ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 239v
ἀληθεύειν , οἷον ἄνθρωπος παντὶ κινουμένῳ ὑπαρχόντως ( τοῦτο γὰρ ἀληθές , ἔστ’ ἂν μόνοι ἄνθρωποι κινῶνται ) , ἐπεὶ οὐκ ἔστι συλλογισμός · συνάγεται γὰρ καὶ τὸ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης καὶ τὸ παντὶ ἐξ ἀνάγκης , ὡς διὰ τῶν ὅρων ἀπέδειξεν . οὐ προσιέμεθα δὲ τὴν ἐξήγησιν ταύτην · οἶδε γὰρ ὁ Ἀριστοτέλης διαφορὰν ὑπάρχοντος καὶ ἀναγκαίου . ἕτεροι τὸ αὐτὸ ἐξηγοῦνται οὕτως · οὐ δεῖ τὸ ἀληθὲς τῆς ὑπαρχούσης τῷ χρόνῳ ὁρίζεσθαι τῆς ἐνδεχομένης καὶ ἀληθεύειν τὴν ὑπάρχουσαν , ἔστ’ ἂν ἡ ἐνδεχομένη μὴ γένηται ὑπάρχουσα , ὥσπερ νῦν · ἄνθρωπος γὰρ παντὶ κινουμένω ὑπάρχει , ἔστ’ ἂν ἐνδέχηται κινούμενον παντὶ ἵππῳ · εἰ δὲ καὶ κινούμενον παντὶ ἵππῳ ὑπάρχει , οὐκέτι ἄνθρωπος παντὶ κινουμένῳ . οὐ δεῖ δὲ τὸ ἀληθὲς τῆς ὑπαρχούσης τῷ χρόνῳ τῆς ἐνδεχομένης κρίνεσθαι , ἐπεὶ οὐκ ἔστι συλλογισμός · καὶ γὰρ τὸ οὐδενὶ καὶ τὸ παντὶ ἐξ ἀνάγκης συνάγεται . καὶ διὰ τοῦτο καὶ προσεχῶς ἔλεγεν ὁ Ἀριστοτέλης ὅτι ἄτοπον τὸ αὐτὸ τῷ αὐτῷ καὶ παντὶ ὑπάρχειν πρὸ τῆς ἐκβάσεως τοῦ ἐνδεχομένου καὶ οὐ παντὶ μετὰ τὴν ἔκβασιν ἐνδεχομένου . οὐδὲ ταύτην προσιέμεθα τὴν ἐξήγησιν · οἱ γὰρ ἐν τῇ λέξει δεύτεροι ὅροι οὐ συνᾴδουσιν αὐτῇ · οὐδὲ γὰρ ἐν αὐτοῖς τὸ ἀληθὲς τῆς ὑπαρχούσης τῷ χρόνῳ τῆς ἐνδεχομένης κρίνεται . μήποτε οὖν τὸ λεγόμενόν ἐστιν , ὅτι δεῖ ἐν τῇ ὑπαρχούσῃ προτάσει τὸ κατηγορούμενον πεφυκέναι ὅλῳ τῷ ὑποκειμένῳ ὑπάρχειν , οἷον περιπατοῦν παντὶ ἀνθρώπῳ , ἵνα πρὸς μόνον τὸ ἐκβεβηκέναι ὑποθέσεως δεώμεθα , οὐχὶ δὲ καὶ πρὸς τὸ ὑπάρχειν , ὡς ἐπὶ τοῦ ἄνθρωπος παντὶ κινουμένῳ ἢ ζῷον παντὶ κινουμένῳ . τούτων προσληφθέντων τὸ Α οὐδενὶ τῷ Β ὑπαρχόντως , τὸ Β παντὶ τῷ Γ ἐνδεχομένως · λέγω ὅτι τὸ Α οὐδενὶ τῷ Γ ἐνδεχομένως . εἰ γὰρ τοῦτο ψεῦδος , τὸ Α τῷ Γ ἀνάγκη τινί · καὶ ἐπεὶ τὸ Β τῷ Γ ἐνδεχομένως παντί , μὴ μενέτω ἐνδεχομένη ἡ ΒΓ πρότασις ( οὔπω γὰρ ἴσμεν τὴν μῖξιν ἀναγκαίου καὶ ἐνδεχομένου ) ,
