ammonius-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 17
Β ΣΧΗΜΑ ΕΞ ΑΜΘΟΤΕΡΩΝ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΩΝ . p . 36b26 ’Ev δὲ τῷ δευτέρῳ σχήματι . Πάλαι μὲν ὁ Ἀριστοτέλης ἐν τοῖς τρισὶ σχήμασι τοὺς τρόπους εἰς τὰ σχήματα διήρει , οἷον τὰς ἐξ ἀμφοτέρων ὑπαρ - χουσῶν εἰς πρῶτον σχῆμα καὶ δεύτερον καὶ τρίτον καὶ τὰς ἐξ ἀμφοτέρων ἀναγκαίων καὶ τἀς μίξεις τούτων . νῦν δ’ ἐν ταῖς μίξεσι τὰ σχήματα εἰς τοὺς τρόπους διαιρεῖ , οἷον τὸ πρῶτον σχῆμα εἰς τὰς ἐξ ἀμφοτέρων ἐνδεχομένων καὶ τὰς μίξεις ἐνδεχομένου καὶ ὑπάρχοντος , ἐνδεχομένου καὶ ἀναγκαίου . εἰ γὰρ ἐχρήσατο τῇ πάλαι τάξει , προέταξεν ἄν τὰς ἐξ ἀμφοτέρων ἐνδεχομένων ἐν δευτέρῳ σχήματι τῶν μίξεων τῶν ἐν πρώτῳ σχήματι ὑπάρχοντος | καὶ ἐνδεχομένου , ὑπάρχοντος καὶ ἀναγκαίου , ἐνδεχομένου καὶ ἀναγκαίου · ὅπερ ἄτοπον · οἱ μὲν γὰρ ἐξ ἀμφοτέρων ἐνδεχομένων ἐν δευτέρῳ σχήματι ἀσυλλόγιστοι · αἱ δὲ τρεῖς μίξεις αἱ ἐν πρώτῳ σχήματι διαιροῦνται εἰς τὸ συλλογιστικὸν καὶ ἀσυλλόγιστον . γιστον . ἀλλ’ ἐπεὶ οἱ ἐν δευτέρῳ σχήματι δείκνυνται ἀναγόμενοι εἰς τὸ πρῶτον σχῆμα ἣ δι’ ἀντιστροφῆς ἢ δι’ ἀδυνάτου , περὶ ἀντιστροφῆς ἁπλῆς ἐνδεχομένων προτάσεων διαλέγεται · καὶ ἐπεί , ὅτε δι’ ἀντιστροφῆς δείκνυται τὸ δεύτερον σχῆμα , πάντως ἡ καθόλου ἀπόφασις ἀντιστρέφεται , περὶ μόνης τῆς ἀντιστροφῆς τῆς ἐνδεχομένης καθόλου ἀποφάσεως διαλέγεται , καὶ δείκνυσιν ὅτι ἡ ἐνδεχομένη καθόλου ἀπόφασις οὐκ ἀντιστρέφει πρὸς ἑαυτήν . καὶ τοῦτο ἡμῖν ἐν τοῖς τρισὶ σχήμασιν ἔλεγεν , ὅτι αἱ μὲν τοῦ ἐνδεχομένου καταφάσεις ὁμοίως τῷ ὑπάρχοντι καὶ ἀναγκαίῳ πρὸς τὴν μερικὴν κατάφασιν ἀντιστρέφουσιν , ἡ δ’ ἐνδεχομένη καθόλου ἀπόφασις οὐχ ὁμοίως · ἐπὶ γὰρ ὑπάρχοντος καὶ ἀναγκαίου πρὸς ἑαυτὴν ἀντιστρέφει , ἐπὶ δὲ τοῦ ἐνδεχομένου οὐ πρὸς ἑαυτὴν ἀντιστρέφει · “ τοῦτο δ’ ἔσται δῆλον ” , ἔφασκεν , ‘‘ὅταν περὶ τοῦ ἐνδεχομένου λέγωμεν ” . ὅτι τοίνυν ἡ καθόλου ἐνδεχομένη ἀπόφασις οὐ πρὸς ἑαυτὴν ἀντιστρέφει , νῦν δείκνυσι καὶ προάγει τὴν ἀπόδειξιν τριχῶς . καὶ πρῶτον οὕτως · εἰ τὸ Α τῷ Β ἐνδέχεται μηδενί , οὑκ ἀνάγκη καὶ τὸ Β τῷ Α ἐνδέχεσθαι μηδενί · εἰ γὰρ τοῦτο , καὶ ἡ καθόλου κατάφασις ἀντιστρέφει πρὸς ἑαυτήν , ὡς δείξω · τοῦτο δ’ ἀδύνατον · λευκὸν μὲν γάρ παντὶ ζῴῳ ὑπάρχειν ἐνδέχεται , οὐκέτι δὲ καὶ ζῷον παντὶ λευκῷ ὑπάρχειν ἐνδέχεται · τινὶ γὰρ λευκῷ , τῷ φιμιθίῳ , ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχει . τὸ δὲ συνημμένον οὕτως δεικτέον · εἰ τὸ Α οὐδενὶ τῷ Β ἐνδέχεται ὑπάρχειν , καὶ τὸ Β οὐδενὶ τῷ Α ἐνδέχεται ὑπάρχειν · ἐπεὶ δὴ ὃ ἐνδέχεται οὐδενί καὶ παντὶ ἐνδέχεται κατὰ τὴν ἐνδεχομένην ἀντιστροφήν , καὶ τὸ Α παντὶ τῷ Β ἐνδέχεται , καὶ τὸ Β παντὶ τῴ Α ἐνδέχεται . εἴποιεν δ’ ἂν οἱ Πλατωνικοὶ πρὸς τοῦτο · οὐκ εἰ τὸ Α ἐνδέχεται μηδενὶ τῷ Β , ἤδη καὶ παντὶ ἐνδέχεται κατὰ τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἐνδεχόμενον , ἀλλ’ εἰ ἄρα , κατὰ μόνον τὸ ἐπ᾿ ἴσης . εἴποι | ὁ Ἀριστοτέλης · ἀλλ’ ἔμεινεν τὸ ἐνδεχόμενον τῷ εἴδει . δεύτερον ἐπιχείρημα διὰ τῶν ὅρων τῶν αὐτῶν δι’ ὧν ἤλεγξε τὴν καθόλου ἀπόφασιν μὴ ἀντιστρέφουσαν πρὸς ἑαυτήν · λευκὸν μὲν γὰρ ἐνδέχεται μηδενὶ ἀνθρώπῳ ὑπάρχειν · οὐ μὴν ἄνθρωπος ἐνδέχεται μηδενὶ λευκῷ ὑπάρχειν · τῷ γὰρ κύκνῳ καὶ ψιμιθίῳ καίως οὐχ ὑπάρχει . εἴποιεν δ’ ἄν οἱ Πλατωνικοὶ πρὸς τοὺς ὅρους · ποῖον