ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 241r
Πλὴν ὁτὲ μὲν ἐξ αὐτῶν . καίτοι πάντες ἀτελεῖς εἰσιν οἱ ἔχοντες τὴν ἐλάττονα ἐνδεχομένην . ἐξ αὐτῶν οὖν οὐχ ὡς τέλειοι ἀλλ’ ὡς δεόμενοι τῆς κατὰ τὸ ποιὸν μεταβάσεως · εἰ μὲν ἡ ἐλάττων καταφατική , δι’ ἀδυνάτου , εἰ δὲ ἀποφατική , πρότερον δι’ ἀντιστροφῆς ( πέφυκε γὰρ τὸ ἐνδεχόμενον καὶ ὑπάρχειν καὶ μὴ ὑπάρχειν ) , εἶτα δι’ ἀδυνάτου , ἐπειδὴ καὶ ὁ καταφατικὸς συλλογισμός , ᾧ χρώμεθα . Ἐὰν δὲ τὸ μὲν καθόλου τὸ δ’ ἐν μέρει . οἱ ἔχοντες τὴν μείζονα καθόλου ἐνδεχομένην τὴν δ’ ἐλάττονα μερικὴν ὑπάρχουσαν καταφατικὴν τέλειοί εἰσιν · διὰ γὰρ τοῦ κατὰ παντὸς καὶ κατὰ μηδενὸς δείκνυνται · καὶ τὸ κυρίως ἐνδεχόμενον συνάγουσι . Ἐὰν δὲ καθόλου μέν . οἱ ἔχοντες τὴν μείζονα καθόλου ὑπάρχουσαν τὴν δ’ ἐλάττονα μερικὴν ἐνδεχομένην ἀτελεῖς εἰσιν · εἰ μὲν γὰρ ἡ ἐλάττων καταφατικὴ ᾖ , δι’ ἀδυνάτου δείκνυνται · εἰ δὲ ἀποφατική , πρῶτον δέονται τῆς ἀντιστροφῆς , εἶτα δι’ ἀδυνάτου · τὸ γὰρ οἱ δὲ δι’ ἀντιστροφῆς ἴσον τῷ οἱ δὲ καὶ δι’ ἀντιστροφῆς καὶ ὡς ἐπὶ τοῦ καθόλου . καὶ εἰ ἡ μείζων ὑπάρχουσα ἀποφατικὴ ᾖ , τὸ ἐξ ἡμισείας ἀναγκαῖον καὶ ἐνδεχόμενον συνάγεται καὶ νῦν , 〈 εἰ 〉 δὲ ὑπάρχουσα καταφατική , τὸ κυρίως ἐνδεχόμενον . Ἔσται δὲ συλλογισμὸς δι’ ἀντιστροφῆς . εἰ μὲν ἡ ἐλάττων ἐνδεχομένη μερικὴ ἀποφατικὴ ᾖ , ἔσται συλλογισμός · δύναται γὰρ μεταβάλλειν εἰς κατάφασιν · εἰ δὲ ὑπάρχουσα μερικὴ ἀποφατικὴ ᾖ , οὐκ ἔστι συλλογισμός · τὸ γὰρ οὐ παντὶ ἀληθεύει καὶ ἐπὶ τοῦ οὐδενί · τῆς δ’ ἐλάττονος ὑπαρχούσης καθόλου ἀποφατικῆς οὔσης δέδεικται ὅτι οὐ γίνεται συλλογισμός . Ὅροι τοῦ μέν . ληπτέον καὶ νῦν βέλτιον τοὺς ὅρους · λευκὸν γὰρ τινὶ ζῴῳ ἐξ ἀνάγκης καὶ ἐξ ἀνάγκης οὐ παντὶ ζῴῳ · καὶ ζῷον ἐξ ἀνάγκης οὐδεμιᾷ κινήσει ἢ πίττῃ . εἰσὶν οὖν οἱ ὑγιεῖς ὅροι τοῦ παντὶ ἐξ ἀνάγκης κινούμενον , λευκόν , βαδίζον , τοῦ μηδενὶ ἐξ ἀνάγκης κινούμενον , λευκόν , ἑστός . Εἴτε ἐνδέχεσθαι λαμβάνουσαι
