ammonius-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 4
Διαφέρει δὲ ἡ ἀποδεικτικὴ ἕως τοῦ καθάπερ καὶ ἐν τοῖς Τοπικοὶς εἴρηται . Εοικεν ἐνταῦθα παρεκβάσει κεχρῆσθαι καὶ ἀφίστασθαι τοῦ προκειμένου . ἐπειδὴ γὰρ σκοποὶ αὐτῷ νῦν περὶ τοῦ κοινοῦ συλλογισμοῦ ἁπλῶς διαλαβεῖν μόνου δῆλον ὅτι καὶ περὶ μόνης τῆς κοινῆς προτάσεως , οὐ περὶ ἀποδεικτικῆς ( περὶ γὰρ ταύτης ἐρεῖ ἐν τοῖς Ὑστέροις ἀναλυτικοῖς ) περὶ διαλεκτικῆς περὶ γὰρ ταύτης ἐρεῖ ἐν τοῖς τόποις ) , καὶ <οὐκ> ὅδε μετὰ τὸ ὁρίσασθαι τὴν κοινὴν πρότασιν λέγει πῇ διαφέρει ἡ ἀποδεικτικὴ πρότασις τῆς διαλεκτικῆς . καὶ λέγομεν ὅτι οὐδὲν ἔξω τοῦ προκειμένου λέγει · ταύτας γὰρ παρήγαγεν , τήν τε ἀποδεικτικὴν καὶ τὴν διαλεκτικήν , ἵνα δείξῃ ὅτι καὶ κατὰ τούτων ἁρμόζει ὁ ἀποδεδομένος <ὅρος> τῆς προτάσεως , καὶ ὅτι αἱ προτάσεις οὐδὲν ἀλλήλων διαφέρουσιν , ἀλλὰ κατὰ πάσης προτάσεως ἀποδέδοται ὁ ἀποδεδομένος ὅρος . διχῇ δὲ λαμβάνει τὴν διαφορὰν τῆς τε ἀποδεικτικῆς προτάσεως καὶ τῆς διαλεκτικῆς , ἀπό τε τῆς ὕλης καὶ ἀπὸ τῆς χρήσεως · ἀπὸ μὲν τῆς ὕλης , ὅτι ἡ μὲν ἀποδεικτικὴ περὶ τὰ ἀναγκαῖα πράγματα ἔχει τὰ ἀεὶ ὡσαύτως | ἔχοντα , ἡ δὲ διαλεκτικὴ περὶ τὰ φαινόμενα , περὶ τὰ ἔνδοξα · ἀπὸ δὲ τῆς χρήσεως , ὅτι ἡ μὲν ἀποδεικτικὴ πρότασις λῆψίς ἐστιν τοῦ ἑτέρου μορίου τῆς ἀντιφάσεως ὁ γὰρ ἀποδεικνύων οὐκ ἐρωτᾷ τὸν προσδιαλεγόμενον , ἀλλὰ τὴν πρότασιν τὴν συμβαλλομένην αὐτῷ πρὸς ἀπόδειξιν λαμβάνει , κἄν τε ἀρέσκῃ πάντας κἄν τε μηδένα ἀρέσκῃ · πᾶσα γὰρ πρότασις τὸ ἕτερον μόριόν ἐστιν τῆς ἀντιφάσεως · ἀντίφασις γάρ ἐστιν , ὡς καὶ ἐν τῷ Περὶ ἑρμηνείας εἶπεν , “ κατάφασις καὶ ἀπόφασις αἱ ἀντικείμεναι ” · ὥστε κἄν κατάφασιν λάβῃς κἀν ἀπόφασιν , τὸ ἕτερόν ἐστιν τῆς ἀντιφάσεως μόριον ) , ἡ δὲ διαλεκτικὴ πρότασις