λευκὸν λαμβάνεις ; εἰ μὲν τὸ ἀπλῶς , οὐδ’ ἡ ἐξ ἀρχῆς ἀπόφασις ἐνδεχομένη ἐστὶν ἡ λευκὸν ἐνδέχεται μηδενὶ ἀνθρώπῳ ὑπάρχειν · τὸ γὰρ ἐν κύκνῳ λευκὸν ἀναγκαίως τῷ ἀνθρώπῳ οὐχ ὑπάρχει · εἰ δὲ τὸ ἐν ἀνθρώπῳ λευκόν , ἐνδέχεται καὶ λευκὸν μηδενὶ ἀνθρώπῳ ὑπάρχειν καὶ ἄνθρωπον μηδενὶ λευκῷ . φαῖεν δ’ ἂν οἱ Περιπατητικοὶ μὴ δικαίως ἐρωτᾶσθαι διὰ τὸ μὴ τῷ κατηγορουμένῳ συντάττεσθαι τοὺς προσδιορισμοὺς ἀλλὰ τῷ ὑποκειμένῳ , καὶ ὅτι ὅσον ἐπὶ τούτῳ καὶ ἡ ἀναγκαία καθόλου κατάφασις πρὸς ἑαυτὴν ἀντιστρέφει . φαῖεν δ’ ἂν οἱ Πλατωνικοὶ μηδὲ τοὺς ὅρους ὑγιῶς εἰλῆφθαι · ἐπ’ ἴσης γάρ εἰσιν καὶ οὐκ ἐπὶ τὸ πολύ · εἰ δὲ λάβωμεν ἐπὶ τὸ πολύ , ἀντιστρέφει ἡ ἐνδεχομένη καθόλου ἀπόφασις πρὸς ἑαυτήν · ἐνδέχεται γὰρ μηδένα ἄνθρωπον ἑξαδάκτυλον καὶ ἐν · δέχεται μηδὲν ἑξαδάκτυλον ἄνθρωπον εἶναι . τρίτον ἐπιχείρημα τῆς λέξεως ὅτι οὐκ ἀντιστρέφει ἡ ἐνδεχομένη καθόλου ἀπόφασις πρὸς ἑαυτήν . εἰ γάρ τις εἴποι οὕτως ‘εἰ τὸ Α τῷ Β ἐνδέχεται μηδενί , καὶ τὸ Β τῷ Α ἐνδέχεται μηδενί · εἰ γὰρ μή , ἀνάγκη τινί · ὥστε καὶ τὸ Α τῷ Β ἀντιστρέφει · ἢν δὲ καὶ ἐνδέχεται μηδενί · ὅπερ ἀδύνατον᾿ , παραλογίζεται ὁ ταῦτα λέγων · τῷ γὰρ ἐνδέχεται μηδενὶ οὐ μόνον τὸ ἀνάγκη τινὶ ἀλλὰ καὶ τὸ ἀνάγκη οὐ παντὶ ἀντίκειται · οὗ ὑποτεθέντος οὐδὲν ἀδύνατον πρόεισιν · οὐ γὰρ ἀντιστρέφει ἡ μερικὴ ἀπόφασις . φαῖεν δ’ ἂν οἱ Πλατωνικοί · καὶ πῶς αὐτὸς ὁ Ἀριστοτέλης ἐν τοῖς τρισὶ σχήμασιν ἔδειξεν ἄμφω τὰς ἐνδεχομένας καταφάσεις πρὸς τὴν μερικὴν κατάφασιν ἀντιστρέφειν ; ἔλεγεν γὰρ ‘εἰ τὸ Α τῷ Β ἐνδέχεται παντὶ ἡ τινί , Ι καὶ τὸ Β τῷ Α ἐνδέχεται τινί · εἰ γὰρ τοῦτο ψεῦδος , ἀνάγκη οὐδενί᾿ · ἐροῦμεν γὰρ καὶ ἡμεῖς πρὸς σὲ ὅτι τῇ ἐνδέχεται τινὶ οὐ μόνον ἡ ἀνάγκη οὐδενὶ ἀντίκειται ἀλλὰ καὶ ἡ ἀνάγκη παντί · ἧς ὑποτεθείσης οὐδὲν ἀδύνατον ἕπεται , ἐπεὶ τὸ Α τῷ Β ἐνδέχεται παντί , εἰ καὶ ὅτι μάλιστα ἀδύνατον ἐπακολουθεῖ , εἰ τὸ Α τὼ Β ἐνδέχεται τινί . φαῖεν δ’ ἄν οἱ Πλατωνικοὶ μηδὲ τῇ διαβαλλομένῃ δείξει ὑπὸ Ἀριστοτέλους κεχρῆσθαι ἀλλ’ ἑτέρᾳ τοιαύτῃ · εἰ τὸ Α τοῦ Β ἐνδεχομένως κεχώρισται , καὶ τὸ Β τοῦ Α ἐνδεχομένως κεχώρισται , καὶ διὰ τοῦτο ἀντιστρέφει ἡ καθόλου ἀπόφασις πρὸς ἑαυτὴν καὶ ἐπὶ τοῦ ἐνδεχομένου . Διὰ τί ἐν δευτέρῳ σχήματι ἐξ ἀμφοτέρων ἐνδεχομένων οὐδεὶς γίνεται συλλογισμός ; οὐ μόνον γὰρ αἰ ἀνομοιοσχήμονες δύνανται γενέσθαι ὁμοιοσχήμονες , ἀλλὰ καὶ αἱ ὁμοιο - σχήμονες ἀνομοιοσχήμονες . ἢ ὅτι πρὸς μὲν τὸ ἀσυλλόγιστον ἀρκεῖ τὸ ποτὲ μὴ συνά - γειν , πρὸς δὲ τὸ συλλογιστικὸν οὐκ ἀρκεῖ τὸ ποτὲ συνάγειν ἀλλὰ μόνον τὸ ἀεί . Διὰ τί ἐν δευτέρῳ σχήματι ἐπὶ τῆς μίξεως ἐνδεχομένου καὶ ὑπάρχοντος συλλο - γιστικοὶ οἱ τὴν ὑπάρχουσαν ἀποφατικὴν ἔχοντες , ἀσυλλόγιστοι δ’ οἱ τὴν ὑπάρχουσαν καταφατικὴν ἔχοντες , εἰ γάρ , ὅτι δυνατὸν ποιῆσαι αὐτὰς ὁμοιοσχήμονας , κἀν ἀνομοιοσχήονες ὦσιν , ἀλλὰ καὶ ἀνομοιοσχήμονας δυνατὸν ποιῆσαι αὐτάς . ἢ ὅτι ἡ μὲν ἀπόφασις οὐκ ἔστιν κυρίως ἀπόφασις ἀλλὰ κατάφασις ἀσαφὴς καὶ ἐναργεστέρα γίνεται κατάφασις λαμβανομένη εἰς κατάφασιν , ἡ δὲ κατάφασις οὐδαμῶς ἐστιν ἡ ἀντιφατικὴ ἀπόφασις καὶ διὰ τοῦτο οὐ μεταβάλλεται εἰς αὐτήν . p . 36b33 Δεῖ δὲ καὶ ἐν τούτοις λαμβάνειν . τουτέστιν ὥσπερ ἐν πρώτῳ σχήματι οὕτως καὶ ἐν δευτέρῳ αἱ αὐταὶ συζυγίαι ἢ τὸ κυρίως ἐνδεχόμενον συνάγουσιν ἢ οὔ , ἀλλ’ ἢ τὸ ἐξ ἡμισείας ἢ τὸ ὑπάρχον . p . 