Lemmas: πλήν ὁτὲ μέν ἐκ αὐτός . καίτοι πᾶς ἀτελής εἰμί ὁ ἔχω ὁ μικρός ἐνδέχομαι . ἐκ αὐτός οὖν οὐ ὡς τέλειος ἀλλά ὡς δήω ὁ κατά ὁ ποιός μετάβασις · εἰμί μέν ὁ μικρός καταφατικός , διά ἀδύνατος , εἰμί δέ ἀποφατικός , πρότερος διά ἀντιστροφή ( φύω γάρ ὁ ἐνδέχομαι καί ὑπάρχω καί μή ὑπάρχω ) , εἶτα διά ἀδύνατος , ἐπεί καί ὁ καταφατικός συλλογισμός , ὅς χράω . ἐάν δέ ὁ μέν καθόλου ὁ δέ ἐν μέρος . ὁ ἔχω ὁ μείζων καθόλου ἐνδέχομαι ὁ δέ μικρός μερικός ὑπάρχω καταφατικός τέλειος εἰμί · διά γάρ ὁ κατά πᾶς καί κατά μηδείς δείκνυμι · καί ὁ κύριος ἐνδέχομαι συνάγω . ἐάν δέ καθόλου μέν . ὁ ἔχω ὁ μείζων καθόλου ὑπάρχω ὁ δέ μικρός μερικός ἐνδέχομαι ἀτελής εἰμί · εἰμί μέν γάρ ὁ μικρός καταφατικός εἰμί , διά ἀδύνατος δείκνυμι · εἰμί δέ ἀποφατικός , πρῶτος δήω ὁ ἀντιστροφή , εἶτα διά ἀδύνατος · ὁ γάρ ὁ δέ διά ἀντιστροφή ἴσος ὁ ὁ δέ καί διά ἀντιστροφή καί ὡς ἐπί ὁ καθόλου . καί εἰμί ὁ μείζων ὑπάρχω ἀποφατικός εἰμί , ὁ ἐκ ἥμισυς ἀναγκαῖος καί ἐνδέχομαι συνάγω καί νῦν , 〈 εἰμί 〉 δέ ὑπάρχω καταφατικός , ὁ κύριος ἐνδέχομαι . εἰμί δέ συλλογισμός διά ἀντιστροφή . εἰμί μέν ὁ μικρός ἐνδέχομαι μερικός ἀποφατικός εἰμί , εἰμί συλλογισμός · δύναμαι γάρ μεταβάλλω εἰς κατάφασις · εἰμί δέ ὑπάρχω μερικός ἀποφατικός εἰμί , οὐ εἰμί συλλογισμός · ὁ γάρ οὖον πᾶς ἀληθεύω καί ἐπί ὁ οὐδείς · ὁ δέ μικρός ὑπάρχω καθόλου ἀποφατικός εἰμί δείκνυμι ὅτι οὖον γίγνομαι συλλογισμός . Ὅρος ὁ μέν . ληπτέος καί νῦν ἀγαθός ὁ ὅρος · λευκός γάρ τις ζῷον ἐκ ἀνάγκη καί ἐκ ἀνάγκη οὖον πᾶς ζῷον · καί ζῷον ἐκ ἀνάγκη οὐδείς κινέω ἢ πίσσα . εἰμί οὖν ὁ ὑγιής ὅρος ὁ πᾶς ἐκ ἀνάγκη κινέω , λευκός , βαδίζω , ὁ μηδείς ἐκ ἀνάγκη κινέω , λευκός , ἵστημι . εἴτε ἐνδέχομαι λαμβάνω