ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 230r
τὸ δὲ Β τινὶ τῷ Γ ἀναγκαίως · λέγω ὅτι τὸ Α τινὶ τῷ Γ ὑπαρχόντως . εἰ δὲ ψεῦδος τὸ ὑπάρχειν τινί , ἀληθὲς τὸ ἀνάγκη μηδενί , οὐχὶ δὲ τὸ ἐνδέχεται μηδενί · τῷ γὰρ ὑπάρχοντι οὐκ ἀντίκειται τὸ ἐνδεχόμενον , ἐπειδὴ τὸ νῦν ὑπάρχον ἐνδέχεται εἰς ὕστερον μὴ ὑπάρχειν καὶ τὸ νῦν ὑπάρχον ἐνδεχόμενόν ἐστιν , οὗ μὴ ὄντος μὲν τεθέντος δὲ ὑπάρχειν οὐδὲν ἀδύνατον συμβαίνει . καὶ διὰ τοῦτο ἐν ταῖς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγαῖς οὐ ληπτέον ἀντικείμενον τῷ ὑπάρχειν τὸ ἐνδεχόμενον · οὐ γὰρ ἀντίκειται κατὰ τὸ ἀναγκαῖον καὶ ἀδύνατον ἀλλὰ κατὰ τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ ψεῦδος . εἰ οὖν ψεῦδος τὸ Α τῷ Γ ὑπάρχειν τινί , ἀληθὲς τὸ Α τῷ Γ ἀνάγκη μηδενί · τὸ δὲ Γ τῷ Β ἀνάγκη τινί · τὸ Α ἄρα τῷ Β ἀνάγκη οὐ παντί · ὅπερ ἀδύνατον · ὑπάρχει γὰρ παντί · ἀντίφασις δὲ ἀνάγκη οὐ παντί , ὑπάρχει παντί οὐ μὴν ἔστιν δεῖξαι δι’ ἀδυνάτου καὶ ἀναγκαῖον συναγόμενον . οἷον λέγω ὅτι τὸ Α τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης τινί · εἰ γὰρ τοῦτο ψεῦδος , ἐνδέχεται μηδενί · τὸ δὲ Γ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης τινί · τὸ Α ἄρα τῷ Β ἐνδέχεται μὴ παντί · ἐνδεχόμενον γὰρ συνάγεται κατὰ πάντας νῦν , ἐπειδὴ συμβέβηκε τῇ αὐτῇ προτάσει καὶ μείζονι εἶναι τοῦ πρώτου σχήματος καὶ χείρονι · ὑπάρχει δὲ καὶ παντί · καὶ οὐκ ἀδύνατον τὸ αὐτὸ τῷ αὐτῷ καὶ ὑπάρχειν παντὶ καὶ ἐνδέχεσθαι μὴ παντί · ἐν μὲν γὰρ τῷ αὐτῷ χρόνῳ ἐστὶ ψευδόμενον , οὐκ ἀδύνατον δέ , ἐς ὕστερον δὲ δυνατόν · οὐδαμῶς ἄρα ἀδύνατον . εἴποι δ’ ἄν τις ὅτι , εἰ καὶ οὕτως μὴ συνάγεται ἀδύνατον , ἀλλ’ ἑτέρως συνάγεται · εἰ γὰρ τὸ Α οὐδενὶ τῷ Γ ἐνδεχομένως , ἐπειδὴ τὸ Α παντὶ τῷ Β ὑπαρχόντως , ἐν δευτέρῳ ἄρα σχήματι τὸ Β οὐδενὶ τῷ Γ ἐνδεχομένως ἢ ὑπαρχόντως · ἀλλὰ ὑπόκειται ἀναγκαίως τινί · ὅπερ ἀδύνατον . εἰ δ’ ὑπάρχον τὸ συμπέρασμα ἀλλ’ οὐκ ἀναγκαῖον , δείκνυσιν αὐτὸ ὑπάρχον καὶ ἀπὸ τῶν πραγμάτων . Ποῦ λέγει ὁ Πλάτων ἐν τῇ μίξει ἀναγκαίου καὶ ἐνδεχομένου τῇ χείρονι ἕπεσθαι τὸ συμπέρασμα ; ἢ ἐν τῷ πρώτῳ τῆς Πολιτείας ἐν τῷ συμπεράσματι
