἀσκήσει φαιδρύναντες ὕφαινον τὰ συγγράμματα . καὶ ταύτῃ διενήνοχε τὰ ὑπομνηματικὰ τῶν συνταγματικῶν τάξει τε καὶ ἑρμηνείας κάλλει . τῶν δὲ ὑπομνηματικῶν τὰ μὲν μονοειδῆ , ὡς ὅταν περὶ ἑνός τινος ποιῆται τὴν ζήτησιν , τὰ δὲ ποικίλα , ὅταν περὶ πολλῶν . καὶ πάλιν τῶν συνταγματικῶν τὰ μέν ἐστι διαλογικά , ὡς ὅσα δραματικῶς διεσκεύασται κατὰ πεῦσιν καὶ ἀπόκρισιν πλειόνων προσώπων , τὰ δὲ αὐτοπρόσωπα ὡς ὅσα γέγραφεν ὡς ἀφ’ ἑαυτοῦ . Καλεῖται δὲ τὰ μὲν διαλογικὰ καὶ ἐξωτερικά , τὰ δὲ αὐτοπρόσωπα καὶ ἀξιωματικὰ ἤιοι ἀκροαματικά . καὶ ἄξιον ζητήσεως τί . δή ποτε οὕτως ὠνομάσθησαν . τινὲς μὲν οὖν λέγουσιν ὅτι τὰ διαλογικὰ καὶ ἐξωτερικὰ ἐκάλεσαν , ἐπειδὴ τὸν ἴδιον σκοπὸν οὐκ ἐκτίθεται ἐν αὐτοῖς ἀλλ’ ὡς ἐξ ἄλλων προσώπων ἀναπλάττει τὰ τυχόντα . τοῦτο δὲ ψευδές ἐστιν · ἐξωτερικὰ γὰρ ὠνόμασται , ἐπειδὴ πρὸς τοὺς ἐπιπολαίως συνιέντας γέγραπται ἐπιτηδεύσαντος τοῦ φιλοσόφου ἐν αὐτοῖς φράσιν τε σαφεστέραν καὶ τὰς ἀποδείξεις οὐκ ἀποδεικτικὰς ἀλλὰ μᾶλλον πιθανὰς ἐξ ἐνδόξων , τὰ δὲ ἀκροαματικὰ ὡς ἂν δέον αὐτῶν ἀκροάσασθαι τὸν σπουδαῖόν τε καὶ τῷ ὄντι γνήσιον ἐραστὴν τῆς φιλοσοφίας . Τῶν δὲ ἀκροαματικῶν τὰ μέν ἐστι θεωρητικὰ τὰ δὲ πρακτικὰ τὰ δὲ ὀργανικά · θεωρητικὰ μὲν ὅσα περὶ τὴν διάκρισιν ἔχει τοῦ ἀληθοῦς καὶ τοῦ ψευδοῦς , πρακτικὰ δὲ ὅσα περὶ τὴν τοῦ ἀγαθοῦ καὶ τοῦ κακοῦ . ἀλλ’ ἐπειδὴ τὸ θεωρητικὸν ὑποδύεταί τινα ὡς ἀληθῆ μὲν δοκοῦντα μὴ ὄντα δὲ ἀληθῆ , καὶ τὸ πρακτικὸν ὁμοίως τινὰ τῷ τοῦ ἀγαθοῦ κεχρωσμένα ὀνόματι μὴ ὄντα ἀγαθά , δεῖ ἡμῖν ὀργάνου τινὸς τοῦ διακρίνοντος τὰ τοιαῦτα . τί δέ ἐστι τοῦτο ; ἡ ἀπόδειξις . πάλιν δὲ τῶν θεωρητικῶν τὸ μὲν θεολογικὸν τὸ δὲ μαθηματικὸν τὸ δὲ φυσιολογικόν , καὶ τῶν πρακτικῶν τὸ μὲν ἠθικὸν τὸ δὲ οἰκονομικὸν τὸ δὲ πολιτικόν , καὶ τῶν ὀργανικῶν τὰ μὲν εἰς τὰ περὶ τῶν ἀρχῶν τῆς μεθόδου τὰ δὲ εἰς τὰ περὶ αὐτῆς τῆς μεθόδου τὰ δὲ εἰς τὰ περὶ τῶν ἄλλως εἰς τὴν μέθοδόν συντελούντων , τὴν ἀποδεικτικὴν λέγω · ἐπειδὴ γὰρ ἡ ἀπόδειξις συλλογισμός ἐστιν ἐπιστημονικός , δεῖ πρὸ τούτου εἰδέναι τὸν καθόλου συλλογισμόν . ἀλλ’ ἐπεὶ τοῦτο τὸ τοῦ συλλογισμοῦ ὄνομα οὐχ ἁπλοῦν τι δηλοῖ ἀλλὰ σύνθετον ( συλλογὴν γάρ τινα λόγων σημαίνει ) , οὐκοῦν πρὸ ἐκείνου δεῖ μαθεῖν τὰ ἁπλᾶ ἐξ ὧν συντίθεται , ταῦτα δέ εἰσιν αἱ προτάσεις . ἀλλὰ καὶ αὗται σύγκεινται ἐξ ὀνομάτων καὶ ῥημάτων , ἃ διδάξουσιν αἱ Κατηγορίαι , τὰς δὲ προτάσεις τὸ Περὶ ἑρμηνείας , τὸν δὲ καθόλου συλλογισμὸν τὰ Πρότερα ἀναλυτικά . ταῦτα τοίνυν εἰσὶν αἱ ἀρχαὶ τῆς μεθόδου · τὰ δὲ Δεύτερα ἀναλυτικὰ αὐτὴν ἡμᾶς διδάξει τὴν μέθοδον , τοῦτ’ ἔστι τὸν ἀποδεικτικὸν συλλογισμόν . ἀλλὰ πάλιν ὥσπερ οἱ ἰατροὶ τὰ ἰατρικὰ παραδοδόντες τοῖς νέοις μαθήματα μέμνηνται σὺν τοῖς ὠφελοῦσι καὶ τῶν δηλητηρίων ὑπὲρ τοῦ τὰ μὲν ἑλεῖν τὰ δὲ φυγεῖν , οὕτω κἀνταῦθα , ἐπειδὴ οἱ σοφισταὶ πράγματα παρέχουσι τοῖς τῆς ἀληθείας εὑρεταῖς σοφιστικοῖς τισι συλλογισμοῖς αὐτοὺς ἐθέλοντες παρακρούεσθαι , γράφει καὶ τούτους ὁ φιλόσοφος , ἵνα φεύγωμεν αὐτούς , καὶ λέγονται οὗτοι ἄλλως συμβάλλεσθαι τῇ μεθόδῳ , ὥσπερ εἴ τις θελήσας διδάξαι πῶς δεῖ λόγον συντάξαι , πρότερον διέλθοι περὶ ὀνομάτων καὶ ῥημάτων καὶ πρὸ ἐκείνων περὶ τῶν συλλαβῶν καὶ ἔτι πρὸ ἐκείνων περὶ τῶν στοιχείων , καὶ λέγεται τὰ μὲν στοιχεῖα καὶ αἱ συλλαβαὶ καὶ τὰ ὀνόματα καὶ τὰ ῥήματα ἀρχαὶ τῆς μεθόδου τῆς ὅπως δεῖ λογοποιεῖν , τὰ δὲ περὶ αὐτῆς τῆς λογοποιίας περὶ αὐτῆς τῆς μεθόδου · εἰ δ’ ἀπαριθμήσαιτο καὶ τὰς τοῦ λόγου κακίας , λέγοιτ’ ἄν οὗτος διειλέχθαι καὶ περὶ τῶν ἄλλως συμβαλλομένων τῇ μεθόδῳ . καὶ αὕτη ἡ τῶν Ἀριστοτελικῶν συγγραμμάτων διαίρεσις . Ζητήσωμεν τρίτον πόθεν ἀρκτέον . ἀκόλουθον μὲν ἦν ἀπὸ τῆς ἠθικῆς ἄρξασθαι πραγματείας , ὡς ἄν πρότερον τὰ ἑαυτῶν ἤθη κοσμήσαντες οὕτω τῶν ἄλλων ἐντὸς γενώμεθα λόγων . ἀλλ’ ἐπειδὴ | καὶ ἐν ἐκείνῃ κέχρηται ἀποδείξεσι καὶ συλλογισμοῖς , ἐμέλλομεν δὲ αὐτοὺς ἀγνοεῖν ἀνήκοοι τῶν τοιούτων ὑπάρχοντες λόγων , διὰ τοῦτο ἄρα ἀπὸ τῆς λογικῆς ἀρκτέον , προκοσμήσαντας μέντοι τὰ ἑαυτῶν ἤθη καὶ δίχα τῆς ἠθικῆς πραγματείας . μετὰ δὲ τὴν λογικὴν ἰτέον ἐπὶ τὴν ἠθικήν , καὶ οὕτως ἀντιληπτέον τῶν φυσικῶν , καὶ μετ’ ἐκεῖνα τῶν μαθηματικῶν , καὶ οὕτως ἐσχάτων τῶν θεολογικῶν . Τέταρτον ἐπὶ τούτοις ζητητέον τί τὸ τέλος καὶ τὸ ἀναφαινόμενον ἡμῖν χρήσιμον ἐκ τῆς Ἀριστοτελικῆς φιλοσοφίας . καὶ λέγομεν ὅτι τὸ ἀνενεχθῆναι ἐπὶ τὴν κοινὴν ἁπάντων ἀρχὴν καὶ γνῶναι ὅτι μία ἐστὶν αὕτη ἀσώματος ἀμερὴς ἀπερίληπτος ἀπεριόριστος ἀπειροδύναμος αὐτοαγαθότης · οὐ γὰρ μόνον ἀγαθόν · ἰστέον γὰρ ὅτι ὥσπερ λευκὸν λέγομεν τὸ δεδεγμένον σῶμα τὴν λευκότητα , λευκότητα δὲ αὐτὴν τὴν ποιότητα , οὕτως ἀγαθὸν μὲν λέγεται τὸ δεδεγμένον σῶμα τὴν ἀγαθότητα καὶ μετέχον αὐτῆς , ἀγαθότης δὲ οἷον οὐσία καὶ ὕπαρξίς τις οὖσα . Πέμπτον ἐπὶ τούτοις ζητήσωμεν τίνα τὰ ἀνάγοντα ἡμάς ἐπὶ τὴν εἰρημένην ἀρχήν . καὶ λέγομεν ὅτι πρῶτον μὲν ἡ ἠθικὴ πραγματεία , ἔπειτα μετ’ ἐκείνην ἡ περὶ τῶν φυσικῶν , καὶ οὕτως ἡ μαθηματική , καὶ ἐσχάτης ἐπὶ τούτοις ἀντιληψόμεθα τῆς θεολογίας . Ἕκτον ζητήσωμεν πῶς δεῖ παρασκευάσασθαι τὸν μέλλοντα ἀκροάσασθαι τῶν Ἀριστοτελικῶν συγγραμμάτων . καὶ λέγομεν ὅτι δεῖ πεπαιδευμένον τὰ ἤθη εἶναι καὶ τὴν ψυχὴν κεκαθαρμένον · ‘μὴ καθαρῷ γὰρ καθαροῦ ἐφάπτεσθαι οὐχὶ θεμιτόν,’ ὁ Πλατῶν ἔφησεν . Ἕβδομον ἡμῖν πρόκειται ζητῆσαι τί τὸ εἶδος τῆς ἀπαγγελίας . καὶ λέγομεν ὅτι διαφερόντως ὁ φιλόσοφος ἑρμηνεύσας φαίνεται · ἐν μὲν γὰρ τοῖς ἀκροαματικοῖς κατὰ μὲν τὰ νοήματα πυκνός ἐστι καὶ συνεστραμμένος καὶ ἀπορητικός , κατὰ δὲ τὴν φράσιν ἀπέριττος διὰ τὴν τῆς ἀληθείας εὕρεσίν τε καὶ σαφήνειαν , ἔστι δὲ ὅπῃ καὶ ὀνοματοθετῶν , εἰ δέοι · ἐν δέ γε τοῖς διαλογικοῖς , ἃ πρὸς τοὺς πολλοὺς αὐτῷ γέγραπται , καὶ ὄγκου φροντίζει τινὸς καὶ περιεργίας λέξεων καὶ μεταφοράς , καὶ πρὸς τὰ τῶν λεγόντων πρόσωπα μετασχηματίζει τὸ εἶδος τῆς λέξεως , καὶ ἀπλῶς ὅσα λόγου καλλωπίζειν οἶδεν ἰδέαν . ἐν δέ γε ταῖς ἐπιστολαῖς φαίνεται κατωρθωκὼς τὸν