ἐρωτῶντι μὲν ἐρώτησίς ἐστιν , συλλογιζομένῳ δὲ λῆψις τοῦ ἑτέρου μορίου τῆς ἀντιφάσεως · ὁ γὰρ διαλεκτικὸς ἐπειδὴ οὐκ αὐτὸς λαμβάνει ἑαυτῷ τὰς προτάσεις ὡς ὁ ἀποδεικτικός , ἀλλ’ ἐκείνας λαμβάνει ἃς δίδωσιν αὐτῷ καὶ αἷς τίθεται ὁ διαλεγόμενος , πᾶσαν τὴν ἀντίφασιν λέγων ἐρωτᾷ , ἵνα ἔχῃ ὁ προσδιαλεγόμενος θέσθαι ᾧ βούλεται μορίῳ τῆς ἀντιφάσεως . οἷον ἐρωτᾷ ὁ διαλεκτικὸς ‘δοκεῖ σοι ἡ ἡδονὴ κατὰ φύσιν εἶναι ἢ μὴ εἶναι;’ · εἶτα τοῦ προσδιαλεγομένου θεμένου τῷ ἑτέρῳ μορίῳ , οἷον ὅτι κατὰ φύσιν ἐστὶν ἡ ἡδονή , ἐπάγει ‘τί δέ , δοκεῖ σοι τὸ κατὰ φύσιν ἀγαθὸν εἶναι ἢ μὴ εἷναι;’ · τοὐ δὲ θεμένου τὸ κατὰ φύσιν ἀγαθὸν εἶναι συλλογίζεται καὶ οὐκέτι πᾶσαν τὴν ἀντίφασιν ἀλλὰ τὸ ἕτερον μόριον τὸ δοθὲν αὐτῷ τῆς ἀντιφάσεως λαμβάνει καὶ λέγει ἰὴ ἡδονὴ κατὰ φύσιν , τὸ κατὰ φύσιν ἀγαθόν , ἡ ἡδονὴ ἄρα ἀγαθόν᾿ . ὥστε ἡ πρότασις ἐρωτῶντι μὲν τῷ διαλεκτικῷ ἐρώτησίς ἐστιν τῆς ἀντιφάσεως · ἐστιν τοῦ ἑτέρου μορίου τῆς ἀντιφάσεως · τὴν γὰρ δοθεῖσαν αὐτῷ λαμβάνει . διχῇ οὖν τὴν διαφορὰν δείκνυσιν , καὶ ἀπὸ τῆς ὕλης καὶ ἀπὸ τῆς χρήσεως · καὶ πρῶτον μὲν | ἀπὸ τῆς χρήσεως , ὕστερον δὲ ὑποκατιὼν καὶ ἀπὸ τῆς ὕλης καὶ ἀπὸ τῆς χρήσεως . ἀπὸ τῆς χρήσεως , ὅτι ἡ μὲν ἀποδεικτικὴ πρότασις λῆψίς ἐστιν θατέρου μορίου τῆς ἀντιφάσεως ( οὐ γὰρ ἐρωτᾷ ὁ ἀποδεικνύων ἀλλὰ λαμβάνει , ἐστιν , κἄν τε θῆται ὁ προσδιαλεγόμενος κἄν τε μή ) , ἡ δὲ διαλεκτικὴ πρότασις ἐρώτησίς ἐστιν ἐντιφάσεως . καὶ εἴρηται διὰ τί , ὅτι , ἐπειδὴ ἐξ ἐνδόξων συλλογίζεται , ἐξ ὧν τίθεται ὁ προσδιαλεγόμενος , πᾶσαν τὴν ἀντίφασιν ἐρωτᾷ , ἵνα ἔχῃ ὁ προσδιαλεγόμενος ᾧ βούλεται μορίῳ τῆς ἀντιφάσεως θέσθαι . οὐδὲν δὲ διοίσουσιν αὗται ἀλλήλων ᾗ προτάσεις , οὐδὲ διοίσουσίν τι πρὸς τὸ γενέσθαι τὸν ἑκατέρου συλλογισμόν , ᾗ συλλογισμὸς ἁπλῶς , οὐχ ᾗ τοιόσδε · καὶ γὰρ καὶ ὁ ἀποδεικνύων , ἀντὶ τοῦ ‘ἀποδεικτικός’ , καὶ ὁ ἐρωτῶν , ἀντὶ τοῦ ‘ὁ διαλεκτικός’ συλλογίζεται λαβών τι κατὰ τινος ὑπάρχειν ἢ μὴ ὑπάρχειν . ὥστε καλῶς ὡρίσατο ἄνω τὴν κοινὴν πρότασιν , καὶ ἐφαρμόζει ὁ λόγος αὐτῆς πάσῃ προτάσει . καὶ ἵνα τοῦτο δείξῃ , παρήγαγεν τὴν διαφορὰν τῆς διαλεκτικῆς καὶ ἀποδεικτικῆς προτάσεως . τῆς δὲ σοφιστικῆς οὐκ ἐμνήσθη ὡς καὶ αὐτοῦ ὅλου τοῦ συλλογισμοῦ φευκτοῦ ὄντος καὶ βλαβεροῦ · ἀναγινώσκομεν οὖν τὴν περὶ αὐτοῦ πραγματείαν , οὐχ ἵνα χρησώμεθα αὐτῷ , ἀλλ’ ἵνα φύγωμεν αὐτὸν καὶ μὴ ὑπὸ τῶν σοφιστῶν ὀχλώμεθα . ὥστε , φησίν , καλῶς ὡρισάμεθα τὴν κοινὴν πρότασιν , καὶ ἔστιν μὲν ἡ συλλογιστικὴ πρότασις ἀπλῶς πᾶσα ἡ κοινὴ κατάφασις ἡ ἀπόφασίς τινος κατά τινος ἢ τινὸς ἀπό τινος , ὡς εἴρηται . πάλιν δὲ ἐνταῦθα τὰ ἀρχαίως γεγραμμένα βιβλία οὐκ ἔχει τὸ τινὸς ἀπό τινος , ἀλλὰ μόνον τὸ τινὸς κατά τινος , καὶ ἐξηγητέον αὐτὸ ὡς εἴρηται ἄνω . ἀποδεικτικὴ δὲ γίνεται , <ἐὰν> ἀληθὴς ἡ καὶ διὰ τῶν ἐξ ἀρχῆς ὑποθέσεων ἐνταῦθα ἀπὸ τῆς ὕλης λαμβάνει τὴν διαφορὰν τῆς ἀποδεικτικῆς προτάσεως πρὸς τὴν διαλεκτικήν . ἄνω μὲν ἀπὸ τῆς χρήσεως | εἶπεν τὴν διαφοράν , ἐνταῦθα δὲ καὶ ἀπὸ τῆς ὕλης · ἀεὶ γὰρ ἡ ἀποδεικτικὴ πρότασις ἀληθής ἐστιν καὶ διὰ τῶν ἐξ ἀρχῆς ὑποθέσεων εἰλημμένη , ἐπειδή , ὡς εἴρηται , ἡ ὕλη αὐτῆς ἐστιν τὰ ἀναγκαῖα πράγματα καὶ ἀεὶ ὡσαύτως ἔχοντα . προσέθηκεν δὲ τὸ δὲ ] διὰ τῶν ἐξ ἀρχῆς ὑποθέσεων εἰλημμένη , ἐπειδὴ ὥσπερ οἱ γεωμέτραι ἀρχάς τινας καὶ ὑποθέσεις λαμβάνοντες ἀποδεικνύουσιν τὰ θεωρήματα , οὕτως καὶ ὁ ἀποδεικτικὸς συλλογιζόμενος λαμβάνει ὑποθέσεις τινὰς ἐναργεῖς καὶ αὐτόθεν γνωρίμους , αἳ διὰ τὸ σαφὲς καὶ ἐναργὲς αὐτόθεν ἀναπόδεικτοί εἰσιν καὶ οἷον ἀρχαὶ τοῦ ἀποδεικτικοῦ · ἀεὶ γὰρ ἑκάστης