ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 235r
ὅτι οὐ δι’ ἀντιστροφῆς τὸ παντὶ τῷ τινὶ ἰσοδυναμεῖ ἢ τὸ οὐδενὶ τῷ οὐ παντί · τὸ γὰρ ποιὸν ἔμεινεν . ὅτι αἱ νῦν ἀποφάσεις φωνῇ μόνον εἰσὶν ἀποφάσεις · ὁ γὰρ τρόπος ἀκέραιος ἔμεινεν . Οἷον τὸ ἐνδέχεται ὑπάρχειν . ὅτι ἡ ἀπροσδιόριστος κατάφασις τῇ ἀπροσδιορίστῳ ἀποφάσει ἀντιστρέφει , καὶ τὸ παντὶ τῷ οὐδενὶ καὶ οὐ παντί , καὶ τὸ οὐδενὶ τῷ παντὶ καὶ τινί , τὸ δὲ τινὶ μόνῳ τῷ οὐ παντί . Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων . ὡς γὰρ τὸ παντὶ ἀντιστρέφει τῷ οὐδενὶ καὶ οὐ παντί , οὕτως καὶ τὸ οὐδενὶ καὶ παντὶ καὶ τινί . ὅτι δείκνυσιν τὰς καθόλου ἀντιστρεφούσας ἀλλήλαις καὶ τὰς μερικὰς ἀλλήλαις οὐ διὰ τοῦ ὅρου τοῦ ἐνδεχομένου · οὗτος γὰρ τὸ ἐνδεχόμενον ὑπάρχον ποιεῖ . ἀλλὰ τῷ τὸ ἐνδεχόμενον εἶναι ἐνδέχεσθαι καὶ μὴ εἶναι , ὡς τὸ εἶναι μὲν ἐπὶ τῶν ἀπροσδιορίστων καὶ ἄνευ τρόπου προτάσεων κατάφασιν ποιεῖ , οὕτως καὶ τὸ ἐνδεχόμενον . τοῦτο δὲ τὸ κῶλον καὶ ἐν τοῖς τρισὶ σχήμασιν εἴρηται . Πάλιν λέγωμεν · ᾐνίξατο γὰρ ἤδη τὰ σημαινόμενα τοῦ ἐνδεχομένου . ἢ πάλαι μὲν εἶπε τὰ σημαινόμενα τοῦ ἁπλῶς ἐνδεχομένου , νῦν δὲ τοῦ κυρίως . τὸ δὲ πάλιν , διότι τοῦ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ καὶ τῶν ἀντιδιῃρημένων καὶ ἐν τοῖς τρισὶ σχήμασιν ἐμνημόνευσεν . Ὅτι τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ σχεδὸν ἀναγκαῖόν ἐστιν καὶ διαλεῖπον ἀναγκαῖον τὸ δὲ ἐπ’ ἔλαττον σχεδὸν ἀδύνατον καὶ διαλεῖπον ἀδύνατον · διὰ γὰρ τὸ ἐπ’ ἔλαττον οὐκ ἀναγκαῖον τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ · διὰ δὲ τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ οὐκ ἀδύνατον τὸ ἐπ’ ἔλαττον . Διὰ τὸ μὴ ἀεὶ εἶναι ἄνθρωπον . δύο αἴτια τοῦ τὸ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἐνδεχόμενον μὴ ἐκβαίνειν , ἢ τὸ ὑποκείμενον μὴ ὄν ἢ τὸ κατηγορούμενον μὴ ὄν · πέφυκε γὰρ ἄνθρωπος ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἐν γήρᾳ πολιοῦσθαι καὶ ἀκμάζειν καὶ παρακμάζειν · ἀλλὰ καὶ μειράκιον ὄν ἀπόλλυται , ἢ καὶ εἰς γῆρας ἐλθὼν οὐ πολιοῦται διά τινα ἰδιότητα κατὰ γένος . Ἤ ἐξ ἀνάγκης . πῶς ἐξ ἀνάγκης ; ἢ ἐπὶ τῇ προσεχεστάτῃ ὕλῃ ἐξ ἀνάγκης τὸ εἶδος ἐπιγίνεται . Ἄλλον δὲ τὸ ἀόριστον . πρόσθες ἐν ὑπάρξει · τὸ γὰρ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἐν ἀνυπαρξίᾳ ἀόριστόν ἐστιν .
