ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 238r
καὶ πρὸς τὴν κατασκευὴν τοῦ ὁρισμοῦ τοῦ ἐνδεχομένου . τοῦ Α τοίνυν ὄντος ἔστω πάντως τὸ Β · καὶ ἔστω τὸ Α δυνατόν · λέγω ὅτι καὶ τὸ Β δυνατόν ἐστιν · εἰ γὰρ δυνατόν , ἔστω ἀδύνατον · ἐπεὶ οὖν τὸ Α δυνατόν , ὑποκείσθω ἐκβεβηκός · καὶ ἐπεὶ τοῦ Α ὄντος τὸ Β ἐστίν , τότε ἄρα καὶ τὸ Β ἐστίν · ἀλλὰ καὶ οὐκ ἔστιν ὡς ἀδύνατον καθ’ ἑαυτό · ὅπερ ἀδύνατον . πρὸς τὴν δεῖξιν ταύτην ἀντειπεῖν οἱ Στωικοὶ μὴ δυνάμενοι διὰ παραδειγμάτων ἀποροῦσιν οὕτως · εἰ τέθνηκε Δίων , 〈 τέθνηκεν οὗτος 〉 · καὶ τὸ μὲν τεθνάναι Δίωνα δυνατόν · τὸ δὲ τεθνάναι τοῦτον δεικνύμενον ὡς ζῶντα ἀδύνατον . ὅμοιον τούτῳ καὶ εἰ νύξ ἐστιν , αὕτη ἡμέρα οὐκ ἔστιν · καὶ τὸ μὲν πρῶτον δυνατόν · τὸ δὲ δεύτερον ἀδύνατον . ἢ ἐπὶ πλέον τὸ ἡγούμενον τοῦ ἑπομένου · τὸ μὲν γὰρ τεθνάναι Δίωνα ἀληθὲς καὶ ἐπὶ παρόντος Δίωνος καὶ ἐπὶ ἀπόντος · τὸ δὲ τεθνάναι τοῦτον ἐπὶ μόνου παρόντος . λέγε οὖν εἰ τέθνηκεν οὗτος , τέθνηκε Δίων , καὶ ἀδυνάτῳ δυνατὸν ἕπεται , ὡς καὶ ἐξ ἀδυνάτων προτάσεων ἀναγκαῖον συνάγεται , καὶ τῷ ἵππον εἶναι Σωκράτη ἕπεται τὸ καὶ ζῷον εἶναι . Ἐὰν δ’ ἡ μὲν ὑπάρχειν ἡ ὑπάρχειν ἡ δ’ ἐνδέχεσθαι . οἱ τὴν μείζονα ἐνδεχομένην ἔχοντες συλλογισμοὶ τέλειοί εἰσιν , οἱ δὲ τὴν μείζονα ὑπάρχουσαν ἀτελεῖς · ἢ γὰρ δι’ ἀντιστροφῆς δείκνυνται , ὅτε ἡ ἐλάττων ἐνδεχομένη ἀποφατική ἐστιν , ἢ δι’ ἀδυνάτου , ὅτε ἡ ἐλάττων ἐνδεχομένη καταφατική ἐστιν . καὶ οἱ στερητικοὶ τῶν συλλογισμῶν , τουτέστιν οἱ τὴν μείζονα ὑπάρχουσαν ἀποφατικὴν ἔχοντες , τὸ ἐξ ἡμισείας ἀναγκαῖον συνάγουσιν . εἰ δ’ ἡ μείζων ἐνδεχομένη ἢ ὑπάρχουσα καταφατική , τὸ ὁρισθὲν ἐνδεχόμενον συνάγεται . Δεῖ δὲ λαμβάνειν ἐν τῇ γενέσει δυνατὸν τὸ κυρίως ἐνδεχόμενον , ἐν δὲ τῷ ἀληθεύεσθαι τὸ ἀναγκαῖον , ἐν δὲ τῷ ὑπάρχειν τὸ ὑπάρχον . Ὁσαχῶς ἄλλως λέγεται . διὰ τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ καὶ ἐπ’ ἴσης καὶ ἐπ’ ἔλαττον . καθόλου οὖν παντὶ δυνατῷ , ἐνδεχομένῳ , ὑπάρχοντι , ἀναγκαίῳ , δυνατὸν ἕπεται . Ἔτι τὸ ὄντος τοῦ Α τὸ Β εἶναι . ἐπειδὴ δεικνὺς ὅτι δυνατῷ δυνατὸν ἕπεται ὑπέθετο τῷ Α τὸ Β ἕπεσθαι ,
