ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 252r
καὶ πότε τοῦ ἐνδέχεσθαι καὶ πότε τοῦ ὑπάρχειν . τὸ κυρίως , φησίν , ἐνδεχόμενον συνάγουσιν οἱ μὴ ἔχοντες τὴν ἀναγκαίαν καθόλου ἀποφατικήν . ΣΥΝΟΨΙΣ ΤΩΝ ΜΙΞΕΩΝ . Τριῶν ὄντων τρόπων , ὑπάρχοντος , ἀναγκαίου , ἐνδεχομένου , τριῶν δὲ καὶ σχημάτων ἐννέα εἰσὶν αἱ πᾶσαι μίξεις . καὶ ἐπὶ μὲν τῆς μίξεως ὑπάρχοντος καὶ ἀναγκαίου ἐν μὲν πρώτῳ σχήματι τῇ μείζονι βούλεται ἕπεσθαι τὸ συμπέρασμα , ἐν δὲ δευτέρῳ τῇ ἀντιστρεφομένῃ ἐν τῇ εἰς τὸ πρῶτον σχῆμα ἀναγωγῇ , ἐν δὲ τρίτῳ τῇ μὴ ἀντιστρεφομένῃ , ὅταν δηλαδὴ δι’ ἀντιστροφῆς γένηται ἡ ἀπόδειξις , εἰ δὲ δι’ ἀδυνάτου μόνον , ὡς ἐν τῷ τετάρτῳ τοῦ δευτέρου καὶ τῷ πέμπτῳ τοῦ τρίτου , τῇ χείρονι . ἐπὶ δὲ τῶν λοιπῶν ἐξ μίξεων τὸ κυρίως ἐνδεχόμενον συνάγεσθαι , εἰ μὴ τύχῃ ἡ συμπλεκομένη τῇ ἐνδεχομένῃ προτάσει καθόλου ἀποφατικὴ ὑπάρχουσα πάντως ἢ ἀναγκαία · τότε γὰρ ἐπὶ μὲν ἐνδεχομένου καὶ ὑπάρχοντος τὸ ὑπάρχον συνάγεσθαι , ἐπὶ δὲ ἐνδεχομένου καὶ ἀναγκαίου τὸ ἐξ ἡμισείας ἐνδεχόμενον καὶ ἀναγκαῖον . οἱ δ’ ἑταῖροι αὐτοῦ καὶ οἱ Πλατωνικοὶ ἀεὶ τῇ χείρονι ἕπεσθαι τὸ συμπέρασμα βούλονται ἐπὶ τῶν ἐννέα μίξεων . ΕΙΣ ΤΑΣ ΜΙΞΕΙΣ . Ὅτι μὲν οὖν οἱ ἐν τούτοις τοῖς σχήμασι . Διδάξας ὁ Ἀριστοτέλης πάντας τοὺς κατηγορικοὺς συλλογισμούς , ἁπλοῦς , μικτούς , ἀνάγει νῦν πάντας τοὺς συλλογισμούς , κατηγορικούς , ὑποθετικούς , ἐπ’ εὐθείας , δι’ ἀδυνάτου , ἁπλοῦς , συνθέτους , εἰς τὰ τρία σχήματα . καὶ τέως τοὺς ἁπλοῦς κατηγορικοὺς , οἱ καὶ πάντως ἐπ’ εὐθείας εἰσίν , τὸν τρόπον τοῦτον · εἰ δέοι δεῖξαι τὴν ΑΒ πρότασιν , ἢ οὐ ληψόμεθά τι ἢ ληψόμεθα πρὸς κατασκευὴν αὐτῆς · ἀλλ’ εἰ μὲν τὸ πρῶτον , τὸ ἐν ἀρχῇ αἰτησόμεθα · εἰ δὲ τὸ δεύτερον , ἢ ἓν ἢ πολλά · ἀλλ’ εἰ μὲν ἕν , οὐ γίνεται συλλογισμός · τεθέντων γὰρ τινῶν , ἀλλ’ οὐ τεθέντος τινὸς οὗτος γίνεται · εἰ δὲ πολλά , ἢ δύο ἢ πλείονα · καὶ εἰ δύο , ἀμφοτέρων τῶν ΑΒ ὅρων ἤρτηται · ὁ μὲν γὰρ ἁπλῶς συλλογισμὸς ἐκ τῶν ἁπλῶς προτάσεων , ὁ δὲ τοῦδε ἐκ 〈 τῶν 〉 τοῦδε , καὶ ὁ πρὸς τόδε ἐκ τῶν πρὸς τόδε , ὁ δὲ τοῦδε πρὸς τόδε ἐκ τῶν τοῦδε πρὸς τόδε . ἕξουσιν οὖν