ἐπιστολιμαῖον χαρακτῆρα , ὃν καὶ σύντομον εἶναι δεῖ καὶ σαφῆ καὶ ἀπηλλαγμένον πάσης περισκελοῦς συνθέσεως τε καὶ φράσεως . Ὄγδοον ζητήσωμεν τί δή ποτε τοιαύτην ἀσαφῆ διδασκαλίαν ἠγάπησεν ὁ φιλόσοφος . καὶ λέγομεν ὅτι καθάπερ ἐν τοῖς ἱεροῖς κέχρηνται παραπετάσμασί τισιν ὑπὲρ τοῦ μὴ πάντας ἤδη καὶ τοὺς βεβήλους ἐντυγχάνειν τοῖς ὧν οὐκ εἰσὶν ἄξιοι τυχεῖν , οὕτω καὶ ὁ Ἀριστοτέλης προκαλύμματι τῆς αὑτοῦ φιλοσοφίας κέχρηται τῇ ἀσαφείᾳ , ἵνα οἱ μὲν σπουδαῖοι δι’ αὐτὸ τοῦτο ἔτι μᾶλλον τἀς ἑαυτῶν συντείνωσι ψυχάς , οἱ δὲ κατερρᾳθυμημένοι τε καὶ χαῦνοι τοῖς τοιούτοις προσιόντες λόγοις ὑπὸ τῆς ἀσαφείας διώκωνται . Ἑπόμενον δὲ ἔννατόν ἐστι ζητῆσαι πόσα καὶ ποῖα δεῖ προλαμβάνεσθαι τῆς ἐξηγήσεως παντὸς Ἀριστοτελικοῦ βιβλίου . καὶ λέγομεν ὅτι ἓξ τὸν ἀριθμόν · τὸν σκοπὸν τοῦ βιβλίου ὥσπερ γὰρ ὁ τοξότης , εἰ τύχοι , σκοπόν τινα ἔχει πρὸς ὃν βάλλει καὶ οὗ θέλει τυχεῖν , οὕτω καὶ ὁ γράφων τι πρός τι τέλος ἀφορᾷ κἀκείνου σπουδάζει τυχεῖν · δεῖ τοίνυν τοῦτο ἐπιζητεῖν ὅ τι ποτέ ἐστι ) , δεύτερον ἐπὶ τούτῳ τί χρήσιμον ἕξομεν ἐκ τοῦ συγγράμματος , εἰ μὴ συναναφαίνοιτο τῷ σκοπῷ ( ἐτὶ πολλῶν γὰρ τοῦτο συμβαίνει ) , τρίτον τίς ἡ τάξις , τέταρτον τίς ἡ αἰτία τῆς ἐπιγραφῆς , εἰ μὴ καὶ αὕτη πρόδηλος εἴη , ὡς ἐν τῷ Περὶ οὐρανοῦ ἢ ἐν τῷ Περὶ γενέσεως καὶ φθορᾶς , πέμπτον εἰ νόθον ἢ γνήσιον τοῦ φιλοσόφου τὸ βιβλίον πολλοὶ γὰρ αὑτῶν συντιθέντες ἐπέγραφον τῷ Ἀριστοτέλους ὀνόματι , οὓς ἐλεγκτέον ἔκ τε τοῦ εἴδους καὶ τῆς ὕλης · εἶδος μὲν οὖν ἐστιν ἡ ποικιλία τῶν νοημάτων καὶ ἡ ἐπανθοῦσα τοῖς λόγοις ἀλήθεια , ὕλη δὲ ἡ φράσις καὶ ἡ τῆς ἀπαγγελίας διδασκαλία ) , ἕκτον δεῖ ζητεῖν τίς ἡ εἰς τὰ κεφάλαια διαίρεσις · ὥσπερ γὰρ ὁ ἐπεσκεμμένος ἕκαστον τῶν τοῦ ἀνθρώπου μελῶν τε καὶ ἄρθρων οὗτος ἄριστα ἄν εἰδείη καὶ τὸ ἐξ αὐτῶν συντεθειμένον ὅλον τὸν ἄνθρωπον , οὕτω καὶ ὁ τὰ κεφάλαια τοῦ λόγου διελθὼν εἰς ἃ διῄρηται ἄριστα καὶ αὐτὸν εἴσεται τὸν λόγον . Δέκατον ἐπὶ πᾶσι δεῖ ζητεῖν ὁποῖον δεῖ εἶναι τὸν ἐξηγούμενον τὰ Ἀριστοτέλους συγγράμματα . καὶ λέγομεν ὅτι δεῖ καὶ ἄριστα εἰδέναι αὑτὸν ἃ μέλλει ἐξηγεῖσθαι , εἶναι μέντοι καὶ ἄνδρα ἔμφρονα , ὡς τὸ μὲν παριστᾶν τὴν τοῦ φιλοσόφου διάνοιαν τὸ δὲ τὴν ἐν τοῖς λεγομένοις ἀλήθειαν ἐξετάζειν · οὐδὲ γὰρ δεῖ ὥσπερ ἐκμεμισθωκέναι πάντως ἑαυτὸν καὶ ἀνέχεσθαι ὅ τι ἄν λέγηται καὶ σπουδάζειν πάντως ἐκεῖνα κρατῦναι ἃ ἐξηγεῖται ὡς ἀληθῆ πάντα , κἂν μὴ οὕτως ἔχῃ , ἀλλὰ δεῖ ἕκαστον κρίνοντα βασανίζειν ἐπίπροσθεν Ἀριστοτέλους θέμενον , εἰ τύχοι , τὴν ἀλήθειαν . οὕτως οὖν ἐξηγεῖσθαι χρὴ τὸν ἐξηγούμενον . Ἀλλ’ ἐπειδὴ τοῦ τῶν Κατηγοριῶν βιβλίου βουλόμεθα ἄρξασθαι , φέρε τὰ μικρὸν ἀνωτέρω εἰρημένα ζητήσωμεν , καὶ πρῶτον τὸν σκοπόν . ἰστέον τοίνυν ὅτι διηνέχθησαν οἱ ἐξηγηταὶ περὶ τούτου , οἱ μὲν περὶ φωνῶν εἰρητῷ ] κότες τὸν φιλόσοφον διαλαβεῖν οἱ δὲ περὶ πραγμάτων οἱ δὲ περὶ νοημάτων . καὶ κρατύνουσιν ἕκαστοι τὰ ὑφ’ ἑαυτῶν λεγόμενα ἔκ τινων τοῦ βιβλίου λέξεων , οἱ μὲν περὶ φωνῶν λέγοντες ὅτι φαίνεται διαιρῶν τὰς φωνάς , ὅταν λέγῃ ὅτι “ τῶν λεγομένων τὰ μὲν κατὰ συμπλοκὴν λέγεται τὰ δὲ ἄνευ συμπλοκῆς ” , οἱ δὲ περὶ πραγμάτων , ὅτι ταῦτα φαίνεται διαιρῶν , ὅταν λέγῃ ὅτι “ τῶν ὄντων τὰ μὲν καθ’ ὑποκειμένου τινὸς λέγεται ἐν ὑποκειμένῳ δὲ οὐδενί ἐστιν ” , οἱ δὲ περὶ νοημάτων , ὅτι μετὰ τὸ πληρῶσαι τὸν περὶ τῶν δέκα κατηγοριῶν λόγον φησὶ ‘περὶ τῶν γενῶν ἱκανὰ καὶ ταῦτα·’ γένη δὲ δηλονότι φησὶ τὰ ὑστερο|γενῆ καὶ ἐννοηματικά , ὅθεν καὶ ὁ Πορφύριος εἶπεν “ οὐδὲν ἄρα περιττὸν οὐδὲ ἐλλεῖπον περιέχει ἡ τοὐ γένους ῥηθεῖσα ὑπογραφὴ τῆς ἐννοίας · ” ὥστε καὶ ὁ σκοπὸς αὐτῷ περὶ μόνων νοημάτων . καὶ ταῦτα μὲν ἕκαστοι λέγοντες δοκοῦσι διαφωνεῖν , τῷ ὄντι δὲ πάντες ἀληθεύουσιν , εἰ καὶ οὐ τελείως ἀλλ’ ἐκ μέρους · ὥσπερ εἴ τις ὁριζόμενος τὸν ἄνθρωπον λέξῃ ὅτι ἄνθρωπός ἐστι ζῷον , ἄλλος δέ τις λέξῃ ὅτι λογικὸν μόνον ἀρκεῖ , καὶ ἄλλος πάλιν ὅτι θνητόν , οἱ τρεῖς ἀληθεύουσιν , ἀλλ’ οὐ τέλειον ἕκαστος εἶπεν ὅρον . Ἔστιν οὖν σκοπὸς ἐνταῦθα τῷ φιλοσόφῳ διαλαβεῖν περὶ φωνῶν σημαινουσῶν πράγματα διὰ μέσων νοημάτων . ὅτι δὲ ἀνάγκη τὸν λέγοντα περὶ ἑνὸς τούτων τῶν εἰρημένων εἶναι τὸν σκοπὸν συνάγειν καὶ τὰ λοιπὰ δύο , ταύτῃ δείξομεν · ὅτε γὰρ περὶ φωνῶν λέγων περὶ σημαντικῶν λέγει καὶ γὰρ περὶ ἀσήμων οὐδὲ εἷς παρὰ τοῖς φιλοσόφοις λόγος ) , αὗται δὲ αἱ σημαντικαὶ σημαίνουσι πράγματα διὰ μέσων δηλονότι νοημάτων ὁ γὰρ λέγων τι πρᾶγμα τὴν περὶ αὐτοῦ · πρῶτον ἔννοιαν ἔχων τότε αὐτό φησιν ) , ὥστε περὶ τῶν τριῶν ἐξ ἀνάγκης πάντως διαλέξεται . ἀλλὰ δὴ καὶ οἱ περὶ πραγμάτων λέγοντες εἰς μέσον ἀγέσθωσαν . ἐπειδὴ τοίνυν καὶ τούτων τὰ μὲν ἐν ψιλῇ ἐπινοίᾳ ἐστίν , ὡς τὸ τραγέλαφος καὶ ὅσα τοιαῦτα , τὰ δὲ καὶ ὄντως ὑφεστῶτά ἐστιν , οὐ δήπου περὶ τῶν ἐν ψιλὴ ἐπινοίᾳ κειμένων ἐροῦσι διαλαβεῖν τὸν φιλόσοφον , ἀλλὰ περὶ τῶν ὄντως ὄντων καὶ ὑφεστηκότων · ταῦτα δὲ ἡμᾶς διδάξει οὐ τῷ δακτύλῳ ἐπιδεικνύς , ἀλλὰ διὰ φωνῶν τινων σημαινουσῶν αὐτὰ διὰ μέσων νοημάτων . ἀλλὰ μὴν καὶ πρὸς τοὺς λέγοντας περὶ νοημάτων μόνον εἶναι τὸν σκοπὸν ἐροῦμεν ὅτι τὰ νοήματα πραγμάτων ἐστὶ νοήματα καὶ ὁ διδάσκων αὐτὰ ταῖς σημαινούσαις αὐτὰ διδάξει φωναῖς · ὥστε ὅ τι ἄν τις εἴπῃ τῶν τριῶν , ἐξ ἀνάγκης ὁμολογήσει καὶ τὰ ἄλλα δύο . καλῶς τοίνυν ἡμεῖς ἐλέγομεν ὅτι σκοπός ἐστι τῷ φιλοσόφῳ διαλεχθῆναι περὶ φωνῶν σημαινουσῶν πράγματα διὰ μέσων νοημάτων . καὶ τοῦτο εἰκότως · τὸ γὰρ προκείμενον βιβλίον καὶ τῆς λογικῆς πραγματείας καὶ πάσης τῆς Ἀριστοτελικῆς φιλοσοφίας ἐστὶ πρῶτον . ὡς μὲν οὖν πρῶτον τῆς λογικῆς πραγματείας περὶ φωνῶν διδάσκει , ὡς δὲ προηγούμενον καὶ τῆς ἄλλης Ἀριστοτελικῆς φιλοσοφίας τῶν ὄντων , τοῦτ’ ἔστι τῶν πραγμάτων , ποιεῖται διαίρεσιν . ἐκ δὲ τούτου δῆλον ὅτι διὰ μέσων νοημάτων · τὰ γὰρ ἄκρα διδασκόμενα καὶ τὸ μέσον ἐξ ἀνάγκης συνδιδάσκει . Ἐλέγομεν δὲ ὀλίγον ἔμπροσθεν ὅτι τῆς φιλοσοφίας δύο ἐστὶ μέρη , τό τε θεωρητικὸν καὶ τὸ πρακτικόν , καὶ ὅτι τὸ μὲν θεωρητικὸν ἔχει περὶ τὴν κατάληψιν τοῦ ψευδοῦς καὶ τοῦ ἀληθοῦς , τὸ δὲ πρακτικὸν περὶ τὴν διάκρισιν τοὐ τε ἀγαθοῦ καὶ τοῦ κακοῦ . ἀλλ’ ἐπειδὴ τούτων ἑκάτερον ὑποδύεταί τινα μὲν ὡς ἀληθῆ μὴ ὄντα ἀληθῆ , τινὰ δὲ ὡς ἀγαθὰ μὴ ὄντα ἀγαθά , ἵνα μὴ ἀπατῶνται ἀπ’ αὐτῶν οἱ ἄνθρωποι , δεῖ αὐτοῖς τινος ὀργάνου διακρίνοντος αὐτοῖς τὰ τοιαῦτα , ἵνα ὥσπερ γνώμονί τινι καὶ κανόνι χρώμενοι τὰ μὴ έφαρμόζοντα ἀπωθῶνται · τοῦτο δέ ἐστιν ἡ ἀπόδειξις . | ἡ δὲ ἀπόδειξις συλλογισμός ἐστι ὁ δὲ συλλογισμός , ὡς ἤδη εἴρηται , οὐχ ἁπλοῦν πρᾶγμα ἀλλὰ συλλογή ἐστι λόγων καὶ συντίθεται ἐξ ὀνομάτων καὶ ῥημάτων , αἵπερ εἰσὶ προτάσεις . καὶ ὅτι ὑπόκειται τὰ ὀνόματα κατηγορεῖται δὲ τὰ ῥήματα , καὶ ταῦτα σύγκεινται ἐκ τῶν συλλαβῶν , ἀλλ’ αὐτὰ καθ’ αὑτὰ οὐδὲν σημαίνουσιν , ὅθεν οὐδεὶς περὶ τούτων τῷ φιλοσόφῳ λόγος , οὐδὲ ἐπὶ τῶν ὀνομάτων καὶ ῥημάτων στησόμεθα , οὐδὲ ἐπὶ τῶν συλλαβῶν αἵπερ εἰσὶν ἐπέκεινα . τοιγαροῦν ἀνάγκη εἶναι ἐν μέσῳ αὐτῶν τι . λέγομεν τοίνυν ὅτι ἔστι πρὸ τούτων ἡ πρώτη θέσις τῶν ἁπλῶν φωνῶν · εἰδέναι γὰρ δεῖ ὅτι ἡ φύσις γινώσκουσα ὅτι κοινωνικὸν ἔμελλε γενέσθαι τὸ ζῷον τοῦτο , ἔδωκεν αὐτῷ φωνήν , ἵνα διὰ ταύτης ἀλλήλοις σημαίνωσι τὰ ἑαυτῶν νοήματα . καὶ συνελθόντες οἱ ἄνθρωποι συνέθεντο πρὸς ἀλλήλους τόδε μέν , εἰ τύχοι , ξύλον ὀνομάζεσθαι τόδε δὲ λίθον καὶ τὴν μὲν Σωκράτης φωνὴν τῆσδέ τινος οὐσίας εἶναι σημαντικὴν τὴν δὲ περιπατεῖν τῆσδέ τινος ἐνεργείας . κατὰ τοῦτο μὲν οὖν τὸ σημαινόμενον ἅπασαι φωναὶ ὀνομάζονται . κατὰ δευτέραν δὲ ἐπιβολὴν ἐπεσκέψαντο ὅτι ταῖς μὲν τῶν φωνῶν δύναται συντάττεσθαι ἄρθρα , χρόνοι δὲ οὐχί , ἅπερ ἐκάλεσαν ὀνόματα , ταῖς δὲ χρόνοι μὲν συντάττονται , ἄρθρα δὲ οὔ , ἅπερ εἰσὶ ῥήματα . σκοπὸς τοίνυν ἐστὶ τῷ Ἀριστοτέλει διαλαβεῖν οὐ περὶ ὀνομάτων ἁπλῶς καὶ ῥημάτων , ἀλλὰ περὶ τῆς πρώτης θέσεως τῶν ἁπλῶν φωνῶν σημαινουσῶν ἁπλᾶ πράγματα διὰ μέσων άπλῶν νοημάτων . | ἆρ᾿ οὖν περὶ πασῶν τῶν φωνῶν διαλέγεται ἐν ταῖς Κατηγορίαις ; οὐ δήπου · ἄπειροι γάρ εἰσι , τὰ δ’ ἄπειρα πρὸς ἐπιστήμην οὐ παραλαμβάνεται . ἀλλ’ εἰς καθόλου τινὰς ἀνάγει φωνάς , οὐκ ἀορίστους δέ , ἀλλὰ τῷ τῆς δεκάδος ἀριθμῷ περικεκλεισμένας · 5 ὑπὸ δὲ ταύτας ἀνάγονται πᾶσαι αἱ φωναί , αἴ εἰσιν οὐσία ποσὸν ποιὸν πρός τι ποῦ ποτὲ ποιεῖν πάσχειν κεῖσθαι ἔχειν . καὶ ὁ μὲν σκοπὸς οὖτος . To δὲ χρήσιμον αὐτόθεν δῆλον · εἰ γὰρ ἀρχή ἐστι τῆς λογικῆς πραγματείας | τὸ τῶν Κατηγοριῶν βιβλίον , ἡ δὲ λογική , ὡς εἰρήκαμεν , ἡμῖν διακρίνει τὸ ἀληθὲς ἀπὸ τοῦ ψεύδους καὶ τὸ ἀγαθὸν ἀπὸ τοῦ κακοῦ , συμβάλλεται ἄρα ἡμῖν τὸ προκείμενον βιβλίον . ἀλλὰ μὴν καὶ ἡ τάξις αὐτόθεν ἡμῖν ἀναφαίνεται , εἰρηκότων ἡμῶν ὅτι ἡ μὲν πρώτη θέσις τῶν ἁπλῶν φωνῶν προηγεῖται τῶν ὀνομάτων καὶ ῥημάτων , τὰ δὲ ὀνόματα καὶ τὰ ῥήματα τῶν ἁπλῶν λόγων , οὗτοι δὲ τῶν συλλογισμῶν τῶν καθόλου , οὗτοι δὲ τῶν ἀποδεικτικῶν συλλογισμῶν · πρὸς τοίνυν τὴν τάξιν τούτων καὶ τὰ βιβλία πεποίηνται . Ζητητέον δὲ τί δή ποτε Κατηγορίας ἐπέγραψε τὸ βιβλίον . λέγομεν τοίνυν ὅτι πρόκειται αὐτῷ διδάξαι περὶ γενῶν καὶ εἰδῶν καὶ ὅτι τὰ μὲν εἴδη τοῖς αὑτῶν γένεσιν ὑπόκειται , τὰ δὲ γένη κατηγορεῖται τῶν εἰδῶν ἑαυτῶν , ὥστε τὰ μὲν ἄτομα μόνως ὑπόκειται , τὰ δὲ ὑπάλληλα τοῖς μὲν πρὸ αὐτῶν ὑπόκειται , τῶν δὲ μετ’ αὐτὰ κατηγορεῖται , τὰ δὲ γενικώτατα μόνως κατηγορεῖται . ἐπειδὴ τοίνυν αἱ δέκα φωναὶ τῶν γενικωτάτων εἰσὶ καὶ μόνως κατηγοροῦνται μηδενὶ ὑποκείμεναι , διὰ τοῦτο Κατηγορίας ἐπέγραψεν . εἰδέναι δὲ δεῖ ὅτι ἐν ταῖς παλαιαῖς βιβλιοθήκαις τῶν μὲν Ἀναλυτικῶν τεσσαράκοντα βιβλία εὕρηνται , τῶν δὲ Κατηγοριῶν δύο · τὸ μὲν ἕτερον εἶχεν ἀρχὴν ἴτων ὄντων τὰ μὲν ὁμώνυμα λέγεται τὰ δὲ συνώνυμα “ δὲ δεύτερον , ὅπερ νῦν προκείμενον ἔχομεν · καὶ προτετίμηται τοῦτο ὡς τάξει καὶ πράγματι πλεονεκτοῦν καὶ πανταχοῦ πατέρα τὸν Ἀριστοτέλην κηρῦττον . ὅτι δὲ γνήσιον τοῦ φιλοσόφου τὸ σύγγραμμα πάντες ὁμολογοῦσι · φαίνεται γὰρ ἐν πᾶσι τοῖς αὑτοῦ βιβλίοις μεμνημένος τῶν ἐνταῦθα θεωρημάτων · διόπερ εἰ τοῦτο νόθον , κἀκεῖνα , εἰ δὲ ἐκεῖνα γνήσια , καὶ τοῦτο γνήσιον ἔσται . δεῖ μέντοι εἰδέναι ὅτι τὰ εὑρήματα τῶν κατηγοριῶν οὐκ ἔστιν αὐτοῦ ἀλλὰ προϋπῆρχεν , ἡ δὲ τούτων σύνταξις ὑπάρχει αὐτοῦ . Διαιρεῖται δὲ τὸ βιβλίον εἰς τρία , εἰς τὰ πρὸ τῶν κατηγοριῶν , | εἰς τὰς κατηγορίας αὐτάς , εἰς τὰ μετὰ τὰς κατηγορίας . τὰ δὲ πρὸ τῶν κατηγοριῶν συμβαλλόμενα ἡμῖν ἔσται εἰς τὴν τῶν κατηγοριῶν διδασκαλίαν · ἐπειδὴ γὰρ ἔμελλεν ἐν τῇ τῶν κατηγοριῶν διδασκαλίᾳ μνημονεύειν λέξεων τινων ἡμῖν ἀγνώστων , διὰ τοῦτο περὶ αὐτῶν προδιδάσκειν θέλει , ἵνα μὴ δόξῃ τὸν λόγον συνταράττειν . διαλέγεται δὲ ἐν τῷ τέλει περὶ τῶν μετὰ τὰς κατηγορίας · ἐπειδὴ γὰρ ἐν τῷ διδάσκειν τὰς κατηγορίας ἐχρήσατο λέξεσί τισιν οὐκ ἐγνωσμέναις , διαλήψεται καὶ περὶ αὐτῶν . ἀλλὰ ζητητέον τί δή ποτε καὶ πρὸ τῶν κατηγοριῶν ἐδίδαξε · καὶ λέγομεν ὅτι τῶν μὲν κατ’ ἀρχὴν ἐμνημόνευσε προλαβὼν ὡς πάντῃ ἀγνώστων , τὰ δὲ ἐφύλαξεν ἐν τῷ τέλει ὡς ἂν ἐγνωσμένα ἐν τῇ συνηθείᾳ , οὐ μὴν διηρθρωμένην ἡμῶν ἐχόντων τὴν περὶ αὐτῶν γνῶσιν , ὅθεν καὶ μήπω διαλαβὼν περὶ αὐτῶν ἐχρήσατο τούτοις ἐν τῇ τῶν κατηγοριῶν διδασκαλίᾳ · πάντες γὰρ ἄνθρωποι χρῶνται κατὰ τὴν συνήθειαν τῇ τε ἅμα λέξει καὶ τῇ πρότερον καὶ τῷ τῆς κινήσεως ὀνόματι · παραδίδωσι τοίνυν ἀκριβῶς τίνα ποτέ ἐστι τὰ ὑπ’ αὐτῶν σημαινόμενα . τινὲς δὲ εἰρήκασι ταῦτα προσγεγράφθαι νόθα ὑπὸ τῶν βουλομένων ἀναγινώσκεθαι τοὺς τόπους μετὰ τἀς Κατηγορίας εὐθέως · ἀμέλει τοι καὶ τὸ προκείμενον βιβλίον οὕτως ἐπιγράφουσι Πρὸ τῶν τόπων . οὗτοι δὲ καὶ τῇ ἐναργείᾳ καὶ τῇ τάξει ἄντικρύς μάχονται , εἴ γε ἐδίδαξεν ὅτι τῶν μὲν ὀνομάτων καὶ ῥημάτων προηγεῖται ἡ πρώτη θέσις τῶν ἁπλῶν φωνῶν προσεχῶς , διδάσκει δὲ ἐν μὲν ταῖς Κατηγορίαις περὶ θέσεως τῶν ἁπλῶν φωνῶν , ἐν δὲ τῷ Περὶ ἑρμηνείας περὶ ὀνομάτων καὶ ῥημάτων · ὥστε ἑκάτερα ἔχονται ἀλλήλων ὥσπερ σειρά τις , καὶ οὔτε πρὸ ἐκείνου δύναταί τις ἄλλο ἀναγινώσκειν ἢ τὰς Κατηγορίας οὔτε μετὰ ταύτας ἄλλο ἢ τὸ Περὶ ἑρμηνείας , καὶ ὁ αὐτὸς λόγος τε καὶ ἡ τάξις ἄχρι τῶν Δευτέρων ἀναλυτικῶν , τοῦτ’ ἔστι τῶν Ἀποδεικτικῶν . p . 