ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 246r
ὁ Ἀριστοτέλης · ἀλλ’ ἔμεινεν τὸ ἐνδεχόμενον τῷ εἴδει . δεύτερον ἐπιχείρημα διὰ τῶν ὅρων τῶν αὐτῶν δι’ ὧν ἤλεγξε τὴν καθόλου ἀπόφασιν μὴ ἀντιστρέφουσαν πρὸς ἑαυτήν · λευκὸν μὲν γὰρ ἐνδέχεται μηδενὶ ἀνθρώπῳ ὑπάρχειν · οὐ μὴν ἄνθρωπος ἐνδέχεται μηδενὶ λευκῷ ὑπάρχειν · τῷ γὰρ κύκνῳ καὶ ψιμιθίῳ ἀναγκαίως οὐχ ὑπάρχει . εἴποιεν δ’ ἂν οἱ Πλατωνικοὶ πρὸς τοὺς ὅρους · ποῖον λευκὸν λαμβάνεις ; εἰ μὲν τὸ ἁπλῶς , οὐδ’ ἡ ἐξ ἀρχῆς ἀπόφασις ἐνδεχομένη ἐστὶν ἡ λευκὸν ἐνδέχεται μηδενὶ ἀνθρώπῳ ὑπάρχειν · τὸ γὰρ ἐν κύκνῳ λευκὸν ἀναγκαίως τῷ ἀνθρώπῳ οὐχ ὑπάρχει · εἰ δὲ τὸ ἐν ἀνθρώπῳ λευκόν , ἐνδέχεται καὶ λευκὸν μηδενὶ ἀνθρώπῳ ὑπάρχειν καὶ ἄνθρωπον μηδενὶ λευκῷ . φαῖεν δ’ ἂν οἱ Περιπατητικοὶ μὴ δικαίως ἐρωτᾶσθαι διὰ τὸ μὴ τῷ κατηγορουμένῳ συντάττεσθαι τοὺς προσδιορισμοὺς ἀλλὰ τῷ ὑποκειμένῳ , καὶ ὅτι ὅσον ἐπὶ τούτῳ καὶ ἡ ἀναγκαία καθόλου κατάφασις πρὸς ἑαυτὴν ἀντιστρέφει . φαῖεν δ’ ἂν οἱ Πλατωνικοὶ μηδὲ τοὺς ὅρους ὑγιῶς εἰλῆφθαι · ἐπ’ ἴσης γάρ εἰσιν καὶ οὐκ ἐπὶ τὸ πολύ · εἰ δὲ λάβωμεν ἐπὶ τὸ πολύ , ἀντιστρέφει ἡ ἐνδεχομένη καθόλου ἀπόφασις πρὸς ἑαυτήν · ἐνδέχεται γὰρ μηδένα ἄνθρωπον ἑξαδάκτυλον καὶ ἐνδέχεται μηδὲν ἑξαδάκτυλον ἄνθρωπον εἶναι . τρίτον ἐπιχείρημα τῆς λέξεως ὅτι οὐκ ἀντιστρέφει ἡ ἐνδεχομένη καθόλου ἀπόφασις πρὸς ἑαυτήν . εἰ γάρ τις εἴποι οὕτως εἰ τὸ Α τῷ Β ἐνδέχεται μηδενί , καὶ τὸ Β τῷ Α ἐνδέχεται μηδενί · εἰ γὰρ μή , ἀνάγκη τινί · ὥστε καὶ τὸ Α τῷ Β ἀντιστρέφει · ἦν δὲ καὶ ἐνδέχεται μηδενί · ὅπερ ἀδύνατον’ , παραλογίζεται ὁ ταῦτα λέγων · τῷ γὰρ ἐνδέχεται μηδενὶ οὐ μόνον τὸ ἀνάγκη τινὶ ἀλλὰ καὶ τὸ ἀνάγκη οὐ παντὶ ἀντίκειται · οὗ ὑποτεθέντος οὐδὲν ἀδύνατον πρόεισιν · οὐ γὰρ ἀντιστρέφει ἡ μερικὴ ἀπόφασις . φαῖεν δ’ ἂν οἱ Πλατωνικοί · καὶ πῶς αὐτὸς ὁ Ἀριστοτέλης ἐν τοῖς τρισὶ σχήμασιν ἔδειξεν ἄμφω τὰς ἐνδεχομένας καταφάσεις πρὸς τὴν μερικὴν κατάφασιν ἀντιστρέφειν ; ἔλεγεν γὰρ εἰ τὸ Α τῷ Β ἐνδέχεται παντὶ ἢ τινί ,
