ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 228r
συνηγορῶν τῷ Ἀριστοτέλει καὶ δι’ ἀδυνάτου δείκνυσιν ἀναγκαῖον τὸ συμπέρασμα τὸν τρόπον τοῦτον · εἰ γὰρ μὴ τὸ Α τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης παντί , ἐνδέχεται μὴ παντί · ἀλλὰ μὴν καὶ τὸ Β τῷ Γ ὑπαρχόντως παντί · διὰ τὸν πέμπτον ἄρα τρόπον τοῦ τρίτου σχήματος , ἐφ’ οὗ καὶ κατὰ Ἀριστοτέλη τῇ χείρονι ἕπεται τὸ συμπέρασμα , τὸ Α τῷ Β ἐνδέχεται μὴ παντί · ἀλλὰ καὶ ἐξ ἀνάγκης παντί · ὅπερ ἀδύνατον · ἀντίφασις γὰρ ταῦτα . ἀλλὰ πρῶτον μὲν διάλληλός ἐστιν ἡ δεῖξις · καὶ γὰρ τὴν μνημονευθεῖσαν δεῖξιν τοῦ τρίτου σχήματος διὰ τῆς νῦν μίξεως ἑξῆς ὁ Ἀριστοτέλης δείξει . δεύτερον δὲ διὰ τῶν αὐτῶν λόγων καὶ ὑπάρχον συνάγεται καὶ ἐνδεχόμενον καὶ ἀδύνατον · εἰ γὰρ τὸ Α τῷ Γ μὴ παντὶ ὡς ἂν ἐθέλῃς , ἐπειδὴ τὸ Β τῷ Γ παντί , τὸ Α τῷ Β οὐ παντί , καὶ οὐ λέγω ἁπλῶς · ὅπερ ἀδύνατον · ὑπόκειται γὰρ τὸ Α τῷ Β ἐξ ἀνάγκης παντί · ὥστε ἢ τὰ τρία οὐ συνάγεται ἢ οὐδὲ τὸ ἀναγκαῖον . αἴτιον δὲ τοῦ ἄτοπον ἐπακολουθεῖν καὶ ἀναγκαίου ὑποτεθέντος τοῦ συμπεράσματος καὶ ἐνδεχομένου καὶ ὑπάρχοντος οὐχ ὁ τρόπος τοῦ συμπεράσματος , ἀλλὰ τὸ συνάγεσθαι μὲν κατ’ ἀλήθειαν παντί ( ἀεὶ γὰρ ἐκ δύο καθόλου καταφατικῶν καθόλου καταφατικὸν συνάγεται ἐν πρώτῳ ) , ὑποκεῖσθαι δὲ οὐ παντί . Σωσιγένης δὲ ὁ τοῦ Ἀλεξάνδρου διδάσκαλος ἀναγκαῖον ἔφη συνάγεσθαι τὸ κατὰ τὸν διορισμόν · ἔστ’ ἂν γὰρ ὁ μέσος τῷ ἐσχάτῳ ὑπάρχῃ . ἀνάγκη καὶ τὸν μείζονα τῷ ἐλάττονι ὑπάρχειν . ἀλλ’ ὅσον ἐπὶ τούτῳ καὶ τῆς μείζονος ὑπαρχούσης 〈 οὔσης 〉 ἀναγκαῖόν ἐστιν τὸ συμπέρασμα · ἀνάγκη γὰρ πάλιν τὸν μείζονα τῷ ἐσχάτῳ ὑπάρχειν , ἔστ’ ἂν ὁ μείζων τῷ μέσῳ ὑπάρχῃ · καὶ πᾶς συλλογισμὸς τὸ ἐξ ὑποθέσεως ἀναγκαῖον συνάγει διὰ τὸν ὃρον τοῦ συλλογισμοῦ · καὶ ἐν τῷ δευτέρῳ σχήματι δείκνυσιν ὁ Ἀριστοτέλης συζυγίαν μὴ συνάγουσαν τὸ ἀναγκαῖον διὰ τὸ τὸ μετὰ διορισμοῦ ἀναγκαῖον συνάγειν . Ἑρμῖνος δ’ ἔλεγεν ἀναγκαῖον γίνεσθαι τὸ συμπέρασμα οὐκ ἀεί ποτε , ἀλλ’ ἐπί τινος ὕλης · εἰ μὲν γὰρ λάβωμεν
