ammonius-philosophy.in-aristotelis-analyticorum-priorum-librum-i-commentarium 6
Συλλογισμὸς δέ ἐστιν λόγος ἕως τοῦ πρὸς τὸ γενέσθαι τὸ ἀναγκαῖον . Ἀκολούθως μετὰ τὸ εἰπεῖν τί ἐστιν πρότασις καὶ τί ὅρος ὁρίζεται τί ἐστιν συλλογισμός · οὕτω γὰρ καὶ ἄνω προέθετο · “ εἶτα , φησίν , διορίσαι τί ἐστιν πρότασις καὶ τί ὅρος καὶ τί συλλογισμός ” . πρὸ δὲ τῆς ἐξηγήσεως τοῦ ὅρου τοῦ συλλογισμοῦ ζητεῖται ἐνταῦθα τί ἐστιν τὸ ἐν ἡμῖν συλλογιζόμενον καὶ περὶ τίνων οἱ συλλογισμοί . καὶ λέγομεν ὅτι τριῶν οὐσῶν τῆς ψυχῆς γνωστικῶν δυνάμεων , τῆς νοερᾶς , τῆς διανοητικῆς , τῆς δοξαστικῆς , οὐ δύναται οὔτε ἡ πρώτη οὔτε ἡ τρίτη συλλογίζεσθαι , ἀλλ’ ἡ μέση μόνη . ἡ μὲν γὰρ πρώτη διὰ τὴν ἀπὸ τοῦ νοῦ ἔλλαμψιν εἰς αὐτὴν ἐφήκουσαν ἁπλαῖς ἐπιβολαῖς γιγνώσκει ἃ γιγνώσκει · ἡ δὲ τρίτη τὰ συμπεράσματα μόνα παραδέχεται παρὰ τῆς μέσης · διὸ καὶ δόξα καλεῖται παρὰ τὸ δέχεσθαι . ἡ δὲ μέση ἐστὶν ἡ διεξοδικῶς ἀπὸ ἄλλου ἄλλο γιγνώσκουσα · διὸ καὶ διάνοια καλεῖται παρὰ τὸ διανύειν καὶ διεξιέναι . αὕτη ἐστὶν ἡ δύναμις ἡ συλλογιζομένη [ ἡ ] ἐν ἡμῖν καὶ διὰ συλλογισμῶν γιγνώσκουσα καὶ ἀποδεικνύουσα τὰ πράγματα . ἀπὸ ταύτης τὰ συμπερασματα τῶν ἀποδείξεων δεχομένη ἡ δόξα κατέχει · οἷον ἡ διάνοια συλλογιστικῶς καὶ ἀποδεικτικῶς εὑρίσκει καὶ γιγνώσκει ὅτι ἡ ψυχὴ ἀθάνατός ἐστιν · τοῦτο <τὸ> συμπέρασμα μόνον τὸ ‘ἡ ψυχὴ ἀθάνατός ἐστιν’ ἐκτὸς ἄλλων προτάσεων δι’ ὧν ἀποδείκνυται δέχεται ἡ δόξα καὶ δοξάζει ἄνευ ἀποδείξεων . ἡ οὖν διάνοια συλλογιστικῶς καὶ ἀποδεικτικῶς ἐπίσταται · ὥστε τὸ συλλογιζόμενον <ἐν> ἡμῖν ἡ διάνοιά ἐστιν . πάλιν τῶν τὰ μὲν νοητά , τὰ δὲ αἰσθητά , τὰ δὲ μέσα τούτων · λέγω δὴ ὅτι | οὔτε ἐπὶ τῶν νοητῶν συλλογιζόμεθα οὐδ’ ἐπὶ τῶν αἰσθητῶν ἀλλὰ μόνον τῶν μέσων . οὔτε γὰρ <ἐπὶ> τῶν νοητῶν συλλογιζόμεθα · οὐ γὰρ ὁ θεολόγος δύναται διὰ τῶν συλλογισμῶν τὰ νοητὰ δεικνύναι , ἀλλ’ ἀναλογίᾳ κέχρηται , καὶ εἰκότως · οἱ μὲν γὰρ συλλογισμοὶ ἀπὸ τῶν αἰτιῶν τὰ αἰτιατὰ 5 δεικνύουσιν καὶ ἀπὸ τῶν καθολικωτέρων τὰ μερικώτερα · τὰ δὲ νοητὰ πρῶτά ἐστιν καὶ καθολικώτερα τῶν ἄλλων πάντως · ὥστε εἰκότως περὶ τῶν πρώτων οὐ συλλογιζόμεθα · οὐδὲ γὰρ ὁριζόμεθα αὐτὰ διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν · οἱ μὲν γὰρ ὅροι ἐκ γένους εἰσὶν καὶ διαφορῶν · ὑπὲρ δὲ τὰ πρῶτα οὐδέν . οὕτε μὴν ἐπὶ τῶν αἰσθητῶν συλλογιζόμεθα · οὐ γὰρ συλλογιστικῶς γιγνώσκω σκῶ ὅτι τὸ γάλα λευκόν ἐστιν , ἀλλ’ αὐτόθεν ἡ αἴσθησις τοῦτο γιγνώσκει . οὔτε περὶ τῶν πρώτων οὔτε ἐπὶ τῶν ἐσχάτων συλλογιζόμεθα , ἀλλὰ περὶ τῶν μέσων , ἃ καλεῖται διανοητά , ἐπειδὴ διανυστικῶς καὶ διεξοδικῶς αὐτὰ γιγνώσκομεν διὰ τῶν συλλογισμῶν , οἷον τὰ μαθήματα · συλλογιστικῶς γὰρ αὐτὰ γιγνώσκομεν · οὐ . γὰρ δήπου δι’ αἰσθήσεως αὐτὰ ἐπιστάμεθα · τὴν γνῶσιν γὰρ τῶν θεωρημάτων ἐξ ἀφαιρέσεως καλοῦσιν οἱ γεωμέτραι · τὸ γὰρ ξύλινον ἢ χαλκοῦν καὶ ἀπλῶς τὴν ὕλην καὶ τὸ ὅσον τῇ αἰσθήσει ὑποπίπτει ἀφελὼν ὁ γεωμέτρης αὐτὸ καθ’ αὑτὸ τὸ καθόλου εἶδος τοῦ τριγώνου ἢ [ ὁ ] τετραγώνου διανοεῖται . ἔχομεν οὖν τί τε τὸ ἐν ἡμῖν συλλογιζόμενον , ὅτι οὐ τὸ νοερόν , οὐ τὸ δοξαστικόν , ἀλλὰ τὸ διανοητικόν , καὶ περὶ τίνων οἱ συλλογισμοί , ὅτι οὐ περὶ τῶν νοητῶν , οὐ περὶ τῶν αἰσθητῶν , ἀλλὰ περὶ τῶν μέσων τῶν διανοητῶν . λοιπὸν δὲ ἐπὶ τὴν τοῦ ὅρου ἐξήγησιν ἡμῖν ἰτέον . καὶ πρῶτον αὐτὸν ἐκθώμεθα , εἶτα δείξομεν ὅτι οὐδὲν οὔτε περισσὸν ἔχει οὔτε ἐλλεῖπον . Συλλογισμός ἐστιν , φησίν , λόγος ἐν ᾧ τεθέντων τινῶν ἕτερόν τι τῶν κειμένων ἀνάγκη συμβαίνειν τῷ ταῦτα εἶναι . οὗτός ἐστιν ὁ τοῦ συλλογισμοῦ ὅρος . καὶ ὅτι μὲν τέως τὸ ὄνομα τοῦτο τὸ συλλογισμὸς συλλογὴν λόγων | δηλοῖ , πρόδηλον · ἀεὶ γὰρ ἡ συν ( ?? ) πρό . θέσις οὐχ ἕν τι σημαίνει ἀλλ’ ἄθροισμά τι , οἷον ὅταν εἴπω συνέδριον , σύγκλητος , συμπότης , σύμψηφος . συλλογισμὸς οὗν ἀντὶ τοῦ ‘συλλογὴ λόγων καὶ οἱονεὶ ἄθροισμα λόγων’ . ἵνα δὲ πρότερον ὡς τύπῳ νοήσωμεν τὰ εἰρημένα ἐν τῷ ὅρῳ τοῦ συλλογισμοῦ , συλλογισμόν τινα ἐκθέμενοι νοήσομεν ἐπ’ αὐτοῦ πῶς τὰ εἰρημένα ἐν τῷ ὅρῳ πάντα ἐφαρμόζει αὐτῷ . οἷον ἔστω συλλογισμος οὕτος · ἡ γραμμὴ σύνεχες , τὸ σύνεχες πόσον , ἡ γραμμὴ ἄρα ποσόν . ὅτι μὲν οὖν τὸ ὅλον τοῦτο λόγος ἐστίν , πρόδηλον · καὶ γὰρ καὶ ἐκ λόγων σύγκειται · εἰσὶν γὰρ ἐν αὐτῷ δύο προτάσεις καὶ τὸ συμπέρασμα · ὥστε λόγος ἐκ λόγων ἐστίν . ὥστε τέως ὁ λόγος ἐφαρμόζει αὐτῷ . ἀλλὰ καὶ τέθειταί τινα ἐν αὐτῷ · τέθειται δὲ ἀντὶ τοῦ ‘ὡμολόγηται’ . τί δὲ ὡμολογήθη ; ὅτι ἡ γραμμὴ συνεχές ἀστιν , καὶ ὅτι τὸ συνεχὲς καὶ ποσόν ἐστιν . ὥστε ἁρμόζει αὐτῷ καὶ τὸ ἐν ᾧ τεθέντων τινῶν . ἀλλὰ καὶ τὸ συμπέρασμα ἄλλο τι ἀνεφάνη παρὰ τὰ κείμενα , παρὰ τὰ τεθέντα · τὰ μὲν γὰρ κείμενα ἦν τὰ ὁμολογηθέντα , ὅτι ἡ γραμμὴ συνεχές ἐστιν καὶ ὅτι τὸ συνεχὲς ποσόν · ἕτερον δέ τι παρὰ ταῦτα τὸ συμπέρασμα ἀνεφάνη , ὥστε ἡ γραμμὴ ἄρα ποσόν ἐστιν . ὥστε καὶ τὸ ἕτερόν τι τῶν κειμένων ἀνάγκη συμβαίνειν ἁρμόζει αὐτῷ . πόθεν δὲ ἀνεφάνη τὸ συμπέρασμα ; τῷ ταῦτα εἶναι τὰ ὁμολογηθέντα · οὐκ ἀλλαχόθεν γὰρ συνέβη καὶ ἀνεφάνη τὸ συμπέρασμα ἢ ἀπὸ τῶν τεθειμένων προτάσεων , ὅτι ἡ γραμμὴ συνεχές ἐστιν καὶ ὅτι τὸ συνεχὲς ποσόν ἐστιν . ὥστε καὶ τὸ τῷ ταῦτα εἶναι ἁρμόζει αὐτῷ . οὕτως μὲν ὡς τύπῳ εἰπεῖν ἐπὶ παραδείγματος ἐξηγήσθω ἡμῖν ὁ ὅρος τοὐ συλλογισμοῦ . καὶ ἀκριβέστερον δὲ αὐτὸν ἐπισκεψώμεθα , ἵνα λέξωμεν ὅτι οὐδὲν περιττὸν οὐδὲ ἐλλεῖπον ἔχει ἡ ῥηθεῖσα ὑπογραφὴ τῆς ἐννοίας . πρόκειται αὐτῷ τὸν συλλογισμὸν ὁρίσασθαι · πᾶς δὲ ὅρος ἐκ γένους ἐστὶν καὶ διαφορῶν . ἐνταῦθα οὖν | τὸ μὲν λόγος ὡς γένος παρείληπται · εἶδος γάρ ἐστιν τούτου συλλογισμὸς ὡς τοῦ ζῴου ἄνθρωπος . τὰ δὲ ἑξῆς ὡς διαφοραί , τὸ μὲν ἐν ᾧ τεθέντων , ἵνα χωρίσῃ αὐτὸν ἀπὸ τῶν ἄλλων λόγων , οἷον τοῦ κλητικοῦ ἡ τοῦ εὐκτικοῦ καὶ τῶν ἄλλων ἁπλῶς , εἴτε πέντε αὐτοὺς βούλει λέγειν εἴτε δέκα · τί γὰρ τίθεταί τις ἐν εὐχῇ ἢ ἐν κλήσει ; τεθέντων δὲ ἀντὶ τοῦ ‘ὁμολογηθέντων’ · καὶ γὰρ αὐτὰς τὰς προτάσεις ὁ Πλατῶν ὁμολογήματα καλεῖ , καὶ πολλαχοῦ λέγει ‘ἀπὸ τῶν ὡμολογημένων’ ἀντὶ τοῦ ‘ἀπὸ τῶν ῥηθεισῶν προτάσεων’ . οἱ δὲ Στωικοὶ ἀξιώματα αὐτὰς ἐκάλουν καὶ λήμματα παρὰ τὸ λαμβάνειν καὶ ἀξιοῦν αὐτὰς ἀληθεῖς εἶναι , ὡς τὰ παρὰ τοῖς γεωμέτραις ἀξιώματα . ὁ δὲ Ἀριστοτέλης προτάσεις αὐτὰς καλεῖ · τῶν δὲ προτάσεων τὰς σαφεῖς καὶ ἐναργεῖς καὶ μὴ δεομένας ἀποδείξεως διὰ τὸ σαφὲς ἀξιώματα καλεῖ μόνως [ προτάσεις ] . ὥστε τὸ ἐν ᾧ διορίζει τὸν συλλογισμὸν ἀπὸ τῶν ἄλλων λόγων τῶν ἀσυλλογίστων . τινὲς δὲ τὸ τεθέντων λέγουσιν αὐτὸν εἰρηκέναι , † καὶ ἐπειδὴ κατηγοπικῶν συλλογισμῶν λέγει , ἀντὶ τοῦ ‘κατηγορηθέντων’ · ἐπὶ γὰρ τῶν τοιούτων συλλογισμῶν διαρρήδην τιθέμεθα καὶ ὁμολογοῦμεν καὶ ἀποφαινόμεθα ὡς ἀληθεῖς τὰς προτάσεις · ἐπὶ δὲ τῶν ὑποθετικῶν οὐκ ἀποφαινόμεθα ἀλλ’ ὑποτιθέμεθα ‘εἰ τόδε ἐστίν , τόδε ἐστίν’ . ἡμεῖς δὲ λέγομεν ὅτι καὶ ἐκεῖ , εἰ καὶ μὴ διαρρήδην τιθέμεθα , ἀλλ’ οὖν καὶ ἐκεῖ τιθέμεθά πως , καὶ ἁρμόζει καὶ τοῖς ὑποθετικοῖς συλλογισμοῖς ὁ ὅρος οὗτος · ὥστε τό τεθέντων οὐ πρὸς διαστολὴν τῶν ὑποθετικῶν συλλογισμῶν εἴρηται ἀλλὰ τῶν ἄλλων λόγων ἐν οἷς οὐδὲν τίθεται . τὸ δὲ τινῶν εἶπεν διορίζων αὐτὸν ἀπὸ τῶν μονολημμάτων συλλογισμῶν · ἐκεῖνοι γὰρ οὐ τέλειοι · νῦν δὲ τὸν τέλειον ὁρίζεται συλλογισμόν · δεῖ δὲ τὸν τέλειον συλλογισμὸν τὸ ἐλάχιστον ἐκ δύο λημμάτων εἶναι . εἰσὶν δέ τινες ἀτελεῖς συλλογισμοὶ μονολήμματοι , οἷς κέχρηνται οἱ ῥήτορες παραλιμπάνοντες τῷ δικαστῇ τὴν ἑτέραν πρότασιν ἐννοῆσαι , τὴν μείζονα ἢ τὴν | ἐλάσσονα . καὶ συμβάλλεται αὐτοῖς τοῦτο · ὁ γὰρ δικαστὴς ὑπάγεται εἰς τὸ θέσθαι τῇ ἀποδείξει , ἵνα μὴ δόξαν δῷ ἑαυτοῦ ὡς μὴ ἐννοήσας τὴν ἑτέραν πρότασιν . οἷον ὁ δεῖνα καλλωπιστής · ὁ δεῖνα ἄρα μοιχός · ὁ Σωκράτης σπουδαῖος · ὁ Σωκράτης ἄρα εὐδαίμων · ἑκατέρᾳ γὰρ αὐτῶν ἐνδεῖ τῆς μείζονος προτάσεως τῆς ‘πᾶς δὲ καλλωπιστὴς μοιχός’ καὶ τῆς ‘πᾶς δὲ σπουδαῖος εὐδαίμων’ . τῆς δὲ ἐλάττονος ἐνδεῖ , ἐὰν εἴπω ‘πὰς σπουδαῖος εὐδαίμων · ὁ Σωκράτης ἄρα εὐδαίμων’ · ἐνδεῖ γὰρ τῆς ἐλάσσονος τῆς ‘ὁ Σωκράτης σπουδαῖος‘ . καὶ ἐν μὲν τοῖς ἑπομένοις ἀκριβῶς μαθησόμεθα τίς ἡ ἐλάσσων καὶ τίς ἡ μείζων πρότασις · νῦν δὲ ὡς τύπῳ εἰπεῖν , ἐὰν ᾖ τοιοῦτος συλλογισμὸς ‘πᾶσα γραμμὴ συνεχές , πᾶν τὸ συνεχὲς ποσόν , πᾶσα γραμμὴ ποσόν’ , ἐλάσσων μέν ἐστιν πρότασις ἡ ‘πᾶσα γραμμὴ ἡ ] συνεχές’ , μείζων δὲ ἡ ‘πᾶν τὸ συνεχὲς ποσόν’ . τὸ οὖν [ τί ] τινῶν αὐτὸν ἀπὸ τῶν παρὰ τοῖς ῥήτορσιν μονολημμάτων συλλογισμῶν · ἐν ἐκείνοις γὰρ οὐ τινὰ τίθεσθαι ἀλλὰ τί , καὶ οὐ τέλειοι οἱ τοιοῦτοι . Λοιπὸν δὲ λεκτέον τί εἶπεν ἕτερόν τι τῶν κειμένων , καὶ διὰ τί ἀνάγκγ , καὶ διὰ τί συμβαίνειν . τὸ μὲν ἕτερόν τι τῶν κειμένων εἶπεν διὰ τοὺς παρὰ τοῖς Στωικοὶς διφορουμένους συλλογισμοὺς ἢ ἀδιαφόρως περαίνοντας . εἰσὶν δὲ διφορούμενοι οἱ δὶς τὰ αὐτὰ λέγοντες · οἷον ἱεῖ ἡμέρα ἐστίν , ἡμέρα ἐστίν · ἀλλὰ μὴν ἡμέρα ἐστίν · ἡμέρα ἄρα ἐστίν᾿ . δοκεῖ οὗτος συλλογισμὸς εἶναι , οὐκ ἔστι δέ · διὰ γὰρ τῶν αὐτῶν τὰ αὐτὰ δείκνυσιν . πῶς δὲ ὤφειλεν λέγεσθαι ; ‘εἰ ἡμέρα ἐστίν , φῶς ἐστιν · ἀλλὰ μὴν φῶς ἐστιν · ἡμέρα ἄρα ἐστίν’ . ἀδιαφόρως δὲ περαίνοντας λέγουσιν τοὺς τοιούτους , οἷον ἱεῖ ἡμέρα ἐστίν , οὐκ ἔστιν νύξ · ἀλλὰ μὴν ἡμέρα ἐστίν · ἡμέρα ἄρα ἀστίν‘ . καὶ οὗτος δοκεῖ εἶναι συλλογισμός , οὐκ ἔστι δέ · οὐ γὰρ ὡς ὤφειλεν διεξῆλθεν ἀλλ’ ἀδιαφόρως . πῶς δὲ ὤφειλεν λέγεσθαι ; ‘εἰ ἡμέρα ἐστίν , οὐκ ἔστιν νύξ · ἀλλὰ μὴν οὐκ ἔστιν νύξ · ἡμέρα ἄρα ἐστίν’ . διορίσας οὖν αὐτὸν ἀπὸ τῶν τοιούτων , ἀπὸ τῶν δοκούντων μὲν εἶναι συλλογισμῶν οὐκ ὄντων δέ , τέθεικεν τὸ ἕτερόν τι τῶν κειμένων · ἐν γὰρ τούτοις , | τοῖς διφορουμένοις καὶ τοῖς ἀδιαφόρως περαίνουσιν , οὐχ ἕτερόν τι τῶν κειμένων ἐστὶν τὸ συμπέρασμα ἀλλὰ ταὐτόν . ὥστε καὶ ταύτῃ δείκνυται ὅτι τὸ τεθέντων οὐχ ὡς τισὶν ἔδοξεν κεῖται πρὸς διαστολὴν τῶν ὑποθετικῶν συλλογισμῶν · εἰ γὰρ ἦν τὸ τεθέντων κείμενον καὶ πρὸς διαστολὴν τῶν ὑποθετικῶν , οὐκ ἄν προσετέθη τὸ ἕτερόν τι τῶν κειμένων πρὸς διαστολήν τινων ὑποθετικῶν , τῶν διφορουμένων , ὡς εἴρηται , καὶ ἀδιαφόρως περαινόντων ( ὑποθετικοὶ γὰρ καὶ οὗτοι ) , εἴ γε πάντων τῶν ὑποθετικῶν ἦν τὸν ὅρον διὰ τοῦ τεθέντων . ὥστε καὶ ταύτην ἐκβλητέον τὴν δόξαν ἐκείνων , ἐξηγητέον δὲ αὐτὸ ὡς εἴρηται . Τὸ δὲ ἀνάγκη εἶπεν , ἐπειδὴ ὁ συλλογισμὸς πίστις τίς ἐστιν · πᾶς γὰρ ὁ συλλογιζόμενος ἀποδεῖξαί τι ἐθέλει καὶ πεῖσαι πάντως , δῆλον ὅτι τὸν προσδιαλεγόμενον . ἵνα οὖν χωρίσῃ αὐτὸν τῶν ἄλλων πίστεων , εἶπεν τὸ ἀνάγκη · τριῶν γὰρ οὐσῶν πίστεων , τῆς μὲν ἀπὸ τῶν ἴσων τῆς δὲ ἐπαγωγικῆς τῆς δὲ συλλογιστικῆς , μόνη ἡ συλλογιστικὴ ἔχει τὸ ἀναγκαῖον . ἀπὸ μὲν γὰρ ἴσων ἐστὶν <ᾗ> κέχρηνται οἱ ῥήτορες ἀπὸ ἑνὸς ἓν πιστούμενοι , ἀπὸ μερικοῦ οἷον Διονυσίου αἰτοῦντος Συρακουσίους φρουρὰν τοῦ σώματος ἑαυτοῦ λαβεῖν ἀντιλέγει τις καὶ ἀξιοῖ πεῖσαι μὴ δοθῆναι αὐτοῖς λέγων ὅτι καὶ Πεισίστρατος αἰτήσας καὶ λαβὼν ἐτυράννησεν . αὕτη δὲ ἡ πίστις οὐκ ἔχει τὸ ἀναγκαῖον · οὐ γάρ , ἐπειδὴ ἐκεῖνος ἐτυράννησεν , πάντως καὶ οὗτος τυραννήσει . ἐπαγωγικὴ δέ ἐστιν ἡ πίστις ἡ ἐκπεριτρέχουσα τὰ κτὰ μέρος καὶ ἐκ τῶν κατὰ μέρος τὸ καθόλου πιστουμένη · οἷον λέγω ὅτι πᾶν ζῷον τὴν κάτω γένυν κινεῖ · καὶ ἀποδεῖξαι μὲν τοῦτο συλλογιστικῶς οὐ δύναμαι οὗ ] , ἐπαγωγῇ δὲ χρῶμαι καὶ δείκνυμι τοῦτο ἐπὶ πολλῶν διεξιὼν τὰ καθέκαστα καὶ ἀξιῶν ἐκ τῶν κατὰ μέρος τὸ καθόλου πιστοῦσθαι . οὔτε δὲ αὕτη ἡ πίστις ἔχει τὸ ἀναγκαῖον · εὑρίσκεται γοῦν | τινα ζῷα τὴν ἄνω γένυν κινοῦντα · ὥστε φασὶν ὁ κροκόδειλος καὶ ὁ φοινικόπτερος ] οὐκ ἔχει τὸ ἀναγκαῖον ἡ ἐπαγωγικὴ αὕτη πίστις . ἐὰν γάρ τι βουλόμενος δεῖξαι τῇ ἐπαγωγῇ χρή - σωμαι , μάλιστα μὲν οὐ δύναμαι πᾶσιν τοῖς κατὰ μέρος ἐπεξελθεῖν · ἐὰν δὲ καὶ ὑποθῶμαι ὅτι πᾶσιν ἐπεξέρχομαι , ἢ κἀκεῖνο τὸ ζητούμενον μετὰ πάντων λαμβάνω , καὶ εὑρίσκομαι τὸ ζητούμενον λαμβάνων , ἢ ἐκεῖνο οὐ λαμβάνω ἐν τῇ ἐπαγωγῇ , καὶ οὐδὲν κωλύει ἐκεῖνο παρὰ τὰ ἄλλα πάντα εἶναι . ὥστε οὐδὲ ἡ ἐπαγωγικὴ ἔχει τὸ ἀναγκαῖον . μόνη δὲ ἡ συλλο - γιστικὴ ἔχει τὸ ἀναγκαῖον · οἷον πρόκειταί μοι δεῖξαι ὅτι ἡ ψυχὴ ἀθάνατός ἐστιν · κέχρημαι συλλογισμῷ τοιούτῳ · ἡ ψυχὴ αὐτοκίνητος · τὸ αύτοκίνητον ἀεικίνητον · τὸ ἀεικίνητον ἀθάνατον · ἡ ψυχὴ ἄρα ἀθάνατος . αὕτη ἡ πίστις ἔχει τὸ ἀναγκαῖον . ἔστιν δὲ ἡ πᾶσα διαίρεσις αὕτη · πᾶσα πίστις ἢ ἐξ ἴσων ἐστὶν ἢ ἐξ ἀνίσων ἢ ἀπὸ τῶν μερικῶν τὸ καθόλου πιστοῦ · τᾶι ἡ ἀπὸ τοῦ καθόλου τὸ μερικόν ] , ἐξ ἴσου μὲν ἡ ἀπὸ τοῦ μερικοῦ τὸ μερικὸν πιστουμένη , ἐξ ἀνίσων δὲ ἡ ἀπὸ τῶν μερικῶν τὸ καθόλου , ὡς ἡ ἐπαγωγική , ἢ ἀπὸ τοὐ καθόλου τὸ μερικόν , ὡς ἡ συλλογιστική . μόνη αὕτη ἔχει τὸ ἀναγκαῖον , καὶ εἰκότως · οὔτε γὰρ τὸ μερικὸν τῷ μερικῷ ὑπάγεται οὔτε τὸ καθόλου τῷ μερικῷ , ἀλλὰ τὸ μερικὸν τῷ καθόλου . τὸ οὖν [ τί ] ἄνάγκη διορίζει αὐτὸν ἀπὸ τῶν ἄλλων πίστεων αἵτινες ἔχουσιν τὸ ἀναγκαῖον . Τὸ δὲ συμβαίνειν εἶπεν , ἐπειδὴ οἶδεν διττὸν τὸ ἀναγκαῖον ἐν τοῖς συλλογισμοῖς , τὸ μὲν κατὰ τὴν ὕπαρξιν τῶν πραγμάτων τὸ δὲ κατὰ τὴν ἀκολουθίαν τῆς λέξεως . καὶ τὸ μὲν ἀναγκαῖον τὸ κατὰ τὴν ὕπαρξιν οὐ παντὶ συλλογισμῷ ὑπάρχει · τὸ δὲ κατὰ τὴν ἀκολουθίαν παντί . οἷον ἐὰν εἴπω ἰὴ ψυχὴ αὐτοκίνητος , τὸ αὐτοκίνητον ἀεικίνητον , τὸ ἀεικίνητον ἀθάνατον᾿ · καὶ τί συμβαίνει ; ἐξ ἀνάγκης ἄρα ἀκολουθεῖ τὸ τὴν ψυχὴν ( ?? ) ἀθάνατον εἶναι . ἀλλ’ οὐ μόνον κατὰ τὴν ἀκολουθίαν ἐστὶν τοῦτο ἀναγκαῖον ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν ὕπαρξιν . ἐὰν δὲ εἴπω Σωκράτης περιπατεῖ , πᾶς ὁ περιπατῶν κινεῖται᾿ , τί συμβαίνει ἐξ ἀνάγκης ; τὸ Σωκράτης ἄρα κινεῖται᾿ . τοῦτο δὲ κατὰ μὲν τὴν ἀκολουθίαν ἀναγκαῖόν ἐστιν , κατὰ δὲ τὴν ὕπαρξιν οὐκ ἀναγκαῖον · οὐ γὰρ ἐξ ἀνάγκης κινεῖται ὁ Σωκράτης · ἐν · δέχεται γὰρ αὐτὸν καὶ ἠρεμεῖν . ἐπειδὴ οὖν τί ] τὸ κατὰ τὴν ὕπαρξιν μὲν ἀναγκαῖον οὐ παντὶ συλλογισμῷ ὑπάρχει , τὸ δὲ κατὰ τὴν ἀκολου - θίαν παντί , διὰ τοῦτο εἶπεν τὸ συμβαίνει ἀντὶ τοῦ ‘ἀκολουθεῖ᾿ , ἵνα πᾶσι τοῖς συλλογισμοῖς ὑπάρχον εἴπῃ . Τὸ δὲ τῷ ταῦτα εἶναι εἶπεν , ἐπειδὴ δεῖ ἐκ τοῦ σαφοῦς τὸ ἀσαφὲς πιστοῦσθαι · οὗτε γὰρ τὸ σαφὲς ἐκ τοῦ σαφοῦς δεῖ πιστοῦσθαι · οὐδὲ γὰρ δέεται ἀποδείξεως τὸ σαφὲς σαφὲς ὄν · οὔτε τὸ ἀσαφὲς ἐκ τοῦ ἀσαφοῦς δεῖ πιστοῦσθαι · γέλοιον γάρ , καὶ εὑρίσκεται ἡ δι’ ἀλλήλων δεῖξις · ἀλλὰ δεῖ ἐκ τοῦ σαφοῦς τὸ ἀσαφὲς πιστοῦσθαι . εἰκότως οὖν καὶ καλῶς εἶπεν τῶ ταῦτα εἷναι καὶ τεθεῖσθαι τὰ ὁμολογήματα συμβαίνειν τὸ συμπέρασμα , ὅτι δεῖ ἐκ τῶν σαφεστέρων τὰ ἀσαφῆ πιστοῦσθαι · ἐκ γὰρ τῶν προτάσεων σαφῶν οὐσῶν καὶ ὁμολογουμένων τὸ ζητούμενον ἀσαφὲς ὂν δείκνυται . καὶ αὐτὸς δὲ ἐξηγεῖται <τὸ> τῷ ταῦτα εἶναι , καὶ διχῶς αὐτὸ ἐξηγεῖται . λέγω δέ , φησίν , τῷ ταῦτα εἶναι ἀντὶ τοῦ τὸ διὰ ταῦτα συμβαίνειν · διὰ γὰρ τὸ εἶναι ταῦτα τὰ ὁμολογηθέντα συμβαίνει τὸ συμπέρασμα · δεῖ γάρ , ὡς εἴρηται , ἐκ τοῦ σαφοῦς τὸ ἀσαφὲς πιστοῦσθαι . σημαίνει οὖν τὸ τῷ ταῦτα εἶναι τὸ <τὸ> εἶναι τὰ τεθέντα συμβαίνειν τὸ συμπέρασμα καὶ μηδενὸς ἔξωθεν δεῖν πρὸς τὸ γενέσθαι τὸ ἀναγκαῖον . τοῦτο δὲ διὰ τοὺς ἐλλείπεις συλλογισμούς . οἷον ἐὰν εἴπω ἰὴ ψυχὴ αὐτοκίνητος , τὸ αὐτοκίνητον τὸ ] ἀεικίνητον , ἡ ψυχὴ ἄρα ἀθάνατος᾿ , ὁ τοιοῦτος συλλογισμὸς καὶ λόγος ἐστὶν καὶ | ἐν αὐτῷ τεθέντων τινῶν ἕτερόν τι τῶν κειμένων ἐξ ἀνάγκης συνέβη , ἀλλ’ οὐ <τῷ> ταῦτα εἶναι · γὰρ ἐκ τῶν εἰλημμένων συνέβη τὸ συμπέρασμα , ἀλλ’ ἔξωθεν