ammonius-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 15
ΜΙΞΙΣ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΟΝΤΟΣ EN Α ΣΧΗΜΑΤΙ . p . 33b25 Ἐὰν ἡ μὲν ὑπάρχειν ἡ δ᾿ ἐνδέχεσθαι λαμβάνηται . Μίξεως γινομένης ἐνδεχομένου καὶ ὑπάρχοντος ἐν πρώτῳ σχήματι δόγματα τοῦ Ἀριστοτέλους ταῦτα · τελείους εἶναι τοὺς ἔχοντας τὴν μείζονα ἐνδεχομένην , ἀτελεῖς δὲ τοὺς ἔχοντας τὴν ἐλάττονα ἐνδεχομένην · οὗτοι γάρ , εἰ μὲν ἡ ἐλάττων ἐνδεχομένη ἀπόφασις ᾖ , ἐνδεχομένης ἀντιστροφῆς δέονται · εἰ δὲ καταφατική , διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς δείκνυνται . δεύτερον δόγμα · εἰ μὲν ἡ μείζων ἐνδεχομένη ᾖ ἡ ὑπάρχουσα καταφατική , ἐνδεχόμενον συνάγεται τὸ ὁρισμοῦ ἠξιωμένον · εἰ δὲ ἡ μείζων τύχῃ ὑπάρχουσα ἀποφατική , οὐκέτι τὸ ὁρισθὲν ἐνδεχόμενον συνάγεται ἀλλὰ τὸ ἐξ ἡμισείας ἀναγκαῖον . τί δ’ ἐστὶν τοῦτο , ἐκεῖσε μαθησόμεθα . ἀλλ’ ἐπεὶ ἐν ταῖς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγαῖς ὑποθέμενος τὸ ἀντικείμενον τοῦ δεικνυμένου προσπλέκει τούτῳ ἄλλην ψευδῆ πρότασιν , ἢ τὸ ἐνδεχόμενον εἰς ὑπάρχον μεταλαμβάνων ἡ ἔμπαλιν , καὶ ἄδηλον τίνι ἠκολούθησε τὸ ψεῦδος συμπέρασμα , εἰ τῷ ἀντικειμένῳ τοῦ προκειμένου ἢ τῇ μεταλήψει τοῦ ἐνδεχομένου μένου καὶ ὑπάρχοντος , δείκνυσι διὰ τοῦτο ὅτι δυνατῷ δυνατὸν ἕπεται καὶ οὐδέποτε ἀδύνατον , ἵνα διὰ τοῦτο μὴ ἐπιγράψωμεν τὴν αἰτίαν τοῦ ἀδυνάτου τῇ μεταλήψει τοῦ ἐνδεχομένου καὶ τοῦ ὑπάρχοντος δυνατὴ γὰρ αὕτη · τὸ δὲ συναχθὲν ἀδύνατον · δυνατῷ δ’ ἀδύνατον οὐκ ἀκολουθεῖ ) , ἀλλὰ τῷ ἀντικειμένῳ τοῦ προκειμένου καὶ πρὸς πᾶσαν δ’ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγὴν συμβάλλεται τὸ λῆμμα τοῦτο καὶ πρὸς τὴν κατασκευὴν τοῦ ὁρισμοῦ τοῦ ἐνδεχομένου . τοῦ Α τοίνυν ὄντος ἔστω πάντως τὸ Β · καὶ ἔστω τὸ Α δυνατόν · λέγω ὅτι καὶ τὸ Β δυνατόν ἐστιν · εἰ γὰρ δυνατόν , ἔστω ἀδύνατον · ἐπεὶ οὑν τὸ Α δυνατόν , ὑποκείσθω ἐκβεβηκός · καὶ ἐπεὶ τοῦ Α ὄντος τὸ Β ἐστίν , τότε ἄρα καὶ τὸ Β ἐστίν · ἀλλὰ καὶ οὐκ ἔστιν ὡς ἀδύνατον καθ’ ἑαυτό · ὅπερ ἀδύνατον . πρὸς τὴν δεῖξιν ταύτην ἀντειπεῖν οἱ Στωικοὶ μὴ δυνάμενοι διὰ παραδειγμάτων ἀποροῦσιν οὕτως · εἰ τέθνηκε Δίων , <τέθνηκεν οὖτος> · καὶ τὸ μὲν τεθνάναι Δίωνα δυνατόν · τὸ δὲ τεθνάναι τοῦτον δεικνύμενον ὡς ζῶντα ἀδύνατον . ὅμοιον τούτῳ καὶ ‘εἰ νύξ ἐστιν , αὕτη ἡμέρα οὐκ ἔστιν · καὶ τὸ μὲν πρῶτον δυνατόν · τὸ δὲ δεύτερον ἀνύνατον᾿ . ἢ ἐπὶ πλέον τὸ ἡγούμενον τοῦ ἑπομένου · τὸ μὲν γὰρ τεθνάναι Δίωνα ἀληθές καὶ ἐπὶ παρόντος Δίωνος καὶ ἐπὶ ἀπόντος · τὸ δὲ τεθνάναι τοῦτον ἐπὶ μόνου παρόντος . λέγε οὖν ‘εἰ τέθνηκεν οὗτος , τέθνηκε Δίων’ , καὶ ἀδυνάτῳ δυνατὸν ἕπεται , ὡς καὶ ἐξ ἀδυνάτων προτάσεων ἀναγκαῖον συνάγεται , καὶ τῷ ἵππον εἶναι Σωκράτη ἕπεται τὸ καὶ ζῷον εἶναι . Ἐὰν ἡ μὲν ὑπάρχειν ἡ ὑπάρχειν ἡ δ’ ἐνδέχεσθαι . οἱ τὴν μείζονα ἐνδεχομένην ἔχοντες συλλογισμοὶ τέλειοί εἰσιν , οἱ δὲ τὴν μείζονα ὑπάρχουσαν ἀτελεῖς · ἢ γὰρ δι’ ἀντιστροφῆς δείκνυνται , ὅτε ἡ ἐλάττων ἐνδεχομένη ἀποφατική ἐστιν , ἢ δι’ ἀδυνάτου , ὅτε ἡ ἐλάττων ἐνδεχομένη καταφατική ἐστιν . καὶ οἱ στερητικοὶ τῶν συλλο - γισμῶν , τουτέστιν οἱ τὴν μείζονα ὑπάρχουσαν ἀποφατικὴν ἔχοντες , τὸ ἐξ ἡμισείας ἀναγκαῖον συνάγουσιν . εἰ δ’ ἡ μείζων ἐνδεχομένη ἢ ὑπάρχουσα καταφατική , τὸ ὁρισθὲν ἐνδεχόμενον συνάγεται . p . 34a12 Δεῖ δὲ λαμβάνειν ἐν τῇ γενέσει δυνατὸν τὸ κυρίως ἐνδεχόμενον , ἐν δετῷ ἀληθεύεσθαι τὸ ἀναγκαῖον , ἐν δὲ τῷ ὑπάρχειν τὸ ὑπάρχον . p . 