ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 241v
εἴτε ὑπάρχειν εἴτε ἐναλλάξ . μόνον τὸ τρίτον οἰκεῖον τοῖς παροῦσι λόγοις , ἀλλ’ ὡς φιλοκαθόλου καὶ τὰ πρῶτα δύο παρελάβομεν . Φανερὸν ὅτι τοῦ μὲν πρὸς τὸ μεῖζον ἄκρον καθόλου τεθέντος ἀεὶ γίνεται συλλογισμός τί οὖν , κἂν ἡ ἐλάττων ὑπάρχουσα ἀποφατικὴ ᾖ ; ἢ τῆς ἐλάττονος καταφατικῆς οὔσης , τῆς δὲ μείζονος καταφατικῆς 〈 ἢ ἀποφατικῆς 〉 οὔσης , τῆς δὲ μείζονος καθόλου , ἀεὶ γίνεται συλλογισμός , ὡς ἂν ἔχῃ τὸ ὑπάρχον καὶ ἐνδεχόμενον ἐν τῇ τάξει . ΜΙΞΙΣ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟΥ . Ἐὰν δ’ ἡ μὲν ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν ἢ μὴ ὑπάρχειν , ἡ δ’ ἐνδέχεσθαι . Ὀκτὼ γινομένων συζυγιῶν ἐξ ἀμφοτέρων καθόλου δύο μέν εἰσιν ἀσυλλόγιστοι , αἱ τὴν ἐλάττονα ἀναγκαίαν ἀποφατικὴν ἔχουσαι · ἀνίατον γὰρ τὸ ἁμάρτημα · ἐξ δὲ αἱ λοιπαὶ συλλογιστικαί . καὶ τούτων δύο μὲν τέλειοι , αἱ τὴν ἐλάττονα ἀναγκαίαν καταφατικὴν ἔχουσαι · τέσσαρες δὲ ἀτελεῖς , αἱ τὴν ἐλάττονα ἐνδεχομένην ἔχουσαι . καὶ τούτων δύο μὲν δι’ ἀδυνάτου δείκνυνται , αἱ τὴν ἐλάττονα ἐδεχομένην καταφατικὴν ἔχουσαι · δύο δὲ πρὸ τῆς εἰς ἀδύνατον δείξεως ἀντιστροφῆς δέονται , αἱ τὴν ἐλάττονα ἐνδεχομένην ἀποφατικὴν ἔχουσαι . καὶ τῶν συλλογιστικῶν δύο τὸ ἐξ ἡμισείας ἐνδεχόμενον καὶ ἀναγκαῖον συνάγουσι , τουτέστιν τὸ ὑπάρχον , οἱ ἔχοντες τὴν ἀναγκαίαν ἀποφατικὴν καὶ μείζονα πάντως · τέσσαρες δὲ τὸ κυρίως ἐνδεχόμενον , οἱ ἔχοντες τὴν ἀναγκαίαν καταφατικήν · ἢ γὰρ ἐξ ὁμοιοσχημόνων ἢ ἐξ ἀνομοιοσχημόνων , καὶ τούτων ἑκάτερον διχῶς παρὰ τὴν τάξιν τῶν τρόπων . καὶ ἁπλῶς ὅσα ἐποίει τὸ ὑπάρχον ἐν τῇ μίξει ἐνδεχομένου καὶ ὑπάρχοντος , τοσαῦτα ποιεῖ καὶ τὸ ἀναγκαῖον ἐν τῇ μίξει ἐνδεχομένου καὶ ἀναγκαίου . καὶ οἱ αὐτοί εἰσιν τρόποι κατὰ τὸ ἀναγκαῖον καὶ ἐνδεχόμενον καὶ ἐπὶ τῶν ἐξ ἀμφοτέρων καθόλου καὶ ἐπὶ τῶν ἐκ τῆς ἑτέρας καθόλου τέλειοί τε καὶ ἀτελεῖς καὶ τὸ κυρίως ἐνδεχόμενον ἢ τὸ ἐξ ἡμισείας συνάγοντες · διάφορον δὲ μόνον , ὅτι νῦν τὸ ἐξ ἡμισείας ἐνδεχόμενον ὑπάρχον ἐστίν . οἱ τὴν
