ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 227r
εἰ καὶ τὸ ὑπάρχον τρόπος ἐστίν ; δηλοῖ γὰρ τὸ ἐκβὰν ἐνδεχόμενον · οὐ γάρ , εἰ ψεῦδος τὸ ὑπάρχειν μὴ παντί , ἀληθὲς τὸ ὑπάρχειν παντί , ἐπειδὴ ἐπὶ τῶν μετὰ τρόπου κατὰ τοὺς τρόπους αἱ ἀποφάσεις γίνονται . ἢ ἐχρήσατο τότε τῷ ὑπάρχειν ἀντὶ τοῦ ἔστιν · πρὸ μὲν γὰρ τῶν μίξεων τὸ ὑπάρχον ἰσοδυναμεῖ τῷ ἔστιν · ἐν δὲ ταῖς μίξεσιν τρόπος ἐστὶν τὴν ἔκβασιν τοῦ ἐνδεχομένου δηλῶν . καὶ τὸ μὲν πρῶτον δείξεις ἐκ τοῦ λέγεσθαι πᾶσαν πρότασιν ἢ τοῦ ὑπάρχειν εἶναι ἢ τοῦ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν ἢ τοῦ ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν · εἰ γὰρ καὶ τὸ ὑπάρχειν τρόπος , ποῦ αἱ ἄνευ τρόπου προτάσεις ; τὸ δὲ δεύτερον ἐκ τοῦ τρόπων εἶναι τὰς μίξεις · τὸ γὰρ ἔστιν παντὶ τρόπῳ ἀεὶ συνέζευκται καὶ οὐ ποιεῖ μῖξιν ἀεί . τὸ ὑπάρχον οὐ τρόπος , εἰ πᾶσα πρότασις ἢ τοῦ ὑπάρχειν ἢ τοῦ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν ἢ τοῦ ἐνδέχεσθαι ὑπάρχειν · ποῦ γὰρ αἱ ἄνευ τρόπου , εἰ καὶ τὸ ὑπάρχον τρόπος ; ἢ ἐπὶ τοῦ ὑπάρχοντος τὸν τέταρτον τοῦ δευτέρου καὶ τὸν πέμπτον τοῦ τρίτου δι’ ἀδυνάτου δεικνὺς ἀντίφασιν ἔλαβεν τοῦ ὑπάρχειν παντὶ τὸ ὑπάρχειν οὐ παντί , οὐ τὸ μὴ ὑπάρχειν παντί · κατὰ γὰρ τοὺς τρόπους αἱ ἀποφάσεις γίνονται τῶν μετὰ τρόπου καταφάσεων . ὅτι τὸ ὑπάρχον τρόπος , εἰ μίγνυσιν αὐτὸ ἀναγκαίῳ καὶ ἐνδεχομένῳ · τρόπων γὰρ αἱ μίξεις · οὐ γὰρ λέγεται μῖξις τοῦ κατὰ τὸ ἔστιν ὑπάρχοντος πρὸς τὸ ἀναγκαῖον καὶ τὸ ἐνδεχόμενον ἀεὶ συνόντος αὐτοῖς . ΕΙΣ ΤΑΣ ΜΙΞΕΙΣ Συμβαίνει δέ ποτε . Μετὰ τοὺς συλλογισμοὺς τοῦ ὑπάρχοντος καὶ τοῦ ἀναγκαίου παραδίδωσιν ὁ Ἀριστοτέλης τοὺς συλλογισμοὺς τοῦ ἐνδεχομένου . ἀλλὰ μίγνυσι πρότερον τὸ ὑπάρχον τῷ ἀναγκαίῳ διὰ δύο αἰτίας · ἢ γὰρ ὅτι ποικίλος ὁ περὶ τῶν ἐνδεχομένων συλλογισμῶν λόγος , ἢ ἵνα συμπληρώσῃ τὸν περὶ τοῦ ὑπάρχοντος καὶ ἀναγκαίου λόγον καὶ τῶν ἁπλῶν ἐγνωσμένων καὶ τοῦ συνθέτου . ὑπάρχον δὲ λαμβάνει νῦν οὐχ ὡς ἐν τοῖς τρισὶ σχήμασι τὸ κατὰ τὸ ἔστιν ἀλλὰ κατὰ τὸ ἐκβὰν ἐνδεχόμενον · εἴτε γὰρ τὸ ἐν τοῖς τρισὶ σχήμασιν ὑπάρχον τρόπος εἴη , παραλελειμμέναι ἔσονται αἱ ἄνευ τρόπου προτάσεις