ἄλλου ὅρου προσεδέησεν , τοῦ ἀθανάτου , ἵνα γένηται ἄλλη πρότασις ἡ λέγουσα ‘τὸ δὲ ἀεικίνητον ἀθάνατον᾿ . ὁμοίως δὲ τὸ αὐτὸ λέγει καὶ ἐπὶ τῶν πλεοναζόντων συλλογισμῶν · ἐὰν γὰρ εἴπω ἰὴ ψυχὴ αὐτοκίνητος , τὸ αὐτοκίνητον ἀεικίνητον , ἴον , τὸ ἀεικίνητον ἀθάνατον , ὁ δὲ κόσμος ἀίδιος , ἡ ψυχὴ ἄρα ἀθάνατος᾿ , οὐ τῷ ταῦτα εἶναι τὰ ὁμολογηθέντα συνέβη τὸ συμπέρασμα · οὐ γὰρ διὰ πάντα τὰ ὁμολογήματα συνέβη , ἀλλὰ πλεονάζει ἐνταῦθα μία πρότασις , ἡ λέγουσα ‘ὁ δὲ κόσμος ἀίδιος᾿ . καὶ αὐτὸς μὲν οὐκ ἐμνήσθη πλεονασμοῦ ἀλλὰ μόνης ἐνδείας · λέγει δὲ αὐτὸς ὅτι τὸ τῷ ταῦτα εἶναι διαστέλλει αὐτὸν ἀπὸ τῶν ἐλλείπων καὶ τῶν πλεοναζόντων . πάλιν δὲ οὐκ εἶπεν πρὸς τὸ εἶναι τὸ ἀναγκαῖον᾿ , ἀλλὰ πρὸς τὸ γενέσθαι , διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν δι’ ἣν καὶ τὸ συμβαίνειν εἶπεν , ἐπειδὴ οἶδεν , ὡς εἴρηται , τὸ ἐν τοῖς συλλογισμοῖς ἀναγκαῖον διττόν , τὸ μὲν κατὰ τὴν ὕπαρξιν τὸ δὲ κατὰ τὴν ἀκολουθίαν · καὶ τὸ μὲν κατὰ τὴν ὕπαρξιν οὐκ ἔστιν ἐν πᾶσιν τοῖς συλλογισμοῖς , τὸ δὲ κατὰ τὴν ἀκολουθίαν ἐν πᾶσιν . πρὸς τὸ γενέσθαι οὖν τι ] ἀντὶ τοῦ ‘πρὸς τὸ ἀκολουθῆσαι , πρὸς τὸ συμβῆναι᾿ , ἵνα λάβῃ τὸ ἀναγκαῖον τὸ ἐν πᾶσιν τοῖς συλλογισμοῖς . τινὲς δὲ ἐνόμισαν ὅτι τὸ τῷ ταῦτα εἶναι εἶπεν διὰ τοὺς λεγομένους παρ’ αὐτῷ ἀτελεῖς συλλογισμούς · ἐρεῖ γὰρ ἐν τοῖς ἑξῆς ὅτι οἱ ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι πάντες τέλειοί εἰσιν , οἱ δὲ ἐν τῷ δευτέρῳ καὶ τρίτῳ ἀτελεῖς . ἐν πρώτῳ δὲ σχήματί εἰσιν ὡς τύπω εἰπεῖν οἱ τοιοῦτοι . οἷον πᾶς ἄνθρωπος λογικόν , οὐδὲν λογικὸν ἵππος , οὐδεὶς ἄρα ἄνθρωπος <ἵππος> · ἐν δευτέρῳ δὲ σχήματι οἷον πᾶς λογικόν , οὐδεὶς ἵππος λογικόν , οὐδεὶς ἄρα ἄνθρωπος ἵππος . πάντας τούτους τοὺς ἐν δευτέρῳ σχήματι , ἔτι μέντοι καὶ τοὺς ἐν τρίτῳ ἀτελεῖς λέγει , ἐπειδὴ δέονταί τινος ἔξωθεν βοηθείας πρὸς τὸ ἀναχθῆναι εἰς τὸ πρῶτον σχῆμα · πάντα γὰρ συλλογισμὸν ἀνάγει εἰς τὸ πρῶτον σχῆμα . τρεῖς δὲ λέγει βοηθείας ὧν δέονται οἱ ἐν δευτέρῳ καὶ τρίτῳ συλλογισμοὶ πρὸς τὸ ἀναχθῆναι εἰς τὸ πρῶτον σχῆμα , ἀντιστροφήν , ἔκθεσιν καὶ ἔτι τὴν εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγήν · οἷον ὁ εἰρημένος ἐν δευτέρῳ σχήματι συλλογισμὸς ἀντιστροφῆς δέεται πρὸς τὸ ἀναχθῆναι εἰς τὸ πρῶτον σχῆμα · ἐὰν γὰρ τὴν δευτέραν πρότασιν τὴν λέγουσαν ‘οὐδεὶς ἵππος λογικόν᾿ ἀντιστρέφῃς καὶ εἴπῃς ‘οὐδὲν λογικὸν ἵππος᾿ , ἀναχθήσεται εἰς τὸ πρῶτον σχῆμα . ἰστέον δὲ ὅτι ὁ μὲν Ἀριστοτέλης ταύτης ἐγένετο τῆς δόξης , ὅτι οἱ ἐν δευτέρῳ καὶ τρίτῳ σχήματι συλλογισμοὶ πάντες ἀτελεῖς εἰσιν , ὁ δὲ Βοηθὸς ἑνδέκατος ἀπὸ Ἀριστοτέλους γενόμενος ἐναντίως τῷ Ἀριστοτέλει περὶ τού - του ἐδόξασεν , καὶ καλῶς ἐδόξασεν καὶ ἀπέδειξεν ὅτι πάντες οἱ ἐν δευτέρῳ καὶ τρίτῳ σχήματι τέλειοί εἰσιν . τούτῳ ἠκολούθησεν Πορφύριος καὶ Ἰάμβλιχος , ἔτι μέντοι καὶ ὁ Μάξιμος , <ὃς> ἀκροατὴς ἦν Ἱερίου τοῦ Ἰαμβλίχου ἀκροατοῦ . καὶ Θεμίστιος δὲ ὁ παραφραστὴς τῆς ἐναντίας ἐγένετο δόξης τῆς καὶ τῷ Ἀριστοτέλει δοκούσης . τούτοις οὖν τοῖς δύο , τῷ τε Μαξίμῳ καὶ τῷ Θεμιστίῳ , ἐναντία περὶ τούτου δοξάζουσιν καὶ κατασκευάζουσιν , ὡς ᾤοντο , τὸ δοκοῦν αὐτοῖς καὶ ] διῄτησεν αὐτὰ ὁ βασιλεὺς Ἰουλιανός , καὶ δέδωκεν τὴν ψῆφον Μαξίμῳ καὶ Ἰαμβλίχῳ καὶ Πορφυρίῳ καὶ Βοηθῷ . φαίνεται δὲ καὶ Θεόφραστος ὁ Ἀριστοτέλους αὐτοῦ ἀκροατὴς τὴν ἐναντίαν αὐτῷ περὶ τούτου δόξαν ἔχων . τούτοις δὲ τοῖς ἀπὸ Βοηθοῦ ἠκολούθησεν καὶ ὁ μέγας Πρόκλος καὶ ὁ τούτου διδάσκαλος καὶ ὁ ἡμέτερος πατήρ , ὅτι καὶ οἱ ἐν δευτέρῳ καὶ τρίτῳ σχήματι πάντες τέλειοί εἰσιν . τινὲς δέ , ὡς εἴρηται , ἀποβλέποντες εἰς τὸ παρ’ αὐτοῦ τοῦ Ἀριστοτέλους λεγόμενον , ὅτι ἀτελεῖς οἴεται εἶναι τοὺς ἐν δευτέρῳ | καὶ τρίτῳ σχύματι , εἰρήκασιν ὅτι τὸ τῷ ταῦτα εἶναι εἶπεν διὰ τοὺς ἐμ δευτέρῳ καὶ τρίτῳ σχήματι ἐκβάλλων αὐτοὺς τῆς τῶν συλλογισμῶν ἑστίας · οὐ γὰρ διὰ τὸ εἶναι καὶ ὁμολογηθῆναι ταῦτα τὰ ἐν αὐτοῖς ὁμολογήματα συμβαίνει τὸ συμπέρασμα , ἀλλὰ δέονται ἔξωθεν βοηθείας πρὸς τὸ γενέσθαι τὸ ἀναγκαῖον , οἷον τῆς ἀντιστροφῆς ἤ τινος ἄλλης τῶν τριῶν τῶν εἰρημένων . ἡμεῖς δέ φαμεν ὅτι οὐ διὰ τοῦτο εἶπεν τὸ τῷ ταῦτα εἶναι . πρῶτον μὲν γὰρ ἄτοπόν ἐστιν πάντας τοὺς ἐν δευτέρῳ καὶ τρίτῳ σχήματι λέγειν μὴ εἶναι συλλογισμούς , περὶ ὧν τοσαῦτα ἐρεῖ . ἔπειτα αὐτὸς ἐξηγούμενος τὸ τῷ ταῦτα εἶναι εἶπεν , ὅτι διὰ τοῦτο εἶπον τὸ τῷ ταῦτα εἶναι , ἐπειδὴ διὰ τὸ ταῦτα εἶναι τὰ τεθέντα συμβαίνει τὸ συμπέρασμα καὶ οὐδενὸς ἔξωθεν ὅρου προσδεῖ πρὸς τὸ γενέσθαι τὸ ἀναγκαῖον · τοὺς δὲ ἐν δευτέρῳ καὶ τρίτῳ σχήματι ἀτελεῖς λέγει , οὐχ ὡς ἔξωθεν ὅρου προσδεομένους · οὐδὲ γὰρ ἡ βοήθεια ἡ προσγινομένη αὐτοῖς ὅρον αὐτοῖς προστίθησιν , οἷον ἡ ἀντιστροφὴ ὅρον οὐ προστίθησιν , ἀλλὰ τοὺς κειμένους ἀντιστρέφει · τὴν γὰρ πρότασιν τὴν λέγουσαν ‘οὐδεὶς ἵππος λογικός᾿ ἀντι - στρέφει ἡ ἀντιστροφὴ καὶ λέγει ‘οὐδὲν λογικὸν ἵππος᾿ , οὐκ ἄλλον ὅρον προστιθεῖσα ἀλλὰ τοῖς οὖσιν χρωμένη . οὐκ ἄρα τὸ τῷ ταῦτα εἶναι εἶπεν διὰ τοὺς ἐν δευτέρῳ καὶ τρίτῳ σχήματι ἀλλὰ διὰ τοὺς ἐλλείποντας καὶ πλεονάζοντας , ὡς εἴρηται . Τελείως