ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 229r
ἀναγκαίου ἔχον τὸ παρεῖναι , τοῦ δ’ ἐνδεχομένου τὸ δύνασθαι μεταβάλλειν εἰς τὸ μὴ εἶναι . καὶ διὰ τοῦτο πλάτος ἐστὶν τοῦ ὑπάρχοντος , καὶ δύναται ἡ ὑπάρχουσα πρότασις καὶ πρὸς τῷ ἀναγκαίῳ εἶναι μᾶλλον καὶ πρὸς τῷ ἐνδεχομένῳ . καὶ ὅτε πρὸς τῷ ἀναγκαίῳ ἐστίν , ἀναγκαῖον συνάγεται · οἷον γὰρ ἐκ δύο ἀναγκαίων ἀναγκαῖον συνάγεται · ὅτε δὲ πρὸς τῷ ἐνδεχομένῳ , ὑπάρχον συνάγεται , ὡς ἐπὶ τῶν εἰρημένων ὅρων . † ὅτε καὶ ὁ Ἀριστοτέλης ἐκ τῆς μείζονος ἀναγκαίας τῆς δ’ ἐλάττονος ὑπαρχούσης ἀναγκαῖόν φησιν συνάγεσθαι τὴν ἐλάττονα πρὸς τῷ ἀναγκαίῳ λαμβάνων · ὅτε δ’ ἐκ τῆς μείζονος ὑπαρχούσης τῆς δ’ ἐλάττονος ἀναγκαίας ὑπάρχον , τὴν ἐλάττονα λαμβάνει πρὸς τῷ ὑπάρχοντι · διὰ γὰρ τοῦτο , ὅτε ἡ μείζων ὑπάρχουσά ἐστιν ἡ δ’ ἐλάττων ἀναγκαία , τὴν μείζονα οὐκ ἀναγκαίαν καλεῖ ἐξορίζων αὐτὴν ἀπὸ τοῦ ἀναγκαίου καὶ ἐπιρρεπῆ ὁρῶν πρὸς τὸ ἐνδεχόμενον · ὅτε δὲ ἡ μείζων ἀναγκαία ἡ δ’ ἐλάττων ὑπάρχουσα , τὴν ἐλάττονα ὑπάρχουσαν καλεῖ , οὐχὶ δὲ 〈 οὐκ 〉 ἀναγκαίαν ὡς ἐπιρρεπῶς ἔχουσαν πρὸς τὸ ἀναγκαῖον . ἀλλὰ κἂν εἴπωμεν , φασί , λογικὸν παντὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης , ἄνθρωπος παντὶ περιπατοῦντι ὑπαρχόντως , καίπερ τῆς ἐλάττονος πρὸς τῷ ἀναγκαίῳ οὔσης ὑπάρχον συνάγεται · κἂν κίνησις πάσῃ βαδίσει ἀναγκαίως , βάδισις παντὶ ἀνθρώπῳ ὑπαρχόντως , καίπερ τῆς ἐλάττονος ὑπαρχούσης οὔσης πρὸς τῷ ἀναγκαίῳ ὑπάρχον συνάγεται . Ὅτι ἄπορος ἡ μῖξις ὑπάρχοντος καὶ ἀναγκαίου · οὔτε γὰρ ἀεὶ ὑπάρχον συνάγεται , ὡς οἱ Πλατωνικοὶ καὶ Θεόφραστος , διὰ τοὺς ὅρους τούτους · ζῶον ἄνθρωπος περιπατοῦν ἀν . ὑπ . ἀναγκ . οὔτε τῆς μείζονος ἀναγκαίας οὔσης ἀναγκαῖον , ὡς ὁ Ἀριστοτέλης , διὰ τοὺς ὅρους τούτους · ζῷον παντὶ ἀνθρώπῳ ἀναγκαίως , ἄνθρωπος παντὶ κινουμένῳ ὑπαρχόντως , καὶ ζῷον παντὶ κινουμένῳ ὑπαρχόντως ἀλλ’ οὐκ ἀναγκαίως · οὔτε , ὡς ὁ Ἰάμβλιχος , τῆς ἐλάττονος ὑπαρχούσης πρὸς τῷ ἀναγκαίῳ οὔσης ἀναγκαῖον συνάγεται διὰ τοὺς ὅρους τούτους · λογικόν ἄνθρωπος περιπατοῦν ἀναγκ . ὑπ . ὑπαρχ . ἀλλ’ οὐδ’ ἀντίφασις
