ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 253v
ὡς οὐδὲ τὸν νεκρὸν ἄνθρωπον μόνον . τὸ ἀδύνατον οὖν , φησίν , τὸ έν τῷ ὑποθετικῷ συλλογισμῷ κατηγορικὸς συλλογισμὸς δείκνυσιν , οἷον ὁ αὐτὸς ἀριθμὸς ἄρτιος ἅμα καὶ περιττός , εἰ ἡ διάμετρος τῇ πλευρᾷ σύμμετρος . τὸ δὲ προκείμενον ὁ ὑποθετικὸς συλλογισμὸς δείκνυσιν · ἐπεὶ γὰρ ἡ διάμετρος τῇ πλευρᾷ σύμμετρος ἤ ἀσύμμετρος καὶ οὐκ ἔστιν σύμμετρος διά τι λῆμμα κατηγορικὸν , ἀσύμμετρον ἄρα . διὸ καὶ ὑποθετικὸς λέγεται ὁ δι’ἀδυνάτου καίπερ καὶ κατηγορικῷ συλλογισμῷ χρώμενος , ἐπειδὴ λῆμμά ἐστιν ὁ κατηγορικός , τό δέ προκείμενον ὁ ὑποθετικὸς δείκνυσιν . Ὅτι ἀντίφασιν καλεῖ τὸ ἀντικείμενον μόριον τῷ προκειμένῳ εἰς ἀπόδειξιν . Ὡσαύτως δέ . ὅτι οὐ μόνοι τῶν ὑποθετικῶν οἱ δι’ ἀδυνάτου είς τὰ τρία σχήματα ἀνάγονται ἀλλὰ καὶ καθόλου πάντες οἱ ὑποθετικοί · καὶ γὰρ οἱ ἐπ’ εὐθείας ὑποθετικοί · τὰ γὰρ ἀμφιβαλλόμενα ἐν τοῖς ὑποθετικοῖς διὰ κατηγορικοῦ συλλόγισμοῦ δεικνύουσιν , ἵνα μὴ ἐπ’ ἄπειρον προέλθωσιν δι’ὑποθέσεως ἀεὶ δεικνύντες τὰς προπαραλαμβανομένας ὑποθέσεις . Ὅτι τὸ παρὰ τοῖς Στωικοῖς λεγόμενον πρόσληψιν ὁ Ἀριστοτέλης μετάληψιν καλεῖ νῦν διὰ τὸ μεταλαμβάνεσθαι ἀπὸ ἀμφιβόλου εἰς ὁμολογούμενον · οὐκέτι γὰρ μετὰ τοῦ εἰ λέγεται ἀλλὰ μετὰ τοῦ ἀλλά . κατὰ πρόσληψιν δὲ καλεῖ ὁ Ἀριστοτέλης τὴν πρότασιν τὴν ἰσοδυναμοῦσαν συλλογισμῷ τὴν δύο ὅρους ἐνεργείᾳ ἔχουσαν καὶ ἕνα [ δὲ ] δυνάμει · καθ’ οὗ ὁ ἄνθρωπος , κατὰ τούτου ζῷον . Ὅτι δόγματα Ἀριστοτέλους τὸ ἐν τοῖς ὑποθετικοῖς τὸ συννημένον ὡμολογῆσθαι καὶ τὸ τὴν πρόσληψιν πάντως κατασκευάζεσθαι , καὶ ἄμφω ταῦτα ἐδείξαμεν ἀληθῆ ἐν τῇ θεωρίᾳ . Ὅτι οὐ μόνον οἱ ὑποθετικοὶ οἱ μικτοὶ ἐκ κατηγορικοῦ συλλογισμοῦ καὶ ὑποθετικοῦ εἰς τὰ τρία σχήματα ἀνάγονται διὰ μέσου τοῦ κατηγορικοῦ ἀλλὰ καὶ οἱ δι’ ὅλου ὑποθετικοί · εἰ ἄνθρωπος , καὶ ζῷον · εἰ ζῷον , ἔμψυχον · εἰ ἄνθρωπος ἄρα , ἔμψυχον . καὶ οἱ κατὰ πρόσληψιν δὲ συλλογισμοὶ