36b39 Καὶ αἱ ἐναντίαι καὶ αἱ ἀντικείμεναι . ἐναντίαι πᾶς , οὐδεὶς καὶ αἱ ὑπ’ αὐτάς , τίς , οὐ πᾶς · ἀντικείμεναι δ’ αἱ ἀντιφατικαὶ αἱ διαγώνιοι · καὶ αὗται γὰρ ἀντιστρέφουσιν · εἰ γὰρ πᾶς , | καὶ τὶς καὶ οὐ πᾶς · ὥστε εἰ πᾶς , καὶ οὐ πᾶς . οὐ μὴν τελείως ἀντιστρέφουσιν · οὐ γὰρ δὴ καὶ εἰ οὐ πᾶς , ἤδη καὶ πᾶς . τὰ αὐτὰ καὶ ἐπὶ τοῦ οὐδεὶς καὶ τίς . p . 37a12 Φάσις γὰρ καὶ ἀπόφασις , τουτέστιν ἀντίφασις γὰρ κατ᾿ αὐτοὺς ἐνδέχεται οὐδενί , ἀνάγκη τινί . p . 37a14 οὐ γὰρ εἰ μὴ ἐνδέχεται . σαφῶς ἐνταῦθά φησιν πάσῃ ἐνδεχομένῃ προτάσει δύο ἄμα λαμβανόμεναι τοῦ ἀναγκαίου προτάσεις ἀντιφάσκουσιν . p . 37a17 Τὸ γὰρ ἐξ ἀνάγκης τινὶ τῶν Α μὴ ὑπάρχον οὐκ ἀληθὲς εἰπεῖν ὡς παντὶ ἐνδέχεται μὴ ὑπάρχει · ἐπειδὴ ὃ ἐνδέχεται μηδενί , ἐνδέχεται καὶ παντί , τούτῳ , τῷ ἐνδέχεται μηδενί , ἀντίκειται κα τὸ ἐξ ἀνάγκης οὐ παντὶ καὶ τὸ ἐξ ἀνάγκης τινί · εἰ γὰρ ἐνδέχεται μηδενί , ψεῦδος καὶ τὸ ἐξ ἀνάγκης οὐ παντὶ καὶ τὸ ἐξ ἀνάγκης τινί . ὃ γὰρ ἐνδέχεται μηδενί , ἐνδέχεται καὶ παντί · καὶ δι’ ἑαυτὸ μὲν τὸ ἐνδέ - χεται μηδενὶ ἀντίκειται τῷ ἐξ ἀνάγκης τινί , διὰ δὲ τὸ ἐνδέχεται παντὶ ἀντίκειται τῷ ἐξ ἀνάγκης οὐ παντί . οὕτως καὶ τὸ ἐνδέχεται παντὶ διὰ τὸ ἐνδέχεται οὐδενὶ ἀντίκειται τῷ ἐξ ἀνάγκης τινί , ὥσπερ τῷ ἐξ ἀνάγκης οὐ παντὶ δι’ ἑαυτὸ τὸ ἐνδέχεται παντί . μόνα δὲ τὰ παράδοξά φησιν , ὅτι ἀντίκειται τῷ ἐνδέχεται μηδενὶ τὸ ἐξ ἀνάγκης οὐ παντί , ἀμφοῖν ἀποφάσεων οὐσῶν , καὶ τῷ ἐνδέχεται παντὶ τὸ ἐξ ἀνάγκης τινί , τουτέστιν ἀντίκειται τῷ ἐνδέχεται οὐδενί , ὅπερ ἐκάλεσεν ἐνδέχεται παντὶ μὴ ὑπάρχειν , τὸ ἐξ ἀνάγκης οὐ παντί , καίπερ ἄμφω ἀποφατικῶν ὄντων , καὶ τῷ ἐνδέχεται παντὶ τὸ ἐξ ἀνάγκης τινί , καίπερ ἄμφω καταφατικῶν ὄντων · τοῖς γὰρ ἀνομοίοις κατὰ τὸ ποιὸν ἀναγκαίοις προφανῶς ἀντίκειται . p . 37a20 Εἰ οὖν τις ἀξιοίη . ὑποκείσθω τὸ Γ τῷ Δ παντὶ ὑπάρχειν , ἀλλὰ τινὶ μὲν ἐξ ἀνάγκης , τοῖς δ’ ἄλλοις ἐνδεχομένως , οἶον ἡ κίνησις τῷ μὲν οὐρανῷ ἐξ ἀνάγκης , τοῖς δ’ ἄλλοις ἐνδεχομένως · ψεῦδος οὖν τὸ Γ τῷ Δ παντὶ ἐνδεχομένως , οὐχ ὅτι οὐχ ὑπάρχει παντί ἀλλ’ ὅτι ἐνίοις οὐκ ἐνδεχομένως ὑπάρχει · εἰ δέ φεῦδος τὸ ἐνδέχεται παντί , ἀληθὲς τὸ οὐκ ἐνδέχεται παντί · τοῦ δ’ οὐκ ἐνδέχεται παντὶ ἀληθοῦς ὄντος οὐ μόνον τὸ ἐξ ἀνάγκης τινὶ ἀληθές τοῦτο γὰρ ψεῦδος ) , ἀλλὰ καὶ τὸ ἐξ ἀνάγκης οὐ παντί . | ψεῦδος ἄν λαμβάνοι · τῷ γὰρ ἐνδέχεται παντὶ οὐ μόνον τὸ ἐξ ἀνάγκης τινὶ ἀντίκειται ἀλλὰ καὶ τὸ ἐξ ἀνάγκης οὐ παντί . p . 37a22 Παντὶ γὰρ ὑπάρχει , ἀλλ’ ὅτι ἐνίοις ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει , διὰ τοῦτό φαμεν παντὶ ἐνδέχεσθαι . τὴν αἰτίαν λέγει δι’ ἣν ψεῦδος τὸ Γ τῷ Δ παντὶ ἐνδέχεται καίπερ παντὶ ὑπάρχον · διότι γὰρ λέγομεν παντὶ ἐνδέχεσθαι τὸ τισὶν ἀναγκαίως ἀλλ’ οὐκ ἐνδεχομένως ὑπάρχον . p . 37a26 Δῆλον οὖν ὅτι τῷ ἐνδέχεται , οὗ τὸν ὁρισμὸν ἀποδεδώκαμεν , τουτέστιν τῷ κυρίως , ἀντίκειται . p . 37a30 Ὅστε οὐ γίνεται συλλογισμός , τουτέστιν συμπέρασμα ἀδύνατον οὐ γίνεται . εἴ τις οὖν ἀξιώσειε μόνα τὰ προφανῆ ἀντικεῖσθαι , τῷ ἐνδέχεται οὐδενὶ τὸ ἐξ ἀνάγκης τινὶ καὶ τῷ ἐνδέχεται παντὶ τὸ ἐξ ἀνάγκης οὐ παντὶ καὶ ἁπλῶς τὰ ἀνομοιοσχήμονα , ψευδῶς λαμβάνει · ἀντίκειται γὰρ καὶ τὰ ὁμοιοσχήμονα , ὡς εἴρηται προσεχῶς · p . 