ammonius-philosophy.in-aristotelis-analytica-priora-sp 237v
ζῴῳ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχει , οἷον κύκνῳ , καὶ τινὶ ζῴῳ ἐξ ἀνάγκης οὐχ ὑπάρχει , οἷον κόρακι . εἰ μὴ μόνον αἱ ἀποφάσεις ταῖς καταφάσεσιν ἀντιστρέφουσι κατὰ τὴν ἐνδεχομένην ἀντιστοφὴν ἀλλὰ καὶ ἀνάπαλιν , οὐδὲν μᾶλλον αἱ ἀσυλλόγιστοι συλλογιστικαί εἰσιν ἢ ἔμπαλιν . ἢ ἀπόφασιν εἰς κατάφασιν χρὴ μεταβαλεῖν , ἐπειδὴ πᾶσαι ἔργῳ καταφάσεις εἰσὶν τοῦ τρόπου μείναντος ἀκεραίου ΜΙΞΙΣ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΟΝΤΟΣ ἘΝ Α ΣΧΗΜΑΤΙ . Ἐὰν δ’ ἡ μὲν ὑπάρχειν ἡ δ’ ἐνδέχεσθαι λαμβάνηται . Μίξεως γινομένης ἐνδεχομένου καὶ ὑπάρχοντος ἐν πρώτῳ σχήματι δόγματα τοῦ Ἀριστοτέλους ταῦτα · τελείους εἶναι τοὺς ἔχοντας τὴν μείζονα ἐνδεχομένην , ἀτελεῖς δὲ τοὺς ἔχοντας τὴν ἐλάττονα ἐνδεχομένην · οὗτοι γάρ , εἰ μὲν ἡ ἐλάττων ἐνδεχομένη ἀπόφασις ᾖ , ἐνδεχομένης ἀντιστροφῆς δέονται · εἰ δὲ καταφατική , διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς δείκνυνται . δεύτερον δόγμα · εἰ μὲν ἡ μείζων ἐνδεχομένη ᾖ ἢ ὑπάρχουσα καταφατική , ἐνδεχόμενον συνάγεται τὸ ὁρισμοῦ ἠξιωμένον · εἰ δὲ ἡ μείζων τύχῃ ὑπάρχουσα ἀποφατική , οὐκέτι τὸ ὁρισθὲν ἐνδεχόμενον συνάγεται ἀλλὰ τὸ ἐξ ἡμισείας ἀναγκαῖον . τί δ’ ἐστὶν τοῦτο , ἔκεισε μαθησόμεθα . ἀλλ’ ἐπεὶ ἐν ταῖς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγαῖς ὑποθέμενος τὸ ἀντικείμενον τοῦ δεικνυμένου προσπλέκει τούτῳ ἄλλην ψευδῆ πρότασιν , ἢ τὸ ἐνδεχόμενον εἰς ὑπάρχον μεταλαμβάνων ἢ ἔμπαλιν , καὶ ἄδηλον τίνι ἠκολούθησε τὸ ψεῦδος συμπέρασμα , εἰ τῷ ἀντικειμένῳ τοῦ προκειμένου ἢ τῇ μεταλήψει τοῦ ἐνδεχομένου καὶ ὑπάρχοντος , δείκνυσι διὰ τοῦτο ὅτι δυνατῷ δυνατὸν ἕπεται καὶ οὐδέποτε ἀδύνατον , ἵνα διὰ τοῦτο μὴ ἐπιγράψωμεν τὴν αἰτίαν τοῦ ἀδυνάτου τῇ μεταλήψει τοῦ ἐνδεχομένου καὶ τοῦ ὑπάρχοντος ( δυνατὴ γὰρ αὕτη · τὸ δὲ συναχθὲν ἀδύνατον · δυνατῷ δ’ ἀδύνατον οὐκ ἀκολουθεῖ ) , ἀλλὰ τῷ ἀντικειμένῳ τοῦ προκειμένου . καὶ πρὸς πᾶσαν δ’ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγὴν συμβάλλεται τὸ λῆμμα τοῦτο
Lemmas: ζῷον ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω , οἷος κύκνος , καί τις ζῷον ἐκ ἀνάγκη οὐ ὑπάρχω , οἷος κόραξ . εἰμί μή μόνος ὁ ἀπόφασις ὁ κατάφασις ἀντιστρέφω κατά ὁ ἐνδέχομαι αντιστοφημι ἀλλά καί ἀνάπαλιν , οὐδείς μᾶλλον ὁ ἀσυλλόγιστος συλλογιστική εἰμί ἢ ἔμπαλιν . ἢ ἀπόφασις εἰς κατάφασις χρή μεταβάλλω , ἐπεί πᾶς ἔργον κατάφασις εἰμί ὁ τρόπος μένω ἀκέραιος μίξις ενδεχόμενος ΚΑΙ ὑπάρχω ἐν Α σχῆμα . ἐάν δέ ὁ μέν ὑπάρχω ὁ δέ ἐνδέχομαι λαμβάνω . μίξις γίγνομαι ἐνδέχομαι καί ὑπάρχω ἐν πρῶτος σχῆμα δόγμα ὁ Ἀριστοτέλης οὗτος · τέλειος εἰμί ὁ ἔχω ὁ μείζων ἐνδέχομαι , ἀτελής δέ ὁ ἔχω ὁ μικρός ἐνδέχομαι · οὗτος γάρ , εἰμί μέν ὁ μικρός ἐνδέχομαι ἀπόφασις εἰμί , ἐνδέχομαι ἀντιστροφή δήω · εἰμί δέ καταφατικός , διά ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή δείκνυμι . δύο δόγμα · εἰμί μέν ὁ μείζων ἐνδέχομαι εἰμί ἢ ὑπάρχω καταφατικός , ἐνδέχομαι συνάγω ὁ ὁρισμός ἀξιόω · εἰμί δέ ὁ μείζων τυγχάνω ὑπάρχω ἀποφατικός , οὐκέτι ὁ ὁρίζω ἐνδέχομαι συνάγω ἀλλά ὁ ἐκ ἥμισυς ἀναγκαῖος . τίς δέ εἰμί οὗτος , ἐκεῖσε μανθάνω . ἀλλά ἐπεί ἐν ὁ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή ὑποτίθημι ὁ ἀντίκειμαι ὁ δείκνυμι προσπλέκω οὗτος ἄλλος ψευδής πρότασις , ἢ ὁ ἐνδέχομαι εἰς ὑπάρχω μεταλαμβάνω ἢ ἔμπαλιν , καί ἄδηλος τίς ἀκολουθέω ὁ ψεῦδος συμπέρασμα , εἰμί ὁ ἀντίκειμαι ὁ πρόκειμαι ἢ ὁ μεταλαμβάνω ὁ ἐνδέχομαι καί ὑπάρχω , δείκνυμι διά οὗτος ὅτι δυνατός δυνατός ἕπω καί οὐδέποτε ἀδύνατος , ἵνα διά οὗτος μή ἐπιγράφω ὁ αἴτιος ὁ ἀδύνατος ὁ μεταλαμβάνω ὁ ἐνδέχομαι καί ὁ ὑπάρχω ( δυνατός γάρ οὗτος · ὁ δέ συνάγω ἀδύνατος · δυνατός δέ ἀδύνατος οὐ ἀκολουθέω ) , ἀλλά ὁ ἀντίκειμαι ὁ πρόκειμαι . καί πρός πᾶς δέ εἰς ἀδύνατος ἀπαγωγή συμβάλλω ὁ λῆμμα οὗτος