ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 248r
οὔτε τῇ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῇ ἔστιν χρήσασθαι . οἷον τὸ Α τῷ Β ἐνδέχεται μηδενί , τὸ Α τῷ Γ ἐνδέχεται παντί · ἐπὶ τοῦ πρώτου τρόπου ποιεῖται πάλιν τὸν λόγον , ἐπειδὴ ἡ δι’ ἀδυνάτου δεῖξις κοινὴ ἦν πάντων , εἰ καὶ μόνῳ τῷ τετάρτῳ τρόπῳ ἐφήρμοζεν . εἰ οὖν συνήγετό τι ἐν δευτέρῳ σχήματι , τὸ ἐνδέχεται οὐδενὶ συνήγετο τὸ Β τῷ Γ · εἰ δὲ τοῦτο ψεῦδος , τὸ Β τῷ Γ ἀνάγκη τινί · τὸ δὲ Α τῷ Β ἐνδέχεται οὐδενί · γίνεται το πρῶτον σχῆμα τὴν μείζονα ἐνδεχομένην ἔχον καὶ διὰ τοῦτο ἐνδεχόμενον συνάγον , τὸ Α τῷ Γ ἐνδέχεται οὐ παντί · ἀλλὰ καὶ ἐνδέχεται παντί · καὶ οὐδὲν ἄτοπον . ἀλλ’ οὐδ’ ἐν τῷ τετάρτῳ τρόπῳ ἄτοπόν τι ἕπεται . οὐ μόνον δὲ ταύτῃ δείκνυσιν ἀσυλλογίστους ἀλλὰ καὶ τῷ δίκην τῶν ἀσυλλογίστων διὰ τῶν ὅρων ἐλέγχεσθαι · ἔστιν γὰρ εὐπορῆσαι ὅρων τὸ ἐξ ἀνάγκης οὐδενὶ συναγόντων · λευκόν , ἄνθρωπος , ἵππος · εἰ δὲ τὸ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης συνάγεται , οὐδὲν ἐνδεχόμενον συνάγεται , οὐ καταφατικόν , οὐκ ἀποφατικόν , καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἔστιν ἐνδεχομένου συλλογισμός . ὁ γὰρ Ἀριστοτέλης ἀσυλλογίστους δείκνυσι τὰς ἐνδεχομένας συζυγίας οὐ τῷ ἔθει , τῷ συνάγειν ἐξ ἀνάγκης παντὶ καὶ ἐξ ἀνάγκης οὐδενί , ἀλλ’ ἀρκεῖται καὶ θατέρῳ μόνον διὰ τὸν εἰρημένον λογισμόν . ὁ δὲ Ἀλέξανδρος ἐκτίθεται ὅρους καὶ τὸ ἐξ ἀνάγκης παντὶ συνάγοντας · λευκόν , ζῷον , ἄνθρωπος . ἀλλὰ μήποτε , ἔστ’ ἂν λευκὸν μηδενὶ ζῴῳ ἐνδέχηται , οὐκ ἐνδέχεται λευκὸν παντὶ ἀνθρώπῳ , ὡς καὶ Ἀλέξανδρος μετὰ πολλὰ ἐφιστάνει . οἱ δὲ Πλατωνικοὶ βουλόμενοι καὶ ἐξ ἀμφοτέρων ἐνδεχομένων ἐν δευτέρῳ σχήματι γίνεσθαι συλλογισμούς , καὶ τοσούτους ὅσους καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων τρόπων , ἀντιλέγουσι τοῖς τρισὶ τούτοις ἐπιχειρήμασι . τῷ μὲν πρώτῳ λέγοντες ὅτι καὶ ἡ ἐνδεχομένη καθόλου ἀπόφασις ἀντιστρέφει πρὸς ἑαυτήν · εἰ γὰρ τὸ Α τοῦ Β κεχώρισται , καὶ τὸ Β τοῦ Α κεχώρισται . ὁ μὲν γὰρ Ἀριστοτέλης ἐπὶ τοῦ ἐνδεχομένου τὰς μὲν ἐνδεχομένας ἀντιστροφὰς προσίεται , τὰς δ’ ἁπλᾶς οὐ προσίεται · οἱ δὲ Πλατωνικοὶ ἔμπαλιν . καὶ μᾶλλον οἱ Πλατωνικοὶ κατορθοῦσι · περὶ γὰρ τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἐνδεχόμενον οἱ συλλογισμοὶ