1 a 1 Ὁμώνυμα λέγεται ὧν ὄνομα μόνον κοινόν . Εἰ μὲν αἱ ψυχαὶ ἄνω ἦσαν χωρὶς τοῦ σώματος τούτου , πάντα ἄν ἐγίνωσκον ἑκάστη οἴκοθεν μηδενὸς ἑτέρου προσδεόμεναι , ἀλλ’ ἐπειδὴ κατεληλύθασι πρὸς τὴν γένεσιν καὶ συνδέδενται τῷ σώματι καὶ τῆς ἐξ αὐτοῦ ἀχλύος ἀναπιμπλάμεναι ἀμβλυώττουσι καὶ οὐχ οἷαί τέ εἰσι τὰ πράγματα γινώσκειν ὡς ἔχει φύσεως , διὰ τοῦτο τῆς ἀλλήλων ἐδεήθησαν κοινωνίας διακονούσης αὐταῖς τῆς φωνῆς εἰς τὸ διαπορθμεύειν ἀλλήλαις τὰ νοήματα . δηλοῦνται δὲ πάντα καὶ δι’ ὀνομάτων καὶ διὰ λόγων . καὶ τοῦτό γε εἰκότως , εἴ γε τῶν ὄντων ἕκαστον καὶ ἕν τί ἐστι καὶ σύγκειται ἐκ πλειόνων | μερῶν οἰκείων , ἃ συνελθόντα ἐπλήρωσαν αὐτοῦ τὴν φύσιν · οἷον ὁ ἄνθρωπος καὶ ἕν τί ἐστι καὶ σύγκειται ἐκ γένους καὶ τῶν συστατικῶν αὐτοῦ διαφορῶν · ὡς μὲν οὖν ἓν ὢν δηλοῦται ὑπὸ τῆς ἄνθρωπος φωνῆς , ἥτις ἁπλοῦν ἐστιν ὄνομα , ὡς δὲ συγκείμενος ἔκ τινων δηλοῦται ὑπὸ τοῦ λόγου ἑκάστην τῶν τοῦ ἀνθρώπου ἰδιοτήτων ἐπεξιόντος , οἷον ζῷον λογικὸν θνητόν . τούτων τοίνυν οὕτως εἰρημένων εἰ λάβοιμεν δύο πράγματα , ταῦτα ἢ κατὰ ἀμφότερα κοινωνοῦσι , λέγω δὴ κατὰ τὸ ὄνομα καὶ τὸν λόγον , ἢ κατ’ ἄμφω διαφέρουσιν , ἢ κατὰ μὲν τὸ ἓν κοινωνοῦσι , κατὰ δὲ τὸ ἕτερον διαφέρουσι · καὶ τοῦτο διχῶς · ἢ γὰρ κατὰ μὲν τὸν λόγον κοινωνοῦσι κατὰ δὲ τὸ ὄνομα διαφέρουσιν , ἢ ἀνάπαλιν κατὰ μὲν τὸ ὄνομα κοινωνοῦσι κατὰ δὲ τὸν λόγον διαφέρουσιν · ὥστε τέσσαρας εἶναι διαφοράς . εἰ μὲν οὖν κατ’ ἄμφω κοινωνοῦσιν , ὀνομάζεται συνώνυμα ὡσανεὶ σὺν τῷ ὀνόματι καὶ τοῦ ὁρισμοῦ μεταδιδόντα ἀλλήλοις , ὥσπερ κατηγορεῖται τὰ γένη τῶν οἰκείων εἰδῶν · ὁ γὰρ ἄνθρωπος καὶ ζῷον λέγεται καὶ οὐσία ἐστὶν ἔμψυχος αἰσθητική . εἰ δὲ κατ’ ἄμφω διαφέροιεν , ὀνομάζεται ἑτερώνυμα , ὥσπερ ἔχει ὁ ἄνθρωπος καὶ ὁ ἵππος · οὐ γὰρ τὸν ἄνθρωπον εἴποις ἵππον οὐδὲ τὸν ἵππον ἄνθρωπον , οὐ μὴν οὐδὲ τὸν αὐτὸν ἔχουσιν ὁρισμόν , ἀλλ’ ἄλλον καὶ ἄλλον . εἰ δὲ κατὰ μὲν τὸ ὄνομα κοινωνοῖεν , κατὰ δὲ τὸν λόγον διαφέροιεν , ὁμώσὐτὸς νυμα λέγεται , ὥσπερ ἔχουσιν οἱ δύο Αἴαντες · οὗτοι γὰρ κοινὸν μὲν ὄνομα ἔχουσι τὸ Αἴας , ὁρισμὸν δὲ οὐ τὸν αὐτόν · τὸν γὰρ Τελαμῶνος ὁριζόμενοι λέγομεν ‘ὁ ἐκ Σαλαμῖνος᾿ ῾ὁ μονομαχήσας Ἕκτορι᾿ καὶ ὅσα δὲ ἄλλον πάλιν ἄλλως ‘ὁ Ὁιλέως᾿ ‘ὁ Λοκρός᾿ . εἰ δὲ κατὰ μὲν τὸν λόγον κοινωνοῦσι κατὰ δὲ τὸ ὄνομα διαφέρουσιν , ὀνομάζεται πολυώνυμα , ὡς ἔχει τὸ ἄορ ξίφος μάχαιρα . Ἐκ τῶν τεσσάρων τοίνυν τούτων περὶ τῶν δύο μόνον ἐνταῦθα ὁ Ἀριστοτέλης διαλέγεται , λέγω δὴ τῶν ὁμωνύμων καὶ τῶν συνωνύμων , ἐπείπερ ταῦτα μόνον αὐτῷ συμβάλλεται χρήσιμα ὄντα ἐν τῇ τῶν κατηγοριῶν διδασκαλίᾳ , καὶ ὅτι ἐκ τούτων δηλοῦται καὶ τὰ λοιπὰ δύο ὡς ἀντικείμετα τούτοις · ἀντίκειται γὰρ τοῖς μὲν ὁμωνύμοις τὰ πολυώνυμα , εἴ γε ταῦτα κατὰ μὲν τὸ ὄνομα κοινωνεῖ , κατὰ δὲ τὸν λόγον διαφέρει , τὰ δὲ πολυώνυμα εἰρήκαμεν κατὰ μὲν τὸ ὄνομα διαφέρειν κατὰ δὲ τὸν λόγον κοινωνεῖν ἀλλήλοις . τοῖς δὲ συνωνύμοις ἀντίκειται τὰ ἑτερώνυμα · καὶ γὰρ ταῦτα μὲν κοινωνεῖ κατ’ ἀμφότερα , ἐκεῖνα δὲ κατ’ ἀμφότερα διαφέρει · ὥστε ὁ ταῦτα εἰδὼς ἐξ αὐτῶν καὶ τὰ ἀντικείμενα εἴσεται . τοῦτο δὲ διὰ βραχυλογίαν ὁ φιλόσοφος ἐπετήδευσεν · τῶν γὰρ ἀντικειμένων ἡ αὐτή ἐστιν ἐπιστήμη . ὥστε δεῖ τῷ περὶ τῶν δύο λόγῳ καὶ τὰ λοιπὰ δύο συνδιδαχθῆναι . προέταξε δὲ τὰ ὁμώνυμα τῶν συνωνύμων , οὐκ ἐπειδὴ τὸ ὂν κατηγορεῖται ὁμωνύμως τῶν δέκα κατηγοριῶν , ἀλλ’ ὅτι δεῖ τὰ ἁπλούστερα τῶν μὴ τοιούτων ἀεὶ προτάττεσθαι κατὰ τὴν διδασκαλίαν , ἔστι δὲ τὰ ὁμώνυμα τῶν συνωνύμων ἁπλούστερα , εἴ γε ταῦτα μὲν | τὴν κατὰ τὸ ὄνομα μόνον κοινωνίαν ἔχει , τὰ δὲ συνώνυμα σὺν ταύτῃ καὶ τὴν κατὰ τὸν λόγον . Ἔστι δὲ εἰπεῖν ὅτι ἄλλα μέν ἐστιν ἕτερα , ἄλλα δὲ ἑτερώνυμα · καὶ ἕτερα μέν ἐστι τὰ παντελῶς ἠλλοτριωμένα , ὡς ἄνθρωπος καὶ ἵππος ( ταῦτα γὰρ οὕτε ὄνομα τὸ αὐτὸ ἔχουσιν οὕτε ὁρισμὸν τὸν αὐτόν ) , ἑτερώνυμα δὲ ὅσα τούτοις διαφέρει καὶ τῷ ὑποκειμένῳ ταὐτά ἐστιν , ὥσπερ ἀνάβασις καὶ κατάβασις · τούτων γὰρ οὔτε ὄνομα τὸ αὐτὸ οὔθ’ ὁρισμὸς ὁ αὐτός , τῷ μέντοι ὑποκειμένῳ ταὐτά ἐστι · περὶ γὰρ τὴν αὐτὴν κλίμακα θεωροῦντι . ὁμοίως δὲ καὶ σπέρμα καὶ καρπὸς κατ’ ἀμφότερα διαφέροντα περὶ τὸν αὐτὸν σῖτον θεωροῦνται · οὗτος γὰρ πρὸς μὲν τὸ ἤδη πεφυκέναι λέγεται καρπός , πρὸς δὲ τὸ μέλλον σπέρμα .
Lemmas: ἐπεί ὁ Ἀριστοτέλης ἐντός ἐθέλω γίγνομαι φιλοσοφία , φέρω τις δέκα ὁ ἀριθμός εἰς οὗτος ἐγώ συμβάλλω ζητέω , πρῶτος πόθεν ὁ ὄνομα ὁ φιλόσοφος αἵρεσις , δύο τίς ὁ διαίρεσις ὁ Ἀριστοτελικός σύγγραμμα , τρίτος πόθεν ἀρκτέος ὁ Ἀριστοτελικός σύγγραμμα , τέταρτος τίς ὁ ἀναφαίνω ἐγώ χρήσιμος ἐκ ὁ Ἀριστοτελικός φιλοσοφία , πέμπτος τίς ὁ ἄγω ἐπί οὗτος , ἕκτος πῶς δεῖ παρασκευάζω ὁ ἀκροάομαι φιλόσοφος λόγος , ἕβδομος τίς ὁ εἶδος ὁ ἀπαγγελία , ὄγδοος διά τίς φαίνω ὁ φιλόσοφος ἀσάφεια ἐπιτηδεύω , ἔννατος ποῖος δεῖ καί πόσος προλαμβάνω ἕκαστος ὁ Ἀριστοτελικός σύγγραμμα , δέκατος ποῖος δεῖ εἰμί ὁ ἐξηγέομαι αὐτός . ὀνομάζω μέν οὖν ὁ ὁ φιλόσοφος αἵρεσις ἀπό τίνω ἑπτά · ἢ γάρ ἀπό ὁ αἱρεσιάρχης , ὥσπερ ὁ Πυθαγόρειος λέγω καί τις Ἐπικούρειος τε καί Δημοκρίτειοι Πυθαγόρας καί Δημόκριτος καί Ἐπίκουρος ὁ ἀρχή ὁ αἵρεσις ἕκαστος συνίστημι , ἢ ἀπό ὁ πατρίς ὁ προκατάρχω ὥσπερ ὁ Κυρηναικός φιλοσοφία λέγω , ἢ ἀπό ὁ τόπος ἔνθα παιδεύω , ὥσπερ ὁ στωϊκός , ἐπεί ἐν ὁ στοά παιδεύω ὁ ποικίλος , καί ὁ Λύκειος καί ὁ Ἀκαδημαϊκός , ὅστις ἀπό ὁ τόπος ὁ προσηγορία λαμβάνω , ἢ ἀπό ὁ εἶδος ὁ ζωή , ὥσπερ ὁ κυνικός φιλόσοφος , ὅστις διά ὁ παρρησιαστικός τε καί ἐλεγκτικός κύω ὀνομάζω · ὥσπερ γάρ ὁ κύω ἔχω ὁ διακριτικός ὁ οἰκέω ἀπό ὁ ἀλλότριος , οὗτος καί οὗτος ποιέω καί ὁ μέν ἄξιος φιλοσοφία δέχομαι ὁ δέ ἀνάξιος καί μή δύναμαι ἐντός γίγνομαι φιλόσοφος λόγος διώκω , καί οὗτος ἕνεκα κυνικός ὀνομάζω , ὅθεν καί ὁ Πλάτος φημί · ἔχω δέ τίς καί ὁ κύω φιλόσοφος . λέγω δέ καί ἀπό ὁ τρόπος ὁ ἐν ὁ φιλοσοφέω