ammonius-grammar.de-adfinium-vocabulorum-differentia-peri-o-moi-wn-kai 18.436
σταφυλὴν ὀξυτονητέον ὡς ἁλυκὴν καὶ σταφύλην βαρυτόνως ὡς Μελίτην διαφέρειν φησὶ Πτολεμαῖος ὁ Ἀσκαλωνίτης ( p . 42 Baege ) ἐν δευτέρα Περὶ τῶν ἐν Ὀδυσσείᾳ προσῳδιῶν . τὸ μέν γὰρ βαρυτονούμενον , φησίν , ὄνομα ἐπὶ τῆς καθιεμένης μολίβδου παρὰ τοῖς ἀρχιτέκτοσι τίθεται , τὸ δʼ ὀξυτονούμενον ἐπὶ τῆς ὀπώρας . ὁ αὐτὸς πάλιν ἐν δευτέρᾳ Τῶν ἐν Ἰλιάδι προσῳδιῶν κατὰ λέξιν φησὶν οὕτως · ‘σταφύλῃ ἐπὶ νῶτον ἔχουσα’ ( B 765 ) , σταφύλη βαρυτονητέον ὡς Νιόβη · οὐ γάρ ἐστιν ὅμοιον τῷ συ|κῆ . τοῦτο γὰρ διαιρεῖται — συκέη — , ἐκεῖνο δʼ οὐ διαιρεῖται.᾿ Ἡρακλείδης δʼ ὁ ἡμέτερός φησιν ( fr . 6 Cohn ) , ‘ἡμαρτῆσθαι δοκεῖ παρὰ τοῖς Ἕλλησιν ὀξυτονούμενον τοὔνομα . οὐδὲν γὰρ τῶν εἰς η ληγόντων θηλυκῶν ὀνομάτων μετέχον γένους τοῦ οὐδετέρου , παρατελευτῶντος τοῦ ῦ , ὀξυτονεῖται · ἀλλὰ πάντα τὰ ὑπὲρ δύο συλλαβὰς βαρυτονεῖται κατὰ τὸ ῡ , μὴ ὀξυτονούμενα ἀλλὰ βαρυτονούμενον τὸ στοιχεῖον ἔχοντα , οἷον κορδύλη , Δαμύλη , Φ??αι??σύλη — δοκεῖ δʼ αὕτη μία τῶν τιθηνησαμένων τὸν Διόνυσον ἃς ὁ Λυκοῦργος ‘σεῦε κατ’ ἠγάθεον Νυσήϊονʼ ( Z 133 ) — ἐδύλη ὅθεν καὶ τὸ σταφύλη βαρυτονητέον . οἱ ἐξυτονοῦντές φασιν ὅτι ἀπὸ βαρυτόνων ἀρσενικῶν εἰς ος ληγόντων τὰ εἰς η λήγοντα θηλυκὰ ὀξυτονεῖται , ἢ , ἐὰν τὰ | ἀρσενικὰ ὀξυτονῆται , τὰ θηλυκὰ βαρυτονηθήσεται . οἷον πόθος ποθή , νόμος νομή , ὦνος ὠνή , τῖμος τιμή , φόνος φονή · ‘ἐν ἀργαλέῃσι φονῇσι’ ( K 521 ) . καὶ τοὔμπαλιν Δαναός Δανάη . ἐπεὶ οὖνʼ , φησί , ‘καὶ ἐπὶ τούτου τὸ ἀρσενικόν ἐστι Στάφυλος — οὕτως γὰρ ἐλέγετο ὁ υἱὸς Διονύσου — τὸ θηλυκὸν σταφυλὴ ὀξυτονηθήσεται . πρὸς οὓς ῥητέον ἰδοῦ κόγχος κόγχη , καὶ οὐκ ὀξυτονεῖται , φίλος φίλη , μόνος μόνη , μύλος μύλη · καὶ ἐπὶ τῶν ὀξυτόνων καλός καλή , σοφός σοφή , μυρία ἄλλα , καὶ τὰ θηλυκὰ οὐ βαρύνεται , ἀλλʼ ὁμοτονεῖ τοῖς μὲν βαρυτόνοις τὰ βαρύτονα , τοῖς δʼ ὀξυτόνοις τὰ ὀξύτονα ὅθεν οὐ παράδοξον καὶ ἀπὸ τοῦ Στάφυλος βαρυτόνου ὀνόματος καὶ τὸ θηλυκὸν βαρυτονεῖν σταφύλην ὡς ἐδύλην.