ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 245v
καὶ ἐνδεχομένου , ὑπάρχοντος καὶ ἀναγκαίου , ἐνδεχομένου καὶ ἀναγκαίου · ὅπερ ἄτοπον · οἱ μὲν γὰρ ἐξ ἀμφοτέρων ἐνδεχομένων ἐν δευτέρῳ σχήματι ἀσυλλόγιστοι · αἱ δὲ τρεῖς μίξεις αἱ ἐν πρώτῳ σχήματι διαιροῦνται εἰς τὸ συλλογιστικὸν καὶ ἀσυλλόγιστον . ἀλλ’ ἐπεὶ οἱ ἐν δευτέρῳ σχήματι δείκνυνται ἀναγόμενοι εἰς τὸ πρῶτον σχῆμα ἢ δι’ ἀντιστροφῆς ἢ δι’ ἀδυνάτου , περὶ ἀντιστροφῆς ἁπλῆς ἐνδεχομένων προτάσεων διαλέγεται · καὶ ἐπεί ὅτε δι’ ἀντιστροφῆς δείκνυται τὸ δεύτερον σχῆμα , πάντως ἡ καθόλου ἀπόφασις ἀντιστρέφεται , περὶ μόνης τῆς ἀντιστροφῆς τῆς ἐνδεχομένης καθόλου ἀποφάσεως διαλέγεται , καὶ δείκνυσιν ὅτι ἡ ἐνδεχομένη καθόλου ἀπόφασις οὐκ ἀντιστρέφει πρὸς ἑαυτήν . καὶ τοῦτο ἡμῖν ἐν τοῖς τρισὶ σχήμασιν ἔλεγεν , ὅτι αἱ μὲν τοῦ ἐνδεχομένου καταφάσεις ὁμοίως τῷ ὑπάρχοντι καὶ ἀναγκαίῳ πρὸς τὴν μερικὴν κατάφασιν ἀντιστρέφουσιν , ἡ δ’ ἐνδεχομένη καθόλου ἀπόφασις οὐχ ὁμοίως · ἐπὶ γὰρ ὑπάρχοντος καὶ ἀναγκαίου πρὸς ἑαυτὴν ἀντιστρέφει , ἐπὶ δὲ τοῦ ἐνδεχομένου οὐ πρὸς ἑαυτὴν ἀντιστρέφει · ‟ τοῦτο δ’ ἔσται δῆλον ” , ἔφασκεν , ‟ ὅταν περὶ τοῦ ἐνδεχομένου λέγωμεν ” . ὅτι τοίνυν ἡ καθόλου ἐνδεχομένη ἀπόφασις οὐ πρὸς ἑαυτὴν ἀντιστρέφει , νῦν δείκνυσι καὶ προάγει τὴν ἀπόδειξιν τριχῶς . καὶ πρῶτον οὕτως · εἰ τὸ Α τῷ Β ἐνδέχεται μηδενί , οὐκ ἀνάγκη καὶ τὸ Β τῷ Α ἐνδέχεσθαι μηδενί · εἰ γὰρ τοῦτο , καὶ ἡ καθόλου κατάφασις ἀντιστρέφει πρὸς ἑαυτήν , ὡς δείξω · τοῦτο δ’ ἀδύνατον · λευκὸν μὲν γὰρ παντὶ ζῴῳ ὑπάρχειν ἐνδέχεται , οὐκέτι δὲ καὶ ζῷον παντὶ λευκῷ ὑπάρχειν ἐνδέχεται · τινὶ γὰρ λευκῷ , τῷ ψιμιθίῳ , ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχει . τὸ δὲ συνημμένον οὕτως δεικτέον · εἰ τὸ Α οὐδενὶ τῷ Β ἐνδέχεται ὑπάρχειν , καὶ τὸ Β οὐδενὶ τῷ Α ἐνδέχεται ὑπάρχειν · ἐπεὶ δὴ ὃ ἐνδέχεται οὐδενί , καὶ παντὶ ἐνδέχεται κατὰ τὴν ἐνδεχομένην ἀντιστροφήν , καὶ τὸ Α παντὶ τῷ Β ἐνδέχεται , καὶ τὸ Β παντὶ τῷ Α ἐνδέχεται . εἴποιεν δ’ ἂν οἱ Πλατωνικοὶ πρὸς τοῦτο · οὐκ εἰ τὸ Α ἐνδέχεται μηδενὶ τῷ Β , ἤδη καὶ παντὶ ἐνδέχεται κατὰ τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἐνδεχόμενον , ἀλλ’ εἰ ἄρα , κατὰ μόνον τὸ ἐπ’ ἴσης . εἴποι