34a14 Ὁσαχῶς ἄλλως λέγεται . διὰ τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ καὶ ἐπ᾿ ἴσης καὶ ἐπ’ ἔλαττον . καθόλου οὖν παντὶ δυνατῷ , ἐνδεχομένῳ , ὑπάρχοντι , ἀναγκαίῳ , δυνατὸν ἕπεται . p . 34a16 Ἔτι τὸ ὄντος τοῦ Α τὸ Β εἶναι . ἐπειδὴ δεικνὺς ὅτι δυνατῷ δυνατὸν ἕπεται ὑπέθετο τῷ Α τὸ Β ἕπεσθαι , | νῦν , φησίν , δεῖ ἄμφω τἀς προτάσεις Α νοεῖν , Β f . 238v δὲ τὸ συμπέρασμα · ἐκ δυνατῶν γὰρ δυνατόν . ἀλλ’ εἰ δυνατῷ δυνατὸν ἕπεται , πῶς ἐξ ἐνδεχομένων ἀναγκαῖον συνάγεται ; ἢ τότε οὐκ ἔστιν ὁ μέσος ὅρος αἴτιος τοῦ συμπεράσματος ἀλλ’ ἡ φύσις τῶν ἄκρων . p . 34a17 Οὐ γάρ ἐστιν οὐδὲν ἐξ ἀνάγκης ἑνός τινος ὄντος , διὰ κατηγορικοῦ συλλογισμοῦ προσυπάκουσον , ἐπεὶ ἡλίου ὑπὲρ γῆν ὄντος ἡμέρα ἐστὶν πάντως . p . 30a25 Τούτου δὲ δειχθέντος . τὴν εἰρημένην ἐν τῇ θεωρίᾳ χρείαν τοῦ λήμματος διδάσκει . p . 34a34 Διωρισμένων δὲ τούτων . μετὰ τοὺς τελείους , τουτέστιν τοὺς ἔχοντας τὴν μείζονα ἐνδεχομένην , τοὺς ἀτελεῖς διδάσκει , τουτέστιν τοὺς ἔχοντας τὴν ἐλάττονα ἐνδεχομένην , καὶ πρῶτον τοὺς δι’ ἀδυνάτου δεικνυμένους , ουτέστιν τοὺς ἔχοντας τὴν ἐλάττονα ἐνδεχομένην καταφατικήν . ὑπαρχέτω γὰρ τὸ Α παντὶ τῷ Β · τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ ἐνθεχέσθω · λέγω ὅτι τὸ Α παντὶ τῷ Γ ἐνδέχεται . εἰ γὰρ μή , ἐξ ἀνάγκης οὐ παντί · καὶ ἐπεὶ τὸ Β τῷ Γ ἐνδέχεται παντί , καὶ ὑπαρχέτω παντί · ἐπεὶ οὖν τὸ Α τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης οὐ παντί , τὸ δέ Β τῷ Γ ὑπάρχει παντί , γίνεται ὁ πέμπτος τρόπος τοῦ τρίτου σχήματος ἐκ τῆς μίξεως τοῦ ὑπάρχοντος καὶ τοῦ ἀναγκαίου , ὲν ᾦ τρόπῳ τῇ χείρονι ἕπεται τὸ συμπέρασμα · τὸ Α ἄρα τῷ Β οὐ παντὶ ὑπάρχει · ὑπόκειται δὲ καὶ παντὶ ὑπάρχειν · ὅπερ ἀδύνατον . ἐπεὶ οὖν ψεῦδος ἅμα καὶ ἀδύνατον συνῆκται , οὐ δήπου τὴν αἰτίαν αὐτοῦ ἐπιγράφομεν τῇ ΒΓ αὕτη γὰρ ψευδὴς καὶ δυνατή ) ἀλλὰ τῇ ΑΓ . οὐκοῦν εἰ ἀδύνατον τὸ Α τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης οὐ παντί , τὸ Α ἄρα τῷ Γ ἐνδέχεται παντί · ὅπερ ἔδει δεῖξαι . ἀλλ’ οὐκ ἀδύνατον , φασί , τὸ Α τῷ Β ὑπάρχειν παντὶ καὶ μὴ παντὶ ὑπάρχειν · τοιοῦτον γὰρ τὸ ὑπάρχον · ἀλλὰ ψεῦδος μόνον , ὥσπερ εἶχε καὶ ἡ ΒΓ . ἢ ἐπὶ μὲν τῆς ΒΓ τὸν χρόνον μεταβάλλομεν , ἐπὶ δὲ τῆς ΑΒ οὕ · ἀδύνατον δ’ ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ τὸ αὐτὸ τῷ αὐτῷ καὶ παντὶ καὶ οὐ παντί ὑπάρχειν . δείκνυσι δὲ τὸν τρόπον τοῦτον καὶ ἄμφω τὰς προτάσεις | μεταβαλών , τὴν μὲν ΒΓ ἐνδεχομένην εἰς ὑπάρχουσαν , τὴν δὲ ΑΒ ὑπάρχουσαν εἰς ἐνδεχομένην · δέδεικται γὰρ νῦν , ὅτε ἡ μείζων ἐνδεχομένη 7 ] , ἐνδεχόμενον τὸ συμπέρασμα . ἀλλ’ ὅσον ἐπὶ τῇ ἀγωγῇ ταύτῃ , καὶ ὅτε ἡ μείζων ὑπάρχουσα ἀποφατική ἐστιν , ἐνδεχόμενον συνάγεται . τί δὲ κωλύει καὶ νῦν τῷ κατὰ παντὸς χρήσασθαι καὶ τέλειον ποιεῖν τὸν συλλογισμόν ; εἰ γὰρ ὅτι οὔπω γέγονεν μέρος τὸ Γ τοῦ Β , ἀλλὰ καὶ πάλαι οὔπω μέρος ἦν τὸ Β τοῦ Α . p . 34b3 Ποιῆσαι τὸ ἀδύνατον . οὐκ ἔστιν αὕτη κυρίως κυρίως εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγή · οὐ γὰρ μέρος γέγονε τοῦ συλλογισμοῦ ἡ ὑπόθεσις τοῦ ἀντικειμένου · καὶ οὕτως ἔστιν πᾶσαν ἐπ’ εὐθείας δεῖξιν εἰς ἀδύνατον λέγειν . p . 34b7 Δεῖ δὲ λαμβάνειν . οὐ δεῖ τὴν ὑπάρχουσαν πρότασιν , φησίν , ἐξ ὑποθέσεως ἀληθεύειν , οἷον ἄνθρωπος παντὶ κινουμένῳ ὑπαρχόντως ( τοῦτο γὰρ ἀληθές , ἔστ’ ἂν μόνοι ἄνθρωποι κινῶνται ) , ἐπεὶ οὐκ ἔστι συλλογισμός · συνάγεται γὰρ καὶ τὸ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης καὶ τὸ παντὶ ἐξ ἀνάγκης , ὡς διὰ τῶν ὅρων ἀπέδειξεν . οὐ προσιέμεθα δὲ τὴν ἐξήγησιν ταύτην · οἶδε γὰρ ὁ Ἀριστοτέλης διαφορὰν ὑπάρχοντος καὶ ἀναγκαίου . ἕτεροι τὸ αὐτὸ ἐξηγοῦνται οὕτως · οὐ δεῖ τὸ ἀληθὲς τῆς ὑπαρχούσης τῷ χρόνῳ ὁρίζεσθαι τῆς ἐνδεχομένης καὶ ἀληθεύειν τὴν ὑπάρχουσαν , ἔστ’ ἄν ἡ ἐνδεχομένη μὴ γένηται ὑπάρχουσα , ὥσπερ νῦν · ἄνθρωπος γὰρ παντὶ κινουμένῳ ὑπάρχει , ἔστ’ ἄν ἐνδέχηται κινούμενον παντὶ ἵππῳ · εἰ δὲ καὶ κινούμενον παντὶ ἵππῳ ὑπάρχει , οὐκέτι ἄνθρωπος παντὶ κινουμένῳ . οὐ δεῖ δὲ τὸ ἀληθὲς τῆς ὑπαρχούσης τῷ χρόνῳ τῆς ἐνδεχομένης κρίνεσθαι , ἐπεὶ οὐκ ἔστι συλλογισμός · καὶ γὰρ τὸ οὐδενὶ καὶ τὸ παντὶ ἐξ ἀνάγκης συνάγεται . καὶ διὰ τοῦτο καὶ προσεχῶς ἔλεγεν ὁ Ἀριστοτέλης ὅτι ἄτοπον τὸ αὐτὸ τῷ αὐτῷ καὶ παντὶ ὑπάρχειν πρὸ τῆς ἐκβάσεως τοῦ ἐνδεχομένου καὶ οὐ παντὶ μετὰ τὴν ἔκβασιν ἐνδεχομένου . οὐδὲ ταύτην προσιέμεθα τὴν ἐξήγησιν · οἱ γὰρ ἐν τῇ λέξει δεύτεροι ὅροι οὐ συνᾴδουσιν αὐτῇ · οὐδὲ γὰρ ἐν αὐτοῖς τὸ ἀληθὲς τῆς ὑπαρχούσης τῷ χρόνῳ τῆς ἐνδεχομένης κρίνεται . μήποτε οὑν τὸ λεγόμενόν ἐστιν , ὅτι δεῖ ἐν τῇ ὑπαρχούσῃ προτάσει τὸ κατηγορούμενον πεφυκέναι ὅλῳ τῷ ὑποκειμένῳ ὑπάρχειν , οἷον περιπατοῦν παντὶ ἀνθρώπῳ , ἵνα πρὸς μόνον τὸ ἐκβεβηκέναι ὑποθέσεως δεώμεθα , οὐχὶ δὲ καὶ πρὸς τὸ ὑπάρχειν , ὡς ἐπὶ τοῦ ἄνθρωπος παντὶ κινουμένῳ ἢ ζῷον παντὶ κινουμένῳ . τούτων προσληφθέντων τὸ Α οὐδενὶ τῷ Β ὑπαρχόντως , τὸ Β παντὶ τῷ Γ ἐνδεχομένως · λέγω ὅτι τὸ Α οὐδενὶ τῷ Γ ἐνδεχομένως . εἰ γὰρ τοῦτο ψεῦδος , τὸ Α τῷ Γ ἀνάγκη τινί · καὶ ἐπεὶ τὸ Β τῷ Γ ἐνδεχομένως παντί , μὴ μενέτω ἐνδεχομένη ἡ ΒΓ πρότασις ( οὔπω γὰρ ἴσμεν τὴν μῖξιν ἀναγκαίου καὶ ἐνδεχομένου ) , | ἀλλὰ γινέσθω ὑπάρχουσα διὰ τὸν ὁρισμὸν τοῦ ἐνδεχομένου · ἐπεὶ οὖν τὸ Α τῷ Γ ἀνάγκη τινί , τὸ δέ Β τῷ Γ ὑπάρχει παντί , ἐν τρίτῳ ἄρα σχήματι , ἐν ᾦ τῇ μὴ ἀντιστρεφομένῃ ἕπεται τὸ συμπέρασμα δι’ ἀντιστροφῆς τῆς ἀποδείξεως γινομένης , τὸ Α τῷ Β ὑπάρχει τινί · ἀλλὰ καὶ οὐδενί · ὅπερ ἀδύνατον · οὐκ ἄρα τὸ Α τῷ Γ ἀνάγκη τινί · ἐνδέχεται ἄρα οὐδενί · ὅπερ προέκειτο δεῖξαι . πλήν , φησίν , οὑ τό διορισθὲν ἐνδεχόμενον συνάγεται ἀλλὰ τὸ ἐξ ἡμισείας ἐνδεχόμενον καὶ τὸ ἐξ ἡμισείας ἀναγκαῖον , ὅπερ καλεῖ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης διὰ τὸ ἀληθεύεσθαι καὶ κατὰ τοῦ ἐξ ἀνάγκης οὐδενὶ καὶ κατὰ τοῦ ἐνδέχεσθαι μηδενί . ἡ γὰρ ἐνδέχεται οὐδενί , φησίν , συναληθεύει τῇ ἐνδέχεται παντί · καὶ τῇ μὲν ἐνδέχεται οὐδενὶ ἀντίκειται ἡ ἐξ ἀνάγκης τινί , τῇ δ’ ἐνδέχεται παντὶ ἡ ἐξ ἀνάγκης οὐ παντί · ὥστε καὶ τῇ ἐνδέχεται οὐδενὶ ἄμφω ἅμα ἀντιφατικῶς μάχονται , δι’ αὐτὴν μὲν τὴν ἐνδέχεται οὐδενὶ ἡ ἐξ ἀνάγκης τινί , διὰ δὲ τὴν ἐνδέχεται παντὶ ἡ ἐξ ἀνάγκης οὐ παντί · καὶ γὰρ οὐκ ἀληθὲς ἢ ἐνδέχεται οὐδενὶ ἢ ἐξ ἀνάγκης τινί , ἐπειδὴ ψευδῆ ἀμφότερα κατὰ τοῦ πάντα ἄνθρωπον πτερωτὸν εἶναι . δεῖ οὖν τὸν μέλλοντα εἰσαγαγεῖν τὸ ἐνδέχεται μηδενὶ ἄμφω τὰ ἀντικείμενα ἀνελεῖν , τὸ ἐξ ἀνάγκης τινὶ καὶ τὸ ἐξ ἀνάγκης οὐ παντί . νῦν δὲ τῷ ἐξ ἀνάγκης οὐ παντὶ οὐδὲν ἕπεται ἄτοπον · καὶ γὰρ ὁ πέμπτος τρόπος τοῦ τρίτου σχήματος , ἐν ᾦ τῇ χείρονι ἕπεται τὸ συμπέρασμα · καὶ διὰ τοῦτο τὸ Α τῷ Β ὑπάρχει οὐ παντί · ἦν δὲ καὶ οὐδενὶ ὑπάρχον · καὶ οὐδὲν ἄτοπον , ἀλλᾶ καὶ ἀναγκαῖον . ἐπεὶ οὖν μόνον τὸ ἀνάγκη τινὶ ἀνῄρηται , οὐχὶ δὲ καὶ τὸ ἀνάγκη οὐ παντί , ἅπερ ἄμφω ἀντίκεινται τῷ ἐνδέχεται μηδενί , ἐξ ἡμισείας τὸ ἐνδεχόμενον ἀνῄρηται καὶ τὸ ἀναγκαῖον · καὶ διὰ τοῦτο <τὸ> συναγόμενον ἐξ ἡμισείας ἐστὶν ἐνδεχόμενον καὶ ἀναγκαῖον , ὅπερ καλεῖ ἐξ ἀνάγκης ὡς τοῦ τινὶ ἀνῃρημένου καὶ ὡς τοῦ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης φερομένου καὶ κατὰ τοῦ ἐξ ἀνάγκης οὐδενὶ καὶ κατὰ τοῦ ἐνδέχεται μηδενί . οὐκ ἄρα | καλῶς λαμβάνονται