ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 234v
ὡς ἐπὶ τὸ πολύ , ἐνδέχεται πάντα ἄνθρωπον καὶ τινὰ ἄνθρωπον ἑξαδάκτυλον εἶναι ἐπ’ ἔλαττον . ͞γ Ὅτι τὸ ἐνδεχόμενον φέρεται κατὰ πάσης ὑπάρξεως , ἀναγκαίας , ὑπαρχούσης , μελλούσης · ἀλλ’ ἀναγκαίας μὲν καὶ ὑπαρχούσης δέει τῆς ἀποφάσεως · ὃ γὰρ δὴ οὐκ ἐνδέχεται · μελλούσης δὲ κυρίως . καὶ τὸ κυρίως ἐνδεχόμενον διττόν · ἢ γὰρ ὡρισμένον , ὡς τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ · τοῦτο γὰρ ὥρισται , ἐπειδὴ μᾶλλον ἔστιν ἢ οὐκ ἔστιν · ἢ ἀόριστον , ὡς τὸ ἐπ’ ἴσης καὶ ἐπ’ ἔλαττον . ἀλλὰ πῇ τὸ ἐπ’ ἔλαττον ἀόριστον ; ὥρισται γὰρ καὶ τοῦτο μᾶλλον οὐκ ὄν ἢ ὄν . ἢ ὡς πρὸς ὕπαρξιν ἀόριστον τὸ ἐπ’ ἔλαττον , ὥσπερ πρὸς ἀνυπαρξίαν τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἀόριστον . Διὰ τίνων ; ὅτι διὰ δύο τοὐλάχιστον προτάσεων . πῶς ; ὅτι τοῦ μέσου ἢ κατηγορουμένου μόνως ἢ ὑποκειμένου ἢ ἀμφότερα . πότε ; ὅτι τῶν ἰδίων σωζομένων καθ’ ἕκαστον σχῆμα , ὡς καὶ ἐπὶ τοῦ ἁπλῶς συλλογισμοῦ ἐλέγετο . διὰ τί οὖν καὶ νῦν πρόσκειται ταῦτα ; διότι τινὲς ἀσυλλόγιστοι ἐπὶ ὑπάρχοντος καὶ ἀναγκαίου συλλογιστικοὶ γίνονται ἐπὶ ἐνδεχομένου . λέγω δ’ ἐνδέχεσθαι καὶ τὸ ἐνδεχόμενον σπερματικῶς . προέλαβεν τὰ σημαινόμενα τοῦ ἐνδεχομένου · ὕστερον δὲ ἐξαπλοῖ αὐτά · ἔδει γὰρ τὸ τί σημαίνει τοὔνομα τοῦ τί ἔστιν προηγήσασθαι καὶ μὴ πάντῃ ὑπερτεθῆναι . Τὸ γὰρ ἀναγκαῖον ὁμωνύμως ἐνδέχεσθαι λέγομεν . τί βούλεται ὁ γάρ σύνδεσμος ; ἢ ὅτι ἀπέφησε τὸ ἀναγκαῖον τοῦ ἐνδεχομένου καὶ τοῦ ἀναγκαίου ἐνδεχομένου ὄντος . Ἤτοι τὰ αὐτά ἐστιν ἢ ἀκολουθεῖ ἀλλήλοις . τὰ αὐτά ἐστιν τῷ σημαινομένῳ · ἀκολουθεῖ δὲ ἀλλήλοις τῇ προφορᾷ μὴ ὄντα τὰ αὐτά . Κατὰ παντὸς γὰρ ἢ φάσις ἢ ἀπόφασις . αἰνίττεται τὸ λῆμμα τὸ λέγον ὅτι , ἐὰν δύο ἀντιφάσεων θάτερον μόριον ἀντιστρέφῃ , καὶ τὸ λοιπὸν ἀντιστρέψει . Συμβαίνει δέ . τὸ δεύτερον κεφάλαιον , αἱ ἐνδεχόμεναι ἀντιστροφαί · τὰς γὰρ ἀπλᾶς ἀντιστροφὰς οὐ παραδίδωσι νῦν τῶν ἐνδεχομένων προτάσεων , ἐπεὶ μηδὲ δεῖται αὐτῶν ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι . πῶς πᾶσαι ἀντιστρέφουσιν ; ἐπειδὴ αἱ καθόλου καὶ ἀλλήλαις καὶ ταῖς μερικαῖς ἀντιστρέφουσιν .
