ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 259v
χάριν ἢ κρύψεως ἢ δι’ ἄλλο τι τοιοῦτον παρείληπται . εἶτα ἄνεισι πάλιν ἐπὶ τὰς λοιπὰς ὑποθέσεις τῶν ΑΒ . καὶ ἐπαγωγῆς μέν , ὡς πᾶσαν τέχνην χρήσιμον ἐδείξαμεν τῷ βίῳ διὰ γεωργίας καὶ ὑφαντικῆς . κρύψεως δὲ χάριν , ὅτι οὐ δεῖ συνεχεῖς τὰς δύο προτάσεις ἐρωτᾶν , ἐπεὶ συναισθόμενος ὁ ἐρωτώμενος ἐνστατικώτερος γίνεται , ἀλλὰ χρὴ ἐν μέσῳ τινὰ παρεμβαλεῖν οἰκείαν τῇ ἐρωτηθείσῃ προτάσει , εἶτα τὴν ἄλλην ἐπαγαγεῖν . οἷον εἰ πρόβλημα εἴη ὅτι ἡδονὴ ἀγαθόν , καὶ λάβωμεν ὅτι ἡ ἡδονὴ ἐφετόν , μὴ εὐθὺς εἴπωμεν τί οὖν ; πᾶν ἐφετὸν ἀγαθόν ; , ἀλλὰ ἐφετοῦ κατατείνωμεν λόγον , ὅτι καὶ τὸ καλὸν ἐφ’ ἑαυτὸ καλεῖ καὶ ἀγαθόν ἐστιν ἐφ’ ὃ πάντα ἄγαν θεῖ . καὶ εἴ τις βουλόμενος δεῖξαι τὴν ὑγείαν ἀγαθὸν εἴπῃ ‘ἡ ὑγίεια τῷ ἀγαθῷ ἀνδρὶ ἀγαθόν’ , μὴ εὐθὺς ἐπαγέτω τὸ δὲ τῷ τοιούτῳ ἀγαθὸν καὶ ὄντως ἀγαθόν ἐστιν , ἀλλ’ ἐν μέσῳ λεγέτω πῶς γίνεται ἡ ὑγίεια , ὅτι τοῦ ἰατροῦ τοῖς στοιχείοις καὶ τοῖς χυμοῖς δικάζοντος . ποτὲ δὲ καὶ δι’ οἰκονομίαν · οἷον αἱ ἀρεταὶ δι’ αὑτὰς αἱρεταί , κἂν μὴ ἐπικάρπιαι ὦσι . ποτὲ καὶ διὰ τὸ ξηρὸν τοῦ διαλεκτικοῦ λόγου τοῦ καλλωπισμοῦ χάριν τοῦ λόγου ἐπεντίθεται . ποτὲ δὲ καὶ διὰ σαφήνειαν , ὡς ἐν ταῖς παραβολαῖς , ὅτι ὡς μία αἴσθησις τῶν ἐναντίων , οὕτω καὶ ἐπιστήμη . ποτὲ καὶ διὰ τὸ πρὸς ἐπίδειξιν ὁρᾶν τὸν λόγον ὀγκοῦμεν αὐτὸν ταῖς παρεμβολαῖς . Εἰ δὲ εκ τῶν ΑΒ μὴ τὸ Ε ἀλλ’ ἄλλο τι γίνεται συμπέρασμα , ἐκ δὲ τῶν ΓΔ ἢ τούτων θάτερον ἢ ἄλλο παρὰ ταῦτα . ἄνεισι πάλιν ἐπὶ τὰ ΑΒ καὶ τὰς λοιπὰς ὑποθέσεις διελέγχει · μίαν γὰρ μόνην ἤλεγξε τὴν συνάγουσαν τὸ Ε . ἐὰν γάρ , φησίν , τὰ ΑΒ μὴ τὸ Ε συνάγῃ ἀλλ’ ἄλλο τι , ἐκ δὲ τῶν ΓΔ τοῦτο τὸ ἄλλο ἢ θάτερον τύχῃ ὄν ἢ ἀλλαχοῦ καὶ παρὰ ταῦτα , εἰ μὲν ἓν τῶν ΓΔ , προσυλλογισμός ἐστι τοῦ συλλογισμοῦ , καὶ διὰ τοῦτο οὐχ εἷς ὁ συλλογισμὸς ἀλλὰ πολλοί · εἰ δὲ ἄλλο παρὰ τὰ ΓΔ , καὶ μάτην ἐστὶν εἰλημμένα τὰ ΑΒ , εἰ διὰ τὸ Ε εἴληπται ,
