ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 226v
ἐπεὶ οὖν τὸ Α τῷ μὲν Β παντὶ ἐξ ἀνάγκης , τῷ δὲ Α ἐξ ἀνάγκης οὐδενί , διὰ τὸν δεύτερον ἄρα τρόπον τοῦ δευτέρου σχήματος τὸ Β τῷ Δ ἐξ ἀνάγκης οὐδενί · τὸ δὲ Δ τι Γ ἐστίν · τὸ Β ἄρα ἐξ ἀνάγκης οὐ παντὶ τῷ Γ · ὅπερ ἔδει δεῖξαι . ἀλλὰ δὴ ἔστω ὁ πέμπτος τρόπος τοῦ τρίτου σχήματος , καὶ τὸ μὲν Α ἐξ ἀνάγκης τῷ Γ οὐ παντί , τὸ δὲ Β τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης παντί · λέγω ὅτι τὸ Α τῷ Β ἐξ ἀνάγκης οὐ παντί . ἐπεὶ γὰρ τὸ Α τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης οὐ παντί , τὸ Α τινὶ τῶν ὑπὸ τὸ Γ , οἷον τὸ Δ , οὐδενὶ ὑπάρξει ἐξ ἀνάγκης · ἐπεὶ οὖν τὸ μὲν Α τῷ Δ ἐξ ἀνάγκης οὐδενί , τὸ δὲ Β τῷ Δ ἐξ ἀνάγκης παντί , διὰ τὸν δεύτερον ἄρα τρόπον τοῦ τρίτου σχήματος τὸ Α τῷ Β ἐξ ἀνάγκης οὐ παντί . Ὅτι ἕτερον τὸ ὑπάρχον καὶ τὸ ἀναγκαῖον καὶ τὸ ἐνδεχόμενον . τὸ γὰρ ἐνδεχόμενον οὔτε ὑπάρχει οὔτε ἀναγκαῖόν ἐστιν , μέλλει δὲ ὑπάρχειν · καὶ τὸ ὑπάρχον ἐκβὰν ἐνδεχόμενόν ἐστιν καὶ ταύτῃ διαφέρει τοῦ ἐνδεχομένου καὶ τοῦ ἀναγκαίου . Ὅτι ἕτεροι καὶ οἱ συλλογισμοὶ τῶν τριῶν τῷ τὰς προτάσεις καὶ τὰ συμπεράσματα ποτὲ μὲν τοῦ ὑπάρχοντος εἶναι ποτὲ δὲ τοῦ ἀναγκαίου ποτὲ δὲ τοῦ ἐνδεχομένου . Τό τε γὰρ στερητικὸν ὡσαύτως ἀντιστρέφει . ἀλλὰ καὶ τὸ κατηγορικόν · καὶ πλέον τὸ κατηγορικόν · τοῦτο γὰρ ὁμοίως ἐπὶ τῶν τριῶν ἀντιστρέφει · τὸ δὲ στερητικὸν ἐπὶ ὑπάρχοντος καὶ ἀναγκαίου μόνον ὁμοίως ἀντιστρέφει , ἄλλως δ’ ἐπὶ ἐνδεχομένου . καὶ διὰ τοῦτο μόνου τοῦ κατεπείγοντος ἐμνημόνευσεν . Ἐν τῷ οἰκείῳ σχήματι , εἰ καὶ μὴ ἐν τῷ οἰκείῳ τρόπῳ . Ὅτι ἐπὶ ὑπάρχοντος καὶ ἀναγκαίου ἡ δι’ ἀδυνάτου δεῖξις περιουσιαστικὴ οὖσα ἐν δευτέρῳ σχήματι πλὴν τοῦ τετάρτου τρόπου καὶ ἐν τρίτῳ πλὴν τοῦ πέμπτου τρόπου ἀναγκαία γέγονεν ἐν τῷ τετάρτῳ τοῦ δευτέρου καὶ τῷ πέμπτῳ τοῦ τρίτου . ὅτι ἡ δι’ ἐκθέσεως ἀπόδειξις ἐπὶ ὑπάρχοντος περιουσιαστικὴ οὖσα ἐν τῷ τετάρτῳ τοῦ δευτέρου καὶ τῷ πέμπτῳ τοῦ τρίτου ἐπὶ τοῦ ἀναγκαίου ἀναγκαία γέγονεν ἐν τῷ τετάρτῳ τοῦ δευτέρου καὶ τῷ πέμπτῳ τοῦ τρίτου . Πῶς ἐπὶ τοῦ ὑπάρχοντος ἔδειξεν τὸν τέταρτον τρόπον τοῦ δευτέρου καὶ τὸν πέμπτον τοῦ τρίτου δι’ ἀδυνάτου μὴ ἀντιθεὶς τρόπον τρόπῳ , ποσὸν ποσῷ , ποιόν ποιῷ ,