Lemmas: συνηγορέω ὁ Ἀριστοτέλης καί διά ἀδύνατος δείκνυμι ἀναγκαῖος ὁ συμπέρασμα ὁ τρόπος οὗτος · εἰμί γάρ μή ὁ Α ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη πᾶς , ἐνδέχομαι μή πᾶς · ἀλλά μήv καί ὁ Β ὁ Γ ὑπάρχω πᾶς · διά ὁ πέμπτος ἄρα τρόπος ὁ τρίτος σχῆμα , ἐπί ὅς καί κατά Ἀριστοτέλης ὁ χείρων ἕπω ὁ συμπέρασμα , ὁ Α ὁ Β ἐνδέχομαι μή πᾶς · ἀλλά καί ἐκ ἀνάγκη πᾶς · ὅσπερ ἀδύνατος · ἀντίφασις γάρ οὗτος . ἀλλά πρῶτος μέν διάλληλος εἰμί ὁ δεῖξις · καί γάρ ὁ μνημονεύω δεῖξις ὁ τρίτος σχῆμα διά ὁ νῦν μίξις ἑξῆς ὁ Ἀριστοτέλης δείκνυμι . δύο δέ διά ὁ αὐτός λόγος καί ὑπάρχω συνάγω καί ἐνδέχομαι καί ἀδύνατος · εἰμί γάρ ὁ Α ὁ Γ μή πᾶς ὡς εἄν ἐθέλω , ἐπεί ὁ Β ὁ Γ πᾶς , ὁ Α ὁ Β οὖον πᾶς , καί οὖον λέγω ἁπλόος · ὅσπερ ἀδύνατος · ὑπόκειμαι γάρ ὁ Α ὁ Β ἐκ ἀνάγκη πᾶς · ὥστε ἢ ὁ τρεῖς οὖον συνάγω ἢ οὐδέ ὁ ἀναγκαῖος . αἴτιος δέ ὁ ἄτοπος ἐπακολουθέω καί ἀναγκαῖος ὑποτίθημι ὁ συμπέρασμα καί ἐνδέχομαι καί ὑπάρχω οὐ ὁ τρόπος ὁ συμπέρασμα , ἀλλά ὁ συνάγω μέν κατά ἀλήθεια πᾶς ( ἀεί γάρ ἐκ δύο καθόλου καταφατικός καθόλου καταφατικός συνάγω ἐν πρῶτος ) , ὑπόκειμαι δέ οὖον πᾶς . Σωσιγένης δέ ὁ ὁ Ἀλέξανδρος διδάσκαλος ἀναγκαῖος φημί συνάγω ὁ κατά ὁ διορισμός · ἔστω εἄν γάρ ὁ μέσος ὁ ἔσχατος ὑπάρχω . ἀνάγκη καί ὁ μείζων ὁ μικρός ὑπάρχω . ἀλλά ὅσος ἐπί οὗτος καί ὁ μείζων ὑπάρχω 〈 εἰμί 〉 ἀναγκαῖον εἰμί ὁ συμπέρασμα · ἀνάγκη γάρ πάλιν ὁ μείζων ὁ ἔσχατος ὑπάρχω , ἔστω εἄν ὁ μείζων ὁ μέσος ὑπάρχω · καί πᾶς συλλογισμός ὁ ἐκ ὑπόθεσις ἀναγκαῖος συνάγω διά ὁ ὅρος ὁ συλλογισμός · καί ἐν ὁ δύο σχῆμα δείκνυμι ὁ Ἀριστοτέλης συζυγία μή συνάγω ὁ ἀναγκαῖος διά ὁ ὁ μετά διορισμός ἀναγκαῖος συνάγω . Ἑρμῖνος δέ λέγω ἀναγκαῖος γίγνομαι ὁ συμπέρασμα οὐ ἀεί ποτός , ἀλλά ἐπί τις ὕλη · εἰμί μέν γάρ λαμβάνω