ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 237r
ἀναγκαῖον . καὶ τί λέγω τὴν τοιαύτην συζυγίαν μηδὲν συνάγειν ἐνδεχόμενον ; καθόλου γὰρ οὐδὲν συνάγει , οὐ τὸ ἐνδεχόμενον , οὐ τὸ ὑπάρχον , οὐ τὸ ἀναγκαῖον , ἐπειδὴ συνάγει τὸ μὲν ἐξ ἀνάγκης παντὶ οὕτως · λευκόν , περιπατοῦν , κύκνος · τὸ δὲ ἐξ ἀνάγκης οὐδενὶ λευκόν , περιπατοῦν , κόραξ · καὶ ἢ μὲν τὸ ἐξ ἀνάγκης παντὶ συνάγει , οὐδεμία ἀπόφασις συνάγεται , οὐκ ἐνδεχομένη , οὐκ ἀναγκαία , οὐχ ὑπάρχουσα · ᾖ δὲ τὸ ἐξ ἀνάγκης οὐδενί , οὐδεμία τῶν αὐτῶν καταφάσεων . ἐπεὶ οὖν , εἰ συνῆγεν , ἢ κατάφασιν συνῆγεν ἢ ἀπόφασιν , καὶ καθ’ ἑκάτερον τούτων ἢ ἐνδεχομένως ἢ ὑπαρχόντως ἢ ἀναγκαίως , δέδεικται δὲ μηδὲν τούτων συνάγουσα , ἀσυλλόγιστος ἄρα ἐστίν . ζητητέον δὲ μὴ ὅσον ἐπὶ τοῖς ἐκτεθεῖσιν ὄροις οὐ γίνεται συλλογισμὸς οὐδεὶς ἐξ ἀμφοτέρων ἐνδεχομένων ἐν πρώτῳ σχήματι . εἰ δ’ αἱ ἐνδεχόμεναι ἀντιστροφαὶ οὐ παραδεκτέαι εἰσὶν ὡς μὴ φυλάττουσαι τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἐνδεχόμενον , δῆλον ὡς οὐδὲ τὰς περὶ τοῦ πρώτου σχήματος ἐννοίας μετακινήσουσι Θεόφραστος καὶ Εὔδημος καὶ οἱ ἀπὸ Πλάτωνος · διὰ γὰρ τὰς ἐνδεχομένας ἀντιστροφὰς καὶ ἀτελεῖς ἦσαν ἐν πρώτῳ σχήματι καὶ συλλογιστικοὶ τὴν ἐλάττονα ἀποφατικὴν ἔχοντες καὶ ὀκτὼ τὸν ἀριθμόν . Ἐκ τοῦ ὁρισμοῦ τοῦ κατὰ παντός , οὐ τοῦ ἐνδεχομένου , ἐκ τοῦ ὁρισμοῦ τοῦ ἐνδέχεσθαι παντί . Τῇ δὲ θέσει ὁμοίως ἔχωσιν , ἵνα πάλιν ἡ μὲν μείζων καθόλου , ἡ δὲ ἐλάττων μερικὴ ᾖ . ὅτι τῶν ὀκτὼ τρόπων παρῆκε τὸν ἔχοντα τὴν μείζονα καθόλου ἀποφατικὴν τὴν δ’ ἐλάττονα μερικὴν ἀποφατικήν . Τούτῳ γὰρ οὔτε παντί . πᾶν γὰρ ἐνδεχόμενον , καθόλου , μερικόν , καταφατικόν , ἀποφατικόν , ἀναιρεῖται διὰ τοῦ ἐξ ἀνάγκης μηδενί . Ἔτι δὲ καὶ ἐκ τῶν ὄρων φανερόν . δεύτερον ἐπιχείρημα τοῦ πρώτου καθολικώτερον τοῦ ἀσυλλογίστους εἶναι τοὺς ἔχοντας τὴν μείζονα μερικήν . Φανερὸν δ’ ὅτι ἐν πρώτῳ σχήματι αἱ ἐξ ἀμφοτέρων ἐνδεχομένων αἱ ἐξ ἀμφοτέρων καθόλου πᾶσαι συλλογιστικαί εἰσιν . Δεῖ δὲ τὸ ἐνδέχεσθαι . οὐ ῥητέον τὸ λευκὸν ἐνδέχεσθαι παντὶ ζῴῳ , ἐπειδὴ τὸ λευκὸν τινὶ
