ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 227v
( ἔφη γὰρ ἐκεῖσε ἐπεὶ δὲ πᾶσα πρότασις ἢ τοῦ ὑπάρχειν ἢ τοῦ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν ἢ τοῦ ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν ) , εἴτε τὸ νῦν ὑπάρχον μὴ εἴη τρόπος , οὐκ ἔστιν μῖξις · τῷ γὰρ ψιλῷ ἔστιν πᾶς τρόπος συνέζευκται . ζητοῦμεν δὲ ἐν ταῖς μίξεσιν οὐχὶ 〈 εἰ 〉 καθόλου ἢ μερικὸν συνάγεται , οὐδ’ εἰ καταφατικὸν ἢ ἀποφατικόν ( οὐδεμία γὰρ περὶ ταῦτα γίνεται ἐξαλλαγὴ παρὰ τὰ εἰρημένα , ἐπειδὴ καὶ τὸ καθόλου ὑπάρχον τότε ἐλαμβάνετο φερόμενον καὶ κατὰ τῶν τρόπων ) , ἀλλ’ εἰ ὑπάρχον ἢ ἀναγκαῖον ἢ ἐνδεχόμενον τὸ συμπέρασμα . μίξεως τοίνυν γινομένης ὑπάρχοντος καὶ ἀναγκαίου ἐν πρώτῳ σχήματι ὁ μὲν Ἀριστοτέλης τῇ μείζονι ἕπεσθαι βούλεται τὸ συμπέρασμα , εἰ δὲ ἐν δευτέρῳ , τῇ ἀντιστρεφομένῃ , εἰ δὲ ἐν τρίτῳ , τῇ μὴ ἀντιστρεφομένῃ · αὗται γὰρ μείζονες γίνονται ἐν τῇ εἰς τὸ πρῶτον σχῆμα ἀναγωγῇ · ἐπὶ δὲ τοῦ τετάρτου τρόπου τοῦ δευτέρου σχήματος καὶ τοῦ πέμπτου τοῦ τρίτου τῶν μὴ ἀναγομένων δι’ ἀντιστροφῆς εἰς τὸ πρῶτον σχῆμα τῇ χείρονι ἕπεσθαι τὸ συμπέρασμα . οἱ δ’ ἑταῖροι αὐτοῦ , Θεόφραστος καὶ Εὔδημος , καὶ οἱ ἀπὸ Πλάτωνος καθόλου καὶ νῦν τῇ χείρονι ἕπεσθαι τὸ συμπέρασμά φασιν ὥσπερ καὶ ἐν ποσῷ καὶ ἐν ποιῷ . τῶν δὲ νεωτέρων ἠκολούθησαν Ἀριστοτέλει μὲν Ἀλέξανδρος καὶ Ἰάμβλιχος , Θεοφράστῳ δὲ καὶ Εὐδήμῳ καὶ τοῖς ἀπὸ Πλάτωνος Θεμίστιος , Συριανός , Πρόκλος . ὅτι τοίνυν ἐξ ἀναγκαίας τῆς μείζονος καὶ ὑπαρχούσης τῆς ἐλάττονος ἀναγκαῖον συνάγεται , δείκνυσιν ὁ Ἀριστοτέλης οὕτως · εἰ τὸ Α παντὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ ὑπαρχόντως , τὸ Α παντὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης διὰ τὸν ὅρον τοῦ κατὰ παντός . ἀλλ’ οὐ παντὶ μέρει , φασί , τοῦ B τὸ A ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει , ἀλλὰ μόνοις τοῖς ἀναγκαίοις αὐτοῦ μέρεσιν · ὧν οὐκ ἔστιν τὸ Γ διὰ τὸ ὑπάρχουσαν εἶναι τὴν ΒΓ πρότασιν · διὰ γὰρ τοῦτο δύναται τὸ Γ τοῦ Β μηδὲν ὑπάρχον μέρος εἶναι , ὅτε χωρίζεται αὐτοῦ . καὶ ἐπεὶ τὸ Α τοῦ Β ἀχώριστόν ἐστιν , τὸ δὲ Β τοῦ Γ’ χωριστόν , καὶ τὸ Α τοῦ Γ χωρίζεται , καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἐξ ἀνάγκης αὐτῷ ὑπάρχει . Ἀλέξανδρος δὲ
