ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 231v
τὸ Β οὐδενὶ τῷ Γ ὑπαρχόντως . ἐπεὶ γὰρ τὸ Γ οὐδενὶ τῷ Α ὑπάρχει διὰ τὴν ἀντιστροφήν , τὸ δὲ Α παντὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης . γέγονε τὸ πρῶτον σχῆμα τὴν μείζονα ὑπάρχουσαν ἔχον , καὶ διὰ τοῦτο ὑπάρχον συνάγεται · τὸ Γ ἄρα οὐδενὶ τῷ Β ὑπάρχει · ὥστε καὶ τὸ Β οὐδενὶ τῷ Γ ὑπάρχει . δευτέρα δεῖξις · εἰ τὸ Β τῷ Γ οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης , καὶ τὸ Γ τῷ Β οὐδενὶ ἐξ ἀνάγκης · τὸ δὲ Β τῷ Α ἐξ ἀνάγκης τινὶ διὰ τὴν ἀντιστροφήν · τὸ Γ ἄρα τῷ Α οὐ παντὶ ἐξ ἀνάγκης · ἀλλὰ καὶ οὐδενὶ ὑπάρχει διὰ τὴν ἀντιστροφήν · ὅπερ ἀδύνατον . ἢ ὡς ἡ λέξις , τὸ Γ τῷ Α οὐ παντὶ ἐξ ἀνάγκης · ἀλλὰ καὶ παντὶ ὑπάρχει · εἰ γὰρ τὸ Α τῷ Γ οὐδενί ὑπάρχει , καὶ τὸ Γ τῷ Α οὐδενὶ ὑπάρχει · καὶ διὰ τοῦτο δύναται καὶ παντὶ ὑπάρχειν τὸ Γ τῷ Α . τρίτη δεῖξις τοῦ αὐτοῦ διὰ τῶν ὅρων · ζῷον παντὶ ἀνθρώπῳ ἐξ ἀνάγκης · ζῷον οὐδενὶ λευκῷ ὑπαρχόντως · καὶ ἄνθρωπος οὐδενὶ λευκῷ ὑπάρχει , εἰ μὴ ἄρα λέγοι τις , φησίν , ἄνθρωπος οὐδενὶ λευκῷ ἐξ ἀνάγκης , ἔστ’ ἄν , ὡς ἡ πρότασίς φησιν , ζῷον οὐδενὶ λευκῷ ὑπάρχῃ . ἀλλ’ οὕτω πᾶς συλλογισμὸς ἀναγκαῖον συνάγει διὰ τὸν ὅρον τοῦ συλλογισμοῦ . οὐκ ἄρα ληπτέον ἐν τοῖς συμπεράσμασι τό κατά τόν ὁρισμὸν ἀναγκαῖον . Ὅταν δ’ ἡ κατηγορικὴ καθόλου τε καὶ ἀναγκαία ᾖ . κατὰ μέρος διχῶς , φησίν , τὸ ὑπάρχον συνάγεται · καὶ γὰρ ἐν τῷ τετάρτῳ τρόπῳ , ὅτε καὶ ἔστιν καθόλου κατηγορική , καὶ ἐν τῷ τρίτῳ τρόπῳ , ὅταν ἡ μερικὴ κατηγορικὴ ἀναγκαία ἢ · τηνικαῦτα γὰρ ἡ λοιπὴ καθόλου ἀποφατικὴ ὑπάρχουσα γίνεται , καὶ διὰ τοῦτο τὸ συμπέρασμα ὑπάρχον . ὥστε διὰ τὸ δεύτερον πρόσκειται τὸ καὶ ἀναγκαία , οὐ διὰ τὸ πρῶτον · ὡς ἂν γὰρ ἔχῃ ἡ καθόλου κατηγορικὴ κατὰ τὸ ὑπάρχον καὶ ἀναγκαῖον , ὑπάρχον συνάγεται . ΜΙΞΙΣ ΥΠΑΡΧΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟΥ ΕΝ Γ ΣΧΗΜΑΤΙ . Ἐν δὲ τῷ τελευταίῳ σχήματι . Μίξεως γινομένης ὑπάρχοντος καὶ ἀναγκαίου ἐν τρίτῳ σχήματι ἐν τῷ πρώτῳ τρόπῳ πάντως ἀναγκαῖόν φησιν συνάγεσθαι ὁ Ἀριστοτέλης . διότι ἐν τούτῳ τῷ σχήματι τῇ μὴ