37a32 τούτου δὲ δειχθέντος . ἀσυλλογίστους βούλεται ὁ Ἀριστοτέλης πάσας τὰς ἐν δευτέρῳ σχήματι συζυγίας ἐξ ἀμφοτέρων ἐνδεχομένων , οὐχ ὅτι τοῦ δευτέρου σχήματος τὸ ἀνομοιοσχήμονας εἶναι τὰς προτάσεις δύνανται γὰρ αἱ τοῦ δευτέρου σχήματος ἐνδεχόμεναι προτάσεις , κἀν ὁμοιοσχήμονες ὦσιν , ἀνομοιοσχήμονες γενέσθαι · τοῦτο γὰρ ἐν ταῖς μίξεσι μόναις αἰτιάσεται ) , οὐδ’ ὅτι τὸ ἐνδεχόμενον ἡ ἐπ’ ἴσης ἐστὶν ἢ ἐπὶ πολὺ ἡ ἐπ’ ἔλαττον , οὐδαμῶς δὲ καθόλου , ἐκ δύο δὲ μερικῶν οὐ γίνεται συλλογιμός ( ὅσον γὰρ ἐπὶ τούτῳ ἔδει μηδ’ ἐν πρώτῳ σχήματι ἐξ ἀμφοτέρων ἐνδεχομένων γενέσθαι συλλογισμόν , οὐδὲ μῖξις ἔστι συλλογιστικὴ ἐν πρώτῳ σχήματι τὴν μείζονα ἐνδεχομένην ἔχουσα ) · Ἀριστοτέλης οὖν οὐ ταῦτα αἰτιᾶται τοῦ μὴ γενέσθαι συλλογισμὸν ἐν δευτέρῳ σχήματι ἐξ ἀμφοτέρων ἐνδεχομένων , ἀλλ’ ὅτι αἱ ἐν δευτέρῳ σχήματι συλλο - γιστικαὶ συζυγίαι ἢ δι’ ἀντιστροφῆς ἐδείκνυντο , ὡς πρώτη , δευτέρα , τρίτη , ἢ δι’ ἀδυνά - του , ὡς ἡ τετάρτη , οὔτε δὲ τῇ ἀντιστροφῇ ἔστιν χρήσασθαι νῦν οὔτε τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ ] , ἐν γὰρ τῇ ἀντιστροφῇ ἡ καθόλου ἀποφατικὴ μόνη ἀντέστρεφεν · δέδεικται δὲ νῦν ἡ καθόλου ἐνδεχομένη ἀπόφασις μὴ ἀντιστρέφουσα πρὸς ἑαυτὴν κατὰ τὴν ἁπλῆν ἀντιστροφήν ) , | οὔτε τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ ἔστιν χρήσασθαι . οἷον τὸ Α τῷ Β ἐνδέχεται μηδενί , τὸ Α τῷ Γ ἐνδέχεται παντί · ἐπὶ τοῦ πρώτου τρόπου ποιεῖται πάλιν τὸν λόγον , ἐπειδὴ ἡ δι’ ἀδυνάτου δεῖξις κοινὴ ἦν πάντων , εἰ καὶ μόνῳ τῷ τετάρτῳ τρόπῳ ἐφήρμοζεν . εἰ οὑν συνήγετό τι ἐν δευτέρῳ σχήματι , τὸ ἐνδέχεται οὐδενὶ συνήγετο τό Β τῷ Γ · εἰ δὲ τοῦτο ψεῦδος , τὸ Β τῷ Γ ἀνάγκη τινί · τὸ δὲ Α τῷ Β ἐνδέχεται οὐδενί · γίνεται τὸ πρῶτον σχῆμα τὴν μείζονα ἐνδεχομένην ἔχον καὶ διὰ τοῦτο ἐνδεχόμενον συνάγον , τὸ Α τῷ Γ ἐνδέχεται οὐ παντί · ἀλλὰ καὶ ἐνδέχεται παντί · καὶ οὐδὲν ἄτοπον . ἀλλ’ οὐδ’ ἐν τῷ τετάρτῳ τρόπῳ ἄτοπόν τι ἕπεται . οὐ μόνον δὲ ταύτῃ δείκνυσιν ἀσυλλογίστους ἀλλὰ καὶ τῷ δίκην τῶν ἀσυλλογίστων διὰ τῶν ὅρων ἐλέγχεσθαι · ἐστιν γὰρ εὐπορῆσαι ὅρων τὸ ἐξ ἀνάγκης οὐδενὶ συναγόντων · λευκόν , ἄνθρωπος , ἵππος · εἰ δὲ τὸ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης συνάγεται , οὐδὲν ἐνδεχόμενον συνάγεται , οὐ καταφατικόν , οὐκ ἀποφατικόν , καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἔστιν ἐνδεχομένου συλλογισμός . ὁ γὰρ Ἀριστοτέλης ἀσυλλογίστους δείκνυσι τὰς ἐνδεχομένας συζυγίας οὐ τῷ ἔθει , τῷ συνάγειν ἐξ ἀνάγκης παντὶ καὶ ἐξ ἀνάγκης οὐδενί , ἀλλ’ ἀρκεῖται καὶ θατέρῳ μόνον διὰ τὸν εἰρημένον λογισμόν . ὁ δὲ Ἀλέξανδρος ἐκτίθεται ὅρους καὶ τὸ ἐξ ἀνάγκης παντὶ συνάγοντας · λευκόν , ζῷον , ἄνθρωπος . ἀλλὰ μήποτε , ἔστ’ ἄν λευκὸν μηδενὶ ζῴῳ ἐνδέχηται , οὐκ ἐνδέ - χεται λευκὸν παντὶ ἀνθρώπῳ , ὡς καὶ Ἀλέξανδρος μετὰ πολλὰ ἐφιστάνει . οἱ δὲ Πλατωνικοὶ βουλόμενοι καὶ ἐξ ἀμφοτέρων ἐνδεχομένων ἐν δευτέρῳ σχήματι γίνεσθαι συλλογισμούς , καὶ τοσούτους ὅσους καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων τρόπων , ἀντιλέγουσι τοῖς τρισὶ τούτοις ἐπιχειρήμασι . τῷ μὲν πρώτῳ λέγοντες ὅτι καὶ ἡ ἐνδεχομένη καθόλου ἀπόφασις ἀντιστρέφει πρὸς ἑαυτήν · εἰ γὰρ τὸ Α τοῦ Β κεχώρισται , καὶ τὸ Β τοῦ Α κεχώρισται . ὁ μὲν γὰρ Ἀριστοτέλης ἐπὶ τοῦ ἐνδεχομένου τὰς μὲν ἐνδεχομένας ἀντιστροφὰς προσίεται , τὰς δ’ ἁπλᾶς οὐ προσίεται · οἱ δὲ Πλατωνικοὶ ἔμπαλιν . καὶ μᾶλλον οἱ Πλατωνικοὶ κατορθοῦσι · περὶ γὰρ τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἐνδεχόμενον οἱ συλλογισμοὶ ι γίνονται , καὶ ἐπὶ τούτου αἱ μὲν ἐνδεχόμεναι ἀντιστροφαὶ οὐ συνίστανται , εἰ καὶ ἐπὶ τοῦ ἐπ’ ἴσης , αἱ δ’ ἁπλαῖ συνίστανται , εἰ καὶ ἐπὶ τοῦ ἐπ’ ἴσης μὴ συνίστανται . πρὸς δὲ τὸ δεύτερον ὅτι ἀδύνατον τὸ αὐτὸ τῷ αὐτῷ καὶ παντὶ ἐνδέχεσθαι καὶ μὴ παντὶ κατὰ τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἐνδεχόμενον . πρὸς δὲ τὸ τρίτον ὅτι οἱ ὅροι οὐκ εἰσὶν τοῦ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἐνδεχομένου ἀλλὰ τοῦ ἐπ’ ἴσης .
Lemmas: Β σχῆμα ΕΞ ΟΔ ενδεχόμενος . p . 36b26 ’Ev δέ ὁ δύο σχῆμα . πάλη μέν ὁ Ἀριστοτέλης ἐν ὁ τρεῖς σχῆμα ὁ τρόπος εἰς ὁ σχῆμα διαιρέω , οἷος ὁ ἐκ ἀμφότερος ὕπαρ - Χοῦσαι εἰς πρῶτος σχῆμα καί δύο καί τρίτος καί ὁ ἐκ ἀμφότερος ἀναγκαῖος καί εἰς μίξις οὗτος . νῦν δέ ἐν ὁ μίξις ὁ σχῆμα εἰς ὁ τρόπος διαιρέω , οἷος ὁ πρῶτος σχῆμα εἰς ὁ ἐκ ἀμφότερος ἐνδέχομαι καί ὁ μίξις ἐνδέχομαι καί ὑπάρχω , ἐνδέχομαι καί ἀναγκαῖος . εἰμί γάρ χράω ὁ πάλαι τάξις , προτάσσω ἄν ὁ ἐκ ἀμφότερος ἐνδέχομαι ἐν δύο σχῆμα ὁ μίξις ὁ ἐν πρῶτος σχῆμα ὑπάρχω | καί ἐνδέχομαι , ὑπάρχω καί ἀναγκαῖος , ἐνδέχομαι καί ἀναγκαῖος · ὅσπερ ἄτοπος · ὁ μέν γάρ ἐκ ἀμφότερος ἐνδέχομαι ἐν δύο σχῆμα ἀσυλλόγιστος · ὁ δέ τρεῖς μίξις ὁ ἐν πρῶτος σχῆμα διαιρέω εἰς ὁ συλλογιστικός καί ἀσυλλόγιστος . γιστον . ἀλλά ἐπεί ὁ ἐν δύο σχῆμα δείκνυμι ἀνάγω εἰς ὁ πρῶτος σχῆμα ὅς διά ἀντιστροφή ἢ διά ἀδύνατος , περί ἀντιστροφή ἁπλόος ἐνδέχομαι πρότασις διαλέγω · καί ἐπεί , ὅτε διά ἀντιστροφή δείκνυμι ὁ δύο σχῆμα , πάντως ὁ καθόλου ἀπόφασις ἀντιστρέφω , περί μόνος ὁ ἀντιστροφή ὁ ἐνδέχομαι καθόλου ἀπόφασις διαλέγω , καί δείκνυμι ὅτι ὁ ἐνδέχομαι καθόλου ἀπόφασις οὐ ἀντιστρέφω πρός ἑαυτοῦ . καί οὗτος ἐγώ ἐν ὁ τρεῖς σχῆμα λέγω , ὅτι ὁ μέν ὁ ἐνδέχομαι κατάφασις ὁμοίως ὁ ὑπάρχω καί ἀναγκαῖος πρός ὁ μερικός κατάφασις ἀντιστρέφω , ὁ δέ ἐνδέχομαι καθόλου ἀπόφασις οὐ ὁμοίως · ἐπί γάρ ὑπάρχω καί ἀναγκαῖος πρός ἑαυτοῦ ἀντιστρέφω , ἐπί δέ ὁ ἐνδέχομαι οὖον πρός ἑαυτοῦ ἀντιστρέφω · “ οὗτος δέ εἰμί δῆλος ” , φάσκω , ‘‘οος περί ὁ ἐνδέχομαι λέγω ” . ὅτι τοίνυν ὁ καθόλου ἐνδέχομαι ἀπόφασις οὖον πρός ἑαυτοῦ ἀντιστρέφω , νῦν δείκνυμι καί προάγω ὁ ἀπόδειξις τριχῶς . καί πρῶτος οὕτως · εἰμί ὁ Α ὁ Β ἐνδέχομαι μηδείς , ἐκ ἀνάγκη καί ὁ Β ὁ Α ἐνδέχομαι μηδείς · εἰμί γάρ οὗτος , καί ὁ καθόλου κατάφασις ἀντιστρέφω πρός ἑαυτοῦ , ὡς δείκνυμι · οὗτος δέ ἀδύνατος · λευκός μέν γάρ πᾶς ζῷον ὑπάρχω ἐνδέχομαι , οὐκέτι δέ καί ζῷον πᾶς λευκός ὑπάρχω ἐνδέχομαι · τις γάρ λευκός , ὁ φιμιθεος , ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω . ὁ δέ συνάπτω οὕτως δεικτέος · εἰμί ὁ Α οὐδείς ὁ Β ἐνδέχομαι ὑπάρχω , καί ὁ Β οὐδείς ὁ Α ἐνδέχομαι ὑπάρχω · ἐπεί δή ὅς ἐνδέχομαι οὐδείς καί πᾶς ἐνδέχομαι κατά ὁ ἐνδέχομαι ἀντιστροφή , καί ὁ Α πᾶς ὁ Β ἐνδέχομαι , καί ὁ Β πᾶς ὁ Α ἐνδέχομαι . εἶπον δέ εἄν ὁ πλατωνικός πρός οὗτος · οὐ εἰμί ὁ Α ἐνδέχομαι μηδείς ὁ Β , ἤδη καί πᾶς ἐνδέχομαι κατά ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς ἐνδέχομαι , ἀλλά εἰμί ἄρα , κατά μόνος ὁ ἐπί ἴσος . εἶπον | ὁ Ἀριστοτέλης · ἀλλά μένω ὁ ἐνδέχομαι ὁ εἶδος . δύο ἐπιχείρημα διά ὁ ὁράω ὁ αὐτός διά ὅς ἐλέγχω ὁ καθόλου ἀπόφασις μή ἀντιστρέφω πρός ἑαυτοῦ · λευκός μέν γάρ ἐνδέχομαι