ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 248v
γίνονται , καὶ ἐπὶ τούτου αἱ μὲν ἐνδεχόμεναι ἀντιστροφαὶ οὐ συνίστανται , εἰ καὶ ἐπὶ τοῦ ἐπ’ ἴσης , αἱ δ’ ἁπλαῖ συνίστανται , εἰ καὶ ἐπὶ τοῦ ἐπ’ ἴσης μὴ συνίστανται . πρὸς δὲ τὰ δεύτερον ὅτι ἀδύνατον τὸ αὐτὸ τῷ αὐτῷ καὶ παντὶ ἐνδέχεσθαι καὶ μὴ παντὶ κατὰ τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἐνδεχόμενον . πρὸς δὲ τὸ τρίτον ὅτι οἱ ὅροι οὐκ εἰσὶν τοῦ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἐνδεχομένου ἀλλὰ τοῦ ἐπ’ ἴσης . Β ΣΧΗΜΑ . ΜΙΞΙΣ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΟΝΤΟΣ Εἰ δ’ ἡ μὲν ὑπάρχειν ἡ δ’ ἐνδέχεσθαι . Διὰ τί ὁ Ἀριστοτέλης ἐπὶ τῆς μίξεως ταύτης τὴν μὲν ἐνδεχομένην ἀπόφασιν εἰς κατάφασιν μεταβάλλει , οὐχὶ δὲ καὶ ἀνάπαλιν ; ἐπειδή , φησὶν ὁ Ἀλέξανδρος , αἱ νῦν ἀποφάσεις καταφάσεις εἰσὶν τῷ ἔργῳ καὶ εἰς σαφεστέρας καταφάσεις μεταλαμβάνονται · αἱ δὲ καταφάσεις εἰς τὰς κυρίως ἀποφάσεις οὐ δύνανται μεταληφθῆναι τοῦ τρόπου ἀκεραίου φυλαττομένου . Ὅτι ἐπὶ τῆς μίξεως ταύτης καὶ τοῦ παρόντος σχήματος συλλογιστικοί εἰσιν ὅσοι τῶν ἰδίων τοῦ δευτέρου σχήματος σωζομένων ἔχουσι καθόλου ἀπόφασιν ὑπάρχουσαν , εἴτε ἐξ ἀμφοτέρων καθόλου εἶεν εἴτε ἀναμίξ , ἀσυλλόγιστοι δ’ ὅσοι μὴ ἔχουσι πρότασιν τοιαύτην , καθόλου ἀποφατικὴν ὑπάρχουσαν , εἴτε σώζεται τὰ ἴδια τοῦ σχήματος εἴτε μή . καὶ ὅτι διὰ τοῦτο ἀσυλλόγιστος ὁ τέταρτος τρόπος · μὴ γὰρ ἔχων οὗτος καθόλου ἀπόφασιν οὐδὲ τοιάνδ’ ἕξει καθόλου ἀπόφασιν . καὶ ὅτι οἱ ἔχοντες καθόλου ἀπόφασιν ὑπάρχουσαν τὸ ἐξ ἡμισείας ἐνδεχόμενον συνάγουσι · μείζων γὰρ γίνεται ἐν πρώτῳ σχήματι ἡ καθόλου ἀπόφασις ὑπάρχουσα · ἐδέδεικτο δ’ ὅτι ἐπὶ τῆς μίξεως ἐνδεχομένου καὶ ὑπάρχοντος τῆς μείζονος ἀποφατικῆς καθόλου ὑπαρχούσης ὑποκειμένης τὸ ἐξ ἡμισείας ἐνδεχόμενον συνάγεται . αἱ τὴν καταφατικὴν ὑπάρχουσαν ἔχουσαι τὴν δ’ ἀποφατικὴν ἐνδεχομένην , εἴτε ἄμφω καθόλου εἴτε ἀναμίξ , ἀσυλλόγιστοι · δύνανται γὰρ ὁμοιοσχήμονες γενέσθαι · καὶ διὰ τὸν καθόλου λόγον , ἐπειδὴ οὐκ ἔχουσι
Lemmas: γίγνομαι , καί ἐπί οὗτος ὁ μέν ἐνδέχομαι ἀντιστροφή οὖον συνίστημι , εἰμί καί ἐπί ὁ ἐπί ἴσος , ὁ δέ ἁπλόος συνίστημι , εἰμί καί ἐπί ὁ ἐπί ἴσος μή συνίστημι . πρός δέ ὁ δύο ὅτι ἀδύνατος ὁ αὐτός ὁ αὐτός καί πᾶς ἐνδέχομαι καί μή πᾶς κατά ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς ἐνδέχομαι . πρός δέ ὁ τρίτος ὅτι ὁ ὅρος οὐ εἰμί ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς ἐνδέχομαι ἀλλά ὁ ἐπί ἴσος . Β σχῆμα . μίξις ενδεχόμενος ΚΑΙ ὑπάρχω εἰμί δέ ὁ μέν ὑπάρχω ὁ δέ ἐνδέχομαι . Ζεύς τίς ὁ Ἀριστοτέλης ἐπί ὁ μίξις οὗτος ὁ μέν ἐνδέχομαι ἀπόφασις εἰς κατάφασις μεταβάλλω , οὐ δέ καί ἀνάπαλιν ; ἐπειδή , φημί ὁ Ἀλέξανδρος , ὁ νῦν ἀπόφασις κατάφασις εἰμί ὁ ἔργον καί εἰς σαφής κατάφασις μεταλαμβάνω · ὁ δέ κατάφασις εἰς ὁ κύριος ἀπόφασις οὖον δύναμαι μεταλαμβάνω ὁ τρόπος ἀκέραιος φυλάσσω . ὅτι2 ἐπί ὁ μίξις οὗτος καί ὁ πάρειμι σχῆμα συλλογιστικός εἰμί ὅσος ὁ ἴδιος ὁ δύο σχῆμα σώζω ἔχω καθόλου ἀπόφασις ὑπάρχω , εἴτε ἐκ ἀμφότερος καθόλου ἄγω εἴτε ἀναμίξ , ἀσυλλόγιστος δέ ὅσος μή ἔχω πρότασις τοιοῦτος , καθόλου ἀποφατικός ὑπάρχω , εἴτε σῴζω ὁ ἴδιος ὁ σχῆμα εἴτε μή . καί ὅτι διά οὗτος ἀσυλλόγιστος ὁ τέταρτος τρόπος · μή γάρ ἔχω οὗτος καθόλου ἀπόφασις οὐδέ τοιόσδε ἔχω καθόλου ἀπόφασις . καί ὅτι ὁ ἔχω καθόλου ἀπόφασις ὑπάρχω ὁ ἐκ ἥμισυς ἐνδέχομαι συνάγω · μείζων γάρ γίγνομαι ἐν πρῶτος σχῆμα ὁ καθόλου ἀπόφασις ὑπάρχω · δείκνυμι δέ ὅτι ἐπί ὁ μίξις ἐνδέχομαι καί ὑπάρχω ὁ μείζων ἀποφατικός καθόλου ὑπάρχω ὑπόκειμαι ὁ ἐκ ἥμισυς ἐνδέχομαι συνάγω . ὁ ὁ καταφατικός ὑπάρχω ἔχω ὁ δέ ἀποφατικός ἐνδέχομαι , εἴτε ἄμφω καθόλου εἴτε ἀναμίξ , ἀσυλλόγιστος · δύναμαι γάρ ὁμοιοσχήμων γίγνομαι · καί διά ὁ καθόλου λόγος , ἐπεί οὐ ἔχω