ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 232r
ἀντιστρεφούσῃ ἕπεται τὸ συμπέρασμα · αὕτη γὰρ γίνεται μείζων ἐν τῇ εἰς τὸ πρῶτον σχῆμα ἀναγωγῆ · δύναται δὲ ἡ μὴ ἀντιστρεφομένη ἀναγκαία εἶναι . ἀλλ’ ὅσον ἐπὶ τούτῳ , φησὶν ὁ φιλόσοφος Πρόκλος ἐν τῷ σχολικῷ ὑπομνήματι τοῦ πρώτου τῶν Προτέρων ἀναλυτικῶν , δύναται ὁ προκείμενος τρόπος καὶ ὑπάρχον ἀεὶ συνάγειν τῷ δύνασθαι τὴν μὴ ἀντιστρεφομένην ὑπάρχουσαν εἶναι . πῶς οὖν ὁ αὐτὸς τρόπος δύο συμπεράσματα συνάγει , ποτὲ μὲν ἀεὶ ἀναγκαῖον , ποτὲ δὲ ἀεὶ ὑπάρχον ; ἢ ἄλυτος ἦν ὁ λόγος , εἰ καθόλου ἦν τὸ συναγόμενον · νῦν δὲ δύναται τὸ μερικὸν καὶ ἀναγκαῖον εἶναι καὶ ὑπάρχον · ζῷον γὰρ τινὶ λευκῷ καὶ ἐξ ἀνάγκης διὰ τὸν κύκνον καὶ ὑπαρχόντως διά τινα ἄνθρωπον . ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ τρόπῳ τῇ καθόλου ἀποφατικῇ βούλεται ἕπεσθαι τὸ συμπέρασμα · αὕτη γὰρ πάντως ἐστὶν ἡ μὴ ἀντιστρέφουσα ἐν τῇ εἰς τὸ πρῶτον σχῆμα ἀναγωγῆ · καὶ εἰ μὲν ἀναγκαία ἢ ἡ καθόλου ἀποφατική . καὶ τὸ συμπέρασμα ἀναγκαῖον εἶναι , εἰ δ’ ὑπάρχουσα , ὑπάρχον . καὶ δείκνυσιν ἑκάτερον μὲν διὰ τοῦ πρώτου σχήματος , μόνον δὲ τὸ ὑπάρχον καὶ δι’ ὅρων · κενεμβατεῖ γὰρ πανταχοῦ τὸ ψεῦδος μὴ ἐποχούμενον πράγμασιν . καὶ εἰσὶν οἱ ὅροι · ἀγαθὸν οὐδενὶ ἵππῳ ὑπαρχόντως · ζῷον παντὶ ἵππῳ ἀναγκαίως · καὶ ἀγαθὸν οὐ παντὶ ζῴῳ ὑπαρχόντως . καὶ ἐπιλαμβάνεται τῶν ὅρων διὰ τὴν μείζονα πρότασιν · ἐὰν γὰρ ὁ μέσος ὅρος μὴ τύχῃ ἵππος ἀλλ’ ἰοβόλον θηρίον , ψεύδεται ἡ λέγουσα ἀγαθὸν οὐδενὶ ἰοβόλῳ ὑπαρχόντως · τοῦ γὰρ ἰοβόλου τὸ ἀγαθὸν οὐκ ἐνδεχομένως κεχώρισται ἀλλ’ ἀναγκαίως . καὶ διορθοῦται τοὺς ὅρους τὸν μείζονα κινῶν · τὸ καθεύδειν γὰρ καὶ τὸ ἐγρηγορέναι οὐδενὶ ἵππῳ ὑπαρχόντως · ζῷον δὲ παντὶ ἵππῳ ἀναγκαίως · καὶ τὸ καθεύδειν οὐ παντὶ ζώῳ ὑπαρχόντως . ἐν δὲ τῷ τρίτῳ καὶ τετάρτῳ καὶ ἕκτῳ τρόπῳ τῇ καθόλου βούλεται ἕπεσθαι τὸ συμπέρασμα , εἴτε καταφατικὴ ᾖ , ὡς ἐν τῷ τρίτῳ καὶ τετάρτῳ , εἴτε ἀποφατική , ὡς ἐν τῷ ἕκτῳ ·
