ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 226r
Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον ἕως τέλους τῶν τριῶν σχημάτων . Μετὰ τοὺς ὑπάρχοντας συλλογισμοὺς τοὺς ἀναγκαίους παραδίδωσιν , ἐπειδὴ πολλὴ συγγένεια τῷ ὑπάρχοντι πρὸς τὸ ἀναγκαῖον · καὶ γὰρ τὸ ὑπάρχον , ἔστ’ ἂν ὑπάρχῃ , ἀναγκαῖόν ἐστιν · καὶ αἱ ἀντιστοφαὶ ἐπὶ τοῦ ὑπάρχοντος καὶ ἀναγκαίου ὁμοίως ἔχουσι . καὶ διὰ τοῦτο καὶ οἱ συλλογισμοὶ σχεδὸν ὁμοίως ἔχουσιν ἐπὶ ὑπάρχοντος καὶ ἀναγκαίου . τὸ δὲ σχεδὸν διὰ τὸν τέταρτον τρόπον τοῦ δευτέρου σχήματος καὶ τὸν πέμπτον τοῦ τρίτου · οὗτοι γὰρ ἐπὶ ὑπάρχοντος δι’ ἀντιστροφῆς μὲν οὐκ ἐδείκνυντο , δι’ ἀδυνάτου δὲ καὶ δι’ ἐκθέσεως , καὶ ἡ δι’ ἀδυνάτου καὶ δι’ ἐκθέσεως πίστις ἐπὶ τῶν ἄλλων περιουσιαστικὴ οὖσα ἐπὶ τούτων ἀναγκαία ἐγίνετο · ἐπὶ δὲ τοῦ ἀναγκαίου δι’ ἀδυνάτου οὐ δείκνυνται , ἐπειδὴ ἐν τῷ ἀναγκαίῳ καὶ ἐνδεχομένῳ αἱ ἀντιφάσεις λαμβάνονται ἀντιτιθέντων ἡμῶν τρόπον τρόπῳ , ποσὸν ποσῷ , ποιὸν ποιῷ · καὶ διὰ τοῦτο εἰς μῖξιν ἐμπίπτομεν ἐνδεχομένου καὶ ἀναγκαίου , ἣν οὔπω ἴσμεν τί συνάγει . δι’ ἐκθέσεως δὲ μόνης δείκνυνται , καὶ ἡ δι’ ἐκθέσεως πίστις ἐπὶ τοῦ ὑπάρχοντος κατὰ τοὺς εἰρημένους τρόπους περιουσιαστικὴ οὖσα ἐπὶ τοῦ ἀναγκαίου ἀναγκαία γίνεται . δείκνυνται δὲ δι’ ἐκθέσεως τὸν τρόπον τοῦτον . ἔστω γὰρ ὁ τέταρτος τρόπος τοῦ δευτέρου σχήματος · τὸ Α τῷ μὲν Β ἐξ ἀνάγκης παντί , τῷ δὲ ἐξ ἀνάγκης οὐ παντί · λέγω ὅτι τὸ Β τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης οὐ παντί . ἐπεὶ γὰρ τὸ Α τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης οὐ παντί , ἔστω τὸ Δ ὑπὸ τὸ Γ , ᾧ οὐδενὶ τὸ Α ὑπάρχει ·
Lemmas: ὁ αὐτός δέ τρόπος ἠώς τέλος ὁ τρεῖς σχῆμα . μετά ὁ ὑπάρχω συλλογισμός ὁ ἀναγκαῖος παραδίδωμι , ἐπεί πολύς συγγένεια ὁ ὑπάρχω πρός ὁ ἀναγκαῖος · καί γάρ ὁ ὑπάρχω , ἔστω εἄν ὑπάρχω , ἀναγκαῖον εἰμί · καί ὁ ἀντιστοφαὶ ἐπί ὁ ὑπάρχω καί ἀναγκαῖος ὁμοίως ἔχω . καί διά οὗτος καί ὁ συλλογισμός σχεδόν ὁμοίως ἔχω ἐπί ὑπάρχω καί ἀναγκαῖος . ὁ δέ σχεδόν διά ὁ τέταρτος τρόπος ὁ δύο σχῆμα καί ὁ πέμπτος ὁ τρίτος · οὗτος γάρ ἐπί ὑπάρχω διά ἀντιστροφή μέν οὐ δείκνυμι , διά ἀδύνατος δέ καί διά ἔκθεσις , καί ὁ διά ἀδύνατος καί διά ἔκθεσις πίστις ἐπί ὁ ἄλλος περιουσιαστικός εἰμί ἐπί οὗτος ἀναγκαῖος γίγνομαι · ἐπί δέ ὁ ἀναγκαῖος διά ἀδύνατος οὖον δείκνυμι , ἐπεί ἐν ὁ ἀναγκαῖος καί ἐνδέχομαι ὁ ἀντίφασις λαμβάνω ἀντιτίθημι ἐγώ τρόπος τρόπος , ποσός ποσός , ποιός ποιός · καί διά οὗτος εἰς μῖξις ἐμπίπτω ἐνδέχομαι καί ἀναγκαῖος , ὅς οὔπω οἶδα τίς συνάγω . διά ἔκθεσις δέ μόνος δείκνυμι , καί ὁ διά ἔκθεσις πίστις ἐπί ὁ ὑπάρχω κατά ὁ εἴρω τρόπος περιουσιαστικός εἰμί ἐπί ὁ ἀναγκαῖος ἀναγκαῖος γίγνομαι . δείκνυμι δέ διά ἔκθεσις ὁ τρόπος οὗτος . ἵστημι γάρ ὁ τέταρτος τρόπος ὁ δύο σχῆμα · ὁ Α ὁ μέν Β ἐκ ἀνάγκη πᾶς , ὁ δέ ἐκ ἀνάγκη οὖον πᾶς · λέγω ὅτι ὁ Β ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη οὖον πᾶς . ἐπεί γάρ ὁ Α ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη οὖον πᾶς , ἵστημι ὁ δ ὑπό ὁ Γ , ὅς οὐδείς ὁ Α ὑπάρχω ·
ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 230v
τῶν πρὸς Πολέμαρχον λόγων ἐπὶ παραδειγμάτων τοιούτων · δίκαιον κακοὺς κακῶς ποιεῖν , ἀγαθοὺς εὖ φίλους κακῶς ποιεῖν καὶ ἐχθροὺς εὖ ἀναγκ . ἐνδεχ . ἐνδεχ . ὁ δίκαιοςφίλους εὖ ποιεῖ καὶ ἐχθροὺς κακῶς κακοὺς εὖ ποιεῖ εἰ τύχοιεν φίλοι ὄντες , ἀγαθοὺς εὖ ἀναγκ . ἐνδεχ . ἐνδεχ . Ἐπὶ μὲν τῶν καθόλου συζυγιῶν τοῦ πρώτου σχήματος τῆς ἐλάττονος προτάσεως ἀναγκαίας οὔσης , ἐὰν τὸ συμπέρασμα ἀναγκαῖον ὑποτεθῇ , ψεῦδος ἕπεται διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον , ἤτοι εἰς ψεῦδος , ἀπαγωγῆς . ἐπὶ δὲ τοῦ ἐν μέρει οὐ δυνάμεθα διὰ τῆς εἰς ἀνύνατον ἀπαγωγῆς ἀναγκαίου τεθέντος τοῦ συμπεράσματος ψεῦδος συναγαγεῖν · ἀσυλλόγιστος γὰρ ἡ συμπλοκὴ γίνεται , οἵαν [ δ’ ] ἂν πρότασιν προσλάβωμεν τῷ συμπεράσματι μερικῷ ὄντι · εἴτε γὰρ τὴν μερικὴν προσλάβωμεν , ἐκ δύο μερικῶν ἐστι καὶ ἀσυλλόγιστον , εἴτε τὴν καθόλου , γίνεται δεύτερον σχῆμα ἐκ δύο ὁμοιοσχημόνων προτάσεων καὶ οὕτως ἀσυλλόγιστον · ἀλλὰ δείκνυται ὑπάρχον τὸ συμπέρασμα διὰ τῶν ὅρων · κίνησις , ζῷον , λευκόν . ΜΙΞΙΣ ΕΝ Β ΣΧΗΜΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟΥ . Ἐπὶ δὲ τοῦ δευτέρου σχήματος . Ὅτι ἐν δευτέρῳ σχήματι μίξεως γινομένης , εἰ μὲν ἡ καθόλου ἀποφατικὴ πρότασις , ὡς ἐπὶ τῶν πρώτων τριῶν τρόπων , τῇ καθόλου ἀποφάσει ἕπεται τὸ συμπέρασμα · αὕτη γὰρ
Lemmas: ὁ πρός Πολέμαρχος λόγος ἐπί παράδειγμα τοιοῦτος · Δίκαιος κακός κακῶς ποιέω , ἀγαθός εὕω φίλος κακῶς ποιέω καί ἐχθρός εὕω ἀναγκ . ἐνδέχομαι . ἐνδέχομαι . ὁ δίκαιοςφίλους εὕω ποιέω καί ἐχθρός κακῶς κακός εὕω ποιέω εἰμί τυγχάνω φίλος εἰμί , ἀγαθός εὕω ἀναγκ . ἐνδέχομαι . ἐνδέχομαι . ἐπί μέν ὁ καθόλου συζυγία ὁ πρῶτος σχῆμα ὁ μικρός πρότασις ἀναγκαῖος εἰμί , ἐάν ὁ συμπέρασμα ἀναγκαῖος ὑποτίθημι , ψεῦδος ἕπω διά ὁ εἰς ἀδύνατος , ἤτοι εἰς ψεῦδος , ἀπαγωγή . ἐπί δέ ὁ ἐν μέρος οὖον δύναμαι διά ὁ εἰς ἀνύω ἀπαγωγή ἀναγκαῖος τίθημι ὁ συμπέρασμα ψεῦδος συνάγω · ἀσυλλόγιστος γάρ ὁ συμπλοκή γίγνομαι , οἷος [ δέ ] εἄν πρότασις προσλαμβάνω ὁ συμπέρασμα μερικός εἰμί · εἴτε γάρ ὁ μερικός προσλαμβάνω , ἐκ δύο μερικός εἰμί καί ἀσυλλόγιστος , εἴτε ὁ καθόλου , γίγνομαι δύο σχῆμα ἐκ δύο ὁμοιοσχήμων πρότασις καί οὕτως ἀσυλλόγιστος · ἀλλά δείκνυμι ὑπάρχω ὁ συμπέρασμα διά ὁ ὁράω · κίνησις , ζῷον , λευκός . μίξις ΕΝ Β σχῆμα ὑπάρχω ΚΑΙ ἀναγκαῖος . ἐπί δέ ὁ δύο σχῆμα . ὅτι2 ἐν δύο σχῆμα μίξις γίγνομαι , εἰμί μέν ὁ καθόλου ἀποφατικός πρότασις , ὡς ἐπί ὁ πρῶτος τρεῖς τρόπος , ὁ καθόλου ἀπόφασις ἕπω ὁ συμπέρασμα · οὗτος γάρ
ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 231r
μείζων γίνεται τοῦ πρώτου σχήματος ἐν τῇ εἰς ἄτοπον ἀπαγωγῇ · τῇ δὲ μείζονι τοῦ πρώτου σχήματος δέδεικται τὸ συμπέρασμα ἑπόμενον · εἰ δὲ μὴ ἢ καθόλου ἀποφατικὴ πρότασις , ὡς ἐν τῷ τετάρτῳ τρόπῳ , τῇ χείρονι ἕπεται τὸ συμπέρασμα . καὶ τὰς μὲν συναγούσας ἀναγκαῖον διὰ μόνου τοῦ κατὰ παντὸς καὶ κατὰ μηδενὸς δείκνυσιν , τὰς δ’ ὑπάρχον καὶ ἐπ’ εὐθείας καὶ δι’ ἀδυνάτου καὶ δι’ ὅρων . Εἰ δ’ ἡ κατηγορικὴ πρότασίς ἐστιν ἀναγκαία , οὐκ ἔστι τὸ συμπέρασμα ἀναγκαῖον . ὅτι ἐπὶ τῶν ἐξ ἀμφοτέρων καθόλου , ἐὰν ἡ καθόλου ἀπόφασις ὑπάρχουσα ᾖ , καὶ τὸ συμπέρασμα ὑπάρχον ἐστί , τριχῶς ἀποδείκνυσι . καὶ ἄρχεται ἀπὸ τοῦ δευτέρου τρόπου τοῦ δευτέρου σχήματος · τὸ γὰρ πρῶτον παραλιμπάνει ὡς ἁπλούστερον διὰ τὸ μιᾶς ἀντιστροφῆς δεῖσθαι . πρώτη δεῖξις · τὸ Α παντὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης · τὸ Α οὐδενὶ τῷ Γ ὑπαρχόντως · λέγω ὅτι
Lemmas: μείζων γίγνομαι ὁ πρῶτος σχῆμα ἐν ὁ εἰς ἄτοπος ἀπαγωγή · ὁ δέ μείζων ὁ πρῶτος σχῆμα δείκνυμι ὁ συμπέρασμα ἕπω · εἰμί δέ μή ἢ καθόλου ἀποφατικός πρότασις , ὡς ἐν ὁ τέταρτος τρόπος , ὁ χείρων ἕπω ὁ συμπέρασμα . καί ὁ μέν συνάγω ἀναγκαῖος διά μόνος ὁ κατά πᾶς καί κατά μηδείς δείκνυμι , ὁ δέ ὑπάρχω καί ἐπί εὐθύς καί διά ἀδύνατος καί διά ὁράω . εἰμί δέ ὁ κατηγορικός πρότασις εἰμί ἀναγκαῖος , οὐ εἰμί ὁ συμπέρασμα ἀναγκαῖος . ὅτι ἐπί ὁ ἐκ ἀμφότερος καθόλου , ἐάν ὁ καθόλου ἀπόφασις ὑπάρχω εἰμί , καί ὁ συμπέρασμα ὑπάρχω εἰμί , τριχῶς ἀποδείκνυμι . καί ἄρχω ἀπό ὁ δύο τρόπος ὁ δύο σχῆμα · ὁ γάρ πρῶτος παραλιμπάνω ὡς ἁπλόος διά ὁ εἷς ἀντιστροφή δήω . πρῶτος δεῖξις · ὁ Α πᾶς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη · ὁ Α οὐδείς ὁ Γ ὑπάρχω · λέγω ὅτι
ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 232v
ἐν γὰρ τούτοις τοῖς τρόποις ἡ καθόλου ἐστὶν ἡ μὴ ἀντιστρέφουσα . ἐν δὲ τῷ πέμπτῳ τρόπῳ τῇ χείρονι ἀξιοῖ ἕπεσθαι τὸ συμπέρασμα . τέσσαρες οὖν παρ’ αὐτῷ διορισμοὶ τοῦ συμπεράσματος ἐπὶ τῆς παρούσης μίξεως καὶ τοῦ παρόντος σχήματος · ἄλλος ἐν τῷ πρώτῳ τρόπῳ · ἀεὶ γὰρ ἀναγκαῖον τὸ συμπέρασμα · ἄλλος ἐν τῷ δευτέρῳ τρόπῳ · τῇ γὰρ καθόλου ἀποφάσει ἕπεται τὸ συμπέρασμα · ἄλλος ἐν τῷ τρίτῳ καὶ τετάρτῳ καὶ ἕκτῳ τρόπῳ · τῇ γὰρ καθόλου προτάσει ἕπεται τὸ συμπέρασμα · ἄλλος ἐν τῷ πέμπτῳ · τῇ γὰρ χείρονι . ἢ εἷς διορισμὸς πάντα ταῦτα τοιοῦτος · τῆς γὰρ δείξεως δι’ ἀντιστροφῆς μὲν γινομένης τῇ μὴ ἀντιστρεφομένῃ ἕπεται τὸ συμπέρασμα · συμβέβηκε δὲ τῇ μὴ ἀντιστρεφομένῃ ἐν μὲν τῷ πρώτῳ τρόπῳ δύνασθαι ἀεὶ ἀναγκαίαν εἶναι , ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ τρόπῳ πάντως καθόλου ἀποφάσει εἶναι , ἐν δὲ τῷ τρίτῳ καὶ τετάρτῳ καὶ ἕκτῳ καθολικῇ προτάσει εἶναι πάντως · μὴ γινομένης δὲ τῆς ἀποδείξεως δι’ ἀντιστροφῆς τῇ χείρονι ἕπεται τὸ συμπέρασμα .
Lemmas: ἐν γάρ οὗτος ὁ τρόπος ὁ καθόλου εἰμί ὁ μή ἀντιστρέφω . ἐν δέ ὁ πέμπτος τρόπος ὁ χείρων ἀξιόω ἕπω ὁ συμπέρασμα . τέσσαρες οὖν παρά αὐτός διορισμός ὁ συμπέρασμα ἐπί ὁ πάρειμι μίξις καί ὁ πάρειμι σχῆμα · ἄλλος ἐν ὁ πρῶτος τρόπος · ἀεί γάρ ἀναγκαῖος ὁ συμπέρασμα · ἄλλος ἐν ὁ δύο τρόπος · ὁ γάρ καθόλου ἀπόφασις ἕπω ὁ συμπέρασμα · ἄλλος ἐν ὁ τρίτος καί τέταρτος καί ἕκτος τρόπος · ὁ γάρ καθόλου πρότασις ἕπω ὁ συμπέρασμα · ἄλλος ἐν ὁ πέμπτος · ὁ γάρ χείρων . ἢ εἷς διορισμός πᾶς οὗτος τοιοῦτος · ὁ γάρ δεῖξις διά ἀντιστροφή μέν γίγνομαι ὁ μή ἀντιστρέφω ἕπω ὁ συμπέρασμα · συμβαίνω δέ ὁ μή ἀντιστρέφω ἐν μέν ὁ πρῶτος τρόπος δύναμαι ἀεί ἀναγκαῖος εἰμί , ἐν δέ ὁ δύο τρόπος πάντως καθόλου ἀπόφασις εἰμί , ἐν δέ ὁ τρίτος καί τέταρτος καί ἕκτος καθολικός πρότασις εἰμί πάντως · μή γίγνομαι δέ ὁ ἀπόδειξις διά ἀντιστροφή ὁ χείρων ἕπω ὁ συμπέρασμα .
ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 233r
Ὅταν δὲ τὸ καταφατικὸν ἀναγκαῖον τεθῇ , ἢ καθόλου ὄν ἢ ἐν μέρει , ἢ τὸ στερητικὸν κατὰ μέρος , οὐκ ἔστι τὸ συμπέρασμα ἀναγκαῖον . τρεῖς ἅμα συζυγίαι , φησίν , ὑπάρχον 〈 συνάγου〉σιν , ἡ λοιπὴ τοῦ ἕκτου καὶ αἱ δύο τοῦ πέμπτου · καταφατικὸν γὰρ καθόλου ἔχει ἀναγκαῖον εἷς τοῦ πέμπτου , μερικὸν δὲ καταφατικὸν ἀναγκαῖον ὁ λοιπὸς τοῦ ἕκτου , στερητικὸν δὲ κατὰ μέρος ἀναγκαῖον ὁ λοιπὸς τοῦ πέμπτου . Φανερὸν οὖν ὅτι . Τοῦτο οἰκεῖόν ἐστιν οὔτε πᾶσι τοῖς σχήμασι οὔτε μόνῳ τῷ τρίτῳ ἀλλὰ μόνῳ τῷ πρώτῳ τρόπῳ τοῦ τρίτου σχήματος · οὗτος γὰρ ὑπάρχον μοναχῶς συνάγει · μόνον γάρ , ὅταν ἄμφω ὑπάρχουσαι ὦσιν · ἀναγκαῖον δὲ διχῶς · καὶ γὰρ ἀμφοτέρων ἀναγκαίων οὐσῶν καὶ τῆς μὲν οὔσης ἀναγκαίας τῆς δ’ ὑπαρχούσης , ὡς δέδεικται . ἔμπαλιν δὲ ὁ τέταρτος τοῦ δευτέρου καὶ ὁ πέμπτος τοῦ τρίτου ἀναγκαῖον μὲν μοναχῶς συνάγουσιν · ἀμφοτέρων γὰρ ἀναγκαίων οὐσῶν · ὑπάρχον δὲ διχῶς · καὶ γὰρ ἄμφω ὑπαρχουσῶν 〈 οὐσῶν 〉 καὶ τῆς μὲν οὔσης ἀναγκαίας τῆς δ’ ὑπαρχούσης · ἐν γὰρ τοῖς τρόποις τούτοις τῇ χείρονι ἕπεται τὸ συμπέρασμα . Ἐν ἀμφοτέροις δέ . ὅτι ὁ τρόπος τοῦ συμπεράσματος πάντως ἐν ταῖς προτάσεσι προείληπται , ὡς καὶ τὸ καταφατικὸν ἢ ἀποφατικόν , οὐ μὴν καὶ τὸ καθόλου ἢ μερικόν · ἐν τρίτῳ γὰρ σχήματι καὶ ἐξ ἀμφοτέρων καθόλου μερικὰ συνάγεται . ἐν ἀμφοτέροις δέ , φησίν , τοῖς ἀπλοῖς καὶ τοῖς μικτοῖς , καὶ ἁπλοῖς διχῶς , ἢ ἐξ ὑπαρχουσῶν ἢ ἐξ ἀναγκαίων . ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟΥ . Περὶ δὲ τοῦ ἐνδεχομένου . Μετὰ τοὺς ὑπάρχοντας συλλογισμοὺς καὶ τοὺς ἀναγκαίους καὶ τὴν μῖξιν τοῦ ὑπάρχοντος καὶ τοῦ ἀναγκαίου μέτεισι