Lemmas: ὁ Ἀριστοτέλης · ἀλλά μένω ὁ ἐνδέχομαι ὁ εἶδος . δύο ἐπιχείρημα διά ὁ ὁράω ὁ αὐτός διά ὅς ἐλέγχω ὁ καθόλου ἀπόφασις μή ἀντιστρέφω πρός ἑαυτοῦ · λευκός μέν γάρ ἐνδέχομαι μηδείς ἄνθρωπος ὑπάρχω · οὖον μήv ἄνθρωπος ἐνδέχομαι μηδείς λευκός ὑπάρχω · ὁ γάρ κύκνος καί ψιμιθεος ἀναγκαῖος οὐ ὑπάρχω . εἶπον δέ εἄν ὁ πλατωνικός πρός ὁ ὅρος · ποῖος λευκός λαμβάνω ; εἰμί μέν ὁ ἁπλόος , οὐδέ ὁ ἐκ ἀρχή ἀπόφασις ἐνδέχομαι εἰμί ὁ λευκός ἐνδέχομαι μηδείς ἄνθρωπος ὑπάρχω · ὁ γάρ ἐν κύκνος λευκός ἀναγκαῖος ὁ ἄνθρωπος οὐ ὑπάρχω · εἰμί δέ ὁ ἐν ἄνθρωπος λευκός , ἐνδέχομαι καί λευκός μηδείς ἄνθρωπος ὑπάρχω καί ἄνθρωπος μηδείς λευκός . φημί δέ εἄν ὁ περιπατητικός μή δικαίως ἐρωτάω διά ὁ μή ὁ κατηγορέω συντάσσω ὁ προσδιορισμός ἀλλά ὁ ὑπόκειμαι , καί ὅτι ὅσος ἐπί οὗτος καί ὁ ἀναγκαῖος καθόλου κατάφασις πρός ἑαυτοῦ ἀντιστρέφω . φημί δέ εἄν ὁ πλατωνικός μηδέ ὁ ὅρος ὑγιής λαμβάνω · ἐπί ἴσος γάρ εἰμί καί οὐ ἐπί ὁ πολύς · εἰμί δέ λαμβάνω ἐπί ὁ πολύς , ἀντιστρέφω ὁ ἐνδέχομαι καθόλου ἀπόφασις πρός ἑαυτοῦ · ἐνδέχομαι γάρ μηδείς ἄνθρωπος ἑξαδάκτυλος καί ἐνδέχομαι μηδείς ἑξαδάκτυλος ἄνθρωπος εἰμί . τρίτος ἐπιχείρημα ὁ λέξις ὅτι οὐ ἀντιστρέφω ὁ ἐνδέχομαι καθόλου ἀπόφασις πρός ἑαυτοῦ . εἰμί γάρ τις εἶπον οὕτως εἰμί ὁ Α ὁ Β ἐνδέχομαι μηδείς , καί ὁ Β ὁ Α ἐνδέχομαι μηδείς · εἰμί γάρ μή , ἀνάγκη τις · ὥστε καί ὁ Α ὁ Β ἀντιστρέφω · εἰμί δέ καί ἐνδέχομαι μηδείς · ὅσπερ ἀδύνατος , παραλογίζομαι ὁ οὗτος λέγω · ὁ γάρ ἐνδέχομαι μηδείς οὖον μόνος ὁ ἀνάγκη τις ἀλλά καί ὁ ἀνάγκη οὖον πᾶς ἀντίκειμαι · ὅς ὑποτίθημι οὐδείς ἀδύνατος πρόειμι · οὖον γάρ ἀντιστρέφω ὁ μερικός ἀπόφασις . φημί δέ εἄν ὁ πλατωνικός · καί πῶς αὐτός ὁ Ἀριστοτέλης ἐν ὁ τρεῖς σχῆμα δείκνυμι ἄμφω ὁ ἐνδέχομαι κατάφασις πρός ὁ μερικός κατάφασις ἀντιστρέφω ; λέγω γάρ εἰμί ὁ Α ὁ Β ἐνδέχομαι πᾶς ἢ τις ,