᾿ Τινὲς δέ βοηθοῦντες τῇ συνηθείᾳ καὶ ὀξυτονεῖν βουλόμενοί φασιν , ὅτι ὅσα τοῦ αὐτοῦ ἀπαραλλάκτως ἔχεται σημαινομένου ὁμοτονεῖ , ὅσα δέ διαλλάσσει τ??ῷ ?? σημαινομέν??ῳ ?? οὐκέτι . ὁ μὲν οὖν φίλος καὶ φίλη , καὶ ξένος καὶ ξένη καὶ τὰ προκείμενα ἀπαράλλακτά ἐστιν , διὸ ὁμοτονεῖ τὰ δέ διαφέροντα οὐκέτι , καθάπερ γὰρ χόλος χολή , καὶ τρόπος τροπή , νόμος νομή , γόνος γονή , δόμος δομή , στρόφος στροφή , πόθος ποθή — περὶ τούτου οὖν ἐν ἄλλοις ἐντελῶς εἴρηται ὅτι διαφέρει . εἰ οὖν ἐστι Στάφυλος ἀρσενικόν , διαφέρει δέ τῷ σημαινομένῳ , ἡ σταφυλή — ὀπώρα δέ — ὄντως ὀξυτονεῖται . Πιθανὸς μέν ὁ λόγος · τὸ μέντοι προκείμενον τοῦ Ἡρακλείδους παρατήρημα ἰσχυρὸν καθὰ παραγγέλλεται ὀξυτονεῖν οὐ μόνον διὰ τὰ παρακολουθοῦντα ἰδιώματα τῷ ὀνόματι ἀλλ᾿ ὅτι καὶ ὑπέρ δύο ἐστὶ συλλαβάς · τὰ γὰρ προκείμενα δισύλλαβα . ὥστε οὐδὲ τὴν ὁπώραν ὀξυτονεῖν ἡ ἀναλογία ἐπιτρέπει . ἀλλὰ καὶ ἡ Πτολεμαίου ἀθετεῖται παρατήρησις καθʼ ἣν διαφέρειν φησὶ τοῖς τόνοις τοὔτνομα καὶ τῷ σημαινομένῳ .
Lemmas: σταφυλή ὀξυτονητέον ὡς ἁλυκός καί σταφύλη βαρύτονος ὡς Μελίτη διαφέρω φημί Πτολεμαῖος ὁ Ἀσκαλωνίτης ( p . 42 Baege ) ἐν δεύτερος Περι ὁ ἐν Ὀδύσσεια προσῳδία . ὁ μέν γάρ βαρυτονέω , φημί , ὄνομα ἐπί ὁ καθίημι μόλυβδος παρά ὁ ἀρχιτέκτων τίθημι , ὁ δέ ὀξυτονέω ἐπί ὁ ὀπώρα . ὁ αὐτός πάλιν ἐν δεύτερος Τοῦ ἐν Ἰλιάς προσῳδία κατά λέξις φημί οὕτως · σταφύλη ἐπί νῶτον ἔχω ( B 765 ) , σταφύλη βαρυτονητέος ὡς Νιόβη · οὐ γάρ εἰμί ὅμοιος ὁ συκή . οὗτος γάρ διαιρέω — συκέα — , ἐκεῖνος δέ οὐ διαιρέω Ἡρακλείδης δέ ὁ ἡμέτερος φημί ( fr . 6 Cohn ) , ἁμαρτάνω δοκέω παρά ὁ Ἕλλην ὀξυτονέω ὄνομα . οὐδείς γάρ ὁ εἰς η̅ λήγω θηλυκός ὄνομα μετέχω γένος ὁ οὐδέτερος , παρατελευτάω ὁ ὗ , ὀξυτονέω · ἀλλά πᾶς ὁ ὑπέρ δύο συλλαβή βαρυτονέω κατά ὁ υʹ , μή ὀξυτονέω ἀλλά βαρυτονέω ὁ στοιχεῖον ἔχω , οἷος κορδύλα , Δαμύλη , Φ??