Lemmas: ἀναγκαῖος . καί τίς λέγω ὁ τοιοῦτος συζυγία μηδείς συνάγω ἐνδέχομαι ; καθόλου γάρ οὐδείς συνάγω , οὖον ὁ ἐνδέχομαι , οὖον ὁ ὑπάρχω , οὖον ὁ ἀναγκαῖος , ἐπεί συνάγω ὁ μέν ἐκ ἀνάγκη πᾶς οὕτως · λευκός , περιπατέω , κύκνος · ὁ δέ ἐκ ἀνάγκη οὐδείς λευκός , περιπατέω , κόραξ · καί ἢ μέν ὁ ἐκ ἀνάγκη πᾶς συνάγω , οὐδείς ἀπόφασις συνάγω , οὐ ἐνδέχομαι , οὐ ἀναγκαῖος , οὐ ὑπάρχω · εἰμί δέ ὁ ἐκ ἀνάγκη οὐδείς , οὐδείς ὁ αὐτός κατάφασις . ἐπεί οὖν , εἰμί συνάγω , ἢ κατάφασις συνάγω ἢ ἀπόφασις , καί κατά ἑκάτερος οὗτος ἢ ἐνδεχομένως ἢ ὑπάρχω ἢ ἀναγκαῖος , δείκνυμι δέ μηδείς οὗτος συνάγω , ἀσυλλόγιστος ἄρα εἰμί . ζητητέος δέ μή ὅσος ἐπί ὁ ἐκτίθημι ὄρνυμι οὖον γίγνομαι συλλογισμός οὐδείς ἐκ ἀμφότερος ἐνδέχομαι ἐν πρῶτος σχῆμα . εἰμί δέ ὁ ἐνδέχομαι ἀντιστροφή οὖον παραδέχομαι εἰμί ὡς μή φυλάσσω ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς ἐνδέχομαι , δῆλος ὡς οὐδέ ὁ περί ὁ πρῶτος σχῆμα ἔννοια μετακινέω Θεόφραστος καί Εὔδημος καί ὁ ἀπό Πλάτων · διά γάρ ὁ ἐνδέχομαι ἀντιστροφή καί ἀτελής εἰμί ἐν πρῶτος σχῆμα καί συλλογιστικός ὁ μικρός ἀποφατικός ἔχω καί ὀκτώ ὁ ἀριθμός . ἐκ ὁ ὁρισμός ὁ κατά πᾶς , οὖον ὁ ἐνδέχομαι , ἐκ ὁ ὁρισμός ὁ ἐνδέχομαι πᾶς . ὁ δέ θέσις ὁμοίως ἔχω , ἵνα πάλιν ὁ μέν μείζων καθόλου , ὁ δέ μικρός μερικός εἰμί . ὅτι ὁ ὀκτώ τρόπος παρίημι ὁ ἔχω ὁ μείζων καθόλου ἀποφατικός ὁ δέ μικρός μερικός ἀποφατικός . οὗτος γάρ οὔτε πᾶς . πᾶς γάρ ἐνδέχομαι , καθόλου , μερικός , καταφατικός , ἀποφατικός , ἀναιρέω διά ὁ ἐκ ἀνάγκη μηδείς . ἔτι δέ καί ἐκ ὁ σύργαστρος φανερός . δύο ἐπιχείρημα ὁ πρῶτος καθολικός ὁ ἀσυλλόγιστος εἰμί ὁ ἔχω ὁ μείζων μερικός . Φανερός δέ ὅτι ἐν πρῶτος σχῆμα ὁ ἐκ ἀμφότερος ἐνδέχομαι ὁ ἐκ ἀμφότερος καθόλου πᾶς συλλογιστική εἰμί . Δεύς δέ ὁ ἐνδέχομαι . οὖον ῥητέος ὁ λευκός ἐνδέχομαι πᾶς ζῷον , ἐπεί ὁ λευκός τις