διάκρισις , ὥσπερ ὁ ἐφεκτικός φιλόσοφος , ἕ ὁ ὁ φιλόσοφος οὐδέ ὅλως ὄνομα ἀξιόω ὡς περί ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις ζητέω , οὖον μήv κατορθόω · λέγω γάρ οὗτος παντελῶς ἀκαταληψία εἰμί καί μηδείς μηδείς γιγνώσκω . ὅς ἔλεγχος μέν καί διά ἄλλος ἰσχυρός τε καί ἀποδεικτικός ὁ Πλάτων , χράομαι δέ καί ὁ τοιοῦτος τις ἔλεγχος ἐκ ὁ αὐτός δόγμα ὁρμάω · φημί γάρ ὅτι ὑμεῖς γιγνώσκω ἀποφαίνω παντελής εἰμί ἀκαταληψία ἢ οὐ γιγνώσκω ; εἰμί μέν οὐ γιγνώσκω , οὖον δήπου πιστεύω σύ ἀπό γνάθος ἀποφαίνω · εἰμί δέ γιγνώσκω , εἰμί ἄρα κατάληψις λέγω γάρ ἐκεῖνος μή εἰμί κατάληψις ὁ λόγος οὗτος χράω · εἰμί μέλλω εἰμί κατάληψις , δεῖ ὁ γιγνώσκω ἐφαρμόζω ὁ γιγνώσκω · εἰμί δέ μέλλω ἐφαρμόζω , δεῖ ὁ γιγνώσκω ἵστημι τε καί ἀεί ὡσαύτως ἔχω , ἢ εἰμί κινέω ὁ γιγνώσκω , συγκινέω ὁ γιγνώσκω καί παρά - κολούω αὐτός . εἰμί τοίνυν ὁ πρᾶγμα οὐ ἵστημι ἀλλά ἀεί κινέω καί κινέω αὐτός οὖον δύναμαι συγκινέω τε καί συνακολουθέω ὁ ἡμέτερος ψυχή , ἀνάγκη ἀκαταληψία εἰμί . ὅτι μέν οὖν κινέω ὁ πρᾶγμα καί ἀεί ἐν ῥοή καί ἀπορροή εἰμί , οὗτος εἰμί ἐν ῥύσις καί μεταβολή , ὀρθῶς φάσκω , ὅθεν καί τις ὁ ἀρχαῖος ἐρῶ ὅτι εἰς ὁ αὐτός ποταμός οὐ εἰμί δίς ἐμβαίνω κατά ὁ αὐτός τόπος , φημί πρός αὐτός ἕτερος ὁ εἰμί ὀξύς ὁ διάνοια , ὡς οὐδέ ἅπαξ · ἅμα γάρ ὁ καθίημι ὁ πούς ῥέω αὐτός ὁ ὕδωρ πρίν εἰς αὐτός ὁ λοιπός ἐμβαίνω σῶμα . οὗτος μέν οὖν , ὡς εἶπον , ὀρθῶς φημί , ὅτι δέ ὁ ψυχή ὁ ἡμέτερος οὖον δύναμαι οὗτος παρακολουθέω , οὗτος ψεύδω · ἀποδείκνυμι γάρ ὁ Πλάτος ὅτι ὁ σπουδαῖος ὁ Ψυχή οὖον μόνος οὖον κατόπιν αὐτός ἔρχομαι , ἀλλά καί ὁ τάχος ὦ ὁ κίνησις αὐτός φθάνω προαπαντάω καί οὕτως αὐτός ἀντιλαμβάνω . ὀνομάζω δέ καί ἀπό τις συμβεβηκός , ὡς ὁ ἀπό ὁ περίπατος · ἐπεί γάρ ὁ Πλάτος ἐξηγέομαι βαδίζω ἐθέλω ὁ ἑαυτοῦ σῶμα γυμνάζω , ὡς εἄν μή ἀσθενής γίγνομαι ἐμποδών γίγνομαι ὁ ψυχικός ἐνέργεια , ὁ διαδέχομαι αὐτός , ἤγουν ὁ Ξενοκράτης καί ὁ Ἀριστοτέλης , ὀνομάζω οὕτως , ὁ ἀπό ὁ περίπατος , ὅς ὁ μέν Ἀριστοτέλης ἐν Λύκειον παιδεύω , ὁ δέ Ξενοκράτης ἐν Ἀκαδημία · ὕστερος δέ ὁ μέν ὁ τόπος ἐκλείπω καί ὀνομάζω ἀπό ὁ ἐνέργεια ὁ διδάσκαλος περιπαπατητικεω , ὁ δέ ὁ ἐνέργεια καί ὀνομάζω ἀπό ὁ τόπος Ἀκαδημαϊκός . ἢ ἀπό ὁ τέλος ὁ φιλοσοφία , ὡς ὁ ἡδονικός · οὗτος γάρ λέγω τέλος εἰμί ὁ βίος ὁ ἡδονή , οὐ ἡδονά δέ οὗτος ὅς ὑπολαμβάνω ὁ πολύς , λέγω δή ὁ παθητικός , ἀλλά ὁ παντελής ὁ Ψυχή ἀπάθεια . ἐπεί τοίνυν εἴρω ποσαχῶς τε καί πόθεν ὁ ὁ φιλόσοφος αἵρεσις ὀνομάζω , φέρω δύο καί ὁ διαίρεσις ὁ Ἀριστοτελικός σύγγραμμα ποιέω οὗτος οὖν ὁ μέν εἰμί μερικός ὁ δέ καθόλου ὁ δέ ἐν ὁ μεταξύ ὁ καθόλου καί ὁ μερικός . καί εἰμί μερικός μέν ὅσος πρός τις ἴδιος γράφω , ἢ ἐπιστολή ἢ ἕτερος τοιοῦτος , καθόλου δέ ἐν ὅς περί ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις ζητέω , ὡς εἰμί ὁ περι ὁ Ψυχή ὁ περι γένεσις καί φθορά ὁ περι οὐρανός , μεταξύ δέ ὁπόσος περί ἱστορία γράφω , ὡς ὁ γράφω αὐτός πολιτεία ἀμφί ὁ πεντήκοντα καί διακόσιοι εἰμί , ὅς οὔτε πρός τις ἴδιος γράφω , οὔτε καθόλου εἰμί ὁ γάρ Ἀθηναῖος πολιτεία ἢ ὁ Δείνων , εἰμί τυγχάνω , καθόλου οὐ ἄν εἰμί ) , γράφω δέ ἵνα ὁ ἐντυγχάνω μετά αὐτός ἄνθρωπος καί κρίνω , κατά τίς μέν ὀρθῶς πολιτεύω κτάομαι τίς δέ οὐ οὕτως , ὁ μέν αἱρέω ὁ δέ φεύγω , καί οὗτος ὠφελέω . ὁ μέν οὖν μερικός καί μεταξύ χαίρω , ὁ δέ καθόλου ὁ μέν εἰμί συνταγματικά ὁ δέ υπομνηματικός . υπομνηματικός δέ καλέω ἐν ὅς ὁ κεφάλαιος μόνος ἀπογράφω · ἰστέον γάρ ὅτι ὁ παλαιός εἰμί τις προλέγω συγγράφω , ὁ εὑρίσκω κατά μέρος αὐτός εἰς ὁ ὁ πρόκειμαι ἀπόδειξις συμβάλλω κεφαλαιώδης ἀπογράφω , πολύς δέ ἐκ ἀρχαῖος βιβλίον νόημα λαμβάνω , ἵνα ὁ μέν ὀρθῶς ἔχω κρατύνω ὁ δέ μή οὕτως ἐξελέγχω · ὕστερος μέντοι τάξις τε τις αὐτός ἐπιπροσθέω καί κάλλος λόγος καί ἀπαγγελία ἀσκέω φαιδρύνω ὑφαίνω ὁ σύγγραμμα . καί οὗτος διαφέρω ὁ υπομνηματικός ὁ συνταγματικός τάξις τε καί ἑρμηνεία κάλλος . ὁ δέ ὑπομνηματικός ὁ μέν μονοειδής , ὡς ὅταν περί εἷς τις ποιέω ὁ ζήτησις , ὁ δέ ποικίλος , ὅταν περί πολύς . καί πάλιν ὁ συνταγματικός ὁ μέν εἰμί διαλογικός , ὡς ὅσος δραματικός διασκευάζω κατά πεῦσις καί ἀπόκρισις πλείων πρόσωπον , ὁ δέ αυτοπρόσωπος ὡς ὅσος γράφω ὡς ἀπό ἑαυτοῦ . καλέω δέ ὁ μέν διαλογικός καί ἐξωτερικός , ὁ δέ αυτοπρόσωπος καί ἀξιωματικός ἤϊος ακροαματικός . καί ἄξιος ζήτησις τίς . δή ποτός οὕτως ὀνομάζω . τις μέν οὖν λέγω ὅτι ὁ διαλογικός καί ἐξωτερικός καλέω , ἐπεί ὁ ἴδιος σκοπός οὐ ἐκτίθημι ἐν αὐτός ἀλλά ὡς ἐκ ἄλλος πρόσωπον ἀναπλάσσω ὁ τυγχάνω . οὗτος δέ ψευδής εἰμί · ἐξωτερικός γάρ ὀνομάζω , ἐπεί πρός ὁ ἐπιπόλαιος συνίημι γράφω ἐπιτηδεύω ὁ φιλόσοφος ἐν αὐτός φράσις τε σαφής καί ὁ ἀποδείκνυμι οὐ ἀποδεικτικός ἀλλά μᾶλλον πιθανός ἐκ ἔνδοξος , ὁ δέ ακροαματικός ὡς εἄν δήω αὐτός ἀκροάομαι ὁ σπουδαῖος τε καί ὁ εἰμί γνήσιος ἐραστής ὁ φιλοσοφία . ὁ δέ ἀκροαματικός ὁ μέν εἰμί θεωρητικός ὁ δέ πρακτικός ὁ δέ ὀργανικός · θεωρητικός μέν ὅσος περί ὁ διάκρισις ἔχω ὁ ἀληθής καί ὁ ψευδής , πρακτικός δέ ὅσος περί ὁ ὁ ἀγαθός καί ὁ κακός . ἀλλά ἐπεί ὁ θεωρητικός ὑποδύω τις ὡς ἀληθής μέν δοκέω μή εἰμί δέ ἀληθής , καί ὁ πρακτικός ὁμοίως τις ὁ ὁ ἀγαθός χρώζω ὄνομα μή εἰμί ἀγαθός , δεῖ ἐγώ ὄργανον τις ὁ διακρίνω ὁ τοιοῦτος . τίς δέ εἰμί οὗτος ; ὁ ἀπόδειξις . πάλιν δέ ὁ θεωρητικός ὁ μέν θεολογικός ὁ δέ μαθηματικός ὁ δέ φυσιολογικός , καί ὁ πρακτικός ὁ μέν ἠθικός ὁ δέ οἰκονομικός ὁ δέ πολιτικός , καί ὁ ὀργανικός ὁ μέν εἰς ὁ περί ὁ ἀρχή ὁ μέθοδος ὁ δέ εἰς ὁ περί αὐτός ὁ μέθοδος ὁ δέ εἰς ὁ περί ὁ ἄλλως εἰς ὁ μέθοδος συντελέω , ὁ ἀποδεικτικός λέγω · ἐπεί γάρ ὁ ἀπόδειξις συλλογισμός εἰμί ἐπιστημονικός , δεῖ πρό οὗτος οἶδα ὁ καθόλου συλλογισμός . ἀλλά ἐπεί οὗτος ὁ ὁ συλλογισμός ὄνομα οὐ ἁπλόος τίς δηλόω ἀλλά συντίθημι ( συλλογή γάρ τις λόγος σημαίνω ) , οὐκοῦν πρό ἐκεῖνος δεῖ μανθάνω ὁ ἁπλόος ἐκ ὅς συντίθημι , οὗτος δέ εἰμί ὁ πρότασις . ἀλλά καί οὗτος σύγκειμαι ἐκ ὄνομα καί ῥῆμα , ὁ διδάσκω ὁ κατηγορία , ὁ δέ πρότασις ὁ περι ἑρμηνεία , ὁ δέ καθόλου συλλογισμός ὁ Πρότερος ἀναλυτικός . οὗτος τοίνυν εἰμί ὁ ἀρχή ὁ μέθοδος · ὁ δέ δύο ἀναλυτικός αὐτός ἐγώ διδάσκω ὁ μέθοδος , οὗτος εἰμί ὁ ἀποδεικτικός συλλογισμός . ἀλλά πάλιν ὥσπερ ὁ ἰατρός ὁ ἰατρικός παραδίδωμι ὁ νέος μάθημα μιμνήσκω σύν ὁ ὠφελέω καί ὁ δηλητήριος ὑπέρ ὁ ὁ μέν αἱρέω ὁ δέ φεύγω , οὗτος ἐνταῦθα , ἐπεί ὁ σοφιστής πρᾶγμα παρέχω ὁ ὁ ἀλήθεια εὑρετής σοφιστικός τις συλλογισμός αὐτός ἐθέλω παρακρούω , γράφω καί οὗτος ὁ φιλόσοφος , ἵνα φεύγω αὐτός , καί λέγω οὗτος ἄλλως συμβάλλω ὁ μέθοδος , ὥσπερ εἰμί τις ἐθέλω διδάσκω πῶς δεῖ λόγος συντάσσω , πρότερος διέρχομαι περί ὄνομα καί ῥῆμα καί πρό ἐκεῖνος περί ὁ συλλαβή καί ἔτι πρό ἐκεῖνος περί ὁ στοιχεῖον , καί λέγω ὁ μέν στοιχεῖον καί ὁ συλλαβή καί ὁ ὄνομα καί ὁ ῥῆμα ἀρχή ὁ μέθοδος ὁ ὅπως δεῖ λογοποιέω , ὁ δέ περί αὐτός ὁ λογοποιία περί αὐτός ὁ μέθοδος · εἰμί δέ ἀπαριθμέω καί ὁ ὁ λόγος κακία , λέγω ἄν οὗτος διαλέγω καί περί ὁ ἄλλως συμβάλλω ὁ μέθοδος . καί οὗτος ὁ ὁ Ἀριστοτελικός σύγγραμμα διαίρεσις . ζητέω τρίτος πόθεν ἀρκτέος . ἀκόλουθος μέν εἰμί ἀπό ὁ ἠθικός ἄρχω πραγματεία , ὡς ἄν πρότερος ὁ ἑαυτοῦ ἦθος κοσμέω οὗτος ὁ ἄλλος ἐντός γίγνομαι λόγος . ἀλλά ἐπεί | καί ἐν ἐκεῖνος χράομαι ἀπόδειξις καί συλλογισμός , μέλλω δέ αὐτός ἀγνοέω ἀνήκοος ὁ τοιοῦτος ὑπάρχω λόγος , διά οὗτος ἄρα ἀπό ὁ λογικός ἀρκτέος , προκοσμέω μέντοι ὁ ἑαυτοῦ ἦθος καί δίχα ὁ ἠθικός πραγματεία . μετά δέ ὁ λογικός εἶμι ἐπί ὁ ἠθικός , καί οὕτως ἀντιληπτέον ὁ φυσικός , καί μετά ἐκεῖνος ὁ μαθηματικός , καί οὕτως ἔσχατος ὁ θεολογικός . τέταρτος ἐπί οὗτος ζητητέος τίς ὁ τέλος καί ὁ ἀναφαίνω ἐγώ χρήσιμος ἐκ ὁ Ἀριστοτελικός φιλοσοφία . καί λέγω ὅτι ὁ ἀναφέρω ἐπί ὁ κοινός ἅπας ἀρχή καί γιγνώσκω ὅτι εἷς εἰμί οὗτος ἀσώματος ἀμερής ἀπερίληπτος ἀπεριόριστος ἀπειροδύναμος αὐτοαγαθότης · οὖον γάρ μόνος ἀγαθός · ἰστέον γάρ ὅτι ὥσπερ λευκός λέγω ὁ δέχομαι σῶμα ὁ λευκότης , λευκότης δέ αὐτός ὁ ποιότης , οὕτως ἀγαθός μέν λέγω ὁ δέχομαι σῶμα ὁ ἀγαθότης καί μετέχω αὐτός , ἀγαθότης δέ οἷος οὐσία καί ὕπαρξις τις εἰμί . Πέμπτος ἐπί οὗτος ζητέω τίς ὁ ἀνάγω ἡμέτερος ἐπί ὁ εἴρω ἀρχή . καί λέγω ὅτι πρῶτος μέν ὁ ἠθικός πραγματεία , ἔπειτα μετά ἐκεῖνος ὁ περί ὁ φυσικός , καί οὕτως ὁ μαθηματικός , καί ἔσχατος ἐπί οὗτος ἀντιλαμβάνω ὁ θεολογία . ἕκτος ζητέω πῶς δεῖ παρασκευάζω ὁ μέλλω ἀκροάομαι ὁ Ἀριστοτελικός σύγγραμμα . καί λέγω ὅτι δεῖ παιδεύω ὁ ἦθος εἰμί καί ὁ ψυχή καθαίρω · μή καθαρός γάρ καθαρός ἐφάπτω οὐ θεμιτόν,’ ὁ Πλάτος φημί . Ἕβδομος ἐγώ πρόκειμαι ζητέω τίς ὁ εἶδος ὁ ἀπαγγελία . καί λέγω ὅτι διαφερόντως ὁ φιλόσοφος ἑρμηνεύω φαίνω · ἐν μέν γάρ ὁ ἀκροαματικός κατά μέν ὁ νόημα πυκνός εἰμί καί συστρέφω καί ἀπορητικός , κατά δέ ὁ φράσις ἀπέριττος διά ὁ ὁ ἀλήθεια εὕρεσις τε καί σαφήνεια , εἰμί δέ ὅπῃ καί ὀνοματοθέτης , εἰμί δήω · ἐν δέ γε ὁ διαλογικός , ὁ πρός ὁ πολύς αὐτός γράφω , καί ὄγκος φροντίζω τις καί περιεργία λέξις καί μεταφορά , καί πρός ὁ ὁ λέγω πρόσωπον μετασχηματίζω ὁ εἶδος ὁ λέξις , καί ἀπλόος ὅσος λόγος καλλωπίζω οἶδα ἰδέα . ἐν δέ γε ὁ ἐπιστολή φαίνω κατορθόω ὁ ἐπιστολιμαῖος χαρακτήρ , ὅς καί σύντομος εἰμί δεῖ καί σαφής καί ἀπαλλάσσω πᾶς περισκελής σύνθεσις τε καί φράσις . ὄγδοος ζητέω τίς δή ποτός τοιοῦτος ἀσαφής διδασκαλία ἀγαπάω ὁ φιλόσοφος . καί λέγω ὅτι καθάπερ ἐν ὁ ἱερός χράομαι παραπέτασμα τις ὑπέρ ὁ μή πᾶς ἤδη καί ὁ βέβηλος ἐντυγχάνω ὁ ὅς οὐ εἰμί ἄξιος τυγχάνω , οὗτος καί ὁ Ἀριστοτέλης προκάλυμμα ὁ αὐτός φιλοσοφία χράομαι ὁ ἀσάφεια , ἵνα ὁ μέν σπουδαῖος διά αὐτός οὗτος ἔτι μᾶλλον εἰς ἑαυτοῦ συντείνω Ψυχή , ὁ δέ καταρρᾳθυμέω τε καί χαῦνος ὁ τοιοῦτος πρόσειμι λόγος ὑπό ὁ ἀσάφεια διώκω . ἕπω δέ ἔννατος εἰμί ζητέω πόσος καί ποῖος δεῖ προλαμβάνω ὁ ἐξήγησις πᾶς Ἀριστοτελικός βιβλίον . καί λέγω ὅτι ἓξ ὁ ἀριθμός · ὁ σκοπός ὁ βιβλίον ὥσπερ γάρ ὁ τοξότης , εἰμί τυγχάνω , σκοπός τις ἔχω πρός ὅς βάλλω καί ὅς ἐθέλω τυγχάνω , οὗτος καί ὁ γράφω τίς πρός τίς τέλος ἀφοράω ἐκεῖνος σπουδάζω τυγχάνω · δεῖ τοίνυν οὗτος ἐπιζητέω ὅς τίς ποτός εἰμί ) , δύο ἐπί οὗτος τίς χρήσιμος ἔχω ἐκ ὁ σύγγραμμα , εἰμί μή συναναφαίνω ὁ σκοπός ( τίμι πολύς γάρ οὗτος συμβαίνω ) , τρίτος τίς ὁ τάξις , τέταρτος τίς ὁ αἰτία ὁ ἐπιγραφή , εἰμί μή καί οὗτος πρόδηλος εἰμί , ὡς ἐν ὁ περι οὐρανός ἢ ἐν ὁ περι γένεσις καί φθορά , πέμπτος εἰμί νόθος ἢ γνήσιος ὁ φιλόσοφος ὁ βιβλίον πολύς γάρ ἑαυτοῦ συντίθημι ἐπιγράφω ὁ Ἀριστοτέλης ὄνομα , ὅς ἐλεγκτέον ἐκ τε ὁ εἶδος καί ὁ ὕλη · εἶδος μέν οὖν εἰμί ὁ ποικιλία ὁ νόημα καί ὁ ἐπανθέω ὁ λόγος ἀλήθεια , ὕλη δέ ὁ φράσις καί ὁ ὁ ἀπαγγελία διδασκαλία ) , ἕκτος δεῖ ζητέω τίς ὁ εἰς ὁ κεφάλαιος διαίρεσις · ὥσπερ γάρ ὁ ἐπισκοπέω ἕκαστος ὁ ὁ ἄνθρωπος μέλος τε καί ἄρθρον οὗτος ἀγαθός ἄν οἶδα καί ὁ ἐκ αὐτός συντίθημι ὅλος ὁ ἄνθρωπος , οὗτος καί ὁ ὁ κεφάλαιος ὁ λόγος διέρχομαι εἰς ὁ διαιρέω ἀγαθός καί αὐτός εἶμι ὁ λόγος . Δέκατος ἐπί πᾶς δεῖ ζητέω ὁποῖος δεῖ εἰμί ὁ ἐξηγέομαι ὁ Ἀριστοτέλης σύγγραμμα . καί λέγω ὅτι δεῖ καί ἀγαθός οἶδα ἑαυτοῦ ὁ μέλλω ἐξηγέομαι , εἰμί μέντοι καί ἀνήρ ἔμφρων , ὡς ὁ μέν παρίστημι ὁ ὁ φιλόσοφος διάνοια ὁ δέ ὁ ἐν ὁ λέγω ἀλήθεια ἐξετάζω · οὐδέ γάρ δεῖ ὥσπερ ἐκμισθόω πάντως ἑαυτοῦ καί ἀνέχω ὅς τίς ἄν λέγω καί σπουδάζω πάντως ἐκεῖνος κρατύνω ὁ ἐξηγέομαι ὡς ἀληθής πᾶς , κἀν μή οὕτως ἔχω , ἀλλά δεῖ ἕκαστος κρίνω βασανίζω ἐπίπροσθεν Ἀριστοτέλης τίθημι , εἰμί τυγχάνω , ὁ ἀλήθεια . οὕτως οὖν ἐξηγέομαι χρή ὁ ἐξηγέομαι . ἀλλά ἐπεί ὁ ὁ κατηγορία βιβλίον βούλομαι ἄρχω , φέρω ὁ μικρός ἀνωτέρω εἴρω ζητέω , καί πρῶτος ὁ σκοπός . ἰστέον τοίνυν ὅτι διαφέρω ὁ ἐξηγητής περί οὗτος , ὁ μέν περί φωνή εἴρω ] Κότες ὁ φιλόσοφος διαλαμβάνω ὁ δέ περί πρᾶγμα ὁ δέ περί νόημα . καί κρατύνω ἕκαστος ὁ ὑπό ἑαυτοῦ λέγω ἐκ τίνω ὁ βιβλίον λέξις , ὁ μέν περί φωνή λέγω ὅτι φαίνω διαιρέω ὁ φωνή , ὅταν λέγω ὅτι “ ὁ λέγω ὁ μέν κατά συμπλοκή