Lemmas: ὡς οὐδέ ὁ νεκρός ἄνθρωπος μόνος . ὁ ἀδύνατος οὖν , φημί , ὁ ἐν ὁ ὑποθετικός συλλογισμός κατηγορικός συλλογισμός δείκνυμι , οἷος ὁ αὐτός ἀριθμός ἄρτιος ἅμα καί περισσός , εἰμί ὁ διάμετρος ὁ πλευρά σύμμετρος . ὁ δέ πρόκειμαι ὁ ὑποθετικός συλλογισμός δείκνυμι · ἐπεί γάρ ὁ διάμετρος ὁ πλευρά σύμμετρος ἤ ἀσύμμετρος καί οὐ εἰμί σύμμετρος διά τίς λῆμμα κατηγορικός , ἀσύμμετρος ἄρα . διό καί ὑποθετικός λέγω ὁ δι’ἀδυνάτου καίπερ καί κατηγορικός συλλογισμός χράω , ἐπεί λῆμμα εἰμί ὁ κατηγορικός , ὁ δέ πρόκειμαι ὁ ὑποθετικός δείκνυμι . ὅτι2 ἀντίφασις καλέω ὁ ἀντίκειμαι μόριον ὁ πρόκειμαι εἰς ἀπόδειξις . ὡσαύτως δέ . ὅτι οὖον μόνος ὁ ὑποθετικός ὁ διά ἀδύνατος εἷς ὁ τρεῖς σχῆμα ἀνάγω ἀλλά καί καθόλου πᾶς ὁ ὑποθετικός · καί γάρ ὁ ἐπί εὐθύς ὑποθετικός · ὁ γάρ ἀμφιβάλλω ἐν ὁ ὑποθετικός διά κατηγορικός συλλογισμός δείκνυμι , ἵνα μή ἐπί ἤπειρος προέρχομαι δι’υποθεσις ἀεί δείκνυμι ὁ προπαραλαμβάνω ὑπόθεσις . ὅτι2 ὁ παρά ὁ στωϊκός λέγω πρόσληψις ὁ Ἀριστοτέλης μετάληψις καλέω νῦν διά ὁ μεταλαμβάνω ἀπό ἀμφίβολος εἰς ὁμολογέω · οὐκέτι γάρ μετά ὁ εἰμί λέγω ἀλλά μετά ὁ ἀλλά . κατά πρόσληψις δέ καλέω ὁ Ἀριστοτέλης ὁ πρότασις ὁ ἰσοδυναμέω συλλογισμός ὁ δύο ὅρος ἐνέργεια ἔχω καί εἷς [ δέ ] δύναμις · κατά ὅς ὁ ἄνθρωπος , κατά οὗτος ζῷον . ὅτι2 δόγμα Ἀριστοτέλης ὁ ἐν ὁ ὑποθετικός ὁ συνάπτω ὁμολογέω καί ὁ ὁ πρόσληψις πάντως κατασκευάζω , καί ἄμφω οὗτος δείκνυμι ἀληθής ἐν ὁ θεωρία . ὅτι2 οὖον μόνος ὁ ὑποθετικός ὁ μικτός ἐκ κατηγορικός συλλογισμός καί ὑποθετικός εἰς ὁ τρεῖς σχῆμα ἀνάγω διά μέσος ὁ κατηγορικός ἀλλά καί ὁ διά ὅλος ὑποθετικός · εἰμί ἄνθρωπος , καί ζῷον · εἰμί ζῷον , ἔμψυχος · εἰμί ἄνθρωπος ἄρα , ἔμψυχος . καί ὁ κατά πρόσληψις δέ συλλογισμός