αι??σύλη — δοκέω δέ οὗτος εἷς ὁ τιθηνέω ὁ Διόνυσος ὅς ὁ Λυκοῦργος σεύω κατά ἠγάθεος Νυσήϊος ( Z 133 ) — ἐδύλη ὅθεν καί ὁ σταφύλη βαρυτονητέος . ὁ ἐξυτονοέω φημί ὅτι ἀπό βαρύτονος ἀρσενικός εἰς ος λήγω ὁ εἰς η̅ λήγω θηλυκός ὀξυτονέω , ἤ , ἐάν ὁ | ἀρσενικός ὀξυτονέω , ὁ θηλυκός βαρυτονέω . οἷος πόθος ποθή , νόμος νομή , ὦνος ὠνή , τῖμος τιμή , φόνος φονή · ἐν ἀργαλέος φονός ( K 521 ) . καί ἔμπαλιν Δαναός Δανάη . ἐπεί οὖνέ , φημί , καί ἐπί οὗτος ὁ ἀρσενικός εἰμί Στάφυλος — οὕτως γάρ λέγω ὁ υἱός Διόνυσος — ὁ θηλυκός σταφυλή ὀξυτονέω . πρός ὅς λέγω ὁράω κόγχος κόγχη , καί οὐ ὀξυτονέω , φίλος φίλος , μόνος μόνος , μύλος μύλη · καί ἐπί ὁ ὀξύτονος καλός καλός , σοφός σοφός , μυρίος ἄλλος , καί ὁ θηλυκός οὐ βαρύνω , ἀλλά ὁμοτονέω ὁ μέν βαρύτονος ὁ βαρύτονος , ὁ δέ ὀξύτονος ὁ ὀξύτονος ὅθεν οὐ παράδοξος καί ἀπό ὁ Στάφυλος βαρύτονος ὄνομα καί ὁ θηλυκός βαρυτονέω σταφύλη ὡς ἐδύλη Τινές δέ βοηθέω ὁ συνήθεια καί ὀξυτονέω βούλομαι φημί , ὅτι ὅσος ὁ αὐτός ἀπαράλλακτος ἔχω σημαίνω ὁμοτονέω , ὅσος δέ διαλλάσσω ὅς ?? σημαίνω ?? οὐκέτι . ὁ μέν οὖν φίλος καί φίλος , καί ξένος καί ξένος καί ὁ πρόκειμαι ἀπαράλλακτος εἰμί , διό ὁμοτονέω ὁ δέ διαφέρω οὐκέτι , καθά γάρ χόλος χολή , καί τρόπος τροπή , νόμος νομή , γόνος γονή , δόμος δομή , στρόφος στροφή , πόθος ποθή — περί οὗτος οὖν ἐν ἄλλος ἐντελής λέγω ὅτι διαφέρω . εἰ οὖν εἰμί Στάφυλος ἀρσενικός , διαφέρω δέ ὁ σημαίνω , ὁ σταφυλή — ὀπώρα δέ — ὄντως ὀξυτονέω . Πιθανός μέν ὁ λόγος · ὁ μέντοι πρόκειμαι ὁ Ἡρακλείδης παρατήρημα ἰσχυρός καθά παραγγέλλω ὀξυτονέω οὐ μόνος διά ὁ παρακολουθέω ἰδίωμα ὁ ὄνομα ἀλλά ὅτι καί ὑπέρ δύο εἰμί συλλαβή · ὁ γάρ πρόκειμαι δισύλλαβος . ὥστε οὐδέ ὁ ὀπώρα ὀξυτονέω ὁ ἀναλογία ἐπιτρέπω . ἀλλά καί ὁ Πτολεμαῖος ἀθετέω παρατήρησις κατά ὅς διαφέρω φημί ὁ τόνος τὄτνομος καί ὁ σημαίνω .