λέγω ὁ δέ ἄνευ συμπλοκή ” , ὁ δέ περί πρᾶγμα , ὅτι οὗτος φαίνω διαιρέω , ὅταν λέγω ὅτι “ ὁ εἰμί ὁ μέν κατά ὑπόκειμαι τις λέγω ἐν ὑπόκειμαι δέ οὐδείς εἰμί ” , ὁ δέ περί νόημα , ὅτι μετά ὁ πληρόω ὁ περί ὁ δέκα κατηγορία λόγος φημί περί ὁ γένος ἱκανός καί ταῦτα·’ γένος δέ δηλονότι φημί ὁ ὑστερογενής καί ἐννοηματικός , ὅθεν καί ὁ Πορφύριος εἶπον “ οὐδείς ἄρα περισσός οὐδέ ἐλλείπω περιέχω ὁ ὁ γένος εἴρω ὑπογραφή ὁ ἔννοια · ” ὥστε καί ὁ σκοπός αὐτός περί μόνος νόημα . καί οὗτος μέν ἕκαστος λέγω δοκέω διαφωνέω , ὁ εἰμί δέ πᾶς ἀληθεύω , εἰμί καί οὖον τέλειος ἀλλά ἐκ μέρος · ὥσπερ εἰμί τις ὁρίζω ὁ ἄνθρωπος λέγω ὅτι ἄνθρωπος εἰμί ζῷον , ἄλλος δέ τις λέγω ὅτι λογικός μόνος ἀρκέω , καί ἄλλος πάλιν ὅτι θνητός , ὁ τρεῖς ἀληθεύω , ἀλλά οὖον τέλειος ἕκαστος εἶπον ὅρος . ἔρτις οὖν σκοπός ἐνταῦθα ὁ φιλόσοφος διαλαμβάνω περί φωνή σημαίνω πρᾶγμα διά μέσος νόημα . ὅτι δέ ἀνάγκη ὁ λέγω περί εἷς οὗτος ὁ εἴρω εἰμί ὁ σκοπός συνάγω καί ὁ λοιπάς δύο , οὗτος δείκνυμι · ὅτε γάρ περί φωνή λέγω περί σημαντικός λέγω καί γάρ περί ἄσημος οὐδέ εἷς παρά ὁ φιλόσοφος λόγος ) , οὗτος δέ ὁ σημαντικός σημαίνω πρᾶγμα διά μέσος δηλονότι νόημα ὁ γάρ λέγω τίς πρᾶγμα ὁ περί αὐτός · πρῶτος ἔννοια ἔχω τότε αὐτός φημί ) , ὥστε περί ὁ τρεῖς ἐκ ἀνάγκη πάντως διαλέγω . ἀλλά δή καί ὁ περί πρᾶγμα λέγω εἰς μέσος ἄγω . ἐπεί τοίνυν καί οὗτος ὁ μέν ἐν ψιλός ἐπίνοια εἰμί , ὡς ὁ τραγέλαφος καί ὅσος τοιοῦτος , ὁ δέ καί εἰμί ὑφίστημι εἰμί , οὖον δήπου περί ὁ ἐν ψιλός ἐπίνοια κεῖμαι εἴρω διαλαμβάνω ὁ φιλόσοφος , ἀλλά περί ὁ εἰμί εἰμί καί ὑφίστημι · οὗτος δέ ἐγώ διδάσκω οὖον ὁ δάκτυλος ἐπιδείκνυμι , ἀλλά διά φωνή τίνω σημαίνω αὐτός διά μέσος νόημα . ἀλλά μήv καί πρός ὁ λέγω περί νόημα μόνος εἰμί ὁ σκοπός εἴρω ὅτι ὁ νόημα πρᾶγμα εἰμί νόημα καί ὁ διδάσκω αὐτός ὁ σημαίνω αὐτός διδάσκω φωνή · ὥστε ὅς τίς ἄν τις εἶπον ὁ τρεῖς , ἐκ ἀνάγκη ὁμολογέω καί ὁ ἄλλος δύο . καλῶς τοίνυν ἐγώ λέγω ὅτι σκοπός εἰμί ὁ φιλόσοφος διαλέγω περί φωνή σημαίνω πρᾶγμα διά μέσος νόημα . καί οὗτος εἰκότως · ὁ γάρ πρόκειμαι βιβλίον καί ὁ λογικός πραγματεία καί πᾶς ὁ Ἀριστοτελικός φιλοσοφία εἰμί πρῶτος . ὡς μέν οὖν πρῶτος ὁ λογικός πραγματεία περί φωνή διδάσκω , ὡς δέ προηγούμενος καί ὁ ἄλλος Ἀριστοτελικός φιλοσοφία ὁ εἰμί , οὗτος εἰμί ὁ πρᾶγμα , ποιέω διαίρεσις . ἐκ δέ οὗτος δῆλος ὅτι διά μέσος νόημα · ὁ γάρ ἄκρος διδάσκω καί ὁ μέσος ἐκ ἀνάγκη συνδιδάσκω . λέγω δέ ὀλίγος ἔμπροσθεν ὅτι ὁ φιλοσοφία δύο εἰμί μέρος , ὁ τε θεωρητικός καί ὁ πρακτικός , καί ὅτι ὁ μέν θεωρητικός ἔχω περί ὁ κατάληψις ὁ ψευδής καί ὁ ἀληθής , ὁ δέ πρακτικός περί ὁ διάκρισις ὁ τε ἀγαθός καί ὁ κακός . ἀλλά ἐπεί οὗτος ἑκάτερος ὑποδύω τις μέν ὡς ἀληθής μή εἰμί ἀληθής , τις δέ ὡς ἀγαθός μή εἰμί ἀγαθός , ἵνα μή ἀπατάω ἀπό αὐτός ὁ ἄνθρωπος , δεῖ αὐτός τις ὄργανον διακρίνω αὐτός ὁ τοιοῦτος , ἵνα ὥσπερ γνώμων τις καί κανών χράω ὁ μή εφαρμόζω ἀπωθέω · οὗτος δέ εἰμί ὁ ἀπόδειξις . | ὁ δέ ἀπόδειξις συλλογισμός εἰμί ὁ δέ συλλογισμός , ὡς ἤδη εἴρω , οὐ ἁπλόος πρᾶγμα ἀλλά συλλογή εἰμί λόγος καί συντίθημι ἐκ ὄνομα καί ῥῆμα , ὅσπερ εἰμί πρότασις . καί ὅτι ὑπόκειμαι ὁ ὄνομα κατηγορέω δέ ὁ ῥῆμα , καί οὗτος σύγκειμαι ἐκ ὁ συλλαβή , ἀλλά αὐτός κατά ἑαυτοῦ οὐδείς σημαίνω , ὅθεν οὐδείς περί οὗτος ὁ φιλόσοφος λόγος , οὐδέ ἐπί ὁ ὄνομα καί ῥῆμα ἵστημι , οὐδέ ἐπί ὁ συλλαβή ὅσπερ εἰμί ἐπέκεινα . τοιγάρ ἀνάγκη εἰμί ἐν μέσος αὐτός τίς . λέγω τοίνυν ὅτι εἰμί πρό οὗτος ὁ πρῶτος θέσις ὁ ἁπλόος φωνή · οἶδα γάρ δεῖ ὅτι ὁ φύσις γιγνώσκω ὅτι κοινωνικός μέλλω γίγνομαι ὁ ζῷον οὗτος , δίδωμι αὐτός φωνή , ἵνα διά οὗτος ἀλλήλων σημαίνω ὁ ἑαυτοῦ νόημα . καί συνέρχομαι ὁ ἄνθρωπος συντίθημι πρός ἀλλήλων ὅδε μέν , εἰμί τυγχάνω , ξύλον ὀνομάζω ὅδε δέ λίθος καί ὁ μέν Σωκράτης φωνή ὅδε τις οὐσία εἰμί σημαντικός ὁ δέ περιπατέω ὅδε τις ἐνέργεια . κατά οὗτος μέν οὖν ὁ σημαίνω ἅπας φωνή ὀνομάζω . κατά δύο δέ ἐπιβολή ἐπισκοπέω ὅτι ὁ μέν ὁ φωνή δύναμαι συντάσσω ἄρθρον , χρόνος δέ οὐ , ὅσπερ καλέω ὄνομα , ὁ δέ χρόνος μέν συντάσσω , ἄρθρον δέ οὖον , ὅσπερ εἰμί ῥῆμα . σκοπός τοίνυν εἰμί ὁ Ἀριστοτέλης διαλαμβάνω οὖον περί ὄνομα ἁπλόος καί ῥῆμα , ἀλλά περί ὁ πρῶτος θέσις ὁ ἁπλόος φωνή σημαίνω ἁπλόος πρᾶγμα διά μέσος ἁπλόος νόημα . | ἆρα οὖν περί πᾶς ὁ φωνή διαλέγω ἐν ὁ κατηγορία ; οὖον δήπου · ἤπειρος γάρ εἰμί , ὁ δέ ἤπειρος πρός ἐπιστήμη οὖον παραλαμβάνω . ἀλλά εἰς καθόλου τις ἀνάγω φωνή , οὐ ἀόριστος δέ , ἀλλά ὁ ὁ δεκάς ἀριθμός περικλείω · 5 ὑπό δέ οὗτος ἀνάγω πᾶς ὁ φωνή , ἀεί εἰμί οὐσία ποσός ποιός πρός τίς ποῦ ποτέ ποιέω πάσχω κεῖμαι ἔχω . καί ὁ μέν σκοπός οὗτος . To δέ χρήσιμος αὐτόθεν δῆλος · εἰμί γάρ ἀρχή εἰμί ὁ λογικός πραγματεία | ὁ ὁ κατηγορία βιβλίον , ὁ δέ λογικός , ὡς εἴρω , ἐγώ διακρίνω ὁ ἀληθής ἀπό ὁ ψεῦδος καί ὁ ἀγαθός ἀπό ὁ κακός , συμβάλλω ἄρα ἐγώ ὁ πρόκειμαι βιβλίον . ἀλλά μήv καί ὁ τάξις αὐτόθεν ἐγώ ἀναφαίνω , λέγω ἐγώ ὅτι ὁ μέν πρῶτος θέσις ὁ ἁπλόος φωνή προηγέομαι ὁ ὄνομα καί ῥῆμα , ὁ δέ ὄνομα καί ὁ ῥῆμα ὁ ἁπλόος λόγος , οὗτος δέ ὁ συλλογισμός ὁ καθόλου , οὗτος δέ ὁ ἀποδεικτικός συλλογισμός · πρός τοίνυν ὁ τάξις οὗτος καί ὁ βιβλίον ποιέω . ζητητέος δέ τίς δή ποτός κατηγορία ἐπιγράφω ὁ βιβλίον . λέγω τοίνυν ὅτι πρόκειμαι αὐτός διδάσκω περί γένος καί εἶδος καί ὅτι ὁ μέν εἶδος ὁ ἑαυτοῦ γένεσις ὑπόκειμαι , ὁ δέ γένος κατηγορέω ὁ εἶδος ἑαυτοῦ , ὥστε ὁ μέν ἄτομος μόνος ὑπόκειμαι , ὁ δέ ὑπάλληλος ὁ μέν πρό αὐτός ὑπόκειμαι , ὁ δέ μετά αὐτός κατηγορέω , ὁ δέ γενικός μόνος κατηγορέω . ἐπεί τοίνυν ὁ δέκα φωνή ὁ γενικός εἰμί καί μόνος κατηγορέω μηδείς ὑπόκειμαι , διά οὗτος κατηγορία ἐπιγράφω . οἶδα δέ δεῖ ὅτι ἐν ὁ παλαιός βιβλιοθήκη ὁ μέν ἀναλυτικός τεσσαράκοντα βιβλίον εὑρίσκω , ὁ δέ κατηγορία δύο · ὁ μέν ἕτερος ἔχω ἀρχή Ἴτων εἰμί ὁ μέν ὁμώνυμος λέγω ὁ δέ συνώνυμος “ δέ δύο , ὅσπερ νῦν πρόκειμαι ἔχω · καί προτιμάω οὗτος ὡς τάξις καί πρᾶγμα πλεονεκτέω καί