ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 236r
τόδε τῷδε ὑπάρχειν . ὅτι τὸ ἐνδέχεσθαι παντὶ δύο σημαίνει · πάντως μὲν γὰρ ὑπάρχει τὸ Α τοῖς ὑπὸ τὸ Β διὰ τὸν ὅρον τοῦ κατὰ παντός , ἀλλ’ ἢ ἐνδεχομένοις μέρεσιν οὖσιν τοῦ Β ἢ ὑπάρχουσιν . καὶ τὸ μὲν πρῶτον εἰλήφθω νῦν , ἐπειδὴ περὶ τῶν ἐξ ἀμφοτέρων ἐνδεχομένων διαλεγόμεθα · τὸ δὲ δεύτερον περιμενέτω τὴν μῖξιν ἐνδεχομένου καὶ ὑπάρχοντος . ἵνα δὲ μῖξις ἢ καὶ ἐνδεχομένου καὶ ἀναγκαίου , τὸ ἐνδεχόμενον παντὶ τρία σημαινέτω , ὅτι τὸ Α τοῖς ὑπὸ τὸ Β ὑπάρχει ἢ ἀναγκαίοις αὐτοῦ μέρεσιν οὖσιν ἢ ἐνδεχομένοις ἢ ὑπάρχουσιν · ἰσοδυναμεῖ γάρ , φησίν , ἡ τὸ Α τῷ Β ταντὶ κατηγορικὴ τῇ κατὰ πρόσληψιν καθ’ οὗ τὸ Β , τὸ Α · τὸ δὲ Β μέρη ἔχει διάφορα , ὑπάρχοντα , ἀναγκαῖα , ἐνδεχόμενα . τὰ δὲ αὐτὰ καὶ ἐπὶ τῆς ὑπάρχει παντὶ καὶ ἐξ ἀνάγκης παντὶ ἁρμόσει . Τὸ γὰρ καθ’ οὗ τὸ Β , τὸ Α ἐνδέχεσθαι ἀντὶ τοῦ ὑπάρχοντος ἀκουστέον . Οὕτω γάρ . ἴσμεν τὸ συμπέρασμα , ὅτι ὁμοιοσχήμονες αἱ τοῦ αὐτοῦ τρόπου . Α ΣΧΗΜΑ ΕΞ ΑΜΦΟΤΕΡΩΝ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΩN . Ὅταν οὖν τὸ Α καὶ τὰ λοιπὰ τοῦ πρώτου σχήματος . [ Εἰπὼν ποσαχῶς ἐνδεχόμενόν ἐστιν καὶ ὁρισάμενος τὸ κυρίως ἐνδεχόμενον καὶ παραδοὺς τὰς ἐνδεχομένας ἀντιστροφάς , ὅτι αἱ καθόλου πρὸς ἀλλήλας καὶ τὰς διαγωνίους μερικάς , αἱ δὲ μερικαὶ πρὸς ἀλλήλας μόνον , ] παραδοὺς τὰ σημαινόμενα τοῦ κυρίως ἐνδεχομένου , ὧν ἑκάστῳ βούλεται καὶ τὸν ὁρισμὸν τοῦ ἐνδεχομένου ἀντιστρέφειν , καὶ τὰς ἐνδεχομένας ἀντιστροφὰς καὶ τὴν νῦν τάξιν ὑφηγησάμενος , ὅτι μετὰ τὰς ἐνδεχομένας ἐν πρώτῳ σχήματι οὐ παραδίδωσι τὰς ἐνδεχομένας ἐν δευτέρῳ σχήματι ἀλλὰ πρῶτον τὴν μῖξιν ὑπάρχοντος καὶ ἐνδεχομένου ἐν πρώτῳ σχήματι , περὶ τῶν ἐξ ἀμφοτέρων ἐνδεχομένων συλλογισμῶν διαλέγεται . τούτοις δὲ ξένα τινὰ συμβέβηκεν · οὐ γὰρ ἔτι πάντες οἱ ἐν πρώτῳ σχήματι τέλειοι , ἀλλ’ οἱ μὲν τέλειοι οἱ δ’ ἀτελεῖς , καὶ ἐκ δύο ἀποφάσεων γίνεται , καὶ οὐκέτι τέσσαρες οἱ συλλογιστικοὶ τρόποι τοῦ πρώτου σχήματος ἀλλ’ ὀκτώ · οἷον οὐκέτι δύο ἴδια τοῦ πρώτου σχήματος , τὸ τὴν μείζονα καθόλου εἶναι τὴν δ’ ἐλάττονα