ἄρα ἔχει ὁ ὅρος . ἵνα δὲ συντόμως ἐπαναλάβωμεν τὰ ῥη - θέντα , τὸ μὲν λόγος κεῖται ὡς γένος τοῦ συλλογισμοῦ · τὸ δὲ ἐν ᾧ τεθέντων πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῶν ἄλλων λόγων τῶν ἀσυλλογίτων · τὸ δὲ τινῶν πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῶν παρὰ τοῖς ῥήτορσιν μονο - λημμάτων συλλογισμῶν · τὸ δὲ ἕτερόν τι τῶν κειμένων πρὸς διαστολὴν τῶν παρὰ τοῖς Στωικοῖς λεγομένων | διφορουμένων ἢ ἀδιαφόρως περαινόντων · τὸ δὲ ἀνάγκη πρὸς διαστολὴν τῶν ἄλλων πίστεων αἳ τὸ ἀναγκαῖον οὐκ ἔχουσιν · τὸ δὲ συμβαίνειν ὡς ἀεὶ ὑπάρχον τὸ κατὰ τὴν ἀκολουθίαν ἀναγκαῖον παντὶ συλλογισμῷ · τὸ δὲ τῷ ταῦτα εἶναι πρὸς διαστολὴν τῶν ἐλλειπόντων συλλογισμῶν ἢ πλεοναζόντων . αὐτὸς δὲ ἐξηγούμενος τὸ τῷ ταῦτα εἶναι τῶν ἐλλειπόντων <μόνων> ἐμνήσθη · ἐκείνων γὰρ μάλιστα οὐ τῷ ταῦτα εἶναι τὰ τεθέντα ἐν αὐτοῖς συμβαίνει τὸ συμπέρασμα ἀλλὰ τῷ ἔξωθέν τι προσειλῆφθαι . οὐδὲν ἄρα οὔτε περιττὸν οὔτε ἐλλεῖπον ἔχει ὁ ὅρος · αὕτη δέ ἐστιν ὅρου ἀρετή , τὸ ἀπέριττον καὶ ἀνελλειπές .
Lemmas: συλλογισμός δέ εἰμί λόγος ἠώς ὁ πρός ὁ γίγνομαι ὁ ἀναγκαῖος . ἀκόλουθος μετά ὁ εἶπον τίς εἰμί πρότασις καί τίς ὅρος ὁρίζω τίς εἰμί συλλογισμός · οὗτος γάρ καί ἄνω προτίθημι · “ εἶτα , φημί , διορίζω τίς εἰμί πρότασις καί τίς ὅρος καί τίς συλλογισμός ” . πρό δέ ὁ ἐξήγησις ὁ ὁράω ὁ συλλογισμός ζητέω ἐνταῦθα τίς εἰμί ὁ ἐν ἐγώ συλλογίζομαι καί περί τίνω ὁ συλλογισμός . καί λέγω ὅτι τρεῖς εἰμί ὁ Ψυχή γνωστικός δύναμις , ὁ νοερός , ὁ διανοητικός , ὁ δοξαστικός , οὖον δύναμαι οὔτε ὁ πρῶτος οὔτε ὁ τρίτος συλλογίζομαι , ἀλλά ὁ μέσος μόνος . ὁ μέν γάρ πρῶτος διά ὁ ἀπό ὁ νόος ἔλλαμψις εἰς αὐτός ἐφήκω ἁπλόος ἐπιβολή γιγνώσκω ὁ γιγνώσκω · ὁ δέ τρίτος ὁ συμπέρασμα μόνος παραδέχομαι παρά ὁ μέσος · διό καί δόξα καλέω παρά ὁ δέχομαι . ὁ δέ μέσος εἰμί ὁ διεξοδικός ἀπό ἄλλος ἄλλος γιγνώσκω · διό καί διάνοια καλέω παρά ὁ διανύω καί διεξιέναι . οὗτος εἰμί ὁ δύναμις ὁ συλλογίζομαι [ ὁ ] ἐν ἐγώ καί διά συλλογισμός γιγνώσκω καί ἀποδείκνυμι ὁ πρᾶγμα . ἀπό οὗτος ὁ συμπέρασμα ὁ ἀπόδειξις δέχομαι ὁ δόξα κατέχω · οἷος ὁ διάνοια συλλογιστικός καί ἀποδεικτικός εὑρίσκω καί γιγνώσκω ὅτι ὁ ψυχή ἀθάνατος εἰμί · οὗτος ὅς συμπέρασμα μόνος ὁ ἡʹ ψυχή ἀθάνατος ἐστιν’ ἐκτός ἄλλος πρότασις διά ὅς ἀποδείκνυμι δέχομαι ὁ δόξα καί δοξάζω ἄνευ ἀπόδειξις . ὁ οὖν διάνοια συλλογιστικός καί ἀποδεικτικός ἐπίσταμαι · ὥστε ὁ συλλογίζομαι ἐά ἐγώ ὁ διάνοια εἰμί . πάλιν ὁ ὁ μέν νοητός , ὁ δέ αἰσθητής , ὁ δέ μέσος οὗτος · λέγω δή ὅτι | οὔτε ἐπί ὁ νοητός συλλογίζομαι οὐδέ ἐπί ὁ αἰσθητής ἀλλά μόνος ὁ μέσος . οὔτε γάρ ἐπί ὁ νοητός συλλογίζομαι · οὖον γάρ ὁ θεολόγος δύναμαι διά ὁ συλλογισμός ὁ νοητός δείκνυμι , ἀλλά ἀναλογία χράομαι , καί εἰκότως · ὁ μέν γάρ συλλογισμός ἀπό ὁ αἰτία ὁ αἰτιατός 5 δείκνυμι καί ἀπό ὁ καθολικός ὁ μερικός · ὁ δέ νοητός πρῶτος εἰμί καί καθολικός ὁ ἄλλος πάντως · ὥστε εἰκότως περί ὁ πρῶτος οὖον συλλογίζομαι · οὐδέ γάρ ὁρίζω αὐτός διά ὁ αὐτός αἴτιος · ὁ μέν γάρ ὅρος ἐκ γένος εἰμί καί διαφορά · ὑπέρ δέ ὁ πρῶτος οὐδείς . ἵημι μήv ἐπί ὁ αἰσθητής συλλογίζομαι · οὖον γάρ συλλογιστικός γιγνώσκω σκῶ ὅτι ὁ γάλα λευκός εἰμί , ἀλλά αὐτόθεν ὁ αἴσθησις οὗτος γιγνώσκω . οὔτε περί ὁ πρῶτος οὔτε ἐπί ὁ ἔσχατος συλλογίζομαι , ἀλλά περί ὁ μέσος , ὁ καλέω διανοητής , ἐπεί διανυστικῶς καί διεξοδικός αὐτός γιγνώσκω διά ὁ συλλογισμός , οἷος ὁ μάθημα · συλλογιστικός γάρ αὐτός γιγνώσκω · οὖον . γάρ δήπου διά αἴσθησις αὐτός ἐπίσταμαι · ὁ γνῶσις γάρ ὁ θεώρημα ἐκ ἀφαίρεσις καλέω ὁ γεωμέτρης · ὁ γάρ ξύλινος ἢ χάλκεος καί ἀπλόος ὁ ὕλη καί ὁ ὅσος ὁ αἴσθησις ὑποπίπτω ἀφαιρέω ὁ γεωμέτρης αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ καθόλου εἶδος ὁ τρίγωνος ἢ [ ὁ ] τετράγωνος διανοέομαι . ἔχω οὖν τίς τε ὁ ἐν ἐγώ συλλογίζομαι , ὅτι οὖον ὁ νοερός , οὖον ὁ δοξαστικόν , ἀλλά ὁ διανοητικός , καί περί τίνω ὁ συλλογισμός , ὅτι οὖον περί ὁ νοητός , οὖον περί ὁ αἰσθητής , ἀλλά περί ὁ μέσος ὁ διανοητής . λοιπός δέ ἐπί ὁ ὁ ὁράω ἐξήγησις ἐγώ εἶμι . καί πρῶτος αὐτός ἐκτίθημι , εἶτα δείκνυμι ὅτι οὐδείς οὔτε περισσός ἔχω οὔτε ἐλλείπω . συλλογισμός εἰμί , φημί , λόγος ἐν ὅς τίθημι τις ἕτερος τίς ὁ κεῖμαι ἀνάγκη συμβαίνω ὁ οὗτος εἰμί . οὗτος εἰμί ὁ ὁ συλλογισμός ὅρος . καί ὅτι μέν τέως ὁ ὄνομα οὗτος ὁ συλλογισμός συλλογή λόγος | δηλόω , πρόδηλος · ἀεί γάρ ὁ σῦς ( ?? ) πρό . θέσις οὐ εἷς τίς σημαίνω ἀλλά ἄθροισμα τίς , οἷος ὅταν εἶπον συνέδριον , σύγκλητος , συμπότης , σύμψηφος . συλλογισμός ἐν ἀντί ὁ συλλογή λόγος καί οἱονεί ἄθροισμα λόγων . ἵνα δέ πρότερος ὡς τύπος νοέω ὁ εἴρω ἐν ὁ ὅρος ὁ συλλογισμός , συλλογισμός τις ἐκτίθημι νοέω ἐπί αὐτός πῶς ὁ εἴρω ἐν ὁ ὅρος πᾶς ἐφαρμόζω αὐτός . οἷος ἵστημι συλλογισμός οὗτος · ὁ γραμμή συνεχής , ὁ συνεχής πόσος , ὁ γραμμή ἄρα ποσός . ὅτι μέν οὖν ὁ ὅλος οὗτος λόγος εἰμί , πρόδηλος · καί γάρ καί ἐκ λόγος σύγκειμαι · εἰμί γάρ ἐν αὐτός δύο πρότασις καί ὁ συμπέρασμα · ὥστε λόγος ἐκ λόγος εἰμί . ὥστε τέως ὁ λόγος ἐφαρμόζω αὐτός . ἀλλά καί τίθημι τις ἐν αὐτός · τίθημι δέ ἀντί ὁ ὁμολογέω . τίς δέ ὁμολογέω ; ὅτι ὁ γραμμή συνεχής Άστιν , καί ὅτι ὁ συνεχής καί ποσός εἰμί . ὥστε ἁρμόζω αὐτός καί ὁ ἐν ὅς τίθημι τις . ἀλλά καί ὁ συμπέρασμα ἄλλος τίς ἀναφαίνω παρά ὁ κεῖμαι , παρά ὁ τίθημι · ὁ μέν γάρ κεῖμαι εἰμί ὁ ὁμολογέω , ὅτι ὁ γραμμή συνεχής εἰμί καί ὅτι ὁ συνεχής ποσός · ἕτερος δέ τίς παρά οὗτος ὁ συμπέρασμα ἀναφαίνω , ὥστε ὁ γραμμή ἄρα ποσός εἰμί . ὥστε καί ὁ ἕτερος τίς ὁ κεῖμαι ἀνάγκη συμβαίνω ἁρμόζω αὐτός . πόθεν δέ ἀναφαίνω ὁ συμπέρασμα ; ὁ οὗτος εἰμί ὁ ὁμολογέω · οὐ ἀλλαχόθεν γάρ συμβαίνω καί ἀναφαίνω ὁ συμπέρασμα ἢ ἀπό ὁ τίθημι πρότασις , ὅτι ὁ γραμμή συνεχής εἰμί καί ὅτι ὁ συνεχής ποσός εἰμί . ὥστε καί ὁ ὁ οὗτος εἰμί ἁρμόζω αὐτός . οὕτως μέν ὡς τύπος εἶπον ἐπί παράδειγμα ἐξηγέομαι ἐγώ ὁ ὅρος ὁ συλλογισμός . καί ἀκριβής δέ αὐτός ἐπισκοπέω , ἵνα λέγω ὅτι οὐδείς περισσός οὐδέ ἐλλείπω ἔχω ὁ εἴρω ὑπογραφή ὁ ἔννοια . πρόκειμαι αὐτός ὁ συλλογισμός ὁρίζω · πᾶς δέ ὅρος ἐκ γένος εἰμί καί διαφορά . ἐνταῦθα οὖν | ὁ μέν λόγος ὡς γένος παραλαμβάνω · εἶδος γάρ εἰμί οὗτος συλλογισμός ὡς ὁ ζῷον ἄνθρωπος . ὁ δέ ἑξῆς ὡς διαφορά , ὁ μέν ἐν ὅς τίθημι , ἵνα χωρίζω αὐτός ἀπό ὁ ἄλλος λόγος , οἷος ὁ κλητικός ὁ ὁ εὐκτικός καί ὁ ἄλλος ἁπλόος , εἴτε πέντε αὐτός βούλομαι λέγω εἴτε δέκα · τίς γάρ τίθημι τις ἐν εὐχή ἢ ἐν κλῆσις ; τίθημι δέ ἀντί ὁ ὁμολογέω · καί γάρ αὐτός ὁ πρότασις ὁ Πλάτος ὁμολόγημα καλέω , καί πολλαχοῦ λέγω ἀπό ὁ ὁμολογέω ἀντί ὁ ἀπό ὁ εἴρω πρότασις . ὁ δέ στωϊκός ἀξίωμα αὐτός καλέω καί λῆμμα παρά ὁ λαμβάνω καί ἀξιόω αὐτός ἀληθής εἰμί , ὡς ὁ παρά ὁ γεωμέτρης ἀξίωμα . ὁ δέ Ἀριστοτέλης πρότασις αὐτός καλέω · ὁ δέ πρότασις ὁ σαφής καί ἐναργής καί μή δήω ἀπόδειξις διά ὁ σαφής ἀξίωμα καλέω μόνος [ πρότασις ] . ὥστε ὁ ἐν ὅς διορίζω ὁ συλλογισμός ἀπό ὁ ἄλλος λόγος ὁ ἀσυλλόγιστος . τις δέ ὁ τίθημι λέγω αὐτός εἴρω , † καί ἐπεί κατηγοπικως συλλογισμός λέγω , ἀντί ὁ κατηγορέω · ἐπί γάρ ὁ τοιοῦτος συλλογισμός διαρρήδην τίθημι καί ὁμολογέω καί ἀποφαίνω ὡς ἀληθής ὁ πρότασις · ἐπί δέ ὁ ὑποθετικός οὐ ἀποφαίνω ἀλλά ὑποτίθημι ἰάομαι ὅδε εἰμί , ὅδε εἰμί . ἐγώ δέ λέγω ὅτι καί ἐκεῖ , εἰμί καί μή διαρρήδην τίθημι , ἀλλά οὖν καί ἐκεῖ τίθημι πως , καί ἁρμόζω καί ὁ ὑποθετικός συλλογισμός ὁ ὅρος οὗτος · ὥστε ὁ τίθημι οὖον πρός διαστολή ὁ ὑποθετικός συλλογισμός εἴρω ἀλλά ὁ ἄλλος λόγος ἐν ὅς οὐδείς τίθημι . ὁ δέ τις εἶπον διορίζω αὐτός ἀπό ὁ μονολημμα συλλογισμός · ἐκεῖνος γάρ οὖον τέλειος · νῦν δέ ὁ τέλειος ὁρίζω συλλογισμός · δεῖ δέ ὁ τέλειος συλλογισμός ὁ μικρός ἐκ δύο λῆμμα εἰμί . εἰμί δέ τις ἀτελής συλλογισμός μονολήμματος , ὅς χράομαι ὁ ῥήτωρ παραλείπω ὁ δικαστής ὁ ἕτερος πρότασις ἐννοέω , ὁ μείζων ἢ ὁ | μικρός . καί συμβάλλω αὐτός οὗτος · ὁ γάρ δικαστής ὑπάγω εἰς ὁ τίθημι ὁ ἀποδείκνυμι , ἵνα μή δόξα δίδωμι ἑαυτοῦ ὡς μή ἐννοέω ὁ ἕτερος πρότασις . οἷος ὁ Δεῖνα καλλωπιστής · ὁ Δεῖνα ἄρα μοιχός · ὁ Σωκράτης σπουδαῖος · ὁ Σωκράτης ἄρα εὐδαίμων · ἑκάτερος γάρ αὐτός ἐνδέω ὁ μείζων πρότασις ὁ πᾶς δέ καλλωπιστής μοιχός καί ὁ πᾶς δέ σπουδαῖος εὐδαίμων . ὁ δέ μικρός ἐνδέω , ἐάν εἶπον πᾶς σπουδαῖος εὐδαίμων · ὁ Σωκράτης ἄρα εὐδαίμων · ἐνδέω γάρ ὁ μικρός ὁ ὅς Σωκράτης σπουδαῖος . καί ἐν μέν ὁ ἕπομαι ἀκριβῶς μανθάνω τίς ὁ μικρός καί τίς ὁ μείζων πρότασις · νῦν δέ ὡς τύπος εἶπον , ἐάν εἰμί τοιοῦτος συλλογισμός πάσσω γραμμή συνεχής , πᾶς ὁ συνεχής ποσός , πᾶς γραμμή ποσόν , μικρός μέν εἰμί πρότασις ὁ πάσσω γραμμή ὁ ] συνεχής , μείζων δέ ὁ πᾶς ὁ συνεχής ποσόν . ὁ οὖν [ τίς ] τις αὐτός ἀπό ὁ παρά ὁ ῥήτωρ μονολημμα συλλογισμός · ἐν ἐκεῖνος γάρ οὖον τις τίθημι ἀλλά τίς , καί οὖον τέλειος ὁ τοιοῦτος . λοιπός δέ λεκτέος τίς εἶπον ἕτερος τίς ὁ κεῖμαι , καί διά τίς ἀνάγκγ , καί διά τίς συμβαίνω . ὁ μέν ἕτερος τίς ὁ κεῖμαι εἶπον διά ὁ παρά ὁ Στωϊκός διφορούμενος συλλογισμός ἢ ἀδιάφορος περαίνω . εἰμί δέ διφορούμενος ὁ δίς ὁ αὐτός λέγω · οἷος ἵημι ἡμέρα εἰμί , ἡμέρα εἰμί · ἀλλά μήv ἡμέρα εἰμί · ἡμέρα ἄρα εἰμί . δοκέω οὗτος συλλογισμός εἰμί , οὐ εἰμί δέ · διά γάρ ὁ αὐτός ὁ αὐτός δείκνυμι . πῶς δέ ὀφείλω λέγω ; ἰάομαι ἡμέρα εἰμί , φάος εἰμί · ἀλλά μήv φάος εἰμί · ἡμέρα ἄρα εἰμί . ἀδιάφορος δέ περαίνω λέγω ὁ τοιοῦτος , οἷος ἵημι ἡμέρα εἰμί , οὐ εἰμί νύξ · ἀλλά μήv ἡμέρα εἰμί · ἡμέρα ἄρα ἀστίς . καί οὗτος δοκέω εἰμί συλλογισμός , οὐ εἰμί δέ · οὖον γάρ ὡς ὀφείλω διεξέρχομαι ἀλλά ἀδιάφορος . πῶς δέ ὀφείλω λέγω ; ἰάομαι ἡμέρα εἰμί , οὐ εἰμί νύξ · ἀλλά μήv οὐ εἰμί νύξ · ἡμέρα ἄρα εἰμί . διορίζω οὖν αὐτός ἀπό ὁ τοιοῦτος , ἀπό ὁ δοκέω μέν εἰμί συλλογισμός οὐ εἰμί δέ , τίθημι ὁ ἕτερος τίς ὁ κεῖμαι · ἐν γάρ οὗτος , | ὁ διφορέω καί ὁ ἀδιάφορος περαίνω , οὐ ἕτερος τίς ὁ κεῖμαι εἰμί ὁ συμπέρασμα ἀλλά αὐτός . ὥστε καί οὗτος δείκνυμι ὅτι ὁ τίθημι οὐ ὡς τις δοκέω κεῖμαι πρός διαστολή ὁ ὑποθετικός συλλογισμός · εἰμί γάρ εἰμί ὁ τίθημι κεῖμαι καί πρός διαστολή ὁ ὑποθετικός , οὐ ἄν προστίθημι ὁ ἕτερος τίς ὁ κεῖμαι πρός διαστολή τίνω ὑποθετικός , ὁ διφορούμενος , ὡς εἴρω , καί ἀδιάφορος περαίνω ( ὑποθετικός γάρ καί οὗτος ) , εἰμί γε πᾶς ὁ ὑποθετικός εἰμί ὁ ὅρος διά ὁ τίθημι . ὥστε καί οὗτος ἐκβλητέον ὁ δόξα ἐκεῖνος , ἐξηγητέον δέ αὐτός ὡς εἴρω . ὁ δέ ἀνάγκη εἶπον , ἐπεί ὁ συλλογισμός πίστις τίς εἰμί · πᾶς γάρ ὁ συλλογίζομαι ἀποδείκνυμι τίς ἐθέλω καί πείθω πάντως , δῆλος ὅτι ὁ προσδιαλέγομαι . ἵνα οὖν χωρίζω αὐτός ὁ ἄλλος πίστις , εἶπον ὁ ἀνάγκη · τρεῖς γάρ εἰμί πίστις , ὁ μέν ἀπό ὁ ἴσος ὁ δέ επαγωγικός ὁ δέ συλλογιστικός , μόνος ὁ συλλογιστικός ἔχω ὁ ἀναγκαῖος . ἀπό μέν γάρ ἴσος εἰμί ὅς χράομαι ὁ ῥήτωρ ἀπό εἷς εἷς πιστόω , ἀπό μερικός οἷος Διονύσιος αἰτέω Συρακούσιος φρουρά ὁ σῶμα ἑαυτοῦ λαμβάνω ἀντιλέγω τις καί ἀξιόω πείθω μή δίδωμι αὐτός λέγω ὅτι καί Πεισίστρατος αἰτέω καί λαμβάνω τυραννέω . οὗτος δέ ὁ πίστις οὐ ἔχω ὁ ἀναγκαῖος · οὖον γάρ , ἐπεί ἐκεῖνος τυραννέω , πάντως καί οὗτος τυραννέω . επαγωγικός δέ εἰμί ὁ πίστις ὁ ἐκπεριτρέχω ὁ κτάομαι μέρος καί ἐκ ὁ κατά μέρος ὁ καθόλου πιστόω · οἷος λέγω ὅτι πᾶς ζῷον ὁ κάτω γένυς κινέω · καί ἀποδείκνυμι μέν οὗτος συλλογιστικός οὖον δύναμαι ὅς ] , ἐπαγωγή δέ χράω καί δείκνυμι οὗτος ἐπί πολύς διέξειμι ὁ καθέκαστα καί ἄξιος ἐκ ὁ κατά μέρος ὁ καθόλου πιστόω . οὔτε δέ οὗτος ὁ πίστις ἔχω ὁ ἀναγκαῖος · εὑρίσκω γοῦν | τις ζῷον ὁ ἄνω γένυς κινέω · ὥστε φημί ὁ κροκόδειλος καί ὁ φοινικόπτερος ] οὐ ἔχω ὁ ἀναγκαῖος ὁ επαγωγικός οὗτος πίστις . ἐάν γάρ τίς βούλομαι δείκνυμι ὁ ἐπαγωγή χρή - σάω , μάλιστα μέν οὖον δύναμαι πᾶς ὁ κατά μέρος ἐπεξέρχομαι · ἐάν δέ καί ὑποτίθημι ὅτι πᾶς ἐπεξέρχομαι , ἢ ἐκεῖνος ὁ ζητέω μετά πᾶς λαμβάνω , καί εὑρίσκω ὁ ζητέω λαμβάνω , ἢ ἐκεῖνος οὖον λαμβάνω ἐν ὁ ἐπαγωγή , καί οὐδείς κωλύω ἐκεῖνος παρά ὁ ἄλλος πᾶς εἰμί . ὥστε οὐδέ ὁ επαγωγικός ἔχω ὁ ἀναγκαῖος . μόνος δέ ὁ Συλλός - γιστικὴ ἔχω ὁ ἀναγκαῖος · οἷος πρόκειμαι ἐγώ δείκνυμι ὅτι ὁ ψυχή ἀθάνατος εἰμί · χράομαι συλλογισμός τοιοῦτος · ὁ ψυχή αὐτοκίνητος · ὁ αὐτοκίνητον ἀεικίνητος · ὁ ἀεικίνητος ἀθάνατος · ὁ ψυχή ἄρα ἀθάνατος . οὗτος ὁ πίστις ἔχω ὁ ἀναγκαῖος . εἰμί δέ ὁ πᾶς διαίρεσις οὗτος · πᾶς πίστις ἢ ἐκ ἴσος εἰμί ἢ ἐκ ἄνισος ἢ ἀπό ὁ μερικός ὁ καθόλου πιστός · ὁ ὁ ἀπό ὁ καθόλου ὁ μερικός ] , ἐκ ἴσος μέν ὁ ἀπό ὁ μερικός ὁ μερικός πιστόω , ἐκ ἄνισος δέ ὁ ἀπό ὁ μερικός ὁ καθόλου , ὡς ὁ επαγωγικός , ἢ ἀπό ὁ καθόλου ὁ μερικός , ὡς ὁ συλλογιστικός . μόνος οὗτος ἔχω ὁ ἀναγκαῖος , καί εἰκότως · οὔτε γάρ ὁ μερικός ὁ μερικός ὑπάγω οὔτε ὁ καθόλου ὁ μερικός , ἀλλά ὁ μερικός ὁ καθόλου . ὁ οὖν [ τίς ] ἀνάγκη διορίζω αὐτός ἀπό ὁ ἄλλος πίστις ὅστις ἔχω ὁ ἀναγκαῖος . ὁ δέ συμβαίνω εἶπον , ἐπεί οἶδα δισσός ὁ ἀναγκαῖος ἐν ὁ συλλογισμός , ὁ μέν κατά ὁ ὕπαρξις ὁ πρᾶγμα ὁ δέ κατά ὁ ἀκολουθία ὁ λέξις . καί ὁ μέν ἀναγκαῖος ὁ κατά ὁ ὕπαρξις οὖον πᾶς συλλογισμός ὑπάρχω · ὁ δέ κατά ὁ ἀκολουθία πᾶς . οἷος ἐάν εἶπον ἰή ψυχή αὐτοκίνητος , ὁ αὐτοκίνητον ἀεικίνητος , ὁ ἀεικίνητος ἀθάνατος · καί τίς συμβαίνω ; ἐκ ἀνάγκη ἄρα ἀκολουθέω ὁ ὁ ψυχή ( ?? ) ἀθάνατος εἰμί . ἀλλά οὖον μόνος κατά ὁ ἀκολουθία εἰμί οὗτος ἀναγκαῖος ἀλλά καί κατά ὁ ὕπαρξις . ἐάν δέ εἶπον Σωκράτης περιπατέω , πᾶς ὁ περιπατέω κινέω , τίς συμβαίνω ἐκ ἀνάγκη ; ὁ Σωκράτης ἄρα κινέω . οὗτος δέ κατά μέν ὁ ἀκολουθία ἀναγκαῖον εἰμί , κατά δέ ὁ ὕπαρξις οὐ ἀναγκαῖος · οὖον γάρ ἐκ ἀνάγκη κινέω ὁ Σωκράτης · ἐν · δέχομαι γάρ αὐτός καί ἠρεμέω . ἐπεί οὖν τίς ] ὁ κατά ὁ ὕπαρξις μέν ἀναγκαῖος οὖον πᾶς συλλογισμός ὑπάρχω , ὁ δέ κατά ὁ ἄκολος - θίας πᾶς , διά οὗτος εἶπον ὁ συμβαίνω ἀντί ὁ ἀκολουθέω , ἵνα πᾶς ὁ συλλογισμός ὑπάρχω εἶπον . ὁ δέ ὁ οὗτος εἰμί εἶπον , ἐπεί δεῖ ἐκ ὁ σαφής ὁ ἀσαφής πιστόω · ὅστε γάρ ὁ σαφής ἐκ ὁ σαφής δεῖ πιστόω · οὐδέ γάρ δήω ἀπόδειξις ὁ σαφής σαφής εἰμί · οὔτε ὁ ἀσαφής ἐκ ὁ ἀσαφής δεῖ πιστόω · γέλοιος γάρ , καί εὑρίσκω ὁ διά ἀλλήλων δεῖξις · ἀλλά δεῖ ἐκ ὁ σαφής ὁ ἀσαφής πιστόω . εἰκότως οὖν καί καλῶς εἶπον ὁ οὗτος ἵημι καί τίθημι ὁ ὁμολόγημα συμβαίνω ὁ συμπέρασμα , ὅτι δεῖ ἐκ ὁ σαφής ὁ ἀσαφής πιστόω · ἐκ γάρ ὁ πρότασις σαφής εἰμί καί ὁμολογέω ὁ ζητέω ἀσαφής εἰμί δείκνυμι . καί αὐτός δέ ἐξηγέομαι ὅς ὁ οὗτος εἰμί , καί διχῶς αὐτός ἐξηγέομαι . λέγω δέ , φημί , ὁ οὗτος εἰμί ἀντί ὁ ὁ διά οὗτος συμβαίνω · διά γάρ ὁ εἰμί οὗτος ὁ ὁμολογέω συμβαίνω ὁ συμπέρασμα · δεῖ γάρ , ὡς εἴρω , ἐκ ὁ σαφής ὁ ἀσαφής πιστόω . σημαίνω οὖν ὁ ὁ οὗτος εἰμί ὁ ὅς εἰμί ὁ τίθημι συμβαίνω ὁ συμπέρασμα καί μηδείς ἔξωθεν δήω πρός ὁ γίγνομαι ὁ ἀναγκαῖος . οὗτος δέ διά ὁ ἐλλείπω συλλογισμός . οἷος ἐάν εἶπον ἰή ψυχή αὐτοκίνητος , ὁ αὐτοκίνητον ὁ ] ἀεικίνητος , ὁ ψυχή ἄρα ἀθάνατος , ὁ τοιοῦτος συλλογισμός καί λόγος εἰμί καί | ἐν αὐτός τίθημι τις ἕτερος τίς ὁ κεῖμαι ἐκ ἀνάγκη συμβαίνω , ἀλλά οὖον ὅς οὗτος εἰμί · γάρ ἐκ ὁ λαμβάνω συμβαίνω ὁ συμπέρασμα , ἀλλά ἔξωθεν ἄλλος ὁράω προσδέω , ὁ ἀθάνατος , ἵνα γίγνομαι ἄλλος πρότασις ὁ λέγω τότος δέ ἀεικίνητος ἀθάνατος . ὁμοίως δέ ὁ αὐτός λέγω καί ἐπί ὁ πλεονάζω συλλογισμός · ἐάν γάρ εἶπον ἰή ψυχή αὐτοκίνητος , ὁ αὐτοκίνητον ἀεικίνητος , ἴον , ὁ ἀεικίνητος ἀθάνατος , ὁ δέ κόσμος