ammonius-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 5
Τί μὲν οὖν ἐστιν πρότασις ἕως τοῦ διαιρουμένου του εἶναι καὶ μὴ εἷναι . Ἀνακεφαλαιοῦται τὰ εἰρημένα καὶ λέγει τί μὲν οὖν ἐστιν προτασις ἁπλῶς ἡ κοινή , καὶ τίνι διαφέρει ἡ συλλογ.ιστικὴ πρότασις ἀπλῶς ἡ κοινὴ τῶν μερικῶν , τῆς ἀποδεικτικῆς καὶ τῆς διαλεκτικῆς , καὶ αὗται τίνι διαφέρουσιν ἀλλήλων , ἡ ἀποδεικτικὴ τῆς διαλεκτικῆς , δι’ ἀκριβείας ἐν τοῖς ἑπομένοις ῥηθήσεται . τί † γὰρ ἄρα νῦν οὐκ ἀκριβῶς εἶπεν , ἀλλ’ ἀλλαχοῦ ἐρεῖ καὶ περὶ τῆς συλλογιστικῆς ἁπλῶς προτάσεως τῆς κοινῆς ἀκριβῶς δέον ἐνταῦθα εἰπεῖν , ὅπου πρόκειται αὐτῷ περὶ τοῦ ἁπλῶς συλλογισμοῦ εἰπεῖν ; τί οὖν ἐροῦμεν πρὸς τοῦτο ; λέγομεν ὅτι τὸ δι’ ἀκριβείας ἐν τοῖς ἑπομένοις ῥηθήσεται οὐ περὶ τῆς συλλογιστικῆς τῆς κοινῆς ἁπλῶς εἶπεν ( ἀκριβῶς γὰρ περὶ αὐτῆς εἶπεν ) , ἀλλὰ τῆς διαλεκτικῆς καὶ τῆς ἀποδεικτικῆς , περὶ ὧν ἐν τοῖς ἑπομένοις ἐρεῖ ἀκριβέστερον , περὶ μὲν τῆς ἀποδεικτικῆς ἐν τοῖς ‘Υστέροις ἀναλυτικοῖς , περὶ δὲ τῆς διαλεκτικῆς ἐν τοῖς Τόποις . πρὸς δὲ τὴν παροῦσαν χρείαν , φησίν , πρὸς τὸ δεῖξαι ὅτι ἱκανῶς ὡρισάμεθα τὴν ἁπλῶς συλλογιστικὴν τὴν κοινὴν καὶ πάσῃ προτάσει ἐφαρμόζει ὁ εἰρημένος ὅρος , ἱκανῶς ἡμῖν διωρίσθω τὰ νῦν . Λοιπὸν δὲ ἀκολούθως τοῖς προ|ειρημένοις μετὰ τὸ εἰπεῖν τί ἐστιν πρότασις ἔρχεται ἐπὶ τὸ εἰπεῖν τί ἐστιν ὅρος · οὕτως γὰρ καὶ ἄνω εἶπεν , ὅτι χρὴ εἰπεῖν “ τί ἐστιν πρότασις καὶ τί ὅρος ” . οὐκέτι δὲ λέγει ‘ὅρος δέ ἐστιν’ , ὡς εἶπεν περὶ τῆς προτάσεως “ πρότασις δέ ἐστιν ” , ἀλλ’ ὅρον δὲ καλῶ ὡς μὴ κειμένου τοῦ ὀνόματος τούτου παρὰ τοῖς πρὸ αὐτοῦ ἀλλ’ ὡς αὐτὸς ὀνοματοθέτης ὢν τούτου τοῦ ὀνόματος . ὅρον δέ , φησίν , καλῶ εἰς ὃν διαλύεται ἡ πρότασις . εἰς τί δὲ διαλύεται ; δῆλον ὅτι εἰς τὸ κατηγορούμενον καὶ τὸ ὑποκείμενον , ὂ ἐσήμανεν εἰπὼν καθ’ οὗ κατηγορεῖται · τὸ γὰρ ὑποκείμενον ἐκεῖνό ἐστιν καθ’ οὗ κατηγορεῖται τὸ κατηγορούμενον . ὅρους δ’ ἐκάλεσεν τὰ μόρια τῆς προτάσεως ἀπὸ μεταφορᾶς τῶν ὅρων τῶν ὁριζόντων τὰ χωρία · καὶ τὴν πρότασιν γὰρ τὰ ὁρίζοντα καὶ οἱονεὶ περιέχοντα καὶ ἀποκλείοντα ὅ τε ὑποκείμενός ἐστιν ὅρος καὶ ὁ κατηγορούμενος . εἰκότως ἄρα πρώτην ὡρίσατο τὴν πρότασιν ὡς μέλλων ἀπ’ αὐτῆς τὸν ὅρον σαφηνίζειν . καὶ αὕτη ἐστὶν ἀληθὴς αἰτία , ᾗ καὶ ὁ φιλόσοφος ἀρέσκεται , τοῦ ὁρίσασθαι αὐτὸν τὴν πρότασιν πρὸ τοῦ ὅρου , οὐχ ὥς τινες λέγουσιν διὰ τὸ γνωριμέτερον αὐτὴν εἶναι καὶ ἔννοιάν πως ἡμᾶς αὐτῆς εἰληφέναι ἐκ τῶν εἰρημένων ἐν τῷ Περὶ ἑρμηνείας , οὐδὲ διὰ τὸ τὸ μὲν τῆς προτάσεως ὄνομα καὶ παρὰ τοῖς πρὸ αὐτοῦ κεῖσθαι , τὸ δὲ τοῦ ὅρου αὐτὸν τεθεικέναι . ὅρον οὗν , φησίν , καλῶ εἰς ὃν διαλύεται ἡ πρότασις , οἷον τὸν κατηγορούμενον καὶ καθ’ ὧν ] οὗ κατηγορεῖται ὁ κατηγορούμενος , τοῦτ’ ἔστιν τὸν ὑποκείμενον , ἢ προστιθεμένου ἢ διαιρουμένου τοῦ εἶναι ἢ μὴ εἶναι . τοῦτο δὲ τὸ ἢ προστιθεμένου ἢ διαιρουμένου τοῦ εἶναι ἢ μὴ εἶναι ὁ μὲν Ἀλέξανδρος ἁπλούστερον ἐξηγεῖται , καὶ λέγει τὸ μὲν προστιθεμένου τοῦ εἶναι περὶ τῆς καταφάσεως λέγεσθαι , τὸ δὲ διαιρουμένου τοῦ μὴ εἶναι περὶ τῆς ἀποφάσεως . καὶ ἐκδέχεται τὸ προστιθεμένου ἀντὶ ‘προστιθέντος’ , τὸ δὲ διαιρουμένου ἀντὶ τοῦ ‘διαιροῦντος’ · ἐπὶ μὲν γὰρ τῆς καταφάσεως τὸ εἶναι προστίθησιν καὶ οἱονεὶ συντίθησιν καὶ συνάπτει τὸν κατηγορούμενον τῷ | ὑποκειμένῳ , ἐπὶ δὲ τῆς ἀποφάσεως τὸ μὴ εἶναι διαίρει τὸν κατηγορούμενον ἀπὸ τοῦ ὑπο·κειμένου . οὕτως δὴ καὶ ἐν τῷ Περὶ ἑρμηνείας σύνθεσιν ἐκάλεσεν τὴν κατάφασιν , διαίρεσιν δὲ τὴν ἀπόφασιν λέγων “ περὶ γὰρ σύνθεσιν καὶ διαίρεσίν ἐστιν τὸ ψεῦδός τε καὶ τὸ ἀληθές ” . προστιθεμένου