πανταχοῦ πατήρ ὁ Ἀριστοτέλης κηρύσσω . ὅτι δέ γνήσιος ὁ φιλόσοφος ὁ σύγγραμμα πᾶς ὁμολογέω · φαίνω γάρ ἐν πᾶς ὁ αὐτός βιβλίον μιμνήσκω ὁ ἐνταῦθα θεώρημα · διόπερ εἰμί οὗτος νόθος , ἐκεῖνος , εἰμί δέ ἐκεῖνος γνήσιος , καί οὗτος γνήσιος εἰμί . δεῖ μέντοι οἶδα ὅτι ὁ εὕρημα ὁ κατηγορία οὐ εἰμί αὐτός ἀλλά προϋπάρχω , ὁ δέ οὗτος σύνταξις ὑπάρχω αὐτός . διαιρέω δέ ὁ βιβλίον εἰς τρεῖς , εἰς ὁ πρό ὁ κατηγορία , | εἰς ὁ κατηγορία αὐτός , εἰς ὁ μετά ὁ κατηγορία . ὁ δέ πρό ὁ κατηγορία συμβάλλω ἐγώ εἰμί εἰς ὁ ὁ κατηγορία διδασκαλία · ἐπεί γάρ μέλλω ἐν ὁ ὁ κατηγορία διδασκαλία μνημονεύω λέξις τίνω ἐγώ ἄγνωστος , διά οὗτος περί αὐτός προδιδάσκω ἐθέλω , ἵνα μή δόξα ὁ λόγος συνταράσσω . διαλέγω δέ ἐν ὁ τέλος περί ὁ μετά ὁ κατηγορία · ἐπεί γάρ ἐν ὁ διδάσκω ὁ κατηγορία χράω λέξις τις οὐ γιγνώσκω , διαλαμβάνω καί περί αὐτός . ἀλλά ζητητέος τίς δή ποτός καί πρό ὁ κατηγορία διδάσκω · καί λέγω ὅτι ὁ μέν κατά ἀρχή μνημονεύω προλαμβάνω ὡς πάντῃ ἄγνωστος , ὁ δέ φυλάσσω ἐν ὁ τέλος ὡς εἄν γιγνώσκω ἐν ὁ συνήθεια , οὖον μήv διαρθρόω ἐγώ ἔχω ὁ περί αὐτός γνῶσις , ὅθεν καί μήπω διαλαμβάνω περί αὐτός χράω οὗτος ἐν ὁ ὁ κατηγορία διδασκαλία · πᾶς γάρ ἄνθρωπος χράω κατά ὁ συνήθεια ὁ τε ἅμα λέγω καί ὁ πρότερος καί ὁ ὁ κίνησις ὄνομα · παραδίδωμι τοίνυν ἀκριβῶς τίς ποτός εἰμί ὁ ὑπό αὐτός σημαίνω . τις δέ εἴρω οὗτος προσγράφω νόθος ὑπό ὁ βούλομαι ἀναγιγνώσκω ὁ τόπος μετά εἰς κατηγορία εὐθύς · ἀμελέω ὅς καί ὁ πρόκειμαι βιβλίον οὕτως ἐπιγράφω πρό ὁ τόπος . οὗτος δέ καί ὁ ἐνάργεια καί ὁ τάξις ἄντικρυς μάχομαι , εἰμί γε διδάσκω ὅτι ὁ μέν ὄνομα καί ῥῆμα προηγέομαι ὁ πρῶτος θέσις ὁ ἁπλόος φωνή προσεχῶς , διδάσκω δέ ἐν μέν ὁ κατηγορία περί θέσις ὁ ἁπλόος φωνή , ἐν δέ ὁ περι ἑρμηνεία περί ὄνομα καί ῥῆμα · ὥστε ἑκάτερος ἔχω ἀλλήλων ὥσπερ σειρά τις , καί οὔτε πρό ἐκεῖνος δύναμαι τις ἄλλος ἀναγιγνώσκω ἢ ὁ κατηγορία οὔτε μετά οὗτος ἄλλος ἢ ὁ περι ἑρμηνεία , καί ὁ αὐτός λόγος τε καί ὁ τάξις ἄχρι ὁ Δευτέρων ἀναλυτικός , οὗτος εἰμί ὁ ἀποδεικτικός . p . 1 a 1 ὁμώνυμος λέγω ὅς ὄνομα μόνος κοινός . εἰμί μέν ὁ ψυχή ἄνω εἰμί Χωρὶς ὁ σῶμα οὗτος , πᾶς ἄν γιγνώσκω ἕκαστος οἴκοθεν μηδείς ἕτερος προσδέω , ἀλλά ἐπεί κατέρχομαι πρός ὁ γένεσις καί συνδέω ὁ σῶμα καί ὁ ἐκ αὐτός ἀχλύς ἀναπίμπλημι ἀμβλυώσσω καί οὐ οἷος τε εἰμί ὁ πρᾶγμα γιγνώσκω ὡς ἔχω φύσις , διά οὗτος ὁ ἀλλήλων δήω κοινωνία διακονέω αὐτός ὁ φωνή εἰς ὁ διαπορθμεύω ἀλλήλων ὁ νόημα . δηλέομαι δέ πᾶς καί διά ὄνομα καί διά λόγος . καί οὗτος γε εἰκότως , εἰμί γε ὁ εἰμί ἕκαστος καί εἷς τίς εἰμί καί σύγκειμαι ἐκ πλείων | μέρος οἰκέω , ὁ συνέρχομαι πληρόω αὐτός ὁ φύσις · οἷος ὁ ἄνθρωπος καί εἷς τίς εἰμί καί σύγκειμαι ἐκ γένος καί ὁ συστατικός αὐτός διαφορά · ὡς μέν οὖν εἷς εἰμί δηλόω ὑπό ὁ ἄνθρωπος φωνή , ὅστις ἁπλόος εἰμί ὄνομα , ὡς δέ σύγκειμαι ἐκ τίνω δηλόω ὑπό ὁ λόγος ἕκαστος ὁ ὁ ἄνθρωπος ἰδιότης ἐπέξειμι , οἷος ζῷον λογικός θνητός . οὗτος τοίνυν οὕτως εἴρω εἰμί λαμβάνω δύο πρᾶγμα , οὗτος ἢ κατά ἀμφότερος κοινωνέω , λέγω δή κατά ὁ ὄνομα καί ὁ λόγος , ἢ κατά ἄμφω διαφέρω , ἢ κατά μέν ὁ εἷς κοινωνέω , κατά δέ ὁ ἕτερος διαφέρω · καί οὗτος διχῶς · ἢ γάρ κατά μέν ὁ λόγος κοινωνέω κατά δέ ὁ ὄνομα διαφέρω , ἢ ἀνάπαλιν κατά μέν ὁ ὄνομα κοινωνέω κατά δέ ὁ λόγος διαφέρω · ὥστε τέσσαρες εἰμί διαφορά . εἰμί μέν οὖν κατά ἄμφω κοινωνέω , ὀνομάζω συνώνυμος ὡσανεί σύν ὁ ὄνομα καί ὁ ὁρισμός μεταδίδωμι ἀλλήλων , ὥσπερ κατηγορέω ὁ γένος ὁ οἰκέω εἶδος · ὁ γάρ ἄνθρωπος καί ζῷον λέγω καί οὐσία εἰμί ἔμψυχος αἰσθητικός . εἰμί δέ κατά ἄμφω διαφέρω , ὀνομάζω ἑτερώνυμος , ὥσπερ ἔχω ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ἵππος · οὖον γάρ ὁ ἄνθρωπος εἶπον ἵππος οὐδέ ὁ ἵππος ἄνθρωπος , οὖον μήv οὐδέ ὁ αὐτός ἔχω ὁρισμός , ἀλλά ἄλλος καί ἄλλος . εἰμί δέ κατά μέν ὁ ὄνομα κοινωνέω , κατά δέ ὁ λόγος διαφέρω , ὁμόω νυμα λέγω , ὥσπερ ἔχω ὁ δύο Αἴας · οὗτος γάρ κοινός μέν ὄνομα ἔχω ὁ Αἴας , ὁρισμός δέ οὖον ὁ αὐτός · ὁ γάρ Τελαμών ὁρίζω λέγω ὅς ἐκ Σαλαμῖνος᾿ ὅς μονομαχέω Ἕκτωρ καί ὅσος δέ ἄλλος πάλιν ἄλλως ὅς Ὁιλέως᾿ ὅς Λοκρός . εἰμί δέ κατά μέν ὁ λόγος κοινωνέω κατά δέ ὁ ὄνομα διαφέρω , ὀνομάζω πολυώνυμος , ὡς ἔχω ὁ ἄορ ξίφος μάχαιρα . ἐκ ὁ τέσσαρες τοίνυν οὗτος περί ὁ δύο μόνος ἐνταῦθα ὁ Ἀριστοτέλης διαλέγω , λέγω δή ὁ ὁμώνυμος καί ὁ συνώνυμος , ἐπεί οὗτος μόνος αὐτός συμβάλλω χρήσιμος εἰμί ἐν ὁ ὁ κατηγορία διδασκαλία , καί ὅτι ἐκ οὗτος δηλόω καί ὁ λοιπάς δύο ὡς ἀντικείμετα οὗτος · ἀντίκειμαι γάρ ὁ μέν ὁμώνυμος ὁ πολυώνυμος , εἰμί γε οὗτος κατά μέν ὁ ὄνομα κοινωνέω , κατά δέ ὁ λόγος διαφέρω , ὁ δέ πολυώνυμος εἴρω κατά μέν ὁ ὄνομα διαφέρω κατά δέ ὁ λόγος κοινωνέω ἀλλήλων . ὁ δέ συνώνυμος ἀντίκειμαι ὁ ἑτερώνυμος · καί γάρ οὗτος μέν κοινωνέω κατά ἀμφότερος , ἐκεῖνος δέ κατά ἀμφότερος διαφέρω · ὥστε ὁ οὗτος εἰδοί ἐκ αὐτός καί ὁ ἀντίκειμαι εἶμι . οὗτος δέ διά βραχυλογία ὁ φιλόσοφος ἐπιτηδεύω · ὁ γάρ ἀντίκειμαι ὁ αὐτός εἰμί ἐπιστήμη . ὥστε δεῖ ὁ περί ὁ δύο λόγος καί ὁ λοιπάς δύο συνδιδάσκω . προτάσσω δέ ὁ ὁμώνυμος ὁ συνώνυμος , οὐ ἐπεί ὁ εἰμί κατηγορέω ὁμώνυμος ὁ δέκα κατηγορία , ἀλλά ὅτι δεῖ ὁ ἁπλόος ὁ μή τοιοῦτος ἀεί προτάσσω κατά ὁ διδασκαλία , εἰμί δέ ὁ ὁμώνυμος ὁ συνώνυμος ἁπλόος , εἰμί γε οὗτος μέν | ὁ κατά ὁ ὄνομα μόνος κοινωνία ἔχω , ὁ δέ συνώνυμος σύν οὗτος καί ὁ κατά ὁ λόγος . εἰμί δέ εἶπον ὅτι ἄλλος μέν εἰμί ἕτερος , ἄλλος δέ ἑτερώνυμος · καί ἕτερος μέν εἰμί ὁ παντελῶς ἀλλοτριόω , ὡς ἄνθρωπος καί ἵππος ( οὗτος γάρ ἵημι ὄνομα ὁ αὐτός ἔχω ἵημι ὁρισμός ὁ αὐτός ) , ἑτερώνυμος δέ ὅσος οὗτος διαφέρω καί ὁ ὑπόκειμαι αὐτός εἰμί , ὥσπερ ἀνάβασις καί κατάβασις · οὗτος γάρ οὔτε ὄνομα ὁ αὐτός οὔτε ὁρισμός ὁ αὐτός , ὁ μέντοι ὑπόκειμαι αὐτός εἰμί · περί γάρ ὁ αὐτός κλῖμαξ θεωρέω . ὁμοίως δέ καί σπέρμα καί καρπός1 κατά ἀμφότερος διαφέρω περί ὁ αὐτός σῖτος θεωρέω · οὗτος γάρ πρός μέν ὁ ἤδη φύω λέγω καρπός , πρός δέ ὁ μέλλω σπέρμα .