ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 253r
οὕτως ἔχει , εἰ πρότερον δείξωμεν ὅτι πᾶς κατηγορικὸς συλλογισμὸς ὑπὸ τὰ τρία σχήματα ἀνάγεται , οὐ μόνον δὲ πᾶς κατηγορικὸς συλλογισμὸς οὕτως ἔχει ἀλλὰ καὶ πᾶς ὑποθετικός , οὗ μέρος ὁ δι’ ἀδυνάτου · πᾶς μὲν γὰρ δι’ ἀδυνάτου ὑποθετικός , οὐ πᾶς δὲ ὑποθετικὸς δι’ ἀδυνάτου , ὥσπερ καὶ πᾶς μὲν κατηγορικὸς ἐπ’ εὐθείας , οὐ πᾶς δ’ ἐπ’ εὐθείας κατηγορικός · ἐπ’ εὐθείας γὰρ ἀλλ’ οὐ κατηγορικὸς ὅδε · ἀριθμὸς ἢ ἄρτιος ἢ περιττός ἐστιν · ἀλλὰ μὴν οὐκ ἄρτιος · περιττὸς ἄρα . Τὸ δὲ Γ κατὰ μηδενός . ἵνα ᾖ τὸ πρῶτον σχῆμα · τὸ Α κατὰ τοῦ Γ , τὸ Γ κατὰ τοῦ Δ . Μηδ’ ἄλλο κατ’ ἐκείνου . ἵνα ᾖ τὸ τρίτον σχῆμα · τὸ Α καὶ Δ κατὰ τοῦ Γ . τὸ δὲ δεύτερον παρῆκεν ὡς διὰ τῶν ἄκρων εἰσφερόμενον . Μηδὲ κατὰ τοῦ Α ἕτερον . πάλιν τὸ πρῶτον σχῆμα · τὸ Δ κατὰ τοῦ Α , τὸ Α κατὰ τοῦ Γ . Ἐὰν μὲν οὖν ληφθῇ τὸ Α κατ’ ἄλλου ἢ ἄλλο κατὰ τοῦ Α . ὅτι οὐ δεῖ πρὸς μόνον τὸν μείζονα ὅρον συνῆφθαι τὰς προτάσεις . Ἢ κατὰ τοῦ Γ ἕτερον . ἵνα ᾖ τὸ τρίτον σχῆμα · τὸ Α 〈 καὶ Δ 〉 κατὰ τοῦ Γ . πάλιν δὲ μόνῳ τῷ μείζονι συνημμέναι εἰσὶν αἱ προτάσεις . Οὐδ’ ὅταν . ὅτι [ οὐ ] δεῖ ἀμφοτέρων τῶν ἄκρων τοῦ συμπεράσματος ἀπηρτῆσθαι τὰς προτάσεις . Ὁ γὰρ αὐτὸς λόγος . ὅτι πᾶς σύνθετος κατηγορικὸς ὑφ’ ἓν τῶν τριῶν σχημάτων ἀνάγεται · δύο γὰρ αὐτοῦ αἱ κύριαι προτάσεις · αἱ δ’ ἄλλαι προσυλλογισμὸν ποιοῦσιν . 〈 Ὅτι μὲν οὖν οἱ δεικτικοί . 〉 ὅτι τοὺς ἐπ’ εὐθείας δεικτικοὺς καλεῖ , τοὺς δὲ δι’ ἀδυνάτου κύκλῳ , ἐπειδὴ οἱ μὲν ἐπ’ εὐθείας σύντομοι ὡς αὐτόθεν τὸ προκείμενον δεικνύντες ( καὶ γὰρ ἡ εὐθεῖα ἐλαχίστη πασῶν τῶν τὰ αὐτὰ πέρατα ἐχουσῶν , ὅθεν καὶ τὸ εὐθέως ἀπὸ τῆς εὐθείας εἴρηται ) , οἱ δὲ δι’ ἀδυνάτου πολλὴν ὁδὸν βαδίζουσι τὰ ἀντικείμενα ἀναιροῦντες , ἵνα τὰ προκείμενα εἰσαγάγωσιν , ὅθεν καὶ κύκλον ἐν τῇ συνηθείᾳ φαμὲν ἐπὶ τῶν μακρᾶς ὑποθέσεως δεομένων . Τὸ μὲν ψεῦδος περαίνοντες συλλογίζονται . ὅτι ὁ Ἀριστοτέλης τὸν μὲν κατηγορικὸν καὶ συλλογισμὸν ἁπλῶς καλεῖ , τὸν δ’ ὑποθετικὸν συλλογισμὸν τὸ συναμφότερον μόνον , οὐδέποτε δὲ ἁπλῶς συλλογισμόν ,