Lemmas: ὅτι οὖον διά ἀντιστροφή ὁ πᾶς ὁ τις ἰσοδυναμέω ἢ ὁ οὐδείς ὁ οὖον πᾶς · ὁ γάρ ποιός μένω . ὅτι ὁ νῦν ἀπόφασις φωνή μόνος εἰμί ἀπόφασις · ὁ γάρ τρόπος Ἀκέραιος μένω . οἷος ὁ ἐνδέχομαι ὑπάρχω . ὅτι ὁ ἀπροσδιόριστος κατάφασις ὁ ἀπροσδιόριστος ἀπόφασις ἀντιστρέφω , καί ὁ πᾶς ὁ οὐδείς καί οὖον πᾶς , καί ὁ οὐδείς ὁ πᾶς καί τις , ὁ δέ τις μόνος ὁ οὖον πᾶς . ὁ αὐτός δέ τρόπος καί ἐπί ὁ ἄλλος . ὡς γάρ ὁ πᾶς ἀντιστρέφω ὁ οὐδείς καί οὖον πᾶς , οὕτως καί ὁ οὐδείς καί πᾶς καί τις . ὅτι δείκνυμι ὁ καθόλου ἀντιστρέφω ἀλλήλων καί ὁ μερικός ἀλλήλων οὖον διά ὁ ὁράω ὁ ἐνδέχομαι · οὗτος γάρ ὁ ἐνδέχομαι ὑπάρχω ποιέω . ἀλλά ὁ ὁ ἐνδέχομαι εἰμί ἐνδέχομαι καί μή εἰμί , ὡς ὁ εἰμί μέν ἐπί ὁ απροσδιόριστος καί ἄνευ τρόπος πρότασις κατάφασις ποιέω , οὕτως καί ὁ ἐνδέχομαι . οὗτος δέ ὁ κῶλον καί ἐν ὁ τρεῖς σχῆμα εἴρω . πάλιν λέγω · αἰνίζω γάρ ἤδη ὁ σημαίνω ὁ ἐνδέχομαι . ἢ πάλαι μέν εἶπον ὁ σημαίνω ὁ ἁπλόος ἐνδέχομαι , νῦν δέ ὁ κύριος . ὁ δέ πάλιν , διότι ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς καί ὁ ἀντιδιαιρέω καί ἐν ὁ τρεῖς σχῆμα μνημονεύω . ὅτι2 ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς σχεδόν ἀναγκαῖον εἰμί καί διαλείπω ἀναγκαῖος ὁ δέ ἐπί μικρός σχεδόν ἀδύνατος καί διαλείπω ἀδύνατος · διά γάρ ὁ ἐπί μικρός οὐ ἀναγκαῖος ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς · διά δέ ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς οὐ ἀδύνατος ὁ ἐπί μικρός . Ζεύς ὁ μή ἀεί εἰμί ἄνθρωπος . δύο αἴτιος ὁ ὁ ὡς ἐπί ὁ πολύς ἐνδέχομαι μή ἐκβαίνω , ἢ ὁ ὑπόκειμαι μή εἰμί ἢ ὁ κατηγορέω μή εἰμί · φύω γάρ ἄνθρωπος ὡς ἐπί ὁ πολύς ἐν γῆρας πολιόω καί ἀκμάζω καί παρακμάζω · ἀλλά καί μειράκιον εἰμί ἀπόλλυμι , ἢ καί εἰς γῆρας ἔρχομαι οὖον πολιόω διά τις ἰδιότης κατά γένος . ἤ ἐκ ἀνάγκη . πῶς ἐκ ἀνάγκη ; ἢ ἐπί ὁ προσεχής ὕλη ἐκ ἀνάγκη ὁ εἶδος ἐπιγίγνομαι . ἄλλος δέ ὁ ἀόριστος . προστίθημι ἐν ὑπάρχω · ὁ γάρ ὡς ἐπί ὁ πολύς ἐν ανυπαρξία ἀόριστος εἰμί .