οὖν ἀντὶ τοῦ ‘καταφάσκοντος’ , διαιρουμένου δὲ ἀντὶ τοῦ ‘διαιροῦντος , ἀποφάσκοντος , ἀποφατικῶς κειμένου’ , ἵν’ ᾖ τὸ ὅλον οὕτως · ὅρον καλῶ εἰς ὃν διαλύεται ἡ πρότασις καταφατικὴ ἢ ἀποφατικὴ οὖσα · πᾶσα γὰρ πρότασις ἡ καταφατική ἐστιν ἢ ἀποφατική . οὕτως ὁ Ἀλέξανδρος . ὁ δὲ μέγας φιλόσοφος βαθύτερον καὶ ἀκριβέστερον ἐξηγούμενος λέγει ὅτι τὸ ἢ προστιθεμένου ἢ διαιρουμένου τοῦ εἶναι ἢ μὴ εἶναι τὰ διάφορα εἴδη τῶν προτάσεων σημαίνει · τῶν γὰρ προτάσεων αἱ μὲν αὐτόθεν ἔχουσιν τὸν κατηγορούμενον ὅρον τῷ ὑποκειμένῳ συναπτόμενον , αἱ δὲ τὸ ‘ἔστιν’ τρίτον προσκατηγορούμενον , αἱ δὲ μετὰ τρόπου · πάλιν αἱ μὲν ἁπλαῖ εἰσιν , αἱ δὲ ἐκ μεταθέσεως . τοῦτο σημαίνει ἐνταῦθα , ὅτι πᾶσα πρότασις εἰς ὅρους διαλύεται , κἀν αὐτόθεν ἔχῃ τὸν κατηγορούμενον τῷ ὑποκειμένῳ συναπτόμενον , κἄν τὸ ‘ἔστιν’ τρίτον προσκατηγορῆται , κἂν μετὰ τρόπου ᾖ , κἄν τε ἁπλῆ κἄν τε ἐκ μεταθέσεως . πῶς οὖν ταῦτα σημαίνει , λεκτέον . λέγει , καὶ καλῶς λέγει , ὅτι δύο ταῦτα εἶπεν προστιθεμένου καὶ διαιρουμένου · ταῦτα δὲ οὐκ ἀντίκειται ἀλλήλοις ἀλλὰ ἔστιν τὰ ἑκατέρῳ τούτων ἀντικείμενα · τῇ προσθέσει ἡ ἀφαίρεσις ἀντίκειται , τῇ δὲ διαιρέσει ἡ σύνθεσις . ἔοικεν οὖν [ τί ] ἀπὸ ἑκατέρας ἀντιθέσεως ἓν εἰπὼν ἡμῖν τὰ ἕτερα ἐννοήσασιν εἰσαγαγεῖν . λάβωμεν οὖν τὰς δύο ἀντιθέσεις , πρόσθεσιν ἀφαίρεσιν , σύνθεσιν διαίρεσιν , καὶ λάβωμεν ἀντὶ τοῦ εἶναι τὸ ἔστιν’ , δῆλον ὅτι καὶ ἀντὶ τοῦ μὴ εἶναι τὸ ‘οὐκ ἔστιν’ , καὶ λοιπὸν ἴδωμεν τί βούλεται σημᾶναι . μεμαθήκαμεν καὶ ἐν τῷ | Περὶ ἑρμηνείας ὅτι τὸ ‘ἔστιν’ οὐκ ἔστιν τρίτος ὅρος · ‘‘οὐδὲ γὰρ τὸ εἶναι ἢ μὴ εἶναι σημεῖόν ἐστιν τοῦ πράγματος ” ἐκεῖ εἶπεν , ἀλλὰ πρόσθεσίς ἐστιν καὶ προστίθεται τῷ κατηγορουμένῳ ὅρῳ · διὸ καὶ ἕν , καὶ εἶπεν προσκατηγορῆσαι . ἡ οὖν πρόσθεσις τοῦ ‘ἔστιν’ σημαίνει τὰς προτάσεις τὰς ἐχούσας τὸ ‘ἔστιν’ προσκατηγορούμενον · οἷον Σωκράτης δίκαιός ἐστιν · ὁ ὑποκείμενός ἐστιν τὸ Σωκράτης , κατηγορούμενος δὲ τὸ ‘δίκσαιός ἐστιν’ · <τὸ δὲ ‘ἔστιν᾿> ἔστιν ὅρος ἀλλὰ προσθήκη . ἐὰν δὲ ἀντὶ τοῦ ‘δίκαιός ἐστιν’ ἄλλον εἴπω κατηγορούμενον , οἷον τὸ ‘ὑγιαίνει’ , οὐκέτι χώραν ἔχει τὸ ‘ἔστιν’ · οὐ γὰρ δύναμαι εἰπεῖν ‘Σωκράτης ὑγιαίνει ἐστίν’ · σαφῶς γὰρ πάλιν ἐκεῖ εἶπεν ὅτι “ ἐφ’ ὅσων τὸ ‘ἔστιν’ μὴ ἁρμόττει , οἷον ἐπὶ τοῦ ὑγιαίνειν καὶ τῶν τοιούοὕτωι τῶν , ταὐτὸν ποιεῖ τὸ ‘ὑγιαίνει’ καὶ τὸ ‘βαδίζει’ , ὡς ἄν εἰ τὸ εἶναι προσήπτετο ” . δῆλον οὗν ὅτι ἐπὶ τῶν τοιούτων προτάσεων ἀφαιρῶ τὸ ‘ἔστιν’ καὶ λέγω μόνον τὸ ‘Σωκράτης ὑγιαίνει’ . ὥσπερ οὖν ἡ πρόσθεσις τοῦ ‘ἔστιν’ ἐσήμανεν τὰς προτάσεις τὰς ἐχούσας τὸ ‘ἔστιν’ τρίτον προσκατηγορούμενον * * * ἀλλ’ ἀλλ’ αὐτόθεν τὸν κατηγορούμενον συνημμένον τῷ ὑποκειμένῳ . πάλιν τῶν μετὰ τρόπου προτάσεων εἴρηται ἐν τῷ Περὶ ἑρμηνείας ὅτι ὁ τρόπος οὐκ ἔστιν μέρος τῆς προτάσεως ἀλλὰ σύνδεσμος καὶ οἱονεὶ γόμφου χώραν ἐπέχει · συνδεῖ γὰρ τὸν κατηγορούμενον τῷ ὑποκειμένῳ . οἷον ἐὰν εἴπω ‘ἄνθρωπος ἐξ ἀνάγκης ἐστίν᾿ , ὁ τρόπος ὁ καταφάσκει · συνδεῖ γὰρ καὶ συντίθησιν τὸ ‘ἔστιν’ τῷ ‘ἄνθρωπος’ . ἡ σύνθεσις οὖν τοῦ ‘ἔστιν’ σημαίνει τὰς μετὰ τρόπου προτάσεις . ἡ δὲ διαίρεσις τοῦ μὴ εἶναι σημαίνει τὰς μετὰ τρόπου ἐκ μεταθέσεως · ἐὰν γὰρ εἴπω ‘τραγέλαφος ἐξ ἀνάγκης οὐκ ἔστιν’ , x003E ; τρόπος μεταξὺ ὢν διαιρεῖ τὸ μὴ εἶναι ἀπὸ τοῦ τραγελάφου · ὥσπερ γὰρ ἐπὶ τοῦ ‘ἄνθρωπος ἐξ ἀνάγκης ἐστίν’ ὁ τρόπος ἐπεβεβαίου τὴν σύνθεσιν τοῦ ‘ἔστιν’ πρὸς τὸ ἄνθρωπος καὶ τὴν ὕπαρξιν τὴν σημαινομένην διὰ τοῦ ‘ἔστιν’ ἐπέτεινεν , οὕτως ἐπὶ τοῦ ‘τραγέλαφος ἐξ ἀνάγκης οὐκ ἔστιν’ τὴν διαίρεσιν τῆς ὑπάρξεως ἐπιβεβαιοὶ καὶ ἐπιτείνει