τέχνης καὶ ἑκάστης ἐπιστήμης ἀρχαὶ ἀναπόδεικτοί εἰσιν . ἢ ὅτι ἀποδεικτικὴ πρότασις ἔχει πάντως τὸ ἀληθὲς κατὰ τὴν ὕλην καὶ εἴληπται ἐκ τῶν ὑποθέσεων τῶν ἐξ ἀρχῆς , ἃς ὡς οἰκείας ἀρχὰς ὁ ἀποδεικτικὸς λαμβάνει σαφεῖς οὔσας καὶ ἐναργεῖς καὶ οὐ δεομένας ἀποδείξεως . ἢ τῶν ἐξ ἀρχῆς ἀντὶ τοὐ ‘τῶν ἄνωθέν ποθεν ἀπὸ κοινῶν ἐννοιῶν λαμβανομένων’ · μάλιστα γὰρ ἐπὶ πάντων ἀρχαῖς κεχρἡμεθα τῖς κοιναῖς ἐννοίαις . ὥστε τὰ δύο ἐνταῦθα λέγει , καὶ τὴν ὕλην , ὅτι , ἐπειδὴ ἀναγκαία ἐστὶν ἡ ὕλη καὶ ἀεὶ ὡσαύτως ἔχουσα , πάντως ἀληθής ἐστιν ἡ πρότασις , καὶ τὴν χρῆσιν , ὅτι λαμβάνει αὐτὴν ἐξ ὑποθέσεων τῶν ἐξ ἀρχῆς , ἀντὶ τοῦ ‘ἀπὸ τῶν οἰκείων ἀρχῶν καὶ οἷον ἀπὸ κοινῶν ἀννοιῶν’ , ὡς καὶ ἄνω σαφέστερον εἶπεν περὶ τῆς χρήσεως ὅτι οὐκ ἐρωτᾷ ὁ ἀποδεικνύων , ἀλλὰ λαμβάνει τὸ ἕτερον μόριον τῆς ἀντιφάσεως πάντως <ὡς> ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῆς διαλεκτικῆς λέγει καὶ τὴν ὕλην καὶ τὴν χρῆσιν · λέγει γὰρ ὅτι διαλεκτικὴ δέ ἐστιν πυνθανομένῳ μὲν ἐρώτησις ἀντιφάσεως εἴρηται γὰρ ὅτι πᾶσαν τὴν ἀντίφασιν ἐρωτᾷ ὁ διαλεκτικός , καὶ διὰ τί εἴρηται ) , συλλογιζομένῳ δὲ λῆψις τοῦ φαινομένου καὶ ἐνδόξου · οὐ γὰρ ἐν τῷ συλλογίζεσθαι ὡς ἐν τῷ ἐρωτᾶν πᾶσαν τὴν ἀντίφασιν λαμβάνει οὐδὲ γὰρ ἐνδέχεται ) , ἀλλὰ τὸ ἕτερον μέρος ᾧ τίθεται ὁ προσδιαλεγέμενος . ὥστε τῇ χρήσει διαφέρει τῆς ἀποδεικτικῆς , | ὅτι ἐκεῖνος οὐδὲ ἐρωτᾷ . ἀλλὰ καὶ τῆ ὕλῃ διαφέρει · ὁ μὲν γὰρ τὸ ἀληθὲς λαμβάνει ὡς περὶ τὰ ἀναγκαῖα καὶ ἀίδια ἔχων , ὁ δὲ τὸ φαινόμενον καὶ τὸ δοκοῦν τοῖς πολλοῖς καὶ τῷ προσδιαλεγομένῳ · περὶ γὰρ τὰ φαινόμενα καὶ ἔνδοξα ἔχει · οἷον ὅταν λέγῃ , ὡς εἴρηται , ἰὴ ἡδονὴ κατὰ φύσιν , πᾶν τὸ κατὰ φύσιν ἀγαθόν , ἡ ἡδονὴ ἄρα ἀγαθόν’ · τὸ γὰρ τὴν ἡδονὴν κατὰ φύσιν εἶναι φαινόμενον μέν