Lemmas: οὕτως ἔχω , εἰμί πρότερος δείκνυμι ὅτι πᾶς κατηγορικός συλλογισμός ὑπό ὁ τρεῖς σχῆμα ἀνάγω , οὖον μόνος δέ πᾶς κατηγορικός συλλογισμός οὕτως ἔχω ἀλλά καί πᾶς ὑποθετικός , ὅς μέρος ὁ διά ἀδύνατος · πᾶς μέν γάρ διά ἀδύνατος ὑποθετικός , οὖον πᾶς δέ ὑποθετικός διά ἀδύνατος , ὥσπερ καί πᾶς μέν κατηγορικός ἐπί εὐθύς , οὖον πᾶς δέ ἐπί εὐθύς κατηγορικός · ἐπί εὐθύς γάρ ἀλλά οὖον κατηγορικός ὅδε · ἀριθμός ἢ ἄρτιος ἢ περισσός εἰμί · ἀλλά μήv οὐ ἄρτιος · περισσός ἄρα . ὁ δέ Γ κατά μηδείς . ἵνα εἰμί ὁ πρῶτος σχῆμα · ὁ Α κατά ὁ Γ , ὁ Γ κατά ὁ δ . μηδέ ἄλλος κατά ἐκεῖνος . ἵνα εἰμί ὁ τρίτος σχῆμα · ὁ Α καί δ κατά ὁ Γ . ὁ δέ δύο παρίημι ὡς διά ὁ ἄκρος εἰσφέρω . μηδέ κατά ὁ Α ἕτερος . πάλιν ὁ πρῶτος σχῆμα · ὁ δ κατά ὁ Α , ὁ Α κατά ὁ Γ . ἐάν μέν οὖν λαμβάνω ὁ Α κατά ἄλλος ἢ ἄλλος κατά ὁ Α . ὅτι οὖον δεῖ πρός μόνος ὁ μείζων ὅρος συνάπτω ὁ πρότασις . ἤ κατά ὁ Γ ἕτερος . ἵνα εἰμί ὁ τρίτος σχῆμα · ὁ Α 〈 καί δ 〉 κατά ὁ Γ . πάλιν δέ μόνος ὁ μείζων συνάπτω εἰμί ὁ πρότασις . οὐ ὅταν . ὅτι [ οὖον ] δεῖ ἀμφότερος ὁ ἄκρος ὁ συμπέρασμα ἀπαρτάω ὁ πρότασις . ὁ γάρ αὐτός λόγος . ὅτι πᾶς σύνθετος κατηγορικός ὑπό εἷς ὁ τρεῖς σχῆμα ἀνάγω · δύο γάρ αὐτός ὁ κύριος πρότασις · ὁ δέ ἄλλος προσυλλογισμός ποιέω . 〈 ὅτι2 μέν οὖν ὁ δεικτικός . 〉 ὅτι ὁ ἐπί εὐθύς δεικτικός καλέω , ὁ δέ διά ἀδύνατος κύκλος , ἐπεί ὁ μέν ἐπί εὐθύς σύντομος ὡς αὐτόθεν ὁ πρόκειμαι δείκνυμι ( καί γάρ ὁ εὐθύς μικρός πᾶς ὁ ὁ αὐτός πέρας ἔχω , ὅθεν καί ὁ εὐθύς ἀπό ὁ εὐθύς εἴρω ) , ὁ δέ διά ἀδύνατος πολύς ὁδός βαδίζω ὁ ἀντίκειμαι ἀναιρέω , ἵνα ὁ πρόκειμαι εἰσάγω , ὅθεν καί κύκλος ἐν ὁ συνήθεια φημί ἐπί ὁ μακρός ὑπόθεσις δήω . ὁ μέν ψεῦδος περαίνω συλλογίζομαι . ὅτι ὁ Ἀριστοτέλης ὁ μέν κατηγορικός καί συλλογισμός ἁπλόος καλέω , ὁ δέ ὑποθετικός συλλογισμός ὁ συναμφότεροι μόνος , οὐδέποτε δέ ἁπλόος συλλογισμός ,