ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 257v
κατηγορικοῦ τοῦ κατασκευάζοντος ἢ τὸ συνημμένον , ὡς ἐν τοῖς δι’ ἀδυνάτου , ἢ τὴν πρόσληψιν , ὡς ἐν τοῖς ἐπ’ εὐθείας , τὸ λοιπὸν δείκνυσι νῦν , ὅτι πᾶς σύνθετος κατηγορικὸς συλλογισμὸς ὑπὸ τὰ τρία σχήματα ἀνάγεται διὰ μέσου τοῦ προσεχῶς δεικνύντος , ὃς πάντως ἐκ τριῶν ὅρων ἐστίν . καὶ πρότερον τῷ ἀντικειμένῳ συνηγορεῖ , ὅτι ὁ κατηγορικὸς συλλογισμὸς ὁ προσεχῶς δεικνὺς δύναται ἐκ πλειόνων ὅρων εἶναι ἢ τριῶν · καὶ γὰρ καὶ τῇ σχέσει δύναται ἐκ πλειόνων εἶναι ἢ τριῶν καὶ τῷ ὑποκειμένῳ . τῇ μὲν σχέσει , ἐπειδὴ ἐνδέχεται δεῖξαι οὐ πάντα ἄνθρωπον λευκὸν διὰ τοῦ αὐτοῦ μέσου , τοῦ Αἰθίοπος , ἐν τοῖς τρισὶ σχήμασιν , ὡς ὑπογέγραπται · διὰ γὰρ τοῦτο μερικὸν ἀποφατικὸν εἴληπται τὸ πρόβλημα ὡς μόνον τῶν προβλημάτων ἐν τοῖς τρισὶ σχήμασι δεικνύμενον . οἱ τρεῖς οὖν ὅροι τῷ ὑποκειμένῳ τῇ σχέσει ἐννέα γεγόνασι . καὶ λύει λέγων ὅτι πολλοί εἰσιν οἱ συλλογισμοί ( τρεῖς γάρ ) . προέκειτο δὲ δεῖξαι οὐ τὸ πολλοὺς συλλογισμοὺς ἐκ τριῶν ὅρων , ἀλλὰ τὸ ἕνα συλλογισμὸν ἐκ τριῶν ὅρων πάντως . δευτέρα συνηγορία . καὶ τῷ ὑποκειμένῳ δυνατὸν πλείονας τῶν τριῶν εἶναι τοὺς ὅρους τοῦ συλλογισμοῦ , εἴ γ’ ἐνδέχεται τὸ αὐτὸ πρόβλημα ἄλλοτε δι’ ἄλλου μέσου δεικνύναι , ὡς ὁ Πλάτων τὴν ἀθανασίαν τῆς ψυχῆς ἐν μὲν τῷ Θαίδωνι διὰ μέσου τοῦ ζωὴν ἐπάγειν τῷ σώματι · οὐδὲν γὰρ ἐπιδέχεται τὸ ἐναντίον οὗ ἐπάγει [ ὅπου τὸ αὐτοκίνητον ἀθάνατον ] · ἐν δὲ τῷ δεκάτῳ τῆς Πολιτείας εἰπών · ἡ ψυχὴ ὑπὸ τῆς ἰδίας κακίας οὐ φθείρεται · τοὐναντίον γὰρ δοκοῦσιν οἱ κακοὶ καὶ ζωτικώτεροι εἶναι καὶ μόνοι ζῆν διὰ τὰς πλεονεξίας καὶ τὴν τρυφήν · τὸ μὴ φθειρόμενον ὑπὸ τῆς ἰδίας κακίας ἄφθαρτόν ἐστιν , ἐπειδὴ πᾶν τὸ φθειρόμενον ὑπὸ τῆς ἰδίας κακίας φθείρεται , ὡς ὁ σίδηρος καὶ ὁ χαλκὸς ὑπὸ τοῦ ἰοῦ , ὁ σῖτος ὑπὸ
Lemmas: κατηγορικός ὁ κατασκευάζω ἢ ὁ συνάπτω , ὡς ἐν ὁ διά ἀδύνατος , ἢ ὁ πρόσληψις , ὡς ἐν ὁ ἐπί εὐθύς , ὁ λοιπός δείκνυμι νῦν , ὅτι πᾶς σύνθετος κατηγορικός συλλογισμός ὑπό ὁ τρεῖς σχῆμα ἀνάγω διά μέσος ὁ προσεχῶς δείκνυμι , ὅς πάντως ἐκ τρεῖς ὁράω εἰμί . καί πρότερος ὁ ἀντίκειμαι συνηγορέω , ὅτι ὁ κατηγορικός συλλογισμός ὁ προσεχῶς δείκνυμι δύναμαι ἐκ πλείων ὁράω εἰμί ἢ τρεῖς · καί γάρ καί ὁ σχέσις δύναμαι ἐκ πλείων εἰμί ἢ τρεῖς καί ὁ ὑπόκειμαι . ὁ μέν σχέσις , ἐπεί ἐνδέχομαι δείκνυμι οὖον πᾶς ἄνθρωπος λευκός διά ὁ αὐτός μέσος , ὁ Αἰθίοψ , ἐν ὁ τρεῖς σχῆμα , ὡς ὑπογράφω · διά γάρ οὗτος μερικός ἀποφατικός λαμβάνω ὁ πρόβλημα ὡς μόνος ὁ πρόβλημα ἐν ὁ τρεῖς σχῆμα δείκνυμι . ὁ τρεῖς οὖν ὅρος ὁ ὑπόκειμαι ὁ σχέσις ἐννέα γίγνομαι . καί λύω λέγω ὅτι πολύς εἰμί ὁ συλλογισμός ( τρεῖς γάρ ) . πρόκειμαι δέ δείκνυμι οὖον ὁ πολύς συλλογισμός ἐκ τρεῖς ὁράω , ἀλλά ὁ εἷς συλλογισμός ἐκ τρεῖς ὁράω πάντως . δύο συνηγορία . καί ὁ ὑπόκειμαι δυνατός πλείων ὁ τρεῖς εἰμί ὁ ὅρος ὁ συλλογισμός , εἰμί γε ἐνδέχομαι ὁ αὐτός πρόβλημα ἄλλοτε διά ἄλλος μέσος δείκνυμι , ὡς ὁ Πλάτων ὁ ἀθανασία ὁ Ψυχή ἐν μέν ὁ Θαίδωνι διά μέσος ὁ ζωή ἐπάγω ὁ σῶμα · οὐδείς γάρ ἐπιδέχομαι ὁ ἐναντίος ὅς ἐπάγω [ ὅπου ὁ αὐτοκίνητον ἀθάνατος ] · ἐν δέ ὁ δέκατος ὁ Πολιτεία εἶπον · ὁ ψυχή ὑπό ὁ ἴδιος κακία οὖον φθείρω · ἐναντίος γάρ δοκέω ὁ κακός καί ζωτικός εἰμί καί μόνος ζῶ διά ὁ πλεονεξία καί ὁ τρυφή · ὁ μή φθείρω ὑπό ὁ ἴδιος κακία ἄφθαρτος εἰμί , ἐπεί πᾶς ὁ φθείρω ὑπό ὁ ἴδιος κακία φθείρω , ὡς ὁ σίδηρος καί ὁ χαλκός ὑπό ὁ ἰός , ὁ σῖτος ὑπό