ammonius-philosophy.in-aristotelis-categorias-commentarius 1.2.35
Μάλιστα δὲ ἴδιον τῆς οὐσίας . | ῦτο ἕκτον παρακολούθημα ἴδιον ἀπέδωκε τῆς οὐσίας καὶ ἓν μὲν ἀριθμῷ φησιν , ἵνα φυλαχθῇ τὸ ὑποκείμενον ἕν , ταὐτὸν δὲ ἵνα μὴ μεταβάλῃ ταβάλῃ καθ’ ὑπόστασιν ( τὸ γὰρ χρῶμα ἀπὸ λευκοῦ μέλαν γίνεται μεταβάλλει κατὰ ὑπόστασιν , ὁ δὲ Σωκράτης 〈 μένων εἷς καὶ ὁ αὐτὸς ποιὲ μὲν θερμὸς γίνεται ποιὲ δὲ ψυχρός , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὁμοίως 〉 ) , δεκτικὸν τῶν ἐναντίων , τοῦτ’ ἔστιν ἐπιτηδειότητα ἔχον τοῦ παρὰ μέρος δέχεσθαι τὰ ἐναντία · <οὐ γὰρ εἶπε δέχεσθαι τὰ ἐναντία> , ἐπεὶ ἐν ταὐτῷ καὶ κατὰ ταὐτὸ ἔσται τὰ μαχόμενα , ἀλλὰ τῷ δεκτικὸν εἶναι τὴν δύναμιν μόνον ἐσήμανε . πῶς δὲ ἴδιον τῆς οὐσίας δόξει εἶναι τοῦτο ; οὐκέτι γὰρ καὶ ταῖς δευτέραις οὐσίαις ἁρμόζει . ἐροῦμεν ὅτι εἰ καὶ μὴ πάσῃ , ἀλλ’ οὖν μόνῃ παρακολουθεῖ . μᾶλλον δὲ ἰδιάζει τὰ μόνῳ ὑπάρχοντα , εἰ καὶ μὴ παντί , ἢ τὰ παντὶ μὲν μὴ μόνῳ δέ . καὶ τοῦτο εἰκότως · πῶς γὰρ εἴη ἴδιον τοῦδέ τινος , ὃ καὶ ἑτέροις ὑπάρχει ; τῶν δὲ ἀποδεδομένων τῆς οὐσίας ἓξ ἰδίων τὸ μὲν πρῶτον καὶ τὸ τέταρτον καὶ τὸ πέμπτον πάσῃ ὑπάρχει , οὐ μόνῃ δέ , τὸ δὲ δεύτερον καὶ τὸ τρίτον καὶ τὸ ὕστερον μόνῃ μέν , οὐ πάσῃ δέ . διὸ τὰ μὲν τρία τὰ πάσῃ ὑπάρχοντα , οὐ μόνῃ δέ , ἀποφατικῶς ὡρίσατο ὡς πόρρω τῆς τῶν ἰδίων ὄντα φύσεως , τὸ δέ γε δεύτερον καὶ τὸ τρίτον καὶ τὸ ἕκτον καταφατικῶς ὡς μᾶλλον ἴδια τῶν ἄλλων διὰ τὸ ὡς ἔφαμεν μόνῳ δεῖν ὑπάρχειν τὸ ἴδιον ἐκείνῳ οὗ ἐστιν ἴδιον . προτετίμηται δὲ τὸ τελευταῖον τοῦ δευτέρου καὶ τοῦ τρίτου καίτοι δοκοῦν ταὐτὸν ἐκείνοις σημαίνειν τὰ τρία γὰρ μόνῃ καὶ οὐ πάσῃ ὑπῆρχεν ) , διότι τὸ μὲν τόδε τι σημαίνειν καὶ τὸ πάντα συνωνύμως ἀπ’ αὐτῆς λέγεσθαι κατὰ τὴν φωνὴν εἴληπται , τὸ ὕστερον δὲ ἐξ αὐτῆς τῆς ὑπάρξεως . εἴη δ’ ἄν τὸ ὕστερον καὶ μόνῃ καὶ πάσῃ , εἰ ὀλίγον τι προσθῶμεν εἰπόντες τες οὕτω μετὰ τὸ ἀποδιδόμενον ἴδιον ῾ ἢ τὸ περιέχον τὸ ἓν καὶ ταὐτὸν ὂν καὶ τῶν ἐναντίων δεκτικόν᾿ · καὶ γὰρ οὕτως εἰρηκότες συμπεριλαμβάνομεν τὰ εἴδη καὶ τὰ γένη .