αἱ ἀντιφάσεις ἐν τῇ πραγματείᾳ ταύτῃ ἀντιτιθέντων ἡμῶν τρόπον τρόπῳ , ποσόν ποσῷ , ποιὸν ποιῷ · τῇ γὰρ ἐνδέχεται οὐδενὶ οὐ μόνη ἀντιφάσκει ἡ ἀνάγκη τινὶ ἀλλὰ μετὰ τῆς ἀνάγκη οὐ παντί · καὶ αἱ δύο ἅμα ὡς μία , ἡ ἐνδέχεται παντὶ καὶ ἡ ἐνδέχεται οὐδενί , ταῖς δύο ἄμα ὡς μιᾷ ἀντιφάσκουσι , τῇ ἀνάγκη τινὶ καὶ τῇ ἀνάγκη οὐ παντί . οὐ γὰρ πᾶν ἣ ἐνδέχεται οὐδενὶ ἡ ἀνάγκη τινί · ἐπὶ γὰρ τοῦ πᾶς ἄνθρωπος πτερωτός ψεῦδος καὶ τὸ ἐνδέχεται οὐδενί ἀναγκαίως γὰρ ὁ ἄνθρωπος οὐ πτερωτός ) καὶ τὸ ἀνάγκη τινί . ὁμοίως οὐ πᾶν ἡ ἐνδέχεται παντὶ ἣ ἀνάγκη οὐ παντί · ἄμφω γὰρ ψευδῆ ἐπὶ τοῦ πᾶς ἄνθρωπος ζῷον . ἐνδέχεται οὐδενί ( ?? ) ἀνάγκη οὐδενί ( ?? ) ἐνδέχεται τινί ( ?? ) ἀνάγκη τινί ( ?? ) ἐνδέχεται παντί ( ?? ) ἀνάγκη τινί ( ?? ) ἐνδέχεται οὐ παντί ( ?? ) ἀνάγκη οὐ παντί . ) p . 34 b 28 Αὕτη γὰρ ἡ ἀντίφασις . ἀντιφάσκει γὰρ τῷ ἐξ ἀνάγκης τινὶ τὸ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης · οὐ γὰρ δι’ ἀδυνάτου εἰσάγει τὸ ἀντικείμενον τῷ ἀναιρουμένῳ . p . 34b32 Ἔστω γὰρ γὰρ τὸ μὲν Α . οὐ καλῶς εἰλημμένοι εἰσὶν οἱ ὅροι · ἀναγκαίως γὰρ ὁ κόραξ , οὐχὶ δὲ ὑπαρχόντως οὐδενὶ διανοουμένῳ ὑπάρχει · καὶ ἡ ἐπιστήμη ἀναγκαίως καίως οὐκ ἔστιν κινούμενον , εἰ μὴ ἄρα τὴν ἐπιστήμην ὡς ἐπιστήμονα λάβωμεν . καὶ μάλιστα διὰ τὸ πρῶτον ἔγκλημα ἐπάγει ληπτέον δὲ βέλτιον τοὺς ὅρους · οἷον λευκὸν παντὶ κύκνῳ ἐξ ἀνάγκης διὰ μέσου τοῦ κινουμένου , καὶ λευκὸν οὐδενὶ κόρακι ἐξ ἀνάγκης διὰ μέσου τοῦ αὐτοῦ . p . 35a19 Ὅπερ ἐστὶν ἀληθές . καίτοι ψεῦδός ἐστιν , εἰ καὶ δυνατόν , τὸ ἐνδέχεται ὑπάρχον ὑποθέσθαι . ὅπερ οὑν ἀληθές ἐστιν δυνάμει , εἰ καὶ μὴ ἐνεργείᾳ . p . 35a23 ἄθροι δὲ κοινοί . καὶ νῦν ληπτέον βέλτιον τοὺς ὅρους · ἀναγκαίως τὸ κινούμενον . p . 35a25 Ὅτι ἐπὶ τῶν ἐξ ἀμφοτέρων καθόλου τῆς ἐλάττονος ἐνδεχομένης οὔσης 5 ἀεὶ γίνεται συλλογισμός . p . 35a28 Πλὴν ὁτὲ μὲν ἐ.ξ αὐτῶν . καίτοι πάντες ἀτελεῖς εἰσιν οἱ ἔχοντες τὴν ἐλάττονα ἐνδεχομένην . ἐξ αὐτῶν οὖν οὐχ ὡς τέλειοι ἀλλ’ ὡς δεόμενοι τῆς κατὰ τὸ ποιὸν μεταβάσεως . εἰ μὲν ἡ ἐλάττων καταφατική , δι’ ἀδυνάτου , εἰ δὲ ἀποφατική , πρότερον δι’ ἀντιστροφῆς πέφυκε γὰρ τὸ ἐνδεχόμενον καὶ ὑπάρχειν καὶ μὴ ὑπάρχειν ) , εἶτα δι’ ἀδυνάτου , ἐπειδὴ καὶ ὁ καταφατικὸς συλλογισμός , ᾧ χρώμεθα . p . 35a30 Ἐὰν δὲ τὸ μὲν καθόλου τὸ δ᾿ ἐν μέρει . οἱ ἔχοντες τὴν μείζονα καθόλου ἐνδεχομένην τὴν δ’ ἐλάττονα μερικὴν ὑπάρχουσαν καταφατικὴν τέλειοί εἰσιν · διὰ γὰρ τοῦ κατὰ παντὸς καὶ κατὰ μηδενὸς δείκνυνται · καὶ τὸ κυρίως ἐνδεχόμενον συνάγουσι . p . 35a35 Ἐὰν δὲ καθόλου μέν . οἱ ἔχοντες τὴν μείζονα καθόλου ὑπάρχουσαν τὴν δ’ ἐλάττονα μερικὴν ἐνδεχομένην ἀτελεῖς εἰσιν · εἰ μὲν γὰρ ἡ ἐλάττων καταφατικὴ ᾖ , δι’ ἀδυνάτου δείκνυνται · εἰ δὲ ἀποφατική , πρῶτον δέονται τῆς ἀντιστροφῆς , εἶτά δι’ ἀδυνάτου . τὸ γὰρ οἱ δὲ δι’ ἀντισττροφῆς τῷ ‘οἱ δὲ καὶ δι’ ἀντιστροφῆς καὶ ὡς ἐπὶ τοῦ καθόλου . καὶ εἰ ἡ μείζων ὑπάρχουσα ἀποφατικὴ ᾗ , τὸ ἐξ ἡμισείας ἀναγκαῖον καὶ ἐνδεχόμενον συνάγεται καὶ νῦν , x003E ; δὲ ὑπάρχουσα καταφατική , τὸ κυρίως ἐνδε - χόμενον . p . 35b2 Ἔσται δὲ συλλογισμὸς δι᾿ ἀντιστροφῆς . εἰ μὲν ἡ ἐλάττων ἐνδεχομένη μερικὴ ἀποφατικὴ ᾗ , ἔσται συλλογισμός · δύναται γὰρ μεταβάλλειν εἰς κατάφασιν · εἰ δὲ ὑπάρχουσα μερικὴ ἀποφατικὴ ᾖ , οὐκ ἔστι συλλογισμός · τὸ γὰρ οὐ παντὶ ἀληθεύει καὶ ἐπὶ τοῦ οὐδενί · τῆς δ’ ἐλάττονος ὑπαρχούσης καθόλου ἀποφατικῆς οὔσης δέδεικται ὅτι οὐ γίνεται συλλογισμός . p . 