Lemmas: ἀντιστρέφω ἕπω ὁ συμπέρασμα · οὗτος γάρ γίγνομαι μείζων ἐν ὁ εἰς ὁ πρῶτος σχῆμα ἀναγωγεύς · δύναμαι δέ ὁ μή ἀντιστρέφω ἀναγκαῖος εἰμί . ἀλλά ὅσος ἐπί οὗτος , φημί ὁ φιλόσοφος Πρόκλος ἐν ὁ σχολικός ὑπόμνημα ὁ πρῶτος ὁ πρότερος ἀναλυτικός , δύναμαι ὁ πρόκειμαι τρόπος καί ὑπάρχω ἀεί συνάγω ὁ δύναμαι ὁ μή ἀντιστρέφω ὑπάρχω εἰμί . πῶς οὖν ὁ αὐτός τρόπος δύο συμπέρασμα συνάγω , ποτέ μέν ἀεί ἀναγκαῖος , ποτέ δέ ἀεί ὑπάρχω ; ἢ ἄλυτος εἰμί ὁ λόγος , εἰμί καθόλου εἰμί ὁ συνάγω · νῦν δέ δύναμαι ὁ μερικός καί ἀναγκαῖος εἰμί καί ὑπάρχω · ζῷον γάρ τις λευκός καί ἐκ ἀνάγκη διά ὁ κύκνος καί ὑπάρχω διά τις ἄνθρωπος . ἐν δέ ὁ δύο τρόπος ὁ καθόλου ἀποφατικός βούλομαι ἕπω ὁ συμπέρασμα · οὗτος γάρ πάντως εἰμί ὁ μή ἀντιστρέφω ἐν ὁ εἰς ὁ πρῶτος σχῆμα ἀναγωγεύς · καί εἰμί μέν ἀναγκαῖος ἢ ὁ καθόλου ἀποφατικός . καί ὁ συμπέρασμα ἀναγκαῖος εἰμί , εἰμί δέ ὑπάρχω , ὑπάρχω . καί δείκνυμι ἑκάτερος μέν διά ὁ πρῶτος σχῆμα , μόνος δέ ὁ ὑπάρχω καί διά ὁράω · κενεμβατέω γάρ πανταχοῦ ὁ ψεῦδος μή ἐποχέομαι πρᾶγμα . καί εἰμί ὁ ὅρος · ἀγαθός οὐδείς ἵππος ὑπάρχω · ζῷον πᾶς ἵππος ἀναγκαῖος · καί ἀγαθός οὖον πᾶς ζῷον ὑπάρχω . καί ἐπιλαμβάνω ὁ ὁράω διά ὁ μείζων πρότασις · ἐάν γάρ ὁ μέσος ὅρος μή τυγχάνω ἵππος ἀλλά ἰοβόλος θηρίον , ψεύδω ὁ λέγω ἀγαθός οὐδείς ἰοβόλος ὑπάρχω · ὁ γάρ ἰοβόλος ὁ ἀγαθός οὐ ἐνδεχομένως χωρίζω ἀλλά ἀναγκαῖος . καί διορθόω ὁ ὅρος ὁ μείζων κινέω · ὁ καθεύδω γάρ καί ὁ ἐγείρω οὐδείς ἵππος ὑπάρχω · ζῷον δέ πᾶς ἵππος ἀναγκαῖος · καί ὁ καθεύδω οὖον πᾶς ζῷον ὑπάρχω . ἐν δέ ὁ τρίτος καί τέταρτος καί ἕκτος τρόπος ὁ καθόλου βούλομαι ἕπω ὁ συμπέρασμα , εἴτε καταφατικός εἰμί , ὡς ἐν ὁ τρίτος καί τέταρτος , εἴτε ἀποφατικός , ὡς ἐν ὁ ἕκτος ·