Lemmas: ὡς ἐπί ὁ πολύς , ἐνδέχομαι πᾶς ἄνθρωπος καί τις ἄνθρωπος ἑξαδάκτυλος εἰμί ἐπί μικρός . ͞γ ὅτι2 ὁ ἐνδέχομαι φέρω κατά πᾶς ὕπαρξις , ἀναγκαῖος , ὑπάρχω , μέλλω · ἀλλά ἀναγκαῖος μέν καί ὑπάρχω δήω ὁ ἀπόφασις · ὅς γάρ δή οὐ ἐνδέχομαι · μέλλω δέ κύριος . καί ὁ κύριος ἐνδέχομαι διττός · ἢ γάρ ὁρίζω , ὡς ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς · οὗτος γάρ ὁρίζω , ἐπεί μᾶλλον εἰμί ἢ οὐ εἰμί · ἢ ἀόριστος , ὡς ὁ ἐπί ἴσος καί ἐπί μικρός . ἀλλά πῇ ὁ ἐπί μικρός ἀόριστος ; ὁρίζω γάρ καί οὗτος μᾶλλον οὐ εἰμί ἢ εἰμί . ἢ ὡς πρός ὕπαρξις ἀόριστος ὁ ἐπί μικρός , ὥσπερ πρός ἀνυπαρξία ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς ἀόριστος . Ζεύς τίνω ; ὅτι διά δύο τοὐλάχιστον πρότασις . πῶς ; ὅτι ὁ μέσος ἢ κατηγορέω μόνος ἢ ὑπόκειμαι ἢ ἀμφότερος . πότε ; ὅτι ὁ ἴδιος σώζω κατά ἕκαστος σχῆμα , ὡς καί ἐπί ὁ ἁπλόος συλλογισμός λέγω . διά τίς οὖν καί νῦν πρόσκειμαι οὗτος ; διότι τις ἀσυλλόγιστος ἐπί ὑπάρχω καί ἀναγκαῖος συλλογιστικός γίγνομαι ἐπί ἐνδέχομαι . λέγω δέ ἐνδέχομαι καί ὁ ἐνδέχομαι σπερματικός . προλαμβάνω ὁ σημαίνω ὁ ἐνδέχομαι · ὕστερος δέ ἐξαπλόω αὐτός · ἐσθίω γάρ ὁ τίς σημαίνω ὄνομα ὁ τίς εἰμί προηγέομαι καί μή πάντῃ ὑπερτίθημι . ὁ γάρ ἀναγκαῖος ὁμώνυμος ἐνδέχομαι λέγω . τίς βούλομαι ὁ γάρ σύνδεσμος ; ἢ ὅτι ἀπόφημι ὁ ἀναγκαῖος ὁ ἐνδέχομαι καί ὁ ἀναγκαῖος ἐνδέχομαι εἰμί . ἤτοι ὁ αὐτός εἰμί ἢ ἀκολουθέω ἀλλήλων . ὁ αὐτός εἰμί ὁ σημαίνω · ἀκολουθέω δέ ἀλλήλων ὁ προφορά μή εἰμί ὁ αὐτός . κατά πᾶς γάρ ἢ φάσις ἢ ἀπόφασις . αἰνίσσομαι ὁ λῆμμα ὁ λέγω ὅτι , ἐάν δύο ἀντίφασις ἕτερος μόριον ἀντιστρέφω , καί ὁ λοιπός ἀντιστρέφω . συμβαίνω δέ . ὁ δύο κεφάλαιος , ὁ ἐνδέχομαι ἀντιστροφή · ὁ γάρ ἁπλόος ἀντιστροφή οὖον παραδίδωμι νῦν ὁ ἐνδέχομαι πρότασις , ἐπεί μηδέ δήω αὐτός ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα . πῶς πᾶς ἀντιστρέφω ; ἐπεί ὁ καθόλου καί ἀλλήλων καί ὁ μερικός ἀντιστρέφω .