Lemmas: ὅδε ὅδε ὑπάρχω . ὅτι ὁ ἐνδέχομαι πᾶς δύο σημαίνω · πάντως μέν γάρ ὑπάρχω ὁ Α ὁ ὑπό ὁ Β διά ὁ ὅρος ὁ κατά πᾶς , ἀλλά ἢ ἐνδέχομαι μέρος εἰμί ὁ Β ἢ ὑπάρχω . καί ὁ μέν πρῶτος λαμβάνω νῦν , ἐπεί περί ὁ ἐκ ἀμφότερος ἐνδέχομαι διαλέγω · ὁ δέ δύο περιμένω ὁ μῖξις ἐνδέχομαι καί ὑπάρχω . ἵνα δέ μίξις ἢ καί ἐνδέχομαι καί ἀναγκαῖος , ὁ ἐνδέχομαι πᾶς τρεῖς σημαίνω , ὅτι ὁ Α ὁ ὑπό ὁ Β ὑπάρχω ἢ ἀναγκαῖος αὐτός μέρος εἰμί ἢ ἐνδέχομαι ἢ ὑπάρχω · ἰσοδυναμέω γάρ , φημί , ὁ ὁ Α ὁ Β Τάντι κατηγορικός ὁ κατά πρόσληψις κατά ὅς ὁ Β , ὁ Α · ὁ δέ Β μέρος ἔχω διάφορος , ὑπάρχω , ἀναγκαῖος , ἐνδέχομαι . ὁ δέ αὐτός καί ἐπί ὁ ὑπάρχω πᾶς καί ἐκ ἀνάγκη πᾶς ἁρμόζω . ὁ γάρ κατά ὅς ὁ Β , ὁ Α ἐνδέχομαι ἀντί ὁ ὑπάρχω ἀκούω . οὕτως γάρ . οἶδα ὁ συμπέρασμα , ὅτι ὁμοιοσχήμων ὁ ὁ αὐτός τρόπος . Α σχῆμα ΕΞ Ἀμφότερος ΕΝ . ὅταν οὖν ὁ Α καί ὁ λοιπάς ὁ πρῶτος σχῆμα . [ εἶπον ποσαχῶς ἐνδέχομαι εἰμί καί ὁρίζω ὁ κύριος ἐνδέχομαι καί παραδίδωμι ὁ ἐνδέχομαι ἀντιστροφή , ὅτι ὁ καθόλου πρός ἀλλήλων καί ὁ διαγώνιος μερικός , ὁ δέ μερικός πρός ἀλλήλων μόνος , ] παραδίδωμι ὁ σημαίνω ὁ κύριος ἐνδέχομαι , ὅς ἕκαστος βούλομαι καί ὁ ὁρισμός ὁ ἐνδέχομαι ἀντιστρέφω , καί ὁ ἐνδέχομαι ἀντιστροφή καί ὁ νῦν τάξις ὑφηγέομαι , ὅτι μετά ὁ ἐνδέχομαι ἐν πρῶτος σχῆμα οὖον παραδίδωμι ὁ ἐνδέχομαι ἐν δύο σχῆμα ἀλλά πρῶτος ὁ μῖξις ὑπάρχω καί ἐνδέχομαι ἐν πρῶτος σχῆμα , περί ὁ ἐκ ἀμφότερος ἐνδέχομαι συλλογισμός διαλέγω . οὗτος δέ ξένος τις συμβαίνω · οὖον γάρ ἔτι πᾶς ὁ ἐν πρῶτος σχῆμα τέλειος , ἀλλά ὁ μέν τέλειος ὁ δέ ἀτελής , καί ἐκ δύο ἀπόφασις γίγνομαι , καί οὐκέτι τέσσαρες ὁ συλλογιστικός τρόπος ὁ πρῶτος σχῆμα ἀλλά ὀκτώ · οἷος οὐκέτι δύο ἴδιος ὁ πρῶτος σχῆμα , ὁ ὁ μείζων καθόλου εἰμί ὁ δέ μικρός