ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 229v
γίνεται ἀντιτιθέντων ἡμῶν τρόπον τρόπῳ , ποσὸν ποσῷ , ποιὸν ποιῷ · ψεῦδος γὰρ καὶ τὸ ἐνδέχεται τινὰ ἄνθρωπον ζῷον καὶ τὸ ἀνάγκη μηδένα ἄνθρωπον ζῷον . Τὸ δὲ Β τῷ Γ ὑπαρχέτω μόνον . ἰδοὺ τῆς μείζονος ἀναγκαίας οὔσης τὴν ἐλάττονα οὐ καλεῖ μὴ ἀναγκαίαν ἀλλ’ ὑπάρχουσαν ὡς πρὸς τῷ ἀναγκαίῳ οὖσαν , καίτοι , ὅτε ἡ ἐλάττων ἀναγκαία ἐστίν , τὴν μείζονα μὴ ἀναγκαίαν καλῶν . Εἰ δὲ τὸ μὲν ΑΒ μή ἐστιν ἀναγκαῖον . τὸ Α τῷ Β ὑπάρχει παντί , τὸ Β τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης παντί · ὅτι οὐ συνάγεται τὸ Α τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης παντί · εἰ γὰρ τὸ Α τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης παντί , ἐπειδὴ καὶ τὸ Γ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης τινὶ διὰ τὴν ἀντιστροφήν , τὸ Α τῷ Β ἐξ ἀνάγκης τινί · ἀλλὰ καὶ ὑπάρχει παντί · ὅπερ ἀδύνατον · ἐνδέχεται γὰρ τὸ ὑπάρχον παντὶ καὶ μηδενὶ ὑπάρχειν . ἢ καὶ οὕτως ἐν τρίτῳ σχήματι · εἰ τὸ Α τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης παντί , ἐπειδὴ καὶ τὸ Β τῷ Γ ἐξ ἀνάγκης παντί , τὸ Α τῷ Β ἐξ ἀνάγκης τινί · ὑπόκειται δὲ καὶ παντὶ ὑπάρχειν · ὅπερ ἀδύνατον . Ἔτι δὲ καὶ ἐκ τῶν ὅρων φανερόν . νῦν μόνον ἔχεις ὅρους , φασίν , Ἀριστότελες · διὰ τί γὰρ μὴ καὶ πρότερον , ὅτε ἀναγκαῖον συνῆγες παραλογιζόμενος ; Κινεῖται δὲ τὸ ζῷον οὐκ ἐξ ἀνάγκης , οὐδ’ ὁ ἄνθρωπος . καὶ ἐπὶ τῶν παραδειγμάτων τὴν ὑπάρχουσαν τὴν πρὸς τῷ ἐνδεχομένῳ οὐκ ἀναγκαίαν καλεῖ . ἡ γὰρ αὐτὴ ἀπόδειξις , δι’ ἀδυνάτου καὶ δι’ ὅρων . Ἐπὶ δὲ τῶν ἐν μέρει συλλογισμῶν . ὅτι καὶ ἐπὶ τῶν μερικῶν συλλογισμῶν τῆς μείζονος ἀναγκαίας οὔσης καὶ τὸ συμπέρασμα ἀναγκαῖον γίνεται · εἰ γὰρ τὸ Α παντὶ τῷ Β ἐξ ἀνάγκης , παντὶ μέρει αὐτοῦ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει · τὶ δὲ τῶν Γ μέρος ἐστὶν τοῦ Β · ἐκείνῳ ἄρα τῷ μέρει ἀναγκαίως τὸ Α ὑπάρχει , ἀλλ’ οὐ παντὶ μέρει τοῦ Β ἀναγκαίως τὸ Α ὑπάρχει , ἀλλὰ μόνοις τοῖς ἀναγκαίοις μέρεσι τοῦ Β . τὰ δ’ αὐτὰ καὶ ἐπὶ τοῦ στερητικοῦ . εἰ δὲ ἡ μείζων ὑπάρχουσα ᾖ , καὶ τὸ συμπέρασμά ἔστιν ὑπάρχον καὶ οὐκ ἀναγκαῖον · ὅτι μὲν γὰρ ὑπάρχον συνάγεται , ἔστιν δεῖξαι δι’ ἀδυνάτου · ὅτι δὲ ἀναγκαῖον συνάγεται , οὐκ ἔστιν δεῖξαι δι’ ἀδυνάτου . τὸ γὰρ Α παντὶ τῷ Β ὑπαρχόντως ,