Lemmas: μάλιστα δέ ἴδιος ὁ οὐσία . | τοῦτος ἕκτος παρακολούθημα ἴδιος ἀποδίδωμι ὁ οὐσία καί εἷς μέν ἀριθμός φημί , ἵνα φυλάσσω ὁ ὑπόκειμαι εἷς , αὐτός δέ ἵνα μή μεταβάλλω τάβαλος κατά ὑπόστασις ( ὁ γάρ χρῶμα ἀπό λευκός μέλας γίγνομαι μεταβάλλω κατά ὑπόστασις , ὁ δέ Σωκράτης 〈 Μένων εἷς καί ὁ αὐτός ποιός μέν θερμός γίγνομαι ποιός δέ ψυχρός , καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁμοίως 〉 ) , δεκτικός ὁ ἐναντίος , οὗτος εἰμί ἐπιτηδειότης ἔχω ὁ παρά μέρος δέχομαι ὁ ἐναντίος · <οὐ γάρ εἶπον δέχομαι ὁ ἐναντίος , ἐπεί ἐν αὐτός καί κατά αὐτός εἰμί ὁ μάχομαι , ἀλλά ὁ δεκτικός εἰμί ὁ δύναμις μόνος σημαίνω . πῶς δέ ἴδιος ὁ οὐσία δοκέω εἰμί οὗτος ; οὐκέτι γάρ καί ὁ δύο οὐσία ἁρμόζω . εἴρω ὅτι εἰμί καί μή πᾶς , ἀλλά οὖν μόνος παρακολουθέω . μᾶλλον δέ ἰδιάζω ὁ μόνος ὑπάρχω , εἰμί καί μή πᾶς , ἢ ὁ πᾶς μέν μή μόνος δέ . καί οὗτος εἰκότως · πῶς γάρ εἰμί ἴδιος ὅδε τις , ὅς καί ἕτερος ὑπάρχω ; ὁ δέ ἀποδίδωμι ὁ οὐσία ἓξ ἴδιος ὁ μέν πρῶτος καί ὁ τέταρτος καί ὁ πέμπτος πᾶς ὑπάρχω , οὖον μόνος δέ , ὁ δέ δύο καί ὁ τρίτος καί ὁ ὕστερος μόνος μέν , οὖον πᾶς δέ . διό ὁ μέν τρεῖς ὁ πᾶς ὑπάρχω , οὖον μόνος δέ , ἀποφατικός ὁρίζω ὡς πόρρω ὁ ὁ ἴδιος εἰμί φύσις , ὁ δέ γε δύο καί ὁ τρίτος καί ὁ ἕκτος καταφατικός ὡς μᾶλλον ἴδιος ὁ ἄλλος διά ὁ ὡς φημί μόνος δήω ὑπάρχω ὁ ἴδιος ἐκεῖνος ὅς εἰμί ἴδιος . προτιμάω δέ ὁ τελευταῖος ὁ δύο καί ὁ τρίτος καίτοι δοκέω αὐτός ἐκεῖνος σημαίνω ὁ τρεῖς γάρ μόνος καί οὖον πᾶς ὑπάρχω ) , διότι ὁ μέν ὅδε τίς σημαίνω καί ὁ πᾶς συνώνυμος ἀπό αὐτός λέγω κατά ὁ φωνή λαμβάνω , ὁ ὕστερος δέ ἐκ αὐτός ὁ ὕπαρξις . εἰμί δέ ἄν ὁ ὕστερος καί μόνος καί πᾶς , εἰμί ὀλίγος τίς προστίθημι εἶπον αἱρέω οὗτος μετά ὁ ἀποδίδωμι ἴδιος ῾ ἢ ὁ περιέχω ὁ εἷς καί αὐτός εἰμί καί ὁ ἐναντίος δεκτικός · καί γάρ οὕτως ἐρῶ συμπεριλαμβάνω ὁ εἶδος καί ὁ γένος .