ἐστιν καὶ δοκοῦν τοῖς πολλοῖς , οὐ πάντως δὲ ἀληθές . καθάπερ , φησίν , καὶ ἐν τοῖς τόποις εἴρηται ὅτι ὁ διαλεκτικὸς τὰ φαινόμενα καὶ ἔνδοξα λαμβάνει . λέγει δὲ ἐκεῖ ὅτι τὸ ἔνδοξον πολλαχῶς λέγεται , ἢ τὸ πᾶσι δοκοῦν , καὶ σοφοῖς καὶ οὐ σοφοῖς , ἢ τὸ τοῖς πολλοῖς μὲν δοκοῦν τοῖς σοφοῖς δὲ οὐ δοκοῦν , ἢ τὸ τοῖς σοφοῖς μόνοις δοκοῦν , ἢ τὸ τοῖς ἐπιφανεστέροις τῶν σοφῶν ·
Lemmas: διαφέρω δέ ὁ ἀποδεικτικός ἠώς ὁ καθάπερ καί ἐν ὁ τοπικός εἴρω . ἔοικα ἐνταῦθα παρέκβασις χράομαι καί ἀφίστημι ὁ πρόκειμαι . ἐπεί γάρ σκοπός αὐτός νῦν περί ὁ κοινός συλλογισμός ἁπλόος διαλαμβάνω μόνος δῆλος ὅτι καί περί μόνος ὁ κοινός πρότασις , οὖον περί ἀποδεικτικός ( περί γάρ οὗτος εἴρω ἐν ὁ ὕστερος ἀναλυτικός ) περί διαλεκτική περί γάρ οὗτος εἴρω ἐν ὁ τόπος ) , καί <οὐκ> ὅδε μετά ὁ ὁρίζω ὁ κοινός πρότασις λέγω πῇ διαφέρω ὁ ἀποδεικτικός πρότασις ὁ διαλεκτική . καί λέγω ὅτι οὐδείς ἔξω ὁ πρόκειμαι λέγω · οὗτος γάρ παράγω , ὁ τε ἀποδεικτικός καί ὁ διαλεκτική , ἵνα δείκνυμι ὅτι καί κατά οὗτος ἁρμόζω ὁ ἀποδίδωμι ὅρος ὁ πρότασις , καί ὅτι ὁ πρότασις οὐδείς ἀλλήλων διαφέρω , ἀλλά κατά πᾶς πρότασις ἀποδίδωμι ὁ ἀποδίδωμι ὅρος . διχή δέ λαμβάνω ὁ διαφορά ὁ τε ἀποδεικτικός πρότασις καί ὁ διαλεκτική , ἀπό τε ὁ ὕλη καί ἀπό ὁ χρῆσις · ἀπό μέν ὁ ὕλη , ὅτι ὁ μέν ἀποδεικτικός περί ὁ ἀναγκαῖος πρᾶγμα ἔχω ὁ ἀεί ὡσαύτως | ἔχω , ὁ δέ διαλεκτικός περί ὁ φαίνω , περί ὁ ἔνδοξος · ἀπό δέ ὁ χρῆσις , ὅτι ὁ μέν ἀποδεικτικός πρότασις λῆψις εἰμί ὁ ἕτερος μόριον ὁ ἀντίφασις ὁ γάρ ἀποδείκνυμι οὐ ἐρωτάω ὁ προσδιαλέγομαι , ἀλλά ὁ πρότασις ὁ συμβάλλω αὐτός πρός ἀπόδειξις λαμβάνω , ἄν τε ἀρέσκω πᾶς ἄν τε μηδείς ἀρέσκω · πᾶς γάρ πρότασις ὁ ἕτερος μόριον εἰμί ὁ ἀντίφασις · ἀντίφασις γάρ εἰμί , ὡς καί ἐν ὁ περι