Lemmas: καί πρός ὁ κατασκευή ὁ ὁρισμός ὁ ἐνδέχομαι . ὁ Α τοίνυν εἰμί ἵστημι πάντως ὁ Β · καί ἵστημι ὁ Α δυνατός · λέγω ὅτι καί ὁ Β δυνατός εἰμί · εἰμί γάρ δυνατός , ἵστημι ἀδύνατος · ἐπεί οὖν ὁ Α δυνατός , ὑπόκειμαι ἐκβαίνω · καί ἐπεί ὁ Α εἰμί ὁ Β εἰμί , τότε ἄρα καί ὁ Β εἰμί · ἀλλά καί οὐ εἰμί ὡς ἀδύνατος κατά ἑαυτοῦ · ὅσπερ ἀδύνατος . πρός ὁ δεῖξις οὗτος ἀντιλέγω ὁ στωϊκός μή δύναμαι διά παράδειγμα ἀπορέω οὕτως · εἰμί θνῄσκω Δίων , 〈 θνῄσκω οὗτος 〉 · καί ὁ μέν θνήσκω Δίων δυνατός · ὁ δέ θνήσκω οὗτος δείκνυμι ὡς ζῶ ἀδύνατος . ὅμοιος οὗτος καί εἰμί νύξ εἰμί , οὗτος ἡμέρα οὐ εἰμί · καί ὁ μέν πρῶτος δυνατός · ὁ δέ δύο ἀδύνατος . ἢ ἐπί πλέω ὁ ἡγέομαι ὁ ἕπομαι · ὁ μέν γάρ θνήσκω Δίων ἀληθής καί ἐπί πάρειμι Δίων καί ἐπί ἄπειμι · ὁ δέ θνήσκω οὗτος ἐπί μόνος πάρειμι . λέγω οὖν εἰμί θνῄσκω οὗτος , θνῄσκω Δίων , καί ἀδύνατος δυνατός ἕπω , ὡς καί ἐκ ἀδύνατος πρότασις ἀναγκαῖος συνάγω , καί ὁ ἵππος εἰμί Σωκράτης ἕπω ὁ καί ζῷον εἰμί . ἐάν δέ ὁ μέν ὑπάρχω ὁ ὑπάρχω ὁ δέ ἐνδέχομαι . ὁ ὁ μείζων ἐνδέχομαι ἔχω συλλογισμός τέλειος εἰμί , ὁ δέ ὁ μείζων ὑπάρχω ἀτελής · ἢ γάρ διά ἀντιστροφή δείκνυμι , ὅτε ὁ μικρός ἐνδέχομαι ἀποφατικός εἰμί , ἢ διά ἀδύνατος , ὅτε ὁ μικρός ἐνδέχομαι καταφατικός εἰμί . καί ὁ στερητικός ὁ συλλογισμός , τουτέστιν ὁ ὁ μείζων ὑπάρχω ἀποφατικός ἔχω , ὁ ἐκ ἥμισυς ἀναγκαῖος συνάγω . εἰμί δέ ὁ μείζων ἐνδέχομαι ἢ ὑπάρχω καταφατικός , ὁ ὁρίζω ἐνδέχομαι συνάγω . Δεύς δέ λαμβάνω ἐν ὁ γένεσις δυνατός ὁ κύριος ἐνδέχομαι , ἐν δέ ὁ ἀληθεύω ὁ ἀναγκαῖος , ἐν δέ ὁ ὑπάρχω ὁ ὑπάρχω . ὁσαχῶς ἄλλως λέγω . διά ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς καί ἐπί ἴσος καί ἐπί μικρός . καθόλου οὖν πᾶς δυνατός , ἐνδέχομαι , ὑπάρχω , ἀναγκαῖος , δυνατός ἕπω . ἔτι ὁ εἰμί ὁ Α ὁ Β εἰμί . ἐπεί δείκνυμι ὅτι δυνατός δυνατός ἕπω ὑποτίθημι ὁ Α ὁ Β ἕπω ,