Lemmas: ἐπεί οὖν ὁ Α ὁ μέν Β πᾶς ἐκ ἀνάγκη , ὁ δέ Α ἐκ ἀνάγκη οὐδείς , διά ὁ δύο ἄρα τρόπος ὁ δύο σχῆμα ὁ Β ὁ δ ἐκ ἀνάγκη οὐδείς · ὁ δέ δ τίς Γ εἰμί · ὁ Β ἄρα ἐκ ἀνάγκη οὖον πᾶς ὁ Γ · ὅσπερ ἐσθίω δείκνυμι . ἀλλά δή ἵστημι ὁ πέμπτος τρόπος ὁ τρίτος σχῆμα , καί ὁ μέν Α ἐκ ἀνάγκη ὁ Γ οὖον πᾶς , ὁ δέ Β ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη πᾶς · λέγω ὅτι ὁ Α ὁ Β ἐκ ἀνάγκη οὖον πᾶς . ἐπεί γάρ ὁ Α ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη οὖον πᾶς , ὁ Α τις ὁ ὑπό ὁ Γ , οἷος ὁ δ , οὐδείς ὑπάρχω ἐκ ἀνάγκη · ἐπεί οὖν ὁ μέν Α ὁ δ ἐκ ἀνάγκη οὐδείς , ὁ δέ Β ὁ δ ἐκ ἀνάγκη πᾶς , διά ὁ δύο ἄρα τρόπος ὁ τρίτος σχῆμα ὁ Α ὁ Β ἐκ ἀνάγκη οὖον πᾶς . ὅτι2 ἕτερος ὁ ὑπάρχω καί ὁ ἀναγκαῖος καί ὁ ἐνδέχομαι . ὁ γάρ ἐνδέχομαι οὔτε ὑπάρχω οὔτε ἀναγκαῖον εἰμί , μέλλω δέ ὑπάρχω · καί ὁ ὑπάρχω ἐκβαίνω ἐνδέχομαι εἰμί καί οὗτος διαφέρω ὁ ἐνδέχομαι καί ὁ ἀναγκαῖος . ὅτι2 ἕτερος καί ὁ συλλογισμός ὁ τρεῖς ὁ ὁ πρότασις καί ὁ συμπέρασμα ποτέ μέν ὁ ὑπάρχω εἰμί ποτέ δέ ὁ ἀναγκαῖος ποτέ δέ ὁ ἐνδέχομαι . ὁ τε γάρ στερητικός ὡσαύτως ἀντιστρέφω . ἀλλά καί ὁ κατηγορικός · καί πλέω ὁ κατηγορικός · οὗτος γάρ ὁμοίως ἐπί ὁ τρεῖς ἀντιστρέφω · ὁ δέ στερητικός ἐπί ὑπάρχω καί ἀναγκαῖος μόνος ὁμοίως ἀντιστρέφω , ἄλλως δέ ἐπί ἐνδέχομαι . καί διά οὗτος μόνος ὁ κατεπείγω μνημονεύω . ἐν ὁ οἰκεῖος σχῆμα , εἰμί καί μή ἐν ὁ οἰκεῖος τρόπος . ὅτι2 ἐπί ὑπάρχω καί ἀναγκαῖος ὁ διά ἀδύνατος δεῖξις περιουσιαστικός εἰμί ἐν δύο σχῆμα πλήν ὁ τέταρτος τρόπος καί ἐν τρίτος πλήν ὁ πέμπτος τρόπος ἀναγκαῖος γίγνομαι ἐν ὁ τέταρτος ὁ δύο καί ὁ πέμπτος ὁ τρίτος . ὅτι ὁ διά ἔκθεσις ἀπόδειξις ἐπί ὑπάρχω περιουσιαστικός εἰμί ἐν ὁ τέταρτος ὁ δύο καί ὁ πέμπτος ὁ τρίτος ἐπί ὁ ἀναγκαῖος ἀναγκαῖος γίγνομαι ἐν ὁ τέταρτος ὁ δύο καί ὁ πέμπτος ὁ τρίτος . Πῶς ἐπί ὁ ὑπάρχω δείκνυμι ὁ τέταρτος τρόπος ὁ δύο καί ὁ πέμπτος ὁ τρίτος διά ἀδύνατος μή ἀντιτίθημι τρόπος τρόπος , ποσός ποσός , ποιός ποιός ,