35b9 Ὅροι τοῦ μέν . ληπτέον καὶ νῦν βέλτιον τοὺς ὅρους · λευκὸν γὰρ τινὶ ζῴῳ ἐξ ἀνάγκης καὶ ἐξ ἀνάγκης οὑ παντὶ ζῴῳ · καὶ ζῷον ἐξ ἀνάγκης οὐδεμιᾷ κινήσει ἡ πίττῃ . εἰσὶν οὖν οἱ ὑγιεῖς ὅροι τοῦ παντὶ ἐξ ἀνάγκης κ·ινούμενον , λευκόν , βαδίζον , τοῦ μηδενὶ ἐξ ἀνάγκης κινούμενον , λευκόν , ἑστός . p . 35b15 Εἴτε ἐνδέχεσθαι λαμβάνουσαι|εἴτε ὑπάρχειν εἴτε ἐναλλάξ μόνον τὸ τρίτον οἰκεῖον τοῖς παροῦσι λόγοις , ἀλλ’ ὡς φιλοκαθόλου καὶ τὰ πρῶτα δύο παρελάβομεν . p . 35b20 Φανερὸν ὅτι τοῦ μὲν πρὸς τὸ μεῖζον ἄκρον καθόλου τεθέντος ἀεὶ ἀεὶ γίνεται συλλογισμός τί οὖν , κἂν ἐλάττων ὑπάρχουσα ἀνποφατικὴ ᾖ ; ἡ τῆς ἐλάττονος καταφατικῆς οὔσης , τῆς δὲ μείζονος καταφατικῆς <ἢ ἀποφατικῆς ) τῆς δὲ μείζονος καθόλου , ἀεὶ γίνεται συλλογισμός , ὡς ἄν ἔχῃ τὸ ὑπάρχον καὶ ἐνδε - της οε μ . χόμενον ἐν τῇ τάξει .
Lemmas: μίξις ενδεχόμενος ΚΑΙ ὑπάρχω EN Α σχῆμα . p . 33b25 ἐάν ὁ μέν ὑπάρχω ὁ δέ ἐνδέχομαι λαμβάνω . μίξις γίγνομαι ἐνδέχομαι καί ὑπάρχω ἐν πρῶτος σχῆμα δόγμα ὁ Ἀριστοτέλης οὗτος · τέλειος εἰμί ὁ ἔχω ὁ μείζων ἐνδέχομαι , ἀτελής δέ ὁ ἔχω ὁ μικρός ἐνδέχομαι · οὗτος γάρ , εἰμί μέν ὁ μικρός ἐνδέχομαι ἀπόφασις εἰμί , ἐνδέχομαι ἀντιστροφή δήω · εἰμί δέ καταφατικός , διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή δείκνυμι . δύο δόγμα · εἰμί μέν ὁ μείζων ἐνδέχομαι εἰμί ὁ ὑπάρχω καταφατικός , ἐνδέχομαι συνάγω ὁ ὁρισμός ἀξιόω · εἰμί δέ ὁ μείζων τυγχάνω ὑπάρχω ἀποφατικός , οὐκέτι ὁ ὁρίζω ἐνδέχομαι συνάγω ἀλλά ὁ ἐκ ἥμισυς ἀναγκαῖος . τίς δέ εἰμί οὗτος , ἐκεῖσε μανθάνω . ἀλλά ἐπεί ἐν ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή ὑποτίθημι ὁ ἀντίκειμαι ὁ δείκνυμι προσπλέκω οὗτος ἄλλος ψευδής πρότασις , ἢ ὁ ἐνδέχομαι εἰς ὑπάρχω μεταλαμβάνω ὁ ἔμπαλιν , καί ἄδηλος τίς ἀκολουθέω ὁ ψεῦδος συμπέρασμα , εἰμί ὁ ἀντίκειμαι ὁ πρόκειμαι ἢ ὁ μεταλαμβάνω ὁ ἐνδέχομαι μένω καί ὑπάρχω , δείκνυμι διά οὗτος ὅτι δυνατός δυνατός ἕπω καί οὐδέποτε ἀδύνατος , ἵνα διά οὗτος μή ἐπιγράφω ὁ αἴτιος ὁ ἀδύνατος ὁ μεταλαμβάνω ὁ ἐνδέχομαι καί ὁ ὑπάρχω δυνατός γάρ οὗτος · ὁ δέ συνάγω ἀδύνατος · δυνατός δέ ἀδύνατος οὐ ἀκολουθέω ) , ἀλλά ὁ ἀντίκειμαι ὁ πρόκειμαι καί πρός πᾶς δέ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή συμβάλλω ὁ λῆμμα οὗτος καί πρός ὁ κατασκευή ὁ ὁρισμός ὁ ἐνδέχομαι . ὁ Α τοίνυν εἰμί ἵστημι πάντως ὁ Β · καί ἵστημι ὁ Α δυνατός · λέγω ὅτι καί ὁ Β δυνατός εἰμί · εἰμί γάρ δυνατός , ἵστημι ἀδύνατος · ἐπεί ἐν ὁ Α δυνατός , ὑπόκειμαι ἐκβαίνω · καί ἐπεί ὁ Α εἰμί ὁ Β εἰμί , τότε ἄρα καί ὁ Β εἰμί · ἀλλά καί οὐ εἰμί ὡς ἀδύνατος κατά ἑαυτοῦ · ὅσπερ ἀδύνατος . πρός ὁ δεῖξις οὗτος ἀντιλέγω ὁ στωϊκός μή δύναμαι διά παράδειγμα ἀπορέω οὕτως · εἰμί θνῄσκω Δίων , θνῄσκω οὗτος · καί ὁ μέν θνήσκω Δίων δυνατός · ὁ δέ θνήσκω οὗτος δείκνυμι ὡς ζῶ ἀδύνατος . ὅμοιος οὗτος καί ἰάομαι νύξ εἰμί , οὗτος ἡμέρα οὐ εἰμί · καί ὁ μέν πρῶτος δυνατός · ὁ δέ δύο ἀνύω . ἢ ἐπί πλέω ὁ ἡγέομαι ὁ ἕπομαι · ὁ μέν γάρ θνήσκω Δίων ἀληθής καί ἐπί πάρειμι Δίων καί ἐπί ἄπειμι · ὁ δέ θνήσκω οὗτος ἐπί μόνος πάρειμι . λέγω οὖν ἰάομαι θνῄσκω οὗτος , θνῄσκω Δίων , καί ἀδύνατος δυνατός ἕπω , ὡς καί ἐκ ἀδύνατος πρότασις ἀναγκαῖος συνάγω , καί ὁ ἵππος εἰμί Σωκράτης ἕπω ὁ καί ζῷον εἰμί . ἐάν ὁ μέν ὑπάρχω ὁ ὑπάρχω ὁ δέ ἐνδέχομαι . ὁ ὁ μείζων ἐνδέχομαι ἔχω συλλογισμός τέλειος εἰμί , ὁ δέ ὁ μείζων ὑπάρχω ἀτελής · ἢ γάρ διά ἀντιστροφή δείκνυμι , ὅτε ὁ μικρός ἐνδέχομαι ἀποφατικός εἰμί , ἢ διά ἀδύνατος , ὅτε ὁ μικρός ἐνδέχομαι καταφατικός εἰμί . καί ὁ στερητικός ὁ Συλλός - γισμαω , τουτέστιν ὁ ὁ μείζων ὑπάρχω ἀποφατικός ἔχω , ὁ ἐκ ἥμισυς ἀναγκαῖος συνάγω . εἰμί δέ ὁ μείζων ἐνδέχομαι ἢ ὑπάρχω καταφατικός , ὁ ὁρίζω ἐνδέχομαι συνάγω . p . 