Lemmas: ( φημί γάρ ἐκεῖσε ἐπεί δέ πᾶς πρότασις ἢ ὁ ὑπάρχω ἢ ὁ ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ἢ ὁ ἐνδέχομαι ὑπάρχω ) , εἴτε ὁ νῦν ὑπάρχω μή εἰμί τρόπος , οὐ εἰμί μίξις · ὁ γάρ ψιλός εἰμί πᾶς τρόπος συζεύγνυμι . ζητέω δέ ἐν ὁ μίξις οὐ 〈 εἰμί 〉 καθόλου ἢ μερικός συνάγω , οὐδέ εἰμί καταφατικός ἢ ἀποφατικός ( οὐδείς γάρ περί οὗτος γίγνομαι ἐξαλλαγή παρά ὁ εἴρω , ἐπεί καί ὁ καθόλου ὑπάρχω τότε λαμβάνω φέρω καί κατά ὁ τρόπος ) , ἀλλά εἰμί ὑπάρχω ἢ ἀναγκαῖος ἢ ἐνδέχομαι ὁ συμπέρασμα . μίξις τοίνυν γίγνομαι ὑπάρχω καί ἀναγκαῖος ἐν πρῶτος σχῆμα ὁ μέν Ἀριστοτέλης ὁ μείζων ἕπω βούλομαι ὁ συμπέρασμα , εἰμί δέ ἐν δύο , ὁ ἀντιστρέφω , εἰμί δέ ἐν τρίτος , ὁ μή ἀντιστρέφω · οὗτος γάρ μείζων γίγνομαι ἐν ὁ εἰς ὁ πρῶτος σχῆμα ἀναγωγή · ἐπί δέ ὁ τέταρτος τρόπος ὁ δύο σχῆμα καί ὁ πέμπτος ὁ τρίτος ὁ μή ἀνάγω διά ἀντιστροφή εἰς ὁ πρῶτος σχῆμα ὁ χείρων ἕπω ὁ συμπέρασμα . ὁ δέ ἑταῖρος αὐτός , Θεόφραστος καί Εὔδημος , καί ὁ ἀπό Πλάτων καθόλου καί νῦν ὁ χείρων ἕπω ὁ συμπέρασμα φημί ὥσπερ καί ἐν ποσός καί ἐν ποιός . ὁ δέ νέος ἀκολουθέω Ἀριστοτέλης μέν Ἀλέξανδρος καί Ἰάμβλιχος , Θεόφραστος δέ καί Εὔδημος καί ὁ ἀπό Πλάτων Θεμίστιος , Συριανός , Πρόκλος . ὅτι τοίνυν ἐκ ἀναγκαῖος ὁ μείζων καί ὑπάρχω ὁ μικρός ἀναγκαῖος συνάγω , δείκνυμι ὁ Ἀριστοτέλης οὕτως · εἰμί ὁ Α πᾶς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω , ὁ Α πᾶς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη διά ὁ ὅρος ὁ κατά πᾶς . ἀλλά οὖον πᾶς μέρος , φημί , ὁ B ὁ A ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , ἀλλά μόνος ὁ ἀναγκαῖος αὐτός μέρος · ὅς οὐ εἰμί ὁ Γ διά ὁ ὑπάρχω εἰμί ὁ ΒΓ πρότασις · διά γάρ οὗτος δύναμαι ὁ Γ ὁ Β μηδείς ὑπάρχω μέρος εἰμί , ὅτε χωρίζω αὐτός . καί ἐπεί ὁ Α ὁ Β ἀχώριστος εἰμί , ὁ δέ Β ὁ Γε χωριστός , καί ὁ Α ὁ Γ χωρίζω , καί διά οὗτος οὐ ἐκ ἀνάγκη αὐτός ὑπάρχω . Ἀλέξανδρος δέ