μηδείς ἄνθρωπος ὑπάρχω · οὖον μήv ἄνθρωπος ἐνδέχομαι μηδείς λευκός ὑπάρχω · ὁ γάρ κύκνος καί ψιμιθεος παῖος οὐ ὑπάρχω . εἶπον δέ ἄν ὁ πλατωνικός πρός ὁ ὅρος · ποῖος λευκός λαμβάνω ; εἰμί μέν ὁ ἀπλόος , οὐδέ ὁ ἐκ ἀρχή ἀπόφασις ἐνδέχομαι εἰμί ὁ λευκός ἐνδέχομαι μηδείς ἄνθρωπος ὑπάρχω · ὁ γάρ ἐν κύκνος λευκός ἀναγκαῖος ὁ ἄνθρωπος οὐ ὑπάρχω · εἰμί δέ ὁ ἐν ἄνθρωπος λευκός , ἐνδέχομαι καί λευκός μηδείς ἄνθρωπος ὑπάρχω καί ἄνθρωπος μηδείς λευκός . φημί δέ εἄν ὁ περιπατητικός μή δικαίως ἐρωτάω διά ὁ μή ὁ κατηγορέω συντάσσω ὁ προσδιορισμός ἀλλά ὁ ὑπόκειμαι , καί ὅτι ὅσος ἐπί οὗτος καί ὁ ἀναγκαῖος καθόλου κατάφασις πρός ἑαυτοῦ ἀντιστρέφω . φημί δέ εἄν ὁ πλατωνικός μηδέ ὁ ὅρος ὑγιής λαμβάνω · ἐπί ἴσος γάρ εἰμί καί οὐ ἐπί ὁ πολύς · εἰμί δέ λαμβάνω ἐπί ὁ πολύς , ἀντιστρέφω ὁ ἐνδέχομαι καθόλου ἀπόφασις πρός ἑαυτοῦ · ἐνδέχομαι γάρ μηδείς ἄνθρωπος ἑξαδάκτυλος καί ἐν · δέχομαι μηδείς ἑξαδάκτυλος ἄνθρωπος εἰμί . τρίτος ἐπιχείρημα ὁ λέξις ὅτι οὐ ἀντιστρέφω ὁ ἐνδέχομαι καθόλου ἀπόφασις πρός ἑαυτοῦ . εἰμί γάρ τις εἶπον οὕτως ἰάομαι ὁ Α ὁ Β ἐνδέχομαι μηδείς , καί ὁ Β ὁ Α ἐνδέχομαι μηδείς · εἰμί γάρ μή , ἀνάγκη τις · ὥστε καί ὁ Α ὁ Β ἀντιστρέφω · εἄν δέ καί ἐνδέχομαι μηδείς · ὅσπερ ἀδύνατος , παραλογίζομαι ὁ οὗτος λέγω · ὁ γάρ ἐνδέχομαι μηδείς οὖον μόνος ὁ ἀνάγκη τις ἀλλά καί ὁ ἀνάγκη οὖον πᾶς ἀντίκειμαι · ὅς ὑποτίθημι οὐδείς ἀδύνατος πρόειμι · οὖον γάρ ἀντιστρέφω ὁ μερικός ἀπόφασις . φημί δέ εἄν ὁ πλατωνικός · καί πῶς αὐτός ὁ Ἀριστοτέλης ἐν ὁ τρεῖς σχῆμα δείκνυμι ἄμφω ὁ ἐνδέχομαι κατάφασις πρός ὁ μερικός κατάφασις ἀντιστρέφω ; λέγω γάρ ἰάομαι ὁ Α ὁ Β ἐνδέχομαι πᾶς ὁ τις , Ι καί ὁ Β ὁ Α ἐνδέχομαι τις · εἰμί γάρ οὗτος ψεῦδος , ἀνάγκη οὐδενία · εἴρω γάρ καί ἐγώ πρός σύ ὅτι ὁ ἐνδέχομαι τις οὖον μόνος ὁ ἀνάγκη οὐδείς ἀντίκειμαι ἀλλά καί ὁ ἀνάγκη πᾶς · ὅς ὑποτίθημι οὐδείς ἀδύνατος ἕπω , ἐπεί ὁ Α ὁ Β ἐνδέχομαι πᾶς , εἰμί καί ὅτι μάλιστα ἀδύνατος ἐπακολουθέω , εἰμί ὁ Α ὁ Β ἐνδέχομαι τις . φημί δέ ἄν ὁ πλατωνικός μηδέ ὁ διαβάλλω δείκνυμι ὑπό Ἀριστοτέλης χράομαι ἀλλά ἕτερος τοιοῦτος · εἰμί ὁ Α ὁ Β ἐνδεχομένως χωρίζω , καί ὁ Β ὁ Α ἐνδεχομένως χωρίζω , καί διά οὗτος ἀντιστρέφω ὁ καθόλου ἀπόφασις πρός ἑαυτοῦ καί ἐπί ὁ ἐνδέχομαι . Ζεύς τίς ἐν δύο σχῆμα ἐκ ἀμφότερος ἐνδέχομαι οὐδείς γίγνομαι συλλογισμός ; οὖον μόνος γάρ ὁ ἀνομοιοσχήμων δύναμαι γίγνομαι ὁμοιοσχήμων , ἀλλά καί ὁ ὄμνυμι - ἔχω ἀνομοιοσχήμων . ἢ ὅτι πρός μέν ὁ ἀσυλλόγιστος ἀρκέω ὁ ποτέ μή Σύνα - γειν , πρός δέ ὁ συλλογιστικός οὐ ἀρκέω ὁ ποτέ συνάγω ἀλλά μόνος ὁ ἀεί . Ζεύς τίς ἐν δύο σχῆμα ἐπί ὁ μίξις ἐνδέχομαι καί ὑπάρχω Συλλός - γιστικεω ὁ ὁ ὑπάρχω ἀποφατικός ἔχω , ἀσυλλόγιστος δέ ὁ ὁ ὑπάρχω καταφατικός ἔχω , εἰμί γάρ , ὅτι δυνατός ποιέω αὐτός ὁμοιοσχήμων , ἐν ἀνομοιοσχήονες εἰμί , ἀλλά καί ἀνομοιοσχήμων δυνατός ποιέω αὐτός . ἢ ὅτι ὁ μέν ἀπόφασις οὐ εἰμί κύριος ἀπόφασις ἀλλά κατάφασις ἀσαφής καί ἐναργής γίγνομαι κατάφασις λαμβάνω εἰς κατάφασις , ὁ δέ κατάφασις οὐδαμῶς εἰμί ὁ αντιφατικός ἀπόφασις καί διά οὗτος οὖον μεταβάλλω εἰς αὐτός . p . 36b33 Δεύς δέ καί ἐν οὗτος λαμβάνω . τουτέστιν ὥσπερ ἐν πρῶτος σχῆμα οὕτως καί ἐν δύο ὁ αὐτός συζυγία ἢ ὁ κύριος ἐνδέχομαι συνάγω ἢ οὖον , ἀλλά ἢ ὁ ἐκ ἥμισυς ἢ ὁ ὑπάρχω . p . 