Lemmas: ὅταν δέ ὁ καταφατικός ἀναγκαῖος τίθημι , ἢ καθόλου εἰμί ἢ ἐν μέρος , ἢ ὁ στερητικός κατά μέρος , οὐ εἰμί ὁ συμπέρασμα ἀναγκαῖος . τρεῖς ἅμα συζυγία , φημί , ὑπάρχω 〈 συνάγω , ὁ λοιπός ὁ ἕκτος καί ὁ δύο ὁ πέμπτος · καταφατικός γάρ καθόλου ἔχω ἀναγκαῖος εἷς ὁ πέμπτος , μερικός δέ καταφατικός ἀναγκαῖος ὁ λοιπός ὁ ἕκτος , στερητικός δέ κατά μέρος ἀναγκαῖος ὁ λοιπός ὁ πέμπτος . Φανερός οὖν ὅτι . οὗτος οἰκεῖος εἰμί οὔτε πᾶς ὁ σχῆμα οὔτε μόνος ὁ τρίτος ἀλλά μόνος ὁ πρῶτος τρόπος ὁ τρίτος σχῆμα · οὗτος γάρ ὑπάρχω μοναχός συνάγω · μόνος γάρ , ὅταν ἄμφω ὑπάρχω εἰμί · ἀναγκαῖος δέ διχῶς · καί γάρ ἀμφότερος ἀναγκαῖος εἰμί καί ὁ μέν εἰμί ἀναγκαῖος ὁ δέ ὑπάρχω , ὡς δείκνυμι . ἔμπαλιν δέ ὁ τέταρτος ὁ δύο καί ὁ πέμπτος ὁ τρίτος ἀναγκαῖος μέν μοναχός συνάγω · ἀμφότερος γάρ ἀναγκαῖος εἰμί · ὑπάρχω δέ διχῶς · καί γάρ ἄμφω ὑπάρχω 〈 εἰμί 〉 καί ὁ μέν εἰμί ἀναγκαῖος ὁ δέ ὑπάρχω · ἐν γάρ ὁ τρόπος οὗτος ὁ χείρων ἕπω ὁ συμπέρασμα . ἐν ἀμφότερος δέ . ὅτι ὁ τρόπος ὁ συμπέρασμα πάντως ἐν ὁ πρότασις προλαμβάνω , ὡς καί ὁ καταφατικός ἢ ἀποφατικός , οὖον μήv καί ὁ καθόλου ἢ μερικός · ἐν τρίτος γάρ σχῆμα καί ἐκ ἀμφότερος καθόλου μερικός συνάγω . ἐν ἀμφότερος δέ , φημί , ὁ ἁπλόος καί ὁ μικτός , καί ἁπλόος διχῶς , ἢ ἐκ ὑπάρχω ἢ ἐκ ἀναγκαῖος . περί ὁ ενδεχόμενος . περι δέ ὁ ἐνδέχομαι . μετά ὁ ὑπάρχω συλλογισμός καί ὁ ἀναγκαῖος καί ὁ μῖξις ὁ ὑπάρχω καί ὁ ἀναγκαῖος μέτειμι
ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 236v
καταφατικήν , ἄλλ’ ἓν μόνον , τὸ τὴν μείζονα καθόλου εἶναι . τῆς δ’ αἰτίας τούτων ἀπὸ τοῦ πρώτου ἀρξόμεθα διὰ τὴν συνέχειαν τοῦ λόγου τὸ πέρας τοῦ ὅτι ἀρχὴν τοῦ διότι ποιούμενοι . ἐπεὶ τοίνυν δέδεικται ὅτι ἐπὶ τοῦ ἐνδεχομένου κατὰ τὰς ἐνδεχομένας ἀντιστροφὰς αἱ μερικαὶ πρὸς ἑαυτὰς μόνας ἀντιστρέφουσιν , οὐκέτι δὲ πάντως καὶ πρὸς τὰς καθόλου , διὰ τοῦτο ἡ μὲν ἐλάττων , κἂν ἀπόφασις ᾖ , εἰς κατάφασιν μεταβάλλει καὶ συλλογιστικὴ γίνεται · ἡ δὲ μείζων ἐὰν ᾖ μερική , οὐ μεταβάλλει εἰς καθόλου , καὶ διὰ τοῦτο οὐ γίνεται συλλογισμός . καὶ τέλειοι μέν εἰσιν οἱ τὴν ἐλάττονα καταφατικὴν ἔχοντες ὡς διὰ μόνου τοῦ κατὰ παντὸς καὶ κατὰ μηδενὸς δεικνύμενοι · ἀτελεῖς δὲ οἱ τὴν ἐλάττονα ἀποφατικὴν ἔχοντες ὡς ἐνδεχομένης ἀντιστροφῆς δεόμενοι . ὀκτὼ δέ εἰσι συλλογισμοὶ τοῦ πρώτου σχήματος , ἐπειδὴ τῆς μείζονος καθόλου οὔσης ἡ ἐλάττων ἢ καθόλου ἐστὶν ἢ μερική , καὶ ἑκατέρως τετραχῶς παρὰ τὸ ποιόν . καὶ ταῦτα μὲν περὶ τῶν συλλογιστικῶν τρόπων . Ἀσυλλόγιστοι δὲ πάντες οἱ τὴν μείζονα μερικὴν ἔχοντες · ἐπεὶ γὰρ ὑπερέχεται τὸ Α ὑπὸ τοῦ Β ( τὸ γὰρ Α τινὶ τῷ Β ὑπάρχει ) , ὑπερεχέσθω τὸ Α ὑπὸ τοῦ Β τῷ Γ · τὸ δὴ Α τῷ Γ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει · οἷον λευκόν , κινούμενον , κόραξ . εἰ δὲ τὸ Α οὐδενὶ τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης , οὐδὲν ἐνδεχόμενον συνάγεται , οὐ τὸ παντί , οὐ τὸ οὐδενί , οὐ τὸ τινί , οὐ τὸ οὐ παντί , καὶ διὰ τοῦτο ἀσυλλόγιστος ἡ συζυγία · εἰ γὰρ ἦν συλλογιστική , ἐξ ἀμφοτέρων ἐνδεχομένων οὖσα ἐνδεχόμενον συνῆγεν , ὥσπερ ἐξ ἀμφοτέρων ὑπαρχουσῶν ὑπάρχον καὶ ἐξ ἀμφοτέρων ἀναγκαίων
Lemmas: καταφατικός , ἄλλος εἷς μόνος , ὁ ὁ μείζων καθόλου εἰμί . ὁ δέ αἴτιος οὗτος ἀπό ὁ πρῶτος ἄρχω διά ὁ συνέχεια ὁ λόγος ὁ πέρας ὁ ὅτι ἀρχή ὁ διότι ποιέω . ἐπεί τοίνυν δείκνυμι ὅτι ἐπί ὁ ἐνδέχομαι κατά ὁ ἐνδέχομαι ἀντιστροφή ὁ μερικός πρός ἑαυτοῦ μόνος ἀντιστρέφω , οὐκέτι δέ πάντως καί πρός ὁ καθόλου , διά οὗτος ὁ μέν μικρός , κἀν ἀπόφασις εἰμί , εἰς κατάφασις μεταβάλλω καί συλλογιστικός γίγνομαι · ὁ δέ μείζων ἐάν εἰμί μερικός , οὖον μεταβάλλω εἰς καθόλου , καί διά οὗτος οὖον γίγνομαι συλλογισμός . καί τέλειος μέν εἰμί ὁ ὁ μικρός καταφατικός ἔχω ὡς διά μόνος ὁ κατά πᾶς καί κατά μηδείς δείκνυμι · ἀτελής δέ ὁ ὁ μικρός ἀποφατικός ἔχω ὡς ἐνδέχομαι ἀντιστροφή δήω . ὀκτώ δέ εἰμί συλλογισμός ὁ πρῶτος σχῆμα , ἐπεί ὁ μείζων καθόλου εἰμί ὁ μικρός ἢ καθόλου εἰμί ἢ μερικός , καί ἑκατέρως τετραχῶς παρά ὁ ποιός . καί οὗτος μέν περί ὁ συλλογιστικός τρόπος . ἀσυλλόγιστος δέ πᾶς ὁ ὁ μείζων μερικός ἔχω · ἐπεί γάρ ὑπερέχω ὁ Α ὑπό ὁ Β ( ὁ γάρ Α τις ὁ Β ὑπάρχω ) , ὑπερέχω ὁ Α ὑπό ὁ Β ὁ Γ · ὁ δή Α ὁ Γ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω · οἷος λευκός , κινέω , κόραξ . εἰμί δέ ὁ Α οὐδείς ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη , οὐδείς ἐνδέχομαι συνάγω , οὖον ὁ πᾶς , οὖον ὁ οὐδείς , οὖον ὁ τις , οὖον ὁ οὖον πᾶς , καί διά οὗτος ἀσυλλόγιστος ὁ συζυγία · εἰμί γάρ εἰμί συλλογιστικός , ἐκ ἀμφότερος ἐνδέχομαι εἰμί ἐνδέχομαι συνάγω , ὥσπερ ἐκ ἀμφότερος ὑπάρχω ὑπάρχω καί ἐκ ἀμφότερος ἀναγκαῖος
ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 239r