34a12 Δεύς δέ λαμβάνω ἐν ὁ γένεσις δυνατός ὁ κύριος ἐνδέχομαι , ἐν δετός ἀληθεύω ὁ ἀναγκαῖος , ἐν δέ ὁ ὑπάρχω ὁ ὑπάρχω . p . 34a14 ὁσαχῶς ἄλλως λέγω . διά ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς καί ἐπί ἴσος καί ἐπί μικρός . καθόλου οὖν πᾶς δυνατός , ἐνδέχομαι , ὑπάρχω , ἀναγκαῖος , δυνατός ἕπω . p . 34a16 ἔτι ὁ εἰμί ὁ Α ὁ Β εἰμί . ἐπεί δείκνυμι ὅτι δυνατός δυνατός ἕπω ὑποτίθημι ὁ Α ὁ Β ἕπω , | νῦν , φημί , δεῖ ἄμφω εἰς πρότασις Α νοέω , Β f . 238v δέ ὁ συμπέρασμα · ἐκ δυνατός γάρ δυνατός . ἀλλά εἰμί δυνατός δυνατός ἕπω , πῶς ἐκ ἐνδέχομαι ἀναγκαῖος συνάγω ; ἢ τότε οὐ εἰμί ὁ μέσος ὅρος αἴτιος ὁ συμπέρασμα ἀλλά ὁ φύσις ὁ ἄκρος . p . 34a17 οὖον γάρ εἰμί οὐδείς ἐκ ἀνάγκη εἷς τις εἰμί , διά κατηγορικός συλλογισμός προσυπακούω , ἐπεί ἥλιος ὑπέρ γῆ εἰμί ἡμέρα εἰμί πάντως . p . 30a25 οὗτος δέ δείκνυμι . ὁ εἴρω ἐν ὁ θεωρία χρεία ὁ λῆμμα διδάσκω . p . 34a34 διορίζω δέ οὗτος . μετά ὁ τέλειος , τουτέστιν ὁ ἔχω ὁ μείζων ἐνδέχομαι , ὁ ἀτελής διδάσκω , τουτέστιν ὁ ἔχω ὁ μικρός ἐνδέχομαι , καί πρῶτος ὁ διά ἀδύνατος δείκνυμι , ουτέστιν ὁ ἔχω ὁ μικρός ἐνδέχομαι καταφατικός . ὑπάρχω γάρ ὁ Α πᾶς ὁ Β · ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ ἐντίκτω · λέγω ὅτι ὁ Α πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι . εἰμί γάρ μή , ἐκ ἀνάγκη οὖον πᾶς · καί ἐπεί ὁ Β ὁ Γ ἐνδέχομαι πᾶς , καί ὑπάρχω πᾶς · ἐπεί οὖν ὁ Α ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη οὖον πᾶς , ὁ δέ Β ὁ Γ ὑπάρχω πᾶς , γίγνομαι ὁ πέμπτος τρόπος ὁ τρίτος σχῆμα ἐκ ὁ μίξις ὁ ὑπάρχω καί ὁ ἀναγκαῖος , εἰμί οἶς τρόπος ὁ χείρων ἕπω ὁ συμπέρασμα · ὁ Α ἄρα ὁ Β οὖον πᾶς ὑπάρχω · ὑπόκειμαι δέ καί πᾶς ὑπάρχω · ὅσπερ ἀδύνατος . ἐπεί οὖν ψεῦδος ἅμα καί ἀδύνατος συνάγω , οὖον δήπου ὁ αἴτιος αὐτός ἐπιγράφω ὁ ΒΓ οὗτος γάρ ψευδής καί δυνατός ) ἀλλά ὁ ΑΓ . οὐκοῦν εἰμί ἀδύνατος ὁ Α ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη οὖον πᾶς , ὁ Α ἄρα ὁ Γ ἐνδέχομαι πᾶς · ὅσπερ ἐσθίω δείκνυμι . ἀλλά οὐ ἀδύνατος , φημί , ὁ Α ὁ Β ὑπάρχω πᾶς καί μή πᾶς ὑπάρχω · τοιοῦτος γάρ ὁ ὑπάρχω · ἀλλά ψεῦδος μόνος , ὥσπερ ἔχω καί ὁ ΒΓ . ἢ ἐπί μέν ὁ ΒΓ ὁ χρόνος μεταβάλλω , ἐπί δέ ὁ ΑΒ ἕ · ἀδύνατος δέ ἐν ὁ αὐτός χρόνος ὁ αὐτός ὁ αὐτός καί πᾶς καί οὖον πᾶς ὑπάρχω . δείκνυμι δέ ὁ τρόπος οὗτος καί ἄμφω ὁ πρότασις | μεταβάλλω , ὁ μέν ΒΓ ἐνδέχομαι εἰς ὑπάρχω , ὁ δέ ΑΒ ὑπάρχω εἰς ἐνδέχομαι · δείκνυμι γάρ νῦν , ὅτε ὁ μείζων ἐνδέχομαι 7 ] , ἐνδέχομαι ὁ συμπέρασμα . ἀλλά ὅσος ἐπί ὁ ἀγωγή οὗτος , καί ὅτε ὁ μείζων ὑπάρχω ἀποφατικός εἰμί , ἐνδέχομαι συνάγω . τίς δέ κωλύω καί νῦν ὁ κατά πᾶς χράω καί τέλειος ποιέω ὁ συλλογισμός ; εἰμί γάρ ὅτι οὔπω γίγνομαι μέρος ὁ Γ ὁ Β , ἀλλά καί πάλαι οὔπω μέρος εἰμί ὁ Β ὁ Α . p . 34b3 ποιέω ὁ ἀδύνατος . οὐ εἰμί οὗτος κύριος κύριος εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή · οὖον γάρ μέρος γίγνομαι ὁ συλλογισμός ὁ ὑπόθεσις ὁ ἀντίκειμαι · καί οὕτως εἰμί πᾶς ἐπί εὐθύς δεῖξις εἰς ἀδύνατος λέγω . p . 34b7 Δεύς δέ λαμβάνω . οὖον δεῖ ὁ ὑπάρχω πρότασις , φημί , ἐκ ὑπόθεσις ἀληθεύω , οἷος ἄνθρωπος πᾶς κινέω ὑπάρχω ( οὗτος γάρ ἀληθής , ἔστω εἄν μόνος ἄνθρωπος κινέω ) , ἐπεί οὐ εἰμί συλλογισμός · συνάγω γάρ καί ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη καί ὁ πᾶς ἐκ ἀνάγκη , ὡς διά ὁ ὁράω ἀποδείκνυμι . οὖον προσίημι δέ ὁ ἐξήγησις οὗτος · οἶδα γάρ ὁ Ἀριστοτέλης διαφορά ὑπάρχω καί ἀναγκαῖος . ἕτερος ὁ αὐτός ἐξηγέομαι οὕτως · οὖον δεῖ ὁ ἀληθής ὁ ὑπάρχω ὁ χρόνος ὁρίζω ὁ ἐνδέχομαι καί ἀληθεύω ὁ ὑπάρχω , ἔστω ἄν ὁ ἐνδέχομαι μή γίγνομαι ὑπάρχω , ὥσπερ νῦν · ἄνθρωπος γάρ πᾶς κινέω ὑπάρχω , ἔστω ἄν ἐνδέχομαι κινέω πᾶς ἵππος · εἰμί δέ καί κινέω πᾶς ἵππος ὑπάρχω , οὐκέτι ἄνθρωπος πᾶς κινέω . οὖον δεῖ δέ ὁ ἀληθής ὁ ὑπάρχω ὁ χρόνος ὁ ἐνδέχομαι κρίνω , ἐπεί οὐ εἰμί συλλογισμός · καί γάρ ὁ οὐδείς καί ὁ πᾶς ἐκ ἀνάγκη συνάγω . καί διά οὗτος καί προσεχῶς λέγω ὁ Ἀριστοτέλης ὅτι ἄτοπος ὁ αὐτός ὁ αὐτός καί πᾶς ὑπάρχω πρό ὁ ἔκβασις ὁ ἐνδέχομαι καί οὖον πᾶς μετά ὁ ἔκβασις ἐνδέχομαι . οὐδέ οὗτος προσίημι ὁ ἐξήγησις · ὁ γάρ ἐν ὁ λέγω δύο ὅρος οὖον συνᾴδω αὐτός · οὐδέ γάρ ἐν αὐτός ὁ ἀληθής ὁ ὑπάρχω ὁ χρόνος ὁ ἐνδέχομαι κρίνω . μήποτε ἐν ὁ λέγω εἰμί , ὅτι δεῖ ἐν ὁ ὑπάρχω πρότασις ὁ κατηγορέω φύω ὅλος ὁ ὑπόκειμαι ὑπάρχω , οἷος περιπατέω πᾶς ἄνθρωπος , ἵνα πρός μόνος ὁ ἐκβαίνω ὑπόθεσις δήω , οὐ δέ καί πρός ὁ ὑπάρχω , ὡς ἐπί ὁ ἄνθρωπος πᾶς κινέω ἢ ζῷον πᾶς κινέω . οὗτος προσλαμβάνω ὁ Α οὐδείς ὁ Β ὑπάρχω , ὁ Β πᾶς ὁ Γ ἐνδεχομένως · λέγω ὅτι ὁ Α οὐδείς ὁ Γ ἐνδεχομένως . εἰμί γάρ οὗτος ψεῦδος , ὁ Α ὁ Γ ἀνάγκη τις · καί ἐπεί ὁ Β ὁ Γ ἐνδεχομένως πᾶς , μή μένω ἐνδέχομαι ὁ ΒΓ πρότασις ( οὔπω γάρ οἶδα ὁ μῖξις ἀναγκαῖος καί ἐνδέχομαι ) , | ἀλλά γίγνομαι ὑπάρχω διά ὁ ὁρισμός ὁ ἐνδέχομαι · ἐπεί οὖν ὁ Α ὁ Γ ἀνάγκη τις , ὁ δέ Β ὁ Γ ὑπάρχω πᾶς , ἐν τρίτος ἄρα σχῆμα , ἐν οἶς ὁ μή ἀντιστρέφω ἕπω ὁ συμπέρασμα διά ἀντιστροφή ὁ ἀπόδειξις γίγνομαι , ὁ Α ὁ Β ὑπάρχω τις · ἀλλά καί οὐδείς · ὅσπερ ἀδύνατος · οὐ ἄρα ὁ Α ὁ Γ ἀνάγκη τις · ἐνδέχομαι ἄρα οὐδείς · ὅσπερ πρόκειμαι δείκνυμι . πλήν , φημί , ὅς ὁ διορίζω ἐνδέχομαι συνάγω ἀλλά ὁ ἐκ ἥμισυς ἐνδέχομαι καί ὁ ἐκ ἥμισυς ἀναγκαῖος , ὅσπερ καλέω οὐδείς ἐκ ἀνάγκη διά ὁ ἀληθεύω καί κατά ὁ ἐκ ἀνάγκη οὐδείς καί κατά ὁ ἐνδέχομαι μηδείς . ὁ γάρ ἐνδέχομαι οὐδείς , φημί , συναληθεύω ὁ ἐνδέχομαι πᾶς · καί ὁ μέν ἐνδέχομαι οὐδείς ἀντίκειμαι ὁ ἐκ ἀνάγκη τις , ὁ δέ ἐνδέχομαι πᾶς ὁ ἐκ ἀνάγκη οὖον πᾶς · ὥστε καί ὁ ἐνδέχομαι οὐδείς ἄμφω ἅμα ἀντιφατικός μάχομαι , διά αὐτός μέν ὁ ἐνδέχομαι οὐδείς ὁ ἐκ ἀνάγκη τις , διά δέ ὁ ἐνδέχομαι πᾶς ὁ ἐκ ἀνάγκη οὖον πᾶς · καί γάρ οὐ ἀληθής ἢ ἐνδέχομαι οὐδείς ἢ ἐκ ἀνάγκη τις , ἐπεί ψευδής ἀμφότερος κατά ὁ πᾶς ἄνθρωπος πτερωτός εἰμί . δεῖ οὖν ὁ μέλλω εἰσάγω ὁ ἐνδέχομαι μηδείς ἄμφω ὁ ἀντίκειμαι ἀναιρέω , ὁ ἐκ ἀνάγκη τις καί ὁ ἐκ ἀνάγκη οὖον πᾶς . νῦν δέ ὁ ἐκ ἀνάγκη οὖον πᾶς οὐδείς ἕπω ἄτοπος · καί γάρ ὁ πέμπτος τρόπος ὁ τρίτος σχῆμα , ἐν οἶς ὁ χείρων ἕπω ὁ συμπέρασμα · καί διά οὗτος ὁ Α ὁ Β ὑπάρχω οὖον πᾶς · εἰμί δέ καί οὐδείς ὑπάρχω · καί οὐδείς ἄτοπος , Ἀλλᾶ καί ἀναγκαῖος . ἐπεί οὖν μόνος ὁ ἀνάγκη τις ἀναιρέω , οὐ δέ καί ὁ ἀνάγκη οὖον πᾶς , ὅσπερ ἄμφω ἀντίκειμαι ὁ ἐνδέχομαι μηδείς , ἐκ ἥμισυς ὁ ἐνδέχομαι ἀναιρέω καί ὁ ἀναγκαῖος · καί διά οὗτος ὅς συνάγω ἐκ ἥμισυς εἰμί ἐνδέχομαι καί ἀναγκαῖος , ὅσπερ καλέω ἐκ ἀνάγκη ὡς ὁ τις ἀναιρέω καί ὡς ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη φέρω καί κατά ὁ ἐκ ἀνάγκη οὐδείς καί κατά ὁ ἐνδέχομαι μηδείς . οὐ ἄρα | καλῶς λαμβάνω ὁ ἀντίφασις ἐν ὁ πραγματεία οὗτος ἀντιτίθημι ἐγώ τρόπος τρόπος , ποσός ποσός , ποιός ποιός · ὁ γάρ ἐνδέχομαι οὐδείς οὖον μόνος αντιφάσκω ὁ ἀνάγκη τις ἀλλά μετά ὁ ἀνάγκη οὖον πᾶς · καί ὁ δύο ἅμα ὡς εἷς , ὁ ἐνδέχομαι πᾶς καί ὁ ἐνδέχομαι οὐδείς , ὁ δύο ἄμη ὡς εἷς ἀντιφάσκω , ὁ ἀνάγκη τις καί ὁ ἀνάγκη οὖον πᾶς . οὖον γάρ πᾶς ὅς ἐνδέχομαι οὐδείς ὁ ἀνάγκη τις · ἐπί γάρ ὁ πᾶς ἄνθρωπος πτερωτός ψεῦδος καί ὁ ἐνδέχομαι οὐδείς ἀναγκαῖος γάρ ὁ ἄνθρωπος οὖον πτερωτός ) καί ὁ ἀνάγκη τις . ὁμοίως οὖον πᾶς ὁ ἐνδέχομαι πᾶς ὅς ἀνάγκη οὖον πᾶς · ἄμφω γάρ ψευδής ἐπί ὁ πᾶς ἄνθρωπος ζῷον . ἐνδέχομαι οὐδείς ( ?? ) ἀνάγκη οὐδείς ( ?? ) ἐνδέχομαι τις ( ?? ) ἀνάγκη τις ( ?? ) ἐνδέχομαι πᾶς ( ?? ) ἀνάγκη τις ( ?? ) ἐνδέχομαι οὖον πᾶς ( ?? ) ἀνάγκη οὖον πᾶς . ) p . 