τὸ ‘οὐκ ἔστιν’ . κατάφασις | δέ ἐστιν καὶ ἡ ‘τραγέλαφος ἐξ ἀνάγκης οὐκ ἔστιν’ . ὥστε οὐ περὶ ἀποφάσεως ἐνταῦθα εἶπεν , ἀλλὰ δ καταφατικὰς ἔλαβεν , τρεῖς μὲν ἐπὶ τῶν τριῶν εἰδῶν τῶν προτάσεων , μίαν δὲ ἐπὶ τῶν ἐκ μεταθέσεως , μόνον οὐχὶ λέγων ὅτι πᾶσα πρότασις , κἄν τε ἁπλῆ ᾖ οἱουδήποτε εἴδους οὖσα τῶν τριῶν εἰδῶν τῶν προτάσεως , κἄν τε ἐκ μεταθέσεως ἡ , διαλύεται εἴς τε τὸν κατηγορούμενον ὅρον καὶ τὸν ὑποκείμενον .
Lemmas: τις μέν οὖν εἰμί πρότασις ἠώς ὁ διαιρέω ὁ εἰμί καί μή ἵημι . ἀνακεφαλαιόω ὁ εἴρω καί λέγω τίς μέν οὖν εἰμί πρότασις ἁπλόος ὁ κοινός , καί τίς διαφέρω ὁ συλλογιστικός πρότασις ἀπλόος ὁ κοινός ὁ μερικός , ὁ ἀποδεικτικός καί ὁ διαλεκτική , καί οὗτος τίς διαφέρω ἀλλήλων , ὁ ἀποδεικτικός ὁ διαλεκτική , διά ἀκρίβεια ἐν ὁ ἕπομαι εἴρω . τίς † γάρ ἄρα νῦν οὐ ἀκριβῶς εἶπον , ἀλλά ἀλλαχοῦ εἴρω καί περί ὁ συλλογιστικός ἁπλόος πρότασις ὁ κοινός ἀκριβῶς δήω ἐνταῦθα εἶπον , ὅπου πρόκειμαι αὐτός περί ὁ ἁπλόος συλλογισμός εἶπον ; τίς οὖν εἴρω πρός οὗτος ; λέγω ὅτι ὁ διά ἀκρίβεια ἐν ὁ ἕπομαι εἴρω οὖον περί ὁ συλλογιστικός ὁ κοινός ἁπλόος εἶπον ( ἀκριβῶς γάρ περί αὐτός εἶπον ) , ἀλλά ὁ διαλεκτική καί ὁ ἀποδεικτικός , περί ὅς ἐν ὁ ἕπομαι εἴρω ἀκριβής , περί μέν ὁ ἀποδεικτικός ἐν ὁ ‘υστερεω ἀναλυτικός , περί δέ ὁ διαλεκτική ἐν ὁ τόπος . πρός δέ ὁ πάρειμι χρεία , φημί , πρός ὁ δείκνυμι ὅτι ἱκανῶς ὁρίζω ὁ ἁπλόος συλλογιστικός ὁ κοινός καί πᾶς πρότασις ἐφαρμόζω ὁ εἴρω ὅρος , ἱκανῶς ἐγώ διά-ὁρίζω ὁ νῦν . λοιπός δέ ἀκόλουθος ὁ προλέγω μετά ὁ εἶπον τίς εἰμί πρότασις ἔρχομαι ἐπί ὁ εἶπον τίς εἰμί ὅρος · οὕτως γάρ καί ἄνω εἶπον , ὅτι χρή εἶπον “ τίς εἰμί πρότασις καί τίς ὅρος ” . οὐκέτι δέ λέγω ὅρος δέ ἐστιν’ , ὡς εἶπον περί ὁ πρότασις “ πρότασις δέ εἰμί ” , ἀλλά ὅρος δέ καλέω