μεταβαλών , τὴν μὲν ΒΓ ἐνδεχομένην εἰς ὑπάρχουσαν , τὴν δὲ ΑΒ ὑπάρχουσαν εἰς ἐνδεχομένην · δέδεικται γὰρ νῦν , ὅτε ἡ μείζων ἐνδεχομένη ᾖ , ἐνδεχόμενον τὸ συμπέρασμα . ἀλλ’ ὅσον ἐπὶ τῇ ἀγωγῇ ταύτῃ , καὶ ὅτε ἡ μείζων ὑπάρχουσα ἀποφατική ἐστιν , ἐνδεχόμενον συνάγεται . τί δὲ κωλύει καὶ νῦν τῷ κατὰ παντὸς χρήσασθαι καὶ τέλειον ποιεῖν τὸν συλλογισμόν ; εἰ γὰρ ὅτι οὔπω γέγονεν μέρος τὸ Γ τοῦ Β , ἀλλὰ καὶ πάλαι οὔπω μέρος ἦν τὸ Β τοῦ Α . Ποιῆσαι τὸ ἀδύνατον . οὐκ ἔστιν αὕτη κυρίως εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγή · οὐ γὰρ μέρος γέγονε τοῦ συλλογισμοῦ ἡ ὑπόθεσις τοῦ ἀντικειμένου · καὶ οὕτως ἔστιν πᾶσαν ἐπ’ εὐθείας δεῖξιν εἰς ἀδύνατον λέγειν . Δεῖ δὲ λαμβάνειν . οὐ δεῖ τὴν ὑπάρχουσαν πρότασιν , φησίν , ἐξ ὑποθέσεως
Lemmas: μεταβάλλω , ὁ μέν ΒΓ ἐνδέχομαι εἰς ὑπάρχω , ὁ δέ ΑΒ ὑπάρχω εἰς ἐνδέχομαι · δείκνυμι γάρ νῦν , ὅτε ὁ μείζων ἐνδέχομαι εἰμί , ἐνδέχομαι ὁ συμπέρασμα . ἀλλά ὅσος ἐπί ὁ ἀγωγή οὗτος , καί ὅτε ὁ μείζων ὑπάρχω ἀποφατικός εἰμί , ἐνδέχομαι συνάγω . τίς δέ κωλύω καί νῦν ὁ κατά πᾶς χράω καί τέλειος ποιέω ὁ συλλογισμός ; εἰμί γάρ ὅτι οὔπω γίγνομαι μέρος ὁ Γ ὁ Β , ἀλλά καί πάλαι οὔπω μέρος εἰμί ὁ Β ὁ Α . ποιέω ὁ ἀδύνατος . οὐ εἰμί οὗτος κύριος εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή · οὖον γάρ μέρος γίγνομαι ὁ συλλογισμός ὁ ὑπόθεσις ὁ ἀντίκειμαι · καί οὕτως εἰμί πᾶς ἐπί εὐθύς δεῖξις εἰς ἀδύνατος λέγω . Δεύς δέ λαμβάνω . οὖον δεῖ ὁ ὑπάρχω πρότασις , φημί , ἐκ ὑπόθεσις
ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 242r
ἐλάττονα ἐνδεχομένην ἔχοντες ἀτελεῖς εἰσιν · ἀδιάφορον τὸ ἴδιον τῆς ἐλάττονος , ὅτε ἐνδεχομένη ἐστιν , εἰ δὲ ὑπάρχουσα , οὐκ ἀδιάφορον . Δύο ἀσυλλόγιστοι , 〈 οἱ 〉 τὴν ἐλάττονα ἀναγκαίαν ἀποφατικὴν ἔχοντες καὶ ἓξ συλλογιστικοί , οἱ μὴ ἔχοντες τὴν ἐλάττονα ἀναγκαίαν ἀποφατικήν . καὶ τούτων ὃ ἀτελεῖς , οἱ ἔχοντες τὴν ἐλάττονα ἐνδεχομένην , πρῶτος , τρίτος , πέμπτος , ἕκτος , δι’ ἀδυνάτου πρῶτος , τρίτος , δι’ ἀντιστροφῆς πέμπτος , ἕκτος · δύο τέλειοι , οἱ ἔχοντες τὴν ἐλάττονα ἀναγκαίαν καταφατικήν , δεύτερος , τέταρτος . δύο τὸ ἐξ ἡμισείας ἀναγκαῖον συνάγουσιν , οἱ ἔχοντες τὴν ἀναγκαίαν ἀποφατικήν , τρίτος , ἕκτος · ὃ τὸ κυρίως ἐνδεχόμενον , οἱ ἔχοντες τὴν ἀναγκαίαν καταφατικήν , ὁ πρῶτος , δεύτερος , τέταρτος , πέμπτος . Πρῶτος τρόπος . Τὸ Α παντὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης , τὸ Β παντὶ τῷ Γ ἐνδέχεται · ἀτελὴς ὁ συλλογισμὸς καὶ δι’ ἀδυνάτου , καὶ τὸ κυρίως ἐνδεχόμενον συνάγει . λέγω οὖν ὅτι τὸ Α παντὶ τῷ Γ ἐνδέχεται · εἰ γὰρ μὴ τοῦτο , ἀνάγκη τινὶ ἢ ἀνάγκη οὐ παντί · ἄμφω δὲ ἀδύνατον . ἔστω γὰρ πρῶτον τὸ Α τῷ Γ ἀνάγκη οὐ παντί · καὶ ἐπεὶ τὸ Β τῷ Γ ἐνδέχεται παντί , τὸ Β ἄρα τῷ Γ ὑπάρχει παντί · ἐπεὶ οὖν τὸ μὲν Α τῷ Γ ἀνάγκη οὐ παντί , τὸ δὲ Β τῷ Γ ὑπάρχει παντί , γίνεται ὁ πέμπτος τρόπος τοῦ τρίτου σχήματος , ἐν ᾧ τῇ χείρονι ἕπεται τὸ συμπέρασμα · τὸ Α ἄρα τῷ Β ὑπάρχει οὐ παντί · ἀλλὰ καὶ ἐξ ἀνάγκης παντί · ὅπερ ἀδύνατον . ἀλλὰ δὴ ὑποκείσθω τὸ Α τῷ Γ ἀνάγκη τινί · ἐπειδὴ τὸ Α τῷ Γ ἀνάγκη τινί , τὸ δὲ Β τῷ Γ ὑπάρχει παντί , ἐν τρίτῳ σχήματι τῇ μὴ ἀντιστρεφούσῃ ἕπεται τὸ συμπέρασμα , καὶ τὸ
Lemmas: μικρός ἐνδέχομαι ἔχω ἀτελής εἰμί · ἀδιάφορος ὁ ἴδιος ὁ μικρός , ὅτε ἐνδέχομαι εἰμί , εἰμί δέ ὑπάρχω , οὐ ἀδιάφορος . δύο ἀσυλλόγιστος , 〈 ὁ 〉 ὁ μικρός ἀναγκαῖος ἀποφατικός ἔχω καί ἓξ συλλογιστικός , ὁ μή ἔχω ὁ μικρός ἀναγκαῖος ἀποφατικός . καί οὗτος ὅς ἀτελής , ὁ ἔχω ὁ μικρός ἐνδέχομαι , πρῶτος , τρίτος , πέμπτος , ἕκτος , διά ἀδύνατος πρῶτος , τρίτος , διά ἀντιστροφή πέμπτος , ἕκτος · δύο τέλειος , ὁ ἔχω ὁ μικρός ἀναγκαῖος καταφατικός , δύο , τέταρτος . δύο ὁ ἐκ ἥμισυς ἀναγκαῖος συνάγω , ὁ ἔχω ὁ ἀναγκαῖος ἀποφατικός , τρίτος , ἕκτος · ὅς ὁ κύριος ἐνδέχομαι , ὁ ἔχω ὁ ἀναγκαῖος καταφατικός , ὁ πρῶτος , δύο , τέταρτος , πέμπτος . Πρῶτος τρόπος . ὁ Α πᾶς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη , ὁ Β πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι · ἀτελής ὁ συλλογισμός καί διά ἀδύνατος , καί ὁ κύριος ἐνδέχομαι συνάγω . λέγω οὖν ὅτι ὁ Α πᾶς ὁ Γ ἐνδέχομαι · εἰμί γάρ μή οὗτος , ἀνάγκη τις ἢ ἀνάγκη οὖον πᾶς · ἄμφω δέ ἀδύνατος . ἵστημι γάρ πρῶτος ὁ Α ὁ Γ ἀνάγκη οὖον πᾶς · καί ἐπεί ὁ Β ὁ Γ ἐνδέχομαι πᾶς , ὁ Β ἄρα ὁ Γ ὑπάρχω πᾶς · ἐπεί οὖν ὁ μέν Α ὁ Γ ἀνάγκη οὖον πᾶς , ὁ δέ Β ὁ Γ ὑπάρχω πᾶς , γίγνομαι ὁ πέμπτος τρόπος ὁ τρίτος σχῆμα , ἐν ὅς ὁ χείρων ἕπω ὁ συμπέρασμα · ὁ Α ἄρα ὁ Β ὑπάρχω οὖον πᾶς · ἀλλά καί ἐκ ἀνάγκη πᾶς · ὅσπερ ἀδύνατος . ἀλλά δή ὑπόκειμαι ὁ Α ὁ Γ ἀνάγκη τις · ἐπεί ὁ Α ὁ Γ ἀνάγκη τις , ὁ δέ Β ὁ Γ ὑπάρχω πᾶς , ἐν τρίτος σχῆμα ὁ μή ἀντιστρέφω ἕπω ὁ συμπέρασμα , καί ὁ
ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 243r
τῷ Γ ἐνδέχεται · ἀτελὴς δι’ ἀντιστροφῆς ἐνδεχομένης καὶ δι’ ἀδυνάτου τὸ ὑπάρχον συνάγων , ὡς ὁ τρίτος τρόπος . Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ ἐπὶ τῶν ἐν μέρει συλλογισμῶν . ἐπὶ τούτων πρώτας τὰς ἀνομοιοσχήμονας ὑποτίθεται ὡς ποικίλας · τῶν γὰρ ἀνομοιοσχημόνων αἱ μὲν ἐνδεχόμενον συνάγουσιν , αἱ δὲ ὑπάρχον · πᾶσαι δ’ αἱ ὁμοιοσχήμονες ἐνδεχόμενον συνάγουσιν . καὶ διὰ τοῦτο τὸν τέταρτον τρόπον τοῦ τρίτου προτάττει .
Lemmas: ὁ Γ ἐνδέχομαι · ἀτελής διά ἀντιστροφή ἐνδέχομαι καί διά ἀδύνατος ὁ ὑπάρχω συνάγω , ὡς ὁ τρίτος τρόπος . ὁ αὐτός δέ τρόπος καί ἐπί ὁ ἐν μέρος συλλογισμός . ἐπί οὗτος πρῶτος ὁ ἀνομοιοσχήμων ὑποτίθημι ὡς ποικίλος · ὁ γάρ ἀνομοιοσχήμων ὁ μέν ἐνδέχομαι συνάγω , ὁ δέ ὑπάρχω · πᾶς δέ ὁ ὁμοιοσχήμων ἐνδέχομαι συνάγω . καί διά οὗτος ὁ τέταρτος τρόπος ὁ τρίτος προτάσσω .
ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 244r
καὶ παραδίδωσιν αὐτὰς ἡ λέξις κατὰ τοὺς ὑποκειμένους ἀριθμούς . Ἤ καταφατικὸν ἢ στερητικὸν ἢ ἐνδεχόμενον , τουτέστιν καὶ ἐνδεχόμενον · οὐ γὰρ ἀντίκειται τὸ ἐνδεχόμενον καταφάσει καὶ ἀποφάσει . Καὶ γὰρ τὸ ζῷον τινὶ λευκῷ , τουτέστιν οἱ αὐτοὶ ὅροι καὶ ἐξ ἀνάγκης τινὶ ποιοῦσι καὶ ἐξ ἀνάγκης οὐ παντὶ καὶ ἐνδέχεται τινὶ καὶ ἐνδέχεται οὐ παντί · ζῷον γὰρ τινὶ λευκῷ ἐξ ἀνάγκης διὰ κύκνον , καὶ ἐξ ἀνάγκης οὐ παντὶ διὰ κόρακα , καὶ ἐνδέχεται τινὶ καὶ ἐνδέχεται οὐ παντὶ διὰ τοὺς παρὰ τοὺς Αἰθίοπας ἢ Γαλάτας ἀνθρώπους . τὰ δὲ τέσσαρά ἐστιν καὶ ἐπὶ λευκοῦ καὶ ἀψύχου διὰ ψιμίθιον , ἔβενον καὶ τὰ οἷς ἐνδέχεται ὑπάρχειν . Φανερὸν οὖν ἐκ τῶν εἰρημένων , ὅτι ἀσυλλόγιστοι οἱ τὴν μείζονα μερικὴν ἔχοντες καὶ ἐπὶ τῶν ἐξ ἀμφοτέρων ὁμοίων καὶ ἐπὶ τῶν ἀναμίξ . ὑπὸ δὲ τούτους τελοῦσι καὶ οἱ τὴν ἐλάττονα ἀναγκαίαν ἀποφατικὴν ἔχοντες . Πλὴν ὅτι ἐνδεχομένου μὲν καὶ ὑπάρχοντος μιγνυμένων οἱ τὴν μείζονα ὑπάρχουσαν ἀποφατικὴν ἔχοντες τὸ ἐξ ἡμισείας ἐνδεχόμενον καὶ ἐξ ἡμισείας ἀναγκαῖον συνῆγον ( τὸ γὰρ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης φέρεται καὶ κατὰ τοῦ ἐξ ἀνάγκης οὐδενὶ καὶ κατὰ τοῦ ἐνδέχεται οὐδενί ·
Lemmas: καί παραδίδωμι αὐτός ὁ λέξις κατά ὁ ὑπόκειμαι ἀριθμός . ἤ καταφατικός ἢ στερητικός ἢ ἐνδέχομαι , τουτέστιν καί ἐνδέχομαι · οὖον γάρ ἀντίκειμαι ὁ ἐνδέχομαι κατάφασις καί ἀπόφασις . καί γάρ ὁ ζῷον τις λευκός , τουτέστιν ὁ αὐτός ὅρος καί ἐκ ἀνάγκη τις ποιέω καί ἐκ ἀνάγκη οὖον πᾶς καί ἐνδέχομαι τις καί ἐνδέχομαι οὖον πᾶς · ζῷον γάρ τις λευκός ἐκ ἀνάγκη διά κύκνος , καί ἐκ ἀνάγκη οὖον πᾶς διά κόραξ , καί ἐνδέχομαι τις καί ἐνδέχομαι οὖον πᾶς διά ὁ παρά ὁ Αἰθίοψ ἢ Γαλάτης ἄνθρωπος . ὁ δέ τέσσαρες εἰμί καί ἐπί λευκός καί ἄψυχος διά ψίμυθος , ἔβενος καί ὁ ὅς ἐνδέχομαι ὑπάρχω . Φανερός οὖν ἐκ ὁ εἴρω , ὅτι ἀσυλλόγιστος ὁ ὁ μείζων μερικός ἔχω καί ἐπί ὁ ἐκ ἀμφότερος ὅμοιος καί ἐπί ὁ ἀναμίξ . ὑπό δέ οὗτος τελέω καί ὁ ὁ μικρός ἀναγκαῖος ἀποφατικός ἔχω . πλήν ὅτι ἐνδέχομαι μέν καί ὑπάρχω μείγνυμι ὁ ὁ μείζων ὑπάρχω ἀποφατικός ἔχω ὁ ἐκ ἥμισυς ἐνδέχομαι καί ἐκ ἥμισυς ἀναγκαῖος συνάγω ( ὁ γάρ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη φέρω καί κατά ὁ ἐκ ἀνάγκη οὐδείς καί κατά ὁ ἐνδέχομαι οὐδείς ·
ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 244v
καὶ διὰ τοῦτο ἢ ἀναγκαῖον συνήγετο ἢ ἐνδεχόμενον ) , μίξεως δ’ οὔσης ἐνδεχομένου καὶ ἀναγκαίου , ὅτε ἡ μείζων ἀναγκαία ἀποφατικὴ καθόλου ἐστίν , τὸ ὑπάρχον συνάγεται , ὅπερ ἐστὶν ἕτερον παρὰ τὸ ἀναγκαῖον καὶ ἐνδεχόμενον . Δῆλον δ’ ὅτι καὶ πάντες ἀτελεῖς οἱ συλλογισμοί . ἀλλ’ οὐ πάντες ἀτελεῖς · οὐ γὰρ δὴ καὶ οἱ τὴν ἐλάττονα ἀναγκαίαν ἔχοντες , ἀλλὰ μόνοι οἱ τὴν ἐλάττονα ἐνδεχομένην ἔχοντες . ἢ τὸ λεγόμενόν ἐστιν · πάντες οἱ τὴν ἐλάττονα ἐνδεχομένην ἔχοντες ἀτελεῖς εἰσιν , διότι κἂν καταφατικὴ ᾖ , ἀτελεῖς εἰσιν . Καὶ ὅτι τελειοῦνται διὰ τῶν προειρημένων σχημάτων . τελειοῦνται μὲν διὰ μόνου τοῦ πρώτου σχήματος · πληθυντικῶς δ’ εἶπεν , ἐπειδὴ ἡ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγὴ πρῶτον ἐποίει σχῆμα ἢ ἄμικτον ἐξ ἀμφοτέρων ἀναγκαίων ἢ μικτὸν ἐξ ἀναγκαίου καὶ ὑπάρχοντος . τὸ δ’ ἐξ ἡμισείας ἐνδεχόμενον καὶ ὑπάρχον καὶ ἐνδεχόμενον καλεῖ ἡ λέξις .
Lemmas: καί διά οὗτος ἢ ἀναγκαῖος συνάγω ἢ ἐνδέχομαι ) , μίξις δέ εἰμί ἐνδέχομαι καί ἀναγκαῖος , ὅτε ὁ μείζων ἀναγκαῖος ἀποφατικός καθόλου εἰμί , ὁ ὑπάρχω συνάγω , ὅσπερ εἰμί ἕτερος παρά ὁ ἀναγκαῖος καί ἐνδέχομαι . Δῆλος δέ ὅτι καί πᾶς ἀτελής ὁ συλλογισμός . ἀλλά οὖον πᾶς ἀτελής · οὖον γάρ δή καί ὁ ὁ μικρός ἀναγκαῖος ἔχω , ἀλλά μόνος ὁ ὁ μικρός ἐνδέχομαι ἔχω . ἢ ὁ λέγω εἰμί · πᾶς ὁ ὁ μικρός ἐνδέχομαι ἔχω ἀτελής εἰμί , διότι κἀν καταφατικός εἰμί , ἀτελής εἰμί . καί ὅτι τελειόω διά ὁ προερέω σχῆμα . τελειόω μέν διά μόνος ὁ πρῶτος σχῆμα · πληθυντικός δέ εἶπον , ἐπεί ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή πρῶτος ποιέω σχῆμα ἢ ἄμικτος ἐκ ἀμφότερος ἀναγκαῖος ἢ μικτός ἐκ ἀναγκαῖος καί ὑπάρχω . ὁ δέ ἐκ ἥμισυς ἐνδέχομαι καί ὑπάρχω καί ἐνδέχομαι καλέω ὁ λέξις .
ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 245r
Β ΣΧΗΜΑ ΕΞ ΑΜΦΟΤΕΡΩΝ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΩΝ . Ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ σχήματι . Πάλαι μὲν ὁ Ἀριστοτέλης ἐν τοῖς τρισὶ σχήμασι τοὺς τρόπους εἰς τὰ σχήματα διῄρει , οἷον τὰς ἐξ ἀμφοτέρων ὑπαρχουσῶν εἰς πρῶτον σχῆμα καὶ δεύτερον καὶ τρίτον καὶ τὰς ἐξ ἀμφοτέρων ἀναγκαίων καὶ τὰς μίξεις τούτων . νῦν δ’ ἐν ταῖς μίξεσι τὰ σχήματα εἰς τοὺς τρόπους διαιρεῖ , οἷον τὸ πρῶτον σχῆμα εἰς τὰς ἐξ ἀμφοτέρων ἐνδεχομένων καὶ τὰς μίξεις ἐνδεχομένου καὶ ὑπάρχοντος , ἐνδεχομένου καὶ ἀναγκαίου . εἰ γὰρ ἐχρήσατο τῇ πάλαι τάξει , προέταξεν ἂν τὰς ἐξ ἀμφοτέρων ἐνδεχομένων ἐν δευτέρῳ σχήματι τῶν μίξεων τῶν ἐν πρώτῳ σχήματι ὑπάρχοντος
Lemmas: Β σχῆμα ΕΞ Ἀμφότερος ενδεχόμενος . ἐν δέ ὁ δύο σχῆμα . πάλη μέν ὁ Ἀριστοτέλης ἐν ὁ τρεῖς σχῆμα ὁ τρόπος εἰς ὁ σχῆμα διαιρέω , οἷος ὁ ἐκ ἀμφότερος ὑπάρχω εἰς πρῶτος σχῆμα καί δύο καί τρίτος καί ὁ ἐκ ἀμφότερος ἀναγκαῖος καί ὁ μίξις οὗτος . νῦν δέ ἐν ὁ μίξις ὁ σχῆμα εἰς ὁ τρόπος διαιρέω , οἷος ὁ πρῶτος σχῆμα εἰς ὁ ἐκ ἀμφότερος ἐνδέχομαι καί ὁ μίξις ἐνδέχομαι καί ὑπάρχω , ἐνδέχομαι καί ἀναγκαῖος . εἰμί γάρ χράω ὁ πάλαι τάξις , προτάσσω εἄν ὁ ἐκ ἀμφότερος ἐνδέχομαι ἐν δύο σχῆμα ὁ μίξις ὁ ἐν πρῶτος σχῆμα ὑπάρχω
ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 249r