Lemmas: εἰμί καί ὁ ὑπάρχω τρόπος εἰμί ; δηλόω γάρ ὁ ἐκβαίνω ἐνδέχομαι · οὖον γάρ , εἰμί ψεῦδος ὁ ὑπάρχω μή πᾶς , ἀληθής ὁ ὑπάρχω πᾶς , ἐπεί ἐπί ὁ μετά τρόπος κατά ὁ τρόπος ὁ ἀπόφασις γίγνομαι . ἢ χράω τότε ὁ ὑπάρχω ἀντί ὁ εἰμί · πρό μέν γάρ ὁ μίξις ὁ ὑπάρχω ἰσοδυναμέω ὁ εἰμί · ἐν δέ ὁ μίξις τρόπος εἰμί ὁ ἔκβασις ὁ ἐνδέχομαι δηλόω . καί ὁ μέν πρῶτος δείκνυμι ἐκ ὁ λέγω πᾶς πρότασις ἢ ὁ ὑπάρχω εἰμί ἢ ὁ ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ἢ ὁ ἐνδέχομαι ὑπάρχω · εἰμί γάρ καί ὁ ὑπάρχω τρόπος , ποῦ ὁ ἄνευ τρόπος πρότασις ; ὁ δέ δύο ἐκ ὁ τρόπος εἰμί ὁ μίξις · ὁ γάρ εἰμί πᾶς τρόπος ἀεί συζεύγνυμι καί οὖον ποιέω μῖξις ἀεί . ὁ ὑπάρχω οὖον τρόπος , εἰμί πᾶς πρότασις ἢ ὁ ὑπάρχω ἢ ὁ ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ἢ ὁ ἐνδέχομαι ὑπάρχω · ποῦ γάρ ὁ ἄνευ τρόπος , εἰμί καί ὁ ὑπάρχω τρόπος ; ἢ ἐπί ὁ ὑπάρχω ὁ τέταρτος ὁ δύο καί ὁ πέμπτος ὁ τρίτος διά ἀδύνατος δείκνυμι ἀντίφασις λαμβάνω ὁ ὑπάρχω πᾶς ὁ ὑπάρχω οὖον πᾶς , οὖον ὁ μή ὑπάρχω πᾶς · κατά γάρ ὁ τρόπος ὁ ἀπόφασις γίγνομαι ὁ μετά τρόπος κατάφασις . ὅτι ὁ ὑπάρχω τρόπος , εἰμί μίγνυμι αὐτός ἀναγκαῖος καί ἐνδέχομαι · τρόπος γάρ ὁ μίξις · οὖον γάρ λέγω μίξις ὁ κατά ὁ εἰμί ὑπάρχω πρός ὁ ἀναγκαῖος καί ὁ ἐνδέχομαι ἀεί σύνειμι1 αὐτός . εἰς ΤΑΣ μίξις συμβαίνω δέ ποτός . μετά ὁ συλλογισμός ὁ ὑπάρχω καί ὁ ἀναγκαῖος παραδίδωμι ὁ Ἀριστοτέλης ὁ συλλογισμός ὁ ἐνδέχομαι . ἀλλά μίγνυμι πρότερος ὁ ὑπάρχω ὁ ἀναγκαῖος διά δύο αἴτιος · ἢ γάρ ὅτι ποικίλος ὁ περί ὁ ἐνδέχομαι συλλογισμός λόγος , ἢ ἵνα συμπληρόω ὁ περί ὁ ὑπάρχω καί ἀναγκαῖος λόγος καί ὁ ἁπλόος γιγνώσκω καί ὁ σύνθετος . ὑπάρχω δέ λαμβάνω νῦν οὐ ὡς ἐν ὁ τρεῖς σχῆμα ὁ κατά ὁ εἰμί ἀλλά κατά ὁ ἐκβαίνω ἐνδέχομαι · εἴτε γάρ ὁ ἐν ὁ τρεῖς σχῆμα ὑπάρχω τρόπος εἰμί , παραλείπω εἰμί ὁ ἄνευ τρόπος πρότασις