Lemmas: ὁ Β οὐδείς ὁ Γ ὑπάρχω . ἐπεί γάρ ὁ Γ οὐδείς ὁ Α ὑπάρχω διά ὁ ἀντιστροφή , ὁ δέ Α πᾶς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη . γίγνομαι ὁ πρῶτος σχῆμα ὁ μείζων ὑπάρχω ἔχω , καί διά οὗτος ὑπάρχω συνάγω · ὁ Γ ἄρα οὐδείς ὁ Β ὑπάρχω · ὥστε καί ὁ Β οὐδείς ὁ Γ ὑπάρχω . δύο δεῖξις · εἰμί ὁ Β ὁ Γ οὐδείς ἐκ ἀνάγκη , καί ὁ Γ ὁ Β οὐδείς ἐκ ἀνάγκη · ὁ δέ Β ὁ Α ἐκ ἀνάγκη τις διά ὁ ἀντιστροφή · ὁ Γ ἄρα ὁ Α οὖον πᾶς ἐκ ἀνάγκη · ἀλλά καί οὐδείς ὑπάρχω διά ὁ ἀντιστροφή · ὅσπερ ἀδύνατος . ἢ ὡς ὁ λέξις , ὁ Γ ὁ Α οὖον πᾶς ἐκ ἀνάγκη · ἀλλά καί πᾶς ὑπάρχω · εἰμί γάρ ὁ Α ὁ Γ οὐδείς ὑπάρχω , καί ὁ Γ ὁ Α οὐδείς ὑπάρχω · καί διά οὗτος δύναμαι καί πᾶς ὑπάρχω ὁ Γ ὁ Α . τρίτος δεῖξις ὁ αὐτός διά ὁ ὁράω · ζῷον πᾶς ἄνθρωπος ἐκ ἀνάγκη · ζῷον οὐδείς λευκός ὑπάρχω · καί ἄνθρωπος οὐδείς λευκός ὑπάρχω , εἰμί μή ἄρα λέγω τις , φημί , ἄνθρωπος οὐδείς λευκός ἐκ ἀνάγκη , ἔστω ἄν , ὡς ὁ πρότασις φημί , ζῷον οὐδείς λευκός ὑπάρχω . ἀλλά οὗτος πᾶς συλλογισμός ἀναγκαῖος συνάγω διά ὁ ὅρος ὁ συλλογισμός . οὐ ἄρα ληπτέος ἐν ὁ συμπέρασμα ὁ κατά ὁ ὁρισμός ἀναγκαῖος . ὅταν δέ ὁ κατηγορικός καθόλου τε καί ἀναγκαῖος εἰμί . κατά μέρος διχῶς , φημί , ὁ ὑπάρχω συνάγω · καί γάρ ἐν ὁ τέταρτος τρόπος , ὅτε καί εἰμί καθόλου κατηγορικός , καί ἐν ὁ τρίτος τρόπος , ὅταν ὁ μερικός κατηγορικός ἀναγκαῖος ἢ · τηνικαῦτα γάρ ὁ λοιπός καθόλου ἀποφατικός ὑπάρχω γίγνομαι , καί διά οὗτος ὁ συμπέρασμα ὑπάρχω . ὥστε διά ὁ δύο πρόσκειμαι ὁ καί ἀναγκαῖος , οὖον διά ὁ πρῶτος · ὡς εἄν γάρ ἔχω ὁ καθόλου κατηγορικός κατά ὁ ὑπάρχω καί ἀναγκαῖος , ὑπάρχω συνάγω . μίξις ὑπάρχω ΚΑΙ ἀναγκαῖος ΕΝ Γ σχῆμα . ἐν δέ ὁ τελευταῖος σχῆμα . μίξις γίγνομαι ὑπάρχω καί ἀναγκαῖος ἐν τρίτος σχῆμα ἐν ὁ πρῶτος τρόπος πάντως ἀναγκαῖον φημί συνάγω ὁ Ἀριστοτέλης . διότι ἐν οὗτος ὁ σχῆμα ὁ μή