ἀίδιος , ὁ ψυχή ἄρα ἀθάνατος , οὖον ὁ οὗτος εἰμί ὁ ὁμολογέω συμβαίνω ὁ συμπέρασμα · οὖον γάρ διά πᾶς ὁ ὁμολόγημα συμβαίνω , ἀλλά πλεονάζω ἐνταῦθα εἷς πρότασις , ὁ λέγω ὅς δέ κόσμος ἀίδιος . καί αὐτός μέν οὐ μιμνήσκω πλεονασμός ἀλλά μόνος ἔνδεια · λέγω δέ αὐτός ὅτι ὁ ὁ οὗτος εἰμί διαστέλλω αὐτός ἀπό ὁ ἐλλείπω καί ὁ πλεονάζω . πάλιν δέ οὐ εἶπον πρός ὁ εἰμί ὁ ἀναγκαῖος , ἀλλά πρός ὁ γίγνομαι , διά ὁ αὐτός αἴτιος διά ὅς καί ὁ συμβαίνω εἶπον , ἐπεί οἶδα , ὡς εἴρω , ὁ ἐν ὁ συλλογισμός ἀναγκαῖος διττός , ὁ μέν κατά ὁ ὕπαρξις ὁ δέ κατά ὁ ἀκολουθία · καί ὁ μέν κατά ὁ ὕπαρξις οὐ εἰμί ἐν πᾶς ὁ συλλογισμός , ὁ δέ κατά ὁ ἀκολουθία ἐν πᾶς . πρός ὁ γίγνομαι οὖν τίς ] ἀντί ὁ πρός ὁ ἀκολουθέω , πρός ὁ συμβαίνω , ἵνα λαμβάνω ὁ ἀναγκαῖος ὁ ἐν πᾶς ὁ συλλογισμός . τις δέ νομίζω ὅτι ὁ ὁ οὗτος εἰμί εἶπον διά ὁ λέγω παρά αὐτός ἀτελής συλλογισμός · εἴρω γάρ ἐν ὁ ἑξῆς ὅτι ὁ ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα πᾶς τέλειος εἰμί , ὁ δέ ἐν ὁ δύο καί τρίτος ἀτελής . ἐν πρῶτος δέ σχῆμα εἰμί ὡς τύπος εἶπον ὁ τοιοῦτος . οἷος πᾶς ἄνθρωπος λογικός , οὐδείς λογικός ἵππος , οὐδείς ἄρα ἄνθρωπος ἵππος · ἐν δύο δέ σχῆμα οἷος πᾶς λογικός , οὐδείς ἵππος λογικός , οὐδείς ἄρα ἄνθρωπος ἵππος . πᾶς οὗτος ὁ ἐν δύο σχῆμα , ἔτι μέντοι καί ὁ ἐν τρίτος ἀτελής λέγω , ἐπεί δέω τις ἔξωθεν βοήθεια πρός ὁ ἀνάγω εἰς ὁ πρῶτος σχῆμα · πᾶς γάρ συλλογισμός ἀνάγω εἰς ὁ πρῶτος σχῆμα . τρεῖς δέ λέγω βοήθεια ὅς δήω ὁ ἐν δύο καί τρίτος συλλογισμός πρός ὁ ἀνάγω εἰς ὁ πρῶτος σχῆμα , ἀντιστροφή , ἔκθεσις καί ἔτι ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή · οἷος ὁ εἴρω ἐν δύο σχῆμα συλλογισμός ἀντιστροφή δήω πρός ὁ ἀνάγω εἰς ὁ πρῶτος σχῆμα · ἐάν γάρ ὁ δύο πρότασις ὁ λέγω οὐδείς ἵππος λογικός ἀντιστρέφω καί εἶπον ‘οὐδὲν λογικός ἵππος , ἀνάγω εἰς ὁ πρῶτος σχῆμα . ἰστέον δέ ὅτι ὁ μέν Ἀριστοτέλης οὗτος γίγνομαι ὁ δόξα , ὅτι ὁ ἐν δύο καί τρίτος σχῆμα συλλογισμός πᾶς ἀτελής εἰμί , ὁ δέ βοηθός ἑνδέκατος ἀπό Ἀριστοτέλης γίγνομαι ἐναντίος ὁ Ἀριστοτέλης περί ὅς - ὁ δοξάζω , καί καλῶς δοξάζω καί ἀποδείκνυμι ὅτι πᾶς ὁ ἐν δύο καί τρίτος σχῆμα τέλειος εἰμί . οὗτος ἀκολουθέω Πορφύριος καί Ἰάμβλιχος , ἔτι μέντοι καί ὁ Μάξιμος , ὅς ἀκροατής εἰμί Ἱέριος ὁ Ἰάμβλιχος ἀκροατής . καί Θεμίστιος δέ ὁ παραφραστής ὁ ἐναντίος γίγνομαι δόξα ὁ καί ὁ Ἀριστοτέλης δοκέω . οὗτος οὖν ὁ δύο , ὁ τε Μάξιμος καί ὁ Θεμίστιος , ἐναντίος περί οὗτος δοξάζω καί κατασκευάζω , ὡς οἴομαι , ὁ δοκέω αὐτός καί ] διαιτάω αὐτός ὁ βασιλεύς Ἰουλιανός , καί δίδωμι ὁ ψῆφος Μάξιμος καί Ἰάμβλιχος καί Πορφύριος καί βοηθός . φαίνω δέ καί Θεόφραστος ὁ Ἀριστοτέλης αὐτός ἀκροατής ὁ ἐναντίος αὐτός περί οὗτος δόξα ἔχω . οὗτος δέ ὁ ἀπό βοηθός ἀκολουθέω καί ὁ μέγας Πρόκλος καί ὁ οὗτος διδάσκαλος καί ὁ ἡμέτερος πατήρ , ὅτι καί ὁ ἐν δύο καί τρίτος σχῆμα πᾶς τέλειος εἰμί . τις δέ , ὡς εἴρω , ἀποβλέπω εἰς ὁ παρά αὐτός ὁ Ἀριστοτέλης λέγω , ὅτι ἀτελής οἴομαι εἰμί ὁ ἐν δύο | καί τρίτος σχύματι , εἴρω ὅτι ὁ ὁ οὗτος εἰμί εἶπον διά ὁ ἐν δύο καί τρίτος σχῆμα ἐκβάλλω αὐτός ὁ ὁ συλλογισμός ἑστία · οὖον γάρ διά ὁ εἰμί καί ὁμολογέω οὗτος ὁ ἐν αὐτός ὁμολόγημα συμβαίνω ὁ συμπέρασμα , ἀλλά δήω ἔξωθεν βοήθεια πρός ὁ γίγνομαι ὁ ἀναγκαῖος , οἷος ὁ ἀντιστροφή ἤ τις ἄλλος ὁ τρεῖς ὁ εἴρω . ἐγώ δέ φημί ὅτι οὖον διά οὗτος εἶπον ὁ ὁ οὗτος εἰμί . πρῶτος μέν γάρ ἄτοπος εἰμί πᾶς ὁ ἐν δύο καί τρίτος σχῆμα λέγω μή εἰμί συλλογισμός , περί ὅς τοσοῦτος εἴρω . ἔπειτα αὐτός ἐξηγέομαι ὁ ὁ οὗτος εἰμί εἶπον , ὅτι διά οὗτος εἶπον ὁ ὁ οὗτος εἰμί , ἐπεί διά ὁ οὗτος εἰμί ὁ τίθημι συμβαίνω ὁ συμπέρασμα καί οὐδείς ἔξωθεν ὁράω προσδέω πρός ὁ γίγνομαι ὁ ἀναγκαῖος · ὁ δέ ἐν δύο καί τρίτος σχῆμα ἀτελής λέγω , οὐ ὡς ἔξωθεν ὁράω προσδέω · οὐδέ γάρ ὁ βοήθεια ὁ προσγίγνομαι αὐτός ὅρος αὐτός προστίθημι , οἷος ὁ ἀντιστροφή ὅρος οὖον προστίθημι , ἀλλά ὁ κεῖμαι ἀντιστρέφω · ὁ γάρ πρότασις ὁ λέγω οὐδείς ἵππος λογικός ἀντι - στρέφω ὁ ἀντιστροφή καί λέγω ‘οὐδὲν λογικός ἵππος , οὐ ἄλλος ὅρος προστίθημι ἀλλά ὁ εἰμί χράω . οὐ ἄρα ὁ ὁ οὗτος εἰμί εἶπον διά ὁ ἐν δύο καί τρίτος σχῆμα ἀλλά διά ὁ ἐλλείπω καί πλεονάζω , ὡς εἴρω . τέλειος ἄρα ἔχω ὁ ὅρος . ἵνα δέ σύντομος ἐπαναλαμβάνω ὁ ῥέω - θέω , ὁ μέν λόγος κεῖμαι ὡς γένος ὁ συλλογισμός · ὁ δέ ἐν ὅς τίθημι πρός ἀντιδιαστολή ὁ ἄλλος λόγος ὁ ασυλλογιος · ὁ δέ τις πρός ἀντιδιαστολή ὁ παρά ὁ ῥήτωρ μόνος - λῆμμα συλλογισμός · ὁ δέ ἕτερος τίς ὁ κεῖμαι πρός διαστολή ὁ παρά ὁ στωϊκός λέγω | διφορούμενος ἢ ἀδιάφορος περαίνω · ὁ δέ ἀνάγκη πρός διαστολή ὁ ἄλλος πίστις ὅς ὁ ἀναγκαῖος οὐ ἔχω · ὁ δέ συμβαίνω ὡς ἀεί ὑπάρχω ὁ κατά ὁ ἀκολουθία ἀναγκαῖος πᾶς συλλογισμός · ὁ δέ ὁ οὗτος εἰμί πρός διαστολή ὁ ἐλλείπω συλλογισμός ἢ πλεονάζω . αὐτός δέ ἐξηγέομαι ὁ ὁ οὗτος εἰμί ὁ ἐλλείπω <μόνων> μιμνήσκω · ἐκεῖνος γάρ μάλιστα οὖον ὁ οὗτος εἰμί ὁ τίθημι ἐν αὐτός συμβαίνω ὁ συμπέρασμα ἀλλά ὁ ἔξωθεν τίς προσλαμβάνω . οὐδείς ἄρα οὔτε περισσός οὔτε ἐλλείπω ἔχω ὁ ὅρος · οὗτος δέ εἰμί ὁράω ἀρετή , ὁ ἀπέριττος καί ἀνελλειπής .