καθόλου ἀποφατικὴν ὑπάρχουσαν . Ἀπόδειξις δ’ ἡ αὐτή , ὅτι δύνανται ὁμοιοσχήμονες γενέσθαι . Εἰ δ’ ἡ μὲν κατάφασις ἐνδεχομένη . συλλογιστικὴ αὕτη , ἐπειδὴ ἔχει καθόλου ἀποφατικὴν ὑπάρχουσαν . ὁμοίως δὲ συλλογιστική , κἂν ἡ καθόλου ἀπόφασις ὑπάρχουσα ἐλάττων ᾖ · πλὴν τότε δύο ἀντιστροφῶν δεόμεθα , καὶ ἀντιστρέφει τὸ συμπέρασμα · οὐ γάρ ἐστιν ἐνδεχομένη καθόλου ἀπόφασις ἀλλ’ ὑπάρχουσα καθόλου ἀπόφασις · τὸ γὰρ ἐξ ἡμισείας ἐνδεχόμενον ἦν τὸ συναγόμενον . Καθάπερ ἐν τοῖς πρότερον , τουτέστιν τὸ ἐξ ἡμισείας ἐνδεχόμενον . Β ΣΧΗΜΑ . ΜΙΞΙΣ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟΥ . Ἐν δευτέρῳ σχήματι μίξεως γινομένης ἐνδεχομένου καὶ ἀναγκαίου συλλογιστικαί εἰσιν αἱ ἔχουσαι ἀναγκαίαν καθόλου ἀπόφασιν , εἴτε ἄμφω καθόλου εἶεν , εἴτε ἡ μὲν καθόλου ἡ δὲ μερική · πλὴν ὅτι ἐπὶ τῶν ἀναμὶξ καὶ ἄλλου προσδιορισμοῦ χρεία · δεῖ γὰρ τὴν καθόλου ἀναγκαίαν ἀπόφασιν μείζονα εἶναι . καὶ πάντες τὸ ἐξ ἡμισείας ἐνδεχόμενον καὶ ἀναγκαῖον συνάγουσι καὶ ἀτελεῖς εἰσιν ὡς δι’ ἀδυνάτου δεικνύμενοι . καὶ ἁπλῶς , ἃ ἐποίει ἐν τῇ προλαβούσῃ μίξει ἡ ὑπάρχουσα καθόλου ἀπόφασις , ταῦτα νῦν ἡ καθόλου ἀναγκαία ἀπόφασις . καὶ ὁ μὲν πρῶτος τρόπος μιᾶς ἀντιστροφῆς δεῖται · ὁ δὲ δεύτερος δύο . ὁ δὲ ἐξ ἀμφοτέρων καθόλου ἀποφατικῶν καὶ τὴν μείζονα ἐνδεχομένην ἔχων τριῶν ἀντιστροφῶν , μιᾶς ἐνδεχομένης καὶ δύο ἁπλῶν . καὶ ὁ τέταρτος τοῦ δευτέρου σχήματος ἀσυλλόγιστός ἐστιν · εἰ γὰρ μὴ ἔχει ὅλως καθόλου ἀποφατικήν , οὐδὲ τοιάνδ’ ἀπόφασιν ἕξει . Οὐ μόνον ὅτι ἐνδέχεται μὴ ὑπάρχειν ,
Lemmas: καθόλου ἀποφατικός ὑπάρχω . Ἀπόδειξις δέ ὁ αὐτός , ὅτι δύναμαι ὁμοιοσχήμων γίγνομαι . εἰμί δέ ὁ μέν κατάφασις ἐνδέχομαι . συλλογιστικός οὗτος , ἐπεί ἔχω καθόλου ἀποφατικός ὑπάρχω . ὁμοίως δέ συλλογιστικός , κἀν ὁ καθόλου ἀπόφασις ὑπάρχω μικρός εἰμί · πλήν τότε δύο ἀντιστροφή δήω , καί ἀντιστρέφω ὁ συμπέρασμα · οὖον γάρ εἰμί ἐνδέχομαι καθόλου ἀπόφασις ἀλλά ὑπάρχω καθόλου ἀπόφασις · ὁ γάρ ἐκ ἥμισυς ἐνδέχομαι εἰμί ὁ συνάγω . καθά ἐν ὁ πρότερος , τουτέστιν ὁ ἐκ ἥμισυς ἐνδέχομαι . Β σχῆμα . μίξις ενδεχόμενος ΚΑΙ ἀναγκαῖος . ἐν δύο σχῆμα μίξις γίγνομαι ἐνδέχομαι καί ἀναγκαῖος συλλογιστική εἰμί ὁ ἔχω ἀναγκαῖος καθόλου ἀπόφασις , εἴτε ἄμφω καθόλου ἄγω , εἴτε ὁ μέν καθόλου ὁ δέ μερικός · πλήν ὅτι ἐπί ὁ ἀναμίξ καί ἄλλος προσδιορισμός χρεία · δεῖ γάρ ὁ καθόλου ἀναγκαῖος ἀπόφασις μείζων εἰμί . καί πᾶς ὁ ἐκ ἥμισυς ἐνδέχομαι καί ἀναγκαῖος συνάγω καί ἀτελής εἰμί ὡς διά ἀδύνατος δείκνυμι . καί ἁπλόος , ὁ ποιέω ἐν ὁ προλαμβάνω μίξις ὁ ὑπάρχω καθόλου ἀπόφασις , οὗτος νῦν ὁ καθόλου ἀναγκαῖος ἀπόφασις . καί ὁ μέν πρῶτος τρόπος εἷς ἀντιστροφή δήω · ὁ δέ δύο δύο . ὁ δέ ἐκ ἀμφότερος καθόλου ἀποφατικός καί ὁ μείζων ἐνδέχομαι ἔχω τρεῖς ἀντιστροφή , εἷς ἐνδέχομαι καί δύο ἁπλόος . καί ὁ τέταρτος ὁ δύο σχῆμα ασυλλόγιστος εἰμί · εἰμί γάρ μή ἔχω ὅλως καθόλου ἀποφατικός , οὐδέ τοιόσδε ἀπόφασις ἔχω . οὖον μόνος ὅτι ἐνδέχομαι μή ὑπάρχω ,
ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 250v
καὶ ὑπάρχοντος ἀεὶ ἐνδεχόμενον ἔφη συνάγεσθαι . Οὔτ’ ἀναγκαῖον οὔτε ὑπάρχον ἀλλὰ τὸ κυρίως ἐνδεχόμενον . ἐφεξῆς δὲ τὸ ἐξ ἡμισείας ἀναγκαῖον καὶ ἐξ ἡμισείας ἐνδεχόμενον ὑπάρχον καλεῖ · καὶ γὰρ τὸ ὑπάρχον τοῦ μέν , τοῦ ἀναγκαίου , ἔχει τὸ ἐκβεβηκέναι , τοῦ δέ , τοῦ ἐνδεχομένου , τὸ μὴ δύνασθαι ἔτι εἶναι . Ληπτέον δὲ καὶ ἐν τούτοις . ὅτε ἡ ἀναγκαία καθόλου ἀπόφασίς ἐστιν , ληπτέον ἐνδεχόμενον καὶ νῦν τὸ ἐξ ἡμισείας . Ἀντιστραφεισῶν δὲ τῶν προτάσεων . καίτοι μία ἀντιστρέφεται , ἡ ἐλάττων . ἢ 〈 ἡ 〉 αὐτὴ οὐδενὶ οὖσα πρῶτον γίνεται παντὶ κατὰ τὴν ἐνδεχομένην ἀντιστροφήν , εἶτα τινὶ κατὰ τὴν ἀπλῆν ἀντιστροφήν · δύο οὖν αἱ ἀντιστρεφόμεναι προτάσεις , ἡ οὐδενὶ καὶ ἡ παντί , εἰ καὶ περὶ τοὺς 〈 αὐτοὺς 〉 ὅρους ἀμφότεραι . Τὸν αὐτὸν τρόπον ἐχόντων 〈 τῶν 〉 ὅρων ὅνπερ ἐπὶ τοῦ ὑπάρχειν . πῶς οὐ ψεῦδος τοῦτο , εἰ ἐπὶ μὲν τῶν ἐνδεχομένων δύναται ἡ μὲν ἐλάττων ἀποφατικὴ εἶναι , ἐπὶ δὲ τοῦ ὑπάρχοντος οὐ δύναται ; ἢ οὐδ’ ἐπὶ τῶν ἐνδεχομένων ὡς ἀποφατικὴ ἡ ἐλάττων συλλογισμὸν ποιεῖ , ἀλλ’ ὡς δυναμένη μεταλαμβάνεσθαι εἰς κατάφασιν . Καὶ οὐκ ἔστι συλλογισμός . πῶς οὐκ ἔστι συλλογισμὸς ἐπὶ τῶν ἐξ ἀμφοτέρων ἐνδεχομένων ; ἢ τῆς ἐλάττονος ἀποφατικῆς μενούσης ἢ μὴ οὔσης καθόλου προτάσεως . Γ ΣΧΗΜΑ . ΜΙΞΙΣ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΟΝΤΟΣ . Ἐὰν δ’ ἡ μὲν ὑπάχειν ἡ δ’ ἐνδέχεσθαι . Οκτωκαίδεκα γίνονται συλλογισμοί · οἱ γὰρ ἕξ διπλασιάζονται παρὰ τὴν τάξιν τῶν τρόπων καὶ προστίθενται ἕτεροι ἕξ τὴν ἐλάττονα ἐνδεχομένην ἀποφατικὴν ἔχοντες . διὰ τὰ αὐτὰ δὲ καὶ τῆς ἑξῆς μίξεως τοσοῦτοί εἰσι συλλογισμοί . ἴδιον δὲ τῶν δύο τούτων μίξεων τὸ μίαν καθόλου εἶναι καὶ τὴν ἐλάττονα καταφατικήν , ἐὰν μὴ ἐνδεχομένη ᾖ ἀλλ’ ὑπάρχουσα ἢ ἀναγκαία .
Lemmas: καί ὑπάρχω ἀεί ἐνδέχομαι φημί συνάγω . οὔτε ἀναγκαῖος οὔτε ὑπάρχω ἀλλά ὁ κύριος ἐνδέχομαι . ἐφεξῆς δέ ὁ ἐκ ἥμισυς ἀναγκαῖος καί ἐκ ἥμισυς ἐνδέχομαι ὑπάρχω καλέω · καί γάρ ὁ ὑπάρχω ὁ μέν , ὁ ἀναγκαῖος , ἔχω ὁ ἐκβαίνω , ὁ δέ , ὁ ἐνδέχομαι , ὁ μή δύναμαι ἔτι εἰμί . ληπτέος δέ καί ἐν οὗτος . ὅτε ὁ ἀναγκαῖος καθόλου ἀπόφασις εἰμί , ληπτέος ἐνδέχομαι καί νῦν ὁ ἐκ ἥμισυς . ἀντιστρέφω δέ ὁ πρότασις . καίτοι εἷς ἀντιστρέφω , ὁ μικρός . ἢ 〈 ὁ 〉 αὐτός οὐδείς εἰμί πρῶτος γίγνομαι πᾶς κατά ὁ ἐνδέχομαι ἀντιστροφή , εἶτα τις κατά ὁ ἀπολάω ἀντιστροφή · δύο οὖν ὁ ἀντιστρέφω πρότασις , ὁ οὐδείς καί ὁ πᾶς , εἰμί καί περί ὁ 〈 αὐτός 〉 ὅρος ἀμφότερος . ὁ αὐτός τρόπος ἔχω 〈 ὁ 〉 ὁράω ὅσπερ ἐπί ὁ ὑπάρχω . πῶς οὖον ψεῦδος οὗτος , εἰμί ἐπί μέν ὁ ἐνδέχομαι δύναμαι ὁ μέν μικρός ἀποφατικός εἰμί , ἐπί δέ ὁ ὑπάρχω οὖον δύναμαι ; ἢ οὐδέ ἐπί ὁ ἐνδέχομαι ὡς ἀποφατικός ὁ μικρός συλλογισμός ποιέω , ἀλλά ὡς δύναμαι μεταλαμβάνω εἰς κατάφασις . καί οὐ εἰμί συλλογισμός . πῶς οὐ εἰμί συλλογισμός ἐπί ὁ ἐκ ἀμφότερος ἐνδέχομαι ; ἢ ὁ μικρός ἀποφατικός Μένων ἢ μή εἰμί καθόλου πρότασις . Γ σχῆμα . μίξις ενδεχόμενος ΚΑΙ ὑπάρχω . ἐάν δέ ὁ μέν ὑπάγω ὁ δέ ἐνδέχομαι . ὀκτωκαίδεκα γίγνομαι συλλογισμός · ὁ γάρ ἕξ διπλασιάζω παρά ὁ τάξις ὁ τρόπος καί προστίθημι ἕτερος ἕξ ὁ μικρός ἐνδέχομαι ἀποφατικός ἔχω . διά ὁ αὐτός δέ καί ὁ ἑξῆς μίξις τοσοῦτος εἰμί συλλογισμός . ἴδιος δέ ὁ δύο οὗτος μίξις ὁ εἷς καθόλου εἰμί καί ὁ μικρός καταφατικός , ἐάν μή ἐνδέχομαι εἰμί ἀλλά ὑπάρχω ἢ ἀναγκαῖος .
ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 251v
αὐτῶν ὅρων . ἀλλ’ οὐκ εἶπεν ὅρους ἐπὶ τῶν ἐξ ἀμφοτέρων καθόλου ἐνδεχομένων ἀλλ’ ἐπὶ τῶν ἐξ ἀμφοτέρων μερικῶν ἐνδεχομένων . ἢ τὰς ἐξ ἀμφοτέρων μερικῶν ἐνδεχομένων καθόλου καλεῖ νῦν ὡς δι’ ὅλου τὸ ἐνδεχόμενον ἐχούσας . ΣΧΗΜΑ Γ ΜΙΞΕΩΣ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟΥ . Εἰ δ’ ἐστὶν ἡ μὲν ἀναγκαία τῶν προτάσεων ἡ δ’ ἐνδεχομένη . Ὅτι τῆς ἀναγκαίας καθόλου ἀποφάσεως οὔσης καὶ ἐνδεχόμενον μηδενὶ καὶ ὑπάρχον μηδενί φησι συνάγεσθαι , οὐ μὴν τὸ ἐξ ἀνάγκης οὐδενί · ἄλλο γὰρ τὸ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης τὸ ἀναιροῦν τὸν τρόπον , ὃ καὶ συνάγεται παρὰ τὸ ἐξ ἀνάγκης οὐδενί . Οὕτω γὰρ συνέπιπτεν ἐπὶ τοῦ πρώτου σχήματος . τὸ κυρίως ἐνδεχόμενον ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι συνήγετο , ὅτε οὐκ ἦν ἡ ἀναγκαία καθόλου ἀπόφασις . Ἔσται δὴ πάλιν τὸ πρῶτον σχῆμα . ὑπάκουσον τὸ κυρίως ἐνδεχόμενον συνάγον · τούτου γὰρ τὴν αἰτίαν ἐπάγει . Ὅροι . νῦν τὸν μέσον τῇ προφορᾷ καὶ οὐ τὸν τελευταῖον μέσον λαμβάνει τοῦ σχήματος , τὸν ἵππον . ΥΠΝΟΣ ΚΑΘΕΥΔΩΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΙΠΠΟΣ ΥΠΝΟΣ ΕΓΡΗΓΟΡΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΙΠΠΟΣ Φανερὸν οὖν καὶ ἐν τούτῳ τῷ σχήματι πότε . ὅτε μία καθόλου ἐστὶν καὶ ἡ ἐλάττων καταφατική , εἴτε ὑπάρχουσά ἐστιν ἢ ἀναγκαία . πῶς . τῆς ἀποφατικῆς ἐνδεχομένης εἰς κατάφασιν μεταβαλλομένης καὶ ἢ δι’ ἀντιστροφῆς ἢ δι’ ἀδυνάτου .
Lemmas: αὐτός ὁράω . ἀλλά οὐ εἶπον ὅρος ἐπί ὁ ἐκ ἀμφότερος καθόλου ἐνδέχομαι ἀλλά ἐπί ὁ ἐκ ἀμφότερος μερικός ἐνδέχομαι . ἢ ὁ ἐκ ἀμφότερος μερικός ἐνδέχομαι καθόλου καλέω νῦν ὡς διά ὅλος ὁ ἐνδέχομαι ἔχω . σχῆμα Γ μίξις ενδεχόμενος ΚΑΙ ἀναγκαῖος . εἰμί δέ εἰμί ὁ μέν ἀναγκαῖος ὁ πρότασις ὁ δέ ἐνδέχομαι . ὅτι2 ὁ ἀναγκαῖος καθόλου ἀπόφασις εἰμί καί ἐνδέχομαι μηδείς καί ὑπάρχω μηδείς φημί συνάγω , οὖον μήv ὁ ἐκ ἀνάγκη οὐδείς · ἄλλος γάρ ὁ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη ὁ ἀναιρέω ὁ τρόπος , ὅς καί συνάγω παρά ὁ ἐκ ἀνάγκη οὐδείς . οὕτως γάρ συμπίπτω ἐπί ὁ πρῶτος σχῆμα . ὁ κύριος ἐνδέχομαι ἐν ὁ πρῶτος σχῆμα συνάγω , ὅτε οὐ εἰμί ὁ ἀναγκαῖος καθόλου ἀπόφασις . εἰμί δή πάλιν ὁ πρῶτος σχῆμα . ὑπακούω ὁ κύριος ἐνδέχομαι συνάγω · οὗτος γάρ ὁ αἴτιος ἐπάγω . Ὅρος . νῦν ὁ μέσος ὁ προφορά καί οὖον ὁ τελευταῖος μέσος λαμβάνω ὁ σχῆμα , ὁ ἵππος . Ὕπνος καθεύδω Ἄνθρωπος Ἵππος Ὕπνος ἐγρήγορος Ἄνθρωπος Ἵππος Φανερός οὖν καί ἐν οὗτος ὁ σχῆμα πότε . ὅτε εἷς καθόλου εἰμί καί ὁ μικρός καταφατικός , εἴτε ὑπάρχω εἰμί ἢ ἀναγκαῖος . πῶς . ὁ ἀποφατικός ἐνδέχομαι εἰς κατάφασις μεταβάλλω καί ἢ διά ἀντιστροφή ἢ διά ἀδύνατος .
ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 256r
τῶν σχημάτων . ὑποθετικοὶ δέ εἰσιν διὰ τὸ συνῆφθαι τὰς δύο προτάσεις καὶ τὴν ἑτέραν διὰ τῆς ἑτέρας κατασκευάζεσθαι . οὐκ εἰσὶν ὑποθετικοί · οὔτε γὰρ δι’ ὅλου οὔτε μὴ δι’ ὅλου · τὸ δὲ δεύτερον , ἐπειδὴ μὴ τελοῦσιν ὑπὸ τοὺς πέντε τρόπους . Ἔτι δὲ ἐν παντὶ δεῖ . θεωρήματα κοινὰ παραδίδωσι τῶν τριῶν σχημάτων . πρῶτον οὐ γίνεται συλλογισμὸς ἄνευ καθόλου προτάσεως · ὁ γὰρ ἐκ δύο μερικῶν οὐ συλλογίζεται · καὶ ἢ οὐ τὸ προκείμενον , ἢ τὸ ἐν ἀρχῇ αἰτεῖται . εἰ γὰρ δεῖ δεῖξαι τὴν μουσικὴν ἡδονὴν σπουδαίαν , 〈 ἂν 〉 οὕτως εἴπῃ ‘ἡ μουσικὴ ἡδονὴ [ ἡ ] ἡδονή ἐστιν · ἡ ἡδονὴ σπουδαία · ἡ μουσικὴ ἄρα ἡδονὴ σπουδαία ἐστίν’ , οὐ συλλογίζεται · δέδεικται γὰρ ὅτι ἐκ δύο μερικῶν οὐδὲν ἀναγκαῖον συνάγεται . ἔπειτα δέ , ὅταν λέγῃ ‘ἡ ἡδονὴ σπουδαία ἐστιν’ , εἰ μὲν πρὸς τὴν γεωμετρικὴν ἡδονὴν ἀποβλέψας φησίν , οὐ τὸ προκείμενον συνάγεται · εἰ δὲ πρὸς τὴν μουσικὴν ἡδονήν , τὸ ἐν ἀρχῇ αἰτήσεται . ἄμεινον δὲ μὴ τρία τμήματα ποιεῖν ἀλλὰ δύο · πάντως γὰρ οὐ συλλογίζεται · ᾗ δὲ 〈 οὐδέν , 〉 οὐδὲ τὸ προκείμενον · ἢ τὸ προκείμενον μέν , μετὰ δὲ τοῦ[το ] τὸ ἐν ἀρχῇ αἰτεῖσθαι . μὴ οὖν λεγέτωσαν οἱ γεωμέτραι ἐπειδὴ τὸ Α τῷ Β ἴσον , τὸ δὲ Β τῷ Γ ἴσον , καὶ τὸ Α ἄρα τῷ Γ ἴσον’ · ἀληθῆ γὰρ συλλογίζονται οὐ διὰ τὴν πλοκὴν ἀλλὰ διὰ τὴν ὕλην · διὸ καὶ οἱ Στωικοὶ ἀμεθόδως περαίνοντάς
Lemmas: ὁ σχῆμα . ὑποθετικός δέ εἰμί διά ὁ συνάπτω ὁ δύο πρότασις καί ὁ ἕτερος διά ὁ ἕτερος κατασκευάζω . οὐ εἰμί ὑποθετικός · οὔτε γάρ διά ὅλος οὔτε μή διά ὅλος · ὁ δέ δύο , ἐπεί μή τελέω ὑπό ὁ πέντε τρόπος . ἔτι δέ ἐν πᾶς δεῖ . θεώρημα κοινός παραδίδωμι ὁ τρεῖς σχῆμα . πρῶτος οὖον γίγνομαι συλλογισμός ἄνευ καθόλου πρότασις · ὁ γάρ ἐκ δύο μερικός οὖον συλλογίζομαι · καί ἢ οὖον ὁ πρόκειμαι , ἢ ὁ ἐν ἀρχή αἰτέω . εἰμί γάρ δεῖ δείκνυμι ὁ μουσική ἡδονά σπουδαῖος , 〈 εἄν 〉 οὕτως εἶπον ἡʹ μουσική ἡδονή [ ὁ ] ἡδονή εἰμί · ὁ ἡδονή σπουδαῖος · ὁ μουσική ἄρα ἡδονή σπουδαῖος εἰμί , οὖον συλλογίζομαι · δείκνυμι γάρ ὅτι ἐκ δύο μερικός οὐδείς ἀναγκαῖος συνάγω . ἔπειτα δέ , ὅταν λέγω ἡʹ ἡδονή σπουδαῖος ἐστιν’ , εἰμί μέν πρός ὁ γεωμετρικός ἡδονά ἀποβλέπω φημί , οὖον ὁ πρόκειμαι συνάγω · εἰμί δέ πρός ὁ μουσική ἡδονή , ὁ ἐν ἀρχή αἰτέω . ἀγαθός δέ μή τρεῖς τμῆμα ποιέω ἀλλά δύο · πάντως γάρ οὖον συλλογίζομαι · ὅς δέ 〈 οὐδείς , 〉 οὐδέ ὁ πρόκειμαι · ἢ ὁ πρόκειμαι μέν , μετά δέ τοῦτος ] ὁ ἐν ἀρχή αἰτέω . μή οὖν λέγω ὁ γεωμέτρης ἐπεί ὁ Α ὁ Β ἴσος , ὁ δέ Β ὁ Γ ἴσος , καί ὁ Α ἄρα ὁ Γ ἴσος · ἀληθής γάρ συλλογίζομαι οὖον διά ὁ πλοκή ἀλλά διά ὁ ὕλη · διό καί ὁ στωϊκός ἀμέθοδος περαίνω
ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 260v