Lemmas: χάρις ἢ κρύψις ἢ διά ἄλλος τίς τοιοῦτος παραλαμβάνω . εἶτα ἀνέρχομαι πάλιν ἐπί ὁ λοιπάς ὑπόθεσις ὁ ΑΒ . καί ἐπαγωγή μέν , ὡς πᾶς τέχνη χρήσιμος δείκνυμι ὁ βίος διά γεωργία καί ὑφαντικός . κρύψις δέ χάρις , ὅτι οὖον δεῖ συνεχής ὁ δύο πρότασις ἐρωτάω , ἐπεί συναισθάνομαι ὁ ἐρωτάω ἐνστατικός γίγνομαι , ἀλλά χρή ἐν μέσος τις παρεμβάλλω οἰκεῖος ὁ ἐρωτάω πρότασις , εἶτα ὁ ἄλλος ἐπάγω . οἷος εἰμί πρόβλημα εἰμί ὅτι ἡδονή ἀγαθός , καί λαμβάνω ὅτι ὁ ἡδονή ἐφετός , μή εὐθύς εἶπον τίς οὖν ; πᾶς ἐφετός ἀγαθός ; , ἀλλά ἐφετός κατατείνω λόγος , ὅτι καί ὁ καλός ἐπί ἑαυτοῦ καλέω καί ἀγαθός εἰμί ἐπί ὅς πᾶς ἄγαν θέω . καί εἰμί τις βούλομαι δείκνυμι ὁ ὑγεία ἀγαθός εἶπον ἡʹ ὑγίεια ὁ ἀγαθός ἀνήρ ἀγαθός , μή εὐθύς ἐπάγω ὁ δέ ὁ τοιοῦτος ἀγαθός καί εἰμί ἀγαθός εἰμί , ἀλλά ἐν μέσος λέγω πῶς γίγνομαι ὁ ὑγίεια , ὅτι ὁ ἰατρός ὁ στοιχεῖον καί ὁ χυμός δικάζω . ποτέ δέ καί διά οἰκονομία · οἷος ὁ ἀρετή διά ἑαυτοῦ αἱρετός , κἀν μή ἐπικαρπία εἰμί . ποτέ καί διά ὁ ξηρός ὁ διαλεκτικός λόγος ὁ καλλωπισμός χάρις ὁ λόγος ἐπεντίθημι . ποτέ δέ καί διά σαφήνεια , ὡς ἐν ὁ παραβολή , ὅτι ὡς εἷς αἴσθησις ὁ ἐναντίος , οὗτος καί ἐπιστήμη . ποτέ καί διά ὁ πρός ἐπίδειξις ὁράω ὁ λόγος ὀγκόω αὐτός ὁ παρεμβολή . εἰμί δέ ἐκ ὁ ΑΒ μή ὁ Ε ἀλλά ἄλλος τίς γίγνομαι συμπέρασμα , ἐκ δέ ὁ ΓΔ ἢ οὗτος ἕτερος ἢ ἄλλος παρά οὗτος . ἀνέρχομαι πάλιν ἐπί ὁ ΑΒ καί ὁ λοιπάς ὑπόθεσις διελέγχω · εἷς γάρ μόνος ἐλέγχω ὁ συνάγω ὁ Ε . ἐάν γάρ , φημί , ὁ ΑΒ μή ὁ Ε συνάγω ἀλλά ἄλλος τίς , ἐκ δέ ὁ ΓΔ οὗτος ὁ ἄλλος ἢ ἕτερος τυγχάνω εἰμί ἢ ἀλλαχοῦ καί παρά οὗτος , εἰμί μέν εἷς ὁ ΓΔ , προσυλλογισμός εἰμί ὁ συλλογισμός , καί διά οὗτος οὐ εἷς ὁ συλλογισμός ἀλλά πολύς · εἰμί δέ ἄλλος παρά ὁ ΓΔ , καί μάτην εἰμί λαμβάνω ὁ ΑΒ , εἰμί διά ὁ Ε λαμβάνω ,