ὡς μή κεῖμαι ὁ ὄνομα οὗτος παρά ὁ πρό αὐτός ἀλλά ὡς αὐτός ὀνοματοθέτης εἰμί οὗτος ὁ ὄνομα . ὅρος δέ , φημί , καλέω εἰς ὅς διαλύω ὁ πρότασις . εἰς τίς δέ διαλύω ; δῆλος ὅτι εἰς ὁ κατηγορέω καί ὁ ὑπόκειμαι , ὅς σημαίνω εἶπον κατά ὅς κατηγορέω · ὁ γάρ ὑπόκειμαι ἐκεῖνος εἰμί κατά ὅς κατηγορέω ὁ κατηγορέω . ὅρος δέ καλέω ὁ μόριον ὁ πρότασις ἀπό μεταφορά ὁ ὁράω ὁ ὁρίζω ὁ χωρίον · καί ὁ πρότασις γάρ ὁ ὁρίζων καί οἱονεί περιέχω καί ἀποκλείω ὅς τε ὑπόκειμαι εἰμί ὅρος καί ὁ κατηγορέω . εἰκότως ἄρα πρῶτος ὁρίζω ὁ πρότασις ὡς μέλλω ἀπό αὐτός ὁ ὅρος σαφηνίζω . καί οὗτος εἰμί ἀληθής αἰτία , ὅς καί ὁ φιλόσοφος ἀρέσκω , ὁ ὁρίζω αὐτός ὁ πρότασις πρό ὁ ὁράω , οὐ ὅς τις λέγω διά ὁ γνώριμος αὐτός εἰμί καί ἔννοια πως ἐγώ αὐτός λαμβάνω ἐκ ὁ εἴρω ἐν ὁ περι ἑρμηνεία , οὐδέ διά ὁ ὁ μέν ὁ πρότασις ὄνομα καί παρά ὁ πρό αὐτός κεῖμαι , ὁ δέ ὁ ὁράω αὐτός τίθημι . ὅρος ἐν , φημί , καλέω εἰς ὅς διαλύω ὁ πρότασις , οἷος ὁ κατηγορέω καί κατά ὅς ] ὅς κατηγορέω ὁ κατηγορέω , οὗτος εἰμί ὁ ὑπόκειμαι , ἢ προστίθημι ἢ διαιρέω ὁ εἰμί ἢ μή εἰμί . οὗτος δέ ὁ ἢ προστίθημι ἢ διαιρέω ὁ εἰμί ἢ μή εἰμί ὁ μέν Ἀλέξανδρος ἁπλόος ἐξηγέομαι , καί λέγω ὁ μέν προστίθημι ὁ εἰμί περί ὁ κατάφασις λέγω , ὁ δέ διαιρέω ὁ μή εἰμί περί ὁ ἀπόφασις . καί ἐκδέχομαι ὁ προστίθημι ἀντί προστίθημι , ὁ δέ διαιρέω ἀντί ὁ διαιρέω · ἐπί μέν γάρ ὁ κατάφασις ὁ εἰμί προστίθημι καί οἱονεί συντίθημι καί συνάπτω ὁ κατηγορέω ὁ | ὑπόκειμαι , ἐπί δέ ὁ ἀπόφασις ὁ μή εἰμί διαίρω ὁ κατηγορέω ἀπό ὁ ὑπόκειμαι . οὕτως δή καί ἐν ὁ περι ἑρμηνεία σύνθεσις καλέω ὁ κατάφασις , διαίρεσις δέ ὁ ἀπόφασις λέγω “ περί γάρ σύνθεσις καί διαίρεσις εἰμί ὁ ψεῦδος τε καί ὁ ἀληθής ” . προστίθημι οὖν ἀντί ὁ καταφάσκω , διαιρέω δέ ἀντί ὁ διαιρέω , ἀποφάσκω , ἀποφατικός