μονάδος προστεθείσης · μονὰς δὲ πρόσκειται ἑκατέρῳ , ἐπειδὴ ὅρου προστεθέντος , εἴτε κατὰ πύκνωσιν εἴτε ἔξωθεν , μία πρότασις προστίθεται . τὰ δὲ συμπεράσματα οὐκέτι τῶν προτάσεων ἥμισύ εἰσι , τῶν δ’ ὅρων τριττόν , ἀλλὰ ποτὲ ὑπερβάλλει τῷ πλήθει καὶ τὰς προτάσεις καὶ τοὺς ὅρους · προτάσεις δὲ λέγω τὰς μόνως προτάσεις . πέντε γὰρ ὄντων ὅρων ὃ μὲν γίνονται προτάσεις , συμπεράσματα δὲ ἕξ · καθόλου γὰρ καθ’ ἑκάστην ὅρου προσθήκην , εἴτ’ ἔξωθεν προστίθοιτο εἴτε παρεμβάλλοιτο , προστίθενται συμπεράσματα ἑνὶ ἐλάττονα τῶν προκειμένων ὅρων . τὸ δ’ αἴτιον , ὅτι πρὸς τὸν ἐφεξῆς μόνον ὁ προστεθεὶς οὐ ποιεῖ συμπέρασμα . ΠΕΡΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΣΚΕΥΗΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ . Ἐπεὶ δ’ ἔχομεν περὶ ὧν οἱ συλλογισμοὶ ἕως τέλους τοῦ πρώτου τμήματος τοῦ περὶ γενέσεως συλλογισμῶν . δείκνυσι διὰ τούτων ὁ Ἀριστοτέλης ὅτι τὰ καθόλου τῶν μερικῶν ἑτοιμότερα πρὸς ἀνασκευὴν ἤπερ πρὸς κατασκευήν , τὰ δὲ μερικὰ τοὐναντίον ἑτοιμότερα πρὸς κατασκευὴν ἤπερ πρὸς ἀνασκευήν . προλαμβάνει γὰρ ὅτι τὸ μὲν παντὶ μοναχῶς δείκνυται , τὸ δὲ οὐδενὶ τριχῶς , ἐν πρώτῳ μοναχῶς , ἐν δευτέρῳ διχῶς , τὸ τινὶ τετραχῶς , ἐν πρώτῳ μοναχῶς , ἐν τρίτῳ τριχῶς , τὸ οὐ παντὶ ἑξαχῶς , ἐν πρώτῳ μοναχῶς , ἐν δευτέρω διχῶς , ἐν τρίτῳ τριχῶς . τούτων προληφθέντων ἕκαστον τῶν τεττάρων προβλημάτων κατασκευάζεται καὶ ἀνασκευάζεται τοσαυταχῶς · ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΕΤΑΙ παντί μοναχῶς οὐδενί τριχῶς τινί τετραχῶς οὐ παντί ἑξαχῶς ΑΝΑΣΚΕΥΑΖΕΤΑΙ ἑξαχῶς διὰ τὸ οὐ παντί τετραχῶς διὰ τὸ τινί τριχῶς διὰ τὸ οὐδενί μοναχῶς διὰ τὸ παντί . ἐπεὶ οὖν τὰ μὲν καθόλου μοναχῶς ἢ τριχῶς κατασκευάζεται , τὰ δ’ ἐν μέρει τετραχῶς ἢ ἑξαχῶς , εὐεπιχειρητότερα τὰ μερικὰ
Lemmas: μόνος προστίθημι · μονή δέ πρόσκειμαι ἑκάτερος , ἐπεί ὁράω προστίθημι , εἴτε κατά πύκνωσις εἴτε ἔξωθεν , εἷς πρότασις προστίθημι . ὁ δέ συμπέρασμα οὐκέτι ὁ πρότασις ἥμισυς εἰμί , ὁ δέ ὁράω τριττός , ἀλλά ποτέ ὑπερβάλλω ὁ πλῆθος καί ὁ πρότασις καί ὁ ὅρος · πρότασις δέ λέγω ὁ μόνος πρότασις . πέντε γάρ εἰμί ὁράω ὅς μέν γίγνομαι πρότασις , συμπέρασμα δέ ἕξ · καθόλου γάρ κατά ἕκαστος ὁράω προσθήκη , ἔτι ἔξωθεν προστίθημι εἴτε παρεμβάλλω , προστίθημι συμπέρασμα εἷς μικρός ὁ πρόκειμαι ὁράω . ὁ δέ αἴτιος , ὅτι πρός ὁ ἐφεξῆς μόνος ὁ προστίθημι οὖον ποιέω συμπέρασμα . περί κατασκευή ΚΑΙ ἀνασκευή πρόβλημα . ἐπεί δέ ἔχω περί ὅς ὁ συλλογισμός ἠώς τέλος ὁ πρῶτος τμῆμα ὁ περί γένεσις συλλογισμός . δείκνυμι διά οὗτος ὁ Ἀριστοτέλης ὅτι ὁ καθόλου ὁ μερικός ἑτοῖμος πρός ἀνασκευή ἤ2 πρός κατασκευή , ὁ δέ μερικός ἐναντίος ἑτοῖμος πρός κατασκευή ἤ2 πρός ἀνασκευή . προλαμβάνω γάρ ὅτι ὁ μέν πᾶς μοναχός δείκνυμι , ὁ δέ οὐδείς τριχῶς , ἐν πρῶτος μοναχός , ἐν δύο διχῶς , ὁ τις τετραχῶς , ἐν πρῶτος μοναχός , ἐν τρίτος τριχῶς , ὁ οὖον πᾶς ἑξαχῶς , ἐν πρῶτος μοναχός , ἐν δύο διχῶς , ἐν τρίτος τριχῶς . οὗτος προλαμβάνω ἕκαστος ὁ τέσσαρες πρόβλημα κατασκευάζω καί ἀνασκευάζω τοσαυταχῶς · κατασκευάζω πᾶς μοναχός οὐδείς τριχῶς τις τετραχῶς οὖον πᾶς ἑξαχῶς ἀνασκευάζω ἑξαχῶς διά ὁ οὖον πᾶς τετραχῶς διά ὁ τις τριχῶς διά ὁ οὐδείς μοναχός διά ὁ πᾶς . ἐπεί οὖν ὁ μέν καθόλου μοναχός ἢ τριχῶς κατασκευάζω , ὁ δέ ἐν μέρος τετραχῶς ἢ ἑξαχῶς , εὐεπιχείρητος ὁ μερικός
ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 261v
μὲν μερικὰ διὰ τῶν καθόλου εἰσφέρεται , οὐκέτι δὲ καὶ τὰ καθόλου διὰ τῶν μερικῶν , ἀλλὰ δι’ ἑαυτῶν μόνον · εἰ μὲν γὰρ παντί , καὶ τινί · οὐ μὴν εἰ τινί , καὶ παντί . καὶ ἐπεὶ τὰ μὲν μερικὰ διχῶς κατασκευάζεται , καὶ δι’ ἑαυτῶν καὶ διὰ τῶν περιεχόντων καθόλου , τὰ δὲ καθόλου μοναχῶς ( δι’ ἑαυτῶν γὰρ μόνον ) , ἑτοιμότερα τὰ μερικὰ τῶν καθόλου πρὸς κατασκευήν · ἀλλὰ μὴν δέδεικται τὰ καθόλου τῶν μερικῶν εὐεπιχειρητότερα εἰς ἀνασκευήν · συνελόντι ἄρα τὰ καθόλου τῶν μερικῶν ( τοῦτο γὰρ δεῖ προσυπακοῦσαι ) ῥᾷον ἀνασκευάζειν ἢ κατασκευάζειν . Ὅπως μὲν οὖν γίνεται ἅπας συλλογισμός , ὃ τ’ ἐπ’ εὐθείας καὶ ὁ δι’ ἀδυνάτου . κυρίως δὲ τὸ γίνεται περὶ γενέσεως συλλογισμῶν τοῦ τμήματος ὄντος . ἢ πῶς γίνεται ὁ κατηγορικὸς καὶ ὁ ὑποθετικός · ἄμφω γὰρ ἀνάγονται εἰς τὰ τρία σχήματα , οἱ μὲν κατηγορικοὶ καθ’ ὅλους ἑαυτούς , οἱ δ’ ὑποθετικοὶ διὰ τὰς κατασκευὰς ἢ τοῦ ἀδυνάτου ἢ τῆς προσλήψεως . Καὶ διὰ πόσων ὅρων . ὅτι τριῶν τῶν προσεχῶν . Καὶ πῶς ἐχουσῶν . ἢ κατὰ τὸ ἁπλοῦν καὶ σύνθετον τοῦ κατηγορικοῦ συλλογισμοῦ ἢ κατὰ τὸ κατηγορικὸν καὶ ὑποθετικὸν τοῦ ἁπλῶς συλλογισμοῦ . Καὶ διὰ τοὺς ἀριθμοὺς τὰ ἐν μέρει τῶν καθόλου πρὸς κατασκευὴν εὐεπιχειρητότερα , πρὸς δὲ ἀνασκευὴν δυσεπιχειρητότερα , καὶ ὅτι , ὡς ἐν τῷ δευτέρῳ ἐπιχείρηματι , τὰ μὲν μερικὰ διχῶς κατασκευάζεται , τὰ δὲ καθόλου μοναχῶς , ἀνασκευάζεται δὲ τὰ μὲν μερικὰ μοναχῶς , τὰ δὲ καθόλου διχῶς .
Lemmas: μέν μερικός διά ὁ καθόλου εἰσφέρω , οὐκέτι δέ καί ὁ καθόλου διά ὁ μερικός , ἀλλά διά ἑαυτοῦ μόνος · εἰμί μέν γάρ πᾶς , καί τις · οὖον μήv εἰμί τις , καί πᾶς . καί ἐπεί ὁ μέν μερικός διχῶς κατασκευάζω , καί διά ἑαυτοῦ καί διά ὁ περιέχω καθόλου , ὁ δέ καθόλου μοναχός ( διά ἑαυτοῦ γάρ μόνος ) , ἑτοῖμος ὁ μερικός ὁ καθόλου πρός κατασκευή · ἀλλά μήv δείκνυμι ὁ καθόλου ὁ μερικός εὐεπιχείρητος εἰς ἀνασκευή · συναιρέω ἄρα ὁ καθόλου ὁ μερικός ( οὗτος γάρ δεῖ προσυπακούω ) ῥᾳδίως ἀνασκευάζω ἢ κατασκευάζω . ὅπως μέν οὖν γίγνομαι ἅπας συλλογισμός , ὅς τε ἐπί εὐθύς καί ὁ διά ἀδύνατος . κύριος δέ ὁ γίγνομαι περί γένεσις συλλογισμός ὁ τμῆμα εἰμί . ἢ πῶς γίγνομαι ὁ κατηγορικός καί ὁ ὑποθετικός · ἄμφω γάρ ἀνάγω εἰς ὁ τρεῖς σχῆμα , ὁ μέν κατηγορικός κατά ὅλος ἑαυτοῦ , ὁ δέ ὑποθετικός διά ὁ κατασκευή ἢ ὁ ἀδύνατος ἢ ὁ πρόσληψις . καί διά πόσος ὁράω . ὅτι τρεῖς ὁ προσεχής . καί πῶς ἔχω . ἢ κατά ὁ ἁπλόος καί συντίθημι ὁ κατηγορικός συλλογισμός ἢ κατά ὁ κατηγορικός καί ὑποθετικός ὁ ἁπλόος συλλογισμός . καί διά ὁ ἀριθμός ὁ ἐν μέρος ὁ καθόλου πρός κατασκευή εὐεπιχείρητος , πρός δέ ἀνασκευή δυσεπιχείρητος , καί ὅτι , ὡς ἐν ὁ δύο ἐπιχείρημα , ὁ μέν μερικός διχῶς κατασκευάζω , ὁ δέ καθόλου μοναχός , ἀνασκευάζω δέ ὁ μέν μερικός μοναχός , ὁ δέ καθόλου διχῶς .