ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 251r
Καὶ οὐχ ὅτι ὑπάρχει . καίτοι ὑπάρχον συνάγεται τῆς ὑπαρχούσης καθόλου ἀποφατικῆς οὔσης . ἢ οὐκ ἀεὶ συνάγεται ὑπάρχον , ἀεὶ δ’ ἐνδεχόμενον · τὸ γὰρ κοινόν . Συλλογισμὸς δ’ ἐστὶ τὸν αὐτὸν τρόπον ἐχόντων τῶν ὅρων ὃν καὶ ἐν τοῖς πρότερον · ὡς γὰρ ἐν πρώτῳ καὶ δευτέρῳ σχήματι , οὕτως καὶ νῦν ἐπὶ τῶν μίξεων ἐνδεχομένου καὶ ὑπάρχοντος κυρίως ἐνδεχόμενον συνάγεται , εἰ μὴ τύχῃ ἡ ὑπάρχουσα καθόλου ἀπόφασις οὖσα . Ὅτε γὰρ ἡ ἑτέρα τῶν προτάσεων . ἔδει μὲν εἰπεῖν ὅτι τὸ κυρίως ἐνδεχόμενον συνάγεται , ἐπειδὴ ἀνῆκται εἰς τρόπον τοῦ πρώτου σχήματος μὴ ἔχοντα καθόλου ἀπόφασιν ὑπάρχουσαν · ὁ δὲ ἀντὶ τούτου φησὶν νῦν , καὶ ἑξῆς δὲ τὸ αὐτὸ ἐρεῖ , ὅτι ἐνδεχόμενον συνάγεται , ἐπειδὴ δέδεικται ἐν πρώτῳ σχήματι τῇ χείρονι ἑπόμενον τὸ συμπέρασμα ἐπὶ τῆς μίξεως ἐνδεχομένου καὶ ὑπάρχοντος . Εἰ δ’ ἡ μὲν κατάφασις καθόλου ἡ δ’ ἐν μέρει στερητική . τὸν πέμπτον τρόπον , ὅς ἐστιν ἐκ τοῦ παντὶ καὶ οὐ παντί , τὸν ἔχοντα τὴν καθόλου ὑπάρχουσαν τὴν δὲ μερικὴν ἐνδεχομένην δι’ ἀδυνάτου δείκνυσιν οὕτως · τὸ Α οὐ παντὶ τῷ Γ ἐνδεχομένως · τὸ Β παντὶ τῷ Γ ὑπαρχόντως · λέγω ὅτι τὸ Α τῷ Β οὐ παντὶ ἐνδέχεται · εἰ γὰρ μή , τὸ Α τῷ Β παντὶ ἐξ ἀνάγκης , τὸ δὲ Β παντὶ τῷ Γ ὑπαρχόντως · τὸ Α ἄρα παντὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης · τῇ γὰρ μείζονι ἕπεται τὸ συμπέρασμα ἐν πρώτῳ σχήματι ἐπὶ τῆς μίξεως ὑπάρχοντος καὶ ἀναγκαίου · ἀλλὰ καὶ ἐνδέχεται μὴ παντὶ τὸ Α τῷ Γ · ὅπερ ἀδύνατον . ἀλλὰ [ καὶ ] διὰ τί τὸν τρόπον τοῦτον οὐκ ἔδειξε δι’ ἀντιστροφῆς ; ἢ ὅτι πολλῶν ἀντιστροφῶν ἐδέετο · τεσσάρων γάρ · ἔδει γὰρ τὴν μείζονα πρότασιν τὴν οὐ παντὶ ποιῆσαι τινί , εἶτα τὴν τινὶ πρὸς ἑαυτὴν ἀντιστρέψαι κατὰ τὴν ἁπλῆν , εἶτα τὸ συμπέρασμα τὸ τινὶ πρὸς ἑαυτὸ ἀντιστρέψαι , εἶτα μεταλαβεῖν αὐτὸ εἰς τὸ οὐ παντί , ἵνα μὴ κατάφασις συναχθῇ ἐκ καταφάσεως καὶ ἀποφάσεως . Ἡ ἐν τοῖς καθόλου καὶ διὰ τῶν