Lemmas: εἴτε ὑπάρχω εἴτε ἐναλλάξ . μόνος ὁ τρίτος οἰκέω ὁ πάρειμι λόγος , ἀλλά ὡς φιλοκάθολος καί ὁ πρῶτος δύο παραλαμβάνω . Φανερός ὅτι ὁ μέν πρός ὁ μείζων ἄκρος καθόλου τίθημι ἀεί γίγνομαι συλλογισμός τίς οὖν , κἀν ὁ μικρός ὑπάρχω ἀποφατικός εἰμί ; ἢ ὁ μικρός καταφατικός εἰμί , ὁ δέ μείζων καταφατικός 〈 ἢ ἀποφατικός 〉 εἰμί , ὁ δέ μείζων καθόλου , ἀεί γίγνομαι συλλογισμός , ὡς εἄν ἔχω ὁ ὑπάρχω καί ἐνδέχομαι ἐν ὁ τάξις . μίξις ενδεχόμενος ΚΑΙ ἀναγκαῖος . ἐάν δέ ὁ μέν ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω ἢ μή ὑπάρχω , ὁ δέ ἐνδέχομαι . ὀκτώ γίγνομαι συζυγία ἐκ ἀμφότερος καθόλου δύο μέν εἰμί ἀσυλλόγιστος , ὁ ὁ μικρός ἀναγκαῖος ἀποφατικός ἔχω · ἀνίατος γάρ ὁ ἁμάρτημα · ἐκ δέ ὁ λοιπός συλλογιστική . καί οὗτος δύο μέν τέλειος , ὁ ὁ μικρός ἀναγκαῖος καταφατικός ἔχω · τέσσαρες δέ ἀτελής , ὁ ὁ μικρός ἐνδέχομαι ἔχω . καί οὗτος δύο μέν διά ἀδύνατος δείκνυμι , ὁ ὁ μικρός δέχομαι καταφατικός ἔχω · δύο δέ πρό ὁ εἰς ἀδύνατος δεῖξις ἀντιστροφή δήω , ὁ ὁ μικρός ἐνδέχομαι ἀποφατικός ἔχω . καί ὁ συλλογιστικός δύο ὁ ἐκ ἥμισυς ἐνδέχομαι καί ἀναγκαῖος συνάγω , τουτέστιν ὁ ὑπάρχω , ὁ ἔχω ὁ ἀναγκαῖος ἀποφατικός καί μείζων πάντως · τέσσαρες δέ ὁ κύριος ἐνδέχομαι , ὁ ἔχω ὁ ἀναγκαῖος καταφατικός · ἢ γάρ ἐκ ὁμοιοσχήμων ἢ ἐκ ἀνομοιοσχήμων , καί οὗτος ἑκάτερος διχῶς παρά ὁ τάξις ὁ τρόπος . καί ἁπλόος ὅσος ποιέω ὁ ὑπάρχω ἐν ὁ μίξις ἐνδέχομαι καί ὑπάρχω , τοσοῦτος ποιέω καί ὁ ἀναγκαῖος ἐν ὁ μίξις ἐνδέχομαι καί ἀναγκαῖος . καί ὁ αὐτός εἰμί τρόπος κατά ὁ ἀναγκαῖος καί ἐνδέχομαι καί ἐπί ὁ ἐκ ἀμφότερος καθόλου καί ἐπί ὁ ἐκ ὁ ἕτερος καθόλου τέλειος τε καί ἀτελής καί ὁ κύριος ἐνδέχομαι ἢ ὁ ἐκ ἥμισυς συνάγω · διάφορος δέ μόνος , ὅτι νῦν ὁ ἐκ ἥμισυς ἐνδέχομαι ὑπάρχω εἰμί . ὁ ὁ