36b39 καί ὁ ἐναντίος καί ὁ ἀντίκειμαι . ἐναντίος πᾶς , οὐδείς καί ὁ ὑπό αὐτός , τίς , οὖον πᾶς · ἀντίκειμαι δέ ὁ ἀντιφατικός ὁ διαγώνιος · καί οὗτος γάρ ἀντιστρέφω · εἰμί γάρ πᾶς , | καί τις καί οὖον πᾶς · ὥστε εἰμί πᾶς , καί οὖον πᾶς . οὖον μήv τέλειος ἀντιστρέφω · οὖον γάρ δή καί εἰμί οὖον πᾶς , ἤδη καί πᾶς . ὁ αὐτός καί ἐπί ὁ οὐδείς καί τίς . p . 37a12 Φᾶσις γάρ καί ἀπόφασις , τουτέστιν ἀντίφασις γάρ κατά αὐτός ἐνδέχομαι οὐδείς , ἀνάγκη τις . p . 37a14 οὖον γάρ εἰμί μή ἐνδέχομαι . σαφῶς ἐνταῦθα φημί πᾶς ενδεχόμενος πρότασις δύο ἄμη λαμβάνω ὁ ἀναγκαῖος πρότασις ἀντιφάσκω . p . 37a17 ὁ γάρ ἐκ ἀνάγκη τις ὁ Α μή ὑπάρχω οὐ ἀληθής εἶπον ὡς πᾶς ἐνδέχομαι μή ὑπάρχω · ἐπεί ὅς ἐνδέχομαι μηδείς , ἐνδέχομαι καί πᾶς , οὗτος , ὁ ἐνδέχομαι μηδείς , ἀντίκειμαι ἄν ὁ ἐκ ἀνάγκη οὖον πᾶς καί ὁ ἐκ ἀνάγκη τις · εἰμί γάρ ἐνδέχομαι μηδείς , ψεῦδος καί ὁ ἐκ ἀνάγκη οὖον πᾶς καί ὁ ἐκ ἀνάγκη τις . ὅς γάρ ἐνδέχομαι μηδείς , ἐνδέχομαι καί πᾶς · καί διά ἑαυτοῦ μέν ὁ ἐνδέω - χω μηδείς ἀντίκειμαι ὁ ἐκ ἀνάγκη τις , διά δέ ὁ ἐνδέχομαι πᾶς ἀντίκειμαι ὁ ἐκ ἀνάγκη οὖον πᾶς . οὕτως καί ὁ ἐνδέχομαι πᾶς διά ὁ ἐνδέχομαι οὐδείς ἀντίκειμαι ὁ ἐκ ἀνάγκη τις , ὥσπερ ὁ ἐκ ἀνάγκη οὖον πᾶς διά ἑαυτοῦ ὁ ἐνδέχομαι πᾶς . μόνος δέ ὁ παράδοξος φημί , ὅτι ἀντίκειμαι ὁ ἐνδέχομαι μηδείς ὁ ἐκ ἀνάγκη οὖον πᾶς , ἄμφω ἀπόφασις εἰμί , καί ὁ ἐνδέχομαι πᾶς ὁ ἐκ ἀνάγκη τις , τουτέστιν ἀντίκειμαι ὁ ἐνδέχομαι οὐδείς , ὅσπερ καλέω ἐνδέχομαι πᾶς μή ὑπάρχω , ὁ ἐκ ἀνάγκη οὖον πᾶς , καίπερ ἄμφω ἀποφατικός εἰμί , καί ὁ ἐνδέχομαι πᾶς ὁ ἐκ ἀνάγκη τις , καίπερ ἄμφω καταφατικός εἰμί · ὁ γάρ ἀνόμοιος κατά ὁ ποιός ἀναγκαῖος προφανῶς ἀντίκειμαι . p . 37a20 εἰμί οὖν τις ἀξιόω . ὑπόκειμαι ὁ Γ ὁ δ πᾶς ὑπάρχω , ἀλλά τις μέν ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ ἄλλος ἐνδεχομένως , οἶος ὁ κίνησις ὁ μέν οὐρανός ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ ἄλλος ἐνδεχομένως · ψεῦδος οὖν ὁ Γ ὁ δ πᾶς ἐνδεχομένως , οὐ ὅτι οὐ ὑπάρχω πᾶς ἀλλά ὅτι ἔνιοι οὐ ἐνδεχομένως ὑπάρχω · εἰμί δέ φεῦς ὁ ἐνδέχομαι πᾶς , ἀληθής ὁ οὐ ἐνδέχομαι πᾶς · ὁ δέ οὐ ἐνδέχομαι πᾶς ἀληθής εἰμί οὖον μόνος ὁ ἐκ ἀνάγκη τις ἀληθής οὗτος γάρ ψεῦδος ) , ἀλλά καί ὁ ἐκ ἀνάγκη οὖον πᾶς . | ψεῦδος ἄν λαμβάνω · ὁ γάρ ἐνδέχομαι πᾶς οὖον μόνος ὁ ἐκ ἀνάγκη τις ἀντίκειμαι ἀλλά καί ὁ ἐκ ἀνάγκη οὖον πᾶς . p . 37a22 Πᾶς γάρ ὑπάρχω , ἀλλά ὅτι ἔνιοι ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , διά οὗτος φημί πᾶς ἐνδέχομαι . ὁ αἴτιος λέγω διά ὅς ψεῦδος ὁ Γ ὁ δ πᾶς ἐνδέχομαι καίπερ πᾶς ὑπάρχω · διότι γάρ λέγω πᾶς ἐνδέχομαι ὁ τις ἀναγκαῖος ἀλλά οὐ ἐνδεχομένως ὑπάρχω . p . 37a26 Δῆλος οὖν ὅτι ὁ ἐνδέχομαι , ὅς ὁ ὁρισμός ἀποδίδωμι , τουτέστιν ὁ κύριος , ἀντίκειμαι . p . 37a30 ὅστε οὖον γίγνομαι συλλογισμός , τουτέστιν συμπέρασμα ἀδύνατος οὖον γίγνομαι . εἰμί τις οὖν ἀξιόω μόνος ὁ προφανής ἀντίκειμαι , ὁ ἐνδέχομαι οὐδείς ὁ ἐκ ἀνάγκη τις καί ὁ ἐνδέχομαι πᾶς ὁ ἐκ ἀνάγκη οὖον πᾶς καί ἁπλόος ὁ ἀνομοιοσχήμων , ψευδής λαμβάνω · ἀντίκειμαι γάρ καί ὁ ὁμοιοσχήμων , ὡς εἴρω προσεχῶς · p . 