Lemmas: ὁ δέ Β τις ὁ Γ ἀναγκαῖος · λέγω ὅτι ὁ Α τις ὁ Γ ὑπάρχω . εἰμί δέ ψεῦδος ὁ ὑπάρχω τις , ἀληθής ὁ ἀνάγκη μηδείς , οὐ δέ ὁ ἐνδέχομαι μηδείς · ὁ γάρ ὑπάρχω οὐ ἀντίκειμαι ὁ ἐνδέχομαι , ἐπεί ὁ νῦν ὑπάρχω ἐνδέχομαι εἰς ὕστερος μή ὑπάρχω καί ὁ νῦν ὑπάρχω ἐνδέχομαι εἰμί , ὅς μή εἰμί μέν τίθημι δέ ὑπάρχω οὐδείς ἀδύνατος συμβαίνω . καί διά οὗτος ἐν ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή οὖον ληπτέος ἀντίκειμαι ὁ ὑπάρχω ὁ ἐνδέχομαι · οὖον γάρ ἀντίκειμαι κατά ὁ ἀναγκαῖος καί ἀδύνατος ἀλλά κατά ὁ ἀληθής καί ὁ ψεῦδος . εἰμί οὖν ψεῦδος ὁ Α ὁ Γ ὑπάρχω τις , ἀληθής ὁ Α ὁ Γ ἀνάγκη μηδείς · ὁ δέ Γ ὁ Β ἀνάγκη τις · ὁ Α ἄρα ὁ Β ἀνάγκη οὖον πᾶς · ὅσπερ ἀδύνατος · ὑπάρχω γάρ πᾶς · ἀντίφασις δέ ἀνάγκη οὖον πᾶς , ὑπάρχω πᾶς οὖον μήv εἰμί δείκνυμι διά ἀδύνατος καί ἀναγκαῖος συνάγω . οἷος λέγω ὅτι ὁ Α ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη τις · εἰμί γάρ οὗτος ψεῦδος , ἐνδέχομαι μηδείς · ὁ δέ Γ ὁ Β ἐκ ἀνάγκη τις · ὁ Α ἄρα ὁ Β ἐνδέχομαι μή πᾶς · ἐνδέχομαι γάρ συνάγω κατά πᾶς νῦν , ἐπεί συμβαίνω ὁ αὐτός πρότασις καί μείζων εἰμί ὁ πρῶτος σχῆμα καί χείρων · ὑπάρχω δέ καί πᾶς · καί οὐ ἀδύνατος ὁ αὐτός ὁ αὐτός καί ὑπάρχω πᾶς καί ἐνδέχομαι μή πᾶς · ἐν μέν γάρ ὁ αὐτός χρόνος εἰμί ψεύδω , οὐ ἀδύνατος δέ , εἰς ὕστερος δέ δυνατός · οὐδαμῶς ἄρα ἀδύνατος . εἶπον δέ ἄν τις ὅτι , εἰμί καί οὕτως μή συνάγω ἀδύνατος , ἀλλά ἑτέρως συνάγω · εἰμί γάρ ὁ Α οὐδείς ὁ Γ ἐνδεχομένως , ἐπεί ὁ Α πᾶς ὁ Β ὑπάρχω , ἐν δύο ἄρα σχῆμα ὁ Β οὐδείς ὁ Γ ἐνδεχομένως ἢ ὑπάρχω · ἀλλά ὑπόκειμαι ἀναγκαῖος τις · ὅσπερ ἀδύνατος . εἰμί δέ ὑπάρχω ὁ συμπέρασμα ἀλλά οὐ ἀναγκαῖος , δείκνυμι αὐτός ὑπάρχω καί ἀπό ὁ πρᾶγμα . πός λέγω ὁ Πλάτων ἐν ὁ μίξις ἀναγκαῖος καί ἐνδέχομαι ὁ χείρων ἕπω ὁ συμπέρασμα ; ἢ ἐν ὁ πρῶτος ὁ Πολιτεία ἐν ὁ συμπέρασμα