Lemmas: καί ἐνδέχομαι , ὑπάρχω καί ἀναγκαῖος , ἐνδέχομαι καί ἀναγκαῖος · ὅσπερ ἄτοπος · ὁ μέν γάρ ἐκ ἀμφότερος ἐνδέχομαι ἐν δύο σχῆμα ἀσυλλόγιστος · ὁ δέ τρεῖς μίξις ὁ ἐν πρῶτος σχῆμα διαιρέω εἰς ὁ συλλογιστικός καί ἀσυλλόγιστος . ἀλλά ἐπεί ὁ ἐν δύο σχῆμα δείκνυμι ἀνάγω εἰς ὁ πρῶτος σχῆμα ἢ διά ἀντιστροφή ἢ διά ἀδύνατος , περί ἀντιστροφή ἁπλόος ἐνδέχομαι πρότασις διαλέγω · καί ἐπεί ὅτε διά ἀντιστροφή δείκνυμι ὁ δύο σχῆμα , πάντως ὁ καθόλου ἀπόφασις ἀντιστρέφω , περί μόνος ὁ ἀντιστροφή ὁ ἐνδέχομαι καθόλου ἀπόφασις διαλέγω , καί δείκνυμι ὅτι ὁ ἐνδέχομαι καθόλου ἀπόφασις οὐ ἀντιστρέφω πρός ἑαυτοῦ . καί οὗτος ἐγώ ἐν ὁ τρεῖς σχῆμα λέγω , ὅτι ὁ μέν ὁ ἐνδέχομαι κατάφασις ὁμοίως ὁ ὑπάρχω καί ἀναγκαῖος πρός ὁ μερικός κατάφασις ἀντιστρέφω , ὁ δέ ἐνδέχομαι καθόλου ἀπόφασις οὐ ὁμοίως · ἐπί γάρ ὑπάρχω καί ἀναγκαῖος πρός ἑαυτοῦ ἀντιστρέφω , ἐπί δέ ὁ ἐνδέχομαι οὖον πρός ἑαυτοῦ ἀντιστρέφω · ‟ οὗτος δέ εἰμί δῆλος ” , φάσκω , ‟ ὅταν περί ὁ ἐνδέχομαι λέγω ” . ὅτι τοίνυν ὁ καθόλου ἐνδέχομαι ἀπόφασις οὖον πρός ἑαυτοῦ ἀντιστρέφω , νῦν δείκνυμι καί προάγω ὁ ἀπόδειξις τριχῶς . καί πρῶτος οὕτως · εἰμί ὁ Α ὁ Β ἐνδέχομαι μηδείς , οὐ ἀνάγκη καί ὁ Β ὁ Α ἐνδέχομαι μηδείς · εἰμί γάρ οὗτος , καί ὁ καθόλου κατάφασις ἀντιστρέφω πρός ἑαυτοῦ , ὡς δείκνυμι · οὗτος δέ ἀδύνατος · λευκός μέν γάρ πᾶς ζῷον ὑπάρχω ἐνδέχομαι , οὐκέτι δέ καί ζῷον πᾶς λευκός ὑπάρχω ἐνδέχομαι · τις γάρ λευκός , ὁ ψιμιθεος , ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω . ὁ δέ συνάπτω οὕτως δεικτέος · εἰμί ὁ Α οὐδείς ὁ Β ἐνδέχομαι ὑπάρχω , καί ὁ Β οὐδείς ὁ Α ἐνδέχομαι ὑπάρχω · ἐπεί δή ὅς ἐνδέχομαι οὐδείς , καί πᾶς ἐνδέχομαι κατά ὁ ἐνδέχομαι ἀντιστροφή , καί ὁ Α πᾶς ὁ Β ἐνδέχομαι , καί ὁ Β πᾶς ὁ Α ἐνδέχομαι . εἶπον δέ εἄν ὁ πλατωνικός πρός οὗτος · οὐ εἰμί ὁ Α ἐνδέχομαι μηδείς ὁ Β , ἤδη καί πᾶς ἐνδέχομαι κατά ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς ἐνδέχομαι , ἀλλά εἰμί ἄρα , κατά μόνος ὁ ἐπί ἴσος . εἶπον