Lemmas: καί πότε ὁ ἐνδέχομαι καί πότε ὁ ὑπάρχω . ὁ κύριος , φημί , ἐνδέχομαι συνάγω ὁ μή ἔχω ὁ ἀναγκαῖος καθόλου ἀποφατικός . σύνοψις ὁ μίξις . τρεῖς εἰμί τρόπος , ὑπάρχω , ἀναγκαῖος , ἐνδέχομαι , τρεῖς δέ καί σχῆμα ἐννέα εἰμί ὁ πᾶς μίξις . καί ἐπί μέν ὁ μίξις ὑπάρχω καί ἀναγκαῖος ἐν μέν πρῶτος σχῆμα ὁ μείζων βούλομαι ἕπω ὁ συμπέρασμα , ἐν δέ δύο ὁ ἀντιστρέφω ἐν ὁ εἰς ὁ πρῶτος σχῆμα ἀναγωγή , ἐν δέ τρίτος ὁ μή ἀντιστρέφω , ὅταν δηλαδή διά ἀντιστροφή γίγνομαι ὁ ἀπόδειξις , εἰμί δέ διά ἀδύνατος μόνος , ὡς ἐν ὁ τέταρτος ὁ δύο καί ὁ πέμπτος ὁ τρίτος , ὁ χείρων . ἐπί δέ ὁ λοιπός ἐκ μίξις ὁ κύριος ἐνδέχομαι συνάγω , εἰμί μή τυγχάνω ὁ συμπλέκω ὁ ενδεχόμενος πρότασις καθόλου ἀποφατικός ὑπάρχω πάντως ἢ ἀναγκαῖος · τότε γάρ ἐπί μέν ἐνδέχομαι καί ὑπάρχω ὁ ὑπάρχω συνάγω , ἐπί δέ ἐνδέχομαι καί ἀναγκαῖος ὁ ἐκ ἥμισυς ἐνδέχομαι καί ἀναγκαῖος . ὁ δέ ἑταῖρος αὐτός καί ὁ πλατωνικός ἀεί ὁ χείρων ἕπω ὁ συμπέρασμα βούλομαι ἐπί ὁ ἐννέα μίξις . εἰς ΤΑΣ μίξις . ὅτι2 μέν οὖν ὁ ἐν οὗτος ὁ σχῆμα . διδάσκω ὁ Ἀριστοτέλης πᾶς ὁ κατηγορικός συλλογισμός , ἁπλόος , μικτός , ἀνάγω νῦν πᾶς ὁ συλλογισμός , κατηγορικός , ὑποθετικός , ἐπί εὐθύς , διά ἀδύνατος , ἁπλόος , σύνθετος , εἰς ὁ τρεῖς σχῆμα . καί τέως ὁ ἁπλόος κατηγορικός , ὁ καί πάντως ἐπί εὐθύς εἰμί , ὁ τρόπος οὗτος · εἰμί δήω δείκνυμι ὁ ΑΒ πρότασις , ἢ οὖον λαμβάνω τίς ἢ λαμβάνω πρός κατασκευή αὐτός · ἀλλά εἰμί μέν ὁ πρῶτος , ὁ ἐν ἀρχή αἰτέω · εἰμί δέ ὁ δύο , ἢ εἷς ἢ πολύς · ἀλλά εἰμί μέν εἷς , οὖον γίγνομαι συλλογισμός · τίθημι γάρ τις , ἀλλά οὖον τίθημι τις οὗτος γίγνομαι · εἰμί δέ πολύς , ἢ δύο ἢ πλείων · καί εἰμί δύο , ἀμφότερος ὁ ΑΒ ὁράω ἀρτέομαι · ὁ μέν γάρ ἁπλόος συλλογισμός ἐκ ὁ ἁπλόος πρότασις , ὁ δέ ὅδε ἐκ 〈 ὁ 〉 ὅδε , καί ὁ πρός ὅδε ἐκ ὁ πρός ὅδε , ὁ δέ ὅδε πρός ὅδε ἐκ ὁ ὅδε πρός ὅδε . ἔχω οὖν