Lemmas: οὔτε ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή εἰμί χράω . οἷος ὁ Α ὁ Β ἐνδέχομαι μηδείς , ὁ Α ὁ Γ ἐνδέχομαι πᾶς · ἐπί ὁ πρῶτος τρόπος ποιέω πάλιν ὁ λόγος , ἐπεί ὁ διά ἀδύνατος δεῖξις κοινός εἰμί πᾶς , εἰμί καί μόνος ὁ τέταρτος τρόπος ἐφαρμόζω . εἰμί οὖν συνάγω τίς ἐν δύο σχῆμα , ὁ ἐνδέχομαι οὐδείς συνάγω ὁ Β ὁ Γ · εἰμί δέ οὗτος ψεῦδος , ὁ Β ὁ Γ ἀνάγκη τις · ὁ δέ Α ὁ Β ἐνδέχομαι οὐδείς · γίγνομαι ὁ πρῶτος σχῆμα ὁ μείζων ἐνδέχομαι ἔχω καί διά οὗτος ἐνδέχομαι συνάγω , ὁ Α ὁ Γ ἐνδέχομαι οὖον πᾶς · ἀλλά καί ἐνδέχομαι πᾶς · καί οὐδείς ἄτοπος . ἀλλά οὐδέ ἐν ὁ τέταρτος τρόπος ἄτοπος τίς ἕπω . οὖον μόνος δέ οὗτος δείκνυμι ἀσυλλόγιστος ἀλλά καί ὁ δίκη ὁ ἀσυλλόγιστος διά ὁ ὁράω ἐλέγχω · εἰμί γάρ εὐπορέω ὁράω ὁ ἐκ ἀνάγκη οὐδείς συνάγω · λευκός , ἄνθρωπος , ἵππος · εἰμί δέ ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη συνάγω , οὐδείς ἐνδέχομαι συνάγω , οὖον καταφατικός , οὐ ἀποφατικός , καί διά οὗτος οὐ εἰμί ἐνδέχομαι συλλογισμός . ὁ γάρ Ἀριστοτέλης ἀσυλλόγιστος δείκνυμι ὁ ἐνδέχομαι συζυγία οὖον ὁ ἔθος , ὁ συνάγω ἐκ ἀνάγκη πᾶς καί ἐκ ἀνάγκη οὐδείς , ἀλλά ἀρκέω καί ἕτερος μόνος διά ὁ εἴρω λογισμός . ὁ δέ Ἀλέξανδρος ἐκτίθημι ὅρος καί ὁ ἐκ ἀνάγκη πᾶς συνάγω · λευκός , ζῷον , ἄνθρωπος . ἀλλά μήποτε , ἔστω εἄν λευκός μηδείς ζῷον ἐνδέχομαι , οὐ ἐνδέχομαι λευκός πᾶς ἄνθρωπος , ὡς καί Ἀλέξανδρος μετά πολύς ἐφιστάνω . ὁ δέ πλατωνικός βούλομαι καί ἐκ ἀμφότερος ἐνδέχομαι ἐν δύο σχῆμα γίγνομαι συλλογισμός , καί τοσοῦτος ὅσος καί ἐπί ὁ ἄλλος τρόπος , ἀντιλέγω ὁ τρεῖς οὗτος ἐπιχείρημα . ὁ μέν πρῶτος λέγω ὅτι καί ὁ ἐνδέχομαι καθόλου ἀπόφασις ἀντιστρέφω πρός ἑαυτοῦ · εἰμί γάρ ὁ Α ὁ Β χωρίζω , καί ὁ Β ὁ Α χωρίζω . ὁ μέν γάρ Ἀριστοτέλης ἐπί ὁ ἐνδέχομαι ὁ μέν ἐνδέχομαι ἀντιστροφή προσίημι , ὁ δέ ἁπλόος οὖον προσίημι · ὁ δέ πλατωνικός ἔμπαλιν . καί μᾶλλον ὁ πλατωνικός κατορθόω · περί γάρ ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς ἐνδέχομαι ὁ συλλογισμός