ἑρμηνεία εἶπον , “ κατάφασις καί ἀπόφασις ὁ ἀντίκειμαι ” · ὥστε ἄν κατάφασις λαμβάνω ἐν ἀπόφασις , ὁ ἕτερος εἰμί ὁ ἀντίφασις μόριον ) , ὁ δέ διαλεκτικός πρότασις ἐρωτάω μέν ἐρώτησις εἰμί , συλλογίζομαι δέ λῆψις ὁ ἕτερος μόριον ὁ ἀντίφασις · ὁ γάρ διαλεκτικός ἐπεί οὐ αὐτός λαμβάνω ἑαυτοῦ ὁ πρότασις ὡς ὁ ἀποδεικτικός , ἀλλά ἐκεῖνος λαμβάνω ὅς δίδωμι αὐτός καί ὅς τίθημι ὁ διαλέγω , πᾶς ὁ ἀντίφασις λέγω ἐρωτάω , ἵνα ἔχω ὁ προσδιαλέγομαι τίθημι ὅς βούλομαι μόριον ὁ ἀντίφασις . οἷος ἐρωτάω ὁ διαλεκτικός δοκέω σύ ὁ ἡδονή κατά φύσις εἰμί ἢ μή εἶμαι · εἶτα ὁ προσδιαλέγομαι τίθημι ὁ ἕτερος μόριον , οἷος ὅτι κατά φύσις εἰμί ὁ ἡδονή , ἐπάγω τίς δέ , δοκέω σύ ὁ κατά φύσις ἀγαθός εἰμί ἢ μή ἵημι · ὁ δέ τίθημι ὁ κατά φύσις ἀγαθός εἰμί συλλογίζομαι καί οὐκέτι πᾶς ὁ ἀντίφασις ἀλλά ὁ ἕτερος μόριον ὁ δίδωμι αὐτός ὁ ἀντίφασις λαμβάνω καί λέγω ἰή ἡδονή κατά φύσις , ὁ κατά φύσις ἀγαθός , ὁ ἡδονή ἄρα ἀγαθός . ὥστε ὁ πρότασις ἐρωτάω μέν ὁ διαλεκτικός ἐρώτησις εἰμί ὁ ἀντίφασις · εἰμί ὁ ἕτερος μόριον ὁ ἀντίφασις · ὁ γάρ δίδωμι αὐτός λαμβάνω . διχή οὖν ὁ διαφορά δείκνυμι , καί ἀπό ὁ ὕλη καί ἀπό ὁ χρῆσις · καί πρῶτος μέν | ἀπό ὁ χρῆσις , ὕστερος δέ ὑποκάτειμι καί ἀπό ὁ ὕλη καί ἀπό ὁ χρῆσις . ἀπό ὁ χρῆσις , ὅτι ὁ μέν ἀποδεικτικός πρότασις λῆψις εἰμί θατέρου μόριον ὁ ἀντίφασις ( οὖον γάρ ἐρωτάω ὁ ἀποδείκνυμι ἀλλά λαμβάνω , εἰμί , ἄν τε τίθημι ὁ προσδιαλέγομαι ἄν τε μή ) , ὁ δέ διαλεκτικός πρότασις ἐρώτησις εἰμί εντιφασις . καί εἴρω διά τίς , ὅτι , ἐπεί ἐκ ἔνδοξος συλλογίζομαι , ἐκ ὅς τίθημι ὁ προσδιαλέγομαι , πᾶς ὁ ἀντίφασις ἐρωτάω , ἵνα ἔχω ὁ προσδιαλέγομαι ὅς βούλομαι μόριον ὁ ἀντίφασις τίθημι . οὐδείς δέ διαφέρω οὗτος ἀλλήλων ὅς πρότασις , οὐδέ διαφέρω τίς πρός ὁ γίγνομαι ὁ ἑκάτερος συλλογισμός , ὅς συλλογισμός ἁπλόος , οὐ ὅς τοιόσδε · καί γάρ καί ὁ ἀποδείκνυμι , ἀντί ὁ ἀποδεικτικός , καί ὁ ἐρωτάω , ἀντί ὁ ὅς διαλεκτικός συλλογίζομαι λαμβάνω τίς κατά τις ὑπάρχω ἢ μή ὑπάρχω . ὥστε καλῶς ὁρίζω ἄνω ὁ κοινός πρότασις , καί ἐφαρμόζω ὁ λόγος αὐτός πᾶς πρότασις . καί ἵνα οὗτος δείκνυμι , παράγω ὁ διαφορά ὁ διαλεκτική καί ἀποδεικτικός πρότασις . ὁ δέ σοφιστικός οὐ μιμνήσκω ὡς καί αὐτός ὅλος ὁ συλλογισμός φευκτός εἰμί καί βλαβερός · ἀναγιγνώσκω οὖν ὁ περί αὐτός πραγματεία , οὐ ἵνα χράω αὐτός , ἀλλά ἵνα φεύγω αὐτός καί μή ὑπό ὁ σοφιστής ὀχλέω . ὥστε , φημί , καλῶς ὁρίζω ὁ κοινός πρότασις , καί εἰμί μέν ὁ συλλογιστικός πρότασις ἀπλόος πᾶς ὁ κοινός κατάφασις ὁ ἀπόφασις τις κατά τις ἢ τις ἀπό τις , ὡς εἴρω . πάλιν δέ ἐνταῦθα ὁ ἀρχαῖος γράφω βιβλίον οὐ ἔχω ὁ τις ἀπό τις , ἀλλά μόνος ὁ τις κατά τις , καί ἐξηγητέον αὐτός ὡς εἴρω ἄνω . ἀποδεικτικός δέ γίγνομαι , ἐάν ἀληθής ὁ καί διά ὁ ἐκ ἀρχή ὑπόθεσις ἐνταῦθα ἀπό ὁ ὕλη λαμβάνω ὁ διαφορά ὁ ἀποδεικτικός πρότασις πρός ὁ διαλεκτική . ἄνω μέν ἀπό ὁ χρῆσις | εἶπον ὁ διαφορά , ἐνταῦθα δέ καί ἀπό ὁ ὕλη · ἀεί γάρ ὁ ἀποδεικτικός πρότασις ἀληθής εἰμί καί διά ὁ ἐκ ἀρχή ὑπόθεσις λαμβάνω , ἐπειδή , ὡς εἴρω , ὁ ὕλη αὐτός εἰμί ὁ ἀναγκαῖος πρᾶγμα καί ἀεί ὡσαύτως ἔχω . προστίθημι δέ ὁ δέ ] διά ὁ ἐκ ἀρχή ὑπόθεσις λαμβάνω , ἐπεί ὥσπερ ὁ γεωμέτρης ἀρχή τις καί ὑπόθεσις λαμβάνω ἀποδείκνυμι ὁ θεώρημα , οὕτως καί ὁ ἀποδεικτικός συλλογίζομαι λαμβάνω ὑπόθεσις τις ἐναργής καί αὐτόθεν γνώριμος , ὅς διά ὁ σαφής καί ἐναργής αὐτόθεν ἀναπόδεικτος εἰμί καί οἷος ἀρχή ὁ ἀποδεικτικός · ἀεί γάρ ἕκαστος τέχνη καί ἕκαστος ἐπιστήμη ἀρχή ἀναπόδεικτος εἰμί . ἢ ὅτι ἀποδεικτικός πρότασις ἔχω πάντως ὁ ἀληθής κατά ὁ ὕλη καί λαμβάνω