κεῖμαι , ἵνα εἰμί ὁ ὅλος οὕτως · ὅρος καλέω εἰς ὅς διαλύω ὁ πρότασις καταφατικός ἢ ἀποφατικός εἰμί · πᾶς γάρ πρότασις ὁ καταφατικός εἰμί ἢ ἀποφατικός . οὕτως ὁ Ἀλέξανδρος . ὁ δέ μέγας φιλόσοφος βαθύς καί ἀκριβής ἐξηγέομαι λέγω ὅτι ὁ ἢ προστίθημι ἢ διαιρέω ὁ εἰμί ἢ μή εἰμί ὁ διάφορος εἶδος ὁ πρότασις σημαίνω · ὁ γάρ πρότασις ὁ μέν αὐτόθεν ἔχω ὁ κατηγορέω ὅρος ὁ ὑπόκειμαι συνάπτω , ὁ δέ ὁ εἰμί τρίτος προσκατηγορέω , ὁ δέ μετά τρόπος · πάλιν ὁ μέν ἁπλόος εἰμί , ὁ δέ ἐκ μετάθεσις . οὗτος σημαίνω ἐνταῦθα , ὅτι πᾶς πρότασις εἰς ὅρος διαλύω , ἐν αὐτόθεν ἔχω ὁ κατηγορέω ὁ ὑπόκειμαι συνάπτω , ἄν ὁ εἰμί τρίτος προσκατηγορέω , κἀν μετά τρόπος εἰμί , ἄν τε ἁπλόος ἄν τε ἐκ μετάθεσις . πῶς οὖν οὗτος σημαίνω , λεκτέος . λέγω , καί καλῶς λέγω , ὅτι δύο οὗτος εἶπον προστίθημι καί διαιρέω · οὗτος δέ οὐ ἀντίκειμαι ἀλλήλων ἀλλά εἰμί ὁ ἑκάτερος οὗτος ἀντίκειμαι · ὁ πρόσθεσις ὁ ἀφαίρεσις ἀντίκειμαι , ὁ δέ διαίρεσις ὁ σύνθεσις . ἔοικα οὖν [ τίς ] ἀπό ἑκάτερος ἀντίθεσις εἷς εἶπον ἐγώ ὁ ἕτερος ἐννοέω εἰσάγω . λαμβάνω οὖν ὁ δύο ἀντίθεσις , πρόσθεσις ἀφαίρεσις , σύνθεσις διαίρεσις , καί λαμβάνω ἀντί ὁ εἰμί ὁ ἵστημι , δῆλος ὅτι καί ἀντί ὁ μή εἰμί ὁ οὐ ἵστημι , καί λοιπός ὁράω τίς βούλομαι σημαίνω . μανθάνω καί ἐν ὁ | περι ἑρμηνεία ὅτι ὁ εἰμί οὐ εἰμί τρίτος ὅρος · ‘‘οὐδὲ γάρ ὁ εἰμί ἢ μή εἰμί σημεῖον εἰμί ὁ πρᾶγμα ” ἐκεῖ εἶπον , ἀλλά πρόσθεσις εἰμί καί προστίθημι ὁ κατηγορέω ὅρος · διό καί εἷς , καί εἶπον προσκατηγορέω . ὁ οὖν πρόσθεσις ὁ εἰμί σημαίνω ὁ πρότασις ὁ ἔχω ὁ εἰμί προσκατηγορέω · οἷος Σωκράτης δίκαιος εἰμί · ὁ ὑπόκειμαι εἰμί ὁ Σωκράτης , κατηγορέω δέ ὁ ‘δίκσαιός ἐστιν’ · ὅς δέ εἰμί εἰμί ὅρος ἀλλά προσθήκη . ἐάν δέ ἀντί ὁ δίκαιος ἐστιν’ ἄλλος εἶπον κατηγορέω , οἷος ὁ ὑγιαίνω , οὐκέτι