Lemmas: γίγνομαι ἀντιτίθημι ἐγώ τρόπος τρόπος , ποσός ποσός , ποιός ποιός · ψεῦδος γάρ καί ὁ ἐνδέχομαι τις ἄνθρωπος ζῷον καί ὁ ἀνάγκη μηδείς ἄνθρωπος ζῷον . ὁ δέ Β ὁ Γ ὑπάρχω μόνος . ἰδού ὁ μείζων ἀναγκαῖος εἰμί ὁ μικρός οὖον καλέω μή ἀναγκαῖος ἀλλά ὑπάρχω ὡς πρός ὁ ἀναγκαῖος εἰμί , καίτοι , ὅτε ὁ μικρός ἀναγκαῖος εἰμί , ὁ μείζων μή ἀναγκαῖος καλός . εἰμί δέ ὁ μέν ΑΒ μή εἰμί ἀναγκαῖος . ὁ Α ὁ Β ὑπάρχω πᾶς , ὁ Β ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη πᾶς · ὅτι οὖον συνάγω ὁ Α ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη πᾶς · εἰμί γάρ ὁ Α ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη πᾶς , ἐπεί καί ὁ Γ ὁ Β ἐκ ἀνάγκη τις διά ὁ ἀντιστροφή , ὁ Α ὁ Β ἐκ ἀνάγκη τις · ἀλλά καί ὑπάρχω πᾶς · ὅσπερ ἀδύνατος · ἐνδέχομαι γάρ ὁ ὑπάρχω πᾶς καί μηδείς ὑπάρχω . ἢ καί οὕτως ἐν τρίτος σχῆμα · εἰμί ὁ Α ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη πᾶς , ἐπεί καί ὁ Β ὁ Γ ἐκ ἀνάγκη πᾶς , ὁ Α ὁ Β ἐκ ἀνάγκη τις · ὑπόκειμαι δέ καί πᾶς ὑπάρχω · ὅσπερ ἀδύνατος . ἔτι δέ καί ἐκ ὁ ὁράω φανερός . νῦν μόνος ἔχω ὅρος , φημί , Ἀριστοτέλης · διά τίς γάρ μή καί πρότερος , ὅτε ἀναγκαῖος συνάγω παραλογίζομαι ; κινέω δέ ὁ ζῷον οὐ ἐκ ἀνάγκη , οὐδέ ὁ ἄνθρωπος . καί ἐπί ὁ παράδειγμα ὁ ὑπάρχω ὁ πρός ὁ ἐνδέχομαι οὐ ἀναγκαῖος καλέω . ὁ γάρ αὐτός ἀπόδειξις , διά ἀδύνατος καί διά ὁράω . ἐπί δέ ὁ ἐν μέρος συλλογισμός . ὅτι καί ἐπί ὁ μερικός συλλογισμός ὁ μείζων ἀναγκαῖος εἰμί καί ὁ συμπέρασμα ἀναγκαῖος γίγνομαι · εἰμί γάρ ὁ Α πᾶς ὁ Β ἐκ ἀνάγκη , πᾶς μέρος αὐτός ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω · τίς δέ ὁ Γ μέρος εἰμί ὁ Β · ἐκεῖνος ἄρα ὁ μέρος ἀναγκαῖος ὁ Α ὑπάρχω , ἀλλά οὖον πᾶς μέρος ὁ Β ἀναγκαῖος ὁ Α ὑπάρχω , ἀλλά μόνος ὁ ἀναγκαῖος μέρος ὁ Β . ὁ δέ αὐτός καί ἐπί ὁ στερητικός . εἰμί δέ ὁ μείζων ὑπάρχω εἰμί , καί ὁ συμπέρασμα εἰμί ὑπάρχω καί οὐ ἀναγκαῖος · ὅτι μέν γάρ ὑπάρχω συνάγω , εἰμί δείκνυμι διά ἀδύνατος · ὅτι δέ ἀναγκαῖος συνάγω , οὐ εἰμί δείκνυμι διά ἀδύνατος . ὁ γάρ Α πᾶς ὁ Β ὑπάρχω ,