Lemmas: ἀναγκαῖος ἔχω ὁ πάρειμι , ὁ δέ ἐνδέχομαι ὁ δύναμαι μεταβάλλω εἰς ὁ μή εἰμί . καί διά οὗτος πλάτος εἰμί ὁ ὑπάρχω , καί δύναμαι ὁ ὑπάρχω πρότασις καί πρός ὁ ἀναγκαῖος εἰμί μᾶλλον καί πρός ὁ ἐνδέχομαι . καί ὅτε πρός ὁ ἀναγκαῖος εἰμί , ἀναγκαῖος συνάγω · οἷος γάρ ἐκ δύο ἀναγκαῖος ἀναγκαῖος συνάγω · ὅτε δέ πρός ὁ ἐνδέχομαι , ὑπάρχω συνάγω , ὡς ἐπί ὁ εἴρω ὁράω . † ὅτε καί ὁ Ἀριστοτέλης ἐκ ὁ μείζων ἀναγκαῖος ὁ δέ μικρός ὑπάρχω ἀναγκαῖον φημί συνάγω ὁ μικρός πρός ὁ ἀναγκαῖος λαμβάνω · ὅτε δέ ἐκ ὁ μείζων ὑπάρχω ὁ δέ μικρός ἀναγκαῖος ὑπάρχω , ὁ μικρός λαμβάνω πρός ὁ ὑπάρχω · διά γάρ οὗτος , ὅτε ὁ μείζων ὑπάρχω εἰμί ὁ δέ μικρός ἀναγκαῖος , ὁ μείζων οὐ ἀναγκαῖος καλέω ἐξορίζω αὐτός ἀπό ὁ ἀναγκαῖος καί ἐπιρρεπής ὁράω πρός ὁ ἐνδέχομαι · ὅτε δέ ὁ μείζων ἀναγκαῖος ὁ δέ μικρός ὑπάρχω , ὁ μικρός ὑπάρχω καλέω , οὐ δέ 〈 οὐ 〉 ἀναγκαῖος ὡς ἐπιρρεπής ἔχω πρός ὁ ἀναγκαῖος . ἀλλά κἀν εἶπον , φημί , λογικός πᾶς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη , ἄνθρωπος πᾶς περιπατέω ὑπάρχω , καίπερ ὁ μικρός πρός ὁ ἀναγκαῖος εἰμί ὑπάρχω συνάγω · κἀν κίνησις πᾶς βάδισις ἀναγκαῖος , βάδισις πᾶς ἄνθρωπος ὑπάρχω , καίπερ ὁ μικρός ὑπάρχω εἰμί πρός ὁ ἀναγκαῖος ὑπάρχω συνάγω . ὅτι2 ἄπορος ὁ μίξις ὑπάρχω καί ἀναγκαῖος · οὔτε γάρ ἀεί ὑπάρχω συνάγω , ὡς ὁ πλατωνικός καί Θεόφραστος , διά ὁ ὅρος οὗτος · ζῷον ἄνθρωπος περιπατέω εἰς . ὑπό . ἀναγκ . οὔτε ὁ μείζων ἀναγκαῖος εἰμί ἀναγκαῖος , ὡς ὁ Ἀριστοτέλης , διά ὁ ὅρος οὗτος · ζῷον πᾶς ἄνθρωπος ἀναγκαῖος , ἄνθρωπος πᾶς κινέω ὑπάρχω , καί ζῷον πᾶς κινέω ὑπάρχω ἀλλά οὐ ἀναγκαῖος · οὔτε , ὡς ὁ Ἰάμβλιχος , ὁ μικρός ὑπάρχω πρός ὁ ἀναγκαῖος εἰμί ἀναγκαῖος συνάγω διά ὁ ὅρος οὗτος · λογικός ἄνθρωπος περιπατέω ἀναγκ . ὑπό . ὑπάρχω . ἀλλά οὐδέ ἀντίφασις