34 b 28 Ἄτη γάρ ὁ ἀντίφασις . αντιφάσκω γάρ ὁ ἐκ ἀνάγκη τις ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη · οὖον γάρ διά ἀδύνατος εἰσάγω ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἀναιρέω . p . 34b32 ἔστω γάρ γάρ ὁ μέν Α . οὖον καλῶς λαμβάνω εἰμί ὁ ὅρος · ἀναγκαῖος γάρ ὁ κόραξ , οὐ δέ ὑπάρχω οὐδείς διανοέομαι ὑπάρχω · καί ὁ ἐπιστήμη ἀναγκαῖος παῖος οὐ εἰμί κινέω , εἰμί μή ἄρα ὁ ἐπιστήμη ὡς ἐπιστήμων λαμβάνω . καί μάλιστα διά ὁ πρῶτος ἔγκλημα ἐπάγω ληπτέος δέ ἀγαθός ὁ ὅρος · οἷος λευκός πᾶς κύκνος ἐκ ἀνάγκη διά μέσος ὁ κινέω , καί λευκός οὐδείς κόραξ ἐκ ἀνάγκη διά μέσος ὁ αὐτός . p . 35a19 ὅπερ εἰμί ἀληθής . καίτοι ψεῦδος εἰμί , εἰμί καί δυνατός , ὁ ἐνδέχομαι ὑπάρχω ὑποτίθημι . ὅσπερ ἐν ἀληθής εἰμί δύναμις , εἰμί καί μή ἐνέργεια . p . 35a23 ἀθρέω δέ κοινός . καί νῦν ληπτέος ἀγαθός ὁ ὅρος · ἀναγκαῖος ὁ κινέω . p . 35a25 ὅτι2 ἐπί ὁ ἐκ ἀμφότερος καθόλου ὁ μικρός ἐνδέχομαι εἰμί 5 ἀεί γίγνομαι συλλογισμός . p . 35a28 πλήν ὁτὲ μέν ἐξίημι αὐτός . καίτοι πᾶς ἀτελής εἰμί ὁ ἔχω ὁ μικρός ἐνδέχομαι . ἐκ αὐτός οὖν οὐ ὡς τέλειος ἀλλά ὡς δήω ὁ κατά ὁ ποιός μετάβασις . εἰμί μέν ὁ μικρός καταφατικός , διά ἀδύνατος , εἰμί δέ ἀποφατικός , πρότερος διά ἀντιστροφή φύω γάρ ὁ ἐνδέχομαι καί ὑπάρχω καί μή ὑπάρχω ) , εἶτα διά ἀδύνατος , ἐπεί καί ὁ καταφατικός συλλογισμός , ὅς χράω . p . 35a30 ἐάν δέ ὁ μέν καθόλου ὁ δέ ἐν μέρος . ὁ ἔχω ὁ μείζων καθόλου ἐνδέχομαι ὁ δέ μικρός μερικός ὑπάρχω καταφατικός τέλειος εἰμί · διά γάρ ὁ κατά πᾶς καί κατά μηδείς δείκνυμι · καί ὁ κύριος ἐνδέχομαι συνάγω . p . 35a35 ἐάν δέ καθόλου μέν . ὁ ἔχω ὁ μείζων καθόλου ὑπάρχω ὁ δέ μικρός μερικός ἐνδέχομαι ἀτελής εἰμί · εἰμί μέν γάρ ὁ μικρός καταφατικός εἰμί , διά ἀδύνατος δείκνυμι · εἰμί δέ ἀποφατικός , πρῶτος δήω ὁ ἀντιστροφή , εἶτά διά ἀδύνατος . ὁ γάρ ὁ δέ διά ἀντιστροφή ὁ ἵημι δέ καί διά ἀντιστροφή καί ὡς ἐπί ὁ καθόλου . καί εἰμί ὁ μείζων ὑπάρχω ἀποφατικός ὅς , ὁ ἐκ ἥμισυς ἀναγκαῖος καί ἐνδέχομαι συνάγω καί νῦν , x003E ; δέ ὑπάρχω καταφατικός , ὁ κύριος ἔνδω - χόω . p . 35b2 εἰμί δέ συλλογισμός διά ἀντιστροφή . εἰμί μέν ὁ μικρός ἐνδέχομαι μερικός ἀποφατικός ὅς , εἰμί συλλογισμός · δύναμαι γάρ μεταβάλλω εἰς κατάφασις · εἰμί δέ ὑπάρχω μερικός ἀποφατικός εἰμί , οὐ εἰμί συλλογισμός · ὁ γάρ οὖον πᾶς ἀληθεύω καί ἐπί ὁ οὐδείς · ὁ δέ μικρός ὑπάρχω καθόλου ἀποφατικός εἰμί δείκνυμι ὅτι οὖον γίγνομαι συλλογισμός . p . 35b9 Ὅρος ὁ μέν . ληπτέος καί νῦν ἀγαθός ὁ ὅρος · λευκός γάρ τις ζῷον ἐκ ἀνάγκη καί ἐκ ἀνάγκη ὅς πᾶς ζῷον · καί ζῷον ἐκ ἀνάγκη οὐδείς κινέω ὁ πίσσα . εἰμί οὖν ὁ ὑγιής ὅρος ὁ πᾶς ἐκ ἀνάγκη κ·ινεομαι , λευκός , βαδίζω , ὁ μηδείς ἐκ ἀνάγκη κινέω , λευκός , ἵστημι . p . 35b15 εἴτε ἐνδέχομαι λαμβάνω ὑπάρχω εἴτε ἐναλλάξ μόνος ὁ τρίτος οἰκέω ὁ πάρειμι λόγος , ἀλλά ὡς φιλοκάθολος καί ὁ πρῶτος δύο παραλαμβάνω . p . 35b20 Φανερός ὅτι ὁ μέν πρός ὁ μείζων ἄκρος καθόλου τίθημι ἀεί ἀεί γίγνομαι συλλογισμός τίς οὖν , κἀν μικρός ὑπάρχω ανποφατικος εἰμί ; ὁ ὁ μικρός καταφατικός εἰμί , ὁ δέ μείζων καταφατικός ἤ ἀποφατικός ) ὁ δέ μείζων καθόλου , ἀεί γίγνομαι συλλογισμός , ὡς ἄν ἔχω ὁ ὑπάρχω καί ἔνδω - ὁ οεʹ μ . χόω ἐν ὁ τάξις .