37a32 οὗτος δέ δείκνυμι . ἀσυλλόγιστος βούλομαι ὁ Ἀριστοτέλης πᾶς ὁ ἐν δύο σχῆμα συζυγία ἐκ ἀμφότερος ἐνδέχομαι , οὐ ὅτι ὁ δύο σχῆμα ὁ ἀνομοιοσχήμων εἰμί ὁ πρότασις δύναμαι γάρ ὁ ὁ δύο σχῆμα ἐνδέχομαι πρότασις , ἐν ὁμοιοσχήμων εἰμί , ἀνομοιοσχήμων γίγνομαι · οὗτος γάρ ἐν ὁ μίξις μόνος αἰτιάομαι ) , οὐδέ ὅτι ὁ ἐνδέχομαι ὁ ἐπί ἴσος εἰμί ἢ ἐπί πολύς ὁ ἐπί μικρός , οὐδαμῶς δέ καθόλου , ἐκ δύο δέ μερικός οὖον γίγνομαι συλλογιμός ( ὅσος γάρ ἐπί οὗτος ἐσθίω μηδέ ἐν πρῶτος σχῆμα ἐκ ἀμφότερος ἐνδέχομαι γίγνομαι συλλογισμός , οὐδέ μίξις εἰμί συλλογιστικός ἐν πρῶτος σχῆμα ὁ μείζων ἐνδέχομαι ἔχω ) · Ἀριστοτέλης οὖν οὖον οὗτος αἰτιάομαι ὁ μή γίγνομαι συλλογισμός ἐν δύο σχῆμα ἐκ ἀμφότερος ἐνδέχομαι , ἀλλά ὅτι ὁ ἐν δύο σχῆμα Συλλός - γιστικαὶ συζυγία ἢ διά ἀντιστροφή δείκνυμι , ὡς πρῶτος , δύο , τρίτος , ἢ διά ἀδυνά - ὁ , ὡς ὁ τέταρτος , οὔτε δέ ὁ ἀντιστροφή εἰμί χράω νῦν οὔτε ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή ] , ἐν γάρ ὁ ἀντιστροφή ὁ καθόλου ἀποφατικός μόνος ἀντιστρέφω · δείκνυμι δέ νῦν ὁ καθόλου ἐνδέχομαι ἀπόφασις μή ἀντιστρέφω πρός ἑαυτοῦ κατά ὁ ἁπλόος ἀντιστροφή ) , | οὔτε ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή εἰμί χράω . οἷος ὁ Α ὁ Β ἐνδέχομαι μηδείς , ὁ Α ὁ Γ ἐνδέχομαι πᾶς · ἐπί ὁ πρῶτος τρόπος ποιέω πάλιν ὁ λόγος , ἐπεί ὁ διά ἀδύνατος δεῖξις κοινός εἰμί πᾶς , εἰμί καί μόνος ὁ τέταρτος τρόπος ἐφαρμόζω . εἰμί ἐν συνάγω τίς ἐν δύο σχῆμα , ὁ ἐνδέχομαι οὐδείς συνάγω ὁ Β ὁ Γ · εἰμί δέ οὗτος ψεῦδος , ὁ Β ὁ Γ ἀνάγκη τις · ὁ δέ Α ὁ Β ἐνδέχομαι οὐδείς · γίγνομαι ὁ πρῶτος σχῆμα ὁ μείζων ἐνδέχομαι ἔχω καί διά οὗτος ἐνδέχομαι συνάγω , ὁ Α ὁ Γ ἐνδέχομαι οὖον πᾶς · ἀλλά καί ἐνδέχομαι πᾶς · καί οὐδείς ἄτοπος . ἀλλά οὐδέ ἐν ὁ τέταρτος τρόπος ἄτοπος τίς ἕπω . οὖον μόνος δέ οὗτος δείκνυμι ἀσυλλόγιστος ἀλλά καί ὁ δίκη ὁ ἀσυλλόγιστος διά ὁ ὁράω ἐλέγχω · εἰμί γάρ εὐπορέω ὁράω ὁ ἐκ ἀνάγκη οὐδείς συνάγω · λευκός , ἄνθρωπος , ἵππος · εἰμί δέ ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη συνάγω , οὐδείς ἐνδέχομαι συνάγω , οὖον καταφατικός , οὐ ἀποφατικός , καί διά οὗτος οὐ εἰμί ἐνδέχομαι συλλογισμός . ὁ γάρ Ἀριστοτέλης ἀσυλλόγιστος δείκνυμι ὁ ἐνδέχομαι συζυγία οὖον ὁ ἔθος , ὁ συνάγω ἐκ ἀνάγκη πᾶς καί ἐκ ἀνάγκη οὐδείς , ἀλλά ἀρκέω καί ἕτερος μόνος διά ὁ εἴρω λογισμός . ὁ δέ Ἀλέξανδρος ἐκτίθημι ὅρος καί ὁ ἐκ ἀνάγκη πᾶς συνάγω · λευκός , ζῷον , ἄνθρωπος . ἀλλά μήποτε , ἔστω ἄν λευκός μηδείς ζῷον ἐνδέχομαι , οὐ ἐνδέω - χω λευκός πᾶς ἄνθρωπος , ὡς καί Ἀλέξανδρος μετά πολύς ἐφιστάνω . ὁ δέ πλατωνικός βούλομαι καί ἐκ ἀμφότερος ἐνδέχομαι ἐν δύο σχῆμα γίγνομαι συλλογισμός , καί τοσοῦτος ὅσος καί ἐπί ὁ ἄλλος τρόπος , ἀντιλέγω ὁ τρεῖς οὗτος ἐπιχείρημα . ὁ μέν πρῶτος λέγω ὅτι καί ὁ ἐνδέχομαι καθόλου ἀπόφασις ἀντιστρέφω πρός ἑαυτοῦ · εἰμί γάρ ὁ Α ὁ Β χωρίζω , καί ὁ Β ὁ Α χωρίζω . ὁ μέν γάρ Ἀριστοτέλης ἐπί ὁ ἐνδέχομαι ὁ μέν ἐνδέχομαι ἀντιστροφή προσίημι , ὁ δέ ἁπλόος οὖον προσίημι · ὁ δέ πλατωνικός ἔμπαλιν . καί μᾶλλον ὁ πλατωνικός κατορθόω · περί γάρ ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς ἐνδέχομαι ὁ συλλογισμός ι γίγνομαι , καί ἐπί οὗτος ὁ μέν ἐνδέχομαι ἀντιστροφή οὖον συνίστημι , εἰμί καί ἐπί ὁ ἐπί ἴσος , ὁ δέ ἁπλόος συνίστημι , εἰμί καί ἐπί ὁ ἐπί ἴσος μή συνίστημι . πρός δέ ὁ δύο ὅτι ἀδύνατος ὁ αὐτός ὁ αὐτός καί πᾶς ἐνδέχομαι καί μή πᾶς κατά ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς ἐνδέχομαι . πρός δέ ὁ τρίτος ὅτι ὁ ὅρος οὐ εἰμί ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς ἐνδέχομαι ἀλλά ὁ ἐπί ἴσος .