Lemmas: ἀληθεύω , οἷος ἄνθρωπος πᾶς κινέω ὑπάρχω ( οὗτος γάρ ἀληθής , ἔστω εἄν μόνος ἄνθρωπος κινέω ) , ἐπεί οὐ εἰμί συλλογισμός · συνάγω γάρ καί ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη καί ὁ πᾶς ἐκ ἀνάγκη , ὡς διά ὁ ὁράω ἀποδείκνυμι . οὖον προσίημι δέ ὁ ἐξήγησις οὗτος · οἶδα γάρ ὁ Ἀριστοτέλης διαφορά ὑπάρχω καί ἀναγκαῖος . ἕτερος ὁ αὐτός ἐξηγέομαι οὕτως · οὖον δεῖ ὁ ἀληθής ὁ ὑπάρχω ὁ χρόνος ὁρίζω ὁ ἐνδέχομαι καί ἀληθεύω ὁ ὑπάρχω , ἔστω εἄν ὁ ἐνδέχομαι μή γίγνομαι ὑπάρχω , ὥσπερ νῦν · ἄνθρωπος γάρ πᾶς κινέω ὑπάρχω , ἔστω εἄν ἐνδέχομαι κινέω πᾶς ἵππος · εἰμί δέ καί κινέω πᾶς ἵππος ὑπάρχω , οὐκέτι ἄνθρωπος πᾶς κινέω . οὖον δεῖ δέ ὁ ἀληθής ὁ ὑπάρχω ὁ χρόνος ὁ ἐνδέχομαι κρίνω , ἐπεί οὐ εἰμί συλλογισμός · καί γάρ ὁ οὐδείς καί ὁ πᾶς ἐκ ἀνάγκη συνάγω . καί διά οὗτος καί προσεχῶς λέγω ὁ Ἀριστοτέλης ὅτι ἄτοπος ὁ αὐτός ὁ αὐτός καί πᾶς ὑπάρχω πρό ὁ ἔκβασις ὁ ἐνδέχομαι καί οὖον πᾶς μετά ὁ ἔκβασις ἐνδέχομαι . οὐδέ οὗτος προσίημι ὁ ἐξήγησις · ὁ γάρ ἐν ὁ λέγω δύο ὅρος οὖον συνᾴδω αὐτός · οὐδέ γάρ ἐν αὐτός ὁ ἀληθής ὁ ὑπάρχω ὁ χρόνος ὁ ἐνδέχομαι κρίνω . μήποτε οὖν ὁ λέγω εἰμί , ὅτι δεῖ ἐν ὁ ὑπάρχω πρότασις ὁ κατηγορέω φύω ὅλος ὁ ὑπόκειμαι ὑπάρχω , οἷος περιπατέω πᾶς ἄνθρωπος , ἵνα πρός μόνος ὁ ἐκβαίνω ὑπόθεσις δήω , οὐ δέ καί πρός ὁ ὑπάρχω , ὡς ἐπί ὁ ἄνθρωπος πᾶς κινέω ἢ ζῷον πᾶς κινέω . οὗτος προσλαμβάνω ὁ Α οὐδείς ὁ Β ὑπάρχω , ὁ Β πᾶς ὁ Γ ἐνδεχομένως · λέγω ὅτι ὁ Α οὐδείς ὁ Γ ἐνδεχομένως . εἰμί γάρ οὗτος ψεῦδος , ὁ Α ὁ Γ ἀνάγκη τις · καί ἐπεί ὁ Β ὁ Γ ἐνδεχομένως πᾶς , μή μένω ἐνδέχομαι ὁ ΒΓ πρότασις ( οὔπω γάρ οἶδα ὁ μῖξις ἀναγκαῖος καί ἐνδέχομαι ) ,