χώρα ἔχω ὁ εἰμί · οὖον γάρ δύναμαι εἶπον Σωκράτης ὑγιαίνω εἰμί · σαφῶς γάρ πάλιν ἐκεῖ εἶπον ὅτι “ ἐπί ὅσος ὁ εἰμί μή ἁρμόζω , οἷος ἐπί ὁ ὑγιαίνω καί ὁ τοιοῦτος ὁ , αὐτός ποιέω ὁ ὑγιαίνω καί ὁ βαδίζω , ὡς ἄν εἰμί ὁ εἰμί προσάπτω ” . δῆλος ἐν ὅτι ἐπί ὁ τοιοῦτος πρότασις ἀφαιρέω ὁ εἰμί καί λέγω μόνος ὁ Σωκράτης ὑγιαίνω . ὥσπερ οὖν ὁ πρόσθεσις ὁ εἰμί σημαίνω ὁ πρότασις ὁ ἔχω ὁ εἰμί τρίτος προσκατηγορέω * * * ἀλλά ἀλλά αὐτόθεν ὁ κατηγορέω συνάπτω ὁ ὑπόκειμαι . πάλιν ὁ μετά τρόπος πρότασις εἴρω ἐν ὁ περι ἑρμηνεία ὅτι ὁ τρόπος οὐ εἰμί μέρος ὁ πρότασις ἀλλά σύνδεσμος καί οἱονεί γόμφος χώρα ἐπέχω · συνδέω γάρ ὁ κατηγορέω ὁ ὑπόκειμαι . οἷος ἐάν εἶπον ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη εἰμί , ὁ τρόπος ὁ καταφάσκω · συνδέω γάρ καί συντίθημι ὁ εἰμί ὁ ἄνθρωπος . ὁ σύνθεσις οὖν ὁ εἰμί σημαίνω ὁ μετά τρόπος πρότασις . ὁ δέ διαίρεσις ὁ μή εἰμί σημαίνω ὁ μετά τρόπος ἐκ μετάθεσις · ἐάν γάρ εἶπον τραγέλαφος ἐκ ἀνάγκη οὐ ἵστημι , x003E ; τρόπος μεταξύ εἰμί διαιρέω ὁ μή εἰμί ἀπό ὁ τραγέλαφος · ὥσπερ γάρ ἐπί ὁ ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη εἰμί ὁ τρόπος ἐπιβαίνω ὁ σύνθεσις ὁ εἰμί πρός ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ὕπαρξις ὁ σημαίνω διά ὁ εἰμί ἐπιτείνω , οὕτως ἐπί ὁ τραγέλαφος ἐκ ἀνάγκη οὐ ἵστημι ὁ διαίρεσις ὁ ὕπαρξις ἐπιβεβαιόω καί ἐπιτείνω ὁ οὐ ἵστημι . κατάφασις | δέ εἰμί καί ὁ τραγέλαφος ἐκ ἀνάγκη οὐ ἵστημι . ὥστε οὖον περί ἀπόφασις ἐνταῦθα εἶπον , ἀλλά δ καταφατικός λαμβάνω , τρεῖς μέν ἐπί ὁ τρεῖς εἶδος ὁ πρότασις , εἷς δέ ἐπί ὁ ἐκ μετάθεσις , μόνος οὐ λέγω ὅτι πᾶς πρότασις , ἄν τε ἁπλόος εἰμί οἱουδήποτε εἶδος εἰμί ὁ τρεῖς εἶδος ὁ πρότασις , ἄν τε ἐκ μετάθεσις ὁ , διαλύω εἰς τε ὁ κατηγορέω ὅρος καί ὁ ὑπόκειμαι .