ἐκ ὁ ὑπόθεσις ὁ ἐκ ἀρχή , ὅς ὡς οἰκεῖος ἀρχή ὁ ἀποδεικτικός λαμβάνω σαφής εἰμί καί ἐναργής καί οὖον δήω ἀπόδειξις . ἢ ὁ ἐκ ἀρχή ἀντί ὁ τῶς ἄνωθεν πόθεν ἀπό κοινός ἔννοια λαμβάνω · μάλιστα γάρ ἐπί πᾶς ἀρχή χράομαι Τῖς κοινός ἔννοια . ὥστε ὁ δύο ἐνταῦθα λέγω , καί ὁ ὕλη , ὅτι , ἐπεί ἀναγκαῖος εἰμί ὁ ὕλη καί ἀεί ὡσαύτως ἔχω , πάντως ἀληθής εἰμί ὁ πρότασις , καί ὁ χρῆσις , ὅτι λαμβάνω αὐτός ἐκ ὑπόθεσις ὁ ἐκ ἀρχή , ἀντί ὁ ἀπό ὁ οἰκέω ἀρχή καί οἷος ἀπό κοινός ἀννοιῶν’ , ὡς καί ἄνω σαφής εἶπον περί ὁ χρῆσις ὅτι οὐ ἐρωτάω ὁ ἀποδείκνυμι , ἀλλά λαμβάνω ὁ ἕτερος μόριον ὁ ἀντίφασις πάντως ὁράω ὁμοίως δέ καί ἐπί ὁ διαλεκτική λέγω καί ὁ ὕλη καί ὁ χρῆσις · λέγω γάρ ὅτι διαλεκτικός δέ εἰμί πυνθάνομαι μέν ἐρώτησις ἀντίφασις εἴρω γάρ ὅτι πᾶς ὁ ἀντίφασις ἐρωτάω ὁ διαλεκτικός , καί διά τίς εἴρω ) , συλλογίζομαι δέ λῆψις ὁ φαίνω καί ἔνδοξος · οὖον γάρ ἐν ὁ συλλογίζομαι ὡς ἐν ὁ ἐρωτάω πᾶς ὁ ἀντίφασις λαμβάνω οὐδέ γάρ ἐνδέχομαι ) , ἀλλά ὁ ἕτερος μέρος ὅς τίθημι ὁ προσδιαλέγομαι . ὥστε ὁ χρῆσις διαφέρω ὁ ἀποδεικτικός , | ὅτι ἐκεῖνος οὐδέ ἐρωτάω . ἀλλά καί τῆ ὕλη διαφέρω · ὁ μέν γάρ ὁ ἀληθής λαμβάνω ὡς περί ὁ ἀναγκαῖος καί ἀίδιος ἔχω , ὁ δέ ὁ φαίνω καί ὁ δοκέω ὁ πολύς καί ὁ προσδιαλέγομαι · περί γάρ ὁ φαίνω καί ἔνδοξος ἔχω · οἷος ὅταν λέγω , ὡς εἴρω , ἰή ἡδονή κατά φύσις , πᾶς ὁ κατά φύσις ἀγαθός , ὁ ἡδονή ἄρα ἀγαθός · ὁ γάρ ὁ ἡδονά κατά φύσις εἰμί φαίνω μέν εἰμί καί δοκέω ὁ πολύς , οὖον πάντως δέ ἀληθής . καθάπερ , φημί , καί ἐν ὁ τόπος εἴρω ὅτι ὁ διαλεκτικός ὁ φαίνω καί ἔνδοξος λαμβάνω . λέγω δέ ἐκεῖ ὅτι ὁ ἔνδοξος πολλαχῶς λέγω , ἢ ὁ πᾶς δοκέω , καί σοφός καί οὖον σοφός , ἢ ὁ ὁ πολύς μέν δοκέω ὁ σοφός δέ οὖον δοκέω , ἢ ὁ ὁ σοφός μόνος δοκέω , ἢ ὁ ὁ ἐπιφανής ὁ σοφός ·