Lemmas: καί οὐ ὅτι ὑπάρχω . καίτοι ὑπάρχω συνάγω ὁ ὑπάρχω καθόλου ἀποφατικός εἰμί . ἢ οὐ ἀεί συνάγω ὑπάρχω , ἀεί δέ ἐνδέχομαι · ὁ γάρ κοινός . συλλογισμός δέ εἰμί ὁ αὐτός τρόπος ἔχω ὁ ὁράω ὅς καί ἐν ὁ πρότερος · ὡς γάρ ἐν πρῶτος καί δύο σχῆμα , οὕτως καί νῦν ἐπί ὁ μίξις ἐνδέχομαι καί ὑπάρχω κύριος ἐνδέχομαι συνάγω , εἰμί μή τυγχάνω ὁ ὑπάρχω καθόλου ἀπόφασις εἰμί . ὅτε γάρ ὁ ἕτερος ὁ πρότασις . ἐσθίω μέν εἶπον ὅτι ὁ κύριος ἐνδέχομαι συνάγω , ἐπεί ἀνάγω εἰς τρόπος ὁ πρῶτος σχῆμα μή ἔχω καθόλου ἀπόφασις ὑπάρχω · ὁ δέ ἀντί οὗτος φημί νῦν , καί ἑξῆς δέ ὁ αὐτός εἴρω , ὅτι ἐνδέχομαι συνάγω , ἐπεί δείκνυμι ἐν πρῶτος σχῆμα ὁ χείρων ἕπω ὁ συμπέρασμα ἐπί ὁ μίξις ἐνδέχομαι καί ὑπάρχω . εἰμί δέ ὁ μέν κατάφασις καθόλου ὁ δέ ἐν μέρος στερητικός . ὁ πέμπτος τρόπος , ὅς εἰμί ἐκ ὁ πᾶς καί οὖον πᾶς , ὁ ἔχω ὁ καθόλου ὑπάρχω ὁ δέ μερικός ἐνδέχομαι διά ἀδύνατος δείκνυμι οὕτως · ὁ Α οὖον πᾶς ὁ Γ ἐνδεχομένως · ὁ Β πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω · λέγω ὅτι ὁ Α ὁ Β οὖον πᾶς ἐνδέχομαι · εἰμί γάρ μή , ὁ Α ὁ Β πᾶς ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Β πᾶς ὁ Γ ὑπάρχω · ὁ Α ἄρα πᾶς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη · ὁ γάρ μείζων ἕπω ὁ συμπέρασμα ἐν πρῶτος σχῆμα ἐπί ὁ μίξις ὑπάρχω καί ἀναγκαῖος · ἀλλά καί ἐνδέχομαι μή πᾶς ὁ Α ὁ Γ · ὅσπερ ἀδύνατος . ἀλλά [ καί ] διά τίς ὁ τρόπος οὗτος οὐ δείκνυμι διά ἀντιστροφή ; ἢ ὅτι πολύς ἀντιστροφή δήω · τέσσαρες γάρ · ἐσθίω γάρ ὁ μείζων πρότασις ὁ οὖον πᾶς ποιέω τις , εἶτα ὁ τις πρός ἑαυτοῦ ἀντιστρέφω κατά ὁ ἁπλόος , εἶτα ὁ συμπέρασμα ὁ τις πρός ἑαυτοῦ ἀντιστρέφω , εἶτα μεταλαμβάνω αὐτός εἰς ὁ οὖον πᾶς , ἵνα μή κατάφασις συνάγω ἐκ κατάφασις καί ἀπόφασις . ὁ ἐν ὁ καθόλου καί διά ὁ